recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Johannes van Staden**botanikus |
|  |
| Professor Van Staden in 2019 |
| **Volledige naam** |  |
| **Gebore** | 12 Oktober 1939, Oudtshoorn |
| **Oorlede** |  |
| **Geboorteland** | Suid-Afrika |
| **Bekend van** |  |
| **Standaardafkorting** |  |
| Die aangeduide standaardafkorting kan gebruik word by die aannhaling van 'n botaniese naam gepubliseer deur Johannes van Staden.
In die *Index Kewensis* is 'n lys te vinde van deur hierdie persoon (mede-)gepubliseerde name |
|  |

**Johannes van Staden** (\* 12 Oktober 1939 te Oudtshoorn) is 'n Suid-Afrikaanse botanikus.

In 1960 verwerf hy sy Baccalaureus scientiae aan die Universiteit Stellenbosch in plantkunde, dierkunde, bakteriologie, chemie en fisika. In 1964 behaal hy sy meestersgraad aan hierdie universiteit in plantkunde. In 1970 verwerf hy sy doktorsgraad in plantkunde aan die Universiteit van Natal.

Tussen 1963 en 1966 doseer Van Staden plantkunde aan die Universiteit van Wes-Kaapland. In 1965 beklee hy dieselfde pos aan die Universiteit Stellenbosch. Tussen 1967 en 1972 het hy hiérdie verantwoordelikheid aan die Universiteit van Natal. Tussen 1972 en 1975 was hy 'n assistent-professor en tussen 1976 en 1983 medeprofessor aan dieselfde universiteit. In 1979 en 1980 was hy navorsingsassistent aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem. Tussen 1984 en 1986 was hy *ad hominem*-professor aan die Universiteit van Natal, en tussen 1987 en 1998 hoogleraar en hoof van die departement plantkunde aan hierdie universiteit. Tussen 1999 en 2003 was hy professor in plantkunde en 'n direkteur van die navorsingsentrum vir plantegroei en -ontwikkeling in Pietermaritzburg. Sedert 2004 is hy uitsluitlik 'n direkteur daar. Tussen 2003 en 2006 was hy gasnavorser aan die Universiteit van Kopenhagen.

Prof van Staden hou homself besig met navorsing op die gebied van plantfisiologie, insluitend fitohormone, weefselkultuur, sekondêre plantstowwe, die ontkieming van sade, wortelvorming, die ontwikkeling van blomme, die ontwikkeling van vrugte en die veroudering van plante. Daarnaas is hy besig met navorsing op die gebied van biotegnologie en molekulêre biologie met betrekking tot bosbou, tuinbou en die veredeling, beskerming en verbouing van plante wat natuurlik in Suid-Afrika voorkom. Hy doen ook navorsing oor die isolasie en identifikasie van sekondêre plantstowwe met 'n moontlike medisinale effek, veral op plante uit Suid-Afrika. Hy is ook bedrywig op die gebied van etnobotanie.

Volgens 'ISIHighlyCited.com' is Van Staden een van die mees aangehaalde wetenskaplikes op die gebied van plant- en dierewetenskappe.

Toekennings
-----------

* (1990) Verkies as mede-genoot van die Royal Society of South Africa
* (1992) Havengaprys
* (1994) Goue Medalje van die *South African Association of Botanists* (SAAB).
* (2000) Eredoktorsgraad van die Universiteit van Wes-Hongarye.
* (2004) Verkies tot erelid van die Hongaarse Akademie vir Wetenskappe.
* *Senior Captain Scott Medal* vir uitstekende navorsing in Biologiese Wetenskappe
* Goue Medalje vir tegnologiese innovasie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
Philipp Jakob Spener (1635–1705) is bekend as die "Vader van Piëtisme".
**Piëtisme** is die belangrikste hervormings- en vroomheidsbeweging in die vastelandse Europese Protestantisme ná die Protestantse Hervorming. In teologiese opsig was dit 'n terugkeer na die sentrale beginsels van die Reformasie, alhoewel dit sterk deur ander tradisies beïnvloed en omgevorm is. Die vrome subjek staan sentraal in piëtisme, terwyl die suiwerheid van die kerkleer net soos kerkeenheid minder belangrik geag word. So toon piëtisme moderne trekke wat die persoonlikheid van die indiwidu en die waarde, wat daaraan geheg word, betref. Andersyds het piëtisme in die loop van sy ontwikkeling in baie opsigte 'n teologies en sosiaal behoudende beweging geword.

In Duitsland het piëtisme sedert sy ontstaan in die tweede helfte van die 17de eeu vele veranderinge ondergaan – van klassieke piëtisme gedurende die Baroktyd, laat piëtisme in die laaste dekades van die 18de en in die vroeë 19de eeu, 19de eeuse opwekkingsbewegings en gemeenskapsbewegings, tot die evangelikale beweging in die tweede helfte van die 20ste eeu. Radikale piëtisme is 'n stroming binne die beweging wat krities teenoor die kerk staan.
Veldmaarskalk **Plaek Phibunsongkhram** (Thai: แปลก พิบูลสงคราม [plɛ̀ːk pʰí.būːn.sǒŋ.kʰrāːm]; alternatiewelik getranskribeer as *Pibulsongkram* of *Pibulsonggram*; 14 Julie 1897 - 11 Junie 1964), plaaslik bekend as **Chomphon Por** (Thai: จอมพล ป.; [tɕɔ̄ːm.pʰōn.pɔ̄ː]), tydelik bekend as **Phibun** (*Pibul*) in die weste, was 'n Thaise militêre offisier en politikus wat gedien het as die Eerste Minister van Thailand en Diktator van 1938 tot 1944 en 1948 tot 1957.

Phibunsongkhram was 'n lid van die Royal Siamese Army vleuel van Khana Ratsadon, die eerste politieke party in Thailand, en 'n leier van die Siamese rewolusie van 1932 wat Thailand van 'n absolute monargie na 'n konstitusionele monargie transformeer. Phibunsongkhram word in 1938 die derde premier van Thailand as bevelvoerder van die Royal Siamese weermag, en stig 'n de facto militêre diktatuur, geïnspireer deur die Italiaanse fascisme van Benito Mussolini, wat Thaise nasionalisme en sinofobie bevorder het, en Thailand in die Tweede Wêreldoorlog met Imperiale Japan verbind het. Phibunsongkhram het 'n moderniseringsveldtog geloods, bekend as die Thai Cultural Revolution, wat 'n reeks kulturele mandate insluit, wat die land se naam verander van "Siam" na "Thailand" en die bevordering van die algemene Thai-taal.

Phibunsongkhram is as premier ontslaan deur die Nasionale byeenkoms in 1944 en vervang deur lede van die Gratis Thaise Beweging totdat hulle weer aan bewind gekom het in die Siamese staatsgreep van 1947 onder leiding van die Coup Group. Phibunsongkhram het Thailand in lyn gebring met die anti-kommunisme in die Koue Oorlog, die Koreaanse oorlog onder die Verenigde Nasies se bevel betree en die fascisme laat vaar vir 'n fasade van demokrasie. Phibunsongkhram se tweede termyn as premier is geteister deur politieke onstabiliteit en was onderworpe aan verskeie pogings tot staatsgreep om hom te verwyder, waaronder die komplot van die leër van die Algemene Personeel in 1948, die Palace-rebellie in 1949 en die Manhattan-rebellie in 1951. Phibunsongkhram het probeer transformeer Thailand het in die middel van die vyftigerjare 'n liberale demokrasie geword, maar is in 1957 omvergewerp en in ballingskap in Japan gekom waar hy in 1964 oorlede is.

Phibunsongkhram is die langste dienende premier van Thailand tot op hede op 15 jaar en een maand.
**Rosanna Diane Davison** (gebore 17 April 1984) is 'n Ierse aktrise, sangeres, skrywer, model en skoonheidskoningin wat as Mej Wêreld 2003 gekroon is.  Sy is die dogter van musikant Chris de Burgh, en die liedjie "For Rosanna" is deur haar pa geskryf vir sy 1986-album, *Into the Light* in haar eer.

Opvoeding
---------

Davison is in County Dublin, Ierland, gebore. Haar laerskoolopleiding was by Aravon School, in County Wicklow. Sy het daarna die Rathdown School, Glenageary, County Dublin, bygewoon. Sy was klasprefek voordat sy gegradueer het en haar finale sertifikaateksamen in 2002 voltooi het.

Mejuffrou wêreld
----------------

In Augustus 2003 het sy vir die Mej. Ierland-finaal in Dublin ingeskryf, en na sy die kompetisie gewen het, kon sy meeding om die titel van Mej Wêreld. In Desember 2003 het Davison, saam met 106 ander deelnemers, aan die Mej Wêreld-kompetisie in Sanya, China, deelgeneem. Rosanna het die kroon gewen, die eerste Ierse deelnemer wat die Mej. Wêreld-titel wen sedert dit in 1951 begin het. Tydens Davison se bewind het sy die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State, Kanada, China en Sri Lanka besoek.

Persoonlike lewe
----------------

Davison is in 2014 met Wesley Quirk getroud. Hulle het hul wittebrood in die Seychelle gehou. Hulle het een dogter en tweelingseuns.
Ds. C.J. van den Berg, leraar van 1955 tot 1960.
Die **NG gemeente Booysen** is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Pretoriase voorstad Booysens. Die gemeente het in 2015 249 doop- en 993 belydende lidmate gehad, vergeleke met onderskeidelik 675 en 962 in 1985. Drie jaar later was dit 50 en 175. Destyds was di. C.P. Brand en R. Verwey die leraars, maar 30 jaar later het ds. G.D. Nel alleen in die gemeente gestaan. Ná sy vertrek was die gemeente vakant. Die kerkgebou is geleë by Pretoriastraat 1137, Booysens.

Stigting
--------

Die gemeente se kerkgebou.
Op 23 Junie 1950 het die Ring van Eloffsdal besluit om die gemeente Booysen met ongeveer 750 lidmate af te stig van die moedergemeente, Daspoort. *Ons gemeentelike feesalbum* kon ’n jaar later berig: "Reeds in die eerste jaar van sy bestaan het die gemeente getoon waartoe hy in staat is en die toekoms word met volle vertroue in ons Meester, die Koning van die Kerk, ingevaar. .. (sedert die ontvangs van die eerste leraar) het hierdie jong gemeente tekens van nuwe lewe en belangstelling begin toon. En die gemeente is stadig besig om van krag tot krag te ontplooi.."

Eerste leraar
-------------

Nadat die gemeente byna nege maande vakant was, is die eerste leraar in die persoon van prop. P.B. Botha (D.-sn.) op 17 Maart 1951 met handoplegging bevestig. Die gemeente het by afstigting nog nie 'n eie kerkgebou besit nie, maar twee erwe is toe reeds vir daardie doel aangekoop. Aanvanklik is die dienste in 'n saaltjie, wat deur die ywer van die gemeente daargestel is, gehou. 'n Nuwe elektroniese orrel is ook deur die kerkraad aangekoop en die orrel sou geskik wees om later in 'n kerkgebou gebruik te word tot tyd en wyl die gemeente in staat sal wees om 'n pyporrel aan te koop. 

Die medewerker van *Ons gemeentelike feesalbum* sluit sy bydrae soos volg af: "Ons is vol hoop en vaste vertroue vir die toekoms. Met intensiewe bearbeiding glo ons dat hierdie jong gemeente nog die modelgemeente in die Moot gaan word."

Bronne
------

* (nl)  Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. *Ons Kerk Album*. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.

Sien ook
--------

* Gereformeerde kerk Andeon
Die **Kleinmondspinnekopbos** (*Serruria adscendens*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Serruria* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Hottentots-Hollandberge, Groenlandberg en Kleinrivierberge. Die struik groei regop, word slegs een meter hoog en dra blomme van Julie tot Oktober.

Die afgelope 60 jaar het die plant reeds 27% van sy habitat verloor weens voorstedelike ontwikkeling, die aanlê van gholfbane en wingerde asook die verbouing van proteas.

'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei hoofsaaklik in sandsteengrond op hoogtes van 0 - 950 m.

In Engels staan dit as die *Kleinmond spiderhead* bekend.

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer
* PlantZAfrica
* Protea Atlas
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18082776
* GBIF: 3998033
* iNaturalist: 119258
* IPNI: 706482-1
* IUCN: 113230044
* NCBI: 206287
* Plant List: tro-26500226
* Tropicos: 26500226

 |
Die **NG gemeente Brackenfell** is 'n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Wes-Kaapland.

Stigting
--------

Dié gemeente is op 12 April 1944 onder die naam Kruispad gestig. Met die hoop op die beter bearbeiding van die twee afgeleë wyke Brackenfell en Kraaifontein van die gemeentes Kuilsrivier en Durbanville onderskeidelik, is hulle in een gemeente afgestig. Die nuwe gemeente het sowat 500 lidmate getel en dit was duidelik dat daar ’n moeilike finansiële opdraand voorlê. Die gemeente was pas ’n jaar oud toe hy sy eerste leraar, ds. S.P. Malan, in Maart 1945 langs die Paarl-pad ontmoet.

Die tweehoofdigheid het die werk in die gemeente baie bemoeilik, want alles moes eenvoudig in duplikaat gedoen word. Daarom is aan die Ring van Stellenbosch gevra om die twee wyke in afsonderlike gemeentes af te stig, siende dat die snelle groei dit moontlik gemaak het. So is Kraaifontein in Junie 1948 tot ’n selfstandige gemeente afgestig. Brackenfell het die naam Kruispad behou. Albei die gemeentes het binne drie jaar by die 500 lidmate getel.

Groei
-----

Die saal wat die gemeente van die CJV present gekry het, is tot ’n netjiese en gerieflike plek van aanbidding verbou en verfraai. Die ywerige jongmense het ook ’n orrel en klavier aan die gemeente geskenk. Deur hartlike samewerking en ’n jaarlikse toelae uit die Hulpbehoewendegemeentefonds kon die gemeente darem kop bo water hou en nog skuld afbetaal. Hulle het met ’n bruidskat van £1000 van Kuilsrivier begin en binne vyf het hulle ’n pastorie op 1,5 morg besit en ’n doeltreffende kerksaal waarop daar £2500 skuld gerus het.

Maar die gemeente wou ’n kerk hê. Die gewone inkomste was nie toereikend genoeg om dadelik een te bou nie. Op ’n gemeentevergadering word eenparig besluit om geld op te neem en 27,5 morg van die ou plaas Kruispad aan te koop en dit as ’n dorp aan te lê. Dit was in die hoop die plan die gemeente sou versterk, die grondhongeriges sou tegemoetkom en die ideaal van ’n kerk sou verwesenlik.

Agtergrond: Kruispad-plaas
--------------------------

Kruispad is die naam van die oorspronklike plaas waarop Kraaifontein sowel as Brackenfell aangelê is. ’n Sekere Josua Selie het reeds in 1712 daarop gewoon. Brackenfell is die naam van die westelike gedeelte van die plaas wat in 1901 afverkoop is en so genoem is met die oog op die heide (bracken) -koppie (fell). Die naam Brackenfell het die naam Kruispad totaal verdring. Reeds met die stigting van die gemeente het niemand in die wandel van die gemeente Kruispad gepraat nie. Die naam is dan ook later verander na Brackenfell.

In 1951 het die medewerker van Ons gemeentelike feesalbum geskryf: "Die gemeente staan in ’n bloeitydperk. Alles dui op groot ontwikkeling. Die gemeente werk hard, maar is gelukkig. Te midde van alles groei die ywer vir die Sending en die Armesorg ook jaarliks. Dit lyk per slot van rekening waar dat ’n mens moet werk om warm te bly."

Bron
----

* Olivier, ds. P.L. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Grondboontjiebotter in 'n houer.
**Grondboontjiebotter** is 'n voedselproduk wat gewoonlik bestaan uit geroosterde of gemaalde grondboontjies, gewoonlik gesout en ietwat versoet. Dit word algemeen verkoop in kruidenierswinkels, maar kan ook tuis gemaak word. Talle verskillende soorte is beskikbaar; waarvan "glad" en "korrelrig" die gewildste is, maar heuning-geroosterde, heelneut-variasies en dié gemeng met sjokolade kan ook gevind word. Romerige grondboontjiebotter word verkry deur die hele mengsel baie fyn te maal. Die korrelrige soorte word verkry deur heel stukke grondboontjies terug te voeg by die mengsel nadat dit gemaal is.

Grondboontjiebotter word gebruik op toebroodjies (veral die bekende grondboontjiebotter- en stroop- of konfyttoebroodjie), lekkergoed (*"Blackcat"* se grondboontjiestafies, kan as 'n voorbeeld genoem word), beskuitjies of koekies en ook in ander gebak. Dit is 'n goeie bron van proteïene, en is baie gewild onder kinders. Elvis Presley het 'n bekende weergawe van die grondboontjiebotter- en konfyttoebroodjie gemaak met piesang (óf fyngemaal óf heel) wat gebak of diep gebraai is, en heel waarskynlik spek bevat het.

Grondboontjiebotter is veral gewild in die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk, Kanada, Australië, Nederland en Suid-Afrika, terwyl bitter min kennis daarvan in ander dele van Europa bestaan. Dit is ook baie gewild, nou wel as 'n ontbyt, in dele van die Midde-Ooste waar Amerikaners 'n sterk teenwoordigheid aan die begin van die 20ste eeu handhaaf het. Dit word dikwels beskryf as 'n voedselsoort waarmee 'n mens moet grootword om dit te kan waardeer. Die meeste mense wat dit nie gewoond is nie, vind die smaak daarvan baie vreemd. In hierdie geval kan daar parallelle getrek word met "Marmite", gewild in Brittanje en Suid-Afrika, "Cenovis", gewild in Switserland, en "Vegemite", gewild in Australië.

Vir mense met 'n allergie vir grondboontjies, kan grondboontjiebotter noodlottige anafilaktiese skok veroorsaak.

Die grondboontjieplant is vatbaar vir die grondswam wat aflatoksien produseer, en kontaminasie van grondboontjiebotter is moontlik.

Het u geweet...
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Peanut butter***. |

* Dat **pindakaas** volgens die woordeboek 'n sinoniem is vir grondboontjiebotter, en dat dit dieselfde is as die Nederlandse naam.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh85098995

 |
Kruger in vredesonderhandelinge in O'Neill se huisie na die Slag van Amajuba.
Die **Pretoriakonvensie** is die vredesverdrag wat die einde van die Eerste Vryheidsoorlog (16 Desember 1880 tot 23 Maart 1881) tussen die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Verenigde Koninkryk ingelui het. Die verdrag is op 3 Augustus 1881 in Pretoria onderteken, maar was onderhewig aan bekragtiging deur die Volksraad binne 3 maande vanaf die datum van ondertekening.

Die volksraad het vervolgens besware geopper om 'n aantal bepalings van die verdrag te verander, maar het uiteindelik die weergawe wat in Pretoria onderteken is bekragtig, nadat die Britte geweier het om enige verdere toegewings of veranderinge aan die verdrag toe te laat.

Britse voorbereidingswerk vir die Pretoriakonvensie in 1881 is in Newcastle gedoen.

Volgens hierdie ooreenkoms het die Zuid-Afrikaansche Republiek weer selfregerend geword onder nominale Britse susereiniteit.

Die konvensie is in 1884 vervang deur die Londenkonvensie.

Agtergrond
----------

Ná die Slag van Majuba, het die regerings van die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Verenigde Koninkryk kontak gemaak om 'n moontlike einde aan die uitgerekte oorlog te bring. President Brand van die Oranje-Vrijstaat het as tussenganger opgetree.

Sien ook
--------

* Verdrag van Vereeniging
**Konstruksie** behels die oprig van privaat geboue soos huise, kommersiële en industriële geboue, sowel as openbare strukture soos riool- en water­werke, paaie en brûe, publieke behui­sing, hospita­le en skole. Huise kan deur bouers ont­werp word, terwyl groter kommer­siële en industriële projekte, met gekompli­seerde dienste, deur argi­tekte en ander konsultante soos ingenieurs ontwerp word.

Konstruksiewerk word ten volle deur argi­tekte en ingenieurs gedokumenteer, en deur boureke­naars gemeet en kosteberaam. Die te­keninge en boulys vorm die tenderdokumente waarop kon­trakteurs ’n tenderprys voorberei. Tenders word op ’n vaste datum oopgemaak. Ná assessering word ’n tender aanvaar, ge­woonlik die laagste, waardeur ’n kontrak gevorm word. Tenderwerk kan oop of selektief wees. Dié proses is tydro­wend en kan versnel word deur slegs besluite te neem vir onmid­dellike werk op terrein, bekend as "fast track". Dit verg samewerking tussen bou­heer, argitek en kontrakteur, en sorgvuldige programmering en beheer.

Die Suid-Afrikaanse konstruksiebedryf se aandeel aan nasionale inkomste fluktueer tussen 2,5% in tye van lae groeikoers tot 5% en hoër in tye van hoë groeikoers. Van die totale uitgawe aan konstruksie word ongeveer 30% aan geboue bestee, en 10% aan residen­siële geboue. Die regering, deur die Departe­ment van Openbare Werke, is verantwoordelik vir ongeveer 14% van die totale uitgawe op konstruksie. Konstruksie is arbeidintensief en dus ’n belangrike werkskepper.

Die konstruksiebedryf word geaffekteer deur: politieke stabiliteit, beide intern en op die vaste­land van Afrika; deur die onder- of ooraanbod van kleinhandel-, kommersiële of residensiële ruimte; deur die vermoë van die regering om sy begroting te spandeer; en deur internasionale beleggings­vertroue.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11931778k (data)
* GND: 4069177-9
* HDS: 041548
* LCCN: sh85031360
* NARA: 10639951
* NKC: ph116275

 |
**Konstantyn II** (volle naam: **Constantín mac Áeda**, Skots-Gaelies: *Còiseam mac Aoidh*; omstreeks 874 – 952) was die seun van koning Áed en self koning van Skotland, wat toe bekend was as Alba. Die Koninkryk Alba, waarvan die oorsprong teruggespeur kan word na die tyd van Konstantyn, was in Noord-Brittanje.

Lewe
----

Konstantyn se oupa, Kenneth MacAlpin, was die eerste lid van die familie wat sover bekend ’n koning was, maar hy is koning van die Pikte genoem. Die verandering in die titel "koning van die Pikte" in "koning van Alba" was deel van ’n groter transformasie van Piktland.

Konstantyn II se bewind is, nes dié van sy voorgangers, oorheers deur die bedrywighede van die Wikings in wat vandag Brittanje is. Tydens Konstantyn se bewind het die heersers van die suidelike koninkryke Wessex en Mercië, later die Koninkryk van Engeland, hul grondgebied noordwaarts uitgebrei tot in die betwiste koninkryke van Northumbrië. Konstantyn het eers met die suidelike heersers saamgespan teen die Wikings, maar mettertyd het konflik ingetree. Die Engelse koning Athelstan het Konstantyn in 927 en 934 suksesvol onderwerp, maar die twee het weer in 937 gebots toe Konstantyn, in ’n bondgenootskap met die Strathclyde-Britte en die Wikings van Dublin, Athelstan se koninkryk binneval. Hy is egter verslaan. In 943 het Konstantyn geabdikeer en in ’n klooster afgetree, waar hy in 952 oorlede is. Hy is opgevolg deur sy voorganger, Donald II, se seun Malcolm I.

Konstantyn het tot met die vereniging van die koninkryke in 1603 die langste in Skotland regeer naas Willem die Leeu. Sy bewind het vermoedelik ’n beslissende rol gespeel in die vergaelisering van Piktland. In sy tyd is die woorde "Skots" en "Skotland" die eerste keer gebruik om te verwys na ’n deel van wat vandag Skotland is.

Sien ook
--------

* Lys van monarge van Skotland

Bron
----

* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1013280172
* VIAF: 172624889
* WorldCat Identities (via VIAF): 172624889

 |
'n Werker spuit beton op 'n staaldraadkonstruksie
Spuitbeton word onder meer gebruik om rotswande te stabiliseer en stortings te voorkom, soos by dié rotswand naby Auckland in Nieu-Seeland
**Spuitbeton**, ook **spuitsement** genoem, is sementbeton wat met lugdruk (pneumaties) deur saamgeperste lug op voorwerpe gespuit en deur die botsingenergie verdig word. Dit word versterk deur middel van staaldrade of -stawe en/of vesels. Daarnaas word ook staal- of sintetiese vesels ter stabilisering van spuitbeton gebruik, soos in tonnelbou of vir betonhellings.

Al is spuitbeton geen besondere soort beton nie, word dit nogtans volgens 'n spesiale metode as 'n droë of nat mengsel vervaardig. In Amerikaanse Engels word dan ook met spesifieke terme na droë (*gunite*) en nat spuitbetonmengsels (*shotcrete*) verwys. Die nat variant kan tegelykertyd gespuit en gekompakteer word, danksy die hoë druk wat by die spuitproses ontstaan. Dit kan op 'n groot verskeidenheid horisontale of vertikale oppervlakke gespuit word. So is dit 'n uiters gewilde boumateriaal vir swembaddens.
**SV Schermbeck**|  |
| **Volledige naam** | Spielverein Schermbeck 1912 e.V. |
| **Stigtingsdatum** | 1912 |
| **Tuisveld** | *Waldsportplatz am Trog*,  Schermbeck |
| **Kapasiteit** | 5 000 |
| **Kompetisie** | Oberliga Wesfale |
|

**SV Schermbeck** is 'n sportklub uit Schermbeck in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir swem/waterpolo, handbal, tafeltennis, atletiek en pluimbal.

Die klub is in 1912 gestig as *Turnverein Schermbeck*. In 1917 het die klub as gevolg van die Eerste Wêreldoorlog ontbind, maar dis in 1919 herstig en met *Ballspielverein Schermbeck* verenig. In die 1930’s is daar met die sokkerklub *Grün-Weiß Schermbeck* saamgesmelt om *Turn- und Sportverein Schermbeck* te vorm. Reeds in die 1938/39-seisoen kon die klub nie meer spanne in die veld stoot nie, aangesien baie van die lede vir militêre diens opgeroep is of by die *Hitler Jugend*-beweging betrokke was. Die klub het op hierdie stadium op die derde vlak gespeel.

Na die Tweede Wêreldoorlog is die span met die huidige naam herstig. Die klub se beste na-oorlogse prestasie is in 2003 behaal toe daar die eerste keer promosie na die Oberliga Wesfale verkry is.

Onlangse ligaposisionering
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * 2000-01 (VI) Landesliga 1ste
* 2001-02 (V) Verbandsliga 2 Wesfale 6de
* 2002-03 (V) Verbandsliga 2 Wesfale 1ste
* 2003-04 (IV) Oberliga Wesfale 13de
 | * 2004-05 (IV) Oberliga Wesfale 13de
* 2005-06 (IV) Oberliga Wesfale 16de
* 2006-07 (V) Verbandsliga 1 Wesfale 1ste
* 2007-08 (IV) Oberliga Wesfale
 |
Salah Abdeslam
**Salah Abdeslam** (Arabies: صلاح عبد السلام, lit. 'Ṣalāḥ ʿAbd as-Salām'; Franse uitspraak: [sala abdɛslam]; gebore op 15 September 1989, Brussel) is 'n Franse Islamitiese terroris wat lewenslange tronkstraf opgelê is in 2022 as die enigste oorlewende lid van die 10-man-eenheid wat die aanvalle in Parys op 13 November 2015 uitgevoer het waarin 130 mense dood en meer as 490 beseer is.

Hy is gebore in België en woon daar, maar beskik oor Franse nasionaliteit. Hy is glo van kindsbeen af 'n vriend van Abdelhamid Abaaoud, die groep se leier. Abaaoud was reeds geradikaliseer en het in 2013 na Sirië gegaan omrede hy 'n aanhanger van daesj is. Abdeslam is deur hom oortuig om 'n terroris te word. Hy probeer sy vrou te oortuig om met hom na Sirië te gaan, maar sy weier en hy skei van haar. Salah is die broer van Ibrahim wat homself in 'n Paryse kafee opgeblaas het. Die owerhede in België het 125 dae na hom gesoek, veral in die Brusselse wyk Sint-Jans-Molenbeek. Uiteindelik het hulle hom op 19 Maart 2016 gevind, 100 m van die plek waar hulle vermoed het dat hy hom vier maande geleë versteek het. Hy het sy selfoon in werking gestel en dit het die Rijkswacht in staat gestel om hom te vind. Die Belgiese minister van Buitelandse Sake Didier Reynders het verklaar dat Adbeslam na die Stade de France wou gaan om homself ook op te blaas, maar het om onbekende redes besluit het dit nie te doen nie. Hy het vanuit Brussel nog aanslae beplan.

Abdeslam se advokaat is Sven Mary. Hy het verklaar: "Indien iemand beskryf word as publieke vyand nommer een, wil ek hierdie misbruik van gesag beveg". Frankryk het om sy vinnige uitlewering gevra en Mary probeer om dit te verhoed.

Twee dae ná sy aanhouding het 'n nuwe terroristiese aanslag in Brussel plaasgevind. In dié aanslag is 34 mense dood. Die aanslae is glo die antwoord op die *groot oorwinning* van Abdeslam se inhegtenisneming wat die media verkondig het en wat deur die jihadiste as *groot provokasie* gesien is.

Sy advokaat Sven Mary het egter verklaar dat Abdeslam nie van die planne geweet het nie.
**Sakyong Mipham** (Tibettaans: ས་སྐྱོང་མི་ཕམ་) of **Sakyong Jamgon Mipham Rinpoche, Jampal Trinley Dradul** (geb. in 1962 as Osel Rangdrol Mukpo) is die hoof van die Shambhala-Boeddhisme-lyn en van Shambhala Internasionaal, ’n wêreldwye netwerk van meditasiesentrums, kloosters, ’n universiteit en ander organisasies wat deur sy pa, Chögyam Trungpa Rinpoche, gestig is. Sakyong Mipham Rinpoche is ’n lama in die Nyingma-lyn van Tibettaanse Boeddhisme.

Shambhala-Boeddhiste beskou Sakyong Mipham as hul hoof en die tweede Sakyong ("aardebeskermer"); die eerste was Chögyam Trungpa. Met ’n mengsel van Oosterse en Westerse perspektiewe onderrig hy meditasie en sosiale transformasie terwyl hy ook ’n paar humanitêre projekte lei. In 2006 het die Sakyong die Barmhartige Leierskapkonferensie-en-dialoog begin deur die Lewende Vredesprys aan die Dalai Lama toe te ken; dit word gegee aan lewende voorbeelde van mense wat die mensdom bevoordeel. 

Die Sakyong het verskeie boeke geskryf; sy mees onlangse boek, *The Shambhala Principle*, is op 7 Mei 2013 uitgereik. Hy is ook ’n digter, kunstenaar en atleet.
Die **Saab 37 Viggen** (weerligstraal) is 'n Sweedse vegvliegtuig wat ontwerp is om die Saab 35 Draken te vervang. Dit is 'n multirol vliegtuig wat deel vorm van Swede se begeerte om onafhanklik te bly met betrekking tot die beskikbaarheid van vegvliegtuie. Die *Viggen* was 'n geruime tydperk die mees gevorderdste vegvliegtuig vliegtuig in Europa. Dit is verskaf in verkennings-, vegter- en aanval modelle. In Desember 1961 het die Sweedse regering *Aircraft System 37* goedgekeur wat ontwikkel het in die *Viggen*. Die *Viggen* is deur die Saab JAS 39 Gripen vervang.

Die basiese model is die AJ 37 aanvalsvliegtuig waaruit die S 37 verkenningsvliegtuig, en laaste, die JA 37 alleweerstoestande vegvliegtuig gevolg het. Die aanvanklike ontwerp het in 1952 begin en in 1954 het die kenmerkende *canard*vlerke begin om te verskyn aan die ontwikkelings modelle. Dié vlerke, gekoppel aan die grootvlerke se kontrolestelsel, verskaf ekstra stygvermoë gedurende die landing en opstyg fases. Dit verlaag die opstyg en landings snelhede wat ook die aanloopbaan se minimum lengte verkort. Dit verseker dat die vliegtuig aan die spesifikasie, om van slegs 'n 500 m aanloopbaan op te styg, voldoen.

Die vliegtuig is ook toegerus met die *Heads-Up Display* wat baie akkurater landings verseker terwyl die omgekeerde stuwer (reverse thruster) aan die neuswiel toerusting gekoppel is en geaktiveer kan word sodra die wiel gesak het.

Om die vliegtuig so klein en lig as moontlik te maak is die menslike navigator deur 'n gerekenariseerde navigasie stelsel vervang. Die vliegtuig lyk ook swaarder as wat dit is omrede panele ontwerp is rondom die heuningnes (honeycomb) beginsel. Dit kan inderdaad kragte van tot 12 keer die gravitasie krag van die aarde weerstaan.

Die motor wat voorsien is, is die Pratt & Whitney JT8D-22 ontwerp, wat aanvanklik ontwerp is vir die Boeing 727. Hierdie motor was onder lisensie vervaardig deur Volvo in Swede. Hier staan dit bekend as die RM8A en is toegerus met 'n plaaslike nabrander.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Saab 37 Viggen:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Volvo Flygmotor RM8B turbostraal met nabrander |
| Kraglewering per motor | 12 750 kg stukrag |
| Vlerkspan | 10,6 m |
| Lengte | 16,4 m |
| Hoogte | 5,9 m |
| Vlerkoppervlakte | 52,2 m2 |
| Maksimum opstygmassa | 20 500 kg |
| Maksimum snelheid | 2 195 km/h |
| Operasionele hoogte | 18 290 |
| Togafstand | 1 000 km |
| Klimvermoë | 10 000 m in een minuut en 24 sekondes |
| Bewapening | Een 30 mm kanonses punte onder vlerke vir 6000 kg bomme
of twee Sky Flash en vier Sidewinder lug-tot-lug missiele |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Transnet** is 'n groot staatsbeheerde maatskappy in Suid-Afrika wat vir spoorvervoer, hawens en pyplyne verantwoordelik is. Hulle hoofkantoor is in die Carlton-sentrum in Johannesburg gesetel. Transnet is op 1 April 1990 as 'n beperkte maatskappy gestig. Die meerderheid van die maatskappy se aandele word deur die Departement van Openbare Ondernemings besit. Die maatskappy is gestig nadat sake-eenhede en bedrywighede van die **Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens** (SAS&H), asook ander bedrywighede en produkte geherstruktureer is.

Geskiedenis
-----------

Spoorlyne is in die 1850's in die omgewing van Kaapstad en later in Durban ontwikkel. Die eerste spoorlyn in Durban is op 27 Junie 1860 oopgestel. Die aanvanklike netwerk is geskep om landbouprodukte tussen Kaapstad en Wellington te vervoer. Die nuus dat daar goud in die Transvaalse Republiek was, het die regering van die Kaapkolonie (met ondersteuning van die Britse regering) genoop om Kimberley met Kaapstad per spoor te verbind as deel van hulle koloniale droom.

Na die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika is die spoorweë van die vier voormalige kolonies mettertyd saamgevoeg. In 1916 is hulle onder 'n enkele staatsbeheerde spoorstelsel verenig met die totstandkoming van die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens. Later, met die ontwikkeling van kommersiële vliegtuie, het die Suid-Afrikaanse Lugdiens ook 'n deel van hierdie massiewe stelsel van land-, see- en lugvervoer geword.

Op 31 Mei 1961 is die Unie ontbind en het die Republiek van Suid-Afrika tot stand gekom. Teen 1981 het die regering besluit om die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens langs besigheidslyne te struktureer en vir privatisering voor te berei. In April 1981 het die land se spoorweë, hawens, padvervoer, lugvaart en pyplyne as die Suid-Afrikaanse Vervoerdienste (SAVD) bekend geword. Teen die tyd was die onderneming in eenhede en afdelings met 'n sterk klem op plaaslike bestuur gestruktureer.

Met die goedkeuring van die *Wet op die Regsopvolging van die Suid-Afrikaanse Vervoerdienste van 1989* is die weg gebaan om die SAVD van 'n regeringsdepartement na 'n openbare maatskappy om te skakel. Op 1 April 1990, na 80 jaar van regerings- en parlementêre beheer, is die SAVD se naam na Transnet Beperk verander met Spoornet, Portnet, Autonet en Petronet as komponente. Voorstedelike dienste is oorgedra aan die Suid-Afrikaanse Spoorpendelkorporasie, wat onder die vaandel van Metrorail in vyf stedelike gebiede treindienste verskaf het. Die staat is die enigste aandeelhouer.

Op 21 Oktober 2018, is dit bevestig dat Transnet se HUB Siyabonga Gama afgedank is.

Sien ook
--------

* Gautrein
* Metrorail
* PRASA
* Transnet Freight Rail
* Spoorvervoer in Suid-Afrika
* Suid-Afrikaanse Lugdiens
**Transkripsie** in die taalkundige sin, is die sistematiese voorstelling van taal in geskrewe vorm. Die bron kan óf mondelingse uitsprake óf reedsbestaande teks in 'n ander skryfstelsel wees, alhoewel sommige taalkundiges slegs eersgenoemde as transkripsie beskou.

Mondelingse transkripsie
------------------------

Transkripsie van mondelingse uitsprake is wanneer iemand neerskryf wat 'n ander persoon gesê het. Om dit te doen het 'n mens gewoonlik 'n opname van die gesprek nodig sodat dit getranskribeer kan word. Indien 'n persoon baie bekwaam is in snelskrif, kan gesprekke ook waarskynlik daarvan getranskribeer word, maar dit is beter om mondelingse gesprekke van 'n opname te transkribeer.

Transkripsie van een skryfstelsel na 'n ander skryfstelsel
----------------------------------------------------------

Dit is byvoorbeeld die omskakeling van een alfabet in ’n ander, byvoorbeeld die Cyrilliese alfabet in die Latynse alfabet.

Die verskil tussen transkripsie van een skryfstelsel na 'n ander en vertaalwerk is .... **{Iemand moet asb hier help.}**

Die belangrikste vereiste van ’n transkripsiestelsel is dat ’n leser die oorspronklike uitspraak van ’n woord wat in ’n vreemde alfabet gespel is, korrek sal kan aflei. Dus moet dit getranskribeer word volgens die reëls van sy eie taal.

Dit lei tot verskillende spellings in verskillende tale, want elke taal spel die woord eie aan sy taalreëls. Die Russiese van Хрущёв kan byvoorbeeld op die volgende maniere getranskribeer word: Chroesjtsjof (Afrikaans), Khrushchev (Engels), Chroesjtsjov (Nederlands), Chruschtschow (Duits), Khrouchtchev (Frans), Chrusjtjov (Sweeds), Krusciov (Italiaans), Chruszczow (Pools), Hruščov (Kroaties), Hruscsov (Hongaars), Kruşçev (Turks), Χρουστσόφ (Grieks), חרושצ'וב (Hebreeus) en خوروشوف (Arabies).

Transkripsie-tabel
------------------

Hieronder volg voorbeelde van hoe die Afrikaanse en Engelse transkripsie van Russiese name en woorde verskil.

Verskil tussen Afrikaanse en Engelse transkripsie| Cyrillieseletter(s) | Engelseletter(s) | Afrikaanseletter(s) | Russiesespelling | Engelsespelling | Afrikaansespelling |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| у | u | oe | П**у**тин | P**u**tin | P**oe**tin |
| ш | sh | sj | Пу**ш**кин | Pu**sh**kin | Poe**sj**kin |
| ч | ch | tsj | **ч**ай | **ch**ay | **tsj**ai |
| щ | shch | sjtsj | Хру**щ**ёв | Khru**shch**ev | Chroe**sjtsj**of |
| х | kh | ch | Ми**х**аил | Mi**kh**ail | Mi**ch**ail |
| ж | zh | zj | Бре**ж**нев | Bre**zh**nev | Bre**zj**nef |
| дж | j | dj | Та**дж**икистан | Ta**j**ikistan | Ta**dj**ikistan |
| кс | x | ks | Але**кс**андр | Ale**x**ander | Ale**ks**ander |
| й | y | j ofi | ра**й**онтрамва**й** | ra**y**ontramva**y** | ra**j**ontramwa**i** |
| ы | y | i | К**ы**рилл | K**y**rill | K**i**rill |
| в | v | w off | Пра**в**даГорбачё**в** | Pra**v**daGorbache**v** | Pra**w**daGorbatsjo**f** |
Die Transsiberiese lyn in rooi en die Baikal-Amoer-lyn in groen.
Die **Transsiberiese Spoorlyn** (Russies: *Транссибирская магистраль* of *Транссиб*) verbind Moskou in die weste en Wladiwostok in die ooste, en dus Europese Rusland met die Russiese Verre-Ooste. Baie stede in Siberië, soos Petropawlofsk-Kamtsjatski, kan nie per pad bereik word van ander Russiese of Asiatiese stede nie en die beste manier om Siberië te verken is met dié spoorlyn.

Roetes
------

Die Transsiberiese Spoorlyn is 9 259 km lank, strek oor sewe tydsones en die trein ry ’n paar dae lank van die een punt na die ander. Dit het tweedeklas-kompartemente met vier slaapbanke, eersteklas-kompartemente met twee slaapbanke en ’n eetwa. Stede wat nie aan die spoorlyn lê nie, kan per lug bereik word.

’n Tweede spoorlyn, die Chinees-Oosterse Spoorlyn, verbind Rusland met China en verskaf ’n korter roete na Wladiwostok. Dit volg die roete van die Transsiberiese lyn tot by Tarskaja (sowat 1 000 km oos van die Baikalmeer). Van daar af loop dit suidoos na China en uiteindelik na Beijing voor dit net voor Wladiwostok weer by die hoofroete aansluit.

’n Derde roete is die Transmongoolse Spoorlyn, wat die roete van die Transsiberiese lyn volg tot by Oelan Oede aan die Baikalmeer. Van daar af loop dit suid na Oelaan-Baatar en uiteindelik suidoos na Beijing.

In 1991 is ’n vierde roete geopen wat verder noord loop. Dis bekend as die Baikal-Amoer-hooflyn en breek weg van die Transsiberiese lyn by Tajsjet, ’n paar honderd kilometer wes van die Baikalmeer. Daarna loop dit noord van die meer verby, oor die Amoerrivier by Komsomolsk aan die Amoer (noord van Chabarofsk) tot by die Stille Oseaan.

Geskiedenis
-----------

Die plan om die destydse Russiese hoofstad, Sint Petersburg, met die hawestad Wladiwostok te verbind is deur tsaar Aleksander II goedgekeur. Sy seun, Aleksander III, het toesig gehou oor die bou daarvan.

In Maart 1891 het die toekomstige tsaar Nikolaas II die Verre-Oosterse deel van die spoorlyn geopen op ’n besoek aan Wladiwostok.

In dié tyd is die bou van die spoorlyn aan bande gelê deur ’n gebrek aan behoorlike vervoer in die streek self, asook tussen Siberië en die res van Rusland. In 1898 het die eerste trein Irkoetsk en die oewers van die Baikal bereik.

Die Transsiberiese Spoorlyn is steeds die belangrikste vervoerstelsel in Rusland.

Bronne
------

* Marks, S.G. (1991). *Road to Power: The Trans-Siberian Railroad and the Colonization of Asian Russia, 1850–1917*. New York. ISBN 0-8014-2533-6.
* Faulstich, Edith. M. "The Siberian Sojourn" Yonkers, N.Y. (1972–1977)
* Thomas, Bryn (2003). *The Trans-Siberian Handbook* (6de uitg. uitg.). Trailblazer. ISBN 1-873756-70-4.
Die **ampere** (simbool: **A**), dikwels verkort tot **amp**,  is die SI-basiseenheid van elektriese stroom,  vernoem na die Franse wiskundige en fisikus André-Marie Ampère (1775–1836), wat saam met die Deense fisikus Hans Christian Oersted as die vader van elektromagnetisme beskou word.

Volgens die 2019-herdefinisie van die SI-basis-eenhede word die ampere gedefinieer deur die grootte van die elementêre lading te stel op 1,602176634×10−19, wat beteken 'n ampere is 'n elektriese stroom gelykstaande aan 1019 elementêre ladings wat elke 1,602176634 sekondes verbygaan. Voor die herdefinisie is die ampere gedefinieer as die stroom wat deur 2 parallelle drade 1 meter uitmekaar gevoer moet word om 'n magnetiese krag van 2×10−7 newton per meter te produseer.

Die ampere is vernoem na die Franse fisikus en wiskundige André-Marie Ampère (1775–1836), wat elektromagnetisme bestudeer het en die grondslag van elektrodinamika gelê het. Ter erkenning van Ampère se bydraes tot die skepping van moderne elektriese wetenskap, het 'n internasionale konvensie, onderteken by die 1881 International Exposition of Electricity, die ampere as 'n standaardeenheid van elektriese meting vir elektriese stroom vasgestel.

### Voormalige definisie in die SI

Tot 2019 het die SI die ampere soos volg gedefinieer:

> Die ampère is daardie konstante stroom wat, as dit in twee reguit parallelle geleiers van oneindige lengte, van weglaatbare sirkelvormige deursnee gehandhaaf word, en een meter van mekaar in vakuum geplaas word, tussen hierdie geleiers 'n krag gelykstaande aan 2×10−7 newton per meter lengte.
> 
>
Prof. Nico Mansvelt.
Dr. **Nicolaas Mansvelt** (1852-1933) was die eerste Superintendent-generaal van Onderwys in Transvaal. Hy is in 1852 in Wassenaar, Nederland, gebore. Hy bekwaam hom as 'n onderwyser en in 1874 ontmoet hy die beroemde predikant van Suid-Afrika, Jan Lion Cachet wat weer 'n besoek gebring het aan sy geboorteland. Dit loop uit op Mansvelt se aanstelling op die personeel van die Gimnasiumseunskool op Stellenbosch. Hy begin belang stel in en skryf oor Afrikaans en word in 1890 aangestel as sekretaris van die nuwe S.A. Taalbond. Hy word die jaar daarna na Pretoria gestuur as Superintendent-generaal van Onderwys. Hy herorganiseer die hele stelsel en begin met die plaaslike opleiding van onderwysers. Met die besetting van Transvaal tydens die Tweede Vryheidsoorlog het hy bedank en na Nederland teruggekeer waar hy in 1933 in Haarlem oorlede is.

Bronne
------

* Rosenthal, Eric (red.). *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*. Londen en New York: Frederick Warne & Kie Bpk.
* Hofmeyr, J.H.: Prof. dr. N. Mansvelt. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 32, nr. 2, April 1983
Nico Smit
**Nico Smit** (\* 20 Oktober 1971– ) is ’n Afrikaanse wetenskapfiksie skrywer wat reeds die eerste van sy "Jagter Kronieke"-reeks, *Die halfbloed*, bekend gestel het.

Agtergrond en opvoeding
-----------------------

Smit word op 20 Oktober 1971 as enigste kind van Nicol en Elmien Smit in die dorp Citrusdal in die Wes-Kaap gebore. In 1989 matrikuleer Nico aan Citrusdal Hoërskool, wat in daardie tyd ’n volle 350 leerlingtal gehad het, klein maar gereken as een van die beste skole in die streek.

Na sy hoërskoolloopbaan begin Nico studeer en behaal in 1993 sy Nasionale Diploma in Menslike hulpbron-bestuur aan die Kaapse Technikon. Daarna behaal hy nog ’n Nasionale Diploma in Finansiële Rekeningkunde aan die Instituut van Administrasie en Handel in Kaapstad. Hy besluit in om internasionaal uit te reik en slaag sy internasionale eksamen as Gesertifiseerde Staatsouditeur in 2008.

Smit se professionele werksloopbaan begin in Junie 2003 by die Munisipaliteit van Cederberg as senior Interne Ouditeur, waar hy ook Julie 2007–2008 as waarnemende Bestuurder Tesouriedienste dien. Intussen voltooi hy ’n gesertifiseerde kursus aan die Universiteit van Stellenbosch in Munisipale Finansiële Bestuur.

In Desember 2008 neem Nico ’n kort verposing by die Cederberg Munisipaliteit en begin werk as Finansiële Deskundige en Konsultant vir munisipaliteite aan die Weskus by die DBSA (Ontwikkelingsbank van Suidelike Afrika), waar hy verantwoordelik is vir die beheer en bestuur van verskeie finansiële projekte by munisipaliteite; insluitende Cederberg, Bergrivier, Saldanhabaai en Matzikama.

April 2011 keer Smit terug na die Cederberg Munisipaliteit waar hy as Bestuurder: Interne Ouditeurseenheid aangestel word. In Februarie 2013 word hy bevorder tot Bestuurder: Tesourieafdeling, waar hy steeds werksaam is.

Nico en sy vrou Coleen woon in Clanwilliam met hulle twee seuns, Drian en Hanré.

Werk
----

Cederberg Munisipaliteit: Bestuurder, Tesouriedienste.

Nico Smit dien ook al vir die afgelope sowat 18 jaar in die plaaslike regering.

Hy behartig ook sy eie klein rekenmeesterspraktyk, genaamd *Accounting MAN cc*, in Clanwilliam.

Skryfwerk
---------

As enigste kind en geen televisie totdat hy in standerd twee was nie, was baie lees en Nico se verbeeldingswêreld sy enigste vermaak. Dit is dan ook hierdie verbeeldingswêreld wat maar altyd in sy agterkop bly draai het wat aanleiding gegee het tot die skryf van die Jagter Kronieke, wat Nico se eerste skryfpogings was. Daarna skryf hy nog 3 fiksie verhale.

Nico is tans besig met die skryf van die Jagter Kronieke, ’n reeks wat (volgens plan) uit 5 boeke sal bestaan. Die eerste boek van die reeks, Die Halfbloed, is pas deur Thompson Boekdrukkery bekend gestel.
**Hugh Romilly Abercrombie** (Cardiff, 7 Mei 1872 – Nelspruit, 12 Julie 1955) was 'n sakeman, verslaggewer, skrywer en boer.

Hy het sy opvoeding ontvang aan die St. Mary's College in Dulwich en na Suid-Afrika gekom in 1887 as 'n stenograaf en boekhouer. Hy het hom in Pretoria gaan vestig en kort voor lank aktief begin deelneem aan die plaaslike sakewêreld, politiek, sport en landbou-organisasies. Later jare het hy gaan boer by Nelspruit.

Abercrombie het in 1894 'n uitval met pres. Paul Kruger gehad oor die stemregvraagstuk en kommandodiens. Toe die party Het Volk egter opgerig word, het hy hom daarby aangesluit en in die verkiesing van 1907 hom in die kiesafdeling Troyeville verkiesbaar gestel nadat hy hom aan die veilige kiesafdeling Wakkerstroom onttrek het ten gunste van genl. Jan Smuts.

Abercrombie het oor verskeie onderwerpe geskryf wat op Suid-Afrika betrekking het, was 'n ruk lank die eienaar van twee pennie-koerante, wat albei *Chronicle* geheet het, een in Pretoria en daarna een in Johannesburg. Heelwat later was hy stigter, eienaar en redakteur van die onafhanklike politieke maandblad *White Africa*, wat van 1948 tot 1955 uitgegee is. Hy het ook gedien as president van die Transvaalse Landbou-unie en die Pretoriase Sakekamer.

Sy skryfwerk sluit in: *The rise and fall of Krugerism* in samewerking met John Scoble (1900), *Africa's peril; the colour problem* (1938), *Afrika se gevaar; die kleurprobleem* (1938), *The world to come, the seven pillars of federation* (1942), *The secret history of South Africa or: Sixty-five years in the Transvaal* (1951).

Bronne
------

* Potgieter, D.J. (hoofred.) *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Kaapstad: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Ltd. 1973.