recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Nonnetjie-eend** (*Dendrocygna viduata)* is 'n algemene standvoël.

Identifikasie
-------------

Hierdie spesie is 43–48 cm lank en het 'n lang grys snawel, lang kop en langerige bene. Hulle het 'n wit kop en kroon, met 'n swart agterkop. Die rug en vlerke is donker bruin tot swart, en aan die onderkant swart hoewel die flanke fyn wit lyne vertoon. Die nekkleur is bruin. Jong voëls se kop- en nekkleure is minder kontrasterend. Die wit gesig is die mees opvallende kenmerk.

Habitat
-------

Die habitat is varswater damme en reservoirs, met baie plante. Die eende spandeer baie tyd buite die water. Hulle verkies warmer gebiede en betreklike oop water, waar hulle in swerms hou.

Dieet
-----

Die eend eet sade en ander plantmateriaal. Hulle is nagdiere en en hulle eet graag skulpdiertjies en krappies ook.

Verspreiding
------------

Die Nonnetjie-eend kom voor in die ooste van Suider-Afrika. Hulle broei in Afrika suid van die Sahara sowel as Suid-Amerika.

Broeigewoontes
--------------

Die nes is op die grond in digte plantegroei en is soms taamlik ver van die water af. Dit is soms ook met dons uitgevoer. 5-12 Eiers word aangetref.

Geluid
------

'n Drie-noot fluit waarvan die laaste twee note na aan mekaar is.

Ander name
----------

* Engelse naam: *White-faced (Whistling) Duck*
* Wetenskaplike naam: *Dendrocygna viduata*

Galery
------

* Nonnetjie-eendNonnetjie-eend
* Donkerbruin rug van eendDonkerbruin rug van eend
* Nonnetjie-eend aan die slaap op een beenNonnetjie-eend aan die slaap op een been
* Museum voorbeeldeMuseum voorbeelde

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bronnelys
---------

* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,  ISBN 0 7981 0836 3

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q742574
* ADW: Dendrocygna\_viduata
* ARKive: dendrocygna-viduata
* Avibase: A534AFEA126DBD62
* BioLib: 21181
* eBird: wfwduc1
* EoL: 45513541
* Fauna Europaea: 96466
* Fossilworks: 373816
* GBIF: 2498396
* iNaturalist: 6898
* ITIS: 175053
* IUCN: 22679763
* NCBI: 8876
* Xeno-canto: Dendrocygna-viduata

 |
| ***Soul Mountain*** |
| --- |
| **Outeur** | Gao Xingjian |
| **Vertaler** | Mabel Lee |
| **Omslagontwerper** | Sagteband |
| **Taal** | Chinees |
| **Genre** | Literêre modernisme, Outobiografiese roman |
| **Uitgewer** | Lianjing Chubanshe |
| **Uitgegee** | Desember 1990 |
| **Bladsye** | 616 |
| **ISBN** | 9789570836899 |
| Letterkunde-portaal |

Die berge van Sichuan het gedien as inspirasie vir die roman
***Soul Mountain*** (Chinees:t=靈山|s=灵山)is 'n roman deur Gao Xingjian. Die roman is losweg gebaseer op die outeur se reis in landelike China, wat geïnspireer is deur 'n valse diagnose van longkanker.

Die roman is ten dele outobiografies en ten dele fiksie en kan beskryf word as 'n verhaal van 'n man se reis om die fabelagtige Lingshan-berg te vind.

Die werk is 'n kombinasie van fragmentariese stories, relase van reise, onbenoemde karakters (verwys na deur die voorvoegsels "ek", "jy", "sy", ens.) en volksgedigte en -legendes. Die Engelse weergawe daarvan, vertaal deur Mabel Lee, is op 5 Desember 2000 in die Verenigde State gepubliseer.


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |
Kolchis en Iberië in die Antieke tydperk.
**Kolchis** of **Colchis** (Georgies: კოლხეთი, *Kolcheti*; Grieks: Κολχίς, *Kolchis*) was ’n streek en koninkryk in die Suid-Kaukasus. Dit was geleë aan die ooskus van die Swartsee, waar die hedendaagse Georgië is.

Die inwoners was waarskynlik die voorouers van die huidige Swan-, Mingreliese en Laz-volk. Hulle het reeds in die Middel-Bronstydperk aan die Swartsee gewoon. Kolchis was eeue lank ’n onafhanklike koninkryk, tot met sy anneksasie in 164 v.C. deur Pontus.

In die Griekse mitologie was Kolchis die plek waar die Goue Vlies was wat deur Jason en die Argonoute gesoek is. Die Goue Vlies in die mite is geskoei op die destydse gebruik onder die plaaslike inwoners om goudstof uit riviere deur vliese te sif.

Geskiedenis
-----------

Kolchis is sedert die Bronstydperk bewoon deur verwante, maar aparte stamme wat aan die Swartsee gewoon het. Hulle het in die 13de eeu v.C. verenig en die Koninkryk van Kolchis gestig.

Die Grieke het Kolchis in die 6de tot 5de eeu v.C. gekoloniseer en in 302 v.C. het dit deel van die pas gestigte Koninkryk van Iberië geword. Kolchis het later afgestig en in verskeie prinsdomme verdeel, tot met hul anneksasie omstreeks 101 v.C deur Mithridates VI van Pontus. Daarna was dit in oorloë met die Romeinse Ryk gewikkel. In 66 v.C. is hulle deur Pompeius verslaan en het hulle deel van die Romeinse Ryk geword.

Die Christendom het in die 1ste eeu n.C. deur Kolchis versprei en in die 4de eeu het dit die amptelike godsdiens geword. In dié tyd het dit ’n belangrike deel uitgemaak van die Middeleeuse Georgië, saam met die Koninkryk van Iberië.
'n Konsistorie van Pous Clemens V
Die **Kollege van Kardinale** (*Collegium Cardinalium*) bestaan uit alle kardinale van die Rooms-Katolieke Kerk. Die kollege vervul twee pligte in die Kerk:

* Verkiesing van 'n nuwe pous in 'n konklaaf
* Die verskaffing van advies aan die pous oor kerksake in 'n konsistorie.

Magte van die Kollege
---------------------

Die kollege het geen uitvoerende mag nie, behalwe tydens 'n sedis vacatio. Selfs dan is die mag beperk tot die afhandeling van dringende sake en moet die besluite naderhand bekragtig word deur die nuwe pous. Die riglyne vir die magte van die kollege is neergelê in die Apostoliese konstitusie van Pous Johannes Paulus II met die naam "Universi Dominici Gregis".

Omvang
------

Die grootte van die kollege is vir 'n lang tyd deur Pous Sixtus V in 1588 vasgestel op 70 kardinale. (volgens die oorlewering was dit die aantal van Jesus se onmiddellike dissipels) Pous Johannes XXIII was die eerste pous wat die aantal oorskry het, origens sonder om die dekreet van Sixtus te verander. By sy afsterwe in 1963 het die kollege 82 kardinale gehad. Pous Paulus VI het die huidige reglement ingestel. Tydens die konsistorie van 22 Februarie 1965 het hy 27 kardinale aangestel en die totale aantal het 100 oorskry. In sy motu proprio "Ingravescentem Aetatem" bepaal hy dat kardinale wat 80 jaar of ouer is geen stemreg in die konklaaf het nie. Hulle bly egter wel lid van die kollege van kardinale. Slegs 120 stemgeregtigde kardinale mag aan 'n konklaaf deelneem. Soms stel die pous wel meer as 120 stemgeregtigde kardinale aan omdat hy die 80ste verjaarsdag van kardinale vooruit loop. Daar is geen vaste reëling van wat sou gebeur as daar 'n konklaaf sou plaasvind waar meer as 120 kardinale stemgeregtig is.

Die pous of in sy afwesigheid die deken van die kollege is die voorsitter by die vergaderings.

Die range van kardinale
-----------------------

Kardinale word benoem in verskillende range.

* Die hoogste rang is die van kardinaal-biskop. Daar is slegs ses van hulle en hulle is titulêr biskop van 'n bisdom in Rome. Gewoonlik is hulle ook senior kardinale van die Kurie.
* 'n Kardinaal-patriarg is 'n patriarg van die Oosterse Katolieke Kerke wat tot kardinaal benoem is.
* Die middelste rang en by ver die mees algemene is die kardinaal-priesters. Hulle is gewoonlik residensiële aartsbiskoppe.
* Die laagste rang is die van kardinaal-diaken. Meestal is dit Kurie-amptenare of kardinale wat by hulle aanstelling reeds ouer as 80 jaar was.

Funksies van die kollege wanneer die pous sterf
-----------------------------------------------

Konklaaf van 1903
* Die deken van die kollege is voorsitter van die vergaderings na die afsterwe of abdikasie van 'n pous. Hy lei ook die begrafnisdiens.
* Die vice- of sub-deken vervang die deken as die deken verhinder word of ouer as 80 jaar is.
* Camerlengo (Kamerheer) reël al die verrigtinge met betrekking tot die begrafnis van die pous.
* Proto-diaken maak die naam van die nuwe pous bekend na die konklaaf en kroon die nuwe pous.
* Proto-priester lei die roudienste tydens die "Novemdiales" (nege dae van rou).
Die **Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland** (Duits: *Sozialistische Einheitspartei Deutschlands*, kort **SED**) was 'n politieke party wat in 1946 in die Sowjet-besettingsone van Duitsland gestig is. Onder politieke druk het twee partye, die Kommunistiese Party van Duitsland (KPD) en die Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland (SPD), saamgesmelt en in die volgende jare onder invloed van die Sowjet-besettingsmag verder ontwikkel tot 'n kommunistiese party met 'n party-apparaat waarin polities hoogs geskoolde lede 'n sentrale rol gespeel het.

Vlag van die SED
Opening van die XIde Partyvergadering in Berlyn op 17 April 1986 in die *Palast der Republik*, Berlyn
Aangesien feitlik alle staatsorgane deur SED-lede oorheers is, het die party vinnig tot 'n sogenaamde "staatsparty" ontwikkel sodat na die politieke stelsel van die latere Duitse Demokratiese Republiek (DDR), wat in 1949 geproklameer is, as "partydiktatuur" verwys word.

Met die politieke omwenteling in die DDR het die SED in 1989/1990 sy oorheersende rol as staatsparty kwytgeraak, 'n nuwe program van aksie saamgestel en sy naam gewysig tot Party van die Demokratiese Sosialisme (PDS). Ná die samesmelting met die WASG het in 2007 die nuwe party *Die Linke* ontstaan.

Sien ook
--------

* Stasi, die party se Ministerie vir Staatsveiligheid.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11869029t (data)
* GND: 2022204-X
* ISNI: 0000 0001 2175 3149
* LCCN: n79081417
* NKC: ko2004238820
* SUDOC: 026443678
* Trove: 980833
* VIAF: 140268441
* WorldCat Identities: lccn-n79081417

 |
**Miguel Ángel Félix Gallardo** (gebore Januarie 8, 1946), ook bekend by sy bynaam **El Padrino** ("The Godfather"), is 'n Mexikaanse dwelmbaron wat in die 1980's die Guadalajara-kartel gevorm het en feitlik al die dwelmhandel in Mexiko en die roetes tussen Mexiko en die Verenigde State beheer.

Félix Gallardo is in hegtenis geneem vir die moord op die dwelmagentskapsadministrasie (DEA) agent Enrique Camarena, wat op een van Felix Gallardo se plase doodgemartel is. Hy het sy 37-jarige vonnis by die Altiplano-sekuriteits-gevangenis bedien, maar is in 2014 as gevolg van sy dalende gesondheid in 'n medium-sekuriteitsfasiliteit oorgeplaas.

Inhegtenisname
--------------

Félix Gallardohet 'n lae profiel behou en in 1987 met sy familie na die stad Guadalajara verhuis. Hy is op 8 April 1989 in Mexiko in hegtenis geneem. Hy is deur die owerhede in Mexiko en die Verenigde State aangekla met ontvoering en moord van DEA Agent Enrique Camarena, aanvalle, dwelmsmokkelary en meervoudige gewelddadige misdade.

In populêre kultuur
-------------------

In die Netflix reeks *Narcos: Mexico* (2018), is Félix Gallardo word uitgebeeld deur Diego Luna.
**Jacques du Toit** (\* 19 November 1993, Bloemfontein) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat in die Superrugbyreeks vir die Cheetahs, en in die Curriebeker vir die Vrystaat Cheetahs op haker speel.

Loopbaan
--------

### Jeug/Varsitybeker/Vodacombeker

In 2011 is Du Toit gekies vir die Vrystaatse o/18 Cravenweekspan wat in Kimberley meegeding het. Hy was in twee wedstryde in die beginspan en die Vrystaat is as nie-amptelike wenners van die toernooi aangewys nadat hulle die Goue Leeus met 28–17 in die hoofwedstryd geklop het.

Na sy hoërskoolloopbaan hy Du Toit hom by die Vrystaat Cheetahs Akademie aan die Universiteit van die Vrystaat aangesluit en was hy die eerstekeuse haker vir die Vrystaatse o/19-span gedurende die 2012 O/19 Provinsiale Kampioenskap waar hy in tien wedstryde in die beginspan was en ’n drie gedruk het in die span se wedstryd teen die SWD Arende.

In 2012 is hy gekies vir die Shimlaspan in die Varsitybekerkompetisie en het hy in een wedstryd teen Wits gespeel.

Daarna is hy gekies vir die Suid-Afrikaanse nasionale o/20-span wat in Frankryk aan die 2013 IRR Juniorwêreldkampioenskap deelgeneem het. Het het in dieselfde jaar vir die Vrystaatse o/21-span in die O/21 Provinsiale Kampioenskap gespeel en het ’n drie gedruk in hulle wedstryd teen die Luiperds.

In 2014 het hy weer vir die Shimlas gespeel, hierdie keer in sewe wedstryde. Hierna is hy opgetrek na die Vodacombekerspan van die Vrystaat vir die 2014-seisoen. Hy het sy eersterangse debuut teen die Keniaanse uitnodigingspan, Simba XV, wat die Vrystaters met 77-10 gewen het. Hy het ook in 2014 se O/21 Provinsiale Kampioenskap vir die Vrystaat uitgedraf.

Teen die einde van die 2015 Varsitybekerkompetisie het Du Toit weer vir die Shimlas gespeel en was onder meer plaasvervanger in die eindstryd wat die Shimlas met 63-33 teen die NWU Pukke gewen het vir hul eerste titel in die toernooi. Daarna het hy weer vir die Vrystaatse Vodacombekerspan gespeel.

### Vrystaat Cheetahs

Du Toit is by die Vrystaat Cheetahs se Curriebekerspan vir die 2015-seisoen ingesluit.
**Nynorsk** ("Nuwe-Noors"), voor 1929 *Landsmål* genoem, is volgens die sogenaamde *Likestillingsvedtaket* (Wet oor die gelykstelling van Noorweë se twee amptelike skryftaalvariante) van 12 Mei 1885 naas *Bokmål* een van twee amptelike variante van die Noorse skryftaal. Dit word tans deur tussen sewe en vyftien persent van die bevolking as hoofskryftaal gebruik. Nynorsk is daarnaas die onderrigmedium vir sowat vyftien persent van alle Noorse laerskolleerlinge.

Die spreektaal in Noorweë is nouliks gestandaardiseerd en vertoon redelike groot streeksverskille. So geniet ook dialekte steeds 'n hoë status as algemene omgangstaalvariëteite. Dit is juis moderne Noorse dialekte wat as basis vir die ontwikkeling van Nynorsk as standaardskryftaal gedien het.

Nynorsk het in die 19de eeu ontwikkel as alternatief vir Bokmål wat in geskrewe vorm baie naby aan Deens is. Nynorsk word met name in westelike Noorweë gebruik en is gevorm op grond van veral westelike plattelandse dialekte, aangevul met elemente uit Yslands. Aangesien Nynorsk uit die landelike kultuur voortgespruit het, het sy gebruik as gevolg van toenemende verstedeliking in die 20ste eeu gestagneer of selfs afgeneem.

Die benaming *Nynorsk* is vir die eerste keer deur Andreas Hølaas in Desember 1877 gebruik. In die herfs van dié jaar het Arne Garborg sy werk *Den ny-norske Sprog- og Nationalitetsbevægelse* ("Die Nieu-Noorse taal- en nasionaliteitsbeweging") gepubliseer. Maar dit was *Landsmål*, 'n term waarmee Ivar Aasen in 'n brief van Oktober 1849 na die dialekgebaseerde standaardtaal verwys het, wat uiteindelik as amptelike benaming gekies is voordat die Noorse parlement, die Storting, in 1929 die besluit geneem het om die ou benamings *Landsmål* ("Landstaal") en *Riksmål* ("Rykstaal") deur die nuwe terme *Nynorsk* en *Bokmål* ("Boektaal") te vervang.
Wit en groen jade
Aktinoliet, 'n jade-agtige variëteit uit Brasilië
Wit asbes (serpentyn), China
**Jade** (afgelei van die Chinese **玉** *„Yù"*) of **niersteen** verwys na mengsels van minerale wat hoofsaaklik uit jadeïet en die sagter nefriet bestaan. Hulle moet in 'n spesifieke hoeveelheid en struktuur voorkom om as jade-edelgesteente beskou te word.

Jade is in China reeds sedert ten minste 8000 v.C. in gebruik, en mettertyd het selfs 'n kult rondom dié edelgesteente ontwikkel. Jade is daarnaas ook al duisende jare in Europa, die Stille Oseaangebied, in die oostelike Middellandse Seegebied en veral in Sentraal-Amerika verwerk.

Met die koloniale beleid van Europese groot moondhede in die laat 19de eeu het jade-gesteente toenemend ingang by die Westerse juweliersmode gevind nadat die edelgesteente reeds deur die Spanjaarde tydens die kolonialisering van Sentraal-Amerika as edelsteen herontdek is. In die 1920's het jade 'n uiters gewilde modeaccessoire geword. Dekades later, in die Hippies-kultuur van die 1960's en 1970's, het dit weer 'n belangrike rol as magiese attribuut en esoteriese "steen van die wyses" gespeel.

In die wêreld van edelgesteentes is jade nogal 'n spesiale geval gewees aangesien sy belangrikheid nie tot sy eienskappe as edelgesteente en mineraal of sy kultuurhistoriese betekenis beperk gebly het nie, maar deur die loop van die eeue as 'n simbool vir 'n groot verskeidenheid oortuigings en konsepte beskou is wat van argaïese denkbeelde oor lewe, dood en kosmiese orde, die mag van rituele en seremonies, die bekoring van jade-kunswerke tot by sy beweerde magiese geneeskrag gestrek het. Die laasgenoemde konsep herleef deesdae in esoteriese kringe.

Etimologie
----------

Die term *jade* is afgelei van die Spaanse *piedra de ijada* ("lende-" of "niersteen"). Hierdie betekenis het in nefriet - afgelei van die Griekse *nephros* "nier" - bewaar gebly. Die term is in Frans as *l'éjade* oorgeneem en in omstreeks die 17de eeu omgevorm tot *le jade*.

Die Spanjaarde het aanvanklik in Sentraal-Amerika in aanraking met jade gekom. Die edelgesteente is hier deur die inheemse bevolking tot geneeskundige stene en amulette teen nierkwale verwerk. In Europa is die term later uitgebrei om ook jade uit China en ander Asiatiese gebiede in te sluit. In Chinees word jade *yu* (uitgespreek "uu") genoem.

Die Europese en Chinese definisie van die term "jade" verskil duidelik van mekaar. In China word edelserpentyne al duisende jaar lank as "steen van die Gode" vereer en waardeer, en die Chinese term *yu* verwys dan ook spesifiek na hierdie gesteente uit die serpentyn-groep as die oorspronklike en egte "jade", veral sedert die buitelandse term en definisie van *jade* in China bekend geword het.

Internasionale kommissies sluit edelserpentyne egter uitdruklik nie by die groep van minerale in waarna in die Westerse wêreld as "jade" verwys mag word nie. In China word nogtans ook na jadeïet en nefriet ("jade" volgens die Westerse definisie) as 'n soort jade verwys
(Chinees: *fei-tsui*) sodat foto's wat in hierdie artikel ingevoeg is sowel nefriet en jadeïet asook edelserpentyn vertoon.
**Anne Bancroft** (gebore as **Anna Maria Louisa Italiano**; 17 September 1931 – 6 Junie 2005) was ’n Amerikaanse aktrise. Sy is gerespekteer vir haar kragtige en veelsydige werk in rolprente en op die verhoog en televisie. Sy het ’n Oscar, drie Baftas, twee Golden Globes, twee Tonys en twee Emmys gewen, asook ander pryse en benoemings.

Loopbaan
--------

Bancroft en Patty Duke in 1960 in die verhoogweergawe van *The Miracle Worker*.
Nadat sy onder die naam **Anne Marno** in ’n paar televisiedramas verskyn het, is sy aangesê om haar van te verander vir haar rolprentdebuut in 1952 in *Don't Bother to Knock*. Ná dié rol en ’n rits byspelerrolle in die 1950's het sy ’n Oscar vir beste aktrise gewen vir haar hoofrol in *The Miracle Worker* (1962) as Helen Keller se onderwyseres. Sy het die rol ook in die teaterweergawe vertolk en daarvoor ’n Tony gewen. 

In 1965 was sy ’n Middeleeuse non wat ’n obsessie met ’n priester gehad het in die toneelstuk *The Devils*. Sy was waarskynlik die beste bekend vir haar rol as die verleidster mev. Robinson in *The Graduate* (1967), en het later gesê dit het haar ander werk oorskadu.

In 1977 was sy ’n balletdanser in *The Turning Point*, in 1985 ’n moederowerste in *Agnes of God* en in 1987 saam met Anthony Hopkins in *84 Charing Cross Road*. Sy het in verskeie prente verskyn wat deur haar tweede man, die komediant Mel Brooks, vervaardig en geregisseer is soos die bekroonde drama *The Elephant Man* en die komedies *To Be or Not to Be* en *Dracula: Dead and Loving It*.

In die 1990's het sy weer byspelerrole in flieks gespeel, maar steeds hoofrolle in televisieprente vertolk. Sy is benoem vir ’n Emmy en Screen Actors Guild Award vir *The Roman Spring of Mrs. Stone* (2003) en weer vir ’n Emmy vir *Haven* (2001).

Bancroft is in 2005 op 73-jarige ouderdom aan kanker oorlede.
Ds. Ammi Postma het Dullstroom van 1928 tot 1940 in kombinasie met Belfast en Lydenburg bedien.
Ds. Dirkie van der Walt, leraar van 1942 tot 1944 in kombinasie met Belfast en Lydenburg.
Ds. J.C. van der Walt, die leraar van 1945–1949 in kombinasie met Belfast en Lydenburg.
Ds. M.W. van der Walt, leraar van 1953 tot 1955 in kombinasie met Belfast.
Ds. N.J. Malan, leraar van 1956 tot 1957 in kombinasie met Belfast en Lydenburg.
Ds. Adriaan van der Walt, leraar van 1958 tot 1962 in kombinasie met Belfast.
Die **Gereformeerde kerk Dullstroom** was ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met sy middelpunt op die dorp Dullstroom in die destydse Oos-Transvaal, nou Mpumalanga. 

Die gemeente Dullstroom is in 1919 gestig, waarskynlik as ’n afstigting van die Gereformeerde kerk Belfast, wat sewe jaar vantevore self net 96 belydende en 92 dooplidmate gehad het. Teen 1932, toe ds. A. Postma die twee kerke in kombinasie met Lydenburg bedien het, het Dullstroom se belydende lidmate 40 getel en Belfast s’n 123 getel. In die laaste jaar van Dullstroom se bestaan, 1963, het hy 30 belydende en een dooplidmaat gehad, vergeleke met Belfast se 74 en 53. In die volgende jaar het Belfast se dooplidmate afgeneem tot 51, maar sy belydende lidmate toegeneem tot 96, wat daarop dui dat lidmate van die ontbinde Dullstroom by Belfast ingeskakel het. 

Dullstroom se laaste ouderlinge was N.P. Fourie en G. Smit en sy laaste diakens P.F.J. Pretorius en C.J.M. Steyn. Die laaste predikant wat Dullstroom (in kombinasie met Belfast en Waterval-Boven) bedien het, was ds. P.C. Buys wat in 1962 bevestig. 

Volgens die laaste inskrywing in ’n *Almanak* van die Gereformeerde Kerk, dié van 1963) vir Dullstroom, het die gemeente "geen eie kerkgebou" gehad nie.

Predikante
----------

Van sy stigting in 1919 tot sy ontbinding in 1963 was Dullstroom deurgaans in kombinasie met die Belfast en tussen 1928 en 1949 ook met Lydenburg.

1. Postma, Ammi, 1928–1940
2. Van der Walt, D.J. 1942–1944
3. Van der Walt, J.C. 1945–1949
4. Van der Walt, Marthinus Wessel, 1953 – 1955
5. Malan, N.J. 1956–1957 (in kombinasie met Lydenburg)
6. Van der Walt, Adriaan, 1958 – 1962 (in kombinasie)

Bronne
------

* Harris, C.T. Noëth, J.G. Sarkady, N.G. Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. *Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* Vogel, Willem (red.). 2014. *Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2015*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
**Nyiragongo** is 'n aktiewe stratovulkaan (samegestelde vulkaan) in die noordooste van die Demokratiese Republiek die Kongo. Die vulkaan is 3 470 meter hoog en lê in die Virunga Nasionale Park. Nyiragongo is op 'n warmkol ("hotspot") in die Groot Skeurvallei. Die vulkaankrater oorvleuel gedeeltelik met twee ouer vulkane, Shaheru en Baruta. Verskeie kleiner slakkegels (of slakkeëls) kan in die omgewing gevind word. Dertien kilometer na die noorde is nog 'n aktiewe vulkaan, Nyamuragira.

Die vulkaan het een van die grootste, permanente lawamere ter wêreld. Die vlak van die meer wissel voortdurend. Die lawa het 'n lae viskositeit en vloei maklik. Dit kom deur die hoër konsentrasie meliliet en nefeliniet. As gevolg hiervan is die lawastome vinnig en uiters gevaarlik.

Nyiragongo is deur IAVCEI as een van die 16 "Vulkane van die Desennium" aangewys as gevolg van die vulkaan se geskiedenis, groot uitbarstings en die nabygeleë bewoonde gebiede. Die vulkaan is 16 km noord van die stad Goma. Hierdie stad is in groot gevaar wanneer die vulkaan tot uitbarsting kom. Net suid lê die Kivumeer, waarin groot hoeveelhede metaan en koolstofdioksied opgelos is. Hierdie gasse kan tydens 'n limniese uitbarsting vrygestel word.

Uitbarstings
------------

Die vulkaan se lawameer.
Die Nyiragongo het sedert 1882 minstens 34 keer uitgebars. Op 10 Januarie 1977 breek die wand van die lawameer tydens 'n uitbarsting. Die meer loop in een uur leeg, wat tot 'n lawastroom met 'n snelheid van ongeveer 100 km/h aanleiding gee. Volgens amptelike statistieke kom 70 mense om, maar die dodetal is vermoedelik aansienlik hoër.

In 1994 word ses seismograwe op die hellings van die berg geïnstalleer. In dieselfde jaar, tydens die Rwandese volksmoord, oorkruis sowat 400 000 vlugtelinge hierdie hellings. Slegs een van die instrumente bly ongeskonde, wat vulkanoloë grotendeels blind laat.

Op 17 Januarie 2002 vind daar weer 'n uitbarsting plaas. Wonder bo wonder kom slegs 'n paar mense hiertydens om. Ongeveer 400 000 mense is tydelik ontruim nadat die lawa tot in die sentrum van Goma aan die grens met Rwanda vloei. Hierdie lawa, met 'n hoogte van een verdieping, versteen later. Die lawa is so hard soos beton en huise is daarop gebou.

Sedert 2002 is die Nyiragongo feitlik permanent aktief met aspluime, die uitstoot van gasse en roeringe in die lawameer.

In 2021 het 'n uitbarsting woongebiede in die noorde van die stad Goma verwoes en mense laat vlug.
**Cleveland** is 'n streek in die noordooste van Engeland, met die monding van die Teesrivier as sy sentrum, wat in die tydperk tussen 1974 en 1996 'n nie-metropolitaanse graafskap met 'n oppervlakte van 583 vierkante kilometer en 'n bevolking van 567 000 (1976) vorm. 

Die naam is etimologies afgelei van *cliff-land*, 'n verwysing na die bergagtige suidelike deel van die gebied. 

Die graafskap is saamgestel uit dele van die North Riding of Yorkshire en die graafskap County Durham en kom nie met die historiese gebied van Cleveland ooreen nie. In 1996 is die graafskap volledig ontbind, alhoewel die naam nog steeds gebruik word in onder meer *Cleveland Police*, en *Cleveland Fire Brigade*.

Cleveland speel in die 19de eeu 'n belangrike rol by die ontwikkeling van die ysternywerheid. Die myne van die Cleveland-berge lewer destyds die ystererts op, wat in die hoogoonde langs die Teesrivier verwerk is. Middlesbrough groei in hierdie tyd tot 'n belangrike nywerheidstad, en sy hawe en swaar nywerhee behoort nog steeds tot die belangrikste in die Verenigde Koninkryk.

In teenstelling met die Teesmonding is die grootste deel van die vlaktes boerderygebied.

Stede en dorpe van Cleveland
----------------------------

* Billingham
* Guisborough
* Hartlepool
* Middlesbrough
* Redcar
* Saltburn
* Stockton-on-Tees
* Thornaby
* Yarm
**Etbaäl I** (1 Konings 16:31; Grieks: Εἰθώβαλος, *Eithobalos*) was koning van Tirus wat 'n nuwe dinastie gestig het. Tydens sy bewind het Tirus sy mag op die vasteland uitgebrei en die hele Fenisië verower tot by Beiroet, insluitende Sidon en selfs 'n deel van die eiland Siprus. Terselfdertyd het Tirus nuwe oorsese kolonies gestig.

Lewe
----

Die primêre inligting oor Etbaäl kom van Josephus se aanhaling uit die Fenisiese skrywer Menander van Efese se *Teen Apion* i.18. Hier word genoem dat die vorige koning, Phelles, "vermoor is deur Etbaäl, die priester van Astarte, wat 32 jaar lank regeer en 68 jaar oud geword het". Hy is opgevolg deur sy seun, Baäleser II.

Die datums wat hier aangegee word, is volgens die werk van F.M. Cross en ander geleerdes, wat 825 v.C. noem as die jaar waarin Dido van haar broer, Pigmalion, gevlug het. Sy het die stad Kartago in 814 v.C. gestig.

Etbaäl het noue diplomatieke bande met koning Ahab van Israel gehad. In 1 Konings 16:31 word vertel sy dogter, Isebel, het met Ahab (874-853 v.C.) getrou, en die Fenisiese invloed in Samaria en die ander Israelitiese stede was groot. In 1 Konings word Etbaäl die koning van die Sidoniërs genoem. In dié tyd was Tirus en Sidon verenig in een koninkryk.

Menander se opmerking dat Etbaäl 'n priester van Astarte was voordat hy koning geword het, verduidelik hoekom sy dogter, Isebel, so ywerig was in die bevordering van die Fenisiese gode, wat gelei het tot die botsing tussen Elia en Isebel se magte waarvan in 1 Konings 18 en 19 vertel word. Menander se ander opermeking dat haar pa 'n moordenaar was, werp dalk lig op die manier waarop Isebel die probleem met Nabot se wingerd opgelos het in 1 Konings 21.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Tomás Luis de Victoria** (Ávila, circa 1548 - Madrid, 27 Augustus 1611) was 'n Katolieke priester, kapelmeester en beroemde polifonis-komponis van die Spaanse Renaissance. Hy word as een van die mees relevante en gevorderde komponiste van sy tyd beskou, met 'n innoverende styl wat die komende barok aangekondig het. Die invloed daarvan strek tot in die 20ste eeu, toe dit deur die komponiste van Cecilianisme as voorbeeld geneem is.

Aangesien die geboortedatum van Tomás Luis de Victoria onbekend is, is die geboortes van sy broers en naaste familielede ondersoek, wat tot die gevolgtrekking gekom het dat hy teen die einde van 1548 gebore is. Sy vader was van bekeerde Joodse afkoms. Van kleins af kon hy musikale lesse van Escobedo ontvang het terwyl hy in die stad Ávila was. Dit was egter Palestrina wat sy kuns vervolmaak het.

 "Missa alma redemptoris", in *Massas, magnificat, motette, psalms en ander verskillende komposisies*, Madrid, tipografía regia, 1600.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 98059406
* BNE: XX895689
* BNF: cb139847491 (data)
* CANTIC: a10435256
* GND: 118975579
* ISNI: 0000 0001 2126 9111
* LCCN: n80125348
* LNB: 000037974
* MusicBrainz: 09170b4d-9a28-4d6a-9070-9c8c725826ec
* NDL: 00962053
* NKC: js20031110003
* NLA: 36558822
* NLI: 000137845
* NLP: A16035549
* NSK: 000057623
* NTA: 070909334
* RERO: 02-A000172527
* The SBN id SBLV304499 is not valid.
* SELIBR: 206962
* SNAC: w6fr03n6
* SUDOC: 066826055
* Trove: 1291899
* VIAF: 32192606
* WorldCat Identities: lccn-n80125348

 |
*Al-Fatiha* ("Die Aanhef"), die eerste soera van die Koran wat in sy geheel geopenbaar is.
’n **Soera** (Arabies: سورة *sūrah*; meervoud: سور, *soewar*) is die hoofstukke waaruit die Koran bestaan. Daar is 114 *soewar* (of soeras), wat elk uit ’n aantal ajat (verse; enkelvoud: aja) bestaan. Die soeras is nie almal ewe lank nie – die kortste een, *Al-Kawthar* ("Oorvloed"), het net drie ajat, terwyl die langste een, *Al-Ba'karah* ("Die Koei"), 286 het.

Van die 114 soeras is 87 in Mekka geopenbaar en 27 in Medina. Die soeras wat geopenbaar is ná Mohammed se vlug na Medina word Medinees genoem en dié daarvoor Mekkaans. Die Mekkaanse hoofstukke handel meestal oor geloof en die laaste oordeel, en die Medinese hoofstukke oor beloning en straf in die hiernamaals, asook wetgewende voorskrifte en polemiek in verband met Jode en Christene met wie Mohammed in Medina in aanraking gekom het. Buiten *At-Tawbah* ("Die Boetedoening"), begin al die hoofstukke met "In die naam van Allah, die Barmhartige, die Genadige". Dit is bekend as die basmala en dui die grens tussen hoofstukke aan. 

Die soeras is nie in ’n chronologiese of tematiese volgorde nie en is min of meer van lank tot kort georden (behalwe die eerste hoofstuk, wat net sewe ajat het). Soeras word tydens gebede voorgedra. Hoofstuk 1 word herhaal in elke eenheid van gebed, en sommige eenhede van gebed sluit die voordra van enige hele hoofstuk of deel daarvan in.

Name
----

Die woord "soera" is in Mohammed se tyd gebruik as ’n term met die betekenis "hoofstuk" of "deel" van die Koran. Dit kom op verskeie plekke in die Koran voor, soos in soera 9:86: "En wanneer ’n *soera* geopenbaar word: Glo in Allah en strewe hard saam met Sy Boodskapper, dan vra die rykes tussen hulle vir u om toestemming en sê: Laat ons agterbly, sodat ons by die tuisblyers kan sit."

In die Afrikaanse Koran word dit soms vervang met die woord "hoofstuk", soos in soera 24:1: "*Dit is* ’n Hoofstuk wat Ons geopenbaar en verpligtend gemaak het, en waarin Ons duidelike tekens geopenbaar het, sodat julle mag onthou."

Sommige kenners dink die woord soera het dieselfde stam as die Hebreeuse woord 'שורה' ("ry"). Ander meen dit hou verband met die Arabiese woord *sur* ("muur") of met die Siriese woord wat "skrif" beteken. Geen konsensus bestaan egter nie.

Die Koran se hoofstukke het nie name gehad toe hulle aan Mohammed geopenbaar is nie. Die profeet het volgens sommige haditversamelings die hoofstukke se eerste vers gebruik om hulle te onderskei. Dit was die Arabiese tradisie, nes in baie ander dele van die wêreld in dié tyd, om goed name te gee na aanleiding van hul unieke eienskappe. Hulle het dit ook met die name van die soeras gedoen. Sommige kom in hadit voor. Ander het name gekry volgens die sentrale tema, soos *Al-Fatiha* ("Die Aanhef") en *Yusuf* ("Josef"), terwyl party genoem is na die eerste woord van die hoofstuk, soos *'Kaf* ("Kôf"), *Yasin* ("Jaasien") en *Ar-Rahman* ("Die Barmhartige"). Sommige soeras is ook genoem na ’n unieke woord wat in die hoofstuk voorkom, soos *Al-Ba'karah* ("Die Koei"), *An-Nur* ("Die Lig"), *An-Nahl* ("Die By"), *Al-Hadid* ("Yster") en *Al-Ma'un* ("Weldade").
Die Weyibrivier verdwyn in die Ayiew Maco-ingang van die Sof Omar-grotte. Die droë vallei en dorp is links daarvan.
**Sof Omar** is ’n stelsel grotte wat op 15,1 km die langste in Ethiopië is. Toe dit in 1972 gemeet is, was dit die langste in Afrika, maar sedertdien is langer grotte in Algerië (Tafnariviergrot, 18,4  km) en Madagaskar (Krokodilgrot, 18,1 km) ontdek. Die grotte is geleë oos van Robe in die Balesone van die Oromia-streek in Suidoos-Ethiopië, waardeur die Weyibrivier (Gestrorivier) vloei. Dit sak ondergronds by die Ayiew Maco-ingang en verskyn weer bogronds by Holuca sowat 1 km van daar. Volgens tradisie was Sof Omar ’n Moslemheilige wat in die gebied gewoon het en Ayiew die naam van sy dogter. Maco en Holuca is plaaslike terme vir onderskeidelik "naam" en "grot". Dit is al lank ’n godsdienssentrum en is heilig vir beide Moslems en plaaslike Oromo's. Die grotte is bekend vir hulle pilare, veral in die "Pilaarkamer".

Topografie
----------

As ’n mens van Goro na Sof Omar reis, daal die struikgewas steil met 90 m in ’n kloof af. Die Weyibrivier loop van die 4 300 m hoë Balberge deur ’n 150 km breë rif van kalksteen na die grot. Vroeër het die rivier skerp na links gekronkel, maar in ’n stadium het die kalksteen opgelos en ’n reeks deurgange gevorm wat groot genoeg geword het vir die hele Webrivier om deur te loop. Uiteindelik het die rivier die kronkelpad verlaat en ’n droë vallei geskep wat van Ayiew Maco tot by Holuca loop. Die dorpie Sof Omar is naby Ayiew Maco in die droë vallei geleë. 

Nog ’n dominante verskynsel is ’n groot sinkgat van 100 m breed en 60 m diep wat in die basaltplato reg bo die grotte voorkom.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Sof Omar-grotte.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**John Uhler** "**Jack**" **Lemmon III** (8 Februarie 1925 – 27 Junie 2001) was ’n Amerikaanse akteur. Hy is agt keer vir ’n Oscar benoem en het twee keer gewen.

Loopbaan
--------

Lemmon in 1968.
Lemmon se rolprentdebuut was ’n klein rol in die 1949-prent *The Lady Takes a Sailor* en hy was onbekend totdat hy in 1954 in die komedie *It Should Happen to You* was. Hy het vroeg in sy loopbaan die komediant Ernie Kovacs ontmoet en hulle was saam in *Operation Mad Ball*, *Bell, Book and Candle* en *It Happened to Jane* te sien.

Lemmon het eindelik in meer as 60 rolprente verskyn, soos *Mister Roberts* (1955), waarvoor hy die Oscar vir beste manlike byspeler gewen het, *Some Like It Hot* (1959), *The Apartment* (1960), *Days of Wine and Roses* (1962), *Irma la Douce* (1963), *The Great Race* (1965), *The Odd Couple* (1968), *The Out-of-Towners* (1970), *Save the Tiger* (1973), waarvoor hy ’n Oscar vir beste akteur gewen het, *The China Syndrome* (1979), *Missing* (1982), waarvoor hy die Volpi-beker vir beste akteur op die Cannes-rolprentfees gewen het, *Glengarry Glen Ross* (1992), *Grumpy Old Men* (1993) en *Grumpier Old Men* (1995).

Hy het saam met legendariese aktrises soos Marilyn Monroe, Natalie Wood, Janet Leigh, Shirley MacLaine, Doris Day, Kim Novak en Sophia Loren gewerk.

Lemmon het die Emmy gewen vir sy vertolking van Morrie Schwartz in sy laaste TV-produksie, *Tuesdays with Morrie* (1999). Vir sy laaste rolprent het hy nie erkenning gekry nie: hy was die verteller in Robert Redford se prent *The Legend of Bagger Vance* (2000).
'n Ossewa steek die Kaaimansrivier in die laat 19de eeu oor.
Kaart van Afrika verskynsel in die Kaaimansrivier
N2 nasionale pad kruis die Kaaimansrivier
Die **Kaaimansrivier** mond net wes van Wildernis (in die Suid-Kaap) in die Indiese Oseaan uit.

Die rivier ontspring oos van Tierkop en noord van Saasveld in die Outeniquaberge. Sy enigste beduidende sytak in die boloop, die Silwerrivier, kom van oos en sluit net suid van die Sewepassepad by die Kaaimans aan. Tussen Saasveld en Ginnesville op die Sewepassepad is twee ou brûe wat oor die Kaaimans- en Silwerriviere gaan. Die brug oor die Silwerrivier dateer uit 1869 en is 89m bo seevlak. By Kaaimansgat sluit die Swartrivier van noordwes by die Kaaimans aan. Die Swartrivier se vernaamste sytakke is die Kat- en die Modderriviere. Op die punt waar die Katrivier van wes aansluit, lê die Tuinroetedam in die oostelike stadsgebied van George. Die Swartrivier ontspring aan die westekant van Tierkop in die Outenwiquaberge. Net voor die samevloeiing met die Swartrivier neem die Kaaimans se loop die vorm aan van die buitelyn van Afrika. Die punt staan bekend as die Kaart van Afrika en kan vanaf Wildernishoogte goed gesien word.

Bronne
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Kaaimansrivier***. |

* Garden Route. Map Studio. 1st Edition. ISBN 1-86809-761-7
* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995. ISBN 1-86842-026-4
Mieliepap (bo) met braaismoor as bygereg.
**Mieliepap** is 'n eg Suid-Afrikaanse gereg wat van growwe mieliemeel en water gemaak word. Afrikaners in die noorde van die land eet dit gewoonlik vir ontbyt saam met melk en suiker, of as bygereg tydens ander etes. Dit is veral gesog as bygereg saam met braaivleis en word met 'n pikante sous soos tamatie en uie (braaismoor), tjakalaka of kaas en sampioene bedien.

Mieliepap word hoofsaaklik deur die inheemse swart bevolking en die Afrikaners genuttig, en nie soseer deur dié van Engelse of Asiatiese afkoms nie.

In die Kaapprovinsies word dit byna uitsluitlik vir ontbyt geëet.

Aangesien mieliemeel redelik goedkoop is, word pap deur behoeftige mense as stapelvoedsel gebruik, en met groente, sous of 'n *vetjie* genuttig.

Resep
-----

Die bestanddele is 2 koppies water en een teelepel sout vir elke 1 koppie mieliemeel. Die water moet eers goed kook alvorens die mieliemeel ingegooi word. Roer af-en-toe (elke 15 minute) tot gaar. Die geheim is om dit vir minstens 30 minute stadig te laat stoom oor lae hitte, sonder om te veel aan te brand. Vir ekstra geur kan botter of ingelegde heel mieliepitte ook bygevoeg word.

Vorme
-----

* Stywepap (mees algemeen)
* Slappap (vir ontbyt)
* Krummelpap of *poetoepap* gewoonlik met braaivleis
* Paptert, gemaak van mieliepap met 'n spek-, kaas- en groentevulsel, gewoonlik met braaivleis.

Sien ook
--------

* Polenta, 'n Noord-Italiaanse variant van mieliepap
Die NG kerk Okahandja, ontwerp deur die argitek J. Anthonie Smith en ingewy in 1974.
Die saalkerk waarin die NG gemeente Okahandja eens byeengekom het, huisves nou die Gereformeerde kerk Okahandja.
Die **NG gemeente Okahandja** is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die middel van Namibië.

Reeds in 1792 was daar kontak tussen Kaapstad en Okahandja toe Pieter Brand, wat saam met Van Reenen op reis was, deurdring tot die Swakoprivier wat by Okahandja verbyvloei. Hy was waarskynlik die eerste wit mens wat hier gekom het. Okahandja het 'n lang en veelbewoë geskiedenis omdat die Nama en Herero hier mekaar ontmoet het en menige bloedbad die gevolg was. Meer as 150 jaar gelede het die evangelie egter gekom danksy die werk van die Rynse Sendinggenootskap. 

Okahandja se naam beteken "klein-breed" en is die Hererowoord vir die rivier wat nie baie lank is nie, maar baie breed. Die wyk was vroeër deel van die baie groot gemeente Gibeon, wat meer as die helfte van die oppervlak van Suidwes-Afrika beslaan het. Gedurende 1929 is NG gemeente Windhoek van Gibeon afgestig en het Okahandja 'n wyk van die nuwe gemeente geword. In Oktober 1946 stig Okahandja af van Windhoek en 'n jaar later heet die gemeente sy eerste leraar, ds. J.T. Potgieter, vroeër leraar van Gibeon, welkom. 

Die gemeente was teen 1952 steeds maar klein met net 320 lidmate, slegs 28 minder as teen 2010 en 63 minder as teen 2015, maar was vroeg reeds selfonderhoudend. Die kerksaal is reeds in 1930 in gebruik geneem en die pastorie in 1950 voltooi, langs die fondamente van die Herero-kaptein Samuel Maharero se eertydse huis. Hy het in 1903 die Herero-opstand gelas en vanaf die krans op sy erf is die eerste skote van die oorlog geskiet.

Die kerkgebou, ingewy in 1974, is ontwerp deur die argitek J. Anthonie Smith, wat vir meer as 60 NG kerke verantwoordelik was.

Enkele leraars
--------------

* Jacobus Venter, 1991 - 2003 (aanvaar sy emeritaat)
* Johannes Maritz, 2018 – hede (oorgekom van Gobabis af)

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers.

Sien ook
--------

* Gereformeerde kerk Okahandja
Mihrab in die Oemajjad-moskee in Damaskus, Sirië.
In die Aya Sophia, Istanboel, Turkye.
’n **Mihrab** (ook soms **miegraab** gespel; Arabies: محراب|محراب) is ’n halfronde **gebedsnis** in die muur van ’n moskee wat die kiebla (die rigting van die Kaäba in Mekka) aandui, en dus die rigting waarin Moslems moet bid. Die muur waarin die mihrab is, staan bekend as die kieblamuur.

Die woord is moontlik afgelei van die Arabiese werkwoord *ḥariba* ("veg", van die stam Ḥ-R-B) en beteken dus iets soos "slagveld" of "plek om te veg" (met Satan).

Geskiedenis
-----------

Die woord mihrab het aanvanklik ’n niegodsdienstige betekenis gehad; dit was ’n spesiale kamer in ’n huis of ’n troonkamer in ’n paleis. Die term is dus deur die Islamitiese profeet Mohammed gebruik vir sy eie privaat gebedskamer. Van daar af was ook toegang tot die aangrensende moskee, en die profeet sou die moskee deur hierdie kamer binnegaan.

Tydens die bewind van die Uthman ibn Affan (*r.* 644–656) het die kalief gelas dat ’n teken teen die muur van die moskee in Medina aangebring word sodat pelgrims maklik kan sien in watter rigting hulle moes bid (dus na Mekka). Later, toe die moskee gerestoureer is, is ’n nis aangebring om aan te dui watter muur die kieblamuur is, en die teken is in die nis geplaas.

Eindelik is algemeen verstaan die nis dui die kieblamuur aan en ’n teken was nie meer nodig nie.
**Anne Hidalgo** (\* 19 Junie 1959 in San Fernando naby Cádiz, Andalusië, Spanje as *Ana María Hidalgo Aleu*) is 'n Franse politikus en lid van die Sosialistiese Party van Frankryk (*Parti socialiste*). Sy het naas Franse ook Spaanse burgerskap. Met haar oorwinning in die munisipale verkiesing van 2014 het Anne Hidalgo die eerste vrou geword wat die amp van burgemeester van Parys beklee.

Anne Hidalgo is in 'n Spaanse werkersgesin gebore - haar vader was as elektrisiën werksaam, haar moeder as naaister. Die gesin het in die 1960's gedurende Francisco Franco se diktatoriese bewind uit Spanje gevlug en hulle in Lyon, Frankryk gevestig waar Anne saam met haar ouer suster grootgemaak is. Sy het Frans vinnig aangeleer en op die ouderdom van veertien Franse burgerskap aanvaar. Ná 'n suksesvolle skoolloopbaan het sy in arbeidsreg gestudeer en was voor haar politieke loopbaan onder meer as werksinspekteur werksaam.

*Grand Paris Express*
---------------------

Die nuwe openbare vervoernnetwerk vir Groter Parys, *Grand Paris Express*, is deel van 'n visioenêre stadsbeplanning wat, aldus Franse politici, van die Paryse agglomerasie 'n 21ste eeuse wêreldmetropool sal maak
Die Paryse metronetwerk word tans stapsgewys gemoderniseer met 'n *Conduite Automatique*-stelsel, dit wil sê geoutomatiseerde moltreinstelle. Hiervoor moet stasies van glaspanele en deure tussen trein en platform voorsien word
In haar beleid fokus Hidalgo op openbare vervoer, die bestryding van lugbesoedeling en sosiale woningsbou. Met die oog op die Olimpiese Somerspele 2024 in Parys is in 2015 'n grootskaalse bouprogram geloods, *Grand Paris Express*, waarvolgens die Paryse moltreinetwerk met vier nuwe geoutomatiseerde asook uitbreidings van bestaande lyne tot 'n totale lengte van 400 km verdubbel sal word. Die program is daarop gemik om Parys se lughawens (Roissy-CDG, Le Bourget en Orly) en voorstede beter by die bestaande openbare vervoernetwerk in te skakel, onder meer deur die bou van 'n kringlyn. Paryse voorstede is tot dusver net deur middel van buslyne met mekaar verbind.
Die gemeente se ou (links) en nuwe (regs) kerkgebou.
Die nuwe kerk is in 1949 langs die oue opgerig.
Die gemeente se medeleraars het die nuwe kerk, ontwerp deur Hendrik Vermooten, se hoeksteen saam op 5 Maart 1949 gelê.
Die **NG Gemeente Mosselbaai** is in 1845 gestig en is die 33ste oudste bestaande gemeente in die hele Kerk en die 23ste oudste in die Sinode van Wes-Kaapland.

Dit was by die teenswoordige Mosselbaai dat die eerste Europeër, Bartolomeus Dias, in 1487 geland het. Hy het die baai Angra dos Vaqueros, die Baai van die Herders, genoem. Náa hom het ook Vasco da Gama in 1497, Joao de Nova in 1501, Manuel de Mesquita Perestrello in 1576, Cornelis Houtman in 1595 en Van Caerden in 1601 die baai binnegevaar om vars water en voedsel te kry. Van Caerden het die huidige naam Mosselbaai aan die plek gegee vanweë die baie mossels wat hy hier uitgehaal het.

Langer as ’n eeu het die Portugese en Hollanders die baai aangedoen tot die stigting van die volksplanting aan die Kaap. Eers vanaf 1787 is die hawe weer gebruik vir die verskeping van graan en het die toenemende handel weer meer gebruik gemaak van die hawe. Die aantal inwoners het mettertyd vermeerder en so het die landdros en heemrade van Swellendam in 1751 by die goewerneur aangeklop om die gereg en die Kerk hierheen uit te brei.

Nadat die gemeente George in 1813 gestig is, het Mosselbaai ’n wyk van daardie gemeente geword. Op 15 Januarie 1845 het die Ringskommissie hier vergader en is die plaaslike gemeente voorlopig afgestig. Die Ringsvergadering het later in dieselfde jaar alles bekragtig. Ds. T.J. van der Riet was die eerste leraar en ná hom is die gemeente in die nagenoeg eerste eeu van sy bestaan deur die volgende bedien: Di. I.G. Horak (1858–’87), D.B. Bosman (1888–’95), D. Wilcocks (1895–’99, 1911–’21), J. Murray (1900–’10), P.W.A. de Klerk (1921–’40), P. de Vos Grobbelaar (1941–’47). Di. D. W. de Villiers (bevestig in 1947) en A.G.S. Gous (1948) was die eerste twee leraars in die tweede eeu van die gemeente se bestaan.

Gedurende 1948 is die eerste medeleraar hier bevestig en vanaf 1952 af is die gemeente deur drie leraars bedien. Die gemeente het toe reeds sy derde kerkgebou opgerig, sale gebou en ’n kinder-inrigting daargestel vir sorgbehoewende en weeskinders. Omstreeks sy eeufees het die gemeente ’n tydperk van vooruitgang en geweldige uitbreiding wat getalle, finansies sowel as verantwoordelikhede betref.

Mosselbaai-Suid het in 1958 van die moedergemeente afgestig en Danabaai in 2004 van eersgenoemde.

Bronne
------

* (nl)  Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. *Ons Kerk Album*. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.