recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Netumbo Nandi-Ndaitwah** (gebore 29 Oktober 1952) is 'n Namibiese politikus wat sedert Februarie 2024 as adjunkpresident van Namibië dien. Van Maart 2015 tot Februarie 2024 was sy adjunkpremier van Namibië. Sy dien ook sedert 2012 as die minister van internasionale betrekkinge en samewerking. Sy was al minister vir verskeie portefeuljes: Vrouesake en Kinderwelsyn, Inligting en Tegnologie, en Omgewingsake en Toerisme. In 2017 is sy tot adjunkpresident van SWAPO verkies en het gevolglik die eerste vrou geword om dié amp te beklee. Sy is die party se presidentskandidaat vir die 2024-verkiesing.

Biografie
---------

Nandi-Ndaitwah is op 29 Oktober 1952 tot Justina Nekoto Shaduka-Nandi en Petrus Nandi in Onamutai in noordelike Namibië gebore. Sy het by St. Mary's Mission in Odibo skoolgegaan.

Sy het in 1974 in ballingskap gegaan en by SWAPO-lede in Zambië aangesluit. Sy het vanaf 1974 tot 1975 by die SWAPO-hoofkwartier in Lusaka, Zambië gewerk en vanaf 1975 tot 1976 'n kursus by die Lenin Hoër Komsomol Skool in die Sowjetunie bygewoon. Sy het 'n diploma in die werk en praktyk van die kommunistiese jeugbeweging ontvang. In 1987 het sy 'n nagraadse diploma in publieke administrasie en bestuur aan die Glasgow College of Technology in die Verenigde Koninkryk verwerf en in 1988 het sy 'n verdere nagraadse diploma, in internasionale betrekking, van Keele-universiteit, ook in die Verenigde Koninkryk, ontvang. In 1989 het Nandi-Ndaitwah 'n meestersgraad in diplomatieke studies van Keele-universiteit verwerf.

Politieke loopbaan
------------------

Nandi-Ndaitwah was vanaf 1976 tot 1978 die SWAPO-adjunkverteenwoordiger in Zambië en daarna tussen 1978 en 1980 die hoofverteenwoordiger in Zambië. Vanaf 1980 tot 1986 was sy die SWAPO-hoofverteenwoordiger in Dar es Salaam in Oos-Afrika. Sy was vanaf 1976 tot 1986 'n lid van die SWAPO sentrale komitee en president van die Namibiese Nasionale Vroue-organisasie (NANAWO) vanaf 1991 tot 1994.

Sy is sedert 1990 'n lid van die Nasionale Vergadering van Namibië. Sy was vanaf 1990 tot 1996 adjunkminister van internasionale betrekkinge en samewerking en het eers in 1996 ministerstatus verwerf as direkteur-generaal van Vrouesake in die kantoor van die president, waar sy tot 2000 gedien het. In 2000 is sy bevorder tot Minister van Vrouesake en Kinderwelsyn.

Vanaf 2005 tot 2010 was sy die Minister van Inligting en Uitsaaiwese. Sy het daarna as Minister van Omgewing en Toerisme gedien tot 'n groot kabinetskommeling in Desember 2012, waarin sy as Minister van Buitelandse Sake aangestel is. Onder president Hage Geingob is Nandi-Ndaitwah in Maart 2015 as adjunkpremier van Namibië aangestel, en sy is steeds die Minister van Internasionale Betrekkinge en Samewerking.

Nandi-Ndaitwah is 'n lid van SWAPO se sentrale komitee en die politburo. Sy is ook die party se sekretaris vir inligting en mobilisering en is as sodanig een van SWAPO se hoofwoordvoerders.

In Maart 2023 het president Hage Geingob Netumbo vir Nandi-Ndaitwah as die party se presidentskandidaat vir die 2024 nasionale verkiesings aangewys.
Dr. **Phillip Clarence Heemstra** (9 Desember 1941 - 29 Augustus 2019) was ’n Amerikaans-Suid-Afrikaanse igtioloog. Hy is in Melrose Park, Illinois, VSA, gebore as die seun van Clarence William Heemstra en sy vrou, Lydia (gebore Epcke). Hy het in Ottawa, Illinois, skoolgegaan en het die graad B.Sc. Soölogie in 1963 aan die Universiteit van Illinois in Urbana, Illinois, behaal, asook sy M.Sc.-graad (1968) en doktorsgraad (1974) in mariene biologie aan die Universiteit van Miami in Miami, Florida. Hy het in 1978 in Suid-Afrika kom woon.

Heemstra was met sy afsterwe ’n kurator emeritus van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Akwatiese Biodiversiteit (SAIAB, voorheen die J.L.B. Smith-instituut vir Igtiologie). Hy het in igtiologie en seevistaksonomie gespesialiseer.

Loopbaan
--------

Heemstra was onder andere ’n bioloog aan die mariene laboratorium van die Amerikaanse departement van natuurlike hulpbronne in Florida en van 1978 tot 2001 kurator van seevisse van die J.L.B. Smith-instituut vir Igtiologie in Grahamstad. 

Sy werk het ingesluit navorsing oor sistematiek, biologie (veral voortplanting), soögeografie en die bewaring van seevisse, ’n opname van die visdiversiteit van Suider-Afrika en die westelike Indiese Oseaan, en die identifikasie van seevisse vir instellings in Suid-Afrika en oorsee. Hy was ook ’n konsultant vir talle publikasies en die skrywer of medeskrywer van verskeie boeke, onder andere *Coastal Fishes of Southern Africa* saam met Elaine Heemstra. Hy het ook baie eerbewyse van verskeie instansies ontvang.

Hy was lid van onder andere die Soölogievereniging van Suider-Afrika, die Igtiologievereniging van Japan, die Amerikaanse Vereniging vir Igtoloë en Herpetoloë en die Vereniging vir Sistematiese Bioloë.

Persoonlike lewe
----------------

Heemstra is op 15 Maart 1991 met Elaine Margaret Grant getroud; Elaine het ’n seun, Andrew Grant. Phil en sy eerste vrou, Valerie, het twee dogters, Lydia en Julia.
**Overvaal Stereo** is 'n Suid-Afrikaanse gemeenskapsradiostasie gebaseer in die Vrystaat.

Geskiedenis
-----------

Overvaal Stereo het op 6 Desember 1993 vanaf Koppies as Radio Koppies begin uitsaai. Gereelde uitsendings het egter eers in Februarie 1994 begin. In 1996 het die ateljee na Viljoenskroon verskuif en as gevolg van verwarring is die naam later na Overvaal Stereo verander. Hierdie naam is deur die luisteraars gekies. Die ateljee is in Viljoenskroon geleë en die sender is op Grootkop, ongeveer halfpad tussen Viljoenskroon en Vredefort. Die stasie voer ook aktuele onderhoude wat die luisteraars inlig oor sake van die dag. As ‘n diens aan die gemeenskap bied die stasie ook gereelde versoek- en inbelprogramme om sy luisteraars deel van die programsamestelling te maak.

Dekkingsgebiede
---------------

* Potchefstroom
* Klerksdorp
* Odendaalsrus
* Coligny
* Welkom
* Kroonstad
* Virginia
* Parys
* Vanderbijlpark
* Sasolburg

Tale uitsaai
------------

* Oorwegend Afrikaans
* Met 'n bietjie Engels

Uitsaaityd
----------

* 24/7 (Maandag - Sondag)

Teikengehoor
------------

* Afrikaanssprekende gemeenskappe
* LSM Groepe 6 - 10
* Ouderdomsgroep 25 - 49

Program formaat
---------------

* 40% Gesprek
* 60% Musiek

Luisteraarsyfers
----------------

Overvaal Stereo het ‘n luistertal van ongeveer 66 000 luisteraars (RAMS Augustus 2014) en saai daagliks gereelde weervoorspellings en nuusbulletins uit (wat plaaslike nuus insluit).
Sowjet ruimtevaarder Joeri Gagarin in Swede—die eerste man in die buitenste ruimte.
Die **Sowjet-ruimteprogram** (Russies: Космическая программа СССР, romanized: *Kosmicheskaya programma SSSR*) was die nasionale ruimte-program van die voormalige Sowjetunie (USSR). Die program was aktief van 1955 tot die Ontbinding van die Sowjetunie in 1991.

Sowjet-ondersoeke in vuurpyle het begin met die stigting van 'n navorsingslaboratorium in 1921, maar hierdie pogings is belemmer deur die verwoestende oorlog met Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Meeding in die Ruimtewedloop met die Verenigde State en later met die Europese Unie en China, die Sowjet-program was opvallend in die opstel van baie rekords in ruimteverkenning, insluitend die eerste interkontinentale missiel (R-7 Semyorka) wat die eerste satelliet (Spoetnik 1) gelanseer het en die eerste dier gestuur het (Laika) in Geosentriese wentelbaan in 1957, en het die eerste mens in die ruimte in 1961 geplaas, Joeri Gagarin. Daarbenewens het die Sowjet-program ook die eerste vrou in die ruimte gesien, Walentina Teresjkowa, in 1963 en die eerste ruimtewandeling in 1965. Ander mylpale sluit in gerekenariseerde-robot missies om die maan te verken wat in 1959 begin het: om die eerste te wees wat die oppervlak van die Maan bereik, die eerste beeld van die ver kant van die Maan op te neem en die eerste sagte landing op die Maan te bereik. Die Sowjet-program het ook die eerste ruimte-verkenningsrobot ontplooiing behaal met die Loenochod-ruimteprogram in 1966, en het die eerste robot-sondeerder gestuur wat outomaties 'n monster van maangrond onttrek het en dit in 1970 aarde toe gebring het, Loena 16. Die Sowjet-program was ook daarvoor verantwoordelik om die eerste interplanetêre sondeerders na Venus en Mars te lei en het in die 1960's en 1970's suksesvolle sagte landings op hierdie planete gemaak. Dit het die eerste ruimtestasie, Saljoet 1, in lae aardwentelbaan in 1971 geplaas, en die eerste modulêre ruimtestasie, Mir, in 1986. Sy Interkosmos-program was ook opvallend daarvoor dat dit die eerste burger van 'n ander land as die Verenigde State of die Sowjetunie die ruimte ingestuur het.

Na die Tweede Wêreldoorlog het die Sowjet- en VSA-ruimteprogramme albei Duitse tegnologie in hul vroeë pogings gebruik. Uiteindelik is die program bestuur onder Sergei Korolev, wat die program gelei het op grond van unieke idees wat afgelei is deur Konstantin Tsiolkofski, soms bekend as die vader van teoretiese ruimtevaartkunde. In teenstelling met sy Amerikaanse, Europese en Chinese mededingers, wat hul programme onder 'n enkele koördinerende agentskap laat loop het, is die Sowjet-ruimteprogram verdeel tussen verskeie interne mededingende ontwerpburo's gelei deur Korolev, Kerimov, Keldysh, Yangel, Glushko, Chelomey, Makeyev, Chertok en Reshetnev.

Die Sowjet-ruimteprogram het gedien as 'n belangrike merker van Sowjet-aansprake op sy wêreld-supermoondheid status.
Die **gewone tortelduif** (*Streptopelia capicola*), ook bekend as die **Kaapse tortelduif**, is 'n wydverspreide en 'n groot voël in die bosveld, landerye en woude van Suider- en Oos-Afrika. Hulle naam is afkomstig van 'n swart vlek op die rug van hul nekvere. Die res van hul vere is 'n ligte bruin-grys, met donker kleure op hul rug. Hulle het ook wit punte op die einde van hul stertvere.

Voorkoms
--------

Mannetjies en wyfies lyk eenders, hoewel die mannetjies effens groter is. Hulle is 25–32 cm lank en weeg 92-188 g.

Habitat
-------

Hierdie duiwe is gewoonlik alleen of in pare, alhoewel hulle groter swerms om bronne van kos en water vorm, soms met honderde voëls. Hulle is nogal baie lawaaierig in hierdie groepe, nie net vir die verskeidenheid van die roepe wat hulle die hele dag (en dikwels in die nag) maak nie, maar ook omdat hulle vlerke hard klap wanneer hul op die vlug slaan. 

Die voëls se gewone roep is 'n eentonige en hoë *kroe* klank, *Koeka-loe* wat hulle 10-30 keer herhaal. Hulle het 'n tweede, kekkelroep wat klink soos 'n gelag. As gevolg van die ongewone geluid van die voëls se roep in die bos word daar gesê dat die roep van die duif in die oggend is: "werk haaarder, werk haaarder", en in die aand sê die roep: *drink laaager, drink laaager*.

Gewone tortelduiwe rus in bome gedurende die nag en soek vir kos op die grond. Hulle drink hoofsaaklik in die oggend. Hulle voed hoofsaaklik op saad, maar hulle vreet ook insekte per geleentheid, veral vlieënde miere. Wanneer hulle op die grond loop, knik hul koppe met elke klein stappie.

Voortplanting
-------------

Hierdie duiwe broei te alle tye van die jaar, wat swak neste van takkies en worteltjies in die mikke van bome maak. Hulle lê gewoonlik twee roomwit eiers per paar, wat vir 15 dae inkubeer. Die mannetjies sit gedurende die dag op die eiers, en die wyfies in die nag. Die kuikens is gereed om die nes te verlaat na 14 dae, en die volwassenes is 'n week later weer gereed om te teel. Die mannetjie sal voortgaan om die jong voëls te voer na die volgende eiers gelê is.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
**Éric Le Sage** (gebore op 15 Junie 1964 in Aix-en-Provence) is 'n kontemporêre Franse klassieke pianis.

Biografie
---------

Nadat hy sy studies by die Konservatoria in Parys voltooi het, het Le Sage na Londen vertrek ten einde sy spel te verbeter onder Maria Curcio. Éric Le Sage is bekend vir sy interpretasies van romantiese musiek en Schumann, maar ook om sy opname van die volledige musiek vir klavier van Francis Poulenc in 'n universeel waardeerde weergawe daarvan. Sy nuuskierigheid vir die onbekende het hom daartoe beweeg om meer as twintig rare concertos deur Dvořák, Schoenberg, Strawinski, Britten en andere te speel. Le Sage is 'n gereelde gas van gerekende groepe soos die *Orchestre philharmonique de Radio France*, die Koninklike Skotse Nasionale Simfonieorkes en die Dresden Filharmoniese Orkes.

Pryse
-----

Hy was die wenner gewees van die Porto Internasionale Klavierkompetisie in 1985, van die Robert Schumann Internasionale Kompetisie vir Pianiste en Sangers by Zwickau in 1989 en van die Leeds kompetisie in 1990. In 2000 en 2001 het hy 'n *grand prix du disque* van die *Académie Charles Cros*, 'n *Victoires de la musique classique*, die *Prix Caecilia* en die Japannese "Plaat van die jaar" vir sy volledige opnames van die kamermusiek van Poulenc ontvang.

Feeste
------

Le Sage het deelgeneem aan feeste soos die *Festival de La Roque-d'Anthéron*, *Festival de Radio France et Montpellier*, Menton, Évian of Strasbourg. In 1993 was hy die medestigter van die *Festival international de musique de Salon-de-Provence*. Op 17 Augustus 2010 was Éric le Sage in Jonzac te sien ter geleentheid van die fees wat deur die kulturele assosiasie van die *Val de Seugne* georganiseer is; waartydens hy die klarinettis Paul Meyer en die tjellis François Salque begelei het.
Pêrelbalalagras in die veld
Vingermanna in die veld
Ryp kop van prosomanna
Ontkiemende mannaplant
**Manna** is een van die minderbekende en kleiner graansoorte. Voorheen was dit in Afrika die vernaamste bron van meel vir die bak van brood.

Belangrikste soorte
-------------------

Daar bestaan verskeie spesies van manna en hulle is nie almal naby aan mekaar verwant nie. Alhoewel hulle lede is van die familie *Poaceae*, die grasfamilie, behoort hulle tot verskeie stamme en subfamilies. Die bekendste soorte manna is:

* Babala
* Prosomanna
* Boermanna
* Japanse manna
* Vingermanna
* Kodomanna

Sommige mannasoorte is groot growwe grasse, maar skraler as die mielieplant. Hul sade is baie klein en rond, en kan wit, grys, geel en selfs rooi van kleur wees. Die saadjies is kleiner as sorghum of rys, maar groter as teff.

Verbouing
---------

Manna is 'n belangrike landbouproduk in die droë tropiese dele van Afrika en Asië. Byna alle manna wêreldwyd word geoes in die ontwikkelende wêreld. Dit is 'n eenjarige somergewas en groei vinnig onder droë en warm toestande. Dit word gewoonlik verbou waar die reënval te laag, die temperatuur te hoog, die groeiseisoen te kort of die grond te onvrugbaar is vir koring en mielies.

Gebruik
-------

Die saad van die manna word verwerk tot meel vir brood en pap en tot graanvlokkies en springmielies. Teenswoordig word dit ook verwerk in slaaie en roerbraai-geregte. Miljoene mense in Asië en Afrika leef egter van manna gekook soos rys. Van manna word ook bier gebrou.

Manna is vry van gluten en is daarom gewild by mense wat allergies is vir gluten. Maar 'n groot en langdurige inname van manna onderdruk weer die werking van die skildklier. Alhoewel die grootste gebruik van manna tans in Wes-Afrika is, het die gebruik wêreldwyd skerp afgeneem tussen 1970 en 2000 weens die toename in gebruik van ander graansoorte. In 2016 was die verbruik wêreldwyd 'n ruime 28 miljoen ton.

Manna word ook gebruik as voëlsaad en as voer vir beeste en varke. As weiding is dit geskik vir beeste en skape. Dit leen hom goed tot die maak van kuilvoer. Die saadjies word soms selfs gebruik as vulling vir sekere klein balle.

Geskiedenis
-----------

Manna het soos koring en gars sedert die prehistoriese tye uit wilde grasfamilies ontwikkel. Hawer en rog het eers baie later bekend geword. Verskillende mannasoorte was al rond 4 500 v.C. in die Verre Ooste bekend. Toe was manna bekender as rys.

Bibliografie
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Millet***. |

* Ensiklopedie van die Wêreld, deel 7. Stellenbosch: Albertyn, 1994. ISBN 0-949948-21-7
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 7. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00323-3
* www.healthyhomeeconomist.com
Die **Nasionale Vervolgingsgesag** (**NVG**) is die agentskap van die Suid-Afrikaanse regering wat verantwoordelik is vir staatsvervolgings. Kragtens Artikel 179 van die Suid-Afrikaanse Grondwet en die Wet op Nasionale Vervolgingsgesag van 1998, wat die NVG in 1998 tot stand gebring het, het die NVG die bevoegdheid om kriminele verrigtinge namens die staat in te stel en om enige nodige funksies te verrig wat verband hou met die instelling van kriminele verrigtinge. Die NVG is verantwoordbaar aan die Parlement, en finale verantwoordelikheid daaroor lê by die Minister van Justisie en Korrektiewe Dienste.

Struktuur
---------

Op nasionale vlak word die NVG gelei deur die Nasionale Direkteur van Openbare Vervolging (NDOV). Die NDOV word deur die President van Suid-Afrika vir 'n termyn van 10 jaar aangestel.

Die NDOV word ondersteun deur 'n hoof uitvoerende beampte, 'n pos wat van 2000 tot 2007 deur Marion Sparg gevul is, en deur vier adjunk- nasionale direkteure van openbare vervolging. Op nasionale vlak is daar ook vier Spesiale Direkteure en 'n Ondersoekdirekteur. Elke setel van die Hoë Hof van Suid-Afrika word bedien deur 'n Direkteur van Openbare Vervolging (DOV), wat optree as die vervolgingsgesag vir daardie Hof se jurisdiksiegebied.
Ingangsportaal van die historiese setel van die Accademia
Die **Accademia Nazionale di Santa Cecilia** (Afrikaans: Nasionale Akademie van die heilige Cecilia) is een van die oudste musikale instellings in die wêreld. Dit was in 1585 by wyse van 'n pouslike bul (*Ratione congruit*) gestig wat deur Pous Sixtus V uitgereik is, welke twee prominente heiliges in die geskiedenis van Westerse musikale geskiedenis oproep naamlik; Gregorius die Grote, na wie Gregoriaanse sang vernoem is, en die heilige Cecilia - die beskermheilige van musiek. Die hoofkwartier daarvan is sedert 2005 geleë by die Renzo Piano ontwerpte Parco della Musica in Rome.

Dit was gestig as 'n "gemeente". of "broederskap", maar het met verloop van tyd gegroei van 'n forum vir plaaslike musici en komponiste tot 'n internasionaal-erkende akademie wat aktief is in musikale skolastiek (met honderd prominente musikale skolastici wat die administratiewe liggaam van die akademie vorm), musikale opvoeding (in die akademie se rol as 'n Kollege of universiteit-skool van musiek/konservatoria) en opvoerings (met 'n aktiewe koor en 'n simfonieorkes genaamd *Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia*). Die alumni van die konservatoria sluit baie prominente komponiste en uitvoerders in.

Alumni
------

* Paolo Aralla
* Cecilia Bartoli
* Gaqo Çako
* Alfredo Costa
* Mariella Devia
* Franco Donatoni
* Jorgjia Filçe-Truja
* Beniamino Gigli
* Aristodemo Giorgini
* Aurelio Giorni
* Preng Jakova
* Ramiz Kovaçi
* Sumi Jo
* Sylvia Kersenbaum
* Giorgio Magnanensi
* Vasile Martinoiu
* Hersi Matmuja
* Anna Moffo
* Ennio Morricone
* Bruno Nicolai
* Piero Niro
* Gaetano Giuffrè
* Carlo Peroni
* Franco Piersanti
* Sergei Rachmaninoff
* Marina Rebeka
* Diogenes Rivas
* Sonya Scarlet

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
Die **Twaalfde Wysiging** van die Grondwet van Suid-Afrika (formeel die **Twaalfde Wysigingswet op die Grondwet van 2005**) het die grense van sewe van Suid-Afrika se nege provinsies verander. Dit het ook al die provinsies se geografiese gebiede herdefinieer in terme van die gebiede van distriks- en metropolitaanse munisipaliteite, en het die bepalings herroep wat deur die Derde Wysiging ingestel is wat munisipale gebiede toegelaat het om provinsiale grense oor te steek. 'n Aantal van die grensveranderings was hoogs omstrede en het gelei tot populêre proteste en hofgedinge.

Voor die Twaalfde Wysiging het die Grondwet die provinsiale grense gedefinieer deur verwysing na die vorige Tussentydse Grondwet, wat dit omskryf het in terme van landdroshofdistrikte en die gebiede van die voormalige bantoestans. Die regering het twee kwessies met die bestaande grense geïdentifiseer: die eerste was die bestaan van munisipaliteite wat provinsiale grense oorgesteek het, wat toegelaat is sedert die instelling van die Derde Wysiging, wat tot komplikasies in begrotings en dienslewering gelei het. Die tweede was die grens tussen die Oos-Kaap en KwaZulu-Natal, waar die groot Umzimkhulu-enklawe van die Oos-Kaap omring was deur KwaZulu-Natal, en die kleiner Mount Currie-enklawe van KwaZulu-Natal omring deur die Oos-Kaap.

Die grensveranderinge wat uit die wysiging voortgespruit het, was:

* die oordrag van Carletonville en Khutsong van Gauteng na Noordwes.
* die oordrag van Groblersdal en dele van Sekhukhuneland van Mpumalanga na Limpopo.
* die oordrag van Bosbokrand van Limpopo na Mpumalanga.
* die oordrag van Umzimkhulu van die Oos-Kaap na KwaZulu-Natal.
* die oordrag van Matatiele van KwaZulu-Natal na die Oos-Kaap.
* die oordrag van Moshaweng van Noordwes na die Noord-Kaap.
* geringe uitbreidings van Gauteng se grense ten koste van Mpumalanga en Noordwes.

Die wysiging het ook die bepalings, wat deur die Derde Wysiging ingevoeg is, verwyder wat oorgrensmunisipaliteite toegelaat het om te bestaan.

| * l
* b
* w
Grondwet van Suid-Afrika |
| --- |
| Hoofstukke | 
* 1: Grondliggende Bepalings
* 2: Handves van Regte
* 3: Regering van Samewerking
* 4: Parlement
* 5: Die President en die Nasionale Uitvoerende Gesag
* 6: Provinsies
* 7: Plaaslike Regering
* 8: Howe en Regspleging
* 9: Staatsinstellings ter Ondersteuning van Grondwetlike Demokrasie
* 10: Openbare Administrasie
* 11: Veiligheidsdienste
* 12: Tradisionele Leiers
* 13: Finansies
* 14: Algemene Bepalings
* Bylae

 | Vlag van Suid-Afrika |
| Wysigings | 
* 1ste
* 2de
* 3de
* 4de
* 5de
* 6de
* 7de
* 8ste
* 9de
* 10de
* 11de
* 12de
* 13de
* 14de
* 15de
* 16de
* 17de
* 18de

 |
| Voormalig | 
* Suid-Afrika-Wet van 1909
* Grondwet, 1961
* Grondwet, 1983
* Tussentydse Grondwet, 1993

 |
| Verwant | 
* Konstitusionele Hof
* Hoofstuk 9-instelling
* Onderhandelinge vir die beëindiging van apartheid in Suid-Afrika
* Die Wet op Aanhaling van Grondwette

 |
| Teks van die grondwet |
Die *Codex Ephraemi Rescriptus*, ’n Griekse manuskrip van die Bybel uit die 5de eeu, is ’n palimpses.
’n **Palimpses** is die bladsy van ’n manuskrip waarvan die teks afgeskraap of afgewas is sodat die bladsy weer vir ’n ander dokument gebruik kon word. Perkamente is dikwels van diervelle gemaak wat duur en nie geredelik beskikbaar was nie. Om geld te bespaar is dit dus hergebruik deur die vorige teks af te skraap.

Etimologie en voorbeelde
------------------------

Die woord "palimpses" is afgelei van die Latynse woord *palimpsestus*, wat weer afgelei is van die Griekse παλίμψηστος (*palímpsēstos*, "weer geskraap"), ’n saamgestelde woord wat letterlik beteken "skoon geskraap om weer te gebruik". Die Antieke Grieke het tablette gebruik wat met was bedek was en het met ’n stilus daarop geskryf. Daarna is die teks uitgevee deur die wasoppervlak glad te maak. Daar kon dan weer daarop geskryf word. Dié praktyk is deur die Romeine en ander volke oorgeneem.

Van die bekendste palimpseste uit die antieke tyd is die *Codex Ephraemi Rescriptus*, ’n 5de-eeuse Griekse manuskrip van die Bybel, en die *Nowgorodse Kodeks*, die oudste boek uit die tyd van Kiëf-Roes wat bewaar gebly het – laasgenoemde was gebind as ’n boek met vier bladsye.
Die **miombokoester** of **boskoester** (*Anthus nyassae*) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël van breëblaarboomveld van suid-sentrale Afrika. Dit is vroeër as 'n takson van die langbekkoester (*Anthus similis*) gereken, maar word nou soos Nicholsonse koester as 'n aparte spesie beskou. Dit is inheems aan Angola, noordelike Botswana, suidelike DRK, Malawi, noordelike Mosambiek, noordoostelike Namibië, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe. Die voël kom een-een of in pare voor en soek sy kos op die grond. In Engels staan dit as die *wood pipit* bekend.

Voorkoms en gewoontes
---------------------

Die voël is 18 cm groot, weeg 24 gram, en die genders lyk eenders. Hulle bewoon grasryke breëblaarboomveld, waaronder veral miomboveld, maar ook veld met rooisering, Zambezi- of dopperkiaat. Anders as die Nicholsonse of langbekkoesters word hulle slegs by uitsondering in klipperige areas gevind. Hulle vreet 'n wye verskeidenheid insekte, insluitend grasdraer- en funguskwekertermiete. Hulle uiter 'n mossie-agtige sang uit bome, het 'n tjirpende roep in vlug, en 'n trillende roep wanneer hulle opvlieg.

Broeigedrag
-----------

In Zimbabwe broei hulle hoofsaaklik van September tot November. Die nes word in 'n verskuilde holte langs 'n graspol geplaas, en die legsel bestaan meestal uit 2 tot 3 eiers. Die eier se basiskleur wissel van roomwit, wasig blou, of bleek bruin. Dié is veral om die breër punt olyfbruin, bleek laventel of in wisselende skadu's van grys, bruin of rooibruin gespikkel of gevlek. Pasuitgebroeide kuikens is swart en naak, maar ontwikkel dons na enkele dae. Volwassenes kan 'n gebreekte vlerk afleidingvertoning by die nes uitvoer. Jongvoëls verveer kort nadat hulle die nes verlaat, en volwassenes ondergaan soortgelyk 'n ververing na die broeityd.

Subspesies
----------

Twee subspesies word in Suider-Afrika onderskei:

* *A. n. frondicolus* Clancey, 1964 — Zimbabwe en aanliggende Mosambiek
* *A. n. chersophilus* Clancey, 1989 — Botswana, Namibië, suid-Angola en Zambië

Sien ook
--------

WikispeciesWikispecies
Wikispecies het meer inligting oor: **Anthus nyassae**

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bron
----

* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Nitriet   |
|  |   |
| Termochemiese radius | 1,87 Å   |
| {\displaystyle \Lambda \_{m}^{-}} | 71,7 [Scm2/mol] |
| Lys van anione |

'n **Nitriet** is 'n sout wat die komplekse anioon {\displaystyle NO\_{2}^{-}} bevat of 'n ester wat die -ONO groep bevat. Die anioon is die suurres van nitroësuur.

Die oksidasietoestand van die sentrale stikstofatoom is +3 (III). Die anioon het basiese eienskappe. Nitriete is baie oplosbaar in water. By verhitting ontleed 'n nitriet en vorm {\displaystyle N\_{2}} en {\displaystyle NO}.

Produksie
---------

Nitriet kan geproduseer word deur eers ammoniak katalities te oksideer tot 'n mengsel van stikstofmonoksied NO en stikstofdioksied NO2 en hierdie gas in 'n oplossing van natriumkarbonaat te lei.

Nitriet in vleis
----------------

Nitriet word toegevoeg aan vleis om te verhinder dat dit bederf en dat die bakterie *Clostridium botulinum* botulisme veroorsaak. Ongelukkig kan nitriet ook reageer met vrye aminosure en amines in die vleis en N-nitrosamine vorm. Hierdie spesie kan kanker veroorsaak.

Sien ook
--------

* Lys van anione
'n Buiteaansig van die wes- en noordfasade van Fonthill Abbey wat in 1823 in John Rutter se werk *Delineations of Fonthill* afgedruk is
Die oorblyfsels van Fonthill Abbey, met Lancaster Tower, is gedeeltelik herbou
'n Dwarsdeursnee van die herehuis
Die groot saal van Fontein Abbey, soos geteken deur John Rutter
**Fonthill Abbey** was 'n groot herehuis in die Neogotiese styl wat die eksentrieke skrywer William Thomas Beckford (1760−1844) omstreeks 1800 vir homself naby Fonthill Gifford in die Engelse graafskap Wiltshire laat bou het. Die argitek was James Wyatt. 

Die merkwaardigste kenmerk van Fonthill Abbey was die hoë toring wat weens ontwerps-, bou- en materiaalfoute verskeie kere ineengestort het en van die herehuis 'n berugte voorbeeld van argitektoniese megalomanie en gebrek aan tegniese kennis gemaak het. Daar word aangeneem dat Beckford sy eie roman *Vathek*, wat in 1786 gepubliseer is en waarin 'n kalief 'n poging onderneem om die hoogste toring ter wêreld op te rig om 'n uitsig oor alle lande te kry, as voorbeeld vir sy projek gebruik het. Die herehuis is intussen grotendeels afgebreek.

Ineenstorting
-------------

Beckford se obsessie om Fonthill Abbey ten alle koste in die kortste moontlike tyd te voltooi het, saam met sy ambisie om die toring so hoog moontlik te bou en Wyatt se gebruik van sogenaamde *compo-cement* as boumateriaal ('n mengsel van hout en sement), daartoe gelei dat die herehuis se strukturele integriteit ver onder die aanvaarbare standaarde was. Tydens 'n hewige storm het die toring in Desember 1825 ineengestort waarby ook die herehuis se westelike vleuel swaar skade gely het.

Omstreeks 1845 is Fonthill Abbey se bouval gesloop. Net 'n klein gedeelte van die noordvleuel met twee verdiepings en 'n toring met vier verdiepings het bewaar gebly. Sedert 1966 word dit as 'n nasionale monument berskerm (*Grade II\**). Boumateriaal soos stene en vensters is hergebruik vir die oprigting van nuwe geboue in die nabygeleë Tisbury.
**Oksidasie** is 'n chemiese proses waarin die oksidasiegetal van 'n atoom vergroot word. Dit beteken dat hierdie atoom een of meer elektrone afstaan aan 'n ander atoom of molekule. In elektrochemiese selle kan die elektrone ook aan 'n elektrode afgegee word. Hierdie elektrode word die *anode* genoem.

'n Voorbeeld van oksidasie is die reaksie van 'n stuk yster wat in 'n oplossing van 'n kopersout gedompel word. Die yster sal as ione in oplossing tree en elke ysteratoom sal twee elektrone afstaan:

{\displaystyle Fe\to Fe^{2+}+2e^{-}}
Die oksidasiegetal van yster word hierdeur van 0 na 2+ vergroot.

Oksideermiddel
--------------

Die twee elektrone word in hierdie geval aan 'n *oksidasiemiddel* of *oksidant* afgestaan: die {\displaystyle Cu^{2+}}-ione wat in die oplossing aanwesig is. Hierdie koperione ondergaan daardeur die teenoorgestelde proses, wat reduksie genoem word en waardeur die oksidasiegetal van koper van 2+ na 0 verminder word.

Die belangrikste nywerheidsoksidasiemiddel is lug, hoewel suiwer suurstof tans eerder gebruik word. Suurstof as oksideermiddel het 'n aantal voordele bo lug, wat die hoë koste daarvan regverdig. Die voordele is die volgende:

- Dit het 'n hoër verbrandingsenergie omdat stikstofgas nie aanwesig is nie. Suurstofgas word derhalwe in veral gasvlamsnyers gebruik vir die sny van metaalplate.

- Die risiko van lugbesoedeling word verminder, omdat suurstof saam met stikstof by hoë temperature gevaarlike stikstofoksiede vorm.

Suiwer suurstof word as oksideermiddel in veral die staalnywerheid gebruik. Dit word ook gebruik om ander oksideermiddels te vervaardig, soos salpetersuur (afkomstig van ammoniak) en swaelsuur (afkomstig van swael). Die permanganate van mangaan, kalium of chroom word gevorm deur dit met natronloog of natriumkarbonaat te verbind en dan suurstof daardeur te pomp.

Peroksiede (O22- -ione of die - O- O-groep) is oksidasiemiddels en ook kragtige bleikmiddels. Waterstofperoksied (H2O2) word veral gebruik vir die bleik van hare. Chloorverbindings lewer ook 'n hoë oksidasiepotensiaal en word op grond daarvan gebruik om alge groei in swembaddens teen te werk.

Reduksiemiddels
---------------

Daar is min reduksiemiddels beskikbaar. Steenkool en die koolwaterstowwe is natuurlike bronne en reduseermiddels word daaruit verkry. Waterstofgas en CO-gas (koolstofmonoksied) is belangrike reduseermiddels wat uit die grondstowwe afkomstig is, en dit word gebruik vir die winning van metale uit erts deur die metaaloksiede te reduseer. In die geval van CO verbind die gas met die metaal se suurstof, waardeur CO2 (koolstofdioksied) gevorm word. Die alkali- en alkali-aardmetale kan ook as reduksiemiddels gebruik word.

Bronnelys
---------

* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409621, volume 21, bl. 86

Kyk ook
-------

* Redoksreaksie
* Reduksie
Potas
**Potas** in sy oorspronklike betekenis is die verbrandingsreste van 'n plantaardige materiaal (*as*) wat in 'n geslote *pot* bewaar word. Later is die betekenis van die woord baie uitgebrei tot enige van verskeie ontginde en vervaardigde soute wat kalium in wateroplosbare vorm bevat. hoewel die HAT dit *minder korrek* noem.

Chemiese eienskappe
-------------------

Houtas
Plante-as is op baie plekke en deur verskeie kulture lank gebruik om vanuit vet of olie seep te vervaardig. Dis 'n ou stuk chemiese tegnologie wat eers baie eeue later beter verstaan is. Daar is byvoorbeeld bekend dat in die Wes-Kaap die Khoekhoe die as van gannabos gebruik het om vette van wasbessies te verseep.

Die as van plante en bome bevat gewoonlik kaliumkarbonaat K2CO3 wat beide higroskopiese en basiese eienskappe het. Die higroskopiese eienskappe verklaar waarom dit dikwels in 'n toe pot bewaar is. Bytpotas, oftewel KOH kan vervaardig word deur 'n oplossing van potas met gebluste kalk te kook:

{\displaystyle K\_{2}CO\_{3}+Ca(OH)\_{2}\rightarrow 2KOH(aq)+CaCO\_{3}(s)\downarrow }
Hiermee word die oplossing nog sterker basies.

Etimologie
----------

Die Arabiere het seewier verbrand en die produk *al-qalī* genoem, na 'n werkwoord *qalāj* wat braai of kook beteken. Hierdie stof het reeds in die tyd van Albertus Magnus (ong. 1200-1280) in Wes-Europa bekend geword. Hierdie teoloog en alchemis het dit beskryf en dit *alkali* genoem. Plante is ook in Europa vir die vervaardiging van seep verbrand. Dit was dikwels houtas van bladwisselende bome. in Middelnederlands word in 1447 van die meervoud *potasschen* of *weedassche* gepraat. Die woord potas is later deur talle ander tale oorgeneem, soos in Sweeds *pottaska* (1546), Engels *potash* (1615) of Duits *Pottasche* (1716)

Die Arabiere het egter nóg 'n stof geken wat vir verseping gebruik kan word, natron of soda. Dit is 'n mineraal wat in die woestyn aangetref word. Dit bevat natriumkarbonaat Na2CO3 pleks van kaliumkarbonaat maar die twee stoffe is lank met mekaar verwar. Klaproth het die verskil besef en die terme *kali* vir die plantaardige en *natron* vir die minerale produk ingevoer. Sir Humphry Davis het in 1807 hieruit twee verskillende elemente vrygestel, wat hy in Engels potassium en sodium genoem het. In Duits, Nederlands en Afrikaans het dit egter natrium en kalium geword. Opmerkelik is dat Arabies juis *būtāsiyūm* gebruik met 'n Middelnederlandse etimologie, terwyl Nederlands en Afrikaans 'n woord met Arabiese wortels gebruik.

Uitgebreide betekenis
---------------------

In later tye is die gebruik van kaliumhoudende materiale baie uitgebrei. Vandag word hulle wêreldwyd geproduseer in hoeveelhede van meer as 30 miljoen ton per jaar, meestal vir gebruik in kunsmis. Nie alle minerale wat kalium bevat kan daarvoor gebruik word nie omdat die meeste silikate is wat moeilik opgelos kan word. Die term potas word vandag dikwels gebruik vir enig mineraal wat oplosbare kaliumverbindings bevat. Die kaliuminhoud word dikwels as %K2O weergegee, hoewel die oksied K2O en die vrye metaal kalium self selde buite chemiese laboratoriums gebruik word.
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Karbonaat   |
|  |   |
| Termochemiese radius | 1,89 Å   |
| {\displaystyle \Lambda \_{m}^{-}} | 143,5 [Scm2/mol] |
| Lys van anione |

kaliumkarbonaat (potas)
'n **Karbonaat** is 'n sout wat die komplekse ioon CO2−3 bevat of 'n ester wat die (bidentate) -CO3-groep bevat. Die ioon is die suurres van koolsuur H2CO3. 

Die ioon het 'n vlakdriehoekige vorm. Die sentrale koolstofatoom het 'n oksidasietoestand van +4. 'n Beskrywing van die binding in die karbonaatioon met die Lewisteorie lei tot drie sogenaamde resonansiestrukture wat aandui dat een van die bindende elektronpare nie net tussen 'n koolstof- en 'n suurstofatoom geplaas is nie, maar gedeel word deur al die atome van die ioon. 'n Beter beskrywing is moontlik met die molekulêre-orbitaalteorie en lei tot 'n bindingsorde van 1,333 vir die drie C-O bindings. 

Karbonate van die alkalimetale soos soda Na2CO3 en potas K2CO3 is oplosbaar, ander karbonate is onoplosbaar in water.

Karbonate kom baie in die natuur voor, veral kalsiumkarbonaat. 

Karbonate vorm basiese waterige oplossings omrede die tweede pKa van koolsuur 'n taamlik hoë waarde het (pKa2=10,33). Dit lei daartoe dat 'n ewewig ontstaan waarin die karbonaatioon geprotoneer en 'n hidroksielioon gevorm word volgens die formule:

{\displaystyle CO\_{3}^{2-}+H\_{2}O\to HCO\_{3}^{-}+OH^{-}}

Afgeleide verbindings
---------------------

* Kalsiumkarbonaat
* Ammoniumkarbonaat
* Fosgeen

Sien ook
--------

* Lys van anione
* Kategorie:Karbonaat- en nitraatminerale
**Durante degli Alighieri**, beter bekend as **Dante Alighieri** of slegs **Dante** (14 Mei/13 Junie 1265 – 13/14 September 1321), was 'n Italiaanse digter van Florence. Sy meesterstuk, die *Goddelike Komedie*, word die beste letterkundige werk in Italiaans en een van die beste klassieke werke ter wêreld genoem. Dit bestaan uit drie dele: *Inferno*, *Purgatorio* en *Paradiso*.

Lewe
----

Dante deur Andrea del Castagno, ca. 1450 (Uffizi-galery).
Dante is tussen 14 Mei en 13 Junie 1265 gebore. Sy noemnaam as kind was Durante. Hy is gebore in die prominente en invloedryke Alighieri-familie van Florence, wat die pouslike regte gesteun het. Om deel te neem aan die openbare lewe moes 'n burger van Florence een van die kunste bemeester — sodoende het Dante 'n dokter geword. In die volgende paar jaar het Dante se naam gereeld na vore gekom waar hy die publiek toegespreek het of in die republiek gestem het.

Opvoeding
---------

Daar is nie veel bekend oor Dante se opvoeding en onderrig nie. Hy het vermoedelik tuisonderig ontvang. Wat wel bekend is, is dat Dante Toskaanse gedigte bestudeer het.

Op agtienjarige ouderdom ontmoet Dante vir Guido Cavalcanti, Lapo Gianni, Cino da Pistoia en Brunetto Latini en saam het hulle die leiers van 'n nuwe styl in die digkuns geword genaamd Dolce Stil Novo (Die soet nuwe styl). Brunetto is later in Dante se Komedie genoem (Inferno XV, 82). In later jare het Dante filosofie en teologie bestudeer.
Die **geelpenssuikerbekkie** (*Cinnyris venustus*) is 'n algemene standvoël in boomveld, woudrande, plantasies en tuine. Die voël is 11 cm groot en weeg 6 - 10 gram. In Engels staan die voël bekend as die *Variable sunbird* of *yellow-bellied sunbird*.

Identifikasie
-------------

Die geelpenssuikerbekkie is 'n redelik algemene standhoudende broeier in ekwatoriale Afrika. Twee eiers word in 'n hangende nes in 'n boom gelê. Hierdie spesie word in oop bosveld en gewasverbouing aangetref.

Geelpenssuikerbekkies is klein, slegs 10 cm lank. Hulle het medium-lengte dun afgeboë snawels en buisvormige tonge met 'n borselpunt, albei aanpassings vir hul nektarvoeding.

Die volwasse mannetjie het 'n blinkgroen kop, keel en nek, en 'n maroen borsband. By die meeste subspesies is die pens van die mannetjie geel, maar by 'n paar is dit oranje of wit. Die wyfie het 'n grysbruin rugkant en gelerige borskant, en 'n duidelike ligte supercilium. Die niebroeiende mannetjie lyk soos die wyfie, maar vertoon 'n bietjie groen, veral op die keel. Die roep is 'n duidelike tew-tew-tew-tew-tew.

Galery
------

* MannetjieMannetjie
* Wyfie in TanzaniëWyfie in Tanzanië
* Mannetjie C. v. venustus, GambiëMannetjie *C. v. venustus*, Gambië
* Jongeling C. v. venustus, GambiëJongeling *C. v. venustus*, Gambië
* Mannetjie C. v. falkensteini, KeniaMannetjie *C. v. falkensteini*, Kenia
* Wyfie C. v. falkensteini, KeniaWyfie *C. v. falkensteini*, Kenia

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bron
----

* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q2209523
* Avibase: 8E9E45B501CC5280
* BioLib: 30138
* eBird: varsun2
* GBIF: 7340636
* iNaturalist: 145188
* ITIS: 916455
* IUCN: 22717826
* NCBI: 208076
* Xeno-canto: Cinnyris-venustus

 |
Die Hồ Chí Minh-roete in Viëtnam en Laos.
Die **Hồ Chí Minh-roete** (wat ook in Viëtnam bekend staan as die "Trường Sơn-roete") was 'n logistieke stelsel wat van die Demokratiese Republiek van Viëtnam (Noord-Viëtnam) deur die koninkryke van Laos en Kambodja geloop het na die Republiek van Viëtnam (Suid-Viëtnam). Die stelsel het steun verleen in die vorm van mannekrag en voorrade aan die Nasionale Bevrydingsfront (NLF) (die Viëtkong of "VC" deur sy teenstanders) en die People's Army of Vietnam (PAVN), die staande Noord-Viëtnamese leër, tydens die Viëtnamoorlog.

Dit is deur die Amerikaners vernoem na die Noord-Viëtnamese president Hồ Chí Minh. Alhoewel die roete meestal in Laos was, het die kommuniste dit die Trường Sơn Strategiese Toevoerroete (*Đường Trường Sơn*) genoem, na die Viëtnamese naam vir die Annamitiese reeks-berge in Sentraal-Viëtnam. Die Noord-Viëtnamese noem dit ook die **Roete 559**, na die mans en vroue van Korps 559. In die oerwoud het hulle 'n doolhof van bospaadjies van 19 000 kilometer gelê waarlangs soldate en toerusting na die Suide beweeg het.

Volgens die Amerikaanse veiligheidsagentskap se amptelike geskiedenis van die oorlog was die roete-stelsel "een van die groot prestasies van militêre ingenieurswese van die 20ste eeu." Die roete was in staat om troepe wat in die suide geveg het voldoende te bevoorraad, 'n militêre prestasie, ongeag die feit dat dit die plek was van die enkele mees intense bombardementveldtog in die geskiedenis beleef het. Bomme het gemiddeld elke sewe minute op die roete ontplof.
**David Copperfield** (regte naam *David Seth Kotkin*; 1956-) is ’n Amerikaanse kulkunstenaar van Joodse afkoms. Hy is bekend vir sy indrukwekkende toertjies, soos om die Amerikaanse Vryheidstandbeeld en 'n vliegtuig te laat verdwyn, en dwarsdeur die Groot Muur van China te loop. Sy kunstenaarsnaam is heel waarskynlik van Charles Dickens se gelyknamige boek ontleen.

Lewensloop
----------

Copperfield in 2007
David Seth Kotkin is op 16 September 1956 in Metuchen in New Jersey gebore. Hy begin op 12 met toertjies en gee reeds op 16 klas in die kulkunste aan die Universiteit van New York.

In 1981 het hy homself onder andere in die helfte deur gesaag. In 1982 was hy deel van *Project Magic*, 'n rehabilitasieprogram wat gestremde kinders gehelp het.

Die tydskrif Forbes het hom as die kommersieel suksesvolste kulkunstenaar in die geskiedenis beskryf. Met 'n geraamde inkomste van 57 miljoen dollar in 2003, het hy 'n 10de plek op die lys van hoogste besoldigde bekendes ter wêreld beklee.

Hy het al 11 Guinness World Records opgestel en 'n totaal van 21 Emmy-pryse gewen. Hy is ook met 'n ster op die Hollywood Walk of Fame vereer. Die Franse regering het hom tot ridder geslaan en die Biblioteek van die V.S.A. Kongres het hom 'n "lewende legende" genoem.

Copperfield het 'n jarelang verhouding met die topmodel Claudia Schiffer gehad en het twee kinders.
|  |  |
| --- | --- |
|  | *Vrywaring: Die mediese inligting verskaf op Wikipedia dien slegs as 'n riglyn en dra geen waarborg van feitelike korrektheid nie. Enige vrae of klagtes oor u persoonlike gesondheid behoort na 'n dokter verwys te word.* |

| Amlodipien |
| --- |
| Amlodipien se chemiese struktuur |
| Algemeen |
|  |
| Chemiese formule | C20H25Cl N2O5 |
| Molêre massa | 408.879 g/mol |
| CAS-registernommer | 88150-42-9 |
| Farmakokinetika |
| Roete van toediening | Oraal (tablette) |
| Biobeskikbaarheid | 64 tot 90% |
| Metabolisme | Lewer |
| Uitskeiding | Niere |
| Eliminasie-halfleeftyd | 30–50 uur |
|

**Amlodipien** (as besilaat, mesilaat of maleaat) is 'n geneesmiddel wat gebruik word om hoë bloeddruk, hartversaking en angina (borskaspyn) mee te behandel. Amlodipien is op die Wêreldgesondheidsorganisasie se modellys van noodsaaklike medisyne wat nodig geag word om die minimum mediese behoeftes van 'n basiese gesondheidsorgstelsel te ondersteun.

Farmakologiese werking
----------------------

Amlodipien is 'n langwerkende kalsiumkanaalblokker (dihidropiridienklas). Net soos ander middels in hierdie klas, werk amlodipien deur die spiertjies in die bloedvate te ontspan, waardeur die bloeddruk dan daal. By angina bevorder die middel bloedvloei na die hartspier om te voldoen aan sy suurstofbehoefte en dus die pyn te verminder.

Aanwysings
----------

* Essensiële hipertensie.
* Stabiele hartvatsiekte: afname in hartaanvalle in pasiënte met 'n geskiedenis van miokardiale infarksie.
* Behandeling van simptomatiese hartsiekte of kongestiewe hartversaking. Behandeling hiervoor met amlodipien behoort onder streng mediese toesig ingestel te word teen 'n aanvangsdosis van 5 mg daagliks.

Dosis en toediening
-------------------

Amlodipien, as behandeling vir hipertensie, se aanvangsdosis is 5 mg daagliks per mond.

Teenaanwysings
--------------

### Absoluut

* Geskiedenis van hipersensitiwiteit teenoor amlodipien

### Relatief

* Kardiogeniese skok
* Onstabiele angina
* Hipotensie: bloeddruk laer as 90/60 mmHg
* Aortiese stenose
* Swangerskap en borsvoeding

Samestelling
------------

Elke tablet bevat 5 mg of 10 mg amlodipien

Aanbieding
----------

Amlodipien word deur Pfizer as **Norvasc** ® verkoop in Noord-Amerika, Australië, Suid-Afrika en sommige Europese lande. Sedert die patent in 2007 verval het, is dit ook wêreldwyd as 'n generiese middel beskikbaar.

Verpakkings bevat gewoonlik strokies met 30 gekeepte 5 mg of 10 mg amlodipientablette.
Die Titanestryd
Die **Titanestryd** is ’n verhaal uit die Griekse mitologie wat handel oor die oorlog tussen die Titaniese en Olimpiese gode. El Apocalipsis

Agtergrond
----------

Kronos was die leier van die tweede Griekse goderyk die Titane nadat hy sy pa, Uranos, die lug, ontman het op versoek van sy ma, Gaia, die aarde. Uranos het hom die gramskap van Gaia op die hals gehaal toe hy haar reusagtige jongste kinders, die honderdhandiges en die siklope, in Tartaros wegsteek. Toe Kronos sy pa se bewind oorneem en weer die honderdhandiges en siklope in Tartaros toesluit, het Uranos voorspel dat Kronos se bewind ook deur sy eie kind omvergewerp sou word.

Nadat Kronos die seuns Hades en Poseidon, en die dogters Demeter, Hera en Hestia by sy vrou, Rea, verwek het, sluk hy hulle in om sy pa se voorspelling te voorkom. Toe die sesde kind, Zeus, gebore word, mislei Rea vir Kronos deur aan hom ’n klip, in klere toegedraai, te gee wat hy toe insluk. Rea steek Zeus toe in Kreta weg waar hy grootword. Zeus word deur nimfe opgevoed. Bye voed hom met hulle heuning en hy drink melk van die bok Amalteia. Wanneer hy skree, maak die Kurete, die priesters van sy moeder, 'n groot lawaai sodat Kronos nie sy versteekte seun hoor nie.

Die oorlog
----------

Toe Zeus volwasse is, dwing hy Kronos om die klip, sy broers en susters in omgekeerde volgorde op te bring. Hy tree teen sy vader in die stryd en bevry die honderdhandiges en siklope vanuit die onderwêreld. Die siklope smee vir hom 'n blits wat hy as wapen gebruik. Olimpus, Griekeland se hoogste berg, word sy vesting, terwyl Otrus as vesting vir Kronos dien. Die slagveld is Thessalië, waar rotse en berge deur die reusagtige vegters rondgegooi word. Uiteindelik word Kronos se bewind omvergewerp en die meeste Titane word daarna in Tartaros gevange gehou. Van hulle, soos die tweeling Prometeus en Epimeteus, het nie aan die Titanestryd deelgeneem nie en is nie gestraf nie. Zeus het Atlas, wat aan die Kronos se kant was, gestraf deur hom op die aarde (Gaia) te laat staan terwyl hy die hemelruim (Uranos) op sy skouers dra om dié twee oergode uitmekaar te hou.

Zeus deel sy heerskappy met sy broers, gee aan Hades die onderwêreld, aan Poseidon die see en behou vir homself as setel en troon van owerste gesag die hemel.

Gaia was ongelukkig oor Zeus se behandeling van haar kinders en het hom ook die stryd aangesê. Sy baar die honderdkoppige, vuurspoegende Tufon. Zeus verslaan hom met sy blits, en werp hom in Tartaros. Toe moes hy nog 'n slag teen reuse weerstaan wat deur Gaia aangehits is om die hemel te verower deurdat hulle die berge Olimpus, Ossa en Pelion soos stormlere opeenstapel. Zeus oorwin ook hierdie stryd, waarna sy heerskappy onbetwis is. In Olimpus bou Hefaistos die paleise van die gode. Daar leef hulle in ewige jonkheid en verlustig hulle aan ambrosia en nektar, die spys en drank wat aan hulle onsterflikheid verskaf.

Die uitdrukking **titaniese stryd** word vandag nog in Afrikaans gebruik vir 'n groot stryd of gesukkel.