recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Carl Michalski** (18 Januarie 1911 – 11 Desember 1998) was 'n Duitse komponis en dirigent. Hy het veral operettes en dansmusiek gedirigeer.

Loopbaan
--------

Program vir die operette *Gitta* (1942)
Michalski is gebore in Bochum, en was 'n student van Leopold Reichwein. Michalski was van 1932 tot 1934 werksaam as *Kapellmeister* by die Schauspielhaus Bochum, en van 1934 tot 1938 dirigent van die Münchener Tanzrundfunkorchester (wat hom veral gewy het aan dansmusiek) van die uitsaaier Bayerischer Rundfunk (Reichssender München). Terselfdertyd werk hy vanaf 1934 by die Staatstheater am Gärtnerplatz in München as dirigent en komponis. Hy het saam met Bernhard Stimmler die operette *Gitta* gekomponeer, waarvan die première op 16 Mei 1942 by die Gärtnerplatz-teater plaasgevind het, met die ondertitel '*n Reis in die Blou in*.:257 Duitse teaters het egter in die somer van 1944 gesluit weens die Tweede Wêreldoorlog. 

Hierna was Michalski vanaf 1952 werksaam by die heropende Gärtnerplatz-teater as "Musikalischer Oberleiter" (toesighouer van musiek). Daarbenewens was hy aktief in die teateradministrasie as assistent van die regisseur. In 1954 het hy die operette *Die keusche Susanne* van Jean Gilbert daar laat herleef. Hy het ook Cole Porter se *Kiss Me, Kate* in 1956 gedirigeer :283 en Carl Zeller se *Der Vogelhändler* in 1957.:284

As dirigent het hy verskeie opnames gemaak saam met die orkes van die Wiener Volksoper, die Tanzrundfunkorchester, die Münchner Symphoniker en die Münchner Rundfunkorchester (Orchester des Bayerischen Rundfunks). Hy het talle opnames van operette-uittreksels gemaak, soos Leo Fall se *Die Rose von Stambul,* met Melitta Muszely en Fritz Wunderlich, Fall se *Der liebe Augustin,* met Christine Görner en Heinz Hoppe, en Paul Abraham se *Viktoria und ihr Husar,* met Sári Barabás en Hoppe. 'n Opname van liedere gesing deur George London, met lede van die orkes van die Bayerischer Rundfunk, is in 2006 deur Deutsche Grammophon heruitgegee.

Michalski sterf in 1998 op 87-jarige ouderdom in Bad Wiessee.

Literatuur
----------

* Wilhelm Kosch (redakteur): *Deutsches Theater-Lexikon*. Volume II: Hurka–Pallenberg. Berlyn 2011 (Walter de Gruyter), ISBN 978-3-907820-28-5.
**Carlo Maria Giulini** (Cavaliere di Gran Croce OMRI) (Italiaanse uitspraak: [ˈkarlo maˈriːa dʒuˈliːni]; \* 9 Mei 1914 – † 14 Junie 2005) was 'n Italiaanse dirigent.

Giulini het op die ouderdom van vyf jaar viool begin speel. Sy musikale opvoeding is uitgebrei toe hy op die ouderdom van sestien by Italië se mees vooraanstaande konservatoria, te wete die Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome begin studeer het. Aanvanklik het hy die altviool en dirigeer gestudeer en daarna, na 'n oudisie, het hy 'n plek gewen in die Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia.

Alhoewel hy twee jaar later 'n dirigeerkompetisie gewen het, kon hy nie van die prys - naamlik die geleentheid om te dirigeer - gebruik maak nie aangesien hy opgeroep is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Soos die oorlog einde se kant toe beweeg het, het hy tot die bevryding sou aanbreek weggekruip ten einde te verhoed dat hy saam met die Duitsers moes veg. Terwyl hy weggesteek was het hy met sy metgesel, Marcella, getrou en hulle het tot haar dood in 1995 onafskeidbaar gebly. Hulle het drie kinders gehad.

Na die 1944 bevryding is hy uitgenooi om wat toe bekend gestaan het as die Augusteo Orkes (nou die Santa Cecilia Orkes) te lei in die orkes se eerste na-oorlogse konsert. Ander geleenthede het gou na sy kant toe gekom. Die geleenthede het sommige van die wêreld se grootste simfonieorkeste ingesluit, soos die Chicago Simfonieorkes, Londen se Philharmonia Orkes, en die Weense Filharmoniese Orkes. Sy loopbaan het oor 54 jaar gestrek en hy het eers in 1998 afgetree. Giulini is op die ouderdom van 91 jaar in Brescia, Italië, oorlede.

### Noemenswaardige opnames

Giulini se mees noemenswaardige opera-opnames sluit die Philharmonia Orkes en Koor 1959-weergawes van Mozart se operas *Le nozze di Figaro* en *Don Giovanni* vir EMI in, sowel as sy lewendige opname in 1955 van Verdi se *La traviata* met Maria Callas. Hy het ook opnames gemaak van Verdi se *Requiem* en die *Vier Gewyde Stukke*, wat hoog aangeprys was.

Bewonderenswaardige orkestrale stukke sluit Debussy se *La mer (Debussy)* en *Nokturnes (Debussy)*, Dvořák se 9de Simfonie en Tsjaikofski se 6de Simfonie met die Philharmonia Orkes, Moessorski se *Prente by 'n Uitstalling*, Brahms se 4de Simfonie en Mahler se 1ste en 9de simfonieë met die Chicago Simfonieorkes, Beethoven se 3rde en 5de Simfonieë, en Schumann se 3rde Simfonie met die Los Angeles Filharmoniese Orkes, Mahler se *Das Lied von der Erde* met die Berliner Philharmoniker, Brahms se vier simfonieë, Bruckner se 7de, 8ste en 9de simfonieë met die Weense Filharmoniese Orkes, en Dvořák se 7de en 9de Simfonieë met die Koninklike Concertgebouw Orkes van Amsterdam in. Die meeste van hierdie opnames was gemaak vir die Deutsche Grammophon plate-etiket. Sy lewendige opname van Britten se *War Requiem* wat gemaak is in die Royal Albert Hall in 1969, is beskikbaar as 'n BBC Legends opname en is 'n Gramophone-toekenningwenner.
Carl Lewis in 2009.
**Frederick Carlton Lewis** (gebore 1 Julie 1961) is 'n voormalige Amerikaanse baan- en veldatleet wat nege Olimpiese goue medaljes, een Olimpiese silwermedalje en tien Wêreldkampioenskappe- medaljes gewen het, waaronder agt goue. Sy loopbaan het gestrek van 1979 tot 1996, toe hy sy laaste Olimpiese item gewen het. Hy is een van slegs ses Olimpiese atlete wat 'n goue medalje in dieselfde individuele item in vier agtereenvolgende Olimpiese Speles gewen het.

Lewis het die naellope en verspring items oorheers en gereeld van 1981 tot die vroeë 1990's die wêreldranglys in die 100 m, 200 m en verspringitems gehaal. Hy het wêreldrekords in die 100 m, 4 × 100 m en 4 × 200 m aflos opgestel, terwyl sy wêreldrekord in die binnenshuise verspring sedert 1984 staan. Sy 65 agtereenvolgende oorwinnings in die verspring wat oor 'n bestek van tien jaar behaal is, is 'n rekord. In die loop van sy atletiekloopbaan het Lewis vyftien keer vinniger as 10 sekondes in die 100 meter en tien keer vinniger as 20 sekondes in die 200 meter gehardloop. Lewis het ook 71 keer verder as 8,4 meter, of 28 voet, ver gespring.

Sy prestasies het gelei tot talle eerbewyse, insluitend dat hy aangewys is as "Wêreldatleet van die Eeu" deur die Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies en "Sportman van die Eeu" deur die Internasionale Olimpiese Komitee, "Olimpian of the Century" deur Sports Illustrated en "Atleet van die jaar" deur Track & Field News in 1982, 1983 en 1984.

Nadat hy uitgetree het uit atletiek, het Lewis 'n akteur geword en het in 'n aantal rolprente verskyn. In 2011 het hy probeer om 'n setel as 'n Demokraat in die Senaat van New Jersey te wen, maar is van die stembrief verwyder weens die staat se verblyfvereistes. Lewis besit 'n bemarking- en handelsmerkmaatskappy genaamd CLEG, wat produkte en dienste, insluitend sy eie, bemark en handelsmerk.
Die **Alexandrov Ensemble** (Russies: Ансамбль Александрова, tr. *Ansambl Aleksandrova*; algemeen bekend as die **Rooi Leërkoor** in Wes-Europa) is 'n amptelike leërkoor van die Russiese gewapende magte. Gestig gedurende die Sowjet-era, bestaan die ensemble uit 'n mannekoor, 'n orkes en 'n dansensemble.

Die Ensemble het gehore in Rusland en oor die hele wêreld vermaak en het 'n verskeidenheid musiek opgevoer, waaronder volksliedjies, lofsange, operiese arias en populêre musiek. Die repertoire van die groep is ingesluit *The Volga Boatmen's Song*, *Katyusha*, *Kalinka*, en *Ave Maria*.

Dit is vernoem na sy eerste regisseur, Alexander Vasilyevich Alexandrov (1883–1946). Die formele naam sedert 1998 is **A. V. Alexandrov Akademiese sang- en dansensemble van die Russiese leër** (Russies: Академи́ческий анса́мбль пе́сни и пля́ски Росси́йской А́рмии и́мени А. В. Алекса́ндрова, tr. *Akademíchesky ansámbl′ pésni i plyáski Rossýskoy Ármii ímeni A. V. Aleksándrova*), verkort tot *Akademiese ensemble* (Russies: Академи́ческий анса́мбль, tr. *Akademíchesky ansámbl′*) op tweede verwysing.

Op 25 Desember 2016 is sy artistieke direkteur, Valery Khalilov, en 63 ander lede van die Ensemble dood in die vliegtuigongeluk van die Russiese ministerie van Verdediging van 'n Toepolef Tu-154 in die Swartsee net na die opstyg van die suidelike oordstad Sotsji, Rusland. Die sangers en dansers van die Rooi Leërkoor was op pad na Sirië om Russiese troepe daar te vermaak vir Ortodokse Kersvieringe.
**Eugene Fodor** ([juːˈdʒiːn\_ˈfoʊdər]; \* 14 Oktober 1905; † 18 Februarie 1991) was 'n Hongaars-Amerikaanse skrywer en uitgewer van reisliteratuur van Hongaarse afkoms. Met sy konsep van jaarlikse opdaterings en die insluiting van belangrike inligting en interessante leesstof vir ervare en onervare reisigers - soos historiese en kulturele agtergronde - het Fodor baanbrekende werk in die reisgidsbedryf gelewer.

Lewe
----

Eugene Fodor is in 1905 in Léva, Oostenryk-Hongarye (tans Levice in Slowakye) gebore, in Tsjeggoslowakye grootgemaak en het sy opvoeding in Engeland en Frankryk ontvang. Hy het sy loopbaan as reisgidsskrywer met *1936 – On the Continent* begin – die wêreld se eerste moderne reisgids. Dié werk was twee jaar later op die *New York Times* se lys van blitsverkopers.

Danksy sy veeltaligheid en omvangryke reiservarings het Fodor gedurende die Tweede Wêreldoorlog by die Amerikaanse leër se tak vir sielkundige oorlogsvoering en die Kantoor vir Strategiese Dienste (*Office of Strategic Services, OSS*) aangesluit. Vir sy leidende rol by die bevryding van Praag en Pilsen het hy militêre dekorasies ontvang. Gedurende die Koue Oorlog was hy as geheime CIA-agent in Wene en Boedapest werksaam. Baie van sy reisgidsskrywers het eweneens uit die spioenasiebedryf gekom.

In 1949 het hy die uitgewery *Fodor's* in die Franse hoofstad Parys gevestig waar hy onder meer sy reisgidsreeks *Fodor Modern Guides* gepubliseer het. Die onderneming is nog voor sy afsterwe na Litchfield in die VSA-deelstaat Connecticut verskuif.

Ten opsigte van sy reisgidse was Fodor 'n baanbreker as eerste skrywer wat sy gidse jaarliks hersien en ook nuttige inligting vir reisigers oor vervoer, logistiek en verblyf ingesluit het. Kenmerkend was sy passie om met plaaslike bewoners te kommunikeer en meer oor hul tradisies en gebruike te wete te kom. So was hy die eerste skrywer van reisliteratuur wat op die moderne kultuur van reisbestemmings gefokus het. Reise was vir hom belangrike kulturele en intellektuele ervarings waartydens die toeris kennis kan maak met die leefwyse van ander nasies en kulture, dit begin aanvaar en uiteindelik ook verstaan. Sodoende lewer reise volgens hom 'n bydrae tot verdraagsaamheid.

Eugene Fodor is die enigste uitgewer wat ooit tot die Amerikaanse Vereniging van Reisagente (*American Society of Travel Agents, ASTA*) se *Travel Hall of Fame* verkies is.
**Louis de Villiers** is 'n bekroonde Afrikaanse sportjoernalis en skrywer van ’n rugbyriller. Die predikant, digter en koerantredakteur I.L. de Villiers was sy vader.

Lewe en werk
------------

Louis de Villiers is die oudste seun van die bekende digter, teoloog en joernalis I.L. de Villiers, en Rina Visser. Sy jonger broer is Jacques. Louis voltooi sy skoolopleiding aan die Hoërskool Zwaanswyk in Retreat in die tyd dat sy vader predikant was van die NG gemeente Constantia, studeer in die regte aan die Universiteit Stellenbosch en voltooi dan sy twee jaar verpligte militêre diensplig. Hy sluit daarna as joernalis by die redaksie van *Die Burger* aan en word later sportjoernalis by *Rapport*, waar hy verskeie pryse wen met sy sportverslaggewing. Hy is ongetroud en woon in Observatory in Kaapstad.

Skryfwerk
---------

Sy debuut is met die rugbyriller *Kaapstad Karma-Polisie ontmoet die Bokke,* waarin geweld, dwelms en prostitusie ’n groot rol speel. Groot weddenskappe kan gewen word as die uitslag van rugbywedstryde beïnvloed kan word en die sindikate wat hierin betrokke is, stuit vir niks nie. Die boek maak opslae met sy uitbeelding van grafiese geweld en kru taalgebruik, wat alles oortref wat voorheen in hierdie verband in Afrikaans gepleeg is. Desnieteenstaande beïndruk die skrywer se woordvaardigheid en gevatte gesegdes. Hierdie boek is in 2013 op die kortlys vir die toekenning van die Jan Rabie Rapport-prys vir vernuwende werk.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 2012 | Kaapstad Karma-Polisie ontmoet die Bokke |

Bronnelys
---------

### Resensies

1. ↑  Gouws, Tom. Beeld. 16 April 2012
2. ↑  Hambidge, Joan Woorde wat Weeg:
3. ↑  Jansen, Herman: Rapport 4 Maart 2012

### Tydskrifte en koerante

* Greeff, Rachelle "Hy’t-die-wêreld-gemoker-en-dit-het-beweeg Junior" "By" 10 Maart 2012

### Internet

* NB-Uitgewers:  Geargiveer 23 Augustus 2016 op Wayback Machine
**Carnac-eiland** , Wes-Australië (32°7′22″S 115°39′49″E﻿ / ﻿32.12278°S 115.66361°O﻿ / -32.12278; 115.66361) is 'n A klas natuurreservaat sowat 10 kilometer suidwes vanaf Fremantle.

Carnac-eiland soos vanaf C.Y O'Connor strand af gefotografeer
In 1803 het die Franse ontdekkingsreisiger Louis de Freycinet, die kaptein van die *Casuarina* die eiland die naam *Île Pelée* (*Kaal-eiland*) gegee. Dit het ook bekend gestaan as *Île Lévilian* en later as *Île Berthelot*. In 1827 het James Stirling die naam verander na *Pulo Carnac-eiland* ter ere van John Rivett Carnac die tweede luitenant op sy skip HMS *Success*. "Pulo" is die Maleisiese woord vir eiland; dit is nie seker waarom Stirling die woord ingesluit het nie maar die woord is nie lank daarna uit die naam weggelaat.

In die vroeë dae van die Swanrivierkolonie is die eiland as 'n strafkolonie gebruik vir Australiese inboorlinge.

Die eiland is die tuiste van die Australiese seeleeu, die Tuimelaar Dolfyn en 'n groot aantal seevoëls. Dit is veral bekend vanweë die groot aantal slange wat daar voorkom, en veral vir die Tierslang. Om hierdie rede betree baie min mense die eiland. Daar is geen permanente varswaterbron op die eiland nie wat 'n besondere uitdaging aan die inheemse plant- en dierelewe op die eiland bied. Die Tierslang het al baie debat in wetenskaplike geledere ontketen oor hoe die slang kon aanpas by die geharde omgewing van die eiland.
Die invaart tot die Fleetrivier. Skildery deur Samuel Scott, omstreeks 1750
Een van die Hampstead Ponds
Die **Fleetrivier** (Engels: *Fleet River*) is 'n takrivier van die Teems en tans die grootse van Londen se ondergrondse riviere. Sy bronriviere is twee klein stroompies wat in Hampstead Heath in die noorde van die Britse hoofstad ontspring. Die waterlope van dié twee riviertjies voed 'n reeks vywers, die Hampstead Ponds en Highgate Ponds, nadat hulle in die 18de eeu ingedam is om plaaslike nedersettings van drinkwater te voorsien. 

Die twee stroompies se waterlope begin vanaf die suidelike rand van Hampstead Heath ondergronds vloei om as rioolkanale te dien voordat hulle in Camden Town verenig, verby die King's Cross- en Farringdon-stasies vloei en uiteindelik by Blackfriars-brug in die Teems uitmond.
Die rivierloop se totale lengte vanaf die vywers tot die monding is 6 km (4 myl).

Die Fleet se boloop is vroeër ook Holbourne genoem en het sy naam aan die huidige stadsdeel Holborn in die London Borough of Camden verleen. Die riviername is respektiewelik afgelei van die Oud-Engelse *holburna* ("stroompie in 'n diep vallei") en *flēot* ("monding"). Die rivier was daarnaas ook die naamgewer vir Fleet Street - 'n straat waarvan die oostelike einde naby die historiese Fleet Bridge geleë is (tans Ludgate Circus).
**Anja Rubik**  

**Poolse fotomodel**  
  


---

**Geboortedatum en -plek**   

12 Junie 1983 in Rzeszów, Pole

---

**Grootte**  

1,79 m

---

**Haarkleur**  

Blond

---

**Oë**  

Blou

---

**Kleremaat**  

(VSA) 4; (EU) 36

---

**Webtuiste**  

*anjarubik.com*

**Anja Rubik**, gebore as *Anna Helena Rubik*, is 'n Poolse foto- en loopplankmodel, aktivis, filantroop en sakevrou.

Vroeë lewe
----------

Anja Rubik het Pole met haar gesin in 1988 verlaat en vervolgens in Griekeland, Kanada en Umtata, Suid-Afrika gebly. Sy het aanvanklik in Częstochowa, Pole skoolgegaan en haar modelloopbaan as leerder van 'n Britse hoërskool in Parys, Frankryk begin. Hier het sy net gedurende die skoolvakansies as model gewerk.

Loopbaan
--------

Eers ná haar matriekeksamen het sy voltyds as model begin werk. Rubik het op die voorblaaie van 'n verskeidenheid internasionale glanstydskrifte verskyn, waaronder die Franse, Koreaanse, Latyn-Amerikaanse, Japanse, Spaanse, Australiese en Duitse uitgawes van *Vogue*, asook die Koreaanse en Franse uitgawes van *Numéro*, *Nylon* en *Elle*.

Sy het modelwerk vir modeontwerpers en -etikette soos Givenchy, Chloé, Christian Dior, Hermès, Valentino, Gucci, H&M, GAP, Lanvin, Balmain, Belstaff, Armani, Lacoste, DKNY, Barneys New York, Jimmy Choo, Estee Lauder, Roberto Cavalli en Chanel gedoen, en *haute couture*-mode van etikette soos Valentino, Chanel, Christian Lacroix en Elie Saab bekendgestel.

Privaat lewe
------------

Ná 'n langdurige verhouding het Anja Rubik kort voor Kersfees 2010 in Wene, Oostenryk aan die Serwiese fotomodel Sasha Knezevic verloof geraak. Die paar het op 16 Julie 2011 op die Spaanse eiland Mallorca getrou en bly tans in New York Stad.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1168397464
* IMDb: nm3903773
* NLP: A31820748
* VIAF: 8043151778236918130003
* WorldCat Identities: viaf-8043151778236918130003

 |
Die **Memorable Order of Tin Hats** of (**M.O.T.H.**) is ‘n genootskap van oud-gediendes.

Hierdie organisasie het as doel die herdenking van die deelname van Suid-Afrikaanse soldate aan oorloë en veral spesifieke veldslae, die eerbetoon aan gesneuwelde makkers, die bemoediging en bystand van oud-soldate en hul naasbestaandes wat finansiële of fisiese probleme ervaar en die sosiale verkeer van oud-soldate. Teenswoordig is M.O.T.H. veral bekend om die vlagseremonie, kranslegging en parade rondom Wapenstilstandsdag, 11 November.

Lidmaatskap is oop vir alle manne en vroue van alle range wat namens Suid-Afrika in gewapende konflikte sedert die Tweede Vryheidsoorlog betrokke was. Takke van M.O.T.H. is versprei oor die hele land tot selfs in Namibië, Zimbabwe, Zambië en Malawi. ‘n Plaaslike tak staan bekend as ‘n "shellhole" en ‘n paar van die aangrensende "shellholes" word gegroepeer in "dugouts". 'n Prentjie van 'n brandende kers op 'n soldatehelm dien as simbool van die vereniging.

Die George Coombs Shellhole by 1 Tenkregiment, Tempe Basis, Bloemfontein. 2014.
M.O.T.H. is op 7 Mei 1927 in Durban gestig deur Charles Alfred Evenden (1923-1960), die spotprenttekenaar van die *The Natal Marcury*. Hy het op die idee gekom om so ‘n vereniging te stig nadat sy spotprent "Forgetfulness" in die koerant verskyn het.

In Durban is daar ‘n Warrior’s Gate wat as pelgrimsoord vir M.O.T.H. dien. Mount Memory by Sterkhorn in die Drakensberge is ‘n monument deur M.O.T.H. opgerig om soldate wat gesneuwel het of verdwyn het te herdenk.

Bibliografie
------------

* www.moth.org.za
**Fjodor II Borisowitsj Godoenof** (Russies: Фёдор Борисович Годунов) (1589 – 20 Julie 1605) was ’n tsaar van Rusland in 1605 tydens die Tyd van Beroeringe. Hy is in Moskou gebore as die seun en opvolger van Boris Godoenof. Sy ma was ’n dogter van Maljoeta Skoeratof, die berugte gunsteling van Iwan die Verskriklike.

Hy is fors gebou en sy pa dra hom op die hande. Hy kry die bes moontlike onderrig van sy tyd en word van kleins af blootgestel aan al die besonderhede van die regering. Hy sit dikwels in die Doema en ontvang buitelandse gesante. Hy is blykbaar baie intelligent en is verantwoordelik vir die eerste kaart van Rusland wat deur ’n Rus opgetrek word.

Met Boris se skielike dood word die 16-jarige op 13 April 1605) tot tsaar verklaar. Hoewel sy pa gesorg het dat hy deur magtige vriende omring word, lewe hy van die eerste oomblik van sy bewind in ’n atmosfeer van verraad. Op 1 Julie 1605 arriveer die gesante van Vals Dmitri I in Moskou om te eis dat hy van die troon gesit word. ’n Groep bojare wat nie trou aan die nuwe tsaar wil sweer nie, neem beheer van die Kremlin oor en arresteer hom.

Op 20 Julie word Fjodor en sy ma verwurg. Amptelik word aangekondig dat hy vergiftig is, maar volgens die Sweedse historikus Peter Petreius het die liggame, wat in die openbaar vertoon is, tekens van ’n gewelddadige worsteling getoon. Fjodor was net 16, maar so sterk dat vier mans blykbaar nodig was om hom te oorrompel.
Voor-Romeinse beskawings in Sentraal-Europa gedurende die laat ystertydperk. Die gebied van die Przeworsk-beskawing word in geelgroen aangedui
'n Grafheuwel naby Przywóz, Pole wat met die Przeworsk-beskawing verbind word
**Przeworsk-beskawing** (ouer benamings: Oder-Warthe-groep of - vereenvoudigend - Vandaalse beskawing) is die naam van 'n argeologiese beskawing wat gedurende die ystertydperk op die gebied van die huidige Pole, tussen die Warthe-/Netze-, Oder- en Boegriviere en die Karpateboog gefloreer het. 

Die beskawing se naam is afgelei van 'n urnveld wat naby Przeworsk in die woiwodskap Podkarpackie ontdek is. Daar word aangeneem dat Oos-Germaanse stamme soos byvoorbeeld Vandale, Boergondiërs en Lugiërs die draers van die Przeworsk-beskawing was wat ongeveer vanaf die einde van die 3de eeu v.C. tot in die middel van die 5de eeu v.C. gefloreer het.

Kenmerkende argeologiese vondse sluit keramiekwerke in wat aanvanklik met die hand gevorm en later in pottebakkerye vervaardig en met kronkelende lyne versier is. Invloede van die Przeworsk-beskawing kan by ander argeologiese beskawings soos die Gubense groep in Lausitz en die Poieneşti-Lukaševka-beskawing op die gebied van die huidige Moldawië aangetref word. Die gewoonte om oorledenes saam met hul wapens te begrawe is van Keltiese stamme oorgeneem en getuig van die ontstaan van 'n spesifieke krygersklas binne die Przeworsk-beskawing. Later het dié gewoonte ook na die suidelike gebiede van die Jastorf-beskawing versprei.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Przeworsk culture***. |
Vallei van 'n Duisend Heuwels
Die **Vallei van ‘n Duisend Heuwels** in kwaZulu-Natal is bekend om sy besondere heuwellandskap.

Die vallei is tussen Durban en Pietermaritzburg en vorm die stroomgebied van die Umgenirivier en waar sy sytakke die Umsunduse (Msunduzi) en die Sikelekehleni aansluit. In en rondom die natuurgebied lê Botha's Hill, Kloof, Drummond, Camperdown, New Hanover, Ndwedwe en Pinetown. 

Die hoë reënval en die gevolglike erosie het ‘n terrein geskep van heuwels op heuwels met baie klein valleie, klowe en rotsskeure. Dikwels is dit in mis gehul, maar op helder dae verskaf dit pragtige vergesigte. 

In die Umgeni is die Inandadam en die Nagledam. Laasgenoemde lê aan die voet van Natal se eie Tafelberg, aan die Zoeloes bekend as die emKhambathini, die plek van die plat doringbome. Die vallei by die Nagledam is so diep as 366m bo seevlak en die Tafelberg weer so hoog as 960m.

Die Comrades-maraton en die Dusi-kanowedvaart vind in hierdie gebied plaas.

Sien ook
--------

* Lys van streeksname in Suid-Afrika
Die herehuis Valkenburg, eens 'n nasionale gedenkwaardigheid.
**Valkenburg** is ’n herehuis en eertydse landgoed in die Kaapse voorstad Observatory wat nou deel uitmaak van die Protea Hotel by Marriot Cape Town Mowbray, al is die voorstad Mowbray aan die ander kant van die N2-snelweg.

Valkenburg was oorspronklik ’n plattelandse landgoed en is genoem na Cornelia Valk, op wie se naam die grond oorgedra is ná die dood van Jacob Vogel in 1720. Dis geleë in die distrik Wynberg, tussen die Swartrivier en die Liesbeek, waarna die straat waaraan die huis grens, Liesbeeklaan, genoem is. Dis geleë langs die Koninklike Sterrewag, wat gebou is op grond wat eens deel van die landgoed was. 

Cornelis de Waal het die plaas in 1746 bekom en waarskynlik ’n groot woning gebou, waarvan net die hekpilare behoue gebly het. Cornelis Mostert sr. (1787–1862) het die bestaande, U-vormige woning is moontlik omstreeks 1830 gebou. Mostert is met die stigting van die NG gemeente Wynberg op 20 September 1829 as diaken van die nuwe gemeente verkies en was een van die eerste ses kerkraadslede, van wie hy en nog twee in die omgewing van Rondebosch gewoon het. Mostert se swaer diaken W.A. van Schoor (1782–1845) het op die plaas Malta gewoon.

Die landgoed was vroeër die tuiste van die Porter-verbeteringskool (Reformatory) en tot in die laat 1950's die enigste psigiatriese hospitaal in Wes-Kaapland. Dit is sedertdien hoofsaaklik na die Bellvillese voorstad Stikland verplaas. Teen die 1970's het die gebou vervalle geword en het sy strukturele toestand aansienlik versleg. Ná voorleggings aan die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede (RNG) is die huis, sy buitegeboue en die aanliggende begraafplaas in 1985 aan die staat oorgedra en gerestoureer. Ingevolge die destydse RNG-wetgewing is dit op 27 Junie 1986 tot 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar.

Die skryfwyse "Valkenberg", wat soms voorkom, is ’n spelfout.

Bron
----

* (af)  Hopkins, ds. H.C. 1966. *Die Nederduitse Gereformeerde Kerk Rondebosch 1891–1966*. Kaapstad: Feeskomitee van die N.G. Kerk, Rondebosch.
* (en)  Potgieter, D.J. (hoofred.) 1975. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa, Volume 11*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Ltd.
* (en)  Valkenburg House, Observatory, SA History. URL besoek op 10 Junie 2018.
**La Guajira** is 'n departement van Colombia. Die hoofstad is Riohacha. Die Spaanse uitspraak is: [la ɣwaˈxiɾa] ). Dit beslaan die grootste deel van die Guajira-skiereiland in die noordoostelike streek van die land, aan die Karibiese See en grens aan Venezuela, aan die noordelikste punt van Suid-Amerika. 

Verskeie inheemse stamme het die dorre vlaktes van die streek bevolk lank voordat die Spaanse ekspedisies die Amerikas bereik het. In 1498 het Alonso de Ojeda om die skiereiland La Guajira geseil, maar die eerste Europeër wat voet aan wal gesit het, in wat vandag bekend staan ​​as La Guajira, was die Spaanse ontdekkingsreisiger Juan de la Cosa in 1499. Tydens die koloniale era was die gebied van La Guajira betwis deur die goewerneurs van Santa Marta en Venezuela, as gevolg van ryk neerslae van pêrels. Engelse seerowers, Fransmanne en Duitsers het ook geveg vir beheer oor die gebied.

Martin Fernandez de Enciso het *Our Lady of the Remedies of the Cape of the Sail* gestig, die eerste koloniale dorpie in die gebied. In 1535 het Nicholas de Federman die nedersetting as die dorpie Riohacha herstig, as gevolg van voortdurende aanvalle deur die Wayuu-mense. In 1544 is dit na die plek van die huidige stad verskuif. In 1871 is die streek van die Departement Magdalena geskei, en La Guajira het 'n nasionale gebied in eie reg geword. 

In 1911 het die Colombiaanse regering die kommissaris van la Guajira geskep. In die 1930's het talle immigrante uit die Midde-Ooste (Christelike Arabiere, Maroniete in die besonder en Sjiïtiese Moslems) vanaf Libanon, Sirië, Palestina en Jordanië na die gebied gekom. Hulle het oor die algemeen in die stad Maicao gevestig. In 1954 is die Intendance of la Guajira geskep en Riohacha is tot 'n munisipaliteit verklaar. Uiteindelik, in 1964, is die departement van La Guajira geskep. 

Die ekonomie van die departement is afhanklik van tantième van die steenkoolmynbou by Cerrejón (wat 24,9 miljoen ton uitvoersteenkool in 2004 geproduseer het), aardgasontginning en soutmyne. 'n Gewilde ekotoeristebestemming is Cabo de la Vela, 'n klein vissersdorpie wat op die landtong van die skiereiland in die Guajira-woestyn geleë is.
Die Aberlemno-slangsteen met Piktiese simbole. Van bo na onder wys dit ’n slang, ’n dubbele skyf en ’n spieël en kam.
Die **Pikte** was ’n stamkonfederasie wat in die laat Ystertydperk en vroeë Middeleeue gewoon het in wat vandag Oos- en Noord-Skotland is. Hulle was vermoedelik etnolinguisties gesproke Kelte. Waar hulle gewoon het en wat hul kultuur behels het, kan afgelei word uit die geografiese verspreiding van ronde steentorings, Britoniese pleknaamelemente en Piktiese stene. Pikte word in geskrifte genoem van voor die Romeinse verowering van Brittanje tot in die 10de eeu, toe hulle waarskynlik met die Gaele vermeng het. Hulle het noord van die Forth- en die Clyderivier gewoon en die nou uitgestorwe taal Pikties gepraat, wat vermoedelik nou verwant was aan die Kelties-Britoniese taal van die Keltiese Britte wat suid van hulle gewoon het.

Die Pikte was waarskynlik afstammelinge van die Caledoniërs en ander stamme wat deur Romeinse historici of op die wêreldkaart van Ptolemaeus genoem is. Piktland, ook in sommige bronne Piktawië genoem, het geleidelik verenig met die Gaeliese koninkryk Dál Riata om die Koninkryk Alba (Skotland) te vorm. Alba het toe uitgebrei en ander gebiede ook ingesluit, en teen die 11de eeu het die Piktiese identiteit versmelt in wat die Skotse vermenging van volke is.

Die Pikte was ’n tipiese gemeenskap van die Ystertydperk in Noord-Europa, met noue bande en groot ooreenkomste met naburige groepe. Daar is ’n paar argeologiese bewyse van die Piktiese gemeenskapslewe. Min Piktiese skryfwerk het behoue gebly, maar die geskiedenis vanaf die laat 6de eeu is bekend uit verskeie bronne, insluitende Bede se *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*, die lewensverhale van heiliges en verskeie Ierse annale.

Eksterne bronne
---------------

* 

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pikte.
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Miller in 1943.
**Elizabeth** "**Lee**" **Miller, lady Penrose** (23 April 1907 - 21 Julie 1977), was 'n Amerikaanse fotograaf en fotojoernalis. Sy was in die 1920's 'n fotomodel in New York voordat sy haar in Parys gevestig het. Daar het sy die fotograaf Man Ray ontmoet en sy model, medewerker en minnares geword.

Sy het ook self 'n mode- en kunsfotograaf geword. In 1932 het sy Ray verlaat en na New York teruggekeer, waar sy die Egiptiese sakeman Aziz Eloui Bey ontmoet het. Sy is in 1934 met hom getroud en het na Kaïro verhuis. In 1937 het sy teruggetrek na Parys, waar sy die surrealistiese skilder Roland Penrose ontmoet en later met hom getrou het.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog, terwyl sy in Londen gewoon het, was sy 'n oorlogskorrespondent vir die tydskrif *Vogue*, vir wie sy foto's geneem het van die Blitz, die bevryding van Parys en die konsentrasiekampe by Buchenwald en Dachau.

Later in haar lewe het Miller gely aan depressie (later posttraumatiese stressteuring genoem). Sy is op 70-jarige ouderdom in Londen aan kanker dood.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Lee Miller.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 99031025
* BNE: XX991620
* BNF: cb124098742 (data)
* CiNii: DA11475484
* GND: 118910256
* IMDb: nm0998525
* ISNI: 0000 0003 6854 2052
* LCCN: n83131363
* NDL: 00621132
* NKC: js20020128021
* NLA: 35701593
* NLI: 000454475
* NLP: A12245598
* NTA: 074510223
* PIC: 290680
* RERO: 02-A024255633
* RKD: 56169
* SELIBR: 304487
* SNAC: w6pr8tpj
* SUDOC: 033209405
* Trove: 1049038
* ULAN: 500023704
* VIAF: 46144814388336094322
* WorldCat Identities: lccn-n83131363

 |
**3753 Cruithne** (IFA: kru:'i:njə) is ’n Aten-asteroïde wat saam met die Aarde in ’n wentelbaan om die Son is. Dit wentel van die Aarde af gesien in ’n boonvormige baan wat eindelik ’n hoefyster vorm. Dit word soms verkeerdelik die Aarde se "tweede maan" genoem. Cruithne wentel egter nie om die Aarde nie en bevind hom soms aan die ander kant van die Son; dit is dus nie ’n maan nie. Hy is soms nader aan die Son as Mercurius en soms verder as Mars. Hy wentel sowat een keer per jaar om die Son, maar dit duur 770 jaar om ’n hoefystervormige beweging om die Aarde uit te voer.

Die asteroïde is op 10 Oktober 1986 deur Duncan Waldron ontdek op ’n fotografiese plaat deur die UK Schmidt-teleskoop in Australië.

Die naam *Cruithne* was die Oud-Ierse woord vir die Pikte, ’n konfederasie van vroeë stamme in Ierland.

Grootte en wentelbaan
---------------------

Dit lyk of Cruithne en die Aarde mekaar volg omdat hul wentelperiodes dieselfde is.
Van die Aarde af gesien lyk dit of Cruithne ’n boonvormige wentelbaan volg.
Hoewel nie geglo word Cruithne se wentelbaan is op die lang duur stabiel nie, toon navorsing dit is al lank met die Aarde se wentelbaan gesinchroniseer. Daar is geen gevaar dat dit binne die volgende miljoene jare met die Aarde sal bots nie, indien ooit. Die twee liggame se wentelvlakke verskil met 19,8°. 

Cruithne, met ’n skynbare magnitude van hoogstens 15,8 wanneer dit naby die Aarde is, is dowwer as Pluto.

Cruithne volg eintlik twee wentelbane om die Son, een effens kleiner en vinniger as die Aarde s’n en een effens groter en stadiger. Dit verander elke nou en dan van wentelbaan vanweë die Aarde se invloed. Wanneer dit in die kleiner, vinniger baan is en die Aarde van agter af inhaal, kry dit wentel-energie van die Aarde af en beweeg dit na die groter, stadiger wentelbaan. 

Dit raak dan al hoe meer agter by die Aarde en eindelik haal die Aarde dit weer van agter af in. Cruithne staan dan wentel-energie aan die Aarde af en beweeg weer na die kleiner, vinniger baan – en so begin ’n nuwe siklus. Die siklus het geen waarneembare invloed op die lengte van die jaar nie, want die Aarde se massa is meer as 20 miljard keer dié van Cruithne.

Soortgelyke kleinplanete
------------------------

Nog voorwerpe met soortgelyke wentelbane is sedertdien naby die Aarde ontdek, soos 54509 YORP, (85770) 1998 UP1, 2002 AA29 en 2009 BD. 2010 TK7 is die eerste en enigste Aarde-trojaan wat nog ontdek is.

Janus en Epimetheus, twee natuurlike satelliete van Saturnus, het ook sulke boonvormige wentelbane, wat eenvoudiger as Cruithne s’n is, maar op dieselfde beginsel werk.
Saint-Germain-des-Prés: Die toring van die klooster
**Saint-Germain-des-Prés** is 'n Paryse klooster wat in die 6de eeu aan die linkeroewer van die Seine gestig word. Die klooster ontwikkel tot een van die belangrikste heiligdomme van die Merowingiese Ryk en verwerf danksy vrome stigtings in die Frankiese tyd groot rykdom. Tydens die heerskappy van Karel die Grote en Lodewyk die Vrome oefen die owerstes van die klooster 'n groot invloed op die regering van die ryk uit.

Die diptigon van die klooster - 'n dokument waarin die ab Irminion tydens die 9de eeu die besit en inkomstes van die kloosters laat opteken - bly een van die belangrikste bronne vir die geskiedenis van die Karolingiese landbou en ekonomie. Tydens die 12de eeu word die klooster 'n sentrum van die destydse wetenskap en hoër onderwys en maak deel uit van die Paryse studentebuurt Quartier Latin.

Die graf van Descartes, in Saint-Germain-des-Prés
Die nedersetting Saint-Germain-des-Prés wat rondom die klooster ontstaan bly tot in die laat Middeleeue grondbesit van die abdy, alhoewel dit binne die stadsmuur van Parys lê.

Die huidige woonbuurt **Quartier de Saint-Germain-des-Prés** is vanaf die Eerste Wêreldoorlog een van die besigste ontmoetplekke van Parys. Veral die bekende intellektueles - soos Prévert, Gide, Breton, Apollinaire - gesels in die koffiekroeë van die buurt. In die sestigerjare kuier die leidende eksistensialiste, soos Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir, in die buurt. Hier begin ook die loopbaan van beroemde Franse sangers soos Juliette Gréco en Yves Montand. Saint-Germain-des-Prés is ook 'n gewilde adres vir boetieke wat elegante prêt-à-porter-mode verkoop, met die rue du Back, rue de Sèvres en rue de Grenelle as die vernaamste winkelstrate.
Die Pannoniese Laagvlakte word verder verdeel in die Klein Hongaarse Laagvlakte (aan die linkerkant van die kaart; simbole: A1, H1, SK), die sentrale Groot Hongaarse Laagvlakte (H2) met Batsjka/Banat (HR, SR, RO). Die afkortings verwys na Oostenryk (A), Hongarye (H), Slowakye (SK), Kroasië (HR), Serwië (SR) en Roemenië (RO)
Die **Pannoniese Laagvlakte** (ook **Pannoniese Bekken** of **Karpatebekken** genoem) is 'n uitgestrekte laagvlakte in suidelike Oos-Sentraal-Europa waardeur die middelloop van die Donau en die Theißrivier se benedeloop loop. Die bekken is grotendeels in Hongarye geleë, maar strek tot in die gebied van vyf ander lande. In geologiese opsig hoort ook die klein Weense Bekken in Oostenryk en die Karpateboog by die vlakte. Die laagvlakte, wat in die ooste deur die Karpate-bergreeks begrens word, vorm die mees westelike deel van die Eurasiese steppegordel. Die Pannoniese Laagvlakte word in die suide deur die Savarivier begrens.

Die laagvlakte se naam is afgelei van *Pannonia*, 'n antieke streek wat in 9 n.C. as provinsie by die Romeinse Ryk ingesluit is, en sy naamgewende volk, die Pannoniërs. Die antieke Pannonia was in die ooste van die huidige Hongarye geleë.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4044475-2
* LCCN: sh85097471
* NKC: ge311458
* VIAF: 235474277
* WorldCat Identities: viaf-235474277

 |
Carlo Portelli, *Die martelaarskap van Sint Romulus*, Olie op doek, c. 1560-1570
**Carlo Portelli** (sterf in 1574) was 'n Italiaanse skilder van die Renaissance tydperk wat hoofsaaklik in Florence aktief was. Hy staan ook bekend as *Porteolli* of *Carlo di Galeotto Partelli da Loro*.

Portelli is in Loro in die Valdarno gebore. Hy was 'n leerling van Ridolfo Ghirlandaio. Die kunstenaar Vasari het ook kennis geneem van sy vermoëns. Hy het verskeie altaarstukke vir die kerke van Florence geskilder, insluitende vir die kerk van Santa Maria Maggiore. 

Portelli het sy talente van sy moeder, 'n buitengewoon talentvolle maar relatief onbekende kunstenaar van die vroeë 15de eeu, geërf. Hy is op 15 Oktober 1574 in San Pancrazio begrawe.

Galery
------

* Madonna en Kind met Sint Johannes die Doper en Sint Anna*Madonna en Kind met Sint Johannes die Doper en Sint Anna*
* Maagd, Kind, die suigeling Johannes, en Sint Margaret, 1565-74, Princeton Universiteit Kunsmuseum*Maagd, Kind, die suigeling Johannes, en Sint Margaret*, 1565-74, Princeton Universiteit Kunsmuseum
* La Caridad, Prado Museum*La Caridad*, Prado Museum

Bronne
------

* Bryan, Michael (1889). Walter Armstrong & Robert Edmund Graves (red.). *Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical (Volume II L-Z)*. York St. #4, Covent Garden, Londen; Original from Fogg Library, Digitized May 18, 2007: George Bell and Sons. p. 311.AS1-onderhoud: plek (link)
**Panathinaikos FC** is 'n sportklub in die Griekse hoofstad Athene. Die klub is in 1908 gestig en hulle belangrikste sport is sokker en basketbal. Die sokkerspan speel sy tuiswedstryde in die Olimpiese Stadion van Athene (wat 70 000 toeskouers kan akkommodeer). *Panathinaikos* speel in die Griekse Super Liga en het die nasionale titel 20 keer gewen. Die klub het ook in 1971 die eindstryd van die Europese Beker gehaal, waar hulle vir Ajax geklop het. Die klub kry sterk mededinging met 'n ander klub uit *Athene*: Olympiacos Piraeus. Hierdie derby staan wêreldwyd bekend as een van die strafste derbies: die Derby van die ewige vyande.

Erelys
------

* **Kampioen Griekeland (20)**

1929/30, 1948/49, 1952/53, 1959/60, 1960/61, 1961/62, 1963/64, 1964/65, 1968/69, 1969/70, 1971/72, 1976/77, 1983/84, 1985/86, 1989/90, 1990/91, 1994/95, 1995/96, 2003/04, 2009/10
* **Griekse Beker (18)**

1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010
* **Griekse Supercup (3)**

1988, 1993, 1994
* **Champions League**

(naaswenner (1): 1971)
* **Balkan Cup**

1977

Basketbal
---------

* **Europese kampioenskap (Euroleague) (6)**

1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011
* **Intercontinental-kampioenskap (1)**

1996
* **Kampioen Griekeland (32)**

1946, 1947, 1950, 1951, 1954, 1961, 1962, 1967, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011
* **Griekse Beker (13)**

1979, 1982, 1983, 1986, 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012

Bekende sokkerspelers
---------------------

* Vlag van Frankryk Djibril Cissé
* Vlag van Mosambiek Simão Mate Junior
* Vlag van Suid-Afrika Nasief Morris
**Molokaʻi** (ˈmɒləkaɪ in Engels en ˈmoloˈkɐʔi in Hawais) is die vyfde grootste eiland in die Amerikaanse deelstaat Hawaii met 'n oppervlakte van 673,4 km². Dit is net sowat 50 kilometer oos van die hoofeiland Oʻahu geleë en van dié eiland deur die 40 km-breë Kaiwi-kanaal geskei. Honolulu se stadsligte is in die aand vanuit die westelike deel van Molokai sigbaar, terwyl die eilande Lānaʻi en Maui van enige punt langs die suidkus gesien kan word.

Molokai het veral danksy die plaaslike melaatse kolonie bekendheid verwerf. Toe melaatsheid – destyds nog 'n ongeneeslike siekte wat in Hawaii ook *maʻi* pake of "Sjinese siekte" genoem is – in 1830 op die Hawaii-eilande uitgebreek het, is siek bewoners na die melaatse kolonie Kalaupapa op die skiereiland Makanalua ("die geskenkte graf") gebring.

Dié kolonie was oor baie jare heen die woonplek van Vader Damien de Veuster, 'n Belgies-gebore Rooms-Katolieke pastoor, wat hier siekes versorg het. De Veuster, wat later self aan melaatsheid beswyk het, is deur die Vatikaan heilig verklaar en word tans as die beskermheilige van lyers van melaatsheid vereer.

Tans is daar geen pasiënte meer in die kolonie nie. Toe die beleid van geïsoleerde kolonies vir lyers van melaatsheid in 1969 laat vaar is, het 'n aantal voormalige pasiënte nogtans besluit om in die kolonie aan te bly.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Molokai***. |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4040012-8
* LCCN: sh85086620
* MusicBrainz: 070fda34-2ac3-4369-afab-eef322ba719f
* NARA: 10036950
* NDL: 01059238
* NKC: ge134372
* VIAF: 25144647635975543962
* WorldCat Identities: lccn-n2003148667

 |
Die **Panama-dokumente** (Engels: *Panama Papers*) is 'n groot aantal elektroniese onthullings oor die regsfirma *Mossack Fonseca* van Jürgen Mossack in Panama-stad. Die onthullings behels 'n verbysterende 2,6 teragrepe inligting wat teruggaan tot 1977, die jaar waarin die firma gestig is. In 1986 is die firma versmelt met 'n klein firma van Ramón Fonseca, 'n Panamese politikus.

Die onthullings is aan die begin van April 2016 bekendgemaak deur die *Süddeutsche Zeitung* en die *International Consortium of Investigative Journalists* en behels talle handelstransaksies met belastingsparadyse soos die Britse Maagde-eilande en die Seychelle.

Daar is ook aanduidings dat 33 mense of organisasies wat aan internasionale sanksies onderhewig was deur die firma gehelp is. Daaronder is firmas in Iran, Zimbabwe en Noord-Korea. Een daarvan was betrokke by Noord-Korea se kernprogramme. 'n Ander geval is dié van Rami Makhlouf, Bashar al-Assad, die Siriese president, se neef, wat 'n besit van $5 miljard het.

Ysland
------

Die eerste politieke slagoffer van die onthullings was die Yslandse eerste minister Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, wat op 5 April afgetree het.

Die Verenigde Koninkryk
-----------------------

Op 7 April 2016 gee eerste minister David Cameron toe dat hy 'n aandeel gehad het in 'n buitelandse besigheid wat sy wyle vader gestig het.

Suid-Afrika
-----------

'n Suid-Afrikaner wat genoem word, is Clive Khulubuse Zuma, wie se oom Jacob Zuma die land se voormalige president is. Khulubuse Zuma het Caprikat Limited verteenwoordig, 'n besigheid wat in 2010 by 'n olietransaksie in die Demokratiese Republiek van die Kongo betrokke was. Dieselfde jaar het Mossack Fonseca sy bande met Caprikat verbreek. Zuma het ontken dat hy onregmatig gehandel het en verklaar dat die transaksies "taamlik aantreklik" vir die DRK was.

Sien ook
--------

* Pandora-dokumente
Die **Kamiesbergsuikerbos** (*Protea namaquana*) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom net in die Kamiesberg voor. Die struik groei regop, word 2,0 m hoog en blom van Junie tot September.

Die plant vrek tydens veldbrande, maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op die hellings in granietagtige grond op hoogtes van 1 200 - 1 600 m.

Hierdie spesie is aanvanklik verwar met *Protea sulphurea*. In Engels staan dit as die *Kamiesberg sugarbush* bekend.

Galery
------

* 
* 
* 
*

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van proteaspesies

Bronne
------

* PlantZAfrica
* Biodiversityexplorer
* Protea Atlas
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18079546
* GBIF: 5637088
* iNaturalist: 592526
* IPNI: 939875-1
* IUCN: 131335262
* NCBI: 273563

 |
Pandora, geskilder deur John William Waterhouse (1896)
**Pandora** (Oudgrieks: Πανδώρα; haar naam kan sowel "draer van alle gawes" as "skenker van alle gawes" of "albegaafde" beteken) is in die Griekse mitologie die naam van die eerste vrou, wat Hefaistos uit water en aarde gevorm het. Zeus het haar aan die sterflinge gestuur as straf nadat Prometeus vuur van die gode gesteel het om die mense uit hul ongelukkige toestand te verlos.

Die mite
--------

Prometeus en sy broer Epimeteus het van Zeus die opdrag gekry om die mens te maak. Hulle het dan ook die man gemaak, maar omdat die man so ongelukkig is, steel Prometeus 'n brandende fakkel van Olimpus en skenk so aan die mens vuur. Vir Zeus is hierdie verraad so erg dat hy die mensdom swaar straf. Om Prometeus en Epimeteus nie te beledig nie, doen hy dit nie regstreeks nie. Hy beveel Hefaistos om uit klei 'n vrou te vorm met die naam Pandora. Daarna word al die goeie gawes deur die gode aan haar geskenk. Atena gee haar intelligensie, talent en maniere en klee haar in die mooiste, kleurryke klere. Afrodite gee haar die skoonheid van 'n godin. Die ander gode gee haar goud en steek blomme in haar hare. Die laaste god, Hermes, gee haar spraak en plant skaamtelose gedagtes en 'n bedrieglike aard in haar wese. So kry sy 'n eienskap wat geen enkele andere sterfling het nie: nuuskierigheid.

Zeus skenk haar aan Prometeus, maar hy weet 'n geskenk van die gode bly nie sonder gevolge nie en wys haar van die hand. Hy raai sy broer Epimeteus aan om dit ook te doen. Zeus laat Hermes haar daarna na Epimeteus bring. Ondanks Prometeus se waarskuwing neem hy haar as vrou. Zeus skenk die paar ook 'n kissie wat alle boosheid en lyding bevat. As die kissie geslote bly, kan dit niemand tref nie. Pandora kan egter nie haar nuuskierigheid bedwing nie en maak die kissie oop. So kom alle rampe, siektes en bekommernisse toe te voorskyn en versprei oor die aarde, en bring aan die mens se kommerlose bestaan 'n einde. 

Pandora wou nog gou die deksel toeklap, maar slegs die hoop het nog in die kissie agtergebly. Vandaar dat onder die hewigste rampe wat die mense op aarde teister, slegs nog die hoop oorbly. Volgens 'n ander, pessimistiese weergawe is die hoop egter die enigste ding wat die mens bly ontwyk. 'n Derde interpretasie impliseer dat die hoop self ook 'n vergiftigde geskenk was. Hoop op iets anders is immers om nie te aanvaar wat op die oomblik hier gebeur nie.

Pandora skenk aan haar eggenoot verskeie dogters: Profasis, die godin van verskonings, Metameleia, die godin van berou, en Pirra, wat later die eggenote van Deukalion sou word.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11967675b (data)
* GND: 118789430
* LCCN: nb2018018974
* SUDOC: 067696503
* VIAF: 69725644
* WorldCat Identities: viaf-69725644

 |