recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Kunstenaarsvootrstelling van Watson Brake in Louisiana (lugaansig)
Monk's Mound maak deel uit van Cahokia, die Mound Builders-Unesco-wêrelderfenisterrein in Illinois
Diorama van 'n jagter uit die Mississippi-periode in die Cahokia-besoekersentrum in Illinois
***Mound Builders*** is 'n historiografiese en argeologiese Amerikaanse vakterm wat na 'n groep voor-Columbiaanse Indiaanse beskawings in Noord-Amerika verwys wat oor 'n tydperk van sowat 5 000 jaar 'n verskeidenheid kunsmatige aardheuwels vir godsdienstige, seremoniële, begrafnis- en - ten opsigte van hul elites - ook residensiële en administratiewe doeleindes aangelê het. Die oudste aardheuwel-kompleks, Watson Brake, is in die Ouachita-parogie in Louisiana geleë.

Die bou van aardheuwels was kenmerkend vir beskawings uit drie opeenvolgende kulturele en historiese periodes wat vanaf ongeveer 3500 v.C. ('n tydperk waarin die bou van Watson Brake val) tot die 16de eeu bestaan het:

* die Argaïese periode,
* die Woodland-periode (insluitende die Calusa-, Adena- en Hopewell-beskawings), en
* die Mississippi-periode.

*Mound Builder*-gemeenskappe is in 'n gebied aangetref wat van die Groot Mere in die noorde tot die Golf van Meksiko in die suide, en van die Ohio-riviervallei en die Mississippi-riviervallei met sy takriviere ooswaarts tot die Appalache-bergreeks gestrek het. In teenstelling met die Amerikaanse Suidweste, 'n betreklik droë gebied waar hoogs ontwikkelde beskawings ontstaan het wat deur wetenskaplikes Anasazi en Hohokam genoem word (waarby die laasgenoemde beskawing 'n ingewikkelde stelsel van damme en slote vir watervoorsiening gebou het), kon *Mound Builders* voordeel trek uit die gematigde en vogtige klimaat van die Mississippivallei wat 'n natuurlike habitat vir 'n groot verskeidenheid wilde plante en diere laat ontstaan het. Plaaslike bevolkings het 'n bestaan as kossoekers gevoer - hulle was aangewese op die versameling van eetpare plante, visvangs en jag. Die ontwikkeling van 'n meer gevorderde landboustelsel is sodoende vertraag.

Eerste pogings in hierdie verband strek terug tot omstreeks 2000 v.C. toe *Mound Builder*-gemeenskappe sonneblomme en ander gewasse as stapelvoedsel probeer aanplant het. Maar eers omstreeks 800 n.C. is oorgegaan tot die stelselmatige verbouing van mielies, bone en pampoene (*squash*) - die sogenaamde "drie-eenheid" van Indiaanse landbou. Toestande vir hierdie soort boerdery was in die wye vloedvlaktes van die Mississippivallei ideaal - die uiters vrugbare streek is jaarliks in die tyd van die lentevloede met voedingstofryke sedimente aangevul wat deur die magtige Mississippi stroomaf gedra is. Eenvoudige landbouwerktuie soos kliphakke was voldoende om die goed gewaterde grond te bewerk.

Opbrengste was so hoog dat die bevolking kon vervierdubbel. Die Mississippivallei het die mees digbevolkte streek noord van Sentraal-Meksiko geword. Net soos inheemse Meksikaanse bevolkings het ook *Mound Builders* die son as hul hoofgodheid begin aanbid, siende dat dit die bron van alle lewe was wat ryk oeste aan hulle geskenk het.
Die **Impofudom** (ook **Mpofudam** en **Impovudam**, voorheen **Elandsjagdtdam**) verskaf saam met die Churchilldam, die Kougadam, die Loeriedam en die Groendaldam water vir huishoudelike en nywerheidsgebruik aan die stedelike gebied van Gqeberha (Port Elizabeth).

Ligging
-------

Die dam en die Elandsjagt-watersuiweringswerke lê in die Kromrivier in die omgewing van Humansdorp op 34° 5' suid en 24º 41' oos en dus net stroomaf van die Churchilldam. Beide die N2- en R102-paaie loop oor die westelike punt van die dam. Die pad na die damwal is nie besonder geskik vir 'n passasiersmotor nie.

Geskiedenis
-----------

Die konstruksie het in 1972 begin en is in 1982 voltooi. In Julie 1983 was die dam, teen alle verwagtinge, binne drie dae vol.

Afmetings
---------

Hierdie dam is lank, nou en diep, met verskeie baaie. Die maksimum kapasiteit is 107 miljoen m³ en dan het dit 'n oppervlakte van meer as 6 km², 'n lengte van 25 km en 'n omtrek van 65 km. Die hoogte van die damwal is 75 m en die lengte 800 m.

Benutting
---------

Die Impofudam is Gqeberha se hoofbron van drinkwater. Die dam voorkom dat vloedwater landerye en huise aan die oewers en by die mond oorstroom. Die dam is gewild onder hengelaars weens die voorkoms van vyf visspesies. Daar is 'n bootlanseerhelling.

Sien ook
--------

* Lys van grootste damme in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Logie, Bartle: Governor's travels. A journey along the Kouga/Tsitsikamma coast. Hunters Retreat: Bluecliff. 1999. ISBN 0-620-24152-7
* krommerivier.wordpress.com
* www.bassfishing.co.za
1951 gerestoureerde ponie-enjin.
'n Stoomlokomotief gebou deur Henschel & Son in 1936, by die São Paulo Tegnologiemuseum, in Brasilië. 
**Henschel & Son** was 'n Duitse swaaringenieursmaatskappy, geleë in Kassel, in die 20ste eeu bekend as 'n vervaardiger van vervoertoerusting, insluitende lokomotiewe, vragmotors, busse en trolliebussies; asook gepantserde vegvoertuie en -wapens.

Georg Christian Carl Henschel het in 1810 die fabriek in Kassel gestig. Sy seun Carl Anton Henschel het in 1837 'n ander fabriek gestig. In 1848 het die maatskappy begin met die vervaardiging van lokomotiewe. Die fabriek het in die 20ste eeu die grootste lokomotiefvervaardiger in Duitsland geword. Henschel het 10 geartikuleerde stoomwaens, met dubbelle stoomontwerpe, vir die Deutsche Reichsbahn-spoorweë as afleweringswaens gebou. Verskeie waens is ook gebou, waarvan een Hermann Göring se personeelwa geword het. In 1935 kon Henschel sy verskillende stoomlokomotiewe opgradeer na 'n vinnige Streamliner-tipe met 'n maksimumspoed van tot 140 km/h deur die byvoeging van 'n verwyderbare dop oor die ou stoomlokomotief.

Henschel-geboude (1941) 4-6-4 VR Klas Pr2 stoomlokomotief (nr 1800) by Haapamäki Stoomlokomotiefmuseum in Keuruu, Finland.
'n Tiger I-tenk word op 'n spesiale treinwa by die Henschel-aanleg gelaai
Die Henschel Hs 129B grondaanvalsvliegtuig
**Riquewihr** (Duits: **Reichenweier**) is 'n stad in die Franse gewes Grand Est met 'n bevolking van 1 109 in 2015. Riquewihr lê in die arrondissement Ribeauvillé en in die kanton Kaysersberg. Vanweë sy 16de eeuse argitektuur, wat volledig bewaar is, word Riquewihr deur die organisasie Les Plus Beaux Villages de France as een van die mooiste in Frankryk gelys.

Geskiedenis
-----------

Porte Haute (Duits: Obertor), 16de eeu.
Riquewihr het vanuit 'n landgoed ontwikkel, wat in die 6de eeu deur Richo,'n Frankiese inwoner, onder die naam Richovilla gestig is. In 1320 het Riquewihr, wat destyds 'n besitting van die grawe van Horburg was, stadstatus verkry. Vier jaar later is die stad aan die huis Württemberg-Montbéliard (Duits: Württemberg-Mömpelgard) verkoop en het deel uitgemaak van Württemberg. Die hertoë van Württemberg het in die 16de eeu ook die Protestantse reformasie in Riquewihr ingevoer, en die meerderheid van die bewoners is nog steeds Lutherane. Riquewihr is in 1793 by Frankryk ingelyf.

Ekonomie
--------

Riquewihr is een van die belangrikste sentrums van die wynboubedryf in Elsas. Die stad steun daarnaas ook op die toerisme, veral dagbesoekers.

Besienswaardighede
------------------

Straat in Riquewihr
Riquewihr spog met 'n unieke ou stadskern, wat saam met sy versterkings byna volledig bewaar is.

Museums
-------

Die belangrikste museums van Riquewihr is die Musée Hansi, wat die werke van die grafiese kunstenaar Jean-Jacques Waltz vertoon; die Musée de la Poste (Posmuseum) in die voormalige Württembergse kasteel en die Musée de la Tour des Voleurs ('n voormalige gevangenis met folterkamer in die ou Joodse kwartier.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb15271979n (data)
* GND: 4116948-7
* LCCN: n83182412
* VIAF: 143107969
* WorldCat Identities: lccn-n83182412

 |
**Lodewyk XVI** (23 Augustus 1754 – 21 Januarie 1793) was die laaste koning van Frankryk voor die val van die monargie tydens die Franse rewolusie. Daar is na hom verwys as *Citizen Louis Capet* gedurende die vier maande net voor sy teregstelling by wyse van die guillotine. In 1765, na die dood van sy vader, Louis, Dauphin van Frankryk (seun van Louis XV), word hy die nuwe Dauphin. 

Met die dood van sy oupa Lodewyk XV op 10 Mei 1774, neem hy tot 4 September 1791 die titel Koning van Frankryk en Navarra aan, toe hy die titel van Koning van "die Franse" ontvang, tot en met die afskaffing van die monargie op 21 September 1792.

Bewind
------

Die eerste deel van Lodewyk se bewind is gekenmerk deur pogings om Frankryk te hervorm volgens die ideale van die Verligting – dit het ingesluit die afskaffing van lyfeienskap en die belasting vir nie-adellikes, asook toenemende verdraagsaamheid jeens nie-Katolieke. Die Franse adel het negatief hierop gereageer en die inwerkingstelling daarvan suksesvol teengestaan. Ontevredenheid onder die gewone burgers het hierna toegeneem.

Van 1776 af het Lodewyk die Noord-Amerikaanse koloniste aktief ondersteun wat onafhanklikheid van Brittanje wou hê. Hulle het dit eindelik in 1783 gekry met die Verdrag van Parys. Die gevolglike skuld en finansiële krisis het bygedra tot die ongewildheid van die monargie. Ontevredenheid onder die middel- en laer klas het toegeneem en dit het gelei tot ’n al hoe groter teenstand teen die adel en die absolute monargie, waarvan Lodewyk en sy vrou, Marie Antoinette, as verteenwoordigend beskou is. In 1789 is die Bastille-gevangenis tydens die opstande in Parys bestorm en die Franse Rewolusie het begin.

Lodewyk se besluiteloosheid en konserwatisme het hom al hoe ongewilder gemaak. Toe hy in Junie 1791 na Varennes vlug, vier maande voordat die konstitusionele monargie afgekondig is, het dit oënskynlik gerugte bevestig dat hy sy hoop op oorlewing geplaas het op ’n buitelandse inval. Sy geloofwaardigheid is daardeur kwaai ondermyn en die afskaffing van die monargie het ’n al hoe groter moontlikheid geword.

Verhoor en teregstelling
------------------------

In Augustus 1792, ’n maand voor die konstitusionele monargie afgeskaf en ’n republiek afgekondig is, is Lodewyk van die troon gesit en in hegtenis geneem. Hy is verhoor en skuldig bevind aan hoogverraad. Op 21 Januarie 1793 het hy onder die valbyl gesterf as "burger Louis Capet", ’n bynaam.

Hy is die enigste Franse koning wat tereggestel is en sy dood het ’n einde gebring aan die Franse monargie van langer as duisend jaar.
Benoît Clapeyron (1799-1864)
Die **idealegaswet** is die toestandsvergelyking (Engels: "*equation of state*") vir 'n ideale gas. Die gaswet beskryf die gedrag van ideale gasse onder die invloed van druk, volume, temperatuur en aantal deeltjies. Die vergelyking is in 1834 deur Benoît Clapeyron opgestel.

Die formule word aangegee as:

{\displaystyle PV=nRT}
of vir afwyking van ideale kondisies:

{\displaystyle PV=znRT}
waar:

* {\displaystyle R} = 8.314 kPa.m3/(kmol.K) - Die ideale gaskonstante se eenhede bepaal die eenhede van die res van die vergelyking.
* {\displaystyle P} = Druk in kPa
* {\displaystyle V} = Volume in m3 of volume vloeitempo in m3/h
* {\displaystyle z} = Saampersbaarheidsfaktor (dimensieloos)
* {\displaystyle n} = Hoeveelheid mol gas in kmol of molvloei in kmol/h
* {\displaystyle T} = Absolute temperatuur in Kelvin (0 °C = 273.15 °K)

Standaardkondisies
------------------

By standaardkondisies is P = 101.325 kPa en T = 273.15 K. Daaruit volg:

{\displaystyle PV=nRT}
{\displaystyle 101.325\times V=n\times 8.314\times 273.15}
{\displaystyle {\frac {V}{n}}=22.413{\frac {m^{3}}{kmol}}}
Dus is 1 kmol gas gelyk aan 22.413 m3 by standaarddruk (101.325 kPa) en standaardtemperatuur (273.15 K).

Of 1 kmol gas is gelyk aan 22.413 m3n (Dit word ook soms geskryf as Nm3 - die N moenie verwar word met Newton nie).

Die simbool vir normaalvloei is gewoonlik {\displaystyle V\_{n}}.

Digtheid
--------

Die digtheid van 'n gas is:

{\displaystyle \rho ={\frac {m}{V}}}
{\displaystyle n={\frac {m}{M}}\qquad \Rightarrow \qquad m=nM}
Vervang die twee formules inmekaar:

{\displaystyle \rho ={\frac {nM}{V}}}
{\displaystyle PV=nRT\qquad \Rightarrow \qquad {\frac {n}{V}}={\frac {P}{RT}}}
Dus is:

{\displaystyle \rho ={\frac {PM}{RT}}}            of            {\displaystyle \rho ={\frac {PM}{zRT}}}
waar:

* {\displaystyle \rho } = digtheid van die gas in kg/m3
* {\displaystyle M} = molêre massa van die mengsel in kg/kmol
* {\displaystyle m} = massa van die mengsel in kg
* {\displaystyle z} = saampersbaarheidsfaktor (dimensieloos)

Kyk ook
-------

* Standaardtemperatuur en -druk
**Carrickfergus** (afgelei van die Ierse **Carraig Fhearghais** "Fergus se rots"), in die omgangstaal dikwels kort **Carrick** genoem, is 'n groot nedersetting in die Noord-Ierse graafskap Antrim. Dit is aan die noordoewer van die see-inham Belfast Lough en sowat 11 myl (18 km) noordoos van Belfast geleë. Sy bevolking is in die sensus van 2011 as 27 903 bepaal. Carrickfergus maak deel uit van die Metropolitaanse Gebied van Belfast (*Belfast Metropolitan Area*).

Carrickfergus-kasteel teen die agtergrond van Belfast Lough se metaalgrys water
Carrickfergus-kasteel is van Middeleeuse meubilering en lewensgroot figure soos hierdie Normandiese kruisboogskutter voorsien wat geskiedenis ervaarbaar maak vir besoekers
*King John's Rest Room*
*Marching Season*, die tydperk van Protestantse optogte
Carrickfergus is nie net die oudste nedersetting in die graafskap Antrim nie, maar ook een van die oudstes op die hele eiland Ierland. Die dorp word oorheers deur Carrickfergus-kasteel, 'n Normandiese vesting waarvan die oudste deel in die 12de eeu deur John de Courcy gebou en in die volgende eeue in tien fases uitgebrei is. Die vesting het oorspronklik deel uitgemaak van 'n hele netwerk van Normandiese vestings in Ulster en word tans as die oudste en bes bewaarde Normandiese sitadel in Ierland beskou. Tot in 1929 is in Carrickfergus-kasteel militêre personeel gehuisves.

Voordat dit in 2015 by die Distriksraad van Middel- en Oos-Antrim (*Mid and East Antrim District Council*) ingesluit is, het Carrickfergus as administratiewe setel vir die *Carrickfergus Borough Council* gedien. Dit vorm daarnaas ook 'n *townland* met 'n oppervlakte van 65 akkers, 'n *civil parish* en 'n baronie.

Die Britse adelstitel "baron Carrickfergus", wat in 1883 met die laaste draer uitgestorwe is, is aan prins William toegeken ter geleentheid van sy huwelik met Catherine Middleton in 2011. Catherine mag die titel "baroness Carrickfergus" gebruik.

Industriële erfenis
-------------------

### *Flame Gasworks Museum*

Carrickfergus se Victoriaanse gasaanleg - een van slegs drie van sy soort wat op die eilande Ierland en Groot-Brittanje bewaar gebly het - is een van meer as 16 000 industriële erfenisgeboue en ander -voorwerpe in Noord-Ierland. Die aanleg is in 1855 geopen en het Carrickfergus tot 1967 van gas voorsien wat uit steenkool berei is. Vervolgens is dit gebruik om gas te versprei wat in 'n pyplyn uit Belfast na Carrickfergus vervoer is. In 1987 is die aanleg buite bedryf gestel.

Die gasaanleg is later deur die *Carrickfergus Gasworks Preservation Society* gerestoureer. In 2002 het dit sy deure vir die publiek geopen. Wes-Europa se grootste stelsel van retortoonde, waarin die gas oorspronklik berei is, maak net soos 'n groot verskeidenheid gastoestelle en historiese dokumente deel uit van die uitstallings in die huidige *Flame Gasworks Museum*. Die museum word in vennootskap met die *Carrickfergus Borough Council* en die *Northern Ireland Environment Agency* deur vrywilligers bedryf en bestuur.
Die **De Havilland Mosquito** was 'n tweemotorige vliegtuig en bomwerper van die Britse Lugmag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die Mosquito was 'n veeldoelige vliegtuig wat as bomwerper gebruik is, asook vir fotografiese verkenning. Die vliegtuig is reeds in 1938 ontwerp, maar het eers in Maart 1940 aandag getrek toe vyftig bestel is. Drie prototipes is gebou, waarvan die eerste as 'n bomwerper gebou is en die tweede as 'n fotografiese verkenningsvliegtuig. Die eerste het op 25 November 1940 en die tweede op 10 Junie 1941 hulle nooiensvlugte onderneem. Aanvanklik was die vliegtuig ontwerp as 'n bomwerper sonder enige bewapening aan boord, maar vinnig genoeg om enige vyandelike vliegtuig met spoed die loef af te steek.

Ontwikkeling
------------

Die eerste bestelling vir die vliegtuig was vir 50 eksemplare. Hierdie eerste 50 het onder andere tien modelle PR Mk 1 en tien B Mk IV ingesluit. Die PR Mk 1 het sy eerste operasionele vlug op 20 September 1941 onderneem en die B Mk IV in Mei 1942. Daar word uiteindelik 273 Mk IV's gebou. Daar was drie vervaardigingsaanlegte vir die vliegtuig in Brittanje. Airspeed (120), Percival (245) en Standard Motors (156) het ook modelle vervaardig. De Havilland het altesaam 5 700 Mosquito's gebou waarvan 4 444 gedurende die Tweede Wêreldoorlog gebou is.

Daar is ook 208 vliegtuie gebou deur De Havilland Australië en 1 134 deur De Havilland Kanada. Die totale aantal Mosquito's wat tydens die oorlog gebou is, was 6 710, met 'n verdere 1 071 wat na VJ-Dag gebou is.

Die vliegtuig is ook gebruik deur die *Pathfinder Force* om teikens te merk vir die bomwerpers. Hulle het later ook die Mk IX gebruik wat op hoë hoogtes kon vlieg, asook die Mk XVI.

Die mees algemene bom wat die vliegtuig gedra het was die 1 814kg *block-buster* bom. Hierdie bom was gedra in 'n spesiale bomhouer wat agterna geïnstalleer is aan modelle Mk IX, XVI en 'n paar Mk IV's. Ongeveer 1 200 model XVI's was toegerus met langafstandbrandstoftenks. Modelle NF Mk II en FB Mk IV's is omskep in vegvliegtuie.

Die *Mosquito* was uiteindelik deur die English Electric Canberra vervang in die Britse Lugmag.

Tegniese besonderhede
---------------------

De Havilland Mosquito

Besonderhede van die De Havilland Mosquito B XVI:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 2 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Rolls-Royce Merlin 72 of 76 V-tipe |
| Kraglewering per motor | 1680 perdekrag |
| Vlerkspan | 16,51 m |
| Lengte | 12,34 m |
| Hoogte | 4,66 m |
| Maksimum opstygmassa | 8 660 kg |
| Maksimum snelheid | 656 km/h op 7 925 m |
| Operasionele hoogte | 11 278m |
| Togafstand met bomvrag van 5 443 kg | 2 205 km |
| Bewapening | Geen masjiengewere nie. |

Bron
----

* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh85087474
* NKC: ph301390

 |
Die **De Havilland Venom** was 'n straalvliegtuig wat deur de Havilland in Brittanje gebou was as 'n vervanging van die *De Havilland Vampire*. Die vliegtuig was 'n vegter/bomwerper. Dit was eers die *Vampire FB.8* genoem maar moes wesenlik verander word om die nuwe *Ghost*motor te kon gebruik en was sodoende die *Venom* genoem.

Die eerste produksie eenheid, die FB.1, is in Desember 1951 afgelewer aan die Britse Lugmag. Daar is 'n uitskietstoel toegevoeg en dié model staan as die FB.4 bekend. Daar was op die ou einde 19 eskaders van die Britse Lugmag toegerus met die vliegtuig. Die vliegtuig het in Duitsland, Indië en die Verre Ooste diens gedoen. Die vliegtuie gebaseer in Duitsland was deel van die Weste se verdediging strategie tydens die Koue Oorlog. 

Van die vliegtuie was in Switserland gebou onder lisensie waar van hulle diens gedoen het tot in die 1980's. Brits-vervaardigde modell is uitgevoer na Irak en Venezuela.

'n Tweesitplek nagvegter is ook gebou wat toegerus was met radar wat in enige weer gebruik kon word. Dié model, die NF.2, is in 1953 in die Britse Lugmag in diens gestel. Die nagvegter het egter nie oor uitskietstoele beskik nie omrede die radar toerusting soveel spasie in beslag geneem het. Die kajuit se dak was swaar, het met skarniere gewerk en was moeilik om oop te maak. Model NF.3 was toegerus met 'n Amerikaanse radar en 'n kajuit dak wat vinnig kon oopmaak.

Die *de Havilland Sea Venom FAW Mk 20* was 'n vliegtuig wat ontwikkel was vir die Britse Vloot. Dit was ontwerp as 'n vegvliegtuig, toegerus met radar wat in alle weerstoestande kan vlieg. Hierdie vliegtuig het die gaping gevul tussen die suierenjin *Sea Hornet* en die *Sea Vixen* wat nog in ontwikkeling was. Latere ontwikkeling het gelei tot die modelle FAW Mk21 en 22. Die Australiese Vloot het ook die *Sea Venom* gebruik. Die Franse SNCASE het 'n herontwerpte *Sea Venom*, wat ook 'n enkelsitplek model vir die Franse Vloot insluit, gebou. Hulle het dit die *Aquilon* genoem. Van die Britse Vloot se *Venom's* was tesame met die Britse Lugmag se *Venom's* in aksie tydens die Suezkanaal krises in 1956.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die De Havilland Venom FB.4:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | de Havilland Ghost 105 turbojet. |
| Kraglewering per motor | 2 406 kg stukrag |
| Vlerkspan | 12,7 m |
| Lengte | 10,06 m |
| Hoogte | 2,03 m |
| Vlerkoppervlakte | 25,99 m2 |
| Maks. opstygmassa | 6 950 kg |
| Maks. snelheid | 961 km/h |
| Operasionele hoogte | 14 640m |
| Togafstand | 1 730km |
| Klimvermoë | 36.7 m per minuut |
| Bewapening | Vier 20 mm kanonne. Voorsiening is gemaak vir 2 Firestreak lug-tot-lug missiele,of bomme van 2000 kg of 8 x 27 kg vuurpyle. |

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Derek Michael Chauvin** (/ˈʃoʊvən/ *SHOH-vən*; gebore 19 Maart 1976) is 'n voormalige Amerikaanse polisiebeampte wat skuldig bevind is vir die moord op George Floyd in Minneapolis, Minnesota.

Op 25 Mei 2020 het Chauvin gedurende 'n arrestasie, wat deur drie polisiebeamptes gemaak is, op die nek van George Floyd gekniel vir omtrent nege minute terwyl Floyd vasgeboei was. Floyd se gesig was teen die pad gedruk terwyl hy uitgeroep het "Ek kan nie asemhaal nie". Floyd het daarna gesterf. Chauvin is die volgende dag ontslaan deur die Minneapolis Polisiedepartement. Op 29 Mei is Chauvin gearresteer vir tweedegraadse moord en ander geringer misdade.

Die insident het aanleiding gegee tot verskeie protesoptredes in Minneapolis en regoor die Verenigde State, wat later regoor die wêreld versprei het.

Chauvin is op borgtog vrygelaat op 7 Oktober 2020. Sy moordverhoor het op 8 Maart 2021 in Minnesota se Vierde Geregtelike Streekshof begin en op 20 April is daar tot 'n beslissing gekom. Die jurie het hom skuldig bevind op drie aanklagte van tweedegraadse onopsetlike moord, en tweedegraadse manslag. Ná sy skuldigbevinding is sy borgtog, wat 'n miljoen dollar beloop het, herroep en is hy teruggestuur in polisieaanhouding.

Bronne
------

* McCaskill, Nolan D.; Forgey, Quint. "Derek Chauvin convicted of murdering George Floyd". Politico. Besoek op 20 April 2021.
* Xiong, Chao; Walsh, Paul; Olson, Rochelle. "Derek Chauvin convicted of murder, manslaughter in death of George Floyd". Minneapolis Star Tribune. Besoek op 20 April 2021
* Forliti, Amy. "EXPLAINER: What were charges against Chauvin in Floyd death?". ABC News. Besoek op 21 April 2021.
* Arango, Tim; Dewan, Shaila; Eligon, John; Bogel-Burroughs, Nicholas. "Derek Chauvin Trial Live Updates: Chauvin Found Guilty of Murdering George Floyd". The New York Times. Besoek op 20 April 2021.
* Vera, Amir (June 2, 2020). "Independent autopsy and Minnesota officials say George Floyd's death was homicide". CNN
* 6th juror selected in Chauvin trial, 3rd-degree murder charge reinstated". fox9.com. FOX9. 11 Maart 2021. Besoek op 12 Maart 2021

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 9285159521673833070004
* WorldCat Identities (via VIAF): 9285159521673833070004

 |
Gabriele D'Annunzio, omstreeks 1904
Generaal **Gabriele D'Annunzio, prins van Montenevoso, hertog van Gallese** ([ɡabriˈɛːle danˈnuntsjo]; \* 12 Maart 1863 in Pescara as *Gabriele Rapagnetta-d’Annunzio*; † 1 Maart 1938 in Gardone Riviera, Lombardye) was 'n Italiaanse digter, roman- en toneelskrywer, joernalis en deelnemer aan die Eerste Wêreldoorlog wat met sy laat-romantiese simbolistiese digkuns tussen 1889 en 1910 'n prominente plek in die Italiaanse Fin de siècle-literatuur beklee het en tussen 1914 en 1924 ook 'n belangrike rol in die land se politieke lewe gespeel het. As egomaniese esteet en kunsversamelaar het hy in sy laaste lewensjare 'n museumagtige kompleks langs die Gardameer as sy residensie laat oprig, die villa *Vittoriale degli italiani*, waar hy ook in 'n mausoleum ter ruste gelê is.

Gabriele D'Annunzio se handtekening, *Vittoriale degli italiani*
In Italië word na hom dikwels respekvol verwys as *Il Vate* ("Die Digter") of *Il Profeta* ("Die Profeet") uit wie se pen van die meesterlikste Italiaanse gedigte sedert die Middeleeuse bloeitydperk van Italiaanse poësie gekom het. Nogtans was daar 'n ander kant van hom, dié van 'n man met radikale politieke oortuigings, soos uit sy aanval op die Kroatiese hawestad Fiume (Rijeka) in 1919 sou blyk, 'n gewaagde onderneming wat deur 'n leër van 2 000 vrywilligers - avonturiers en vrygeeste - gesteun is van wie sommige later as historiese voorlopers van die hippie- en protesbeweging van 1968 beskryf sou word. Hulle het Fiume vervolgens vyftien maande lank as proto-fascistiese stadstaat geregeer. Hierdie "estetiese laboratorium van fascisme" is gekenmerk deur sy vuurwerk van antagonistiese elemente - die verheerliking van oorlog, fakkeloptogte en militêre parades het gekontrasteer met die stadstaat se kultuur van vrye liefde, dwelms en nudisme.

Gabriele d'Annunzio, *Il Libro delle Vergini', Carabba, 1917*
D'Annunzio se oortuigings het - alhoewel daarin geen koherente wêreldbeeld gevind kan word nie - invloed uitgeoefen op Italiaanse fascisme en die styl wat met die land se fascistiese leier of *duce*, Benito Mussolini, verbind is. D'Annunzio is derhalwe beskryf as die "Vader van fascisme", alhoewel hy nooit tot Italië se fascistiese party toegetree het nie. Die eksentrieke en kleurvolle lewenstyl, wat D'Annunzio aangeneem het, maak dit vir biograwe moeilik om 'n onderskeid te tref tussen fiksie en feite. 

In 1956 het die Amerikaanse biograaf, vertaler en fiksieskryweres Frances Winwar (1900−1985), 'n boorling van Taormina op Sisilië wat in 1907 na die Verenigde State geëmigreer het, met haar eerste omvattende biografie *Wingless Victory* reg laat geskied aan die digter wat onder die grootste literêre persoonlikhede gereken mag word, maar weens sy vriendskap met Mussolini buite fascistiese kringe gediskrediteer is.
ŉ **Spraakbond** (ook aangedui met die Duitse woord "Sprachbund") is 'n groep tale wat op een of ander manier gelyksoortig geraak het as gevolg van geografiese nabyheid en taalkontak. Hulle kan geneties onverwant wees, of net verlangs verwant. Waar genetiese verwantskappe onduidelik is, kan die spraakbondkarakteristieke 'n valse beeld van verwantskap weergee. Oppervlakte-eienskappe is verwante eienskappe van ŉ groep tale in 'n spraakbond.

Geskiedenis
-----------

In 'n 1904-verhandeling beklemtoon Jan Baudouin de Courtenay die behoefte om te onderskei tussen taalooreenkomste wat ontstaan uit 'n genetiese verwantskap en die wat ontstaan uit konvergensie as gevolg van taalkontak.
Die term *Spraakbond*/*Sprachbund*, 'n leenvertaling vanaf die Russiese term *языковой союз* (*jazikowoi sojoez*), is deur Nikolai Trubetzkoy bekend gestel in 'n artikel in 1923.
In 'n verhandeling wat voorgelê is tydens die 1ste Internasionale kongres vir Linguistiek in 1928, definieer Trubetzkoy 'n spraakbond as 'n groep tale met ooreenkomste in sintaksis, morfologiese struktuur, kulturele woordeskat en klanksisteme, maar sonder sistematies grondige ooreenkomste, gedeelde basiese morfologie of gedeelde basiese woordeskat.
Latere vakgeleerdes, beginnende by Trubetzkoy se kollega Roman Jakobson, het die vereistes van ooreenkomste in al vier die gebiede deur Trubetzkoy gestipuleer, verslap.

In teenstelling beskryf 'n spraakgebied, ook bekend as 'n dialekkonitnuum, 'n groep geneties verwante dialekte wat regoor 'n geografiese gebied gepraat word, en slegs minimaal verskil tussen gebiede wat geografiese nabygeleë is, en geleidelik minder wedersyds verstaanbaar raak soos die afstand vergroot.
'n **Kieswyk** is 'n plaaslike, afgebakende gebied, wat gewoonlik gebruik word vir verkiesingsdoeleindes. Kieswyke is gewoonlik vernoem na woonbuurte, strate, gemeenskappe, landmerke, geografiese kenmerke en in sommige gevalle historiese figure, wat tot die gebied verbind is. In die Verenigde State van Amerika is kieswyke net genommer.

In Australië, Kanada, Monaco, Nieu-Seeland, Suid-Afrika, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State van Amerika is kieswyke 'n verkiesingsdistrik binne 'n distrik  of munisipaliteit. Kieswyke word gewoonlik gebruik tydens plaaslike verkiesings. In die Verenigde State van Amerika is kieswyke gewoonlik onderverdeel in stembusgebiede.

In die Republiek van Ierland is stedelike kieswyke (*wards*) en landelike distrikverkiesingsafdelings (*District Electoral Divisions*) in 1994 herdoop in verkiesingsafdelings (*Electoral Divisions*)*.* Die verkiesingsdistrikte by plaaslike verkiesings is egter gewoonlik algemeen bekend as kieswyke. Die verkiesingsdistrikte bestaan uit verskeie verkiesingsafdelings en is amptelik bekend as plaaslike verkiesingsgebiede (local electoral areas). In die geval van 'n munisipale samesmelting word na die voormalige stede en dorpe wat die nuwe metropool vorm verwys as wyke.

Voorbeelde
----------

* In sekere stede in Indië, soos Mumbai en Delhi is 'n wyk is 'n administratiewe eenheid van die stad. Stedelike gebiede is verdeel in sones, wat op sy beurt talle wyke bevat.
* In Japan is 'n wyk (*ku* in Japannees) 'n administratiewe eenheid in groter stede.
* In Viëtnam, 'n wyk (*phường*) is 'n administratiewe subeenheid van middestede (*quận*).
* 'n Wyk in Nepal is 'n politieke gebied. Nege wyke vorm tesame 'n dorpsontwikkelingskomitee. Hierdie dorpskontwikkelingskomitees vorm 'n distrikt; distrikte vorm 'n streek, en streke vorm tesame die land.
* In dele van die noorde van Engeland was 'n wyk 'n onderverdeling van 'n streek.
* In Nederland is 'n wyk (*wijk*) 'n groter woonbuurt, buitewyk of voorstad.

Sien ook
--------

* Kieswyke in Suid-Afrika
* Kieswyk van die Stad Londen

Bronne
------

### Kruis-Wikipedia

Die ooreenstemmende artikel in die Engelstalige Wikipedia

### Verwysings

1. ↑  Local Government Act, 1994 §63
2. ↑  Local Government Act, 1994 §24
3. ↑  Zones Geargiveer 9 Januarie 2009 op Wayback Machine Municipal Corporation of Delhi.
4. ↑  Elected Members: Rohini Zone (Ward-wise) Geargiveer 4 Augustus 2012 op Wayback Machine at Municipal Corporation of Delhi
'n Lemniskaat van Bernoulli
In wiskunde, is die **Lemniskaat van Bernoulli** 'n agtvormige algebraïese kromme wat deur die Cartesiese vergelyking met die onderstaande vrom beskryf word:

{\displaystyle (x^{2}+y^{2})^{2}=a^{2}(x^{2}-y^{2})\,}
'n Grafiek van die vergelyking lewer 'n kromme soortgelyk aan die {\displaystyle \infty } simbool. The simbool self word soms 'n lemniskaat genoem. Die simbool se Unicode voorstelling is **∞** (`&#8734;`).

Die lemniskaat is vir die eerstekeer in 1694 deur Jakob Bernoulli as 'n aanpassing van 'n ellips beskryf. 'n Ellips is die lokus van punte waarvan die som van die afstande na elk van twee vatse brandpunte 'n konstante is. 'n Lemniskaat is in teenstelling daarmee die lokus van punte waarvan die *produk* van die twee afstande konstant is. Bernoulli het dit die *lemniscus* genoem wat Latyn is vir 'hangertjielint'. Bernoulli was onbewus daarvan dat die kromme 'n spesiale geval is van die Cassini ovale wat in 1680 deur Cassini beskryf is. 

Die lemniskaat kan verkry word as die inverse transformasie van 'n hiperbool, met die inversie sirkel se middelpunt by die middelpunt van die hiperbool (halfpad tussen die twee brandpunte).

Ander vergelykings
------------------

'n Lemniskaat kan ook deur die poolkoördinaatvergelyking voorgestel word: 

{\displaystyle r^{2}=a^{2}\cos 2\theta \,}
of die bipolêre vergelyking

{\displaystyle rr'={\frac {a^{2}}{2}}}

Booglengte en elliptiese funksies
---------------------------------

Die bepaling van die booglengte van leminskaatboë lei na die elliptiese integrale, soos in die agtiende eeu ontdek is. In omtrent 1800 is die elliptiese funksies wat die integrale omkeer deur C. F. Gauss bestudeer (dit het op daardie stadium grootliks ongepublisseer gebly, maar daar is daarna verwys in die aantekeninge vir sy *Disquisitiones Arithmeticae*). Die *period lattices* het 'n baie besondere vrom aangesien dit eweredig is aan die Gauss integers. Om die rede word die geval van elliptiese funksies met komplekse vermenigvuldiging met die vierkantswortel van minus een ook die *lemniskatiese geval* genoem.
Arthur Nikisch.
Arthur Nikisch in 1901.
**Arthur Nikisch** (12 Oktober 1855 – 23 Januarie 1922) was 'n Hongaarse dirigent wat op internasionale vlak opgetree het en betrekkinge in Boston, Londen, Leipzig en—van grootste belang—Berlyn, gehou het. Hy was beskou as 'n uitstaande interpreteerder van die musiek van Bruckner, Tsjaikofski, Beethoven en Liszt. Johannes Brahms het Nikisch se uitvoering van sy Vierde Simfonie geprys as "werklik onberispelik en bewonderenswaardig, dit is onmoontlik om 'n beter weergawe daarvan te hoor."

Erfenis
-------

Hy word beskou as een van die stigters van moderne dirigeerkuns, en het oor 'n breedvoerige analise van die partituur, 'n gemaklike en eenvoudige ritme, en charisma beskik, wat daartoe gelei het dat hy die volle sonoriteit van die orkes en die dieptes van die musiek kon uitbring. Groot meesters soos Leopold Stokowski, Arturo Toscanini, Adrian Boult, Fritz Reiner, Ervin Nyiregyházi en vele ander, insluitende George Szell; wat Nikisch "'n orkestrale towenaar" genoem het; het Nikisch se dirigeerstyl bewonder. Reiner het hom verwonder oor Nikisch se styl en gesê, "Dit was [Nikisch] wat my aangeraai het om nooit my arms te swaai terwyl ek dirigeer nie, en dat ek my oë moet gebruik om wenke te gee.

Henry Wood het geskryf, "Ek onthou... die wonderbaarlike manier waarop hy na elke enkele frase wat hy gelei het kon luister.... Wanneer hy 'n melodie repeteer het hy dit sonder uitsondering met groot emosionele gevoel aan die orkes voorgedra – en dan sou hy sê: 'Speel dit nou soos wat *jy* dit voel.' Geen dirigent wat ek al ooit gehoor het, het ooit Nikisch se emosionele gevoel en dramatiese intensiteit oortref nie."

Arthur Nikisch het 'n reuse impak op Wilhelm Furtwängler uitgeoefen. Laasgenoemde het altyd vir Nikisch as sy model beskou. Nikisch het Furtwängler aan die begin van sy loopbaan ondersteun en voorspel dat Furtwängler sy opvolger sou wees.'n Film van Nikisch terwyl hy dirigeer bestaan nog; nadat Herbert von Karajan dit gesien het, het hy beskryf hoe beïndruk hy was deur Nikisch se gebruik van sy oĕ in pleks van handbewegings.

Bronne
------

* Kalisch, Alfred (1922). "Arthur Nikisch." *Musical Times* 63, no. 649, 172-74
* Hart, Philip (1994). *Fritz Reiner: A Biography*. Evanston, IL: Northwestern University Press. p. 16. ISBN 0-8101-1125-X.
* Ferdinand Pfohl: *Arthur Nikisch als Mensch und Künstler*, Hermann Seemann Nachfolger, Leipzig, (ca. 1900)
* Ferdinand Pfohl: *Arthur Nikisch: Sein Leben, seine Kunst, sein Wirken.* Alster, Hamburg 1925
Volwasse sporangium van 'n *Mucor*-skimmel
Mos-sporangieë (kapsules)
Sporangieë (sori) op 'n varing blaar
*Equisetum arvense* strobilus wat oopgesny is om sporangia te vertoon
'n **Sporangium** (meervoud: **sporangia**, **sporangieë** of **sporangiums**) is 'n plant- of swamstruktuur wat spore produseer en bevat. Sporangieë kom voor in angiosperme (bedeksadige plante), gimnosperme (naaksadiges), varings, varingagtiges, mosse, alge, en swamme. 

**Mikrosporangieë** is die strukture op die meeldrade van blomme genaamd anters of helmknoppies en die stuifmeel-produserende strukture op die **mikrosporofille** van manlike keëls van keëldraende plante. 

**Megasporangieë** is vergelykbare "vroulike" strukture op hierdie plante wat geassosieer word met die blom vrugblaar en die megasporangiële keël.

Varings
-------

Op varings is die volwasse plant is 'n sporofiet wat sporangieë, klein gesteelde sakkies wat ***meiospore*** ontwikkel op alle of slegs sommige blare (genaamd **sporofille** as sporangieë teenwoordig is). Die spore is aan die onderkant van die blare.

Mosse
-----

In mosse is die klein kassie wat bokant die plantegroei op 'n dun steel uitrys 'n sporangium wat baie keer 'n *kapsule* genoem word, wat, soos by varings, meiospore produseer. Die sporofietiese (diploïed) groeisel ontstaan uit die gametofietiese (haploïed) argegonium nadat die ovum bevrug is. Die sporofiet het aanvanklik 'n mate van chlorofil, maar word later bruin en word afhanklik van die gametofiet vir voeding, wat deur die **poot** (basis van die steel) geplant in die argegoniale weefsel opgeneem word. 

As ontwikkelingsvolgorde vir kategorisering gebruik word, word, ***eusporangia*** en ***leptosporangia*** as gedifferensieerde onderskei in vaatplante. In 'n leptosporangium, wat slegs in varings aangetref word, behels ontwikkeling 'n enkele aanvanklike sel wat die steel, wand, en spore binne die sporangium word. Daar is ongeveer 64 spore in 'n leptosporangium. In 'n eusporangium, karakteristiek van alle vaatplante en sommige primitiewe varings, is die aanvanklike selle in 'n laag (byvoorbeeld meer as een). 'n Eusporangium is groter (bevat dus meer spore), en die wand daarvan bestaan uit vele lae. Alhoewel die wand gerek en beskadig kan wees wat daartoe lei dat slegs een sellaag oorbly.

'n Tros sporangieë wat tydens ontwikkeling saamgesmelt geraak het word 'n **sinangium** genoem. Hierdie struktuur is die prominentste in *Psilotum* en Marattiaceae soos *Christensenia*, *Danaea* en *Marattia*.

Swamme
------

In swamme kan die sporangium of vrugliggaam baie vorms het. Die bekendste is die paddastoel wat 'n hoed or mus het waaronder die himenium hom bevind wat kiewe of porieë het, maar dit kan ook 'n stuifbal wees of soos 'n jellie lyk.

Sien ook
--------

* argegonium
**Sir Arthur Lasenby Liberty** (\* 13 Augustus 1843, † 11 Mei 1917) was 'n Londense koopman en stigter van die afdelingswinkel *Liberty & Co*.

Liberty is as die seun van 'n klerasiehandelaar in Chesham, Buckinghamshire gebore en het op sestienjarige ouderdom met sy oom, wat kant verkoop het, begin werk. Later is hy deur 'n ander oom, 'n wynhandelaar, aangestel. In 1859 het hy sy leerjongenskap by 'n klerasiehandelaar begin, maar vervolgens besluit om liewer 'n aanstelling by *Farmer and Rogers* se *Oriental Warehouse* te aanvaar. Hier het hy in sy loopbaan gevorder tot bestuurder.

*Farmer and Rogers* het egter geweier om Liberty as vennoot tot die onderneming te laat toetree, en so het hy op 15 Mei 1875 sy eie afdelingswinkel in Londen se *Regent Street* geopen waar hy ornamente, tekstielstowwe en 'n verskeidenheid kunswerke uit die Verre-Ooste verkoop het.

*Liberty & Co.*: Deftige tabberd vir teetyd, omstreeks 1887
*Liberty & Co.* het aanvanklik 'n eklektiese mengsel van gewilde style aangebied, maar dan begin oorskakel na 'n heeltemal ander styl wat nou verbind was met die Estetiese Beweging van die 1890's, Art Nouveau (die "Nuwe Kuns"). Die onderneming is in só 'n mate met hierdie nuwe styl geassosieer dat in Italië na Art Nouveau as *Stile Liberty* verwys is. *Liberty & Co.* se gekleurde en bedrukte tekstiele, veral sy en satyn, het 'n verskil gemaak met hul subtiele en gesofistikeerde kleure en het veral in die dekades tussen 1890 en 1920 groot aanklank gevind by modeliefhebbers. Ná sy sukses in Engeland het Liberty in 1890 'n tweede winkel in Parys geopen.

In 1865 het Arthur Liberty met sy eerste vrou, Martha Cottam, in die huwelik getree, maar is van haar in 1869 weens owerspel geskei. In 1875 het hy met sy tweede vrou, Emma Louise Blackmore, getrou. Uit die huwelik is geen kinders gebore nie. In 1913 is Liberty tot ridder geslaan.

Liberty het 'n fortuin gemaak met sy meerderheid aandele in *Liberty & Co.* nadat die onderneming in 1890 in 'n *public limited liability company* (publieke maatskappy met beperkte aanspreeklikheid) omgeskep is. In 1914 het hy afgetree. Hy is drie jaar later, op 11 Mei 1917, op sy landgoed in Buckinghamshire oorlede. Sy bestorwe boedel het naas sy landgoed en herehuis verskeie kleiner huise en 'n groot plaas naby sy geboorteplek in Buckinghamshire ingesluit.

Arthur Liberty se grafsteen is ontwerp deur Archibald Knox, een van *Liberty & Co.* se langjarige ontwerpers.
**George Alexander Hill** is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Hoewel Hill nog nie self 'n publikasie uitgebring het nie, verskyn sy gedigte in die *Tydskif vir Letterkunde* en verskeie versamelbundels, onder meer *Groot verseboek*.

Lewe en werk
------------

George Hill is die jongste van drie kinders en is in Elsiesrivier op die Kaapse Vlakte gebore. Hy word hier groot, maar die familie verhuis later na Kuilsrivier, waar hy aan die Sarepta Senior Secondary School matrikuleer. Hy studeer joernalistiek aan die Peninsula Technikon, waar hy in 1996 gradueer. In hierdie tyd raak hy vanaf Januarie 1993 tot Desember 1994 betrokke by die gemeenskapsradio, Bush Radio. Dan werk hy by Zazise Communications as die hoofbestuurder vir die Wes-Kaap en as strategie en media-direkteur vir Uhuru Communications. In 1995 verhuis hy na Johannesburg, waar hy by verskeie media-instellings werk, insluitende YFM, die land se eerste jeugradiostasie. Hy woon hier in Troyeville. Hier is hy die jongste hoof van nuus in die land, koördineerder van inhoud en ook verantwoordelik vir die webwerf en die produksie van die uurlange meningsprogram *Youth Crossfire*. Ander radiostasies sluit in MetroFM en hy doen ook ondervinding op as programmeerder vir sake van die dag op televisie. Later word hy senior vervaardiger vir *AM* en *Midday Live* op SAFM.

In Oktober 2006 keer hy terug na Kaapstad en sluit dan aan by die kommunikasie konsultante Hip-Hop Media Lounge. Vanaf Desember 2010 tot Maart 2011 neem hy waar as besturende direkteur van Afrofusion Communications, waarna hy vanaf April 2011 as kommunikasie spesialis aansluit by die Barclays bankgroep in Johannesburg, met fokus op die Afrika en Internasionale markte. By die IMM School of Business Science deurloop hy vanaf September 2012 'n Sertifikaatkursus in Besigheids- en Korporatiewe Kommunikasie (gelyk aan 'n NQF6) en vanaf November 2013 'n Bestuursontwikkelingsprogram aan die Universiteit van die Witwatersrand se Sakeskool (gelyk aan 'n NQF8). Vir die tydskrif *Blink* skryf hy 'n gereelde rubriek.

Hy is getroud en het 'n seun.

Skryfwerk
---------

Hy publiseer gedigte in *Tydskrif vir Letterkunde* en van sy verse word opgeneem in *Nuwe stemme 2* en in *Groot verseboek*.
Die **Malutiberge** is 'n bergreeks geleë in die Koninkryk van Lesotho Dit is geleë tussen die Butha-Buthe-distrik in Lesotho en strek vir ongeveer 100 km in die Suid-Afrikaanse Vrystaatprovinsie. Die Malutiberge vorm 'n deel van die uitgestrekte Drakensbergreeks wat vir etlike honderde kilometer oor Suid-Afrika strek.

Geologie
--------

'n Lugfoto van 'n nedersetting (village) in die Malutibergreeks.
Die reeks bestaan uit 'n hoë basaltplato, tot 3 400 m (11 200 vt) in hoogte, met 'n koel alpynse klimaat. Die hoogste punt, die 3 482 m hoë Thabana Ntlenyana, word in die noordoostelike hoek van die reeks aangetref. Dit is die hoogste bergpiek in Suider-Afrika, en die hoogste in Afrika suid van Kilimanjaro. Die 3 291 m hoë Namahadipiek, die hoogste piek in die Vrystaat, is ook deel van die Malutireeks. 

Die biostreek bestaam uit sandsteen en skalie wat met basalt bedek is. Die berg se rowwe terrein maak dit minder toeganklik vir besoekers en verhoed enige beduidende eksplorasie van sy mineraalbronne. Die topografie verskil tussen die twee lande. In Lesotho vorm die Maluti's 'n aaneenlopende hoogland van ronde pieke met ingekerfde diep valleie aan die flanke wat in die Senqurivier dreineer. Sneeu en ryp kom selfs in die somer op die hoogste pieke voor.

Laangs die grenslyn van Suid-Afrika val loodregte basaltrotswande na benede in voetheuwels bestaande uit sandsteen. Hierdie rotse is ingekeep deur die riviere wat ooswaarts deur KwaZulu-Natal vloei.

Sien ook
--------

* Lys van bergpieke in Suid-Afrika


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
**Mamelodi Sundowns** is 'n Suid-Afrikaanse sokkerklub wat in die land se vernaamste liga, die Premier Sokkerliga deelneem. Die klub word besit deur die miljardêr Patrice Motsepe wat aanleiding gee tot vergelykings met die Engelse span Chelsea.

Geskiedenis
-----------

Mamelodi Sundowns Football Club is in Marabastad gestig in die vroeë 1970's deur 'n groep jeugdiges insluitend Frank "ABC" Motsepe, Roy Fischer, Ingle Singh en Bernard Hartze.

In 1973 is die klub geaffilieer by die Federasie Professionele Sokkerliga en in die jaar bereik hul die eindstryd van die Coca-Cola beker; hulle het teen Berea United met 5-3 verloor. In 1978 het die Federasie Professionele Sokker Ligavereniging met die Nasionale Professionele Sokkerliga saamgesmelt, wat Sundowns na die tweede afdeling van die Nasionale Professionele Sokkerliga laat skuif het.

Sundowns het vir jare 'n stryd gevoer in die tweede afdeling. Gedurende hierdie periode het Sundowns se bestuur besluit om die klub te ontbind. Aan die einde is daar in plaas daarvan vir Boy Mafa genader, wat die konsessiesaak vir R2000.00 gekoop het, in 'n transaksie wat bemiddel is deur Dikgang Moseneke. Dit het daartoe gelei dat die klub in die vroeë 1980's na Mamelodi hervestig is.

In 1984 word Suid-Afrikaanse sokker die eerste sport om nierassig te word en word die Nasionale Sokkerliga gevorm waarby al die top klubs in die land ingelyf is – Sundowns is bo-aan die tweede afdeling geplaas. Dit het die klub slegs een seisoen geneem om na die Eerste Afdeling bevorder te word, alhoewel dit maar swaar gegaan het totdat Zola Mahobe aanboord gekom het en Ben Segale as afrigter aangestel het.

In 1986, met Stanley "Screamer" Tshabalala as afrigter het Sundowns hulle eerste belangrike trofee gewen – die Mainstay Beker nadat hulle Jomo Cosmos 1-0 in 'n herhaalwedstryd op Ellispark gewen het. Teen die einde van die 1987 seisoen het Sundowns die BP Top Agt, JPS-beker en die Castle Ligakampioenskap gewen en daarmee die heerskappy van die drie groot Sowetoklubs verbreek.

In 1988 het eienaarskap na Standard Bank oorgegaan toe die klub van Zola Mahobe teruggeneem is. Die Twins Farmaseutiese Groep wat deur die Krokbroers besit is, het die klub weer van Standard Bank gekoop. Angelo en Anastasia Tsichlases het ook in die tyd aanboord gekom. Anastasia het besturende direkteur geword en Angelo die voorsitter. In 2003 het mynmagnaat Patrice Motsepe 51% van die aandele in die klub gekoop. In 2004 het hy algehele beheer van die klub oorgeneem deur die oorblywende aandele te koop en daarmee die alleeneienaar van die klub te word. Die klub is hernoem na Mamelodi Sundowns en hervestig by die HM Pitje-stadion as die span se tuisveld.

Erelys
------

* **Kampioen Suid-Afrika (12)**

1997–98, 1998–99, 1999–00, 2005–06, 2006–07, 2013–14, 2015–16, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020/21, 2021/22
(Naaswenner (3): 2009–10, 2014–15, 2016–17)
* **Suid-Afrikaanse Beker (5)**

1986, 1998, 2008, 2014–15, 2019–20
(Naaswenner (5): 1989, 2000, 2001, 2007, 2011–12)

Beroemde sokkerspelers
----------------------

* Vlag van Suid-Afrika Teko Modise
* Vlag van Suid-Afrika Zane Moosa
* Vlag van Suid-Afrika Matthew Booth
* Vlag van Nederland Alje Schut
Mamaroneck publieke biblioteek

publieke biblioteek| Land | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | New YorkWysig |
| Ligging | Mamaroneck (village), New YorkWysig |
| Geografiese ligging | 40°56′59″N 73°44′3″WWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |

**Mamaroneck publieke biblioteek** is 'n publieke biblioteek geleë in Mamaroneck, New York.

Adres
-----

The Mamaroneck Public Library District
136 Prospect Avenue
Mamaroneck, New York 10543

Geskiedenis
-----------

Die Mamaroneck publieke biblioteek is gestig in 1923 op die Boston Post Pad. Dit het daar gebly tot 1927, toe skuif dit na 'n nuwe gebou op 136 *Prospect Avenue.*

Vandag
------

Die biblioteek dien meer as 18,000 mense in die dorp van Mamaroneck, New York. Dit is een van die 38 publieke biblioteke in die Westchester Biblioteek Stelsel, in Westchester County.

Die versameling bestaan uit meer as 120,000 boeke en oudiovisuele materiaal. Ongeveer 240,000 items word uit die biblioteek nagegaan elke jaar, teen 'n tempo van byna 100 items per uur.