recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Olivetti S.p.A.** is 'n Italiaanse vervaardiger van tikmasjiene, rekenaars, tabletrekenaars, slimfone, drukkers en ander elektroniese toestelle soos sakrekenaars, rekenmasjiene en telefaksmasjiene. Die onderneming, wat sy hoofkwartier in Ivrea naby Turyn, Piëmont het, maak sedert 2003 deel uit van die Telecom Italia-groep (TIM S.p.A.).

Adriano Olivetti in 1957 in Venesië
Olivetti-tikmasjien *Studio 42* van 1936, ontwerp deur die Bauhaus-alumnus Alexander Schawinsky
Olivetti is in 1908 oorspronklik as 'n vervaardiger van tikmasjiene gestig. Die onderneming het vervolgens steeds gereageer op veranderende markbehoeftes in die inligtings- en kommunikasiebedryf en nuwe ontwikkelinge op tegnologiese gebied. So het die onderneming oorgeskakel van meganiese tot elektroniese toestelle en sy portefeulje van kantoortoerusting uitgebrei met rekenaars, IT-stelsels en telekommunikasie.

In 1964 het Olivetti 'n noemenswaardige deurbraak behaal met die bekendstelling van die wêreld se eerste programmeerbare tafelrekenaar, Programma 101, wat veral in die Verenigde State 'n kommersiële sukses was.

Ewe belangrik en uniek was die bydraes van Adriano Olivetti (1901−1960), die seun van die Olivetti-stigter, tot die ontwikkeling van moderne fabrieke en vervaardigingsaanlegte en werkverhoudings. Sy oortuiging was dat die winste, wat hy as nyweraar gemaak het, herbelê sou word tot voordeel van die hele samelewing. Binne en buite die Olivetti-nywerheidskompleks in Ivrea het hy die utopiese visie en ideaal van 'n gemeenskapsbeweging nagestreef. Die Piëmontese nywerheidstad Ivrea, wat hy tussen 1930 en 1960 beplan en opgerig het, is as industriële modelstad van die 20ste eeu in 2008 tot Unesco-wêrelderfenis verklaar, onder meer danksy die tegnologies innoverende mylpale wat in die Olivetti-kompleks met navorsing in verband met moderne staalstrukture volgens die Bauhaus-ideale behaal is en rigtingwysend sou wees vir industriële argitektuur in Italië.

Die *Movimento Communità* of «Gemeenskapsbeweging», 'n politieke beweging wat in 1947 gestig is en waarin Adriano Olivetti liberale en sosialistiese gedagtes probeer versmelt het, het goed gevaar in die algemene verkiesing van 1958 (waartydens Olivetti as afgevaardigde vir die Piëmontese parlement verkies is), maar het ná sy afsterwe in 1960 uit die politieke lewe verdwyn. Die party se gedagtes het later herleef as stroming binne die Lega Nord (tans Lega) se jeugorganisasie *Movimento Giovani Padani*.
**Voëleiland** is 'n eiland in Algoabaai.

Ligging
-------

Die argipel rondom Voëleiland (plaaslik altyd bekend as **Bird Island**) by 33º 50' 26″ suid en 26º 17' 10″ oos lê aan die oostelike kant van Algoabaai, 65 km oos van Port Elizabeth, 'n 8 km van Woody Cape in die distrik van Alexandria en 'n 40 km oos van die St. Croix-eilandgroep. Die eilande is deel van die Addo-Olifant Nasionale Park.

Argipel
-------

Saam met Bird Island is daar die eilandjies Seal en Stag en die rotspunte West Rock, Black Rock, North Patch, East Reef en Doddington. Bird Island is die grootste van al die eilandjies in Algoabaai. Dit is 1,9 ha groot en sy hoogste punt is maar 9 m bo seevlak. Seal lê 360 m verder noord en het 'n oppervlakte van net meer as 'n ½ha. Stag is slegs 'n tiende hektaar groot en lê 320 m noordwes van Bird Island.

Flora en Fauna
--------------

Die plantegroei op al die eilandjies is uiters karig. Bird Island is slegs een van die ses broeiplekke in die wêreld van die witmalgas (*Morus capensis*). Die 200 000 malgasse is die grootste bevolking van hul soort in die wêreld. Daar is meer as 5 000 van die bedreigde Afrika-pikkewyne. Ook tref 'n mens op die eilandjies aan die swartrugmeeu (*Larus dominicanus*), swarttobie (*Haematopus moquini*), grysborssterretjie (*Sterna vittata*) en die Kaapse pelsrob (*Arctocephalus pusillus*). In die see rondom die eilande is baie haaie.

Kindermolestering
-----------------

In Augustus 2018 het die boek "Die seuns van Bird Island" verskyn waarin beweer word dat vooraanstaande Suid-Afrikaners op hierdie eiland by 'n pedofiliesaak betrokke was.

Strandings
----------

In 1755 het die Doddington (skip) en in 1871 die *Western Hope* op Bird Island vergaan. Nou staan daar die Voëleiland-vuurtoring. Die laaste permanente vuurtoringwagter het die eiland in 1968 verlaat.

Sien ook
--------

* Lys van eilande van Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 1. Kaapstad: Nasou, 1970.
* www.sa-venues.com
Gråsten-paleis vanuit die binnehof gesien.
Die paleis vanaf die hek gesien.
Die **Gråsten-paleis** (Deens: Gråsten Slot) is die somerwoning van die Deense koninklike familie. Dit is in 1935 aan Koning Frederik IX en Koningin Ingrid oorgedra.

Die eerste Gråsten-paleis was 'n jaghuisie wat in die middel van die 1500’s gebou is. Dit het in 1603 afgebrand en 'n nuwe paleis is opgerig waar die suidelike vleuel van die huidige paleis ongeveer vandag staan.

Kanselier Frederik Ahlefeldt (wie die eienaar van Gråsten-paleis vanaf 1662–1682 was) en sy seun het kort voor die aanvang van die 1700's 'n enorme barokpaleis laat bou. Dit het ook in 1757 afgebrand. Slegs die hofkapel en 'n paar somerhuisies het bewaar gebly. Die huidige Gråsten-paleis dateer dus uit 1759, toe 'n nuwe suidelike vleuel opgerig is, en uit 1842, met die aanbou van die sentrale gebou. In die aanvang van die vorige eeu is beduidende verbeterings aangebring. Die Augustenborgfamilie besit Gråsten Palace vanaf 1725 tot 1852, toe dit oorgeneem is deur Frederik VII. Die paleis is na 1864 weer deur die Augustenborgfamilie oorgeneem.

In 1920 neem die Staat die paleis oor en word dit aangewend vir onder meer 'n hofsaal, behuising vir regters en polisiehoofde, asook 'n biblioteek. In 1935 word Gråsten-paleis na 'n omvattende restourasie aangewys as somerverblyf vir die destydse Kroonprinspaar (later Koning Frederik IX en Koningin Ingrid).

Koning Frederik en Koningin Ingrid het hul somers by Gråsten-paleis deurgebring. Die paleis is na die afsterwe van Koningin Ingrid aan H.M. Die Koningin nagelaat, wat die tradisie voortsit om dit gedurende somermaande te gebruik.

Eksterne verwysings
-------------------

* Vertaal vanaf Kongehuset.dk – Die Deense Vorstehuis se amptelike webtuiste Geargiveer 20 Julie 2013 op Wayback Machine
Grüner Veltliner
**Grüner Veltliner** ([vɛltˈliːnɐ] of [fɛltˈliːnɐ]), soms ook **Weißgipfler** genoem, is 'n wit wynkultivar wat meestal in die droë styl gemaak word. Dit is die belangrikste kultivar in Oostenryk en word sodoende in die buiteland dikwels as die Alperepubliek se nasionale kultivar beskou. Die druiwesoort word hoofsaaklik in die deelstaat Neder-Oostenryk verbou, en hier veral in die Weinviertel, 'n streek waar dit optimaal by die bestaande klimaat- en ander toestande aangepas kan word.

Grüner Veltliner het sy oorsprong vermoedelik in 'n kruising van Traminer (aan vaderskant) en St. Georgen (aan moederskant). Die laasgenoemde druiwesoort is eers in 2000 in St. Georgen, 'n nedersetting in die Leitha-bergreeks (deelstaat Burgenland), herontdek.

Grüner Veltliner-witwyn is geurig, met vrugte- en pepergeure. Volgens die DAC-verordening mag wyne, wat uit die kultivar gemaak word, bemark word as Weinviertel DAC, Traisental DAC, Kremstal DAC, Kamptal DAC en Leithaberg DAC.
**Konrad Ekhof** (volle name: *Hans Konrad Dieterich Ekhof*, - Ekhof word ook gespel as Eckhof) ( 12 Augustus 1720, Hamburg, Denemarke [nou in Duitsland] - 16 Junie 1778, Gota, Sakse-Gota, Duitsland) was ‘n akteur en regisseur wat saam met Caroline Neuber en Friedrich Schröder ‘n groot invloed uitgeoefen het op die ontwikkeling van ‘n Duitse teatertradisie.

In 1739 het Ekhof ‘n lid van die geselskap wat deur Johann Friedrich Schönemann bestuur was, geword. Die assosiasie sou meer as sewentien jaar duur. Ekhof het leidende rolle in Duitse vertalings van Franse toneelstukke gespeel. Gedurende die geselskap se tyd by Schwerin (1751–56) was plaaslike drama tot die repertoire bygevoeg, wat aan Ekhof ‘n geleentheid gebied het om in toneelstukke van George Lillo en Gotthold Lessing te speel. Teen 1752 was Ekhof die leidende akteur in Schönemann se geselskap, en een van die gewildste akteurs in Duitsland. Anders as baie van sy tydgenote wie se sukses eerder toegeskryf kan word aan hul fisiese teenwoordigheid op die verhoog as aan hul vaardighede as akteurs, was Ekhof klein van statuur en was sy prominensie grootliks die gevolg van harde werk en die bemeestering van sy kuns.

In Schwerin het Ekhof ‘n drama-akademie van stapel gestuur (1753) met gereelde vergaderings waarin hy en sy kollegas die uitdagings van die akteur se kuns en verantwoordelikheid bespreek het. Sy hoogaangeskrewenheid het waardigheid aan die vlugtige maar belangrike Hamburg Nasionale Teater verleen. Hy het die laaste drie jare van sy lewe in Gota bestee waar hy in beheer van die nuwe hofteater was. Ekhof was van die vroegste teoretici van die Duitse drama en was verantwoordelik vir ‘n vryer, meer natuurlike akteurstyl.
**Louise Boshoff** (gebore 1957 op die Hoëveld) is 'n Suid-Afrikaanse sielkundige en Afrikaanse digter.

Lewe en werk
------------

Boshoff matrikuleer in 1975 aan die Hoërskool Lyttelton (later Verwoerdburg Hoërskool). Aanvanklik studeer sy Regswese aan die Universiteit van Pretoria, maar besluit na haar eerste jaar om liewer ’n B.A.-graad te verwerf met Afrikaans en Sielkunde as hoofvakke. Na voltooiing van die graad in 1978 studeer sy verder in die Sielkunde en behaal ’n B.A. Honneurs-graad en dan in 1983 ’n M.A.-graad in Beradingsielkunde. Sy voltooi haar internskap aan die Student Beradingsburo van die Universiteit van Pretoria. In 2002 verwerf sy ’n Ph.D.-graad in Kindersielkunde en verwante velde aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. Sy kwalifiseer ook as ’n SHIP (Spontaneous Healing Intrasystemic Process) fasiliteerder in Oktober 2006. Sy staan in private praktyk as sielkundige en op ’n deeltydse basis werk sy vir dertien jaar by ’n remediërende skool. Haar spesialisvelde is loopbaanberading, ontledings deur middel van spesialistoetse en verhoudingsberading. Sy is getroud met Louis Prinsen, het twee dogters en woon in Pretoria.

Skryfwerk
---------

Haar gedigte word van vroeg af in *Tydskrif vir Letterkunde* geplaas en sy publiseer ook kinderstories in *Custos*. "*Handlandskap*", haar debuutbundel, bevat verskeie liefdesgedigte en natuurindrukke. Die gedig "*Sondagoggend*" is ’n hoogtepunt in die bundel. "*Witpad*" bevat naas liefdesgedigte en natuurindrukke ook reisgedigte en huldigingsgedigte aan ’n kinds geworde vader en sterwende vriendin. Daar is ook verse vir die kind, wat sy wil vashou en beskerm en wil voorberei vir die lewensreis. Van haar gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder "*Groot verseboek*", "*Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte*", "*Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte*" en "*Verskeurings*". In 2020 word haar gedigte ‘gesprek’ en ‘Ook Rita’ in *Vers en vrou* opgeneem. Haar kortverhaal "*Polish*" word opgeneem in die huldigingsbundel "*Amfiteater*" onder redaksie van P.H. Roodt, wat skryfwerk van oud-studente van die Universiteit van Pretoria bevat.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1988 | Handlandskap |
| 1999 | Witpad |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Boshoff, Louise "Handlandskap" Perskor-Uitgewery Johannesburg en Kaapstad 1988
* Kannemeyer, J.C. "Die Afrikaanse literatuur 1652-2004" Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste
* uitgawe 2005
* Van Coller, H.P. (red.) "Perspektief en Profiel Deel 2" J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1999
* Van Coller, H.P. (red.) "Perspektief en Profiel Deel 3" Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006

### Internet

* Esaach:
Verspreiding van Asiatiese Suid-Afrikaners in Suid-Afrika:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ██ 0–20%
██ 20–40%
██ 40–60% |  | ██ 60–80%
██ 80–100% |

Bevolkingsdigtheid van Asiatiese Suid-Afrikaners in Suid-Afrika:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ██ <1 /km²
██ 1–3 /km²
██ 3–10 /km²
██ 10–30 /km²
██ 30–100 /km² |  | ██ 100–300 /km²
██ 300–1000 /km²
██ 1000–3000 /km²
██ >3000 /km² |

**Asiatiese Suid-Afrikaners** bevat die mense en volke van Asiatiese afkoms wat tans in Suid-Afrika woon. Dit verwys hoofsaaklik na **Asiatiese Indiërs** maar dit is moontlik dat die term ook na die groeiende **Chinese bevolking** of die klein **Iranse-gemeenskap** van Suid-Afrika verwys.

Herkoms
-------

### Kaapkolonie

Die Nederlanders wat nedersettings in die Kaap van Goeie Hoop gestig het, het slawe van Indië (hoofsaaklik van die Bengale) bekom. Dit is welbekend dat die Nederlanders 'n goeie verhouding met die Moslem-regeerders van Indië gehad het. Baie lede van hierdie slaafbevolking is later as Kleurlinge en Kaapse Maleiers geklassifiseer. Dis ook moontlik dat party van die blanke Afrikaners ook van Bengaalse afkoms is – Die voormalige staatspresident van Suid-Afrika, Frederik Willem de Klerk, het selfs verklaar dat hy 'n Bengaalse voorouer met die naam *Diana van Bengale* gehad het.

### Kontrakarbeiders en passasier-Indiërs

Die meerderheid van die Suid-Afrikaanse Indiërbevolking bevat die afstammelinge van kontrakarbeiders wat deur die Britte gekontrakteer was om op die suikerrietplantasies van Natal te werk. Dié kontrakarbeiders het hoofsaakelik van die Suidelike state van Indië (Madras, ens.) gekom.

Die res van die Suid-Afrikaanse Indiërbevolking is vrywillige entrepreneurs wat hoofsaaklik Moslems van die Indiese staat Gujarat (Memons en Surtis) was. Daar is ook minderhede van Moslem Oerdoe-sprekende entrepreneurs van Uttar Pradesh wat na Suid-Afrika geëmigreer het. Hulle, saam met die Kaapse Maleierbevolking het 'n belangrike rol in die vestiging van die Islam in Suid-Afrika gespeel.

Diskriminasie
-------------

*Sien ook: Mahatma Gandhi*
In die ou Suid-Afrika is in verskeie opsigte teen Indiërs gediskrimineer.

Volgens die Groepsgebiedewet, is Indiërs na spesiale Indiërtownships verskuif waar hulle beweging beperk is. Hulle is onder andere toegang tot die hele Oranje-Vrystaat verbied.

Tydens die P. W. Botha-administrasie het Indiërs parlementêre verteenwoordiging in die driekamerparlement verkry.

### Huldige toestand

Baie Indiërs het 'n belangrike rol in die stryd teen apartheid gespeel en beklee deesdae invloedryke poste in die regerende African National Congress-party. Amichand Rajbansi, die politikus wat die Indiërbevolking in die P. W. Botha-administrasie se driekamerparlement verteenwoordig het, het die Minority Front gestig. Maar na Rajbansi se afsterwe het sy party se ondersteuners vinnig gekwyn.

Alle Asiatiese Suid-Afrikaners kwalifiseer vir Swart Ekonomiese Bemagtiging, maar daar is nog steeds kommer dat hulle nie genoegsame voordeel daaruit trek nie.
**Die Weekblad** was ’n kortstondige nuusblad wat ná die Tweede Wêreldoorlog in Johannesburg uitgegee is.

Stigting
--------

Kort ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog in 1945 het ’n onopgesmukte koerantjie, *Die Werksman se Weekblad*, in Johannesburg die lig gesien onder leiding van die Volksraadslid M.J. van den Berg, bygestaan deur V. Michaelson (of Michelson) en enkele andere. Sy doelwit was om die politieke beleid van die destydse Arbeidersparty uit te dra.

Nuwe eienaars
-------------

In 1946 neem die mynmaatskappy Strathmore Investments, met kol. Jack Scott, kol. J.C. McIntyre en adv. C.W. Roper aan die stuur, die koerantjie oor. Die nuwe eienaars het die naam verkort tot *Die Weekblad* en die verskyningsdag na Sondag verander. Hulle wou samewerking in die burgerlike lewe tussen Afrikaans- en Engelssprekendes bevorder soos dit tydens die oorlog op die slagveld bestaan het. Met die myngroep se oorname het hulle ook ’n ou en sukkelende drukkery bekend as T.W. Hayne Ltd. suid van die spoorlyn in Doornfontein, aangekoop en ’n ewe mankolieke pers. Mick van Rensburg was sakebestuurder van Die Weekblad en bestuurder van die Scotia Press, ’n filiaal van Strathmore-myngroep.

Kort daarna knoop die myngroep, deur middel van Scotia Press, onderhandelinge aan met twee Afrikaanse koerantmanne, Marius Jooste en Wollie van Heerden, vroeër redakteur van *Die Vaderland*. Dit was kort na ’n ernstige meningsverskil in die bestuur van die Afrikaanse Pers toe Van Heerden, Jooste, A.M. van Schoor en Otto Schwellnus uit die diens van die Pers getree het. Kort daarna volg Mick van Rensburg, sakebestuurder. Die eienaars van *Die Weekblad* het ook die hulp ingekry van bekendes soos prof. L.J. (Wicus) du Plessis van Potchefstroom, dr. P.J. Meyer, dr. Hans van Rensburg en dr. Phil Bothma.

Inlywing
--------

Dié onderhandelings lei vroeg in 1947 tot die oprigting van Dagbreekpers Beperk en die besluit om ’n Sondagkoerant met die naam *Dagbreek*, waarby *Die Weekblad* ingelyf sou word, die lig te laat sien. Die eerste uitgawe van *Dagbreek* het op 29 Junie 1947 verskyn.

Bronne
------

* (en)  Potgieter, D.J. 1971. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*, Vol. 3. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Ltd.
* (af)  "Nuwe tydskrifte en koerante", Afrikanergeskiedenis.co.za, besoek op 18 Junie 2020
Ondersteuners van die twee spanne tydens Fla-Flu in die Maracanã-stadion.
**Fla-Flu** is die naam van die strafste derby in Brasilië: tussen Flamengo en Fluminense. Die twee sokkerklubs kom uit dieselfde distrik, Flamengo, in Rio de Janeiro.

Die mededinging
---------------

Nog voor die spanne sokker teen mekaar gespeel het, was daar sterk mededinging tussen hulle. Flamengo, wat in 1895 gestig is as ’n roeiklub, het teen die sokkerspan Fluminense (gestig in 1902) meegeding om die aandag van die vroue in die distrik. Toe 'n paar spelers van Flu in 1911 stry kry met die klubbestuur, het hulle by Fla aangesluit en nog 'n sokkerspan gestig.

Die spanne speel hulle tuiswedstryde in dieselfde stadion: Estádio Olímpico João Havelange. Omdat die Fla-Flu so gewild is, word die wedstryd egter dikwels in die nasionale sokkerstadion van Brasilië gespeel: die Maracanã (die grootste sokkerstadion ter wêreld). Tydens die Fla-Flu van 1963 is 'n wêreldrekord opgestel met 177 656 betalende (altesaam sowat 195 000) toeskouers.

Die wedstryd
------------

Die eerste wedstryd tussen die spanne is in 1912 gespeel en met 3-2 deur Fluminense gewen (voor net 800 toeskouers). Flamengo het tot dusver die meeste Fla-Flu's asook 'n paar pryse meer gewen.

Die twee spanne is nie die bestes in Brasilië nie (Palmeiras en Santos het meer pryse gewen). Flamengo is wel die suksesvolste span van Rio de Janeiro, maar CR Vasco da Gama het meer nasionale titels as Fluminense. Tog sorg die geskiedenis van die twee spanne dat die Fla-Flu meer aandag kry as enige ander wedstryd of derby in Brasilië.
| **Die groot gedagte**Abstrakte weefsel van die kosmos |
| --- |
| **Outeur** | Gideon Joubert |
| **Land** | Suid-Afrika |
| **Taal** | Afrikaans |
| **Onderwerp** | Astronomie, kosmologie, kosmogonie, intelligente ontwerp |
| **Genre** | Nie-fiksie |
| **Uitgewer** | Tafelberg |
| **Uitgegee** | 25 Oktober 1997 |
| **Medium** | Sagteband |
| **Bladsye** | 333 |
| **Grootte engewig** | Lengte: 222 mmBreedte: 150 mmDikte: 18 mmGewig: 540 g |
| **ISBN** | 9780624035435 |
| Letterkunde-portaal |

***Die groot gedagte: abstrakte weefsel van die kosmos*** is 'n 1997 nie-fiksie boek deur Gideon Joubert wat handel oor die ontstaan van die heelal en die rol wat God daarin gespeel het. Joubert was nie 'n wetenskaplike nie, en die boek is gevolglik op leke gemik, maar hy het met sy joernalistieke agtergrond hoofsaaklik op wetenskaplike feite staat gemaak om sy argument te ondersteun dat daar 'n God is wat die heelal tot ontstaan gebring het en ewolusie aan die gang gesit het. Hiervoor het die boek in 1998 die *Insig*-prys vir nie-fiksie verower. Van die inhoud en argumente is vanselfsprekend omstrede omdat dit op godsdienstige veronderstellings berus, maar Joubert se bydrae met *Die groot gedagte* is positief in Afrikaner-Christelike kringe ontvang. Die boek is in 1998 met die Andrew Murray-prys vir geestelike literatuur bekroon.

*Die groot gedagte* het teen Oktober 2010 meer as 32 000 eksemplare verkoop.
Konrad von Marburg, detail van 'n 13de eeuse kerkvenster, Elisabeth Kerk, Marburg.
**Konrad von Marburg** (gebore c. 1180, waarskynlik naby Marburg, Thüringen, sterf op 30 Julie 1233, naby Marburg) was die eerste pouslike inkwisiteur in Duitsland wie se oordadige en oorywerige wreedheid tot sy eie dood gelei het. Hy het in 1214 opdrag ontvang van Pous Innocentius III om sy Kruistog teen die Kathare, ‘n wederstrewige Christelike sekte wat in Wes-Europa gedy het, te voer. Die gevolg van Konrad se pogings in die verband was ‘n opeenvolging van bloedige slagtings. Teen 1226 het Konrad ‘n invloedryke pos by die hof van Louis IV, landgraaf van Thüringen, gehad. ‘n Jaar vroeër het hy priester tot Louis se vrou, (Sint) Elizabeth van Hongarye geword, wie hy met fisiese brutaliteit gedissiplineer het. Elizabeth is in 1231 dood, en Pous Gregorius IX het Konrad die hoof-inkwisiteur in Duitsland gemaak. Hy was aangestel om godslastering uit te wis, om priesterlike huwelike te veroordeel en om kloosters te hervorm. Sy metode was so wreed dat ‘n pleidooi vir sy verwydering deur die Duitse biskoppe aan die Pous gemaak is. In 1233 het hy Graaf Henri II van Sayn (Bendorf-Sayn) van godslatering beskuldig. ‘n Samekoms van biskoppe en prinse by Mainz het Henri onskuldig bevind, maar Konrad het ‘n herroeping van hierdie bevinding geëis. Hy was gedood terwyl hy van Mainz op weg was. Konrad word uitgebeeld in ‘n drama oor Elizabeth getiteld Die Heilige se Tragedie (1848), deur die Engelse outeur Charles Kingsley.
Die veld ná Igor se botsing met die Koemane, soos uitgebeeld deur Wiktor Wasnetsof.
***Die Verhaal van Igor se Veldtog*** (Ou Kerkslawies: Слово о плъку Игорєвѣ, *Slowo o plkoe Igorewe*) is ’n epos deur ’n onbekende skrywer wat in Oud-Oos-Slawies geskryf is. Dit word ook onder meer vertaal as ***Die Gedig van Igor se Spook***.

Die gedig vertel die verhaal van ’n onsuksesvolle veldtog in 1185 deur prins Igor Swjatoslawitsj van Nowgorod-Sewersk teen die Koemane van die Donrivierstreek. Hoewel sommige die egtheid van die verhaal in twyfel trek, is daar tans konsensus onder geleerdes dat dit wel eg is en van die laat 12de eeu dateer.

Iwan Bilibin se illustrasie by die verhaal.
*Die Verhaal van Igor se Veldtog* is in ’n Russiese opera verwerk en het een van die grootste klassieke stukke van die Russiese teater geword. Die opera, met die naam *Prins Igor*, is die eerste keer in 1890 opgevoer.

Inhoud
------

Die gedig vertel die verhaal van ’n onsuksesvolle plundertog deur prins Igor Swjatoslawitsj van Nowgorod-Sewersk (in die ou Kiëf-Roes) op die Koemane wat in die suidelike deel van die Donstreek gewoon het. Ander historiese figure van die Roesvolk word ook genoem, soos die prinse Wseslaf van Polotsk, Jaroslaf Osmomisl van Halitsj en Wsewolod die Groot Nes van Soezdal. Die skrywer doen ’n beroep om eenheid op die oorlogvoerende prinse in die lig van die konstante bedreiging uit die Turkse ooste.

Die beskrywing van die veldtog laat die skrywer dink aan die lot van die Roes. Hy beskou die prinse se vetes as die rede vir die mislukking van die veldtog en vir rampe in Kiëf-Roes. Dit weerspieël die tipiese eienskappe van die Slawiese letterkunde van dié tyd: Daar is ’n lewendige verband met die historiese werklikheid, burgerskap en patriotisme. Dit toon ook ’n samebestaan van die Christendom en die Slawiese mitologie. 

Die gedig is al met ander nasionale eposse vergelyk, maar verskil van sy Westerse eweknieë vanweë sy talle en lewendige beskrywings van die natuur en die uitbeelding van die rol wat die natuur in die mens se lewe speel.
In die Slawiese mitologie is **die Zori** (ook die **Zorjas**, **Zarja**, **Zwezda**) die drie (soms twee) bewaker-godinne bekend as die Auroras. Hulle bewaak die oordeelsdaghonde wat dreig om die sterrebeeld Ursa Minor, die "Klein Beer", te eet. As hulle uit hul kettings losbreek en die sterrebeeld eet, sal die heelal tot ’n einde kom. 

Die Auroras bestaan uit die Môrester, Aandster en Middernagster, hoewel laasgenoemde soms uitgelaat word. In sommige verhale is die Môrester die vrou van Mjesjats, die Maangod, en is sy ook ’n belangrike godin. In ander mites is die Zori maagde. Hulle word verbind met huwelike, beskerming en duiweluitdrywing.

Die Môrester is **Zorja Oetrennjaja** (ook **Zwezda Danica**, **Zvezda Dennitsa**, **Zwezda Dnieca**, **Zvezda Zornitsa**, **Zorja**). Sy maak soggens die hemelpoorte oop vir die strydwa van die Son. Sy is ten volle gewapen en ’n dapper vegter. Sy is die beskermgodin van perde en word verbind met die planeet Venus. 

Die Aandster is **Zorja Wetsjernjaja** (ook **Vecernja Zvezda**, **Zvezda Vechernaya**, **Zwezda Wieczoniaia**, **Zwezda Wieczernica**, **Zvezda Vechernitsa**, **Zarja**). Sy maak die hemelpoorte saans toe nadat die Son tuis gekom het.

Die Middernagster is **Zorja Poloenotsjnaja** (ook **Zwezda Polnoca**). Sy is in sommige mites afwesig. Die Son sterf elke nag in haar arms en word dan weer opgewek. Sy is ’n godin van die dood, hergeboorte, towerkrag, die bonatuurlike en wysheid.

In moderne kultuur
------------------

* In die roman *American Gods* deur Neil Gaiman kom die drie Zori voor onder die gode.
* Zorya is ook die hoofkarakter in ’n reeks Franse grafiese romans, *L'Épée de Cristal*, geskryf deur Goupil en geteken deur Crisse. (Uitgegee deur Éditions Vents d'Ouest.)
* Zvezda Dennitsa is die naam van ’n karakter in Marvel Comics. Sy is lid van die Russiese span Bogatiri.

| * l
* b
* w
Slawiese mitologie en folklore |
| --- |
| Hoofgode | 
* Dazjbog
* Jarilo
* Marzjana
* Peroen
* Živa
* Swjatowid
* Swarog
* Triglaf
* Weles
* Zarja
* Die Zori

 |  |
| Ander gode | 
* Belobog
* Berstuk
* Tsjernobog
* Chors
* Lada
* Mat Zemlja
* Mokosj
* Oźwiena
* Porewit
* Radogost
* Rod
* Roejewit
* Stribog
* Złota Baba

 |
| Legendariese helde | 
* Aljosja Popowitsj
* Baš Čelik
* Dobrinja Nikititsj
* Ilja Moeromets • Iwan Tsarewitsj
* Ljech, Tsjech en Roes
* Libuše

 |
| Magiese figure en plante | 
* Alkonost
* Zjar-ptitsa
* Varingblom
* Gamajoen
* Raskovnik
* Simargl
* Sirin
* Zmei

 |
| Geeste en demone | 
* Ala
* Baba Jaga
* Bagiennik
* Bannik
* Bjes
* Boginki
* Domowoi
* Drekawats
* Kikimora • Kosjtsjei
* Poloednitsa
* Lesji
* Licho
* Roesalka
* Wila
* Wodjanoi

 |
| Geskrifte | 
* Boek van Weles
* Primêre Kronieke

 |
**Die Ruimte** (Engels: *The Space*, Xhosa: *Indawo*) was ’n invloedryke "alternatiewe" teater in Kaapstad wat in 1972 deur Brian Astbury en sy aktrise-vrou, Yvonne Bryceland, geopen is met die hulp van baie mense in die Kaapstadse toneelwêreld soos Athol Fugard. Dit het gou gevestig geraak as ’n uitdagende, nie-rassige teater.

Ruimtes
-------

Dit het die eerste keer in Bloemstraat, Kaapstad, geopen met die toneelstuk *Statements after an Arrest under the Immorality Act*, met Athol Fugard en Yvonne Bryceland. In 1973 is ’n kunsateljee ook aangebring en in 1974 het ’n tweede deel, The Outer Space, geopen met Pieter-Dirk Uys se *Pity about People*. Om apartheidswetgewing te omseil, is Die Ruimte bedryf as ’n teaterklub, die Space Theatre Club, om voorsiening te maak vir veelrassige gehore en akteurs. Sommige produksies is aangebied "slegs vir lede".

In 1976 het dit geskuif na Langstraat met ’n opvoering van *Tsafendas* deur William (Bill) Tanner. Benewens die hoofteater is ander, kleiner areas in die ou en nuwe geboue ook van tyd tot tyd gebruik, soos The Gym, The Rehearsal Room en Upstairs at the Space.

Dit het die tuiste geword van baie van Suid-Afrika se bekende akteurs soos Yvonne Bryceland, Athol Fugard, Pieter Dirk Uys, David Kramer, Barney Simon, John Kani, Bill Flynn, Richard E. Grant, Paul Slabolepszy, Marius Weyers, Marthinus Basson, Fiona Ramsay, Percy Sieff, Ian Roberts, Trix Pienaar, Grethe Fox, Bill Curry en talle ander jong akteurs, regisseurs en skrywers.

Dit was ook die inspirasie vir ander soortgelyke teaters soos die Markteater in Johannesburg en die Baxter in Kaapstad.

Die einde
---------

In September 1979 het Die Ruimte sy deure gesluit toe Astbury en Bryceland na Engeland verhuis het. Dit het toe heropen as **Die Volksruimte** (*The People's Space*) onder Rob Amato, Muriel Fine en ander, en in 1981 het sy deure amptelik gesluit. 

In 1997 het Kaapstad die 25ste jaar van die opening van Die Ruimte gevier met Pieter-Dirk Uys se nostalgiese terugblik, *No Space on Long Street*. Dit is in die Baxter opgevoer.
**Karl Heinrich Bergius** (Duitsland, omstreeks 1790 – Kaapstad, Kaapkolonie 7 Januarie 1818) was ’n Suid-Afrikaanse apteker en natuurkenner van Duitse herkoms.

Bergius was ’n skoolmaat van die Berlynse versamelaar Leopold Mundt, saam met wie hy in die Pruisiese leër gedien het. Hy het die Ysterkruis ontvang. Hy word as 'n briljante jong man beskou en in 1815 deur dr. M.H.C. Lichtenstein gestuur om in die Kaapstadse aptekersaak van Pallas en Polemann behulpsaam te wees. Swak gesondheid en ongelukkigheid laat hom egter bedank en aangesien hy vroeër onderneem het om in sy vrye tyd eksemplare vir die Berlynse Museum te versamel, besluit hy om dit sy hooftaak te maak. 

Met kenmerkende ywer gaan hy op versameltogte en vername mense soos pastoor C.F.H. Hesse, W.J. Burchell, C.G.C. Rheinwardt, Ludwig Krebs, Mundt en Le Maire vergesel hom by hierdie geleenthede. Baie van sy plante bereik eindelik die Berlynse herbarium, en ander eksemplare word in die Natuurhistoriese Museum van die Humboldt-Universiteit in Berlyn bewaar. 

Bergius en Mundt is besig om 'n geillustreerde werk oor Kaapse orgideë voor te berei en beplan ook 'n ekspedisie na Betsjoeanaland, toe hy aan tuberkulose sterf. Toe die botanikus Adalbert von Chamisso drie maande later in die Kaap aankom, was hy baie ontsteld om van sy vriend se dood te verneem. 

Vier van Bergius se briewe (1815–'18) wat in Berlyn behoue gebly het, bevat heelwat wetenskaplike waarnemings en verwys na talle beroemde reisigers en versamelaars aan die Kaap. Hierdie briewe verraai in hoë mate die persoonlike tragiek in die lewe van hierdie jong natuurkenner, skryf P.M. Ffolliott in die *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*, wie se van voortleef in die name van twee varings en twee voëls. Ná sy dood verskyn die *Musci frondosi exotici herbarii Wildenowiani tum Capenses a.b. Bergio lecti*  (Bonn, 1820). Hy is nooit getroud nie en is in uiterste armoede oorlede. 

Die standaard skrywer afkorting  **K.Bergius** word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

Sien ook
--------

* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

Bronne
------

* (af)  Krüger, prof. D.W. (hoofred. tot 1972) en Beyers, C.J. (hoofred. sedert 1973). 1977. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, namens die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* Botanis: K.Bergius
* GND: 1049571509
* VIAF: 308179177
* WorldCat Identities (via VIAF): 308179177

 |
|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 114 | nihonium ← flerovium → moskovium |
| Pb↑Fl↓(Uhq) | 

|  |
| --- |
| Periodieke tabel |

 |

 |
| Algemeen |
| Naam, simbool, getal | flerovium, Fl, 114 |
| Chemiese reeks | vermoedelik arm metale |
| Groep, periode, blok | 14, 7, p |
| Voorkoms | onbekend, waarskynlik silwerigwit of metaalgrys |
| Atoommassa | (298) g/mol
 |
| Elektronkonfigurasie | moontlik [Rn] 5f14 6d10 7s2 7p2(raaiskoot gegrond op lood) |
| Elektrone per skil | 2, 8, 18, 32, 32, 18, 4 |
| Toestand | vermoedelik 'n vastestof |
| CAS-registernommer | 54085-16-4 
 |
| Verwysings |

**Flerovium** is 'n radioaktiewe chemiese element op die periodieke tabel met die simbool **Fl** en atoomgetal 114. Op 30 Mei 2012 is die tydelike naam **ununquadium** en simbool **Uuq** deur die IUPAC in flerovium en Fl verander.

Geskiedenis
-----------

Die ontdekking van flerovium in Desember 1998 is in Januarie 1999 deur wetenskaplikes by die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in Doebna, Rusland, aangekondig. Dieselfde span het drie maande later 'n ander isotoop van Fl vervaardig  en die sintese in 2004 en 2006 bevestig.

In 2004 het die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing die sintese van hierdie element deur 'n ander metode bevestig (die chemiese identifisering op finale vervalprodukte van die element).

Flerovium word soms **eka-lood** genoem aangesien die eienskappe daarvan volgens veronderstelling soortgelyk is as dié van lood. Daar word verwag dat dit 'n sagte, digte metaal is wat in lug verweer met 'n smeltpunt van ongeveer 200 grade Celsius.

Sintese
-------

Flerovium kan vervaardig word deur plutonium-244 teikens met kalsium-48-swaarioonstrale te bombardeer.

### Sintese van isotoop 298

Die vervaardiging van flerovium-298 sou baie moeilik wees, omdat kerne wat na 114 protone en 184 neutrone optel nie in weegbare hoeveelhede beskikbaar is nie.

Dit kan egter moontlik wees om dit te doen as kernoordragreaksies behaal kan word. [*verwysing benodig*] Een van die reaksies kan wees: 204Hg + 136Xe → 298Unq + 40Ca + 2n

Stabiele(r) flerovium
---------------------

Volgens die eiland van stabiliteit-teorie kan verwag word dat sommige nukliede in die omgewing van 114 protone en 184 neutrone (d.w.s. isotoop Fl-298) betreklik stabiel behoort te wees in vergelyking met die omliggende nukliede. Flerovium kom nie natuurlik in die natuur voor nie en word geheel en al in laboratoriums vervaardig. Alle isotope van flerovium wat tot dusver vervaardig is, is neutron-arm. Dit beteken hulle bevat beduidend minder neutrone as 184, wat een van die magiese getal neutrone is wat vermoedelik die isotoop stabieler kan maak. Neutron-arm dui ook aan dat die isotope verval deur óf spontane splyting en 'n verskeidenheid radionukliede vervaardig óf deur positron-uitstraling óf elektronvangs om die element nihonium te lewer.
Koning Fjölnir berei hom voor om in 'n vat heuningbier te verdrink. Hy roep uit: "Ek hoop die historikus Odhner sal dit as 'n ongeluk beskryf." (Karikatuur deur Albert Engström).

**Fjölnir** (Oudnoors: Fjǫlnir) is 'n legendariese koning van Swede in die Noorse mitologie wat glo die seun van Freyr (Frey) en sy metgesel, Gerder, was. Die naam word op baie maniere gespel, onder meer **Fiolnir**, **Fjölner**, **Fjolner** en **Fjolne**. Hy was na bewering die stigter van die Sweedse Yngling-dinastie en het uit Gamla Uppsala regeer. Volgens die *Grottasöngr* het Fjölnir van die 1ste eeu v.C. tot die 1ste eeu n.C. gelewe.

Fjölnir het glo in 'n vat heuningbier verdrink terwyl hy 'n ander legendariese koning, Peace-Fróði van Seeland ('n Deense eiland), besoek het. Sy verhaal word in die *Grottasöngr* en die *Ynglinga saga* vertel. Fjölnir is deur sy seun Sveigder opgevolg.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Voorganger**← Yngvi-Frey** | **Legendariese Sweedse konings** | Opvolger**Sveigder →** |
Voëlverskrikkers op 'n rysveld in Japan.
'n **Voëlverskrikker** of **strooipop** is 'n voorwerp waarmee voëls verdryf word. Kraaie en ander klein tot middelgroot voëls is dikwels ongenooide gaste op lande, wat groot skade aan vrugte aanrig en sade opvreet voordat dit ontkiem. Voëls is ook 'n gevaar naby lughawens, wat noodlottige ongelukke kan veroorsaak as hulle nie verdryf word nie. Soms is hulle sommer 'n steurnis as gevolg van die lawaai wat hulle opskop.

Oorspronklik is poppe algemeen as voëlverskrikkers ingespan, gewoonlik met uitgespreide arms en met strooi opgestop, om dit soos mense te laat lyk. Daar is egter ook ander metodes, soos die ophang van reflektiewe stroke aluminium in vrugtebome.

Party soorte voëlverskrikkers werk net tydelik. Sodra die voëls agterkom dat hul geen gevaar inhou nie, sal hulle selfs neste daarin bou.

Ander metodes is die ophang van dooie kraaie en die speel van angskrete (die geluid waarmee voëls mekaar waarsku) deur luidsprekers. Sulke metodes is effektief en werk permanent.

Fotogalery
----------

* Voëlverskrikkers op 'n plaas in die Wes-Kaap.
* 'n Koreaanse voëlverskrikker.
* 'n Japannese voëlverskrikker met 'n helm op.
* 'n Amerikaanse voëlverskrikker
Die **Bright Star Catalogue**, ook bekend as die **Yale Catalog of Bright Stars**, is ’n sterkatalogus wat al die sterre met ’n magnitude van 6,5 en hoër bevat – dit is min of meer al die sterre wat met die blote oog van die Aarde af gesien kan word.

Beskrywing
----------

Daar is 9 110 voorwerpe in die katalogus, waarvan 9 096 sterre is, 10 novas of supernovas en 4 nie-stellêre voorwerpe. Laasgenoemde is die bolswerms 47 Tucanae (HR 95) en NGC 2808 (HR 3671) en die oop swerms NGC 2281 (HR 2496) en Messier 67 (HR 3515). Die katalogus het ’n vasgestelde getal inskrywings, maar die data word bygewerk en dit bevat deesdae ’n groot seksie vir kommentaar oor die voorwerpe wat gereeld verbeter word sedert die eerste uitgawe van 1908. Die vyfde en nuutste uitgawe is dié van 1991.

Hoewel die afkorting van die katalogus **BS** of **YBS** is, word die letters **HR** vooraan sterre gebruik – na aanleiding van die katalogus se 1908-voorganger, die *Harvard Revised Photometry Catalogue* deur die Harvard-kollegesterrewag.

Eerste uitgawes
---------------

Die oorspronklike *Harvard Photometry* is in 1884 deur Edward Charles Pickering gepubliseer en het sowat 4 000 sterre bevat. Daarna het Pickering ’n groter steropname voorgestaan wat ook sterre van die suidelike hemelruim sou insluit en in 1908 is die *Revised Harvard Photometry* gepubliseer met sterre in albei halfronde. Die werk is toe deur John A. Parkhurst voortgesit tot in die 1920's.
Sy- en onderkant van 'n 18-wiel-vragmotor:  

1. Kopstuk  

2. Sleepwa (kan afgehaak word)  

3. Enjin  

4. Kajuit  

5. Slaapplek (nie by alle vragmotors nie)  

6. Windvlerk  

7. Brandstoftenk  

8. Vyfdewielkoppeling  

9. Vragruimte  

10. Pote vir wa wat afgehaak is
'n Tipiese *Road Train* in Australië.
Daimler-Lastwagen, 1896
'n **Vragmotor** of **trok** (ook soms **lorrie**) is 'n tipe vragvoertuig wat gebruik word om goedere op paaie te vervoer. Die meeste vragmotors het dieselenjins, wat diesel as brandstof gebruik. Die woord "trok" kom van die Griekse woord "trochos", wat "wiel" beteken.

Tipe vragmotors volgens grootte
-------------------------------

### Ligte vragmotors

Ligte vragmotors is dié wat min of meer so groot soos motors is. Hulle word deur individue en maatskappye gebruik om kleiner voorwerpe te vervoer. In die Verenigde State van Amerika word 'n vragmotor as 'n ligte trok geklassifiseer as dit minder as 6 300 kg (13 000 pond) weeg.

### Mediumvragmotors

Mediumvragmotors is swaarder as ligte vragmotors, maar ligter as swaar vragmotors. Hulle word gewoonlik gebruik vir plaaslike aflewerings en openbare dienste soos afvalverwydering. In die Verenigde State word 'n vragmotor as 'n mediumtrok geklassifiseer as dit tussen 6 300 kg (13 000 pond) en 15 000 kg (33 000 pond) weeg.

### Swaarvragmotors

Swaarvragmotors is die swaarste vragmotors wat op paaie toegelaat word. Hulle staan ook in die spreektaal as *lorries* bekend (dit is eintlik die Engelse woord vir 'n vragmotor). Die meeste swaarvragmotors is sleeptrokke, waarvan die kopstuk ('n *perd* genoem) van die sleepwa afgehaak kan word. Die enjin is in die kopstuk, terwyl die sleepwa sy eie wiele het, maar nie oor 'n enjin beskik nie.

Swaarvragmotors het 'n bruto voertuigmassa van 15 000 kg (33 000 lb) of meer (m.a.w. die massa van die voertuig plus die massa van die loonvrag is 33 000 pond of meer). Wanneer 'n swaardiensvragmotor 'n sleepwa trek, kan dit 'n bruto kombinasiemassa van 36 360 kg (80 000 lb) of meer hê.

Fotogalery
----------

* Tata Prima-vragmotorTata Prima-vragmotor
* Isuzu-vragmotorIsuzu-vragmotor
* Mercedes-Benz Actros-vragmotorMercedes-Benz Actros-vragmotor
* Iveco Stralis-vragmotorIveco Stralis-vragmotor
* Renault Magnum-vragmotorRenault Magnum-vragmotor
* UD Nissan-vragmotorUD Nissan-vragmotor
* Hino-vragmotorHino-vragmotor
* Sisu Kuorma-vragmotor. Let op die dubbel voor-asse.Sisu Kuorma-vragmotor. Let op die dubbel voor-asse.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11931102p (data)
* GND: 4034649-3
* LCCN: sh85138148
* NARA: 10641044
* NDL: 00573289

 |
Met die **Vrede van Nijmegen** word in Nederlands 'n vredesverdrag bedoel wat op 11 Augustus 1678 in Nijmegen gesluit is tussen die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande en Frankryk.

Die Vrede van Nijmegen het 'n einde gebring aan die vyandelikhede tussen die Republiek en Frankryk in die Frans-Nederlandse Oorlog. Frankryk het terug getrek uit Nederlandse gebied, onder andere uit Kortrijk, maar het 'n gedeelte van die Graafskap Vlaandere behou, met name Ieper en Sint-Omaars. Frankryk kry Franche-Comté terug van Spanje nadat dit die gebied tydens die Vrede van Aken moes afstaan. 'n Hele reeks "Duitse" gebiede het ook onder Franse invloed gekom: de Elsas, Lotharinge, Bouillon, Freiburg, en andere.

Internasionaal word met die **Vrede van Nijmegen** meerdere samehangende verdrae bedoel wat in 1678-79 in Nijmegen gesluit is om 'n einde te bring aan die Frans-Nederlandse Oorlog. Hierdie verdrae is: 

* 11 Augustus 1678: die bogenoemde verdrag tussen Frankryk en die Nederlandse Republiek
* 17 September 1678 tussen Frankryk en Spanje
* 5 Februarie 1679, tussen Frankryk en Swede en die Heilige Romeinse Ryk
* 19 Maart 1679, tussen Swede en die Bisdom van Münster
* 2 Oktober 1679, tussen Swede en die Nederlandse Republiek

Deurdat Frankryk en die Nederlande vrede sluit, is Spanje en die Duitse keiser verplig om die Franse mag te erken. Die toegewinge aan Frankryk word in die daaropvolgende dekades, by die Vrede van Rijswijk (1698) en by die Vrede van Utrecht (1713), gedeeltelik teruggeneem.
*Hierdie is 'n artikel oor die Krokodilrivier, 'n sytak van die Limpopo. Vir die Krokodilrivier wat aansluit by die Komatirivier, sien Krokodilrivier (Mpumalanga).*

Die **Krokodilrivier** is 'n takrivier van die Limpoporivier wat in Roodepoort, Gauteng ontspring en noord vloei tot dit by die Maricorivier aansluit, om die Limpoporivier te vorm. Die opvanggebied van die Krokodil word op 29  572 km2 geskat.

Ontstaan en roete
-----------------

Die oorsprong van die Krokodilrivier is net noord van Ontdekkersweg by Witpoortjiestasie in Krugersdorp. Hier is die rivier nog 'n klein stroompie genaamd *Muldersdrif se Loop*. Dit vloei noord, oor die Witpoortjie-waterval in die Walter Sisulu Nasionale Botaniese Tuin in Roodepoort en onderdeur die N14 nasionale pad by Muldersdrift.

Hiervandaan kronkel die rivier nog noordwaarts, verby die Lanseria-lughawe en vloei in die Hartbeespoortdam in. Anderkant die dam hou die rivier noordwes, verby Brits en deur die Rooikoppiesdam. 

Die rivier vloei steeds noordwes, suid verby Thabazimbi tot waar dit met die Maricorivier saamvloei om die Limpoporivier te word, net wes van 'n gehuggie *Rooibokkraal* op die grens van Botswana en Suid-Afrika.

Uitsig oor Hartbeespoortdam
’n Skedel en doodsbeendere op ’n seerowersvlag.
Skedels en doodsbeendere in ’n beenderehuis.
’n **Skedel en doodsbeendere** bestaan uit ’n **doodshoof**, of skedel van ’n mensgeraamte, met twee lang bene wat ’n kruis daaronder of daaragter vorm. Dit is ’n simbool wat dikwels as waarskuwing teen gevaar gebruik word. Die ontwerp het in die Middeleeue ontstaan as ’n simbool van die dood, veral op grafstene.

In moderne tye word dit gewoonlik gebruik om teen elektrisiteit of dodelike chemikalieë te waarsku.

Geskiedenis van die simbool
---------------------------

Die simbool is baie oud en het in die Middeleeue algemeen geraak saam met die dodedans-simboliek. Van minstens die 12de eeu af is dit vir militêre vlae gebruik en as ’n waarskuwing van die felheid van die eenheid wat dit gebruik het. Dit is van die 14de eeu of vroeër met seerowery verbind. Teen die 15de eeu het dit tot sy huidige vorm ontwikkel.

Die simbool is gebruik om die ingang tot baie begraafplase aan te dui, veral in Spanje, en ook sedert die 19de eeu as waarskuwing op houers met gif en ander gevaarlike vloeistowwe en poeiers.

Die kopbeen en doodsbeendere was ook in die 18de en 19de eeu gewild op kruise en as muurbehangsels in Noord-Europa, omdat dit Christus se oorwinning oor die dood gevier het. Die kruise is ook met begrafnisse op die oorledene se kis geplaas en agterna vir die familie gegee.

Galery
------

* ’n Doodshoof op ’n grafsteen in Edinburg.’n Doodshoof op ’n grafsteen in Edinburg.
* ’n Stereotiepe spotprent met ’n skedel en doodsbeendere op ’n seerower se hoed.’n Stereotiepe spotprent met ’n skedel en doodsbeendere op ’n seerower se hoed.
* ’n Waarskuwing teen elektrisiteit in Saoedi-Arabië.’n Waarskuwing teen elektrisiteit in Saoedi-Arabië.
* EU-standaardwaarskuwing teen gif.EU-standaardwaarskuwing teen gif.
* ’n Skedel en doodsbeendere op ’n elektrisiteitskassie in Pole.’n Skedel en doodsbeendere op ’n elektrisiteitskassie in Pole.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Skedel en doodsbeendere.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
'n Skeer in vlak seewater net voor die eiland Krøttøy in Noord-Noorweë.
'n Lugfoto van 'n skeermeer in Naantali, Finland.
'n Skeerkus in Suid-Noorweë.
Die term **skeer** verwys na 'n meestal klein, onbewoonde rotseiland wat gedurende die Ystydperke in bepaalde gebiede van die Noordelike Halfrond, veral Skandinawië, Skotland, Kanada en die Verenigde State gevorm is toe yslae vanuit die binneland uitgebrei en rotsmassas langs die kusgebiede oorstroom en afgeslyp het. Sodoende het skere hul kenmerkende, afgeronde vorm gekry.

Etimologie
----------

Die term skeer is afgelei van die Oud-Noorse *sker*, letterlik "'n rots in die see", en kom in alle Skandinawiese tale (en in Fins) voor (Yslands en Faroëes: *sker*, Noors: *skjær* en *skjer*, Sweeds: *skär* en Fins: *kari*). Die term is via Skots ook in Engels ontleen (*skerry*) en kom daarnaas ook in Skots-Gaelies voor (*sgeir*).

Groter eilandgroepe, wat uit skere bestaan, word in Skandinawië *skärgård* (Sweeds), *skjærgård* (Noors en Deens) en *saaristo* (Fins) genoem (letterlik "skeretuin").

Wetenskaplike indeling en ontstaan
----------------------------------

Binne die studieveld van geomorfologie word skere saam met die holme - groter, dig begroeide eilande - by die sogenaamde *roches moutonnées* gereken, 'n oorkoepelende vakterm vir rotsagtige landskapsvorme wat as gevolg van glasiale erosie ontstaan het. Net soos fjorde is die uitgestrekte skerekuste gedurende die Ystydperke gevorm. Ná die afsmelting van groot ysmassas het die rotsformasies, wat net soos die res van die land onder die swaar gewig geswig het, in die loop van die laaste 10 000 jaar weer begin rys en as klein rotseilandjies bo die seevlak verskyn. Hierdie geologiese proses van landopheffing duur byvoorbeeld in Skandinawië nog steeds voort sodat die eilandjies aanhou groei. Groter skere beslaan oppervlaktes van enkele vierkante kilometer.