recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die stadiums van 'n groenflits
'n **Groenflits** en **groenstraal** is meteorologiese optiese verskynsel wat soms kort voor sononder of sonsopkoms voorkom. As die toestande reg is, is 'n duidelike groen kol, sigbaar vir 'n kort tydjie bo die boonste rand van die sonskyf; die groen voorkoms duur gewoonlik nie langer as twee sekondes nie. Nog meer skaars kan dit soos 'n groenflits lyk wat 'n groenstraal uitskiet vanaf die sonsondergang of sonop.

Groenflitse kom voor omdat die aarde se atmosfeer kan veroorsaak dat die sonlig in verskillende kleure skei of breek. Groenflitse is 'n groep soortgelyke verskynsels wat van effens verskillende oorsake spruit, en daarom is sommige soorte groenflitse meer algemeen as ander.

Waarneming
----------

Groenflitse kan vanaf enige hoogte waargeneem word. Hulle word gewoonlik gesien in 'n onbelemmerde horison, soos oor die oseaan, maar is ook moontlik oor wolktoppe en bergtoppe. Dit kan op enige breedtegraad voorkom, hoewel die flits by die ewenaar selde langer as 'n sekonde duur.

'n Groenflits kan ook waargeneem word in samewerking met die maan en helder planete aan die horison, insluitend Venus en Jupiter. Met 'n onbeperkte uitsig oor die horison word groenflitse gereeld gesien deur vlieëniers, veral as hulle weswaarts vlieg as die sonsondergang vertraag word. As die atmosfeer laag is, kan die groenflits as 'n reeks flitse voorkom.
In die **Ntsikeni-natuurreservaat** in Griekwaland-Oos is die grootste vleiland op so ‘n hoë hoogte bo seespieël in Suid-Afrika.

Ligging
-------

Die reservaat lê in die voetheuwels van die Drakensberge, tussen die nedersettings Creighton en Franklin in die suide van kwaZulu-Natal, noord van Kokstad, oos van die R617-streeksroete en suid van Himeville, Underberg en die Coleford-natuurreservaat. Dit is by koördinate 30° 8′ suid en 29° 28′ oos.

Reservaat
---------

Die wildpark is 9 200 ha groot, waarvan 1 070 ha ‘n vlei op ‘n besonder hoë plato is. Hierdie gebied bereik ‘n hoogte van 1 750m bo seevlak en die hoogste pieke is dikwels in digte mis gehul en is selfs soms bo die wolkdek. Sneeu kom jaarliks voor. Die meer dreineer na die noorde en reguleer die vloei van die bolope van die Umzimkulurivier. Dit speel ‘n groot rol in die waterbewaring en -voorsiening vir die gemeenskappe stroomaf. Omdat die reservaat so afgeleë is, het min ekologiese veranderinge plaasgevind. Die gebied leen hom uitstekend tot voetslaan, perdry, bergfietsry en besigtiging van dierelewe. Akkommodasie is beskikbaar. Die paaie in die reservaat is in ‘n swak toestand.

Flora en fauna
--------------

Ongeveer 1 300 plantspesies, waarvan 65 orgideesoorte, kom hier voor. Meer as 120 voëlspesies is al waargeneem. Die bekendste voëls in die reservaat is die grootrietreier (roerdomp), lelkraanvoël, Afrikaanse kwartel, grootriethaan, vleikuikens, grasuil, kransaasvoël, baardaasvoël, geelborskoester, kalkoenibis, witkruisvleivalk, rooireier, Kaapse ooruil, Afrikaanse vleivalk, veldpou en sangvoëls van die Cisticolidae. Ander diere is die rietbok, groototter, oorbietjie, rooiribbok, vaalribbok, gewone duiker en die langtoon-boompadda (*Leptopelis xenodactylus*). In 2008 is swartwildebeeste en blesbokke na Ntsikeni oorgeplaas.

Geskiedenis
-----------

Die gebied is in 1978 tot natuurreservaat verklaar. Met ‘n grensverskuiwing is dit in 2006 deur die Oos-Kaap aan KwaZulu-Natal oorgedra. In 2010 is dit tot Ramsar-gebied verklaar.

Lees ook
--------

* Ramsar-konvensie
* Ramsar-vleilande in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Bryan, Peter en John Graham: Ntikeni Nature Reserve - an overlooked IBA. In Africa Birds en Birding, Februarie/Maart 2006. www.fitzpatrick.uct.ac.za
* 
* wiki.sabirding.co.za
* www.saramsar.com

Koördinate: 30°8′S 29°28′O﻿ / ﻿30.133°S 29.467°O﻿ / -30.133; 29.467
**V-Zug AG** (eie skryfwyse: **V-ZUG AG**) is 'n vervaardiger van huishoudelike toestelle wat sy hoofkwartier in Zug, Switserland het. Saam met twee ander ondernemings, Gehrig Group AG en Sibir Group AG, word V-Zug as die afdeling Huishoudelike toestelle binne die Metall-Zug-groep bedryf.

Die hoofkwartier van V-Zug in Zug. Die onderneming is besig om 'n hele nuwe buurt vir sy navorsings- ontwikkelings- en vervaardigingsaktiwiteite op te rig wat teen 2033 voltooi sal word
Saam met Duitse vervaardigers soos Miele maak V-Zug deel uit van 'n klein groep ondernemings wat as wêreldleiers op die mark vir gekombineerde ooghoogteoonde met stoomgaar-, konveksie- en mikrogolf-tegnologie optree. In Switserland is V-Zug die markleier op die gebied van huishoudelike toestelle soos wasmasjiene, skottelgoedwassers en kombuisoonde met meer as drie miljoen toestelle in huishoudings. Vanaf 25 Junie 2020 sal die aandele van die nuwe houermaatskappy V-Zug Holding AG aan die Switserse effektebeurs genoteer word.
Diagram van die V-Model bestuursmetode
Die **V-Model** is 'n abstrakte, omvattende projekbestuurstruktuur vir die ontwikkeling van veral stelsels in inligtingstegnologie. Die naam word verleen aan die V-vormige daarstelling van die Projekelemente soos stelseldefinisie en toetsing wat rofweg afgebreek word volgens hul tydsposisie en besonderhede.

Die idee vir die V-vormige voorstelling is oorspronklik deur Barry Boehm geopper in 1979. Die eerste V-Model is in 1986 in Duitsland ontwikkel. Aanvanklik is die model hoofsaaklik gebruik vir die ontwikkeling van IT-projekte in die openbare sektor daar maar is later ook deur die privaatsektor in gebruik geneem. As 'n reël word 'n nuwe variant van die V-Model ontwikkel wanneer daar verbeterings geïdentifiseer word.

In teenstelling met klassieke Fasemodelle word daar in die V-Model slegs aktiwiteite en resultate gedefinieer sonder 'n streng chronologiese volgorde. In besonder het dit ook nie die tipiese aanvaarding wat gewoonlik 'n fase definieer nie. Verder is dit moontlik om die Aktiwiteite van die V-Model op 'n Watervalmodel of 'n Spiraalmodel af te beeld.

Geskiedenis
-----------

In 1986 het die Duitse Federale Ministerie van Verdediging twee projekte van stapel gestuur wat uiteindelik gelei het tot die ontwikkeling van die model:

* *Sagteware-ontwikkelingsomgewing vir inligtingstelsels* (SEU-IS) en
* *Sagteware ontwikkelingsomgewing vir wapens en wapengebruikstelsels* (SEU-WS)

Die doelwitte van die projekte was om:

* Die koste van die algehele sagteware ontwikkelings- en onderhoudsproses deursigtig te maak en sodoende te beperk.
* Om gepaste stappe te doen om 'n minimum-standaard vir sagtewarekwaliteit te waarborg of om voortdurend daarop te verbeter.
* Om die vergelykbaarheid van aanbiedinge deur derde partye te verseker en om groter onafhanklikheid van enkele verskaffers te verseker.
* Die in huis ontwikkeling van sagteware te standaardiseer en deursigtiger te maak.

Die Grondbeginsels van die V-Model
----------------------------------

Die V-Model vat 'n ry van soortgelyke aktiwiteite saam in 'n sogenaamde aksieblok. Van hierdie aksieblokke word in alle projekte aangewend en word daarom as die kern van die V-Model beskou. Hierdie blokke sluit die volgende in:

1. Projekbestuur
2. Kwaliteitsversekering
3. Konfigurasiebestuur
4. Probleem- en veranderingsbestuur

Die V-model definieer 'n reeks dokumente wat as produkte beskryf word. Hierdie produkte voeg enkele temas tesame. "Produkte" wat 'n sterk inhoudelike samehang het word dan saamgegroepeer in dieselfde produkgroepe. 'n Belangrike kenmerk van die V-model in teenstelling met die waterval-model is dat dit ewe veel klem lê op ontwikkeling en verifikasie. Die ontwerp van die sagteware insluitend die verifikasie word opgedeel in 'n aantal fases wat dan die vooraf gedefinieerde produkte oplewer. Die produkte van elke fase vorm die basis van die volgende fase en daar kan dus nie begin word met 'n nuwe fase alvorens die produkte van die vorige fase nie gelewer is nie. Die proses word vir elke fase herhaal en word daar elke keer 'n nuwe basis daargestel met die gevolg dat die vertroue in die stelsel met elke fase groei.
Die palestra by Olympia, waar stoeiers en ander atlete opgelei is.
Die **antieke Olimpiese Spele**  was oorspronklik ’n fees ter ere van Zeus. Later is nommers soos renne, spiesgooi en stoei bygevoeg. Dit was ’n reeks sportkompetisies tussen stadstate en een van die Pan-Hellenistiese spele van Antieke Griekeland. Die eerste Olimpiese Spele dateer van 776 v.C. Dit is steeds gehou nadat Griekeland onder Romeinse beheer gekom het, totdat keiser Theodosius dit in 393 n.C. beëndig het as deel van sy veldtog om die Christendom as Rome se staatsgodsdiens te vestig. 

Die spele is elke vier jaar gehou. So ’n Olimpiade van vier jaar het ’n manier van tydmeting geword. Tydens die spele het ’n wapenstilstand gegeld sodat atlete in veiligheid na Olimpia en terug kon reis. Die pryse vir wenners was olyfkranse. Die spele is gebruik om die Hellenistiese kultuur deur die Mediterreense gebied te versprei en dit is so belangrik geag dat politici bondgenootskappe daar sou sluit. Die spele het ook godsdienstige vierings ingesluit. Die Zeus-standbeeld van Olimpia is as een van die wonders van die antieke wêreld beskou. Beeldhouers en digters sou ook op elke spele hul werk ten toon stel.

Die antieke spele het baie minder nommers as die moderne Olimpiese Spele gehad en net vrygebore Grieke is toeglaat om deel te neem. Solank hulle aan die kriteria voldoen het, kon atlete uit enige deel van Griekeland deelneem. Die spele is elke keer by Olimpia gehou en nie soos die moderne spele elke jaar op ’n ander plek nie. Wenners is vereer en hul seges vir toekomstige geslagte aangeteken.
**Herlewing** verwys in die Christelike verband oor die algemeen na 'n tydperk van geestelike vernuwing binne die kerk van Christus. Tekens van herlewing sluit onder meer die massa-bekering van mense tot die Christelike geloof en 'n sedelike herstel van die gedrag, werkinge en uitinge van die gelowige.

In die Christendom word dit verstaan as die werk van die Heilige Gees waardeur lou gelowiges weer begeesterd oor hul geloof word. 'n Herlewing begin dikwels met 'n sterk skuldbesef en die belyding van sonde.
Die herlewing lei ook tot wydverspreide liefdadigheid en het 'n groot invloed op die samelewing.

Binne sekere Christelike groepe word 'n groot wêreldwye herlewing voor die wederkoms van Jesus Christus verwag.

Lys van bekende herlewings
--------------------------

Hieronder volg 'n lys van bekende herlewings. Hierdie lys kan nie objektief vasgestel word nie, omrede daar geen presiese kriteria is om vas te stel of 'n gebeurtenis 'n herlewing is of nie. Party van die genoemde gebeurtenisse sal daarom ook nie deur elkeen as 'n herlewing gekenmerk word nie.

* Pinkster onder die eerste Christene (omstreeks 30 n.C.)
* Montanus (ongeveer 175)
* Hervorming (1517)
* First Great Awakening (1720-1740)
* Nijkerkse beroeringe (1749-1752)
* Second Great Awakening (1800-1830)
* Herlewing in Wallis (1904)
* Azusastraat herlewing (1906)
* Herlewing in Pjongjang (1909)
* Toronto Blessing (1994)
* Florida Healing Outpouring (2008)
Die **Nuwe Nasionale Party** (**NNP**) is in 1997 gevorm vanuit die ou Nasionale Party, nadat dié party onttrek het aan die Regering van Nasionale Eenheid saam met die ANC. Die naamsverandering is gedoen in 'n poging om die party te skei van sy verlede met die instelling en onderhoud van apartheid, en om die party te vernuwe as 'n gematigde, nie-rassige federale party.

Die eerste leier was FW de Klerk, wenner van die Nobelprys vir Vrede tesame met Nelson Mandela, vir sy rol in die afskaffing van apartheid. Die laaste leier van dié party was Marthinus van Schalkwyk. Die party het 'n samewerkingsooreenkoms met die ANC gesluit, wat baie van sy lede ontnugter het.

In die 1999 Algemene Verkiesing was die party feitlik uitgewis op nasionale vlak, maar het nogtans baie invloed behou in die Wes-Kaap. Tydens die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004 het meeste van die oorblywende ondersteuning die party verlaat, deels weens ongelukkigheid oor die party se alliansie met die ANC, en deels oor wat bekend geword het uit die Waarheids-en-Versoeningskommissie. Die nasionale ondersteuning van 6,9% het in 1999 geval tot 1,9% (dit was 20,4% in 1994, toe nog as die Nasionale Party). 

Met die voormalige regerende party nou slegs die sesde grootste party in die land, word daar toe vrae gevra oor die party se langtermyntoekoms, asook die leierskap van Van Schalkwyk. Ten spyte van die party se powere prestasie in die 2004 verkiesing, is Van Schalkwyk die pos van Minister van Omgewingsake en Toerisme toegeken weens die alliansie wat hy gesluit het met die ANC.

Op 9 April 2005 het die federale raad van die NNP amptelik besluit om die party te ontbind. Die party het ophou bestaan om middernag van die dag waarop uitslae aangekondig is van die plaaslike regeringsverkiesings, wat plaasgevind het op 1 Maart 2006.

Verkiesingsresultate
--------------------

| Verkiesing | Stemme |  % | Setels |
| --- | --- | --- | --- |
| 1994 | 3 983 690 | 20,39 | 82 |
| 1999 | 1 098 215 | 6,87 | 28 |
| 2004 | 257 824 | 1,65 | 7 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: no00010315
* VIAF: 156208208
* WorldCat Identities: lccn-no00010315

 |
Anna Scheepers.
**Anna Susanna (Antjie) Scheepers** (Swellendam, 26 Junie 1806 - Ladybrand, 9 Augustus 1878) was 'n negentiende-eeuse Afrikanerpioniersvrou. 

Sy is in die Swellendamse distrik gebore en het grootgeword op die voorposte, waar net die sterkstes deur liggaamlike krag, deursettingsvermoë en gesonde oordeel die stryd om te bestaan kon oorlewe. Sy en haar man, Gert Scheepers, het hulle in 1835 by die trekgeselskap van Louis Tregardt (Trichardt) aangesluit, maar reeds in 1837 beswyk hy aan koors, sodat sy as weduwee met nege kinders die res van die trek na Delagoabaai meemaak.

Hulpeloos was Antjie Scheepers egter allermins. Sy bou eiehandig 'n rondawel en behartig haar wa en vee sonder die hulp van bediendes. Sy staan ook haar plek as gesinshoof vol en handhaaf die sedes van haar volk deur haar kinders te tugtig wanneer hulle verbrou. Louis Tregardt teken in sy dagboek aan dat drie seuns, onder andere 'n seun van Antjie Scheepers, op 'n keer besluit het om weg te loop. Toe hulle ná 'n paar dae van ontbering terugkeer, het Tregardt gereken dat hulle genoeg gestraf is, maar daarmee was die weduwee Scheepers nie gediend nie. Sy laat haar seun deur twee mans vashou en dien hom met twee stroppe 'n gedugtige loesing toe. 

In 'n krisis raak sy ook nie maklik verskrik nie; so vind sy saam met Martha Tregardt en Breggie Pretorius 'n plek om langs die steil Drakensberg af te trek, nadat die manlike lede van die trek al feitlik moed opgegee het. Sy was liggaamlik sterk en gesond, sodat sy een van die weinige volwassenes was wat die trek oorlewe en na Natal teruggekeer het.

Sy is in 1844 weer getroud en het ná die dood van haar tweede man in die distrik Ladybrand gewoon, waar sy op 9 Augustus 1878 oorlede is. As huldebetoon aan dié kranige vrou is daar vir haar 'n monument op die hoërskoolterrein op Ladybrand opgerig. Die Anna Scheepers-Landbouhuishoudskool op Tweespruit is na haar genoem.

Bronne
------

* (af)  Swart, dr. M.J. (voorsitter redaksiekomitee). 1980. *Afrikaanse kultuuralmanak*. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.
Nederlandse landskap met Populierbome, welke in die tweede strofe van Marsman se gedig beskryf word
***Herinnering aan Holland*** is 'n gedig deur die Nederlandse digter Hendrik Marsman wat in 1936 gepubliseer is. Marsman het die realistiese gedig tydens sy verblyf aan die Middellandse See geskryf. Die gedig beskryf die Nederlandse landskap en die Nederlandse stryd teen water. Dit is een van die bekendste Nederlandse gedigte en in 2000 as die Gedicht van de Eeuw gekies.

Die eerste sin: Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan, het baie bekend geword. Die gedig is in byna elke bloemlesing van bekende Nederlandse gedigte opgeneem. Die bekendheid en die karakter daarvan, met bowendien 'n eenvoudige rymskema (aa.bb.cc.) met die beklemtoning op die laaste lettergreep, het meer as één digter geprikkel om die vers te parodieer. 'n Bekende voorbeeld is die hekeldig De binnenring van Holland uit 1981 deur Gerrit Komrij.

Die teks
--------

Denkend aan Holland  

zie ik breede rivieren  

traag door oneindig  

laagland gaan,  

  

rijen ondenkbaar  

ijle populieren  

als hooge pluimen  

aan den einder staan;  

  

en in de geweldige  

ruimte verzonken  

de boerderijen  

verspreid door het land,  

  

boomgroepen, dorpen,  

geknotte torens,  

kerken en olmen  

in een grootsch verband.  

  

de lucht hangt er laag  

en de zon wordt er langzaam  

in grijze veelkleurige  

dampen gesmoord,  

  

en in alle gewesten  

wordt de stem van het water  

met zijn eeuwige rampen  

gevreesd en gehoord.

Sien ook
--------

* Hendrik Marsman
Die aanname van die Eeuwig Edict deur die State van Holland. Romeyn de Hooghe (1675).
Die **Eeuwig Edict** (Afrikaans: Ewige Edik) is 'n resolusie van 5 Augustus 1667 van die State van Holland en Wes-Friesland (State van Holland) waarin besluit is op die afskaffing van die stadhouerskap in Holland en die politieke funksies wat daarmee saamgaan. Die funksies sou voortaan self uitgevoer word. Die oorblywende ses geweste van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande is versoek om die stadhouerskap onverenigbaar met die kaptein-generaalskap te verklaar. Raadpensionaris Johan de Witt was ten gunste van die Edik. Die resolusie is slegs 5 dae na die sluit van die Vrede van Breda aangeneem.

Gaspar Fagel (Pensioenaris van Haarlem) en Gillis Valckenier (burgemeester van Amsterdam) was die opstellers van die Edik. Hulle wou die Eerste Stadhouerlose Tydperk "eeuwig" laat voortduur en die pogings van die Oranje-Party om prins Willem III van Oranje-Nassau aan die mag te bring kniehalter. Volgens die historikus Lieuwe van Aitzema (1600–1669) wou die Hollanders baas wees in hul eie huis en is dit uiteindelik bereik met die Ewige Edik.

Daar is egter bepalings ingesluit wat ten doel gehad het om uiteindelik Willem se opperbevelskap oor die Staatsleër te bewerkstellig. 

Die ander ses geweste sou die algemene strekking van die Edik met die Akte van Harmonie onderskryf op 31 Mei 1670. 

In die Rampjaar van 1672 het die Orangiste egter met geweld die mag gegryp en die De Witt-broers vermoor. Die Edik is deur al die provinsies herroep (afskrifte daarvan is in sommige Nederlandse stede verbrand ) en die stadhouerskap is ten gunste van Willem III herstel.

Sien ook
--------

* Johan van Oldenbarnevelt
* Johan de Witt
* Orangiste
* Regente
* Stadhouer
* Rampjaar van 1672
* Huis van Oranje
Joachim von Ribbentrop, Hitler se minister van buitelandse sake, het die Anti-Kominternpakt onder die wakende oog van die Japannese ambassadeur Kintomo Mushakoji onderteken.
Die **Anti-Kominternpakt** (Duits: *Antikominternpakt*, Italiaans: *Patto anticomintern*, Japannees 防共協定 *Bōkyō kyōtei*) was 'n verdrag onderteken deur die Japannese Ryk en Nazi-Duitsland op 25 November 1936, teen kommunisme, in besonder die Sowjetunie. In 1937 het Italië by hierdie verdrag aangesluit, wat die spilmoonthede gevorm het. Later het die nuwe lede van die spilmoonthede en Spanje aangesluit.

Die verdrag was bedoel, volgens die ondertekenaars, om die wêreldgemeenskap teen kommunisme te beveilig. Elke party en elke land wat by die Komintern, die Kommunistiese Internasionale, aangesluit het, was amper outomaties 'n vyand van Japan en Duitsland.

In die geval van 'n aanval deur die Sowjetunie op Duitsland of Japan, sal die twee lande saam besluit watter maatreëls nodig was. Daarbenewens het die lande ooreengekom dat hulle geen politieke verdrae met die Sowjetunie sou sluit nie en Duitsland het die Japannese vasaalstaat Mantsjoekwo, wat op Chinese grondgebied was, erken.

Sien ook
--------

* Verdrag van Staal
Hercules von Molendorff het die graad M.Sc. aan Maties verwerf, asook 'n S.O.D.
**Hercules von Molendorff** (12 Maart 1941 op Aberdeen tot 24 November 2006 in die Paarl) was 'n senior tegniese bestuurder van die Duitse ingenieursfirma Siemens, onderwyser in Namakwaland, en Bolandse krieketspeler en legendariese heelagter vir dieselfde unie in die vroeë tot middel jare sestig.

Von Molendorff is op Aberdeen in die Karoo gebore. Sy vader was 'n bouer, Harry von Molendorff. Die gesin het vroeg in die jare vyftig na Wellington verhuis waar Von Molendorff sy skoolloopbaan in 1958 aan die Hugenote Hoërskool voltooi het.

Ná skool het hy die graad M.Sc. aan die Universiteit Stellenbosch verwerf, asook ’n S.O.D. Hoewel die onderwys altyd sy eerste liefde was, het hy skaars twee jaar lank aan die Hoërskool Tygerberg skoolgehou, waarna beter geleenthede in die privaat sektor hom uiteindelik tot by die Duitse ingenieursfirma Siemens in Johannesburg gelei het. Daar het hy einde 1990 as senior tegniese bestuurder afgetree.

Terug na die onderwys
---------------------

Hy kon ná soveel jare weer na die onderwys terugkeer, maar met byna geen ervaring op dié gebied nie, het hy ’n keuse gehad tussen die Hoërskool Garies en die Hoërskool Boesmanland op Pofadder. Sy derde vrou, Dalene, met wie hy in 1989 getroud is, het hom help besluit op Garies, waar hulle vier vrugbare jare deurgebring het.

In 1995 het die egpaar Alexanderbaai toe verhuis waar Von Molendorff ’n betrekking as departementshoof aanvaar het. Ná ’n verdere vier gelukkige jare het hulle einde 1998 na Wellington teruggekeer. Hier het hy hom besig gehou met ekstra wiskundelesse vir leerders, houtwerk en sy rekenaar.

Aftrede
-------

Intussen het hy ook as wiskundeonderwyser aan Hugenote Hoërskool afgelos. Ten tyde van sy dood het hy juis aan die begin gestaan van ’n agt maande lange aflostydperk aan die skool. Ongelukkig kon hy net twee weke skoolhou voor hy onverwags siek geword het.

Von Molendorff (65) is op Maandag 13 November 2006 in die hospitaal opgeneem met longontsteking. Sy toestand het gou versleg en hy is die volgende dag na die intensiewesorgeenheid oorgeplaas waar hy die aand van 24 November oorlede is.
'n Turkse efendi (1862).
'n **Efendi** of **effendi** (Turks: *efendi*, van die Griekse αφέντης, *aphentēs*) is oorspronklik 'n adellike titel wat "heer" of "meester" beteken het, veral in die Ottomaanse Ryk en die Kaukasus. Die titel kom aanvanklik uit die antieke Griekse *authentēs*, wat "heer" beteken.

Later het die titel eerder iets soos "meneer" beteken. Dit is gewoonlik ná 'n persoon se titel gebruik en is gewoonlik gegee aan geleerdes en regeringsamptenare met hoë range, soos *bei* of *pasja*. Dit kon ook op 'n spesifieke beroep dui, soos *hekim efendi*, die sultan se hoofgeneesheer. Die besitlike vorm, *efendim* ("my meester") is deur diensknegte gebruik, in formele gesprekke en wanneer die telefoon beantwoord is.

In haar werk van 1904, *Turkish Life in Town and Country*, skryf Lucy Mary Jane Garnett die titel is soortgelyk aan die Engelse "*esquire*" in Brittanje. Dit is ook vir vroue gebruik. Turkye het die titel omstreeks die 1930's afgeskaf.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Hermafroditos** (Grieks: Ἑρμαφρόδιτος) was in die Griekse mitologie die kind van Hermes en Afrodite. Hy was ’n mindere god van biseksualiteit en verwyfdheid. Volgens Ovidius was hy ’n besonder mooi seun wat in ’n tweeslagtige wese verander is nadat hy een geword het met die waternimf Salmacis. Sy naam is die basis vir die woord "hermafrodiet".

Simboliek
---------

Hermafroditos se naam is Hermaphroditus in die Romeinse mitologie, waar hy die seun van Venus en Mercurius is. Hy is al lank die simbool van biseksualiteit en verwyfdheid en is in Griekse en Romeinse kuns uitgebeeld as ’n vroulike figuur met manlike geslagsdele.

Theophrastos se weergawe suggereer ook ’n verband tussen Hermafroditos en die instelling van die huwelik. Die verwysing na die vierde dag van die maand is betekenisvol: dit is die gelukkigste dag om op te trou. Sy verbintenis met die huwelik is blykbaar dat hy, as die draer van beide manlike en vroulike eienskappe, die eenwording van ’n man en vrou verteenwoordig. ’n Ander faktor is sy ouers se rol in die beskerming en seëning van bruide.

Hermafroditos se naam is ’n samesmelting van dié van sy ouers, Hermes en Afrodite. Soms word hy Afroditos genoem. Al drie dié gode het ’n belangrike rol onder figure wat met erotiek en vrugbaarheid te doen het en het al drie duidelike seksuele ondertone. Die falliese god Priapos was in sekere mites ook die seun van Hermes, en die jong god van begeerte, Eros, was die seun van Hermes en Afrodite.

Mitologie
---------

Volgens Ovidius is Hermafroditus grootgemaak deur die Naiades in die grotte van Berg Ida, ’n heilige berg in Frigië (die huidige Turkye). Toe hy 15 jaar oud was, het hy verveeld geraak met sy omgewing en na ander stede gereis. In die woude naby Halicarnassos (die huidige Bodrum, Turkye) het hy die nimf Salmacis in haar waterpoel teengekom. Sy was vol begeerte vir die mooi jong seun en het hom probeer verlei, maar hy het geweier. Toe Hermafroditos dink sy is weg, het hy in die poel gaan bad. Salmacis het van agter ’n boom uitgespring en in die poel gespring. Sy het hom vasgedruk en teen sy sin gesoen, en terwyl hy hom probeer teensit het, het sy na die gode uitgeroep dat hulle nooit geskei word nie. Haar wens is toegestaan en hulle liggame het een geword, ’n wese "van albei geslagte". Hermafroditos het toe vir Hermes en Afrodite gevra dat dieselfde gebeur met enigiemand wat in dié poel bad. Sy wens is ook toegestaan.
**Luangwa** is die naam van 'n dorp in Zambië se Lusaka-provinsie wat tot 1964 as Feira bekend gestaan het. Dit is die hoofdorp van 'n distrik wat ook Luangwa heet en is geleë by die samevloeiing van die Luangwa-rivier en Zambezirivier. Die dorp se geskatte bevolking was 3 420 in 2009.

Feira was waarskynlik die eerste Europese nedersetting in wat vandag Zambië is, maar die datums is nie behoorlik opgeteken nie. Wat wel bekend is, is dat die Portugese hulle omstreeks 1720 op die oorkantste oewer van die Luangwa by Zombo in Mosambiek kom vestig het ten einde met die Bwila-stam handel te dryf en teen 1820 het party hulle op Feira kom vestig.

Na onafhanklikwording is die naam, saam met talle ander uit die koloniale era gespruit het, inheems gemaak. Slegs een pad loop na en van die dorpie, wat 100 km noord by die Great East Road aansluit en vanwaar reisigers na Lusaka in die weste en Chipata in die ooste kan reis.

Die dorp se ligging is van strategiese belang. Dit lê in die mees suidoostelike uithoek van die Lusaka-provinsie, waar sowel Mosambiek as Zimbabwe aan Zambië grens. Die Luangwa vorm die grens met Mosambiek en die Zambezirivier dié met Zimbabwe. Tydens Mosambiek se onafhanklikheidsoorlog en die daaropvolgende burgeroorlog was dit die toneel van guerilla-bedrywighede. Omdat Zambië die nasionalistiese guerillas so te sê ondersteun het, het Rhodesiese en Portugese af en toe die grens oorgesteek op hulle spoor.

Hoewel die distrik Luangwa vêr geleë is van die twee nasionale wildtuine wat dieselfde naam dra, beskik die omgewing oor sy eie natuurskoon en wildlewe. Die Benede-Zambezi-wildtuin wes van die dorp is 'n onherbergsame wildernis met ongerepte natuurskoon.
Die **Luangwabrug** gaan oor die Luangwarivier in die noorde van Zambië.

Hieride brug lê tussen Lusaka en Chipata op die pad na Lilongwe in Malawi. Dit is by die koördinate 14° 58′ 34″ suid en 30° 12′ 44″ oos, ‘n 100km noord van Luangwa aan die Zambezirivier, 250km van Lusaka, 2km van die grens met Mosambiek en 60km van die grens met Zimbabwe.

Die eerste brug oor die Luangwa is in 1932 deur die Beit Trust gefinansier en is daarom ook soms die Beitbrug genoem. Aangesien die brug in hierdie landstreek van groot strategiese belang is, is dit in 1964 tydens die anti-koloniale vryheidstryd opgeblaas. ‘n Tweede Luangwabrug is in 1968 op dieselfde plek gebou en gefinansier deur Groot-Brittanje. Maar in 1979 tydens die Zimbabwiese vryheidstryd is ook hierdie brug ernstig beskadig. Twintig jaar later is die brug met finansiële steun van Denemarke herstel.

Op die enkelbaanbrug van 220m lank is die spoedbeperking 30km per uur en is die maksimumgewig vir voertuie 55 ton.

Bibliografie
------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n98900005
* VIAF: 156120850
* WorldCat Identities (via VIAF): 156120850

 |
'n **Antidepressant** is 'n geneesmiddel wat die simptome van 'n kliniese depressie behandel of verlig. Sommige antidepressante, veral die trisikliese antidepressante, word gebruik vir ander nie-amptelike indikasies, soos verligting van die pyn veroorsaak deur neuropatie. Heelwat van die antidepressante is ook aangedui in die behandeling van angsversteurings.

Alle antidepressante is min of meer ewe effektief, maar dié wat later ontwikkel is, het meestal minder newe-effekte, en 'n kleiner kans om dodelik te wees in oordosering.

Geskiedenis
-----------

Die antidepressantwerking van hierdie geneesmiddels is toevallig ontdek. Die middel wat alles begin het in die 1950's was iproniasied, 'n middel vir die behandeling van tering. Iproniasied is 'n mono-amienoksidaseremmer (MAOI).

Klasse en soorte
----------------

Sien die lys van antidepressante.

Hoe werk dit?
-------------

Antidepressante se geneeskundige effek vind waarskynlik plaas op die neuro-oordraersvlak. Die meeste antidepressante veroorsaak 'n verhoging van serotonien en noradrenalien. Nuwe getuienis toon dat dié verhogings die verhoogde produksie intra-sellulêr van 'n neurotrofiese groeifaktor veroorsaak, en dit op sy beurt die hergenerering van senuweeselle in die hipotalamus tot gevolg het.. Verdere onlangse navorsing dui daarop dat antidepressante 'n uitwerking het op sogenaamde "klokgene" (transkripsiefaktore) wat op hul beurt betrokke is by die meganismes van substansmisbruik en moontlik ook vorming van vetsug. , en .

Toleransie en afhanklikheid
---------------------------

Die middels veroorsaak nie toleransie nie, maar skielike onttrekking kan fisiese newe-effekte veroorsaak.

Newe-effekte
------------

Die gebruik van antidepressante kan newe-effekte veroorsaak. 'n Onvermoë om dit te verduur is die mees algemene rede tot staking van die geneesmiddels.

### Algemene newe-effekte

* Veral die serotonienheropnameblokkeerders (SSRIs), en veral dié met 'n korter halfleeftyd, kan fisiese onttrekkingsimptome veroorsaak.
* MAOIs kan 'n dodelike verhoging in bloeddruk veroorsaak as dit ingeneem word met voedsel ryk aan tiramien, soos kaas en wyn.
* Antidepressante kan die maniese komponent van 'n bipolêre gemoedsversteuring vererger.
* Ander newe-effekte, soos droë mond, naarheid, hoofpyn ensovoorts, hang af van die tipe antidepressant wat voorgeskryf word. (Sien die artikels wat spesifiek oor hierdie antidepressante handel).

### Seksuele newe-effekte

Seksuele disfunksie is 'n baie algemene newe-effek van die antidepressante, veral die SSRIs.
Boulevard Saint-Laurent in die stadsbuurt Petite Italie ("Klein-Italië)
Die **Boulevard Saint-Laurent**, wat plaaslik ook as *la Main* ("die Hoofstraat") bekendstaan, is 'n groot winkelstraat wat in noord-suidelike rigting deur die Kanadese metropool Montreal loop. Vroeër het talle immigrante hulle langs die *boulevard* gevestig en 'n groot aantal klein winkels en restourante geopen. Sedert 1905 verdeel die straat Montréal in twee helftes - die oostelike (*l'Est*) en die westelike stadsgebied (*l'Ouest*). Ten opsigte van die straatname in hierdie gebiede dui die agtervoegsels *Est* en *Ouest* hulle oostelike of westelike rigting aan.

Geskienis
---------

Straatblok tussen Prince-Arthur- en Duluth-straat
Die owerhede het in 1792 vir die eerste keer die stadsgebied presies afgebaken om sodoende die stemdistrikte vir verkiesings te kan vaslê. Die gebied het 'n uitgestrekte vierhoek tussen die rivier en die huidige Atwater-, Duluth- en Frontenac-strate behels. In hierdie tydperk het reeds twee derdes van die bevolking in voorstede buite die stad se versterkings gewoon wat nou by die stadsgebied ingesluit is. Die noordelike voorstad Saint-Laurent was die mees digbevolkte en die snelste groeiende.

Die opdeling van die stadsgebied is destyds danksy die Saint-Laurentstraat vergemaklik, en vanaf hierdie tydperk het die bewoners begin om hulle met hul onderskeidelike woonbuurte *Est* en *Ouest* te identifiseer. Die opdeling het destyds nog nie regtig met die etniese karakter van die buurte ooreengekom nie. Etniese woongebiede het eers met die Ierse woonbuurt ná die jaar 1825 geleidelik ontstaan.

Oor die hele 19de eeu het die Engelssprekende burgery na die noordweste van die ou stadskern verhuis, die Franssprekende kleinburgery na die noorde, en die werkersklas na die ooste en suidooste, terwyl nuwe aankomelinge hulle in die sentrale korridor langs die spil van Saint-Laurentstraat gevestig het. In sommige van die oostelike strate het Franssprekende migrante 'n nuwe tuiste gevind, terwyl Engelssprekende immigrante hulle by voorkeur in die strate wes van Saint-Laurentstraat gevestig het. In dieselfde tydperk het die tekstielnywerhede geleidelik langs Saint-Laurentstraat na die noorde verhuis.

In 1908 het die Notre-Dame-orde na die hoek van Sherbrooke- en Atwater-straat verhuis. Sy klooster in die Notre-Damestraat wat die Saint-Laurentstraat in suidelike rigting geblokkeer het, is in 1911 afgebreek om sodoende plek te maak vir die verlenging van die straat tot by die rivier.

Die Boulevard Saint-Laurent vorm vandag slegs 'n simboliese skeidingslyn tussen die Franssprekende bewoners in die ooste en Engelssprekende gemeenskappe in die weste. Die verdeling in taalgroepe bestaan tans nie meer nie, en mense uit alle taalgroepe woon nou aan weerskante van die *boulevard*, alhoewel die belangrikste Engelssprekende woonbuurte nog steeds in die weste lê.

'n Aantal plaaslike instellings soos die bekende Hebreeuse slagtery en restourant *Schwartz' Delicatessen* of *Supermarché Warshaw* is gestig toe Jiddisj nog die derde belangrikste omgangstaal in Montréal was.
Die **Boulton Paul Defiant** was 'n tweesitplek, eenmotorige, vegvliegtuig wat die Britse Lugmag gebruik het tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was die eerste vegvliegtuig wat met vier masjiengewere toegerus was waaroor die Britse Lugmag beskik het. Die vliegtuig se masjiengewere was egter almal in 'n skiettoring agter die stuurkajuit en het agtertoe gewys, die vliegtuig het oor geen masjiengewere beskik wat vorentoe wys nie.

Operasionele geskiedenis
------------------------

Die vliegtuig was op 12 Mei 1940 vir die eerste keer in aksie betrokke en het teen die einde van die maand reeds 65 vyandelike vliegtuie afgeskiet. Die sukses was grootliks as gevolg van die vuurkrag wat gerig kon word op enige vliegtuig wat die vliegtuig van agter af aanval. Maar die vyandelike vliegtuie het gou besef dat die *Boulton Paul Defiant* magteloos was indien dit van voor af aangeval word en verliese van die vliegtuig het gestyg. Hulle word onttrek in Augustus 1940. Hierna word hulle toegerus om as nagvegters diens te doen en word toegerus met die geheime *Airborne Interception* radar. Gedurende die winter van 1940/1 het die *Defiant* meer sukses per onderskepping poging gehad as enige ander Britse vliegtuig. Daar was uiteindelik 13 Eskaders wat toegerus was met die vliegtuig en hulle het 'n groot rol gespeel in die verdediging van die lugruim bo Groot-Brittanje.

Tegniese besonderhede
---------------------


Besonderhede van die Boulton Paul Defiant Mk II:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Rolls-Royce Merlin XX suierenjin |
| Kraglewering per motor | 1 280 perdekrag |
| Vlerkspan | 11,99 m |
| Lengte | 10,77 m |
| Hoogte | 3,45 m |
| Vlerkoppervlakte | 23,23 m2 |
| Maks. opstygmassa | 3 821 kg |
| Maks. snelheid | 504 km/h |
| Operasionele hoogte | 9 250 m |
| Togafstand | 748 km |
| Klimvermoë | 580 m per minuut |
| Bewapening | Vier 7.7 mm masjiengewere in skiettoring agter kajuit |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Bottersuur  |
| Sistematiese naam | Butanoësuur |
| Struktuurformule van Bottersuur |  |
| Chemiese formule | C4H8O2 |
| Molêre massa | 88.1 g/mol  |
| CAS-nommer | 107-92-6    |
| Voorkoms | Kleurlose vloeistof   |
| Reuk | ransig |
| **Fasegedrag** |
| Smeltpunt | -7,9 °C  |
| Kookpunt | 163,5 °C  |
| Digtheid | 0,96 g/cm3   |
| Mengbaarheid | water |
| Oplosbaarheid |   |
| Henry se konstante | 5,35 x 10-7 atm.m3/mol (25 °C) |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa | 4.82 |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt |  |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |

**Bottersuur** of **butanoësuur** is 'n karboksielsuur met die chemiese struktuurformule CH3CH2CH2-COOH, bevattende vier koolstofatome. Die afgeleide soute en esters heet butirate. Bottersuur is ontdek deur Adolf Lieben en Antonio Rossi in 1869.
'n Deel van melkvet (ongeveer 4%) bestaan uit 'n trigliseried van bottersuur. Bottersuur word egter ook in die derm gevorm veral uit dieetvesel. Daar is aanduidings dat bottersuur beskerming teen kanker bied, maar dit is nie duidelik of dit ongeag die bron die geval is nie. Die bottersuur uit melk of botter sal nooit die derm bereik nie. Dit word opgeneem en in die lewer gemetaboliseer.

Voorkoms
--------

Bottersuur kom voor in melk, veral bok-, skaap- en Amerikaanse buffel-melk, botter, parmesaankaas, en as 'n produk van anaërobiese fermentasie (insluitend in die kolon en as liggaamsreuk). Dit het 'n onaangename reuk en wrang smaak, met 'n soet nasmaak soortgelyk aan eter. Dit kan opgespoor word deur soogdiere met 'n goeie reukopsporingsvermoë (soos honde) teen 10 dele per miljard, terwyl mense dit kan opspoor in konsentrasies bo 10 dele per miljoen.

Bottersuur is teenwoordig in menslike braaksel, en gee dit die kenmerkende vrot reuk.

Daar is talle bakterieë wat monosakkariede kan omsit na bottersuur, soos *Clostridium butyircum, C. kluyberi, C. pasteurianum, Fusobarierium nucleatum, Butyrivibrio fibrisolvens* en *Eubacterium limosum*
Pousin Johanna skenk geboorte gedurende 'n prosessie
**Pousin Johanna** was 'n legendariese vroulike pous, wat veronderstel was om vir 'n paar jaar gedurende die Middeleeue hoof van die Rooms-Katolieke Kerk te gewees het. Die storie het oorspronklik verskyn in 13de eeuse kronieke  en is vervolgens versprei deur die hele Europa. Dit is vir eeue geglo, maar moderne geskiedkundiges beskou dit as fiksie, waarskynlik veroorsaak deur Romeinse monumente en antiklerikale satire.

Oorsprong
---------

Pousin Johanna in 'n Middeleeuse manuskrip
Die eerste keer dat 'n vroulike pous genoem is, is in die kronieke van Jean de Mailly die *Chronica Universalis Mettensis*, maar die *Chronicon Pontificum et Imperatorum* van Martin van Opava (een van die skywers van die Liber Pontificalis het die storie gesag gegee.
Die meeste stories beskryf haar as 'n talentvolle en geleerde vrou van Engelse afkoms wat haarself as 'n man vermom het. Deur haar intellek klim sy vinnig deur die kerk se range en word uiteindelik as pous verkies. Sy word egter ontmasker toe sy te perd in 'n prosessie ry en geboorte skenk. Sy word ter plekke vermoor.
Die mees bekende bron is die *Chronicon* van Teenpous Anastasius III. Die egtheid daarvan word egter betwyfel.

Tydens die Reformasie
---------------------

Die Pousin op die *Rosenwald Sheet* houtsnede. Vroeg 16de eeu. National Gallery in Washington, D.C. 
In 1587 publiseer Florimond de Raemond *Erreur Populaire da la Papesse Jeanne*, die eerste poging om die legende aan die kaak te stel. Deur die tekste noukeurig te analiseer het die legende uitmekaar geval. Raemond se boek is vyftien keer herdruk, die laaste uitgawe so laat as 1691.

In 1601 het Pous Clemens VIII die legende offisieel vals verklaar en die beroemde buuste van haar met die inskripsie *Johannes VIII, Femina ex Anglia* is verniel of her-etiketteer as Pous Sagarias.

Moderne sienings
----------------

Die meeste modern historici verwerp Pousin Johanna as 'n legende. Die *Oxford Dictionary of Popes* erken dat die storie vir eeue geglo is, maar bevind dat daar geen betroubare getuienis is wat aantoon dat sy wel bestaan het.

Fiksie
------

**Pousin Johanna** was deur die eeue heen 'n populêre figuur vir fiksie. Toneelstukke soos Ludwig von Arnhim se *Päpstin Johanna* en Cees van der Pluijm se *Pausin Johanna* is bekend. *Pope Joan* verskyn ook as 'n karakter in die 1982mstuk van Caryl Churchill met die naam *Top Girls*.
Daar is ook twee films oor haar gemaak. *Pope Joan* van Michael Anderson wat later heruitgegee is as *She … who would be Pope* en *Pope Joan* van Sönke Wortmann en Bernd Eichinger.
***Bougainvillea*** is ’n genus doringagtige, ornamentele rankplante, bosse en bome met blomagtige veerblare naby sy blomme. Verskillende kenners erken van vier tot 18 spesies in die genus. Hulle is inheemse plante van Suid-Amerika, van Brasilië wes tot in Peru en suid tot in Suid-Argentinië. Die plant is in verskillende lande ook onder verskeie ander name bekend.

Die rankspesies reik oor ander plante met hul stekerige dorings. Aan die punte van die dorings kom ’n swart, wasagtige stof voor. Die plante is immergroen waar reënval deur die jaar voorkom of bladwisselend as daar ’n droë seisoen is. Die blare is 4 tot 13 cm lank en 2 tot 6 cm breed. Die eintlike blom van die plant is klein en gewoonlik wit, maar elke tros van drie blomme word omring deur drie tot ses skutblare met die helder kleure wat met die plant verbind word – onder meer pienk, magenta, pers, rooi, oranje, wit en geel.

Eienskappe
----------

’n Pienk bougainvillea.
Bougainvilleas is gewilde ornamentele plante in die meeste streke met ’n warm klimaat, ook in Suid-Afrika. In koeler klimaatstreke word dit as ’n huisplant gebruik. Sy hoë soutweerstand maak dit ’n gewilde plant in kusstreke. Dit kan gesnoei word in ’n sekere vorm, maar word ook gegroei teen heinings en mure, en in potte en hangmandjies. Sy lang, doringagtige takke dra hartvormige blare en massas kleurryke skutblare. Daar is verskeie kultivars beskikbaar, onder meer met dubbele blomme en onreëlmatige kleure.

Daar is tans wêreldwyd meer as 300 variëteite. Omdat verskeie hibriede oor verskeie generasies gekruis is, is dit moeilik om hul oorsprong vas te stel. Natuurlike mutasies gebeur oënskynlik spontaan deur die wêreld. Dit het gelei tot verskeie name vir dieselfde kultivar (of variëteit) en dra by tot die verwarring oor die name van bougainvillea-kultivars.

Slegs twee spesies is in Suid-Afrika van belang: *B. glabra* en *B. spectabilis*.

Bougainvilleas groei teen verskillende tempo's, na gelang van die variëteit. In streke naby die ewenaar is hulle geneig om heeljaar te blom. Elders is hulle seisoenaal, met blomsiklusse van vier tot ses weke. Bougainvilleas groei die beste in droë grond in baie helder, volle sonlig en met gereelde toevoeging van kunsmis. Hulle het min water nodig as hulle eers gevestig is en sal eintlik nie gedy as hulle te veel water kry nie. Hulle kan oorgeplant word deur middel van jong steggies.

Probleme
--------

Bougainvilleas is oor die algemeen plaagvry, maar wurms, slakke, dopluise, wolluise, rooimyte en meeldou kan voorkom. Die larwes van sekere vlinderspesies eet hulle ook.

Die sap van die Bougainvillea kan ’n ernstige veluitslag veroorsaak.

Galery
------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Sien ook
--------

* Bougainville
**Kuberspioenasie** is die geruik van die internet, netwerke of individuele rekenaars deur middel van instaanbedieners om beskermde digitale inligting te verkry sonder die toestemming en kennis van die eienaar van die inligting oor individue, mededingers, groepe, regerings en vyande vir persoonlike, ekonomiese, politieke of militêre voordeel. Metodes sluit in kuberkraaktegnieke en kwaadwillige sagteware, insluitend Trojaanse perde en spioenasiesagteware. Dit kan heeltemal aanlyn gedoen word vanaf rekenaarlokale van professionele persone op basisse in die buiteland, of dit kan infiltrasie tuis behels deur rekenaar-opgeleide konvensionele spioene en molle, of in ander gevalle kan dit die kriminele werk wees van kwaadwillige kuberkrakers en sagteware-programmeerders.

Besonderhede
------------

Kuberspioenasie behels gewoonlik die gebruik van sulke toegang tot geheime en geklassifiseerde inligting of beheer van individuele rekenaars of hele netwerke vir 'n strategiese voordeel en vir sielkundige, politieke en fisiese ondermyningsaktiwiteite en sabotasie. Meer onlangs behels kuberspioenasie ook die ontleding van openbare aktiwiteite op sosiale webwerwe soos Facebook en Twitter.

Sulke operasies, soos nie-kuber-spioenasie, is gewoonlik onwettig in die slagofferland, terwyl dit ten volle ondersteun word deur die hoogste regeringsvlak in die land van die aanvaller. Die etiese situasie hang ook af van die standpunt, veral die mening van die betrokke regering.

In reaksie op berigte oor kuberspioenasie van die Volksrepubliek van China teen die Verenigde State, het Amitai Etzioni van die Institute for Communitarian Policy Studies voorgestel dat China en die Verenigde State moet instem tot 'n beleid van wederkerige selfbeheersing met betrekking tot die kuberruimte. Dit sou behels dat albei state toegelaat word om die maatreëls te tref wat hulle nodig ag vir hul selfverdediging, terwyl hulle terselfdertyd instem om nie beledigende stappe te neem of kuberspioenasie te doen nie; dit sou ook beteken dat hierdie verbintenisse nagekom word. In September 2015 het die Verenigde State en China ooreengekom om nie toe te laat dat partye in hul lande op mekaar te kuberspioeneer vir kommersiële gewin nie, maar het die regering se spioenasie nie verbied nie.

Voorbeelde
----------

Cozy Bear: 'n goed toegeruste, baie toegewyde en georganiseerde kuberspioenasiegroep wat volgens F-Secure sedert minstens 2008 vir die Rusland werk.

Sien ook
--------

* Pegasus-projek

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Vooraansig van die Capitol-gebou.
Die Capitol vanuit die suidweste gesien.
Die Capitol snags.
Die **Capitol** (of **Kapitool**) is die gebou in die Amerikaanse hoofstad Washington, D.C. waar die Amerikaanse Kongres vergader. Dit is ook as die Kongresgebou bekend en is die setel van die land se wetgewende gesag.

Die Amerikaanse Kongres, wat hier byeenkom, bestaan uit die Amerikaanse Senaat (verteenwoordig deur twee senatore uit elke deelstaat) sowel as die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers (proporsionele verteenwoordiging volgens grootte van die deelstaat). Die Capitol word deur die *National Mall* van die Withuis geskei, om simbolies die skeiding met die uitvoerende mag (die president) aan te dui.

Die Capitol is 'n verwysing na die staatsmag van klassieke Rome, waar die Capitol die belangrikste van die sewe heuwels was, waarop die tempel van Juno gestaan het en daar oor die Romeinse munt gewaak het.

Bouwerk aan die Capitol het op 18 September 1793 begin. George Washington (geklee as 'n vrymesselaar) het die hoeksteen tydens 'n seremonie gelê. Die gebou is sterk deur Romeinse argitektuur en masoniese simboliek beïnvloed. Slawe is vir die aanvanklike bouwerk ingespan. Die Senaatsgedeelte is in 1800 afgelewer, terwyl die gedeelte vir die Huis van Verteenwoordigers eers in 1811 gereed was. Die gebou is egter tydens die Oorlog van 1812 deur die Britte verwoes. Herstelwerk het in 1815 begin en 15 jaar geneem. Die herbou is deur die argitek Benjamin Latrobe gelei. In 1850 is dit verder uitgebrei.

Die Capitool is opvallend in die neoklassieke styl gebou. Ander neoklassieke geboue in Washington D.C. sluit in die Lincoln-monument en die Withuis. In die middel van die gebou is 'n koepel met 'n deursnee van ongeveer 30 meter. Hierdie koepel van gietyster is in 1863 voltooi en het 'n veel kleiner houtkoepel uit 1812 vervang. In die Capitol is borsbeelde van persone wat verdienstelik vir die Verenigde State was, almal Amerikaners, met uitsondering van die Belg Pater Damiaan.