recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Reklameplakkaat vir die Aliwal-Noord Spa uit waarskynlik die dekade ná 1930.
Die warmwaterbron by Aliwal-Noord in die Oos-Kaap is een van die bekendste gesondheidsoorde in die land.

Die bron lê 3 km buite die dorp, 1341 m bo seespieёl, ontspring op 'n diepte van 1280 m en lewer jaarliks 3 800 000 liter water teen 'n temperatuur van 36,9 °C. By die bron is vakansiehuisies en 'n woonwapark. Bokant die twee oë van die fontein was daar vlotte sodat siekes die onbesoedelde bronwater, wat besonder hoë vlakke van die seldsame element litium bevat, kon benut. In die verlede was die bron ook bekend om sy modderkuur.

Geskiedenis
-----------

Algemeen word aanvaar dat Pieter Jacobus de Wet die bron op sy plaas Buffelsvallei ontdek het. Voortrekkers van die geselskappe onder Piet Retief en Piet Uys het die bron besoek. De Wet het 'n koringmeul deur die warm water laat aandryf. In die middel van die 19de eeu het die bron wye belangstelling geniet en is die dorp gestig. Veral na die ontdekking van diamante en goud in die binneland het baie besoekers hierheen gekom. In die 1960’s is die geriewe gemoderniseer en was die besoekerstal selfs soms 250 000 per jaar. Jare lank is die metaangas wat die bron vrystel, opgevang en vir verwarming gebruik.

Vandag
------

Die warmbron en ontspanningsoord *Aliwal Spa* is geleë in die munisipale gebied. Van 2010–2014 was die eens gewilde oord se swembaddens en terrein gesluit vir opknappings deur die destydse munisipaliteit, maar is net kortstondig heropen in 2015. 

Die bronne en spa word besit en bestuur deur die Walter Sisulu Munisipaliteit, en die koue swembad is sedert Januarie 2022 weer oop vir die algemene publiek. Die toegangshek is by 30°42′51″S 26°42′53″O﻿ / ﻿30.71417°S 26.71472°O﻿ / -30.71417; 26.71472Koördinate: 30°42′51″S 26°42′53″O﻿ / ﻿30.71417°S 26.71472°O﻿ / -30.71417; 26.71472.

Bibliografie
------------

* Booyens, Bun: *Bronwaters van genesing. Die tradisionele warmbron-waterkuur in ons volksgeneeskunde.* Kaapstad: Tafelberg, vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1981. ISBN 0-624-01584-X
* Kent, Leslie: *Die geneeskragtige bronne van Suid-Afrika.* Stellenbosch: Suid-Afrikaanse Spoorweë, 1952.
* Waring, Gerald A. en hersien deur Reginald R. Blankenship en Ray Bentall: *Thermal springs of the United States and other countries – a summary.* Washington: US Government Printing Office, 1965. (Geological Survey Professional Paper 492). Internet-aanlyn beskikbaar.
**Lost in Translation** is 'n 2003 romantiese komedie-dramafilm geskryf en geregisseer deur Sofia Coppola. Bill Murray vertolk Bob Harris, 'n vervaagde Amerikaanse filmster wat 'n middeljarekrisis ervaar wanneer hy na Tokio reis om 'n whiskyadvertensie te maak. Daar raak hy bevriend met 'n ander vervreemde Amerikaner genaamd Charlotte, 'n jong vrou en onlangse kollege-gegradueerde, gespeel deur Scarlett Johansson. 

Die film ondersoek temas van vervreemding en ontkoppeling teen 'n agtergrond van kulturele verplasing in Japan. Verdere ontleding deur kritici en geleerdes het gefokus op die film se uittarting van hoofstroom narratiewe konvensies en sy atipiese uitbeelding van romanse.

Kenmerke
--------

**Lost in Translation** het $4 miljoen gekos om te maak en wêreldwyd byna $120 miljoen verdien. Die film het ook verskeie pryse gewen. Die film is genomineer vir vier Oscars, vir beste draaiboek, beste akteur (Bill Murray), beste regisseur en beste rolprent. Sofia Coppola het uiteindelik 'n Oscar vir die beste draaiboek gewen. Baie kritici was beïndruk deur die film se minimalisme: 'n eenvoudige lineêre storie, minimale dialoog en minimale storievertelling. Die dromerige ontwerp, oorspronklike musiek en goeie kamerawerk was ook 'n groot pluspunt. Die opnames vir die film het minder as 'n maand geduur.

Ten spyte van die baie positiewe erkenning, was daar kontroversie rondom die film. Coppola beeld die Japannese verbruikersgemeenskap op 'n taamlik onsubtiele manier uit. Byna geen Japannese in die film praat Engels nie en dit lyk of hulle niks anders doen as om rekenaarspeletjies te speel, ontspanningskroeë te besoek, karaoke te sing en te stry nie. 

Baie Japannese het nie van dele in die film gehou nie. Hulle het gedink die film is sleg vir die beeld van hul land of selfs rassisties.

Storie
------

Bob Harris (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johansson) is twee Amerikaners wat vir 'n ruk in Tokio woon. Bob is 'n terugkerende filmster wat in die stad is om in 'n advertensie te speel. Hy is getroud en het kinders, maar moet hulle vir 'n paar dae los om die advertensie te maak. Die jong Charlotte sukkel agter haar man aan, 'n werkverslaafde fotograaf (Giovanni Ribisi). Wanneer albei van hulle nie kan slaap nie, loop Bob en Charlotte mekaar een aand in die hotelkroeg raak. 'n Verrassende vriendskap groei uit hierdie toevallige ontmoeting.

*Lost in Translation* is 'n film oor die eensaamheid van twee karakters wat deur 'n ontsaglike, chaotiese stad dwaal, wie se taal hulle nie kan praat nie en die kultuur nie verstaan nie. Dit is net omdat hulle wel mekaar se taal praat dat hulle vriende word, hoewel hulle heeltemal verskillend van karakter is. Hulle het mekaar nodig om struktuur in hul lewens te kry. Charlotte en Bob delf in Tokio se naglewe. Hulle het 'n paar skreeusnaakse ontmoetings en kry uiteindelik 'n nuwe geloof in die moontlikhede van hul albei se lewens. Alhoewel die film aanhou om die spanning op te bou, kom dit nooit tot 'n verhouding tussen die twee nie.
Die term ***persona non grata*** (Latyn, meervoud: *personae non gratae*), letterlik "’n onwelkome persoon", verwys in diplomasie na ’n buitelandse mens wat deur ’n spesifieke land verbied word om dié land binne te gaan of daar te bly. Dit is die ernstigste vorm van sensuur wat ’n land kan toepas op buitelandse diplomate, wat andersins deur diplomatieke immuniteit beskerm word teen inhegtenisneming en ander vorme van vervolging.

Verdrag van Wene
----------------

Kragtens Artikel 9 van die Verdrag van Wene insake diplomatieke betrekkinge mag ’n staat "op enige tyd en sonder om die besluit te verduidelik" ’n lid van die diplomatieke personeel *persona non grata* verklaar. So ’n persoon word as onaanvaarbaar beskou en word gewoonlik na sy eie land teruggeroep. As hy nie teruggeroep word nie, kan die betrokke land "weier om die persoon as lid van die missie te erken".

Kragtens Artikels 41 en 42 word van diplomatieke personeel verwag om die land waarin hulle diens doen, se wette en regulasies te gehoorsaam. ’n Oortreding van dié artikels kan daartoe lei dat iemand *persona non grata* verklaar word. Dit word ook gebruik om mense uit die land te sit wat verdink word van spioenasie of enige misdaad soos dwelmhandelary. Dit kan ook ’n simboliese aanduiding wees van ontevredenheid. Sogenaamde "gelyke munt"-verklarings het ook al plaasgevind, veral tydens die Koue Oorlog. ’n Ander voorbeeld is tussen die VSA en Ecuador in 2011. Die regering van Ecuador het die Amerikaanse ambassadeur die land belet weens die uitlek van diplomatieke dokumente ("wikileaks"). Die VSA het gereageer deur Ecuador se ambassadeur uit die land te sit.
**Francis Richard Townley Balfour** (Sorrento, Italië, 21 Junie 1846 –Skanhill, Dublin, Ierland, 3 Februarie 1924) was ’n Anglikaanse biskop.

Balfour was die seun van Blayney Townley Balfour en sy vrou, Elizabeth Catherine Reynell van Townley Hall, graafskap Louth, Ierland. Balfour gaan na Harrow School en Trinity College, Cambridge. Ná sy teologiese opleiding aan die Cuddesdon College word hy bevestig en doen klerikale werk in Engeland. 

In 1876 kom hy in Bloemfontein aan as kapelaan vir die biskop en doen ook sendingwerk in Basoetoland (Lesotho). In 1884 word hy kanunnik van Bloemfontein en doen pionierswerk op die Kimberleyse diamantvelde. Van 1887 tot 1889 is hy leraar van Harrismith. In 1890 word hy kapelaan vir die polisie van die British South Africa Company op die Pioniersekspedisie in daardie jaar van Betsjoeanaland na Masjonaland. Hy is die eerste Anglikaanse priester in Salisbury en bou die eerste kerk van enige kerkgenootskap daar. Hy doen mee aan die bouwerk en maak self baie van die toerusting. Gedurende 1891-92 neem hy waar as vikaris-generaal in die afwesigheid van biskop G.W.H. Knight-Bruce. 

Balfour se vernaamste werk was egter in Basoetoland. Hy werk eers op Thlotse waar hy al sy besittings in die Ontwapeningsoorlog (Gun War) van 1880 verloor en van 1894 tot 1922 is hy in bevel van die sendingposte by Sekuba en Thlotse. Hy is aartsdeken van Bloemfontein van 1901 tot 1906 en van Basoetoland van 1906 tot 1922. In 1910 word hy aangestel as assistentbiskop van Bloemfontein. 

Balfour het nooit getrou nie. Hy was gewild by mense van alle rasse alhoewel hy beskeie van geaardheid was, volgens B.R. Langham-Carter in die *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*. Hy het 'n privaat inkomste gehad en het die meeste van sy geld weggegee. Hy het die oprigting van die Thlotse-kerk gefinansier, asook baie sendinggeboue en die toring van die Bloemfonteinse katedraal. Hy het eenvoudig geleef en het nie vir hom 'n huis in Basoetoland gebou nie, maar was tevrede om in 'n rondawel te bly. 

Hy het die dierelewe liefgehad, was 'n ywerige plantkundige en het baie bome aangeplant in droë streke van Basoetoland en die Oranje-Vrystaat. Nieteenstaande sy skraal liggaamsbou het Balfour oor liggaamskrag beskik wat hom in staat gestel het om 'n harde lewe te lei en vir meer as 40 jaar moeilike reise te perd en te voet te on-derneem. Hy was die model vir die beeld van die Heilige Franciskus in sy gedenkvenster in die Bloemfonteinse katedraal en word ook herdenk deur 'n kruis langs die pad in Basoetoland.

Bronne
------

* (af)  Krüger, prof. D.W. (hoofred. tot 1972) en Beyers, C.J. (hoofred. sedert 1973). 1977. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, namens die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
'n **Persoonlike voornaamwoord** is 'n voornaamwoord wat die plek van 'n selfstandige naamwoord, spesifiek in die plek van 'n naam, 'n persoon of persone gebruik word.

Name word nie opeenvolgend herhaal nie, opeenvolgende name word eerder met 'n persoonlike voornaamwoord soos hy, sy, u, hom of haar vervang. Dit sou, as voorbeeld, verkeerd wees om te sê: "*Frank vra of Frank maar 'n lekkertjie kan kry, want Frank was soet.*" Hier sal mens eerder persoonlike voornaamwoorde inspan: "''*Frank vra of hy maar 'n lekkertjie kan kry, want hy was soet.*" Die persoonlike voornaamwoord, hy verwys dus hier terug na die persoon of naam, *Frank*.

Indeling
--------

Persoonlike voornaamwoorde kan as volg ingedeel word:

| Enkelvoud |
| --- |
|
|   | 1. persoon | 2. persoon *vertroulik* | 2. persoon *beleef* | 3. persoon *manlik* | 3. persoon *vroulik* | 3. persoon *onsydig* |
| **Onderwerpsvorm** | ek | jy | u | hy | sy | dit |
| **Voorwerpsvorm** | my | jou | u | hom | haar | dit |
|  |
| Meervoud |
|
|   | 1. persoon | 2. persoon *vertroulik* | 2. persoon *beleef* | 3. persoon |
| **Onderwerpsvorm** | ons | julle | u | hulle |
| **Voorwerpsvorm** | ons | julle | u | hulle |

Voorbeelde
----------

In die plek van 'n persoon of persone:

* Willie leer hard. *Hy* sal beslis slaag.
* *Ek*; *jy*; *u*; *hy*; *sy*; *ons*; *julle*; *hulle*; *dit* is dors.
* Die man ken *my*; *jou*; *u*; *hom*; *haar*; *ons*; *julle*; *hulle*.
* Dames en here, *u* aandag asseblief.

In die plek van 'n dier of diere:

* Die hond is in die huis. Jaag *hom* uit.
* Die perske is groen. Moenie *hom* eet nie.

Formele taalgebruik
-------------------

Om objektiwiteit te behou moet persoonlike voornaamwoorde liefs in formele skrywes vermy word. Skryf byvoorbeeld eerder "*Daar is aandag gegee aan...*" eerder as "*Ons het aandag gegee aan...*".

Naam van God
------------

Wanneer daar van God gepraat word, is daar ‘n verskil tussen die persoonlike en besitlike voornaamwoord. Die persoonlike voornaamwoord word, anders as die besitlike vnw. met 'n hoofletter gespel. As voorbeeld:

* God het ook vroulike eienskappe, Sy word ook as 'n moeder uitgebeeld." (Ps 131; persoonlike voornaamwoord, hoofletter "Sy").
* God is ons koning, sy glorie kan nie met woorde uitgedruk word nie." (Besitlike voornaamwoord - kleinletter "sy").

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sien ***persoonlike voornaamwoord*** in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
Die **Republic F-105 Thunderchief** is 'n taktiese vegterbomwerpervliegtuig wat gebruik is deur die Amerikaanse Lugmag. Die vliegtuig kon vinniger as Mach-2 vlieg en word beskou as een van die beste eenmotorige, straalaangedrewe gevegsvliegtuie ooit gebou. Dit is ook een van die grootste enkelsitplekvegvliegtuie ooit gebou. Dit is ontwerp om die Republic F-84 Thunderstreak te vervang. Die Amerikaanse Lugmag was beïndruk met die ontwerp en bestel twee prototipes. Die eerste prototipe het sy nooiensvlug in Oktober 1955 voltooi. 

Op daardie stadium van vliegtuigontwikkeling het ware jagtervegvliegtuie skaarser begin raak, die meeste kon ook bomme dra. Die *Thunderchief* het oor 'n groot interne bomrak beskik en kon 5 443 kg se bomme dra. Die motor se luginlate is langs die romp by die vlerkhegpunte aan die romp. Model F-105 is op 27 Mei 1958 in diens gestel maar dit was eers model F-105B wat werklik operasioneel uitgerol is. Die Amerikaanse Lugmag in Europa het op 12 Mei 1961 model F-105D ontvang, dit was ook die eerste model wat in alleweerstoestande kon vlieg. Die F-105D se neus was langer as die F-105B s'n omrede dit 'n groter radar gehad het. Die F-105 het goed vertoon in Viëtnam en was regdeur die konflik in gebruik. Meer as die helfte van die 833 gebou is oor Viëtnam vernietig.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Republic F-105 Thunderchief F105D:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Pratt & Whitney J75-P-19W turbostraal met nabrander |
| Kraglewering per motor | 111 113 kg stukrag |
| Vlerkspan | 10,59 m |
| Lengte | 19,61 m |
| Hoogte | 5,97 m |
| Vlerkoppervlakte | 35,77 m2 |
| Maksimum opstygmassa | 23 967 kg |
| Maksimum snelheid | 2 237 km/h |
| Operasionele hoogte | 12 560 |
| Togafstand | 1 480 km |
| Klimvermoë | 10 485m per minuut |
| Bewapening | Een 20 mm kanonAIM-9 Sidewinder lug-tot-lug missieletot 6 358 kg se bomme |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
Die **endokriene stelsel** is die versameling kliere van ’n organisme wat hormone direk in die bloedvatstelsel afskei sodat dit na afgeleë organe gestuur kan word. Die belangrikste endokriene kliere sluit in die pynappel-, skild-, byskild-, adrenalien- en pituïtêre kliere, die pankreas, eierstokke en testikels.

Werking
-------

Die endokriene stelsel verskil van die eksokriene stelsel, wat hormone deur buise na buite die liggaam afskei. Dit is ’n inligtingseinstelsel soos die senuweestelsel, maar die meganisme en uitwerking daarvan verskil. Die endokriene stelsel se uitwerking word stadig geïnisieer en is langdurig, van ’n paar uur tot weke. Die senuweestelsel, daarenteen, stuur inligting baie vinnig en die reaksies is gewoonlik kortdurig. In gewerweldes is die hipotalamus die sentrale beheersentrum van alle endokriene stelsels. 

Spesiale kenmerke van endokriene kliere is gewoonlik hul buislose aard, hul vaatrykheid en die teenwoordigheid van intrasellulêre holtes of korreltjies waarin die hormone geberg word. In teenstelling hiermee is eksokriene kliere, soos spoeg- en sweetkliere, minder vaatryk en het hulle buise.

Benewens die gespesialiseerde endokriene organe wat hierbo genoem is, het baie ander organe wat deel van ander liggaamstelsels is, soos die lewer, niere en hart, sekondêre endokriene funksies. So skei die niere endokriene hormone soos eritropoiëtien en renien af. 

Die woord "endokrien" kom van die Griekse woorde ἐνδο- *endo-*, "binne", en κρίνειν *krinein*, "om te skei".
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Kobalt-59  |
|   |
| Protone | 27  |
| Neutrone | 32  |
| Kernspin | 7/2-  |
| Massa-oorskot | -62228,4 keV  |
| **Status** |
| Status | stabiel  |
| Relatiewe voorkoms | 100%   |
| **Navigasie** |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 5726Fe |  |  |
|  | {\displaystyle \nwarrow }{\displaystyle \uparrow }{\displaystyle \nearrow } |  |
| 5826Fe | {\displaystyle \leftarrow }**5927Co**{\displaystyle \rightarrow } | 6028Ni |
|  | {\displaystyle \swarrow }{\displaystyle \downarrow }{\displaystyle \searrow } |  |
|  | 6027Co | 6128Ni |

 |
| Lys van isotope |

**Kobalt-59** (Chemiese notasie: **5927Co**) is 'n stabiele isotoop van kobalt. Die is die enigste stabiele isotoop van die element.

Neutrondiffraksie en aktiwering
-------------------------------

Hierdie nuklied word maklik deur neutrone geaktiweer en vorm 6027Co, wat intense en harde gammastraling vrystel. Dit beperk die moontlikhede om dit in neutrondiffraksie te gebruik, omdat die monsters radioaktief word.

KMR
---

Die kernspin I=7/2 en die nuklied het 'n kwadrupool wat reeds in simmetriese omgewings breë lyne lewer. Asimmetrie vergroot die probleem, maar die gevoeligheid is hoog: 0,270 keer die proton s'n. Die bereik van die chemiese verskuiwings is baie groot: ongeveer 18 000 dpm. Die resonansiefrekwensie is 23,727074% van die proton s'n.

Energiediagram laespin-d6-konfigurasie.
Die grootste probleem is nogtans dat baie verbindings van kobalt paramagneties is en dit maak die aanwending van KMR vir Co-II onmoontlik. Laespin-Co-III kan bestudeer word asook sommige Co-I, Co-0 en Co-(-1)-komplekse.

Co-III het 'n 3d6 elektronkonfigurasie. In 'n oktaëdriese kompleks is die t2g-eg-opsplitsing Δ gewoonlik groot genoeg dat die ioon 'n diamagnetiese laespin-toestand besit. Die opsplitsing Δ is nogtans klein genoeg dat fotone in die sigbare gebied van die elektromagnetiese spektrum voldoende energie besit om 'n d-d-oorgang moontlik te maak. Dit veroorsaak die kleure van Co-komplekse. Hierdie situasie het nogtans ook gevolge vir die chemiese verskuiwings wat in KMR sigbaar is. Vir Co-III is hulle uiters groot, groter as by amper alle KMR-kerne. Die energie van d-d-oorgang en die KMR-verskuiwing is sterk aan mekaar gekorreleer, wat sigbaar is in 'n Griffith-Orgel-grafiek waarin vir heelparty komplekse die golflengtemaksimum van die optiese absorpsiemeting ('n maat vir Δ) teen die chemiese verskuiwing getoon word. Dit wys amper 'n regte lyn. Dit word verklaar deur 'n tweede-orde paramagnetiese bydrae aan die chemiese verksuiwing van 'n opgewekte toestand wat 'n elektron in die boonste eg-toestand het en paramagneties is. Die grafiek is nogtans nie heeltemal lineêr. Dié afwyking kan ook verklaar word deur *nefelauksetiese effekte* wat met die polariseerbaarheid van die ligande verband hou.

Die breedte van die resonansie kan baie wissel vanweë die kwadrupool-relaksasie van die kern. Die breedte hang af van die simmetrie van die kompleks. Daar is byvoorbeeld groot verskille tussen *trans*- en *cis*- CoA4B2-komplekse.
Die **Mercedes-Benz M120** enjin is 'n hoë-prestasie V12-enjin-familie wat in die 1990's en 2000's in Mercedes-Benz se vlagskipmodelle gebruik is. 

Die M120-familie word in Stuttgart, Duitsland, gebou. Dit het 'n aluminium-enjinblok wat met silikon/aluminium gevoer is. Die aluminium DOHC-silinderkoppe het 4 kleppe per silinder. Dit maak gebruik van sekwensiële brandstofinspuiting (SFI) en het suierstange van gesmeede staal.

Die M120 is uiteindelik vervang deur die kleiner, minder kragtige, kortstondige, SOHC, drie kleppe per silinder, 5,8 L, M137 V12-enjin. Mercedes het die produksie van die M120 gestaak weens strenger uitlaatbeperkings in Europa.

M120 6,0 48v
------------

Hierdie enjin het 290–300 kW (389–402 hp) ontwikkel en 569–580 N⋅m se wringkrag in die 6,0 L-weergawe gelewer. In 1992 is die M120-enjin slegs in 300 kW-formaat in Noord-Amerika aangebied en vanaf 1991-92 ook in Europa. Al die ander jare (1993–1999) is die 290 kW-weergawe aangebied.

Aanwendings:

* 1992–1999 600SEC/S600 Coupe/CL600
* 1991–1998 600SE/600SEL/S600
* 1992–2001 600SL/SL600

Groter verplasing M120's
------------------------

In 1997 is die Mercedes-Benz CLK GTR-renmotor vir die FIA GT-kampioenskap toegerus met die M297-enjin, afgelei van die M120. Die 25 motorvoertuie, wat volgens die FIA-reëls vereis is en in 1999 afgelewer is, se enjins is vergroot tot 6,9 L. Daar was ook 'n 7,3 L-weergawe wat 386 kW (518 pk) gelewer het wat deur AMG ontwikkel is, wat ook in die SL73 gebruik is. AMG. Die 7,3 L M297-enjin was ook gebruik in 'n AMG-geboude S73 T Kombi, 'n spesiaal-geboude W140, S-klas-wa wat vir die Sultan van Broenei gebou is. Agtien eenhede is vervaardig, waarvan tien aan die sultan, 'n sportmotorversamelaar, gelewer is.

Pagani Zonda
------------

Die Pagani Zonda het 3 verskillende Mercedes-AMG-ingestelde weergawes van die M120-enjin gebruik met die gewone 6,0 L vir die oorspronklike Zonda C12 tot 'n 7,0 L (M297) weergawe vir die C12 S en Zonda GR, dan na die 7,3 L vir die Zonda C12s 7,3, Zonda F, Zonda Cinque en die Zonda Tricolore, en terug na die 6,0 L vir die Zonda R en die Zonda Revolucion. Die boor en slag is 91,5 by 92,4 mm.

Aanwendings:

Uitstalling van 'n AMG-enjin in die Pagani-fabriek

| Jaar | Model | Verplasing | Kraglewering |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | Pagani Zonda C12 | 6.0 L | 400 hp (298 kW; 406 PS) |
| 1999 | Pagani Zonda C12-S | 7.0 L | 540 hp (403 kW; 547 PS) |
| 2002 | Pagani Zonda C12-S 7.3 | 7.3 L | 547 hp (408 kW; 555 PS) |
| 2003 | Pagani Zonda GR | 7.0 L | 590 hp (440 kW; 598 PS) |
| 2005 | Pagani Zonda F | 7.3 L | 602 hp (449 kW; 610 PS) |
| 2009 | Pagani Zonda Cinque | 678 hp (506 kW; 687 PS) |
| 2010 | Pagani Zonda Tricolore | 670 hp (500 kW; 679 PS) |
| 2009 | Pagani Zonda R | 6.0 L | 740 hp (552 kW; 750 PS) |
| 2012 | Pagani Zonda Revolución | 789 hp (588 kW; 800 PS) |
Die **Voormalige Provinsiale Raadsgebou** (Губернское правление, Goebernskoje prawlenije) is een van die minder opvallende geboue aan Rooiplein in Moskou. Dit staan tussen die Opstandingspoort en Kazan-katedraal. Dit is in 1733-1740 gebou en het lank gedien as die administratiewe hoofkwartier van Moskou en die Moskou-provinsies (wat min of meer ooreengestem het met die huidige Moskou-oblast). Tydens die oorlog teen Napoleon in 1812, toe groot dele van Moskou verwoes is, het dié gebou ook in die slag gebly. Dit is daarna herbou onder leiding van die argitek Joseph Bové, wat in ’n groot mate betrokke was by die herbou van die stad.

| * l
* b
* w
Bakens aan Rooiplein |
| --- |
| 
* Moskouse Historiese Staatsmuseum
* Opstandingspoort en Iberiese Kapel
* Voormalige Moskouse Provinsiale Raadsgebou
* Kazan-katedraal
* GUM-afdelingswinkel
* Voormalige Groothandelsgebou • *Lobnoje Mesto*
* Gedenkteken vir Minin en Pozjarski
* Sint Basilius-katedraal
* Oostelike Kremlinmuur
* Lenin-mausoleum
* Kremlinmuur-dodeakker

 |
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Kryt | Vroeg | Berriasium | **jonger** |
| Jura | Laat | Titonium | 145,0–152,1 |
| Kimmeridgium | 152,1–157,3 |
| Oxfordium | 157,3–163,5 |
| Middel | Callovium | 163,5–166,1 |
| Batonium | 166,1–168,3 |
| Bajosium | 168,3–170,3 |
| Aalenium | 170,3–174,1 |
| Vroeg | Toarsium | 174,1–182,7 |
| Pliensbachium | 182,7–190,8 |
| Sinemurium | 190,8–199,3 |
| Hettangium | 199,3–201,3 |
| Trias | Laat | Rhaetium | **ouer** |
| Die verdeling van die Jura (IKS). |

Die **Callovium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Jura (serie/epog Middel-Jura). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 166,1 tot 163,5 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Batonium en gevolg deur die Oxfordium.

Naam en definisie
-----------------

Die Callovium is deur die Franse paleontoloog Alcide d'Orbigny genoem na *Callovium*, die Latynse naam vir Chalivoy-Milon in Frankryk. Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammonietgenus *Kepplerites* en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammoniet *Brightia thuouxensis*. 

* *Peltoceras solidum*, Israel.
* *Rhomboteuthis lehmani*, Frankryk.
* *Nautilus sp.*, uit Madagaskar.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
**Volterra** [volˈtɛrra] is 'n nedersetting in die Italiaanse administratiewe streek Toskane, geleë in die sentrum van die provinsie Pisa op 'n bergrug tussen die riviere Era en Cecina, sowat 50 km suid van die naamgewende provinsiale hoofstad en 30 km van die Mediterreense kus af. 

Volterra is van groot historiese en argitektoniese belang, met 'n geskiedenis wat terugstrek in die tyd van die Etruskers (toe dit as *Velathri* bekend gestaan het en een van die magtigste stedelike nedersettings in die losse Konfederasie van twaalf Etruskiese stede was) en Romeine (wat die nedersetting *Volaterrae* genoem het), en 'n goed bewaarde Middeleeuse stadskern. Die belangrikste besienswaardighede sluit argitektoniese en ander oorblyfsels uit die Etruskiese tydperk sowel as twee kastele in. Alhoewel Volterra toeristies in die skadu van San Gimignano staan, vergelyk sy stadsbeeld en atmosfeer gunstig met sy meer bekende mededinger.

Die historiese stadskern (*centro storico*), wat steeds deur 'n stadsmuur omring word, en die kulturele landskap van Volaterra is in 2006 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

Geskiedenis
-----------

Rosso Fiorentino: *Kruisafneming* (1521)
Volterra was 'n Neolitiese nedersetting en 'n belangrike sentrum van die Etruskers. Daar word aangeneem dat die plek deurgaans bewoon is sedert die einde van die agste eeu vC. Die nedersetting is in die 5de eeu n.C. tot biskopsetel verhef. Sy biskoplike status is bevestig in die 12de eeu; vervolgens het Volterra twee eeue lank as onafhanklike stadstaat bestaan. Toe die biskop se mag gekwyn het, is Volterra deur Florentynse magte verower. Opstande teen die Florentynse bewind is onderdruk.
Sowel Persius, die Romeinse satiris, as Pous Linus is gebore in Volterra. Die skilders Daniele da Volterra en Rosso Florentino en die digter Jaopo da Leona is afkomstig uit Volterra.

Toe die Florentynse Republiek tot 'n vak gekom het in 1530, het Volterra onder die beheer van die Medici gekom en is later ingelyf in die graafskap van Toskane.
**Theresa Marie Schiavo** (3 Desember 1963 - 31 Maart 2005), algemeen bekend as **Terri Schiavo** (uitgespreek *SJIE-wô*), was 'n Amerikaanse vrou vanuit St. Petersburg, Florida wat ernstige breinskade opgedoen het ná 'n hartaanval op 25 Februarie 1990, wat aangewakker is deur bulimie. Die pogings van Schiavo se man om haar gastriese voedingsbuis te verwyder het 'n hewige debat ontketen oor bio-etiek, genadedood, wettige voogskap, federalisme en burgerlike regte. Op Vrydag, 18 Maart 2005 is haar voedingsbuis onder hofbevel verwyder en sy sterf op 31 Maart 2005. Sonder ingryping het dit tot haar dood deur dehidrasie ly. Die gebrek aan waterinname veroorsaak 'n elektrolietwanbalans wat tot 'n hartaanval (myokardiale infarksie) lei, wat op sy beurt tot hartstilstand lei wat die dood veroorsaak. Neuroloë is van mening dat dit heel moontlik pynloos sal wees, gegewe Schiavo se fisieke toestand.

Om die buis te vervang sal twee ure verg om haar te vervoer vanaf die Pinellas Park sorghuis na 'n nabygeleë hospitaal, waarna 'n operasie en 'n aantal dae se hospitalisasie benodig sal word om haar elektrolietbalans se herstel.

Michael Schiavo, Mev. Schiavo se man en wettige voog, hou voor dat hy sy vrou se wense uitvoer deur haar nie lewendig te hou in haar huidige toestand nie. Mev. Schiavo se ouers, Bob en Mary Schindler, asook hulle kinders, trek Mnr. Schiavo se posisie in twyfel, en argumenteer dat Terri reageer op stimuli en in geen ongemak verkeer nie, asook dat sy nie sou wou doodgaan nie. Die howe wat hierdie saak aangehoor het, het almal uitsprake in Mnr. Schiavo se guns gelewer, maar haar ouers het appèl aangeteken teen al die besluite en probeer om die verbod op lewensondersteuning te verhoed.

Een van die resultate van hierdie saak is dat Amerikaners 'n groter belangstelling in lewende testamente toon. Regskenners is van mening dat die hele hofgeveg verhoed kon word indien Schiavo haar wense korrek gedokumenteer het voor haar ineenstorting.
**Franci Swanepoel** (1972 - 15 Oktober 2022) was ’n Suid-Afrikaanse aktrise en televisiepersoonlikheid.

Biografie
---------

Sy was die dogter van Nic en Marida Swanepoel. Franci is in Johannesburg gebore en het aan Hoërskool Linden gematrikuleer. Sy het grootgeword in die vermaaklikheidsbedryf en het vanaf die ouderdom van vyf aan radiodramas deelgeneem.

Opleiding
---------

Sy het drama aan die Universiteit van Stellenbosch studeer.

Bydrae tot Suid-Afrikaanse teater, film, media en/of opvoering
--------------------------------------------------------------

As student het sy opgetree in produksies van *Women Behind Bars* (1993), Die Renosters (1994), Ipekonders (1994), en Die Vampier (ATKV Kampustoneel 1994).

Tydens haar professionele loopbaan was sy te sien in Droom (1998), Siener in die Suburbs (KKNK 2002), Junkiedrome, High Street Theatre, 2002, Janneman (Woordfees 2011), Aantrekkingskrag in 2011, as Bea in Boksballade (KKNK 2013).

Sy het saam met Sandra Prinsloo in die produksie van Soebatsfontein by die Innibosfees van 2018 verskyn.

Haar televisierolle sluit Binnelanders in. Sy het ook as aanbieder van Fiësta op KykNET gewerk.

Toekennings
-----------

Sy is bekroon met die ATKV-Veertjie as beste aktrise vir haar rol as Toeks Joubert in Binnelanders in 2010.

Bronne
------

* Beeld, 19 April 2010.
* Beeld, 26 September 2011.
* Rapport, 31 Maart 2013.
* "Pitkos vir almal by Innibos", Rapport Beleef 27 Mei 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* IMDb: nm3169697
* VIAF: 310625151
* WorldCat Identities: lccn-no2014109627

 |
Schalke 04 v Borussia Dortmund in 2009.
Die **Revierderby** is 'n derby tussen die twee gewildste spanne in die Duitse Ruhrgebiet: Borussia Dortmund (uit Dortmund) en FC Schalke 04 (uit Gelsenkirchen). Hulle mededinging gaan terug na 1925, toe die spanne vir die eerste keer teen mekaar speel het.

Die naam
--------

Die naam *Revierderby* beteken letterlik streekderby (gesiende dat die betekenis van die woord *derby* 'n pleonasme is), aangesien *Revier* in die Duits *streek* of *omgewing* beteken. Die term *Revierderby* word aanvanklik gebruik vir alle derbies in die *Ruhrgebiet*, maar omrede *Schalke* teen *Dortmund* die strafste derby is, word die naam net vir hierdie derby gebruik. Ander wedstryde tussen spanne uit die *Ruhrgebiet* word *Kleines Revierderby* genoem.

Wenrekord
---------

*Schalke 04* het amper meer derbies gewen as *Borussia Dortmund*. Beide spanne het sewe keer, maar *Dortmund* agt keer die Duitse sokkerkampioenskap gewen en die UEFA Champions League (in 1997) gewen, terwyl *Schalke* net sewe *Duitse kampioenskappe* en die UEFA Beker (ook in 1997) gewen het.
'n Hardangerviool wat deur die vioolmaker Knut Gunnarsson Helland (1880-1920) vervaardig is
Die **Hardangerviool** (Noors: *Hardingfele*) is 'n Noorse variant van die viool wat behalwe vir sy vier (soms vyf) melodiesnare nog oor vyf of meer resonansiesnare uit staal of messing beskik. Dit word soos by die historiese *Viola d'amore* onder die kam aangebring, en gee aan die instrument sy kenmerkende klank. Die Hardangerviool verskil van gewone viole ook ten opsigte van sy vlakker kam, wat dit moontlik maak om drie snare gelyktydig te slaan, en die ryk versierings wat dikwels streeksgebonde is. 

Die naam verwys na die oorsprongsgebied Hardanger. Die oudste Hardangerviool, wat bewaar gebly het, is in 1651 deur die leenheer Ole Jonsen Jaastad (1621-1694) in Ullensvang vervaardig en tans in die Historiese Museum van Bergen vertoon. In teenstelling met die meeste ander ou Hardangerviole beskik dit slegs oor twee resonansiesnare. 

Isak Nilssen Botnen (1669-1759), wat op die plaas Skaar in Hardanger gebore is, word as die "uitvinder" of vervaardiger van die moderne Hardangerviool. Sy viole het oor 'n wisselende aantal resonansiesnare beskik - meestal twee, maar soms ook tot by ses. Sowat vyftien van sy instrumente het bewaar gebly. Sy seun Trond Isaksen Botnen (Flatabø) het omstreeks 1 000 Hardangerviole vervaardig waarvan tussen dertig en veertig instrumente bewaar gebly het - waaronder die tweede oudste viool, wat in Noorweë vervaardig is en omstreeks 1764 ontstaan het. Dit word tans in die *Hardanger Folkemuseum* in Utne vertoon.

Die Hardangerviool is die tipiese instrument van die Noorse volksmusiek, maar is in enkele gevalle ook in die klassieke konsertmusiek gebruik. Die Noorse komponis Geirr Tveitt het twee konserte vir Hardangerviool en orkes geskryf, terwyl die komponis en musikus Karl Seglem die Noorse viool ook in die konteks van jazz- en wêreldmusiek gebruik.

Sien ook
--------

* Lys van musiekinstrumente
Biodiesel wat van sojabone vervaardig is.
Diesel meng nie met water nie.
**Diesel** is 'n vloeibare brandstof wat spesifiek ontwerp is vir gebruik in 'n dieselenjin, 'n tipe binnebrandenjin waarin brandstofontbranding sonder 'n vonk plaasvind as gevolg van die samepersing van lug en brandstofinspuiting. Dieselbrandstof het daarom goeie kompressie-ontstekingseienskappe nodig.

Die algemeenste soort diesel is 'n distillaatfraksie van ru-olie, maar daar bestaan ook alternatiewe wat nie van ru-olie vervaardig word nie, soos byvoorbeeld biodiesel, diesel uit biomassa of diesel wat vervaardig word deur aardgas na vloeistof om te skakel. Hierdie ander soorte diesel word toenemend gebruik. Met strenger omgewingstandaarde word ultralae swael diesel deesdae ook vervaardig met 'n baie laer swaelinhoud. Met ingang van 2007 is bykans alle diesel in Europa en die V.S.A. diesel met 'n ultralae swaelinhoud.

Geskiedenis
-----------

### Etimologie

Die woord "diesel" word afgelei van naam van die Duitse uitvinder genaamd Rudolf Diesel wat die dieselenjin in 1892 uitgevind het.

### Dieselenjin

'n Dieselenjin is 'n soort binnebrandmotor. Rudolf Diesel het die dieselenjin aanvanklik ontwerp om steenkoolstof as brandstof te gebruik. Hy het ook geëksperimenteer met verskeie olies, insluitende verskeie plantolies, soos grondboonolie, wat hy dan ook gebruik het om die enjins aan te dryf wat hy by die Paryse Handelskoue van 1900 en 1911 uitgestal het.

Oorsprong
---------

Dieselbrandstof word vervaardig uit ru-olie en verskeie ander bronne.

Petroleumdiesel word vervaardig deur die fraksionele distillasie van ru-olie om 'n snit te verkry wat tussen 200 °C en 350 °C by atmosferiese druk kook. Die koolwaterstofmengsel wat so verkry word bestaan tipies uit molekules met tussen 8 en 21 koolstofatome per molekuul.

### Eienskappe en Prysbepaling

Die digtheid van petroleumdiesel is ongeveer 0,85 kg/l wat ongeveer 18% meer is as petrol met 'n digtheid van ongeveer 0,72 kg/l. Wanneer diesel verbrand word stel dit ongeveer 38,6 MJ/l vry terwyl petrol slegs sowat 34,9 MJ/l vrystel (dus ongeveer 10% minder in energiedigtheid). Diesel is oor die algemeen makliker om te raffineer uit ru-olie as petrol. Die prys van diesel styg tradisioneel in kouer maande as die aanvraag vir paraffienbrandstof, wat uit soortgelyke petroleumsnitte bestaan, hoër word.

Vanweë die hoër kwaliteitstandaarde wat op diesel van toepassing geword het, het die raffinering van diesel moeiliker geword omdat die swawel daaruit verwyder moet word, wat 'n invloed op die prys het. Die swawelinhoud is in 2006 in Suid-Afrika verlaag tot 500 dpm (dele per miljoen) en daar is ook 'n ultralae swaweldiesel beskikbaar met 'n maksimum swawelinhoud van 50 dpm. In Suid-Afrika word die kleinhandelsprys van diesel anders as dié van petrol nie deur die regering gereguleer nie.

Sien ook
--------

* Biodiesel
**Hardapdam** is 'n dam naby Mariental in die Hardap-streek in sentraal-Namibië. Die Hardapdam, wat in 1963 gebou is terwyl Namibië onder Suid-Afrikaanse bewind was, is die grootste dam in die land. Die reservoir dam die Visrivier op en is die tuiste van talle wildspesies van Namibië.

Beskrywing
----------

Die Hardapdam, wat sedert 1897 in die vooruitsig gestel is, is Namibië se grootste dam met 'n kapasiteit van 320 miljoen kubieke meter en 'n oppervlakte van 25 km2 (2 500 ha). Bouwerk het in 1960 begin en is in 1963 voltooi, die derde grootste dam in die destydse Unie van Suid-Afrika.

Die Hardapdam voorsien Mariental en die omliggende nedersettings van drinkwater. Die ligging naby die stad hou egter ook 'n gevaar in om dit te oorstroom wanneer die sluise heeltemal oopgemaak moet word weens goeie reën in die Visrivier se opvanggebied. Rietgrasse wat in die Visrivierbedding groei, vertraag die vloei van water en verhoog die gevaar van oorstromings verder.

Voor die dam gebou is, is Mariental in 1923 en 1934 oorstroom. Oorstromings ná die ingebruikneming van die dam het in 1972, 1974, 1976, 2000 en 2006 plaasgevind. Sedertdien word die dam se watervlak op 'n maksimum van 70% van sy kapasiteit gehou om sowel 'n oorloop as 'n onbeheerde uitvloei deur volledig oopgemaakte sluise te voorkom.

Etimologie
----------

Die naam "Hardap" kom van 'n Namawoord wat "knoppie" of "puisie" beteken, weens die lae koniese koppies wat in die omgewing te vinde is. 

Daar is verskeie hengelplekke aan die noorderoewer van die dam. Permitte, en 'n kaart van toegelate hengelareas, is by die oord se kantoor beskikbaar.

Fauna en flora
--------------

Die gebied is die tuiste van die swartrenoster, gemsbokke, Hartmannse bergsebra, koedoes, volstruise, springbokke en steenbokke.  Daar is ook 'n groot verskeidenheid voëlspesies wat in en om die dam waargeneem kan word. Witpelikane, kormorante, slanghalsvoëls en lepelbekke kan op die meer gesien word, asook visarende en 'n paar visvalke.

Die plantegroei in die gebied word as dwergstruik-savanne geklassifiseer. Die volgende bome kom voor: kameeldoring, wildegroenhaarboom en buffeldoring.

Toerisme
--------

Ná opknappings oor 'n tydperk van vier jaar onderneem is, is die dam se ontspanningsterreine in 2016 heropen. Aktiwiteite by die dam sluit swem, visvang en voëlkyk in. Daar is 'n restaurant en 'n winkel.

* SteenbokSteenbok
* KlipdassieKlipdassie
* Tak en loof van 'n stinkwitgatTak en loof van 'n stinkwitgat
* Gewone spekvreterGewone spekvreter

Sien ook
--------

* Neckartal-dam
Die **Republic F-84 Thunderjet** is die eerste vegvliegtuig wat Amerika na die Tweede Wêreldoorlog gebou het. Produksie het in Junie 1947 begin, dit was ook eerste vegvliegtuig wat 'n kernwapen kon dra. Die was ook die laaste Amerikaanse subsoniese vegvliegtuig met reguit vlerke.

Die F-84 het gou die algemene metgeselvegvliegtuig in die Amerikaanse Lugmag se *Strategic Air Command* bomwerpermag geword. Die vliegtuig het ook 'n pionierrol gespeel by in-vlughervulling. Gedurende Augustus 1953 het F-84G's vanaf die Turnerlugmagbasis in Georgia, V.S.A. tot by die Britse Lugmag se basis in Lakenheath, Verenigde Koninkryk, gevlieg sonder om te land, 'n tog van 7 216 km. Hulle brandstof is hervul deur *Strategic Air Command* se KC-97 tenkers. Die operasie het die kodenaam *Longstride* gehad en was bedoel om die *Thunderjet* se langtogvermoë te demonstreer. Na afloop van die operasie was dit die langste ononderbroke tog vir 'n gros vegter-bomwerper nog asook die langste ononderbroke afstand vir 'n enkelmotorige vegvliegtuig. 

Die *Thunderjet* was gebruik in twee projekte om beskerming te bied aan *Convair B-36 Peacemaker* bomwerpers. 

Hierdie vliegtuig het baie aksie gesien tydens die Korea-oorlog; hulle is in Desember 1950 in diens gestel daar. Aanvanklik was hulle gebruik om die Boeing B-29 Superfortress te vergesel maar later meer en meer gebruik vir grondaanvalle. Na verwoestende aanvalle op damme op 13 en 16 Mei 1953 was alle elektrisiteit voorsiening van Noord-Korea verwoes.

Vlieëniers van *Thunderjet's* het altesaam 86,408 missies gevlieg, 15,370 ton bomme losgelaat en 105 Mig vegvliegtuie afgeskiet. Verdere ontwikkeling van die *Thunderjet* het geleo tot die *Republic F-84 Thunderstreak*.

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
Die lae van die Aarde se atmosfeer.
Die **termosfeer** (van die Griekse θερμός *thermos*, "hitte") is die laag van die Aarde se atmosfeer reg bo die mesosfeer en reg onder die eksosfeer. In dié laag veroorsaak ultravioletstraling foto-ionisasie/fotodissosiasie van molekules en skep dit ione in die ionosfeer. 

Die termosfeer begin omtrent 80 km bo seevlak. Die temperatuur neem met die hoogte toe vanweë die absorpsie van uiters energieke sonstraling. Temperature hang nou af van sonaktiwiteit en kan tot 1 700 °C of meer bereik. Straling maak dat die atmosfeerdeeltjies in dié laag elektries gelaai raak (sien ionosfeer). Dit speel ’n belangrike rol by die voortplanting van radiogolwe, aangesien radiogolwe onder bepaalde toestande na die aarde teruggekaats word. In die eksosfeer, vanaf sowat 600 km bo seevlak, verander die atmosfeer in die ruimte, hoewel die termosfeer volgens die definisie van die Kármán-lyn self deel van die ruimte is.

Die hoogs verdunde gas in dié laag kan bedags temperature van 2 500 °C bereik. Ondanks dié hoë temperature sal ’n waarnemer of voorwerp koue temperature in die termosfeer ervaar, want die besonder lae digtheid van die gas maak dat die molekules nie hitte kan oordra nie. ’n Normale termometer sal snags aansienlik minder as 0 °C wys. In die anakoestiese sone bo 160 km is die digtheid so laag dat molekulêre wisselwerkings te ongereeld is vir die oordrag van klank. 

Die Internasionale Ruimtestasie wentel in die middel van die termosfeer om die Aarde, op ’n hoogte van tussen 408 en 410 km.
**Prinses Margaret, gravin van Snowdon** (Margaret Rose; 21 Augustus 1930 – 9 Februarie 2002) was die jongste dogter van koning George VI van die Verenigde Koninkryk en sy vrou, koningin Elizabeth, en die enigste sibbe van koningin Elizabeth II.

Kinderjare
----------

Margaret is in Glamis-kasteel in Skotland gebore. Sy het ’n groot deel van haar kinderjare in die geselskap van haar ouers en ouer suster deurgebring. Haar lewe het in 1936 drasties verander toe haar pa se broer, koning Edward VIII, abdikeer om met die Amerikaner Wallis Simpson te trou wat twee keer geskei was. Margaret se pa het koning geword en haar suster die eerste aanspraakmaker op die troon, met haar as tweede aanspraakmaker. 

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die susters in Windsor-kasteel gewoon, ondanks voorstelle dat hulle eerder na Kanada gestuur word. Gedurende die oorlog was Margaret te jonk om amptelike pligte na te kom en het sy haar studies voortgesit.

Liefdeslewe
-----------

Prinses Margaret in 1965.
Ná die oorlog het sy verlief geraak op die lugmagkolonel (*group captain*) Peter Townsend. In 1952 is haar pa oorlede, het haar suster koningin van die Verenigde Koninkryk geword en is Townsend van sy eerste vrou geskei. Hy het Margaret vroeg die volgende jaar die jawoord gevra. 

Baie mense in die regering het gevoel hy is nie ’n geskikte man vir die koningin se 22-jarige suster nie omdat hy 16 jaar ouer as sy was en die Anglikaanse Kerk het geweier om die huwelik van ’n geskeide man goed te keur. 

Die Britse lugmag het Townsend na Brussel gestuur. Margaret het van ’n huwelik met hom afgesien en in 1960 ’n huweliksaanbod van die fotograaf Antony Armstrong-Jones aanvaar. Hy het ná die troue die titel graaf van Snowdon ontvang. 

Die seremonie was die eerste koninklike huwelik wat op televisie uitgesaai is en 300 miljoen mense het wêreldwyd daarna gekyk. Die meeste koninklike families in Europa het egter haar huwelik met ’n fotograaf afgekeur; koningin Ingrid van Denemarke was al buitelandse koninklike wat die troue bygewoon het. Die egpaar het twee kinders gehad en is in 1978 geskei.

Margaret is dikwels beskou as ’n omstrede lid van die koninklike familie. Sy het negatiewe publisiteit oor haar egskeiding ontvang en is romanties met verskeie mans verbind. Veral haar romanse met Roddy Llewellyn, wat 17 jaar jonger as sy was, het opspraak gewek.

Afsterwe
--------

Haar gesondheid het in die laaste twee dekades van haar lewe geleidelik agteruitgegaan; sy was haar hele volwasse lewe ’n strawwe roker en het in 1985 ’n longoperasie ondergaan, in 1993 longontsteking opgedoen en tussen 1998 en 2001 minstens drie beroertes gehad.

Sy is op 9 Februarie 2002 op 71 in die Koning Eduard VII-hospitaal in Londen oorlede nadat sy nog ’n beroerte gehad het.

Bronne
------

* Crawford, Marion (1950), *The Little Princesses*, Londen: Cassell and Co
* Heald, Tim (2007), *Princess Margaret: A Life Unravelled*, Londen: Weidenfeld and Nicolson, ISBN 978-0-297-84820-2
* Warwick, Christopher (2002), *Princess Margaret: A Life of Contrasts*, Londen: Carlton Publishing Group, ISBN 0-233-05106-6
Prinses Teresa Cristina in 1902.
**Prinses Teresa Cristina** (23 Augustus 1902 – 24 Januarie 1990), was 'n Duits-Brasiliaanse prinses van die Huis van Sakse-Koburg en Gotha, dogter van prins Augusto Leopoldo, en kleindogter van prinses Leopoldina.

Sy is gebore as **Prinses Theresia Christiane Maria Josepha Ignatia Benizia Michaela Gabriele Raphaele Gonzaga van Sakse-Koburg en Gotha** in die Thüringen in Oostenryk-Hongarye, die sesde kind van Prins August Leopold van Sakse-Coburg en Gotha en Aartshertogin Karoline Marie van Oostenryk. Haar pa was die seun van prinses Leopoldina van Brasilië, dogter van keiser Pedro II van Brasilië en Teresa Cristina van die Twee Sicilië, haar naamgenoot.

Huwelik en familie
------------------

Teresa Cristina is op 6 Oktober 1930 in Salzburg getroud met Lamoral, Baron Taxis di Bordogna e Valnigra. Hulle nageslag het die van **Tasso de Saxe-Coburgo e Bragança** aangeneem. Hulle het vier kinders gehad:

1. Carlos Tasso de Saxe-Coburg e Bragança (gebore 16 Julie 1931); getroud eerstens Denise Pais de Almeida en tweedens Aartshertogin Walburga van Oostenryk (gebore 23 Julie 1942).
2. Alice Tasso de Saxe-Coburg e Bragança (7 Junie 1936 – 29 Augustus 2013); Michele Formentini, graaf di Tolmino en Biglia.
3. Felipe Tasso de Saxe-Coburg e Bragança (gebore 3 Januarie 1939); getroud met Anna Maria Duarte Nunes.
4. Maria Cristina Tasso de Saxe-Coburg e Bragança (gebore 31 Januarie 1945); getroud met Raimondo Dettori.

Sy is op 24 Januarie 1990 in Villach, Oostenryk, in die ouderdom van 87 oorlede.
**Diazville** is 'n oorwegend bruin woonbuurt of township van Saldanha.

Die naam sluit soms ook die aanliggende informele nedersetting Middelpos in, maar word gewoonlik onderskei van White City, 'n ander bruin woonbuurt wat tussen Diazville en die middedorp geleë is. Diazville en White City word aaneengeskakel deur die HOP-buurt Dies van Diemen Village. Die naam het egter nooit inslag gevind nie en die buurt staan wyd bekend as Hopland.

Diazville het twee skole, die Hoërskool Diazville en die Laerskool Diazville.

In die stadsraad van Saldanhabaai word Diazville deur een wyksraadslid verteenwoordig, hoewel 'n gedeelte van die buurt ook by die wyk Middelpos ingesluit word. White City het sy eie wyksraadslid. In die verkiesing van 2006 het Diazville sowel as Middelpos 'n onafhanklike, ANC-gesinde kandidaat bo die kandidate van die African National Congress verkies, hoewel albei met die eerste oorlooptydperk ná die verkiesing (in 2007) hulle weer by die ANC aangesluit het.

Al is misdaad in die buurt betreklik laag, heelwat laer as byvoorbeeld Vredenburg se townships, gaan dit gebuk onder al die gewone maatskaplike probleme van arm gemeenskappe in die Wes-Kaap, soos werkloosheid, dwelmmisbruik (veral dagga en tik) en tienerswangerskap. Die MIV-infeksiekoers is aansienlik laer in Diazville as in Middelpos, waar gesondheidswerkers dit op meer as die helfte van die volwassenes skat.
Prinses Maria Francisca.
**Prinses Maria Francisca** (8 September 1914 – 15 Januarie 1968) was die vrou van Duarte Nuno de Bragança, 'n aanhanger van die Portugese troon, en die dogter van Pedro de Alcântara, Prins van Grão-Pará, voorgee op die troon van die Ryk van Brasilië.

*Maria Francisca Amélia Luísa Vitória Teresa Isabel Miguela Gabriela Rafaela Gonzaga* is gebore in Château d'Eu in Eu, Frankryk, die dogter van Pedro de Alcântara, Prins van Grão-Pará (1875–1940), die oudste seun van Isabel, Prinses Imperial van Brasilië en kleinseun van keiser Pedro II en gravin Elisabeth Dobrzensky van Dobrzenicz (1875–1951), 'n Boheemse adellike vrou. Haar pa moes afstand doen van sy dinastiese regte om met haar moeder te trou wat, ten spyte van haar adellike agtergrond, aan geen heersende dinastie behoort het nie.

Maria Francisca het in Lissabon gesterf en is begrawe by die *Chagas de Cristo* (Jesus se vyf heilige wonde) klooster, in Vila Viçosa, die pantheon van die hertoginne van Braganza.