**Albrecht von Blumenthal** (10 Augustus 1889 - 28 Maart 1945) was 'n Duitse grondeienaar in Pruise en 'n geleerde in die klassieke kuns.

Vroeë lewe
----------

Albrecht von Blumenthal is gebore in Staffelde in Uckermark as die seun van Rittmeister Vally von Blumenthal en Cornelia Kayser. Sy vader was 'n Pruisiese edelman en sy moeder 'n afstammeling van die skilders Lucas Cranach, die ouere en jongere. Hy is opgelei deur 'n privaat tutor en in 1909 deur Keiser Wilhelm I benoem tot Rhodes beurshouer. Hy het aan Lincoln College (Oxford Universiteit) in die klassieke kunste gestudeer. In 1913 is sy proefskrif *Hellanicea: De Atlantiade* aan die Universiteit van Halle goedgekeur.

Eerste Wêreldoorlog
-------------------

Hy het as vrywilliger tydens die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog aangesluit in die Kavallerie-afdeling, en het na enkele maande 'n offisier geword. Tydens die *Tweede Slag van Champagne* is hy deur die Franse gevange geneem en in Corté, Korsika gevange gehou. Na 'n mislukte ontsnappingspoging is hy gestraf met afsondering, waartydens hy tuberkulose opgedoen het. Na 'n tydperk aan boord 'n hospitaalskip, wat hom sy eerste en enigste blik op die Egeïese See gegee het, is hy via Davos in 1917 huistoe gestuur, in ruil vir gevangenes wat deur die Geallieerdes aangehou is. Hy is gevolglik herenig met sy Engelse vrou Wilhelmine, en het vlugtig kennis gemaak met Lenin .

Loopbaan
--------

Na die oorlog doseer hy tot 1922 aan die Universiteit van Jena. Hy het navorsing gedoen oor Aischulos, Archilochus en Hellanicus van Lesbos. Vanaf 1927 lewer hy artikels by tot die *Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft*. In 1928 word hy benoem as 'n assosiaat-professor aan Jena. In 1938 word hy aangestel as volle professor aan die Giessen Universiteit in die Rudolf Herzog-stoel. In dieselfde jaar het hy en sy broer Robert toegelaat dat Dietrich Bonhoeffer hul landgoed op Schlönwitz gebruik om 'n onwettige Lutherse seminarium te bedryf. Op 10 April 1940 het hy aansoek gedoen om by die NSDAP aan te sluit en op 1 Julie is sy aansoek om lidmaatskap toegestaan (nr. 8142228). Sy persoonlike lêer dui aan dat sy lidmaatskap van die party verband hou met sy bevordering van *Ausserordentlicher* na *Ordentlicher-professor*, wat later daardie jaar plaasgevind het toe hy aangestel is tot 'n residensiële professoraat. Hy het egter weinig aan enige van die aktiwiteite wat daarmee verband hou deelgeneem, en nooit 'n noemenswaardige rang in die party behaal nie. Sy publikasies gedurende die periode van Nasionaal-Sosialisme was streng nie-polities en vry van enige vorm van Führer-verering.

Sosiale akademia
----------------

Albrecht von Blumenthal het aan die Stefan George-sirkel behoort, waaraan hy Alexander Schenk Graf von Stauffenberg en sy broers Claus Schenk Graf von Stauffenberg en Berthold Schenk Graf von Stauffenberg voorgestel het, aan wie hy naby was en aan wie hy een van sy werke opgedra het.

Gesin
-----

Von Blumenthal se eerste vrou was Wilhelmine Hainsworth, dogter van die Yorkshire-nyweraar AW Hainsworth. Hulle het twee seuns gehad wat hul moeder, na die egskeiding van hul ouers, na Engeland vergesel het. Een daarvan was die historikus Charles Arnold-Baker, wat by die Britse leër aangesluit het toe die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het. Albei het ook later in MI6 gedien. Na die egskeiding (vanweë sy owerspel) het Albrecht weer getrou en nog vier kinders gehad naamlik, Albrecht, Viktor, Valeska en Erika. Albrecht is 'n Lutherse predikant, en Viktor doseer tans aan die Universiteit van Marburg. 

Albrecht se neef Hans-Jürgen, wat Albrecht aan Claus von Stauffenberg voorgestel het, is vir sy aandeel in die Julie-plot tereggestel.

Selfmoord
---------

Aangesien Albrecht 'n konserwatiewe en patriotiese Duitser was, het hy nie kans daarvoor gesien om in sy besette vaderland te woon nie. In Februarie 1945 het von Blumenthal saam met sy tweede vrou van die Amerikaanse Leër na Marburg gevlug en daar, op 28 Maart, die lewe van homself en sy vrou geneem, op 'n omgekeerde wa buite Moltkestrasse.