recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n **Laekostediensterminaal** of **LCCT** (ook bekend as 'n **begrotingsterminaal**) is 'n spesifieke tipe lughaweterminaal wat ontwerp is met die behoeftes van laekostelugrederye in gedagte. Alhoewel terminale verskillende heffings en koste kan hê, soos algemeen in Europa is, is die konsep van 'n slegs-laekosteterminaal in 2006 deur Tony Fernandes van AirAsia by Kuala Lumpur Internasionale Lughawe bekendgestel. 


Die voormalige Kuala Lumpur Internasionale Lughawe Laekostediensterminaal (bo)  
en binnekant (onder). Dit is vervang met "klia2" in Mei 2014.


In sommige gevalle boots die ontwerpe van 'n laekostediensterminaal ou ontwerpe van 'n lughaweterminaal na, soos die voormalige lughawe van Hongkong, Kai Tak-lughawe. Met 'n gestroopte lughaweterminaal kan lughawens daaglikse lopende bedryfskoste aansienlik verminder, en sodoende die besparings aan begrotingslugrederye en uiteindelik hul passasiers oordra. Dit behels spesifiek kosteverminderings vanaf normale lughawens in terme van:

* Fisiese gebou:
	+ daar word weggedoen met duur argitektoniese ontwerpe en vervang met eenvoudige boksagtige pakhuisagtige ontwerpe.
	+ lae plafonne.
	+ staal- en glasstrukture word vermy, wat lugversorging se oorhoofse koste verminder.

* Geriewe:
	+ kleiner keuse vir besoekers in terme van restaurante en belastingvrye winkels.
	+ versiering sal meestal lugredery-advertensies wees.
* Ondersteuningstrukture:
	+ lang gange, bewegende wandelpaaie en straalbrûe word dikwels vervang deur vervoer met lughawebusse en instap met lugtrappe. (Dit laat ook vinniger vliegtuigomkeertyd toe, wat landingsfooie kan verlaag en vliegtuigbenutting kan verhoog).
	+ Bagasiehantering is baie vereenvoudig, bv. sommige LCCT's het selfs nie eers bagasiekarrousels nie.

Hierdie terminale kan egter ook moderne geriewe soos gratis Wi-Fi en gemaklike lugversorging hê. 'n Duitse studie (Swanson 2007) van koste het getoon dat laekostediensterminale by Maleisië se Kuala Lumpur en
Singapoer se Changi Lughawe, lugrederye rofweg 2/3 tot 3/4 van die totale landingskoste by die hoofterminaal gehef is; vir begrotingsensitiewe vervoerders kan enige besparingsvoordeel krities wees. 

Begrotingsterminale moet ook oorweeg of hulle slegs begrotinglugrederye of alle lugrederye wil bedien. Op hierdie manier kan 'n terminaal in wese sy laekoste-identiteit verloor. In die geval van Macau-lughawe, "vanuit 'n lughawe-perspektief is dit dikwels duurder om 'n aparte LCCT te hê as om een terminaal vir alle vervoerdertipes te hê, as gevolg van die behoefte om dienste en stelsels te dupliseer, insluitend inweeg, sekuriteit en immigrasie."
**Patrick Fillion** (gebore in 1973) is 'n Kanadese illustreerder en skrywer van strokiesverhale met temas van gay erotika.

Fillion is in Quebec gebore en het op 'n jong ouderdom strokiesprente en naakte figure begin teken, maar nadat hy in 1991 na Vancouver verhuis en deel van die gay gemeenskap geword het, het sy werk ontwikkel van gematig tot eksplisiete erotika. Mettertyd het sy styl al hoe riskanter materiaal ingesluit wat hy self as 'n unieke styl gepubliseer het.

In 2004 het Fillion en sy lewensmaat hulle eie uitgewery, Class Comics Inc. gestig wat 'n wye verskeidenheid gay erotiese strokiesverhale uitgegee het.

Die blootstelling van Fillion se karakters in Montreal se tydskrif *Zip* het gelei tot 'n ooreenkoms met die groot uitgewer Bruno Gmünder, wat van sy boeke soos *Heroes*, *Mighty Males* en *Hot Chocolate* uitgegee het. Class Comics se titels word deur Gmünder in Duits en deur H&O Editions in Frans vertaal.

Karakters
---------

Fillion se reeks karakters is hoofsaaklik jong, gespierde mans met buitengewoon groot penisse. Hulle bevind hulleself in talle gevaarlike en seksuele situasies, wat dikwels buiteaardse wesens en superskurke insluit.

### Camili-Cat

Camili-Cat het in 1986 die eerste keer in *Magma Forces* #5 verskyn. Hy is die laaste van 'n buiteaardse humanoïede spesie wat deels katagtig is. "Cam se tuisland is vernietig toe hy maar 'n kind was. Nou swerf hy deur die sterrestelsel met die hoop dat hy ander oorlewendes van sy spesie sal vind."

### Naked Justice

Naked Justice is 'n superheld met 'n groot penis wie se kostuum net uit stewels, lang handskoene en 'n gesigsmasker bestaan. Hy het in 2000 die eerste keer verskyn in twee uitgawes van sy eie reeks.

Class Comics: huidige uitgawes
------------------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * *Boytoons: The Men of Patrick Fillion* #1 (2003)
* *Boytoons: The Men of Patrick Fillion* #2-3 (2004)
* *Camili-Cat: Felinoids* #1 (2003)
* *Camili-Cat: Felinoids* #2 (2004)
* *Camili-Cat: Felinoids* #2 (net op webtuiste; 2004)
* *Camili-Cat: Purrfection* #1 (2004)
* *Camili-Cat: 20th Anniversary* (2006)
 |   | * *Deimos* #0 (2004)
* *Guardians of the Cube* #1-4 (2004)
* *Naked Justice* #1 (2003)
* *Naked Justice* #2 (2004)
* *Rapture* #1 (2005)
* *Satisfaction Guaranteed* #1 Expanded Edition (2004)
* *Satisfaction Guaranteed* #2-3 (2004)
 |

Kalenders
---------

* *Hot Chocolate* - 2007

Skakels
-------

* PatrickFillion.com
* Character bios - PatricFillion.com
* ClassComics.com
* Patrick Fillion blog - Boytoons.blogspot.com
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb145779962 (data)
* GND: 129839744
* ISNI: 0000 0000 1565 9378
* VIAF: 15017671
* WorldCat Identities: viaf-15017671

 |
Die **Bell 427** is 'n tweemotorige, meerdoelige, ligte helikopter wat ontwerp en vervaardig is deur Bell Helicopter en Samsung Aerospace Industries. Dit is in produksie vervang deur die groter Bell 429.

Ontwikkeling
------------

Bell het verskeie inkarnasies van 'n tweelingweergawe van sy suksesvolle Bell 206-reeks probeer, waaronder die doodgebore Bell 400 en 440 in die middel van die 1980's, en die beperkte produksie Bell 206LT TwinRanger in die vroeë 1990's. Bell se oorspronklike konsep vir die vervanging van die 206LT TwinRanger was die *Bell 407T*, 'n relatief eenvoudige tweemotorige ontwikkeling van die Bell 407 met twee Allison 250-C22B-enjins. Bell het egter tot die gevolgtrekking gekom dat die werkverrigting van die 407T onvoldoende sou wees.

Die maatskappy het begin met die ontwikkeling van 'n nuwe ligte tweeling, in vennootskap met die Suid-Koreaanse Samsung Aerospace Industries. In Februarie 1996 kondig Bell sy *Model 427* aan by die Heli Expo in Dallas. Die Bell 427 was die eerste vliegtuig van die onderneming wat volledig op 'n rekenaar ontwerp is.  Die Bell 427 se nooiensvlug was op 11 Desember 1997 gewees. Kanadese sertifisering is op 19 November 1999 toegeken, gevolg deur Amerikaanse sertifisering in Januarie 2000 en Amerikaanse FAA dubbele vlieënier IFR-sertifisering in Mei 2000. Bell bou die 427 se vliegdinamika-stelsels in Fort Worth, Texas, terwyl die finale montering by Bell se Mirabel, Quebec -fasiliteit uitgevoer word. Die 427 se romp en stert word deur Samsung by sy Sachon-aanleg in Suid-Korea gebou. Die eerste aflewerings aan kliënte het in Januarie 2000 plaasgevind.

Ontwerp
-------

 Kajuit van die Bell 427
Die Bell 427 word aangedryf deur twee Pratt &amp; Whitney Canada PW207D-turboas-enjins met FADEC. Net soos die Bell 407, gebruik die 427 'n vierblad-hoofrotorstelsel met 'n stewige, saamgestelde rotornaaf en 'n tweelemstertrotor.

Die kajuit van die Bell 427 is 33 cm langer as die 407, en bestaan hoofsaaklik uit 'n saamgestelde konstruksie. Die ontwerp verwyder die dakbalk wat die kajuithoogte op die 206/206L/407 belemmer, en het 'n opsionele skuifdeur aan die hoofkajuit.

Die 427 bied sitplek vir agt persone, (insluitend die vlieënier) in 'n twee+drie+drie rangskikking. Alternatiewe uitlegte sluit in vier in die hoofkajuit in 'n klubkonfigurasie, of twee opvoubeddens en twee mediese assistente vir mediese ontruimingswerk.

Operateurs
----------

* Vlag van Argentinië Argentinië
	+ Entre Rios Polisie
* Tsjeggiese Republiek
	+ Tsjeggiese HEMS: Alfa-helikopter
* Vlag van Paraguay Paraguay
	+ Paraguayse Lugmag
Patrick Soon-Shiong spreek afgevaardigdes toe by die 2014 NHS Konfederasie konferensie
**Patrick Soon-Shiong** (gebore 29 Julie 1952) is 'n Chinees-Suid-Afrikaanse oorplantingchirurg, miljardêr-sakeman, biowetenskaplike en media-eienaar. Hy is die uitvinder van die middel Abraxane, wat bekend geword het vir sy doeltreffendheid teen long-, bors- en pankreaskanker. Soon-Shiong is die stigter van NantWorks, 'n netwerk van gesondheidsorg-, biotegnologie- en kunsmatige intelligensie-beginonderneming;  'n adjunkprofessor in chirurgie en uitvoerende direkteur van die Wireless Health Institute aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles; en 'n besoekende professor by Imperial College London en Dartmouth College. Soon-Shiong het meer as 100 wetenskapartikels gepubliseer en het meer as 230 patente wêreldwyd verkry oor vooruitgang wat oor talle velde in tegnologie en medisyne strek.

Soon-Shiong is die voorsitter van drie nie-vir-winsorganisasies: die Chan Soon-Shiong Family Foundation, wat daarop gemik is om navorsing te befonds en ongelykhede in toegang tot gesondheidsorg en onderwys uit te wis; die Chan Soon-Shiong Institute for Advanced Health, wat gefokus is op die verandering van die manier waarop gesondheidsinligting gedeel word; en die Healthcare Transformation Institute, 'n vennootskap met die Universiteit van Arizona en die Arizona Staatsuniversiteit.

Hy is sedert 2010 'n minderheidseienaar van die Los Angeles Lakers, en sedert Junie 2018 die eienaar en uitvoerende voorsitter van die *Los Angeles Times* en *The San Diego Union-Tribune*. Gedurende April 2021 het *Forbes* Soon-Shiong se netto waarde as VS$11,5 miljard geskat. Hy het hom verbind tot die *Giving Pledge* en het belowe om ten minste die helfte van sy rykdom aan filantropie te skenk.
'n Oudburgemeester, Johanna Stoffels.
Dr. Karl Bremer was 'n boorling van Hopefield en kabinetsminister.
Hoërskool Hopefield lok leerders uit die hele Weskus.
**Hopefield** is 'n dorp in die Saldanhabaai munisipaliteit 37 km oos van Vredenburg op die hoofpad na Malmesbury met 'n bevolking van sowat 6 500 inwoners. Hopefield is die grootste dorp in die Sandveld.

Geskiedenis
-----------

Die dorp het in Desember 1851 ontstaan toe die NG Kerk 'n nuwe gemeente (Zouterivier) op die plaas Langekuil gestig het. Die eerste woonerwe is in 1852 uitgemeet deur twee beamptes van Kaapstad: majoor *Hope* en mnr. *Field* en die dorp is na hulle vernoem. Die spoorlyn vanaf Kaapstad het die dorp in 1903 bereik. 

'n Munisipaliteit is in 1914 gestig.

Die dorp lê weerskante van die Soutrivier. Die NG gemeente is meer as 160 jaar oud.

Wapens
------

**Munisipaliteit (1)** — Tot en met 1970 was Hopefield se munisipale wapen 'n anker op 'n skild binne 'n skildsoom.

**Munisipaliteit (2)** — 'n Verbeterde wapen is in 1970 by die Buro vir Heraldiek geregistreer: *In goud, 'n blou dwarsbalk belaai met 'n skedel van 'n voorhistoriese dier van goud en vergesel in die skildhoof van twee gousblomme van rooi en in die skildvoet van 'n sespuntige ster van blou*. Die helmteken was 'n goue koringgerf en die wapenspreuk "Spes anchora tuta". Die wapen is waarskynlik deur dr Cornelis Pama ontwerp.

Omgewing en distrik
-------------------

Die plaaslike hoërskool trek leerders van omliggende dorpe en ook van verder weg danksy sy koshuise, streng dissipline en hoë standaarde. Die distrik is 1 300 km2 groot en is bekend vir sy fynbos en veldblomme in die lente. Die ekonomie is op graan, skaapboerdery en heuning gegrond.

Fossiel perseel
---------------

Elandsfontein is 'n plaas 20 km suidwes van Hopefield waar argeologiese fondse van internasionale belang gemaak is. Die eerste uitgrawings is in 1953 deur dr Roland Singer gemaak.

Algemeen
--------

Hopefield is die geboortedorp van die bekende geneesheer en minister van gesondheid dr. Karl Bremer en die tuisdorp van Saldanhabaai se eerste burgemeester, me. Johanna Stoffels.

'n Tussenverkiesing op Hopefield op 23 Mei 2007, wat gevolg het op die bedanking van Johanna Stoffels as lid van die African National Congress en speaker van Saldanhabaai se munisipale raad, het meegebring dat die gesamentlike opposisie die raad se beheer by die ANC oorgeneem het, toe Stoffels as onafhanklike kandidaat teen die ANC-kandidaat gewen het met 1 285 stemme teenoor 985. Daar was 15 bedorwe stembriefies.

Sien ook
--------

* Kersefontein
* NG gemeente Hopefield
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
**Benaulim** (ook *Bannalem*) is 'n dorpie in die deelstaat Goa, Indië. Die dorpie is geleë in Salcete taluka van die Suid-Goa-distrik, met Colva in die noorde, Margao in die noordooste en Varca in die suide. Tydens die Portugese bewind was dit een van die nege communidades in Salcete. Benaulim is die geboorteplek van St Joseph Vaz, wat 'n priester en sendeling in Sri Lanka was. Benaulim is die tuiste van verskeie tradisionele skrynwerkers, en is lank reeds bekend as Goa se 'dorpie van skrynwerkers'. Tans is Benaulim 'n gewilde kusoord, bekend vir sy pragtige ryslande, soel weer en goue sandstrande. Dit huisves ook Goa se enigste Don Bosco-animasiesentrum. Daar is twee groot kerke in Benaulim. Die Holy Trinity Church in Mazilvaddo is 'n moderne kerk wat oor die eeue oue kapel van die Loiola Pereira-familie gebou is. Die St John the Baptist Church in Povacao area nader aan Colva, is waar St Joseph Vaz gedoop is.

In 2016 het Benaulim die 8ste BRICS-beraad aangebied.

Aardrykskunde
-------------

Benaulim is geleë by 15°16′12″N 73°56′5″E﻿ / ﻿15.27000°N 73.93472°O﻿ / 15.27000; 73.93472 en het 'n gemiddelde hoogte van 1 meter bo seevlak.

Demografie
----------

Benaulim het 'n bevolking van 11 919, waarvan 5 818 mans en 6 101 vroue is, volgens Sensus van Indië 2011. Die kinderbevolking in die ouderdomsgroep van 0-6 is 1 235 wat 10,36% van die totale bevolking is. Vroulike geslagsverhouding is 1 049 teenoor die Goa-staatsgemiddelde van 973.

Geletterdheid is 89,25% hoër as die staatsgemiddelde van 88,70%. Manlike geletterdheid is ongeveer 92,15% terwyl vroulike geletterdheid 86,51% is. Uit die totale bevolking was 4 316 besig met werk of besigheidsaktiwiteite. Hiervan was 3 087 mans terwyl 1 229 vroue was.

Toeristelokpunte
----------------

Benaulim het drie strande: Die hoof-Benaulim-strand word langs die Trinity-strand in die suide en Sernabatim-strand in die noorde begrens. Benaulim-strand is gewild onder die plaaslike inwoners en toeriste. Benewens sonbaai en swem, is daar ook opsies vir valskermseil, jetski, bootry en windbranderry. Benaulim-strande is ongerep, aangesien hulle relatief onontwikkeld is. As gevolg van verminderde menslike beweging tydens die koronavirus-grendeltyd, het vyf volwasse Olive Ridley-skilpaaie na dekades, in Junie 2020, op Benaulim-strand uitgespoel. Die skilpaaie was in visnette op die strand vasgekeer en is deur Benaulim-vissermanne gered.

Benaulim se hoofmark is naby Maria Hall (wat as 'n geleentheidsaal dien), 'n gemeenskapsentrum, geleë waar die meeste verblyf, restaurante, kruidenierswinkels en apteke gekonsentreer is.

Daar is een luukse hotel in Benaulim, Taj Exotica Resort & Spa, Goa. Daar is 'n versteekte ingang na die Benaulim-strand agter die oord.

Regering en politiek
--------------------

Benaulim is deel van Benaulim (Goa Assembly-kiesafdeling) en South Goa (Lok Sabha-kiesafdeling).
**Peter John Lavelle** (gebore 28 Februarie 1961) is 'n Amerikaanse joernalis en gasheer van CrossTalk, 'n politiese geselsprogram op die Engelstalige Russiese televisiekanaal RT. Lavelle is oorspronklik van Beverly Hills, Kalifornië maar woon tans in Moskou.

Biografie
---------

Lavelle het 'n BA-graad in Internasionale Ekonomiese Betrekkinge, 'n meestersgraad in Europese Geskiedenis, en 'n doktorsgraad in Europese Ekonomiese Geskiedenis aan die Universiteit van Kalifornië, Davis, verwerf. Hy was 'n Fulbright navorsingsgenoot aan die Instituut van Politiese Studies van die Poolse Akademie van Wetenskappe in Warskou, Pole.  Hy woon reeds vir meer as 30 jaar in Oos-Europa en Rusland. Hy was werksaam as 'n lektor aan die Universiteit van Warskou, as 'n marknavorser vir Colgate-Palmolive, en as 'n beleggingsanalis vir makelaarsfirmas, insluitende die Russiese Alfa Bank.

Hy was 'n vryskutjoernalis vir United Press International se Moskouse buro en het bydrae gemaak tot Radio Free Europe/Radio Liberty. Lavelle was ook die outeur van *Untimely Thoughts*, 'n elektroniese nuusbrief.
Die kern van die **Kemper Museum** in Colesberg is die unieke versameling voorwerpe en dokumente betreffende die Tweede Vryheidsoorlog.

Onderwerpe
----------

In die museum is objekte te sien van geskiedkundige belang vir Colesberg en omstreke. Die ongelyksoortige versameling bestaan uit fossiele, bokhorings, prente, manuskripte, illustrasies, halfedelstene, skulpe en items oor merinoboerdery en die perdeteelt. Daar is ‘n werkende perdemeul. Verskeie artefakte illustreer die lewe en tyd van vorige inwoners van die streek. Ou landbouwerktuie dateer uit die era toe die trekboere die dorp via Norvalspont as wegspringplek gebruik het vir hul reis na noord van die Oranjerivier en die Vaalrivier. ‘n Besondere besit van die museum is die oorspronklike skets deur die Colesbergse apteker C.J. Kemper (1806-1887) van een van die Van Plettenberg-bakens gemaak in 1830 op die plaas T’Zamenkomst (destyds die plaas van Tjaart van der Walt).

Skenking
--------

Op 3 November 1924 het hierdie museum begin toe die munisipale amptenaar George Ludwig Engelhardt (Luther, Luke, Luth) Kemper (\*Colesberg, 22 April 1856 - †Mafeking, 13 Oktober 1954) sy persoonlike versameling gedenkwaardighede aan sy tuisdorp geskenk het.

Bibliografie
------------

* de Jongh, Michael en Belinda Gordon: The forgotten front. Untold stories of the Anglo-Boer War in the Karoo. Durban: Watermark Press, 2018. ISBN 978-0-620-78699-7
* Fransen, Hans (samesteller): Guide to the museums of Southern Africa. Kaapstad: Suid-Afrikaanse Museumvereniging, 1978
Die **Norwalk-ooreenkoms** verwys na 'n memorandum van verstandhouding wat in September 2002 tussen die Financial Accounting Standards Board (FASB), die liggaam wat Amerikaanse rekeningkundige standaarde uitgee, en die International Accounting Standards Board (IASB) , die liggaam wat internasionale rekeningkundige standaarde uitgee, gesluit is. Die ooreenkoms word so genoem omdat dit in Norwalk bereik is.

Deur die ooreenkoms het die VSA sy verbintenis tot die harmoniëring van Amerikaanse AARP ("GAAP", d.i. Generally Accepted Accounting Principles") met Internasionale Finansiële Verslagdoeningstandaarde bevestig.

In 'n persverklaring na die sluiting van die ooreenkoms, het Robert H. Herz, voorsitter van die FASB, gesê: "Die FASB is verbind tot wêreldwye verslagdoeningstandaarde van hoë gehalte om gesonde wêreldwye kapitaalmarkte te ondersteun".

Die ooreenkoms maak voorsiening vir 'n aantal inisiatiewe, waaronder die uitskakeling van kleiner verskille tussen Amerikaanse en internasionale standaarde, asook om die toekomstige werkprogramme van die twee liggame te belyn en om gesamentlike projekte aan te pak.
**Silvertown** is 'n nywerheidsgebied aan die noordoewer van die Teemsrivier wat administratief deel uitmaak van die Londense distrik Borough of Newham. Die buurt is vernoem na die nyweraar Samuel Winkworth Silver (1791–1855) wat hier in 1852 'n rubberaanleg gevestig het. Silvertown word tans deur twee groot aanlegte oorheers - *Tate & Lyle* se suikerraffinadery (wat in 1880 opgerig is) en *John Knight ABP* se karkasverwerkingsaanleg. 

'n Lugaansig van Silvertown en die *Thames Barrier*
Silvertown, London City-lughawe en die Tate & Lyle-suikerraffinadery
Die buurt se industriële geskiedenis word oorskadu deur die ontploffing van 50 ton TNT op die werksterrein van *Brunner Mond & Company*, 'n chemiese aanleg naby West Ham waar ammunisie vervaardig is, op 19 Januarie 1917. Die ongeluk het 73 menselewens geëis en verwoesting gesaai in die fabriek se omgewing. Die ontploffing se drukgolf het vensters in die Savoy-hotel laat bars en 'n huurmotor in Pall Mall byna omgegooi.

London City-lughawe, een van vyf lughawens in of naby die Britse hoofstad, is aan die oostelike kant van Silvertown geleë.
**Nikolai Lwowitsj Loeganski** (Russies: Никола́й Льво́вич Луга́нский; \* 26 April 1972) is 'n Russiese pianis.

Vroeë lewe en opvoeding
-----------------------

Nikolai Loeganski is gebore op 26 April 1972 in Moskou, Rusland. Sy ouers was albei wetenskaplike navorsers. Op 5-jarige leeftyd, voordat hy geleer het om musiek te lees, het hy een van Beethoven se sonates geheel en al uit sy geheue gespeel. Hy het klavier studeer aan die Moskouse Sentrale Musiekskool en die Moskouse Konservatorium. Sy onderwysers was onder meer Tatiana Kestner, Tatiana Nikolayeva en Sergei Dorensky.

Loopbaan
--------

Loeganski in 2013
Gedurende die 1980's en vroeë 1990's het Loeganski verskeie pryse gewen, waarvan die noemenswaardigste die silwermedalje tydens die Internasionale Tsjaikofski-kompetisie in 1994 was (geen eersteprys is toegeken nie). Terselfdertys het hy begin op opnames te maak op die Melodija (Sowjetunie) en Vanguard Classics (Nederland) plate-etikette. Sy opvoering tydens die wenners-galakonsert tydens die 10de Internasionale Tsjaikofski-kompetisie is opgeneem en vrygestel op die Pioneer Classics platetiket (beide CD- en videolaserformaat). Dit is opgevolg deur opnames vir Japannese plaatetikette. Later het hy opnames gemaak vir Warner Classics, Erato Records, Pentatone Classics, Onyx Classics, DG en Naïve Records. In 2018 het Loeganski 'n eksklusiewe kontrak geteken met Harmonia Mundi. 

Loeganski het onder andere opgetree saam met Wadim Repin, Alexander Kniazev, Anna Netrebko, Joshua Bell, Juri Bashmet, Wadim Rudenko, Eliso Virsaladze, Mischa Maiski en Leonidas Kavakos. Hy het saamgewerk met dirigente soos Riccardo Chailly, Christoph Eschenbach, Wladimir Fedosejef, Waleri Gergijef, Neeme Järvi, Kurt Masur, Mikhail Pletnef, Gennady Rozhdestvensky, Yuri Simonof, Leonard Slatkin, Tugan Sokhiëf, Wladimir Spiwakof, Jefgeni Swetlanof, Yuri Temirkanov en Edo de Waart.

Loeganski gee ook klasse aan die Moskouse Konservatorium.

Persoonlike lewe
----------------

Loeganski woon in Moskou saam met sy vrou en drie kinders.

Pryse
-----

Pryse ontvang tydens kompetisies
* Eersteprys, Alle-Unies Kompetisie in Tbilisi (1988)
* Silwermedalje, 8ste Internasionale Bach Kompetisie in Leipzig (1988)
* Tweedeprys, Rachmaninoff-kompetisie in Moskou (1990)
* Beste pianis, Internasionale Somer Akademie "Mozarteum" in Salzburg, Oostenryk (1992)
* Silwermedalje, 10de Internasionale Tsjaikofski-kompetisie in Moskou (1994)

Ander pryse
* Ernest Neizvestny Privaat Liefdadigheidsfonds-prys (1994)
* Internasionale Terence Judd-prys (1995)
* Diapason d'Or (2000, 2001 en 2002)
* Preis der deutschen Schallplattenkritik (2003)
* Benoem as "Geëerde Burger van Ivanovka" in Tambof, Rusland (2004)
* Benoem as "Geëerde Kunstenaar van die Russiese Federasie" (2005)
* Echo Klassik-prys (2005)
* Echo Klassik-prys (2007)
* BBC Music Magazine Award (2011)
* Echo Klassik-prys (2013)
* Volkskunstenaar van Rusland (2013)
* Sergei Rachmaninoff Internasionale Prys (2016)
* Staatsprys van die Russiese Federasie (2019)
**Güyük Khan** (Mongools: Гүюг хаан, Chinees: 贵由, omstreeks 1206–1248), ook bekend as **Koejoek**, was die derde Groot Khan van die Mongoolse Ryk. As die oudste seun van Ögedei Khan en ’n kleinseun van Djengis Khan, het hy van 1246 tot 1248 regeer. Koeblai Khan, wat die Yuan-dinastie gestig het, het hom later die Chinese tempelnaam **keiser Dingzong van Yuan** gegee.

Lewe
----

Güyük het militêre opleiding ontvang en as offisier gedien onder Djengis Khan en Ögedei Khan. Hy het deelgeneem aan die inval in Kiëf-Roes en Sentraal-Europa in 1236–1241 saam met ander Mongoolse prinse, onder andere sy neef Batoe en halfbroer Kadan. Hy het sy afdeling gelei in die beleg van Rjazan. In dié tyd het hy en Batoe stry gekry.

In 1241 het Ögedei gesterf en Batoe het probeer om die verkiesing van ’n nuwe Groot Khan te vertraag. Vyf jaar later is Güyük egter verkies.

Bewind
------

*Mongole voor die mure van Wladimir*.
Güyük het van sy ma, wat tot met sy verkiesing regent was, se ongewilde verordeninge herroep en was ’n taamlike goeie khan. Hy het egter sy onderdane kwaad gemaak deur verskeie hoë offisiere van die vorige regering tereg te stel vir verraad. Hy was streng en intelligent, hoewel iesegrimmig en siek. Sy drinkgewoonte het sy gesondheid verder benadeel.

Batoe het Güyük se nuwe status aanvaar. Hy het ná die verkiesing die onderkoning van die hele westelike deel van die ryk geword; hy het roetinesake tussen die Russiese prinse hanteer, die goewerneurs van Iran aangestel en afgevaardigdes van die Kaukasus ontvang. Nadat die Mongole die Sultanaat van Rûm in Anatolië verower het, het Baijoe, die Mongoolse bevelvoerder in Persië, Dawid VII Oeloe uit die gevangenskap gered van sy tante, koningin Roesoedan van die Koninkryk van Georgië, en hom na Batoe en Güyük gestuur. Omdat Roesoedan bang was vir Baijoe se aggressiewe beleid, het sy haar seun Dawid VI Narin na Batoe se hof gestuur om amptelike erkenning te kry as haar opvolger. Batoe het Dawid VI ondersteun en hom die reg as opvolger gegee. Güyük het Dawid Oeloe egter die senior koning van Georgië gemaak en gelas dat Dawid Narin ondergeskik aan hom moes wees.

Die wantroue tussen Batoe en Güyük het hierna toegeneem, en Güyük het die amptenare in Iran en die Kaukasus met sy eie manne vervang. In 1248 het Güyük Batoe beveel om in Mongolië se rigting te reis en hy sou hom langs die pad ontmoet. Sommige mense het gedink hy wou Batoe in hegtenis neem en het hom gewaarsku. Batoe het die bevel gehoorsaam, maar ’n groot leër saamgeneem. Intussen het hy tyd probeer wen. Terwyl Güyük weswaarts getrek het, is hy skielik dood en ’n moontlike botsing is afgeweer.
| **Erfurt**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Duitsland Duitsland |
|  **Deelstaat** |  Thüringen |
|  **Koördinate** | 50°59′N 11°2′O﻿ / ﻿50.983°N 11.033°O﻿ / 50.983; 11.033 |
|  **Stigting (eerste verwysing)** | 742 |
|  **Stadstatus** | 1120 |
|  **Oppervlak:** |   |
|  - Totaal | 269,91 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 194 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2022) | 214 969 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 796/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|  - Somertyd | UTC +2 (MEST) |
|  **Klimaat** |   |
|  - Tipe | Gematigde seeklimaat |
|  - Gemiddelde jaarlikse temperatuur | 7,9 °C |
|  - Gem. temp. Januarie/Julie | -1,1 / 16,8 °C |
|  - Gemiddelde jaarlikse neerslag | 500 mm |
|  **Burgemeester** | Andreas Bausewein (SPD) |
|  **Amptelike webwerf** | *www.erfurt.de* |
|

**Erfurt** (Duits: [ˈɛrfʊrt]) is die administratiewe hoofstad van die Duitse deelstaat Thüringen en met 'n oppervlakte van 269,17 vierkante kilometer en 'n bevolking van 213 699 (soos op 31 Desember 2018) ook die grootste stad in dié deelstaat.

Erfurt is in die vrugbare Gerarivier-vallei van die Thüringer Bekken geleë. Reeds in 742 het die sendingbiskop Bonifatius in 'n brief aan pous Sagarias na die gunstige ligging van die destydse nedersetting *Erphesfurt* verwys en die stigting van 'n bisdom voorgestel. Erfurt het later tot die geestelike sentrum van Thüringen ontwikkel. Die ligging by die kruispunt van ou Duitse en Europese handelspaaie, uitgebreide handelsbetrekkinge en sy status as markstad het net soos die bestaan van 'n koninklike palts die groei van Erfurt tot die beduidendste stedelike sentrum in Thüringen verseker, alhoewel dit in politieke opsig eers in 1944 deel van Thüringen geword het (die stad was 'n besitting van die Keurvorstedom Mainz en vanaf 1802 van Pruise). Die plaaslike universiteit, wat in 1392 gestig is, is op twee na die oudste akademiese instelling in Duitsland, met die latere reformator Martin Luther as sy bekendste student.

Erfurt beskik oor 'n byna volledig bewaarde historiese stadskern uit die Middeleeue met 'n oppervlakte van bykans drie vierkante kilometer en argitektoniese besienswaardighede soos die Domkerk van Erfurt, die Severikerk, die Kramerbrug (Duits: *Krämerbrücke*), 25 parogiaalkerke en talle vakwerk- en burgerhuise. 

Vandag vorm administrasie en dienste die ekonomiese basis van Erfurt. Naas die openbare uitsaaier *Kinderkanal* het 'n aantal radiostasies en dagblaaie hulle hoofkwartiere in die stad. Die plaaslike handelskou is naas dié van Leipzig die beduidendste in die nuwe oostelike deelstate van Duitsland. In 2023 is die Joodse middeleeuse erfenis van Erfurt deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

Sien ook
--------

* Lys van Wêrelderfenisgebiede
**Sjiraz-wyn** verwys na twee verskillende en welbekende wyntipes. Histories word dié naam in verband gebring met die wyn wat verbou is in die omstreke van die stad Sjiraz in hedendaagse Iran. Vandag is "Sjiraz" 'n alternatiewe naam vir die Syrah-druifsoort, wat meestal in Australië en Suid-Afrika gebruik word. Die moderne "Sjiraz" druif is identies aan Syrah en kom oorspronklik van suidoos-Frankryk. Daar is egter geen bevestigde verband tussen dié druif en die stad Sjiraz nie.

Geskiedenis
-----------

Vier bottels Sjiraz-wyn in 'n winkel in Linz, Oostenryk
Teen die 9de eeu het Sjiraz, as Iran se "wynhoofstad", 'n reputasie ontwikkel as die streek wat die beste wyn in die wêreld geproduseer het. Verder meer is daar dokumentêre bewys dat Europese handelaars Sjiraz-wyn in die 17de eeu uitgevoer het. Die druiwe wat in die nabye omgewing van die stad verbou is het oor 'n meer "verwaterde" karakter beskik (te wyte aan intensiewe besproeiing) as die wat verbou is in terrasse naby die dorpie Khollar, soos beskryf deur Engelse en Franse reisigers in die 17de en 19de eeue. Die wyn wat van hierdie druiwe geproduseer is was wit, en het in twee verskillende vorme voorgekom: droë wyn vir onmiddellike verbruik, en soet wyn wat verouder is. Laasgenoemde is vergelyk met "'n ou sjerrie" (een van die gewildste Europese wynsoorte in daardie tyd). Daar word gesê dat die wyn op vyfjarige ouderdom 'n delikate en neutagtige geur gehad het.

Alhoewel reisigers die wyn beskryf het as wit, bestaan daar oënskynlik geen ampelografiese beskrywings van die wingerdstokke of druiwe nie. Marco Polo maak melding van die wyn; ander klassieke bronne beskryf weer druifstokke wat deur katrolle en gewigte gemanipuleer is sodat dit teen een kant van 'n huis opwaarts gegroei het en aan 'n ander kant afgetuimel het.

Die Britse digter Edward FitzGerald het later die *Rubaijat* deur die Persiese digter Omar Khayyám, waarin Sjiraz-wyn geprys word, vertaal. 

In hedendaagse Iran kan Sjiraz-wyn nie op wettige wyse geproduseer word nie as gevolg van die verbod op alkohol in Islam. Voor die Islamitiese rewolusie van 1979 was daar egter soveel as 300 wynkelders in Iran; vandag is daar geen. Iran is nie meer 'n wynproduserende land nie, maar Iranse Christene word toegelaat om wyn te fermenteer.

Moderne era
-----------

Ten spyte van die naam van die wyn bestaan daar geen bewese verband tussen die stad Sjiraz en die hedendaagse rooiwynvariëteit nie. Die druifsoort word geplant in onder andere Australië, Suid-Afrika, Argentinië, Kanada, en die Verenigde State. Die moderne Sjiraz-druifsoort, wat identies is aan die Syrah-druifsoort, is in Australië gevestig deur James Busby, die "vader" van Australiese wyn. Busby het deur Spanje en Frankryk gereis en die wingerstokke versamel wat weldra die boustene sou vorm van die Australiese wynindustrie.
Embleem van die Unesco-Wêrelderfenisgebiede
Kulturele Wêrelderfenisgebiede volgens lande
Natuurlike Wêrelderfenisgebiede volgens lande
Kulturele en natuurlike Wêrelderfenisgebiede volgens lande
'n **Unesco-wêrelderfenisgebied** is 'n spesifieke plek (soos 'n woud, bergreeks, meer, woestyn, gebou of stad) wat benoem is vir die internasionale wêrelderfenisprogram wat deur Unesco bedryf word.

Die program poog om terreine van besondere belang, kultureel of natuurlik, te katalogiseer, genoem en bewaar vir die gemene erfenis van die mensdom. Plekke op die lys kan fondse vanuit die Wêrelderfenisfonds ontvang onder sekere omstandighede. Die program is gestig deur die *Convention Concerning the Protection of World Cultural and Natural Heritage* wat aangeneem is deur die Algemene Konferensie van Unesco op 16 November 1972. Sedertdien het 192 lande hierdie konvensie geratifiseer, wat dit een van die mees voldoende internasionale instrumente ter wêreld maak. Net Liechtenstein, Nauru, Somalië en Tuvalu is geen party van die konvensie nie.

Teen 2023 is altesaam 1 199 gebiede ingesluit in die lys, waarvan 933 kultureel, 227 natuurlik en 39 gemengde plekke in 168 Staatspartye is. Italië het tans met 59 die meeste wêrelderfenisgebiede, gevolg deur die Volksrepubliek China (57), Duitsland en Frankryk (52 elk), Spanje (50), Indië (42), Meksiko (35) en die Verenigde Koninkryk (33). Daar is tans tien wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika.

Lyste van Wêrelderfenisgebiede
------------------------------

* Lys van Wêrelderfenisgebiede
* Wêrelderfenisgebiede in Suid-Afrika

Notas
-----

1. ↑  Syfers vir Frankryk en die Verenigde Koninkryk sluit hul oorsese gebiede in, sien Britse oorsese gebiede en Franse oorsese gebiede.
**Megiel Burger Odendaal** (gebore 15 April 1993 in Bloemfontein, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Lions in Superrugby en die Goue Leeus in die Curriebeker speel. Sy gereelde posisie is binnesenter.

Loopbaan
--------

### Jeugjare en Varsitybeker-rugby

Odendaal het sy hoërskoolrugby vir Hoërskool Monument in Krugersdorp gespeel, wat gelei het tot sy insluiting in Goue Leeus-spanne vir jeugweektoernooie; hy het vir hul o/16-span by die 2009 Grant Khomo-week gespeel en vir hul o/18-span by die 2011 Cravenweek.

Ná die 2011-seisoen het hy die Jukskeirivier oorgesteek om hom by die Blou Bulle in Pretoria aan te sluit. Hy het vir die Blou Bulle o/19 span in die 2012 o.19-provinsiale kampioenskap gespeel en in dieselfde jaar die stap tot o.21-vlak gemaak en vir die Blou Bulle o/21 in die 2012 onder-21 Provinsiale Kampioenskap gespeel. Hy het ook op daardie vlak in die 2013 Onder-21 Provinsiale Kampioenskap gespeel.

### Blou Bulle

Sy eersterangse debuut het twee dae voor sy 20ste verjaardag gekom; toe hy vir die Blou Bulle begin in hul 2013 Vodacombeker-wedstryd teen die Valke in Springs gespeel het, 'n sege van 74–14 in sy enigste verskyning van die seisoen.

Sy eerste betrokkenheid op Curriebeker-vlak was in 2014, toe hy aangewys is in die Blou Bulle-groep vir die 2014 Curriebekerseisoen en hy was in die beginspan vir hul openingswedstryd van die seisoen teen die Goue Leeus.

### Lions

Daar is op 13 Julie 2020 aangekondig dat Odendaal die Bulls verlaat om hom by die Lions aan te sluit.

### Wasps Rugby

Op 22 Februarie 2022 is aangekondig dat hy by Wasps Rugby geteken het voor die 2022/23-seisoen.
**Richard Slaughter** is 'n futuris, akademikus en skrywer op die gebied van toekomsstudies, toegepaste vooruitskouing en sosiale innovasie. Hy is die mededirekteur van Foresight International, en het die tydskrifte *Futures* en *Foresight* geredigeer. Sy werk het gefokus op die ontwikkeling van die teorie en praktyk van toekoms in die onderwys; die oorgang van empiriese na kritiese toekomswerk; om integrale teorie in toekomskunde te bring, en saam met ander te werk om effektiewe reaksies te stimuleer op wat hy as 'n "wêreldwye noodgeval" beskou, gedeeltelik geskep deur die samevloeiing van die oliehoogtepunt (*peak oil*) en aardverwarming.

In 2009 word die spesiale uitgawe van *Futures on Integral Futures*, wat deur Slaughter versorg is, deur die Vereniging van Professionele Futuriste tot een van die "belangrikste futures-werke van 2008" aangewys.

Die Australian Foresight Institute, wat in 1999 gestig is aan die Swinburne Universiteit vir Tegnologie, is ontwerp as 'n gespesialiseerde eenheid vir navorsing en nagraadse studies. 'n Navorsingsprogram oor die skep en handhawing van sosiale vooruitskouing is deur die Pratt-stigting befonds en ondersteun en het 'n reeks monografieë opgestel.

Die instituut is in 2005 gestig, met die onderrigprogram wat toegeken is aan die Swinburne Universiteit van Tegnologie se fakulteit besigheid en entrepreneurskap, met die nuwe naam *The Strategic Foresight Program*.

Geselekteerde werke
-------------------

* *Birds in Bermuda*. Bermuda Bookstores Ltd. Hamilton, Bermuda: ix + 158pp (1975) With photographs by the author.
* *Recovering the Future*. Grad. School of Environ. Science, Monash University, Melbourne: iv + 189 pp (1988) ISBN 0-86746-667-7
* *Studying the Future*, Bicentennial Futures Education Project. Commission For the Future, Melbourne: xiv + 82 pp (1989) ISBN 0-642-14281-5
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Natriumbromied |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | NaBr |
| Molêre massa | 102,89 g/mol  |
| CAS-nommer | 7647-15-6   |
| Voorkoms | Kleurlose of wit vaste stof   |
| Reuk | geen |
| **Fasegedrag**   |
| Selkonstantes | a=593 pm   |
| Ruimtegroep | Fm3m  |
| Nommer | 225   |
| Strukturbericht | B1 |
| Smeltpunt | 755 °C |
| Kookpunt | 1390 °C |
| Digtheid | 3,2 [g/cm3 @ 25 °C |
| Oplosbaarheid | 946 [g/L] @ 25 °C  |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa | geen |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt | onbrandbaar |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Natriumbromied** is 'n verbinding van natrium en broom met formule NaBr. Dit is 'n sout van die suur waterstofbromied (HBr) en die basis natriumhidroksied (NaOH).

Dit is 'n kleurlose of wit materiaal wat diamagneties en elektries isolerend is. Die bandgaping is direk maar taamlik breed (4,09 eV)

natriumbromied word uit seewater en ander bogrondse en ondergrondse waters verkry. Die sout word gebruik in vloeistowwe wat in die olie- en gaseksplorasie gebruik word. In kragstasies wat steenkool verbrand word dit gebruik om kwikdamp af te vang. Dit vind ook in watersuiwering toepassing

Die sout is in die 19de en vroeë 20ste eeu toegepas teen epilepsie, maar vandag word dit net by honde en katte soms nog gebruik.

Eienskappe
----------

By indamping van 'n versadigde oplossing van natriumbromied word 'n hidraat NaBr.2H2O gevorm. Hierdie hidraat het by kamertemperatuur 'n waterdampdruk van 0,34 relatief teenoor water. Dit is die enigste bekende hidraat.

As chloorgas deur 'n oplossing van natriumbromied gevoer word, tree 'n redoksreaksie op:

{\displaystyle Cl\_{2}+2Br^{-}\rightarrow Br\_{2}+2Cl^{-}}
Die chloor oksideer die bromiedione tot die element broom. Hierdie reaksie kan gebruik word om uit seewater broom te verkry. By verdamping slaan eers tafelsout NaCl neer. As dit verwyder is, bly 'n oplossing oor waarin bromide gekonsentreer is. Behandeling met chloor stel broom vry.
Die **Rooi-ivoor** (*Berchemia zeyheri*) is 'n middelgroot boom (tot 15 m hoog) wat inheems is in Botswana, Eswatini, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe. In Suid-Afrika word dit aangetref in klipperige bosveld vanaf die suide van KwaZulu-Natal, noordwaarts tot in die suide van Zimbabwe en weswaarts tot in Kimberley. Sy blare lyk net soos die bruinivoor s'n. Die hout van die boom is 'n dowwe rooi en kieries en knopkieries van die hout mag tradisioneel slegs deur Zoeloe-koninklikes gebruik word.

Die boom kom voor op die lys van Suid-Afrikaanse beskermde bome. Dit mag dus nie sonder amptelike toestemming verwyder of beskadig word nie.

Verspreiding
------------

Die rooi-ivoor groei hoofsaaklik in suidelike subtropiese gebiede. In Suid-Afrika kom die boom voor in die provinsies Limpopo, Noord-Kaap, Noordwes, KwaZulu-Natal en Mpumalanga.

Aanplanting
-----------

Die boom kan redelik maklik van saad gekweek word. Alhoewel dit stadig groei, kant dit ‘n hoogte van ‘n 15m bereik. Dit is nie teen lae temperature opgewassse nie. In groot tuine kom die mooi boom goed tot sy reg. Voëls en vrugtevlermuise word gelok na die smaaklike geel, bruin, rooierige en soms selfs pers steenvrug.

Hout
----

Die hardheid van die hout is ‘n besondere kenmerk. Ook het dit ‘n opvallende helder pienk tot rooi kleur. Dit word gebruik vir die maak van meubels en veral snoeker- en biljartstokke en hewwe van messe. Rooi-ivoor was tot die Anglo-Zoeloeoorlog die koninklike boom van die Zoeloe-volk. Gebruik van die hout was voorbehou tot lede van die koninklike familie en die hoofmanne. Dele van die boom is ook verwerk in tradisionele medisyne.

Name
----

* Wetenskaplike naam: *Berchemia zeyheri*.
* Tswanas verwys na die boom as die *moye*.
* Zoeloes ken dit as die *umncaka*.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* *Watter Boom is dit?* Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1
* Plants of the World Online
* REDLIST Sanbi
* PlantZAfrica
* Landbouweekblad, 5 Mei 2022
**Stephen Bradley Saad** (gebore Junie 1964) is 'n Suid-Afrikaanse miljardêr-sakeman, wat die stigter en uitvoerende hoof is van Aspen Pharmacare, die grootste vervaardiger van generiese medisyne in Afrika.

Vroeë lewe
----------

Stephen Bradley Saad is in Junie 1964 vir Libanese ouers gebore, en het in Durban, Suid-Afrika, grootgeword. Hy was op skool aan die Hoërskool Durban. Hy het aan die Universiteit van Natal gegradueer, waar hy 'n Baccalaureus in Handel ontvang het. Hy het rugby in Ierland gespeel en gestudeer om 'n geoktrooieerde rekenmeester te word.

Loopbaan
--------

Hy het sy loopbaan begin by *Quickmed*, 'n verspreidingsmaatskappy van voorskrifmedikasie in swart townships tydens apartheid. Op die ouderdom van nege-en-twintig het hy sy aandeel in Covan Zurich vir VS$3 miljoen verkoop en sodoende 'n miljoenêr geword.

In 1997 was hy saam met Gus Attridge 'n medestigter van Aspen Pharmacare, 'n publieke maatskappy wat op die Johannesburgse Aandelebeurs verhandel word. Die maatskappy het die grootste produsent van generiese medisyne op die Afrika-kontinent geword.  Hy dien as sy uitvoerende hoof en Gus Attridge as sy adjunk- uitvoerende hoof, en dien op sy direksie. In 2011 was hy VS$640 miljoen werd en het hy een van Afrika se 40 rykste mense geword.> Sy aandeleportefeulje het in 2013 met 75% gestyg. Hy is nou VS$1,4 miljard werd.

Daarbenewens is hy voorsitter van die Sharks, 'n rugbyunie in Durban. Hy dien ook op die raad van trustees van sy alma mater, die Hoërskool Durban.  In 2014 is 'n eredoktorsgraad deur die Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit aan hom toegeken vir die positiewe rol van Aspen in die stad Gqeberha.

Persoonlike lewe
----------------

Hy woon in Durban en spandeer tyd by sy privaatreservaat in die Sabi Sand-wildreservaat langs die Krugerwildtuin. Hy is getroud en het vier dogters.
Susan Branch
**Susan Branch** (12 April 1947- ) is 'n Amerikaanse skrywer, waterverfkunstenaar en 'n ontwerper. Haar werke sluit die *Heart of the Home* reeks kookboeke in, 'n reeks waarin sy ook die illustreerder was.

Lewe
----

Sy is gebore as die oudste kind van Patricia Louise (Smith) en John Patrick Stewart se agt kinders. Branch het grootgeword in die San Fernando-vallei buite Los Angeles, Kalifornië. Haar lewensverhaal word opgeteken in haar 2015-memoires, *The Fairy Tale Girl*. Sy het haar eerste kommersiële sukses in 1978 by die Red Door Gallery in Beverly Hills, Kalifornië, behaal. In 1982 het Branch van Kalifornië na die eiland Martha's Vineyard aan die kus van Massachusetts verhuis, 'n storie wat in die tweede volume van haar memoires, *Martha's Vineyard, Isle of Dreams*, wat in 2016 gepubliseer is, vertel word. In 1986 is die eerste van elf volumes, *Heart of the Home, Notes from a Vineyard Kitchen*, uitgegee deur Hachette Book Group (voorheen "Little, Brown and Company"). In 1990 is Branch se boek, *Christmas from the Heart of the Home* genomineer vir die James Beard-toekenning. Sy woon op Martha's Vineyard saam met haar lewensmaat Joe Hall en bestuur Susan Branch Studios.

Branch se boek, *A Fine Romance, Falling in Love with the English Countryside* (2013), is bespreek in 'n artikel in Publishers Weekly beide vir die snelheid van sy verkope (wat in 3de druk gaan) en hoe 'n gevestigde skrywer risiko's geneem het deur 'n hibriede uitgewerroete te kies. Haar jongste boek, *Martha's Vineyard, Isle of Dreams,* wat 'n New York Times-topverkoper is, is deur haar eie uitgewer, Spring Street Publishing, gepubliseer. Haar toetrede tot selfpublikasie word in 'n onlangse artikel in *Publishers Weekly* bespreek.

Bibliografie
------------

* **Heart of the Home, Notes from a Vineyard Kitchen** (1986)
* **Vineyard Seasons** (1988)
* *Christmas from the heart of the home* (1990)
* *Baby Love* (1992)
* *Love from the heart of the home* (1994)
* *The Summer Book* (1995)
* *Christmas Joy* (1995)
* *Days from the heart of the home* (1996)
* *Sweets to the Sweet* (1998)
* *Girlfriends forever* (2000)
* *Christmas memories* (2001)
* *Autums* (2004)
* *A Fine Romance* , Falling in Love with the English Countryside (2013)
* *Sprokiesmeisie* (2015)
* Martha's Vineyard, Isle of Dreams (2016)
Swift word veral gebruik om gammaflitse te ondersoek.
**Swift** is die naam van ’n satelliet vir sterrekundige waarnemings, veral van sogenaamde gammaflitse (Engels: *gamma-ray bursts* of *GRBs*). Die volle Engelse naam is die **Swift Gamma-Ray Burst Mission**; dit is genoem na die vinnige swaaivermoë van die satelliet se instrumente asook na die windswaels, ’n familie voëls wat in Engels *swifts* genoem word.

Die Swift is op 20 November 2004 gelanseer. Die hoof van die sending is Neil Gehrels van Nasa se Goddard-ruimtevlugsentrum en die projek is deel van ’n samewerkingsooreenkoms tussen Goddard en ’n internasionale konsortium van die VSA, Brittanje en Italië. Die sending word bestuur vanaf die Universiteit van Pennsilvanië.

Oorsig
------

’n Animasie wat wys hoe Swift verby die Aarde vlieg en die ruimte in skiet.
Swift is ’n ruimtesterrewag wat verskeie soorte strale kan waarneem en vir veral die bestudering van gammaflitse gebruik word. Sy drie instrumente werk saam om gammaflitse en ander nagloede in die gammastraal-, X-straal-, ultraviolet- en optiese golflengte te bestudeer.

Een van Swift se monitors skandeer die lug voortdurend en die instrumente swaai dan in die rigting van moontlike gammaflitse. Alles wat Swift ontdek, word na die Aarde gestuur en dié data is beskikbaar aan ander sterrewagte. Tussendeur is Swift beskikbaar vir ander wetenskaplike ondersoeke; wetenskaplikes van universiteite en ander organisasies kan voorstelle vir moontlike waarnemings instuur.

Die sentrum van waar die satelliet beheer word, is by die Universiteit van Pennsilvanië geleë. Die bestuur daarvan word behartig deur die universiteit en subkontrakteurs. 

Op 23 April 2009 het Swift ’n gammaflits waargeneem van ’n ster wat ontplof het toe die heelal net 630 miljoen jaar oud was. Die flits (GRB090423), wat net in die X-straal-golflengte waarneembaar was, was toe die verste kosmiese ontploffing wat nog waargeneem is – sowat 13,035 miljard ligjare ver.

Die satelliet het drie instrumente aan boord:

* XRT (X-Ray Telescope)
* BAT (Burst Alert Telescope)
* UVOT (Ultraviolet/Optical Telescope)