recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die skrywer Erwin Strittmatter tydens die eerste Bitterfelder Konferensie, 24 April 1959
Tweede Bitterfelder Konferensie
Die **Bitterfelder Weg** was 'n kultureel-literêre beweging in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) wat daarop gemik was om 'n nuwe programmatiese ontwikkeling van die sosialistiese kultuurbeleid in te lui en die weg na 'n selfstandige "sosialistiese nasionale kultuur" te wys. Hierdie nuwe kultuur sou in die "groeiende estetiese kunsbehoeftes van arbeiders" voorsien.

Geskiedenis
-----------

Die beweging se naam is afgelei van 'n skrywerskonferensie wat deur die Oos-Duitse uitgewery *Mitteldeutscher Verlag* op 24 April 1959 in die *VEB Chemiekombinat Bitterfeld*, 'n chemiese nywerheidskompleks, gehou is. Die sentrale konferensie-onderwerp was die kwessie van aktiewe toegang tot kuns en kultuur vir arbeiders. Die "heersende skeiding tussen kuns en lewe" en die "kunstenaar se ontvreemding van die volk" sou oorkom en die arbeidersklas meer omvattend deelhê aan die opbou van die sosialisme.

Om hierdie doelwit te verwesenlik, is besluit dat kunstenaars en skrywers in die fabrieke sou werk om die kunsbedrywighede van arbeiders te bevorder. So is daar onder meer "sirkels van skrywende arbeiders" gestig. Die inisiatief, wat merendeels deur die partyleier Walter Ulbricht van stapel gestuur is, is onder die leuse "Gryp na die pen, kameraad, die sosialistiese Duitse nasionale kultuur het jou nodig!" deurgevoer.

Reeds tydens die Vde Partyvergadering van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED) in 1958 het Ulbricht 'n nuwe eis gestel: "...in staat en ekonomie speel die DDR se werkersklas al die leidende rol. Nou moet hulle hulself verder omhoog werk na die spitse van die kuns en hulle in besit neem."
Japannese Lolita en aristocrat dra formele drag van die Engelse hoë stand
Die **Neo-Victoriaanse** beweging behels estetika wat dié van die Victoriaanse en Edwardse skoonheid met moderne beginsels en tegnologie saamsmelt. 'n Groot aantal tydskrifte en webruimtes is toegewy aan die Neo-Victoriaanse skeppings in kleredrag, gesinslewe, binnehuisversiering, waardes en ander onderwerpe.

In 2007 het die Exeter Universiteit hierdie verskynsel by 'n groot internasionale konferensie, genaamd Neo-Victorianism: The Politics and Aesthetics of Appropriation Geargiveer 3 Oktober 2013 op Wayback Machine, ondersoek. Akademiese navorsing sluit *Neo-Victorianism: The Victorians in the Twenty-First Century, 1999–2009* in.

Kunsartikels
------------

Voorbeelde van gestileerde artikels en toestelle sluit koordlose telefone in wat soos antieke muurgemonteerde telefone lyk, laserplaatspelers wat oudtydse radio's voorstel, Victoriaanse meubels en kledy met 'n Victoriaanse styl.

In neo-romantieke en fantasiekuns sal 'n mens dikwels elemente van Victoriaanse estetiese waarde vind. Daar is ook 'n opbloei in steampunk-kuns. McDermott & McGough is 'n groep eietydse kunstenaars wat hul daarop toespits om die neëntiende eeu te laat herleef: hulle gebruik slegs tegnologie wat beskikbaar is en omdat hulle veronderstel is om anakronisties te leef, word daar van vroeëre foto-ontwikkelingsprosesse gebruik gemaak. Dit skep die illusie van 'n lewenswyse wat in 'n vergete era vasgevang is.

Kledy en gedrag
---------------

Baie van diegene wat die Neo-Victoriaanse styl aanhang het hul by hierdie era se gedragsnorme aangepas, wat uitspraak, etiket, aanspreekvorme en interpersoonlike verhoudings insluit. Party gaan selfs so ver om sekere Victoriaanse gewoontes aan te gryp, soos om met 'n oop skeermes te skeer, met penny farthings fiets te ry, besoekerskaartjies uit te ruil, met vulpenne te skryf, briewe met "purperige", woordoortollige prosa of poësie te skep en met was te verseël. Die Goth-subkultuur sal soms die Neo-Victoriaanse styl aanwend.

Neo-Victorianisme kom tot uiting in, maar is tog kenmerkend verskillend, in die Lolita, Aristocrat en Madam-modes in Japan, wat ondertussen ook aanklank in Europa gevind het.

Sosiaal-Konserwatiewes
----------------------

Neo-Victoriaanse estetika is ook gewild in die Verenigde State en Verenigde Koninkryk onder die kultuur-konserwatiewes en sosiaal-konserwatiewes. Boeke soos *The Benevolence of Manners: Recapturing the Lost Art of Gracious Victorian Living* doen 'n beroep om die terugkeer van Victoriaanse sedes. Die woord *Neo-Victorian* word ook dikwels kwetsend teenoor konserwatiefgesindes gebruik.
Leeuwenhof in 1960.
Bernice du Plessis, vrou van administrateur Otto du Plessis, en hul kinders in die tuin van Leeuwenhof, 1960.
**Leeuwenhof**, in Hofstraat in die Tuine-voorstad van Kaapstad, is die ampswoning van die premier van die Wes-Kaap. Dit is op 15 Desember 1966 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.

Deur wie en wanneer die herehuis gebou is, kan nie presies agterhaal word nie. Totdat dit staatseiendom geword het, het die landgoed 15 eienaars gehad wat almal van die welvarendes in die samelewing was.

Op 22 Oktober 1693 het goewerneur Simon van der Stel die plaas van 12ha teen Tafelberg as leningsplaas aan die sakeman Guillaume Heems toegeken. Na slegs 2½ jaar verkoop hy die plaas aan Heinrich Oldenland, plantkundige, landmeter en die tuinier van die Kompanjiestuin. Toe hy sterf, verkoop die weduwee die eiendom aan fiskaal Joan Blesius. Waarskynlik het hy die eerste huis op die plaas gebou. In 1764 koop Johan Bräsler, afkomstig uit Kopenhagen, die plaas. Vermoedelik het hy tussen 1764 en 1788 die bestaande huis herbou tot die herehuis soos dit vandag daar ongeveer uitsien. Bräsler het grond bygekoop, inheemse bome aangeplant en met vrugte en groente geboer. Vanaf 1799 tot 1836 is kapt. Johannes Zorn die eienaar. Deur die aankoop van aanliggende grond groei die plaas tot 79ha. Zorn is ‘n suksesvolle boer, het tientalle slawe besit en groot wingerde aangeplant. In 1809 word Zorn as landdros aangestel. 

Vanaf 1841 tot 1847 was sir Christoffel Brand, die eerste Speaker van die Kaapkolonie se parlement en vader van pres. J.H. Brand van die Republiek van die Oranje-Vrystaat, eienaar van Leeuwenhof. Daarna is dit tot 1881 in besit van Petrus Johannes Kotzé. Hy was twee maal die burgemeester van Kaapstad en in 1859 lid van die Kaapse parlement. Sy seun John, die later bekende hoofregter van die Zuid-Afrikaansche Republiek en appèlregter van die Unie van Suid-Afrika, is daar gebore. In die Kotzés se tyd het die plaas weens stadsontwikkeling reeds begin verklein. Die fonteine op die plaas is in 1863 deur die munisipaliteit onteien vir die stad se watervoorsieing. In 1881 koop die miljoenêrs Marks en Lewis die plaas. Kort daarna is mynmagnaat Lewis die alleeneienaar en bestaan die plaas maar uit minder as 2ha rondom die herehuis. In die tyd word die huis deeglik opgeknap en verbou en met kunsskatte gemeubileer.

Op 21 Desember 1936 koop die Kaapse Provinsiale Administrasie die huis aan as ampswoning vir die Administrateur van Kaapland. Die KPA het sedertdien weer van die aanliggende grond teruggekoop.

Bibliografie
------------

* (af)  Botha, Amanda: Die geskiedenis van Leeuwenhof. Lantern, Desember 1969, jaargang 19
* (af)  Oberholster, J.J.: Die historiese monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir Die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7
* (af)  *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*, deel 6. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00322-5

Koördinate: 33°56′16.8″S 18°24′21.6″O﻿ / ﻿33.938000°S 18.406000°O﻿ / -33.938000; 18.406000
Die ses boekdele van die Encyclopedia Lituanica
Encyclopedia Lituanica oopgeslaan met 'n foto van die uitgewer, Juozas Kapočius aan die linkerkant
Die **Encyclopedia Lituanica** is 'n Engelstalige ensiklopedie in ses boekdele met meer as 3 600 bladsye oor Litaue en Litause onderwerpe. Dit is tussen 1970 en 1978 deur Litause emigrante, wat hul tuisland ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog verlaat het, in Boston, Massachusetts uitgegee. Hierdie ensiklopedie is tot vandag toe die omvattendste werk oor Litaue wat in Engels gepubliseer is.

Die redakteurs van Encylopedia Lituanica het al vroeër, tussen 1953 en 1966, *Lietuvių enciklopedija*, 'n algemene Litause ensiklopedie in 35 boekdele, saamgestel. Later is nog twee bykomende boekdele met bywerkings en aanvullings gepubliseer. Die 37ste en laaste boekdeel het in 1985 verskyn. Die versameling van inligting is deur die feit bemoeilik dat die meeste bronne en naslaanwerke destyds agter die ystergordyn in die Sowjetunie bewaar is en soedoende vir die redakteurs nie toeganklik was nie. 

Baie van die Encyclopedia Lituanica se inskrywings baseer op ouer artikels in die *Lietuvių enciklopedija*. Sowat twee vyfdes van dié ensiklopedie se inhoud behandel Litause onderwerpe. Die artikels is sodoende eers in Litaus saamgestel en later na Engels vertaal. Resensente het die hoë gehalte van die vertalings in 'n wetenskaplike tydskrif bevestig.
Wegner in 1916
**Armin Theophil Wegner** (16 Oktober 1886 - 17 Mei 1978) was 'n Duitse soldaat en mediese ordonnans in die Eerste Wêreldoorlog, 'n produktiewe skrywer en 'n menseregte-aktivis. Wegner was tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Ottomaanse Ryk en was 'n getuie van die Armeense volksmoord en die foto's wat hy destyds geneem het om die lot van die Armeense te dokumenteer, verteenwoordig vandag die kern van getuienisbeelde van die volksmoord.:258–259

In die jare na die Eerste Wêreldoorlog het Wegner ook sy teenkanting uitgespreek teen die antisemitiese beleid van die Nazi-regime met 'n groot risiko vir sy eie lewe. In 1933 skryf hy 'n passievolle pleidooi aan Adolf Hitler namens Duitse Jode. Hy het gesuggereer dat die vervolging van die Jode nie net 'n kwessie was van "die lot van ons Joodse broers alleen, maar ook van die lot van Duitsland".:240 Hy merk op dat hy die brief skryf as 'n trotse Duitser wat as hy self sy Pruisiese familiewortels kon opspoor tot die tyd van die kruistogte, het Wegner Hitler gevra wat van Duitsland sou word as hy sy Jodevervolging sou voortsit. Op sy eie vraag het Wegner verklaar: "Daar is geen vaderland sonder geregtigheid nie!":244 Hy is vervolg deur die Nazi-regime en vlug uit Duitsland na sy vrylating uit aanhouding in konsentrasiekampe.

Nadat hy Duitsland verlaat het, het hy die res van sy lewe in Italië gewoon. Hy is later erken vir sy pogings teen volksmoord, insluitende erkenning deur Yad Vashem as Regverdiges onder die Nasies. Sy verhaal en sy foto's verskyn in verskeie studies om die Armeense volksmoord te dokumenteer.
| **Armed Assault 2** |
| --- |
|  |
|
| **Naam**: | Armed Assault 2 |
| **Herkoms**: | Tjeggiese Republiek |
| **Bekendstelling**: | Junie 2009 |
| **Genre**: | Oorlognabootser |
| **Media**: | Aflaai / DVD |
| **Weergawe**: | 1.03 |
| **Speelmoontlikheid**: | Internet, enkelspeler |
| **Sisteem eise**: | Aanbeveling: Windows XP, Dual Core 2.0Ghz 2Gb geheue, 256Mb DirectX 9 512Mb videokaart, 6Gb hardeskyfruimte, klankkaart, internetverbinding.
Opsioneel: Naturalpoint TrackIR, Handkontrole |

**Armed Assault** (ArmA) is 'n rekenaarspeletjie van die Tjeggiese rekenaarmaatskappy Bohemia Interactive. Die spel is in Europa en Suid-Afrika verkrygbaar. In die Verenigde State en Kanada word die spel bemark as ArmA: Combat Operations.

ArmA is 'n taktiese militêre-eerstepersoon en derdeperson-skieter, en word beskou as die opvolger van Operation Flashpoint. Weens regs redes mag die spel nie Operation Flashpoint heet nie, aangesien die firma Codemasters die regte besit van die naam Operation Flashpoint.

ArmA en die Junie 2009 vrygestelde ArmA 2 is vanuit 'n grafiese oogpunt meer ontwikkeld as Operation Fashpoint.
**Kamphoer** (2014) deur Francois Smith vertel die verhaal van Susan Nell, wat gedurende die Anglo-Boereoorlog (1899–1902) in die Winburg-konsentrasiekamp verkrag en vir die dood agtergelaat is.

Nell en haar ouers was bywoners op ’n plaas voordat haar pa vroeg gedurende die oorlog vermoor is en sy en haar ma-hulle in die konsentrasiekamp beland het. Daar word sy deur twee Britse offisiere en ’n Joiner wreedaardig verkrag.

Sy val van die waentjie af wat lyke daagliks na die begraafplaas neem en word ontdek deur ’n Sotho-man, Tiisetso, wat besef dat sy nie dood is nie. Hy en ’n Sotho-vrou, Mamello, versorg Susan in ’n grot totdat sy sterk genoeg is om na Bloemfontein te reis. Op haar reis na Bloemfontein ontmoet sy ’n Britse fotograaf, Jack Perry. Hy reis saam met haar verder per trein na Kaapstad.

Danksy Perry se goedgunstigheid beland sy in Kaapstad by Marie Koopmans-De Wet, wat reël dat Susan haar in Nederland in die Sielkunde gaan bekwaam. Sy vestig haar dan ook in Nederland.

Gedurende die Eerste Wêreldoorlog (1914–1918) gaan Susan na Engeland om by die Seale Hayne-hospitaal in Devon te gaan help. Seale Hayne is ’n psigiatriese hospitaal. Daar loop sy kolonel Henry Hamilton-Peake, wat een van haar verkragters was raak, wat ’n pasiënt by die hospitaal is. Die herontmoeting met haar verlede in die vorm van Hamilton-Peake, bring die pyn en vernedering van wat in die konsentrasiekamp gebeur het, weer vir Nell na vore.

Wanneer die pasiënt oorlede is, keer sy terug na Nederland waar sy tot met haar aftrede bly. Op die ouderdom van 70 keer sy vir die eerste keer terug na Suid-Afrika, waar sy dan ook die Winburg-konsentrasiekampkerkhof besoek.

Nell se terugkeer na Suid-Afrika 52 jaar na haar verkragting is ’n sirkel wat voltooi word, juis na daar waar haar lewe "begin het". Aan die een kant was dit as gevolg van weldoeners dat sy nie net oorleef het nie, maar ook ’n suksesvolle beroep kon beoefen. Tog was haar sogenaamde nuwe lewe ook die begin van ’n lewe om met die traumatiese gebeurtenis saam te leef.

Die roman vertel een van vele verhale oor die Anglo-Boereoorlog wat die laaste jare die lig gesien het. Dit wys dat die gevolge van die oorlog iets is wat letsels op mense se lewens gelaat het en dat dit ook dikwels ’n leeftyd by slagoffers spook.
Die **Supermarine Swift** is 'n enkelsitplek-straalaangedrewe vegvliegtuig wat gebruik was deur die Britse Lugmag. Die *Swift* was ontwikkel na navraag van die Britse Lugvaartowerheid om die Gloster Meteor te vervang. Die *Swift* is 'n ontwikkeling van die *Supermarine Attacker*, maar is in wese 'n nuwe ontwerp. Dit het 'n driewiel onderstel, swiepvlerke en 'n Rolls-Royce Avon-motor. Die eerste model is as F.Mk 1 genommer. 'n Paar van die vliegtuie was aan 56 Eskader beskikbaar gestel om die swiepvlerke te toets.

Daar is egter voortdurend probleme met die vliegtuig ondervind teen hoë snelhede- en hoogtes, veral die beweegbaarheid en beheer. Model FR. mK 5 is die eerste model wat in diens gestel is by 2 en 79 Eskaders van die Britse Lugmag in Duitsland vanaf 1955 tot 1961. Hierdie model was 'n effektiewe vegvliegtuig en verkenningsvliegtuig.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Supermarine Swift F.Mk 1:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Rolls-Royce Avon RA7 turbostraal. |
| Kraglewering per motor | 3 406 stukrag |
| Vlerkspan | 9,85 m |
| Lengte | 12,64 m |
| Hoogte | 3,8 m |
| Vlerkoppervlakte | 28,43 m2 |
| Maks. opstygmassa | 7 721 kg |
| Maks. snelheid | 1 110 km/h |
| Operasionele hoogte | 13 725 m |
| Togafstand | 1 175 km |
| Klimvermoë | 3 752 m per minuut |
| Bewapening | Twee 30.0 mm kanonne. |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Petrus Augustus de Génestet** (21 November 1829, Amsterdam – 2 Julie 1861, Rozendaal) was 'n Nederlandse digter en teoloog.

Petrus Augustus de Génestet het sy ouers op 'n jeugdige ouderdom verloor, waarna hy opgeneem is in die gesin van sy oom en voog, die skilder Jan Adam Kruseman. Hy het aan die Amsterdamse Atheneum en die Seminarium der Remonstrantse Broederschap as predikant gestudeer. In Maart 1852 is hy as dominee te Moordrecht aangestel en in Desember van dieselfde jaar te Delft, die stad waar die Genestetkerk staan wat na hom vernoem is. In dieselfde jaar het hy in Bloemendaal, Noord-Holland met Henriette Bienfait in die huwelik getree. Hulle het saam vier kinders gehad.

In 1859 het beide sy vrou en 'n kind aan tuberkulose beswyk en moes hy weens swak gesondheid ontslag neem as predikant. Hy het hom hierna in Amsterdam gevestig, maar somers grotendeels in Bloemendaal deurgebring. Hy sterf twee jaar later in 1861 te Rozendaal, ook as gevolg van tuberkulose.

Na sy dood het die dominee Bernard ter Haar, die treurlied "Op het Kerkhof in Roozendaal" geskryf. Dié digter is later ook daar begrawe, net soos Willem Hofdijk. Conrad Busken Huet was die spreker gewees tydens die onthulling van die gedenkteken in 1862.

Werke
-----

De Génestet (deur Thérèse Schwartze)
De Génestet was uiters gewild gewees, wat veral te danke was aan sy humoristiese en ontroerende gedigte wat vir die breë publiek toeganklik was. Godsdiens was egter ook 'n belangrike tema in sy gedigte. De Génestet was 'n vrysinnig-protestant, maar het egter skerp stelling ingeneem teen wat hy beskou het as oppervlakkige vrysinnigheid; dieselfde geld buitensporige onverdraagsaamheid. Hy word saam met Nicolaas Beets as deel van die Nederlandse navolging van Lord Byron gesien, wat bekend staan as "Byronisme".

Tydens sy vlugtige lewe - De Génestet het slegs 31 geword - kon hy slegs 'n beperkte aantal gedigte skryf. Die gedigte is na sy dood gebundel onder die titel "Dichtwerken".

Twee voorbeelde van die werk van De Génestet is:

*SOORTEN.*
*Sprekers, hoorders, denkers, daders*
*Vindt ge in soorten rijp en groen.*
*Zeldzaam vindt ge wel verenigd*
*Spreken, hooren, denken, doen.*
*BLADVULLING.*
*Een bladvulling wilt gij gaan schrijven,*
*Hier voor dit slecht gevulde blad?...*
*Och ~ 'k zou het maar wit laten blijven!*
*Daar wordt genoeg papier beklad.*

Bibliografie
------------

* A.P. Grové, J.L. Steyn (samestellers), *Keur uit die Nederlandse poësie*, (Nasou Beperk), ISBN 0 625 00160 5 , Twaalfde druk, November 1979

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb146170328 (data)
* BPN: 07190538
* GND: 119054132
* ISNI: 0000 0000 5520 6453
* LCCN: n79094703
* NKC: kup19980000030948
* NTA: 068964919
* SUDOC: 114301433
* VIAF: 27318747
* WorldCat Identities: lccn-n79094703

 |
Die kerkgebou omstreeks 1970
Ds. Siebie Sieberhagen was die gemeente se tweede leraar.
Die **NG gemeente Oudtshoorn-Wes** is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Oudtshoorn en in die Sinode van Wes-Kaapland gesetel op die hoofdorp van die Klein-Karoo, Oudtshoorn.

Stigting en eerste leraars
--------------------------

Op 10 Desember 1948 is dié gemeente van Oudtshoorn afgestig as die eerste dogtergemeente op die dorp. In 1951 het Oudtshoorn-Noord aan die beurt gekom en in 1954 Oudtshoorn-Suid, gevolg deur nog drie tussen 1966 en 1982. As eerste leraar het ds. A.P. Treurnicht opgetree. Hy het later naam gemaak as koerantredakteur van *Die Kerkbode* en *Hoofstad* en as leier van die Konserwatiewe Party. Hy is op 19 Maart 1949 bevestig. Ná 'n kort maar vrugbare dienstyd het hy op 4 Junie 1950 van die gemeente afskeid geneem. Op 20 Augustus 1950 is ds. J.J. Sieberhagen as leraar bevestig.

Kerkbou
-------

Die plek waar die eredienste gehou moes word, was 'n primitiewe saaltjie, heeltemal te klein om die gemeente te huisves. Die meeste van die seuns van die verskillende opvoedingsinrigtings moes aanvanklik vir die eredienste na die moedergemeente gaan. Die kerkraad het dadelik aandag aan die probleem van groter ruimte gegee. Daar is besluit om 'n kerkgebou met 650 sitplekke op te rig. Op 4 Desember 1950 is die eerste sooie vir die fondament omgekeer. Op 3 Maart 1951 is die hoeksteen gelê. Dit was destyds 'n jong, lewenskragtige gemeente met sowat 750 lidmate en 'n sieletal van 1425. In 1985 het was die belydende lidmate 760 en die dooplidmate 385 en in 2020 onderskeidelik 804 en 128.

Predikante
----------

* Andries Petrus Treurnicht, 1949 - 1950
* Jacobus Johannes Sieberhagen, 1950 - 1957
* Barend Petrus lacobus De Kierk, 1959 - 1960
* Sarel Albertus Struwig, 1960 -
* David Frederik van der Merwe, 1961 -
* Jacobs Maartins Blignaut, 1962 -  (veldpred)
* Gideon Daniël Jacobus Potgieter, 1972 - 1975
* Alexander Johannes Luttig, 1975 - 1977
* Petrus Johannes Uys, 1991 - 1998
* Andre Ryk Orffer, 1996 -
* Jan Gabriel Marais, 1998 -

Bron
----

* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
| **Rathenow**

 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Duitsland |
|  **Deelstaat** |  Brandenburg |
|  **Distrik** | Havelland (HVL) |
|  **Koördinate** | 52° 36' N, 12° 20' O |
|  **Stigting (eerste verwysing)** | 1157 |
|  **Stadstatus** | 1295 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 105,68 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 29 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2013) | 24 164 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 229/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|  - Somertyd | UTC +2 |
|  **Klimaat** |   |
|  - Tipe | Gematigde klimaat |
|  - Gemiddelde jaarlikse temperatuur | 9 °C |
|  - Gem. temp. Januarie/Julie | -°C |
|  - Gemiddelde jaarlikse neerslag | 536 mm |
|  **Burgemeester** | Ronald Seeger (CDU) |
|  **Amptelike Webwerf** | *Rathenow* |
|

**Rathenow** [ˈʁaːtənoː] is 'n stad in die Duitse deelstaat Brandenburg en die administratiewe setel van die distrik Havelland met 'n bevolking van sowat 24 000. Dit is sowat 70 kilometer wes van Berlyn aan die Havelrivier geleë.

Rathenow, wat reeds in 1295 stadstatus verwerf het, het in die DDR-tydperk tussen 1949 en 1990 met sy optiese bedryf 'n belangrike rol op Oosblok-markte gespeel. Die plaaslike staatsonderneming *VEB Rathenower Optische Werke (ROW)* was destyds die leidende verskaffer van brille en ander optiese produkte op Oos-Europese markte. Met die verval van die Sowjetunie en die ineenstorting van Oosblok-ekonomieë ná 1989 het die onderneming skielik die grootste deel van sy afsetgebiede verloor. Sedert 13 Mei 2013 dra Rathenow die amptelike bynaam *Stadt der Optik*.
|  |
| --- |
| Deel van ’n reeks oor |
| Menslike groei en ontwikkeling |
| Beeld van ’n fetus in die baarmoeder |
| Stadiums |
| Sigoot  • Embrio  • Fetus  • Baba  • Peuter  • Kind  • Adolessent  • Volwassene |
| Biologiese mylpale |
| Bevrugting  • Swangerskap  • Geboorte  • Taalverwerwing  • Puberteit  • Menopouse  • Veroudering  • Dood |
| Ontwikkeling en menslike sielkunde |
| Kind  • Volwassenheid  • Moraal |
| s • b • w |

’n Menslike eiersel.
’n **Sigoot** (van die Griekse ζυγωτός *zygōtos*, versmelt) is die aanvanklike sel wat gevorm word wanneer twee gamete versmelt deur middel van seksuele voortplanting. In veelsellige organismes is dit die vroegste ontwikkelingstadium van die embrio. In eensellige organismes verdeel die sigoot om voort te plant – gewoonlik deur mitose, die proses van selverdeling.

In veelsellige organismes ontstaan ’n sigoot altyd uit die versmelting van twee gamete en is dit die eerste stadium in ’n nuwe organisme se ontwikkeling. Sigote word gewoonlik gevorm deur die bevrugtingsproses tussen twee haploïede selle – ’n eiersel (’n vroulike gameet) en ’n spermsel (’n manlike gameet) – wat saamsmelt om ’n enkele diploïede sel te vorm. Sulke sigote bevat die DNS van albei ouers en dit verskaf al die genetiese inligting wat nodig is om ’n nuwe individu te vorm.

In landplante word die sigoot gevorm in ’n kamer wat die argegonium genoem word. In saadlose plante is die argegonium gewoonlik flesvormig met ’n lang, nou nek waardeur die spermsel dit binnegaan. Die sigoot verdeel en groei binne-in die argegonium. Wanneer die eerste sellulêre verdelings plaasvind, verander ’n dierlike sigoot in ’n morula, of ’n massa selle.
Animasie van die snelheidsverskil van tandwiele met verskillende groottes.
Ratte op plaastoerusting met 'n ratverhouding van 1:1,62
Die **ratverhouding** is die verhouding tussen die aantal tande op twee ratte wat inmekaarskakel of twee kettingratte wat aan mekaar verbind is deur 'n ketting of die omtrek van twee katrolle wat aan mekaar verbind is met 'n band.

Algemene beskrywing
-------------------

In die beeld regs het die kleiner rat 13 tande, terwyl die tweede en groter rat 21 tande het. Die ratverhouding is dus 13/21 of 1/1,62 (ook soms geskryf as 1:1,62).

Dit beteken dat vir elke omwenteling van die klein rat die groter rat 0.62 omwentelinge sal maak. In praktiese terme beteken dit dat die groot rat stadiger sal draai.

Veronderstel die grootste rat in beeld het 42 tande dan sal die ratverhouding tussen die tweede en derde rat 21/42 = 1/2 wees, wat sal meebring dat vir elke omwenteling van die kleinste rat die grootste rat slegs 0.62/2 = 0.31 omwentelinge sal draai, 'n totale verlaging van ongeveer 1:3.23.

Aangesien die intermediêre rat by beide die kleinste en grootste ratte inskakel kan dit uit die berekening gelaat word om steeds dieselfde ratverhouding te lewer van 42/13 = 3.23.

Aangesien die aantal tande ook eweredig is aan die omtrek van die ratwiel (Hoe groter die wiel hoe meer tande) kan die ratverhouding ook uitgedruk word as die verhouding tussen die omtrekke van beide wiele (waar d die deursnee van die kleiner wiel is en D die deursnee van die groter wiel):

{\displaystyle gr={\frac {\pi d}{\pi D}}={\frac {d}{D}}}
Aangesien die deursnee gelykstaande is aan twee maal die radius kan bostaande ook as volg uitgedruk word:

{\displaystyle gr={\frac {d}{D}}={\frac {2r}{2R}}={\frac {r}{R}}}
  

Omdat tandratte enige glip by die raakpunt tussen die twee ratte verhoed kan ons aanneem dat die snelhede by die kontakpunte dieselfde is en ons kan dus skryf:

{\displaystyle v\_{d}=v\_{D}\rightarrow \omega \_{d}r=\omega \_{D}R\rightarrow {\frac {r}{R}}={\frac {\omega \_{D}}{\omega \_{d}}}}
Waar {\displaystyle {\omega \_{D}}} en {\displaystyle {\omega \_{d}}} die draaisnelheid van die groot en klein rat onderskeidelik is.

en dus

{\displaystyle gr={\frac {\omega \_{D}}{\omega \_{d}}}}
Met ander woorde die ratverhouding is eweredig aan die verhouding van die ratdeursneë en omgekeerd eweredig aan die verhouding van die ratsnelhede.
'n **Minderheidskabinet** of **minderheidsregering** is 'n kabinet wat deur een of meer politieke partye gevorm word, maar gesamentlik nie 'n meerderheid van ten minste die helfte plus een van die totale aantal setels in die parlement het nie.

Nederland
---------

In Nederlandse politiek is 'n koalisieregering is kabinet wat nie deur die helfte plus een setels (76) in die Tweede Kamer van die Nederlandse parlement gesteun word nie.

In die Nederlandse stelsel van eweredige verteenwoordiging is dit amper onmoontlik vir een party om 'n absolute meerderheid van 76+ setels te behaal en is dit altyd nodig om koalisies te vorm. Dit is nogtans nie altyd moontlik om 'n kabinet (regeringspan) te vorm wat op 'n meerderheid berus nie. Dit kan soms deur om nuwe verkiesings te hou opgelos word, maar indien die kieser dikwels genooi word om te stem, word die opkoms dikwels laer. 'n Ander oplossing is om 'n minderheidskabinet te vorm wat nie 'n meerderheid het nie, maar wat deur een of meer partye wat nie aan die koalisie deelneem nie geduld word. In Nederlands word dit *gedoogsteun* genoem. Minderheidskabinette bestaan gewoonlik nie lank nie en soms is hulle rol beperk en berei hulle net nuwe verkiesings voor.
*Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Tibettaans.*

Die **Tibettane** (Tibettaans: བོད་པ་) is 'n etniese groep inheems aan die outonome gewes Tibet in die Volksrepubliek China en die aangrensende lande van Suid-Asië: Bhoetan, Indië en Nepal.

Vlag van Tibet en die Tibettane
Kaart van gebiede met 'n Tibettaanse meerderheid in die Volksrepubliek China
Die Tibettane behoort tot die Sino-Tibettaanse volke wat naas die Volksrepubliek China ook in lande soos Bhoetan, Mianmar, Nepal en Indië se noordooste leef. Hulle praat Tibettaans as moedertaal en is hoofsaaklik aanhangers van die Tibettaanse Boeddhisme. In die Volksrepubliek China behoort die Tibettane tot een van die 56 amptelik erkende etniese groepe ("nasionaliteite") en word "Zang" (Chinees: 藏族; pinyin: *Zàngzú*) genoem. Hulle leef veral in die Suidwes-Chinese outonome gewes van Tibet noord van die Himalaja.

Wêreldwyd leef omtrent 7,8 miljoen Tibettane, waarvan sowat 7,5 miljoen in Tibet en 190 000 in Indië. Die Tibettaanse diaspora het veral as gevolg van die Tibettaanse opstand van 1959 en die aansluitende anneksasie van Tibet deur China in Indië en Westerse lande soos Australië, Kanada, Switserland, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State gevestig.
Sölk wapen
**Sölk** is sedert die jaar 2015 'n munisipaliteit in die Liezen-distrik van Stiermarke, Oostenryk.

Die munisipaliteit is geskep as deel van die Stiermarkse munisipale strukturele hervorming, aan die einde van 2014, deur die samesmelting van die voormalige onafhanklike dorpe Großsölk, Kleinsölk en Sankt Nikolai im Sölktal. 

’n Klag van die gemeenskap van St. Nikolai im Sölktal, teen samesmelting, is aan die Konstitusionele Hof voorgelê, maar dit was nie suksesvol gewees nie. 

Die munisipaliteit van Sölk is gebiedsgewys die derde grootste munisipaliteit in Stiermarken (na Mariazell en Admont).

Geografiese ligging
-------------------

### Die Sölktäler

Sölk
Die munisipaliteitsgebied van Sölk, dit is die Talung van die Sölkbachs en sy twee bolope (die Großsölkbach- en Kleinsölkbach -strome), word saam die Sölktäler-valleie genoem. Hulle vertak by Stein an der Enns na Gröbming vanaf die Ennstalvallei, en vorm die sentrale inkeping in die Niedere Tauern. Dit is veral in die Großsölktal-vallei, wat vir Sölkpass lei na wat Schladming Tauern wes van die Rottenmann en Wölz Tauern oos skei. Andersins word dit hier in die gebied aan weerskante van die twee Sölktäler van die Sölker Alpe genoem.

### Munisipale afbakening

Die munisipaliteitsgebied sluit die volgende drie afdelings oftewel Katastralgemeinden in (gebiede 2015, bevolkings vanaf Januarie 2015 ):

* Großsölk (2,085.07 ha of 5 152,3 hektaar, 492)
* Kleinsölk (12,217.18 ha of 30 189,3 hektaar, 581)
* Sint Nikolai (13,525.02 ha of 33 421,1 hektaar, 471)

Wapen
-----

Met ingang van 16 November 2015 is die reg aan die munisipaliteit van Sölk verleen om 'n munisipale wapen met die volgende beskrywing te lei deur die Steiermärkische Landesregierung:

"In 'n driedelige skild gedeel deur 'n rooi-ondergelegde silwer ketting in Göpel-afdeling, aan weerskante op groen 'n silwer sesspeekwawiel, onder in swart 'n springende silwer takbok, uitgelig deur 'n silwer leliestingel."

Kultuur en besienswaardighede
-----------------------------
Die **NG gemeente Pietersburg-Noord** is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die hoofstad van die provinsie Limpopo, Polokwane, wat voorheen as Pietersburg vekendgestaan het.

Pietersburg-Noord het op 18 November 1950 van die moedergemeente Pietersburg afgestig. Op 10 Februarie 1951 is ds. J.A.B. Grobbelaar as die eerste leraar van die gemeente georden. Aan die handeoplegging het deelgeneem di. A. W. Eckhard (konsulent) en J.F. Wohlitz (albei van Pietersburg), D.F. Marais van Laeveld, S.A. Grobler van Dendron, J.M. Louw van die Burger-sendingstasie, eerw. C.L. Brink van Bethesda en prof. dr. E.P. Groenewald, wat na aanleiding van Eseg. 33:7 die ordeningsrede uitgespreek het.

Aanvanklik het die gemeente in 'n saal aanbid terwyl hulle geld ingesamel het om hul eie kerkgebou op te rig.

Enkele predikante
-----------------

* M. Jordaan, ? – 16 Februarie 2020 (verstryking van die kontrak vir ’n vastetermypos)

Bron
----

* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
**Heyman Dullaert** of **Dullaart** (6 Februarie 1636, Rotterdam – 6 Mei 1684, Rotterdam) was 'n skilder en digter tydens Nederland se Goue Eeu.

Biografie
---------

Trompe-l'oeil deur Heyman Dullaert
Hy was 'n student van Rembrandt, maar is beter bekend om sy poësie as sy kuns. Sy skilderye, dikwels in die vorm van *trompe-l'oeils*, kan in die Kröller-Müller-museum besigtig word.

As digter word hy veral onthou om sy liefdes-sonnette *Aan myne uitbrandende kaerse* en *Een korenwanner aan de winden*, wat onlangs weer in De Nederlandse poëzie van de 17e en 18e eeuw deur Gerrit Komrij gepubliseer is.

Voorbeelde van sy digkuns
-------------------------

#### Christus Stervende

Die alles troost en laaft, verzucht, bezwymt, ontverft!  

Die alles ondersteunt geraakt, o my! aan't wyken.  

Een doodsche donkerheit komt voor zyne oogen stryken,  

Die quynen, als een roos die dauw en warmte derft.  

Ach werelt, die nu al van zyne volheit erft;  

Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelryken;  

Bewoonderen der Aarde, ey! toeft gy te bezwyken,  

Nu Jesus vast bezwykt, nu uwe Koning sterft?  

Daar hy het leven derft, wil ik het ook gaan derven:  

Maar hoe hy meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven,  

Hoe my een voller stroom van leven overvloeit.  

O hooge wonderen! wat geest is zoo bedreven,  

Die vat hoe zoo veel sterkte uit zoo veel zwakheid groeit,  

En hoe het leven sterft om dooden te doen leven?  

* *Uit: Gedichten (1719)*

#### De Bekende Moorder

Die langs het aardryk sworf om op wat buit te passen,  

Wiens flukse wakkerheid de reizenden verriedt,  

Heeft hier, dus vast geknelt, de volheit zelf bespiedt,  

En komt het Hemelryk tot roofgoet te verrassen.  

Die diep in eenzaamheid de hand wiesch in de plassen  

Van een verdoemend bloet, wort hier, daar't yder ziet,  

In't zaligende bloed, dat Jesus vast vergiet,  

Aan hand, aan lyf, aan ziel, van bloedschult afgewassen.  

Hy, in zyn Moorderschap aan schaduwen verplicht,  

Word in 't geloof bedaagt van een genadelicht,  

Terwyl zyn quynend oog 't natuurlyk licht gaat derven,  

De Kruisnacht, door het recht den Booswicht aangezeit,  

Word den Boetvaerdigen een dag van zaligheit.  

Die dood was toen hy leefde, ô! leeft hier in zyn sterven.

Bronne
------

* A.P. Grové, J.L. Steyn (samestellers), *Keur uit die Nederlandse poësie*, (Nasou Beperk), ISBN 0 625 00160 5 , Twaalfde druk, November 1979
'n **Deelwoord** is 'n woord wat gedeeltelik 'n werkwoord en gedeeltelik 'n ander woordsoort is byvoorbeeld 'n selfstandige of byvoeglike naamwoord, 'n bywoord of 'n ander werkwoord. 

Daar is twee soorte deelwoorde: Teenwoordige deelwoorde en Verlede deelwoorde

Teenwoordige deelwoorde
-----------------------

Wanneer die aksie nog besig is om te gebeur, word –de, -ende of –end aan die woord gevoeg.

Slegs die werkwoorde doen, gaan, sien, slaan, staan (en hulle afleidings) kry -de, byvoorbeeld:  
Hy het hard gewerk en sodoende goeie punte behaal.  
voldoende bewyse;  
bestaande reëls;  
hy is siende blind;  
verbygaande motors

Behalwe vir 'n paar uitsonderings kry alle werkwoorde -ende wanneer die beskrywende woord voor die selfstandige naamwoord (attributief) is, byvoorbeeld: huilende kind (kind is die selfstandige naamwoord)  
sterwende oupa  
waaiende wind  
kokende water  
-end na die s.nw, byvoorbeeld:  
Die dansende meisie is gelukkig. (Meisie is die selfstandige naamwoord)  
My ouers is baie ondersteunend. (Ouers is die selfstandige naamwoord)  

### Uitsonderings

  
Versag - versagtende omstandighede  
liefhê - liefhebbende moeder  
sê - veelseggende glimlag  
vertroos - vertroostende drukkie

Verlede deelwoorde
------------------

Wanneer die aksie reeds verby is, (verlede tyd) vorm ons ‘n beskrywende woord deur –ge vooraan en –de, -te of –e agter aan die woord te voeg:  
Swak verlede deelwoorde word letterlik gebruik, byvoorbeeld: 'n gebreekte been, terwyl sterk verlede deelwoorde figuurlik gebruik word, byvoorbeeld 'n gebroke hart. 

Swak verlede deelwoorde: ge- + -te of ge- + -de word agteraan die werkwoord gevoeg, byvoorbeeld:  
'n getroude paartjie  
'n gestrykte hemp  
As die woord op K of P eindig, kry dit ge-+-te. Byvoorbeeld: (kook) water gekookte water  
(kap) hout gekapte hout  
As die woord op F, G of S eindig, kry dit ge- + -te of ge- + -de. Byvoorbeeld:  
(afstof) boekrak afgestofte/de boekrak  
(droog) vrugte gedroogte/de vrugte  
(was) skoene gewaste/de skoene  

Sterk verlede deelwoorde word gewoonlik gevorm deur vokaalverandering en eindig altyd met ‘n –e in die attributiewe vorm. Byvoorbeeld:  
(bederf) kind – bedorwe kind;  
(opwen) mense – opgewonde mense  
'n Ryke verbeelding (teenoor ryk mense)
'n donkere toekoms (teenoor 'n donker kamer)
'***n Plekkie in die son*** is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1979 vrygestel is. Die regisseur was William C. Faure en die skrywer De Waal Venter.

Genre
-----

Die rolprent is 'n drama. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak.

Hoofrolspelers
--------------

* Magda Beukes
* Estelle Bohnen
* Johnny Bohnen
* Jan Bruyns
* Jana Cilliers as Karen Viljoen
* Tobie Cronjé as Piet Fieks
* Sann de Lange as Mrs. Marais
* Karel de Wet as Carel de Wet
* Hermien Dommisse
* Paul Marais as Mr. Marais
* Dana Niehaus
* Rina Nienaber as Beatrice
* Elma Potgieter
* Eckard Rabe
* Ina Rowles
* Danie Schoerie
* Flip Theron as Jack
* Dulcie van den Bergh
* Regardt van den Bergh as die dokter
* Annelisa Weiland as Annelize Weiland
* Elize Lizamore

Storielyn
---------

'n Gevreesde siekte verwoes Karen Viljoen se lewe as gelukkig getroude rykmansvrou. Die ontdekking dat sy melaats is, is maar die begin van haar swaarkry. Terwyl Karen in die Westford-hospitaal met haar siekte worstel, vind Otto, haar man, vertroosting by sy sekretaresse. Vir die siek Karen word die stryd te veel toe haar seuntjie ook van haar weggeneem word. Die nuus bring haar tot by die randjie van 'n senu-instorting. Haar geneesheer, Dr. Tertius Louw, keer net betyds, maar sy liefde en toewyding bring net ellende. Maande later word Karen ontslaan, genees van melaatsheid, maar nie van die stigma nie. Nie net verwerp die gemeenskap haar nie, maar ook Otto. Karen besluit om na Westford terug te keer – na Tertuis en haar *Plekkie in die son*.

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
Die **rinkhals** (*Hemachatus haemachatus*) is 'n slang wat voorkom in die Wes-Kaap, Oos-Kaap, Gauteng, Mpumalanga, Vrystaat, Noordwes, KwaZulu-Natal en die weste van Eswatini. 

Die rinkhals is 'n baie giftige slang wat sy gif by voorkeur na die vyand se oë spoeg, wat permanente blindheid tot gevolg kan hê. Die rinkhals behoort tot die kobrafamilie (*Elapidae*) en is endemies in Suider-Afrika. Aangesien die rinkhals (*Hemachatus haemachatus*) hom net soos egte kobras (genus *Naja*) kan oprig en sy nek "bak" kan maak, word hy dikwels met die slange verwar. 

Rinkhalse het egter gekielde skubbe, terwyl die skubbe van kobras glad is. Sy vernaamste uiterlike kenmerk is die een of meer wit dwarsbande aan die onderkant van die nek, wat duidelik sigbaar is as hy hom oprig. Die kleur van rinkhalse wissel van streek tot streek. Sommige is egalig bruin tot swart, terwyl ander ook ligte of donker kolle en dwarsbande het. Die gemiddelde lengte is sowat 1 m, maar slange van net langer as 1,5 m is al aangetref. 

Die rinkhals het net een paar giftande in die bokaak, sonder enige ander tande. Die giftande is egter die beste aangepas van alle kobraägtiges (familie *Elapidae*), aangesien die gif uitgespoeg kan word. Die gifkanaal maak 'n reghoekige draai, sodat die gif eers vorentoe en dan na bo uitgestoot word. Dit word altyd na die oë van die vyand gemik en het 'n trefafstand van bykans 2,5 m. 

Die gif verblind die vyand onmiddellik en kan permanente blindheid veroorsaak as dit nie dadelik uitgewas word nie. Wanneer 'n rinkhals bedreig voel en nie kan ontsnap nie, neem hy dikwels 'n skyndoodhouding aan en laat dan soms toe dat hy aangeraak en selfs opgetel word. In teenstelling met kobras is rinkhalse lewendbarend (vivipaar) en 20 tot 30 kleintjies word gewoonlik laat in die somer gebore. 

Hulle is feitlik onmiddellik selfstandig en hul gifkliere is reeds ten volle ontwikkel. Met uitsondering van 'n geïsoleerde bevolking in die distrik Inyanga van Zimbabwe is rinkhalse endemies in Suid-Afrika suid van 25° suiderbreedte en veral volop op die Hoëveld.

Voorkoms
--------

Die slang se kleure wissel van olyf tot donkerbruin met twee of drie kruisstroke oor die keel. Die slang word 1–1,5 m lank.

Gif
---

Die gif is neurotoksies (senuvergiftend). Dit beteken dat die gif die vyand se senuweestelsel aantas. Neurotoksiese gif laat jou slaperig en deurmekaar voel. Dit onderdruk ook asemhaling, weens verlamming van die diafragmaspiere. Die slang kan gif tot 2,4 m ver spoeg en maak 'n sisgeluid wanneer hy spoeg. 'n Teengif is beskikbaar.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van slange

Bronne
------

* Die Suid-Afrikaanse Gids- feite en wenke. Isabel Uys. 2009 ISBN 978-1-86919-324-9
* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409656, volume 24, bl. 24
**Wachtebeke** (nuwe Nederlandse spelling van *Wagtebeke*) is 'n dorp in Oos-Vlaandere, België. Sowat 7500 mense woon in Wachtebeke. Die dorp is geleë aan die E34 Antwerpen – Knokke-Heist.
Die Moervaartkanaal loop deur Wachtebeke. Die Zuidlederivier is die suidelike grens; die Langeledekanaal loop deur die dorp.

Geskiedenis
-----------

Ferrariskaart uit 1775 met daarop 'n grote deel van die huidige Wachtebeke.
Wachtebeke word vir die eerste keer vermeld in 1198 as *Wagtebeke*. Mense het baie menings oor die betekenis van die woord *Wagte*, dit sou "*wag* hou" kan beteken, of "plek waar 'n mens deur die water moet loop waar dit nie diep is nie" (*waden*).

Die Romeinse Heerweg vanuit Antwerpen verdeel homself in Wachtebeke in die rigting van Gent en in die rigting van Brugge. Vanaf die 13e eeu het vooral die omliggende abdye eiendom in Wachtebeke. Die ontginning van turf het tot stand gekom en aangesien hierdie ontginning baie werk vereis, het baie volk na hierdie plek gereis om daar te woon. Vir die vervoer van turf na Gent word in die laat Middeleeue die Langelede-kanaal ("Lange stroom") gegrawe. Hierdie kanaal is in 1774 deeglik verbeter.

Wachtebeke was nooit 'n selfstandige eenheid nie. Dit het altyd deel uitgemaak van die *ambacht* Assenede, en behoort tans tot die Oos-Vlaamse streek die *Meetjesland*. Die parochie Wachtebeke en Sint-Kruis-Winkel het wel saam 'n eie vierskaar gevorm. Toe die munisipaliteite in 1795 tot stand gekom het, het Wachtebeke self 'n onafhanklike munisipaliteit geword.

Weens die industrialisering langs die kanaal Gent-Terneuzen ontwikkel Wachtebeke stadigaan van 'n arme boeredorp na 'n residensiële omgewing vir die hoë middelklas.

In 1965 word 'n kleine deel van die toe ontbinde munisipaliteit Mendonk by Wachtebeke gevoeg.

Kerne
-----

Daar is geen andere deelgemeente langer in die munisipaliteit van Wachtebeke nie. Aan die noordekant, op die grens met Nederland, lê die dorpjie Overslag.

### Aangrensende munisipaliteite

* a. Moerbeke
* b. Eksaarde (Lokeren)
* c. Zaffelare (Lochristi)
* d. Mendonk (Gent)
* e. Sint-Kruis-Winkel (Gent)
* f. Zelzate

### Kaart

Kaart van Wachtebeke  

**I**:Wachtebeke  **II**:Overslag

Besienswaardighede
------------------

* Die Sint-Catharinakerk is saam met die kerkorrel en die pastorie as monument beskerm.
* Die ou vierskaar
* Die Kalvebrug en die Overledebrug, twee beskermde ophaalbrugge oor die Moervaart
* Die Provinsiale Domein Puyenbroeck

* Sint-CatharinakerkSint-Catharinakerk
* Moervaart en OverledebrugMoervaart en Overledebrug
* KalvebrugKalvebrug

Bevolking
---------

### Demografiese evolusie

* Bron:NIS – Kommentaar:1806 tot en met 1970=tellings op 31 Desember; van 1980=op 1 Januarie

Beroemde inwoners van Wachtebeke
--------------------------------

### Gebore in Wachtebeke

* Jules Persyn (1878–1933)
* Bart De Pauw (1968) (voorheen)
* Ivan van Mossevelde (voorheen)
* Lucrèce L’Ecluse (1952)
* Lieven Scheire (1981) (voorheen)
* Jonas Geirnaert (1982) (voorheen)

### Het in Wachtebeke gewoon

* Carry Goossens (kom van elders)
* Stef Bos (kom van elders)
* Frans Wuytack, beeldhouer-digter

### Woon in Wachtebeke

* Eriek Verpale (voorheen)
**Pirozjki** (пирожки, meervoud van **pirozjok**; letterlik "pasteitjies"), soms ook gespel **pirizjki** (Oekraïens: пиріжки), is ’n generiese woord vir klein gebakte of gebraaide rolletjies wat ’n verskeidenheid vulsels kan kry. Die klem van die woord val op die laaste lettergreep: pʲirɐʂˈkʲi. 

*Pirozjok* (пирожок (hulp·inligting), die enkelvoud) is die verkleinwoord van die Russiese пирог (*pirog*, "pastei"), wat ’n volgrootte-pastei is. Pirozjki is iets anders as die *pierogi* van Pole en Slowakye, wat gekookte kluitjies is.

’n Algemene soort pirozjki is gevulde, gebakte rolletjies wat van gegiste deeg gemaak en dikwels met eier gesmeer word om dit ’n goue kleur te gee. Hulle bevat dikwels vleis (veral beesvleis) of ’n groentevulsel (fynaartappel, sampioene, uie en eier, of kool). Dit kan ook ’n vulsel kry van vis (soos salm) of hawermout en vleis of afval. Soet vulsels kan insluit gebakte of vars vrugte (appels, kersies, appelkose, gekapte suurlemoen, konfyt of maaskaas). Die pasteitjies kan alleen gebraai en dan gevul word, of dit kan met die vulsel gebraai word.

Ander soorte deeg, soos ’n pasteideeg, kan gebruik word in die plek van die gegiste deeg. Die pirozjki kan klein wees, so lank en breed soos twee vingers; of groter, effens kleiner as ’n hamburger. Dit word dikwels saam met sop voorgesit.

Bronne
------

* *Piroshki or Pirozhki* in *Larousse Gastronomique, The New American Edition* (Jenifer Harvey Lang, red.), Crown Publishers, New York (1988), bl.. 809.
* *Piroghi or Pirozhki* in *Larouse Gastronomique*, eerste Engelse uitgawe (Nina Froud en Charlotte Turgeon, reds.), Paul Hamlyn, Londen (1961), bl. 740-741.
* *Pirog* in *The Oxford Companion to Food* (Alan Davidson), Oxford University Press (1999), ble. 609-610.
Een van die apokriewe boeke, die **Psalms van Salomo**, is 'n groep van 18 psalms (godsdienstige liedere of gedigte) wat in die 1ste of 2de eeu v.C. geskryf is en nie deel van die huidige Bybelse kanon uitmaak nie (hulle is egter deel van die Siriese Peshitta en Griekse Septuagint).

Sewentien van die 18 psalms is soortgelyk aan Psalm 72, wat tradisioneel aan Salomo toegeskryf word en dit is waarskynlik hoekom hulle die "Psalms van Salomo" genoem word. 'n Alternatiewe teorie is dat die psalms so hoog aangeskryf is dat Salomo se naam daaraan verbind is om te keer dat hulle vergete raak of geïgnoreer word.

Manuskripte
-----------

Daar word in vroeë Christelike geskrifte na die Psalms van Salomo verwys, maar hulle het verlore gegaan todat 'n Griekse manuskrip in die 17de eeu herontdek is. Daar is tans 11 bekende 11de- tot 16de-eeuse manuskripte van 'n Griekse vertaling van 'n verlore Hebreeuse of Aramese oorspronklike, wat moontlik van die 1ste of 2de eeu v.C. dateer. Hoewel hulle nou 'n versameling is, was hulle aanvanklik apart.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4176109-1
* NLI: 000397744
* VIAF: 179028274
* WorldCat Identities (via VIAF): 179028274

 |
**Gagik I** (Armeens: Գագիկ Ա) het as koning van Armenië tussen 989 en 1020 geheers. Bagratid Armenië het onder hom sy hoogbloei beleef.

Heerskappy
----------

11de eeuse inskrywing wat melding maak van Gagik I. Parpi, Aragatsotn Provinsie
'n Replika van Gagik se standbeeld by die ingang van die Museum van die Geskiedenis van Armenië.
Dit is onbekend wanneer Gagik I gebore is. Hy het sy broer, Smbat II van Armenië, in 989 opgevolg. Hy het gevolg in die voetspore van sy voorgangers wat die bou van kerke en religieuse geboue in die hoofstad *Ani* betref. Gagik het met gebruikmaking van die gunstige ekonomiese omstandighede van Armenië, die leër vergroot tot 100,000 soldate. Gevolglik het hy verskeie Armeense provinsies verenig met Bagratid Armenië, insluitende *Vayots Dzor*, *Khachen*, die *Nakhchivan Autonome Republiek* en die antieke stad van *Dvin*. Hy het alliansies aangegaan met Gurgen van Iberië en Bagrat III van Georgië, wie se leërs vir Mamlan, die emir van Groter Khorasan, in 998 verslaan het in die dorpie van *Tsumb*, noord-oos van *Meer Van*. Onder Gagik I, het die Koninkryk van Armenië uitgebrei van *Shamkor* tot *Vagharshakert* en die *Kura Rivier* tot Apahunik naby *Meer Van*. Die land se ekonomie, kultuur en buitelandse handel het ontwikkel; *Ani*, *Dvin*, en *Kars* het gefloreer. Hy het die gebied van *Vanadzor* bygevoeg tot sy domein, asook die grootste deel van *Artsakh* (*Khachen*) en die twee hoof provinsies van *Vaspurakan*: *Kogovit* en *Ttsaghkotn*. 

Na sy afsterwe is sy oudste seun, Hovhannes-Smbat, gekroon as koning terwyl sy jonger seun, Ashot, gerebelleer het teen Smbat en sy onafhanklikheid verklaar het in die Koninkryk van Lori-Dzoraget.