recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Malibu** [ˈmælɨbuː] (amptelik: *City of Malibu*) is 'n welgestelde stranddorp in die Los Angeles-distrik (*Los Angeles County*) van die Amerikaanse deelstaat Kalifornië met 'n bevolking van 12 645 volgens die sensus van 2010. Dit is op 28 Maart 1991 geïnkorporeer en word geadministreer as 'n stad en munisipaliteit volgens algemene reg. Branderplankryers en inwoners verwys na Malibu dikwels kort as *the 'Bu*. 

'n Satellietfoto van die Woolsey-bosbrand op 9 November 2018. 'n Digte rookwolk hang oor die Stille Oseaan
Malibu bestaan uit 'n 34 km lange landstrook langs die Suid-Kaliforniese Stille Oseaankus. Die nedersetting word verbind met 'n warm klimaat, uitgestrekte sandstrande en talle Hollywood-rolprentsterre en ander bekende persoonlikhede uit die vermaaklikheidsbedryf wat hier hul strandwonings laat bou of gekoop het.

Die grootste deel van Malibu se bevolking woon aan weerskante van die *Pacific Coast Highway* (amptelik Kaliforniese Staatsroete 1 of *California State Route 1*) wat deur die nedersetting loop. 'n Kleiner persentasie inwoners word in wonings gehuisves wat tot een myl van die strand af in nou canyons ontstaan het. Die nedersetting word daarnaas begrens deur Topanga in die ooste, die Santa Monica-berge, Agoura Hills, Calabasas en Woodland Hills in die noorde, die Stille Oseaan in die suide, en die distrik Ventura County in die weste.

Laat in 2018 is sowat 650 woonhuise in die verwoestende Woolsey-brand vernietig.
Maletsunyane-waterval
Maletsunyane-waterval is in LesothoMaletsunyane-watervalMaletsunyane-watervalLigging van die Maletsunyane-waterval in Lesotho

Maletsunyane-waterval is in Suid-AfrikaMaletsunyane-watervalMaletsunyane-watervalLigging van die Maletsunyane-waterval in Suider-Afrika

Die **Maletsunyane-waterval** is ‘n unieke waterval in Lesotho.

Ligging
-------

Hierdie waterval is in die Maletsunyane-rivier, ‘n boloop van die Oranjerivier, enkele kilometer buite Semonkong ("die plek van rook") en 121 km van Maseru. Dit is 2200 m bo seespieël en by die ruitverwysing 29°52′7″S 28°3′6″O﻿ / ﻿29.86861°S 28.05167°O﻿ / -29.86861; 28.05167Koördinate: 29°52′7″S 28°3′6″O﻿ / ﻿29.86861°S 28.05167°O﻿ / -29.86861; 28.05167.

Waterval
--------

Die val is 192 m hoog. Na die Tugelawaterval is dit die hoogste ononderbroke waterval in die suidelike halfrond. Selfs in die somer skyn die son nie by die bodem van die val nie. In die winter hang daar groot yskegels en bly ys daar tot vroeg in die somer lê.

Toerisme
--------

Die val kan met ponies besoek word. Langs die val word abseil beoefen. Die hoogte van 204 m is blykbaar die hoogste abseil in die wêreld. In die winter is die waterval met sy ys ‘n besondere natuurverskynsel.

Geskiedenis
-----------

Die eerste Europeër wat die plek besoek het, was toe die Franse sendeling Francois Le Bihan (1833-1916) in 1881 daar was. Soms word daarom gepraat van die Le Bihan-waterval.

Bibliografie
------------

* britannica.com
* van der Merwe, H.W.: Maletsunyane - die onbekende wonders van Suid-Afrika se Switserland. In: Lantern. Tydskrif vir Volksopvoeding. Jaargang 5, nr. 3, Januarie 1956
* wondermondo.com
* worldtoptop.com
Deurknip
**Knippe** omvat al die meganismes wat vir die grendeling van deure, vensters, ensovoorts, gebruik kan word. Een van die oudste tipes is die skuifbout, 'n langwerpige metaalpen met 'n vierkantige of reghoekige gedeelte wat aan die muur bevestig kan word, en wat in 'n oog of gleuf in 'n deur inskuif. 

Die ronde L-vormige skuifbout kan met 'n kwartdraai dwarsgedraai word nadat dit in die oog ingeskuif is. Dit is dan onmoontlik om die pen te laat terugskuif tensy die been weer teruggedraai word. Soms word 'n ketting as deel van die bout gebruik. Dit word 'n kettingbout genoem en dit laat toe dat die deur 'n entjie oopgaan, maar die ketting verhoed dat die deur van buite af heeltemal oopgemaak kan word. Die spanjolet word veral by dubbeldeure en -vensters gebruik. 

Twee vertikale stange word deur ŉ enkele handvatsel verskuif sodat dit in 2 gleuwe in die boonste en die onderste kosyn kan inskuif. Vroeër was die klink 'n algemene knip. Dit kon met die hand om 'n pen gedraai word en met die sluitaksie het dit vanweë swaartekrag binne-in 'n yster- of houtgleuf ingeval. Moderne deurknippe vorm meestal deel van 'n slot wat toegerus is met 'n draaiknop wat die grendel van die slot ooptrek. Dieselfde beginsel word ook by vensters toegepas, maar in plaas van 'n draaiknop word 'n trekoog gebruik. 

Om 'n deur of venster elektries te kan oopmaak, word gebruik gemaak van 'n elektromagneet wat die grendel ooptrek. Om die deur te sluit, word dikwels gebruik gemaak van 'n deursluiter wat met 'n sterk veer toegerus is. Om die deur langsamer te laat toegaan, word 'n deursluiter met 'n veer en olierem gebruik. Winkeldeure of deure in kantoorgeboue of fabrieke kan dikwels oop gehou word deur middel van ŉ haaktoestel of met behulp van spesiale skarnier.

Lees ook
--------

* Skarnier

Bronnelys
---------

* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409664, volume 25, bl. 138
'n Russiese Toepolef Tu-160 in vlug. Dit het vier straalmotore
'n **Straalvliegtuig** of kortweg **straler** is 'n vliegtuig wat deur 'n straalmotor aangedryf word. Vliegtuie wat deur vuurpyle aangedryf word, word ook straalvliegtuie en stralers genoem. Dit is in teenstelling met skroefaangedrewe vliegtuie wat gebruik maak van 'n binnebrandenjin. Daar is sommige vliegtuie wat wel 'n kombinasie van 'n straalmotor en 'n skroef (turboskroef) het en nie 'n binnebrandenjin nie.

Stralers is in die algemeen meer effektief teen hoë snelhede en -hoogtes waar skroefvliegtuie weer meer effektief is teen lae snelhede en -hoogtes. Stralers het die vermoë om supersoniese vlug te haal maar kan ook heelwat stadiger vlieg.

Geskiedenis
-----------

### Vuurpylaangedrewe

Die eerste vliegtuie sonder skroewe is deur vuurpyle aangedryf. Vuurpylaangedrewe vliegtuie is eerste in Duitsland ontwikkel, waar die eerste een om te vlieg die Lippisch Ente in 1928 was. Die *Ente* is eintlik vir die doel as 'n sweeftuig ontwikkel maar is aangepas om 'n vuurpyl te huisves. 'n Jaar later in 1929 het die doelgeboude vuurpylvliegtuig die Opel RAK.1 die eerste geword om suksesvol te vlieg.

### Straalaangedrewe

Die Heinkel He 178, die wêreld se eerste vliegtuig wat slegs deur 'n straalmotor aangedryf is.
Frank Whittle, 'n Engelse uitvinder het die konsep van die straalmotor ontwikkel in 1928. Die Duitser Hans von Ohain het 'n dekade later aan die einde van die 1930's die konsep onafhanklik ontwikkel. Hy het in Februarie 1936 'n brief aan Ernst Heinkel geskryf, waarin hy hom vertel het van die ontwerp en die moontlikhede van 'n straalmotor.

Die eerste straalvliegtuig om te vlieg was die Heinkel He 178 V1 se eerste prototipe van die Duitse Lugmag, die *Luftwaffe*, op 27 Augustus 1939 in Rostock (Duitsland).
Die warmwaterbron by Malmesbury word nie meer benut nie.

Hierdie bron lê in die hart van die dorp en die terrein is bebou met winkels en kantore. Die bron in die vlak vallei van die Dieprivier lewer 180000 liter water per dag teen 'n temperatuur van 32,9°C. Dit het 'n kenmerkende swawelreuk en -smaak, 'n blou-violet kleur en loop onbenut weg.

In 1745 het goew. Hendrik Swellengrebel van die VOC aan die Kaap 'n groep van 24 mense hier aangetref. Dit lei tot die stigting van 'n gemeente in "Het Zwarte Land"en die bou van 'n pastorie op die terrein van die bron. Alhoewel die bron in die Swartland die naaste van alle warmbronne aan Kaapstad geleë is, het dit nooit dieselfde aandag geniet as die Caledon-warmbron, The Baths en Montagu nie. Waarskynlik is dit te wyte aan die relatief lae temperatuur van die water.

Bibliogrfaie
------------

* Booyens, Bun: Bronwaters van genesing. Die tradisionele warmbron-waterkuur in ons volksgeneeskunde. Kaapstad: Tafelberg, vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1981. ISBN 0-624-01584-X
**Strand**, in Engels dikwels ***the Strand*** genoem, is 'n groot deurgangspad in die City of Westminster, Sentraal-Londen, wat deel uitmaak van die A4-grootpad. Dit loop oor 'n afstand van ruim driekwart myl vanaf Trafalgarplein in die weste tot Temple Bar in die ooste waar dit in Fleet Street inloop en die grenslyn tussen Westminster en die City of London vorm.

Aanvanklik was die Teemsrivier die belangrikste roete tussen die City en Westminster. *Strand* beteken rivieroewer, en die pad was inderdaad oorspronklik 'n rivierwal totdat dit tussen 1864 en 1870 ingedam en 'n straat aangelê is. Die ou waterpoort het in die *Victoria Embankment Gardens* bewaar gebly. Die Strand was vroeër langer en het die hoofroete tussen Westminster en die City gevorm, met herewonings aan weerskante. Tans loop dit deur 'n buurt met winkels, hotelle en teaters.

Twee historiese kerkgeboue is aan die oostelike eindpunt van die Strand op eilande in die middel van die pad geleë nadat dit in die verlede verbreed is. Die straatgedeelte tussen die twee kerke is in 1900 verbreed en het sodoende 'n ouer pad, Holywell-straat wat parallel met die Strand geloop het, ingesluit. Verkeer in oostelike rigting loop verby die kerke deur 'n kort halfmaanvormige gedeelte wat as Aldwych bekend staan. Die Strand vorm die suidelike grens van die Covent Garden-distrik.
Groot blokke granietmaatsteen word in 1827 by Teignmouth gelaai.
**Maatsteen** is natuurlike steen of rots wat geselekteer en gefabriseer (d.i. afgewerk, gesny, geboor, geslyp of ander) is in spesifieke groottes of vorme. Kleur, tekstuur en patroon, en oppervlakafwerking van die steen is ook normale vereistes. Nog 'n belangrike seleksiekriterium is duursaamheid: – die tydsbestek van die vermoë van maatsteen om stand te hou en die noodsaaklike en kenmerkende eienskappe van sterkte, weerstand teen verwering, en voorkoms te behou.

Steengroewe wat maatsteen of gruisklip (gebruik as konstruksieaggregaat) produseer is verwisselbaar. Aangesien meeste steengroewe enige van die twee kan produseer, kan 'n gruisklip-steengroef omgeskakel word na maatsteenproduksie. Alvorens moet die verbryselde steenreste van blindelingse skietwerk egter verwyder word. Maatsteen word gesplyt deur meer presiese en delikate tegnieke, soos diamantdraadsae, diamantbeltsae, branders (vlymstrale), of lig en selektiewe skieting met Primacord, 'n swak springstof.
’n Mosaïek van Uriël.
**Uriël** (Hebreeus: אוּרִיאֵל, "die lig van God" of "my lig is God") is een van die aartsengele van sekere Christelike en Joodse tradisies.

Beskrywing
----------

Die aartsengel Uriël kom nie in die kanonieke Hebreeuse Bybel voor nie (net Migael en Gabriël word by die naam genoem) en sy word dus in baie denominasies nie erken nie. 

Sy maak haar verskyning in die apokriewe boek 1 Henog, waarvan die oudste deel omstreeks die 3de eeu v.C. geskryf is. Hierin word sy beskryf as "een van die heilige engele wat oor die wêreld en oor Tartaros is" (1 Henog 20:2,3). Volgens dié geskrif word Uriël deur God na Noag gestuur om hom te waarsku oor die sondvloed. Noag moet hom verberg en nie meer in die openbaar verskyn nie. Uriël gee hom ook die opdrag en aanwysings om ’n ark te bou om die watervloed te oorleef (1 Henog 10:1-4). 

In 2 Henog, ’n teks van voor 70 n.C. gee God Uriël opdrag om 360 boeke aan Henog, wat na die hemel opgevaar het, te dikteer wat alles bevat waarvan hy weet. Sy word soms uitgebeeld as die gerub in die tuin van Eden, met ’n brandende swaard, of die engel wat oor onweer en terreur waak. In die verhaal van Adam en Eva word Uriël as ’n gerub beskou in die derde hoofstuk van Genesis. In ander geskrifte oor engele word Uriël gesien as ’n regent van die son, vlam van God, engel van die Heilige Gees, waker oor die doderyk of aartsengel van redding.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Uriël.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Nederlandse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh2002004830
* VIAF: 306381198
* WorldCat Identities: lccn-n2014010250

 |
In ingenieurswese word daar **gekompenseer** vir newe-effekte of ander onbedoelde probleme in die ontwerp. In 'n eenvoudiger term is dit 'n "teenprosedure" -plan vir verwagte newe-effekte wat uitgevoer word om doeltreffender en nuttiger resultate te lewer.

Voorbeelde van kompensasie in die ingenieursveld is die volgende:

Elektriese/elektroniese ingenieurswese
--------------------------------------

### Spanningsbeheerde kristal ossillator

'n Spanningsbeheerde kristal ossillator (VCXO) word nie net deur spanning nie, maar ook in 'n mindere mate deur temperatuur beïnvloed. 'n Temperatuurgekompenseerde weergawe (TCVCXO) is só ontwerp dat hitteopbou binne die omhulsel van 'n sender of so 'n toestel nie die piëzo-elektriese effek sal verander nie en sodoende frekwensiedrywing kan veroorsaak nie.

### Digitale kameras

Digitale kameras en videokameras kompenseer vir beweging om duideliker beelde te lewer.

### Spanningsapparaat

'n Konstante spanningsapparaat kompenseer vir lae of hoë spanning in 'n elektriese stroombaan en hou sy uitset dieselfde binne 'n gegewe insetbereik.

### Datakorrupsie

Foutregstelling vergoed vir datakorrupsie.
Grys ​​kodering vergoed vir foute op draaikodeerders en lineêre enkodeerders.

Siviele ingenieurswese
----------------------

Uitsitvoeë in sypaadjies, geboue en brûe vergoed vir uitsetting en inkrimping.

Verskeie toestelle tussen 'n struktuur en sy fondasie kompenseer vir aardbewingbewegings.

Proses ingenieurswese
---------------------

### Volume vloeitempo

Die volumevloeitempo van 'n vloeier is 'n funksie van die digtheid van die vloeier: hoe laer die digtheid, hoe groter die volumevloeitempo vir dieselfde massavloeitempo. Gasse se digtheid word baie sterk bepaal deur die druk en temperatuur van die gas. Gewoonlik word volumevloeitempos gekompenseer vir druk en temperatuur (kyk Vloeimeetskyf).
| **San Cristóbal de La Laguna**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Spanje |
|  **Outonome Gemeenskap** |  Kanariese Eilande |
|  **Koördinate** | 28°29′N 16°18′W﻿ / ﻿28.483°N 16.300°W﻿ / 28.483; -16.300 |
|  **Gestig op** | 27 Julie 1496 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 102,6 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 543 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2009) | 150 661 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 1 500 vk/km |
|  **Tydsone** | UTC +0 (WET) |
|  - Somertyd | UTC +1 (WEST) |
|
|  **Burgemeester** | Fernando Clavijo(Coalición Canaria) |
|  **Amptelike Webwerf** | *aytolalaguna.com* |
|

**San Cristóbal de La Laguna** is 'n stad geleë op die eiland Tenerife (Kanariese Eilande). Die stad het in 2009 'n bevolking van 150 661 gehad. Die ou stad is in 1999 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Dit is die tweede grootste stad van die eiland Tenerife, na die stad van Santa Cruz de Tenerife, waarmee dit 'n metropolitaanse gebied vorm. Dit is ook die derde grootste stad van die Kanariese Eilande, ná Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria.

Geskiedenis
-----------

In tye van die inheemse Guanchen was dit 'n plek van 'n groot poel wat heilig vir die inheemse bevolking was.

Die stad is in 1496 deur Alonso Fernández de Lugo gestig en was die voormalige hoofstad van die Kanariese argipel tussen die sewentiende en agtiende eeu, totdat die hoofstad verskuif is na die naburige stad Santa Cruz de Tenerife.

Die stad se koloniale styl was die presedent vir groot Latyns-Amerikaanse stede soos Lima, Havana, Cartagena en San Juan. Die stad huisves die Universidad de La Laguna, die oudste universiteit van die Kanariese Eilande. Die stad is ook die hoofkwartier van die Bisdom van San Cristóbal de La Laguna (ook genoem *Bisdom van Tenerife*), die plaaslike Rooms-Katolieke bisdom wat nie net die eiland Tenerife maar ook die provinsie Santa Cruz de Tenerife (La Palma, La Gomera, El Hierro en Tenerife) omvat. Die hoofkantoor is die Katedraal van San Cristobal de La Laguna.

Die ou stad is in 1999 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys
**Malik Joyeux** (31 Maart 1980 – 2 Desember 2005) was ’n ervare branderplankryer, bekend as die "Klein Prins van Tahiti". Hy was veral bekend vir die ry van gevaarlike branders by Teahupoo, Tahiti, en het een van die grootste branders in die geskiedenis van die sportsoort gery.

Hy was een van Tahiti se bekendste branderplankryers en was in 2004 op die voorblad van die tydskrif *Surfer* se "Big Issue".

Vroeë lewe
----------

Malik is in Frankryk gebore en het op ’n vroeë ouderdom na Frans-Polinesië getrek waar sy ma, Hélène, haar drie kinders op die tropiese eiland Moorea grootgemaak het. Hy het op agtjarige ouderdom begin branderplankry.

Hy en sy gesin het jare lank sonder enige luukses in ’n hut naby Haapiti op Moorea gewoon. Dit het geen mure gehad nie; dit was net ’n houtstruktuur met ’n dak, omring deur varings en palmbome. Die see was net ’n paar meter van hul hut.

Sy ouer broer, Teiva, het ’n professionele seilplank- en vlieërbranderryer geword en na Hawaii getrek om sy droom na te jaag. Malik het borgskappe begin kry vir ’n paar klere, branderplanke en vliegkaartjies.

Vir die branderrygemeenskap van Tahiti was hy soos ’n klein boetie. Almal het hom probeer help en Malik het baie teruggegee. Die Franse branderplankryer Didier Piter het Malik in die Europese Gotcha-span help opneem en dit eindelik reggekry om sy reise met ’n amptelike kontrak te finansier.

Dood
----

Op Vrydag 2 Desember 2005 het Malik ’n brander van hoër as 2,4 meter gery by Oahu in Hawaii. Volgens ooggetuies is die neus van sy plank afgedruk en dit het sy spoed vorentoe laat afneem. Hy het vinnig herstel, maar die skade was reeds gedaan. Hy is deur die punt van die brander getref en onderwater gedwing. Die brander se krag het sy plank gebreek. Aamion Goodwin, wat die volgende brander gery het, het gesê die koppelriem van sy plank was ongeskonde; die hele riem is deur die krag van die brander afgeruk. Omdat die plank nie meer aan sy lyf vas was nie, kon niemand sien waar hy was nie. ’n Soektog is gelas, maar niks is aanvanklik gevind nie. 

Malik is 15 minute later by Pupukea-strand gekry. Lewensredders en paramedici het hom probeer bybring, maar vergeefs. Volgens ’n nadoodse ondersoek het sy kop waarskynlik die plank getref en is hy bewusteloos geslaan.

Prestasies
----------

* 1999: Kwarteindronde, Gotcha Tahiti Pro
* 2000: Kwarteindronde, Gotcha Tahiti Pro
* 2001: Halfeindronde, Volcom-lugskou
* 2003: "Billabong XXL Heaviest Tube"
* 2004: "Monster Tube Award"

Bronne
------

* Pro Surfer Malik Joyeux Dies at Pipeline in die tydskrif *Surfer*
* Profiel van Malik Joyeux Geargiveer 24 Maart 2006 op Wayback Machine by OxbowOxboworld
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Die naam **malkopby** of **messelby** word algemeen gebruik vir byespesies in die genus *Osmia*. Malkopbye bou hulle neste in amper enige beskikbare gaatjie, hoofsaaklik in hout, maar selfs leë slakdoppe is al gebruik. Die nes word slegs met een materiaal gebou, en die by gebruik modder om afsonderlike kompartemente in sy nes te bou (vandaar die naam "messelby").

Malkopbye word toenemend deur mense aangehou en geteel, vir die bestuiwing van vrugtebloeisels in die vroeë lente. Hulle word soms as 'n alternatief, maar toenemend as 'n aanvulling, vir heuningbye gebruik.

Anders as heuningbye, is malkopbye nie sosiale bye nie: elke wyfie is vrugbaar en bou haar eie nes en daar is geen werkersbye nie. Hulle produseer ook nie heuning of byewas nie.

Hierdie bye kan gelok word deur vlak gate in 'n blok hout te boor. Omrede dat hulle nie heuning het om te beskerm nie, sal hulle mens slegs steek indien hulle voel hulle lewe is in gevaar (byvoorbeeld wanneer 'n by tussen 'n mens se vingers vasgehou en gedruk word). Hulle is dus gewilde tuininsekte, siende dat hulle plante bestuif en nie 'n bedreiging vir kinders of troeteldiere inhou nie.

Malkopbye is gewoonlik 'n metaalgroen of -blou, alhoewel daar baie spesies is wat swarterig is.

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q975164
* ADW: Osmia
* BugGuide: 14967
* EoL: 2753366
* EPPO: 1OSMAG
* Fauna Europaea: 231969
* Fossilworks: 152488
* GBIF: 1337664
* iNaturalist: 57674
* ITIS: 154377
* NCBI: 124287
* Plazi: 0A77F222-76E2-5D28-A33E-8C015AAFD1E0

 |
**Avusa Media Limited** (sedert 20 November 2007), voorheen Johnnic Publishing, wat vroeër bekend gestaan het as Times Media Limited, is 'n Suid-Afrikaanse uitgewer van koerante en tydskrifte. Die maatskappy is 'n volfiliaal van Johnnic Communications, wat op sy beurt aan Johnnic Holdings behoort.

Die ontstaan van Avusa Media Limited kan teruggespoor word tot 1902 met die stigting van *Rand Daily Mail* deur Henry Freeman Cohen, met Edgar Wallace as eerste redakteur. Die mynmagnaat Abe Bailey het die *Rand Daily Mail* in 1902 gekoop en die *Sunday Express* in 1937 tot sy stal toegevoeg. In die jare veertig het die maatskappy wat die *Rand Daily Mail* en *Sunday Express* uitgegee het die Sunday Express Limited geword. Die maatskappy gee ook die *Sunday Times* (sedert 1906) uit, wat ontstaan het uit die *Rand Daily Mail* toe die dagblad se infrastruktuur en personeel gebruik is om die Sondagkoerant teen 'n laer koste uit te gee. Die *Sunday Times* se drukoplaag was aanvanklik 15 000, maar vandag is dit die grootste weekblad in Suid-Afrika met 'n verkoopte sirkulasie van meer as 500 000.

Uit dié drie koerante het die South African Associated Newspapers in 1965 ontstaan. Dié maatskappy het in die jare tagtig Times Media Limited geword.

Vernaamste koerante
-------------------

* The Herald
* Weekend Post
* The Citizen (50%)
* Sunday Times
* Business Day (50%)
* Sowetan
* Sowetan Sunday World
* Daily Dispatch
* Saturday Dispatch
* The Times
* The Mercury (King William's Town)
* The Rep

Vernaamste tydskrifte
---------------------

* South African Home Owner
* Longevity
* Elle
* SoccerLife
* Top Huis
* Avocado/Avokado
* Computing SA
* SA Mining

Ander bekende handelsmerke
--------------------------

* Exclusive Books
* Van Schaik Boekhandel
* MapStudio
* Struik
* Gallo Musiekgroep (drie afdelings)

Sien ook
--------

* Lys van Suid-Afrikaanse dagblaaie
* Lys van Suid-Afrikaanse vaktydskrifte
* Independent News & Media
* Nasionale Pers
* Perskor
ActeongroepDie ligging van die Acteongroep in die Stille Oseaan.
’n Kaart van die Acteongroep.
Die **Acteongroep** (Frans: *Groupe Actéon*) is ’n taamlik afgesonderde en onbewoonde subgroep atolle in die verre suidooste van die Tuamotu-argipel in Frans-Polinesië. Dit lê sowat 1 400 km oossuidoos van Tahiti.

Atolle
------

Die groep bestaan uit vier klein atolle:

* Matureivavao
* Tenararo
* Tenarunga
* Vahanga

Geskiedenis
-----------

Die eerste bekende Europeër wat die eilande gesien het, was Pedro Fernández de Quirós, op 5 Februarie 1605. Hy het dit beskryf as "vier eilande gekroon met kokospalms". In verslae van ander lede van die Spaanse ekspedisie is die eilande "Las Cuatro Coronadas" (Die Vier Gekroondes), "Las Cuatro Hermanas" (Die Vier Susters), "Las Virgenes" (Die Maagde) en "Las Anegadas" (Die Oorstroomdes) genoem.

Thomas Ebrill, kaptein van die Tahitiaanse handelskip *Amphitrite*, het die eilande glo in 1833 herontdek. Hulle het egter vier jaar later hul naam gekry van lord Edward Russell van die HMS *Actaeon*, wat dit na sy skip genoem het.

Administrasie
-------------

Die vier atolle val administratief onder die munisipaliteit Gambier.
Die **Mali-teater** (Russies: Малый театр, "Klein Teater") is ’n teater in Moskou, Rusland, wat hoofsaaklik toneelstukke opvoer. Dit is in 1806 gestig en word van 1824 af vanaf sy huidige standplaas op Teaterplein bedryf. Die naam Mali-teater is in teenstelling met dié van die nabygeleë **Bolsjoi-teater** ("Groot Teater").

Geskiedenis
-----------

Die teater se geskiedenis kan teruggevoer word na die Moskou-universiteit se dramageselskap, wat in 1756 gestig is. In die 19de eeu is die Mali algemeen beskou as die voorste dramateater van die eeu. Altesaam 40 van Aleksandr Ostrofski se 54 toneelstukke het hul première in die Mali gehad. Die Mali en die Aleksandrinski-teater in Sint Petersburg het "in ’n groot mate die ontwikkeling van die Russiese teater in die 19de en 20ste eeu bepaal".

Die Mali het hom gevestig as ’n tradisonele dramateater wat klassieke toneelstukke opvoer. Die teater se tweede verhoog in die Zamoskworetsjije-distrik voer ook werke van W. Somerset Maugham, Luigi Pirandello en Eugene Scribe op. Voorheen het die Mali ook dikwels toneelstukke van William Shakespeare opgevoer.

Die teater het ’n personeel van meer as 700, insluitende meer as 100 akteurs. Dit is die enigste dramateater in Rusland wat sy eie simfonieorkes en professionele koor behou het. Die Mali bedryf ook die Sjtsjepkin-teaterskool, Moskou se oudste dramaskool. Dit is in 1809 as die Keiserlike Teaterskool gestig.
| Beringstraat |
| --- |
| ’n Nasa-Satellietfoto van die Beringstraat met die Diomedes-eilande in die middel |
| Seekaart van die Beringstraat |
| Koördinate: | 66°N 169°W﻿ / ﻿66°N 169°W﻿ / 66; -169Koördinate: 66°N 169°W﻿ / ﻿66°N 169°W﻿ / 66; -169 |
| Ligging: | Siberië (Rusland), Alaska (Verenigde State) |
| Soort: | Seestraat tussen die Arktiese en Stille Oseaan |
| Breedte: | 83 km (52 myl) |
| Eiland/e: | Diomedes-eilande |

Die **Beringstraat** (Engels: *Bering Strait*, Russies: Берингов пролив, *Beringof prolif*) is 'n smal strook water tussen Asië en Noord-Amerika. Dit vorm 'n seestraat tussen Kaap Dezjnowa, die mees oostelike punt van Asië (Siberië), en Kaap Prins van Wallis, die mees westelike punt van die Amerikas (Alaska), omtrent 82 km wyd, met 'n diepte van 30–50 m. Die seestraat verbind die Tsjoektsjensee (deel van die Arktiese Oseaan) in die noorde met die Beringsee (deel van die Stille Oseaan) in die suide. Dit is vernoem na Vitus Bering, 'n Russiese ontdekkingsreisiger van Deense afkoms wat in 1728 deur die straat gevaar het.

Die Klein Diomedes-eiland (VSA, links) en die Groot Diomedes-eiland (Rusland, regs)
Die Diomede-eilande lê direk in die middel van die Beringseestraat.

Voorstelle is al gemaak vir die bou van 'n brug oor die Beringstraat tussen Alaska en Siberië, deur sommige die "interkontinentale vredesbrug" genoem, en alternatiewelik, vir 'n tonnel onderdeur die seestraat.

Gedurende die ystydperke was die seestraatgebied 'n landbrug wat as die Beringlandbrug bekendstaan. Tydens die mees onlangse ystydperk, ongeveer 12 000 jaar gelede, was die seevlak in die Beringstraat dermate laag dat mense en diere van Asië na Noord-Amerika kon trek. Tans word aangeneem dat die eerste mense in dié tyd Noord-Amerika bereik het.

Ontdekkingsgeskiedenis
----------------------

Die eerste westerlinge wat die Beringstraat bereik het was die kosakke wat Siberië verower het. In 1649 bereik Semen Dezjnowa die skiereiland Tsjoektsjen en daarmee die Asiatiese kus van die Beringstraat. Hierdie reis is egter slegs onlangs weer in die argiewe herontdek. Die Deense ontdekkingsreisiger Vitus Bering, na wie die Beringstraat vernoem is, vaar in 1728 van suid na noord deur die straat, en toon so aan dat Asië en Amerika nie verbind is nie. In 1732 ontdek Michail Gwozdef die Amerikaanse vasteland by die Kaap Prins van Wallis. Sy verslag bly egter ook vir lank onbekend en dit was eers met die derde reis van James Cook (1776–1779) wat die Amerikaanse kant van die seestraat op kaarte duidelik word. 

Bering self sien die Amerikaanse kus in 1741 vir die eerste keer op 'n reis waarin hy en Aleksei Tsjirikof besluit dat professor Delisle de la Croyere se mite van Juan de Gama-land nie waar is nie. Juan de Gama-land was een van drie mitiese eilande in die noordelike Stille Oseaan wat kartograwe op kreatiewe wyse en nie altyd op die selfde plek aangedui het nie. Kartograwe was voor die ontdekkingstogte ook vaag oor of Asië en Noord-Amerika iewers in die noordelike Stille Oseaan verbind is, al dan nie.
**Michalko (Michail) Joerjewitsj** (Russies: Михалко (Михаил) Юрьевич; oorlede 20 Junie 1176) was van 1175 tot 1176 grootprins van Wladimir-Soezdal.

Hy was Joeri Dolgoroeki se oudste seun by sy tweede vrou en is deur sy halfbroer Andrei Bogoljoebski van Soezdal af weggestuur. Van 1162 tot 1169 het hy op ’n klein dorpie naby Tsjernigof gewoon, maar later na Tortsjesk getrek. Hy is in 1171 deur Andrei aangestel om oor Kiëf te regeer ná die dood van Gleb Joerjewitsj, maar Michail het geweier en sy jonger broer Wsewolod in sy plek na Kiëf gestuur.

Ná Andrei se dood het Michail hom in Wladimir opgevolg, maar die vyandelikheid van die bojare van Soezdal en Rostof, wat verwaarloos gevoel het omdat Wladimir al hoe belangriker geword het, het hom gedwing om na Tsjernigof terug te keer. Hy is kort daarna deur Wladimir gevra om hulle te help veg teen Jaropolk Rostislawowitsj, ’n neef van Andrei Bogoljoebski. Hy het Jaropolk verslaan en in 1175 die troon van Waldimir teruggekry. Hy is die volgende jaar dood en is deur sy broer Wsewolod opgevolg.
  

Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia

| * l
* b
* w
Grootprinse en tsare van die Rjoerik-dinastie |
| --- |
| Grootprinse | 
* Rjoerik
* Oleg
* Igor I
* Olga
* Swjatoslaf I
* Jaropolk I
* Wladimir I die Grote
* Swjatopolk I
* Jaroslaf I die Wyse
* Isjaslaf I
* Swjatoslaf II
* Wsewolod I
* Swjatopolk II
* Wladimir Monomach
* Mstislaf I
* Jaropolk II
* Wsewolod II
* Igor II
* Isjaslaf II
* Joeri I Dolgoroeki
* Andrei Bogoljoebski
* Michail van Wladimir
* Wsewolod die Groot Nes
* Konstantyn
* Joeri II
* Jaroslaf II
* Swjatoslaf III
* Andrei II
* Aleksander Nefski
* Jaroslaf III van Twer
* Wasili
* Dmitri I
* Andrei III
* Michail
* Joeri III
* Dmitri II
* Aleksander
* Iwan I
* Semjon die Trotse
* Iwan II
* Dmitri Donskoi
* Wasili I
* Wasili II
* Iwan III die Grote
* Wasili III

 |
| Tsare | 
* Iwan IV die Verskriklike
* Fjodor I

 |
Die **Okavango-kurper** (*Tilapia ruweti*) is 'n varswatervis wat in die Okavangodelta, die boonste gedeelte van die Zambezirivier en suidelike sytakke van die Kongorivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die *Okavango tilapia*.

Voorkoms
--------

Die vis se kleur wissel; die lyf is olyf of helder blinkgroen met 8-9 vertikale olyf-ligpers strepe oor die lyf. Die kop is blinkgroen en blou (ligpers by broeiende mannetjies). Die vinne is ligpers of gelerig en die anale- en stertvinne is bedek met kolletjies. Die dorsale vin se rand het drie kleure: blou, wit en rooi. Broeiende wyfies word donker groenswart. Die vis word tot 104 mm lank.

Habitat
-------

Die vis leef in moerasse en vloedvlaktes wat redelike plantegroei bevat. Hulle vreet detritus, sagte plantegroei en inseklarwes. Die mannetjie is gebiedsgebonde en lok wyfies na sy area. Die wyfies maak 'n pieringvormige nes waarin die eiers gelê en bevrug word. Die wyfie versorg die larwes terwyl die mannetjie die area bewaak.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Kurper
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* Skelton, Paul: *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.*. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
**Komma** is die derde ballade wat Fokofpolisiekar geskryf het. Die lied breek weg van die groep se bekende klank en die lied is afgestroop slegs na Francois van Coke se stem en ŉ klavier as enigste instrument.

*Komma* is deel van die album *Selfmedikasie*. Die album sou aanvanklik slegs tien liedjies ophê, maar nadat Johnny de Ridder voor die klavier gaan sit het tydens opnames, het *Komma* die lig gesien.

Op 27 Februarie 2018 is die lied vrygestel en het meer as 240 000 kyke op YouTube.

Wynand Myburgh vertel:

"Ons was besig om Selfmedikasie klaar te skryf en ons het geen planne gehad om ŉ ballade by te gooi nie. Een dag het Johnny voor die klavier gaan sit en dit was die begin van wat *Komma* sou word. Hunter Kennedy het die lirieke begin skryf en teen die einde van die album se opnames het ons ŉ dag opsy geskuif om rowwe idees vir hierdie klavier-gedrewe lied te finaliseer. Ons was nie te bekommerd sou dinge nie bymekaar kom vir die liedjie nie; ons sou dit net laat staan het. Dinge het uitgewerk en *Komma* het aan die lewe gekom. Ek dink ons is almal gelukkig met hoe dit uitgedraai het en hoe spontaan die proses was. Partykeer is hulle juwele."

Die musiekvideo is by Kirstenbosch Botaniese Tuine verfilm en die omgewing het die lied se weerspieël. Hierdie vertoning het deel gemaak van 2018 se Summer Concert reeks. Voor hierdie optrede het die groep vier jaar gelede in 2014 saam opgetree.

Lirieke
-------

in jou gesig is ŉ sterrestelsel

ek is ŉ kind wat na die sterre kyk

as jy jou hande deur my hare vryf

in die donker

voel ek weerloos

voel ek weer klein

  

as die storm weer begin sanik

die berg brand

en die boom omwaai

en die vlamme aan my gordyne lek

dan skryf ek vir ons ŉ nuwe plek

  

want as die weer weer kom

sal dit kom om te bly

ek ken die skaamte en die kwesbaarheid

ek onthou ons het hardop gebid

en ek onthou ons het in ons skoolklere gevry

  

so ek skryf maar vir my ŉ wegkruipplek

Want ek weet die weer sal weer kom om te bly

maar

komma

kom maar

komma

kom maar weer

hierdie keer is ek gereed

  

ek sal ŉ byl in my hand hê

partykeer moet jy

iets oopbreek

ek ken van in die hoek geskop word en gil

jou teen die ruit stamp dat ons albei kraak

  

ek skryf maar vir my ŉ wegkruipplek

daar’s ŉ berg houtpiele wat brand in pleks van my verstand

  

maar

komma

kom maar

kom maar binne

weer

hierdie keer is ek gereed

  

in jou gesig is ŉ sterrestelsel

ek is ŉ kind wat na die sterre kyk

as jy jou hande deur my hare vryf

in die donker

voel ek weerloos

voel ek weer klein

Bron
----

* Persverklarings en dokumente van die groep se bestuurder.
Die San Gabriel Mountains soos gesien vanaf die kruispunt van Colorado en Sierra Madre Boulevard in Pasadena
**San Gabriel Valley** is een van die belangrikste valleie in die suide van die Amerikaanse deelstaat Kalifornië. Dit is oos van Los Angeles, noord van die Puente Hills, suid van die San Gabriel Mountains, en wes van die Inland Empire geleë. Sy naam is van die San Gabriel-rivier afgelei wat in suidelike rigting deur die sentrale deel van die vallei vloei. 

Die rivier is op sy beurt na die Spaanse San Gabriel Arcángel-sendingstasie vernoem wat in 1771 as die vierde van sy soort in Kalifornië in die Whittier Narrows gestig is en danksy wynbou, graanboerdery en veeteelt tot die welvarendste sou ontwikkel. Die vallei het oorspronklik 'n agrariese karakter gehad, maar is deesdae byna volledig verstedelik en maak deel uit van die metropolitaanse gebied van Groter Los Angeles. Sy etniese samestelling is een van die mees diverse in die land.

Met 'n totale oppervlakte van 520 km² behels die San Gabriel Valley 31 stedelike en vyf nie-geïnkorporeerde nedersettings. Pasadena was in 1886 die eerste nedersetting in Los Angeles County wat geïnkorporeer is.
*Hierdie artikel handel oor die rivier in Wes-Rusland. Vir die rivier in Siberië met dieselfde naam, sien Oka (Siberië)*.

Die **Oka** (Russies: Ока) is ’n rivier in die Europese deel van Rusland en die belangrikste regtersytak van die Wolga. Dit is 1 500 km lank, waarvan 1 200 km (van Serpoechof af) bevaarbaar is. Die rivier vloei onder andere deur die oblaste Orjol, Toela, Moskou, Rjazan, Wladimir en Nizjni Nowgorod. Dit mond by die stad Nizjni Nowgorod in die Wolga uit.

In die winter is die Oka vyf maande lank gevries. Tot ’n paar jaar gelede het motors oor die ys na die ander kant van die rivier gery, maar weens minder koue winters is dit nie meer moontlik nie omdat die ys nie meer so sterk is nie.

Bakens
------

Talle historiese en kulturele plekke kom op die oewers van die Oka voor, onder andere die Middeleeuse kloosters van Moerom, die moskees en minarette van Kasimof, die kremlins van Kolomna en Serpoechof en die ruïnes van die ou Rjazan.

Sytakke
-------

Die bekendste sytak van die Oka is die Moskwa: Die Oka maak dan ook deel uit van die historiese verbintenis van Moskou met die Wolga. Ander sytakke sluit in die Oegra, Protwa, Nara, Pra, Osjotr, Pronja, Moksja en Kljazma.
'n **Bergère** is 'n agtiende eeuse Franse gemakstoel (*Fauteuil*) met 'n gestoffeerde rugleuning en armleunings, op 'n gestoffeerde raamwerk. Die raamwerk van die sitplek is oorgestoffeerd, maar die res van die stoel se houtraamwerk is sigbaar. Die houtraamwerk kan gevormd wees of uitgekerf word. Dit kan van geverfde of vergulde boekenhout, of van vrugtehout, okkerneuthout of mahonie gemaak word. Die hout het gewoonlik 'n waksafwerking. Die elmboogreste kan gestoffeerd wees. 'n *Bergère* het gewoonlik 'n los, maar pasgemaakte, sitkussing. Dit is ontwerp vir gemak, met 'n dieper, wyer sitplek as dié van 'n gewone *fauteuil*, wat meer formeel is. 'n *Bergère* in die agttiende eeu was in wese 'n geriefsmeubelstuk, wat ontwerp is om met gemak rondgeskuif te word, eerder as om permanent en formeel teen die mure van 'n vertrek te staan.

 'n Paar Louis XVI *marquises à oreilles*, 1780's
Die spoggerige naam, "herderinstoel", het in die middel van agtiende eeuse Parys inslag gevind. Die stoel het nie noemenswaardig verskil van die laat-sewentiende eeuse *chaise de commodité*, 'n variasie van die vleuelstoel, nie. Tradisioneel het die gestoffeerde "vlerke" van die vleuelstoel die gesig teen kaggelhitte of koue lugtrekke beskerm. In die geval van *bergère à oreilles* ('met ore'), is die "vlerke" behou. Die stoel was ook, op 'n meer dramatiese vlak, bekend as *bergère confessionale*, wat geïmpliseer het dat die persoon wat op die stoel sit buite sig is, soos wanneer 'n sondebelydenis afgelê word. 'n *Bergère* kan 'n plat, skuinshellende rugkant hê, in welke geval dit *à la reine* genoem is. Bergères in die Rococo of Lodewyk XV-styl het egter meestal 'n gekurfde rugleuning en boogstoelpote - dit word *en cabriolet* genoem. 'n *Bergère* met 'n lae, gekurfde rugkant waarvan die armleunings aaneenlopend daarmee is, staan bekend as 'n *marquise.* 

Hoewel die Bergère aanvanklik die eerste keer in Parys tydens die Régence-tydperk (1715-1723) gesien is, het die harmonieuse, elegante kurwes van die Rococo-styl die finale voorkoms van die stoel bepaal. Tydens die daaropvolgende historiese tydperke van Lodewyk XVI en die Directoire, sowel as tydens die Franse en Amerikaanse ryksperiodes, het die bergère 'n meer reglynige, argitektoniese voorkoms gekry.

Sien ook
--------

* Cabriolet (meubels)

Bronne
------

* Abbott, James Archer (2007). Jansen Meubels. New York: Acanthus Press. ISBN    Abbott, James Archer (2007). Abbott, James Archer (2007).
* Pegler, Martin M; Carboni, Ron (2006). The Fairchild Dictionary of Interior Design (2de uitg.). New York: Fairchild Fashion Group. ISBN    Pegler, Martin M; Carboni, Ron (2006). Pegler, Martin M; Carboni, Ron (2006).
Die **Kogelberggouestompie** (*Mimetes stokoei*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Mimetes* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom slegs in Kogelberg voor. Die struik is regop, word 2 m hoog en blom regdeur die jaar.

Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee tot ses maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op sanderige hellings op hoogtes van 560-600 m.

In Engels staan dit as die *Mace Pagoda* bekend.

*M. stokoei* is in 1922 ontdek deur botanikus T.P. Stokoe in die Kogelberg en vir die laaste keer in 1967 gesien. In Desember 1999 was daar 'n verwoestende brand in die Kogelberg. In Januarie 2001 het die Kogelberg-natuurreservaat bestuurder, Mark Johns en sy vrou Amida, egter 24 nuwe plante ontdek wat as *M. stokoei* geidentifiseer is.

Galery
------

* 
*

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer.
* Protea Atlas
* Showme
* Journals
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q1936054
* GBIF: 5636282
* iNaturalist: 571186
* IPNI: 705249-1
* IUCN: 113181448
* Plant List: kew-2509133
* Tropicos: 26500332

 |
***Bering Time*** is 'n Deense handelsmerk wat in horlosies en juweliersware spesialiseer. Die onderneming is in September 2010 gestig en het sy hoofkwartier in Åbenrå. Sy produkte word in alle wêrelddele bemark, terwyl Kenia en Suid-Afrika die fokusmarkte op die vasteland van Afrika is.

Geskiedenis
-----------

'n Valskermsprong oor die Arktiese yslandskap van die Noordpool was vir die Deense sakeman en avonturier René Kærskov die inspirasie vir 'n reeks horlosies met puristiese ontwerp wat die oneindige yswêreld van die noorde en sy koel skoonheid sou weerspieël. Saam met sy sakevennote Michael Witt Johansen en Lars Gram-Skjønnemann het hy in 2009 'n handelsmerk en onderneming gestig wat hy *Bering Time* genoem het, ter ere van die Deense seevaarder Vitus Bering wat in 1728 'n verkenningsvaart deur die Arktiese Oseaan onderneem en deur die seestraat gevaar het wat later sy naam sou dra (Beringstraat) - net soos een van oorspronklik vier tydsones in Alaska, *Bering Time*.

In sy eerste vyf bestaansjare het die onderneming 1,5 miljoen horlosies en 'n halfmiljoen sierade verkoop. Duitsland is die belangrikste buitelandse mark. Hier is in 2014 'n *Bering*-vlagskipwinkel in Hamburg geopen. 'n Amerikaanse konsepwinkel het sy deure in 2015 in die Deense nedersetting Solvang in Kalifornië geopen.

Produklyne
----------

Vir sy horlosies maak *Bering Time* gebruik van materiale van hoë gehalte soos keramiek, safierglas en titanium en moderne tegnologieë soos sonselle, radiosein- en outomatiese horlosies. *Bering Time* se juweliersware word onder meer van diamante en ander edelstene vervaardig.

Internasionale toekennings
--------------------------

* *Best New Brand 2012* (Kanada)
* *Watch Brand of the Year 2013* (Verenigde Koninkryk)
**Koi** (*Cyprynis carpio*) is gewilde ornamentele visse soortgelyk aan die goudvis. Die woord *koi* kom van die Japannese woord wat *karp* beteken want alle koi-visse is karpe. Die ornamentele koi word meer spesifiek **nishikigoi** genoem. Koi kan 'n redelike lang lewe hê en daar is historiese bewyse dat sommige koi oor 'n honderd jaar oud kan word.

Geskiedenis
-----------

Koitelery het gewild begin word in die 18de eeu in Japan. Rysboere het gekleurde karpe uitgesoek en hulle so begin teel. Die buitewêreld het koi eers ontdek in 1914 toe van hulle as 'n geskenk deur Keiser Hirohito gegee is. Daarna het die aanvraag na koi gegroei en vandag is hierdie gekleurde karpvisse volop beskikbaar en word dwarsoor die wêreld geteel.

Variasies
---------

Koi kom in verskeie kleure voor. Oranje, rooi, geel, wit en swart kom die meeste voor. Die volgende is die mees dominante variasies:

* Kohaku – 'n wit koi met 'n rooi patroon
* Taisho Sanshoku (Sanke) – 'n wit koi met 'n rooi en swart patroon
* Showa Sanshoku (Showa) – 'n swart koi met 'n rooi en wit patroon
* Ogon – 'n koi wat eenkleurig is
* KinGinRin - koi met helder goue kleure
* Tancho – wit koi met 'n rooi voorkop

Koi in aanhouding
-----------------

Koi is sterk visse en kan maklik aangehou word. Hulle is kouewatervisse so enige skoudam moet ten minste 1,5 meter diep wees. Omdat koi helder kleure het, is hulle maklike prooi vir roofdiere en is dit aanbevole om 'n skuiling oor 'n skoudam te plaas.

Koi en alle karpverwante visse het 'n vinnige metabolisme en sodoende kan hulle maklik hul eie water besoedel, dus is dit noodsaaklik om 'n goeie filterpomp in 'n visdam te installeer.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
Beringlandbrug tydens die laaste glasiale tyd.
Beringlandbrugarea vandag.
Die **Beringlandbrug**, ook bekend as **Beringië**, was 'n landbrug, ongeveer 1 600 km van noord na suid op sy grootste punt, wat die hedendaagse Alaska en oostelike Siberië op verskillende tye gedurende ystydperke verbind het. 

Die Beringstraat, die Tsjoektsjensee ten noorde daarvan en die Beringsee in die suide, is almal vlak seegebiede. Tydens globale verkoelingsiklusse, soos die mees onlangse ystydperk, word genoeg water in die Arktiese en Antarktiese ysdoppe opgeneem dat 'n gevolglike daling in wêreldwye seevlakke vlak seebodems blootlê. Ander landbrûe in die wêreld is op soortgelyke manier geskep en weer oorstroom: 14 000 jaar tevore was die hedendaagse Australiese vasteland met Nieu-Guinee en Tasmanië verbind, die Britse Eilande was 'n uitbreiding van die Europese vasteland oor 'n droë Engelse Kanaal en die droë bodem van die Suid-Chinese See het Sumatra, Java en Borneo aan die Asiatiese vasteland verbind.

Die Beringlandbrug is betekenisvol vir 'n aantal redes, byvoorbeeld dat dit menslike migrasie na die Amerikas vanaf Asië omtrent 12 000 jaar gelede moontlik gemaak het. Seevarende kusgemeenskappe kon dalk ook baie vroeër oorgegaan het, maar wetenskaplike mening oor die saak bly verdeeld en kusgebiede wat beslissende inligting sou kon verskaf lê nou onder honderde meters water in die see. Ook landdiere het deur Beringië migreer: soogdiere soos leeus en luiperds, wat daar tot endemiese spesies ontwikkel het en vandag uitgesterf is. Diere wat oorspronklik uit Noord-Amerika kom, soos kamele, het weer na Asië getrek (die kameelagtiges het uiteindelik in hul oorspronklike tuiste uitgesterf).

Deur die styg en val van seevlakke wêreldwyd is die landbrug in verskeie periodes van die pleistoseen blootgelê. Daar word gemeen dat die "Beringiëlandbrug" bestaan het in beide die vergletsering van 35 000 v.C. en die meer onlangse periode, 22 000 tot 7 000 jaar gelede. Teen ongeveer 6 000 jaar gelede het die kuslyne rofweg hulle huidige vorms aangeneem.

Beringië se ekologie het die heeltyd aangepas by die veranderende klimaat, wat sodoende bepaal het watter plante en diere kon oorleef. Die landmassa was beide 'n versperring as 'n brug: gedurende kouer tydperke het gletsers vermeerder en neerslagvlakke gedaal. Gedurende warmer intervalle het wolke, reën en sneeu, grondtipes en waterafvoerpatrone verander. Fossiele wys dat die voorkoms van sparre, berke en populiere vroeër verder gestrek het as wat vandag die geval is, wat daarop dui dat daar periodes was waartydens die klimaat warmer en natter was. Die mastodon, wat van struike of bossies afhanklik was vir kos, was skaars in die oop droë toendralandskap kenmerkend van Beringië gedurende die kouer periodes. In die toendra het mammoete ook floreer.

Bronne
------

* Pielou, E. C. *After the Ice Age : The Return of Life to Glaciated North America* 1992
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Perm | Sisuralium | Asselium | **jonger** |
| Karboon | Pennsylvanium | Gzhelium | 298,9–303,7 |
| Kasimovium | 303,7–307,0 |
| Moskovium | 307,0–315,2 |
| Bashkirium | 315,2–323,2 |
| Mississippium | Serpukhovium | 323,2–330,9 |
| Viséum | 330,9–346,7 |
| Tournaisium | 346,7–358,9 |
| Devoon | Laat | Famennium | **ouer** |
| Die verdeling van die Karboon (IKS). |

Die **Mississippium** is in die geologiese tydskaal die eerste epog of serie in die periode/sisteem Karboon. Dit het van sowat 358,9 tot 323,2 miljoen jaar gelede geduur. Dit is voorafgegaan deur die Laat Devoon en gevolg deur die Pennsylvanium. 

Die Mississippium is genoem na die Amerikaanse rivier Mississippi en word onderverdeel in drie tydsnedes of etages: die Tournaisium, Viséum en Serpukhovium. 

In Noord-Amerika is die Karboon vroeër beskou as twee aparte periodes, die Mississippium en Pennsilvanium. Dié name word selde gebruik tensy oor die Noord-Amerikaanse geologie gepraat word. Elders word meestal gepraat van die "Vroeë Karboon".
Die **berk** genus *Betula* omvat ongeveer 30 soorte, met 'n natuurlike noordelike halfrond verspreiding. Die genus toon besondere kouebestandheid. Dit is bykans die enigste bome wat inheems aan Groenland en Ysland is. Dit is in Yslands as die "björk" bekend. Die berk is 'n pioniersplant.

Kenmerkend van die berk is die horisontaalgebande afskilfering van die bas op die stam. Die nuwe bas is soms wit, maar kan afhangend van die soort ook rooi of soos by meeste soorte bruin wees.

'n Berk se manlike bloeiwyse is geel, hangend, ruspevormig en is reeds voor die aanbreek van winter aanwesig. Die staande vroulike bloeiwyses onder aan die manlike bloeiwyses is in knopskubbe gehul. Die vrug is 'n klein dubbelgevleuelde neut.

Berke leef in simbiose met bodemskimmels en moet daarom met heelwat wortelgrond verplant word. Hoogstens drie jaar oue bome kan sonder wortelgrond verplant word. Één van hierdie skimmels is die vliegswam.

Berke het voor en tydens die loweruitloop 'n baie sterk sapstuwing en behoort daarom slegs in herfs of winter gesnoei te word.