recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Sterrewagteater** is ’n sterrewag op Naval Hill in Bloemfontein wat in 1978 deur Sukovs in ’n teater omskep is.

Geskiedenis
-----------

Die Lamont-Hussey-sterrewag is in 1928 voltooi en het aan die Universiteit van Michigan behoort. Die bestuur daarvan is later deur die Universiteit van die Vrystaat oorgeneem. Teen 1971 is dit egter nie meer gebruik nie en in 1972 is dit gesluit. Aangesien die Universiteit van Michigan nie meer die gebou kon gebruik nie, het hulle dit aan die Bloemfonteinse munisipaliteit geskenk en dit het daarna ’n paar jaar lank leeg gestaan. 

In 1978 het die munisipaliteit dit aan Sukovs beskikbaar gestel om vir eksperimentele teater te gebruik en hulle het die gebou in 'n teater omskep. Dit is heeltemal rond met ’n halfmaanvormige verhoog en 119 sitplekke. Dit het in 1979 geopen met ’n Sukovs-produksie van *Die Huigelaar*, ’n Afrikaanse vertaling van Molière se *Tartuffe*, onder spelleiding van Jannie Gildenhuys. In 1997 het die Vrystaat-ensemble die bedryf van die teater oorgeneem en dit opgeknap.

Die teater het intussen in onbruik geraak. Dit is in 2006 laas gebruik.
Algemene struktuur van sterole.
'n **Sterol** is 'n organiese verbinding met chemiese formule C17H28O, waarvan die molekule 'n gonaanmolekule is, waar een waterstofatoom by posisie 3 in 'n sikloheksaanring vervang is met 'n hidroksielgroep. Dit is dus effektief 'n alkohol van gonaan. In die algemeen word enige verbindings wat die gonaan-struktuur bevat, met een of meer waterstowwe vervang met funksionele groepe, of met modifikasies aan die ringstrukture, 'n steroied genoem. Sterole is dus 'n ondergroep van steroiede. Sterole kom natuurlik voor in die meeste eukareote, insluitend plante, diere, en swamme, alhoewel skere bakteriee dit ook produseer. Die bekendste sterol is cholesterol, wat deurslaggewend is vir selmembraanvorming in diere en wat ook as voorloper dien vir vetoplosbare vitamiene en steroiedhormone. 

Alhoewel sterol tegnies 'n alkohol is, verkies biochemici om dit eerder as 'n lipied (dit wil se, 'n vet) te klassifiseer.

Tipes
-----

Plant-sterole word fitosterole genoem en diere-sterole word zoosterole genoem. DIe belangrikste zoosterol is cholesterol. Belangrike phytosterole sluit kampesterol, sitosterol, en stigmasterol in, terwyl swamme ergosterol in hulle selmembrane bevat wat dieselfde rol in die selmembrane van swamme speel as cholesterol by dierselle.

Biochemiese rol
---------------

Sterole en verwante verbindings speel 'n essensiele rol in die fisiologie van eukareotiese organismes. Cholesterol vorm, byvoorbeeld, deel van die selstruktuur van die selmembraan by diere, waar dit die deurvloeibaarheid van die selmembraan bevorder en waar dit dien as sekondere boodskapper in sel-tot-sel kommunikasie. By die mens sowel as by ander diere dien kortikosteroiede soos kortisol as boodskapperverbindings in selkommunikasie en in algemene metabolisme. Sterole kom algemeen voor in menslike velolies.

### Fitosterole as 'n voedselaanvulling

Dit is aangetoon dat fitosterole cholesterol-absorpsie in die menslike spysverteringstelsel kan blokkeer, en dus kan help om cholesterolopname by die mens te verminder. Die Amerikaanse FDA het reeds die gebruik van fitosterole as 'n voedselaanvulling goedgekeur, alhoewel daar tog kommer is dat dit nie slegs die opname van cholesterol nie, maar ook van ander belangrike voedingstowwe, kan blokkeer. Tans het die Amerikaanse Hartvereniging aanbeveel dat aanvullende plantsterole slegs deur pasiente gediagnosser met verhoogde cholesterol, plansterole vir hierdie doel mag gebruik en dit nie aanbeveel dat swanger vroue en vroue wat borsvoed dit moet neem nie. Voorlopige navorsing het ook aangetoon dat fitosterole moontlik as 'n teen-kanker middel kan dien.
**Alfred Ernst Christian Alexander Hugenberg** (\* 19 Junie 1865 in Hannover; † 12 Maart 1951 in Kükenbruch) was 'n Duitse entrepreneur met belange in die mynbou-, krygstuig- en mediabedryf en politikus van die verregse Duits-Nasionale Volksparty (DNVP).

In die eerste maande ná die Nasionaalsosialistiese magsoorname in Januarie 1933 het hy die amp van minister vir ekonomie, landbou en voeding in die eerste kabinet van Adolf Hitler beklee. Hugenberg word as die beduidendste burgerlike wegbereider van die Nasionaalsosialistiese beweging beskou. Met sy mediaonderneming het hy sowat die helfte van die Duitse pers beheer en deur middel van nasionalistiese en antisemitiese propaganda grootliks bygedra tot die opkoms en groei van verregse partye in die Weimarrepubliek.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb10438765x (data)
* GND: 118554565
* ISNI: 0000 0000 8262 3324
* LCCN: n81099220
* NDL: 00649674
* NLI: 000439047
* NLP: A20241732
* NTA: 070569711
* SUDOC: 073643610
* VIAF: 72185793
* WorldCat Identities: lccn-n81099220

 |
**Alfred Cortot** (1877- 1962) word beskou as een van die mees insigvolle pianiste vir sy eksplorasie van die spirituele dieptes van die musiek wat hy geïnterpreteer het. Alfred Corot was 'n musikus met vele fasette en 'n wye repertoire. 

Hy was in Nyon, Switserland gebore as die seun van 'n Franse vader en 'n Switserse moeder. Gedurende sy kinderdae het die gesin na Parys getrek, en die jong Cortot het by die Paryse Konservatoria aangesluit op die ouderdom van nege, waar hy eers die klavier onder Emile Descombes (1829-1912) bestudeer het, en vanaf die ouderdom van vyftien, onder Louis Diémer (1843-1919). 

Cortot het sy debuut in 1897 gemaak met Ludwig van Beethoven se Derde klavierkonsert in C mineur, Opus 37. Hy het ook Klavierduet opvoerings van die rangskikkings van Musiek vir Vier Hande van Richard Wagner gegee saam met Edouard Risler (1873-1929). 

Sy entoesiasme vir diè Duitse komponis het tot sy aanstelling as koorafrigter gelei, en daarna assistent dirigent by Bayreuth waar hy gewerk het onder Felix Mottl en Hans Richter. Cortot se ondervindinge in Bayreuth het hom begerig gemaak om Wagner se musiek aan Franse gehore bekend te stel, en in 1902 het hy die *Societé des Festivals Lyriques* gestig, waardeur hy in Mei van dieselfde jaar die Paryse premiere van Wagner se *Götterdämmerung* gegee het. Die volgende jaar het Cortot 'n ander genootskap georganiseer wat hom in staat gestel het om opvoerings van Johannes Brahms se *Duitse Dodemis* (Requiem), Franz Liszt se *Sint Elizabeth*, Beethoven se *Missa Solemnis* en Wagner se *Parsifal* te gee.

Nie lank daarna nie het hy dirigent van die *Societé Nationale* geword, en die werke van Franse komponiste bevorder.

Cortot was 'n musikant met vele gesigte, 'n dirigent, kamermusiekkunstenaar en 'n solis. Hy het 'n bekende klaviertrio met Jacques Thibaud en Pablo Casals gestig, maar dit was as pianis waarvoor hy die meeste lof toegeswaai is. Hy was aangestel deur Gabriel Fauré as 'n onderwyser by die Paryse Konservatoria, maar was in so 'n hoë aanvraag dat hy onvermydelik altyd weg was op toer. In 1918 het Cortot sy eerste toer in die Verenigde State van Amerika gemaak, en gedurende sy tweede toer in 1920 het hy al Beethoven se Vyf Klavierconcertos gespeel in twee aande, en ook Rachmaninoff se Klavierkonsert No. 3 in D mineur Opus 30, met die komponis in teenwoordigheid. 
In die tyd het hy ook die *Ecole Normale de Musique* gestig. Cortot het self daar klas gegee tot 1961; en sy mees bekende studente sluit Magda Tagliaferro, Clara Haskill en Yvonne Lefébure in.

Cortot was een van die beste eksponente van César Franck se musiek, en sy opnames van die *Variations Symphoniques* en die twee meesterstukke vir solo klavier; Prélude, Chorale & Fugue*, en Prélude, Aria & Finale; staan steeds as die mees indrukwekkende opvoerings op disket.*
Die ***Billboard* 200** is 'n weeklikse ranglys van die 200 mees verkope musiekalbums en EP's in die Verenigde State wat deur die *Billboard*-tydskrif gepubliseer word. Daar word gereeld na hierdie ranglys verwys om die gewildheid van 'n kunstenaar of groep kunstenaars vas te stel. Handelinge word gewoonlik aan hul nommereen-items onthou — dit is daardie albums wat alle ander in die mark in verkope ootref het, vir minstens een week.

Die ranglys word alleen saamgestel uit verkoopsyfers (beide in die kleinhandel as digitaal) van albums in die Verenigde State. Die verkoopsyfers wat in ag geneem word, word van Maandag tot Sondag versamel. Die volgende Donderdag word daardie week se syfers gepubliseer, maar onder die datum van die volgende Saterdag.

Voorbeeld:
Maandag, 1 Januarie — begin verkoopsyfers versamel
Sondag, 7 Januarie — handel versameling van verkoopsyfers af
Donderdag, 11 Januarie — nuwe ranglys word onder die datum van Saterdag, 20 Januarie gepubliseer.
Normaalweg word nuwe materiaal in die Amerikaanse mark op 'n Dinsdag vrygestel. Digitale aflaaie word onder die *Billboard* 200-tabulerings ingesluit, solank die album in sy geheel afgelaai word. Albums wat nie in die VSA vir kleinhandelverkope gelisensieer is nie, maar in die VSA as invoere aangekoop word, word nie by die ranglysberekeninge in ag geneem nie. 'n Langstaande beleid wat titels uitgesluit het wat net by uitgesoekte verkoopspunte soos Walmart en Starbucks te koop aangebied is, is op 7 November 2007 verwyder en het op die publikasie van 17 November effek geneem.
**Alfred Frederic Krenz** (1899–1980) was een van die sogenaamde Nuwe Suid-Afrikaanse kunstenaars. Hy was een van ’n aantal Europese kunstenaars wat voor en ná die Tweede Wêreldoorlog na Suid-Afrika geïmmigreer en nuwe idees van die moderne Europese kunsstromings aan die Suid-Afrikaanse publiek bekend gestel het.

Alfred Krenz is in Wene, Oostenryk, gebore waar hy sy kunsopleiding tussen 1916 en 1926 ontvang het. Hy het eers 2 jaar opleiding aan die Kunstgewerbeschule ontvang en later 'n verdere 8 jaar opleiding aan die Weense Akademie vir die Beeldende Kunste. In 1926 het hy die Prix de Rome vir skilderkuns ontvang. Van 1929 tot 1931 het hy onder Amédéé Ozenfant in Parys gestudeer.

Hoewel Krenz eers in 1949 na Suid-Afrika gekom het, het hy reeds in 1939 'n uitstalling in Kaapstad gehou. Voor sy koms hierheen het hy jare lank in Nederland gewerk en gewoon. Hy het hom in Kaapstad gevestig, waar hy 'n kunsskool geopen het. Gedurende sy verblyf in Suid-Afrika het hy voortdurend reise onderneem na Europa, die Amerikas, Haïti, Jamaika, Kuba en Zimbabwe.

Sedert 1960 het hy by verskeie geleenthede in Kaapstad, Johannesburg en Pretoria uitgestal. Hy het ook deelgeneem aan die Van Riebeeckfeestentoonstelling in 1952, die Eeufeestentoonstellings in Bulawayo in 1953, die Venesiese Biënnale in 1956, die Sao Paulo-Biënnale in 1960 en die Sao Paulo-Quadrennales in 1956 en 1960. ’n Retrospektiewe uitstalling van sy werk is ’n paar jaar voor sy dood in 1980 deur die Pretoriase Kunsmuseum aangebied. Krenz het nie net in Suid-Afrika uitgestal nie, maar ook in Wene, Boedapest, Milaan, Genève, Venesië, Curaçao, Amsterdam, Londen en by die Salzburgse Kunstefees in 1958. Die Oostenrykse regering het by die laasgenoemde geleentheid ’n ereprofessoraat aan hom toegeken en in 1967 het die Suid-Afrikaanse Akademie hom met ’n erepenning vir skilderkuns vereer.

Bronnelys
---------

* *Wêreldspektrum*, Vol. 16, 7, ISBN 0 908409 57 5

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BPN: 97909835
* GND: 1139922130
* ISNI: 0000 0000 3373 321X
* LCCN: n99051977
* NTA: 31526652X
* RKD: 90801
* VIAF: 51021128
* WorldCat Identities: lccn-n99051977

 |
Die Aartsbasiliek van Sint Johannes Lateraan in Rome, Italië.
Die **Latynse Kerk**, ook bekend as die **Westerse Kerk**, is die grootste outonome kerk van die Rooms-Katolieke Kerk en gebruik die Latynse liturgiese rites. Dit is een van 24 soortgelyke kerke – die ander 23 maak die Oosters-Katolieke Kerke uit. 

Aan die hoof van die kerk is die biskop van Rome, die pous, wat tradisioneel "die patriarg van die Weste" genoem word. Die Latynse Kerk speur sy geskiedenis na tot by die vroegste dae van die Christendom deur sy direkte leierskap onder die Heilige Stoel, wat volgens die Katolieke tradisie deur Petrus en Paulus gestig is. Volgens die Katolieke Kerk is sy biskoppe die opvolgers van Jesus se apostels en die pous die opvolger van Petrus. 

Die Latynse Kerk was in volle gemeenskap met die Oosters-Ortodokse Kerk tot met die Oos-Wes-skisma tussen Rome en Konstantinopel in 1054. 

Met sowat 1,311 miljard lidmate (2018) is die Latynse Kerk verreweg die grootste outonome kerk – nie net in die Katolieke Kerk nie, maar ook in die Christendom.

Sien ook
--------

* Rooms-Katolieke Kerk

Skakels
-------

* Amptelike webtuiste van die Helige Stoel
* Latynse Kerk in die *Catholic Encyclopedia*

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Noetzie** is 'n strandoordjie net ten ooste van Knysna. 'n Kenmerk daarvan is die aantal strandhuise in 'n boustyl wat kastele naboots. Dit lê tussen die Pezula-gholfbaan en die Sinclair-natuurreservaat. Vanaf die N2-hoofweg lei 'n pad vir 5 km suid tot by 'n parkeerterrein op die rand. Van daar lei steil trappe en 'n voetpad na die lagune, strand en visvangplekke. Weens die moeilike bereikbaarheid word die strand nooit oorstroom met besoekers nie.

Geskiedenis
-----------

Noetziestrand met Montrose Castle, een van die opvallende strandhuise, teen sononder
Die kasteelagtige vakansiehuise se geskiedenis strek terug tot 1913 toe H S Henderson enkele erwe langs die strand gekoop het. Die eerste strandhuis is in 1932 voltooi en het 'n watertoring in die styl van 'n burgtoring ingesluit wat die gebou baie op 'n kasteel laat lyk het. So is later ook kantele bygevoeg. Aangrensende strandhuise is in dieselfde styl ontwerp.

Die kompleks word oorheers deur Pezula, 'n strandhuis met 'n indrukwekkende hoektoring. Sy naam is afgelei van die Shona-term vir "hoog bowe". Pezula het enkele jare lank as vakansiehuis vir Garfield Todd, 'n gewese eerste minister van Rhodesië, gedien, maar is in 1970 weer deur die vorige eienaars, die Henderson-familie, teruggekoop.

Bibliografie
------------

* Human, Eben: Buite se 100 puik plekke: 87. Buite, Die Burger, 8 April 2014.

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
**Chiltern Hills**  

**Engeland**  
  


---

**Maak deel uit van die**   
   

Suid-Engelse Krytformasie

---

**Strek oor**   
   

Oxfordshire  

Buckinghamshire  

Bedfordshire

---

**Geografiese gegewens**  
  

Oppervlakte: 833 km²  

Lengte: 74 km  

Wydte: 18 km

---

**Ligging in Engeland**  
  

  
  


---

**Hoogste bergpieke**  
  

Haddington Hill (267 m)  

Coombe Hill (260 m)  

Ivinghoe Beacon (249 m)  
  


Die **Chiltern Hills** is 'n heuwelreeks in Suidoos-Engeland wat hoofsaaklik uit krytgesteentes bestaan. Die reeks strek vanuit die Teemsrivier in Oxfordshire in 'n suidwes-noordoostelike diagonaal dwarsdeur die hele Buckinghamshire tot by Dunstable in Bedfordshire. Die belangrikste riviere, wat in die reeks ontspring, is Lea, Ver, Misbourne, Chess en Gade.

Die heuwels, waarna plaaslik kort as "the Chilterns" verwys word, kom ooreen met die mees suidelike uitbreiding van die vergletsering tydens die Würmglasiaal en maak deel uit van die Suid-Engelse Krytformasie.

Die hoogste bergpiek in die reeks is Haddington Hill naby Wendover in Buckinghamshire op 'n hoogte van 267 m bo seevlak. Ander noemenswaardige pieke sluit Coombe Hill (260 m) en Ivinghoe Beacon (249 m) in. Die laasgenoemde is die uitgangspunt van twee voetslaanpaaie, *Icknield Way* en *The Ridgeway*. *The Ridgeway National Trail* word onder Groot-Brittanje se oudste paaie gereken en was reeds in die Ystertydperk in gebruik.

Vanweë hul steil hellings het die Dunstable Downs (243 m) in die uiterste ooste van die Chilterns gewild geraak by sweefvlieëniers. Die sagte hellings in die suidweste is dig bebos met beukebome wat hout van hoë gehalte oplewer en die basis vir 'n florerende stoelnywerheid in die omgewing van Chesham en High Wycombe vorm. Reeds in 1965 is 'n groot deel van die heuwelreeks as 'n landskap met uitstekende natuurskoon geklassifiseer (*Area of Outstanding Natural Beauty*).

Die reeks was naamgewend vir 'n administratiewe distrik in Sentraal-Buckinghamshire (die *Chiltern District*) en die Chiltern-opelugmuseum.
Sir **George Cathcart** (Londen, 12 Mei 1794 – Oekraïne, 5 November 1854) was 'n Britse generaal, diplomaat en goewerneur van die Kaapkolonie.

Hy is in Renfrewshire gebore as seun van William Cathcart, eerste hertog van Cathcart. Na hy sy opleiding aan Eton en in Edinburgh ontvang, sluit hy op 16 by die Britse leër aan en neem deel aan die veldtog teen Napoleon. Hy doen diens in die Verenigde State van Amerika en Vlaandere, onderskei hom tydens die bombardering van Kopenhagen en tree as gesant van Engeland op aan die Russiese hof en tydens die Kongres van Wenen (1814), waarheen hy sy vader as *aide-de-camp* vergesel.

Cathcart word in 1852 aangestel as bevelvoerder in Suid-Afrika en goewerneur van die Kaapkolonie. Tydens die Agtste Grensoorlog veg hy aan die oosgrens en verslaan die Basotho onder koning Moshoeshoe in die Oranjerivier-Soewereiniteit en in Basotholand (die latere Lesotho). Op sy beurt verslaan Moshoeshoe die goewerneur se magte tydens die Slag van Berea, maar die Basotho-koning maak vrede voor Cathcart wraak kan neem. Hy was die eerste goewerneur wat 'n grondwet aan die Kaapkolonie toegestaan het.

Cathcart sneuwel op November 1854 tydens die Slag van Inkerman tydens die Krimoorlog.

Dit was hy wat die naam Fort Victoria aan die latere Queenstown gegee het nadat hy dit opgerig het as militêre pos teen die Xhosas. 'n Nabygeleë militêre buitepos wat in 1850 opgerig en van 1856 af as nedersetting begin ontwikkel het, het die naam Cathcart ter ere van die goewerneur gekry. Die gemeente van die NG Kerk aldaar was jare lank 'n buitewyk van dié op Queenstown, maar stig in 1907 af van die moedergemeente as NG gemeente Cathcart.

Sien ook
--------

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie

Bronne
------

* Albertyn, C.F. dr. (hoofred.), 1972. *Die Afrikaanse Kinderensiklopedie*. Kaapstad: Nasou.
* Bulpin, T.V. 2001. *Discovering Southern Africa*. Cape Town: Discovering Southern Africa Publications cc.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
* Raper, P.E. 1987. *A Dictionary of South African Place Names*. Johannesburg: Lowry Publishers.
* Rosenthal, Eric, 1978. *Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town and Johannesburg: Juta and Company Limited.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 122821785
* ISNI: 0000 0000 6324 3473
* LCCN: n89667665
* NLI: 000501254
* SNAC: w69q0x92
* Trove: 459035
* VIAF: 67357919
* WorldCat Identities: lccn-n89667665

 |
Die **Koerilemeer** (Russies: Кури́льское о́зеро, *Koerilskoje ozero*) is 'n kaldera en kratermeer op die Kamtsjatka-skiereiland, Rusland. Dit is ook as die Koerilskojemeer bekend. Dit is deel van die Oostelike Vukaansone van Kamtsjatka wat saam met die Sredinni-reeks een van Kamtsjatka se vulkaangordels vorm. Dié vulkane ontstaan vanweë die subduksie van die Pasifiese Plaat onder die Ochotsk- en die Eurasiese Plaat.

Voordat die Koerilemeer-kaldera gevorm het, was die Pauzjetka-kaldera aktief tydens die Pleistoseen en was dit die oorsprong van die 443 000 jaar oue Goligin-ignimbriet. Die Koerilemeer-kaldera het 41 500 jaar gelede uitgebars, en nog 'n klein uitbarsting het tussen 9 000 en 10 000 jaar gelede plaasgevind. Teen 6460-6414 v.C. het 'n baie groot uitbarsting voorgekom. Dit het die hedendaagse kaldera en die Koerilemeer-ignimbriet gevorm, en as tot 1 700 km van daar versprei. Die tefra het 'n volume van sowat 140-170 km3 gehad, wat dit 'n magnitude van VEI 7 gee. Dit was een van die grootstes tydens die Holoseen. 

Die vulkane Diki Greben en Iljinski het om die kaldera ontwikkel; die laaste uitbarsting van Iljinski was in 1911. Die kaldera is gevul met water van sowat 76 km2 en sowat 316 m diep. Dit bevat die grootste voorraad blourugsalm in Asië.

* Iljinski
* Diki Greben
'n Mercedes Sprinter word ingespan as 'n afleweringswa vir UPS.
'n **Koerier** is 'n persoon of firma wat pakkette en pos aflewer. Gewoonlik word goedere wat per koerier gestuur word, vroeër afgelewer as wat dit sou in die geval van konvensionele pos. Daar word meestal van vragwaens en vliegtuie gebruik gemaak, maar in stede gebruik koeriers ook fietse en bromponies. Huurmotors word ook soms ingespan om koerierdienste te lewer.

Daar is wêreldwyd vele koerierdienste, waarvan United Parcel Service (UPS) die grootste is. In Europa is TNT NV en DHL die markleiers.

'n UPS posbus waarin pakkies geplaas kan word vir aflewering.

Bode
----

'n Bode is 'n tipe koerier wat meestal boodskappe, briewe, dagvaardings ens. aflewer in plaas van die algemene koerier wat ook pakkies aflewer. Howe in Suid-Afrika het meestal hul eie bodes en maak nie van die Suid-Afrikaanse posdiens gebruik nie.

Geskiedenis
-----------

Voordat daar 'n sisteem van posbesorging bestaan het, is briewe en pakkette deur mense gestuur wat koeriers genoem kan word. Die eerste gedokumenteerde gebruik van 'n georganiseerde koerierdiens vir die stuur van briewe is in Antieke Egipte. In 2400 v.C. het die farao's koeriers gebruik om hul reëls en wette in hul gebied te versprei. Dit het ongetwyfeld 'n oorsprong in die gebruik van mondelinge oordrag gehad, en sou op bestaande infrastruktuur gebaseer wees.
*Moenie verwar word met Beta Israel nie.*

Die **Bene Israel** (Hebreeus: בני ישראל, letterlik: "Seuns van Israel"; Judeo-Marathi: बेने इस्राएल), in Indië voorheen bekend as die *Sjaniwar Teli*-kaste ("Saterdag-olie-perskaste") en later as die "Inheemse Joodse Kaste", is 'n historiese gemeenskap van Jode in Indië. Volgens bewerings bestaan dit uit afstammelinge van een van die betwiste verlore stamme en voorvaders wat hulle eeue gelede daar gevestig het. In die 19de eeu, nadat die mense oor normatiewe (Asjkenasiese/Sefardiese) Judaïsme geleer is, het hulle geneig om van dorpe in die Konkan-gebied na die nabygeleë stede, veral Mumbai, te migreer, maar ook na Pune, Ahmedabad en Kolkata in Indië; en Karatsji in die hedendaagse Pakistan. Baie het poste by die Britse koloniale gesag van die tydperk behaal.

Kaart van Joodse gemeenskappe in Indië voor hulle emigrasie na Israel
Onakkurate verteenwoordiging van beweerde blygebiede van die Joodse diaspora rondom 1490:  
Europa:
   Asjkenasiese Jode

   Sefardiese Jode

   Italiaanse Jode (Italkim, Sefaraddim, Asjkenasim en ander groepe)

   Romaniote Jode

   Karaïete-Jode

  

Afrika:
   Berber-Jode

   Jode van Bilad el-Sudan (Wes-Afrika, Timboektoe)

   Beta Israel

  

Midde-Ooste/Kaukasus (gewoonlik saam met Mizrachi-Jode gegroepeer):
   Palestynse Jode

   Babiloniese/Irakse Jode

   Koerdiese Jode

   Jemense Jode

   Georgiese Jode

   Bergjode

   Persiese/Buchara-Jode

  

Indië en China (vir latere tydperke: Bagdadse Jode):
   Bene Israel

   Cochin-Jode

   Kaifeng-Jode

In die vroeë deel van die twintigste eeu het baie Bene Israel aktief geword in die nuwe rolprentbedryf, as aktrises en akteurs, produsente en direkteure. Nadat Indië sy onafhanklikheid in 1947 verkry het en Israel in 1948 gestig is, het die meeste Bene Israel na Israel, Kanada en ander Statebondlande en die Verenigde State geëmigreer. Voor hierdie migrasies het hulle die grootste deel van die Joodse bevolking op die Indiese subkontinent gevorm en hul moedertaal is Judeo-Marathi, 'n soort Marathi met leenwoorde uit Hebreeus en Aramees.
’n Herskepte boonste steen van een van die piramides van Giza wat Benben simboliseer.
In Egiptiese mitologie, spesifiek die Heliopolitaanse tradisie, was **Benben** die heuwel wat uit die oerwaters, Noe, verrys het en waarop die skeppergod, Atoem, gerus het. Die Benben-steen is die boonste steen van ’n Egiptiese piramide. Dit hou ook verband met die obelisk.

Oerheuwel
---------

Die Benben-steen van die piramide van Amenemhat III uit die 12de Dinastie (Egiptiese Museum, Kaïro).
In die Piramidetekste word Atoem self soms "heuwel" genoem. Daar word gesê die heuwel het in ’n klein piramide verander wat geleë is in Annoe, waar Atoem hom ook bevind. Ander stede het hul eie mites oor die oerheuwel ontwikkel. In Memphis was die god Tatenen, ’n aardgod, die verpersoonliking van die oerheuwel.

Benben-steen
------------

’n Bennoe-voël op ’n Egiptiese papirus.
Die Benben-steen, wat na die heuwel genoem is, was ’n heilige steen in die Antieke Egiptiese tempel van Ra by Heliopolis. Dit was die plek waar die eerste strale van die son geval het. Dit was vermoedelik die prototipe van latere obeliske en die ontwerp van die boonste steen van piramides, die piramidion, is waarskynlik daarop gebaseer. Dit was waarskynlik verguld, sodat dit in die sonlig geblink het. Die piramidion is ook die Benben-steen genoem. Baie sulke stene word oral in die wêreld in museums aangetref en bevat dikwels beelde of inskripsies. 

Die mitologiese feniks is as die bennoe-voël aanbid in Heliopolis, waar hulle geglo het dit bly op die benben. Volgens die Egiptoloog Barry Kemp berus die verband tussen die benben, die feniks en die son dalk op alliterasie: die opkoms, of *weben*, van die son stuur strale na die benben, waarop die bennoe-voël bly. In die Piramidestekste word van Atoem gepraat wanneer gesê word: "Jy kom op, as die benben, in die huis van die bennoe in Heliopolis".

Bibliografie
------------

* (de)  Manfred Lurker *Lexikon der Götter und Symbole der alten Ägypter*, Scherz 1998
* Barry John Kemp *Ancient Egypt: Anatomy of a Civilization*, Routledge 1991, p. 88
* Katheryn A. Bard *Encyclopedia of the Archaeology of Ancient Egypt*, Routledge 1999, p. 205
* George Hart *Egyptian Myths*, University of Texas Press 1990, pp. 11, 12, 16

| * l
* b
* w
Egiptiese mitologie |
| --- |
| Gode | Amoen • Anoebis • Anoeket • Apep • Apis • Aten • Atoem • Bastet • Bes • Chepri • Chnoem • Chonsoe • Geb • Hapi • Hathor • Heqet • Horus • Isis • Maahes • Mafdet • Meschenet • Min • Moet • Montoe • Nechbet • Nefertem • Neith • Nephthys • Noe • Noet • Osiris • Ptah • Ra • Raet-Tawy • Satet • Sechmet • Seker • Serket • Sesjat • Set • Sjoe • Sobek • Taweret • Tefnoet • Thoth • Vier seuns van Horus • Wadjet • Wepwawet |  |
| Geskrifte | *Amdoeat* • *Boeke van Asemhaling* • *Boek van die Aarde* • *Boek van die Dooies* • *Boek van Grotte* • *Boek van Poorte* • *Enigmatiese Boek van die Onderwêreld* |
| Ander | Doeat • Egiptiese mitologie • Egiptiese siel • Ennead • Maät • Mondopeningseremonie • Nege boë • Oerheuwel • Oog van Horus • Oog van Ra |
'n Kaliumaluinkristal
'n Chroomaluinkristal
'n **Aluin** is in die chemie 'n dubbelsouthidraat met die algemene formule MIAMIIIB(SO4)2.12H2O. Daar is twee verskillende metaalatome: MIA is 'n eenwaardige (1+) ioon en MIIIB is 'n driewaardige (3+) ioon. Aluin is ook 'n mineraal wat in die natuur voorkom en hierdie algemene samestelling het.

Naam
----

Die naam *aluin* stam via Middelnederlands *alun* en Oudfrans *alun* af van Latyn *alūmen*. Die verdere herkoms in onduidelik, moontlik kom dit van 'n Indo-Europese stam wat *bitter* beteken, maar dit is nie seker nie.

Struktuur
---------

Die aluine het 'n kubiese kristalstruktuur wat is opgebou uit gehidrateerde MIA.6H2O en MIIIB.6H2O-oktaëders wat afwissel soos die Na en Cl ione in die halietstruktuur (NaCl-tipe). Daartussen sit tetraëdriese sulfaatione ((SO4)2−).

Voorbeelde
----------

Die bekendste voorbeeld van 'n aluin is kaliumaluin KAl(SO4)2.12H2O (MIA=K+ MIIIB=Al3+). Dit word byvoorbeeld aangewend om klein bloedings te stelp wanneer mens hom skeer met 'n messie. 'n Ander bekende aluin is chroomaluin KCr(SO4)2.12H2O (MIA=K+ MIIIB=Cr3+) wat gebruik word as looisout by die vervaardiging van leer.

Isomorfiese vervanging
----------------------

Daar is egter talle van aluine. Die volgende MIA en MIIIB ione kan aangetref word:

| MIA | MIIIB |
| --- | --- |
| K, Rb, Cs, Tl, NH+4, CH3NH+3 | Al, Ga, In, Ti, V, Cr, Mn, Fe, Co, Rh, Ir |

Hierdie eenwaardige MIA-ione kan mekaar vervang omrede hulle almal ongeveer dieselfde ioonradiusse besit. Dieselfde geld vir die driewaardige MIIIB-ione. Ook mengkristalle tussen die een aluin en die ander een met gedeeltelike vervanging van die een ioon deur die ander kan voorkom. Daar is ook aluine wat 'n ligvervormde struktuur het met 'n simmetrie wat laer is as kubies.
**Automobili Lamborghini SpA** is 'n Italiaanse handelsmerk en vervaardiger van luukse sportmotors, en voorheen sportnutsvoertuie, wat besit word deur die Volkswagengroep deur middel van sy Audifiliaal. Lamborghini se produksiefasiliteit en hoofkantoor is in Sant'Agata Bolognese, Italië geleë. In 2011 het Lamborghini se 831 werknemers 1711 voertuie geproduseer.

Ferruccio Lamborghini, 'n Italiaanse produksiemagnaat, het Automobili Ferruccio Lamborghini SpA in 1963 gestig om te kompeteer met gevestigde merke, insluitend Ferrari. Die maatskappy het in 1966 wye lof ontvang vir sy Miura sportkoepee, wat agterste mid-enjin en agterwielaandrywing as die standaarduitleg vir hoë-prestasie motors van die era gevestig het.

Lamborghini Asterion Concept.
Lamborghini Miura Concept.
Lamborghini Huracán.
Lamborghini het vinnig gegroei gedurende die eerste dekade, maar hul verkope tuimel in die nasleep van die 1973 wêreldwye finansiële afswaai en die oliekrisis. Die firma se eienaarskap het drie keer verander na 1973, insluitend 'n bankrotskap in 1978. Die Amerikaanse Chrysler Corporation het die beheer van Lamborghini in 1987 bekom, maar verkoop dit daarna aan die Maleisiese beleggingsgroep MyCom Setdco en Indonesiese groep V'Power Corporation in 1994. In 1998 word Lamborghini verkoop aan die Volkswagengroep waar dit onder beheer van die groep se Audi-afdeling geplaas is.

Nuwe produkte en modellyne is bekendgestel in die handelsmerk se portefeulje en veroorsaak verhoogde produktiwiteit vir die Lamborghini-merk. In die laat 2000's, tydens die wêreldwye finansiële krisis en die gevolglike ekonomiese krisis, ondervind Lamborghini se verkope 'n daling van byna 50 persent.

Lamborghini produseer sportmotors en V12-enjins vir oorsese motorbootresies. Lamborghini produseer tans die V12-aangedrewe Aventador en die V10-aangedrewe Huracán.
Die **Nokia 7600** is 'n digitale kamerafoon wat deur Nokia uitgereik is. Dit was Nokia se tweede 3G-selfoon net ná die Nokia 6650.

Tegniese besonderhede
---------------------

Die selfoon se massa is 123 g en die afmetings is 8,7 x 7,8 x 1,86 cm en by die bekendstelling was dit een van die kleinste en ligste dubbelband GSM en 3G (WCDMA)-selfone ter wêreld. Die 7600 beskik oor 'n 65 000 kleurskerm en 'n 640 x 480 digitale kamera om foto's of video's mee af te neem.

Ontwerp
-------

Die selfoon was hoofsaaklik gemik op die modemark; dit is in sy uniekheid traanvormig en verskeie verwisselbare omslagte was beskikbaar. Die syfertoetse is rondom die skerm gesentreer. Die VGA-kamera was destyds van goeie gehalte, maar power in vergelyking met moderne standaarde.

Die selfoon ondersteun polifoniese luitone. Tot 29 MG liedjies kan deur Bluetooth of 'n USB-verbinding oorgelaai en op die MP3/AAC-speler geluister word.

Die 7600 se praattyd, deur 'n 3G-verbinding, hou omtrent 3 uur. Bystandtyd hou vir so 12,5 dae.

Probleme
--------

Die 7600 is nie baie gebruikersvriendelik nie. Tikwerk of die gebruik van kieslyste vereis al twee hande, hoewel die grootheid van die selfoon hiervoor kompenseer. Soortgelyke generasie selfone kon ook meer as die 7600 bied.
**Noc Kupaŀy**  

of   
**Noc Świętojańska**
  
  
**Slawiese fees van die Somersonstilstand**  
  


---

**Иван-Купала** in Rusland

---

**Купалле** in Wit-Rusland

---

**Івана Купала** in Oekraïne

---

**Feesviering**  
  

  
  

***24 Junie in Pole***  

***7 Julie elders***  

Die **Noc Kupały** (Pools) of "Nag van Kupala" word tradisioneel in die nag van 21 en 22 Junie as Slawiese fees van die somerstilstand of Midsomerfees gevier. Die fees het heidense tradisies en word met vrugbaarheid, water en selfreiniging verbind. Die naam van die fees is dan ook afgelei van die Slawiese werkwoord *kupat* ("baai", Pools *kąpać*). 

In Pole word die fees deesdae dikwels met Christelike tradisies verbind en op 24 Junie as *Noc Świętojańska* ("Nag van Sint Johannes die Doper") gevier. Dieselfde geld vir Ortodokse Slawiese gebiede (soos byvoorbeeld Wit-Rusland, Oekraïne en Rusland) waar die fees volgens die Gregoriaanse kalender op 7 Julie gevier word. Hier het die Ortodokse kerk die Slawies-heidense vrugbaarheidsrites aanvaar en met die Christelike figuur van Sint Johannes (Slawies *Ivan*) verbind. Die Russiese naam van die fees, *Iwan Koepala*, verwys na hom.

Waarsêery met blomkranse. Skildery deur Ivan Ivanovič Golikov (1886-1937)
Gewoonlik word kampvure aangesteek, liedjies gesing en gedans, maar ook pogings aangewend om die toekoms te voorspel. So laat jong vroue hul selfgevlegte blomkranse, wat met kerse versier is, in riviere (by voorkeur die Wisła-rivier) te water. Die manier, waarop die kranse in die water dryf, voorspel vir hulle die toekoms. Indien 'n jong man die krans vind, sal hy met die meisie trou. Maar sou die krans in vlamme opgaan of na die grond sink, sal die meisie, wat dit gemaak het, tot die volgende Midsomerfees ongetroud bly. 'n Poolse bynaam vir die fees, *Wianki* ("kransie"), verwys na hierdie tradisie. Daarnaas spring jong pare ook oor die kampvuur om hul toekoms te ken.

Volgens die tradisionele Baltiese en Slawiese volksgeloof is die nag van Kupala ook die enigste tyd van die jaar wanneer die varingblom (Pools *kwiat paproci*) verskyn en oop gaan. Baie mense stap in hierdie nag deur die bosse om bloeiende magiese varings op te spoor. Vir mense wat daarin slaag om een te vind word 'n voorspoedige toekoms voorspel.

Bronne
------

* *wiadomosci.polska.pl - Joanna Gacka: Noc Kupały* Geargiveer 26 Junie 2009 op Wayback Machine (pl)
* Sophie Hodorowicz Knab: *Polish Traditions, Customs and Folklore. Hersiene uitgawe*. New York Stad: Hippocrene Books 1996
* Okana: *Singing Back The Sun: A Dictionary of Old Polish Customs and Beliefs*. Okana's Web 2000
Die **Spaansematrivier** is 'n stroom in die Kaapse Skiereiland.

Die rivier ontspring op Witteboomen en Glen Alpine in die Constantiavallei. Daarna vloei dit deur Silverhurst, naby die hek van Groot Constantia onderdeur die Constantia-hoofweg, deur Sillery, langs Spaanschematrivierweg en Kreupelboschweg, deur Belle Constantia, onderdeur die Simon van der Stel-snelweg, deur Bergvliet en aan die oostekant van Louwsvlei verby. Net suid van die stasie van Retreat sluit die rivier by die Keysersrivier aan en mond dan uit in Sandvlei naby Lakeside en Muizenberg. Ook die Dieprivier en Prinskasteelrivier mond in die Sandvlei uit. Groot dele van die Spaansematrivier is gekanaliseer.

Met sekerheid kan nie gesê word waar die Spaansematrivier aan sy naam kom nie. Omdat die rivier in die omgewing van die Silwermyn-natuurreservaat ontspring en daar na silwer gesoek is, het die vroeë setlaars dalk planne gehad om hul eie Spaanse mat (munt)te te munt.

Bibliografie
------------

* Burman, Jose: Safe to the sea. Kaapstad: Human & Rousseau, 1962.
Die **Kerkstraat-bomontploffing** was 'n aanval wat Umkhonto we Sizwe, die militêre vleuel van die ANC, op 20 Mei 1983 in Kerkstraat in Pretoria geloods het. 'n Motorbom is hiervoor gebruik wat 19 mense gedood en 217 beseer het (waaronder verskeie swartmense). Dit word as een van die grootste aanvalle deur die ANC in sy stryd teen apartheid beskou.

Die motorbom met 40 kg plofstof is buite Nedbank Plein in Kerkstraat-Wes gelaat om teen 4:30 nm op 'n Vrydagmiddag af te gaan. Die teiken was die Suid-Afrikaanse Lugmag (SALM) wat meeste van die kantore in die gebou gehuur het. Omdat dit teen spitstyd afgegaan het, is verskeie burgerlike persone egter ook gedood en beseer. Die hanteerders van die bom, Freddie Shangwe en Ezekial Maseko, sterf ook in die ontploffing, nadat dit 10 minute te vroeg afgegaan het. Ten minste 20 ambulanse is ingespan om die dooies en gewondes af te voer.

Waarheid- en Versoeningskommissie
---------------------------------

In 1997 en 1998 maak die ANC voorleggings aan die Waarheid- en Versoeningskommissie (WVK) wat aan die lig bring dat die aanval deur 'n spesiale operasie-eenheid van die ANC se Umkhonto we Sizwe onder bevel van Aboobaker Ismail georkestreer is. Sulke eenhede is deur Oliver Tambo, die ANC se president, in 1979 gemagtig. Ten tye van die aanval het hulle aan Joe Slovo as hoof van personeel gerapporteer, en Tambo het toestemming vir die operasie gegee.

Volgens die ANC se voorlegging is die aanval geloods in reaksie op 'n Suid-Afrikaanse grensaanval in Lesotho in Desember 1982, waarin 42 ANC-ondersteuners en burgers omgekom het, en vir die sluipmoord op Ruth First, 'n ANC-aktivis en vrou van Joe Slovo in Maputo, Mosambiek. Die voorlegging beweer ook dat 11 van die slagoffers van die Kerkstraat-bom SALM-personeel was, en dus 'n militêre teiken was. Die regsverteenwoordiger van sommige slagoffers het aangevoer dat 'n aanval op administratiewe personeel, insluitende telefoniste en tiksters, nie as 'n geldige militêre teiken beskou kan word nie.

Tien MK-kaders, insluitende Aboobaker Ismail het vir amnestie vir hierdie daad (asook ander ontploffings) aansoek gedoen. Die aansoek is ​op verskeie gronde teengestaan, insluitende dat dit 'n terroriste-aanval was en dat dit disproporsioneel in verhouding tot die politieke doel was. Die WVK het bevind dat die aantal burgerlikes versus militêre personeel wat gedood is onduidelik is. Statistiek van die Suid-Afrikaanse Polisiediens het aangedui dat 7 lede van die SALM gedood is. Die kommissie het bevind dat minstens 84 van die beseerdes lede van die SALM of van sy werknemers was. Die amnestie is uiteindelik deur die WVK toegestaan.

Kritici van Nelson Mandela probeer sy betrokkenheid te bewys met hierdie aanhaling uit sy boek: "As a leading member of the ANC’s executive committee, I had ‘personally signed off’ in approving these acts of terrorism." Hierdie teks kom egter nie in sy boek voor nie.
Fusie van deuterium met tritium om helium-4 te vorm, deur vrystelling van 'n neutron. Omdat massa afgestaan is ('n neutron is afgegee) word 17.59 MeV energie vrygestel volgens die formule E = Δmc2.
**Kernfusie** is die samesmelting van verskillende atome, waardeur 'n ander, swaarder (d.w.s. verder in die periodieke tabel geleë) element gevorm word. Hierdie samesmelting is gewoonlik slegs moontlik by baie hoë druk en temperatuur (soos in die son) – dit is wanneer atome die vinnigste beweeg en hard teen mekaar sal bots. As atome baie hard teenmekaar bots, gebeur dit dat die atoomkern van een atoom ’n ander atoom se kern binnedring en saamsmelt om een atoom te vorm met ’n groter kern. Byvoorbeeld as deuterium 2H ('n waterstofatoom met twee nukleone, een proton en een neutron, met atoomgetal = 1) en tritium 3H (een proton en twee neutrone) saamsmelt om 4He, met atoomgetal = 2, te vorm. In die proses word energie vrygestel omdat 4He ’n laer massa het as die som van 2H en 3H. Die energie wat vrygestel word, kan bereken word deur die bekende formule E = mc2. Dit kan soos volg voorgestel word:

{\displaystyle \mathrm {^{2}\_{1}H\ +\ \_{1}^{3}H\ \longrightarrow \ \_{2}^{4}He\ +\ \_{0}^{1}n} }
(Onthou dat 21H 'n waterstof-atoom is met twee nukleone: 1 proton en 1 elektron. Kyk ook Isotoop.)

Wanneer die atome van elemente ligter as yster, byvoorbeeld waterstof, saamsmelt, word 'n deel van die atome se massa omgesit in energie, in die geval van waterstof ongeveer 0,67%. In teenstelling hiermee benodig die fusie van swaarder atome juis energie en word dit geabsorbeer i.p.v. vrygestel.

Voordat die Duitse fisikus Hans Bethe in 1938 voorgestel het dat die son en die sterre hulle energie deur kernfusie opwek, was dit 'n raaisel waar al die energie vandaan kom: al die chemiese reaksies wat in dié tyd bekend was, het te min energie opgelewer. Die son sit elke sekonde ongeveer 600 miljoen ton waterstof om in 596 ton helium. Die verskil in die massa, vier miljoen ton, word in energie omgesit, waarvolgens Albert Einstein se beroemde formule *E* = *mc*2 geld.

Kernfusie is ook die energiebron van 'n waterstofbom, wat baie magtiger blyk te wees as die atoombom van die 1940's, waarin atome gesplits is.

Kernfusie is nie 'n kettingreaksie nie: daar kom dus geen deeltjies vry wat 'n nuwe (en dus aanhoudende) fusie kan veroorsaak nie. Die fusieproses kan slegs aan die gang gehou word deur 'n uiters hoë temperatuur en druk, soos rondom die middelpunt van 'n ster gevind word. Anders as kernsplitsing, laat kernfusie ook nie noodwendig radioaktiewe materiaal agter as afval nie. Daarom word daar deur die wetenskap klem gelê op die ontwikkeling van kernfusie as 'n skoon en veilige energiebron. Die houer waarin die reaksie plaasvind kan egter wel radioaktief word, as gevolg van bestraling.

Sien ook
--------

* Kernwapen
* Waar kom goud vandaan? Geargiveer 11 Desember 2013 op Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX553775
* BNF: cb11977891b (data)
* GND: 4030323-8
* LCCN: sh85092995
* LNB: 000323763
* NARA: 10641972
* NDL: 00564769
* NKC: ph233608

 |
**Dirk Hertzog** (1914–1991) was 'n medestigter van die Rembrandt-groep van maatskappye en skrywer van ’n bundel spreuke.

Lewe en werk
------------

Dirk Willem Ryk Hertzog is op 1 Desember 1914 op Jagersfontein in die Vrystaat gebore. Hy is die enigste seun van generaal J.B.M. Hertzog se oudste broer Dirk. Sy moeder is Rykie Hester de Waal. Van moederskant is die skrywer J.H.H. de Waal een van sy ooms. Hy word op ’n plaas in die distrik Jagersfontein groot. Sy vader word as lid van die sentrale raad van die Landbank aangestel en verhuis die gesin in 1926 na Pretoria. Hy voltooi sy hoërskoolopleiding aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria, waarna hy die B.A.-graad en die LL.B.-graad aan die Universiteit van Pretoria verwerf. Hy bekwaam hom as regsgeleerde en word vennoot in die bekende prokureursfirma Couzyn, Hertzog en Horak. In 1941 begin hy saam met dr. Anton Rupert en dr. Nic Diederichs ’n droogskoonmakery in Pretoria, waarna hy en Anton Rupert in 1943 medestigters is van Tegniese en Industriële Beleggings, waaruit die Rembrandt-groep van maatskappye later sou groei. Hy was ook onder meer direkteur van die destydse Uniewinkels, ’n voormalige voorsitter van die Afrikaanse Handelsinstituut en dien ook vanaf 1989 tot 1991 as president van die Vryemarkstigting. Hy is getroud met Lorraine en hulle het drie kinders, Dirk Willem Ryk Hertzog, Edwin de la Harpe Hertzog en Erna de la Harpe Meaker. Vir die laaste jare van sy lewe woon hy op Hermanus. Hy is op 2 Desember 1991 na ’n noodoperasie in ’n hospitaal in Somerset-Wes aan mesenteriese trombose oorlede.

Skryfwerk
---------

*Rooimiere*" is ’n bundel spreuke op die trant van Langenhoven, waarin baie waarheid opgesluit lê.Sommiges klink bekend, al weet jy dat jy dit nie elders kon gelees het nie, want so is dit met tydlose waarhede: sien jy iets een keer in, word ’n alledaagse ding ’n bron van verwondering. Tussen die sêdinge is daar ook die "rooimiere" van die titel, wat geniepsige byt het en moeilik is om te vergeet.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1985 | Rooimiere |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Kannemeyer, J.C. "Die Afrikaanse literatuur 1652-2004" Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005

### Tydskrifte en koerante

* Anoniem "Dirk Hertzog laat meer as R9,6m na" "Die Burger" 12 Desember 1991

### Internet

* Beeld:
* Die Burger:
* Esaach:
* Geni:

### Resensies

1. ↑  A.W.P. "Die Volksblad" 11 Januarie 1986
2. ↑  Brink, André P. "Rapport" 2 Februarie 1986
3. ↑  Maas, O. "Die Burger" 6 Maart 1986
Skewes (links) in Zürich 1932
 Me. Skewes (links, voorgrond) vergesel Stanley Skewes by die Internasionale Kongres van Wiskundiges, Zürich 1932.
**Stanley Skewes** was 'n Suid-Afrikaanse wiskundige, bekend vir sy ontdekking van die Skewes-getalle in 1933 en 1955. Hy was een van John Edensor Littlewood se studente aan Cambridge-universiteit. Skewes se getalle het bygedra tot die verfyning van die  teorie van priemgetalle.

Akademiese loopbaan
-------------------

Skewes het 'n graad in siviele ingenieurswese aan die Universiteit van Kaapstad behaal voordat hy na Engeland geëmigreer het. Hy het wiskunde aan die Universiteit van Cambridge studeer en in 1938 'n PhD in wiskunde behaal.

Hy het die eerste Skewes-getal in 1933 ontdek. Dit word ook na verwys as die "Riemann true Skewes number" as gevolg van sy verwantskap met die Riemann-hipotese in verband met die  teorie van priemgetalle. Hy het die tweede Skewes-getal in 1955 ontdek. Hierdie nommer was van toepassing indien die Riemann-hipotese vals is. Sedert sy oorspronklike ontdekking is die getalle verder verfyn.

Publikasies
-----------

* (en) Skewes, S. (1933). "On the difference π(*x*) − Li(*x*) (I)". *Journal of the London Mathematical Society*. **8** (4): 277–283. doi:10.1112/jlms/s1-8.4.277. Geargiveer 19 Mei 2007 op Wayback Machine
* (en) Skewes, S. (1955). "On the difference π(*x*) − Li(*x*) (II)". *Proceedings of the London Mathematical Society*. **5** (17): 48–70. doi:10.1112/plms/s3-5.1.48. Geargiveer 19 Mei 2007 op Wayback Machine

Persoonlike lewe
----------------

Stanley Skewes is in 1899 in Germiston gebore. Sy ouers was Henry (Harry) Skewes, 'n blikmynwerker en metaaltoetser van Cury, Cornwallis en Emily Moyle, wat in Amerika geboore was. Sy ouers het van Redruth, Cornwallis in 1894 na die Transvaal verskuif.

Hy het met Ena Allen getrou. Sy was die dogter van die hoofsjef by King's College, Cambridge en was ook 'n talentvolle operasanger. Onder sy tydgenote in Cambridge was Alan Turing. Hulle het saam by Cambridge geroei. Alhoewel Skewes na Suid-Afrika teruggekeer het, het hy Cambridge en Cornwall herbesoek. Hy was ook 'n ywerige rugbyspeler in sy jeug.

Skewes en sy nommer word deur Isaac Asimov bespreek in sy boek *Of Matters Great and Small* en in die 20ste uitgawe van die *Guinness Book of Records*.

'n Nota wat deur Skewes op sy aftrede geskryf is, is in 'n glaskas in die departement van wiskunde aan die Universiteit van Kaapstad bewaar. Die nota bespreek die Skewes-getal en verdere ontwikkeling daarvan.

Hy is in 1988 in Kaapstad dood.
**Maksimilian Wolosjin**  

**Russies-Oekraïense digter**  
  


---

**Gebore**   

28 Mei 1877   

in Kiëf, Oekraïne  
(destyds Russiese Ryk)

---

**Oorlede**   

8 November 1932   

in Koktebel, Krim  
 Sowjetunie

---

**Literêre stroming**  

Simbolisme  
  


---

**Bekende werke**  
  

*Anno mundi ardentis* (1915)  

*Die doofstomme demone* (1919)  

*Die paaie van Kain* (1921–23)  

*Gedigte oor die terreur* (1923)  

*Rusland* (1924)

**Maksimilian Aleksandrowitsj Kirienko-Wolosjin** (Russies: Максимилиа́н Алекса́ндрович Кирие́нко-Воло́шин), algemeen bekend as Max Wolosjin (\* 28 Mei 1877, † 8 November 1932), was 'n Russies-Oekraïense digter, landskapskilder en publisis. Sy literêre werke word by die sogenaamde Silwertydperk van die Russiese literatuur gereken.

Wolosjin, wat in Oekraïne gebore is, was een van die belangrikste verteenwoordigers van die simbolistiese beweging in die Russiese kultuur en literatuur en het bekendheid as digter en kuns- en literatuurkritikus verwerf. Sy bydraes het in leidende vroeë 20ste eeuse tydskrifte verskyn, waaronder *Wesi*, *Zolotoje roeno* ("Die Goue Vlies") en *Apollon*. Hy het daarnaas ook bekendgestaan vir 'n reeks meesterlike Russiese vertalings van Franse poësie en prosa.

As landskapskilder het Wolosjin hom veral tot die Krim aangetrokke gevoel waar hy skoolgegaan en vanaf 1917 tot sy afsterwe in 1932 gebly het.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90065738
* BNE: XX899903
* BNF: cb11928662d (data)
* CiNii: DA02541475
* GND: 118635077
* ISNI: 0000 0001 2132 6702
* LCCN: n82070428
* LNB: 000068470
* NKC: jn20000701917
* NLA: 35427686
* NLI: 000149467
* NLK: KAC201770286
* NSK: 000188892
* NTA: 070429812
* RERO: 02-A000173665
* RKD: 352410
* RSL: 000079570
* SELIBR: 212569
* SNAC: w61c597p
* SUDOC: 027190013
* Trove: 948877
* ULAN: 500064726
* VIAF: 51697196
* WorldCat Identities: lccn-n82070428

 |