**Freddy Kempf**  (gebore 1977) is 'n Britse   pianis wat in Croydon gebore is as die seun van 'n Duitse vader en Japannese moeder. Hy woon in Berlyn.

Vroeë loopbaan
--------------

Kempf het die *St. Edmund's School* in Canterbury bygewoon en musiekopleiding aan die Koninklike Musiekakademie ontvang.  Kempf het sedert vierjarige ouderdom onder Ronald Smith studeer,  en vier jaar later die aandag van Britse konsertgangers getrek toe hy Mozart se klavierconcerto nr. 12 saam met die Koninklike Filharmoniese Orkes in die Royal Festival Hall gespeel het.  Die wonderkind is kort daarna na Duitsland genooi om die uitvoering te herhaal. In 1987 het Kempf die eerste nasionale Mozart-kompetisie in Engeland gewen en in 1992 is hy aangewys as die BBC *Jong Musikant van die Jaar* vir sy uitvoering van Rachmaninoff se *Rapsodie op 'n Tema deur Paganini*. Hy het die *Jong Konsertkunstenaar Internasionale Oudisies* in 1996 gewen, welke gelei het tot sy buiging in New York Stad by Carnegie Hall.

Latere loopbaan
---------------

Kempf se vroeë volwasse loopbaan is op ironiese wyse bevorder deur sy onvermoë om die Internasionale Tsjaikofski-kompetisie in 1998 in Moskou te wen, waar eerste prys in die klavierafdeling na Denis Matsuev gegaan het. Blykbaar wou sommige beoordelaars die eerste prys gesamentlik aan Matsuev en Kempf toegeken het, en het hulle suksesvol met die Russiese Ministerie van Kultuur onderhandel vir die ekstra finansiering. Kempf het egter uiteindelik net die derde prys ingepalm, wat 'n spervuur van verontwaardigde betogings vanuit sowel die gehoor as die Russiese pers ontlok het, wat sommige van die beoordelaars van partydigheid beskuldig het, vernaam ten opsigte van deelnemers wat hul voormalige leerlinge was. In April 1999 het Kempf teruggekeer na Moskou met 'n reeks televisie-uitsendings en uitverkoopte konserte. Sy gewildheid is al vergelyk met dié van die Amerikaanse pianis Van Cliburn, wat in 1958 die eerste Tsjaikofski kompetisie gewen het. 

Kempf het voortgegaan om solo-, kamer- en konsertmusiek in Europa, die Amerikas, Oos-Asië en Australië op te voer, en het reeds albums van Bach, Beethoven, Chopin, Liszt, Prokofiëf, Rachmaninoff en Schumann opgeneem. Hy het ook 'n album opgeneem vir die *BIS* plate-etiket met Rachmaninoff se Variasies op 'n Tema deur Corelli, Op. 42, Bach se Chaconne uit sy Partita No. 2 vir viool, BWV 1004 soos rangskik vir klavier deur Ferruccio Busoni, Maurice Ravel se *Valses Nobles et Sentimentales* en Strawinski se *Trois mouvements de Pétroesjka*. Hy is in 2001 aangewys as die beste jong Britse klassieke speler tydens die Klassieke BRIT-toekennings. 

 

In 2000 het hy die Kempf Trio saam met Pierre Bensaid (viool) en Alexander Chaushian (tjello) gestig. Die trio is in Europa sowel as wat hul internasionale konserte betref goed ontvang. Hulle is nou in Londen gebaseer en het tydens die Vlaandere-fees in België en in Frankryk tydens die Orpheus en Bacchusfeeste verskyn. Die ensemble het sy debuut in Amerika gemaak in die kamermusiek reeks by La Jolla, Kalifornië, en in Scottsdale, Arizona. Tydens 'n onderhoud in April 2000 met Kempf, het MusicWeb-International se Marc Bridle soos volg geskryf, 

>  "In teenstelling met baie musikante van sy ouderdom, toon Kempf 'n opvallende belangstelling in kamermusiek", verder het hy Kempf soos volg aangehaal: "Met die klavier is dit vir jou maklik om baie eensaam te word. Jy is altyd die solis, of jy sê die dirigent aan wat om te doen. En met solo-uitvoerings is dit dieselfde, jy doen net wat jy wil .... Dit is lekker om in 'n kamermusiekgroep te sit en daaraan herinner te word dat 'jy speel gemors', of om vertel te word wat om te doen .... Vir my is dit een van die mees vervullende musiekmediums om in te speel. Met veral die klaviertrio kan jy so eiewys wees soos jy wil, met elke instrument wat as 'n solo behandel word."  
> 
> 

 Bridle het verder opgemerk: "Sy hunkering na kamermusiek kom van die Marlboro-fees". Hy het Kempf ook aangehaal waar hy in herinnering geroep het: "Ek kan onthou dat ek die eerste dag die Mozart Klaviertrio moes oefen. […] Al hierdie verskillende mense was daar en hulle wou net kamermusiek speel. Al het jy saam met die tjellis van die Guarneri-kwartet gespeel, wat saam met Rubinstein gespeel het, en die stuk meer as 200 of 300 keer gespeel het, het jy altyd gemaklik gevoel. Indien jy 'n .... idee gehad het sou hulle na jou luister, dit was net 'n wonderlike ervaring." Bridle het bygevoeg: "Op geen tydstip van ons onderhoud het dit voorgekom asof Kempf meer gemakliker is as wanneer hy oor kamermusiek praat nie."