recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ranavalona I** (gebore as **Rabodoandrianampoinimerina**; 1778 – 16 Augustus 1861), ook bekend as Ramavo en Ranavalo-Manjaka I, was van 1828 tot 1861 koningin van Madagaskar. Sy is as monarg aangewys ná die voortydige dood van haar man Radama I

Bewind
------

Ranavalona het ’n beleid van isolasionisme en selfonderhoud gevolg; sy het ekonomiese en politieke bande met Europese lande verminder, ’n Franse aanval op die kusdorp Foulpointe afgeweer en streng maatreëls ingestel om ontslae te probeer raak van die klein maar groeiende Malgassiese Christelike beweging wat onder Radama I begin is deur lede van die Londense Sendinggenootskap.

Ranavalona reis met ’n gevolg van slawe en soldate in haar draagstoel vergesel van haar seun, Rakoto, te perd.
Sy het in ’n groot mate gebruik gemaak van die tradisionele praktyk *fanompoana* (dwangarbeid as ’n manier van belastingbetaling) om openbare projekte te voltooi en ’n permanente weermag van tussen 20 000 en 30 000 Merina-soldate opgebou wat sy gebruik het om vrede in verafgeleë gebiede te bewaar en die ryk verder uit te brei. 

Inwoners van Madagaskar kon mekaar van ’n verskeidenheid misdade aankla, insluitende diefstal, die beoefening van die Christelike geloof en veral heksery, waar iemand se skuld dikwels deur ’n soort beproewing, bekend as *tangena*, bepaal is. Tydens haar bewind van 33 jaar het ’n kombinasie van gereelde oorlogvoering, siektes, dwangarbeid en streng regsmaatstawwe gelei tot ’n hoë sterftesyfer onder soldate sowel as burgerlikes. Tussen 1828 en 1861 het *tangena* jaarliks tot sowat 3 000 sterftes gelei. In 1838 is geraam tot 100 000 mense is in Imerina dood as gevolg daarvan – dit was rofweg 20% van die bevolking.

Hoewel die Franse en Britte beperk is deur Ranavalona se beleide, het hul belangstelling in die Koninkryk Madagaskar nie afgeneem nie. Verdeelde lojaliteite in die koningin se hof het hulle in staat gestel om haar seun, Radama II, se troonbestyging te probeer verhaas. Die jong prins het met baie van sy ma se beleide nie saamgestem nie en was vatbaar vir Franse voorstelle vir die ontginning van die eiland se hulpbronne. Dié planne het egter nie uitgewerk nie en Radama sou die troon eers in 1861 bestyg toe Ranavalona op sowat 83-jarige ouderdom dood is.

Nalatenskap
-----------

Ranavalona se Europese tydgenote het haar beleide veroordeel en haar uitgebeeld as ’n tiran of waansinnige. Hierdie negatiewe karakterisering het tot in die 1970's voortgeduur. In onlangse akademiese navorsing is egter bevind sy was ’n koningin wat haar ryk probeer uitbrei het terwyl sy dit probeer beskerm het teen die indringing van Europese kulturele en politieke invloede.

Die meeste navorsers beskou haar ondanks haar binnelandse beleide as ’n merkwaardige figuur in die Malgassiese geskiedenis en prys haar vir haar krag as heerser in ’n tydperk van spanning met Europese magte.
Die troepe van Lodewyk XIV voor Naarden in 20 Julie 1672 deur Adam Frans van der Meulen.
Die bestorming van Coevorden, einde Desember 1672 deur Pieter Wouwerman, die broer van Philips Wouwerman.
In die Nederlandse geskiedenis staan die jaar 1672 as die **rampjaar** bekend. In hierdie jaar het die Nederlandse Republiek 'n besondere moeilike tyd beleef nadat hy deur sy buurlande ingeval is.

Die Frans-Nederlandse Oorlog begin in hierdie jaar en die Republiek word aangeval deur Engeland, Frankryk, die bisdom Münster en die bisdom Keulen. Aanvanklik was die Nederlandse magte nie daartoe in staat om die Franse opmars te keer nie. Die Franse leërs dring Nederlandse grondgebied binne, waar verskeie Wes-Nederlandse stede beleër en verower word. Hierdeur heers daar groot paniek onder die Nederlandse bevolking. Volgens 'n beroemde Nederlandse gesegde, was die volk destyds *redeloos*, die land *reddeloos* en die regering *radeloos*.

In die jare na die rampjaar behaal Nederland wel oorwinnings, veral op see waar hy die Engelse en Franse vlote verslaan. Vanaf 1674 fokus Frankryk meer van sy magte op die Suidelike-Nederlande, en verminder die druk op die Noordelike Provinsies, waardeur die onmiddellike bedreiging vir die Republiek afneem. Die oorlog het egter nog verder voortgeduur, en is eers in 1679 deur die Vrede van Nijmegen beëindig.

Deur die geldelike besteding op die oorlog, en die enorme skade aangerig deur die Franse besetting, was die Republiek finansieel uitgeput en sy staatskuld hoog opgeloop. Dit het 'n belangrike bydra gelewer tot die einde van die Goue Eeu, en die Republiek het sy status as 'n Europese groot moondheid verloor.
Die kiesafdeling Florida was 'n kiesafdeling van die Unie-Volksraad van 1953 en daarna van die Republiek se Volksraad tot 1994.

In die heel eerste algemene verkiesing op 15 April 1953 ná die ontstaan van Florida was daar 11 464 kiesers. Die Verenigde Party se S.J. Tighy wen die kiesafdeling gemaklik met 'n meerderheid van 3 025 teen J.J.C. van Loggerenberg van die Nasionale Party. Hy behou Florida in 1958 teen die N.P. se R.S.C. Dove met 'n meerderheid van 2 375. In 'n tussenverkiesing op 11 Mei 1959 word H.G. Swart onbestrede vir die Verenigde Party verkies. In die volkstemming in 1960 oor Republiekwording neem 94% van Florida se kiesers deel. 7 212 stem teen die republiek en 4 808 daarvoor. 

In die volgende jaar se algemene verkiesing staan Swart weer as V.P.-kandidaat en wen met 1 934 teen die N.P. se Tom Langley, die latere Volksraadslid van die Konserwatiewe Party. In 'n tussenverkiesing op 12 Desember 1962 wen H. Miller van die V.P. Florida met 'n meerderheid van 1 889 stemme teen die N.P. se J.C.C. van Loggenberg, wat ook nege jaar tevore verloor het.

In 1966 draai die gety teen die V.P. toe sy kandidaat, die dienende L.V. Miller, met 1 675 stemme teen die N.P. se A.J. Visser verloor. In 1970 word die bordjies verhang en J.J.M. Stephens wen Florida terug vir die V.P. met 'n skrale meerderheid van 89 stemme. Barend du Plessis, latere minister van finansies, skakel egter dié nederlaag vir die N.P. in 1974 in 'n groot oorwinning om toe hy 'n meerderheid van 1 894 teen Stephens behaal.

Partye en kandidate gewen
-------------------------

* 1953 - Sarel Johann Tighy van die Verenigde Party
* 1958 - Sarel Johann Tighy van die Verenigde Party
* 1961 - Hermanus Gerhardus Swart van die Verenigde Party
* 1966 - Dr. Andries Johannes Visser van die Nasionale Party
* 1970 - John Joseph Martin Stephens van die Verenigde Party
* 1974 - Barend du Plessis van die Nasionale Party
* 1977 - Barend du Plessis van die Nasionale Party
* 1981 - Barend du Plessis van die Nasionale Party

Bronne
------

* *Amptelike Jaarboek van die Republiek van Suid-Afrika 1983*. 1983. Johannesburg: Chris van Rensburgpublikasies.
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
**Rossotroednitsjestwo  
Россотрудничество**  

**Federale agentskap**   
  


---

**Ligging en hoofkantoor**   
  

Wozdwizjenka-herehuis in Moskou  

  
Vlag van Rusland Rusland  


---

**Stigting**  

6 September 2008

---

**Direkteur**  

Eleonora Mitrofanowa

---

**Verteenwoordiger in Suid-Afrika**  

Pawel Alexejewitsj Nowozjilof  

Russiese Ambassade, Pretoria 

---

**Webtuiste**  

rs.gov.ru

**Rossotroednitsjestwo** (Russies: Россотрудничество; in die agentskap se eie transkripsie: *Rossotrudnichestvo*) is 'n federale agentskap wat deur die Russiese Federasie se Departement van Buitelandse Sake bestuur word en omsien na aangeleenthede van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS) en GOS-burgers wat in die buiteland bly. Daarnaas bevorder die agentskap internasionale kulturele samewerking en verskaf omvattende inligting oor Rusland vir belangstellendes in die buiteland wat graag 'n objektiewe beeld van die land wil verkry. Met sy aktiwiteite fokus die agentskap op die sogenaamde «nabygeleë buiteland», dit wil sê voormalige Sowjetrepublieke wat intussen as onafhanklike state bestaan, en lande soos Duitsland met 'n lang geskiedenis van politieke, kulturele en ekonomiese betrekkinge met Rusland.

Volgens sy webtuiste word Rossotroednitsjestwo tans in 80 lande wêreldwyd deur altesaam 95 kantore verteenwoordig - waarvan 72 Russiese sentra vir wetenskap en kultuur in 62 lande en 23 verteenwoordigers van die agentskap wat in kantore in die Russiese ambassades in 21 lande (insluitende Suid-Afrika) werksaam is. In 2012 het die agentskap sowat 600 personeellede in diens gehad (van wie 415 plaaslik aangestel is) - aansienlik minder as soortgelyke instellings soos die Verenigde Koninkryk se *British Council* met 7 000 medewerkers.

Historiese voorlopers
---------------------

Openbare diplomasie van Russiese regeringskant is reeds voor die stigting van Rossotroednitsjestwo deur voorloperorganisasies soos die Al-Unie-Geselskap vir Kulturele Betrekkinge met die Buiteland, die Unie van Sowjetgeselskappe vir Vriendskap en Kulturele Betrekkinge met die Buiteland en die Russiese Sentrum vir Internasionale Wetenskaplike en Kulturele Samewerking by die Departement van Buitelandse Sake van die Russiese Federasie (Rossaroebesj-tsentr) behartig - met meer as tagtig jaar se ervaring.

Akademiese opleiding in Rusland
-------------------------------

Die Russiese Federasie is een van min lande op aarde wat aan buitelandse studente die geleentheid bied om hul akademiese opleiding aan plaaslike universiteite te volg - met dieselfde regte soos Russiese studente, insluitende gratis toegang tot akademiese instellings. Die Russiese regering het 'n kwota van jaarliks 15 000 buitelandse studente vasgestel. Die keurproses word deur Rossotroednitsjeststwo behartig.

Sien ook
--------

* *Russisches Haus der Wissenschaft und Kultur*, Berlyn
Ross Perot
**Henry Ross Perot** (Texarkana, 27 Junie 1930 - Dallas, 9 Julie 2019) was 'n Amerikaanse sakeman, politikus en miljardnêr. Hy was in 1992 en 1996 'n onafhanklike Amerikaanse presidensiële kandidaat.

Biografie
---------

Perot het in 1957 as 'n verkoper by IBM begin. Hy het in 1962 bedank en sy eie maatskappy Electronic Data Systems (EDS) begin, waarmee hy sukses behaal het, onder meer deur die verkryging van regeringskontrakte.

In 1992 het hy vir die eerste keer in die presidensiële verkiesing as 'n onafhanklike kandidaat teen George H.W. Bush en Bill Clinton. Hy het temas soos 'n "gebalanseerde owerheidsbegroting" en "direkte elektroniese demokrasie" aangespreek. Hy het 19% van die stemme gewen, wat hom sedert 1912 die mees suksesvolle onafhanklike kandidaat in die Verenigde State gemaak het.
In 1996 het hy weer probeer, maar hierdie keer het hy net 8% van die stemme gekry.

Perot word 89 jaar oud.

Notas
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb125120527 (data)
* CiNii: DA08568248
* GND: 118923307
* ISNI: 0000 0000 8162 4464
* LCCN: n88028223
* NARA: 10572229
* NDL: 00472935
* NKC: jx20090512008
* NLK: KAC2018J7518
* NLP: A33092242
* SNAC: w6hf8jxq
* SUDOC: 031695590
* VIAF: 88562847
* WorldCat Identities: lccn-n88028223

 |
**Regina Johanna Petronella Coetzee** is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in 1960 op De Aar gebore as die tweede kind van Hendrik en Bettie Coetzee.

Lewe en werk
------------

Na vier jaar verhuis die gesin na Daniëlskuil in die Noord-Kaap, waar sy skoolgaan en matrikuleer. Sy studeer Kommunikasiekunde aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en behaal die B.A.-graad in 1982. Dan word sy joernalis by *Oggendblad* in Pretoria. Sy werk daarna vir 'n rukkie by *Informa*, 'n tydskrif van die Departement van Samewerking en Ontwikkeling, en word dan in 1986 skakelbeampte van die Technikon Noord-Transvaal in Soshanguve. Hier ontmoet sy die prokureursklerk Gustav Kemp en gaan saam met hom na Engeland, waar hy vir 'n jaar verder studeer aan 'n meestersgraad in Skeepvaartsreg. By hulle terugkeer na Suid-Afrika trou hulle en trek Kaap toe. Hier werk sy eers as kopieskrywer in die reklame-afdeling van Sanlam en dan word sy tuisteskepper net voor die geboorte van haar tweede kind. Die egpaar bly in Kenridge in Durbanville in Kaapstad en het twee kinders, 'n seun (Karl Gustav) en 'n dogter (Elizabeth Alida, wat hulle Bea noem).

Skryfwerk
---------

Sy skryf romans oor vrou-wees. Haar debuutroman "***Debora de Waal en die baba-blues***" handel oor 'n 33-jarige vrou se dagboekinskrywings oor 'n eerste baba en die impak wat dit het op haar verhoudings met haar eie familie en die skoonfamilie, haar man en vriende. Die inmenging, raad en seëninge wat instroom sorg ook vir 'n goeie skeet nageboortelike depressie, die baba-blues. 'n Plesierige verhoogproduksie word van die roman gemaak en by die Aardklop Kunstefees en elders opgevoer. "***Facials op die vliegtuig***" kyk met dieselfde humoristiese insig na die dinamiek binne verhoudings wanneer die hoofkarakter Frieda Muller uitvind haar man Paul is ontrou. Sy moet uitvind wat haar regte is by egskeiding en word ook gekonfronteer met die omvang van die aansienlike aantal post-egskeidingsbesluite. Dit bied 'n kykie op die oppervlakkige lewenswaardes van 'n nuwe generasie gegoede professionele jong mense vir wie die belangrikste is hoe hulle lyk en wat hulle besit.

Publikasies
-----------

**1997-** Debora de Waal en die baba-blues

**2003 -** Facials op ’n vliegtuig

Ander verwysings
----------------

* Parker, Elize "Raaksêreëls soos krale aan 'n snoer" "Plus" 24 Mei 2003
* Lourens, Vanessa Die Burger:
* Kemp, Regina Lewenskets Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein 27 Mei 1997
Dr. Jan Hofmeyr (regs voor) by sy broer, ds. Attie Hofmeyr (links voor), en halfbroers, Charlie en Willie Hofmeyr.
Dr. **Jan Kriel Albertyn Hofmeyr** (Hanover, Kaapkolonie, Suid-Afrika, 15 Maart 1882 – Portmahomack, Skotland, 15 April 1914) was 'n mediese sendeling van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die sendingstasie Madzimoyo in Noord-Rhodesië.

Hofmeyr is in die pastorie van die NG gemeente Hanover in die Karoo gebore waar sy vader, ds. Arend Hofmeyr, leraar was van 1877 tot sy dood op 14 April 1903. Een van dr. Hofmeyr se broers, Attie, was van 1901 tot sy dood in 1918 'n gevierde sendeling van die NG Kerk in die destydse Njassaland. Hul twee halfbroers uit hul vader se tweede huwelik, Charlie en Willie, was in later jare inspekteur van onderwys in die Unie. 

Nadat hy in 1907 sy mediese kursus in Edinburgh, Skotland, voltooi het, het dr. Jan Hofmeyr na Noord-Rhodesië vertrek waar hy op Madzimoyo sy werk as mediese sendeling begin het. Ná 'n dienstyd van vyf jaar het hy en sy vrou, Katherina McGregor Munro (Skotland, 26 Augustus 1883 – Nuweland, Kaapstad, 18 September 1967), met wie hy op 12 April 1910 op die sendingstasie Mlanda, Njassaland, in die huwelik bevestig is – waarskynlik deur sy broer, ds. A.L. Hofmeyr – met die oog op verdere studie in tropiese siektes en tandheelkunde in 1913 na haar geboorteland vertrek. Daar het hy op 15 April die volgende jaar beswyk aan longkanker in die jeugdige ouderdom van 32. 

Onder die baie deugde wat dié toegewyde man besit het, so staan geskryf in *Dr. Jan Hofmeyr, Mediese Zendeling in Nyasaland*, moet veral genoem word sy onselfsugtigheid en selfopoffering. Hy het homself nie gespaar nie, nie as geneesheer nie, en ook nie as sielesoeker nie. Iemand was destyds saam met hom daar gewerk het, getuig dan ook van hom: "Hier volgt hy de voetstappen van zyn Meester, die het land doorging genesende de kranken en predikende het Evangelie aan verloren zielen. Onze dokter was een zielezoeker onder de heidenen. Die eeuwigheid zal het openbaren hoeveel vruchtbaar zaad by by de verpleging van het lichaam uitgestrooid heeft in de donkere zielen des lyders."

Bronne
------

* (af)  (en)  Hofmeyr, W. Lou(w); Hofmeyr, Nico J.; Hofmeyr, S.M.; Hofmeyr, George S.; Hofmeyr, Johannes W. (samestellers). 1987. *Die Hofmeyrs: 'n Familiegeskiedenis*. Lynnwoodrif en Bloemfontein: Die Samestellers.
* (af)  Smit, ds. A.P. 1956. *Eeufeesalbum Hanover. 'n Oorsig van die geskiedenis van die Ned. Geref. gemeente, asook een en ander oor die dorp en distrik, 1856–1956*. Hanover, NG Kerkraad.
**Roswitha Schutte** (\*1935 - 2018 ) is ’n letterkundige wat in Amsterdam in Nederland gepromoveer het en daarna dosent in Afrikaanse letterkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika geword het. Sy het vakkundige werke onder beide haar nooiensvan, Roswitha Geggus, en haar getroude van, Roswitha Schutte, geskryf.

Lewe en werk
------------

Roswitha Geggus kom as jong dogter in 1937 saam met haar ouers vanaf Duitsland na Suidwes-Afrika, waar sy grootword. Sy studeer aan die Universiteit van Kaapstad onder D.J. Opperman, waarna sy nagraads verder studeer in Nederland en in 1961 in Amsterdam promoveer met ’n proefskrif oor en in 1961 in Amsterdam promoveer met ’n proefskrif oor "*Die wit in die poësie: ’n ondersoek na die funksionaliteit van die wit in die visuele aanbod van hedendaagse poësie*". Dit is sover bekend die eerste ondersoek na hierdie aspek, wat te veel as vanselfsprekend aanvaar word. Hierdie proefskrif word later gepubliseer en word ook in Nederlands vertaal. Hierna word sy letterkunde dosent in die Departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Suid-Afrika in Pretoria. Sy is in 1969 in die brandpunt wanneer sy in ’n artikel in *Standpunte* van Junie 1969 ("*Moderne Sweedse poësie in Afrikaans*") bewys dat D.P.M. Botes in van sy gedigte in sy bundel "*Klein grys telegramme van die wêreld*" plagiaat gepleeg het met gedigte van die Sweedse digters Sandro Key-Aberg en die latere Nobelpryswenner Tomas Tranströmer. By geleentheid tree sy op as beoordelaar by die toekenning van letterkundige pryse, waaronder die Rapport-prys vir 1987.

Skryfwerk
---------

*Die wit in die poësie* is ’n publikasie van haar proefskrif. Sy skryf ook ’n monografie oor die lewe en werk van *Toon van den Heever*. Sy publiseer vakkundige artikels in beide haar nooiensnaam en getroude naam.

Publikasies
-----------

| Jaar | Titel van publikasie |
| --- | --- |
| 1961 | Die wit in die poësie |
| 1966 | Toon van den Heever |
**Onafhanklike Verenigde Party** was die tussentydse naam vir die Suid-Afrikaanse Party, 'n wegbreekgroep van die Verenigde Party van 1977 tot 1980.

Op 19 Januarie 1977 word ses Volksraadslede van die Verenigde Party uit die party geskors omdat hulle hul nie met sir De Villiers Graaff se inisiatief ("Red Suid-Afrika") om 'n nuwe breë opposisie-party daar te stel, kan vereenselwig nie. Die ses stig op 26 Maart 1977 die Onafhanklike Verenigde Party, waarvan die naam op 28 Mei 1977 na die S.A.P. verander word. Die party vaar verbasend goed in die verkiesing net ses maande na sy stigting en wen in Port Elizabeth-Sentraal, Walmer en Simonstad.

Die eerste leier was Myburgh Streicher van Mei 1977 tot Januarie 1978 en die tweede en laaste John Wiley van 21 Januarie 1980 tot en met die party se eenwording met die Nasionale Party onder leiding van P.W. Botha op 13 Junie 1980.

Bronne
------

* Mostert, J.P.C. *Politieke Partye in Suid-Afrika*, Instituut vir Eietydse Geskiedenis, U.O.V.S. Bloemfontein, 1986.
Die **Vuurpylmag van die Volksbevrydingsleër** (**VMVBL**; Chinees: 中国人民解放军 火箭 军; pinyin: *Zhōngguó rénmín jiěfàngjūn huǒjiàn jūn*, voorheen die Tweede Artilleriekorps Chinees: 第二 炮兵 ), is die strategiese en taktiese missielmag van die Volksrepubliek van China. Die VMVBL is die vierde tak van die Volksbevrydingsleër (VBL) en beheer die land se arsenaal van ballistiese missiele op land-beide kern- en konvensioneel. Hierdie afdeling van die gewapende magte is op 1 Julie 1966 gestig en het op 1 Oktober 1984 sy eerste verskyning in die openbaar gemaak. Die hoofkwartier vir operasies is in Qinghe, Beijing. Die VMVBL is onder die direkte bevel van die Sentrale Militêre Kommissie (SMK).

In totaal is China volgens skattings in 2020 in besit van 320 kernplofkopkoppe, met 'n onbekende aantal aktief en gereed om te ontplooi. In 2013 het die Amerikaanse intelligensie beraam dat die Chinese aktiewe interkontinentale ballistiese missiel-arsenaal tussen 50 en 75 missiele op land- en see-gebiede sou strek, maar meer onlangse intelligensie-evaluerings in 2019 stel die interkontinentale ballistiese missiel-telling van China op ongeveer 90 en groei vinnig. Die VMVBL bestaan uit ongeveer 100 000 personeel en ses ballistiese missielbrigades. Die ses brigades is onafhanklik ontplooi in verskillende militêre streke regoor die land.

Die naam is op 1 Januarie 2016 verander van die Volksbevrydingsleër se Tweede Artilleriekorps na die Vuurpylmag van die Volksbevrydingsleër. Ondanks bewerings deur sommige, blyk dit dat daar geen bewyse is dat die nuwe generasie Chinese ballistiese missiel-duikbote onder VMVBL-beheer sal kom nie. China het die grootste land-gebaseerde missielarsenaal ter wêreld. Volgens Pentagon se ramings sluit dit 1 200 konvensioneel gewapende kortafstand-ballistiese missiele, 200 tot 300 konvensionele ballistiese missiele met 'n gemiddelde afstand en 'n onbekende aantal konvensionele ballistiese missiele, sowel as 200-300 kruisermissiele op die grond in. Baie hiervan is uiters akkuraat, wat hulle in staat sou stel om teikens te vernietig, selfs sonder kernkopkoppe.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
'n Bediende vulstasie in Japan. Let op die praktiese plasing van die petrolslange, hangende vanuit die dak.
'n Shell-vulstasie in Koblenz-Metternich
'n **Vulstasie** of **pompstasie** is 'n besigheid waar bestuurders hul  motorvoertuie se brandstof kan laat aanvul. Byna alle vulstasies beskik oor petrol (loodvrye 93, 95 of 98) en diesel. Sedert 2005 is daar oorsese vulstasies wat motorgas (LPG) aardgas, biogas, waterstofgas en biobrandstof voorsien. Die infrastruktuur vir die herlaai van elektriese voertuie is ook reeds onlangs oorsee beskikbaar gestel.

Tradisioneel sorg 'n pompjoggie vir die volmaak van 'n motor se tenk, terwyl die bestuurder nie eers uit die motor hoef te klim nie. Terwyl die tenk gevul geword, maak die pompjoggie die voorruit skoon, waarvoor hy miskien 'n fooitjie ontvang. Die meeste vulstasies in Europa en die VSA werk met selfbediening, dus sonder pompbediender, waarby die klant self sy brandstof in die tenk gooi en vervolgens met die kassier regmaak.

Meeste vulstasies is van geriefswinkels voorsien waar motorbenodigdhede, voedsel, koeldrank en andere dinge vir die reis aangekoop kan word.

In Nederland besit die groot oliemaatskapye (soos die markleier Shell) die meerderheid vulstasies. Dan is daar ook vulstasies wat merklose (goedkoper) brandstof lewer, dit word 'n wit pomp genoem.

Vulstasies kom veral langs snelweë voor, deurgaans in 'n versorgingsplek geplaas.

Straatpompe was petrolpompe wat langs die verkeersroetes geplaas was. Die eerste wat spesiaal vir dié doel gebou is in die Verenigde State, is in 1905 in Saint Louis (Missouri) geopen. Nederland volg 15 jaar later, met 'n Shellpomp by Hotel "Pabst" te Doorn. In België word die eerste straatpomp van Standard Oil in 1922 bekendgestel. 

Na die Tweede Wêreldoorlog neem die aantal grootpaaie drasties toe en word daar vulstasies langs alle snelweë gebou. In 1948 geword die eerste hiervan geopen: 'n stasie van Purfina. Naas dié maatskappy het Shell, Esso, Caltex en BP toe die helfte van die mark bekom.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX527309
* BNF: cb11957981w (data)
* GND: 4184403-8
* LCCN: sh85010367
* NDL: 00562257

 |
'n Kaart van administratiewe parogieë in Engeland en administratiewe gemeenskappe in Wallis.
'n **Civil parish** of nie-kerklike administratiewe parogie is die laagste vlak van plaaslike regering in Engeland. Dit is ondergeskik aan distrikte en graafskappe, of aan 'n kombinasie van die twee, die *unitary authority* of unitêre owerheid. 

Administratiewe parogieë varieer grootliks ten opsigte van hul oppervlak en bevolking en kan wissel van 'n dorpie met 'n bevolking van enkele honderd, tot 'n groot nedersetting met 80 000 inwoners. In enkele gevalle, waar stadstatus deur die Britse monarg verleen is, val 'n hele stad binne die gesag van 'n *civil parish*. Danksy hul uiteenlopende karakter word na administratiewe parogieë volgens die besluite van hul parogiale rade verwys as *town* (groter nedersetting), *village* (dorp), *neighbourhood* (buurt) of *community* (gemeenskap).

'n Geskatte 35 persent van die Engelse bevolking woon in administratiewe parogieë. Volgens amptelike statistieke was daar op 31 Desember 2013 altesaam 10 501 nie-kerklike parogieë in Engeland.

Op 1 April 2014 het Queen's Park die eerste administratiewe parogie in Groter Londen geword. Die skepping van parogieë in Londense boroughs was nie voor 2008 toegelaat nie.

In Skotland en Wallis is administratiewe parogieë as plaaslike regeringseenhede deur *communities* of gemeenskappe vervang. In die Republiek Ierland en Noord-Ierland het nie-kerklike parogieë eweneens in onbruik verval, al is hulle nie formeel afgeskaf nie. Hul gebruik is tans beperk tot enkele regtelike doeleindes.

Sien ook
--------

* Community (Wallis)
Digitale uitsaaistandaarde dwarsoor die wêreldDie term **Digitale terrestriële (aardgebonde) televisie** (**DTT**; Engels: *Digital Video Broadcasting - Terrestrial* of *DVB-T*) verwys na die variant van digitale televisie, wat 'n terrestriële platform gebruik om televisie- en radioprogramme uit te saai. DTT maak net soos die analoog-tegnologie gebruik van lugdraadstelsels, maar is in staat om meer televisiekanale op een frekwensie uit te saai. 

DTT-tegnologie is ook geskik vir hoë-resolusie-televisie (HDTV) en digitale omringklank. DTT is versoenbaar met televisiestelle wat tans in gebruik is, maar spesiale dekodeerders (steltopbokse) is noodsaaklik om DTT-programme op te vang. Plat skerms met geïntegreerde DTT-dekodeerders is reeds beskikbaar. Aangesien digitale data vir die transmissie met DTT gekompakteer moet word, is hierdie tegnologie - met uitsondering van HDTV-programme - weens die swakker beeldgehalte veral geskik vir mobiele of televisietoestelle met kleiner skerms. 

DTT is 'n internasionale standaard wat in Duitsland ontwikkel is en onder meer in Europa, Asië, Australië, Namibië, Suid-Afrika en ander Afrikalande gebruik word. Die Verenigde State en Japan het hulle eie digitale terrestriële standaarde ontwikkel, ATSC en ISDB-T.

Die eerste DTT-uitsendings in Suid-Afrika is in 2000 in Johannesburg uitgesaai, en die land se terrestriële televisie het vroeg in 2016 oorgeskakel na DTT. Die eerste DTT-uitsendings in Namibië is in Februarie 2005 gedoen.
Portret van H.K. Poot
**Hubert Kornelisz. Poot** (29 Januarie 1689, Abtswoude - 31 Desember 1733, Delft) was 'n Nederlandse digter.

Aanvanklik was Poot 'n boer. Hy behaal in 1716 sukses met sy digbundel *Mengeldichten* (herdruk in 1718), waarna hy hom in Delft vestig en op die literatuur toespits. Dit draai egter op 'n teleurstelling uit, en 'n jaar later keer hy na sy tuisdorp terug.

Na sy huwelik in 1732 verhuis hy weer na Delft, waar hy na 'n jaar aan 'n niersiekte oorlede is.

Poot se gedigte was nie besonders oorspronklik nie. Hy het baie geleentheidsgedigte geskryf waarmee hy 'n mate van sukses behaal het, maar wat later vergete geraak het. Tydens sy lewe is hy baie deur allerhande hoogwaardigheidsbekleërs en studente besoek, want hulle wou almal met die boer wat kon dig kennis maak.

Tans is van sy meer eroties gekleurde minnedigte nog in omloop, afkomstig uit sy "Mengeldichten" (Mars en Venus' beddepraet, De verliefde Venus en De maen by Endymion). Hierdie gedigte is in 1964 apart as *Minnezangen* uitgegee.

Sy natuurgedigte (*Akkerleven*, *Nacht*) is van sy beste werke.

De Schoolmeester (die Nederlandse digter Gerrit van de Linde) het vir hom 'n kort en pittige grafskrif geskryf:

*Hier ligt Poot,  
Hij is dood.*

Oeuvre
------

Sy oeuvre:

* *"Gedichten, Deel 1"* (1716)
* *"Mengeldichten"* (1716-1722)
* *"Gedichten. Deel 2"* (1728)
* *"Gedichten. Deel 3"* (1735)
* *"Het groot natuur- en zedekundigh werelttoneel"* (1743-1750)
Die **NG gemeente Vergesig** was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Noord-Kaapse myndorpie Copperton.

Vroeg in 1969 is koper op die plaas Vogelstruisbult ontdek. Teen Oktober en November daardie was daar reeds soveel lidmate hier dat die NG gemeente Prieska besluit om ’n ekstra wyk hier te stig. Teen 1972 was die sieletal van die kerk op Copperton sowat 500. Die skoolgebou was toe nie meer geskik vir dienste nie. ’n Derde leraar word beoog en in Oktober 1974 is die pastorie voltooi. In 1975 begin ds. Ben Smit sy werksaamhede te Copperton. Die gemeente Vergesig is op 9 Maart 1975 gestig. In 1985 was hier net 176 doop- en 285 belydende lidmate.

Vergesig-gemeente ontbind op Sondag 22 November 1987 en skakel in by Prieska.

Enkele leraars
--------------

* Barend Hermanus Smit, 1975 - 1980

Sien ook
--------

* NG gemeente Vergesig, Johannesburg

Bron
----

* Inligting oor Prieska se gemeente en ingelyfde gemeente op die Noord-Kaaplandse Sinode se webtuiste Geargiveer 5 Oktober 2015 op Wayback Machine.
**Saul Solomon** (1817 – 1892) was 'n Kaapse staatsman, drukker en uitgewer. Hy is in 1817 op die eiland Sint Helena gebore. Hy kom as kind na die Kaapkolonie, studeer aan die Suid-Afrikaanse Kollege waar hy een van die briljantste studente was en word 'n vakleerling in die drukkersbedryf. In 1840 stig hy die firma *Saul Solomon & Co.* wat gou die Staatsdrukker word.

In 1853 word hy lid van die eerste Kaapse parlement waar hy deur sy bekwaamheid die bynaam *Kaapse Disraeli* gekry het. In 1857 het hy begin belangstel in die *Cape Argus* en in 1863 word hy die enigste eienaar. Hy het gou groot invloed uitgeoefen dwarsdeur Suid-Afrika. Toe Verantwoordelike Bestuur in 1871 aan die Kaapkolonie toegeken is, is hy gevra om Eerste Minister te word. Hy het geweier. Hy was liberaalgesind, 'n groot kampvegter vir die Nie-blankes en ook 'n voorstander van Staatshulp vir kerkfinansies en ander hervormings.

In 1879/80 is hy en die *Argus* betrokke in die Koegas-gruwels hofsaak. Sy sake-ondernemings raak insolvent na sy aftrede in Skotland, maar dit is in 1886 heropgebou. Sy loopbaan is te meer merkwaardig aangesien sy groei as gevolg van 'n kindersiekte heeltemal belemmer is. Hy in 1892 oorlede.

Bron
----

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*, Eric Rosenthal, 1967.
'n Brons Korintiese helm
Die **Korintiese helm** (Oudgrieks: κόρυς κορινθίη) was 'n tipe bronshelm waarvan latere tipes die hele hoof en nek bedek het, met openinge vir die oë en die mond. 'n Lang en gebuigde beskermende plaat het die agterkant van die nek beskerm, soortgelyk aan die latere Romeinse *Cassis* of die Duitse Stahlhelm.

Argeologiese bewyse
-------------------

Die Korintiese helm blyk (op basis van artistieke en argeologiese bewyse) die gewildste tipe helm te gewees het gedurende die argaïese en klassieke tydperk. Die het egter geleidelik plekgemaak vir die Pylostipe, wat goedkoper was om te maak en nie die draers se sig en gehoor belemmer het nie. In die 4de eeu v.C. is die Korintiese helmtipe dan ook deur die Thraciese, Chalkidisiese en Attiese tipes vervang. Talryke voorbeelde van hierdie helm is al opgegrawe. Ook word dit dikwels afgebeeld op Oud-Griekse keramiek.

Literêre bewyse
---------------

Herodotus vermeld die Korintiese helm in sy *Historiëe* waar hy skryf oor die Machlyers en Auseërs, twee stamme wat langs die Triton-rivier in antieke Libië gewoon het (die area omvat ook 'n deel van die huidige Tunisië). Hierdie stamme het jaarliks twee groepe van die mooiste maagde gekies om 'n seremoniële geveg teen mekaar te voer. Die rituele geveg het deel uitgemaak van 'n fees ter ere van die maagdelike godin Athena. Daar is geglo dat jong vroue wat tydens hierdie ritueel aan hul wonde beswyk het oneerlik was oor hul maagdelikheid (*Historiëe* IV 180).
**Korjakski** of **Korjakskaja Sopka** (Russies Коря́кская со́пка) is 'n aktiewe vulkaan op die Kamtsjatka-skiereiland in die Russiese Verre Ooste. Dit lê naby Kamtsjatka-krai se hoofstad, Petropawlofsk-Kamtsjatski. Dit is saam met die naburige Awatsjinski aangewys as 'n Dekadevulkaan, wat van naderby ondersoek moet word vanweë sy nabyheid aan dig bevolkte gebiede.

Geologiese geskiedenis
----------------------

Korjakski lê in die Ring van Vuur, op 'n punt waar die Pasifiese Plaat teen 80 mm per jaar onder die Eurasiese Plaat inskuif. Dit veroorsaak dinamiese vulkanisme oor die hele Kamtsjatka-skiereiland.

Die vulkaan is waarskynlik die afgelope tienduisende jare aktief. Geologiese rekords dui aan dat daar in die afgelope 10 000 jaar drie groot uitbarstings was: in 5500, 1950 en 1550 v.C. Dit lyk of dié drie uitbarstings groot lawastrome veroorsaak het.

Korjaksie, soos in 1985 gesien van die naburige Awatsjinski-piek af.

Onlangse aktiwiteit
-------------------

Korjakski het in 1890 vir die eerste keer in die aangetekende geskiedenis uitgebars. Die uitbarsting het 'n lawa-uitvloei aan die suidwestelike hang en ondergrondse ontploffings veroorsaak. 

Nog 'n kort, matige uitbarsting het in 1926 voorgekom, waarna die vulkaan tot in 1956 rustend was. Die uitbarsting in 1956 was erger as die vorige bekendes, met piroklastiese en modderstrome. Dit het tot in Junie 1957 geduur.

Op 29 Desember 2008 het Korjakski uitgebars met 'n pluim as van 6 000 m, die eerste groot uitbarsting in 3 500 jaar.

Omdat die vulkaan so naby aan Petropawlofsk-Kamtsjatski geleë is, is dit saam met die Awatsjinski-vulkaan in 1996 as 'n Dekadevulkaan aangewys.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Korjakski.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

Decade VolcanoesTeideTeideNyiragongoNyiragongoVesuviusVesuviusEtnaEtnaSantoriniSantoriniUnzenUnzenSakurajimaSakurajimaTaalTaalMerapiMerapiUlawunUlawunMauna LoaMauna LoaColimaColimaSanta MaríaSanta MaríaAwatsjinskiAwatsjinskiKorjakskiKorjakskiGalerasGalerasRainierRainierKaart van die 16 Dekadevulkane.
Die **Irannese tale** (soms ook Irano-Ariese tale genoem) is 'n subfamilie van die Indo-Irannese tale binne die Indo-Europese taalfamilie, saam met die Indo-Ariese tale en die Nuristani-tale, en word veral deur Irannese volke gepraat. Daar is altesaam sowat vyftig Nieu-Irannese tale met sowat 150 miljoen moedertaalsprekers, terwyl tussen 30 en 50 miljoen sprekers 'n Irannese taal as tweede of derde taal praat. Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Persies (57 miljoen), Pasjtoe (ca. 50 miljoen), Koerdies (30 miljoen), Dari (ca. 12,5 miljoen), Tadjiks (ca. 8 miljoen), Beloetsji (5 miljoen), Luri (4–5 miljoen), Zazaki (2–4 miljoen), Gilaki (2,4 miljoen) en Mazanderani (2,4 miljoen). Van die ander tale sluit in Avesties (uitgestorwe) en Osseties (ca. 620 000).

Die verspreiding van moderne Irannese tale. Die vier grootste tale in dié taalfamilie is:

   Koerdies

   Persies of Farsi

   Pasjtoe

   Beloetsji

Hulle is inheems aan die Irannese hoogland tussen die Eufraat-Tigris in die weste, die Kaukasus in die noordweste, die Kaspiese See en Sentraal-Asië in die noorde, die Indus in die ooste en die Persiese Golf in die suide met lande soos Iran, Afghanistan, Pakistan en Tadjikistan. Die verspreiding van beide die Irannese tale en Irannese volke het met die uitbreiding van die Persiese Ryk gepaard gegaan.

Bron
----

* (en)  Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, reds. (2017). "Iranian". *Glottolog*. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
**Dún Laoghaire-Rathdown** is 'n graafskap [*county*] en een van die plaaslike administratiewe gebiede in die Republiek Ierland. Die *county town* of administratiewe setel is Dún Laoghaire.

In 1994 is die voormalige Dublin graafskapsraad [*county council*] en die Dún Laoghaire plaaslike raad [*borough council*] ontbind. In die plek daarvan is drie nuwe plaaslike regering administratiewe areas geskep naamlik Dún Laoghaire-Rathdown, Suid-Dublin en Fingal elk met hul eie graafskapsraad.

Die naam Dún Laoghaire-Rathdown verwys na die twee dele wat kenmerkend is in die graafskap. Die nasionale pad N11 wat Wexford en Wicklow met Dublin verbind, is die nie-amptelike skeidslyn. Oos van die N11 is die kusgebied wat geskiedkundig die "borough" van Dún Laoghaire was. Wes van die N11 is die area tot teenaan die hange van die Dublinberge wat geskiedkundig deel was van die Rathdown-burgskap [*barony*].

Die graafskap is die tuiste van verskeie bekende persoonlikhede in die musiekwêreld soos Bono, Enya en Van Morrison. Bekende skrywers soos George Bernard Shaw, Samuel Beckett, James Joyce en John Millington Synge het in die graafskap gewoon. Die voormalige president van die Republiek Ierland, Eamonn De Valera, was 'n inwoner in die Blackrock area in die graafskap.

Ekonomie
--------

Sandyford, geleë in die Rathdown-gedeelte van die graafskap, is 'n belangrike deel van die silikoonvallei van Ierland. Gevestig in die area is Microsoft se Europese hoofkwartier tesame met ander multinasionale maatskappye soos Vodafone en Hewlett-Packard. Groot werkgewers in ander areas in die graafskap sluit in farmaseutiese firmas soos Pfizer en GlaxoSmithKline, finansiële dienste soos Barclaycard, Eaglestar en Canada Life, asook elektroniese firmas soos Dell en Ericcson.

Die graafskap is 'n aantreklike werksplek vir hoogsgeskoolde werkers.

Toerisme
--------

Die graafskap is baie toeganklik vir toeriste met twee hoë kwaliteit publieke vervoer sisteme wat die graafskap vanuit Dublin bedien. Die Dublin Area Rapid Transport (DART) voorstedelike trein bedien die kusdorpe in die graafskap met stasies in Booterstown, Blackrock, Monkstown, Dún Laoghaire, Glasthule, Glenegeary, Dalkey, Killiney en Shankill. Die LUAS moderne trem verbind St Stephen's Green in die stad met Milltown, Dundrum, Kilmacud en Sandyford in die graafskap.

Een van die bekendste landmerk geboue in die graafskap is die Dalkey Kasteel. Die Kasteel is omskep in 'n Erfenis-sentrum met uitstallings oor die vroeë Christen, Wiking en Britse periodes in die geskiedenis van die area. Die Kasteel was deel van die "Pale", of te wel die verdedigingsisteem van Dublin wat deur die Noormanne gebou is. Die uitdrukking "beyond the pale" verwys na die persepsie dat buite hierdie ring van kastele was die areas gekenmerk as barbaars en bandeloos.
’n **Speltoetser** is sagteware wat die spelling van woorde in tekslêers nagaan en vergelyk met ’n ingeboude woordelys. Dit kan ook voorstelle maak vir die korrekte spelling van woorde. Sommige kan op hul eie gebruik word vir ’n stuk teks, terwyl ander deel uitmaak van ’n groter program soos ’n woordverwerker, elektroniese woordeboek of soekenjin.

Werking
-------

Speltoetsers vergelyk elke woord in ’n dokument met ’n ingeboude woordelys en merk woorde wat nie daarin voorkom nie. Die meeste moderne speltoetsers sal ook ’n alternatiewe spelling voorstel wat die gebruiker kan aanvaar of ignoreer, of die gebruiker kan self vakkundige terme, eiename, ensovoorts byvoeg wat daarna erken sal word.

Sommige programme kan selfs grammatikafoute uitwys of woorde binne konteks beskou. Sulke speltoetsers sal byvoorbeeld nie die woord "verassing" miskyk as dit "verrassing" moet wees omdat albei woorde in die woordelys voorkom nie, maar sal die woord binne konteks as ’n fout herken.

Die meeste speltoetsers kan verskeie woordeboeke gebruik, soos vir ander tale of spesifieke vakrigtings – of die gebruiker kan dit self opstel.
Ds. Pieter Francois de Wet, leraar van 1961 tot 1969.
Die **NG gemeente Van Riebeeck** was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Kaapstadse voorstad Kenwyn wat in 1952 van die NG gemeente Wynberg afgestig het.

Weens die gedurige verengelsing van die suidelike voorstede van Kaapstad is die gemeente omstreeks 1995 by NG gemeente Plumstead, 'n ander dogtergemeente van Wynberg, ingelyf. Die voorlaaste leraar was ds. Thomas Lodewyk Wait van 1986 tot 1990 en daarna ds. J.F.E. Stone tot aan die einde.

In 1990 het die gemeente se lidmate tydelik tot 400 toegeneem ná 'n groot gedeelte van die ontbinde NG gemeente Die Vlakte hier ingeskakel het, maar teen 1994 het dit weer afgeneem tot 258. Die gemeente se kerkgebou was in Rockfordweg, Kenwyn, en huisves later The River International Ministeries.

Leraars
-------

* Willem Frederick Liebenberg, 1952 - 1956 (eerste leraar)
* Leon Brand Viljoen, 1956 - 1961
* Pieter Francois de Wet, 1961 - 1969
* Rudolph Christopher Herholdt, 1969 - 7 Augustus 1976
* Zacharias Blömerus, 1977 - 23 Januarie 1981
* Schalk Willem Theart, 1981 - 19 Julie 1985
* Thomas Lodewyk Wait, 25 Januarie 1986 - 1990
* Jacobus Francois Erasmus Stone, 1990 - 1995 (sedertdien beroepbaar)

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Die voorspelers is in die skrum, terwyl die agterspelers oor die veld versprei is
Diagram wat die relatiewe posisie van spelers in die skrum aandui
'n Rugbyspan bestaan uit 15 spelers, agt voorspelers met nommers van 1 tot 8 en sewe agterspelers wie se truie van 9 tot 15 genommer word. Afhangende van die spesifieke kompetisie se reëls kan daar tot soveel as 8 plaasvervangers ook wees.

Voorspelers
-----------

Die hoofrol van die voorspelers is om besit van die bal te wen en vir die span te behou. Hulle neem deel in die vastespel soos die skrums en die lynstane. Oor die algemeen is die voorspelers dus groter en sterker as agterspelers, maar ook stadiger. Voorspelers speel ook 'n rol in die vorentoe dra van die bal, maar oor die algemeen doen hulle dit deur in die opponente se voorspelers in te dryf eerder as om, om hulle te probeer hardloop.

Hierdie posisies is:
1) Loskopstut
2) Haker
3) Vaskopstut
4) Linkerslot
5) Regterslot
6) Linkerflank
7) Regterflank
8) Agsteman

Agterspelers
------------

Die rol van die agterspelers is om die spel vorentoe te beweeg deur met die bal te hardloop of die bal te skop. Die losskakel is gewoonlik die besluitnemer wat besluit oor of daar geskop of gehardloop gaan word. As 'n reël teken agterlynspelers meer drieë aan. Hulle is gewoonlik kleiner en daarom gewoonlik ratser en vinniger as die voorspelers.

Hierdie posisies is:
9) Skrumskakel
10) Losskakel
12) Binnesenter
13) Buitesenter
11) Linkervleuel
14) Regtervleuel
15) Heelagter

Posisies op die veld
--------------------

Die diagram hieronder dui die verskeie posisies in die 15-man span aan. Alle lede van die vyftiental wat aanvanklik eerste op die veld draf se truie is genommer van 1 tot 15 wat verbind is aan die posisies waarin hulle speel. Die eerste agt spelers staan bekend as die "voorspelers" en neem almal aan die skrums deel. Die oorblywende sewe spelers staan as die agterspelers bekend.

| Spelerposisies in rugby |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Loskopstut |  | 2 Haker |  | 3 Vaskopstut |
|  | 4 Slot |  | 5 Slot |
| 6 Linkerflank |  | 8 Agsteman |  | 7 Regterflank |
|   |
|  |  | 9 Skrumskakel |
|  |  |  | 10 Losskakel |
|  |  |  |  | 12 Binnesenter |
|  |  |  |  |  | 13 Buitesenter |
| 11 Linkervleuel |  |  |  |  |  | 14 Regtervleuel |
|  |  |  | 15 Heelagter |

 |
Die **Bezuidenhout-voorval** was 'n rebellie in 1880 wat aanleiding tot die uitbreek van die Eerste Vryheidsoorlog gegee het. Die rebellie ontstaan nadat P.L. Bezuidenhout weier om buitensporige belasting aan die Britte te betaal. Die Britte neem beslag op sy wa met die doel om dit te verkoop. 'n Groep ontstoke Boere neem die wa van die afslaers af terug. Toe die regering dit probeer terugneem, loop hulle hulself in 'n Boere-rebellemag vas.

Aanloop
-------

Die Verenigde Koninkryk annekseer Transvaal op 12 April 1877 en verbreek sodoende die Sandrivierkonvensie van 17 Januarie 1852. Aanvanklik word die anneksasie gelate aanvaar. Drie jaar later, in 1880, gaan die Boere se smeulende verset tot daadwerklike optrede oor. Reg deur die Transvaal het Boere geweier om belasting te betaal. Die belastingsverset bereik egter sy hoogtepunt in Potchefstroom.

Gebeure
-------

P.L. (Piet) Bezuidenhout weier om ekstra belasting op sy ossewa te betaal en sê dat hy reeds sy belasting vereffen het. Sy ossewa word daarna deur die owerheid gekonfiskeer sodat dit verkoop kan word om sy belastingskuld te delg. 'n Honderd man onder leiding van Piet Cronje voorkom dat die wa op 11 November 1880 opgeveil word en besorg dit aan Bezuidenhout terug. Britse troepe is inderhaas na Potchefstroom gestuur om die orde te herstel, maar dit was te laat.

Gevolge
-------

Op 15 Desember 1880 het Boeremagte Potchefstroom binnegery en die Eerste Proklamasie by die plaaslike drukker laat druk. Boer en Brit het in 'n skermutseling betrokke geraak en daarmee die Eerste Vryheidsoorlog begin.
Die NG kerk Vredendal, ontwerp deur Wynand Louw se argiteksfirma. Dis ingewy op 23 September 1950.
Ds. J.C. du Plessis het op 15 Julie 1950 die gemeente se eerste medeleraar geword.
Ds. S.G. Basson is in Februarie 1943 in die gemeente bevestig.
Die **NG gemeente Vredendal** is die moedergemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Wes-Kaapse dorp Vredendal en ressorteer onder die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland.

Die gemeente is op 13 November 1933 onder die naam Olifantsrivier met duisend lede van Vanrhynsdorp afgestig. Die Ringskommissie (waarskynlik van Clanwilliam) het bepaal dat daar twee sentra sal wees, naamlik Vredendal en Neersetting. Die eerste jare van sy bestaan was voorwaar worsteljare. Die hoewes van die nedersetters moes nog teen aansienlike koste in gereedheid gebring word en vir die min produkte wat in die beginjare geproduseer is, was die pryse baie laag. Op die een sentrum, Vredendal, is die eredienste in die begin in 'n klein skoolgeboutjie gehou. Vir Nagmaalsdienste het die feesgangers in die ope lug onder 'n klompie bloekombome bymekaar gekom. 

Onder leiding van sy eerste predikant, ds. P.F. Greyling, was die gemeente egter gewillig om groot dinge aan te pak. Veertien morg grond is dadelik vir die uitleg van die toekomstige dorp aangekoop en daar is ook spoedig 'n begin gemaak met die aanbou van 'n mooi doeltreffende saal en pastorie. In die tweede helfte van 1935 is ds. D. Van N. Theron hier bevestig en het hy die gemeente sewe jaar met baie groot seën bearbei. Nie alleen het hy hom besonder vir die geestelike welsyn van die gemeente beywer nie; hy het ook baie gedoen vir die algemene opbouing van die jong gemeenskap. Toe die gemeente slegs vier jaar oud was het die een sentrum, Neersetting, op 3 November 1937 tot 'n selfstandige gemeente afgestig, naamlik die NG gemeente Lutzville. Die naam Olifantsrivier is kort daarna op die Sinode van 1940 tot die huidige naam Vredendal verander. 

Nadat ds. Theron in Des. 1942 vertrek het, is ds. S.G. Basson in Februarie 1943 hier bevestig. Die groot werk wat gewag het, was om geld vir die daarstelling van 'n kerkgebou in te samel. Intussen moes ook 'n sendingpastorie gebou word met die geld wat die susters van die VSB vir die doel ingesamel het, asook 'n doelmatige skoolkoshuis wat ruimte bied vir 100 kosgangers. Op 23 September 1950 kon die sierlike kerk, wat £33 000 gekos het, sonder skuld ingewy word. Nog ’n mylpaal in die geskiedenis van die gemeente is behaal toe ds. J.C. du Plessis op 15 Julie 1950 as medeleraar bevestig is.

Bron
----

* Olivier, ds. P.L.. 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.