recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Gibeon-meteoriet** is 'n meteoriet wat in die voorgeskiedenis in Namibië geval het. Dit is genoem na die naaste dorp, Gibeon. Dit is deur die Nama ontdek en gebruik om wapens en gereedskap te maak.

Geskiedenis
-----------

In 1836 het die Engelse kaptein J.E. Alexander stukke van die meteoriet in die omgewing van die Visrivier versamel. Hy het dit na die sterrekundekenner John Herschel gestuur, wat hulle ondersoek en die buiteaardse bron daarvan bevestig het.

'n Uitgestalde deel van die meteoriet in Windhoek.
Tussen 1911 en 1913 is 33 fragmente van die meteoriete naby Gibeon versamel en na die hoofstad, Windhoek, gebring. Hulle het tussen 195 en 506 kg geweeg en is in 'n enkele hoop uitgestal. 'n Openbare fontein is beplan om hulle beter ten toon te stel, en terwyl hulle geberg is, is twee stukke gesteel. Die fontein is in die Post Street Mall opgerig, met twee leë pilare vir die vermiste stukke. Sedertdien is nog twee stukke verwyder, en daar is dus tans net 29 stukke te sien.

Verstrooiingsveld
-----------------

Die fragmente van die meteoriet in die verstrooiingsveld is versprei oor 'n elliptiese gebied van 390 km lank en 120 km breed. Die kern van die veld is naby die dorp Gibeon in Namibië se Hardapstreek. Sowat 100-150 stukke is mettertyd versamel en nuwe stukke word steeds nou en dan gevind.

Gibeon-meteoriete is saamgestel uit 'n ysternikkellegering met aansienlike hoeveelhede kobalt en fosfor. Dit het 'n pragtige kristalstruktuur.

Skakels
-------

* "Gibeon Iron Meteorites: Their Discovery, History and Research"
* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gibeon-meteoriet.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

Koördinate: 25°20′S 18°00′O﻿ / ﻿25.333°S 18.000°O﻿ / -25.333; 18.000
Minitel 1, die eerste terminaal wat in 1982 ingevoer is **Minitel** is 'n Franse voorloper van die huidige Internet, wat as 'n videoteks-gebaseerde aanlyndiens sedert die jaar 1982 deur die Franse poskantoor PTT (Poste, Téléphone et Télécommunications; later France Télécom) aangebied word.

Die diens bied aanlynwinkels, die moontlikheid om treinkaartjies te bespreek, effektekoerse na te gaan, die telefoongids te raadpleeg en ook die eerste geselshoekies.

Xtel, 'n emulasie van die Minitel-sagteware vir rekenaars
Minitel word 'n groot sukses in Frankryk, veral nadat die poskantoor die besluit neem om die intekenare van die diens met gratis hardeware te voorsien. Sowat nege miljoen eenhede is tot 1999 aan ondernemings en privaatpersone verskaf, en volgens ramings van France Télécom is daar meer as 25 miljoen gebruikers, of bykans die helfte van Frankryk se bevolking van sestig miljoen mense.

Die gewildheid van Minitel verswak in Frankryk aanvanklik die neiging om na die nuwe Internet oor te skakel. Die intekenare beskik oor 'n goedkope stelsel wat die aankoop van dure rekenaars oorbodig maak. Minitel ken ook geen kompatibiliteitsprobleme ten opsigte van harde- en sagteware nie en is 'n veilige stelsel vir aanlyntransaksies met kredietkaarte- en ander sensitiewe gegewens.

Tegnologie
----------

Minitel is 'n passiewe terminaal wat net uit 'n sleutelboord en 'n skerm bestaan en gevolglik ook geen verwerker nodig het nie. 

Die ingeboude V.23-modem verskaf oor die telefoonlyn toegang tot alle Minitel-dienste; gegewens kan teen 'n snelheid van 1 200 bis per sekonde afgelaai en teen 75 bis per sekonde opgelaai word. Die gegewens kan egter nie gestoor word nie.

Teks word volgens die videoteks-modus in ag skakerings van grys vertoon; daarbenewens kan ook grafiese voorstellings gebruik en beelde bygevoeg word.

Minitel in ander lande
----------------------

'n Duitse BTX-toestel
Die Minitel-aanlyndiens wek al vroeg belangstelling in ander lande. 

* Belgacom se Belgiese diens het 'n groot sukses geword, totdat dit uiteindelik deur breëbanddienste vervang is.
* In Suid-Afrika is Minitel deur Telkom gebruik om sy videoteksdiens Beltel, wat in 1986 ingestel is, by die publiek meer gewild te maak. Beltel was 'n elektroniese kommunikasiestelsel, wat die bestaande telefoonnet gebruik het om toegang tot databanke en rekenaardienste te verleen. Beltel is in 1999 gestaak.
* Die Ierse Telecom Éireann (die huidige Eircom) het Minitel in 1992 ingevoer, alhoewel dit uiteindelik by verbruikers minder gewild geraak het as in Frankryk.
* Die Kanadese AlexTel-tegnologie, wat in die vroeë negentigerjare deur Bell Canada ontwikkel is, het eweneens op die Franse Minitel gebaseer. Bell bied die diens op sy plaaslike markte in Ontario en Québec aan, tog bly dit in wese beperk tot 'n aantal projekte in Montréal en ander gebiede.
* Die Duitse ekwivalent *Bildschirmtext* (Btx) is net soos Minitel in die tagtigerjare ontwikkel. Die monopolie van die destydse Duitse posdiens *Deutsche Bundespost* het tot hoë pryse vir onder meer dekodeerders gelei en sodoende baie jare lank die markdeurdringing beperk. Uiteindelik het verbruikers rekenaargesteunde dienste bo Btx verkies.
Die **Arabiese woestyn** is in westelike Asië geleë, en strek vanaf Jemen na die Persiese Golf, en vanaf Oman na Jordanië en Irak. Dit is 'n groot wildernis, wat die grootste gedeelte van die Arabiese Skiereiland beslaan, met 'n oppervlak van 2 330 00 km², wat dit die 4de grootste woestyn in die wêreld maak, en is die grootste woestyn in Asië.
In die middel van die woestyn is die Rub'al-Khali, een van die grootste aaneenlopende sandgebiede in die wêreld.

Verskeie dierespesies (bv. wildsbokke, gemsbokke en akkedisse) wat aangepas is om in hierdie uiterste woestynklimaat te oorleef, kom hier voor. Hierdie area het ook verskeie kenmerkende soos rooi duine en dryfsand (Engels: quicksand) wat voorkom. Die klimaat is hoofsaaklik droog, en die grootste gedeelte kry ongeveer 100 mm reën per jaar (sommige gedeeltes tot so min as 50 mm per jaar), en die temperatuur wissel tussen baie hoë dagtemperature, en seisoenale vriestemperature snags.

Die Arabiese woestyn vorm deel van die woestyn en xeriese struikland-bioom, en die palaeoarktiese ekosone. Die biodiversiteit van die area is baie laag, maar daar kom wel 'n paar plantspesies voor wat endemies is tot hierdie area. Verskeie dierespesies wat vroeër hier voorgekom het (bv. gestreepte hiëna, jakkalse en ratels), het a.g.v. jagaktiwiteite, menslike indringing en habitat-vernietiging verdwyn. Die grootste bedreiging vir hierdie ekostreek is oorbeweiding, vernietiging deur die mens, en voertuie wat nie op paaie ry nie. Daar is egter 'n paar spesies wat weer hier hervestig is, en in verskeie wildreservate beskerm word.

Ekologie en natuurlike hulpbronne
---------------------------------

*Cornulaca monacantha*, in Arabies as "had" of "djouri" bekend
Van die natuurlike hulpbronne wat hier voorkom sluit olie, natuurlike gas, swawel en fosfate in.
Die Rub'al-Khali het 'n baie klein plantdiversiteit, met slegs 37 plantspesies (slegs een of twee is endemies), waarvan 20 in die sandgebiede aangeteken is, en 17 spesies wat op die grense van die gebied voorkom. Plantegroei is baie yl, maar eweredig versprei, behalwe vir onderbrekings naby steriele sandduine.

Tipiese plante sluit die volgende in:

* *Calligonum crinitum* op die duinhellings
* *Cornulaca monacantha* (= *Cornulaca arabica*)
* *Cyperus conglomeratus*

Ander wydverspreide spesies sluit in:

* *Dipterygium glaucum*
* *Limeum arabicum*
* *Zygophyllum mandavillei* (Mandaville 1986)

Behalwe by die buitenste grense word baie min bome aangetref (gewoonlik *Acacia ehrenbergiana* en *Prosopis cineraria*).
Ander spesies is 'n houtagtige meerjarige *Calligonum comosum* en eenjarige kruie soos *Danthonia forskallii*.

Politieke grense
----------------

Die Arabiese woestyn lê hoofsaaklik in Saoedi-Arabië, maar strek oor die grense na omliggende lande soos Egipte, suidelike Irak, en suidelike Soedan.
Ds. I.D.J. Murray, van 1920 af die eerste leraar.
Ds. J.M. Blignaut.
Die NG gemeente Babanango was ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Natalse Sinode, maar dit is in 1987 by die gemeente Melmoth ingelyf.

Stigting en naamgewing
----------------------

Babanango is op 25 Mei 1918 van die moedergemeente Vryheid afgestig. As naam vir die gemeente word voorgestel Retiefsrust, Voortrekkersrust en Babanango. Eersgenoemde omdat Piet Retief se graf in die gemeente is, die tweede omdat hier baie Voortrekkers gesneuwel het en ook hier begrawe lê, en laasgenoemde omdat dit reeds die naam van die dorp en distrik was. "Babanango kry die meerderheid van die stemme omdat dit so algemeen bekend is en van historiese aard," lui dit in die notule. Maar in 1952 skryf die gemeente se medewerker, waarskynlik ds. Blignaut, in Ons gemeentelike feesalbum: "Miskien was dit 'n ongelukkige keuse, want vandag is Babanango vir baie mense 'n niksseggende naam, terwyl Retiefsrust, 'n baie gepaste naam vir 'n gemeente van ons Kerk sou wees ter verering van die groot leier wat in hierdie omgewing sy lewe in diens van sy volk en Kerk afgelê het, en wat saam met sy sewentig burgers ook hier ter ruste gelê is."
Babanango is 'n Zoeloewoord wat beteken: "Vader, hier is hy." Dit staan in verband met 'n Zoeloe-hoofman se seuntjie wat in die digte mis verdwaal het.

Beginjare
---------

Die eerste leraar van die gemeente was ds. I.D.J. Murray wat in 1920 hier bevestig en georden is. Onder datum 15 Oktober 1920 kom die volgende in die kerkraadsnotule voor: "Die vergadering besluit om nevens Hollands ook Afrikaans op die kansel te erken." Ná die vertrek van ds. Murray is die volgende predikante tot 1950 hier bevestig: H.M. Hofmeyr (1924), G.C. van Schowenburg (1930), S.A. Grobler (1942) en J.M. Blignaut (1949). 

Luidens die gemeente se inskrywing in Ons gemeentelike feesalbum was Babanango "een van die klein gemeentes van die Transvaalse Kerk, met ongeveer 300 lidmate, maar seker nie een van die onbekendste nie. Alhoewel die naaste spoorwegstasie 62 myl ver is en Babanango in baie opsigte 'n afgesonderde gemeenskap is, word ons gemeente tog dikwels besoek weens die feit dat Dingaanstat, Retief se graf en sy monument in die gemeente geleë is. 'n Ander gebeurtenis wat groot betekenis aan ons gemeente gegee het, is die stigting van die evangeliste, skool en sendingstasie te Dingaanstat in 1949. Dingaanstat is besig om tot een van die belangrikste sendingstasies van die Transvaalse Kerk te ontwikkel."

Oordrag aan Natal
-----------------

Hoewel Babanango 240 km buite die grense van die destydse Transvaal lê, het dit sedert die tyd van die Nieuwe Republiek van genl. Lucas Meyer onder die Transvaalse Kerk geressorteer. In die vyftigerjare van die 20ste eeu is dit egter saam met die ander Noord-Natalse gemeentes aan die Natalse Kerk oorgedra.

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L.. 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
Die **Arabies-Israeliese konflik** is 'n term wat gebruik word om die spanning en openlike vyandighede tussen die Arabiese lande (in die Midde-Ooste en Noord-Afrika) en Israel te beskryf. Die konflik heers al sedert 1948.

Agtergrond
----------

Die Arabies-Israeliese konflik het begin oor vroeër spanning tussen die Arabiese en Joodse gemeenskappe in die Britse mandaat van Palestina, met die opkoms van twee nasionalistiese bewegings: die Sioniste-beweging onder Jode en Palestynse/Arabiese nasionalisme onder die Arabiere. Die etniese konflik was ook 'n gevolg van die ineenstorting van die Ottomaanse Ryk, wat spanning oor die afbakening en eienaarskap van die gebied geskep het. Terwyl die Joodse volk die gebied as hulle historiese tuisland, Israel, gesien het, het die Pan-Arabiese beweging Palestina as Moslem-grondgebied beskou.

Gebeure
-------

Die moderne konflik begin in 1948 met die Arabies-Israeliese oorlog in parallel met die skepping van die Israelse staat deur die Jode. Later, met die verloop van die oorlog, bring die Arabiese Liga 'n Palestynse regering in die Gasastrook tot stand. Israel het die 1948-oorlog gewen en die Palestynse regering is na Kaïro in Egipte verskuif. Hulle is nie toegelaat om na Gasa terug te keer nie en het geleidelik minder belangrik geword, totdat dit in 1959 deur die Egiptiese president Nasser geskrap is.

In 1964 is nog 'n Palestynse politieke organisasie, die Palestynse Bevrydingsorganisasie (PBO) deur Yasser Arafat gevorm. In 1967 raak die Arabiese lande en Israel in die Sesdaagse Oorlog slaags, wat tot die Israelse oorname van die Gasastrook, die Sinai-skiereiland van Egipte, die Wesoewer van die Jordaanrivier en Golanhoogland van Sirië lei. Kort daarna begin Jordanië, Egipte en die PBO met 'n lae-vlak uitputtingsoorlog, wat van 1967 tot 1970 duur, met geen beduidende voordele aan enige van die kante nie.

In 1973 breek die Jom Kippoeroorlog uit. Dit eindig met groot lewensverlies, maar geen territoriale veranderinge nie. Desnieteenstaande het Egipte en Sirië later op 'n oorwinning aanspraak gemaak.

Oor die jare het die konflik verander van 'n grootskaalse Arabies-Israeliese konflik tot 'n meer plaaslike Israeli-Palestynse konflik, al stem die Arabiese wêreld en Israel nog glad nie oor dié grondgebied met mekaar saam nie.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX528425
* BNF: cb12047729m (data)
* GND: 4041158-8
* LCCN: sh87002535
* NARA: 10637980
* NDL: 00564275
* NKC: ph114808

 |
Scrabo-toring
Scrabo-toring, soos gesien vanaf anderkant die Strangford Lough
Die **Scrabo-toring** is 'n bekende baken wes van Newtownards in die Noord-Ierse graafskap Down. Die toring met 'n hoogte van 38 m is 160 m bo seevlak geleë.

Geskiedenis
-----------

Die toring, wat in die grootse deel van Noord-Down van ver af sigbaar is, is in 1857 net buite Newtownards opgerig as gedenkteken vir Charles Stewart, 3de markies van Londonderry wat gedurende die Napoleontiese Oorloë as een van die Hertog van Wellington se generale gedien het. Die 3de markies, wat ook onder sy bynaam "Fighting Charlie" bekend gestaan het, het sy titel en die familie-setel Mount Stewart geërf nadat sy broer Robert Stewart, Visegraaf Castlereagh en 2de markies van Londonderry, selfmoord gepleeg het. Visegraaf Castlereagh het een ampstermyn lank as die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland se Staatssekretaris vir Buitelandse Sake gedien.

Scrabo-toring is opgerig volgens ontwerpe wat aan Charles Lanyon en William Henry Lynn toegeskryf word. Dit is tans in 'n uitgestrekte park geleë.
|  |
| --- |
| **Gräddost** |
|  |
| Herkoms | Swede |
| Vetgehalte | 38-60 % |
| Vorm | Silindries of blok |
| Hoogte | ? cm |
| Gewig | 1000-4300 g |
| Tipe | Halfharde kaas |
| Oorsprong | Koeimelk (vol- of afgeroomde melk) |

**Gräddost** (Sweeds, letterlik "roomkaas") is 'n Sweedse halfharde kaas wat van koeimelk vervaardig word. Gräddost het 'n milde, romerige en effens suur of soms ook neutagtige smaak. Die kaas word hoofsaaklik met 'n vetgehalte van 60% aangebied, maar daar is ook gekruide soorte en variante met 'n laer vetgehalte verkrygbaar.

Geskiedenis
-----------

Die Sweedse kaasvervaardiger *Boxholm Ost AB* se aanleg in Boxholm (Östergötlands län)
Die resep vir Gräddost is eers op 24 September 1952 deur Knut Hedqvist vir die Sweedse suiwelfabriek *Boxholm Mejeri AB* ontwikkel. Sy hoofdoel was om paraffien, wat vir 'n kunsmatige kaaskors benodig word, te bespaar en die kaas liewer in Cryovac-kleefplastiek te laat ryp word. Derhalwe word Gräddost nog steeds merendeels in ronde vorms met 'n gewig van een kilogram vervaardig wat ten minste vier weke lank in hul kleefplastiek ryp word. Daar is nogtans ook groter vorms beskikbaar.

Gräddost het uiteindelik in die 1970's sukses op die Sweedse mark behaal – 'n periode waartydens 'n groot aantal pizzeria's geopen is wat op soek na 'n Sweeds-vervaardigde, milde en maklik smeltbare kaas vir hul pizza's was en vir Gräddost gekies het. Gräddost het vinnig ook in Denemarke en Noorweë gewild geraak. Toe Noorse suiwelfabrieke begin het om self Gräddost te vervaardig, het hulle selfs die Sweedse spelling oorgeneem sodat die kaas in Swede se westelike buurland as *Norsk Gräddost* bemark word.

Gräddost verwys in Swede nie slegs na die oorspronklike soort kaas nie, maar het daarnaas 'n generiese term vir 'n groot aantal ander roomkaasspesialiteite met vergelykbare eienskappe geword.

Bronne
------

* *Hierdie artikel, of gedeeltes daarvan, is uit die volgende Wikipedia-artikel vertaal: Gräddost*
* *OstForum – Gräddost (in Sweeds)* Geargiveer 11 Maart 2008 op Wayback Machine
Die **Eulipotyphla** is 'n soogdierorde wat tot die superorde Laurasiatheria behoort.

Hulle is insektevreters en vroeër is hulle as deel van die orde Insectivora beskou, saam met byvoorbeeld die gouemolle en selfs die klaasneuse. Genetiese navorsing het getoon dat dit nie korrek is nie: die gouemolle en die klaasneuse behoort tot die Afrotheria en nie tot die Laurasiatheria nie en dit het die orde Insectivora polifileties gemaak. Die huidige monofiletiese orde Eulipotyphla bevat net vyf families waarvan nogtans een sedert die tyd van die kolonisasie van die Karibiese gebied uitgestorwe is. In die Suider-Afrika kom twee van hierdie families voor: die krimpvarkies en die skeerbekmuise.

* Fam Talpidae - ware molle
* Fam Erinaceidae
	+ - *Atelerix frontalis* - Krimpvarkie
* Fam Soricidae - skeerbekmuise
* Fam Solenodontidae - Wes-Indiese Solenodons
* Fam Nesophontidae † - Wes-Indiese skeerbekmuise (uitgestorwe)

Fotogalery
----------

* Talpa europaeaTalpa europaea
* Erinaceus roumanicusErinaceus roumanicus
* Diplomesodon pulchellumDiplomesodon pulchellum
* Solenodon paradoxusSolenodon paradoxus
* Solenodon cubanusSolenodon cubanus
* Nesophontes edithae†Nesophontes edithae†

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q16635184
* ADW: Eulipotyphla
* Fossilworks: 92588
* NCBI: 9362

 |
**Euklidiese meetkunde** is 'n wiskundige teorie toegeskryf aan die Aleksandriese Griek Euklides, wie se werk *Die Elemente* die vroegste stelselmatige studie van meetkunde bevat wat bekend is. Alhoewel baie van die resultate reeds bekend was aan vroeëre wiskundiges, was Euklides die eerste om te wys hoe hierdie resultate pas in 'n omvattende deduktiewe en logiese stelsel.

Vir meer as tweeduisend jaar, was die byvoeglike naamwoord "Euklidiese" oorbodig, aangesien geen ander soort meetkunde nog ontdek was nie. Euklides se aksiomas was so intuïtief voor die hand liggend dat stellings wat daardeur bewys was, as absoluut waar beskou is. Vandag is daar egter vele modelle van nie-Euklidiese meetkunde bekend, waarvan die eerstes in die vroeë 19de eeu ontdek is. Dit word ook nie langer as vanselfsprekend aanvaar dat Euklidiese meetkunde fisiese ruimte beskryf nie. 'n Gevolg van Einstein se algemene relatiwiteitsteorie is dat Euklidiese ruimte 'n goeie benadering is tot die eienskappe van fisiese ruimte slegs indien die gravitasie-veld nie te sterk is nie.

Aksiomas
--------

Die parallel-postulaat
Euklidiese meetkunde is 'n aksiomatiese stelsel, waarin alle (ware) stellings afgelei word van 'n klein getal aksiomas of aannames. Aan die begin van Die Elemente stel Euklides vyf aksiomas voor. Op hierdie aksiomas word meetkunde van 'n plat vlak gebaseer in terme van konstruksies:

1. Gegewe twee punte, is dit moontlik om 'n (unieke) reguit lyn te konstrueer wat deur beide punte loop
2. 'n Reguitlynsegment kan (uniek) verleng word
3. Enige punt kan dien as middelpunt van 'n sirkel, en enige (bekende) lengte mag dien as radius
4. Alle regtehoeke is gelyk aan mekaar
5. *Die parallel-postulaat*: Gegewe twee reguitlyne, en 'n snylyn wat beide lyne sny. As die som van die twee binnehoeke, gevorm deur die twee lyne en die snylyn, kleiner is as twee regtehoeke, dan sny die twee lyne mekaar aan daardie kant van die snylyn.
’n Voorstelling van Achernar, die helderste Be-ster.
**Be-sterre** is ’n heterogene groep B-tipe sterre met emissielyne. ’n Enger definisie, wat soms klassieke Be-sterre genoem word, is ’n B-ster wat nie ’n superreus is nie en waarvan die spektrum een of meer Balmer-emissielyne het of in ’n stadium gehad het.

Definisie en klassifikasie
--------------------------

Baie sterre het B-tipe spektrums en toon waterstofemissielyne, insluitende baie superreuse, Herbig Ae/Be-sterre, massaoordraende dubbelsterre en B(e)-sterre. Daar word verkies om die term "Be-ster" net te gebruik vir sterre wat nie superreuse is nie en een of meer Balmerlyne in emissie toon. Dikwels word na hulle as klassieke Be-sterre verwys. Die emissielyne kan net op sekere tye sigbaar wees.

Hoewel die Be-tipe spektrum sterker by B-tipe sterre voorkom, kan dit ook gesien word by O-tipe en A-tipe skilsterre, en hulle word ook soms Be-sterre genoem. Be-sterre is gewoonlik hoofreekssterre, maar ’n paar subreuse en reusesterre word ook ingesluit.

Model
-----

Namate die proses van emissielyne in die vroeë 20ste eeu beter verstaan is, het dit duidelik geword hierdie lyne by Be-sterre moet kom van ’n sirkumstellêre skyf van materiaal wat uit die ster gewerp word vanweë die ster se vinnige rotasie. Al die waarneembare eienskappe van Be-sterre kan nou verduidelik word aan die hand van ’n gasagtige skyf wat gevorm word deur materiaal wat uit die ster gewerp word. Die oormaat infrarooi en polarisasie is die gevolg van die verstrooiing van sterlig in die skyf, terwyl die lyn-emissie gevorm word deur die reprosessering van ultravioletlig in die gasagtige skyf.

Skilsterre
----------

*Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Skilster.*
Sommige Be-sterre toon spektrumeienskappe wat vertolk kan word as die resultaat van ’n "skil" gas om die ster, of meer akkuraat ’n skyf of ring. Hierdie skileienskappe word vermoedelik veroorsaak wanneer die skyf wat om baie Be-sterre voorkom, reg van die kant van die Aarde af gesien word en baie smal absorpsielyne in die spektrum skep.

Nog leesstof
------------

* Slettebak, A. (1976). *Be and Shell Stars*. doi:10.1007/978-94-010-1498-4. ISBN 978-94-010-1498-4.
**Jeroen Dera** (23 Augustus 1986, Uden) is 'n Nederlandse letterkundige en literatuurkritikus.

Dera studeer Nederlandse Taal en Kultuur en Literatuurwetenskap aan die Radboud Universiteit Nijmegen waar hy ook as dosent werk. Hy promoveer in 2017 met die proefskrif getiteld *Sprekend kritiek: literatuurprogramma's in de vroege jaren van de Nederlandse radio en televisie* en doen sedertdien veral ondersoek na die Nederlandse literatuuronderwys. As literatuurritikus is Dera verbonde aan die Vlaamse koerant *De Standaard* en aan die literêre tydskrifte *Dietsche Warande & Belfort* en *Poëziekrant*.

Saam met Sarah Posman en Kila van der Starre stel hy *Dichters van het nieuwe millennium* (2016) saam, wat oor die digkuns in Nederland en Vlaandere in die 21ste eeu handel. Begin 2018 besorg hy saam met Carl De Strycker die opvolger van dié werk, *Bundels van het nieuwe millennium*.

Dera was in sowel 2017 as 2018 voorsitter van die beoordelingspaneel vir die Herman de Coninck-prijs vir poësie. Hy is daarnaas ook bestuurslid van die Jan Campert-Stichting.

In 2020 publiseer hy saam met die Vlaamse digteres Charlotte van den Broeck die boek *Woorden temmen: van kop tot teen*.
**Beamish**

**The Living Museum of the North**

---

**Ligging**

Beamish naby Stanley  

Graafskap Durham  

Vlag van Engeland Engeland

---

**Stigting**

1970

---

**Direkteur**

Richard Evans

---

**Webtuiste**  

*beamish.org.uk*

**Beamish, The Living Museum of the North** is 'n opelugmuseum in Beamish naby Stanley in die Engelse graafskap Durham. Die primêre doel van die museum is om 'n indruk te gee van die alledaagse lewe in stedelike en landelike streke van Noordoos-Engeland op die hoogtepunt van die industrialisering in die vroeë 20ste eeu.

Baie van die museum se restorasiewerk en vertonings is aan die laat Victoriaanse en die Edwardiaanse tydperk gewy, terwyl besoekers ook 'n indruk kry van die plattelandse lewe onder die invloed van die nywerheidsomwenteling in omstreeks 1825. Die museum maak op sy terrein van 120 hektaar (300 akkers) gebruik van 'n mengsel van geboue wat uit ander dele van Engeland hierheen verskuif is, asook oorspronklike plaaslike strukture en geboue wat herbou is; 'n groot versameling van voorwerpe, werkende voertuie en toerusting; asook vee en personeel in historiese kleredrag.

Aan die museum is sedert sy opening in 1972 'n reeks pryse toegeken, waaronder dié van Europese Museum van die Jaar in 1987, terwyl dit ook as voorbeeld vir ander "lewende museums" gedien het. Naas sy funksie as opvoedkundige bron lewer die museum ook 'n belangrike bydrae tot die bewaring van tradisionele Noord-Engelse en skaars veerasse.
*Hierdie artikel handel oor Sony se eie handelsmerk-geheueformaat. Vir die mobiele USB-stoortoestel, sien USB-flitsdryf. Vir die omvattende flitsgeheue-gebaseerde kaartkategorie, sien flitsgeheue.*
**Memory Stick** is 'n verwyderbare flitsgeheuekaartformaat wat in Oktober 1998 deur Sony vrygestel is. Die naam word in die algemeen ook gebruik om die hele familie van geheuestokkies (in Engels) te beskryf. 

Die oorspronklike Memory Stick
Sony Memory Stick met MagicGate
Bykomend tot die oorspronklike Memory Stick, sluit hierdie familie die **Memory Stick PRO** in, 'n hersiening wat groter maksimum stoorkapasiteit en vinniger lêeroordragsnelhede bied; **Memory Stick Duo**, 'n kleinvormfaktorweergawe van die Memory Stick (insluitend die **PRO Duo**); en die nog kleiner **Memory Stick Micro** (**M2**). In Desember 2006 het Sony die **Memory Stick PRO-HG** bygevoeg, 'n hoëspoedvariant van die PRO om gebruik te word in hoë-definisievideo en stilkameras. Memory Stick-kaarte kan gebruik word in Sony PSP en Sony XDCAM EX videokameras via die MEAD-SD01 passtuk. SanDisk en Lexar is van min derdepartyvervaardigers van **Memory Stick**. Kingston bied 'n universele microSD na Memory Stick Pro Duo-passtuk aan, maar dit is nie-amptelik.

Toepassings
-----------

Tipies word die **Memory Stick** as stoormedia vir 'n draagbare toestel gebruik, in 'n vorm wat maklik verwyderbaar is vir toegang tot 'n persoonlike rekenaar. As voorbeeld gebruik Sony digitale kompakte kameras **Memory Stick** vir die stoor van sy beeldlêers. Met 'n geheuekaartleser wat Memory Stick ondersteun, kan 'n gebruiker dan die foto's wat met die Sony digitale kamera geneem is na 'n rekenaar aflaai. 

Sony sluit ook **Memory Stick**-leserhardeware in by sy eie verbruikerselektronika, soos digitale kameras, digitale musiekspelers, PDAs, selfone, die VAIO-reeks skootrekenaars, asook Sony se handtoestelle, soos die PlayStation Portable en PS Vita.
Die Madelung-som in 'n haliettralie. Naaste bure = 1, daarna 2, daarna 3 ensomeer
Die **Madelung-konstante** is ' geometriese konstante wat in die anorganiese chemie 'n belangrike rol speel in die beskrywing van die bindingsenergie van suiwer ioniese kristallyne stowwe.

Indien twee ione, 'n katioon met lading Z+ en 'n anioon met lading Z- mekaar nader tot 'n afstand r, is hulle elektrostatiese energie:

{\displaystyle E\_{c}={\frac {Z^{+}Z^{-}e^{2}}{4\pi \epsilon \_{o}r}}}
In die kristal het 'n katioon nogtans meer as een anioon-nabuur. In die B1-struktuur van haliet het 'n natriumioon ses chloornabure op afstand {\displaystyle a\_{o}/2} en twaalf Na-bure op afstand {\displaystyle a\_{o}{\sqrt {2}}/{2}} ensomeer. Hierdie feit kan in die formule met die Madelungkonstante A weergegee word.

{\displaystyle E\_{Madelung}={\frac {A.Z^{+}Z^{-}e^{2}}{4\pi \epsilon \_{o}r}}}
In die geval van die halietstruktuur geld:

{\displaystyle A=6-{\frac {12}{\sqrt {2}}}+{\frac {8}{\sqrt {3}}}+...\approx 1.74756}
Hierdie uitdrukking is 'n konvergerende reeks, maar dit verskillend vir elke struktuurtipe.

| Tipe | Koördinasiegetalle | Geometriese faktor | Konvensionele faktor |
| --- | --- | --- | --- |
| B1 | 6:6 | 1.74756 | 1.74756 |
| B2 | 8:8 | 1.76267 | 1.76267 |
| B3 | 4:4 | 1.63806 | 1.63806 |
| B4 | 4:4 | 1.64132 | 1.64132 |
| C1 | 8:4 | 2.51939 | 5.03878 |

Wanneer die stoigiometrie nie 'n ioonverhouding van 1:1 het nie, is daar twee maniere om die konstante weer te gee, soos hierbo (die geometriese een) of die konvensionele een wat gebruik maak van die faktor {\displaystyle Z\_{\pm }^{2}} wat die hoogste gemeenskaplike faktor van Z+ en Z- is. Vir fluoriet (CaF2) {\displaystyle Z\_{\pm }^{2}=1}.

Die Madelung-energie verklaar 90% van die bindingsenergie van 'n suiwer ioniese kristal. Indien die binding meer kovalent of metallies word, is dit nie langer die geval nie.
| **Minneapolis**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  VSA |
|
|  **Koördinate** | 44°59′N 93°16′W﻿ / ﻿44.983°N 93.267°W﻿ / 44.983; -93.267Koördinate: 44°59′N 93°16′W﻿ / ﻿44.983°N 93.267°W﻿ / 44.983; -93.267 |
|  **Stigting** | 1867 |
|  **Deelstaat** | Minnesota |
|
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 142,2 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 0-158 m |
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2018) | 425 403 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 2 991,6/vk km |
|  **Etniese groepe:** |   |
|  - Wit | 65,2% |
|  - Asiate | 5,8% |
|  - Swart | 16,6% |
|  **Tydsone** | -6 |
|  - Somertyd | -5 |
|
|  **Burgemeester (party)** | Jacob Frey (DFL) |
|  **Amptelike webwerf** | minneapolismn.gov |
|
|

**Minneapolis** [ˌmɪniˈæpəlɪs] is die administratiewe setel van die distrik Hennepin County in die Amerikaanse deelstaat Minnesota, en die groter een van die sogenaamde *Twin Cities* («Tweelingstede»), 'n metropolitaanse gebied in oostelike Sentraal-Minnesota wat na sy twee grootste nedersettings, Minneapolis and Saint Paul (die deelstaathoofstad), genoem is. Minneapolis, wat aan weerskante van die Mississippirivier geleë is, het 'n bevolking van meer as 425 000, met sterk Skandinawiese en Lutherse invloede.

Die naam Minneapolis kom van die Dakota woord *mni* (water) en die Griekse woord *polis* (stad). Minneapolis se bynaam is *City of Lakes*.

Vervoer
-------

Die Internasionale Lughawe van Minneapolis-St. Paul in 2012
Die Internasionale Lughawe van Minneapolis-St. Paul (MSP), geleë in die suide van die metropolitaanse Twin Cities-gebied (twaalf myl suidoos van Minneapolis en tien myl suidwes van St. Paul se middestad), is 'n belangrike spilpunt in die sogenaamde Upper Midwest-streek van die Verenigde State - met reistye van slegs een uur vanuit die meeste groter stedelike nedersettings in die Amerikaanse Middel-Weste en 'n vliegtyd van tussen twee en drie uur vanaf die Oos- of Weskus. Ook is daar regstreekse vlugte na verskillende bestemmings in die buiteland.

Bekende boorlinge
-----------------

* J. Paul Getty, oliemagnaat (1892–1976)
* Prince, popsanger (1958−2016)

Susterstede
-----------

* Santiago de Chile (Chili)
* Kuopio (Finland)
* Ibaraki (Japan)
* Nowosibirsk (Rusland)
* Tours (Frankryk)
* Harbin (China)
* Eldoret (Kenia)
* Uppsala (Swede)

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11949402n (data)
* GND: 4039497-9
* LCCN: n79003965
* MusicBrainz: 3e80aaa7-9b71-450f-8147-0ecf101d8f1a
* NARA: 10045983
* NKC: ge424437
* VIAF: 141350341
* WorldCat Identities: lccn-n79003965

 |
**Konrad Ernst Ackermann** (1 Februarie 1712, Schwerin - 13 November 1771, Hamburg) was 'n Duitse bestuurder-akteur en een van die voorste figure in die ontwikkeling van Duitse teater.

Teenstrydige weergawes van Ackermann se vroeë volwasse jare bestaan. Hy was waarskynlik nie ‘n opgeleide wetenskaplike en snydokter nie, soos wat wyd gerapporteer is, maar in stede hiervan ‘n soldaat – en later tot 1738 - ‘n offisier in die Russiese Leër. Hy was aangetrek tot die teater deur die lees van die Franse dramaturg Molière se werke asook die Skandinawiese skrywer Ludvig Holberg. Gedurende die jare 1740 tot 1741 het Ackermann formele akteursopleiding ontvang in die Lüneburg-Geselskap van Johann Friedrich Schönemann, wat gespesialiseer het in Duitse aanpassings van die Franse toneelstukke van Pierre Corneille, Jean Racine, Molière, en Voltaire.
In 1749 is Ackermann met Sophie Charlotte Schröder, die leidende vrou van Schönemann se Geselskap, getroud. Hy het vir baie jare saam met haar en haar vaardige geselskap deur Rusland, die Baltiese State en Oos-Pruise getoer. Dit was ook gedurende die tydperk dat magtiging aan Ackermann verleen is om ‘n 800-sitplek teater in Königsberg te bou; dit het in 1755 oopgemaak en was die eerste toneelhuis in privaatbesit in Duitsland. Kort daarna het die Sewejarige Oorlog Ackermann egter gedwing om na Switserland te trek en voort te gaan met sy toere.

Ackermann het weldra ‘n smaak vir die plaaslike drama ontwikkel en ‘n tegniek vir rolverdelings waarin hy komiese en sentimentele aspekte kon meng. In 1765 het hy met die akteur en regisseur Konrad Ekhof in sy Geselskap ‘n nederige toneelhuis in Hamburg gebou. Teen die openingsaand was hy egter diep in die skuld, en tweestryd het gevolglik sy Geselskap gekniehalter. Hy moes vir die volgende jaar sy toneelhuis uitverhuur en hy het nie beheer daarvan verkry tot twee jaar later nie. Hy het kort voor sy dood die bestuur daarvan aan sy stiefseun, Friedrich Ludwig Schröder, oorgelaat, wat Shakespeare na die Duitse verhoog sou bring.
Theseus aan die veg met die Minotourus, bronsbeeld deur Antoine-Louis Barye (Louvre).
Die **Minotourus** of **Minotaurus** (Grieks: Μῑνώταυρος; Minotauros) was in die Griekse mitologie ’n kreatuur met die kop van ’n bul en die lyf van ’n man, of soos deur Ovidius beskryf, "half man; half bul". Hy is aangehou in die Kretensiese Labirint, ’n soort doolhof  wat vir dié doel vir koning Minos van Kreta gebou is. Dit is uiteindelik deur Theseus, die seun van Aigeas, doodgemaak.

Geboorte en voorkoms
--------------------

Nadat hy die troon van Kreta bestyg het, het Minos met sy broers gestry oor die reg om te regeer. Minos het vir Poseidon gevra om vir hom ’n sneeuwit bul te stuur as ’n teken van sy goedkeuring. Hy moes die bul aan Poseidon offer, maar het besluit om dit eerder te hou omdat dit so mooi was. Om hom te straf het Poseidon Pasiphaë, Minos se vrou, laat verlief raak op die bul van die see, die Kretensiese Bul. Sy het die argitek Daidalos gevra om vir haar ’n houtkoei te maak, waarin sy toe geklim het om met die bul te paar. Hul kind was ’n monster, die Minotourus. Hy het later wild en boosaardig geword en Minos het die labirint laat bou om hom binne te hou.

In die klassieke kuns word die Minotourus gewoonlik uitgebeeld met die lyf van ’n man en die kop en stert van ’n bul. Later is hy ook soms uitgebeeld met die lyf van ’n bul en die kop van ’n man. Dié voorstelling word soms steeds aangetref, soos in Steele Savage se illustrasies vir Edith Hamilton se *Mythology* (1942).

Theseus
-------

Minos se seun is later deur die inwoners van Athene doodgemaak (of deur die Kretensiese Bul wat koning Aigeus van Athene hom gevra het om dood te maak). Minos het oorlog teen die Atheners gevoer om sy seun se dood te wreek en het gewen. Om ’n einde te bring aan die offerande van jong Atheners aan die Minotourus het Aigeus sy seun, Theseus, gestuur om die Minotourus dood te maak.

In Kreta het Ariadne, Minos se dogter, op Theseus verlief geraak en hom deur die labirint gelei, waar hy die Minotourus doodgemaak het.
Die **Gura-waterval** is in die Aberdare Nasionale Park in Kenia.

Ligging
-------

Die waterval lê in die Gurarivier in die Aberdare-bos in die Aberdare-bergreeks in die sentrale deel van Kenia. Dit is in dieselfde kloof as die Karuru-waterval, maar net mooi aan die teenoorgestelde kant. Die val is ‘n 180 km noord van Nairobi, suidwes van Berg Kenia, 2707 m bo seespieël en net-net suid van die ewenaar by die koördinate 00°31′00″S 36°46′00″O﻿ / ﻿0.51667°S 36.76667°O﻿ / -0.51667; 36.76667Koördinate: 00°31′00″S 36°46′00″O﻿ / ﻿0.51667°S 36.76667°O﻿ / -0.51667; 36.76667.

Waterval
--------

Die waterval bestaan uit drie vertikale valle met ‘n gesamentlike hoogte van 305 m. Hierdie steilste val in Kenia is ongeveer 9 m breed. Saam met die water van die Karuru-waterval kom die water te lande in ‘n ondeurdringbare kloof. Staptogte word onderneem om die watervalle, voëllewe en welige plantegroei van naby te besigtig.

Ander watervalle
----------------

In die omgewing van hierdie waterval is die

* Karuru-waterval, 1,1 km ver
* Magura-waterval, 5,6 km
* Chania-waterval, 9 km weg

Ander bekende watervalle in Kenia is die

* Thomson-waterval (Nyahururu)
* Lugard-waterval
* Fourteen-waterval
* Adamson-waterval
* Sheldrick-waterval
* Thirka-waterval
* Tigoni-waterval

Bibliografie
------------

* africatourer.com
* fortuneofafrica.com
* mapcarta.com
* worldwaterfalldatabase.com
| **Technorati** |
| --- |
| Tipe webblad | Webjoernaalsoekenjin, owerheidsindeks |
| Taal(e) | Engels |
| Registrasie | Opsioneel |
| Outeur | Dave Sifry |
| Opgerig | November 2002 |
| Huidige status | Aktief |
| URL | www.technorati.com |

**Technorati** is 'n Internet webjoernaalsoekenjin. Dié soekenjin is 'n mededinger vir Google, Yahoo! en IceRocket. Teen Desember 2006, het Technorati reeds 'n indeks van oor die 55 miljoen webjoernale. Die naam Technorati is 'n kombinasiewoord, verwysend na die samesmelting van *technological* en *literati*.

Technorati is gestig deur Dave Sifry en sy hoofkantoor is in San Francisco, Kalifornië, VSA. Tantek Çelik is Technorati se Hoof Tegniesebeampte.

Technorati gebruik en dra by tot oopbronsagteware. Sifry is 'n prominente oopbron aktivis en was die stigter van LinuxCare en later van Wi-Fi toeganspuntsagteware ontwikkelaar Sputnik. Technorati beskik oor 'n publieke ontwikkelaar wiki, waar ontwikkelaars en bydraers saamwerk.

Technorati wen die SXSW 2006 toekennings vir "Beste Tegniese Prestasie" en ook "Beste van die Skou"- toekenning. Dit was ook in 2006 genomineer vir 'n Webby toekenning vir "Beste Praktyk".

Technorati word geblokkeer in Volksrepubliek China.
**Sarah Bernhardt** (1844 - 1923) was 'n Franse toneelspeelster en rolprentaktrise en moontlik die beroemdste aktrise van haar generasie.

Sy is in Parys gebore aan 'n Nederlandse moeder, Julie Bernardt, en 'n anonieme Nederlandse vader. Bernhardt het self die spelwyse van haar van verander, om haar Nederlandse herkoms te verdoesel. Die naam wat sy as dié van haar vader aangevoer het, Edouard Bernhardt, was in werklikheid die van haar moeder se broer (maar met die Nederlandse spelling). Haar oupa was Moritz Bernard, 'n berugte Joodse koopman in Amsterdam.

Bernhardt as die "Dame van die Kamelias" in 1881.
Sarah Bernhardt het een van die allergrootste aktrises van haar tyd geword en is steeds 'n legendariese Franse toneelspeelster. Sy het dikwels in Parys opgetree, waar 'n teater na haar vernoem is. Sy het ook toere rondom die wêreld onderneem en in Londen, New York en Amsterdam opgetree. Oscar Wilde het die toneelstuk Salome vir haar geskryf en Mark Twain het opgemerk: "Daar is vyf soorte aktrises: slegte aktrises, redelike aktrises, goeie aktrises, geweldige aktrises. En dan is daar Sarah Bernhardt."

Haar bekendste vertolking was waarskynlik dié van *La Dame aux Camélias* ("Die Dame van die Kamelias") in die gelyknamige toneelstuk deur Alexandre Dumas junior - 'n rol wat sy byna 3000 keer herhaal het. Op 'n latere leeftyd het sy die hoofrol in 'n reeks rolprente vertolk, waarvan veral *La Reine Elizabeth* ("Koningin Elizabet") 'n wêreldwye sukses was. Dié Franse stilprent is in Amerika as "Queen Elizabeth" vertoon en is die eerste langspeelprent wat landswyd in Amerika vertoon is.
**Coldplay** is 'n Britse musiekgroep wat in 1997 in Londen (Engeland) tot stand gekom het. Die groep bestaan uit hoofsanger, pianis en kitaarspeler Chris Martin, hoofkitaarspeler Jonny Buckland, baskitaarspeler Guy Berryman, en tromspeler en multi-instrumentalis Will Champion. Onder hulle albums tel *A Rush of Blood to the Head* (2002), *X&Y* (2005) en *Viva la Vida* (2008). Coldplay het al 32,5 miljoen albums verkoop en is bekend vir hul trefferenkelsnitte "Yellow", "The Scientist", "Speed of Sound", "Violet Hill", "Viva la Vida" en die Grammy-bekroonde "Clocks".

Coldplay het wêreldwyde bekendheid verwerf met die vrystelling van hul enkelsnit "Yellow", gevolg deur hul debuutalbum *Parachutes* in 2000, wat vir die Mercury-toekenning genomineer is. *A Rush of Blood to the Head*, wat in 2002 vrygestel is, het verskeie toekennings verwerf, insluitende NME se Album van die Jaar, en is later op die *Rolling Stone*-tydskrif se lys van 500 Greatest Albums of All Time ingesluit. Hul volgende vrystelling, *X&Y*, in 2005, het 'n minder entoesiastiese dog steeds positiewe ontvangs geniet. Die groep se vierde ateljeealbum *Viva la Vida or Death and All His Friends* in 2008 is deur Brian Eno vervaardig en is positief deur kritici ontvang. Al Coldplay se albums het groot kommersiële sukses behaal.

Coldplay se eerste materiaal is vergelyk met Jeff Buckley, U2 en Travis. Sedert die vrystelling van *Parachutes* is Coldplay deur ander bronne beïnvloed, soos Echo and the Bunnymen, Kate Bush en George Harrison op *A Rush of Blood to the Head*; Johnny Cash en Kraftwerk op *X&Y*; en Arcade Fire en My Bloody Valentine op *Viva la Vida or Death and All His Friends*. Coldplay ondersteun verskeie sosiale en politieke bewegings, soos Oxfam se Make Trade Fair-veldtog en Amnestie Internasionaal. Die groep het ook al by verskeie liefdadigheidskonserte opgetree, soos Band Aid 20, Live 8 en die Teenage Cancer Trust.

Diskografie
-----------

### Studio Albums

* *Parachutes* (2000)
* *A Rush of Blood to the Head* (2002)
* *X&Y* (2005)
* *Viva la Vida or Death and All His Friends* (2008)
* *Mylo Xyloto* (2011)
* *Ghost Stories* (2014)
* *A Head Full of Dreams* (2015)

### EP's

* *Safety* (1998)
* *The Blue Room* (1999)
* *Acoustic* (2000)
* *Trouble – Norwegian Live EP* (2001)
* *Mince Spies* (2001)
* *Remixes* (2003)
* *Prospekt's March* (2008)
* *Every Teardrop Is a Waterfall* (2011)
* *iTunes Festival: London 2011* (2011)
* *Live in Madrid* (2011)
* *A Sky Full of Stars* (2014)
* *Live from Spotify London* (2016)
* *Kaleidoscope* (2017)
Alcock en Brown, 14 Junie 1919
**Alcock en Brown** was twee vlieëniers wat die eerste ononderbroke vlug oor die Atlantiese Oseaan voltooi het. Hierdie twee Britte, sir John William Alcock (1892–1919) en sir Arthur Whitten Brown (1886–1948), het dié geskiedkundige vlug in 1919 (tussen Newfoundland en Ierland) onderneem.

Die Atlantiese Oseaan is reeds vroeër in 1919 met 'n Amerikaanse NC-4-vliegtuig oorgesteek. Dit moes egter 'n paar landings op eilande langs die pad maak. Alcock en Brown het op 14 Junie van dieselfde jaar die eerste non-stop transatlantiese vlug voltooi.

Standbeelde van Alcock en Brown by die Londen-Heathrow-lughawe.
Hulle het 'n omgeboude *Vickers Vimy*-bomwerper uit die Eerste Wêreldoorlog vir hulle geskiedkundige vlug aangepas. Die bom-kompartement is vir ekstra brandstof aangewend. Hulle het van St. John's, die hoofstad van die Kanadese provinsie Newfoundland en Labrador, opgestyg. Na 'n vlug van 16 uur en 12 minute land hulle in Clifden in Ierland. Die vliegtuig is met die landing beskadig, omdat hulle in 'n moeras geland het, maar nie een van die vlieëniers is beseer nie.

Winston Churchill het die *Daily Mail*-prys vir die eerste kruising van die Atlantiese Oseaan in 'minder as 72 uur' aan hulle oorhandig. 'n Week later word die Orde van die Britse Ryk deur George V van die Verenigde Koninkryk in die Windsor-kasteel aan hulle toegeken.

Landing in Clifden, Ierland.
Alcock sterf op 18 Desember 1919 in 'n vliegongeluk in Frankryk. Brown is op 4 Oktober 1948 oorlede.
Voyageurs teen sononder  
Skildery deur Frances Anne Hopkins (1871)
**Voyageurs** [vwajaʒœʁ] ('n Franse term wat as "reisigers" vertaal) was onafhanklike Frans-Kanadese kontrakteurs, werknemers of junior vennote in ondernemings wat in die Noord-Amerikaanse pelshandel in die *Pays d’en haut* (die "Boland", soos Franse setlaars die binneland, insluitende die gebied van die Groot Mere genoem het) betrokke was - 'n bedryf wat hoofsaaklik vanuit Montreal georganiseer is. Hulle is gelisensieer om goedere na handelsposte te vervoer, maar dit is hulle nie toegestaan om enige handel vir hul eie rekening en voordeel te dryf nie.

Hul status as kontrakwerkers of junior vennote weerspieël die veranderinge wat die pelsbedryf met die loop van die tyd ondergaan het. Vir die grootste deel van die 17de eeu is die pelshandel nog deur *coureurs des bois* ("boslopers") oorheers - ongelisensieerde handelaars wat goedere in opdrag van die oorspronklike verskaffers na Indiaanse nedersettings vervoer het. Vanaf 1681 is handelslisensies uitgereik wat van *coureurs des bois* onwettige handelaars gemaak het.

Vandag wek die Franse terme *voyageur* en *coureur de bois* romantiese assosiasies van mans wat met hul kano's roetes dwarsdeur Noord-Amerika gevolg het op soek na velle, van avontuur en kamaraderie. 'n Lewe as pelshandelaar was nogtans gevaarlik en fisies uitputtend.
Die **Jerez-renbaan** (amptelik *Circuito de Jerez*) is 'n motorsportrenbaan wat in Jerez de la Frontera, Andalusië, in die suide van Spanje geleë is.

Geskiedenis
-----------

Circuito de Jerez, voorheen bekend as Circuito Permanente de Jerez, is 'n 4,428 km (2,752 myl)-lange renbaan naby aan die stad van Jerez de la Frontera, diep in die sjerrie-produserende suide van Spanje. Die projek is bestuur deur die Spaanse ingenieur Manuel Medina Lara, gebaseer op 'n voorlopige idee van Alessandro Rocci.

Die baan is op 8 Desember 1985 geopen. In Maart 1986 was die baan die gasheer vir die eerste internasionale motorfietsbyeenkoms in Spanje en die Formule Een Spaanse Grand Prix in April. Die relatief afgeleë ligging van die baan het beduidende toeskoueropkoms verhinder, alhoewel dit tot 125 000 toeskouers kan akkommodeer. As gevolg hiervan is die F1 na Barcelona verskuif na die wedren in 1991.

Voordat die Europese Grand Prix in 1994 by die baan aangebied is, is veiligheidsveranderinge aangebring, insluitend 'n nuwe oorkruising (die Senna kurwe) op die hoek waar Martin Donnelly 'n verskriklike ongeluk gehad het tydens kwalifisering vir die 1990 Spaanse Grand Prix. Jerez was ook die gasheer vir die Europese Grand Prix van 1997, die beslissende rondte van die kampioenskap tussen Michael Schumacher en Jacques Villeneuve, wat heelaas teen mekaar gebots het tydens die wedren.

Voorval
-------

Tydens die podiumvieringe ná die F1-wedren van 1997, het die burgemeester van Jerez, Pedro Pacheco, die podiumverrigtinge ontwrig met die oorhandiging van 'n trofee wat veronderstel was om deur 'n hooggeplaaste persoon van Daimler-Benz oorhandig te word. Dié voorval het daartoe gelei dat die baan tydelik verbied is om weer 'n Grand Prix aan te bied. Daar was sedertdien nooit weer 'n Grand Prix daar nie, maar dit bly een van die gewildste plekke vir wintertoetse. 

Gedurende 2005 is die baan oorgeteer. Daar is verwag dat die *Champ Car World Series* daar sou plaasvind in 2008, maar die reeks is vroeg in die jaar gekanselleer na sy samesmelting met die *IndyCar*-reeks. Die baan word tans gebruik vir Formule Een-voorseisoentoetse, gedeel met die Barcelona-Catalunya-renbaan. Daar is op 2 Mei 2013 aangekondig dat die laaste draai vernoem sou word na die Spaanse MotoGP-wêreldkampioen, Jorge Lorenzo.