recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Tweede Konsilie van Efese** is in 449 byeengeroep deur keiser Theodosius II van Bisantium. Dit was veronderstel om ’n ekumeniese konsilie te wees, maar het die bynaam "Rowersinode" van pous Leo I gekry omdat ’n paar van die besluite afgedwing is deur die teenwoordigheid van gewapende soldate. Die besluite van die konsilie is twee jaar later herroep deur die Konsilie van Chalcedon.

Aanleiding
----------

In November 448 is die opperab Eutyches in Konstantinopel afgesit deur patriarg Flavianus omdat Eutyches nie wou instem met ’n teologiese formulering wat benadruk het dat Christus twee nature, een goddelik en een menslik, het nie. Eutyches was ’n aanhanger van monofisitisme, die opvatting dat Christus slegs een, goddelike natuur het. Keiser Theodosius II het toe ’n konsilie in Efese byeengeroep.

Die keiser het deur sy uitnodigings na die konsilie gesorg dat dit ’n eensydige samestelling het. Hy moes noodgedwonge die pous van Rome en die vier biskoppe van Konstantinopel, Antiogië, Alexandrië en Jerusalem nooi, maar die res van die teenwoordiges was meestal voorstanders van monofisitisme. Eutyches het ’n groot groep monnike saamgeneem en uit Egipte het ’n groot afvaardiging van monofisiete gekom onder leiding van biskop Dioscorus van Alexandrië. Die keiser self het gesorg vir ’n groep gewapende soldate.

Verrigtinge
-----------

Die konsilie is op 8 Augustus 449 geopen onder die voorsitterskap van die monofisitiese biskop Dioscorus. Pous Leo I se afgesante wou dadelik ’n brief van die pous voorlees waarin hy Eutyches se idees veroordeel en kant kies vir biskop Flavianus. Die voorsitter het dit egter verbied. Nadat Dioscorus ’n gunstige verslag van die proses teen Eutyches gegee het, is die afsetting van die ab ongedaan gemaak. Toe hy Flavianus van Konstantinopel en Eusebius van Dorileum daarna wou afsit, het sommige biskoppe en ’n afgesant van die pous (sy latere opvolger, Hilarius) beswaar gemaak. Hierop het Dioscorus die keiser se gewapende soldate in die kerk laat inkom en die deure laat sluit. Die afgevaardigdes is toe gedwing om vir die afsetting van die twee biskoppe te stem.

Nasleep
-------

Flavianus en Eusebius is verban en die keiser het die besluite van die konsilie goedgekeur. Pous Leo I het die gebeure egter ongeldig verklaar en die konsilie ’n "rowersinode" genoem. Die keiser is kort daarna oorlede en is opgevolg deur Marcianus, wat gou ’n nuwe konsilie byeengeroep het. Die Konsilie van Chalcedon is op 8 Oktober 451 geopen. Hier is al die besluite van 449 by Efese herroep.
Die **Amathole-**, **Amatole-** of **Amatolaberge** is 'n digbebosde bergreeks, geleë in die sentrale deel van die Oos-Kaapprovinsie in Suid-Afrika. Die woord *amathole* beteken *"kalwers"*, en Amathole distrik, wat suid hiervandaan lê, is vernoem na die bergreeks.

Natuurgeskiedenis
-----------------

As deel van die 'Amathole en Stormberg' streek, vorm hierdie berge die mees-oostelike grens van die reuse Kaapse Kusbergreeks en hul styg tot 1 800 meter bo seevlak. Die berghange is dig bedek met Knysna-Amathole inheemse bosse van Geelhout, Witstinkhout, Kaapse okkerneut en ander inheemse bome. Knysna-Amatole inheemse bosse soos by Kologha en Kubusie is van die grootste stukke woud in Suid-Afrika. Die bergtoppe word bedek met blomryke inheemse grasvelde. Albanie-struikbosse kan ook in die omgewing gevind word.

Die bergreeks is bekend vir sy natuurskoon met lowerige woude, rivierlopies, watervalle en wyd-uitgestrekte gesigte. Die sesdaagse Amathole-staptog is een van die gewildste staproetes in Suid-Afrika.

Geologie
--------

Die Amatholeberge se geologie is karaktertrekkend op die Beaufort-groep, wat deel vorm van die Karoo-supergroep. Die sedimentasie is gevorm deur afsaksels in die rivierkanale, vloedvlaktes en moerasse.

Historiese bewoners
-------------------

Hierdie berge – soos meeste ander berge in Suid-Afrika – was oorspronklik die tuiste van Khoisan jagter-versamelaars. Die Nguni-migrasies het die aankoms ingelui van die Xhosa-herders van die noorde af, en daarmee saam die ontworteling van die Khoisan.

Die meeste van vandag se dorpe in die Amatholestreek – soos Adelaide, Bedford, Alice, Cathcart en Fort Beaufort – het ontstaan as militêre buiteposte van die Britse Regering in die 19de eeu, wat die grens van die Kaapkolonie in stand moes hou. Die gevolg was voortdurende grensoorloë tussen die Britse besetters en die Xhosas wat oos van die grens as trekboere geboer het, maar aanhoudend die Britse grens sou oorsteek vir beter weivelde en jurisdiksie op groter grondgebied.

Uiteindelik, ná die terugslae wat hulle in die oorloë gelei het, het die Xhosakrygers teruggetrek in die bebosde klowe en valleie van die Amatholeberge in, en het die Kaapkolonie die militêre poste gebou om hul aanspraak op hierdie grensgebied vir hul boere te behou.

Interessante dorpe
------------------

Uitsig oor die Tyhume-vallei en Hogsbackpas in die Amatholeberge.
King William's Town is die oudste nedersetting in die streek. Die stad het ook 'n groot museum, die Amathole Museum, met heelwat ou, geskiedkundige versamelings.

Aan die voet van die berge, in die dorpie Alice, is die kampus van die Universiteit van Fort Hare geleë.

Stutterheim, aan die voet van die Kologha-reeks na die ooste toe, het aanvanklik as nedersetting gedien vir oud-soldate wat in die 'Amathole-oorlog' geveg het.

Die eerste inwoners van Hogsback was boere gewees. Die dorpie is vandag 'n baie aanloklike vakansiebestemming en daar word dikwels beweer dat die Amatholebos die Engelse skrywer J.R.R. Tolkien tot sy fiktiewe *Mirkwood*-bos in die roman *The Lord of the Rings (Die Heer van die Ringe)* geïnspireer het.

Sien ook
--------

* Lys van bergpieke in Suid-Afrika
* Xhosa grensoorloë
**Elisabeth Amalie Eugenie in Beiere** (München, 24 Desember 1837 – Genève, 10 September 1898) was hertogin in Beiere en prinses van Beiere uit die Huis van Wittelsbach en later – deur haar huwelik met keiser Frans Josef I – keiserin van Oostenryk en vanaf 8 Junie 1867 ook koningin van Hongarye.

Sy is algemeen bekend onder haar bynaam **Sisi**, soos haar familie haar genoem het. Met dié naam onderteken sy ook haar briewe aan haar naastes.

Jeug
----

Elisabeth was die tweede dogter van hertog Maximiliaan Josef in Beiere en prinses Ludovika, dogter van koning Maximiliaan I Josef van Beiere. Met haar sewe broers en susters bring sy 'n gelukkige kindertyd deur in die Hertog Maxpaleis by Ludwigstrasse nr. 8 in München. Die hertooglike familie had ook 'n somerverblyf, Schloss Possenhofen, in Possenhofen aan die Starnberger See. Elisabeth was besonder sorgeloos en meer liberaal opgevoed deur haar vader.

In 1853 begelei die 15-jarige Elisabeth haar moeder en ouer suster Helene op 'n reis na die Oostenrykse Ischl (deesdae Bad Ischl), waar Helene die aandag van haar 22-jarige neef, keiser Frans Josef – wat in Ischl sy 23ste verjaarsdag sou vier – moes trek. Dié val egter op Elisabeth (wat op haar beurt eintlik voorbestem gelyk het vir Frans Josef se broer Karel Lodewyk) en op 24 April 1854 getrou die inmiddels 16-jarige Elisabeth met die inmiddels 23-jarige keiser in die Augustynekerk te Wene.


|  |
| --- |
| Elisabeth van Oostenryk-Hongarye **Huis van Wittelsbach****Gebore:** 24 Desember 1837 **Oorlede:** 10 September 1898 |
| Oostenryk-Hongaarse koninklikes |
| **Vakant**Pos die laaste bekleë deur**Maria Anna van Sardinië** | **Keiseringemalin van OostenrykKoningingemalin van Hongarye en KroasiëKoningingemalin van Boheme**1854–1898 | **Vakant**Pos die volgende bekleë deur**Zita van Bourbon-Parma** |
| **Vakant**Pos die laaste bekleë deur**Maria Anna van Sardinië** | **Koningingemalin van Lombardye–Venesië**1854–1866 | **Pos geskrap** |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 12006777
* BNC: 000110214
* BNE: XX977610
* BNF: cb119929658 (data)
* CANTIC: a11178899
* GND: 118529897
* HDS: 042891
* ISNI: 0000 0001 0858 5304
* LCCN: n50047891
* LNB: 000219655
* NDL: 00620624
* NKC: jn20000700035
* NLA: 61541463
* NLG: 220024
* NLI: 000043181
* NLP: A11920828
* NTA: 072577789
* RERO: 02-A012322572
* The SBN id CFIV164248 is not valid.
* SELIBR: 317026
* SNAC: w67h2qd0
* SUDOC: 028007565
* Trove: 1843190
* ULAN: 500259106
* VIAF: 72185406
* WorldCat Identities: lccn-n50047891

 |
**Elim** in die Strandveld in die Overberg is 20 km suidwes van Bredasdorp geleë. 'n Opvallende kenmerk van die dorp is die witgekalkte rietdakhuise met hul lae werfmure, groentetuine, leislote en vybome.

Geskiedenis
-----------

Toe die sendingstasie by Genadendal te groot raak, besluit die Morawiese Sendinggenootskap in 1824 om die plaas Vogelstruyskraal van Louis du Toit aan te koop om daarop 'n nuwe sendingpos te stig. Op die naam Elim is besluit na aanleiding van Ex. 15:27. Op die dorre Agulhas-kusvlakte was genoeg vars water uit die Nuwejaarsrivier beskikbaar. Hans Pieter Hallbeck was die stigter-sendeling.

Die ou plaashuis van Vogelstruyskraal staan nog aan die westekant van die dorp. In 1974 is die watermeul van 1828 tot nasionale monument verklaar. Hier is die koring van die omgewing gemaal. Voor die biblioteek staan die enigste monument in die land wat die vrystelling van die slawe in 1834 in Suid-Afrika gedenk. Die kerkklok het 'n unieke meganisme en is reeds sedert 1764 in Herrnhut gebruik en is in 1914 hier geïnstalleer.

Omdat die Morawiese kerk die eienaar van die grond is, kon die kerk lank sy oorheersende invloed in die gemeenskap handhaaf. Die sendelinge het nie slegs die Evangelie gebring nie, maar ook hul gemeentelede in allerlei vaardighede onderrig. Daarom het Elim bekend geword vir sy rietdekkers, messelaars en skrynwerkers. Boere verbou vrugte (o.a. druiwe) en groente en hou vee aan. In 'n fabriek word fynbos insluitende dekriet en hakea gedroog vir die uitvoermark. Reeds meer as 150 jaar word sewejaartjies (*Helichrysum* en *Helipterum* spp.) gedroog vir Europese bloemiste. *Erica regia*, die Elim-heide, groei in die omgewing.

Met die amptelike sensus van 1891 was hier 1 150 inwoners. Die huidige inwonertal word op 1 400 beraam.

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Howard, Leslie en Phillips, Keith: Overberg Tapestry. BPR Publishers. ISBN 0-958-47661-6
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 4. Kaapstad: Nasou, 1971. ISBN 0-625-00320-9
| **Hiboniet** |
| --- |
|    |
| Formule | CaAl12O19  |
| Onsuiwerhede | Fe,Ti,V,Cr,Ce,Mg,Si  |
| Nickel-Strunz (10) | 4.CC.45    |
| Kleur | bruin tot swart opaak  |
| Hardheid | 7,5 – 8 (Mohs)  |
| Digtheid | 3,83 - 3,85 g/cm3  |
| Dubbelbreking | eenassig (-)  |
| RI-waardes | nω = 1.807 nε = 1.790 n = 1.807  |
| Kristalsisteem | heksagonaal  |
| Ruimtegroep | P6₃}/mmc   |
| Eenheidsel | a = 5.613(1) Å, c = 22.285(8) Å |
| \* Lys van minerale |

**Hiboniet** is 'n mineraal met die formule CaAl12O19 wat op Madagaskar gevind word maar ook in meteoriete aangetref word. Ander metaalatome soos yster, vanadium, chroom en titaan kan aluminiumatome vervang. Die kleur van 'n hibonietkristal word bepaal deur die onsuiwerhede.  Die mineraal is na die Franse geoloog Paul Hibon vernoem wat dit in 1955 as swart of deurskynende korrels in die alluviale toriantiet en flogopiet-afsettings van Esiva in die provinsie Toliare (Tuléar) van Madagaskar gevind het.  Van die hibonietkristalle word as juweel aangewend.

Die kristalstruktuur bevat vyf verskillende aluminiumposisies. Al(1), Al(3) en Al(4) is oktaëdries, die Al(2)-posisie is tetraëdries en Al(5) is 'n taamlik ongewone trigonale bipiramide wat 'n 5-omringing verteenwoordig. Yster kan in aldrie posisies voorkom maar Mössbauer-gegewens wys dat dit veral as Fe2+ in 5-omringing optree. Dit is dalk naas 'n Ti4+-ioon in 'n Al(3)-oktaëder wat 'n vlak met Al(5) deel.

Meteoriete
----------

Hiboniet word as kalsium-aluminiumryke insluitsels (CAI's) in meteoriete gevind en hulle word as van die oudste onveranderde materiale van die sonnestelsel beskou. Plaatvormige hibonietkristalle in CM2-chondriete het isotoopverhoudings wat baie afwyk maar in teenstelling tot CAI's in die CV-condreite het dit nouliks reste van die uitgestorwe oerisotoop 26Al. Hulle is waarskynlik reeds gevorm voor 'n varse stroom van 26Al die sonnestelsel bereik het. Dit lewer inligting oor gebeurtenisse in vroegste tye van die Chaotium (die Nefelium en Erebrium). 
Die hibonietkristalle bevat ook edelgasse soos neon en die 23Ne/22Ne-isotoopverhouding wys dat die kosmiese straling van die vroeë son energetieser gewees het as wat dit nou is. Dit lewer inligting oor 'n later fase (die Hiperitium).
Die **Eiland-Keltiese Tale** is volgens een vorm van klassifikasie een van die hooftakke van die Keltiese tale. Die ses hedendaagse Keltiese tale is almal Eiland-Keltiese tale en kan verdeel word in:

* die Goideliese tale (Iers-Gaelies, Skots-Gaelies en Manx-Gaelies); en
* die Britoniese tale (Bretons, Kornies en Wallies).

Kaart van die diachroniese uitbreiding van Keltiese stamme in Europa volgens 19de eeuse hipoteses:
   Kerngebied van die Hallstatt-beskawing (6de eeu v.C.)

   Grootste Keltiese magsuitbreiding in die 3de eeu v.C.

   Lusitaanse gebied van Iberië waar die presiese Keltiese invloed nie duidelik is nie

   "Ses Keltiese nasies" wat ook tans nog met 'n beduidende aantal sprekers van Keltiese tale spog

   Huidige Keltiese taalgebied

Die term "Eiland-Kelties" verwys na die oorsprong van die tale in die Britse Eilande teenoor die nou uitgestorwe Vasteland-Keltiese tale wat op die Europese vasteland gepraat is en in Anatolië. Daar bestaan 'n teorie dat die Britoniese en Goideliese tale saam in die eilande ontwikkel het en dat dit 'n gemene voorouer het wat jonger is as enige wat gedeel word met Vasteland-Keltiese tale soos onder andere Keltiberies, Gallies, Galaties en Leponties, wat nou almal reeds lankal uitgestorwe is. Let daarop dat hoewel Bretons vandag op die Europese vasteland gepraat word dit deur immigrante uit Brittanje na die weste van Frankryk gebring is en nie daar ontstaan het nie.

Voorstanders van die Eiland-Kelties hipotese wys op die gedeelde innovasies van Eiland-Keltiese tale, insluitend *inflected prepositions*, gedeelde gebruik van sekere werkwoord *particles* en Werkwoord-Onderwerp-Voorwerp, woordvolgorde. Hulle stel dat 'n verdeling wat die Britoniese tale en Gallies (P-Kelties) aan een kant plaas, en die Goideliese tale saam met Keltiberies (Q-Kelties) aan die anderkant 'n oppervlakkige verdeling is (i.e. gegrond op 'n feneomeen te wyte aan taalkontak), aangesien die klankverskuiwing (Q na P) onafhanklik in die voorlopers van Gallies en Brithonies kon plaasgevind het. 

Die familieboom van Eiland-Kelties is dus as volg:

* **Eiland-Kelties**
	+ Goidelies
		- Primitiewe Iers
		- Oud-Iers
		- Middel-Iers
			* Iers-Gaelies
			* Skots-Gaelies
			* Manx-Gaelies
	+ Bretonies
		- Pikties
		- Brits
			* Kumbries
			* Oud-Wallies
				+ Middel-Wallies
					- Wallies
			* Suidwestelike Bretonies
				+ Bretons
				+ Kornies
Subduksie van 'n oseaniese plaat onder 'n kontinentale plaat
'n **Eilandboog** is 'n tipe argipel of eilandgroep wat deur plaattektoniek gevorm word wanneer een oseaniese tektoniese plaat onder 'n ander een afgedruk word en magma produseer. Dit is 'n soort vulkaanboog. Gedeeltelike smelting van die  mantel genereer lae-digtheid kalk-alkaliese magma wat drywend na bo styg om die litosfeer van die boonste plaat te deurdring en dan uitgestoot te word. Die vulkaanketting wat veroorsaak word het 'n boogvorm, en wel ewewydig aan die konvergerende plaatgrens en konveks teenoor die onderskuiwende plaat. Verwering en erosie van die vulkaanrotse produseer swart-groen strande wat uit oliviene sand bestaan wat van die vulkaniese keëls ge-erodeer is.

Aan die subduksiekant  van die eilandboog vorm 'n diep en noue seetrog wat die spoor op die aardoppervlak is van die grens tussen die neerdalende en oorskuiwende plate verteenwoordig. Die trog word veroorsaak deur die wrywing van die subduksieplaat wat die voorste punt van die boonste plaat afwaarts trek. Groot wrywingskragte verhit die rotswande van beide plate in die gebied. Veelvuldige aardbewings vind langs die grens plaas met seismiese episentra al hoe dieper onder die eilandboog geleë.

Oseaanbekkens wat deur die ondergang verminder word, word "oorblyfsel-oseane" genoem aangesien dit geleidelik sal krimp tot dit nie meer bestaan nie en in die volgende orogeniese botsing vergruis sal word. Die proses vind herhalend in die geologiese geskiedenis van die aarde plaas.

Eilandboë
---------

* Aleoetiese Eilande
* Crozeteilande
* Koerile
* Japan
* Filippyne
* Mariana-eilande
* Tonga en Kermadec-eilande
* Ryukyu-eilande
* Ogasawaraeilande
* Andaman en Nicobar-eilande
* Mentawai-eilande
* Klein-Soenda-eilande
* Tanimbar en Kai Eilande
* Solomoneilande
* Klein Antille
* Suid-Georgië en die Suidelike Sandwicheilande
* Sundaboog
* Nieu-Seeland
**Pije** (voorheen ook **Pianchi**; oorlede 721 v.C.) was ’n koning van Koesj en die stigter van die 25ste Dinastie van Antieke Egipte. Hy het van 753/752 tot 722 v.C. oor Egipte regeer vanaf die stad Napata in Nubië, in die hedendaagse Soedan.

Naam
----

Pije het twee troonname aangeneem: **Oesimare** en **Sneferre**. Hy was passievol oor die aanbidding van die god Amoen en het die tempel van Amoen by Djebel Barkal, wat deur Toetmoses III van die Nuwe Ryk laat bou is, gerestoureer.

Oorwinning oor Egipte
---------------------

As heerser van Nubië en Bo-Egipte het Pije die rusies tussen Egipte se leiers tot sy voordeel gebruik deur Nubië se mag verby Thebe tot in Benede-Egipte uit te brei. Nadat farao Tefnacht van Saïs ’n koalisie gevorm en die stad Herakleopolis aangeval het, het dié se koning, Peftjauawybast, Pije se hulp gevra. Pije het Middel- en Benede-Egipte in sy 20ste bewindsjaar binnegeval. Sy oorwinning in die veldtog is aangeteken op sy Oorwinningstele by Djebel Barkal.

Hierna het hy noord getrek en verskeie stede soos Hermopolis en Memphis ingeneem. Tefnakht het gevlug en persoonlik sy nederlaag erken in ’n brief aan Pije. Tevrede met sy oorwinning, het Pije suid na Thebe gevaar en van daar na sy vaderland, Nubië, teruggekeer. Hy het Egipte van hier af regeer en nooit na dié land teruggekeer nie.
**Annegret Kramp-Karrenbauer** (Duitse uitspraak: [ˈʔanəɡʁeːt ˈkʁamp ˈkaʁənˌbaʊ̯ɐ]; gebore 9 Augustus 1962), soms na verwys volgens haar voorletters **AKK**, is 'n Duitse politikus en sedert 2018 die leier van die Christelik Demokratiese Unie (CDU) in opvolging van Angela Merkel. Sy was van Julie 2019 tot Desember 2021 ook minister van Verdediging gewees. Sy dien voorheen as sekretaris-generaal van die party en as minister-president van Saarland van 2011 tot 2018 en word sodoende die eerste vrou om die Saarlandse regering te lei en die vierde vrou in Duitsland om 'n deelstaatsregering te lei. Kramp-Karrenbauer word as sosiaal konserwatief beskou, maar op die linkse vleuel van die CDU in terme van ekonomiese beleid, en is al as 'n sentris beskryf. Sy is 'n aktiewe Katoliek en het op die Sentrale Komitee van Duitse Katolieke gedien.

Politieke standpunte
--------------------

### Buitelandse beleid

#### Verbale aanval op Italië

In Mei 2019 het Kramp-Karrenbauer in 'n onderhoud met Europese dagblaaie die Italiaanse regering aangeval en die regeringsparty Lega daarvan beskuldig dat dit 'n vyandelike beleid teenoor die Europese Unie sou steun. Italiaanse ekonomiese bande met Rusland en die Volksrepubliek China het sy as moontlike "sorgwekkende pogings" van dié twee lande beskryf om invloed op Italië se beleid uit te oefen.

Die Italiaanse regering en ondernemings het belangstelling vir die Chinese projek van 'n nuwe Syroete getoon wat handelsbetrekkinge tussen Europa en China sal verstewig, terwyl Rusland tradisioneel 'n belangrike afsetmark vir Italiaanse luukse produkte soos skoene en landbougoedere is.

### Meningsvryheid

In Mei 2019 sorg Kramp-Karrenbauer vir omstredenheid toe sy vir die inperking van meningsvryheid op die internet gevra het nadat haar party in 'n video op YouTube gekritiseer is. Alhoewel die Duitse grondwet vryheid van spraak beskerm, meen Kramp-Karrenbauer dat menings tydens verkiesingsveldtogte gereguleer moet word.
Die **Raad op Finansiële Dienste** (**RFD**; Engels: Financial Services Board, FSB) is 'n onafhanklike instelling in Suid-Afrika wat deur wetgewing (Wet op die Raad op Finansiële Dienste 97 van 1990) daargestel is om die bankverwante finansiële dienste in Suid-Afrika te reguleer in die openbare belang. Die raad se kwaliteitsbestuurstelsel is ISO 9001 gesertifiseer.

Geskiedenis
-----------

Die totstandkoming van die raad het gevolg op die aanbevelings van die Van Der Horst Komitee in 1990. Die Wet op Finansiële Advies en -Tussengangerdienste (Engels: FAIS - Financial Advisory and Intermediate Services Act) het in 2002 in werking getree en die raad se gesag is daarmee uitgebrei tot sekere aspekte van die optrede in die bankwese.

Wetgewing
---------

Die wetgewing waarmee die Raad op Finansiële Dienste belas is om oor toesig te hou is:

* Wet op Pensioenfondse, 24 van 1956
* Wet op Onderlinge Bystandsverenigings, 25 van 1956
* Wet op Finansiële Instellings (Beskerming van Fondse), 28 van 2001
* Wet op die Finansiële Toesig oor die Padongelukkefonds, 8 van 1993
* Wet op die Toesig oor die Rasionalisering van Finansiële Instellings, 32 van 1996
* Wet op Langtermynversekering, 52 van 1998
* Wet op Korttermynversekering, 53 van 1998
* Wet op Inspeksie van Finansiële Instellings, 80 van 1998
* Wet op Handel met Voorkennis, 135 van 1998
* Wet op Finansiële Advies en -Tussengangerdienste, 37 van 2002
* Wet op die Beheer van Gesamentlike Bellegingsskemas, 45 van 2002
* Wet op Sekuriteite Dienste, 36 van 2004
Isabella Rossellini, een van die sterre van die neo-noir-prent *Blue Velvet*, en die regisseur, David Lynch, kom in 1987 op die Cannes-rolprentfees aan.
**Neo-noir** (van die Griekse *neo*, "nuut", en die Franse *noir*, "swart") is ’n styl wat in moderne rolprente aangetref word met soortgelyke elemente as in die ouer film noir, maar met nuwer temas, inhoud, styl, visuele elemente of media wat in die klassieke weergawes afwesig was.

Die term film noir (Frans vir "swart" of "donker" rolprent) is in 1946 geskep vir Hollywood-misdaaddramas van die 1940's en 1950's met ’n swak verligte, swart-wit visuele styl en sekere ander elemente.

Prente wat sedert die 1960's gemaak is, gebruik soms dieselfde elemente as film noir en is dikwels onafhanklike flieks. Eers in die 1970's is neo-noir as ’n aparte genre begin beskou. Die term is egter vaag en baie mense het dit al gekritiseer, soos James M. Cain, die skrywer van *The Postman Always Rings Twice* en *Double Indemnity*, en die fliekkenner Robert Arnett.
Die supermassiewe swartkolk in die middel van die groot elliptiese sterrestelsel Messier 87 in die sterrebeeld Maagd. Sy massa is na raming miljarde kere so groot soos die Son s'n.
 Dit is die heel eerste swartkolk wat regstreeks afgeneem is, deur die Event Horizon Telescope. Die foto is op 10 April 2019 uitgereik.
’n **Supermassiewe swartkolk** is ’n swartkolk met ’n massa van tussen 105 en 1010 sonmassas. Wetenskaplikes is oortuig daarvan daar is supermassiewe swartkolke in die middel van die meeste sterrestelsels, ook ons eie Melkweg.

Vorming
-------

Hoe supermassiewe swartkolke vorm, is nog onduidelik. Astrofisici stem saam dat wanneer ’n swartkolk in die middel van ’n sterrestelsel voorkom, dit kan groei deur materie aan te trek en met ander swartkolke saam te smelt. Die vorming van gewone (stergrootte) swartkolke wat ontstaan nadat ’n ster ingeplof het, is wyd bestudeer en deur waarnemings bevestig.

Dit lyk egter of daar ’n gaping tussen stellêre en supermassiewe swartkolke is. Eersgenoemde word gevorm wanneer ’n ster die einde van sy leeftyd bereik en kan tot sowat 33 sonmassas wees. Die minimum grootte van ’n supermassiewe swartkolk is ’n paar honderdduisend sonmassas. Dit lyk of daar baie min swartkolke tussen hierdie uiterstes voorkom, wat daarop dui dat hulle op verskillende maniere gevorm word. Daar is ook aanduidings dat supermassiewe swartkolke redelik vroeg in die heelal ontstaan het, toe dit minder as ’n miljard jaar oud was.

Sterrekundiges is seker daarvan ’n supermassiewe swartkolk kom in die middel van die Melkweg voor. Dit is sowat 26 000 ligjare van ons sonnestelsel af, in ’n streek genaamd Sagittarius A\*.
Suomi KP/-31.
Die **Suomi KP/-31** ( Fins : *Suomi-konepistooli m/31*, Engelsː*Finland-submachine gun mod. 1931*) is 'n submasjiengeweer (SMG) van Finse ontwerp wat hoofsaaklik tydens die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Dit is 'n afstammeling van die M-22-prototipe en die KP/-26-produksiemodel, wat in 1925 aan die publiek bekendgestel is. Dit is in 1931 in Finland in gebruik geneem en tot in die 1980's in gebruik gebly.

Die Suomi KP/-31 word deur baie as een van die suksesvolste masjiengewere van die Tweede Wêreldoorlog beskou. Dit het ook 'n diepgaande uitwerking op die konflik buite Finland gehad, aangesien die Sowjet-owerhede, wat afwysend oor submasjiengewere was, deur die Finse magte in die Winteroorlog van 1939–1940 oortuig van hul noodlottige doeltreffendheid. Sy 71-rondte drommagasyn is later gekopieer en deur die Sowjette aangeneem vir hul PPD-40 en PPSh-41. Alhoewel dit 'n relatief vroeë ontwerp was, was die Suomi 'n formidabele wapen: hoogs beheerbaar en met akkuraatheid beter as dié van die massavervaardigde PPSh-41. Dit is swaarder as die PPSh wat die terugslag goed absorbeer, en het ook dieselfde buitengewone hoë vuurtempo sowel as 'n ewe groot magasynkapasiteit. Die een groot nadeel daarvan was sy hoë produksiekoste, wat gelei het tot die latere bekendstelling van die KP/-44, 'n getroue kopie van die Sowjet PPS-43 maar met die gebruik van die bestaande magasyne en drommagasyne vir die KP/-31.

Die M-22 en KP/-26 is vervaardig deur Konepistooli Oy, gestig deur Meester Pantserman Aimo Lahti, kaptein V. Korpela, luitenant Y. Koskinen en luitenant L. Boyer-Spoof. Die Suomi KP/-31 is ontwerp deur Koskinen en Lahti.
Die **Supermarine Attacker** is 'n Britse vegvliegtuig wat ontwerp is sodat die Britse Lugmag so gou as moontlik nog 'n vegvliegtuig in diens kon kry. Hulle het eenvoudig 'n Rolls-Royce Nene-motor met die vlerke en onderstel van die suiermotor aangedrewe Supermarine Spiteful gekombineer. Die gevolg was 'n straalvliegtuig met 'n stertwiel konfigurasie. Die prototipe het sy nooiensvlug op 27 Julie 1946 voltooi; hulle is egter eers in Augustus 1951 in diens gestel en dan wel met die Britse Vloot. Teen daardie tyd het die Britse Lugmag die vliegtuig nie meer geskik gevind vir hulle behoeftes nie. 

Die stertwiel konfigurasie het landing op die dek van 'n vliegdekskip bemoeilik, maar omrede dit die eerste operasionele straalvliegtuig vir die Vloot was, is daarmee volhard. Hulle is onttrek uit die voorste linies in 1954. 'n Klompie was ook verskaf aan die Pakistani Lugmag waar hulle as land gebaseerde vliegtuie gebruik is.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Supermarine Attacker F.Mk 1:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Rolls-Royce Nene 3 turbostraal. |
| Kraglewering per motor | 2 271 stukrag |
| Vlerkspan | 11,25 m |
| Lengte | 11,43 m |
| Hoogte | 3,02 m |
| Vlerkoppervlakte | 21,0 m2 |
| Maks. opstygmassa | 5 539 kg |
| Maks. snelheid | 950 km/h |
| Operasionele hoogte | 13 715 m |
| Togafstand | 950 km |
| Klimvermoë | 1 936 m per minuut |
| Bewapening | Vier 20.0 mm kanonne in vlerke. |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Mahmoed II** (Ottomaanse Turks: محمود ثاني, moderne Turks: II.Mahmut; 20 Julie 1785 – 1 Julie 1839) was van 1808 tot 1839 sultan van die Ottomaanse Ryk. Hy was die seun van sultan Abdülhamid I en is veral bekend vir sy omvattende militêre en regshervormings. Hy en sy broer, Mustafa IV, wat hy opgevolg het, was die laaste oorblywende manlike lede van die Huis van Osman ná die moord op hul neef, die hervormer Selim III.

Selim het groot hervormings probeer deurvoer, maar dit was nie gewild onder die paleiswag nie. Hulle het gerebelleer, Selim laat gevange neem en Mustafa op die troon geplaas. Intussen het ’n groot leër onder aanvoering van ’n voorstander van die hervormings na Konstantinopel opgeruk om Selim te red. In ’n poging om sy posisie te verseker het Mustafa gelas dat Selim en Mahmoed vermoor word. Selim is vermoor, maar Mahmoed het weggekruip.

Die leër het Mustafa by hul aankoms in die hoofstad van die troon gesit en deur Mahmoed vervang. Mahmoed het die hervormings van sy neef voortgesit. Hy het ook die paleiswag in 1826 ontbind en die Tanzimat-hervormings in 1839 begin om die Ottomaanse Ryk te moderniseer. Dit het ’n onmiddellike effek gehad op die sosiale en regsaspekte van die Ottomane se lewe, soos Europese klere, argitektuur, wette, ens.

Mahmoed is in 1839 aan tering dood. Hy is opgevolg deur sy seun Abdülmecid I.

Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia

| * l
* b
* w
Ottomaanse sultans volgens tydperk |
| --- |
| Opgang (1299-1453) | 
* Osman I
* Orhan
* Murat I
* Bajezid I
* (Tussenregering)
* Mehmet I
* Murat II
* Mehmet II

 |  |
| Groei (1453–1683) | 
* Bajezid II
* Selim I
* Süleyman die Manjifieke
* Selim II
* Murat III
* Mehmet III
* Ahmet I
* Mustafa I
* Osman II
* Murat IV
* Ibrahim
* Mehmet IV

 |
| Stagnasie (1683–1827)  | 
* Süleyman II
* Ahmet II
* Mustafa II
* Ahmet III
* Mahmoed I
* Osman III
* Mustafa III
* Abdülhamid I
* Selim III
* Mustafa IV
* Mahmoed II

 |
| Verval (1828–1908) | 
* Abdülmecid I
* Abdülaziz
* Murat V
* Abdülhamid II

 |
| Ondergang (1908–1923) | 
* Mehmet V
* Mehmet VI
* Abdülmecid II

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb15630631f (data)
* GND: 124530877
* ISNI: 0000 0001 1619 3415
* LCCN: n88252103
* MusicBrainz: 53bda8e1-048a-4d13-a242-48a47abb569f
* NKC: jn20000701123
* NLG: 147632
* NLP: A11832666
* SUDOC: 164516069
* TDVİA: mahmud-ii--osmanli
* VIAF: 35392079
* WorldCat Identities: lccn-n88252103

 |
Franck Montagny jaag vir Super Aguri in die 2006 Franse Grand Prix.
**Super Aguri F1** was 'n renmotorspan wat van 2006 tot 2008 aan Formule Een-renne deelgeneem het. Die span, gestig deur die voormalige F1-bestuurder Aguri Suzuki, was in Tokio, Japan, gebaseer, maar was vanuit die voormalige Arrows-fabriek in die Leafield Tegniese Sentrum te Oxfordshire, bedrywig. Daar is na die motors Super Aguri Hondas verwys, en die span het in 'n sekere mate as 'n nie-amptelike Honda 'B'-span gefunksioneer. Nadat hulle twee jaar en 4 maande aan die kampioenskap deelgeneem het, het die span hul onttrek aan F1 na 4 wedrenne in die 2008 seisoen weens finansiële probleme. Gedurende die span se tyd in die sport het dit 4 punte behaal. Al hierdie is deur Takuma Sato aangeteken gedurende die 2007-seisoen.

Skepping van die span
---------------------

Honda het die uitkoop van British American Racing aan die einde van 2005 voltooi en Jenson Button as eerste jaer behou, maar Takuma Sato met Rubens Barrichello vervang nadat Sato in daardie jaar slegs 'n enkele punt behaal het, wat sy tweede seisoen was. In Japan het openbare druk en Sato se volgehoue gewildheid Honda oorreed om Sato te help om voort te gaan om aan Formule Een deel te neem. Dit het die skepping van Super Aguri se F1-projek en die enjinvoorsiening van Super Aguri se moedermaatskappy Honda beïnvloed.
Die **Supercars-kampioenskap** (ook bekend as die **Virgin Australië Supermotorampioenskap** vir borgskapdoeleindes en dikwels verkort tot net **Super** of sy ou naam **V8 Super**) is 'n toermotorrenkategorie wat gebaseer is in Australië en gehou word as 'n internasionale reeks onder die Fédération Internationale de l'Automobile (FIA)-regulasies.

Supercar-renne vind in al die Australiese state en die Noordelike Gebied plaas, met die Australiese Hoofstadgebied wat voorheen die Canberra 400 gehouisves het. 'n Internasionale ronde word gehou in Nieu-Seeland, terwyl dit al voorheen gehou is in China, Bahrein, die Verenigde Arabiese Emirate en die Verenigde State van Amerika. 'n Nie-kampioenskapsbyeenkoms is ook gehou ter  ondersteuning van die Australiese Grand Prix.

Renformate wissel vir byeenkomste met snelrenne tussen 100 en 200 kilometer in lengte, straatrenne tussen 125 en 250 km in lengte, en twee-bestuurder-uithourenne gehou by Sandown, Bathurst en die Gold Coast. Die reeks word uitgesaai in 137 lande en het 'n gemiddelde bywoning van meer as 100,000, met meer as 250,000 toeskouers by groot geleenthede soos die Clipsal 500.
Vise-lugmaarskalk **Richard Ernest Saul**, CB DFC (16 April 1891 - 30 November 1965) was 'n vegvlieënier tydens die Eerste Wêreldoorlog en 'n senior bevelvoerder van die Britse Koninklike Lugmag (RAF) tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Vroeë jare
----------

Saul is in 1891 in Dublin, Ierland, gebore. Aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog was hy 'n tweede luitenant in die Royal Army Service Corps, maar teen 1916 was hy 'n Flying Officer (verkenner) by 16 Eskader van die Leër se Royal Flying Corps.  Gedurende die oorlog het hy gevorder tot bevelvoerder van 4 Eskader en na die wapenstilstand lei hy 7 Eskader en daarna 12 Eskader. In 1925 neem hy die bevel van nr. 2 Eskader oor. As 'n ywerige sportman het Saul rugby en hokkie vir die RAF gespeel; en in beide 1928 en 1932 was hy die RAF-tenniskampioen. 

In September 1933 word Saul aangestel as die bevelvoerende offisier van 203 Eskader wat uit Basra in Irak opereer het. In 1935 lei Saul 'n vlug van vlieënde bote van sy eskader op 'n langafstandvlug van Plymouth na Basra.

Tweede Wêreldoorlog en daarna
-----------------------------

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was Saul vanaf 1939 lugoffisier by Groep 13, lugoffisier by Groep 12 vanaf 1940, en vanaf 1943 'n lugoffisier in die Oostelike Middellandse See.

Saul het op 29 Junie 1944 uit die RAF getree en was daarna die voorsitter van die Verenigde Nasies se Hulp- en Rehabilitasie- administrasie op die Balkan.  Daarna tree hy op as ondervoorsitter van die Internasionale Vervoerkommissie in Rome. Nadat Saul Rome in 1951 verlaat het, het hy as bestuurder van die Universiteit van Toronto se boekwinkel gewerk totdat hy uiteindelik in 1959 afgetree het. Richard Saul is op 30 November 1965 oorlede nadat hy twee dae tevore deur 'n motor getref is.
Giant's Causeway
Heksagonale basaltkolomme
Die **Giant's Causeway** is 'n rotsformasie van vulkaniese oorsprong en een van die natuurwonders van Ierland, geleë langs die noordkus van die Noord-Ierse graafskap Antrim, sowat drie myl (4,8 km) noordoos van Bushmills en sowat 60 myl (100 km) noordwes van Belfast. Die formasie, wat sy ontstaan aan afkoelende lawastrome te danke het, bestaan uit sowat 40 000 simmetriese vertikale basaltkolomme met hoogtes van tot ses meter wat inmekaarpas soos 'n heuningkoek (en vind sy voortsetting anderkant die Ierse See in Skotland). Dit is deur Unesco in 1986 tot wêrelderfenisgebied verklaar. Binne die Verenigde Koninkryk het dit sedert 1987 die status van nasionale natuurreservaat. 

Die grootste deel van die Giant's Causeway is tans in besit van die *National Trust* wat ook as bestuursliggaam optree en 'n besoekersentrum naby die rotsformasie opgerig het. Terwyl die *Trust* 'n toegangsgeld vra vir die sentrum, het die publiek gratis toegang tot die rotsformasie via 'n voetpad of per bus. Die res van die terrein is in staatsbesit as *Crown Estate* en in die besit van 'n aantal privaat grondeienaars.
Die **Tiber** (Latyn: *Tiberis*; Italiaans: *Tevere*, [ˈteːvere]) is 'n groot suid-vloeiende rivier in Italië. Die rivier, met 'n lengte van 406 km, is die derde langste rivier in Italië na die Po en Adige.

Die Tiber ontspring in die Apennyne naby Berg Fumaiolo by Verghereto in die streek Emilia-Romagna van Italië. Aansluitend vloei die Tiber in 'n suidelike rigting deur die streke Toskane, Umbrië en Latium, voordat hy die Italiaanse hoofstad Rome bereik. Net wes van Rome mond die rivier tussen Ostia en Fiumicino in die Tirreense See (Middellandse See) uit.

Die Tiber was van oudsher die natuurlike verkeersaar van Latium en sy monding die ankerplek vir seevaarders langs 'n kus wat arm aan natuurlike hawens is. In die vroeë Romeinse periode het die rivier daarnaas 'n natuurlike grens tussen Latynsprekende Romeine en Etruskers in die noorde gevorm.

Geskiedenis
-----------

Romeinse beeldhouwerk van die Tiber as Romeinse god Tiberinus
Pouse Formosus en Stefanus VI tydens die "kadawersinode"
Die Tiber speel sedert die beweerde stigting van die stad Rome deur die tweelingbroers Romulus en Remus in 753 v.C. 'n belangrike rol in die Romeinse geskiedenis. Dit begin reeds met hul blootstelling in 'n mandjie aan die Tiber.

Die Tiber het van die begin af die stad Rome met die hawestad Ostia (tans ter onderskeiding van die moderne nedersetting Ostia Antica genoem) aan die Middellandse See verbind. Tydens die Puniese Oorloë in die 3de eeu v.C. het Ostia Rome se vernaamste vlootbasis begin vorm en later die belangrikste hawe vir die invoer van koring, olyfolie en wyn uit die Romeinse kolonies rondom die Middellandse See geword. Die Tiber was ook 'n deel van die Romeinse rioolstelsel en veroordeelde kriminele is dikwels in die rivier gegooi.

Tydens die Slag van die Milviaanse brug op 27 Oktober 312 het Konstantyn die Grote sy medekeiser Maxentius verslaan en toe alleenheerser van die Romeinse Ryk geword. Vervolgens het Maxentius met sy swaar wapenrusting in die Tiber geval en verdrink. Hierdie gebeurtenis was vir die Christendom se opkoms in die Romeinse Ryk van kardinale belang.

Tydens die "Kadawersinode" in 897 is die lyk van Pous Formosus op bevel van Pous Stefanus VI (VII) opgegrawe en toe in die rivier gegooi. 'n Monnik het die lyk uit die rivier gehaal en begrawe. In November 897 het Pous Theodorus II die besluite van die kadawersinode geannuleer en Formosus in die Sint Pieterskerk laat begrawe. Later het Pous Sergius III die lyk weer laat opgrawe, dit laat onthoof en weer in die Tiber gegooi.

Die toegeslikte kanaal van Trajanus, wat Rome, die Tiber, die Middellande See en die hawe Porto met mekaar verbind het, is in 1612 deur Pous Paulus V heropen en bestaan tot vandag toe. Paulus V het ook antieke akwadukte laat herstel.

Omdat die Tiber met Rome geïdentifiseer word, het die uitdrukkings "deur die Tiber swem" en "die Tiber oorsteek" die Protestantse snelskrifterm vir die bekering tot die Rooms-Katolieke geloof geword. Dit is veral algemeen indien die bekeerling 'n Anglikaan is, en die teenoorgestelde word as "swem deur die Teems" en "die Teems oorsteek" beskryf.
**Roshen** is 'n Oekraïense vervaardiger van lekkergoed wat deur die politikus en sakeman Petro Porosjenko besit word. Dit verenig lekkergoedfabrieke in die Oekraïense stede Kijif, Winnitsja, Marioepol en Krementsjoek asook in Klaipėda, Litaue, en Lipetsk, Rusland, onder een dak. Die naam van die maatskappy is afgelei van die eienaar se getranslitereerde van in Engels, Po**roshen**ko. Alle produkte word onder die handelsnaam Roshen bemark. 

Die maatskappy vervaardig 'n groot reeks lekkergoed, maar staan veral bekend vir sy sjokoladelekkers en koeke wat in die Karl Marx-sjokoladefabriek in Kijif vervaardig word. Daarnaas word 'n groot verskeidenheid minder gesofistikeerde produkte met 'n tradisioneel hoë sjokolade-inhoud in die laer prysklas aangebied. Roshen is die markleier in die gebied van die voormalige Sowjetunie, maar voer sy produkte ook na lande in die Europese Unie, Verenigde State, Kanada en Israel uit.

In 2012 is Roshen met sy jaarlikse produksievolume van 450 000 ton 18de gelys in die internasionale lekkergoedbedryf se *Candy Industry Top 100*, 'n lys van die wêreld se grootste lekkergoedvervaardigers. Voordat die Russiese Federasie invoere van Roshen-produkte weens beweerde vals etikettering in Julie 2013 verbied het, het verkope op die Russiese mark sowat 40 persent van Roshen se totale omset verteenwoordig.
**Kamehameha I** (Kalani Paiʻea Wohi o Kaleikini Kealiʻikui Kamehameha o ʻIolani i Kaiwikapu kauʻi Ka Liholiho Kūnuiākea; omstreeks 1758 - 8 of 14 Mei 1819), ook bekend as **Kamehameha die Grote**, was die stigter en eerste heerser van die Koninkryk Hawaii.

Vroeë jare
----------

Kamehameha (by geboorte bekend as **Paiea**), is gebore vir Kekuʻiapoiwa II, die niggie van Alapainui, die troonrower van die eiland Hawaii wat die twee wettige erfgename van Keaweʻīkekahialiʻiokamoku tydens 'n burgeroorlog vermoor het. Sy vader word aangegee as Keōua Kalanikupuapa'ikalaninui, maar die Hawaise historikus Samuel Kamakau sê die Maui-monarg Kahekili II het Kamehameha by geboorte aangeneem, soos wat destyds die gebruik was. Kamakau glo dit is hoekom Kahekili II dikwels Kamehameha se vader genoem word.

Koning Kalakaua het geskryf dié gerugte is skandalig en die gevolg van jaloesie van later jare. Ongeag die gerugte, was Kamehameha 'n afstammeling van Keawe deur sy moeder, Kekuʻiapoiwa II; Keōua het hom as sy seun erken en hy word as sulks deur al die monarge en die meeste genealoë erken. Dit is onseker wanneer hy gebore is.

Bewind
------

Nadat Kamehameha aan die bewind gekom het, het hy die eilande van Hawaii verenig as die Koninkryk Hawaii. As heerser het hy stappe geneem om te verseker dat die eilande ná sy dood 'n verenigde ryk bly. Hy het belasting gebruik om handel met Europa en die VSA te bevorder. Hy het baie vroue en kinders gehad, maar het sowat die helfte van hulle oorleef.

Kamehameha is op 8 of 14 Mei 1819 oorlede.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kamehameha I.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 122768914
* ISNI: 0000 0000 7864 814X
* LCCN: n93094275
* NKC: jx20140623001
* VIAF: 23032132
* WorldCat Identities: lccn-n93094275

 |
Afriqiyah Airways Airbus A320-200 geverf in die huidige kleurskema
**Afriqiyah Airways** (Arabies: الخطوط الجوية الأفريقية‎ *Al-Khuṭūṭ al-Jawwiyyah al-Afriqiyyah*) is 'n staatsbeheerde lugredery gebaseer in Tripoli Libië.

Voor die 17 Februarie 2011-rewolusie het dit binnelandse dienste tussen Tripoli en Benghazi bedryf, en internasionale geskeduleerde dienste na meer as 25 lande in Europa, Afrika, Asië en die Midde-Ooste. Sedert die einde van die oorlog is daar probeer om sy besigheid te herbou. 

Afriqiyah Airways se hoofbasis is tegnies Tripoli Internasionale Lughawe,, hoewel dit sedert 2014 gesluit is en vlugte so veel as moontlik vanaf ander lughawens bedryf word.

Herbou van na-oorlogse dienste: 2012 en verder
----------------------------------------------

Afriqiyah Airways Airbus A319-100 in die lugredery se vorige kleurskema
5A-ONG, die Airbus A330-200 betrokke by die ongeluk van Vlug 771.
Nadat Afriqiyah Airways erg gely het tydens die burgeroorlog, het Afriqiyah Airways op 12 November 2012 hernieude optimisme in die toekoms uitgespreek toe hy sy bestelling vir Airbus A350-vliegtuie verhoog het, 'n nuwe vaste bestelling vir vier A350-900's aangekondig het, en sy oorspronklike bestelling vir ses A350- 800'e tot ses van die groter A350-900-model, wat die totale aantal A350'e op bestelling na 10 A350-900'e neem. Aflewerings was geskeduleer om in 2020 te begin, en die lugredery het beplan om die vliegtuig op nuwe roetes na die Verenigde State, die Midde-Ooste en Asië te ontplooi.

Op 19 Desember 2012 het die lugredery sy nuwe kleurstof onthul, met 'n wit romp en swart stertvin wat met drie blou strepe versier is, wat die nekmerke van die tortelduif voorstel. Die ontwerp het die voormalige 9.9.99 stertvin-kenteken vervang.

Die lugredery se spilpunt, Tripoli Internasionale Lughawe, is op 13 Julie 2014 gesluit en bly vanaf Julie 2020 gesluit vir alle passasiers- en vragvlugte. Afriqiyah Airways bedryf eerder tans 'n klein roetenetwerk vanaf Mitiga Internasionale Lughawe.
Die **NG gemeente Aan-die-Berg** is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Hoëveldse Sinode met sy middelpunt in die voorstad Northcliff. 

Aan-die-Berg het op 1 Julie 2018 ontstaan toe die gemeentes Linden en Aasvoëlkop saamgesmelt het, veral weens die afname in eersgenoemde se lidmaattal. Die nuwe gemeente is gesetel in die ou Aasvoëlkop-kerkkomplek in Lawleylaan, Northcliff. 

Die NG gemeente Linden was ten tyde van die samesmelting amper 82 jaar oud aangesien dit op 8 Oktober 1936 van die NG gemeente Waterval afgestig het. Die NG gemeente Aasvoëlkop, ‘n dogtergemeente van Linden, het op 10 Junie 1959 tot stand gekom.

Met die jare is vier ander dogtergemeentes ook van Linden afgestig: 

1. Ferndale (nou Randburg, 29 Mei 1944
2. Fontainebleau, 24 Junie 1955
3. Fairland, 24 Junie 1955
4. Lindenpark, 14 Maart 1962

Drie jaar nadat Linden ophou bestaan het, het Lindenpark se kerkraad op 24 Mei 2021 besluit om die gemeente by Fontainebleau in te lyf. Die kerkgebou van Lindenpark sal verkoop word en woonstelle op die perseel gebou word. Dit sal beteken die enigste oorblywende Afrikaanse Susterkerk in die voorstad Linden, wat volgens die 2011-sensus 2 582 Afrikaanssprekende inwoners gehad het, is die Gereformeerde kerk Linden, wat in 1950 gestig is en in 2021 sowat 1 200 lidmate (oud en jonk) gehad het.

Bron
----

* Aan-die-Berg se webtuiste
Die  **’Ndràngheta** is ’n georganiseerdemisdaadgroep wat in Kalabrië, Italië, gesentreer is. Hoewel dit nie oorsee so bekend soos die Sisiliaanse Mafia is nie, het die ’Ndrangheta in die laat 1990's en vroeë 2000's die magtigste misdaadsindikaat in Italië geword. 

Hoewel die ’Ndrangheta dikwels met die Mafia verbind word, is dit onafhanklik daarvan. Daar is egter samewerking tussen hulle vanweë hul geografiese nabyheid en die gedeelde kultuur en taal tussen Kalabrië en Sisilië. ’n Amerikaanse diplomaat het geraam die organisasie se dwelmsmokkelary, afpersing en geldwassery het in 2010 sowat 3% van Italië se BBP uitgemaak.

Sedert die 1950's het die organisasie na Noord-Italië en die res van die wêreld uitgebrei. Volgens ’n Europese verslag in 2013 oor Italiaanse misdaad is die ’Ndrangheta onder die rykste en magtigste georganiseerdemisdaadgroepe op ’n globale skaal.

Bruto inkomste van die 'Ndrangheta in 2007| Onwettige aktiwiteit | Inkomste |
| --- | --- |
| Dwelmhandel |  €   27,240 miljard |
| Kommersiële ondernemings en openbare kontrakte   |  €   5,733 miljard |
| Afpersing en rente |  €   5,017 miljard |
| Wapenhandel |  €   2,938 miljard |
| Prostitusie en mensehandel |  €   2,867 miljard |
| Totaal |  € **43,795** miljard |