recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Aarbeie met crème fraîche
Crème fraîche
**Crème fraîche** (Frans vir "vars room") is 'n soort vars room, wat sy oorsprong in Frankryk het. Crème fraîche word uit koeimelk gemaak en het 'n vetgehalte van ten minste 30%, terwyl die melksuiker- of laktosegehalte verminder is tot hoogstens 15%.

Vir die vervaardiging van crème fraîche word room in groot tenks geplaas en met melksuurbakterieë vermeng. Ná sowat 18 tot 40 ure teen 'n temperatuur van 20-40 °C het die bakterieë die melksuiker (laktose) tot melksuur verwerk, wat aan die crème sy besonderse smaak verleen. Stabilisatore en ander bymiddels word nie by die vervaardiging toegelaat nie. Crème fraîche is nou verwant aan crème double, wat egter 'n hoër vetgehalte het en van soet room gemaak word.

Crème fraîche het 'n aangename, effens suur smaak en is 'n belangrike bestanddeel van die verfynde kookkuns, wat byvoorbeeld nie uitvlok sodra dit by warm geregte soos souse gevoeg word nie en ook – net soos slagroom – geklop kan word.
Die **Mzingwanerivier** (Mzingwanirivier, Umzingwanirivier) is 'n rivier in die provinsie Matabeleland-Suid in Zimbabwe.

Rivierloop
----------

Die Mzingwane ontspring op 1 460 m bo seespieël in die omgewing van Esigodini ten ooste van Bulawayo. Daarna vloei dit suidwaarts en mond by 22° 11′ 15″ suid en 29° 55′ 32″ oos op 500 m bo seespieël in die Limpoporivier uit. Hierdie samevloeiing is nagenoeg 7 km stroomop van Beitbrug. In die boloop van die Mzingwane sluit die Inyankunirivier uit die noorde aan. By Wes-Nicholson sluit die Insizarivier uit die noordooste vanaf Fort Rixon by die Mzingwane aan.

Opvangsgebied
-------------

Die bekken van die Mzingwane is met sy 15000 km² op twee na die grootste opvangsgebied vir die Limpopo. Daar is verskeie kleiner sytakke in die rivierstelsel, maar weens die wisselvallige reënval loop die spruite soms slegs van November tot Maart. Andersins is dit bloot omarambas. Honderde damme en keerwalle is in die riviere gebou, maar die bakmaat daarvan het weens toeslikking baie afgeneem. Water word teenswoordig ook aan die waterdraer onttrek.

Damme
-----

Die grootste damme is die:

* Nzingwanedam en die Zhovhedam in die Mzingwanerivier
* Inyankunidam by Esigodini in die Inyankunirivier
* Insizadam, die Silalabuhwadam en noordwes van Fort Rixon die Bo-Insizadam in die Insizarivier.

Trivia
------

* Slegs enkele brûe is oor die rivier gebou. Daar is egter verskeie driwwe.
* Langs die rivier is goudsoekers besig om te prospekteer. In die proses is baie bome verwyder en die water met kwik besoedel.
Seël van die Amerikaanse Ruimtemag, wat in 2020 die enigste onafhanklike ruimtemag is. 
'n **Ruimtemag** is 'n militêre tak wat oorlog in die ruimte voer en ruimtebedrywighede uitvoer. 

In 2020 is die enigste land met 'n onafhanklike ruimtemag die Verenigde State, wat die Ruimtemag van die Verenigde State in Desember 2019 van stapel gestuur het. Rusland had voorheen die onafhanklike diensarea die Russiese Ruimtemagte, maar dit is sedertdien in 'n subtak van die Russiese Lugvaartmagte opgeneem.

Geskiedenis
-----------

 Embleem van die Russiese Ruimtemagte, wat van 1992 tot 1997 en van 2001 tot 2011 'n onafhanklike diensarea van die weermag was. 
In 1992 word die Russiese Ruimtemagte as 'n onafhanklike diensarea (maar nie 'n militêre tak nie) binne die Russiese Gewapende Magte gevestig. In 1997 word dit met die Strategiese Missielmagte versmelt, maar hierdie besluit plaas die militêre hemelruim in 'n benadeelde posisie, en in 2001 word dit as 'n onafhanklike diensarea heringestel. In 2011 word dit die kern van die Russiese Lugvaartweermagte, wat Rusland se ruimte- en lugweermagte in een diens saamgesmelt het. In 2015 word die Russiese Lugmag en die Russiese Lugvaartweermagte saamgevoeg om die Russiese Lugvaartmagte te vorm, wat die Russiese Ruimtemagte as een van sy drie subtakke hervestig het, hoewel dit nie meer 'n onafhanklike entiteit is nie. 

Militêre ruimtelike ontwikkeling binne die Verenigde State begin in 1945 met die Leërlugmagte, en die meeste van sy ruimtemagte is binne die Lugmag van die Verenigde State georganiseer, wat in 1962 die uitvoerende agent vir die ruimte geword het. In 1982 skep die Lugmag die Ruimtebevel van die Lugmag, wat alle ruimtemagte van die Lugmag in een bevel saamgesmelt het. Die Leër van die Verenigde State en die Vloot van die Verenigde State besit albei aansienlik kleiner hoeveelhede ruimtebates wat in die Ruimte- en Missielverdedigingsbevel en die Tiende Vloot gesentraliseer is. Die operasionele bevel van ruimtelike bedrywighede is binne die Ruimtebevel van die Verenigde State gesentraliseer, wat voorheen van 1985 tot 2002 bestaan het en in Augustus 2019 heringestel is. In Desember 2019 magtig die Amerikaanse Kongres die skepping van die Amerikaanse Ruimtemag, wat op 20 Desember 2019 amptelik gestig word. Hierdie nuwe diensvertakking is geskep deur die Ruimtebevel van die Lugmag as die Ruimtemag van die Verenigde State te herontwerp en dit tot 'n onafhanklike diensvertakking op te hef.

Lys van ruimtemagte
-------------------

* Ruimtemag van die Verenigde State
***Lachenalia arbuthnotiae*** is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Kaapse Vlakte in vleiagtige, nat plekke voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km2 en daar is moontlik nog drie subpopulasies oor. Die spesie het 90% van sy habitat verloor weens stedelike ontwikkeling en die oorblywende plante word bedreig deur indringerplante en drooglegging van die vleiagtige gebied waar hulle groei.

Die een subpopulasie bestaan uit slegs 60 plante terwyl die tweede subpopulasie tans uit 500 plante bestaan. Laasgenoemde is in 2016 ontdek na 'n veldbrand. Daar is moontlik 'n derde populasie by Kaapstad Internasionale Lughawe maar is vir 'n lang tyd nog nie weer ondersoek nie.

Galery
------

* 
* 
* 
*

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q15518609
* EoL: 1003595
* GBIF: 2775200
* GRIN: 418278
* iNaturalist: 588339
* IPNI: 904447-1
* NCBI: 445734
* Plant List: kew-280972
* Tropicos: 18403114
* WCSP: 280972

 |
**Felice Leonardo "Leo" Buscaglia** PhD (31 Maart 1924 – 12 Junie 1998), ook bekend as "dr. Liefde," was 'n Amerikaanse skrywer/ motiveringspreker en 'n professor in die Departement van Spesiale Onderwys aan die Universiteit van Suid-Kalifornië.

Biografie
---------

Felice Leonardo Buscaglia is gebore in Los Angeles, CA op 31 Maart 1924 in 'n familie van Italiaanse immigrante. Hy het sy vroeë kinderjare in Aosta, Italië, deurgebring voor sy terugkeer na die Verenigde State om sy opleiding voort te sit. Hy het gegradueer aan die *Theodore Roosevelt High School*  (Los Angeles). Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen in die Vloot en daarna ingeskryf by die Universiteit van Suid-Kalifornië (*USC*) waar hy drie grade verwerf het (BA 1950; MA 1954; PhD 1963) voordat hy by die fakulteit aangesluit het. Met sy aftrede is Buscaglia aangewys as reisende professor ─  een van slegs twee sulke benoemings op daardie tydstip.

Selfmoord van 'n student
------------------------

Terwyl Buscaglia doseer het by USC was hy diep ontroer deur die selfmoord van 'n student.  Hy het die mensdom se afgestompdheid bepeins en die sin van die lewe ondersoek;  hy het 'n klas begin aanbied genaamd *Love 1A*. Dit het die basis gevorm vir sy eerste boek wat eenvoudig "LOVE" getiteld was. Die *Public Broadcasting System* (PBS) het hom as 'n dinamiese spreker ontdek en sy gebeeldsende lesings het groot gewildheid verwerf in die 1980's. Sy praatjies is gewoonlik uitgesaai tydens fondswerwingsveldtogte en was op 'n tyd een van die grootste inkomsteverdieners van al PBS se programme. As gevolg van die nasionale blootstelling en die opregte storievertel-styl van sy boeke het al sy titels nasionale Topverkopers geword ─ waarvan vyf selfs gelyktydig op die New York Times se Topverkoperslys was.

Afsterwe
--------

Buscaglia is aan 'n hartaanval oorlede op 12 Junie 1998 by sy huis in Glenbrook, Nevada, naby Lake Tahoe. Hy was 74.

Bibliografie
------------

1. *Love* (1972)
2. *The Way of the Bull* (1973)
3. *The Fall of Freddie the Leaf* (1982)
4. *Living, Loving and Learning* (1982)
5. *Loving Each Other* (1984)
6. *Amar a los demás* (1985)
7. *Personhood* (1986)
8. *Bus 9 to Paradise* (1987)
9. *Papa My Father* (1989)
10. *Because I Am Human* (1972)
11. *The Disabled and Their Parents: A Counseling Challenge* (1983)
12. *Seven Stories of Christmas Love* (1987)
13. *A Memory for Tino* (1988)
14. *Born for Love* (1992)
Robert Jacob Gordon in 1780
Die **Gordon-versameling** in die Rijksmuseum in Amsterdam bestaan uit 353 sketse wat gemaak is tydens Robert Jacob Gordon se verblyf aan die Kaap en veral tydens sy drie reise na die binneland. Dit het belangrike kaarte en tekeninge opgelewer wat die kennis oor die inheemse bevolking, en plante en diere vergroot het. Van byna alles wat teengekom is, is tekeninge gemaak en vir hierdie doel is Gordon op sy reise van 'n tekenaar vergesel. Die meeste sketse is in pen en ink en dikwels in kleur. 

Die onderwerpe was eerstens die Khoikhoi, San en die Xhosa, hul stamhoofde, rituele, kuns en jagtogte. Alle plante en diere is in detail geteken en aandag is ook aan die fisiologie en anatomie gegee. In die versameling is landkaarte en sketse van plase en watervalle. Daar is o.a. panoramasketse van Kaapstad, die Augrabieswaterval, Plettenbergbaai, Algoabaai, Valsbaai, Kamdeboo, Robbeneiland, Knysna en Saldanhabaai. Mosselbaai is byvoorbeeld op 22 Februarie 1778 deur Johannes Schumacher geteken. Hierdie skets is 23,5cm hoog en amper 3m wyd.

Bibliografie
------------

* www.rijksmuseum.nl
Marks en sy familie tydens 'n besoek aan Engeland. Van links na regs: Girlie 1889, Joe 1892, Dolly 1897, Sammy, Louis 1885, Bertha en Phil 1900. Ted 1894 is nie teenwoordig nie.
Die **Sammy Marks-versameling** bestaan uit historiese foto's wat 'n Suid-Afrikaanse gesin se vryetydsbesteding tydens die laat-Victoriaanse en Edwardiaanse tydperk uitbeeld. Hierdie foto's vorm 'n belangrike bron van inligting vir die bestudering van kultuurgeskiedenis.

Sammy Marks, sy vrou en hul 8 kinders het in die huis Zwartkoppies Hall buite Pretoria gewoon. Hulle was 'n tipiese welgestelde middelklas Engelssprekende gesin in die tyd in Suid-Afrika. 'n Groot aantal informele foto's van die gesin se doen en late het bewaar gebly en word bewaar in die Sammy Marks Museum wat in die huis gevestig is. Persoonlike briewe van die gesinslede is in die besit van die Universiteit van Kaapstad.

Onderwerpe van die foto's is onder andere verjaardags-, tee- en kinderpartytjies, danse, Kersfeesvierings, onthale van die hoëlui, biljartspel, pieknieks, roei op die plaasdam, reise per motor, besoek aan die warmbron by Caledon, vakansie by Muizenberg, tennis-, croquet-, gholf- en krieketwedstryde en foto's van hul groot personeel.

Ander bekende Suid-Afrikaanse fotoversamelings is die Elliott-versameling, die Gordon-versameling, die Gribble-versameling, die Ravenscroft-versameling en die Duggan-Cronin-versameling.
**Leo Boccardi** (gebore 15 April 1953) is 'n prelaat van die Rooms-Katolieke Kerk wat in die diplomatieke diens van die Heilige Stoel gewerk het. Hy is sedert 2007 ’n aartsbiskop en apostoliese nuntius.

Biografie
---------

Boccardi is in San Martino in Pensilis, Italië, gebore. Hy is op 24 Junie 1979 deur Pous Johannes Paulus II tot die priesterskap georden. Hy het op 13 Junie 1987 die diplomatieke diens van die Heilige Stoel betree en daarna in verskeie lande gewerk voordat hy na die kantore van die Staatsekretariaat in Rome teruggekeer het.

Op 24 Maart 2001 het Pous Johannes Paulus II hom aangewys om die Heilige Stoel voor verskeie internasionale organisasies te verteenwoordig.

Op 16 Januarie 2007 is Boccardi aangewys as titulêre aartsbiskop van Bitettum en Apostoliese Nuntius van Soedan. Op 30 Januarie is hy ook as Nuncio na Eritrea aangewys. Hy het sy biskoplike wyding op 18 Maart 2007 van kardinaal Tarcisio Bertone ontvang.

Op 11 Julie 2013 is Boccardi aangestel as Nuntius in Iran.

Na die dood van Qassem Soleimani het aartsbiskop Boccardi gesê dat die arms van onderhandeling en geregtigheid gebruik moet word. Spanning moet verlaag word. Alle partye moet "glo in dialoog, met die wete uit wat die geskiedenis nog altyd geleer het, dat oorlog en wapens" nie die probleme wat die wêreld teister, oplos nie. "Ons moet glo in onderhandeling," het hy herhaal.

Op 11 Maart 2021 het Pous Franciskus hom as Apostoliese Nuntius in Japan aangestel.
**Wasili IV Sjoeiski** (Russies: Василий IV Шуйский) (22 September 1552 – 12 September 1612) was van 1606 tot 1610, tydens die Tyd van Beroeringe, tsaar van Rusland ná die moord op Vals Dmitri I.

Hy is gebore as prins Wasili Iwanowitsj Sjoeiski en stam van grootprinse van Nizjni Nowgorod. Hy was een van die belangrikste bojare gedurende die bewind van Fjodor I en Boris Godoenof.

Hy reis op bevel van tsaar Boris na Oeglitsj om ondersoek in te stel na die dood van tsarewitsj Dmitri Iwanowitsj, die jong seun van Iwan die Verskriklike wat onder geheimsinnige omstandighede gesterf het. Sjoeiski rapporteer dat dit selfmoord was, hoewel daar gerugte is dat hy deur Boris laat vermoor is. Sommige vermoed dat Dmitri ontsnap het en ’n ander seun in sy plek vermoor is. Dit skep die teelaarde vir talle mense wat voorgee dat hulle Dmitri is (sien Vals Dmitri I en Vals Dmitri II).

Toe Boris sterf en sy seun, Fjodor II, die troon bestyg, verander Sjoeiski sy storie om in die guns te kom van Vals Dmitri I, wat probeer om die troon oor te neem deur voor te gee hy is die vermoorde tsarewitsj. Sjoeiski ken Vals Dimitri uit as die regte Dmitri ondanks die feit dat hy vroeër beweer het die seun het selfmoord gepleeg – en dit lei tot die moord op die jong Fjodor.

Sjoeiski sweer daarna saam teen Vals Dmitri en bewerkstellig sy dood in Mei 1606. Op 19 Mei 1606 word Sjoeiski verklaar tot tsaar. Hy regeer tot 19 Julie 1610, maar word nooit algemeen as tsaar erken nie. Hy het selfs in Moskou min gesag en word net op die troon toegelaat omdat daar niemand anders is om sy plek in te neem nie.
Mangelontsteking
**Keelseer** word gewoonlik deur ontsteking van die keel en die mangels veroorsaak. Dit gaan normaalweg gepaard met 'n slymerige afskeiding in die keel, heesheid en 'n gevoel van vernouing in die keel. Wanneer 'n mens keelseer het, kan daar sprake wees van 'n onskuldige virus- of bakterie-infeksie, maar dit kan ook die begin van ernstige siektes soos witseerkeel of polio wees. 

Keelontsteking kan as gevolg van ŉ ligte keelirritasie of virusontsteking ontstaan en word gewoonlik gekenmerk deur keel seer, 'n heserige stem en pyn wanneer 'n mens sluk. So 'n ontsteking genees normaalweg binne 'n paar dae. Minder ernstige ontstekings van die keel kan egter die slymvlies en die mangels se weerstand verlaag, en ander virusse of bakterieë kan so ernstiger ontstekings veroorsaak. Mangelontsteking (tonsilitis) gaan ook met keelseer gepaard en tas veral jong kinders aan. Streptokokkale keelseer (wat deur streptokokkale bakterieë veroorsaak word) kan ernstige komplikasies tot gevolg hê. 

Een hiervan is ontsteking van die middeloor, wat veroorsaak word wanneer 'n ontsteking van die keel deur die buis van Eustachius na die middeloor versprei. Keelseer is ook een van die simptome van ernstiger siektes soos witseerkeel (difterie), 'n infeksiesiekte wat deur bakterieë veroorsaak word.
Die term **heuningbier** verwys na bier wat onder toevoeging van heuning gebrou word (en derhalwe nie aan die vereistes van die Duitse *Reinheitsgebot* voldoen nie). Die heuning word by die wort of die *Jungbier* (wat pas ná die hoof-gisproses verkry word) gevoeg. Sodoende is die heuning se suiker aan die verdere gisproses onderworpe, en heuningbier het uiteindelik net 'n ietwat soeter smaak as gewone bier.

Daarnaas kan heuning ook by bier gevoeg word wat klaar gebrou en daarna verhit is om dit te pasteuriseer. Hierdie soort bier is eintlik 'n gemengde drank waarna nogtans nie-amptelik as heuningbier verwys word. Hierdie soort bier het 'n baie soet heuningsmaak.

Soos uit ondersoekings van Germaanse drinkhorings blyk, is heuning reeds deur die Germane by hul bier gevoeg wat tradisioneel van emmerkoring en gars gebrou is - net soos in die geval van heuningwyn. Voordat hop in die Middeleeue as 'n natuurlike preserveermiddel vir bier gebruiklik geword het, het heuning (wat natuurlike, deur bye geproduseerde preserveermiddels bevat) hierdie funksie vervul.

Heuningbier se alkoholgehalte wissel tussen 4,9 en 8 %. Dit word in Europa oorwegend onder name soos *Wikingerbier*, *Odinbräu*, *Drachenblut* en *Mede* bemark.
'n **Narbroekie** is 'n naaldekoker, *Pantala flavescens*, en behoort tot die familie van *Libellulidae*. Dit staan in Engels bekend as die *Wandering Glider*, *Globe Skimmer* of *Global Wanderer*, en word algemeen beskou as die mees wydverspreide naaldekoker op Aarde.

Verspreiding
------------

*Pantala flavescens* kom op al die kontinente behalwe Antartika voor. In Afrika kom dit in die Afrotropiese gebied voor. Buite Afrika word hierdie spesie algemeen aangetref in die Arabiese Skiereiland en in die Midde-Ooste en dit bereik soms Suid-Europa. In Asië kom dit voor vanaf die noorde tot die sentrale dele van Asië, Suid-Siberië, Kamtsjatka en Japan, en verder suid tot by Australië. In die Amerikas is dit wydverspreid deur die Neotrope, insluitende die Karibiese Eilande en Galápagos-eilande, asook regdeur die VSA, insluitend die Pasifiese eilande en Suid-Kanada. Dit is die enigste Odonata-spesie wat op Paaseiland voorkom. Hierdie spesie migreer en sy migrasies is gekoppel aan die moessonweerpatroon.

Habitat
-------

Broei in klein poele, selfs tydelike poele, en word gewoonlik gesien waar dit oor gras en onder bome vlieg, dikwels in groepe. Dit word dikwels gesien in tuine en vlieg heen en weer oor grasperke en swembaddens.

Voorkoms
--------

Liggaamslengte: 47–50 mm. Agtervlerklengte: 38.5–41 mm.
Die Narbroekie het 'n eiesoortige vorm met 'n tapse abdomen en agtervlerke wat ongewoon wyd is by die basis. Wyfies en onvolwasses is mosterdkleurig en die bokant van die mannetjies se abdomens word oranje-rooi soos hulle ouer word. Albei geslagte het 'n geel gesig en 2 of 3 swart merke op die s8-, s9- en s10-segmente van die abdomen. Pterostigmas is langer op die voorvlerke as op die agtervlerke.

Fotogalery
----------

* Pantala flavescens in Tanzanië.Pantala flavescens in Tanzanië.
* 'n Groep rustende Narbroekies.'n Groep rustende Narbroekies.
* 'n Narbroekie in vlug.'n Narbroekie in vlug.
* 'n Paartjie.'n Paartjie.
John William Bews

mens| Geslag | Manlik |
| Gegewe naam | John |
| Geboortedatum | 1884 |
| Sterfdatum | 1938 |
| Beroep | botanis |
| Werkgewer | Universiteit van Natal |
| Alma mater | Universiteit van Edinburgh |

**John William Bews** (16 Desember 1884 - 1938) was 'n Suid-Afrikaanse plantkundige. 

Hy is gebore op Kirkwall in die Orkney-eilande, studeer aan die Universiteit van Edinburgh en word lektor in Plantkunde aan die universiteite te Manchester en Edinburgh. In 1910 word hy aangestel as professor aan die Universiteit van Natal waar hy in grasse spesialiseer. Die genus *Bewsia* is na hom vernoem. Hy ontvang die Carnegie-navorsingsbeurs in 1912, lewer verskeie bydraes tot wetenskaplike blaaie en verwerf aansienlike internasionale aansien. Sy botaniese outeursafkorting is *Bews*.

Sien ook
--------

* Lys van botaniste volgens outeursafkorting.

Bron
----

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*, Eric Rosenthal, 1967

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* Botanis: Bews
* CiNii: DA02862606
* ISNI: 0000 0000 8175 6707
* LCCN: no91000171
* NTA: 09702113X
* Trove: 792758
* VIAF: 110025998
* WorldCat Identities: lccn-no91000171

 |
**Amarok** (uitspraak: ˈæmərɒk) is 'n vrye sagteware- musiekspeler vir Linux en ander weergawes van Unix. Dit gebruik kernelemente van die KDE grafiese omgewing, alhoewel dit onahanklik van die sentrale KDE-vrystellingsiklus vrygestel word. Die nuutste weergawe van die sagteware heet Amarok 2, is op 10 Desember 2008 vrygestel, en is 'n totale estetiese en funksionele herontwerp van die Amarok 1.4x-reeks. Om hierdie rede is sekere vorige funksionele eienskappe in die nuwe weergawe uitgelaat en moet dit eers aangepas word om in volgende weergawes van die program ingesluit te word. Die program is aanvanklik amaroK genoem, maar is in Junie 2006 na Amarok hernoem.

Ten spyte van die feit dat Amarok se kenteken op 'n wolf gebaseer is en dat die naam "amarok" of "amaroq" letterlik na die Inuktitut-woord vir "wolf" verwys, is die sagteware oorspronklik na die album *Amarok* van Mike Oldfield vernoem. Die 1.2-weergawe het oorspronklik 'n wolfikoon gehad, maar dit is later onttrek weens ooreenkomste wat dit met die kenteken van WaRP Graphics Inc. gehad het. Amarok se wolfkenteken is nou tot 'n mate gewysig waarin dit nie WaRP se kopieregte skend nie.
**Música Popular Brasileira** ([ˈmuzikɐ popuˈlaʁ bɾaziˈlejɾɐ], kort **MPB**) is 'n stroming binne moderne Brasiliaanse popmusiek wat vanaf omstreeks 1965 by stedelike middelklasgehore gewild geraak het en tradisionele inheemse style soos *samba, samba-canção, baião* en ander, wat met bepaalde streke geassosieer word, met buitelandse, veral Noord-Amerikaanse invloede soos jazz- en rockmusiek kombineer. 

MPB word dikwels as die tweede of post-bossa nova-generasie beskryf wat 'n meer gediversifiseerde inheemse musiekstyl ontwikkel het - in teenstelling met Anglo-Amerikaans-geïnspireerde rock 'n' roll-tradisies wat in Brasilië *iê-iê-iê* genoem is. Hierdie styl verbind dikwels tradisionele streeksritmes (waarin in Brasilië Afrika- en Europese invloede versmelt het) met akoestiese kitaarklanke en vorme van mondelinge digkuns - met lirieke waarin (in die konteks van die militêre diktatuur tussen 1964 en 1985) sosiale ongeregtigheid, politieke onderdrukking en volkskultuur getematiseer word.

'n Groot aantal Brasiliaanse musiekkunstenaars word as verteenwoordigers van MPB beskou en het dikwels hul eie individuele stempel daarop afgedruk. In 'n wyer betekenis verwys die term na enige styl van Brasiliaanse musiek volgens die "stem-en-kitaar-styl" wat sedert die laat 1960's gewild geraak het.
**John Tengo Jabavu** (11 Januarie 1859 – 10 September 1921) was 'n swart politieke aktivis en die redakteur van Suid-Afrika se eerste koerant wat in 'n swart taal uitgegee is.

In 1876 het Jabavu redakteur geword van *Isigidimi Sama Xosa* ("Die Xhosa Boodskapper"), en teen die vroeë 1880's het hy 'n belangrike politieke figuur geword. Jabavu het veral geskryf oor die bedreiging wat die opkoms van Afrikanernasionalisme ingehou het en eise gestel vir gelyke regte vir swart mense in Suid-Afrika. Tengo Jabavu was ook 'n voorstander van vroueregte sowel as openbare onderwys.

In 1884 stig Tengo Jabavu sy eie koerant, *Imvo Zabantsundu* ("Mening van die swart mense"); 'n jaar later trou hy met Elda Sakuba, wat in 1900 sterf nadat sy die lewe geskenk het aan vier seuns. Die oudste van die seuns, Davidson Don Tengo Jabavu sou later 'n skrywer van aansien en aktivis in eie reg word; die tweede oudste, Alexander, het John Tengo Jabavu as redakteur van *Imvo Zabantsundu*, opgevolg na sy dood in 1921 by D.D.T. Jabavu se huis by Fort Hare.
Die logo van die Open Source Initiative.
**Oopbronsagteware** (Engels: *open source software*) verwys na sagteware waarvan die bronkode vrylik beskikbaar, veranderbaar en kopieerbaar is. Sogenaamde *Open Source* lisensies, dit wil sê lisensies wat deur die *Open Source Initiative* (OSI) goedgekeur is, word aangewend om die gebruikersterme van oopbronsagteware te bepaal. 

Die beginsel van oopbronsagteware is in teenstelling met sagteware bestaande uit geslote bronkode (Engels: *closed source software*), soos byvoorbeeld Microsoft Windows en Internet Explorer, deurdat laasgenoemde nie vrylik in 'n leesbare formaat beskikbaar is nie en ook nie gekopieer of verander mag word nie.

Een van die bekendste oopbronlisensies is die GPL (Engels: *General public license*). Volgens hierdie lisensie word veranderinge vrylik toegelaat alhoewel daar aan sekere voorwaardes voldoen moet word, wat daarop neerkom dat indien jy jou veranderinge wil versprei, jy die bronkode daarvan óók vrylik beskikbaar moet stel. 

Voorbeelde van bekende oopbronsagteware is:

* Linux
* Gnome
* Debian
* Ubuntu
* Cygwin
* Free Pascal
* Freevo
* Mozilla Firefox
* LibreOffice

Voorbeelde van programmeertale wat ook oopbronsagteware is:

* PHP
* Python

Sien ook
--------

* Vrye Sagteware
* Ope-inhoud
* Tim O'Reilly

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* NDL: 01148004
* NKC: ph172860

 |
| **Hammerfest**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Ligging in Finnmark** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Noorweë |
|  **Provinsie (*Fylke*)** | Finnmark |
|  **Koördinate** | 70° 40' N, 23° 41' O |
|  **Stadstatus** | 17 Junie 1789 |
|  **Oppervlak:** |   |
|  - Totaal | 847 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | - m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (1 Oktober 2007) | 9 372 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 11/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|  **Klimaat** |   |
|  - Tipe | Subpolêre klimaat |
|  - Gemiddelde jaarlikse temperatuur | - |
|  - Gem. temp. Januarie/Julie | - |
|  - Gemiddelde jaarlikse neerslae | - |
|  **Burgemeester** | Alf E. Jakobsen (Ap) |
|  **Amptelike Webwerf** | hammerfest.kommune.no |
|

**Hammerfest** is 'n stad met 'n oppervlakte van 847 vierkante kilometer en 9 372 inwoners (2007) in die Noord-Noorse *fylke* (provinsie) Finnmark. Dit staan bekend as een van die wêreld se noordelikste stede en as die eerste nedersetting in Europa wat in 1891 elektriese straatbeligting gekry.

Hammerfest is saam met sy susterstad Vardø die oudste stad in Noord-Noorweë en het op 17 Julie 1789 stadstatus gekry. Hammerfest het sy stigting aan die natuurlike seehawe in die gebied te danke en het ondanks sy afgeleë geografiese posisie al vroeg internasionale bande gehandhaaf. In 1852 is die eerste internasionale meting van die aarde se omtrek in Hammerfest voltooi.

Hammerfest se ekonomiese basis is vissery en akwakulture, handel, dienste, toerisme en maritieme nywerhede. Sy hawe beskik oor 'n belangrike houerterminaal en dien as die basis vir die Barentssee-visseryvloot. Hammerfest het daarnaas tot 'n beduidende sentrum van die aardgas- en oliebedryf in Noord-Noorweë ontwikkel. Vandag is Hammerfest 'n internasionaal gewilde toeristebestemming en word onder meer deur die redery *Hurtigruten* se passasierskepe met die res van Noorweë verbind. Hammerfest se lughawe is een van die besigste in die land.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX5607087
* GND: 4481492-6
* ISNI: 0000 0004 4912 598X
* MusicBrainz: dc5d66dd-0b5a-460e-bbb7-acbc1b030c94
* NKC: ge1136980
* VIAF: 139685877
* WorldCat Identities: lccn-n90659144

 |
Die Koninkryk van die Wesgote onder Alarik II.
**Alarik II**, ook bekend as Alaric, Alarich, en *Alarico* in Spaans en Portugees of *Alaricus* in Latyn (Gesterf: 507) het sy vader Eurik in 485 as die agste koning van die Wesgote opgevolg. Sy ryk het die hele Hispanië, behalwe die noordwestelike hoek, asook Gallia Aquitania en die grootste deel van die toe nog onverdeelde Gallia Narbonensis ingesluit. 

Alarik was 'n Arianer maar hy het die vervolgingsbeleid van sy vader teenoor die Katolieke grootliks laat vaar. In 506 het hy selfs die hou van die Konsilie van Agde in sy gebied toegelaat.

Hy het 'n kommissie saamgestel wat op grond van die Romeinse Reg 'n wetboek vir sy Romeinse onderdane moes opstel. Die werk staan bekend as die *Breviarium Alaricianum*. 

Geveg tussen die Franke en die Wesgote.
Alarik het gepoog om hom te hou by die verdrag wat sy vader met die Franke gesluit het. Hy het dan ook geweier om asiel aan Afranius Syagrius, die voormalige heerser van die Domein van Soissons wat deur Clovis I verslaan is, te verskaf en hom gevangene geneem en aan Clovis gerepatrieer waar hy onthoof is. Wedywering tussen die twee Germaanse koninkryke en hulle konings sou egter noodwendig tot geskille lei. Op 'n stadium is daar selfs 'n persoonlike onderhoud tussen Alarik en Clovis gehou op 'n klein eiland van die Loire, naby Amboise. Daar het hulle omhels, gemoedelik gesels, saam feesmaaltye genuttig en op vriendelike voet uitmekaar gegaan. Clovis I wou egter graag die Gotiese deel van Gallië vir die Frankiese Ryk inpalm en het in Alarik se Arianisme 'n voorwendsel vir oorlog gevind. Clovis is in die planne gesterk deur sy Katolieke vrou uit Boergondië, Clotilda. Die tussenbeidetreding van Theoderik, Koning van die Oosgote en skoonvader van Alarik, het te vergeefs geblyk. Die twee leërs het in 507 op die Campus Vogladensis naby Poitiers slaags geraak in die Slag van Vouillé. Die Gote is verslaan en hulle koning Alarik II wat op die vlug geslaan het, is doodgemaak volgens oorlewering deur Clovis self.

As gevolg van hulle nederlaag het die Wesgote al hulle besittings in Gallië verloor behalwe vir Septimanië, die westelike deel van Gallia Narbonensis. Alarik is deur sy onegte seun, Gesalek, opgevolg aangesien sy wettige seun Amalarik nog 'n kind was.
*Vir die artikel oor die Balkanland, sien Albanië. Vir die hoofstad van die staat New York, sien Albany.*

'n Kaart van die ooste van die *Kaap die Goeie Hoop* wat **Albanie** aandui (omstreeks 1835).
**Albanie** is 'n voormalige streek in die ooste van die "Kaap die Goeie Hoop" (die hedendaagse provinsie Oos-Kaap) wat op 7 Januarie 1814 deur sir John Cradock geproklameer is. Dit was begrens deur die Groot-Visrivier in die noorde, Bruintjieshoogte in die weste en die Suurberge in die ooste. 

Dit was nié ter ere van die hertog van York vernoem soos sommige bronne dit wil hê nie, maar ter ere van die destydse burgemeester van die Amerikaanse stad Albany. Sy seun, genl. Jacob Cuyler, landdros van Uitenhage, het die distrik, wat voorheen as die Zuurveld bekend gestaan het, in 1812 tot "Albany" herdoop. Die NG gemeente Albanie, sedert 1831 gesetel op die dorpie Riebeek-Oos, het die streeksnaam verafrikaans vir sy naam. Die hoofsentrum van die gebied is die stad Grahamstad.

Albanie was ook onafgebroke van 1910 tot 1994 'n kiesafdeling van die Volksraad van Suid-Afrika.

Sien ook
--------

* Lys van streeksname in Suid-Afrika

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
* Raper, P.E. 1987. *A Dictionary of South African Place Names*. Johannesburg: Lowry Publishers.
* Rosenthal, Eric, 1978. *Encyclopaedia of Southern Africa*. Kaapstad en Johannesburg: Juta and Company Limited.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 129115494
* WorldCat Identities (via VIAF): 129115494

 |
Die persentasie van weerkaatste sonlig in verhouding met sekere oppervlakke.
**Albedo** of **refleksiekoëffisiënt** is die verhouding van die weerkaatste straling van die oppervlak van ’n voorwerp af tot die hoeveelheid straling wat daarop val. Dit is afgelei van die Latynse woord *albedo* ("witheid" of "weerkaatste sonlig"), wat op sy beurt afgelei is van *albus* ("wit"). Dit is dus die weerkaatsende krag van ’n oppervlak. Dit word gemeet op ’n skaal van nul vir geen weerkaatsing van ’n algehele swart oppervlak tot 1 vir die perfeke weerkaatsing van ’n wit oppervlak, en kan ook in persentasie uitgedruk word.

Die albedo is ’n belangrike begrip in weerkunde en sterrekunde. Die algehele albedo van die Aarde is 30 tot 35% vanweë die wolke in die atmosfeer, maar verskil op die oppervlak omdat dit afhang van geologiese en omgewingseienskappe.

Die term is deur Johann Heinrich Lambert begin gebruik in sy werk *Photometria* van 1760.

Aarde se albedo
---------------

Die Aarde se albedo op wolklose dae in 2003–2004 teenoor die algehele albedo.
Albedo's van tipiese materiale in sigbare lig wissel van sowat 0,9 vir vars sneeu tot sowat 0,04 vir steenkool, een van die donkerste materiale. Die diep skaduwees van holtes kan dieselfde albedo hê as die nul van ’n swartstraler. Wanneer dit van ’n afstand af gesien word, het die oseane se oppervlak ’n lae albedo, nes die meeste woude, terwyl woestyne van die hoogste albedo's van alle soorte grond het. Die meeste grondsoorte het ’n albedo van 0,1 tot 0,4. Die gemiddelde albedo van die Aarde is sowat 0,3. Dis is veel hoër as dié van oseane, hoofsaaklik vanweë die verspreiding van wolke.

Die klassieke voorbeeld van die albedo-effek is sneeu se temperatuur. Wanneer ’n sneeubedekte gebied warmer word en die sneeu smelt, neem die albedo af, meer sonlig word geabsorbeer en die temperatuur is geneig om te styg. Die teenoorgestelde is ook waar: wanneer sneeu vorm, vind ’n verkoelingsiklus plaas. Die intensiteit van die albedo-effek hang af van die grootte van die verandering in albedo en die hoeveel isolasie; daarom kan dit baie groot wees in tropiese gebiede.
Die Palermosteen, die fragment van die Egiptiese Koninklike Annale wat in Palermo, Italië, gehou word.
Die **Palermosteen** is een van sewe fragmente van ’n stele bekend as die Koninklike Annale van die Ou Ryk van Antieke Egipte. Die stele bevat ’n lys van die konings van Egipte vanaf die 1ste Dinastie tot die eerste deel van die 5de Dinastie en dui belangrike gebeure in elke jaar van hul bewind aan. Dit is waarskynlik tydens die 5de Dinastie gemaak (omstreeks 2392-2283 v.C.). Die steen word in die Antonio Salinas Argeologiese Streeksmuseum in die Italiaanse stad Palermo gehou, vandaar die naam.

Die naam Palermosteen word soms gebruik vir al sewe fragmente van die Koninklike Annale, ook dié wat in Kaïro en Londen gehou word. Die fragmente is waarskynlik die oudste historiese teks wat uit Antieke Egipte behoue gebly het en is ’n baie belangrike bron vir die geskiedenis van die Ou Ryk.

Beskrywing
----------

Die Koninklike Annale was vermoedelik oorspronklik sowat 60 cm hoog en 2,1 m breed. Dit bestaan uit ’n harde swart steen, moontlik ’n vorm van basalt.

Die Palermosteen self is ’n oneweredige en skildvormige 43,5 cm hoog, 25 cm breed en 6,5 cm dik (maksimum afmetings).

Die inskripsies aan die voorkant bestaan uit ses horisontale kolomme van registers in Egiptiese hiërogliewe wat van regs na links loop. Die eerste register noem die name van die predinastiese konings van Benede-Egipte (geïdentifiseer deur die Rooi Kroon). Die tweede en daaropvolgende registers bevat dele van die Koninklike Annale vir farao's van die 1ste tot die 4de Dinastie – belangrike gebeure in elke jaar van die bewind van elke koning, in chronologiese volgorde. Die tweede register begin met die finale jaar van ’n 1ste-dinastiese koning wie se naam nie behoue gebly het nie, maar vermoedelik óf Narmer óf Hor-Aha was.

Die teks gaan voort op die agterkant van die Palermosteen en noem die gebeure tydens die bewind van farao's tot by Neferirkare, die derde heerser van die 5de Dinastie. Dit is nie moontlik om uit die fragmente af te lei of die registers voortgesit is vir latere farao's nie.

Inligting op die steen sluit in metings van die hoogte van die jaarlikse Nyl-oorstromings en die seisoen van die oorstromings, asook besonderhede oor feeste soos Sed-feeste, belasting, standbeelde, geboue en oorloë.

Bronne en skakels
-----------------

* St. John, Michael (1999). *The Palermo Stone : An Arithmetical View.* Londen: University Bookshop Publications.ISBN0-9536-8650-7
* Wilkinson, Tony A. H. (2000). *Royal Annals of Ancient Egypt.* New York: Columbia University Press). ISBN 0-7103-0667-9.

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Palermosteen.
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Die **Albatros D.III** is 'n Duitse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was die eerste Albatros wat die *V*-stutte tussen die vlerke gehad het en was by verre die beste en mees effektiefste van die Albatros reeks. Die vliegtuig was gebruik deur baie Duitse bobaasvlieëniers: Wilhelm Frankl, Erich Löwenhardt, Manfred von Richthofen, Karl Emil Schäfer, Ernst Udet, Kurt Wolff en Godwin von Brumowski van Oostenryk-Hongarye.

Ontwerp
-------

Die *Idflieg* (Inspektoraat van die Lugmag) het in 1916 'n versoek gerig aan die Duitse vliegtuig ontwerpers om die kenmerke van die Geallieerde vliegtuie van daardie tyd in hulle ontwerpe in te bou; die Franse Nieuport 17 was op daardie stadium die beste vliegtuig. Die Duitse ontwerper, Robert Thelen, het besluit om die *Albatros D.II* se romp as basis te gebruik en het dit toegerus met 'n hoë-kompressie Mercedes D.III motor. Hy het ook die vlerke herontwerp; die ontwerp staan bekend as *sesquiplane* en dit beteken dat die onderste vlerk net die helfte van die oppervlak van die boonste vlerk het. Die gevolg was 'n vliegtuig wat vinniger was en beter kon klim as die *D.II*. Toe die  *D.III* in diens gestel is het hulle saam met die bestaande Albatrosse gou beheer oor die lugruim verkry.

Tegniese besonderhede
---------------------

Albatros D.III

Besonderhede van die Albatros D.I:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Mercedes D.IIIa waterverkoelde motor |
| Kraglewering per motor | 160/175 perdekrag |
| Vlerkspan | 9.05 m |
| Lengte | 7.33 m |
| Hoogte | 2.90 m |
| Vlerkoppervlakte | 20.50 m2 |
| Maks. opstygmassa | 886 kg |
| Maksimum snelheid | 175 km/h op 1,000 m |
| Operasionele hoogte | 5 500 m |
| Togafstand | 2.0 ure |
| Klimvermoë | Onbekend |
| Bewapening | Twee 7,92 mm Spandau masjiengewere |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* *Fighters 1914-1919: Attack and Training Aircraft*, Kenneth Munson, 2004, ISBN 978-0-753721-73-5

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4202516-3
* LCCN: sh2011000852

 |
**Palinologie** (stuifmeelkunde) is die navorsing op die gebied van stuifmeel, spore en bepaalde mikroskopiese planktonorganismes, wat *palinomorfs* genoem word. Dit kan lewende asook fossielvorme behels en omvat baie meer as net stuifmeel.

Plantkundiges wat lewende stuifmeel of spore bestudeer bedryf *aktuopalinologie*, terwyl geoloë wat met fossiele stuifmeel of spore werk *paleopalinoloë* is.

Die palinologie is belangrik vir die ontginning van ruolie en die olienywerheid het hierdie tak van die wetenskap 'n groot hupstoot gegee.

Palinomorfs
-----------

Palinomorfs is strukture wat van organismes stam en wat mikroskopies van grootte is, sowat 5 tot 500 μm. Hulle het 'n groot weerstand teen die meeste vorme van verrotting en aantasting, behalwe oksidasie. Hulle is meestal opgebou uit stowwe soos sporopollenien en dinosporien, wat hierdie eienskappe besit. Hierdeur is hulle dikwels baie volop in neerslae en afsettingsgesteentes en kan daaruit met sterk sure, basisse of asetolise vrygestel en op digtheid geskei word. Hierdie mikrofossiele kan wande van kiesel, kalk, fosfaat of sellulose besit. Hulle het dikwels in die oseaan of in varswater ontstaan.

Voorbeelde van palinomorfs
1. *Acritarche*: vorme wat se oorsprong onbekend is.
2. *Chitinozoa*: moontlik eiers van metazoa.
3. *Dinoflagellate*: eukariotiese protiste wat 'n groot deel van die plankton behels.
4. Stuifmeelkorrels: van bome, maar ook grasse, kruide ens.
5. Spore: eensellige organismes wat in die aseksuele voortplanting van talle organismes 'n rol speel, soos plante, alge, swamme, protozoa, ens.
6. Nie-stuifmeel palinomorfs: reste van swamme, sianobaterieë, mikro-alge ens.

Fotogalery
----------

* *Acacia dealbata*
* *Acer platanoides*
* *Allium schoenoprasum*
* *Gagea lutea*
* *Linaria vulgaris*
* *Trifolium pratense*
Die *Casa de Vidro* of «Glashuis» in Morumbi, 'n stadsbuurt van São Paulo, wat Lina Bo Bardi in 1951 - die jaar waarin sy Brasiliaanse burgerskap aanvaar het - vir haarself en haar man Pietro Maria Bardi ontwerp het, toon sterk invloede van Italiaanse rasionalisme (*razionalismo*) - \*n boustyl wat veral in die 1920's en 1930's gefloreer het en deur gereduseerde argitektoniese grondelemente en die gebruik van nuwe rewolusionêre boumateriale soos ysterbeton, glas en staal gekenmerk word. Die huis, 'n ikoon van Brasiliaanse modernisme, het meer as veertig jaar lank as die Bardis se woning gedien. Dit huisves sedert 1990 die *Instituto Lina Bo e P.M. Bardi* (kort *Instituto Bardi* genoem), 'n instelling wat argitektoniese studies bevorder 
In Milaan, Italië, is 'n plein ter ere van die argitek en ontwerper *Piazza Lina Bo Bardi* genoem
**Lina Bo Bardi**, gebore as **Achillina Bo** (5 Desember 1914 – 20 Maart 1992), was 'n Brasiliaanse argitek en ontwerper van Italiaanse afkoms wat 'n beslissende bydrae tot die ontwikkeling van moderne boukuns in Brasilië gelewer het. Haar argitektoniese projekte is net soos haar ontwerpe vir toneeldekor, mode en meubels asook haar grafiese kuns sterk beïnvloed deur internasionale modernisme, maar bly uniek danksy hul individualiteit. Die bewuste refleksie met Brasilië as haar nuwe tuiste (waar sy 'n dubbele uitdaging die hoof moes bied - om as nuwe aankomeling en vroulike argitek 'n bestaan te maak in 'n beroepswêreld wat deur mans oorheers is), sy kultuur, samelewing en politiek, staan sentraal in haar werk. 

Lina Bo Bardi het haar dikwels radikale visie op 'n hoogs provokatiewe, maar ook produktiewe manier in talle uitstallings en publikasies uitgelig. Haar werke oor argitektuur het grotendeels onvertaal gebly en is derhalwe hoofsaaklik toeganklik vir Portugeessprekende belangstellendes.
Die Kapichira-waterval met die Kapichira-hidroelektriese kragstasie
Die **Kapichira-waterval** is in die Shirerivier in Malawi.

Ligging
-------

Hierdie waterval in die Majete-wildernisgebied is 19 km noord van Chikwawa en suidwes van Blantyre. Dit lê 200 m bo seespieël en by die koördinate 15° 54′ 2.1″ suid en 34° 45′ 3.12″ oos.

Waterval
--------

Die Kapichira-val is stroomaf die laaste groot waterval in die Shiré-rivier. 'n Twee honderd meter oos van die waterval is 'n reuse-hidroëlektrisiteitssentrale. David Livingstone en sy geselskap het in 1859 tot hier gevorder. Hul medereisiger Richard Thornton se graf is nog by Maganga te sien. Toeriste besoek die omgewing vir die besondere natuurskoon.

Verwarring
----------

In die 80 km tussen Matope en Chikwawa verloor die Shiré-rivier 384 m aan hoogte. In die deel gaan dit oor verskeie katarakte en watervalle en deur verskeie klowe. In publikasies heers daar aansienlike verwarring oor watter naam by watter waterval hoort. Stroomaf is die bekendstes die Kholombidzo-waterval, Nkula-waterval (15° 31′ 20.78″ suid, 34° 48′ 59″ oos), Tedzani-waterval (15° 33′ 27.14″ suid, 34° 47′ 14.64″ oos), Mpatamanga-kloof, Hamilton-waterval (15° 51′ 0.86″ suid, 34° 43′ 25.79″ oos) en dan die Kapichira-waterval. Die Kholombidzo-waterval word ook soms die Murchison-waterval genoem. Dit skep verwarring met die gelyknamige waterval in die Nyl. So ook staan die Kapichira-waterval ook as die Murchison-katarak en as die Livingstone-waterval bekend. Daar is ook 'n Livingstone-waterval in die Kongorivier. Boonop word die Kholombidzo- en die Kapichira-watervalle soms met mekaar verwar. In die Engelstalige Wikipedia word die naam van die laasgenoemde waterval verkeerdelik as Kapachira Falls geskryf.

Bibliografie
------------

* britannica.com
* mapcarta.com
* mindat.org
* mw.geoview.info
**Yūsuf** (volle naam **Yūsuf ibn Yaʿqūb ibn Isḥāq ibn Ibrāhīm**; Arabies: يوسف), ook bekend as Josef, is ’n profeet in die Islam en word in die Koran genoem. Sy vader was Jakob en hy was die enigste van Jakob se seuns wat met die gawe van profesie geseën was.

Josef se verhaal
----------------

Hoewel die verhaal van ander profete in verskeie soeras van die Koran genoem word, word Josef se volle verhaal in net een soera, *Josef* (Hoofstuk 12) vertel. Dit maak die verhaal uniek. Daar word geglo dit is die mees gedetailleerde verhaal in die Koran en bevat meer besonderhede as in die Bybel.

Josef was die 11de seun van Jakob en volgens baie geleerdes sy gunsteling. Volgens Ibn Kathir "het Jakob 12 seuns gehad wat die stamvaders van die stamme van Israel was. Die mees edele, mees verhewe en grootste van hulle was Josef." Die verhaal *Yusuf en Zulaikha*, oor Potifar in die Ou Testament se vrou wat Josef probeer verlei het, was ’n gewilde onderwerp in Persiese letterkunde en dit is daar deur die eeue aansienlik uitgebrei.

Die verhaal van Josef, wat sonder onderbreking in die Koran vertel word, word beskou as een van die mooiste soeras. Die sowat 100 verse omvat baie jare en "is ’n dramatiese voorbeeld van die basiese temas van die Koran". Die Koran sê self in die derde vers van die soera: *Ons vertel aan u die groot verhaal*. Dit vertel van die uitvoering van Allah se leringe ondanks die uitdagings van menslike inmenging: *En Allah het volle beheer oor wat Hy beveel, maar die meeste mense weet dit nie.*  Dit is wat die verhaal van Josef bevestig, want dit het ’n wonderlike einde.

Josef se erfenis
----------------

Moslems glo Josef is een van die mees geëerde figure. Hy kom van ’n besonder edele lyn patriarge – Abraham, Isak en Jakob – en het soos sy voorvaders die gawe van profesie ontvang. Volgens Kisai, een van die vernaamste skrywers oor die Islamitiese profete, is Josef se belangrikheid duidelik uit die feit dat hy ’n staf van lig gekry het met drie takke. Op die eerste tak was geskryf "Abraham, vriend van God", op die tweede "Isak, offerande van God", op die derde "Ismael, reine van God", op die vierde "Jakob, Israeliet van God" en op die vyfde "Josef, regverdige van God".

Josef word vereer as ’n groot prediker van die Islamitiese geloof wat ’n uiters sterk verbintenis teenoor God gehad en probeer het om mense die weg van geregtigheid te laat volg. Die Koran vertel van Josef se verklaring van sy geloof:

> *En ek volg die godsdiens van my vaders, Abraham, Isak en Jakob. Dit betaam ons nie om ander met Allah te vereenselwig nie. Dit is deur Allah se goedertierenheid oor ons en oor die mensdom, maar die meeste mense is nie dankbaar nie.*
> – Koran, Soera 12:38
> 
> 
> 

Joseph het ook die drie eienskappe van die ideale staatsman gehad: ’n pastorale vermoë (in sy jeug ontwikkel toe hy in beheer van sy pa se vee was), ’n huishoudelike bekwaamheid (uit sy tyd in Potifar se huis) en selfbeheersing (soos op verskeie geleenthede gesien kan word, nie net met Potifar se vrou nie). "Hy was vroom en godvresend, gematig, bereid om te vergewe en het goedheid teenoor alle mense getoon."
Die **Nebelung** is ’n seldsame katras met lang lywe, groen oë en ’n halflang, digte pels. Die naam – oënskynlik ’n samesmelting van die Duitse woord *Nebel* (mis) en die Middeleeuse Duitse saga *Nibelungenlied* – is waarskynlik vanweë die kat se kenmerkende syagtige blou-grys pels asook die ras se stamouers, wat genoem is na twee hoofkarakters in die Nibelungenlied, die Duitse vegter Siegfried en die Yslandse koningin Brunhilde.

Geskiedenis
-----------

Cora Cobb, die eienaar van Siegfried (1984) en Brunhilde (1985), was baie beïndruk met die mooi blou-grys katte. Hulle het soos Russiese bloukatte met ’n halflang, ligte pels gelyk. Saam met die genetikus dr. Solveig Pfleuger het sy ’n standaard vir die katte opgestel volgens dié vir die Russiese bloukat, maar met ’n verskil: die lengte van die pels.

The International Cat Association (TICA) was die eerste vereniging wat die Nebelung erken en ’n teelstandaard verskaf het. Die doel van die teelprogram is om blou katte te produseer met dieselfde voorkoms as die katte wat in die 19de en laat 20ste eeu uit Rusland ingevoer is en dit te kombineer met ’n halflang, blink pels.

Benewens TICA erken die Amerikaanse Cat Fanciers Association (FCA), die Wêreldkatfederasie (WCF), Livre Officiel des Origines Félines (LOOF) en onafhanklike verenigings in Nederland, België en Duitsland hulle. Die beskikbaarheid van die ras is redelik beperk.

Beskrywing
----------

Een woord beskryf die Nebelung goed: lank. Dit het ’n lang en grasieuse lyf en nek, lang bene, lang pels en lang stert. Die effens ovale oë is heldergroen of soms geel-groen. Die gesig is meer gepunt as rond. Die algemene voorkoms is dié van ’n lang, stewige, goed gespierde kat. Die dubbele pels voel sag en syagtig; dit is ’n pragtige grys kleur met silwer punte. Veral mannetjies het ’n kraag om die nek en die hare aan die stert is langer as aan die lyf. Daar is bossies hare agter die ore en tussen die tone. Die Nebelung word sowat 16 jaar oud en weeg tot 9 kg.

Hulle is lewendig, spelerig, lieftallig en intelligent. Al is hulle so aktief, aard hulle goed binnenshuis. Hulle vorm hegte bande met individuele mense en is skugter voor vreemdelinge. Hulle is baie vol fiemies as dit by kos en skoon sand kom en sal hul eienaars laat weet as hulle ongelukkig is. Hulle hou ook van roetine.

Sien ook
--------

* Lys van katrasse