recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kauai** (Hawais: **Kauaʻi**) is die vierde grootste en oudste eiland van die Hawaise Argipel. Die eiland het meer as agt miljoen jaar gelede as 'n vulkaankeël uit die see verrys. Die vulkaan is lankal geblus, en die lawarotse op die eiland is oor duisende jare deur wind, reën en getye verweer tot vrugbare grond.

Die hange teen die bergpieke in die middel van die eiland – soos Waialeale – behoort tot die natste plekke op aarde: die jaarlikse reënval beloop hier meer as 12 000 millimeter. In 1928 is selfs jaarlikse rekordneerslae van 22 000 millimeter aangeteken. Die verdamping van groot hoeveelhede water en die plaaslike topografie met opwaartse hellings laat die heersende vogtige Passaatwinde vinnig styg en veroorsaak sodoende die swaar reën wat gereeld oor die eiland uitsak. Danksy die groot watermassa's is Kauai dan ook die enigste Hawaii-eiland waar egte riviere voorkom.

Saam met Niihau, die "Verbode Eiland", wat saam met Kauai geadministreer word, neem die eiland ook in ander opsigte 'n besondere posisie in die Hawaii-eilandgroep in. Vanweë sy ligging in die noordelike uithoek van die argipel kan Kauai nie vanaf enige ander eiland gesien word nie – om kartografiese redes word dit op toeristekaarte dikwels nader aan die hoofeiland Oahu verskuif.

Kauai was die eerste Hawaii-eiland waar kaptein James Cook op 21 Januarie 1778 voet aan wal gesit het en die laaste eiland van die argipel wat koning Kamehameha I se oproep tot politieke vereniging van alle eilande nagekom het. Terwyl alle ander Hawaii-eilande reeds teen die einde van die 18de eeu deur die heerser verower is, het die bewoners van Kauai hulle eers in 1810 vrywillig aan sy heerskappy onderwerp om 'n oorlog op hulle eiland te voorkom.

Kauai as een van die mees afgeleë Hawaii-eilande is met sy lang ongerepte strande, skoon seewater en palms steeds 'n trekpleister vir toeriste wat op soek is na die rustigheid en bekoring van 'n tropiese eiland. Kauai het sy bynaam "Tuineiland" aan die geurige *mohikana*-bessies en bloeisels te danke wat hier oral blom.
**Oscar I** (Joseph François Oscar; 4 Julie 1799 - 8 Julie 1859) was van 8 Maart 1844 tot met sy dood koning van Swede en Noorweë. Hy was die tweede monarg van die Huis van Bernadotte.

Oscar was die enigste kind van koning Karl XIV Johan en het die troon ná sy vader se dood bestyg. Hy het dwarsdeur sy bewind 'n liberale rigting in politiek gevolg, in teenstelling met sy vader, en het hervormings ingestel en bande tussen Swede en Noorweë versterk.

Bewind
------

Kroonprins Oscar van Swede, deur Joseph Karl Stieler.
In 1824 en 1833 het Oscar kortliks as onderkoning van Noorweë gedien. In 1838 het Karl XIV Johan begin vermoed sy seun sweer saam met Liberale politici om 'n verandering van ministers of selfs sy eie abdikasie te bewerkstellig. Oscar se teenkanting teen sy vader se despotisme was berug, hoewel hy 'n skeuring probeer verhoed het. Sy liberalisme was egter versigtig en gematig van aard, soos die opposisie gou ná sy troonbestyging in 1844 agtergekom het. Die koning wou niks weet van radikale hervormings aan die grondwet, wat die koning 'n amperoutokraat gemaak het, nie. Hy het egter persvryheid ingestel en die eerste wet bekragtig wat geslagsgelykheid ondersteun het toe hy in 1845 verklaar het dat seuns en dogters gelyke erfporsies sal hê in die afwesigheid van 'n testament met ander bepalings. Hy het ook amptelik gelykheid tussen sy twee koninkryke bewerkstellig deur nuwe vlae in te stel met die uniewapen van Noorweë en Swede, sowel as 'n nuwe wapen vir die unie.

Reeds in 1850 het Oscar I aan 'n plan gedink om die drie koninkryke van Skandinawië te verenig, maar daar was soveel probleme dat die skema afgestel is. Hy het egter sy vader se positiewe gevoelens teenoor die Russiese Ryk omgeswaai en neutraal gebly in die Krimoorlog. Hy het 'n bondgenootskap met Engeland en Frankryk aangegaan om Swede-Noorweë se territoriale integriteit te beskerm.

In die 1850's het Oscar se gesondheid vinnig versleg en in 1857 was hy verlam. Hy is twee jaar later, op 8 Julie 1859, in Stockholm oorlede. Sy oudste seun, wat in sy afwesigheid as regent opgetree het, het hom opgevolg as Karl XV.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Oscar I van Swede.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90522812
* GND: 101840926
* ISNI: 0000 0000 5489 758X
* KulturNav: 49644eaa-849c-42cd-ad4f-b006cad427fe
* LCCN: n88255569
* MusicBrainz: 89b0fa6a-c89c-4c14-8a69-bda56d545de8
* NLP: A36630445
* NTA: 12131684X
* RERO: 02-A024514625
* The SBN id UBOV132735 is not valid.
* SELIBR: 206222
* SUDOC: 088704327
* VIAF: 31969433
* WorldCat Identities: lccn-n88255569

 |
**Katutura** (Otjiherero vir *Die plek waar mense nie wil wees nie*) is 'n voorstad van Windhoek, Khomas-Streek, Namibië. Katutura is geskep in 1961 na aanleiding van die gedwonge verwydering van Windhoek se swart bevolking vanaf die 'Ou Lokasie', wat daarna ontwikkel is in die voorstad Hochland Park. Sam Nujoma-Stadion, wat in 2005 gebou is, is geleë in Katutura. Katutura staatshospitaal, een van die twee staatshospitale in Windhoek gebied, is geleë in die dorp.

Geskiedenis
-----------

Gedurende die 1950's, het die Windhoek munisipaliteit en die Suid-Afrikaanse koloniale administrasie besluit om die inwoners van die Ou Lokasie 8 kilometer (5,0 myl) te skuif na die noorde van die stad, waarna die mense die naam *Katutura* gegee het wat beteken "Die plek waar mense wil nie om te lewe" in Herero.

Hutte op 'n heuwel in Katutura
Katutura in Windhoek
Vir 'n aantal redes wou die meeste inwoners nie skuif nie: Hulle het van die erwe in die Ou Lokasie besit, terwyl in Katutura al die grond behoort aan die munisipaliteit. Die nuwe erwe wat toegeken was is ook baie kleiner as dié in die Ou Plek. Ook ekonomies is swart inwoners slegter af na die skuif omdat hulle huur moet betaal aan die munisipaliteit, en moet 'n bus gebruik om plekke waar hulle werk te bereik.

Na aanleiding van protes en 'n effektiewe boikot van munisipale dienste, het die polisie geskiet op  betogers op 10 Desember 1959, en het 11 mense doodgemaak en 44 gewond. Hierdie gebeurtenis is bekend as die *Ou Lokasie opstand*, dit is die rede vir die verklaring van Desember 10, Menseregte Dag, as 'n Namibiese nasionale vakansiedag.

Die oordrag van die nuwe voorstad het 'n paar jaar gevat. In 1962, is ongeveer 7 000 mense verskuif, saam met die die 2 000 mense van Ovambo-afkoms wat reeds daar gewoon het. Die helfte van die inheemse bevolking van Windhoek het in Katutura op daardie tyd gebly. Die uiteensetting van die inwoners van die verskillende stamme in 1962 was:

* Ovambo-volk: byna 3,000
* Damara mense: 2,366
* Bruin mense: 1,257
* Nama mense: 614
* Herero mense: 468
* Ovambanderu mense: 71
* Ander / onbepaalde: 1,094

Sam Nujoma-Stadion in Katutura
|  |
| --- |
| C0C0C0 |

'n Silwer kristal
**Silwer** is 'n metaalkleur wat grys-wit lyk, maar dit is eintlik 'n voorstelling van die kleur van gepoleerde silwer.

Die visuele sensasie wat gewoonlik geassosieer word met silwer as metaal, is die blink metaalskynsel.

Moeilike reproduksie
--------------------

Dit kan nie deur 'n eenvoudige soliede kleur gereproduseer word nie, want die blink effek is te danke aan die materiaal se helderheid wat voortdurend wissel met die oppervlakhoek na die ligbron. Daarbenewens is daar geen meganisme vir die vertoon van metaal- of fluoresseer-kleure op 'n rekenaar nie, behalwe met die gebruik van sagteware wat die effek van lig, gekaats op 'n blink oppervlak, effektief naboots. Gevolglik word daar in kunsskilder en heraldiek 'n metaalverf gebruik wat dan soos ware silwer skitter.

Betekenis in die samelewing
---------------------------

* 'n Tweede plek behaal in 'n kompetisie
* Rykdom

'n Knoets silwer

Kleurkoördinate
---------------

Volgens verskeie kleurskemas word **silwer** as volg voorgestel:

| Model | Koördinate |
| --- | --- |
| *Heksadesimale kode* | #C0C0C0 |
| RGB-kleurmodel | (192, 192, 192) |
| CMYK | (0, 0, 0, 25) |
| HSV | (0°, 0%, 75%) |

Sien ook
--------

* Lys van kleure

| * l
* b
* w
Kleurskakerings van grys |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Grys | Grys 5% | Grys 10% | Grys 15% | Grys 20% | Grys 25% | Grys 30% | Grys 35% | Grys 40% | Grys 50% |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Grys 60% | Grys 70% | Grys 75% | Grys 80% | Lewer | Leiklipgrys | Ligteleiklipgrys | Donkerleiklipgrys | Aspersiegrys | Grysgroen |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Liggrys | Platinum | Silwer | Taupe medio | Taupe | Ligrooigrys |
|   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
***Silverton Siege*** is 'n Suid-Afrikaanse film geredigeer deur Mandla Dube in sy rolprentdebuut as regisseur. Dit is gebaseer op die werklike Silvertonbeleg wat plaasgevind het in Silverton, Pretoria in 1980. Die film is internasionaal vrygestel op Netflix op 27 April 2022.

Rolverdeling
------------

* Thabo Rametsi as Calvin Khumalo
* Noxolo Dlamini as Mbali Terra Mabunda
* Stefan Erasmus as Aldo Erasmus
* Arnold Vosloo as Kaptein Johan Langerman
* Tumisho Masha as Burgerlike vlieënier Sechaba
* Michelle Mosalakae as Rachel
* Elani Dekker as Toesighouer Christine
* Shane Wellington as Bokspromotor Cornelius Washington
* Deon Coetzee as Schoeman
* Justin Strydom as Hans

Produksie
---------

Die film was vanaf 2019 amptelik vir twee jaar in ontwikkeling. Toe hy oor die werklike Silvertonbeleg gelees, was Dube geïnspireer en 'n draaiboek begin ontwikkel saam met mede-American Film Institute alumnus Sechaba Morojele as redakteur. Dube het gesê die film sal ongeveer 60% feitelik wees, en dat hulle kreatiewe lisensie vir die res sal gebruik, want hulle wil dit "'n vermaaklike storie maak, nie 'n dokumentêr nie". Hooffotografie het op plek in Pretoria plaasgevind. Produksie het befondsing van die National Film & Video Foundation ontvang.

Die rolverdeling is saam met die vrystellingsdatum in Maart 2022 aangekondig; Thabo Rametsi, Noxolo Dlamini, en Stefan Erasmus sou as die Silverton-trio vertolk word, saam met Arnold Vosloo, Tumisho Masha, Michelle Mosalakae, en Elani Dekker.
| DunedinŌtepoti |
| --- |
|  |
|  |
| Ligging |
| Kaart van Nieu-Seeland | Kaart van Dunedin en sy omgewing |
| Basiese gegewens |
| Stigting: | 1848 |
| Stadstatus: | 1855 |
| Bevolking: | 124 800 (Junie 2009) |
| Oppervlakte: | 3 314 km² |
| Bevolkingsdigtheid: | 37,7 inwoners/km² |
| Geografiese ligging: | 45°52′S 170°30′O﻿ / ﻿45.867°S 170.500°O﻿ / -45.867; 170.500 |
|
| Tydsone: | NSST (UTC+12)Somertyd: UTC+13 |
| Internet: | www.dunedin.govt.nz |
| Administratiewe verdeling |
| Staat: | Nieu-Seeland |
| Administratiewe gewes: | Otago |
| Burgemeester: | Peter Chin |

**Dunedin** [dəˈniːdɪn] (Māori: **Ōtepoti**) is die tweede grootste stad op Nieu-Seeland se Suideiland en die belangrikste nedersetting in die administratiewe distrik Otago. Ten opsigte van sy bevolking is Dunedin die vyfde grootste stad in die land, die grootste volgens sy oppervlakte, en die sentrum van die sesde grootste stedelike gebied in Nieu-Seeland. Dit is daarnaas ook die wêreld se mees suidelike stad met meer as 100 000 inwoners.

Dunedin se Keltiese kruis en hoofstasie, soos gesien vanuit Queens Gardens
Dunedin word om historiese en kulturele redes as een van die vier beduidendste stedelike nedersettings in Nieu-Seeland beskou, alhoewel Hamilton en Tauranga dit ten opsigte van hul stedelike bevolkings reeds verbygesteek het. In teenstelling met Christchurch, die grootste stad op die Suideiland met sy tipiese Engelse karakter, is Christchurch oorspronklik as 'n hoofsaaklik Skotse nedersetting gestig, waarby die Presbiteriaanse Kerk van Skotland 'n belangrike rol gespeel het. Skotse setlaars het hier gedurende die ekonomiese depressie van 1840 'n nuwe tuiste gevind. Die koeler klimaat van die suide was aantreklik genoeg om hier 'n nedersetting te stig wat die geangliseerde Keltiese naam van Edinburg, Dunedin, sou dra. Die groei van Dunedin was aan die 19de eeuse goudstormloop gekoppel wat die stad van voldoende fondse voorsien het om 'n eersterangse infrastruktuur van strate, brûe, 'n eie universiteit en seehawe te kan bekostig.

Tot vandag toe het Dunedin sy Victoriaanse karakter bewaar, en ook sy telefoongids lys nog steeds 'n opvallend groot persentasie Skotse vanne met die voorsetsels *Mac* of *Mc*. In Dunedin is ook Nieu-Seeland se enigste whisky-distilleerdery gestig. In 'n park in die stadsentrum, wat in die vorm van 'n aghoek aangelê is, word die Skotse digter en skrywer Robert Burns met 'n standbeeld vereer.

Dunedin pronk net soos Christchurch met lang sandstrande langs sy Pasifiese kuslyn. Die stad het op die heuwels en in die valleie rondom Otago Harbour ontstaan. Sowel die diep hawe asook die heuwels is van vulkaniese oorsprong. Die hawe, wat deur 'n langgestrekte skiereiland teen die branders van die Stille Oseaan beskerm word, is vroeër as 'n besonder veilige anker- en landingsplek beskou. Kolonies van witvlerkkoningalbatrosse en soms ook pikkewyne word deur die koeler klimaat van die omgewing gelok.

Dunedin was een van die Nieu-Seelandse gasheerstede tydens die Rugbywêreldbeker 1987, Krieketwêreldbeker 1992, Rugbywêreldbeker 2011 en Krieketwêreldbeker 2015.
**Dunwich** [ˈdʌnɨtʃ] is 'n nedersetting en *civil parish* in die Engelse graafskap Suffolk. Dit is in die Suffolk Coast and Heaths-streek geleë, 'n gebied wat vanweë sy buitengewone natuurskoon besondere beskerming geniet, en 92 myl (148 km) noordoos van Londen. Volgens die sensus van 2001 is die bevolking op 804 vasgestel.

In die Angel-Saksiese tydperk was Dunwich die hoofstad van die Koninkryk van die Oos-Angele, maar as gevolg van kuserosie het die seehawe net soos die grootste deel van die oorspronklike nedersetting oor die laaste sewe eeue verdwyn. Op sy hoogtepunt was Dunwich 'n belangrike internasionale hawestad wat ten opsigte van sy grootte met 14de eeuse Londen kon meeding.

Die strand van Dunwich
'n Verwoestende stormvloed, wat die kus van Oos-Anglia in 1286 getref het, het Dunwich se agteruitgang meegebring. Nóg twee stormvloede het in die volgende jaar verwoesting gesaai, die Suid-Engelse vloedramp in Februarie en die St. Lucia-stormvloed. Uiteindelik het die Noordsee-vloede groot dele van die dorpsgebied verdelg en dit verminder tot sy huidige beskeie grootte.

Die tragiese lot van die eens magtige hawestad het dit besonders aanloklik gemaak vir romantici. Bekende kunstenaars soos die skilder J. W. Turner en die skrywers Edward Fitzgerald, Jerome K Jerome, Henry James en Lucy Montgomery het besoeke aan Dunwich gebring. Turner het 'n aansig van die dorp geskilder toe die Allerheiligekerk (*All Saints Church*) nog op die kranse gestaan het. Sy toring het as uitkykpunt vir smokkelaars gedien wat hul skrale inkomste aangevul het deur 18de en 19de eeuse doeane- en aksynsbeamptes om die bos te lei.

Alhoewel Dunwich se kiesersbevolking tydelik tot slegs twaalf gedaal het, is die dorp nogtans deur twee afgevaardigdes in die parlement verteenwoordig. Eers met die Hervormingswet van 1832 is dié laaste middeleeuse voorreg afgeskaf, terwyl die see die dorp se laaste groot kerkgebou verdelg het. Dunwich het daarna 150 jaar lank deel uitgemaak van die Barnes-familie se landgoed. Goedkoop treinvervoer het, net soos die morbiede fassinasie wat die dorp ingehou het, van Dunwich 'n gewilde bestemming vir Victoriaanse dagtoeriste gemaak.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Britse leër groot dele van die dorpsgebied oorgeneem en versterkings gebou om 'n moontlike Duitse inval te kan afweer. In 1947 het die Barnes-familie die dorp aan huurders verkoop.
Die ruitenssimbool.
Die ruitenskaarte van 'n Franse pak kaarte.
**Ruitens**, **ruite** of **diamante** ♦ is een van die vier kleure, of stelle, speelkaarte in 'n Franse pak. Dit is die enigste Franse stel wat nie van Duitse kaarte afgelei is nie; dit neem die plek in van die Duitse klokke .

In ouer Duitse meldings van kaartspeletjies word ruitens dikwels *Eckstein* ("hoeksteen") genoem. In Switserland is dit steeds as *Egge* (=*Ecke*, dus "hoek") bekend. Die Duitse term "Karo" het in die 18de eeu in die taal beland van die Franse *carreau*, wat weer afgelei is van die Latynse woord, *quadrum* ("vierkant" of "reghoek").

Eienskappe
----------

Die diamante het gewoonlik 'n ruitvorm en vier ewe lang sye, en staan op sy een punt. Die kante is soms effens gerond en dit lyk baie soos 'n astroïed.

Ruitens is gewoonlik rooi. In 'n vierkleurpak kan hulle egter ook blou, geel of oranje wees, soos hulle Duitse ekwivalente, wat eintlik goudkleurig is.

Hier onder is die ruitens van 'n Franse standaardpak van 52 kaarte (die ruitensridder wat in tarotkaartspeletjies gebruik word, word nie vertoon nie):

* AasAas
* 22
* 33
* 44
* 55
* 66
* 77
* 88
* 99
* 1010
* BoerBoer
* VrouVrou
* HeerHeer

Vierkleurpakke
--------------

Die vier ase in 'n vierkleurpak. Ruitens is hier blou.
Vierkleurpakke word soms in toernooie of aanlyn gebruik. In sulke pakke is ruitens:

* oranje ♦ in Engelse en Duitse pakke
* geel    ♦ in Amerikaanse en Duitse skattoernooipakke of
* blou    ♦ in Engelse en Amerikaanse pokerpakke en Franse en Switserse vierkleurpakke.

Unicode
-------

In Unicode is daar 'n swart ruit ♦ en 'n wit ruit ♢.

Bykomende bron
--------------

* Allan, Elkan; Mackay, Hannah (2007). *The poker encyclopedia : the definitive poker book*. London: Portico. ISBN 978-1-906032-09-8. OCLC 156891597.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ruitens (speelkaarte).
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Die **groenrugreier** (*Butorides striata*) is 'n algemene standvoël.

Identifikasie
-------------

'n Groenrugreier in São Paulo, Brasilië
'n Groenrugreier in die Austin Roberts-voëlreservaat
Eiers van die groenrugreier
Soos die naam van die groenrugreier dui, het die voël 'n rugkant wat grysgroen voorkom. Sy vere het roomkleurige rande. Die kante van sy nek en sy flanke is grys en hy het 'n swart mus. As hy opvlieg, is sy geel pote opvallend. Jonge voëls word aan hul donker rugkante en wit kolle op die gevoude vlerke uitgeken. Die algemene lengte van 'n volwasse groenrugreier is 41 cm.

Habitat
-------

Dit is 'n algemene klein reiertjie wat een-een by dig-beboste riviere, groot damme, panne en riviermondings of strandmere met wortelbome voorkom. Daglewend; jag al langs die oewer of van 'n lae tak of dooie boom wat in die water staan. Vlieg in 'n boom in as hy opgejaag word.

Verspreiding
------------

Kom voor in groot dele van die Vrystaat, KwaZulu-Natal, Namibië en Botswana en oor die hele Mpumalanga Noord-Wes, Mpumalanga, Limpopo, Mosambiek en Zimbabwe.

Dieet
-----

Groenrugreiers eet meestal klein visse en skaaldiere (veral krappe), asook ander waterbewoners, insekte en enige ander eetbare happies, insluitende klein soogdiere.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bronnelys
---------

* Newman se Voëls van Suider-Afrika. ISBN 1868729826.
* Inskrywing van die groenrugreier Geargiveer 17 Maart 2016 op Wayback Machine by die webwerf van die Sungei Buloh Natuurreservaat.
**Duodji** is 'n tradisionele Sami handwerk, wat terug dateer na 'n tyd wanneer die Sami ver meer geïsoleerd was van die res van die wêreld as wat hulle vandag is. Duodji gereedskap, klere en bykomstighede is funksioneel en nuttig, en kan ook artistieke elemente insluit. Sami duodji kunstenaars is in staat om funksie en kuns saam te bring in 'n fyn manier, om pragtige werke van kuns te skep.

Hierdie funksionele items sluit messe, kaste, dames sakke, hout koppies, sekere artikels van klere, ens. Duodji items  is gemaak en bedoel om gebruik te word in 'n alledaagse werk omgewing.

Drink koppie(kuksa) ook gebruik vir boskunsvlyt
'n Klein Sámi mes (dekoratiewe beeld is nie tradisioneel)

Materiaal wat gebruik word
--------------------------

Sami-handwerk is tradisioneel verdeel in twee subgroepe, mans en vroue se handwerk. Mans het meestal hout en horings gebruik, asook ander bene van rendier wanneer hulle gesny is, terwyl vroue leer en wortels gebruik het. Die tradisionele Sami-kleure is rooi, groen, blou en geel.

Bekende kunstenaars
-------------------

Duodji kunstenaars is nog steeds aktief in Sapmi en  gaan nog steeds vort met die tradisies van Duodji. Hoewel daar 'n effense veranderinge in die tradisionele Duodji is, vandag is hulle beskou as waardevolle stukke van kuns deur versamelaars van regoor die wêreld. Sommige van die huidige Duodji kunstenaars is Olov Svonni, Martin Kuorak, Anders Sunna, Lars Pirak en Per Olof Utsi.

Gakti
-----

Die tradisionele kostuum, die gákti, is van baie groot kulturele belang en is hoofsaaklik gebruik vir troues, begrafnisse, en ander kulturele gebeurtenisse. Die gákti se voorkoms verskil van plek tot plek en dit is geneig om  meer in die suide van Sápmi te wees as in die noorde. Leer, senings, en wol is tradisioneel gebruik om gákti te maak, maar vandag kan albei fluweel en sy gebruik word.

Voorbeelde
----------

* Twee sout keldersTwee sout kelders
* Koppie en mesKoppie en mes
* Sámi beursie (handsak)Sámi beursie (handsak)
* Pop in gáktiPop in gákti
* Koffie sakKoffie sak
* KisKis
* Baba bedBaba bed
* Koffie sakKoffie sak

Sien ook
--------

* Kuksa
* Gákti
Dr. **Jan Andries Erasmus** (gebore Carolina, 21 Junie 1974) is 'n predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.

Jannie Erasmus is in 1974 op Carolina gebore as die eerste van die twee kinders van Rassie en Joey Erasmus. Aan die einde van sy st. 4-jaar verhuis hulle na Bethal, waar hy in 1992 aan die Hoërskool Hoogenhout matrikuleer. Hy begin sy teologiese studies in 1993 aan die destydse PU vir CHO en voltooi dit in 1999. 

In 2000 aanvaar hy sy eerste beroep, na die Gereformeerde kerk Windhoek-Suid, waar hy ook ingevolge ’n bedieningsooreenkoms die Gereformeerde kerk Okahandja bedien.

Hy en Hannelie (née Opperman) het mekaar op universiteit ontmoet en is in Desember 2001 in die kerkgebou van Potchefstroom-Suid getroud. Sy is ’n apteker van beroep. ’n Jaar nadat sy by hom in Windhoek aangesluit het, aanvaar hulle ’n beroep na die Gereformeerde kerk Germiston. In die tyd in Germiston het hy sy Ph.D.-graad in Homiletiek (Preekkunde) voltooi. Sedert hulle in 2008 ’n beroep na die Gereformeerde kerk Odendaalsrus aanvaar het, is hulle Vrystaters in murg en been. 

Soos uit sy studieveld opgemerk kan word, is sy grootste vreugde om mense met die Woord van die Here (veral deur prediking en Bybelstudie) toe te rus. Op ’n meer persoonlike vlak is hy en Hannelie baie lief vir die natuur. Hy neem graag natuurfoto’s, kyk voëls en ry bergfiets. Hulle is baie lief om as gesin in die Drakensberge en die Krugerwildtuin te gaan uitkamp. Hulle het twee dogters, Mari (14) en Jolene (10).

Bron
----

* E-posonderhoud gevoer op 17 Junie 2020.
**Dwaalboom** is ’n nedersetting in die suidweste van die provinsie Limpopo, Suid-Afrika. Dis ongeveer ewe ver van Gaborone, Botswana en Thabazimbi, Limpopo, en suid van die Atherstone-natuurreservaat geleë. Dit vorm deel van die Thabazimbi-munisipaliteit.

Bevolking
---------

Volgens die sensus van 2011 het Dwaalboom toe 586 inwoners gehad van wie amper 63% swart was en amper ’n derde wit. Tswana was die grootste huistaal met 220 sprekers en Afrikaans die naasgrootste met 202.

Afrikaanse kerke
----------------

Die ingebruikneming van die destydse Gereformeerde kerk Drieviersboom se kerkgebou op Dwaalboom op 20 Oktober 1990.
Dwaalboom was van 1938 tot 2008 een van die tweede bedieningspunte van die Gereformeerde kerk Drieviersboom. Die ander was Northam. Die huidige kerkgebou, wat nou behoort aan die Gereformeerde kerk Thabazimbi en waarin dienste steeds gehou word, is op 20 Oktober 1990 in gebruik geneem. 

Die NG gemeente Dwaalboom was tot in 1941 die Bosveld-wyke van Zwartruggens. In 1941 het die Bosveld-wyke van Zwartruggens met Dwaalboom as middelpunt en die Bosveld-wyke van Rustenburg met Northam as middelpunt saam 'n gemeente gestig, nl. Rustenburg-Noord. In 1948 het die kerkraadslede van die Dwaalboom-wyke aansoek gedoen om afstigting en op Saterdag 23 Oktober 1948 is die gemeente Dwaalboom deur die Ringskommissie van die Ring van Krokodilrivier gestig. 

Die gemeente bestaan hoofsaaklik uit bees- en tabakboere. Al skei groot afstande die lidmate van mekaar, bring Nagmaalsgeleenthede tog almal van ver en byeen. In 1951 berig *Ons gemeentelike feesalbum*: "Dwaalboom is 'n jong gemeente met groot moontlikhede, nie net op tydelike gebied nie, maar veral op geestelike gebied. Die verderwende invloed van die stad wat soveel menseharte kil en koud gemaak het, het nog nie sy invloed hier versprei nie. Omdat byna al ons lidmate boere is wat uit die bodem moet lewe, dwing die natuur hulle om neer te buig voor die Skepper van hemel en aarde."

Die Hervormde Kerk se gemeente Ruskoppies is op 11 Augustus 1941 hier gestig met sy middelpunt op Plaas 9.

Bronne
------

* (af)  Harris, C.T. Noëth, J.G. Sarkady, N.G. Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. *Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
Johanna Postma.
Johanna Postma.
Johanna van Biljon se ouers, Willem en Breggie.
'n Gesinsfoto van prof. Dirk Postma en sy vyfde en laaste vrou, Johanna (gebore Van Biljon). Ds. Willem Postma staan agter in die middel. Sy suster Lettie (links) was getroud met prof. J.A. du Plessis en die moeder van proff. Wicus du Plessis, Hugo du Plessis en mev. Ida Bosman. Marie sit in die middel. Breggie (naas regs) was getroud met ds. J.A. van Rooy, en Laurika (regs) was prof. J.A. du Plessis se eerste vrou.
**Johanna Wilhelmina Postma** (gebore Van Biljon, 27 Mei 1854 – Kaapstad, 12 Julie 1901) was die laaste van ds. Dirk Postma se vyf vroue en die moeder van die laaste ses van sy 20 kinders. Van hul ses kinders het vyf volwassenheid bereik: Al vier die dogters het met 'n predikant getrou en die seun het self predikant geword, nes sy vader en vier van sy halfbroers.

Johanna Wilhelmina van Biljon se ouers was Willem Johannes van Biljon (gebore 1825, Cradock) en Gerbrechta Sophia Smit. Sy is op 20 Desember 1869 met ds. Postma getroud. Hy was 51 en sy 15. Dit was twee maande en 17 dae ná die afsterwe van sy vierde vrou, Susanna Lasea Kruger. Hul eerste kind, Brechtje, is op 26 Maart 1871 gebore. Sy het die eggenote van ds. J.A. (Koos) van Rooy geword. Helenius het net twee jaar en twee weke oud geword. Die derde kind en enigste seun uit dié huwelik wat volwassenheid bereik het, Willem, was ook ’n Gereformeerde predikant soos sy vader en halfbroers Petrus, Martinus, Dirk en Stephanus. Ná Willem, wat bekend geword het as die skrywer Dr. O'Kulis, volg Laurika in 1875, prof. J.A. du Plessis se eerste vrou, en daarna Aletta in 1876, prof. Du Plessis se tweede vrou. Laastens kom Maria aan die beurt, vier jaar en sewe maande ná Aletta. Sy was getroud met Totius. 'n Kleinkind van Johanna Postma, Laurika (’n dogter van ds. Willem Postma), het roem verwerf as beeldhouer, terwyl haar suster Aletta die lewe geskenk het aan Wicus, later ’n professor aan die PUK. 

Nadat Johanna Postma op 36-jarige ouderdom weduwee geword het, moes sy in die onderhoud van haar vyf kinders voorsien deur studente van die Teologiese Skool Burgersdorp as loseerders in te neem. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was sy in Pretoria dikwels by pres. Paul Kruger aan huis. Sy is in 1901 in Kaapstad oorlede ná ’n smartlike lyding (moontlik weens kanker).

Bronne
------

* (af)  Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. *Die Gereformeerde vrou 1859-1959*. Potchefstroom: Potchefstroom Herald.
* (en)  Haar genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com. URL besoek op 2 Oktober 2016.
**Johann de Jager** (\*25 November 1938, Bethal –) is ’n Afrikaanse digter. Hy is getroud met die skrywer Lien Roux-de Jager.

Lewe en werk
------------

### Herkoms en opleiding

Johannes Jurgens de Jager is op 25 November 1938 op Bethal gebore en word groot op Morgenzon. In 1957 matrikuleer hy aan die Hoër Landbouskool Tweespruit in die Vrystaat. Daarna gaan hy na die Vlootgimnasium vir militêre opleiding, waarna hy ’n ruk boer en dan na die stad verhuis. 

Hy voltooi in 1993 die B.A. Honneurs-graad in Skeppende Skryfwerk aan die Departement Afrikaans van die Universiteit van Pretoria. Hy voltooi ook ander skryfslypskole, soos die ATKV skryfskool by die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys onder leiding van professor Hans du Plessis. Aan die Pretoria Tegniese Kollege voltooi hy die kursus in Beeldhou. 

### Bydrae tot Afrikaans

Sedert 1990 gee hy die literêre nuusbrief *Komsat* uit en later publiseer hy ook die elektroniese nuusbriewe *Velletjie* en *Tjokkervelletjies*. 

In samewerking met bekende kultuurorganisasies organiseer hy ook verskeie digterskompetisies. 

Hy is die uitgewer van talle publikasies, insluitende digbundels, ’n eeufeesbundel vir ’n welsynsorganisasie en hy is betrokke by die produksie van ’n *Opvoedkunde Woordeboek* in ses dele. 

### Persoonlike lewe

In 1996 trou hy met die skryfster Lien Roux-de Jager.

Skryfwerk
---------

### Digkuns

Sy eerste publikasie is in 1965 in die Belgiese tydskrif *Yang Kahier* en daarna ook in verskeie ander koerante en tydskrifte in België. 

In 1972 word van sy gedigte opgeneem in die versamelbundel *Yang 100 Dichters* en een van sy gedigte word bekroon met Gedicht van de Week in die bylae van ses dagblaaie. 

Sy gedigte en kortkuns word in *Tydskrif vir letterkunde*, *Literator*, *Contrast* en ander publikasies opgeneem, asook in verskeie versamelbundels soos *Mooiste Afrikaanse liefdesgedigte*, *As die son kom oogknip*, *Vrede sluiten is wegen openen* en *Gebede vir die landskap*. 

### Bundels

In 1992 debuteer hy met die bundel *Tandem* waarin sy gedigte saam met die van Lieb Sauermann gepubliseer word. Die bundel word in vier afdelings verdeel, met elke digter wat gedigte bydra tot elke afdeling. Die eerste afdeling is liefdesgedigte onder die titel *Eros*; *Milieu en mens* is verse oor die omgewing en samelewing, met enkele gestalteverse; *Interpolêr* is aktuele verse oor tydgenootlike Suid-Afrika met *Ikabod* toekomsverse. 

### Ander skryfwerk

Vir die tydskrif *Kakkerlak* skryf hy verskeie resensies en van sy verhale verskyn op LitNet.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1992 | *Tandem* (saam met Lieb Sauermann) |

Bronnelys
---------

### Internet

* LitNet:
* Springbokboeke:

### Ongepubliseerde dokumente

* De Jager, Johann Lewenskets Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein
*Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Luo (volk).*

**Luo** (*Dholuo*, [d̪ólúô]) is 'n Nilo-Sahariese taal wat deur sowat 4,2 miljoen mense rondom die Victoriameer gepraat word. Nes Kanuri behoort Luo tot die mees gebruikte Nilo-Sahariese tale, 'n aparte taalfamilie in Afrika. Luo word veral in die lande Kenia en Tanzanië deur die Luo-volk gebesig.

Kaart van die Victoriameer, waar die Sewendedagadventiste van die Brits-Oos-Afrika-sending gewerk het. Rusinga-eiland en die stad Kisii is gemerk
Luo is nes baie Afrikatale tonaal met 'n onderwerp-werkwoord-voorwerp-volgorde. Dit word in die Latynse alfabet geskryf.

In Kenia is Luo die derde mees gebruikte taal net na Swahili en Kikuyu, terwyl dit in Tanzanië net een van baie minderheidstale is.

Luo is onderling verstaanbaar met Alur, Lango, Acholi en Adhola in Uganda. Luo en die voorgenoemde Uganda-tale is almal verwant aan Dinka en Nuer in Suid-Soedan en Anuak in Ethiopië as gevolg van 'n gemeensame etniese oorsprong van die Luo-volke wat Luo-tale besig.

Volgens skattings besit Dholuo 'n leksikale 90%-ooreenkoms met Lep Alur (Alur-taal), 83% met Lep Achol (Acholi-taal), 81% met Lango, 93% met Dhopadhola (Padhola-taal), 74% met Anuak en 69% met Jurchol (Luwo) en Dhi-Pari (Pari). Ten spyte van 'n gemeensame etniese oorsprong word hulle egter as tale op hul eie reg beskou wat deur taalverskuiwing weens beweging in die geografiese ruimte ontwikkel het.
**Johannes Christoffel Krogh** (6 September 1846, Grahamstad, Suid-Afrika - 5 Mei 1921), van Deense afkoms, was 'n staatsamptenaar en politikus van die voormalige Zuid-Afrikaansche Republiek (later bekend as die provinsie Transvaal van die Republiek van Suid-Afrika) en 'n Senator in die Unie van Suid-Afrika.

Familie
-------

Krogh trou met Maria Jacoba Carolina Meintjies (dogter van Stephanus Jacobus Meintjies van Pretoria) op 31 Mei 1873. Krogh was die oupa van Vernon Berrangé, die bekende vroeë anti-apartheidsaktivis.

Loopbaan
--------

Krogh was die Landdros van Pretoria vanaf 1 Junie 1878 tot 31 Desember 1878, met pligte soortgelyk aan dié van 'n landdros. Krogh word later die Landdros van Middelburg.

Krogh is aangestel as Eerste Hoë Kommissaris van Swaziland van die Zuid-Afrikaansche Republiek, in 1893, deur president Paul Kruger. Vanaf 21 Februarie 1895 het Krogh die posisie van Spesiale Kommissaris in die Swazilandse regering beklee. Hy was hoof van die Grenskommissie wat in 1897 die grens tussen Swaziland en Mosambiek gevestig het en die baken noord van die Mbuluzirivier word "Krogh's Beacon" genoem. Toe die Anglo-Boereoorlog in 1899 uitgebreek het, het Krogh teruggekeer na Suid-Afrika. Hy was ook een van die Boere ondertekenaars van die Vrede van Vereeniging, wat op 31 Mei 1902 om 11:05 in Melrose-huis , Pretoria, onderteken is. Dit het die Tweede Vryheidsoorlog amptelik beëindig.

In 1910 het Krogh 'n Senator in die Kaapstadse Parlement geword.

Notas
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |
**Noxolo Maqashalala** (1977 – 12 Maart 2021) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise wat onder die naam Noxee bekend gestaan het.

Loopbaan
--------

Maqashalala is in KwaBhaca, Oos-Kaap, gebore. Haar uitbreekrol was as Viwe in die eerste drie seisoene van die jeugdramareeks *Tsha Tsha* van 2003 tot 2005. Sy verskyn ook in die TV-sepies *Generations*, *Binnelanders*, *Dream World* en *Intersexions*, SABC 2 se *Gauteng Maboneng*, en e.tv se *Rhythm City*, *Easy Money*, *Mzansi Love* en *The Kingdom - uKhakhayi*. Sy het ook in 2018 in die SABC 1-regsdrama *Diamond City* gespeel en is as uitvoerende vervaardiger van die program bekroon. *Diamond City* verskyn hierna ook op Netflix.

Afsterwe
--------

Sy is op 12 Maart 2021 in haar huis in Johannesburg oorlede op 44 jarige ouderdom.  Die Oos-Kaapse LUR vir kuns, kultuur, sport en ontspanning, Fezeka Nkomonye, het haar geprys as voorbeeldig in die kunste en noem haar dood 'n knou vir die bedryf. Suid-Afrika se minister van sport, kuns en kultuur, Nathi Mthethwa, noem haar "'n uitstekende kunstenaar wat haar bes gegee het in elke rol wat sy vertolk het".

Filmografie
-----------

### Film

| Jaar | Titel | Rol | Aantekeninge |
| --- | --- | --- | --- |
| 2004 | *Hotel Rwanda* | Chloe |  |
| 2009 | *Bitterness* | Wendy |  |

### Televisie

| Jaar | Titel | Rol | Aantekeninge |
| --- | --- | --- | --- |
| 1996 | *Tarzan: The Epic Adventures* |  | Seisoen 1, episode 10 |
| 2003–2005 | *Tsha Tsha* | Viwe | Drie seisoene |
|  | *The Kingdom - uKhakhayi* | Nopasika | Seisoen 1 |
|  | *Rhythm City* | Zothile Gumpe | Seisoen 1 |
|  | *Mzansi Love* | Busi | Seisoen 3 |
| 2010 | *Intersexions* | Mandisa | Seisoen 1 |
|  | *Generations* | Gaskunstenaar | Seisoen 1 |
| 2011 | *Gauteng Maboneng* | Pearl | Seisoene 2 en 3 |
|  | *Easy Money* | Zee | Seisoen 1 |
|  | *Droomwêreld* | Joyce | Seisoen 2 |
|  | *Diamond City* | Zandile | Seisoen 1 |
|  | *Binnelanders* | Dokter Williams | Seisoen 7 |
**Georges Prosper Remi** (22 Mei 1907 – 3 Maart 1983), was 'n Belgiese strokiesverhaalskrywer en kunstenaar. Sy skrywernaam was **Hergé** – wat die Franse uitspraak van *R.G.*, sy voorletters omgekeer, is. Sy *Die avonture van Kuifie* het hy vanaf 1929 tot 1983 geskryf. Hy het 24 Kuifieboeke geskryf. Die 24ste boek het hy nooit voltooi nie. Die merkwaardige eienskappe van die Kuifie-stories sluit in die sterk skepping van 'n gevoel van realiteit (danksy sy nougesette en verreikende navorsing), en sy kenmerkende *ligne claire* sketsmetode.

Biografie
---------

Georges Remi is gebore in 1907 in Etterbeek, Brussel, België. Hy het nooit formele kunsopleiding ontvang nie. Hy begin om sy werk as *Hergé* te onderteken vanaf 1924. Hy het sy eerste strokiesverhaal in 1926 gepubliseer. Sy eerste Kuifie-storie verskyn as 'n strokiesprentreeks in *Le Petit Vingtième* op 10 Januarie 1929 en word voltooi op 8 Mei 1930. Kuifie, as karakter, is geïnspireer deur sy broer, Paul Remi, wat toe 'n offisier in die Belgiese weermag was.

In 1932 trou hy met Germaine Kieckens. Hulle het nooit kinders gehad nie en skei in 1975.

Die vroeë stories van Kuifie het verskyn teen die tempo van ongeveer een per jaar. Voor *Die blou lotus*, die vyfde storie in die reeks, het Hergé onverskillige en polities-verkeerde foute gemaak oor die lande wat Kuifie besoek het. As gevolg van sy vriendskap met 'n jong Chinese man, Sjang Sjonjen, raak hy nougeset om die plekke wat Kuifie besoek in sy verdere stories akkuraat uit te beeld. Die laaste drie stories het veel langer geneem om te verskyn (met vyf en nege jaar se verloop tussen die drie).

Hergé sterf op 3 Maart 1983 op die ouderdom van 75 weens komplikasies van leukemie, waaraan hy vir vele jare gely het.

Sien ook
--------

* Die avonture van Kuifie vir 'n lys van die 24 boeke in die reeks.

Bron
----

* Verkorte vertaling vanaf *Hergé* in die Engelse Wikipedia.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90158758
* BNE: XX842637
* BNF: cb11907331n (data)
* CANTIC: a10462971
* CiNii: DA02926673
* GND: 118854747
* IMDb: nm0378960
* ISNI: 0000 0001 2284 1036
* LCCN: n79134160
* LNB: 000088808
* MusicBrainz: fd6fc1a8-9ad2-407f-a4e1-fe71d4b98d70
* NDL: 00443117
* NKC: xx0019604
* NLA: 35743967
* NLG: 175015
* NLI: 000062319
* NLK: KAC201116794
* NLP: A1706028X
* NTA: 069931348
* RERO: 02-A000079766
* RKD: 37751
* The SBN id RAVV077965 is not valid.
* SELIBR: 189342
* SUDOC: 026919915
* Trove: 1067359
* ULAN: 500100912
* VIAF: 110072103
* WorldCat Identities: lccn-n79134160

 |
**VH1** (bekend as **VH-1: Video Hits One** tussen 1985 en 1994 en as **VH1: Music First** tot 2003) is 'n Amerikaanse kabeltelevisienetwerk wat in New York gebaseer is. VH1 is op 1 Januarie 1985 van stapel gestuur om Turner Broadcasting se kortstondige Cable Music Channel te vervang en met die doel om op die sukses van MTV te bou deur musiekvideo's te speel, maar in hierdie geval met 'n ietwat ouer demografie as teikengehoor met 'n fokus op die ligter, sagter sy van popmusiek. Die kanaal is deur Warner-Amex Satellite Entertainment, in der tyd 'n afdeling van Warner Communications en eienaar van MTV, geskep. Tans is beide VH1 en sy susterkanaal MTV deel van die MTV Networks-afdeling van die korporatiewe moedermaatskappy Viacom. Alhoewel VH1 vandag nog soms musiekvideo's speel, is sy meer onlangse aanspraak op roem in die gebied van musiekverwante werklikheidsprogramme, soos *Behind the Music*, die *I Love the...*-reeks, die *Celebreality*-programme, en die kanaal se algehele fokus op popkultuur.
**Thomas William Seymour Meyer** (beter bekend as **Tommie Meyer**) was 'n Suid-Afrikaanse rolprentvervaardiger, wat menigmaal met Jamie Uys en op sy eie onder die naam *Tommie Meyer Films* Suid-Afrikaanse rolprente vervaardig het.

Loopbaan as rolprentvervaardiger
--------------------------------

Meyer is in die 1961-rolprent *Doodkry is Min* as akteur te sien. Hy maak sy debuut as rolprentvervaardiger in 1969 met die Afrikaanse rolprent *"Die Geheim van Nantes"*. Hy was die vervaardiger van 30 Suid-Afrikaanse rolprente, insluitend: 

* *"Hoor My Lied"* (1967)
* *"Lied in my Hart"* (1969)
* *"Die Geheim van Nantes"* (1975)
* *"Pikkie"* (1972)
* *"Babbelkous en Bruidegom"* (1974)
* *"Somer"* (1975)
* *"Springbok"* (1975) - ook regisseur
* *"'n Seder Val in Waterkloof"* (1978)
* *"Die Springbok"* (1979)
* *"Birds of Paradise"* (1981) - ook regisseur

Meyer se grootste en bekendste rolprent was Hoor My Lied in 1967 met akteur en sanger Gé Korsten asook aktrise en sangeres Min Shaw. In dié drama vertolk Korsten die rol van Dr David Retief, 'n singende snydokter. Sy dogter is verlam nadat die twee in 'n ernstige motorongeluk betrokke was. David se kopbeserings bring mee dat hy binne twee jaar blind sal wees. Lydia de Graaff is 'n verpleegster by die hospitaal waar Retief konsulteer. Sy was deels vir die ongeluk verantwoordelik en skuldgevoelens dryf haar om hulle te help. Sy vergesel hulle na Amerika om geld in te samel vir Marietjie se behandeling. Retief se sig versleg so dat hy later nie meer kan sien nie en dit skok Marietjie só dat sy tydens 'n opvoering opstaan en weer begin loop. Hierdie film het baie goed by die plaaslike loket gevaar en was in Engels vertaal na "Hear My Song" om internasionaal te distributeer.

Meyer se ander welbekende rolprent was "Lied in my Hart" wat uitgereik is in 1969, 'n drama in dieselfde trant maar minder suksesvol as Hoor my Lied, met Korsten en Shaw wat weer die hoofkarakters speel, asook Meyer se seun Pietie Meyer. Laasgenoemde het ook die hoofrol gespeel as Pikkie in Tommie Meyer se film met dieselfde titel, en saam met Lindie Roux in sy film Lindie.

Die fliek Die Springbok, asook die Engelse weergawe daarvan, "The Springbok", was nog 'n welbekende asook kontroversiële fliek van Meyer. Die rolprent handel oor 'n kleurling persoon, Attie Louw (gespeel deur Eckard Rabe), wat hom as 'n blanke voordoen en aan die Universiteit van Pretoria studeer. Hy word uitgebeeld as die universiteit se rugbyheld wat vir die span van Noord-Transvaal gekies word. Sy groot aspirasie is om Springbok te word. Hierdie film het gelei tot die hofsaak *Universiteit van Pretoria vs. Tommie Meyer Films*, omdat die universiteit nie hul "goeie naam en waardigheid" wou laat skend nie en wat die film vir 'n ruk buite vertoning geplaas het. Tommie Meyer Films het die hofsaak gewen en die film is verder uitgereik.

Persoonlike lewe
----------------

Meyer het in 1955 getrou en in hierdie tyd 6 kinders gehad -
Dina, Rina, Pietie, Tommie, Fransie, en Emsie. Meyer het uit die rolprentbedryf getree in 1994 en is op 6 November 2017 oorlede.
**New Territories** is een van die drie hoofgebiede van die Hongkong Spesiale Administratiewe Streek van die Volksrepubliek China. New Territories word afgekort as NT of N.T.

In 2011 het die New Territories 'n bevolking van 3 691 093 en 3 801 mense per km² gehad. Meer as die helfte van die gebied is landelik. Op die platteland is daar (ommuurde) dorpies met min inwoners. Die dorpies word gekenmerk deur hul Chinese argitektuur en die groentelanderye rondom die dorpe.

Geskiedenis
-----------

In 1898 word die gebied deur Qing-China aan die Verenigde Koninkryk onder pag verhuur. Die huur sou nege-en-negentig jaar duur. Die Britse huurkontrak het ook aanleiding gegee tot die term "Inheemse Hongkongers". In 1997 is die gebied aan die Volksrepubliek China terugbesorg. Oorspronklik is die gebied deur die inwoners van Hongkong oorheers. Hulle het die Wai t'auw-dialek of Hongkong-Hakka gepraat.

Taal
----

'n Groot deel van die inwoners praat en verstaan Standaard-Kantonees. In die 1960's was die persentasie mense wat Kantonees kon praat en verstaan, klein. Weens die media-invloed en verbeterde onderwys vanaf Hongkong-eiland het Kantonees toenemend belangrik geword. In die verlede het mense na toneelstukke in Hakka en Wai t'auw geluister, en die twee dialekte is ook in dorpskooltjies aangebied.

Nou kom al hoe meer immigrante uit die Volksrepubliek China na New Territories. Die oorgrote meerderheid immigrante se moedertaal is Mandaryns. Dit is die rede waarom die aantal mense wat Mandaryns praat vinnig aan die toeneem is in die omgewing.

Geografie
---------

New Territories bestaan uit die volgende distrikte:

* Eilande-distrik
* Kwai Tsing (Kwai Chung en Tsing Yi-eiland)
* Noorde-distrik (Hongkong)
* Sai Kung-distrik
* Sha Tin-distrik
* Tai Po-distrik
* Tsuen Wan
* Tuen Mun
* Yuen Long
'n **Ondersese berg** (Engels: Seamount) is 'n berg wat uit die bodem van die see verrys en nie die seevlak bereik nie. Dit is dus nie 'n eiland nie. Hulle word tipies gevorm deur 'n uitgedoofde vulkaan met steil hellings waar die see 'n diepte van 1000 tot 4000 m het. Hulle word deur oseanograwe gedefinieer as onafhanklike strukture wat minstens 1000 m bo die seebodem bereik. Die pieke word dikwels honderde tot duisende meters onder die oppervlak gevind en behoort dus tot die diepsee. Daar word beraam dat daar tot 100 000 sulke ondersese berge bestaan, en slegs 'n paar daarvan is nog bestudeer.

Ondersese berge van vulkaniese oorsprong bestaan ​​in verskillende vorms en groottes en volg 'n vasgestelde patroon van groei, aktiwiteit en sterwe. Onlangs is verskeie aktiewe ondersese vulkane bestudeer, byvoorbeeld Loihi, wat langs die Hawaiiaanse eilande geleë is. Skaarser is ondersese berge wat geen vulkaniese oorsprong het nie, maar hulleself van 'n kontinent geskei het deur 'n tektoniese proses.
Die **Mercedes-Benz M100-enjin** was 'n 6,332 cc (6.3 L) enkelbonokas V8-enjin wat tussen 1963 en 1981 deur Mercedes-Benz vervaardig is. As die opvolger van die M189-weergawe van die maatskappy se bekroonde 3.0 L inlynsessilinder M186, is dit bekendgestel in die vlagskip Mercedes-Benz 600. In 1968 is dit aangebring in die hoëprestasie Mercedes-Benz 300SEL 6.3 sportsedan. Die enjin is vergroot tot 6.8 L in 1975 vir die Mercedes-Benz 450SEL 6.9 (1975-1981). 

Die M100 bevat 'n gietysterblok, aluminiumlegeringskoppe en natriumgevulde kleppe in vliegtuigstyl wat teen geharde klepsitplekke werk. Soos in alle Mercedes-Benz-motorenjins, is die krukas, verbindingsstawe en suiers gesmee in plaas van gegote. 

Die kragbron van 6,3 liter lewer konserwatief 184 kW, met 503 Nm se wringkrag om te help vergoed vir die 2,65:1 finale verhouding nodig vir volgehoue hoë-spoedbestuur.

Die 6.9 L M100 gebruik 'n "droë oliebak" enjinsmeerstelsel, wat beide verhoogde langlewendheid en verminderde oorhoofse enjinhoogte bied. Oorspronklik ontwikkel as 'n manier om skuiming van enjinolie teen hoë krukas-toere te voorkom, wat 'n ernstige daling in die oliedruk sou veroorsaak, het dit volgehoue snelhede teen volle enjinkrag moontlik gemaak. Die M100-stelsel het 'n massiewe twaalf liter olie deur die enjin gesirkuleer en 'n opgaartenk wat binne die regtervoormodderskerm gemonteer is, in teenstelling met die gewone vier of vyf liter wat in V8's gevind is met 'n standaard oliebak en oliepompkonfigurasie. Die droë-oliebakstelsel het ook die voordeel gehad om die olieversieningsinterval na 20100 km uit te brei.Dit, tesame met hidrouliese klephysers wat geen verstelling nodig gehad het nie en spesiale silinderkoppakkings wat die behoefte aan periodieke vasdraai van die kopboute uitgeskakel het, het die 6.8 byna onderhoudsvry gemaak vir sy eerste 80 000 km.
Die **Nuwe Boedapest Kwartet** (Engels: **New Budapest Quartet**) is 'n strykkwartet wat in 1971 gestig is en wat in dieselfde jaar pryse gewen het in die Haydn-kompetisie in Wene en die Carlo Clacchino Internasionale Concourse in Rome. In 1973 was die strykkwartet die pryswenner gewees tydens die Leo Weiner Internasionale Musiekkompetisie in Boedapest. Die strykkwartet, wie se lede kamermusiek aan die Boedapest Liszt Ferenc Akademie vir Musiek studeer het, het nagraadse opleiding ontvang tydens die finale somer meesterskursus wat in 1972 deur die wêreldbekende Hongaarse Kwartet in Waterville, Maine, VSA, aangebied is. Die openbare konsert wat hulle gegee het na die geleentheid was hoofnuus in die pers met die opskrif *"New Budapest Quartet Continues Tradition of the Hungarian Quartet"*, en musiekkritici het die sagte klank en die suiwerheid van die kwartet se intonasie geprys. Daar kan ook vermeld word dat die strykkwartet die tradisie van die selfs meer beroemde en gewilde *Boedapest Strykkwartet* voortsit, wat in die vyftig jaar tussen 1917 en 1967, toe hulle ontbind is, nie net 'n hoë vlak van kritiese aansien behaal het nie, maar ook merkwaardige populêre sukses behaal het. (*The New Grove*).