recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Hossein Amanat** (Persies; حسین امانت, luister (hulp·inligting); \* 19 September 1942 in Iran) is 'n Irannees-Kanadese argitek en Baha’i. Hy het onder andere die Universele Huis van Geregtigheid se setel, die Internasionale Onderwyssentrum en die Sentrum vir die bestudering van heilige geskrifte by die Baha’i-wêreldsentrum in Haifa en die Baha’i-tempel in Apia, Samoa, wat in 1984 deur Tanumafili II ingewy is, ontwerp.

Hossein Amanat het onder andere die Universele Huis van Geregtigheid in Haifa, Israel, ontwerp
Die deur Hossein Amanat ontworpe Azadi-toring op 'n 200-Rial-banknoot (1960–1980)
Daarbenewens het Amanat van die eerste geboue by die in 1966 gestigte Sjarif-Universiteit van Tegnologie ontwerp en in 1971 die Universiteit van Teheran se kompetisie oor die ontwerp van die Azadi-toring gewen.

Nadat ná die Irannese Rewolusie in 1979 die Baha’i-vervolging vererger het, moes hy sy geboorteland verlaat en het hom in Vancouver, Kanada, gevestig. Hy is bevriend met sy kollega Fariborz Sahba, wat ook in Vancouver bly.

Op 7 Mei 2019 het die Huis van Geregtigheid aangekondig, dat Hossein Amanat opdrag gegee is om die Heiligdom van ʻAbdu'l-Bahá te ontwerp. Op 19 September 2019 is die ontwerp deur die Huis van Geregtigheid gepubliseer.
ICDL kenteken
**ECDL Profile** sertifisering uitgereik in Griekeland in Februarie 2017.
Die **International Computer Driving Licence** in Europa bekend as die **European Computer Driving License** is sertifikate wat deur die ECDL Foundation, 'n organisasie sonder winsbejag, toegeken word. In Sub-Sahara Afrika (Zimbabwe uitgesluit) word die ICDL-kwalifikasies deur ICDL South Africa ook 'n organisasie sonder winsbejag bestuur wat deur die CSSA in Suid-Afrika gestig is.

Die kursus behels eksamens in sleutelareas in die veld van Inligtingstegnologie, soos bedryfstelsels, kantoorprogrammatuur soos woordverwerkers, spreivelle, databasisse, kommunikasieprogramme en dies meer.

ICDL Kursus-struktuur
---------------------

Die ICDL-kwalifikasie bestaan uit sewe modules wat as volg daaruit sien:

1. Basiese begrippe: behels die terminologie, toepassings en gebruik van rekenaars, IT en die samelewing en ander algemene gebruike.
2. Rekenaargebruik en die bestuur van lêers: behels hoofsaaklik die gebruik van die bedryfstelsel.
3. Woordverwerking: Sluit al die gewone vaardighede in die verband in asook gevorderde vaardighede soos die insluiting van epos in dokumente en integrasie met spreivelle en grafika.
4. Spreivelle: Vereis 'n deeglike kennis van die gebruik van spreivelle.
5. Databasisse
6. Aanbiedingshulpbronne: Vereis kennis in die gebruik van sodanige programmatuur.
7. Inligting en kommunikasie: Behels die gebruik van epos programmatuur en die verkryging van inligting oor die internet.

'n Slaagsyfer van 75% moet behaal word in elkeen van die modules om die sertifikaat te bekom.

Doelwit
-------

Die doel van die kursus is om die vlak van kennis oor inligtingstegnologie te verhoog en die vlak van bekwaamheid in die algemene gebruik van persoonlike rekenaars en algemene rekenaarprogrammatuur te verhoog vir alle mense in die wêreld. Die mikpunt is om inligting te versprei, om die program te bevorder en te ontwikkel as 'n wêreldwyd erkende kwalifiseringsprogram vir IT-vaardighede om alle mense toe te rus om deel te neem aan die inligtingsamelewing.

Die ECDL-Foundation mik daarna om vennootskappe met professionele rekenaarverenigings wêreldwyd te vorm wat die program kan bestuur in hulle eie plaaslike gemeenskappe.

Die program is in 1997 van stapel gestuur en teen 2005 het soveel as 5 miljoen mense vanuit 138 lande al aan die program deelgeneem. Die program is tans (2006) al in 32 tale vertaal.

Sien ook
--------

* Rekenaargeletterdheid
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Bariumnitraat  |
| IUSTC-naam | Bariumnitraat |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | Ba(NO3)2 |
| Molêre massa | 261,34[g/mol] |
| CAS-nommer | 10022-31-8   |
| Voorkoms | kleurlose of wit vastestof   |
| Reuk | reukloos |
| **Fasegedrag**   |
| Selkonstantes | a=811,21pm   |
| Ruimtegroep | Pa3  |
| Nommer | 205   |
| Strukturbericht | G2₁ |
| Smeltpunt | 590 °C  |
| Kookpunt | (ontbind) |
| Digtheid | 3,24 g/cm3 @23 °C  |
| Oplosbaarheid | 103 g/L @25 °C  |
| Ksp | 4,64 x 10-3   |
| Cp(s) | 151,4 [J/molK]  |
| ΔfHɵ | -988 [kJ/mol]  |
| Sɵf(s) | 214,0 [J/molK]  |
| ΔfGɵ | -792,57 [kJ/ml] |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa |  |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt | nie-brandbaar  |
| LD50 | 355 [mg/kg] (rot; oraal)  |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Bariumnitraat** is 'n sout van barium en salpetersuur. Die formule is Ba(NO3)2.

### Kristalstruktuur

Bariumnitraat kristalliseer in die kubiese struktuur van lood(II)nitraat, G21 in die strukturbericht-klassifikasie.

Chemiese eienskappe
-------------------

Bariumnitraat kan gevorm word deur bariumkarbonaat in salpetersuur op te los:

{\displaystyle BaCO\_{3}+2HNO\_{3}\rightarrow Ba(NO\_{3})\_{2}+H\_{2}O+CO\_{2}\uparrow }
By verhitting ontbind dit tot bariumoksied:

{\displaystyle Ba(NO\_{3})\_{2}\xrightarrow {>590C} BaO+2NO\_{2}\uparrow +O\_{2}\uparrow }

Gebruike
--------

### Pirotegnies

Dit word gebruik om bariumperoksied te maak en vir 'n groen kleur in vuurwerk.

### Opties

Bariumnitraatkristalle word gebruik as 'n medium in Ramanlasers. Hierdie mediums word met 'n ander laser gepomp en lewer dan deur gestimuleerde Ramanemissie laserlig met 'n verskuifde golflengte. Bariumnitraat is een van die belangrikste kristalle vir vaste-toestand Raman-verskuiwing in terme van die Raman-versterkingskoëffisiënt. Bariumnitraat beskik ook oor 'n matige breë deursigtigheidsgebied (0,33-1,8 μm) en 'n hoë skadedrempel. Nadele van bariumnitraatkristal is lae termiese geleidingsvermoë (1,17 W/mK) en hoë elektro-optiese koëffisiënt (dn/dT = -20 × 10-6K-1), wat lei tot 'n termiese lenseffek. Die kristal is sag en higroskopies, daarom moet dit met omsigtigheid behandel word.
**Jeffrey Scott Buckley** (17 November 1966 – 29 Mei 1997), grootgemaak as **Scott Moorhead**,  was 'n Amerikaanse musikant. Na 'n dekade as 'n sessie-kitaarspeler in Los Angeles, het Buckley in die vroeë 1990's 'n aanhang opgebou deur ander kunstenaars se liedjies op te voer by lokale in East Village, Manhattan, soos Sin-é, terwyl hy geleidelik meer op sy eie materiaal fokus. Nadat hy belangstelling van platemaatskappye  en Herb Cohen - die bestuurder van sy pa, sanger Tim Buckley  - afgewys het, het hy by Columbia geteken, 'n orkes gewerf en wat sy enigste ateljee-album, *Grace*, sou wees, in 1994 opgeneem.

Oor die volgende drie jaar het die groep wyd getoer om *Grace* te bemark, insluitend konserte in die VSA, Europa, Japan en Australië. In 1996 het hulle opgehou toer en sporadiese pogings aangewend om Buckley se tweede album in New York Stad op te neem met Tom Verlaine as die vervaardiger.

In 1997 het Buckley na Memphis, Tennessee, verhuis om werk aan die album te hervat, getiteld *My Sweetheart the Drunk*, en het baie vier-snit-demo's opgeneem terwyl hy ook weeklikse solo-vertonings by 'n plaaslike lokaal gespeel het. Op 29 Mei 1997, terwyl hy op die aankoms van sy orkes van New York gewag het, het hy tydens 'n spontane aandswem, ten volle geklee, in die Mississippirivier verdrink, waar hy in die nasleep van 'n verbygaande boot gevang is; sy lyk is op 4 Junie gevind.

Sedert sy dood was daar baie postuum vrystellings van sy materiaal, insluitend 'n viersnitversameling van demo's en ateljee-opnames van sy onvoltooide tweede album *My Sweetheart the Drunk*, uitbreidings van **Grace**, en die *Live at Sin-é* EP. Groot sukses vir Buckley het postuum gekom; met sy weergawe van Leonard Cohen se "*Hallelujah*", het Buckley in Maart 2008 sy eerste nommer een op Billboard se *Hot Digital Songs* behaal en daardie Desember nommer twee in die UK Singles Chart bereik. Rolling Stone het Grace ingesluit in sy lys van die 500 grootste albums van alle tye en Buckley ingesluit by hul lys van die grootste sangers.
**Kallie Knoetze** is 'n voormalige swaargewig bokskampioen van Suid-Afrika.

Nikolaas Jacobus Knoetze is op 24 April 1953 in Roodepoort gebore. Hy het in die 1970's homself in Pretoria gevestig en in Boomstraat geoefen vir sy aanslag op die Suid-Afrikaanse swaargewigtitel. Sy grootpraterige aard het hom gou die bynaam *Die Bek van Boomstraat* besorg.

Knoetze het in 1976 sy loopbaan as 'n professionele bokser begin. Sy grootste oomblik was toe hy om die vakante wêreldtitel op 2 Junie 1979 teen John Tate van die Verenigde State by Mmabatho in Bophuthatswana geboks het. Knoetze het in die 8ste rondte met 'n tegniese uitklophou verloor.

Knoetze het in 1977 swaargewigkampioen van Suid-Afrika geword, teen sy aartsvyande in die kryt Gerrie Coetzee, Mike Schutte en Jimmy Abbott. Knoetze het op 27 Julie 1981 uitgetree, met 'n rekord van 27 gevegte, 21 oorwinnings (waarvan 20 uitklophoue) en 6 keer verloor.

Filmografie
-----------

Knoetze was ook in die 1986-rolprent, *You Must Be Joking!* te sien saam met bekendes soos Carike Keuzenkamp, Rina Hugo, Leon Schuster, Mike Schutte en Janine Pretorius.
Plantaardige olie
'n Bottel olyfolie
**Plantaardige olie** word verkry uit sade of ander plantaardige bronne, wat gepers word, en bestaan grotendeels uit esters van gliserien en vetsure. Ter onderskeiding van die eteriese olie word dit ook vette olie genoem. Sommige soorte soos olyfolie is onmiddellik geskik om as voedsel vir menslike gebruik te dien, terwyl ander soos raapolie eers bewerk moet word.

Aangesien plantaardige olie meer onversadigde vetgroepe bevat as vet van dierlike oorsprong, word dit algemeen as waardevol beskou en speel 'n groot rol by cholesterolverlagende eetplanne.

Gebruik
-------

Daar is verskillende gebiede waar plantaardige olie 'n belangrike rol speel:

* As voedsel is dit 'n vername bestanddeel van die Mediterreense kookkuns en word ook algemeen by die bereiding van slaai gebruik.
* As geharde vet is dit 'n grondstof by die vervaardiging van margarien.
* Dit dien as grondstof vir kosmetiese middels en die chemiese nywerheid.
* As brandstof word dit in olielampe en enjins gebruik (plantaardige olie, wat met metanol verester word, dien as biodiesel), soms ook vir verwarmingsdoeleindes.

Plantaardige olie in die kookkuns
---------------------------------

In die kookkuns verfyn 'n bietjie olie nie net die kos nie, dit versterk ook die geur en smaak. Anders dan dierlike vet bevorder olie die gesondheid, aangesien dit sekere vitamiene en poli-onversadigde vette bevat.

Veral **raapolie** het 'n baie hoë inhoud van onversadigde vette, die vitamines A, E en K, asook antioksidatiewe bestanddele. Dit pas by enige soort kos.

**Pekanneutolie** kom uit die Mississippistroomgebied in die VSA en is besonder geskik vir die plaaslike kookkuns, dit wil sê enige soort rysgereg, wat saam met mielie bedien word.

Soet geregte kan met **arganolie** verfyn word. Die arganboom (*Argania spinosa*) gedy in Noord-Afrika, veral in Marokko, waar dit by ontbyt bedien word. Stukkies brood word in die olie geweek en met heuning bestryk.

**Olyfolie** raak al hoe meer gewild in die Westerse kookkuns; die kosbaarste olie van die wilde olyfboom Acebuche is egter ongelukkig nouliks beskikbaar. Die boom gedy veral in die provinsie Cádiz in die suide van Spanje, waar die klein olyfvruggies tussen November en laat Februarie met die hand geoes en volgens 'n tradisionele metode gepers word.
Meestal is dit kleinboere wat die olie vir hul persoonlike gebruik vervaardig, en slegs baie klein hoeveelhede is op die Europese mark beskikbaar.

Bronnelys
---------

* Valérie Lhomme / Sophie Brissaud: *Histoires d'Huile*. Solar 2003. ISBN 2263-03451-X

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb125128993 (data)
* GND: 4174068-3
* LCCN: sh94004802
* NKC: ph187923

 |
**Lawrence George Green** (1900 – 14 Mei 1972), Suid-Afrikaanse skrywer en joernalis is in Kimberley gebore. Hy ontvang opleiding aan die *South African College Schools* in Kaapstad. Hy veg in die Eerste Wêreldoorlog as 'n vlieënier. Daarna sluit hy by die redaksie van die *Cape Argus* aan. Hy doen merkwaardige kennis op oor die minder bekende aspekte van Afrika wat hy in 'n reeks boeke oor reis, geskiedenis en herinneringe vasgelê het. Die totale verkope het 450 000 oorskry. Van die bekendste boeke is: *Grow Lovely, Growing Old*, *Beyond the City Lights*, *So Few are Free*, *To the Rider's End* en *At Daybreak for the isles*. Hy is op 14 Mei 1972 oorlede.

Bron
----

* Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967
* Yates-Benyon, John: Lawrence Green - Memories of a Friendship. Kaapstad: Howard Timmins, 1973
* Werke deur, of oor Lawrence Green

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1057569550
* ISNI: 0000 0001 1563 8742
* LCCN: n50033966
* NTA: 12235334X
* SUDOC: 261849093
* VIAF: 28317431
* WorldCat Identities: lccn-n50033966

 |
Eerw. **Jacob Ludwig Döhne** was 'n sendeling van die Berlynse Sendinggenootskap in die Oos-Kaap en Natal. Hy het veral bekendheid verwerf deur sy kennis van die tale van die Xhosa- en Zulu-volkere en sy vertaling van die Nuwe Testament in Xhosa en Zulu.

Döhne is op 9 November 1811 in Zierenberg in die deelstaat Hesse-Kassel (Duitsland) gebore en op 1 Augustus 1835 in Berlyn tot sendeling georden. In 1836 arriveer hy in die Oos-Kaap en begin om die taal van die Xhosa te leer. Op 15 Februarie 1837 stig hy die Bethel-sendingstasie in Brits-Kaffrarië by die huidige Stutterheim en begin hier om die Bybel in Xhosa te vertaal.

Weens die Oorlog van die Byl (1846–1847) vlug Döhne, sy mede-sendelinge en sy gemeente na die Vrystaat. Die onrus op die Oosgrens het voortgeduur en Döhne en sy geselskap kon nie na hul sendingstasie terugkeer nie en het na Natal verder getrek. In 1847 word Döhne predikant by die Voortrekkers se gemeente in Pietermaritzburg. Deur hierdie stap word hy uit die Berlynse Sendinggenootskap geskors, maar word 'n bekende godsdiensleier van die Trekkergemeenskap. Op versoek van die owerheid publiseer hy in 1858 sy Zulu-Engelse woordeboek. Later haal die Berlynse Sendinggenootskap hom oor om hom weer by hulle te skaar. Daarna begin hy ook om die Bybel in Zulu te vertaal.

Döhne sterf op 2 Junie 1879 op Fort Pine by Dundee. Ter ere van en herdenking aan Döhne dra die dorpie Döhne, 'n spoorweghalte, 'n bergspits, 'n navorsingsinstituut en die Döhne-merino sy naam.

Bibliografie
------------

* A tribute to Jacob Ludwig Döhne - pioneer of written Xhosa. In: Lantern.Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 23, nr. 1, September 1973

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 101486782
* ISNI: 0000 0000 8144 2601
* LCCN: no2004011632
* NTA: 072854510
* SUDOC: 068976771
* VIAF: 64373510
* WorldCat Identities: lccn-no2004011632

 |
**Meobbaai** (ook, maar selde, bekend as Mützelbaai en Mitchellsbaai) tussen Walvisbaai en Lüderitz is een van die beste visvangplekke aan die weskus van Suider-Afrika.

Ligging
-------

Die baai is in die Namib-Naukluft Nasionale Park by 24° 29′ 8″ suid, 14° 36′ 45″ oos, 200 km van Walvisbaai, 230 km van Lüderitz, 52 km van Sossusvlei en suidwes van Solitaire.

Diamante
--------

Reeds in die Duitse koloniale tyd is hier vir diamante geprospekteer. Amper ‘n 30 km suidoos van die baai was daar destyds ‘n dorpie genaamd Meob. Die bouvalle van die geboue en oorblyfsels van tuine was nog lank nadat dit verlaat is, sigbaar. Weer in die 1920’s en weer van 1950 tot 1952 is hier na diamante gesoek. Al die pogings is laat vaar omdat die prys van nywerheidsdiamante nie hoog genoeg was nie, maar veral ook omdat die prospekteergebied moeilik bereikbaar was. Vervoer per skip was ‘n probleem weens die onherbergsame en verraderlike kuslyn. Oor land was die roete uiters riskant weens die reuse bewegende sandduine. Strand langs kon dit slegs bereik word tydens ‘n baie lae gety om dan verby die duinery bekend as die Lange Wand van 19 km te kom.

Skeepsrampe
-----------

Blykbaar het daar eeue terug reeds ‘n groot Portugese seilskip, bekend as ‘n galjoen, hier vergaan. In 1747 het die skip *Vlissingen* van die VOC hier gestrand. Alle opvarendes het verdrink. Boesmantekeninge in die omgewing beeld ‘n skip uit. Ook is daar sprake dat seerowers hier aan wal gegaan het. Prospekteerders het tussen die gruis in hul bakke nie net diamante, maar ook VOC-munte gevind. Die Duitse passasierskip *Eduard Bohlen* het in 1910 in die omgewing vergaan en in 1926 het die vragskip *Cawdor Castle* dieselfde lot getref. Laasgenoemde en die skip *Shawnee* se wrakke is nog sigbaar.

Vis
---

Dit is bekend dat die kabeljou hier in Meobbaai en aanliggende baaie kom aanteel. ‘n Bevolking van die Weskus-steenbras leef rondom die baai. Dit is ook waarskynlik die noordelikste grens van die verspreidingsgebied van die eenvinsluimerrog (Narke capensis).

Bibliografie
------------

* Green, Lawrence G.: The Coast of Treasure. Kaapstad: Howard Timmins, 1973 (lees Laurie Green)
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 7. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00323-3
* mindat.org
* roncorylus.wordpress.com
* tracks4africa.co.za
Vissers in die Sudd, Suid-Soedan
Nasa-Satellietbeeld van die Sudd
Die Sudd se ligging in Suid-Soedan
Die **Sudd** (Arabies: *as-Sudd* of *al-Sudd*) is 'n groot moeras in Suid-Soedan net noord van die hoofstad Joeba wat deur die Wit Nyl se *Baḥr al-Jabal*-gedeelte gevorm word. Die Arabiese woord *sudd* (سد) beteken "versperring" of "belemmering". Alhoewel albei van Arabies afgelei is, is die woord "sudd" dus nie aan "Soedan" (بلاد السودان) verwant nie, en word verskillend uitgespreek. 

Die term "die sudd" verwys tans na enige groot soliede drywende plantegroei-eiland of mat. Die gebied wat die moeras bedek, is een van die wêreld se grootste vleilande en die grootste varswater-vleiland in die hele Nylrivierbekken. Daarbenewens is dit die grootste binnedelta in Afrika.

Oor baie jare heen het die moeras, en veral sy plantegroei, 'n ondeurdringbare versperring vir die navigasie langs die Nylrivier gevorm. In 61 n.C. het 'n troep Romeinse soldate, wat deur keiser Nero ontplooi is, die Wit Nyl verken, maar hulle was nie in staat om die Sudd oor te steek nie, wat sedertdien die grens van Romeinse indringing in Ekwatoriaal-Afrika gemerk het. Om dieselfde redes was die soektog na die Nylrivier se bron in latere tye besonders moeilik; dit het uiteindelik oorlandse ekspedisies van die sentrale Afrikakus geraak, wat wou vermy om deur die Sudd te moes reis.

Die Sudd strek oor sowat 390 km in 'n noord-suidelike rigting en 240 km in 'n oos-westelike rigting. Dit beslaan 'n oppervlakte van sowat 30 000 km², wat tydens reëntyd tot 130 000 km² sal kan groei.
Die **R388** is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat die R48-provinsiale pad by De Aar met Douglas verbind. Die R388-streeksroete begin 14 km noord van De Aar waar dit van die R48 afdraai. Die roete gaan noord en bly langs die hoofspoorlyn. Dit gaan verby Houtkraal, Potfontein, Poupan en Kraankuil statsies. By Kraankuil kruis dit die R387. Die roete swaai nou noordwes en weg van die spoorlyn af en eindig 3 km suid van Hopetown waar dit by die N12-nasionale pad aansluit. Die roete deel die N12 deur Hopetown, oor die Oranjerivier en draai daarna links as na Douglas. Net voor Douglas sluit die roete aan by die R357 waar dit eindig.

Sien ook
--------

* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

Bron
----

* Dept Transport

| * l
* b
* w
Genommerde roetes in die Noord-Kaap |
| --- |
| Nasionale roetes | 
* N1
* N7
* N8
* N10
* N12
* N14
* N18

 |
| Provinsiale roetes | 
* R27
* R31
* R63
* R64

 |
| Streeksroetes | 
* R308
* R309
* R313
* R325
* R347
* R355
* R357
* R358
* R359
* R360
* R361
* R369
* R370
* R371
* R372
* R374
* R380
* R382
* R383
* R384
* R385
* R386
* R387
* R388
* R389
* R398
* R403

 |
Die **Gereformeerde kerk Pretoria-Meintjeskop** is die derde jongste gemeente in die Gereformeerde Kerk (GKSA) se Klassis Pretoria-Moot.

Dié gemeente, net noord van Meintjeskop en van die Uniegebou, is in April 1963 gestig. Anders as die NG gemeente Meintjeskop (1964), wat ’n baie beperkte geografiese gebied rondom Arcadia beslaan het en dan ook weens demografiese verskuiwings in die omgewing by Arcadia ingelyf is, sluit die Gereformeerde kerk Pretoria-Meintjeskop heelwat meer voorstede of buurte in: Riviera, Rietondale, Queenswood, Kilnerpark, en gedeeltes van Arcadia, Capital Park, Prinshof en Villieria. Ten spyte van dié betreklik groot gebied vir ’n stedelike gemeente het Pretoria-Meintjeskop in 2020 net 178 belydende en 31 dooplidmate gehad, vergeleke met 270 en 65 sowat 20 jaar tevore.

Aanvanklik is die gemeente se eredienste in die SA Vrouefederasie se Saamstaansaal gehou. Daarna was die skoolsaal van die Laerskool Riviera by Rosestraat 11 jaar lank die gemeente se kerkplek. Wes van die saal, aan Voortrekkersweg, staan vandag nog ’n mooi voorbeeld van die Art Deco-boustyl wat jare lank die tuiste van die Paul Kruger-kinderhuis was. Die Deputate Diakonale Sake, eienaar van die kinderhuis se eiendom, het toestemming verleen dat die gemeente ’n kerk op die grond mag bou, maar daar was min belangstelling.

Later is effens verder oos, in Rosestraat, twee erwe gekoop en die huise daarop gesloop. Hier het ’n interessante, ronde ontwerp met ’n koepeldak verrys. Die argitek was Cor Swart, ’n lidmaat van die gemeente wat in die omgewing grootgeword het. Die SA Orrelbouers-orrel is teenoor die preekstoel op die galery geplaas. Die kerk, met sy suiwer lyne en geverfde, gekurfde mure, toon ooreenkomste met Le Corbusier se Notre Dame du Haut. Die gemeente het as eienaarbouer opgetree terwyl die firma Knoessen en Gerber verantwoordelik was vir die uitdagende betonkonstruksie.

Dié kerkgebou, wat om die een of ander rede nie ’n hoeksteen gekry het nie, is in Mei 1975 in gebruik geneem. Dis net 'n straatblok of wat vanaf die NG kerk Riviera-Jakaranda. Die buurte waaruit die Gereformeerde kerk Meintjeskop bestaan, stem min of meer ooreen met dié van die Nederduitsch Hervormde Kerk se moedergemeente Pretoria.

Predikante
----------

1. Coetzee, Johannes Petrus, 1963–1999 (aanvaar sy emeritaat)
2. De Beer, Hendrik Johannes Petrus, 1999–2010
3. Smit, Barend Christiaan, 2010 – 31 Maart 2024

Bronne
------

* (af)  Harris, C.T. Noëth, J.G. Sarkady, N.G. Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. *Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Schalekamp, ds. M.E. (voorsitter: redaksiekommissie). 2001. *Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2002*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Van der Walt, dr. S.J. (voorsitter: deputate almanak). 1997. *Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 1998*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Vogel, Willem (red.). 2014. *Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2015*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
**Marlene Dumas** (gebore 3 Augustus 1953 in Kaapstad, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaansgebore kunstenaar wat sedert 1976 in Amsterdam, Nederland woon en werk. Sy kombineer elemente van ekspressionisme met konsepsuele kuns in ink-en-waterverfwerke en olie-op-doekskilderye.

Marlene Dumas het in Kuilsrivier grootgeword en by die Hoër Meisieskool Bloemhof in Stellenbosch skoolgegaan. Sy het daarna by die Universiteit van Kaapstad studeer van 1972 tot 1975 waar sy 'n BA-graad in beeldende kuns verwerf het. Sy het daarna in 1976 na Nederland geïmmigreer waar sy by die Ateliers '63 in Haarlem gewerk het.

*Narutowicz die President, 1922* deur Marlene Dumas 2012
Dumas het spoedig internasionale sukses behaal. In 1982 het sy op 29-jarige ouderdom aan Documenta VII in Kassel deelgeneem. Sy het solotentoonstellings in van die wêreld se voorste galerye en museums gehou soos die Tate in Londen (1996), die Pompidou-sentrum in Parys (2001) en die Museum vir Eietydse Kuns in New York (2002). In 1995 het sy Nederland op die Venesiese Biënnale verteenwoordig. 

Op 8 November 2007 is haar eerste solouitstalling in Suid-Afrika, getiteld *Intimate Relations*, by die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum in Kaapstad geopen. Die uitstalling skuif later na Johannesburg waar dit van 6 Februarie tot 29 Maart 2008 in die Standard Bank-galery vertoon is. In 2008 word ’n solotentoonstelling van haar werk in die Museum vir Moderne Kuns in New York gehou.

Die doel van haar werk is om die verhouding tussen kuns, vroulike modelle en selfs pornografie uit te beeld. Die beginpunt van baie van haar werk is Polaroidfoto's van haar vriende en minnaars. Sy gebruik ook tydskrifte en pornografiese materiaal. Dumas skilder ook portrette van kinders en erotiese tonele.

In Februarie 2005 is haar skildery "Die Onderwyser" wat sy in 1987 geskilder het vir 'n rekordprys van $3,34 miljoen deur die afslaers Christie's in Londen verkoop. Die skildery vertoon 'n uitbeelding van 'n geposeerde klasfoto.
*Uranometria* se gravure van die sterrebeeld Jagter.   
Bron: VSA-vlootsterrewag-biblioteek
***Uranometria*** is die kort titel van ’n steratlas deur Johann Bayer. Dit is in 1603 in Augsburg, Duitsland, gepubliseer deur Christophorus Mangus onder die titel *Uranometria : omnium asterismorum continens schemata, nova methodo delineata, aereis laminis expressa* ("Uranometria, wat kaarte bevat van al die sterrebeelde, geteken volgens ’n nuwe metode en gegraveer op koperplate").

Beskrywing
----------

Die atlas is genoem na Urania, die Griekse muse van sterrekunde, en Uranos, die Griekse god van die lug en hemel. ’n Letterlike vertaling van "Uranometria" is "meting van die lug" (nes geometrie, "geometria" in Grieks, letterlik beteken "meting van die aarde").

Dit was die eerste atlas wat die hele lugruim gedek het. Dit het 51 koperplate bevat. Die eerste 48 bladsye is van die 48 sterrebeelde van Ptolemeus. Die 49ste bladsy stel 12 nuwe sterrebeelde bekend in die verre suidelike hemelruim wat onbekend was aan Ptolemeus. Die laaste twee kaarte is hemelkaarte met die name *Synopsis coeli superioris borea* en *Synopsis coeli inferioris austrina*, of rofweg "Oorsig van die noordelike halfrond" en "Oorsig van die suidelike halfrond".

Elke plaat sluit ’n ruitnet in waarmee die presiese posisie van elke ster bepaal kan word. Altesaam 1 200 sterre word aangegee. Elke sterrebeeld se sterre word aangedui op ’n gegraveerde beeld van dit waarna die sterrebeeld genoem is. Om ’n onbekende rede is baie van die menslike sterrebeelde se figure van agter af geteken, terwyl hulle tradisioneel uitgebeeld is met hul gesig na die aarde. Dit het tot taamlike verwarring gelei, aangesien baie sterre se name verwys na spesifieke liggaamsdele soos "regterskouer", wat verkeerd sou gewees het volgens *Uranometria* se illustrasies.

In die atlas is die Bayer-benamingstelsel ook ingestel. Dit word vandag steeds gebruik.

Titelblad
---------

Die titelblad.   
Bron: VSA-vlootsterrewag-biblioteek
Die gegraveerde titelblad van *Uranometria* het ’n argitektuurmotief met die volle titel in die middel. Op voetstukke weerskante staan Atlas en Hercules. Inskrywings op die voetstukke lees "*Atlanti uetustiss astronom magistro*" ("Atlas, die eerste sterrekunde-onderwyser") en "*Herculi uetustiss astronom discipulo*" ("Hercules, die eerste sterrekundestudent"). Boaan die blad is nog figure. Links bo is Apollo, wat die son verpersoonlik. In die middel is die aardgodin Kibele met ’n kroon van sterre en twee leeus aan leibande. Regs bo is Diana, wat die maan verpersoonlik, met ’n kraag van sterre. Onder die titel is die Steenbok en daaronder ’n uitbeelding van Augsburg.