'n **Basisinkomste** of **burgerloon** of **universele basiese inkomste** (**UBI**) is 'n maatskaplike welsynsvoorstel waarin alle burgers van 'n gegewe bevolking gereeld 'n onvoorwaardelike oordragbetaling ontvang (d.w.s. sonder 'n middeletoets of behoefte om te werk). Dit sal onafhanklik van enige ander inkomste ontvang word. As die vlak voldoende is om in 'n persoon se basiese behoeftes te voorsien (d.w.s. by of bo die armoedegrens), word dit soms 'n volle basiese inkomste genoem; as dit minder as daardie bedrag is, kan dit 'n gedeeltelike basiese inkomste genoem word. Geen land het ook nog bekendgestel nie, hoewel daar talle loodsprojekte was en die idee in baie lande bespreek word. Sommige het UBI as utopies bestempel as gevolg van sy historiese oorsprong. In 'n kapitalistiese raamwerk sou so 'n basisinkomste deur middel van belasting en/of negatiewe inkomstebelasting befonds word. Bekende voorstanders van die konsep sluit Philippe van Parijs, Ailsa McKay, André Gorz, Rutger Bregman en Guy Standing in.

Daar is verskeie welsynsreëlings wat as soortgelyk aan basiese inkomste beskou kan word, hoewel dit nie onvoorwaardelik is nie. Baie lande het 'n stelsel van kindervoordeel, wat in wese 'n basiese inkomste vir voogde van kinders is. 'n Pensioen kan 'n basiese inkomste vir afgetrede persone wees. Daar is ook kwasi-basiese inkomsteprogramme wat beperk is tot sekere bevolkingsgroepe of tydperke, soos *Bolsa Familia* in Brasilië, wat op die armes gekonsentreer is, of die Thamarat-program in Soedan, wat deur die oorgangsregering ingestel is om die gevolge te verlig. van die ekonomiese krisis wat van die Basjir-regime geërf is. Net so het die ekonomiese impak van die Covid-19-pandemie sommige lande aangespoor om direkte betalings aan sy burgers te doen. Die Alaska Permanent Fund is 'n fonds vir alle inwoners van die Amerikaanse deelstaat Alaska wat jaarliks gemiddeld $1 600 beloop (in 2019 geldeenheid), en word soms beskryf as die enigste voorbeeld van 'n werklike basiese inkomste in die praktyk. 'n Negatiewe inkomstebelasting (NIT) kan beskou word as 'n basiese inkomste vir sekere inkomstegroepe waarin burgers al hoe minder geld ontvang totdat hierdie effek omgekeer word hoe meer 'n persoon verdien.

Kritici beweer dat 'n basiese inkomste op 'n gepaste vlak vir alle burgers nie finansieel haalbaar is nie en vrees dat die instelling van 'n basiese inkomste daartoe sal lei dat minder mense werk en beskou dit as sosiaal onregverdig dat almal dieselfde bedrag geld moet ontvang, ongeag hul individuele behoeftes. Voorstanders sê dit is inderdaad finansierbaar, met die argument dat so 'n stelsel, in plaas van baie individuele middele-getoetsde maatskaplike voordele, baie duur maatskaplike administrasie en burokratiese pogings sal uitskakel, en verwag dat onaantreklike werk beter betaal sal moet word en hul werksomstandighede verbeter omdat daar 'n aansporing sal moet wees om dit te doen wanneer reeds 'n inkomste ontvang word, wat die gewilligheid om te werk sal verhoog. Advokate voer ook aan dat 'n basiese inkomste billik is omdat dit verseker dat almal 'n voldoende finansiële basis het om op voort te bou en minder finansiële druk, en sodoende mense in staat stel om werk te kry wat by hul belange en sterkpunte pas.

Vroeë historiese voorbeelde van onvoorwaardelike betalings dateer uit die oudheid, en die eerste voorstelle om 'n gereelde onvoorwaardelik betaalde inkomste vir alle burgers in te stel is tussen die 16de en 18de eeu ontwikkel en versprei. Na die Industriële Revolusie het publieke bewustheid en ondersteuning vir die konsep toegeneem. Ten minste sedert die middel van die 20ste eeu was basiese inkomste herhaaldelik die onderwerp van politieke debatte. In die 21ste eeu hou verskeie besprekings verband met die debat oor basiese inkomste, insluitend dié rakende outomatisering, kunsmatige intelligensie (KI) en die toekoms van die noodsaaklikheid van werk. 'n Sleutelkwessie in hierdie debatte is of outomatisering en KI die aantal beskikbare werksgeleenthede aansienlik sal verminder en of 'n basiese inkomste sulke probleme kan help voorkom of verlig deur almal toe te laat om voordeel te trek uit 'n samelewing se rykdom, asook of 'n UBI 'n stapsteen na 'n hulpbrongebaseerde of post-skaarste ekonomie.

Geskiedenis
-----------

Thomas Paine.
### Ouer geskiedenis

Vroeë denkers wat die idee aanraak was Aristoteles, Thomas More en Juan Luis Vives. Die eerste konkrete voorstel, insluitend finansiering, was Thomas Paine vir die boek *Agrarian Justice* (1796).

### 1920–1980

Gedurende die 1920's is die idee tot 'n mate in Engeland bespreek. Dennis Milner en Clifford Hugh Douglas was twee van die voorste voorstanders.

### Sedert 1980

Die *Basic Income European Network* (BIEN) is in 1986 gestig.

Sien ook
--------

* Globale basisinkomste