recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
’n Oenochoë met ’n drieledige tuit in die wildebokstyl, c. 625-600 v.C. in die Louvre.
’n **Oenochoë** of **oinochoë** (Grieks: οἰνοχόη; van οἶνος *oînos*, "wyn", en χέω *khéō*, "ek skink") is ’n wynbeker en ’n belangrike soort erdekruik uit Antieke Griekeland. Die meervoud is *oenochoai* of *oinochoai*.

Beskrywing
----------

Daar is baie soorte oenochoai; die vroegste bekende soort is die *olpe* (ὀλπή), wat gewoonlik ’n handvatsel gehad het wat ver bo die rand uitsteek en met geen onderskeibare skouer nie. Tipe 8 is wat ’n mens ’n beker sou noem; dit het geen tuit gehad nie. Die *chous* (χοῦς) was ’n stewige oenochoë met ’n drieledige tuit. Klein voorbeelde met uitbeeldings van kinders daarop is dikwels in kindergrafte geplaas. Oenochoai is soms versier en ander kere nie. Hulle het gewoonlik net een handvatsel gehad en dikwels ’n drieledige tuit vir skink. Groottes het aansienlik verskil; die meeste was tot 25 cm hoog en kon met een hand vasgehou word, maar daar was ook groteres.

Die meeste Griekse oenochoai was erdewerk, maar bekers van metaal was waarskynlik algemeen onder die meer gegoedes. Min het egter bewaar gebly. Groot klipweergawes is dikwels gebruik om grafte te merk. Sommige oenochoai was van "plastiek", met ’n mensekop of twee wat die lyf vorm.

### Voorbeelde

* Tipe 1, 22 cm hoog, 13,5 cm breed, c. 470–460 v.C.Tipe 1, 22 cm hoog, 13,5 cm breed, c. 470–460 v.C.
* Tipe 2, 23,5 cm hoog, 14,3 cm breed, 4de eeu.Tipe 2, 23,5 cm hoog, 14,3 cm breed, 4de eeu.
* Tipe 3, 10,5 cm hoog, 8,1 cm breed.Tipe 3, 10,5 cm hoog, 8,1 cm breed.
* Tipe 8, 8ste eeu v.C.Tipe 8, 8ste eeu v.C.
* Olpe, 25,2 cm hoog, 13,1 cm breed, c. 575–550 v.C.Olpe, 25,2 cm hoog, 13,1 cm breed, c. 575–550 v.C.
* Chous, laaste dekade van die 5de eeu v.C. 9,1 × 7 cm; moontlik uit ’n kindergraf.*Chous*, laaste dekade van die 5de eeu v.C. 9,1 × 7 cm; moontlik uit ’n kindergraf.
* Plastiekweergawe van ’n vrouekop.Plastiekweergawe van ’n vrouekop.
* Begrafnis-oenochoë, 4de eeu v.C.Begrafnis-oenochoë, 4de eeu v.C.
* Koper-oenochoë, Bulgarye, met ’n drieledige tuit.Koper-oenochoë, Bulgarye, met ’n drieledige tuit.
* Stewige oenochoë, laat 7de eeu v.C.Stewige oenochoë, laat 7de eeu v.C.
* Met Odusseus en Ajax, 20 × 13,7 cm, c. 520 v.C.Met Odusseus en Ajax, 20 × 13,7 cm, c. 520 v.C.
Die **witseebasboom** (*Avicennia marina*) is 'n wortelboom en dikwels die oorheersende boomspesie in wortelboommoerasse. Die wydverspreide spesie is inheems aan Afrika se ooskus, Suidwes-, Suid- en Suidoos-Asië, Australië en Nieu-Seeland. In Afrika is hulle inheems aan Suid-Afrika, Madagaskar, Mosambiek, Tanzanië, Kenia, Somalië, Djiboeti, Eritrea, Soedan en Egipte. Op die Arabiese Skiereiland is die boom inheems in Saoedi-Arabië, Jemen en Oman. In Asië is die boom onder andere inheems in Iran, Pakistan, Indië, Sri Lanka, Bangladesj, suidoos China en Borneo.

  

Hulle groei ook weg van die see af aan die oewers van varswaterriviere. Dis gewoonlik 'n krom en knoetserige boom met kenmerkende pneumatofore wat uit sy ondergrondse wortels opkom. Dit is baie aanpasbaar en is 'n pionierspesie na versteurings in die maglietgemeenskappe. 

Hulle word in die wortelboommoerasse van Suid-Afrika en Mosambiek aangetref. In Suid-Afrika kom dit voor op die kus van KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap. Die spesie word op die SANBI-rooilys as *veilig* (LC) genoem, maar dit is nie aan evaluasie onderwerp nie.

Sien ook
--------

WikispeciesWikispecies
Wikispecies het meer inligting oor: **Avicennia marina**

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Avicennia marina***. |

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q312094
* APDB: 48253
* ARKive: avicennia-marina
* EoL: 483341
* FloraBase: 6828
* FoC: 210000097
* GBIF: 2925403
* GRIN: 417483
* iNaturalist: 75723
* IPNI: 861130-1
* ITIS: 506840
* IUCN: 178828
* NCBI: 82927
* Plant List: kew-18454
* PLANTS: AVMA3
* Tropicos: 33700757
* WCSP: 18454
* WoRMS: 235040

 |
Uitsig oor Oldham se dorpskern vanaf Hartshead Pike.
**Oldham** (/ˈoʊldəm/) is 'n groot dorp in Groter Manchester, Engeland, te midde van die Pennines en tussen die riviere Irk en Medlock, 8,5 km suidoos van Rochdale en 11 km noordoos van die stad Manchester. Dit is die administratiewe sentrum van die Metropolitaanse Stad Oldham, wat 'n bevolking van 237 110 in 2019 gehad het.

*Oldham from Glodwick* deur James Howe Carse (1831), beeld die vroeë luglyn en industriële aktiwiteite van Oldham uit. Al die groen ruimtes is sedertdien verstedelik.
Binne die grense van die historiese graafskap Lancashire, het Oldham in die 19de eeu prominent geword as 'n internasionale sentrum van tekstielvervaardiging. Dit was 'n bloeistad van die Industriële Revolusie, en onder die eerste geïndustrialiseerde dorpe wat vinnig een van die belangrikste sentrums van katoen- en tekstielnywerhede in Engeland geword het. Op sy hoogtepunt was dit die mees produktiewe katoenspinnery-dorp ter wêreld, en het meer katoen geproduseer as Frankryk en Duitsland saam. Oldham se tekstielbedryf het in die middel van die 20ste eeu in verval geraak; die dorp se laaste meule het in 1998 gesluit.

Die ondergang van tekstielverwerking in Oldham het die plaaslike ekonomie onderdruk en swaar geaffekteer. Vandag is Oldham oorwegend 'n pendeldorp, en die verbetering van die middedorp is die fokus van 'n projek om Oldham te omskep in 'n sentrum vir verdere onderwys en die uitvoerende kunste. Dit word egter steeds argitektonies onderskei deur die oorlewende katoenmeulens en ander geboue wat met die industrie verband hou.
'n Skarabee met 'n inskripsie vir die farao van Bo- en Benede-Egipte Maätkare (Hatsjepsoet), omstreeks 1479-'58 v.C. Metropolitan-kunsmuseum, New York, VSA.
**Skarabeë** is miskruiervormige amulette en afdrukseëls wat baie gewild was in antieke Egipte. Hulle kom vandag nog in groot getalle voor. Dansky hulle inskripsies is hulle 'n belangrike bron van inligting vir argeoloë en historici van die antieke wêreld. Dit maak 'n groot deel van antieke Egiptiese kuns uit.

Beskrywing
----------

Waarskynlik vanweë hulle verbintenis met die Egiptiese god Chepri het amulette in die vorm van miskruiers teen die Middelryk (omstreeks 2000 v.C.) uiters gewild geraak, en vir die res van die faraotydperk en daarna gewild gebly. Deur die loop van die Egiptiese geskiedenis het die funksies van skarabeë voortdurend verander. Hoewel hulle hoofsaaklik as amulette en soms ringe gedra is, is skarabeë ook gebruik vir persoonlike en administratiewe seëls of vir ander soorte juweliersware.

Van die middel van die Bronstydperk af het ander antieke volke van die Mediterreense streek en die Midde-Ooste skarabeë van Egipte af ingevoer en hulle ook in 'n Egiptiese of plaaslike styl vervaardig, veral in die Levant.

Teen die einde van die Eerste Oorgangstydperk (omstreeks 2055 v.C.) het skarabeë baie algemeen geraak. Hulle het silinder- en ronde seëls vervang met eenvoudige geometriese ontwerpe. Skarabeë is dikwels gegraveer met die name van farao's en ander koninklike figure. Dit is ook deur amptenare as amptelike seëls gebruik. Van die Nuwe Ryk af het skarabeë met amptenare se name op minder algemeen geraak, terwyl dié met gode se name weer gewild was.

Ander bronne
------------

* Andrews, Carol, 1994. *Amulets of Ancient Egypt,* chapter 4: *Scarabs for the living and funerary Scarabs,* pp. 50–59, Andrews, Carol, 1993, University of Texas Press; (softcover, ISBN 0-292-70464-X)
* "Ancient Egyptian Scarab Amulet with Wings". australianmuseum.net.au. 22 September 2009. Besoek op 18 September 2013.
* Ben-Tor, Daphna. "Egyptian-Levantine Relations And Chronology In The Middle Bronze Age: Scarab Research." The Synchronisation Of Civilisations In The Eastern Mediterranean In The Second Millennium B.C. II. N.p.: n.p. n.d. 239". Academia.edu. Besoek op 17 September 2013.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Skarabee.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Maquis in Korsika
**Maquis** (Frans) of **macchia** (Italiaans; meervoud *macchie*) is 'n bossiestruikveld bioom in die Mediterreense lande. Dit bestaan tipies uit diggroeiende immergroen bossies soos salie, jenewer en mirt. Dit is in baie opsigte soortgelyk aan heide maar met hoër struike, tipies 2-4 m hoog teenoor 0,2-1 m vir heide. 'n Soortgelyke habitattipe in Noord-Amerika wat bekend staan as chaparral; die spesies bossies of struike is egter verskillend. Maquis herinner ook aan die Kaapse Fynbos, Matorral in Chili en Kwongan in Australië.

Die naam kom van die meervoud van die Italiaans *macchia* of ruigte. Dit word baiekeer geassosieer met Korsika, maar dit word ook op die vasteland aangetref.

Alhoewel maquis per definisie 'wild' is, is die voorkoms daarvan in baie gebiede as gevolg van menslike vernietiging van natuurlike woudbedekking, hoofsaaklik deur gereelde veldbrande wat jong bome keer om groot te word. Dit is geneig om in droë, rotsagtige gebiede voor te kom waar slegs droogtebestande plante floreer.

Die geweldig digte aard van maquis het dit ideale skuil plek vir struikrowers en guerrilla's gemaak, wat dit gebruik het om vir die owerhede weg te kruip. Dit het gelei tot die benaming *Maquis* vir die Franse weerstandsbeweging tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Kyk ook die soortgelyke garrique.
Die **miskruier** is 'n soort kewer wat bekend is daarvoor dat hy mis in ronde balletjies rol, rondstoot en begrawe, asook sy geneigdheid om eiers in dieremis te lê.

Miskruiers word in die familie **Scarabaeidae** geklassifiseer, wat meer as 20 000 spesies in verskeie genera bevat, insluitend die Afrika-genus *Goliathus*, die grootste en swaarste van die kewers. Miskruiers leef in verskeie habitats, insluitend woestyn, plaasland, woude en graslande. Hulle hou nie van uiters koue of droë weer nie, en kom dus voor op alle kontinente behalwe Antarktika.

Die miskruier se dieet bestaan hoofsaaklik uit mis. Hulle vreet mis van 'n verskeidenheid diere, solank as die dier 'n herbivoor is. Miskruiers vreet ook sampioene, blare en ander ontbindende materiaal. Miskruiers hoef nie enigiets anders te vreet nie, omdat die mis al die benodigde voedingstowwe bevat; hulle hoef nie eens water te drink nie.

Die miskruier se lyf bestaan uit 'n kop, abdomen en toraks. Hulle het bene, geleë op die toraks, wat gespesialiseerd is vir die grawe van mis en die rondrol daarvan.

Die miskruier het 'n volledige metamorfose. Die vroulike kewer lê 'n eier in 'n misbal wat dan begrawe word om dit van erosie en diere te beskerm. Tydens die larwestadium vreet die kewer die mis waarin hy begrawe is.

Die kewers van antieke Egipte
-----------------------------

'n Skarabee, uitgebeeld in die grafkelder KV6 in die Vallei van die Konings
Skarabees of heilige kewers was prominent in Egiptiese mitologie en kuns.

Die kewer is as heilig geag deur antieke Egiptenare omdat hulle geglo het die kewers, deurdat hulle mis rondrol, na-aap die god Ra – of sy voorstelling, Chepri, self 'n kewer – soos hulle die son deur die lug elke dag rondrol. Omdat die kewer boonop sy eiers in dieremis en die karkasse van dooie diere begrawe, is dit ook verbind met hergeboorte, hernuwing en opstanding; daarom is dit ook beskou as 'n teken van lewe en hergeboorte.

Seëls van antieke Juda is ook op kleipotte gestempel wat moontlik offerandes bevat het. Agt verskillende viervlerkige kewerikoons het moontlik die opstanding aan aanbidders voorgestel (Grena, 2004, pp. 371-2).

Steenkewers is gereeld in Egiptiese graftombes geplaas as 'n teken van die oorledene se hergeboorte in die hiernamaals, en juwele met die kewer is gereeld ook in die tombes gevind. 'n Keweramulet is bo-oor die hart gedra as 'n vervangingshart in die hiernamaals – die regte hart is verwyder tydens die mummifikasieproses. Lewende Egiptenare het ook steenkewers gedra as beskermingsimbool in hierdie lewe en die opvolgende.
Die '*Queensland Herbarium* is geleë in die Brisbane Botaniese Tuine, Mount Coot-tha, in Brisbane, Queensland, Australië. Dit is deel van Queensland se Departement Wetenskap, Inligtingstegnologie, Innovasie en Kuns. Dit is verantwoordelik vir die ontdekking, beskrywing, monitering, modellering, opmeting, benaming en klassifikasie van Queensland se plante, en is die fokus vir inligting en navorsing oor die staat se plante en plantgemeenskappe.

Ontstaan
--------

Die geskiedenis van die Herbarium as 'n instelling begin in 1855 met die aanstelling van Walter Hill as Superintendent van die Botaniese Tuine van Brisbane, vier jaar voor Queensland geskei is van Nieu-Suid-Wallis as kolonie. In 1859, met die skeiding, was Hill aangewys as koloniale plantkundige asook die oorblywende direkteur van die tuine, 'n posisie wat hy tot 1881 gehou het.

Op daardie stadium was die hooffunksie van koloniale botaniese tuine gewoonlik die bekendstelling van geskikte ekonomiese plante, hoewel die natuurlike plante ook versamel sou word. Hill se opvolger as koloniale plantkundige was egter Frederick Manson Bailey, 'n gevestigde plantkundige wat reeds in beheer was van die herbarium by die Queensland-museum. Bailey het 34 jaar in diens gebly, tot met sy dood in 1915, en het energiek gewerk aan die opbou van die herbariumversameling deur korrespondensie, uitruiling en talle ekspedisies dwarsdeur die staat.

Sedert 1855 is die herbariumversameling op vyf verskillende plekke gehuisves, en sy botaniese biblioteek in ses. In 1998 het die Herbarium verhuis na sy huidige terrein binne die Mount Coot-tha Botanic Gardens. Die aantal plantmonsters in die versameling is meer as 650 000, hoofsaaklik vanuit Queensland.

Herbarium Direkteure
--------------------

Oor die jare heen het die Herbarium talle departementele herorganisasies ondergaan en die beampte in beheer is bekend as 'n verskeidenheid titels, van Koloniale Plantkundige, Regering Plantkundige, Direkteur tot Hoof Plantkundige.

* 1855-1881 - Walter Hill
* 1881-1915 - Frederick Manson Bailey
* 1915-1917 – John Frederick Bailey
* 1917-1950 – Cyril Tenison White
* 1950-1954 – William Douglas Francis
* 1954-1976 – Selwyn L. Everist
* 1976-1990 – Robert W. Johnson
* 1990-1994 – (*geen hoof*)
* 1994 - Gordon P. Guymer
Die bruilof van Zephyrus en Chloris. Fresko in Pompeii
In die Griekse mitologie was **Chloris** Grieks Χλωρίς *Chlōrís*, van χλωρός *chlōrós*, wat "groen-geel", "bleekgroen" "bleek" of "vars" beteken, 'n nimf (godin) wat geassosieer is met die lente, blomme en nuwe groei. Sy het vermoedelik in die Elysium gewoon.

Mitologie
---------

Chloris is ontvoer deur Zephyrus, die god van die westewind (wat, soos Ovidius self uitwys, 'n parallel was met die verhaal van sy broer Boreas en Orithia ), wat haar, nadat hulle getroud is, verander het in 'n godheid bekend as Flora. Saam het hulle 'n seun, Karpos (vrug) genaamd. Daar word ook gedink dat sy verantwoordelik was vir die transformasies van Adonis, Attis, Krokus, Hyacinthus en Narcissus in blomme.

Beeldgalery
-----------

* Zephyrus en Flora; Antonio Corradini,*Zephyrus en Flora*; Antonio Corradini,
* Chloris van wat se lippe rose ontspring.Chloris van wat se lippe rose ontspring.
* Chloris en Zephyrus; William-Adolphe BouguereauChloris en Zephyrus; William-Adolphe Bouguereau

Bronne
------

* Publius Ovidius Naso, *Fasti*
**Suid-Jersey Streekslughawe** is 'n lughawe vir openbare gebruik in Lumberton-buurt, Burlington County, New Jersey, Verenigde State. Die lughawe, wat deur die New Jersey-departement van vervoer besit word, is 7 km suidwes van die sentrale sakekern van Mount Holly, New Jersey, geleë. Hierdie fasiliteit is ingesluit in die Nasionale Plan van Geïntegreerde Lughawestelsels vir 2011–2015, wat dit as 'n algemene lugvaartverligterlughawe gekategoriseer het.

Alhoewel baie Amerikaanse lughawens dieselfde drieletter-liggingidentifiseerder vir die FAA en IATA gebruik, word hierdie lughawe as **VAY** deur die FAA en **LLY** deur die IATA toegewys. Die lughawe se ICAO- identifiseerder is **KVAY**.

Fasiliteite en vliegtuie
------------------------

Suid-Jersey Streekslughawe beslaan 'n oppervlakte van 260 hektaar op 'n hoogte van 16 m bo seevlak. Dit het een aanloopbaan wat as 8/26 aangewys is met 'n teeroppervlak wat 1 183 x 15 m meet.

Vir die 12 maande wat op 26 Augustus 2008 geëindig het, het die lughawe 31 234 vliegtuigbewegings aangeteken, 'n gemiddeld van 85 per dag: 97% algemene lugvaart en 3% lugtaxi. Op daardie tydstip was daar 92 vliegtuie op hierdie lughawe gebaseer: 92% enkel-enjin en 8% multi-enjin. 

Suid-Jersey Streekslughawe is OOK die hoofkwartier van *Beyond Aviation*, 'n vliegskool en vliegtuighuursentrum op die lughawe.
Die **soetdoring** (*Vachellia karroo*) is 'n immergroen doringboomspesie wat algemeen in suidelike Afrika aangetref word.

Verspreiding
------------

Die spesie is inheems aan Angola, Botswana, Eswatini, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Namibië, Zambië en Zimbabwe. Dit is ook lokaal gevestig in Noord-Afrika, Europa en Asië en is 'n indringerplant in Australië, waar dit as 'n onkruid beskou word. Van die trope af noordwaarts word dit deur *Acacia seyal* verplaas.

Beskrywing
----------

Die soetdoring kan tot 'n hoogte van vyftien meter groei. Die baskleur is rooibruin tot swart. Die boom het dubbelveervormige, saamgestelde blare.

Die goudgeel blomhofies van 10 tot 13 mm in deursnee word in die vroeë-somer voortgebring, en versprei 'n soet geur. Die vrugte van die boom is bruin, plat sekelvormige peule wat oopbreek om die sade te versprei. Die lang, reguit dorings kom in pare voor en is grys tot wit van kleur.

Met bewatering groei die boom vinnig, tot soveel as 'n meter per jaar. Dit is ryp- en droogtebestand en het 'n lewensverwagting van 30 tot 40 jaar.

Gebruike
--------

In die verlede is die gom van die boom vir lekkergoed gebruik.  Die inheemse mense van Suider-Afrika benut die boom reeds eeue lank as kruiemedisyne, en in moderne tye word die kruiemedisinale potensiaal daarvan, met gepaardgaande fitochemiese en biologiese aktiwiteit, weereens ondersoek. Literatuurbronne het aangedui dat dit tradisioneel vir behandeling van minstens 32 menslike en 5 dieresiektes benut is. Benewens aanwending as etnoveterinêre medisyne is die kruie toegedien vir verkoue, diarree, disenterie, griep, malaria, seksueel oordraagbare infeksies, wonde en koliek. Die teenwoordigheid van fitochemikalieë soos flavonoïede, fenole, fitosterole, proantosianidien, tannien en terpene, benewens verskeie minerale, is al in die blare en wortels bevestig. Belowende farmakologiese potensiaal sluit antibakteriese, antifungale, antigonokokkiese, antihelmintiese, antilisteriale, antimalariale, antimikobakteriese, antioksidant-, omgekeerde MIV-1 transkripsie-, anti-inflammatoriese en pynstillende aktiwiteite in. Die doeltreffendheid, toksisiteit en kliniese relevansie van 'n groot aantal isoleerbare verbindings moet egter nog bepaal word.

Ander benamings
---------------

* Engelse naam: Sweet thorn
* Noord-Sothonaam: Mookana
* Tswananaam: Mooka
* Zoeloenaam: umuNga
* FSA-nommer: 172

Galery
------

* Wild onder Soetdoring, KrugerwildtuinWild onder Soetdoring, Krugerwildtuin
* Bosbontrokkie tussen die reguit, wit doringsBosbontrokkie tussen die reguit, wit dorings
* Blare en goudgeel blomhofiesBlare en goudgeel blomhofies
* BlomhofiesBlomhofies
* Groen peuleGroen peule
* Droë peuleDroë peule

Sien ook
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Vachellia karroo***. |

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q2143157
* APDB: 67214
* BioLib: 192610
* EoL: 685899
* EPPO: ACAKA
* GBIF: 2979128
* GRIN: 312498
* IPNI: 470646-1
* ITIS: 820153
* PalDat: Acacia\_karroo
* Plant List: ild-470
* PLANTS: ACKA2
* Tropicos: 13024103

 |
Die perdstandbeeld
Op 'n verkeerseiland op die kruising van Rinkstraat, Kaap- en Russellweg in Port Elizabeth staan 'n standbeeld van 'n lewensgroot perd. Dit herdenk die duisende perde wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog vermink is en gesterf het. Alleen al aan Britse kant het meer as 300 000 perde in die oorlog omgekom. Hierdie is die enigste beeld in Suid-Afrika wat uitsluitlik aan 'n perd gewy is.

Die beeld toon 'n Tommie wat voor sy perd kniel om hom uit 'n emmer te laat drink. Aan die voorkant bestaan die voetstuk uit 'n suipbak vir verbygaande perde. Op die voetstuk is die inskripsie:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *The greatness of a nation*
*consists not so much in the number of its people*
*or the extent of its territory*
*as in the extent and justice of its compassion.*
 |  |

Harriet Meyer het die inisiatief geneem vir die oprigting van die standbeeld en geld in Suid-Afrika en Engeland daarvoor ingesamel. Jospeh Whitehead was die beeldhouer. Dit is op 11 Januarie 1905 deur die burgemeester, A. Fettes, onthul. Vroeg in April 2015 is die beeld ernstig gevandaliseer.
***Ahkam*** (Arabies: أحكام, aḥkām; "beslissings"; meervoud van **ḥukm**, حُكْم) is 'n Islamitiese term met verskeie betekenisse. In die Koran beteken *ḥukm* "arbitrasie", "oordeel", "gesag" of "God se wil". In die vroeë Islamitiese tydperk is verklaar dat net die *ḥukm* van God (حُكْمُ اللّهِ) aanvaar word. Die woord het in die loop van die Islamitiese geskiedenis nuwe betekenisse verkry, soos 'n wêreldse uitvoerende gesag of 'n hofbeslissing.

In die meervoud, *ahkam*, verwys dit oor die algemeen na spesifieke Islamitiese reëls of na die wetlike beslissings wat afgelei word met die gebruik van die metodologie van fikh. Sjariabeslissings val in een van vyf kategorieë wat as "**die vyf beslissings**" (*al-aḥkām al-khamsa*) bekend is: *farḍ* (verpligtend), *mustaḥabb* ("aanbevole"), *mubāḥ* ("neutraal"), *makrūh* ("afkeurenswaardig") en *ḥarām* (garaam, "verbode"). Volgens die Islamitiese geleerde Joseph Schacht is die kategorieë eers ontwikkel minstens twee eeue ná Mohammed se tyd.

Vyf beslissings
---------------

Die vyf kategorieë waarin Sjariabeslissings val, is:

1. *farḍ/wājib* (واجب / فرض) verpligtend
2. *mustaḥabb/mandūb* (مستحب) aanbevole
3. *mubāḥ* (مباح) neutraal, wat nie God se oordeel betrek nie
4. *makrūh* (مكروه) afkeurenswaardig, waarvan nie gehou word nie
5. *ḥarām/maḥzūr* (محظور / حرام) verbode

Dit is 'n sonde of 'n misdaad om 'n verbode daad uit te voer of nie 'n verpligtende daad uit te voer nie. Afkeurenswaardige dade moet liefs vermy word, maar hulle word nie beskou as sondig of strafbaar in 'n hof nie. Om afkeurenswaardige dade te vermy en aanbevole dade uit te voer, laat 'n mens in aanmerking kom vir beloning in die hiernamaals, terwyl God nie oordeel vel oor neutrale dade nie. Juriste stem nie saam oor of die term *ḥalāl* (galaal) die eerste twee of die eerste vier kategorieë dek nie. Die wetlike en morele oordeel hang af daarvan of die daad uit noodsaaklikheid verrig is.

Voorbeelde van elke beslissing
------------------------------

*Farḍ* sluit in salat, hadj, Islamitiese begrafnis en om te reageer op *As-salamu alaykum* (Islamitiese groet). 
*Mustaḥabb* sluit in welsyn, om die pubiese en onderarmhare te skeer en *As-salamu alaykum*.
*Mubāḥ* sluit in eiendomsreg.
*Makrūh* sluit in egskeiding, vloek, om knoffel te eet voor 'n besoek aan 'n moskee en om baie water te gebruik vir rituele reiniging.
*Harām* sluit in onwettige seks en om bloed of verbode kos in te neem.

Noodtoestande
-------------

Godsdienstige voorskrifte kan verslap word onder buitengewone omstandighede. Hoewel van Molems verwag word om te vas tydens Ramadaan, word 'n siek man byvoorbeeld aanbeveel om die vas te verbreek as die vas sy gesondheid sal belemmer.

Fatwa
-----

Dit is soortgelyk aan 'n fatwa, maar verskil ook daarvan.:471

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* TDVİA: ahkam

 |
**Korsten** is ‘n woonbuurt van Gqeberha.

Die buurt dateer uit 1853 en lê nagenoeg 2 km uit die middestad. Stanfordweg (M10) skei Korsten in die noordooste van die Neave-nywerheidsgebied. Schauderville lê suidwes van Highfieldweg. Die N2-hoofpad vorm die grens tussen Korsten en Gelvandale. Holland Park in die suidooste word deur Cottrellweg, Kempstonweg, C.J. Langenhovenweg en Burtweg (M26) van Korsten geskei. Die Livingstone Hospitaal is in die noordwestelike hoek van die gebied. In die apartheidsjare het die bevolking rasgemeng gebly.

Dit dra die naam van Frederick Korsten (\*Zierikzee, Nederland, 17 Augustus 1773 - †Cradock Place, Algoapark, 16 Junie 1839). Korsten was aanvanklik ‘n soldaat en staatsamptenaar, maar word geleidelik ‘n welvarende sakeman en groot grondeienaar. Hy het geboer op die plaas Cradock Place en was ‘n spekulant en skeepseienaar en betrokke by die walvisvangs, visvangs, skaapboerdery en die handel in sout, vleis, wol en huide en velle. Korsten was in sy tyd een van die mees gesiene persone in die oostelike distrikte van die Kaapkolonie. Sy grootskaalse handelsonderneming naby die middedorp van die destydse Port Elizabeth was die begin van Gqeberha as nywerheidstad. Noordeinde van die huidige stad beslaan sy vroeëre woonplek.

Bibliografie
------------

* Suid-Afrikaanse biografiese woordeboek, deel 2. Kaapstad: Tafelberg Uitgewers, 1977. ISBN 0-624-00368-X
*Grön eld* van die oostekant gesien
***Grön eld*** (*groen vuur*) is 'n beeldhouwerk van glas wat deur Vicke Lindstrand gemaak is. Hierdie kunswerk is op Järnvägstorget, aan die voorkant van die sentrale stasie van Umeå, in die provinsie Västerbottens län, Swede geleë.

Die nege meter hoë beeldhouwerk was die grootste van sy soort ter wêreld ten tye van die onthulling daarvan in 1970.

Geskiedenis
-----------

Sven Wallander, hoof van die HSB (*Hyresgästernas sparkasse – och byggnadsförening*), het die beeldhouwerk in opdrag laat maak nadat hy die glasbeeldhouwerk genaamd *Prisma* van Vicke Lindstrand in Norrköping gesien het. HSB het die kunswerk aan die munisipaliteit van Umeå geskenk.

Lennart Johansson, wat die beeldhouwerk in 1970 gemonteer het, het die pers in Desember 2013 meegedeel dat hy 'n beeld van Mao Zedong in een van die glasvlamme versteek het.

Die beeldhouwerk
----------------

*Grön eld* bestaan uit drie gedraaide glaspilare wat na die bokant gepunt is. Die glaspilare is deur Swede se *Emmaboda glasverk* van drieduisend, nege millimeter dun glasplate gemaak. Die stukkies glas is met epoxy gom aan mekaar vasgeplak om die klimaat te kan weerstaan. Die nege meter hoë beeldhouwerk weeg 45 ton en staan op 'n swaar voetstuk van beton wat in die grond geanker is.
**André Arendse** (1967-) is 'n voormalige doelwagter van die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan. Sy eersterangse loopbaan strek oor 14 seisoene (1991–2004) en hy verteenwoordig sy land in 67 internasionale wedstryde (1995–2004). Omdat al Bidvest Wits se doelwagters beseer was, speel hy in 2013 in die Premier Sokkerliga (PSL) en word hy op 46 die oudste speler nóg in dié liga.

Arendse maak sy debuut in 1991 vir die Cape Town Spurs in die destydse NSL (Nasionale Sokkerliga). In 1992 speel hy as leenspeler vir Santos Kaapstad. Hy het later professionele sokker vir Oxford United, Fulham (beide in Engeland), Santos, Mamelodi Sundowns en Supersport United gespeel.

Hy staak se sokkerloopbaan in 2009 nadat hy (as 'n lid van SuperSport United) die Premier-sokkerliga wen. In Mei 2013 keer hy tot die spel terg, om Bidvest Wits met 'n noodsituasie te help. Die klub se doelwagters (Steven Hoffman, Jackson Mabokgwane, Emile Baron en Ryan Harrison) was almal beseer. Dit maak hom die oudste speler in PSL-geskiedenis, en oortref hy Bruce Grobbelaar se vorige rekord.

Arendse maak sy internasionale debuut in 1995 en het 67 keer vir Suid-Afrika uitgedraf. Hy was aanvanklik in die groep vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998, maar moes as gevolg van 'n besering onttrek. Sy plaasvervanger, Paul Evans, het ook weens beserings onttrek en is deur Simon Gopane vervang. Hy het later aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 deelgeneem, en tree in 2004 uit internasionale sokker uit. Hy was ook deel van die span wat die Afrikanasiesbeker in 1996 gewen het.
**Anna Enquist** (gebore op 19 Julie 1945) is die pennaam van een van die gewildste vroulike skrywers in Nederland, **Christa Widlund-Broer**. Sy is bekend vir beide haar poësie en romans.

*Arsenaal van klank*, 'n keuse uit agt digbundels van Enquist, is in 2016 deur Protea Boekhuis in Suid-Afrika uitgegee. Die bundel is vertaal en saamgestel deur Zandra Bezuidenhout.

Biografie
---------

Enquist is in Amsterdam gebore, en het klavier aan die Musiekakademie van Den Haag en sielkunde aan Leiden Universiteit studeer.

In 1988 het haar eerste gedigte in die tydskrif *Maatstaf* verskyn, terwyl haar eerste bundel, *Soldatenliederen*, in 1991 gepubliseer is toe sy destyds as 'n psigoanalis werksaam was. In 1992 ontvang sy die C. Buddingh-prys vir haar debuutbloemlesing. Hierna het sy die meeste van haar tyd aan literatuur spandeer. Wat poësie betref, het sy ses verdere bundels gepubliseer: *Jachtscènes* (1992), *Een nieuw afscheid* (1994), *De tweede helft* (2000), *Hier was vuur* (2002), *De tussentijd* (2004) en *Nieuws van nergens* (2010). Hulle is almal in een bloemlesing opgeneem as *Gedichten 1991-2012*.

Enquist se eerste prosawerke, *Het meesterstuk* (1995) en *Het geheim* (1997), is sielkundige romans waarin klassieke musiek 'n belangrike rol speel. In 2002 het sy haar lesersbasis verbreed met *De ijsdragers*. Die roman is as gratis geskenk versprei gedurende die Nederlandse Boekeweek van 2002. 

Haar historiese roman, *De thuiskomst* (2005), handel oor die lewe van Elizabeth Batts, die vrou van die Britse ontdekkingsreisiger James Cook. In 2008 het sy *Contrapunt* gepubliseer. Dit handel oor 'n pianis wat Bach se Goldberg-variasies bestudeer en haar gestorwe dogter in herinnering roep. Hierdie hartroerende roman is gebaseer op die skrywer se tragiese ondervinding van die verlies van haar eie 27-jarige dogter in 'n fietsongeluk in Amsterdam in 2001.

In 2005 het Enquist die Taalunie Toneelschrijfprijs ontvang saam met Antoine Uitdehaag en Anne Vegter vir hul toneelstuk *Struisvogels op de Coolsingel*.

Sielkundige- en verhoudingskwessies, die verlies van 'n kind of kinders, pynlike herinneringe, die uitdagings van oudword, sowel as Enquist se liefde vir klassieke musiek, is temas wat nie slegs in *Contrapunt* voorkom nie, maar ook in haar roman uit 2014, *Kwartet.*
Tafelbaai is 'n natuurlike hawe.
'n Hawe in Griekeland.
'n **Hawe** is 'n beskutte stuk water aan 'n kus waar skepe kan anker. Hawens kom natuurlik voor, maar kan ook kunsmatig aangelê word. Durban, Tafelbaai en Saldanhabaai is voorbeelde van natuurlike hawens.

Hawens word dikwels gebruik om mense en goedere op en van skepe af te laai. Vir die rede ontstaan groot stede om hawens en word 'n vervoernetwerk van die hawe na die binneland aangelê. Die vervoernetwerk bestaan meestal uit paaie en treine, maar goedere kan ook per pyplyn, vliegtuig of oor riviere vervoer word.

'n Hawe het gewoonlik 'n kaai (gemesselde aanlêplek vir skepe) met steunpilare waaraan die skepe kan vasgemeer (teen vasgebind word). Groot hyskrane word opgerig om goedere op en van die skepe te laai. Ligtorings word om hawens gebou om gevaarlike gebiede aan te dui en golfbrekers word soms ingespan om die water tot bedaring te bring. Baggerbote word gebruik om modder en sand van die hawe se bodem te verwyder.

Suid-Afrika se belangrikste kommersiële hawens is dié van Durban, Kaapstad, Saldanhabaai, Richardsbaai, Port Elizabeth en Oos-Londen. Durban is die land se besigste hawe en hanteer algemene vrag, veral graanuitvoere. Kaapstad, die tweede besigste hawe, spesialiseer in die uitvoer van sagtevrugte, wyn en groente. Saldanhabaai, daarteenoor, is spesifiek vir die uitvoer van mineraalerts gebou.

Shanghai is die grootste hawe ter wêreld, terwyl Singapoer nommer twee op die lys is. Shanghai se hawe het ongeveer 29 miljoen vraghouers in 2010 hanteer. Singapoer se hawe het in dieselfde jaar 28,4 miljoen houers hanteer.
**Anton Bresler** (gebore 16 Februarie 1998 in Windhoek, Namibië) is 'n internasionale rugbyspeler wat op die slotposisie speel. Hy speel sedert 2021 vir Racing 92 (Frankryk), nadat hy aanvanklik vir Edinburgh Rugby (Skotland) en Worcester Warriors (Engeland) uitgedraf het.

Loopbaan
--------

Anton Bresler is in Namibië gebore, soos die res van sy familie, maar het in Durban, Suid-Afrika grootgeword. Hy het ook al laat blyk dat hy homself as 'n Suid-Afrikaner beskou en dat hy ’n Springbokondersteuner is..

Hy het op hoërskool begin rugby speel.. Die atmosfeer en kameraadskap in sy skoolspan het hom geïnspireer om 'n loopbaan in rugby te kies. Hy het hierna by die Sharks aangesluit, by wie hy in die verskillende ouderdomskategorieë gevorder het.

Hy het sy Suid-Afrikaanse loopbaan by die Natalse Haaie in die 2009-2010-seisoen begin. Hy het die eerste wedstryd van sy loopbaan op 25 Februarie 2010 teen die Grens Bulldogs gespeel tydens 'n Vodacombeker-wedstryd. Die eindtelling was 69 - 8 in die guns van die Haaie. Hierna het hy een-en-veertig keer vir die Sharks in die Superrugbykompetisie uitgedraf, van 2011 tot 2014 .

In 2014 het hy by Edinburgh Rugby in Skotland aangesluit en so sy kinderdroom verwesenlik om oorsee te speel. Hy het verkies om by 'n Skotse span aan te sluit omdat hy talle vriende gehad het wat daar gespeel het en omdat hy die hoop gekoester het om eendag teen Paul O'Connell te speel, vir wie hy bewonder. Bresler het in 2015 vir Edinburgh in die eindstryd van die Europese Uitdaagbeker uitgedraf. Edinburgh moes egter uiteindelik die knie buig teen Gloucester Warriors, met 'n telling van 13 - 19 .

In 2017, na vier seisoene by Edinburgh Rugby, het hy Skotland vir Engeland verlaat en by Worcester Warriors aangesluit. Hy het vyf seisoene vir Worcester gespeel. Geleenthede om vir Worcester uit te draf het egter met verloop van tyd meer geringer geword weens die opkoms van spelers soos Andrew Kitchener en Justin Clegg. Hy het derhalwe besluit om Worcester Warriors in 2021 te verlaat  .

Hy het in November 2021 by Racing 92 aangesluit. Volgens Bresler was dit 'n groot en onverwagse geleentheid .

Familie
-------

Sy neef, die Namibiese internasionale speler Tinus du Plessis, is ook 'n professionele rugbyspeler. Du Plessis het reeds vir Cornish Pirates en London Wasps uitgedraf  .

Spelstyl
--------

Bresler beskryf homself, "soos enige Suid-Afrikaanse speler," as 'n aggressiewe en fisieke speler  .

Hy is baie lank en beweeglik, wat 'n aanwins is teen opponente se terugskoppe en lynstane. Hy beskik ook oor geweldige fisieke krag .

Spanne en prestasies
--------------------

Natalse Haaie
* Wenner van die Curriebeker in 2010
* Curriebeker-finalis in 2011 en 2012

Sharks
* 2012 Super Rugby finalis

Edinburgh Rugby
* Finalis van die Europese Uitdaagbeker in 2015
Diagram van die Oordeelsdag, van 'n manuskrip deur die Soefistiese mistikus en Islamitiese filosoof Ibn Arabi, omstreeks 1238. Van die dele wat te sien is, is die Arsj (Troon van God), kansels vir die regverdiges (*al-Aminoen*), sewe rye engele, Gabriël (*al-Roeh*), *Araf* (die versperring), *Kawthar* (die Poel van Oorvloed), *al-Maqam al-Mahmoed* (waar die profeet Mohammed sal staan om namens die regverdiges te bemiddel), *Mizan* (die skaal), *As-Sirat* (die Brug), *Djahannam* (Hel) en *Marj al-Djannat* (Grasland van die Paradys).
In Islam is **al-A'raf** (Arabies: الأعراف) 'n grensgebied of sluier tussen Djannah (hemel) en Djahannam (hel). Dit word bewoon deur diegene wie se sondes en deugsaamhede ewe veel was; hulle was nie heeltemal boos maar ook nie heeltemal goed nie. Dit kan beskryf word as 'n soort vaevuur met ontbering, maar sonder lyding.

Die woord is 'n meervoudsvorm en beteken letterlik "die Verhewe Plekke" in Afrikaans. Die ryk word beskryf as 'n hoë gordyn tussen Djahannam en Djhannah. Die Arabiese historikus Ibn Kathir het *al-A'raf* beskryf as 'n muur met 'n hek. Die mense in dié hoë muur aanskou die verskrikking van die hel asook die skoonheid van die paradys. Hulle smag daarna om in die paradys in te gaan, maar hulle sondes en deugsaamhede balanseer mekaar uit. Met die genade van God se hulle egter onder die laaste mense wees wat die Paradys binnegaan.

Die Katolieke geleerde van islam Louis Massignon het geglo die Christelike begrip "limbo" is geïnspreer deur die Moeslemse vertolking van Araf.

Araf word in die Koran beskryf in soera "Die Verhewe Plekke" (*Al-A'raf*), ajat 46-47.

Sien ook
--------

* Vaevuur
* Limbo

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* TDVİA: araf

 |
**Abigail Anna Gawthern** (/æːbɪ'geɪl 'æːnə 'gɒːθɐːn/) (gebore **Abigail Anna Frost**) (7 Julie 1757 – 7 Januarie 1822) was 'n Britse dagboekskrywer en loodvervaardiger.

Vroeë lewe
----------

Gawthern is waarskynlik in Nottingham gebore. Haar ouers was Ann Frost (gebore Ann Abson) en Thomas Frost; hulle het agt kinders gehad, maar Abigail was die enigste een wat hulle oorleef het. Gawthern is vir 'n paar jaar na 'n kosskool gestuur.

Sy is "Abigail Anna" na haar pa se ma genoem. Dit was gunstig aangesien die Frosts 'n aansienlike erflating van haar ouma se broer Thomas Secker, die aartsbiskop van Kantelberg, moes erf. Nadat Secker gesterf het, is sy testament deur Thomas Frost betwis, en hy het daarin geslaag om die hof te oorreed dat £11 000 wat vir liefdadigheid bedoel was, by 'n bestaande wettige erflating aan sy familie gevoeg moet word.

 Abigail Gawthern se dagboek vir 1798

Huwelik en dood
---------------

Gawthern het in 1783 met haar neef Francis Gawthern getrou. Hulle het vier kinders gehad, maar net twee, Francis en Anna, het oorleef.

In 1791 is Francis Gawthern oorlede. Sy het beheer oor die familie se wit lood-besigheid en sy geld en eiendom oorgeneem. Sy het voortgegaan om in hulle aansienlike huis by 26 Low Pavement in Nottingham te woon. Toe haar ouers in 1801 oorlede is, het sy nog 'n groot erfporsie ontvang. Die besigheid het voortgegaan, en haar seun Francis het die besigheid kortliks gelei totdat dit in 1808 gevou het as gevolg van die ontwikkeling van doeltreffender produksiemetodes.

Op haar straat was die tuis van die vroue-bestuurde "Ladies Assembly" (Afrikaans *Damesvergadering*), wat oop was vir beide geslagte, maar beperk tot die werkersklas.

Gawthern het in 1822 in haar huis in Nottingham gesterf. Sy is deur haar seun Francis en dogter Anna oorleef. Sy is in St Mary's Church, Nottingham begrawe.

Dagboek
-------

Gawthern word onthou omdat sy in die vroeë 1800's haar dagboeke in 'n enkele bundel gekopieer het wat mettertyd Nottingham se geskiedenis vir die tydperk 1751–1810 sou dokumenteer. Die dagboeke is voorbeeldig van hoe die professionele klasse destyds geleef het.

Sy het van kleins af begin dagboek hou.Haar dagboek was 'n "terugspektiewe kroniek van persoonlike, familie en plaaslike gebeurtenisse" wat volgens die redakteur van die gedrukte weergawe tussen 1808 en 1813 saamgestel is.
**Prins Pedro Luiz** (*Pedro Luiz Maria José Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Orleans e Bragança e Ligne*; 12 Januarie 1983 – 1 Junie 2009) was die seun van prins Antonio en prinses Christina, en vierde op die troon van Brasilië tot sy dood in 2009, in die vliegtuigongeluk van Vlug 447. Hy was die agterkleinseun van prins Louis en die agter-agterkleinseun van prinses Isabel. 

Sy broers was prins Rafael, prinses Amelia en prinses Maria Gabriela, hy was die agter-agterkleinseun van prinses Isabel, die laaste keiserlike prinses van Brasilië, en van die keiserlike prinsgemaal Gastão de Orléans, graaf d'Eu, en agter- agterkleinseun van die keisers Pedro II en Teresa Cristina van die Twee Sicilië .

Sy kinderlose oom, prins Bertrand, is die een van die twee huidige aanspraakmakers op die voormalige Brasiliaanse kroon, met Pedro se pa, Antônio, as sy onmiddellike opvolger. As sodanig het sommige monargiste verwag dat prins Pedro Luiz uiteindelik die voorgee van die afgeskafde troon sou word. In plaas daarvan het sy jonger broer, Prins Rafael, sy plek in die linie van opvolging ingeneem met wettige verklaring van Pedro Luiz se dood in die ongeluk van Air France-vlug 447 .

Prins Luiz is op 1 Junie 2009 dood in die ongeluk van Air France-vlug 447.  Sy dubbelneef, prinses Alix van Ligne, het beplan om saam met hom te reis, maar het eerder 'n vroeër vlug geneem.  Pedro Luiz se liggaam was onder dié wat uit die see gehaal is en is op 5 Julie in Vassouras in die familie se mausoleum begrawe.
**Virginia Caroline Rappe** (7 Julie 1891 – 9 September 1921) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente *Paradise Garden* (1917) en *An Adventuress* (1920).

Virginia Rappe is in 1891 in Chicago gebore. Haar ma was ongetroud en het gesterf toe Rappe 11 jaar oud was, waarna sy deur haar ouma grootgemaak is. Sy het op 14-jarige ouderdom as model begin werk. In 1916 verhuis sy na San Francisco om haar loopbaan as naakmodel te volg. Sy het verloof geraak met die klereontwerper Robert Moscovitz, wat kort nadat sy verloof geraak het, in 'n motorongeluk gesterf het. Daarna verhuis sy na Los Angeles en verkry deur regisseur Fred Balshofer in 1917 'n rol in die rolprent *Paradise Garden*. In daardie jaar het sy saam met die destydse onbekende Rudolph Valentino in die film *Over the Rine* opgetree, maar die film is eers weer in 1920 onder die naam *An Adventuress* en later in 1922 as *The Isle of Love* uitgereik. In 1919 begin sy 'n verhouding met regisseur-produsent Henry Lehrman. Sy het in minstens vier van Lehrman se films verskyn. Aangesien baie van Lehrmans-films verlore gegaan het, is dit nie presies bekend hoeveel rolle sy vertolk het nie.

Rappe was op 5 September 1921 by 'n partytjie in 'n hotel in San Francisco wat deur Roscoe 'Fatty' Arbuckle aangebied is. Sy het daar ernstig siek geword, wat volgens die hoteldokter hoofsaaklik te wyte was aan oormatige drinkery. Sy is morfien gegee vir verdowing. Rappe het al baie swak gesondheid gehad: sy het aan chroniese sistitis gely, wat in kombinasie met haar alkoholmisbruik ernstige pyn veroorsaak het. Twee dae na die voorval moes sy in die hospitaal opgeneem word, waar 'n vriendin met die naam Bambina Maude Delmont beweer het dat Rappe deur Roscoe Arbuckle verkrag is. Geen bewyse hiervan kon egter tydens 'n mediese ondersoek gevind word nie. Rappe is na een dag in die hospitaal dood aan peritonitis (buikvliesontsteking) wat veroorsaak is deur haar blaas wat gebars het. Arbuckle is van verkragting en moord aangekla, maar is later vrygespreek.

Filmografie
-----------

### Rolprente

* *The Foolish Virgin* (1916)
* *Paradise Garden* (1917)
* *Fantasy* (1919)
* *His Musical Sneeze* (1919)
* *A Twilight Baby* (1920)
* *The Isle of Love* (1920)
* *The Kick in High Life* (1920)
* *An Adventuress* (1920)
* *Wet and Warmer* (1920)
* *The Punch of the Irish* (1921)
* *A Game Lady* (1921)
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Vanadium(III)oksied  |
| IUSTC-naam | Vanadium(III)oksied |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |
| Chemiese formule | V2O3 |
| Molêre massa | 149,88 [g/mol] |
| CAS-nommer | 1314-34-7   |
| Voorkoms | Swart vastestof |
| **Fasegedrag**   |
| Selkonstantes | a=494,92(2) pm, c=1398,8(1) pm   |
| Ruimtegroep | R3c   |
| Strukturbericht | D5₁ |
| Smeltpunt | 1940 °C |
| Kookpunt | onbekend |
| Digtheid | 4,870 g/cm3 |
| Oplosbaarheid |  |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa |  |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt |   |
| LD50 | 5639 mg/kg (rot) |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Vanadium(III)oksied** is 'n verbinding van vanadium en suurstof. Die chemiese formule is V2O3 en die metaal se oksidasietoestand is 3+.

Sintese
-------

Vanadium(III)oksied kan op verskeie maniere vervaardig word:

1. Reduksie van vanadiumpentoksied V2O5
2. Oksidasie van die metaal vanadium
3. Hidrotermale metodes wat begin met vanadiumalkoksiede of -sulfiede

Struktuur
---------

Hierdie oksied besit die korund-struktuur wat kanale (tonnels) bevat waarlangs alkalimetaalione, soos litium kan interkaleer. Dit hou 'n gedeeltelike reduksie van die vanadiumione tot V2+ in. By kalsinering by 600°C ontstaan V-holtedefekte wat die omgekeerde effek verteenwoordig. Meer suurstof word aan die rooster toegevoeg en 'n gedeeltelike oksidasie van vanadium tot V4+ vind plaas.

Berekenings met die digtheidsfunksionaalteorie wys dat die stof tot een mol kalium sou kon opneem en KV2O3 vorm.

Eienskappe
----------

Die elektriese geleidingsvermoë is taamlik hoog ∼103 Ω–1cm–1, wat 'n tiende van die metaal rutenium s'n is: ∼104 Ω–1cm–1, en baie hoër as vanadium(IV)oksied s'n, ∼4 Ω–1cm–1. Die stof is stabiel in sure en basiese omstandighede.

Aanwendings
-----------

Hierdie eienskappe maak die verbinding baie interessant vir aanwending in batterye en superkapasitors. Baie navorsing word gedoen, veral na die vervaardiging van materiale met nanomorfologie. Dis moontlik om V2O3-nanokristalle te vorm deur pentoksiedpoeier in 'n waterstofplasma in te voer. Die resultaat was kristalletjies van slegs 35-50 nm. Nanostafies is ook gemaak deur 'n hidrotermale reaksie gevolg deur 'n behandeling in stikstofgas met 5% waterstof by 600 °C.
'n Austrian Airlines Vickers Viscount 837 by Londen-Heathrow in 1962.
'n Austrian Airlines Sud Caravelle in 1972.
'n Austrian Airlines Douglas DC-9 in 1982.
'n Austrian Airbus A340-200 in 2001 by Kansai Internasionale Lughawe.
**Austrian Airlines AG** (IATA: **OS**, ICAO: **AUA**), dikwels verkort tot **Austrian**, is die vlagredery van Oostenryk en 'n filiaal van die Lufthansa-groep. Die lugredery se hoofkwartier is op die terrein van Wene Internasionale Lughawe in Schwechat  waar dit ook sy spilpunt onderhou. Vanaf Julie 2016 het die lugredery na ses binnelandse en meer as 120 internasionale gereelde en seisoenale bestemmings in 55 lande gevlieg. Dit is 'n lid van die Star Alliance.

Die lugredery is in 1957 gestig deur die samesmelting van Air Austria en Austrian Airways, maar sy geskiedenis gaan terug na 1923 met die stigting van Austrian Airways. Deur 'n groot deel van die maatskappy se bestaan was dit 'n entiteit in staatsbesit. Op 31 Maart 1958 het die lugredery sy eerste geskeduleerde diens uitgevoer deur 'n gehuurde Vickers Viscount van Wene na Zürich en Londen te vlieg; hy het daarna sy eie Viscount-vloot aangekoop. Op 18 Februarie 1963 het Austrian sy eerste straalaangedrewe vliegtuig, die Sud Aviation Caravelle, bestel. Dit het daarna verskeie modelle en afgeleides van die Douglas DC-9- stralervliegtuig bekendgestel; teen die einde van 1971 was Austrian 'n straleroperateur. Gedurende die 1980's het dit die McDonnell Douglas MD-80 aan sy vloot bekendgestel. Verskeie vliegtuie wat deur Airbus, Boeing, Fokker en ander vervaardigers vervaardig is, is oor die 1980's en 1990's bygevoeg.

Deur die 1990's het die lugdiens nuwe strategiese alliansies gesoek, asook om sy teenwoordigheid in die langafstandmark uit te brei en het nuwe dienste aan China en Suid-Afrika bekendgestel. In 2000 het Austrian 'n lid van Star Alliance geword.

Gedurende die 2000's het Austrian etlike jare lank verliese gely; teen 2008 is die lugredery se destydse eienaar, die Oostenrykse regering, aangeraai om Austrian te privatiseer deur sy verkoop aan 'n buitelandse maatskappy. Gedurende 2009 het die Lufthansa-groep Austrian gekoop nadat hulle goedkeuring van die Europese Kommissie ontvang het na 'n ondersoek na die tenderproses.