| **Colonia Tovar**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Vlag** |
|  |
|  |
|  |
| **Wapen** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Venezuela Venezuela |
|  **Deelstaat** |  Aragua |
|  **Koördinate** | 10°25′N 67°17′W﻿ / ﻿10.417°N 67.283°W﻿ / 10.417; -67.283 |
|  **Gestig op** | 8 April 1843 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 250 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 2 200 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2001) | 14 309 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 57/vk km |
|  **Tydsone** | UTC -4:30 |
|
|  **Burgemeester** | Alfredo Durr (PSUV) |
|   **Amptelike Webwerf** | coloniatovar.net |
|

**Colonia Tovar** is 'n dorp met 14 300 inwoners, sowat 70 kilometer wes van die Venezolaanse hoofstad Caracas in die deelstaat Aragua. 

'n Groot persentasie van die dorpsbevolking is nasate van Duitse immigrante uit die Kaiserstuhl-gebied wat hier in 'n subtropiese omgewing 'n idilliese kolonie met vakwerkhuise en Duitse kulinêre tradisies - met onder meer Duitse bier en Swartwoudkoek - gestig het. Ook koekoekklokke, die bekendste soort Swartwoudklokke, word hier nog steeds vervaardig. Die dorp het danksy sy florerende toerisme- en landboubedryf die hoogste per capita-inkomste in Venezuela.

Geografie en klimaat
--------------------

Colonia Tovar lê wes van Caracas in 'n reënwoudgebied van die kusgebergte, teen 'n hoogte van sowat 1 800 tot 2 000 meter bo seevlak. Die dorp het 'n subtropiese klimaat met 'n gemiddelde jaarlikse temperatuur van 16 °C.

Geskiedenis
-----------

'n Toeriste-chalet
In 1842 is 358 burgers van die Duitse dorp Endingen in die Kaiserstuhl-bergreeks deur 'n Venezolaanse grootboer uitgenooi om hulle in dié Suid-Amerikaanse land te vestig om die plaaslike landbou te ontwikkel. Hulle het via Straatsburg na Le Havre in Normandië (Frankryk) en van daar per skip na Venezuela gereis. Die emigrante het 'n standbeeld van hulle beskermheilige Sint-Maarten saamgeneem.

Die emigrante het hulle uiteindelik op 8 April 1843 in die gebied van die huidige Colonia Tovar gevestig en as 'n volledig geïsoleerde gemeenskap hulle Suidwes-Duitse tradisies en hulle Alemanniese dialek bewaar, terwyl hulle in die res van Venezuela min of meer in vergetelheid geraak het. Tot by die jaar 1942 het hulle ook hul eie wetgewing gehandhaaf.

Daar word vermoed dat die dorp ná die Tweede Wêreldoorlog as 'n skuilplek vir Duitse Nazi's gedien het.

Ná die bou van 'n asfaltpad in 1964 het hulle weer kontak met die moderne wêreld en ook hulle Duitse tuisland gekry. 'n Aantal jong mense uit Colonia Tovar het hulle beroepsopleiding in Duitsland gekry. Die dorp is tans 'n gewilde toeristebestemming vir Venezolane en buitelandse besoekers. Colonia Tovar het veral in Duitsland danksy persberigte en televisie-dokumentêre bekendheid verwerf.

Kultuur
-------

### Taal

Veral die ouer generasies praat nog steeds Alemán Coloniero, die plaaslike Alemanniese Duitse dialek, alhoewel jonger mense vanweë die toenemende hispanisering en vermenging met ander Venezolane nog nouliks kennis van dié taal het.

### Argitektuur

Die vakwerkargitektuur is ontleen aan dié van die Duitse dorp Sasbachwalden in die Middel-Swartwoud.

### Museums

Die dorp beskik oor 'n historiese en 'n kunshandwerkmuseum.

### Feesdae

* 8 April: Stigting van die kolonie
* 11 November: Fees van die beskermheilige Sint-Maarten

### Kookkuns

Colonia Tovar staan bekend vir sy tradisionele Alemanniese kookkuns: Bloedwors, varkenspootjies, Kasseler ribbetjies, aartappels, braaiworsies, Swartwoudkoek en Tovar-bier.