recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Savannekat** is ’n hibridiese katras wat ’n kruising is tussen ’n huiskat en ’n tierboskat.

Geskiedenis
-----------

Judee Frank, die teler van Bengaalse katte, het ’n mannetjie-tierboskat met ’n Siamese kat gekruis. Hul eerste katjie is op 7 April 1986 gebore. Die kat het die belangstelling gewek van Patrick Kelley, wat een van die latere katjies in 1989 gekoop het. Kelley was een van die eerste telers wat ’n nuwe katras wou skep wat op dié kruising gebaseer is. Hy en ’n ander teler, Joyce Sroufe, het saamgewerk om die kat erken te kry. Hulle het ook ’n teelstandaard opgestel. In 2001 het TICA die nuwe ras erken.

Die kat is ook in Brittanje goed ontvang en het veral sedert 2006 geweldig toegeneem in gewildheid. In 2010 is die eerste Savannekat in Brittanje geteel.

Beskrywing
----------

Die ore van ’n Savannekat het strepe aan die agterkant wat soos vals oë lyk.
Savannekatte is een van die grootste huiskatrasse. Hul hoë, lenige bou laat hulle swaarder lyk as wat hulle is. Latere geslagte wat verder verwyder is van die tierboskat, is gewoonlik kleiner. Die Savanne se pels hang af van die huiskatras wat vir die oorspronklike kruisteling gebruik is. Vroeë geslagte het die een of ander vorm van donker kolle op ’n ligter agtergrond en baie van die eerste telers het katte met ’n "wilde" voorkoms soos Bengaalse katte en Egiptiese maus gebruik om die kolle te behou. TICA erken net bruin katte met swart of donkerbruin kolle, silwer met swart of donkergrys kolle, swart met swart kolle en silwer met swart haarpunte en swart kolle. Daarbenewens is nie-standaardkleure ook te kry. Baie telers probeer dié kleure uitskakel, terwyl ander met dié katte teel om nuwe eienskappe te skep.

Die Savanne se kolle, groot ore en lang bene laat hulle baie soos die tierboskat lyk. Die klein kop is hoër as wat dit breed is, en die nek is dun. Die merke aan die agterkant van die ore lyk soos vals oë. Die kort stert het swart ringe en ’n effekleurige swart punt. Swart merke loop van die hoek van die oë teen die neus af na die snorbaard, baie soos by ’n jagluiperd.

Savannekatte se geaardhede wissel van sosiaal met mense en ander diere tot bang vir vreemdelinge. Hulle moet verkieslik van kleins af aan mense blootgestel word. Hulle is intelligent en nuuskierig en leer dikwels hoe om kasdeure oop te maak. Baie katte is nie bang vir water nie in sal in die water speel. Nog eienaardighede is ’n vermoë om die hare op die punt van die stert te laat rys as ’n manier van groet en ’n vreemde sisgeluid wat meer soos dié van ’n slang as van ’n kat klink.

Sien ook
--------

* Lys van katrasse
Die **Driekol-ghieliemientjie** (*Barbus trimaculatus*) is 'n varswater vis wat voorkom in riviere aan die ooskus van Afrika vanaf die Ruvumarivier in Tanzanië tot by die Umvotirivier in KwaZulu-Natal. Hulle kom ook voor in die Oranje- en Kuneneriviere en die Zambiese gedeelte van die Kongorivier. Hulle het ook voorgekom in die Okavangorivier en sekere gedeeltes van die Zambezirivier maar is verdring deur die Streepstert-ghieliemientjie.

Voorkoms
--------

Die vis het twee lang baarde en is silwer kleurig met 'n goue skynsel gedurende die broeityd. Daar is drie duidelike swart kolle op die lyf en basis van die stertvin. Die vis word tot 150 mm lank.

Habitat
-------

Die vis leef in 'n verskeidenheid habitats; die meeste het plantegroei in. Hulle vreet insekte en ander klein organismes. Die visse broei in die somer; skole wyfies beweeg stroom-op net na die reën om kuit te skiet. 'n Enkele wyfie lê tot 8 000 eiers op 'n slag.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
11 Savile Row
Die Britse model David Gandy in 'n manspak wat deur die kleremakers Henry Poole & Co. na maat vervaardig is
**Savile Row** [ˌsævɪl ˈroʊ] is 'n straat in die Sentraal-Londense stadsdeel Mayfair, City of Westminster wat tradisioneel met maatklere vir mans verbind word. In sy lang en gevarieerde geskiedenis het die straat daarnaas ook die hoofkwartier van die Royal Geographic Society in 1 Savile Row gehuisves waar belangrike Britse verkenningstogte na Afrika en die Suidpool beplan is, en meer onlangs die Beatles se Apple Corps-kantoor in 3 Savile Row. Tydens 'n konsert op dié gebou se dak was die befaamde Britse popgroep vir die laaste keer in lewende lywe te sien.

Die straat, wat oorspronklik as Savile Street bekendgestaan het, het tussen 1731 en 1735 as deel van die Burlington Estate-eiendomsprojek ontstaan. Sy ontwerp is beïnvloed deur die Anglo-Ierse Burlington-familie se interpretasie van Palladiaanse boukuns waarna as Burlingtoniaanse argitektuur verwys word. Die hoofargitek was Henry Flitcroft wat onder toesig van Daniel Garrett gewerk het, alhoewel enkele geboue (1 en 22-23 Savile Row) deur William Kent ontwerp is. Aanvanklik is hier veral militêre offisiers met hul vroue gehuisves, maar later het ook bekende persoonlikhede soos William Pitt die Jongere en die toneelskrywer en Laerhuis-afgevaardigde Richard Brinsley Sheridan in Savile Row ingetrek.

Vanaf die laat 18de eeu het Londense kleremakers hul besighede in die buurt begin vestig - aanvanklik, omstreeks 1790, in Cork Street, en later, vanaf 1803, ook in Savile Row. In 1846 het Henry Poole, wat later as die skepper van die tuxedo-kostuum bekendheid sou verwerf, 'n ingang in Savile Row tot sy ateljee in Old Burlington Street geopen.

Die Engelse term *bespoke*, wat na voortreflike kleremakerskuns verwys, het sy oorsprong in Savile Row en verwys tans na 'n manspak wat na die maat van die klant gesny en vervaardig word. In 1969 het die klerewinkel *Nutters of Savile Row* die tradisionele styl en benadering van Savile Row-kleremakers by die moderne smaak aangepas. So is in die 1990's na die styl van ontwerpers soos Richard James, Ozwald Boateng en Timothy Everest as *New Bespoke Movement* verwys.

Die stadsraad van Westminster het in November 2016 'n nuwe beleid afgekondig om die historiese karakter en identiteit van Savile Row met sy klein kleremaker-ondernemings teen ekonomiese druk en mededinging deur winkels van globale handelsmerke te beskerm.
Logos, Griekse spelling
***Logos*** (Grieks: λόγος, *logos*) is 'n belangrike vakterm in filosofie,  psigologie, retoriek en religie. Aanvanklik is die woord verstaan as "'n rede", "'n versoek", "'n mening", "'n verwagting", "woord", "spraak", "verslag", of "redenasie", maar is ingevoer as 'n tegniese term in filosofie, beginnend by Herakleitos (ca. 535–475 v.C.), wat dit aangewend het vir 'n beginsel rakende orde en kennis.

Antieke filosowe het die term op verskillende wyses aangewend. Die sofiste het dit gebruik in die opsig van 'n "vertoog", en Aristoteles het dit voorbehou vir 'n "beredeneerde vertoog" of "die argument" in die vakgebied van retoriek. Die stoïsynse filosowe het die term met die goddelike in verband gebring, 'n besielende beginsel wat die universum sou onderlê.

Nadat Judaïsme onder Hellenistiese invloed gekom het, het Philo (ca. 20 v.C.–40 n.C.) die term in Joodse filosofie opgeneem. Die Evangelie van Johannes identifiseer die Logos, waardeur alle dinge tot stand gekom het, as goddelik (*theos*), en sonder Jesus uit as die inkarnasie van die Logos.

Alhoewel die term "Logos" wye aanhang het in hierdie Christelike opsig, dui dit in akademiese kringe dikwels op die verskillende antieke Griekse toepassings daarvan, of op post-Christelike gebruike binne kontemporêre filosofie, Soefisme, en die analitiese psigologie van Carl Jung.
**Humanistiese Judaïsme** (Hebreeus: יהדות הומניסטית, Afrikaanse transliterasie: *Jahadoet Hoemanistit*) is 'n liberale Judaïstiese denominasie wat in die 1960's deur die Amerikaanse rabbyn Sherwin Wine gestig is. Dit is gewoonlik beskryf as 'n "sekulêre, nie-teïstiese en mensgesentreerd alternatief vir die meer tradisionele strome van Judaïsme" en is ontwikkel om nie-godsdienstige Jode 'n geleentheid te gee om hul Joodse identiteit te behou deur deel te neem aan gesekulariseerde weergawes van oorgangsrites soos Bar Mitzvah.

Anders as ander godsdienstige Jode, glo Humanistiese Jode nie noodwendig in God nie. Hulle beskou Judaïsme eerstens as die etniese kultuur en kollektiewe ervaring van die Joodse volk en neem deel aan godsdienstige rituele en feeste om die tradisies te bewaar.

Bronne
------

* Karesh, Sara E.; Hurvitz, Mitchell M. (2005). "Humanistic Judaism". *Encyclopedia of Judaism* (in Engels). New York: Facts on File. p. 221.
* Wine, Sherwin (1985). *Judaism beyond God: A radical new way to be Jewish* (in Engels). Farmington Hills: Society for Humanistic Judaism.
| **Palermo**Palermu
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Italië Italië |
|  **Administratiewe gewes** |  Sisilië |
|  **Koördinate** | 38°06′N 13°21′O﻿ / ﻿38.100°N 13.350°O﻿ / 38.100; 13.350 |
|  **Stigting** | 736 v.C. |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 158,9 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 14 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2013) | 676 118 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 4 255/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|  - Somertyd | UTC +2 (MEST) |
|
|  **Burgemeester** | Leoluca Orlando (PD) |
|  **Amptelike webwerf** | *comune.palermo.it* |

**Palermo** (Italiaans: [paˈlɛrmo], luister (hulp·inligting); Sisiliaans: *Palermu*; Grieks: Πάνορμος, *Pánormos*) is die hoofstad en regeringssetel van die outonome gewes Sisilië binne die Italiaanse Republiek. Die stad is ook tegelykertyd die grootste stad in Sisilië en van die Middellandse See-eilande. Saam met die eilande Sardinië en Elba onderskei Sisilië hom van die vastelandse deel van Italië. Met 'n bevolking van 676 118 in 2013 is Palermo na Milaan (Milano), Rome (Roma), Napels (Napoli) en Turyn (Torino) die vyfde grootste stad in Italië. Die inwoners van die stad staan bekend in Italiaans as die Palermitani of poëties die Panormiti. Die Arabies-Normandiese Palermo en die Katedraal-kerke van Cefalù en Monreale is in 2015 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1990.

Ligging
-------

Palermo is aan die noordweste van die eiland geleë, aan die Tirreense See en daarmee ook aan die Middellandse See. Die stad kyk uit oor die baai van Palermo wat omring word deur 'n aantal berge waaronder Monte Pellegrino, wat saam 'n pragtige beskutting vir die baai vorm wat bekend staan as die Concha d'Oro (die Goue Skulp). Hoewel die Eoliese eilande nie maklik vanuit Palermo bereikbaar is nie, is die eiland Ustica bereikbaar vanuit die hawe per boot. Rondom Palermo is 'n paar mooi strande en pragtige seedorpe waaronder Mondello, Sferacavallo en Cefalù.

Geskiedenis
-----------

Palermo is gestig in die 8ste eeu v.C. deur Fenisiese handelaars binne die natuurlike hawe gevorm deur die Concha d'Oro. Die Fenisiese naam vir die stad was Zis, maar die Griekse koloniste het die stad tot Panormos herdoop, wat "volledige hawe" beteken. Palermo was nooit onder Griekse bestuur (soos byvoorbeeld Napels) nie, maar het later van tyd onderdeel geword van die Griekstalige oostelike deel van die Oos-Romeinse Ryk (Bisantynse Ryk). Palermo word deur baie beskou as die stad wat die meeste verower is ter wêreld.

Fotogalery
----------

* Panorama van PalermoPanorama van Palermo
* Panorama van PalermoPanorama van Palermo
* Palermo in 1888Palermo in 1888
* Grafte van Frederick II en Roger IIGrafte van Frederick II en Roger II
Ras en etnisiteit in die Verenigde State-sensus, gedefinieer deur die federale Kantoor vir Bestuur en Begroting (KBB) en die Verenigde State Sensusburo, is die self-geïdentifiseerde kategorieë van ras of rasse en etnisiteit wat deur inwoners gekies word, waarmee hulle die naaste identifiseer , en dui aan of hulle van Latino oorsprong is (die enigste kategorieë vir etnisiteit).

Die rassekategorieë verteenwoordig 'n sosiaal-politieke konstruk vir die ras of rasse wat respondente hulself beskou as en "reflekteer gewoonlik 'n sosiale definisie van ras wat in hierdie land erken word." KBB definieer die konsep van ras soos uiteengesit vir die Amerikaanse sensus as nie "wetenskaplik of antropologies" en neem "sosiale en kulturele kenmerke sowel as afkoms" in ag, deur gebruik te maak van "toepaslike wetenskaplike metodologieë" wat nie "hoofsaaklik biologies of geneties in verwysing is nie." Die raskategorieë sluit beide rasse- en nasionale-oorspronggroepe in. The race categories include both racial and national-origin groups.

Ras en etnisiteit word as aparte en afsonderlike identiteite beskou, met Spaanse of Latino-oorsprong wat as 'n aparte vraag gevra word. Dus, benewens hul ras of rasse, word alle respondente volgens lidmaatskap in een van twee etniese kategorieë gekategoriseer, wat "Spaans of Latino" en "Nie Spaans of Latino" is nie. Die praktyk om "ras" en "etnisiteit" as verskillende kategorieë te skei, is egter gekritiseer deur beide die Amerikaanse Antropologiese Vereniging en lede van die Amerikaanse Kommissie vir Burgerregte.

In 1997 het KBB 'n Federale Register-kennisgewing uitgereik oor hersienings aan die standaarde vir die klassifikasie van federale data oor ras en etnisiteit. KBB het ras en etniese standaarde ontwikkel om "konsekwente data oor ras en etnisiteit regdeur die Federale Regering te verskaf. Die ontwikkeling van die datastandaarde spruit in groot mate uit nuwe verantwoordelikhede om burgerregtewette af te dwing." Onder die veranderinge het KBB die opdrag uitgereik om "een of meer rasse te merk" nadat hy bewyse van toenemende getalle interraskinders opgemerk het en die diversiteit op 'n meetbare manier wou vasvang en versoeke ontvang het deur mense wat hul of hul kinders se volle afkoms eerder as om met net een groep te identifiseer. Voor hierdie besluit het die sensus en ander regeringsdata-insamelings mense gevra om slegs een ras aan te meld.
**Rasoherina** (1814 – 1 April 1868), ook bekend as **Rasoherina-Manjaka**, was van 1863 tot 1868 koningin van die Koninkryk Madagaskar. Sy het haar man Radama II opgevolg nadat hy vermoedelik vermoor is.

Bewind
------

Malgassiese ambassadeurs in Europa, 1863.
Nadat Radama II se ministers sy nuwe, pro-Europese beleide teengestaan en hom na bewering vermoor het, het hulle sy vrou Rasoherina toegelaat om hom op te volg op voorwaarde dat sy ’n kontrak onderteken wat ’n konstitusionele monargie daarstel wat die ware mag in die hande van die eerste minister sou plaas. Nog voorwaardes het ingesluit die beëindiging van *tangena* (’n tradisionele verhoor deur beproewing) en die monargie se verdediging van godsdiensvryheid. Sy het die troonnaam Rasoherina aangeneem.

Die destydse eerste minister was Rainivoninahitriniony, wat die staatsgreep teen haar man begin het. Hy het ’n paar weke ná haar kroning ’n politieke huwelik met haar aangegaan en het die staatsake ongehinderd beheer. Hy het egter al hoe despotieser geraak en was soms dronk en gewelddadig namate sy mag gegroei het. Hy het koningin Rasoherina glo verskeie kere met ’n mes gedreig. ’n Jaar nadat sy die troon bestyg het, het Rasoherina die eerste minister afgedank en sy jonger broer, Rainilaiarivony, in sy plek aangestel. Sy het ook met hom ’n politieke huwelik aangegaan.

Tydens die bewind van Rasoherina is ambassadeurs na Londen en Parys gestuur en Sondagmarkte is verbied. Die omstrede Lambert-charter wat Radama II onderteken het, is tot ontsteltenis van Frankryk nietig verklaar. Die koningin het ook verdrae met Brittanje en die VSA gesluit

Dood en opvolging
-----------------

Vier dae ná ’n opstand teen die koningin en eerste minister, op 1 April 1868, is Rasoherina aan disenterie dood. ’n Ander vrou van Radama II, Ramoma, het haar opgevolg as Ranavalona II.
Voorblad van die 10 Mei 1940-uitgawe van die Algemeen Handelsblad.
'n Paar manne sit en lees die *Algemeen Handelsblad*
'n Byvoegsel uit 1898 met Prinses Wilhelmina en haar vader 
***NRC Handelsblad***, dikwels afgekort as ***NRC***, is 'n Nederlandse dagblad wat gepubliseer word deur NRC Media. Dit word algemeen beskou as Nederland se "koerant van rekord".

Die *NRC Handelsblad* is die eerste keer op 1 Oktober 1970 gepubliseer, na die samesmelting van die Amsterdamse koerant *Algemeen Handelsblad* (In 1828 gestig deur J.W. van den Biesen) en die Rotterdamse *Nieuwe Rotterdamsche Courant* (In 1844 gestig deur Henricus Nijgh). Die koerant se slagspreuk is *Lux et Libertas* – Lig (verwysende na die Verligting) en Vryheid.

In Februarie 2006 het *NRC Handelsblad* met 'n oggendblad genaamd *nrc•next* begin om meer belese lesers te lok wat nie elke dag 'n koerant lees nie. Folkert Jensma is op 12 Desember 2006 deur Birgit Donker as redakteur opgevolg.  Na 'n dispuut met die nuwe eienaars het Donker op 26 April 2010 bedank.  Sy is vervang deur Peter Vandermeersch. 

In 2014 was die NRC se oplaag 188,500 eksemplare, wat dit in die 4de plek geplaas het. 

In 2015 is die NRC Media-groep deur die Belgiese maatskappy Mediahuis aangeskaf.

Geskiedenis van Algemeen Handelsblad en Nieuwe Rotterdamsche Courant
--------------------------------------------------------------------

### Algemeen Handelsblad

Die ***Algemeen Handelsblad*** was 'n invloedryke Amsterdamse liberale dagblad wat tussen 1828 en 1970 gepubliseer is. Dit is in 1828 gestig deur J.W. van den Biesen, 'n aandelemakelaar. Die koerant het nuus verskaf oor handel, die aandelemark en banksake. Mettertyd het die koerant ook politieke artikels begin gepubliseer.

Op die kruin van sy gewildheid—vanaf die Tweede Vryheidsoorlog, toe dit 'n voorstander van die Boere se saak was, tot die Tweede Wêreldoorlog—is dit geredigeer deur Charles Boissevain. Die koerant was liberaalgesind. 

### Nieuwe Rotterdamsche Courant

Die ***Nieuwe Rotterdamsche Courant*** was 'n invloedryke Rotterdamse liberale dagblad wat tussen 1844 en 1970 gepubliseer is. Dit is in 1844 deur Henricus Nijgh gestig. Die koerant het in 1970 met die *Algemeen Handelsblad* saamgesmelt om die *NRC Handelsblad* te vorm.

Joernaliste
-----------

Joernaliste wat vir *NRC Handelsblad* gewerk het sluit Henk Hofland, Hans van Mierlo, Marc Chavannes, Geert Mak, Karel van Wolferen, Jérôme Louis Heldring, Joris Luyendijk, Marjon van Royen, Derk Jan Eppink, Adriaan van Dis, Ben Knapen en Paul Marijnis in.

* NRC (Rokin, Amsterdam)NRC (Rokin, Amsterdam)
*
**Gert Hendrik Jacobus Coetzee** (geboorteplek onbekend, 14 Junie 1850 – Heidelberg, Transvaal, 17 Oktober 1901) was ’n Boeresoldaat in die Tweede Vryheidsoorlog.

Coetzee was die seun van Nicolaas Tjaart Coetzee (gebore Cradock, 2 Oktober 1823, oorlede plaas Kraayfontein, distrik Albert, 8 Januarie 1870) en Johanna Margaretha Kruger (gebore Colesberg, 2 Oktober 1827, oorlede plaas Waschbank, Venterstad, 5 April 1858). Hy was die derde kind en tweede seun van sy ouers se nege kinders.

Uit Coetzee se huwelik met Aletta Sophia van der Walt (24 Augustus 1850 – Edenvale, 20 Julie 1917) is 12 kinders gebore.
Voor die Driejarige Oorlog het hy die plaas Grootfontein naby Nigel by David Erasmus gehuur. Ná die oorlog is ’n boedeleis van £401 ingestel en uitbetaal vir skape wat deur die Engelse gekommandeer is. Op die plaas Grootfontein is later die dorp Dunnottar, Sharon Park, die vliegskool asook die myn Sub Nigel aangelê.

In die oorlog het hy saam met twee van sy seuns, Francois Philippus en Willem Nicolaas, aan die geveg by Spioenkop in Natal deelgeneem. Hy is van Steynsburg na Griekwaland-Wes om nie onder die Engelse te wees nie. Daar het die meeste van sy vee gevrek. Hy is terug na Balkfontein, distrik Albert (Burgersdorp), waar sy vrou se suster getroud was met Nicolaas Abraham Coetzee.

Later is hy na Potchefstroom en toe na Kromellenboog naby Heilbron in die Vrystaat. ’n Tyd lank was hy gevestig by Van Reenenskop of aan die Frankfort-Heidelberg-pad. Ook in die distrik Heidelberg het hy ’n tyd lank gewoon, waar sy halfsuster getroud was met ds. Philippus Snyman van die plaaslike Gereformeerde kerk, die kerkverband waartoe Coetzee ook behoort het.

Hy is oorlede weens longontsteking in die Heidelberg-konsentrasiekamp en in die kampkerkhof begrawe nadat hy as krygsgevangene met sy perd gejaag en koue gevat het.

Sien ook
--------

* Nico Coetzee, sy kleinseun, 'n onderwysman en Afrikaanse digter

Bron
----

* (en)  Genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com. URL besoek op 10 September 2017.
**Gerontofilie** is ’n term wat verwys na ’n seksuele voorkeur vir bejaardes. Die woord is in 1901 deur die psigiater Richard von Krafft-Ebing bekendgestel. Dit kom van die Griekse *geron*, "ou persoon", en *philie*, "liefde". Gerontofilie word as ’n parafilie gediagnoseer, maar kom nie in die *Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings* (DSM) of die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme (ICD) voor nie.

Die omvang van gerontofilie is onbekend. ’n Ondersoek na pornografiese soekterme op ’n webtuiste het getoon 0,15% het gerontofiliese temas gehad. Seksoortreders met bejaardes is nie noodwendig gerontofiele nie. Daar is ander oorwegings vir sulke misdade, soos woede of sadisme, of die toenemende kwesbaarheid van ouer mense as ’n sosiale groep. Daar is geen studies wat aandui sulke oortreders is gerontofiele nie. 

In een klein studie het twee uit ses oortreders teen bejaardes gerontofiliese neigings getoon. Gerontofilie kan ook met met ’n bejaarde se instemming voorkom binne ’n wettige verband.

Die eerste van ’n paar klein studies oor die onderwerp was in 1905 deur die Franse geneesheer Charles Féré. Hy het geskryf van ’n 27-jarige man wat ’n huwelik met ’n 20-jarige "skoonheid" van die hand gewys het ten gunste van ’n huwelik met ’n 62-jarige vrou. Volgens sulke studies het die man gewoonlik ’n vroeë seksuele ondervinding met ’n baie ouer vrou gehad.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Rolene Strauss** (gebore 22 April 1992) is ’n skoonheidskoningin van Bloemfontein wat in 2014 as Mej. Suid-Afrika en Mej. Wêreld gekroon is. Sy is op Volksrust gebore en het haar skoolloopbaan daar voltooi (aan die Hoërskool Volksrust). Sy het haar mediese studie einde 2017 aan die Universiteit van die Vrystaat voltooi.

Geskiedenis
-----------

Rolene het in 2000 op agtjarige ouderdom die kroning van Jo-Ann Strauss as Mej. Suid-Afrika beleef. Sy het gedroom van die dag dat sy self die kroon sou kon dra. Die twee skoonheidskoninginne is nie verwant aan mekaar nie.

In 2011 het sy in die topvyf geëindig tydens die Mej. SA-wedstryd, maar Melinda Bam het die titel verower.

In 2014 was sy een van die 12 finaliste wat aan die werklikheidsreeks *Pad na Mej. Suid-Afrika* deelgeneem het. In Maart 2014 is sy in die Sun City Superbowl as Mej. Suid-Afrika gekroon. Sy het ’n platinumkroon en ’n prys van R1,3 miljoen gewen. In haar aanvaardingstoespraak het sy gesê sy gaan haar toespits op gesondheidsvraagstukke en bygevoeg: "Ons is tot soveel meer in staat wanneer ons gesond is, liggaamlik, verstandelik en emosioneel."

Sy het Suid-Afrika hierna in die Mej. Heelal 2014- en Mej. Wêreld 2014-wedstryd verteenwoordig. Op 14 Desember 2014 is sy in Londen, Engeland, as die nuwe Mej. Wêreld gekroon. Mej. Hongarye is as die eerste prinses en mej. Amerika as die tweede prinses aangewys. Sy het die kroon oorgeneem by Megan Young van die Filippyne.

Rolene is op 29 Maart 2015 deur Liesl Laurie opgevolg as Mej. Suid-Afrika en op 19 Desember van dié jaar deur Mej. Spanje, Mireia Lalaguna, as Mej. Wêreld.
Die kerkgebou in Tokaiweg, Retreat. Die argitek was Francois Hesse (1887-1956), seun van die argitek Folkert Wilko Hesse.
Ds. P.J. van der Westhuizen, van 1943 tot 1952 die eerste leraar.
Ds. NJS van der Merwe, leraar van 1963 tot 1967.
Ds. C.S. Roberts, leraar van 1975 tot 1984.
Die **NG gemeente Zwaanswyk** het aanvanklik die naam gedra van die voorstad wat sy naam, Retreat, gekry het weens die terugtog van die manskappe van die Hollands-Oos-Indiese Kompanjie voor die oormag van die Engelse troepe in September 1795 naby Muizenberg.

Zwaanswyk het op 7 Mei 1943 van die moedergemeente, NG gemeente Wynberg, afgestig en staan eers as Retreat bekend omdat die hoofkerk en pastorie toe reeds in dié gedeelte gestaan het. Die gemeentegrense het eers Retreat, Heathfield, Bergvliet, Dieprivier en gedeeltes van Constantia en Houtbaai ingesluit. Met die afstigting van die NG gemeente Constantia in 1968, het laasgenoemde drie gebiede deel van die dogtergemeente geword. Met sy stigting het die gemeente skaars 600 lidmate gehad, maar dit het teen 1952 meer as verdubbel. Met die jare het dit egter stadigaan afgeneem tot sowat 300 in 2010 en 200 in 2014.

Die eerste leraar was ds. P.J. van der Westhuizen wat op 11 September 1943 bevestig is. Dit was egter eerw. Jan Frederik Wiesner wat gedurende sy 23 jaar as hulpprediker van Wynberg uitstekende diens aan die minderbevoorregte in en om Retreat gelewer het en hom beywer het om die wyk van die moedergemeente op te bou met die oog op latere selfstandigwording. By sy stigting het die nuwe gemeente reeds, danksy die ywer van eerw. Wiesner en die samewerking van Wynberg se kerkraad, oor al die nodige geboue beskik, naamlik die hoofkerkgebou, drie kerksale, 'n pastorie en 'n kostershuis – op altesaam meer as vier hektaar grond (42 000 vierkante meter). 

Maar van die begin het die nuwe gemeente twee belangrike behoeftes gehad: 'n doelmatige pastorie in die plek van die huis wat tydelik as sulks moes dien en 'n orrel wat sterk genoeg vir die hoofkerkgebou sou wees. Die gemeente neem in September 1949 'n pragtige pyporrel in gebruik en wy op 31 Maart 1951 'n doeltreffende pastorie in.

Enkele leraars
--------------

* Petrus Johannes van der Westhuizen, 1943 - 1952
* Wilhelm Bruckner de Villiers, 1951 - 1953 (uitgetree met verlies van status)
* Christian Johan Barnard, 1953 - 1956
* Samuel Hendrik Reyneke Buckle, 1957 - 1959
* Edwin Theron, 1957 - 1960
* Petrus Andries van Zyl, 1960 - 1964
* Nicolaas Johannes Stephanus van der Merwe, 1963 - 1967
* Petrus Johannes de Vries, 1964 - 1968
* Ebenhaezer Odendaal, 1966 - 1969
* Jacobus Petrus van der Merwe, 1970 - 1975
* Christian Stephanus Roberts, 1975 - 1984
* Theunis Johannes Voges, 1977 - 1990 (kapelaan Pollsmoor- en Robbeneiland-gevangeniskommandement)
* Willem Izak Louw Bosman, 1983 - 1986 (streekskapelaan Oos- en Wes-Kaap)
* Marthinus Adrianus Bergh, 1985 - 1999
* Dewald Louw, 2010 - 2020

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
**Ariarathes IX Eusebes Filopator** (Grieks: Ἀριαράθης Εὐσεϐής Φιλοπάτωρ) was van 101 v.C tot 95/89 v.C koning van Kappadosië. Hy is deur sy pa, koning Mithridates VI van Pontus, op die troon geplaas ná die moord op Ariarathes VII, die oudste seun van Ariarathes VI. Die Kappadosiese adel het egter in opstand gekom teen hulle en Ariarathes VII se jonger broer, Ariarathes VIII, op die troon geplaas.

Mithridates het Ariarathes in 96 v.C. uit die koninkryk verdryf en sy seun op die troon teruggeplaas. Hy het aan die Romeinse Republiek voorgegee dat die seun ’n derde seun van Ariarathes VI was. Die Romeine het egter aan die Kappadosiërs hul vryheid gegee en in 95 v.C. gelas dat Ariarathes IX van die troon gesit word. Ná ’n kort periode van direkte regering deur Pontus en ’n kort herstel van Ariarathes VIII se bewind, het die Romeine probeer om die republiek te herstel.

Die Kappadosiërs wou egter ’n koning hê. Ariarathes VIII het intussen ’n natuurlike dood gesterf en weens die dood van albei Ariarathes VI se seuns was die koninklike familie van Kappadosië uitgesterf. Die Romeine het die Kappadosiërs toe toegelaat om te kies wie hulle wil as koning. Hulle het Ariobarzanes I Philoromaios gekies.

Bronne
------

* Hazel, John; *Who's Who in the Greek World*, "Ariarathes IV", 1999
* Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia

| * l
* b
* w
Konings van Kappadosië |
| --- |
| 
* Ariarathes I
* Ariarathes II
* Ariamnes
* Ariarathes III
* Ariarathes IV
* Ariarathes V
* Ariarathes VI
* Ariarathes VII
* Ariarathes IX
* Ariarathes VIII
* Ariarathes IX
* Ariarathes VIII
* Ariobarzanes I
* Ariobarzanes II
* Ariobarzanes III
* Ariarathes X
* Archelaos

 |
**Gerrit Fourie** (1947–1990) was ’n Afrikaanse digter.

Lewe en werk
------------

Gerrit Jacobus van Niekerk Fourie was op 2 Desember 1947 gebore, as naamgenoot en een van vier kinders van Gerrit Jacobus van Niekerk Fourie, per geleentheid burgemeester van Grahamstad. Sy ma is Maureen Anna Farnham. Hy gaan skool by Graeme College op Grahamstad en studeer daarna aan die Rhodes Universiteit waar hy sy B.A.-graad in 1971 en sy B.A. Honneurs-graad in 1972 behaal. Hierna word hy onderwyser by St. Andrews op Grahamstad, terwyl hy hom deeltyds inskryf vir ’n M.A.-graad by Rhodes. Op 1 Maart 1977 aanvaar hy ’n betrekking by die Nasionale Verkeersveiligheidsraad en op 1 September 1979 word hy aangestel as hoof van hierdie liggaam se afdeling Opvoeding. Hy is lid van die Skakelinstituut van Suid-Afrika, die Afrikaanse Skrywersgilde en dien in die Nasionale Komitee van die Suid-Afrikaanse Instituut van Vertalers en Tolke. Hy is op 6 Februarie 1990 in Pretoria aan ’n hartaanval oorlede.

Skryfwerk
---------

Verskeie gedigte van hom word in tydskrifte soos *Contrast*, *Tydskrif vir Letterkunde*, *Donga*, *Ensovoort*, *Rhodian*, *Aspersie* en *Forum* gepubliseer. Hy debuteer met die bundel "***Bokas en ondertoon***". Die titel, wat afgelei is van musiekterme, wil reeds te kenne gee dat wat op die oppervlak gesê word, gelees moet word met aandag aan wat onderliggend daardeur geïmpliseer word. Die bundel word deur André P. Brink**[****i]** geloof as "’n debuut van betekenis" wat beïndruk met sy taalvaardigheid, waarmee deur fyn woordspeling veral sosiaal-politiese kommentaar gelewer word. Daar is ’n afdeling oor die Oktober-oorlog tussen Egipte en Israel in 1973, ’n afdeling kwatryne, ’n afdeling met satiriese kommentaar oor die sosio-politiese situasie in Suid-Afrika en ’n afdeling met eksperimentele abstrakte verse. Die bundel bevat ook ’n aantal knap liefdesgedigte en gedigte oor die religieuse. Sy gedig "*Rivonia*", in Engels vertaal, word opgeneem in ’n digbundel ter ere van Nelson Mandela, "*Halala Madiba: Nelson Mandela in Poetry*". Van sy gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing "*Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte*" asook in ander versamelbundels soos "*Groen*" onder redaksie van Johann Lodewyk Marais

Publikasies.
------------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1976 | Bokas en ondertoon |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Cloete, T.T. (red.) "Die Afrikaanse literatuur sedert sestig" Nasou Beperk Eerste uitgawe 1980
* Kannemeyer, J.C. "Die Afrikaanse literatuur 1652-2004" Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005

### Tydskrifte en koerante

* Anoniem "Bevorder by N.V.V.R." "Die Volksblad" 5 November 1979

### Internet

* Geni:

### Ongepubliseerde dokumente

* Fourie, Gerrit Lewenskets Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein

### Resensies

1. ↑  Brink, André P. "Rapport" 5 Desember 1976
2. ↑  Cloete, T.T. "Tydskrif vir Geesteswetenskappe" Jaargang 17 no.2, Junie 1977
3. ↑  Coetzee, A.J. "Standpunte" Nuwe reeks 137, Oktober 1978
**Gerrit Geertsema** (1945–2012) was ’n akteur, hoofdirekteur van TRUK, die eerste feesdirekteur van die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn en Afrikaanse dramaturg.

Lewe en werk
------------

Gerrit Lukas Geertsema is op 2 Maart 1945 gebore. Hy maak aanvanklik naam as akteur en tree op in produksies soos "*Kringloop van die liefde*" (1968), "*Die terroriste*" (1969) en "*Die nag van Legio*" (1972) en in die rolprente "*Kruger Miljoene*" (1967) en "*Kwikstertjie*" (1974). Hy is ook dramaregisseur van opvoerings soos SUKOVS se produksie van "*Die rebellie van Lafras Verwey*" (1972) en "*Die houtjie van die galg*". Later word hy hoof van die Departement Drama aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein. Daarna is hy eers betrokke by die Streeks Uitvoerende Kunsteraad van die Oranje Vrystaat (SUKOVS) en word dan in 1983 hoofdirekteur van die Transvaalse Raad vir die Uitvoerende Kunste (TRUK), ’n pos wat hy tot met sy aftrede in 1990 beklee. In sy tyd by die streeksrade maak hy ’n enorme bydrae tot die Suid-Afrikaanse toneel en is onder andere verantwoordelik vir die eerste opvoerings van Adam Small se "*Kanna hy kô hystoe*" en Bartho Smit se "*Putsonderwater*". 

Na aftrede vestig hy hom op Oudtshoorn. In 1994 is hy vir ’n kort tydjie tot Julie 1994 die eerste feesdirekteur van die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn. Hy is getroud met Marina en hulle het drie seuns, Luka en Peter, terwyl ’n groot tragedie die egpaar tref wanneer hulle in die sewentigerjare op besoek aan André P. Brink en sy vrou by Kleinmonde naby Grahamstad vakansie hou en hulle babaseuntjie (Gerrit) in hierdie tyd dood is. Na aftrede vestig hy hom op Stilbaai. Hy is op 27 Desember 2012 aan ’n beroerte in ’n hospitaal in Mosselbaai oorlede.

Skryfwerk
---------

Sy eenbedryf, "*Hoofstuk II*", word opgeneem in Gerhard J. Beukes se versamelbundel "*Iewers langs die pad*" en ook deur P.J. du Toit in die versamelbundel "*Fasette*". Dit is ’n satire waarin die hedendaagse mens wat sy sin vir waardes verloor het onder skoot kom. Drie boewe word voorgestel as persoonlikheidlose buiksprekerpoppe wat op soek is na hulle maker, ’n knolskrywer. Elkeen is doelbewus eendimensioneel en karikatuuragtig, wat op voorafbepaalde wyse op situasies en impulse reageer. Dit is soortgelyk aan die moderne prulroman, waar daar geen motivering vir optrede is nie en handelinge nie verband hou met die werklikheid nie. Die skrywers wat sulke werke by die massas aflewer asook die lesersmassas wat hierdie werke koop en lees word in hierdie drama gesatiriseer. Sy drama "*Die agt-dertig na Mafeking*" is een van die finalisdramas in 2002 se Nagtegaal-KKNK-kompetisie vir nuutgeskrewe verhoogtekste en word uiteindelik vierde geplaas. Hy vertaal Eugene O’Neill se eenbedryf "*The rope*" as "*Die tou*" in Afrikaans.

Bronnelys
---------

* Beukes, Gerhard J. "Iewers langs die pad" J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Eerste uitgawe Tweede druk 1972

### Tydskrifte en koerante

* Brink, André P. "Teaterskepper se bydrae tot S.A. toneel reusagtig" "Beeld" 5 Januarie 2013
* October, Alicestine "Bekende in teater sterf" "Beeld" 28 Desember 2012

### Internet

* Esat:
* Imdb:
| **Porsanger**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Ligging in Finnmark** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Noorweë |
|  **Provinsie (*Fylke*)** |  Finnmark |
|  **Koördinate** | 70°03′N 24°57′O﻿ / ﻿70.050°N 24.950°O﻿ / 70.050; 24.950 |
|  **Stigting** | 1 Januarie 1838 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 4 873 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 1 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2012) | 3 946 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 0,8/vk km |
|  **Taalvorm** | Bokmål, Sami, Kven |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|
|  **Burgemeester** | Knut Roger Hanssen (H) |
|  **Amptelike Webwerf** | porsanger.no |
|

**Porsanger** (amptelik **Porsanger kommune**; Noordsamies **Porsáŋggu gielda**, Kwenies **Porsangin komuuni**) is 'n munisipaliteit (Noors: *kommune*) in die provinsie (*fylke*) Finnmark (Noord-Noorweë). Dit grens in die noordweste aan Kvalsund en Måsøy, in die noorde aan Nordkapp, in die ooste aan Lebesby, in die suide aan Karasjok en in die weste aan Alta. Volgens sy oppervlakte is Porsanger, wat na die plaaslike Porsangen of Porsangerfjord vernoem is, die derde grootste munisipaliteit in Noorweë.

Porsanger is die enigste munisipaliteit in die land wat drie ampstale en drie kulture erken - Samies, Kwenies en Noors. Dit maak ook deel uit van die Samiessprekende administratiewe streek.

Die grootste nedersetting, Lakselv aan die Porsangerfjord, dien ook as die administratiewe sentrum.
**Schalk Willem Burger** (6 September 1852 – 5 Desember 1918) was 'n Suid-Afrikaanse militêre leier, advokaat en politikus en was die waarnemende President van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) van 1900 tot 1902, terwyl Paul Kruger in ballingskap in Europa was.

Militêre diens
--------------

Schalk Willem Burger
Hy het in 'n aantal veldslae diens gedoen, soos die Sekhukhune-oorlog van 1876, en later gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (Eerste Boere-oorlog) van 1881, het hy as waarnemende Veldkornet gedien.

Hy is in 1885 as Kommandant van die Lydenburg Kommando's verkies. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (Tweede Boere-oorlog) het hy as Kommandant-Generaal in 'n aantal veldslae gedien, insluitend die Slag van Spioenkop en die Slag van Modderrivier, op 30 Oktober 1899.

Politieke loopbaan
------------------

Kabinet van Paul Kruger voor 1900:  

Agter: A.D.W. Wolmarans, F.W. Reitz, S.W. Burger, J.H.M. Koch  

Voor: Genl. Piet J. Joubert, Pres. Paul Kruger, Genl. Piet A. Cronje
As politikus is hy beskryf as "opgevoed en skerpsinnig" en dit is geskrywe dat hy Paul Kruger geëwenaar het in terme van die invloed wat hy oor sy medelandgenote uitgeoefen het.

As gevolg van 'n siektetoestand, het hy na die Slag van Spioenkop van militêre diens onttrek en het hom weer ten volle op sy politieke loopbaan toegespits. Hy is in 1887 verkies tot die Volksraad, en het later as Voorsitter gedien.

Hy het onder President Paul Kruger as Adjunkpresident gedien, en het later vir Kruger opgevolg as Staatspresident, toe Kruger in ballingskap in Europa verkeer het.

Gedurende die Krygsraad van Mei 1901, was hy 'n groot voorstander van die beëindiging van die oorlog, maar hy is sterk teëgestaan deur President Marthinus Theunis Steyn van die Republiek van die Oranje Vrystaat. Burger het gedien as President van die Zuid-Afrikaansche Republiek tot die Vrede van Vereeniging onderteken is, op 31 Mei 1902.

Hy het in 1918 op sy familieplaas te Goedgedacht, naby Krugerspos, op die ouderdom van 66 gesterf.
**Gerson Bleichröder**, vanaf 1872 **von Bleichröder** (\* 22 Desember 1822 in Berlyn; † 18 Februarie 1893 in Berlyn) was 'n Duitse bankier van Joodse afkoms wat as Otto von Bismarck se bankier en raadgewer, maar ook as verteenwoordiger van die Rothschild-banke in Berlyn, een van die leidende persoonlikhede in die samelewing van die Duitse Keiserryk was.

In 1872 is hy tot die adelstand verhef, maar het – ondanksy sy onskatbare invloed op politiek en finansiële aangeleenthede – vanaf 1880 die slagoffer van groeiende anti-semitisme geword wat juis van dié kant gekom het wat die meeste voordeel uit sy sakevernuf en politieke betrekkinge kon trek – tradisionele Duitse adellike kringe.

Al was sy sakebetrekkinge tot die Paryse tak van die Rothschild-familie nouer as dié met Londen, en het die Britse regering sy dienste en advies – in teenstelling met kleiner en armer moondhede – hoegenaamd nie benodig nie, was bande met die Verenigde Koninkryk as destydse wêreldmoondheid nogtans van kardinale belang vir bankiers, veral vanweë Britse belange in wêreldstreke waar hulle self sake gedoen het. 'n Tweede, eweneens belangrike faktor was die sosiale en kulturele prestige wat die Verenigde Koninkryk in leidende Europese kringe geniet het.

Die eerste belangrike stap vir von Bleichröder was sy benoeming as Haar Majesteit koningin Victoria se konsul-generaal in Berlyn (aan sy seun is die titel van vise-konsul verleen). Vervolgens kon hy 'n formele rol speel in Berlyn se Britse gemeenskap. Nog belangriker was die hegte bande wat hy met Lord Odo Russell kon smee, die Britse ambassadeur in Berlyn vanaf 1871 tot en met sy afsterwe in 1884 wat in die Duitse hoofstad se diplomatieke kringe as *primus inter pares* beskou is.

Von Bleichröder was ook belas met die langdurige incognito-onderhandelinge oor die huur van 'n Britse ambassadegebou in Berlyn in 'n tyd toe eiendoms- en huurpryse daar in die onstuimige bloeitydperk ná die oorwinning in die Pruisies-Franse Oorlog die hoogte ingeskiet het. Aanvanklik is die Russells in 'n huis gevestig wat hulle met die Turkse gesant moes deel. Uiteindelik kon von Bleichröder daarin slaag om een van Berlyn se mees luksueuse wonings, die spoorwegmagnaat Bethel Henry Strousberg se Palais Strousberg, namens die ambassadeur te huur.
**Klinkers**s • b • wSien ook: IFA, Konsonante

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | **Voor** | **Naby-voor** | **Sentraal** | **Naby-agter** | **Agter** |
| **Geslote** | 

|  |
| --- |
| 
i · y

ɨ · ʉ

ɯ · u

ɪ · ʏ

ɪ̈ · ʊ̈

ʊ

e · ø

ɘ · ɵ

ɤ · o

ə

ɛ · œ

ɜ · ɞ

ʌ · ɔ

æ

ɐ

a · ɶ

ɑ · ɒ |

 |
|   **Naby-geslote** |
| **Geslote-mid** |
| **Mid** |
| **Oop-mid** |
| **Naby-oop** |
| **Oop** |

*Waar simbole in pare voorkom verteenwoordig  
die een na regs 'n geronde klinker.*

|  |  |
| --- | --- |
| IFA – getal | 308 |
| IFA – text | u |
| Entiteit | &#117; |
| X-SAMPA | `u` |
| Kirshenbaum | `u` |
| **Klankvoorbeeld** (hulp·inligting) |

Die **geronde geslote agterklinker** is 'n soort klinkerklank wat in sommige tale gebruik word. Die simbool in die Internasionale Fonetiese Alfabet wat dit voorstel is u, en die ekwivalente X-SAMPA-simbool is u. 

In meeste tale is die klinker eksolabiaal (met lippe wat op 'n plooi getrek is). Daar is egter 'n paar gevalle waar dit endolabiaal (saamgepers) is.
Die **Volksraad Verkiesing Kommissie** (*sic*; VVK) is 'n administratiewe liggaam wat hulleself beywer om 'n verkiesing vir volksgenote van die Boere-Afrikanervolk te organiseer. Hulle is polities neutraal en vergelyk hul werk met dié van die Onafhanklike Verkiesingskommissie van Suid-Afrika (OVK). Hulle doel is om kiesers te registreer en 'n verkiesing te administreer om sodoende 'n volksraad tot stand te bring wat selfregering van die Suid-Afrikaanse regering kan eis.

Regsgeldigheid
--------------

Volgens artikel 235 van die Grondwet van Suid-Afrika, wet 108 van 1996, kan enige gemeenskap wat 'n gemeenskaplike kultuur- en taalerfenis deel, op selfbeskikking aandring binne 'n territoriale entiteit in die Republiek of op enige ander wyse, soos deur nasionale wetgewing bepaal.

Daarbenewens word die reg tot selfbeskikking deur die Verenigde Nasies en ander wêreldliggame erken.

Stigting
--------

Die VVK het op 18 Augustus 2007 tydens 'n ope vergadering in Pretoria tot stand gekom om 'n verteenwoordigende stem vir die Boere-Afrikanervolk te verkry. Hulle sentrale komitee bestaan uit:

* Paul Kruger (Voorsitter)
* Tim van der Westhuizen (Adjunk-voorsitter)
* Danie Pretorius
* Hannes van der Merwe
* Ivan Martens
* Willie Steenkamp
* Albert du Toit

Verkiesings
-----------

Die VVK se eerste verkiesing het op 23 September en 24 September 2011 plaasgevind. Slegs geregistreerde kiesers kon hieraan deelneem en kon by enige VVK-stempunt, ongeag waar hulle woon, gaan stem het. Elke kieser kon sy kruisie agter sewe of minder kandidate se name trek. Die sewe kandidate wat van die meeste stemme op hulleself verenig het, is tot die Boere-Afrikanervolksraad verkies.

'n Aantal van 34 532 mense het vir die verkiesing geregistreer en 23 678 mense het uiteindelik gestem. Afrikaanse media het feitlik geen dekking aan die verkiesing gegee nie. Selfs betaalde advertensies is deur Afrikaanse media geweier.

Omstredenheid
-------------

Die VVK is op 5 Junie 2012 deur Anthony Benadie van die Demokratiese Alliansie (DA) by die Menseregtekommissie (MRK) vir haatspraak verkla. Volgens Benadie sou 'n protesaksie van die VVK na die moord op 'n 5-maande-oue babaseun en sy 66-jarige dagmoeder op haatspraak neerkom deurdat die volgende stellings op plakkate vertoon is:

* "Bring my R4"
* "Swart lafaards - los ons vroue en kinders alleen"
* "Steel, verkrag en moor: Ons is klaar met swart Suid-Afrika"
* "Barbare, los ons kinders alleen"
* "Volksraad: ons volg julle na ons eie staat"
* "VVK Volksraad Vryheid"
* "FW de Klerk die vark in die verhaal"

Die MRK bevind dat hierdie slagspreuke op haatspraak neerkom en gee die VVK opdrag om 'n onvoorwaardelike, geskrewe, publieke verskoning in 'n koerant wat deur die swart gemeenskap gelees word, te publiseer.
**Rasmus Kristian Rask** (Gebore **Rasmus Christian Nielsen Rasch**, 22 November 1787 – 14 November 1832) was 'n Deense taalkundige en filoloog. Hy het verskeie werke oor die spraakkuns geskryf en aan vergelykende fonologie en morfologie gewerk. Rask het uitgebreid gereis om tale te bestudeer; eers na Ysland, waar hy die eerste grammatika van Yslands neerskryf, en later na Rusland, Persië, Indië en Ceylon (nou Sri Lanka). Kort voor sy dood is hy aangestel as professor in Oosterse tale aan die Universiteit van Kopenhagen. Rask is veral bekend vir sy bydrae tot vergelykende liguistiek, insluitend 'n vroeë formulering van wat later bekend sou word as Grimm se Wet. Hy is as lid van die Amerikaanse Filologiese Vereniging verkies in 1829.

Bronne
------

* Rasmus Rask in die katalogus van die Duitse Nasionale Biblioteek (de)
* Werke von Rasmus Rask, digitalisiert von der SICD der Université de Strasbourg

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90085445
* BNE: XX1581367
* BNF: cb12514995g (data)
* BPN: 63189722
* CiNii: DA07523856
* GND: 118598341
* ISNI: 0000 0001 2100 6864
* LCCN: n85061507
* LNB: 000018472
* NKC: mub2016910196
* NLA: 35789655
* NLG: 246203
* NTA: 069402043
* RERO: 02-A003728007
* SELIBR: 301856
* SNAC: w6zg6qkx
* SUDOC: 034389547
* Trove: 1088786
* VIAF: 37024634
* WorldCat Identities: lccn-n85061507

 |
|  |
| --- |
| Magere brug |
| Magere brug in die aand |

Die **Magere brug**, letterlik *maer brug*, is 'n brug oor die Amstelrivier wat in die middel van Amsterdam. Dit verbind die oewers van die Amstel op die vlak van Kerkstraat, tussen die Keizersgracht en die Prinsengracht.

Die Magere Brug is 'n ophaalbrug van wit geverfde hout wat in 1670 gebou is en in 1871 herbou is omdat dit te smal (mager) was. Die laaste grote renovasie het in 1969 plaasgevind. Tot 2003 is die brug nog vir motorverkeer gebruik; na herstelwerk wat toe gedoen is word die brug slegs deur fietsryers en voetgangers gebruik. Die brug word enkele kere per dag opgehaal om skepe toe te laat om verby te vaar; rondvaartbote kan onderdeur die brug vaar wanner dit nie opgehaal is nie. Die brug versier met 1200 gloeilampe wat in die aand aankom. Daar word jaarliks op bevrijdingsdag by die brug 'n konsert gehou, meestal in aanwesigheid van die Koningin.

Die brug word in baie films gebruik; die bekendste is ongetwyfeld die James Bond film Diamonds Are Forever.

Sien ook
--------

* Brûe van Amsterdam
|  |
| --- |
| #FF00FF |

**Magenta** is 'n pers-rooi kleur, wat ook as fuchsia of siklaam bekend staan. Magenta is een van die eerste kunsmatig vervaardigde anilienkleure en is in 1859 deur die Britse chemikus Sir William Henry Perkin (1838–1907) ontdek. Hy vernoem dit na die Italiaanse stad Magenta, waar in dieselfde jaar 'n groot slag tussen die Franse en Oostenrykers plaasgevind het.

Magenta is 'n primêre kleur in die aftrekkende kleurstelsel en 'n sekondêre kleur in die toevoegende kleurstelsel. In albei stelsels is dit die komplementêre kleur van groen. By inkdrukkers is magenta 'n standaardkleur vir die vierkleurdruk.

Kleurkoördinate
---------------

Volgens verskeie kleurskemas word **magenta** as volg voorgestel:

| Model | Koördinate |
| --- | --- |
| *Heksadesimale kode* | #FF00FF |
| RGB-kleurmodel | (255, 0, 255) |
| CMYK | (0, 100, 0, 0) |
| HSV | (300°, 100%, 100%) |

* 'n Blom'n Blom
* Indonesiese kleredragIndonesiese kleredrag
* 'n Ford-motor in magentakleur'n Ford-motor in magentakleur
* 'n Bruindwerg (ster)'n Bruindwerg (ster)

Sien ook
--------

* Lys van kleure

  


| * l
* b
* w
Kleurskakerings van rooi |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Alfa-rooi | Amarant | Baksteen | Boergondies | Bordeaux | Brons | Donkerrooi | Framboos | Helderrooi | Kardinaalrooi |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Karmosyn | Karmyn | Kersierooi | Koraal | Lawa | Magenta | Malva | Maroen | Persiese rooi | Purper |  |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
| Resiesrooi | Roes | Rooi | Rooibruin | Roos | Skarlakenrooi | Skokpienk | Terracotta | Venesiese rooi | Vermiljoen |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |

 |