recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Skets van frambose wat uit die 19de eeu dateer.
Die **framboos** is die eetbare vrugte van 'n menigte van plantspesies in die genus *Rubus* van die roosfamilie, waarvan die meeste in die subgenus *Idaeobatus* val; die naam is ook van toepassing op hierdie plante self. Frambose is meerjarige plante met houtagtige stingels. Frambose is 'n belangrike kommersiële vrugtegewas, wat wyd verbou word in alle gematigde streke van die wêreld.

Baie van die belangrikste moderne kommersiële rooi framboos kultivars is afkomstig van kruisings tussen *R. idaeus* en *R. strigosus*. Sommige plantkundiges verbind die Eurasiese en Amerikaanse rooi frambose almal aan 'n enkele spesies, *Rubus idaeus*, met die Europese plante dan geklassifiseer as óf *R. idaeus subsp. idaeus* of *R. idaeus var. idaeus*, en die inheemse Noord-Amerikaanse rooi frambose geklassifiseer as óf *R. idaeus subsp. strigosus*, of *R. idaeus var. strigosus*. Onlangse teling het gelei tot kultivars wat doringloos is en sterk regop groei, sonder die nodigheid van ondersteuning.

* Vrugte van vier verskillende spesies frambose.
* Die mees algemeen gekweekte framboos dra rooi bessies.
* Pers frambooshibriede (asook swart framboos) is van belang vir kwekers vanweë hul potensiaal as nutraseutika.
* Vrugte van 'n goue frambooskultivar
***Foudia*** is 'n genus van sangvoëls in die familie van wewervoëls (*Ploceidae*).

Verspreiding
------------

Hierdie voëls is inheems aan die eilande van die westelike Indiese Oseaan, waar hulle op Madagaskar, die Seychelle, die Comore-eilande en die Maskareense eilande voorkom. Die Madagaskarwewer is ook na die Chagos-argipel, Bahrein en Saint Helena ingevoer. Terwyl die Madagaskarwewer een van die mees algemene voëls van die streek is, word 'n paar van die ander Foudia-spesies as bedreigd beskou, veral die Mauritiuswewer, wat kritiek bedreigd is.

Beskrywing
----------

Die voëls is 12 tot 15 sentimeter lank en het kort, keëlvormige snawels. Die mannetjies se broeigewaad is meestal kleurryk met helderrooi of geel kopvere en soms ook elders. Nie-broeiende mannetjies en wyfies is vaal, mossie-agtige voëls met oorwegend grys-bruin vere.

Habitat en gedrag
-----------------

Fodies word tipies in woude, boomveld of bossieveld gevind, maar sommige kom ook in mensgemaakte habitatte voor, veral die Madagaskarwewer. Sommige spesies voed hoofsaaklik op sade terwyl ander grootliks insekvretend is. Fodies bou 'n koepelvormige nes van gras en ander plantmateriaal. Dit het 'n kant-opening en hang aan 'n tak of van 'n palmblaar.

Spesies
-------

Die genus omvat die volgende spesies:

* Aldabrawewer (*Foudia aldabrana*)
* Comore-wewer (*Foudia eminentissima*)
* Rodrigues-wewer (*Foudia flavicans*)
* Madagaskarwewer (*Foudia madagascariensis*)
* Woudwewer (*Foudia omissa*)
* Mauritiuswewer (*Foudia rubra*)
* Seychellewewer (*Foudia sechellarum*)

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Die wapen van Natal
Die **wapen van Natal** was die amptelike heraldiese simbool van Natal as kolonie vanaf 1907 tot 1910, en as provinsie vanaf 1910 tot 1994. Die wapen word nie meer amptelik gebruik nie.

Die amptelike wapenbeskrywing is:

> In blou, geplaas voor berge en op 'n vlakte, twee swartwildebeeste in volle ren langs mekaar in natuurlike staat, alles van natuurlike kleur, die skild gedek deur 'n kroon bestaande uit 'n hoofring beset met breedarmige kruise en vier diademe getop deur 'n breedarmige kruis, alles van goud, met 'n swart mus; op 'n lint onderaan die skild, die woord "NATAL".
> 
> 
> 

Aanvanklik het die wapen slegs uit die skild bestaan; die kroon en die lint met die naam is later bygevoeg.

Geskiedenis
-----------

Die wapen is in 1907 deur G. Ambrose Lee, die *York Herald* by die College of Arms in Engeland op versoek van die Natalse koloniale regering ontwerp. Die wildebeeste was reeds dekades lank Natal se amptelike simbool, wat op sy ampsseël en vlagkenteken gepryk het. Koning Edward VII het die wapen amptelik op 16 Mei 1907 aan die kolonie toegeken.

Die Natalse Provinsiale Administrasie wat die koloniale regering in 1910 vervang het, het die wapen behou, en die koninklike kroon en die naamlint daarby gevoeg. Toe die wapen in 1955 weer by die College of Arms op rekord geplaas is, is die kroon effens aangepas om dit uniek aan Natal te maak. Die wapen is in 1969 by die Buro vir Heraldiek geregistreer en is tot 1994 as provinsiale wapen gebruik.

Sien ook
--------

* Wapen van Kaapland
* Wapen van die Oranje-Vrystaat
* Wapen van Suid-Afrika
* Wapen van Transvaal
* Wapens van provinsies van Suid-Afrika
* Suid-Afrikaanse heraldiek
Die geskiedkundige Ferguson Hall het onder meer Lux Verbi se kantore gehuisves, tot die filiaal terug Kaapstad toe verskuif is in 2010.
**Lux Verbi** is die markleier in die vervaardiging en verspreiding van Christelike media van gehalte in en vanuit Suid-Afrika. 

Lux Verbi vervaardig en versprei 'n verskeidenheid Christelike produkte effektief en winsgewend. Die maatskappy bied produkte en dienste van hoë gehalte en streef daarna om 'n onbesproke Christelike sake-etiek te handhaaf.

Agtergrond
----------

Lux Verbi het ontstaan uit die oudste uitgewersmaatskappy in Suid-Afrika, NG Kerk-Uitgewers, wat in 1818 gestig is. Die Bybelgenootskap van Suid-Afrika, wat uit dieselfde moedermaatskappy ontstaan het, versprei steeds miljoene Bybels elke jaar, maar is nie aan Lux Verbi verwant nie.

Gedurende die 1980's en 1990's was Lux Verbi een van die voorste spesialis Christelike boek handelaars in Suid Afrika met takke reg oor die land. Die hoof kantoor was in 30 Waterkant straat in Kaapstad. 

Lux Verbi en Bybel-Media se sake-eenhede het in 1999 saamgesmelt om 'n sterk nuwe maatskappy te vorm. Dit is Lux Verbi.BM genoem. Die nuwe maatskappy se hoofkantoor was op Wellington in die Boland. In April 2010 het Lux Verbi se kantore verskuif na die Naspers-gebou in Heerengracht 40, Kaapstad. In Julie 2011 het Lux Verbi en Bybel-Media se sake-eenhede weer twee afsonderlike entiteite geword. Lux Verbi is ingelyf by die NB-Groep wat bestaan uit Lux Verbi, NB-uitgewers en Van Schaik-uitgewers. 

NB-Groep is deel van die grootste mediagroep in Afrika, wat onder meer televisie, tydskrifte, koerante, uitgewerye en verspreidingsloodse insluit en wat die toon aangee wat posbestellings en elektroniese media betref.
Stappe om 'n Von Koch-kurwe te maak, 'n voorbeeld van 'n fraktaal.
**Fraktaalmeetkunde** of verdelingsmeetkunde is die meetkunde wat die graad van onreëlmatigheid meet van bepaalde tipes onreëlmatige vorms. Die term fraktaal word afgelei van latynse begrip *fractus* wat die oppervlak van 'n gebreekte steen aandui. 'n Fraktaal word gesien as 'n vorm wat geheel en al onreëlmatig is en waarvan dieselfde graad van onreëlmatigheid figureer op alle skale van waarneming. Dus 'n fraktaalvorm lyk dieselfde ongeag van hoe naby of van hoe vêr die vorm van die waarnemer is. 

In effek beteken dit dat 'n waarneming van 'n gedeelte van 'n fraktaalstelsel ekwivalent is aan die waarneming van die stelsel as geheel. Fraktaalmeetkunde het getoon dat daar tog 'n patroon van orde bestaan in 'n sisteem van wanorde. Fraktaalmeetkunde het baie bygedra tot die ontwikkeling van wiskunde, stelselteorie en chaosteorie. Sedertdien is daar gevind in die natuurwetenskap en biologie dat fraktaalpatrone orals in die natuur bestaan. 

Benoit Mandelbrot het die veld van fraktaalmeetkunde ontwerp gedurende die 1970's en het die term fraktaal in 1975 die lig laat sien.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb119730272 (data)
* LCCN: sh85051147
* NDL: 00576561

 |
Die hidroksielradikaal, Lewisstruktuur wat getoon word, bevat een ongepaarde elektron
'n **Radikaal** is 'n chemiese spesie wat ongepaarde elektrone besit.

Anorganiese radikale
--------------------

Hierdie woord word veral in die organiese chemie gebruik en hoewel byvoorbeeld 'n neodimium-ioon soos Nd3+ ook drie ongepaarde elektrone het word dit selde 'n radikaal genoem. Ander anorganiese radikale is die molekule NO, NO2 en O2. Die laaste is selfs 'n diradikaal met twee ongepaarde elektrone. Hierdie spesies word soms wel radikale genoem.

Organiese radikale
------------------

'n Goeie voorbeeld van die vorming van 'n organiese radikaal is die reaksie van die gasse metaan en chloor in teenwoordigheid van sonlig.

Die binding in 'n chloormolekuul word eers deur absorpsie van 'n foton verbreek, 'n proses wat fotolise genoem word.

{\displaystyle Cl\_{2}+h\nu \to 2Cl\bullet }
Die gevormde chlooratome het 'n [Ne]3s23p5-konfigurasie met een ongepaarde elektron. Hulle is dus (anorganiese) radikale. Radikale is dikwels taamlik reaktief en in hierdie mengsel kan hulle 'n waterstofatoom van 'n metaan molekuul vat. Dit het die vorming van 'n (organiese) metielradikaal tot gevolg.

{\displaystyle Cl\bullet +CH\_{4}\to CH\_{3}\bullet +HCl}
Die gevormde metielradikaal is uiters reaktief. Hierdie is 'n algemene kenmerk van organiese radikale.

Rekombinasie
------------

Organiese radikale het dikwels 'n kort lewensduur. Daar is gewoonlik volop rekombinasiereaksies, soos dié wat chlorometaan en etaan vorm.

{\displaystyle Cl\bullet +CH\_{3}\bullet \to CH\_{3}Cl}
{\displaystyle CH\_{3}\bullet +CH\_{3}\bullet \to CH\_{3}CH\_{3}}
In reaksies wat volgens 'n radikaalmeganisme verloop word daarom dikwels 'n mengsel van produkte gevorm.
Die Wapen van Kaapland in 1876.
Die **wapen van Kaapland** was die amptelike heraldiese simbool van die Kaapkolonie vanaf 1875 tot 1910, en die Kaapprovinsie vanaf 1910 tot 1994. Die wapen word nie meer amptelik gebruik nie.

Die amptelike wapenbeskrywing is:

> 
> * **Wapen:** In rooi, 'n klimmende leeu, getong en genael van blou, vergesel van drie ringe, alles goud; op 'n skildhoof van silwer drie blou koeke, elk belaai met 'n fleur-de-lis van goud.
> * **Helmteken:** Die figuur van die Hoop, gekleed in silwer met blou mantel, rustende met die regterarm op 'n rots en met die linkerhand geplaas op 'n swart anker met kabel van natuurlike kleur.
> * **Skildhouers:** Regs 'n swartwildebees en links 'n gemsbok, albei van natuurlike kleur.
> * **Wapenspreuk:** SPES BONA.
> 
> 
> 

Tot 1952, was die figuur van die Hoop in blou geklee.

Geskiedenis
-----------

Die wapen is in 1875 deur Charles Fairbridge in opdrag van die Kaapse regering ontwerp. Hy het Jan van Riebeeck se familiewapen (in rooi, drie goue ringe) as die basis daarvan gebruik, en 'n leeu (om die Nederlandse en Britse setlaars te verteenwoordig), en die fleurs de lis (die Franse Hugenote) bygevoeg. Die figuur van die Hoop was lankal 'n Kaapse simbool, en die wildebees en gemsbok was destyds nog volop in die kolonie. Die wapen is eers by geleentheid van die hoeksteenlegging vir die nuwe parlementsgebou op 12 Mei 1875 in die openbaar vertoon. 'n Jaar later, op 29 Mei 1876, is dit formeel deur koningin Victoria aan die kolonie toegeken.

Die Kaapse Provinsiale Administrasie wat die koloniale regering se plek in 1910 ingeneem het, het die wapen behou. 'n Nuwe afbeelding deur prof Charles Groves is in 1952 in gebruik geneem, en Hoop se kleding is toe verander van 'n blou rok na 'n wit rok met 'n blou mantel. Die wapen is tot 1994 as provinsiale wapen gebruik.

Die wapen is in 1955 weer by die College of Arms in Engeland op rekord geplaas, en in 1967 by die Buro vir Heraldiek geregistreer.

Sien ook
--------

* Wapen van Natal
* Wapen van die Oranje-Vrystaat
* Wapen van Suid-Afrika
* Wapen van Transvaal
* Wapens van provinsies van Suid-Afrika
* Suid-Afrikaanse heraldiek
**J.G. Gauché** is ’n Afrikaanse skrywer.

Lewe en werk
------------

Hy skryf kindertoneelstukkies wat hy saambundel in "*Die sleutel en vier ander toneelstukkies*", met die subtitel "veral geskik vir skoolkonserte". Hierin verskyn stukke vir kleiner kinders ("*In droomland*", "*Kabouterkoning*") en vir groter kinders ("*Haar deeltjie bygedra*", "*Die sleutel*" en "*Japie*"). "*Haar deeltjie bygedra*" word geskryf na aanleiding van die gedig "*The two church-builders*" deur J.G. Saxe. Die element van fantasie kom reeds in hierdie kinderdramas voor, maar die stukke vir groter kinders oortuig nie in hulle uitbeelding van uiterlike handeling nie, soos byvoorbeeld die oordrewe voorstelling van kwajongstreke in "*Japie*". "*Pioniers*" is ’n drama oor die Groot Trek en Voortrekkerleiers soos Hans van Rensburg, Louis Trichardt en Hendrik Potgieter. Saam met J.G. Prinsloo skryf hy "*In die woeste Weste*", die verhaal van die Dorslandtrek soos oorvertel deur een van die trekkers, wat ook insluit die stigting van Humpata en Grootfontein deur die pioniers van Angola en Suidwes-Afrika.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1931 | Pioniers |
| 1933 | Die sleutel |
|  | In die woeste Weste (saam met J.G. Prinsloo) |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Antonissen, Rob "Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede" Nasou Beperk Derde hersiene uitgawe Tweede druk 1964
* Dekker, G. "Afrikaanse Literatuurgeskiedenis" Nasou Beperk Kaapstad Elfde druk 1970
* Kannemeyer, J.C. "Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1" Academica, Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984
* Nienaber, P.J,; Senekal, J.H en Bothma, T.C. "Mylpale in die geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde" Afrikaanse Pers-Boekhandel Tweede hersiene uitgawe 1963
* Schoonees, P.C. "Die prosa van die tweede Afrikaanse beweging" J.H. de Bussy, Pretoria / Hollandsch- Afrikaansche Uitgevers Maatschappij v/h J. Dusseau & Co, Kaapstad 1939 (derde druk)

### Resensies

1. ↑  Anoniem "Nuwe Brandwag" Deel 5 no. 4 November 1933
**Radama I** "die Grote" (1793-1828) was die eerste Malgassiese monarg wat deur ’n Europese staat erken is as koning van Madagaskar (1810-1828). Hy het op 18-jarige ouderdom die troon bestyg ná die dood van sy pa, koning Andrianampoinimerina van die Koninkryk Imerina.

Bewind
------

Verskeie prinsdomme wat deur sy pa verower is, het in opstand gekom ná die nuus van Andrianampoinimerina se dood, en die nuwe koning moes dadelik op militêre veldtogte vertrek om die rebellies te onderdruk en sy posisie te vestig – dit het ingesluit die voltooiing van die onderwerping van die Betsileo-koninkryk.

Die graftombe van Radama I (regs), 1885.
Tydens Radama se bewind het die eerste Europeërs die Koninkryk Imerina op die eiland se sentrale plato, met die hoofstad Antananarivo, betree. Radama het die afgevaardigdes van die Londense Sendinggenootskap aangemoedig om skole te vestig en aan die adellikes en potensiële staatsdiens- en militêre rekrute ambagte te leer en hulle letterkundig te maak. Hulle het ook die Christelike geloof aan die eiland bekend gestel en die Bybel vertaal. 

Groot politieke en sosiale hervormings het onder sy bewind plaasgevind, onder meer ’n einde aan die internasionale slawehandel, wat histories ’n sleutelbron van rykdom vir die Merina-monargie was. Met behulp van aggressiewe militêre veldtogte het hy tweederdes van die eiland onder sy heerskappy verenig. 

Volgens Radama se Europese kontakte was hy openlik skepties oor die baie godsdienstige rituele en tradisies wat die vorige vier eeue onder die Merina-volk gevestig geraak het. Hy het veral die belangrikheid van die *sampy*, die 12 koninklike idole wat belangrik in hofrituele was, bevraagteken. Baie van die kulturele en tegnologiese vernuwings wat Radama ingestel het, is deur die grootste deel van die bevolking verwerp as ’n minagting van die erfenis van hul voorvaders en hul tradisies.

Dood en opvolging
-----------------

Alkoholmisbruik het Radama se gesondheid geknou en hy is voortydig op 35-jarige leeftyd oorlede. Hy is deur sy vrou met die hoogste rang, Ramavo, opgevolg as Ranavalona I.
Die **Radio Kalahari Orkes** (soms afgekort **RKO**) is ‘n Suid-Afrikaanse musiekgroep, wat Afrikaanse Boeremusiek verwerk en op ŉ eksentrieke en unieke wyse weergee met instrumente soos ŉ blikkitaar (ramkie), mondfluitjie, banjo, viool, trekklavier en mandolien.

In 2005 het die joernalis en skrywer, Rian Malan, begin om navorsing te doen oor die 1930 Afrikaner-rebelmusikant, David de Lange, wat Amerikaanse jazzmusiek vertaal het na Afrikaans. Radio Kalahari Orkes se fondasie is geskoei op hierdie navorsing en het verder uitgevloei en het meer genres betrek in hul klank.

Die groep word gelei deur die veteraanakteur en storieverteller, Ian Roberts (sang en kitaar), gevolg deur Alicia van Dyk (sang en trekklavier), Barry Steenkamp (baskitaar), Bradley Cooper (tromme), Friso Woustra (kitaar) en Wynand Davel (viool).

Die skrywers van die lirieke wissel tussen Rian Malan en Ian Roberts. Musiek was nog altyd deel van Roberts se lewe en hy het met Afrika-klanke op sy pa se sitrusplaas in die Oos-Kaap grootgeword, waar hy musiek gemaak het met eenvoudige instrumente saam met plaasmense wat hom aan Afrika-musiek blootgestel het.

Die groep het al 'n hele aantal albums vrygestel: *Stoomradio*, *Die Nagloper*, *Opgestook*, *Heuningland* en *Grootste Treffers*. Die Radio Kalahari Orkes speel ook graag verwerkings met ander kunstenaars en het al saam met Chris Chameleon, Valiant Swart en Jack Parow opnames gemaak.

Die lirieke word beïnvloed deur verskeie genres soos Kwêla, Afrikana, Ghoema, asook klanke van regoor die wêreld. Die liedjies vertel stories met humoristiese aspekte en is gebaseer op die lewe in Suid-Afrika.

Diskografie
-----------

Hier volg van die albums wat die Radio Kalahari Orkes vrygestel het:

### Stoomradio

* *Kaptein, Kaptein*
* *Hoender is eintlik ŉ vegetable*
* *Renaissance*
* *Crying Shame*
* *Kwagga*
* *Farieda*
* *Die Held*
* *Duiwel van Wyk*
* *Melanie*
* *Onverskrokke*
* *Jol*
* *Reën*
* *Die Storie Van Dawie de Lange*
* *Boomstraat se Nooiens*
* *Die Nagloper*
* *Skeeloog Daisy*
* *Suikerbossie*
* *Treur Baba Treur*
* *Maak ŉ Doppie*
* *Susannah*
* *Willie die Fluitspeler se Vastrap*
* *Ons land*
* *Ek wil terug na die plaas*
* *Die Kalfie Waltz*
* *Waar is Betty?*

### Heuningland (2010)

* *Staan My By, saam met Chris Chameleon*
* *Jolie Jarie, saam met Valiant Swart*
* *Blaas jou Vuvuzela, saam met Jack Parow*
* *Transboer*
* *Spaanspek*
* *Heuningland, saam met Manie Bodenstein*
* *As Die Kar Nog Daar Is, saam met Frank Opperman*
* *Byleveld*
* *Son, saam met Jim Neversink*
* *Blink Ster, saam met Christine Roberts*
* *Lobola*
* *Kruise*
* *Nissan Bakkies, saam met Michael Canfield*
* *Whakka Doef Doef, saam met Valiant Swart*

### Die Radio Kalahari Orkes – Grootste Treffers (2011)

* *Kaptein*
* *Jolie Marie*
* *Duiwel van Wyk*
* *Renaissance*
* *Transboer*
* *Skeeloog Daisy*
* *Reën*
* *Kwagga*
* *Elvis*
* *Die Held*
* *Heuningland*
* *Blaas Jou Vuvuzela*
* *Blink Ster*
* *Staan My By*

Bronnelys
---------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
’n Kaart van Konstantinopel en sy mure tydens die Bisantynse tydperk.
’n Gerestoureerde deel van die Theodosiese Mure.
Die **Mure van Konstantinopel** is ’n reeks verdedigingsmure wat die stad Konstantinopel (die huidige Istanboel in Turkye) beskerm het sedert sy stigting as die hoofstad van die Oos-Romeinse Ryk deur Konstantyn die Grote. Met verskeie toevoegings en veranderings tydens die geskiedenis is hulle die laaste groot oorblywende versterkingstelsel van die antieke tyd, asook een van die ingewikkeldste en mees uitgebreide stelsels wat ooit gebou is.

Dit is oorspronklik deur Konstantyn die Grote laat bou en het die nuwe stad aan alle kante omring en teen aanvalle oor land en ter see beskerm. Namate die stad gegroei het, is die bekende dubbele lyn van die Theodosiese Mure in die 5de eeu gebou. Die mure was feitlik ondeurdringbaar vir enige Middeleeuse aanvallers en dit het die stad, en die Bisantynse Ryk, veilig gehou tydens aanvalle van talle nasies, onder andere die Russe, Arabiere en Bulgare. Die uitvinding van kanonne wat met buskruit werk, het die versterkings kwesbaar gemaak en dit het gelei tot die verowering van die stad deur die Ottomaanse Turke op 29 Mei 1453 ná ’n lang beleg.

Die mure het tydens die grootste deel van die Ottomaanse tydperk behoue gebly totdat dele in die 19de eeu afgebreek is namate die stad uit sy nate gebars het. Ondanks die gebrek aan onderhoud het groot dele van die mure bly staan. ’n Grootskaalse restourasieprogram is sedert die 1980's aan die gang, wat besoekers toelaat om te sien hoe hulle oorspronklik gelyk het.
**Vlieënde lemurs** of **kolugo's** (Dermoptera) is 'n soogdierorde wat tot die superorde Euarchontoglires behoort.

Hulle is naverwant aan die Primate.

Daar word gewoonlik net een familie met twee spesies erken:

* Fam. Cynocephalidae
	+ Die Filippynse kolugo *Cynocepahus volans*
	+ Die Soenda-kolugo *Galeopterus variegatus*

*C. Volans* kom net op die suidelike Filippyne voor, *G. variegatus* het 'n groter voorkomsgebied wat Indo-China, Malakka, Borneo, Sumatra, Java en party kleiner eilande omvat. Dit is egter moontlik dat dit nie een spesie is, maar dalk verdeel moet word in party afsonderlike spesies.

Kolugo's is heeltemal arboreaal: hulle leef in die bome en op die grond is hulle baie hulpeloos. Hulle het 'n vlies wat die toppe van hul vingers en tone met hulle stert verbind en waarmee hul van die een na die ander boomstam kan sweef. Die sweeftog kan 100 m bereik sonder om baie hoogte te verloor. Hulle is nagdiere wat veral blare, knoppe, blomme en vrugte vreet. Hulle kry net een kleintjie wat taamlik onderontwikkeld is en met mama meereis. Die Filippynse arend *Pithecophaga jefferyi* jag op hulle en 90% van wat hy vreet is kolugo's.
**Jurga Šeduikytė**, beter bekend onder haar verhoognaam **Jurga**, is 'n Litause pop-sangeres en liedjieskryfster.

Biografie
---------

Jurga het haar solo-loopbaan met haar debuutalbum *Aukšo Pieva* ("Goudveld") begin wat in September 2005 vrygestel is. Sy het die twaalf snitte, wat in Litaus en Engels gesing word, almal self geskryf. Haar eerste enkelsnit, *Nebijok* ("Moenie bang wees nie"), het weke lank plek 1 op die Litause trefferlys behaal en was die grootste Litause treffer van daardie jaar.
Jurga het vervolgens talle Litause toekennings ontvang soos Beste debuut, Beste lied, Beste album, Beste kunstenares en Lied van die jaar.

Terwyl haar albums en enkelsnitte in Litaue en Letland as kompakskywe vrygestel is, word Jurga se musikale werke sedert die herfs van 2006 op ander markte digitaal versprei en kan by internasionale aanlynwinkels soos *Amazon.com*, *iTunes Music Store*, *Napster*, *eMusic*, *Virgin Megastore* en *Sony Connect* afgelaai word.

Jurga se tweede album, *Instrukcija* ("Instruksies"), is op 19 April 2007 vrygestel. Die 13 snitte is weer eens deur Jurga geskryf en het in Litaue en Nieu-Seeland ontstaan.

Haar Engelse lied *5th Season* is op 23 Julie 2007 met die *Grand Prix* van die *Baltic Song Festival* in Karlshamn, Swede bekroon. Enkele maande later, op 1 November 2007, het Jurga die *MTV European Music Award* as "Beste Baltiese kunstenaar" gewen.

Diskografie
-----------

**Albums**

* *Aukšo Pieva* (2005)
* *Instrukcija* (2007)
* *+37° (Goal of Science)* (2009)
* *Metronomes* (2011)
* *Breaking the Line* (2013)
* *Giliai Vandeny* (2015)
* *Not Perfect* (2017)
Uitbeelding van Benin Stad van 1668. In die middel is daar 'n muuragtige struktuur, wat waarskynlik die mure van Benin is.
Die **Mure van Benin** is 'n reeks grondwerke wat bestaan uit banke en slote, genoem *Iya* in die Edo-taal, in die gebied rondom die huidige Benin-stad, die hoofstad van die huidige Edo, Nigerië. Hulle bestaan uit 15 km stedelike *iya* en 'n geskatte 16 000 kilometer landelike *iya* in die gebied rondom Benin. Die 'mure' van Beninstad en omliggende gebiede is beskryf as "die wêreld se grootste grondwerke wat uitgevoer is voor die meganiese era" deur die *Guinness World Records*. Sommige skattings dui daarop dat die mure van Benin moontlik tussen die dertiende en die middel van die vyftiende eeu gebou is en ander dui daarop dat die mure van Benin (in die Esan-streek) moontlik gedurende die eerste millennium gebou is.

Konstruksie
-----------

Beramings vir die aanvanklike konstruksie van die mure wissel van die eerste millennium CE tot die middel van die vyftiende eeu CE. Volgens Connah suggereer mondelinge tradisie en reisigersverslae 'n konstruksiedatum van 1450-1500 nC. Daar is beraam dat, as 'n 10-uur werkdag aanvaar word, 'n arbeidsmag van 5 000 mans die mure binne 97 dae kon voltooi het, of deur 2 421 mans in 200 dae. Hierdie skattings is egter gekritiseer omdat hulle nie die tyd in ag geneem het wat dit sou neem om aarde uit 'n steeds dieper wordende gat te onttrek nie en die tyd wat dit sou neem om die grond in 'n hoë wal te hoop.

Eerste meldings in Europa
-------------------------

Die Benin-stadsmure is sedert ongeveer 1500 aan Europeërs bekend, toe die Portugese ontdekkingsreisiger Duarte Pacheco Pereira die mure kortliks tydens sy reise beskryf het:

```
"Hierdie stad is omtrent 'n liga lank van poort tot poort; dit het geen muur nie, maar is omring deur 'n groot grag, baie wyd en diep, wat voldoende is vir sy verdediging.
```

Die argeoloog Graham Connah stel voor dat Pereira 'n fout gemaak het met sy beskrywing deur te sê dat daar geen muur was nie. Connah sê, "[Pereira] het gedink dat 'n aardebank nie 'n muur was in die sin van die Europa van sy dag nie."

'n Eeu later het die Nederlandse ontdekkingsreisiger Dierick Ruiters hierdie verslag omstreeks 1600 aangebied:

```
"By die hek waar ek te perd ingekom het, het ek 'n baie hoë bolwerk gesien, baie dik grond, met 'n baie diep breë sloot, maar dit was droog, en vol hoë bome... Daardie hek is 'n redelike goeie poort, gemaak van hout op hulle manier, wat gesluit moet word, en daar is altyd wag gehou."
```
Die Murray-Hofmeyr-gedenkteken in die tuin van die Stellenbosse Kweekskool.
Die **Murray-Hofmeyr-gedenkteken** is 'n monument in die tuin van die Stellenbosse Kweekskool wat opgerig is ter ere van proff. John Murray en Nicolaas Hofmeyr. 'n Standbeeld ter nagedagtenis aan prof. John du Plessis, genaamd Pienk Piet, staan in dieselfde tuin. 

Hierdie gedenkteken ter nagedagtenis aan die eerste twee hoogleraars aan die NG Kerk se Kweekskool is op 27 Augustus 1913 onthul deur dr. Andrew Murray, 'n broer van prof. Murray.

Die beeld toon 'n staande prof. Murray en 'n sittende prof. Hofmeyr. Hulle was die eerste professore verbonde aan hierdie kweekskool. Aan die sykante van die fondament is afbeeldings van die bekende NG predikante Andrew Murray, J.H. Neethling, Abraham Faure en G.W.A. van der Lingen. Aan die agterkant van die fondament word die vyftigjarige bestaan van die kweekskool in 1909 herdenk.

Galery
------

* Die gedenkteken afgeneem in 1916 vir eerw. Andries Dreyer se Zuid-Afrikaanse Monumenten-Album met verklarende en historiese aantekeningen.Die gedenkteken afgeneem in 1916 vir eerw. Andries Dreyer se *Zuid-Afrikaanse Monumenten-Album met verklarende en historiese aantekeningen*.
* Prof. John Murray.Prof. John Murray.
* Die bewoording aan die voorkant van die gedenkteken se voetstuk.Die bewoording aan die voorkant van die gedenkteken se voetstuk.
| **Murten****Morat**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen (Murten)** |
|  |
|  |
|  |
| **Wapen (Meerdistrik)** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Switserland |
|  **Kanton** |  Fribourg/Freiburg (FR) |
|  **Distrik** | Meerdistrik |
|  **Koördinate** | 46°55′N 07°07′O﻿ / ﻿46.917°N 7.117°O﻿ / 46.917; 7.117 |
|  **Stigting** | 1157/1177 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 13,63 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 453 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2013) | 6 490 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 476/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|
|  **Stadspresident (*syndic*)** | Christian Brechbuehl |
|  **Amptelike Webwerf** | *Murten* |
|

**Murten** (Frans: **Morat**; in die plaaslike Switserduitse dialek [mʊːrtə, moːrtə]; Frankoprovensaals *Mora* (hulp·inligting)) is 'n nedersetting in die tweetalige Switserse kanton Freiburg (Frans: Fribourg) en die administratiewe setel van dié kanton se Meerdistrik (Duits: *Seedistrikt*, Frans: *District du Lac*). Van die bevolking praat 75 persent Duits en 15 persent Frans as huistaal.

Murten, wat sowat 35 km wes van die Switserse federale hoofstad Bern aan die gelyknamige meer geleë is, is oorspronklik tussen 1157 en 1177 deur die Huis van Zähringen gestig. Murten is nie net vanweë sy goed bewaarde historiese middestad en begaanbare stadsmuur uit die tydperk tussen die 13de en 17de eeu van nasionale belang nie, maar ook danksy die Slag van Murten waartydens die gekonfedereerde Switserse mag die troepe van die Boergondiese heerser Karel die Stoute in 1476, enkele maande ná hul eerste oorwinning naby Grandson, nog eens verpletterend verslaan het.
Pelindaba soos van die noordekant gesien.
Pelindaba se geboue.
**Pelindaba** is Suid-Afrika se hoofnavorsingsentrum oor kernkrag. Dit word deur die Suid-Afrikaanse Kernenergie-korporasie bedryf. Suid-Afrika se atoombomme van die jare 1970's is hier ontwikkel, gebou en gestoor. Dit is naby Hartbeespoortdam, ongeveer 33 km (22 myl) wes van Pretoria op 'n plaas wat aan Gustav Preller behoort het geleë.

Geskiedenis
-----------

Die reaktor, SAFARI-1 word sedert 1965 vir navorsingsdoeleindes bedryf. Die reaktor kan tot 20 MW elektrisiteit lewer. 'n 4 MV *Van de Graaff*-partikelversneller word ook bedryf om navorsing in kernwetenskappe te bevorder.

Die Suid-Afrikaanse Kernenergiekorporasie is in 1999 deur die Republiek van Suid-Afrika as 'n openbare maatskappy gestig.

Ongelukke
---------

### Die 1996-ongeluk

In 1996 word werkers by die fasiliteit aan bestraling blootgestel. Harold Daniels en verskeie ander sterf aan kanker en brandwonde wat met die blootstelling verband hou.

### Die 2009-lekkasie

Op 16 Maart 2009 is berig dat 'n lekkasie plaasgevind het en dat radioaktiewe gasse uit die fasiliteit ontsnap het. Abnormale vlakke van gamma-straling wat verband hou met xenon- en kripton-gasse is opgespoor. 'n Noodtoestand is verklaar en personeel is van die perseel ontruim.

Sien ook
--------

* Valindaba

Koördinate: 25°48′2″S 27°56′2″O﻿ / ﻿25.80056°S 27.93389°O﻿ / -25.80056; 27.93389
Die Commonwealth Bank-gebou is op die hoek van Murray Street en Forrest Place geleë.
Uitsig op die voetgangerspad in die rigting van Barrack Street en die St Mary Katedraal.
**Murray Street** is een van die vier hoof oos-wes strate in Perth se sentrale sakekern.

Die straat se middelste deel is tans slegs vir voetgangers oopgestel. Die straat is na Sir George Murray, die eertydse Britse Staatsekretaris vir die kolonies (1828-1830) vernoem.

Dit is een van die hoofpaaie in Perth waarvan die oostelike punt by 'n kerk eindig - Die Rooms-katolieke St Mary Katedraal, die ander groot kerke in die stad se sakekern is aan die kante van die strate geleë.

Die voetganger deel is later as die Hay Street een geskep en het geen hotelle in sy middelste deel nie, terwyl Welligton, Hay en St Georges Terrace almal wel hotelle het.

Daar is 'n groot aantal geskiedkundige arkades wat dié straat met Hay Street se voetganger deel verbind. Die westelike- en oostelike punte van die straat verskil wesenlik vergeleke met die middelste deel ten opsigte van die ondernemings wat daar geleë is.

Winkels en Winkelsentrums
-------------------------

Die straat het baie gewilde winkels langs die straat. Die winkelsentrum (voetganger deel) het baie gewilde restourante wat oor die straat uitkyk en ook winkels wat ander artikels verkoop.

Toegang
-------

Die Murray street voetgangersentrum is direk aan Perth se ondergrondse spoorwegstelsel verbind deur 'n toegangspunt aan die westekant van die sentrum en deur Forrest Place na die oorspronklike spoorwegstasie en die Museum van Wes-Australië. Parkades is ook daar naby geleë.
***Marseille*** is 'n Franse televisiereeks wat deur Dan Franck geskep is met Gérard Depardieu wat die hoofkarakter vertolk. Die reeks is die eerste oorspronklike televisiereeks met Franse dialoog wat vir Netflix vervaardig is. Die eerste seisoen bevat agt episodes en première op 5 Mei 2016 op Netflix. 'n Tweede seisoen word op 6 Junie 2016 bestel en produksie begin op 18 April 2017. Die tweede seisoen debuteer in Februarie 2018. Netflix kanselleer die reeks na die tweede seisoen.

Rolverdeling
------------

### Hoofkarakters

| Akteur | Karakter |
| --- | --- |
| Gérard Depardieu | Robert Taro |
| Benoît Magimel | Lucas Barrès |
| Géraldine Pailhas | Rachel Taro |
| Nadia Farès | Vanessa d'Abrantes |
| Stéphane Caillard | Julia Taro |

### Bykarakters

| Akteur | Karakter |
| --- | --- |
| Guillaume Arnault | Eric |
| Hedi Bouchenafa | Farid |
| Nassim Si Ahmed | Selim |
| Jean-René Privat | Cosini |
| Pascal Elso | Pierre Chasseron |
| Carolina Jurczak | Barbara |
| Eric Savin | Pharamond |
| Hippolyte Girardot | Dr. Osmont |
| Lionel Erdogan | Alain Costabone |

Resensies
---------

Die reeks het in Frankryk meestal negatiewe kritiek ontvang. Pierre Sérisier, vir *Le Monde*, noem dit 'n "industriële ongeluk". Buite Frankryk was die kritiek meer positief.
**Paul Chomedey, sieur de Maisonneuve** (\* 15 Februarie 1612 in Neuville-sur-Vannes, Frankryk; † 19 September 1676 in Parys, Frankryk) was 'n Franse offisier wat as die stigter van die Kanadese stad Montreal bekend staan. 

Paul Chomedey is die seun van 'n adellike gesin uit Neuville-sur-Vanne in die Champagne (Frankryk). Op die leeftyd van dertien jaar begin hy sy suksesvolle militêre loopbaan, waar hy hom onderskei met sy bekwaamheid en piëteit. Hy word aangestel deur Jérome le Royer de la Dauversière (1597-1659), 'n Jesuïet en hoof van die *Société de Notre Dame de Montréal*. Volgens 'n visie van Royer de La Dauversière probeer die geselskap 'n sendingstasie op die Montréal-eiland in Nieu-Frankryk te stig. Chomedey kry die opdrag om die leiding van die ekspedisie te oorneem en die veiligheid van die setlaars te verseker.

In 1641 seil die setlaars vanuit die Franse hawe La Rochelle na Nieu-Frankryk en sit in Quebecstad voet aan wal om daar te oorwinter. Die plaaslike goewerneur raai Chomedey en sy setlaars af om 'n nedersetting temidde van die Irokese-gebied te stig, tog die groep gaan voort met hulle planne en vertrek in Mei van die volgende jaar na die Montrealeiland.

Hulle stig die voorloper van die huidige Montreal, die dorp Ville-Marie, en rig 'n klein nedersetting met 'n kapel op. Daarnaas word ook 'n hospitaal onder die leiding van Jeanne Mance gestig. Die setlaars handhaaf vreedsame betrekkinge met die Algonquin-stam en verseker sodoende dat die kolonie se eerste bestaansjaar vreedsaam verloop. 'n Oorstroming in 1643 is die eerste groot bedreiging vir die nedersetting. Chomedey bid die Jonkvrou Maria aan, en die kruis wat hy later op die berg Mont-Royal oprig is 'n dankbetuiging vir die uiteindelike redding.

In dieselfde jaar ontdek die Irokese die nedersetting, en 'n lang konflik tussen die inboorlinge en die Franse setlars neem 'n aanvang. Chomedey se militêre opleiding kom handig te pas, en hy oorneem die kommando by die verdediging van die kolonie.

Na die dood van sy vader keer Paul Chomedey in die jaar 1645 terug na Frankryk. Alhoewel hy die aanbod kry om as nuwe goewerneur van Nieu-Frankryk aangestel te word, neem hy die besluit om voort te gaan as hoof van die nedersetting Ville-Marie. Na sy terugkeer na die eiland in 1647 duur die botsings met die Irokese voort. Tog danksy die vinnige groei van die nedersetting slaag die setlaars daarin om die aanvalle af te weer.

Die leiding van die kolonie word in die jaar 1663 deur die Franse kroon oorgeneem. Na vier-en-twintig jare se diens as hoof van die kolonie word die sieur de Maisonneuve in 1665 teruggeroep na Frankryk. Hy vestig hom in Parys, tog raak hy en sy dade in vergetelheid. Hy sterf in die jaar 1676.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb12264481x (data)
* GND: 11915062X
* ISNI: 0000 0000 7357 2609
* LCCN: n93017909
* SUDOC: 031428983
* VIAF: 18025354
* WorldCat Identities: lccn-nr93017909

 |
**Peniele pletismografie** (**PPG**) of **fallometrie** is die meting van die bloedvloei na die penis, gewoonlik om seksuele opwekking te meet. Die algemeenste aangetekende metodes om dit te doen, is die meting van die omtrek van die penis met ’n rekstrokie of die volume van die penis met ’n lugdigte silinder en ’n opblaasbare ring aan die basis van die penis. Die meting van die omtrek word algemeen gebruik in studies wat erotiese prente gebruik. ’n Soortgelyke toestel vir vroue is die vaginale fotopletismograaf.

By seksoortreders word peniele pletismografie algemeen gebruik om die vlak van seksuele opwekking te bepaal terwyl die persoon aan seksueel suggestiewe inhoud blootgestel word, soos foto's of rolprente, hoewel dit volgens sommige mense nie altyd geskik is vir die evaluasie van seksuele voorkeure nie. In 1998 het ’n ontleding van wetenskaplike verslae aangedui fallometriese reaksies op simulusse wat kinders uitbeeld, het die grootste akkuraatheid gehad om te bepaal watter seksoortreders sal aanhou om seksmisdade te pleeg, al was dit net 32% akkuraat.

Skakels
-------

* British Psychological Society's Guidelines for PPG
* *Phallometry in Research and Clinical Diagnosis* by Dr. Ray Blanchard

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Pelgrims op pad na Canterbury.
'n Bladsy uit die Ellesmere-manuskrip.
**The Canterbury Tales** is 'n versameling verhale, party in versvorm, wat in die 14de eeu deur Geoffrey Chaucer geskryf is. In die verhale vertel die pelgrims wat na Canterbury (Kantelberg) reis hulle stories. Dit word as een van die groot letterkundige werke in Engels beskou.

Gesamentlik vorm *The Canterbury Tales* 'n raamvertelling. Hierin word vertel hoe 'n aantal pelgrims saam op reis gaan. Hulle besluit om mekaar onderweg, om die tyd te verwyl, elk vier verhale te vertel. Die pelgrims het uiteenlopende agtergronde, en dit kom ook so in die stories tot uiting. Die temas strek van die liefde, verraad, gierigheid en owerspel. Daar word ook van verskillende vertelgenres gebruik gemaak.

Dit was destyds gebruiklik om literatuur in Frans of Latyn te skryf. Chaucer skryf *The Canterbury Tales* egter in die alledaagse volkstaal, nou Middelengels genoem. Twee van die verhale is in prosavorm, die orige 22 in verse. Sommige verhale is oorspronklik, maar daar is ook verhale wat op ander tekste gebaseer is. Sommige vertellinge is ernstig van aard, ander weer humoristies. Nietemin getuig almal van 'n diep insig in menslike gevoelens en motiewe, wat dit ook vir moderne lesers die moeite werd maak. Die werk verskaf ook 'n beeld van die lewes, praktyke en denkwyse van die tyd. Chaucer se *magnum opus* (groot werk) het egter onvoltooid gebly.

| Fragment | Verhale |
| --- | --- |
| Fragment I (A) | General Prologue, Knight, Miller, Reeve, Cook |
| Fragment II (B1) | Man of Law |
| Fragment III (D) | Wife, Friar, Summoner |
| Fragment IV (E) | Clerk, Merchant |
| Fragment V (F) | Squire, Franklin |
| Fragment VI (C) | Physician, Pardoner |
| Fragment VII (B2) | Shipman, Prioress, Sir Thopas, Melibee, Monk, Nun's Priest |
| Fragment VIII (G) | Second Nun, Canon's Yeoman |
| Fragment IX (H) | Manciple |
| Fragment X (I) | Parson |
**Religieuse en  
LaVeyaanse Satanisme**  

**Organisasies wat met Satanisme geassosieer word**  

Kerk van Satan   

Eerste Sataniese Kerk  

**Bekende figure**  

Anton LaVey | Blanche Barton | Peter H. Gilmore | Peggy Nadramia | Karla LaVey

**Verwante konsepte**  

Die Pad van die Linkerhand | Pentagonale Revisionisme | Suitheisme | Oorlewing van die Sterkste | Objektivisme | Might Is Right

**Boeke en publikasies**  

*The Satanic Bible* | *The Satanic Rituals* | *The Satanic Witch* | *The Devil's Notebook* | *Satan Speaks!* | *The Black Flame* | *The Church of Satan* | *The Secret Life of a Satanist* | *The Satanic Scriptures*

***The Black Flame*** ("Die Swart Vlam") is 'n tydskrif wat deur die Kerk van Satan uitgegee word. Die eerste uitgawe het in 1989 verskyn nadat die publikasie van die Kerk se ander tydskrif, *The Cloven Hoof*, voorlopig gestaak is. *The Black Flame* is aanvanklik as 'n kwartaallikse nuusbrief uitgegee, maar het later as 'n tweejaarlikse publikasie verskyn.

Uitgawe #16 (die *Music and Art Interview Issue*) was die mees resente wat verskyn het en in die afgelope jare is geen nuwe uitgawes gepubliseer nie. Volgens 'n aankondiging sal toekomstige uitgawes as joernale uitgegee word en uitgebreide opstelle en artikels eerder as onderhoude bevat. Uitgawe #17 sal volgens die Kerk uitgegee word sodra voldoende materiaal beskikbaar is wat die publikasie regverdig.
Robson & Crane in Shakespeare se "Comedy of Errors"; Metropolitan Litho. Studio, 1879
**The Comedy of Errors** is 'n komiese toneelstuk deur William Shakespeare wat handel oor twee pare identiese tweelinge. Talle verwarrende en amusante situasies ontstaan omdat die karakters dink een van die tweeling is die ander.

Dit is een van Shakespeare se eerste toneelstukke wat hy omstreeks 1592–1594 geskryf het. Dit is ook sy kortste toneelstuk, en die enige een wat die woord 'comedy' in die titel bevat. Hoewel dit vir die eerste keer in 1623 in die Eerste folio gepubliseer is, is dit reeds in op 28 Desember 1594 in *The Gray's Inn* opgevoer.

*The Comedy of Errors* in die Eerste folio van 1623.
Die verhaal is 'n aaneenryging van komiese misverstande toe twee pare identieke tweelinge, wat by geboorte per ongeluk van mekaar geskei is, mekaar weer na 'n lang tyd raakloop. Antipholus van Sirakuse en sy dienaar Dromio van Sirakuse kom in Efese aan, wat die tuiste van hulle tweelingbroers, Antipholus van Efese en sy dienaar Dromio van Efese, blyk te wees. Toe hulle hul broers se gesinne en vriende ontmoet, ontstaan 'n reeks ongelukke, die verkeerde een word gearresteer, asook beskuldigings van ontrou, diefstal, waansin en besetenheid.

André P. Brink het die drama in Afrikaans as *Kinkels innie kabel* verwerk. Die verwerking speel in 'n plaaslike milieu, naamlik die denkbeeldige vissersdorpie Witbaai naby Kaapstad af.
**Isidore Fattal** (26 Oktober 1886, Aleppo, Sirië – 4 September 1961, Aleppo) was 'n biskop van die Melkiete-Katolieke Kerk in Libanon en Sirië.

Lewe
----

Op 20 Julie 1912 word Fattal georden as priester en op 20 Julie 1943 aangestel as biskop van die Melkiete Grieks-Katolieke Bisdom van Baniyas in Libanon. Die inwyding vind plaas op 1 Augustus 1943. In dieselfde jaar en maand word hy aangestel as aartsbiskop van die Melkiete Grieks-Katolieke Bisdom van Aleppo in Sirië.  Sy opvolger in Baniyas was aartsbiskop Antonio Basilio Leone Kilzi. Fattal beklee vanaf 13 Augustus 1943 tot sy dood op 4 September 1961 die pos en sterf op die ouderdom van 75. Sy opvolger in Aleppo was aartsbiskop Athanasios Toutoungi.

Die "Groot biskop van Sirië"
----------------------------

In 'n biografie (1963) het Argimandriete Ignace Dick  na aartsbiskop Fattal verwys as die "Groot biskop van Sirië". Hy skryf:

"Aartsbiskop Isidore Fattal was 'n belangrike persoon tydens 'n kritieke periode vir die Christendom in Sirië. Na die oorlog het hy onder die Franse bewind in Sirië die pastorale en opvoedkundige werk in die bisdom gestig. In Sirië het hy die Christene gelei tot godsdienstige uitdrukking, hy het die idee van vryheid van gewete, en persoonlike opleiding, bevorder. Sedert 1943 het hy die Melkiete Grieks-Katolieke Kerk in Sirië herstruktureer, herorganiseer en herklassifiseer. Die pastore het derhalwe hul eie gebiede van verantwoordelikheid gekry, en die gemeentes is gelykop verdeel, en die biskop het gereeld die Sondagse pastorale briewe aan hulle gestuur. Saam met die biskop van Beiroet, die toekomstige patriarg van die Antiochië-aartsbiskop, Maximos IV Sayegh, het hy in 1946 skole vir meisies gestig en hulle toevertrou aan die 'Susters van Ons Dame van Ewigdurende Hulp'. Van sy ander werk behels die stigting van 'n tegniese opleidingskool, 'n Katolieke Werkersvereniging en die uitbreiding van kerke.

Later Siriese regerings het die voordele daarvan vir die land erken en dit met verskeie eerbewyse opgevolg. Sy benadering was om nooit in die politiek in te meng nie, maar om voortdurend in gesprek te tree met die heersers van die dag. Sy leuse 'Die goeie herder lê sy lewe neer vir sy skape' (Joh. 10,11) vind beslag in die wyse waarop Isidore Fattal sy lewe opgeoffer het ten einde sy gemeenskap te dien. Dit het ook sy heraldiese dier, die Pelikaan, onderstreep, wat bekend staan as 'n simbool vir Jesus Christus en sy ouerlike liefde. (Uittreksels)".
**The Co-operative Group** is 'n Britse verbruikerskoöperatief met 'n verskeidenheid belange in die kleinhandelbedryf. Dit is in gemeenskaplike besit van sy lede en word ook deur hulle bestuur. Die groep is die grootste organisasie van sy soort in die Verenigde Koninkryk met 'n ledetal van agt miljoen. Lede is betrokke by die bestuursake en -styl van die koöperatief en bepaal ook hoe die groep se sosiale doelwitte bereik moet word.

Tans het *The Co-operative Group* meer as 70 000 personeellede in diens. Die groep se hoofkwartier, *One Angel Square* wat in 2013 geopen is, is in Manchester geleë en maak deel uit van 'n kompleks van altesaam agt geboue wat as nasionale monumente gelys is - *CIS Tower*, *Hanover Building*, *New Century House* en *Redfern Building*.

Die koöperatief se belange strek van voedselkleinhandel, finansiële dienste, begrafnisdienste en regsdienste tot reisagentskappe en elektriese verbruikersware (wat aanlyn aangebied word). In die Verenigde Koninkryk staan die groep algemeen as *The Co-op* bekend, veral wat sy voedselkleinhandelafdeling betref.

Lidmaatskap staan oop vir elkeen vanaf die ouderdom van sestien jaar, mits die voornemende lid die waardes en beginsels deel waarop die koöperatief sedert sy stigting baseer. Die groep se wins word jaarliks tussen lede verdeel, afhangende van die winsbedrag en die bedrag wat 'n lid in dié jaar aan *The Co-op* se goedere en dienste bestee het. Die getal aktiewe lede is in 2017 op 4,6 miljoen beraam.
**The Copenhagen Post** is ’n weekblad wat Deense nuus in Engels beide nasionaal en internasionaal aanbied; dit is die enigste Engelstalige koerant wat in Denemarke uitgegee word. Dit is in November 1997 deur San Shepherd gestig en het ’n weeklikse sirkulasie van tussen 12 000 en 15 000. Die huidige hoofredakteur is Kevin McGwin.

Geskiedenis
-----------

Hoewel die weekblad in 1997 gestig is, het die gedrukte weergawe van *The Copenhagen Post* eers in Februarie 1998 die lig gesien. Sedert 2000 is *The Copenhagen Post* deur Ejvind Sandal uitgegee. In 2002 het Jesper Nymark as Hoofuitvoerende Beampte ingetree.

Inhoud
------

*The Copenhagen Post* is geskoei rondom die redaksionele samewerking met nasionale nuusdiens Ritzaus Bureau en die dagblad Jyllands-Posten, sowel as om daaglikse nuus in Engels aan die Deense Ministerie van Buitelandse Sake, die Europese Kommissie en Jyllands-Posten te lewer.

Die inhoud sal kenmerkend politiek, sakenuus, opvoeding, finansies en algemene nuus insluit. Weekliks sluit die koerant ’n omvattende *In & Out* vermaaklikheidsgids in, wat in Mei 1998 deur Thomas Dalvang Fleurquin (Gidsredakteur 1998-2008) op die been gebring is.

Behalwe dat die weekblad bestel kan word, kan *The Copenhagen Post* ook by koerant-afsetpunte gekoop word of gratis by sekere punte soos die Kopenhaagse Lughawe verkry word. Intekenaars van gedrukte kopieë kan ook ’n wagwoordbeskermde PDF-kopie van die koerant op hul webwerf aflaai.

Nuusargief
----------

*The Copenhagen Post*-webwerf is in die lente van 1998 aanlyn gebring tydens ’n kort landswye staking wat die druk van ’n koerant onmoontlik gemaak het. Die argief bied 'n leser die geleentheid om al die artikels wat vir die koerant geskryf was, te lees– ongeag of dit in die gedrukte uitgawe verskyn het of nie. Dit maak www.cphpost.dk die grootste Engelstalige databasis ter wêreld wat onlangse Deense nuus en gebeurtenisse betref.