recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Aer Lingus Airbus A321 land op die Londense Heathrow-lughawe, 2007.
**Aer Lingus** (/ˌɛər ˈlɪŋɡəs/, 'n verengelsing van die Ierse *aerloingeas*, wat "lugvloot" beteken) is die vlagdraerredery van Ierland. Dit is deur die Ierse regering gestig en is tussen 2006 en 2015 geprivatiseer en is nou 'n volfiliaal van International Airlines Group (IAG). Die lugredery se hoofkantoor is op die terrein van Dublin-lughawe in Cloghran, County Dublin.

Aer Lingus, wat in 1936 gestig is, is 'n voormalige lid van die Oneworld-lugrederyalliansie, wat dit op 31 Maart 2007 verlaat het. Ná die oorname deur IAG is daar verwag dat Aer Lingus weer tot Oneworld sou toetree, maar in 'n pers-inligtingsessie op 15 November 2017 het die lugredery se destydse uitvoerende hoof, Stephen Kavanagh, gesê dat die lugdiens "geen planne het om by Oneworld aan te sluit nie". Die lugredery kodedeel met Oneworld-, Star Alliance- en SkyTeam-lede, sowel as interlyn-ooreenkomste met Etihad Airways, JetBlue Airways en United Airlines. Aer Lingus het 'n hibriede sakemodel van laekoste- en tradisionele vervoerders, wat 'n gemengde tariefdiens op sy Europese roetes en voldiens, tweeklasvlugte op transatlantiese roetes bedryf.

Ryanair het meer as 29% van Aer Lingus-aandele besit en die Ierse staat het meer as 25% besit voordat dit in 2015 deur IAG uitgekoop is. Die staat het voorheen 'n 85%-aandeelhouding gehou tot die regering se besluit om die maatskappy op 2 Oktober 2006 op die Dublin- en Londense aandelebeurse te laat dryf. Die belangrikste groepmaatskappye sluit in Aer Lingus Beperk, Aer Lingus Beachey Beperk, Aer Lingus (Ierland) Beperk en Dirnan Insurance Company Limited, wat almal in volle besit is.

Op 26 Mei 2015, ná maande se onderhandelinge oor ’n moontlike IAG-oorname, het die Ierse regering ingestem om sy 25%-belang in die maatskappy te verkoop. Ryanair het 'n 30%-belang in Aer Lingus behou wat hy ingestem het om op 10 Julie 2015 aan IAG te verkoop vir €2,55 per aandeel. In Augustus 2015 het Aer Lingus se aandeelhouers die oornameaanbod van IAG amptelik aanvaar. IAG het daarna beheer oor Aer Lingus oorgeneem op 2 September 2015.

'n Fokker F27 Friendship by Manchester-lughawe in 1965. Die F27 is tussen 1958 en 1966 op kortafstanddienste gebruik.
'n BAC One-Eleven in die ou kleur op die Zürich Lughawe, Switserland in 1975.
 'n Aer Lingus Commuter Saab 340 by Dublin-lughawe in 1993.
**Manmohan Singh** (Pandjabi: [mənˈmoːɦən ˈsɪ́ŋɡ]; gebore 26 September 1932) is 'n Indiese politikus, ekonoom, akademikus en burokraat wat van 2004 tot 2014 die 13de Eerste Minister van Indië was. Hy was die derde langsdienende eerste minister ná Jawaharlal Nehru en Indira Gandhi. Singh, 'n lid van die Indian National Congress, was die eerste Sikh en nie-Hindoe-premier van Indië. Hy was ook die eerste eerste minister, sedert Jawaharlal Nehru, wat herkies is nadat hy 'n volle termyn van vyf jaar voltooi het.

Vroeë lewe en opvoeding
-----------------------

Singh is op 26 September 1932 gebore in Gah, Punjab, Brits-Indië, in 'n Sikh- familie. Sy ouers is Gurmukh Singh en Amrit Kaur. Hy het sy ma verloor toe hy baie jonk was en is grootgemaak deur sy ouma aan vaderskant. Sy vroeë skoolopleiding was in die Oerdoe-medium, en selfs as Eerste Minister jare later het hy sy oënskynlike Hindi-toesprake in die Oerdoe-skrif geskryf, hoewel hy soms ook Gurmukhi gebruik het, 'n skrif wat gebruik word om Pandjabi, sy moedertaal, te skryf.

Na die verdeling van Indië het sy gesin na Amritsar, Indië, gemigreer, waar hy aan die Hindu College, Amritsar studeer het. Hy het aan die Panjab-universiteit gestudeer, toe in Hoshiarpur, Punjab, en het sy baccalaureus- en meestersgrade in Ekonomie in onderskeidelik 1952 en 1954 verwerf, toe hy eerste gestaan het deur sy hele akademiese loopbaan. Hy het sy Ekonomiese Tripos aan die Universiteit van Cambridge in 1957 voltooi. Hy was 'n lid van St John's College.

Ná Cambridge het Singh na Indië teruggekeer en as dosent aan die Panjab-universiteit gedien. In 1960 is hy na die Universiteit van Oxford vir sy DPhil, waar hy 'n lid van Nuffield College was. Sy doktorale proefskrif van 1962 onder leiding van IMD Little was getiteld "Indië se uitvoerprestasie, 1951–1960, uitvoervooruitsigte en beleidsimplikasies", en was later die basis vir sy boek "Indië se uitvoertendense en vooruitsigte vir selfonderhoudende groei".

Politieke loopbaan
------------------

Eerste Minister Singh en sy vrou Gursharan Kaur in 2010
In Junie 1991 het Indië se destydse premier, PV Narasimha Rao, Singh gekies om sy minister van finansies te word. Singh het in 2005 aan die Britse joernalis Mark Tully gesê: "Op die dag toe (Rao) besig was om sy kabinet te formuleer, het hy sy hoofsekretaris na my gestuur om te sê: ‘Die premier wil hê jy moet die minister van finansies word’. Ek het dit nie ernstig opgeneem nie. Hy het my uiteindelik die volgende oggend, nogal kwaad, opgespoor en geëis dat ek aantrek en na Rashtrapati Bhavan kom vir die eedsaflegging. So dit is hoe ek in die politiek begin het."
**Rondebosch Fontein** is 'n sierlike Victoriaanse drinkbak vir perde wat op 'n verkeerseiland op die kruising tussen Belmontweg en Hoofweg in die middel van Rondebosch in Kaapstad, Suid-Afrika staan. Dit is op 10 April 1964 tot 'n Nasionale Monument verklaar.

Oorspronklik bekend as die Moodie-fontein, is die fontein in 1891 van gietyster gemaak en het bestaan ​​uit 'n sirkelvormige drinkbak wat op perde se bene ondersteun is, met 'n sentrale paal met 'n seskantige lantern. Vier versierde hakies het moontlik oorspronklik koppies opgehang vir mense om uit die spuitwater te drink, terwyl perde uit die trog gedrink het, en honde uit kleiner komme op grondvlak.

Dit is gegiet deur Walter Macfarlane & Co. by die Saracen Foundry in Glasgow, Skotland, en in 1891 deur George Pigot Moodie aan die gemeenskap aangebied. Die lantern was Suid-Afrika se eerste elektriese straatlig en is die eerste keer op 25 April 1892 aangeskakel, aanvanklik aangedryf deur Moodie se private kragsentrale totdat 'n munisipale kragsentrale aan die Liesbeek voltooi is.

Die oorspronklike gietysterfontein is in Augustus 2015 vernietig toe 'n spoedmotor daarin vasgery het, en van die stukke is gesteel. Die fontein is herbou in aluminium deur die plaaslike maatskappy Heritage Castings. Die herboude fontein is op 24 September 2020 geïnstalleer.
**Nepal Airlines Corporation** (IATA: **RA**, ICAO: **RNA**) (Nepalees: नेपाल वायुसेवा निगम, *Nepal Air Service Corporation*), voorheen bekend as **Royal Nepal Airlines** (Nepalees: शाही नेपाल वायुसेवा), is die vlagdraer van Nepal. Dit is in 1958 gestig en is die oudste lugredery van die land. Vanuit sy hoofbasis by Tribhuvan Internasionale Lughawe, Katmandoe, bedryf die lugredery binnelandse dienste in Nepal en mediumafstanddienste in Asië. Die lugredery se eerste vliegtuig was 'n Douglas DC-3, wat gebruik is om binnelandse roetes en 'n paar bestemmings in Indië te bedien. Die lugredery het sy eerste straalvliegtuig, Boeing 727's, in 1972 bekom. Teen 13 Julie 2020 bedryf die lugredery 'n vloot van sewe vliegtuie. Sedert 2013 is die lugredery op die lys van lugrederye wat in die Europese Unie verbied is, weens veiligheidsredes.

Die lugredery is in Julie 1958 gestig as Royal Nepal Airlines Corporation met een Douglas DC-3. Aan die begin was sy dienste beperk tot Simara, Pokhara en bestemmings na Indië soos Patna, Kolkata en Delhi. In 1961 het Pilatus PC-6 Porter STOL- vliegtuie by die vloot aangesluit, en in 1963 is 12-sitplek Chinese Feng Shou-2 Harvesters in gebruik geneem, wat die koninkryk se verder-afgeleë roetes geopen het.

Nepal se geopolitieke situasie het 'n vreemde, polities gemengde vloot opgelewer, wat tipies deur hulpprogramme uit die land van vervaardiging gefinansier is. Nog sewe Douglas DC-3's is tussen 1959 en 1964 by die vloot gevoeg. Verder het China 'n paar Feng Shou-2- vliegtuie verskaf wat nie geskeduleerde diens bedryf het nie. Bell helikopters wat van Singapoer gehuur is, is ook vir huurvlugte gebruik. Twee Russiese Mi-4-helikopters het ook op geskeduleerde roetes na afgeleë plekke gevlieg. Die roetenetwerk is intern en ekstern uitgebrei en het gou Dhaka in die destydse Oos-Pakistan bereik.

Galery
------

* Royal Nepal Airlines Boeing 727 by die Don Muang-lughawe in 1986Royal Nepal Airlines Boeing 727 by die Don Muang-lughawe in 1986
* Nepal Airlines Airbus A320-200Nepal Airlines Airbus A320-200
* Nepal Airlines Twin OtterNepal Airlines Twin Otter
* Nepal Airlines Xian MA60Nepal Airlines Xian MA60
* Nepal Airlines voormalige Harbin Y-12Nepal Airlines voormalige Harbin Y-12
Die Russies-Ortodokse **Alexander-Newski-gedenkkerk** (Duits: *Alexander-Newski-Gedächtniskirche*; Russies: Александро-Невский храм) op die Kapellenberg in die noorde van Potsdam (deelstaat Brandenburg, Duitsland) is tussen 1826 en 1829 op bevel van die Pruisiese koning Friedrich Wilhelm III vir die Russies-gebore soldate van die koor in die Russiese Kolonie Alexandrowka opgerig.

Die sakrale gebou in die Oud-Russiese boustyl, wat volgens ontwerpe van die Sint Petersburgse hofargitek Wassili Petrowitsj Stassow opgerig en deur Karl Friedrich Schinkel van klassisistiese stylelemente voorsien is, het die nou bande tussen Pruise en Rusland versinnebeeld. Ter nagedagtenis aan die Russiese tsaar Alexander I, wat in 1825 oorlede is, is die kerk na sy naamheilige Alexander Jaroslawitsj Newski, 'n Russiese vors wat in die 16de eeu heilig verklaar is, genoem.

Die Alexander-Newski-gedenkkerk is die oudste Russies-Ortodokse kerkgebou in Wes-Europa wat volgens die Oud-Russiese boukuns ontwerp is en 'n voorbeeld van die vroeë Russiese historisme. As deel van die Russiese Kolonie Alexandrowka is die kerk in 1999 deur Unesco tot wêrelderfenis verklaar.
**Mark Nixon** is 'n Suid-Afrikaansse pianis. Hy is gebore in Suid-Afrika en ontvang sy opvoeding aan die Drakensberg Seunskoor Skool en Diocesan Kollege.

Hy is 'n gegradueerde van die Universiteit van Kaapstad, Universiteit van Suid-Afrika (UNISA), die Amsterdamse Konservatoria en die *Guildhall Skool vir Musiek en Drama* in Londen. Sy onderwysers het Laura Searle, Lamar Crowson, Håkon Austbø en Graham Johnson ingesluit. Van 2000 tot 2002 was hy die Anthony Saltmarsh junior-Genoot by die Koninklike Musiekkollege.

Nixon het reeds vele toekennings ontvang, waaronder eerste pryse in die Adolph Hallis-klavierkompetisie in 1994 en die Nederburg-UNISA Nasionale Klavierkompetisie in 1998. In 1997 is die twee mees gesogte beurse in SA aan hom toegeken: die SAMRO-beurs vir pianiste en die UNISA PJ Lemmer-beurs vir uitvoerders. In 2000 was hy geselekteer as "Young Concert Artist" (soloklavier) van die Nasionale Federasie van Musiekverenigings in die Verenigde Koninkryk (nou bekend as *Making Music*). In 2008 is hy weer gekies, hierdie keer as deel van 'n duet saam met die sopraan Erica Eloff. Hy het as konsertsolis saam met al die Suid-Afrikaanse orkeste, die Rotterdamse Filharmoniese Orkes en met verskeie orkeste in Engeland opgetree. As solo-opvoerder en pianis-begeleier het hy wydverspreid in Suid-Afrika sowel as by die Wigmore Hall, *Purcell Room* en Linbury Theatre-Covent Garden in Londen sowel as by talle musiekverenigings regoor die Verenigde Koninkryk verskyn.

In 1999 het hy die Guildhall Skool se Schubert en Ireland-pryse gewen en die begeleiersprys in die *English Singers and Speakers Union Song* Kompetisie in Londen. In 2006 het hy die begeleiersprys gewen by die Great Elm Vocal-toekennings by Wigmore Hall, Londen. Van sy vele verskynings sluit konsertreekse saam met verskeie sangers en instrumentaliste in Nederland, Frankryk, Brittanje , en toere in Suid-Afrika tydens 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2010 en 2012, in. Hy is 'n vlytige kamermusikant, wat dikwels met verskeie sangers saamwerk wat betref die liedere repertorium, en hy is ook deel van die *King's Piano Trio* en 'n stigterslid van die *London Song Circle*. Hy is ook 'n toegewyde onderwyser, wat in Londen woon, en is die Hoof van die Klawerbord afdeling by *King's College School, Wimbledon.*

In 2010 het hy 'n CD van liedjies deur Grieg, Wolf, Rachmaninoff, Wilding en De Villiers in samewerking met die sopraan Erica Eloff vrygestel. In 2012 het hy 'n CD van werke vir soloklavier deur Liszt, Brahms en Debussy op die *Stringwise* plate-etiket uitgereik. Albei opnames was uiters goed ontvang in die pers en word gereeld gehoor op *Classic FM* en *Fine Music Radio*. Onlangse optredes het solo-optredes in Suid-Afrika, gesamentlike werk met sangers, en optredes van die *King's Piano Trio* in die Verenigde Koninkryk ingesluit, asook 'n uitvoering van Beethoven se Klavierconcerto nr. 4 in Sint Alban's Katedraal.
Lugfoto van die Newport News-skeepswerf in 1994. Sigbaar in die droogdok is USS Long Beach en USNS Gilliland
**Newport News Shipbuilding** (**NNS**), 'n afdeling van Huntington Ingalls Industries, is die grootste industriële werkgewer in Virginië, en enigste ontwerper, bouer en brandstofhervuller van die Verenigde State se vlootvliegdekskepe en een van twee verskaffers van Amerikaanse Vlootduikbote. Newport News Shipbuilding, wat in 1886 as die Chesapeake Dry Dock and Construction Co. gestig is, het reeds meer as 800 skepe gebou, insluitend beide vloot- en kommersiële skepe. Dit is geleë in die stad Newport News, en sy fasiliteite strek oor meer as 550 akker (2,2 km2), strategies geposisioneer in een van die groot hawens van die Amerikaanse Ooskus.

Die skeepswerf is 'n groot werkverskaffer, nie net vir die laer Virginia-skiereiland nie, maar ook gedeeltes van Hampton Roads suid van die Jamesrivier en die hawe, gedeeltes van die Midde-skiereilandstreek, en selfs sommige noordoostelike graafskappe van Noord-Carolina.

Die skeepswerf bou tans twee van die Gerald R. Ford-klas vliegdekskepe, die USS John F. Kennedy (CVN-79) en die USS Enterprise (CVN-80).

In 2013 het Newport News Shipbuilding begin met die deaktivering van die eerste kernaangedrewe vliegdekskip, USS Enterprise (CVN-65), wat dit ook gebou het.

Newport News Shipbuilding voer ook brandstof- en komplekse opknappingswerk (RCOH) uit op Nimitzklas-vliegdekskepe. Dit is 'n vierjaarlange vaartuighernuwingsprogram wat nie net die hervulling van die vaartuig se kernreaktors behels nie, maar ook moderniseringswerk insluit. Die werf het RCOH voltooi vir vyf *Nimitz*-klas draers (USS Nimitz, USS Dwight D. Eisenhower, USS Carl Vinson, USS Theodore Roosevelt en USS Abraham Lincoln). Vanaf November 2017 was hierdie werk aan die gang vir die sesde *Nimitz*-klas vaartuig, USS *George Washington*.

* USS VirginiaUSS *Virginia*
* California*California*
* USS SharkUSS *Shark*
* USS MississippiUSS *Mississippi*
* USS Abraham LincolnUSS *Abraham Lincoln*
**SKY-MAP.ORG** (of **WikiSky.org**) is ’n wiki en interaktiewe ruimtekaart met meer as ’n miljard hemelliggame. Gebruikers kan die hele hemelruim sien en inzoem om streke in detail te sien. WikiSky sluit baie sterre, sterrestelsels en planete in, maar is nog in ’n ontwikkelingstadium. Gebruikers kan ook inligting oor verskillende sterre redigeer deur artikels te skryf, internetskakels by te voeg, foto's te laai of spesiale groepe vir ’n spesifieke taak te skep.

Sagteware
---------

Die gebruiker kan die lug óf in kaartmodus óf in SDSS-modus bestudeer. In albei modusse kan die naam en ’n kort beskrywing van die voorwerp gesien word deur die muis daaroor te beweeg. Dit kan gebruik word om na artikels, foto's en ander inligting te skakel. SKY-MAP.ORG het sy eie API sodat kodes geskryf kan word om toegang te kry tot kaarte, inligting en SDSS-data.

Sommige foto's van WikiSky, soos DSS2- en SDSS-foto's, is vir "niekommersiële gebruik". Die DSS-dataregte behoort aan verskillende instellings. SDSS-data is ook vir niekommersiële gebruik. Foto's van die Hubble-ruimteteleskoop, Spitzer-ruimteteleskoop (infrarooi) of GALEX-ruimteteleskoop (ultraviolet) is in die openbare domein (Nasa, VSA-regering).
Allan Gray Limited se kenteken.
**Allan Gray** (8 April 1938, Oos-Londen, Suid-Afrika – 10 November 2019, Bermuda) was ’n Suid-Afrikaanse filantroop en sakeman wat in 2013 as die tweede rykste mens in Afrika beskryf is.

Sy welvaart is in Oktober 2013 op VS$8,5 miljard (destyds sowat R85 miljard) geraam, wat hom aansienlik ryker gemaak het as bekende welgesteldes in Suid-Afrika soos Nicky Oppenheimer, Johann Rupert en Christo Wiese. Gray laat hom selde afneem, hy staan nie mediaonderhoude toe nie en vermy publisiteit sover hy kon. Daarom is selde oor die rykste Suid-Afrikaner geskryf of berig, al was hy die stigter van een van die suksesvolste finansiële instellings in die land.

Dit is nietemin bekend dat Gray in Oktober 2013 75 jaar oud was en dat hy in Oos-Londen gebore is. Ná sy voorgraadse studie aan die Rhodes-universiteit het hy op die ouderdom van 22 jaar as geoktrooieerde rekenmeester gekwalifiseer en altesaam vier jaar vir die rekeningkundige firma Deloitte in sowel Kaapstad as Johannesburg gewerk. Nadat hy hy 'n ruk lank in Londen was, het hy in 1965 'n MBA aan Harvard se Sakeskool verwerf. Daarna het hy agt jaar deurgebring by Fidelity Fund Management and Research in Boston, Massachusetts. Ná sy terugkeer in Suid-Afrika in 1973 het hy hom in Kaapstad gevestig en Allan Gray Limited gestig.

Hierdie beleggingsmaatskappy het reeds in 2013 sowat R300 miljard se sake namens miljoene kliënte behartig. Nog R200 miljard is destyds bestuur deur Orbis, ’n batebestuursmaatskappy gesetel op Bermuda, waar Gray en sy gesin gewoon het, hoewel hy sy Suid-Afrikaanse burgerskap behou het.

Gray het die Allan Gray Orbis-stigting in 2005 gestig omdat hy entrepreneurskap as ’n integrale deel van die ekonomiese vooruitgang van enige land beskou. Dié beskouing spoor Gray se filantropiese bydraes aan. Die hoofdoelwit van die stigting is die ontwikkeling van entrepreneurs deur die Allan Gray-beurs en Allan Gray-genootskappe.

Allan Gray Limited en Orbis Investment Management, albei deur Gray gestig, finansier die stigting se aktiwiteite. Minstens sewe persent van Allan Gray Limited se belasbare wins word aan die stigting geskenk. Voorts bied ’n bydrae van R1,15 miljard, wat Gray in sy persoonlike hoedanigheid in 2007 geskenk het, verdere finansiële sekuriteit aan die stigting in gevalle wanneer Allan Gray Limited se wins wisselvallig is.

'n Vrouekoshuis van Rhodes-universiteit, Allan Gray House, wat in 1992 in gebruik geneem is, is na hom genoem nadat hy of sy maatskappy die geld vir die oprigting daarvan geskenk het. Dit bied huisvesting aan 85 studente en is deel van Drostdy Hall.

Hy was getroud met Gill, vir meer as 50 jaar, en hulle het drie kinders, Trevor, Jenny en Will. Hy laat sewe kleinkinders en twee agterkleinkinders agter.

Gray is op Sondag, 10 November 2019 in die ouderdom van 81 aan 'n hartaanval in Bermuda oorlede.
Internasionale verbindings
Streeksverbindings
Die **Koning Shaka Internasionale Lughawe** (IATA: **DUR**, ICAO: **FALE**) is 'n nuwe internasionale lughawe wat op 30 April 2010 geopen is, sowat 40 km noord van Durban langs die N2 naby La Mercy. Die lughawe het die ou Durban Internasionale Lughawe (IATA: ~~DUR~~, ICAO: FADN) vervang, wat suid van die stad geleë was en te klein geword het om meer passasiers te kon hanteer. Die eerste geskeduleerde vlugte het op 1 Mei 2010 begin, net meer as 'n maand voor die afskop van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010, 'n sporthoogtepunt in Suid-Afrika.

Die lughawe is na die Zoeloekoning Shaka genoem en is die derde besigste lughawe in Suid-Afrika na die O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg en die Kaapstad Internasionale Lughawe.

Die lughawe is ontwerp deur Osmond Lange Argitekte en Beplanners en het sowat R 8 miljard gekos om te bou (ongeveer VS$900 miljoen).

Hoewel die groter lughawe gebou is om die gebied se groeiende internasionale dienste te bedien, is dit ook 'n belangrike lughawe vir binnelandse dienste in Suid-Afrika, wat die "Goue Driehoek" tussen Kaapstad Internasionale Lughawe, O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg en Koning Shaka deur 7 rederye verbind. Koning Shaka was die 9de besigste lughawe in Afrika volgens statistieke vir 2010, ten spyte van die feit dat dit vir die eerste vier maande nog nie oop was nie.

Die grootste vliegtuig wat tans geskeduleerde dienste na KSIL onderneem is die Boeing 777-300ER, met Emirates wat die Doebai—Durbanroete bedryf. Dit ten spyte van die feit dat KSIL se aanloopbaanlengte en terminale ontwerp is om teoreties gereeld groot vliegtuie te hanteer. Die grootste vliegtuie wat KSIL in 2010 aangedoen het, was die Airbus A340s van die Suid-Afrikaanse Lugdiens, vir 'n kort tydperk rondom die 2010 FIFA Wêreldbeker.

Op 27 Januarie 2014 het die wêreld se grootste vliegtuig, 'n Airbus A380-800 van British Airways op KSIL geland, die eerste A380 wat hier sou aandoen. Die vliegtuig is gebruik vir opleiding en het tot 4 Februarie 2014 heelwat vlugte na en van die lughawe onderneem.

In 2013, 2015 en 2016 het Skytrax aangekondig dat Koning Shaka Internasionale Lughawe die beste lughawe in die wêreld was van dié wat onder 5 miljoen passasiers per jaar hanteer het.

Fotogalery
----------

* Die terminaal onder konstruksie op 28 Augustus 2009Die terminaal onder konstruksie op 28 Augustus 2009
* Die vragterminaalDie vragterminaal
* Die passasiersterminaalDie passasiersterminaal
* Die N2 kruis die M65 naby DurbanDie N2 kruis die M65 naby Durban
Scott Carpenter klim in die tuig *Aurora 7*.
Die Mercury-Atlas 7 lansering.
**Mercury-Atlas 7** was die vierde bemande ruimtevaart van die Mercury-program. Die ruimtetuig, genaamd **Aurora 7**, is beman deur die ruimtevaarder Scott Carpenter. Hy was die sesde persoon om in die ruimte te vlieg. Die sending het Mercury kapsule nr. 18 gebruik en is gelanseer deur 'n Atlas LV-3B, nr 107-D vuurpyl.

Capenter het drie keer om die aarde gewentel, eintlik 'n herhaling van John Glenn se Mercury-Atlas 6 vlug. As gevolg van 'n fout wat gemaak is tydens die binnedringing van die atmosfeer land hy 400 km van koers af. Dit het die optel van hom en sy tuig met sowat 'n uur vertraag. Carpenter is gedeeltelik verantwoordelik gehou vir die fout. Hy het NASA in 1964 verlaat en op die Amerikaanse Vloot se SEALAB-projek gaan werk.

Ruimtevaarder
-------------

Die sending se ruimtevaarder was Scott Carpenter, 'n 37-jarige Amerikaanse Vlootoffisier en vlieënier, toetsvlieënier, lugvaartingenieur, ruimtevaarder en skubaduiker.

Sendingparameters
-----------------

* **Massa:** 2975 lb (1350 kg)
* **Perigee:** 96 myl (154 km)
* **Apogee:** 162 myl (260 km)
* **Eksentrisiteit:** 0.00804
* **Baanhelling:** 32.5°
* **Orbitale tyd:** 88.3 min
* **Brandstof**:
	+ 35 lb (16 kg) vir die outomatiese stelsel
	+ 24.9 lb (11.3 kg) vir die handstelsel

Hoogtepunte van die sending
---------------------------
Philip K. Dick.
**Philip Kindred Dick** (16 Desember 1928 - 2 Maart 1982) was 'n Amerikaanse skrywer van wetenskapsfiksie.

Dick het 44 romans in sy leeftyd gepubliseer asook ongeveer 121 kortverhale.

Gebore in Chicago, Illinois, het hy na Kalifornië toe verhuis om wetenskapfiksie te skryf in die 1950s. Sy stories het aanvanklik min kommersiële sukses behaal.

'n Verskeidenheid gewilde Hollywood-rolprente gebaseer op Dick se werke is later vervaardig, onder andere *Blade Runner* (1982), *Total Recall* (twee keer aangepas: in 1990 en in 2012), *Minority Report* (2002), *A Scanner Darkly* (2006), en *The Adjustment Bureau* (2011). Die roman *The Man in the High Castle* (1962) is in 'n televisiereeks deur Amazon gemaak, wat in 2015 begin het.

Persoonlike lewe
----------------

Dick was vyf keer getroud, met die volgende vroue:

* Jeanette Marlin (Mei tot November 1948)
* Kleo Apostolides (14 Junie 1950 tot 1959)
* Anne Williams Rubinstein (1 April 1959 tot Oktober 1965)
* Nancy Hackett (6 Julie 1966 tot 1972)
* Leslie "Tessa" Busby (18 April 1973 tot 1977)

Dick het drie kinders gehad, Laura Archer Dick (gebore op 25 Februarie 1960 met sy derde vrou, Anne Williams Rubenstein), Isolde Freya Dick (nou Isa Dick Hackett) (gebore op 15 Maart 1967 met sy vierde vrou, Nancy Hackett), en Christopher Kenneth Dick (gebore op 25 Julie 1973 met sy vyfde vrou, Leslie "Tessa" Busby).

Dit blyk dat hy sy derde vrou, Anne Williams Rubinstein mishandel het. Na 'n argument in 1963 het hy probeer om haar van 'n berg af te stoot, en later beweer dat sy hom probeer doodmaak het. Hy het 'n psigiater oortuig om haar onwillekeurig op te neem. Nadat hy in 1964 vir egskeiding ingedien het, verhuis hy na Oakland om by 'n aanhanger, Grania Davis, te gaan woon. Hy het kort daarna probeer selfmoord pleeg deur van die pad af te ry terwyl sy 'n passasier was.

Stefte
------

Op 17 Februarie 1982, nadat hy 'n onderhoud voltooi het, het Dick sy terapeut gekontak, gekla van 'n gebrek aan sig, en hy is aangeraai om onmiddellik na 'n hospitaal te gaan, maar dit nie gedoen nie. Die volgende dag is hy bewusteloos gevind op die vloer van sy huis in Santa Ana, Kalifornië, nadat hy 'n beroerte gehad het. Op 25 Februarie het Dick nog 'n beroerte in die hospitaal gehad, wat tot breindood gelei het. Vyf dae later, op 2 Maart, is hy van lewensondersteuning ontkoppel en is oorlede. Na sy dood het Dick se pa, Joseph, sy seun se as na die Riverside-begraafplaas in Fort Morgan, Colorado geneem, waar hy begrawe is langs sy tweelingsuster Jane, wat as 'n baba gesterf het. Haar grafsteen is 53 jaar tevore gemaak met albei hul name daarop geskryf. Hy is oorlede vier maande voor die uitsaai van die Blade Runner-rolprent.
| **City of Mobile**

---

The Azalea City

---

 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State |
|  **Deelstaat** |  Alabama |
|  **County** | Mobile County |
|  **Koördinate** | 30°41′N 88°02′W﻿ / ﻿30.683°N 88.033°W﻿ / 30.683; -88.033 |
|  **Stigting** | 1702 |
|  **Geïnkorporeer op** | 20 Januarie 1814 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 413 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 3 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2013) | 194 899 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 471,9/vk km |
|  - Metropolitaanse gebied | 414 079 |
|  **Tydsone** | CST (UTC -6) |
|  **Somertyd** | CDT (UTC -5) |
|
|  **Burgemeester** | William S. Stimpson |
|  **Amptelike Webwerf** | *City of Mobile* |
|

**Mobile** [moʊˈbiːl] is die oudste stad in die Amerikaanse deelstaat Alabama en 'n belangrike seehawe vir die streek aan die Golf van Meksiko. Die geskiedenis en welvaart van Mobile, wat in 1702 deur Franse setlaars gestig is, word al drie eeue lank ten nouste met die ontwikkeling van sy hawe verbind. Dit was die eerste nedersetting in Noord-Amerika waar die Franse Mardi Gras of karnaval-feesvierings gehou is, en die stad, wat steeds 'n leidende rol in die politieke, ekonomiese en kulturele geskiedenis van die Amerikaanse Golfkus gespeel het, bewaar sy ryk kulturele erfenis met trots. 

Kort voor die uitbreek van die Amerikaanse Burgeroorlog was Mobile die laaste hawe waar Afrikane as slawe na die Verenigde State ingevoer is. Gedurende die onstuimige jare van die Amerikaanse Burgerregtebeweging in die 1960's het die stad 'n simbool van verdraagsaamheid geword waar geen gewelddadige betogings plaasgevind het nie.

Vandag is Mobile een van die etnies en kultureel mees diverse stede in die Amerikaanse Suide. Omvangryke beleggings in die streek se nywerheidsektor en infrastruktuur het in die laat 20ste en vroeë 21ste eeu 'n nuwe ekonomiese optimisme aangewakker wat ongeëwenaar is sedert die bloeitydperk van die katoenbedryf in die 19de eeu.

Feeste
------

Gedurende die tweede en derde week in Maart, wanneer duisende asalea's in volle bloei is en temperature danksy die lenteson gaandeweg styg, vier Mobile sy jaarlikse Azalea Trail-fees.

Bekende boorlinge
-----------------

* Timothy Donald (Tim) Cook (\* 1960), bestuurder en industriële ingenieur, hoof uitvoerende beampte van Apple Inc. sedert 2011
Koördinate: 28°51′0″S 138°8′0″E﻿ / ﻿28.85000°S 138.13333°O﻿ / -28.85000; 138.13333

Anna Creek Station is in South AustraliaAnna Creek StationAnna Creek StationLigging in Suid-Australië

**Anna Creek Station** is die grootste werkende voerkraal ter wêreld. Dit is in die Australiese deelstaat Suid-Australië geleë.

Beskrywing
----------

Anna Creek Station het 'n oppervlakte van 23 677 vk.km (9 142 vk. myl) wat effens groter is as Israel. Dit is 8 000 vk.km groter as sy naaste mededinger, Alexandria Station in die Noordelike Gebied van die land. Dit is meer as sewe keer die grootte van die Verenigde State se grootste voerkraal, King Ranch in Texas, wat 3 340vk.km groot is.  Vanaf 16 Desember 2016 word die stasie besit deur die Williams Cattle Company, 'n familieonderneming wat Anna Creek van S. Kidman & Co gekoop het, wat die totale Australiese oppervlakte wat onder pastorale huurkontrakte besit word, verdubbel het. Die naaste dorp is William Creek (wat omring word deur die Anna Creek-veestasie), maar die naaste dorp vir vrag is Coober Pedy.

Geskiedenis
-----------

Die eiendom is oorspronklik in 1863 gestig, maar het in 1872 na die huidige ligging verhuis. Dit is oorspronklik vir skape gebruik, maar weens verliese weens dingoaanvalle het hulle na beeste oorgeskakel.

Die regering van Suid-Australië het op 26 April 2013 die grond omskryf wat die huurkontrak van Anna Creek Station behels, met die naam 'Anna Creek'.

Ten spyte van sy grootte, het Anna Creek Station in 2007 slegs 1 500 beeste gevoer weens die droogte in die 2000's. In 2008 was die stasie in besit van S. Kidman en Co Ltd. Daar was agt voltydse personeel en hulle het al hul vee verkoop of verskuif. Na oorstromings in 2010 het die toestande verbeter en die stasie is weer opgeknap. Dit het in Mei 2011 10 000 beeste gehad en kan gedurende 'n goeie seisoen tot 16 500 beeste dra. Hulle maak Santa Gertrudis-beeste groot omdat hierdie ras geskik is vir warm, droë klimaat.

Lewenswyse by Anna Creek
------------------------

Daar is 'n hoofopstal by *Anna Creek* en 'n buitestasie by *The Peake*. Alhoewel die opstalle baie geïsoleerd is, het hulle satelliet-telekommunikasie, insluitend televisie en internet. Die *Coober Pedy Oodnadatta One Day Mail Run* lewer twee keer per week pos af en kan 'n klein hoeveelheid vrag saambring. Die *Peake Ruins*, insluitend dié van 'n voormalige telegraafkantoor, begraafplaas, mynterrein en kalkoonde by die buitestasie, word in die *South Australian Heritage Register* gelys. Die Strangways Springs Telegraph Station Ruins op die stasie word ook in die Erfenisregister gelys. 

In die vorige eeu was daar 'n groot arbeidsmag van veeboere by Anna Creek, wat op perde die beeste beheer het. Deesdae word ligte vliegtuie gebruik om diere op te spoor wat afgerond moet word, en dan deur veeboere wat op motorfietse ry bymekaar gejaag, wat 'n baie kleiner arbeidsmag benodig.
'n Tradisionele mokorotlo
'n **Mokorotlo** is 'n soort strooihoed wat wyd gebruik word met tradisionele Sotho-klere, en is die nasionale simbool van Lesotho. 'n Beeld van die mokorotlo verskyn op die Lesotho-vlag en op Lesotho-voertuie se nommerplate. Die ontwerp is vermoedelik geïnspireer deur die koniese berg Mount Qiloane.

Die hoed staan ook bekend as *molianyeoe*, wat beteken "hy wat oordeel in die hof voltrek" in Sesotho. Dit word vervaardig van 'n inheemse gras wat bekend staan as "mosea" of "leholi".

Geskiedenis
-----------

Die oorsprong van die mokorotlo is onduidelik. 'n Soortgelyke hoed, wat 'n *toedang* genoem word, is algemeen deur die Kaapse Maleiers gedra, wat afstammelinge van slawe uit Oos-Indië is. Daar word geglo dat die Sotho moontlik die mokorotlo aangeneem het deur blootstelling aan hierdie hoede.

Die mokorotlo is waarskynlik in die vroeë 20ste eeu aangeneem, toe hoofmanne die hoed begin dra het en 'n liedjie, ook bekend as die 'Mokorotlo', gesing het om ondersteuning te werf by politieke byeenkomste. In sy oorspronklike vorm is dit uitsluitlik deur mans na byeenkomste gedra. In die 1950's is nuwe ontwerpe ook vir vroue ontwikkel.

Simboliek
---------

Die Sotho's vertoon die mokorotlo in hul huise, en deesdae ook in hul motorvoertuie, wat aandui dat hulle die gebruike handhaaf en hul bande met hul *Balimo* erken.

Dit dien ook om die huis teen gevaar en ander bose invloede te beskerm. Die hoed is 'n belangrike deel van Sotho kulturele drag wat gedra word om nasionale identiteit en trots te weerspieël.

Alternatiewe gebruike
---------------------

Ander oorlogvoeringsrituele, liedjies en gedigte gaan onder die generiese naam mokorotlo. Daar word ook opgemerk dat mokorotlo verwys na die tradisionele manlike dans wat deur manlike ingewydes en ouderlinge uitgevoer word.
**Anne Bonny** (dalk 8 Maart 1697 - April 1782) was ’n Ierse seerower wat in die Karibiese See aktief was en een van die bekendste vroulike seerowers nog. Die bietjie wat van haar lewe bekend is, kom moontlik uit kaptein Charles Johnson se boek *A General History of the Pyrates*.

Anne Bonny op ’n sigaretkaart.
Bonny is omstreeks 1700 in Ierland gebore en het later na Londen en van daar na die provinsie Carolina (nou Noord-Carolina) getrek toe sy omtrent 10 jaar oud was. Sy is omstreeks 1715 getroud en het toe na Nassau in die Bahamas verhuis, wat ’n skuilplek vir seerowers was. 

Hier het sy "Calico Jack" Rackham ontmoet en sy vennoot en minnares geword. Sy het haar soos ’n man vermom en min mense het geweet sy is ’n vrou. Bonny is in Oktober 1720 saam met Rackham en Mary Read gevang. Sy en Read is ter dood veroordeel, maar hulle teregstelling is uitgestel omdat albei swanger was. Read is in April 1721 in die tronk aan koors dood (waarskynlik weens ’n komplikasie van die swangerskap), maar dit is onbekend wat van Bonny geword het. 

Daar is geen rekord van haar vrylating, teregstelling of dood nie, en dit het verskeie gerugte oor haar lot laat ontstaan.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Anne Bonny.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 11931813X
* ISNI: 0000 0000 7903 1360
* LCCN: n82148900
* NKC: mzk2010569633
* NTA: 13099927X
* VIAF: 120615894
* WorldCat Identities: lccn-n82148900

 |
***Searching for Sugar Man*** is 'n dokumentêre film uit 2012 oor 'n Suid-Afrikaanse kulturele verskynsel, geskryf en geregisseer deur Malik Bendjelloul. Die film fokus op die pogings in die laat 1990's van twee Kaapstadse aanhangers, Stephen "Sugar" Segerman en Craig Bartholomew Strydom, om uit te vind of die gerugte oor die dood van die Amerikaanse musikant Sixto Rodriguez waar was. Hulle wou uitvind wat het van hom geword. Rodriguez se musiek, wat nooit in die Verenigde State sukses behaal het nie, het baie gewild in Suid-Afrika geword, hoewel min oor hom in die land bekend was.

Op 10 Februarie 2013 het die film die BAFTA-toekenning vir beste dokumentêre rolprent by die 66ste British Academy Film Awards in Londen gewen en twee weke later het dit die Oscar-toekenning vir beste dokumentêre rolprent by die 85ste Oscar-toekenningsaand in Hollywood gewen.

Produksie
---------

Die regisseur Malik Bendjelloul het aanvanklik Super 8-film gebruik om gestileerde skote vir die rolprent op te neem, en regisseur het nie meer geld gehad vir meer film om die laaste paar skote op te neem nie. Na drie jaar se snykamerwerk het die belangrikste finansiële ondersteuners van die film gedreig om finansiering te onttrek om dit te voltooi. Hy het besluit om die oorblywende gestileerde skote op sy slimfoon te verfilm met 'n iPhone-toepassing genaamd 8mm Vintage Camera.
**Jürgen Schult** (gebore 11 Mei 1960) is 'n voormalige Duitse baan- en veldatleet en die wêreldrekordhouer in die mans diskusgooi. Dit dateer uit 1986 en is die oudste rekord in mansatletiek. Schult het Oos-Duitsland in die 1988 Olimpiese diskuskompetisie verteenwoordig, waar hy die goue medalje gewen het.

Jürgen Schult by die DDR-kampioenskappe in 1988.

Biografie
---------

Gebore in Niedersachsen, kon Schult nie aan die 1984 Olimpiese Somerspele in Los Angeles deelneem nie weens sy land se boikot van die spele.

Hy het die wêreldrekord in die diskus in 1986 opgestel. As 'n atleet in die Oos-Duitse span het sy gooi van 74.08 meter, die vorige rekord van die Sowjet-atleet Yuriy Dumchev, van 71.86 meter oortref. Hierdie diskuswêreldrekord staan ​​vandag nog en is die oudste manswêreldrekord nadat dit die tydperk van Jesse Owens se verspringrekord, wat vir 25 jaar en 79 dae gestaan ​​het, oortref het. 

In 1988, by die eerste baan-en-veldkompetisie ooit tussen Oos- en Wes-Duitsland, het Schult geweier om hande te skud met sy voormalige spanmaat, Wolfgang Schmidt, nadat hy hom geklop het; Schmidt het baie kort tevore van Oos- na Wes-Duitsland verhuis.

Later in sy lang sportloopbaan het Schult by die herenigde Duitse span aangesluit. Hy het in 1992 aan sy tweede Olimpiese Spele deelgeneem, 'n silwermedalje gekry, en in die 1999 Wêreldkampioenskappe, tweede gekom. Hy het op die ouderdom van 40 aan sy laaste Olimpiese Spele in 2000 deelgeneem en in die agtste plek geëindig.

Schult het 'n graad in sportkunde en het in 2002 die afrigter van die Duitse baan- en veldvereniging se mansdiskusspan geword.

Schult het die Traktor Schwerin-sportklub verteenwoordig en is deur dr. Hermann Brandt afgerig. Later het hy die Schwerin- en Riesa-sportklubs verteenwoordig en saam met Thomas Schult geoefen. Terwyl hy aktief meegeding het, was hy 1,93 meter lank en het 110 kilogram geweeg.

Bronne
------

* IAAF Records – Discus Throw Men. Abgerufen am 25. Mai 2020 (englisch).
* DLV beruft zwei Leitende DLV-Bundestrainer. Deutscher Leichtathletik-Verband, 17. Januar 2011, abgerufen am 25. Mai 2020.
* Marko Badura wird neuer Leitender Bundestrainer Wurf. Deutscher Leichtathletik-Verband, 21. September 2018, abgerufen am 25. Mai 2020.
* Brigitte Berendonk: Doping-Dokumente - Von der Forschung zum Betrug. Springer-Verlag, Berlin 1991, ISBN 3-540-53742-2, S. 128, Tabelle 8
* "In Leistung und Haltung ein Vorbild" deutschlandfunk.de 25. Juli 2010
* Johannes Freytag: Jürgen Schult: Weltrekordler mit Makel. ndr.de, 11. Mai 2020, abgerufen am 25. Mai 2020.
* Ausgabe vom 12.11.1988. Neues-Deutschland-Archiv, S. 4, abgerufen am 25. Mai 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies: 2589

 |
**BabelNet** is 'n veeltalige geleksikaliseerde semantiese netwerk en ontologie. BabelNet word outomaties geskep deur die grootste veeltalige Web-ensiklopedie, Wikipedia, met die gewildste rekenaarleksikon vir Engels, WordNet, te skakel. Die integrasie word by wyse van 'n outomatiese afbeelding uitgevoer waarin leksikale gapings in hulpbronarmtale met behulp van statistiese masjienvertaling gevul word. Die resultaat is 'n "ensiklopediese woordeboek" van konsepte en benoemde entiteite in vele tale, wat deur middel van groot hoeveelhede semantiese verwantskappe met mekaar geskakel is. Bykomstige leksikaliserings en definisies word bygevoeg deur skakeling met vrylisensie-woordnette, OmegaWiki, die Engelse Wiktionary en Wikidata. Net soos WordNet, groepeer BabelNet woorde in verskillende tale in versamelings van sinonieme wat as *Babel-sinstelle*bekend staan. Vir elke Babel-sinstel verskaf BabelNet kort definisies in vele tale wat uit WordNet en Wikipedia verkry is.

BabelNet is 'n veeltalige semantiese netwerk wat verkry word uit die integrasie van WordNet en Wikipedia.

BabelNet-statistieke
--------------------

Sedert 2016 dek BabelNet (weergawe 3.7) 271 tale, insluitend alle Europese tale, die meeste Asiatiese tale en selfs Latyn. BabelNet 3.7 bevat bykans 14 miljoen sinstelle en ongeveer 745 miljoen woordbetekenisse (afgesien van hul taal).  Elke Babel-sinstel bevat gemiddeld 2 sinonieme, d.w.s woordbetekenisse, per taal. Die semantiese netwerk sluit al die leksiko-semantiese verwantskappe uit WordNet (hiperonimie en hiponimie, meronimie en holonimie, antonimie en sinonimie, ens. in totaal ongeveer 364,000 verwantskapsboë), sowel as 'n ondergespesifiseerde verwantskapsrelasie uit Wikipedia (in totaal ongeveer 380 miljoen verwantskapsboë) in. Weergawe 3.7 verbind ook ongeveer 11 miljoen beelde met Babel-sinstelle en verskaf 'n Lemon RDF-enkodering van die hulpbron wat deur 'n SPARQL-eindpunt beskikbaar is.

Toepassings
-----------

Dit is reeds aangetoon dat BabelNet veeltalige natuurliketaalverwerking moontlik maak. Die geleksikaliseerde kennis wat in BabelNet beskikbaar is, is ook reeds suksesvol aangewend in die jongste stand van kundigheid ten opsigte van die volgende gebiede:

* semantiese verwantskap
* veeltalige woordbetekenisvereenduidiging
* veeltalige woordebetekenisvereenduidiging en entiteitskakeling met die Babelfy-stelsel
* videospeletjies met 'n doel

Pryse en toekennings
--------------------

BabelNet het die META-prys van 2015 gewen vir "baanbrekerswerk om taalgrense deur ’n veeltalige, geleksikaliseerde, semantiese netwerk en ontologie te deurbreek, deur die gebruik van heterogene databronne".

BabelNet het in ’n artikel van die TIME-tydskrif verskyn, wat die onderwerp van die nuwe era van innoverende en aktuele leksikale kennisbronne op die Web bespreek. Die artikel bevat besonderhede oor hoe BabelNet ’n leidende rol in die 21ste eeu speel.

Sien ook
--------

* Babelfy
* EuroWordNet
* Kennisverkryging
* OmegaWiki
* Semantiese netwerk
* Semantiese verwantskap of soortgelykheid
* Wikidata
* Wiktionary
* Woordbetekenisvereenduidiging
* Woordbetekenisinduksie
Kabelbeendrukmasjien
Die **beendruk** is 'saamgestelde gewigoefening waarin die individu 'n gewig of weerstand van hulle wegstoot met hul bene. Die term beendrukmasjien verwys na die apparaat wat gebruik word om hierdie oefening uit te voer. Die beendruk kan gebruik word om 'n atleet se algehele onderlyfsterkte te evalueer (van die gluteus Maximus tot die onderbeenspiere). Dit kan help om hurkkrag te bou. As dit korrek uitgevoer word, kan die skuins beendruk help om knieë te ontwikkel om swaarder vrygewigte te bemeester, aan die ander kant het dit die potensiaal om ernstige beserings op te doen: die knieë kan die verkeerde kant toe buig as hulle tydens die oefening gesluit word.

Dit kan in variasies uitgevoer word, byvoorbeeld met een been, of om bande aan die beenpers vas te maak.

Tipes
-----

Hellingbeendrukmasjien
'n Gelaaide beendrukmasjien, gebruik vir kragoefeninge aan die onderlyf.
Die diagonale (hellings) of vertikale 'slee' tipe beendruk. Gewigplate word direk aan die slee geheg, wat op relings gemonteer is. Die gebruiker sit onder die slee en druk dit met hul voete opwaarts. Hierdie masjiene sluit gewoonlik verstelbare veiligheidshakies in wat verhoed dat die gebruiker onder die gewig vasgevang word.

Die "kabeltipe beenpers", of "sittende beenpers", kom algemeen in multigimnasiums voor. Die gebruiker sit regop en stoot met hul voete vorentoe op 'n plaat wat deur middel van 'n lang staalkabel aan die gewigstapel vasgemaak is.

Aangesien die diagonale beendruk behels dat 'n gewig langs 'n skuins baan gedruk word, eerder as om dit vertikaal op te lig, is dit moontlik vir kragatlete om baie swaarder gewigte te druk in vergelyking met ander oefeninge.

Staande
-------

'n Staande beendruk is 'n eenbeenvariasie wat uitgevoer word met een voet op die vloer en die ander een voor die persoon op 'n muur geplaas. Met een voet op die vloer, buig die persoon sy been en beweeg na die muur, en maak dan sy been reguit en beweeg weg van die muur ens. Alternatiewelik kan 'n onvaste slee- of kabelkatrolmasjien gebruik word om weerstand te bied waarteen die persoon druk.

Bronnelys
---------

* Análise anatômica e eletromiográfica dos exercícios de leg press, agachamento e stiff

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***beendrukmasjiene***. |
'n Namejs-ring wat van silwer gemaak is
Die Namejs-ring op die agterkant van die 1 Lats-muntstuk, geslaan in 2009 deur die *Staatliche Münze Berlin* in Duitsland, wat tot Letland se toetrede tot die Eurosone op 1 Januarie 2014 in omloop was
Die **Namejs-ring** (Lets: *Nameja gredzens*) is 'n tradisionele Letlandse ring wat as simbool van onafhanklikheid, vriendskap en vertroue beskou word en die eenheid van die drie historiese streke van Letland - Kurzeme (Koerland), Latgale (Letgallen) en Vidzeme versinnebeeld. Die ring word wêreldwyd deur mense gedra wat uit Letland afkomstig is of aan die land verbonde voel.

Die Namejs-ring in literatuur en filmkuns
-----------------------------------------

In 1931 het die Letlandse skrywer, vertaler en offisier Aleksandrs Grīns (1895–1941) sy roman *Nameja gredzens* gepubliseer wat bygedra het tot nuwe belangstelling in die ring en sy simbolisme. *Nameja gredzens* is ook die naam van 'n historiese rolprent van die Letlandse regisseur Aigars Grauba wat in 13de eeuse Semgallen afspeel (alhoewel die handeling nie op die roman baseer nie). Die hoofrol in die rolprent, wat as Brits-Letlandse koproduksie ontstaan en ter geleentheid van Letland se Eeufees in 2018 vrygestel is (internasionaal onder die Engelse titel *The Pagan King*), is deur die jong Sweedse akteur Edvin Endre (Letse spelwyse: *Edvīns Endre*) vertolk.
Die **grootkolmuskeljaatkat** (*Genetta tigrina*) kom voor aan die suidelike en oostelike kusgebiede van Suid-Afrika.

'n Muskeljaatkat in Botswana. *Foto geneem deur Hp.Baumeler van Switserland*

Bou en kleur
------------

Die soogdier kan tot 3.2 kg swaar word en is wit of gryswit met swart kolle, ringe en strepe. Die stert is donker met wit ringe. Van die skouers, al op die ruggraat langs tot by die stertbasis, is 'n strook donker hare. Daar is wit kolle onder die oë en die wange is ook wit; dit word geskei deur donkerbruin strepe vanuit die hoeke van die oë. Die ore is rond en regop. Die stert eindig in 'n swart punt en die ken is wit. Daar is geen verskil tussen die geslagte nie.

Habitat
-------

Die diere verkies waterryke gebiede met genoeg onderbos en hulle eet: rotte, muise, sprinkane, kewers, voëls, spinnekoppe, krieke en paddas.

Gewoontes
---------

Hulle is naglewend en kom na sononder uit. Hulle slaap bedags in ou erdvark- of springhaasgate of hol boomstamme. Hulle beweeg merendeels op die grond maar kan ook boomklim. Die dier kom nog buite bewaringsgebiede voor. Twee tot vyf kleintjies word na 'n dratyd van ±2 maande tussen Augustus en Maart gebore. Die lewensduur is ±13 jaar. Hulle natuurlike vyande is die luiperd, leeu en die luislang.

Sien ook
--------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Grootkolmuskejaatkat***. |

WikispeciesWikispecies
Wikispecies het meer inligting oor: **Grootkolmuskeljaatkat**

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

Bron
----

* Die Soogdiergids van Suider-Afrika. Burger Cillié. 2009. ISBN 978-1-875093-46-5.
**Beezy Bailey** (1962-) is ’n Suid-Afrikaans kunstenaar van verskeie mediums wat dikwels met die establishment die draak steek. Hy is onder andere 'n skilder, beeldhouer, sketser en fotograaf. Sy werk is in die David Bowie-kunsversameling, asook verskeie ander versamelings opgeneem.

Uit frustrasie teen regstellende aksie het hy twee werke vir die Kaapse Triënnale ingeskryf, een onder sy eie naam, en die ander onder die naam Joyce Ntobe. Hierdeur wou by die gevaar van neerbuigende omgekeerde rassisme en politieke korrupsie in kuns besweer. Sy eie werk is egter afgekeur, terwyl die van Ntobe in 1988 deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum aankoop is. Nadat die kurator met hul swart kunstenaars gespog het, het hy aangekondig dat hy die werk geskep het, wat tot 'n mediaskandaal aanleiding gegee het.

Bailey is op 21 Julie 1962 in Johannesburg gebore. In 1986 verwerf hy 'n kunstegraad aan die Byam Shaw-kunsskool in Londen. Hy is getroud met twee kinders en woon seisoenaal in Kaapstad en Londen.