recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Marthinus Jacobus Martin** (1851-1904) was ‘n gesiene boer in die omgewing van Fouriesburg en die Volksraadslid vir Bethlehem. Martin en sy groep het in 1894 uit die Vrystaat na die suidooste van Zimbabwe getrek. Dit was die grootste groep Afrikaanssprekendes wat hulle daar gevestig het. Martin en sy groep het geen politieke redes of ‘n sug na rykdom gehad as motief vir hulle landverhuising. Dus anders as by die Groot Trek of die Dorslandtrek. By Martin-hulle het dit gegaan oor hul liefde vir die grond en die boerdery en hulle was vas oortuig dat Gazaland (vandag deel van Masjonaland) ‘n paradys is vir ‘n boer. Hul vestiging daar het die ondersteuning gehad van die British South Africa Company en Cecil John Rhodes, want die boere sou ‘n buffer vorm tussen die Engelse vestiging in die nuwe kolonie Rhodesië en die Portugese in Mosambiek. Rhodes het dus graag gratis plase aan die trekkers verskaf.

Op 19 April 1894 het ‘n veelrassige groep van 104 mense met 24 waens Fouriesburg verlaat. Ander families het langs die pad aangesluit of later gevolg. Uit Martin se dagboek blyk dat die trek uitstekend georganiseerd was. Op die trekpad het die boere met baie probleme te kampe gehad: mense en diere het dors gely, vloede, waens wat in die modder vassit, veesiektes, sterfgevalle weens malaria, sprinkane en ‘n kind het selfs weggeraak. Op die trekpad was hulle egter nooit in gevegte betrokke nie. Die roete het hulle verby Fort Victoria (Masvingo), Morgenster en die Saverivier gelei. By hul aankoms op hul plase onder die pieke van die Chimanimaniberge is hulle ontvang deur Thomas Moodie (Rhodesiese setlaar) en sy gesin by Melsetter (Chimanimani). 

Daarna het verdere peste hulle geteister, naamlik die groot reën van 1895, rooiwater onder die beeste en nog malaria. Martin en sy volgelinge was nogtans baie tevrede weens die ideale klimaat met sy goeie reënval en die mooi omgewing met die baie hout, uitstekende weiding en die vooruitsig op goeie oeste en slagvee. Die tropiese siektes en die afstand van die markte was ‘n probleem. Martin self sterf in September 1904, maar kleiner trekgeselskappe het gevolg en hulle by sy groep aangesluit. Gazaland het bekend geword vir die groot aantal Afrikaanssprekende boere rondom Chipinga en Melsetter.

Lees ook
--------

* Gazaland
* Martins-waterval
* Morgenster-sendingstasie

Bibliografie
------------

* Parry, Constance: The Martin trek to Gazaland. Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 16, no.4, Junie 1967.
'n Voorbeeld van 'n Ossia (2de maatstreep)
* Play original (lêerinligting) — speel in blaaier (beta)
	+ *Probleme om na lêer te luister? Sien die mediahulp.*

**Ossia** (Italiaans: [osˈsiːa]) is 'n musikale term vir 'n alternatiewe passasie wat gespeel kan word in pleks van die oorspronklike passasie. Die woord *ossia* kom van die Italiaans vir "alternatiewelik" en was oorspronklik gespel *o sia*, bedoelende "of is dit".

*Ossia*-passasies is baie algemeen in opera en solo-klavier werke. Hulle is gewoonlik 'n makliker weergawe van die voorkeurvorm van die passasie, maar in Mili Balakiref se *Islamey*, byvoorbeeld, het die urteks uitgawe ossia gedeeltes van beide tipes (eenvoudiger en moeiliker). Bel canto vokale musiek gebruik ook gereeld *ossia*, ook genoem *oppure* gedeeltes, om 'n meer versierde weergawe van die vokale lyn te illustreer.

Aan die ander kant dui 'n *ossia*-merk nie altyd op 'n verandering in moeilikheidsgraad nie; die klaviersolomusiek van Franz Liszt is tipies vol alternatiewe passasies, dikwels nie makliker of moeiliker as die res van die stuk nie. Dit weerspieël Liszt se begeerte om sy opsies oop te laat tydens 'n opvoering. Baie van sy *ossia* gedeeltes is kadense.

'n Ongewone gebruik van *ossia* word gevind in Alban Berg se Vioolconcerto, waar verskeie *ossia*-dele vir die solo-viool ingesluit is. Indien die solis kies om hierdie dele te speel, word daar van die konsertmeester vereis om 'n ander *ossia* te speel (wat deel is van die solo-vioollyn wat verlore gaan ten gunste van die solis se *ossia*).
Vrywilligers plant 'n boom op boomplantdag.
Groter bome het 'n lekker diep gat nodig.
Die boom is pas geplant. Genoeg kompos is bygewerk.
Moenie vergeet om jou boom nat te gooi nie.
**Boomplantdag** is 'n nieamptelike gedenkdag waarop mense bome plant. Dit word in baie lande gevier en skoolkinders neem dikwels deel. Alhoewel dit gewoonlik in die lente plaasvind, hang die presiese datum van die klimaat en plantseisoen van die plek waar dit waargeneem word af. Op die dag word bosbou en bome in die algemeen beklemtoon, terwyl die gevare van bosbrande uitgelig word. Dit is 'n gulde geleentheid om 'n nuwe boom te plant, een te borg of om voeding en kompos by bestaande bome by te werk.

Bome is van kardinale belang vir die mens se voortbestaan. Dit bekamp lugbesoedeling, vervaardig suurstof, help om koolstofdioksied uit die atmosfeer te verwyder. Dit voorkom ook erosie, verskaf skaduwee en help dat vog stadiger uit die grond verdamp. Die hout van bome word gebruik om papier, meubels, geboue en bote te maak.

Oorsprong
---------

Monument vir die eerste boomplantdag in 1805 in Spanje.
Die eerste gedokumenteerde boomplantfees is in 1594 in die Spaanse dorpie Mondoñedo gehou, waar die burgemeester dit georganiseer het. 'n Nederige merker van graniet roep die gebeurtenis in herinnering.

Die eerste moderne boomplantdag het egter eers in 1805 in die Spaanse dorp Villanueva de la Sierra plaasgevind. Dit was 'n inisiatief van 'n plaaslike priester, wat entoesiasties deur die bevolking ondersteun is.

Suid-Afrika
-----------

Nasionale Boomplantdag is van 1945 tot 2000 in Suid-Afrika gevier, waarna die regering dit na 'n Nasionale Boomplantweek, gewoonlik van 1-7 September (die eerste week van die lente), uitgebrei het. Twee bome word gekies, 'n algemene en 'n skaars soort, en uitgelig om openbare bewustheid van inheemse bome te verhoog. Verskeie "groen"-aktiwiteite word ook deur skole, besighede en ander organisasies van stapel gestuur.

Die meeste aktiwiteite word deur die Departement Waterwese en Bosbou gereël. Die organisasie *Kos en Bome vir Afrika* (*Food and Trees for Africa*) gebruik ook hierdie week om mense in arm gemeenskappe te leer om tuine wat kos kan voorsien te vestig en in stand te hou.

Bome wat al as boom van die jaar gekies is, is die treurbruidsbos (*Pavetta lanceolata*), doppruim (*Pappea capensis*), gewone wildepietersieliebos (*Heteromorpha arborescens*) en die Bosvaderlandswilg (*Combretum kraussii*).

Sien ook
--------

* Ontbossing
'n *Calcio fiorentino*-spel op die Piazza Santa Croce te Florence in 1688
Optogte voor 'n *Calcio fiorentino*-spel herinner aan Florence se roemryke verlede
'n Calcio fiorentino-wedstryd tussen Rooies (*Rossi* of *Santa Maria Novella*) en Bloues (*Azzurri* of *Santa Croce*)
***Calcio storico fiorentino*** ("Historiese Florentynse sokker", dikwels kort ***Calcio storico*** of ***Calcio fiorentino*** genoem) is 'n vroeë variant van sokker en rugby wat sy oorsprong in 16de eeuse Italië het. Hierdie spansport, wat vroeër in baie dele van die land gewild was, is volgens oorlewering vir die eerste keer op die Piazza Santa Croce ("Heiligkruisplein") in Florence gespeel - vandaar die Italiaanse naam *Calcio fiorentino*. Die spel se historiese wortels strek moontlik verder terug tot die antieke Romeinse Ryk waar 'n soortgelyke spel, *harpastum*, gewild was.

In Florence self het dit bekend gestaan as *giuoco del calcio fiorentino* ("Florentynse voetbalspel") of net *calcio* - die moderne Italiaanse term vir sokker of voetbal. Tans word Calcio fiorentino in historiese kostuums op 24 Junie, die feesdag van Sint Johannes die Doper (die beskermheilige van Florence).
'n Geboude boog.
In die boukuns word 'n **boog** baie gebruik omdat dit van nature 'n sterk konstruksie vorm. In die verlede was 'n boogkonstruksie dikwels die enigste manier om groot ruimtes te oorspan en vervolgens weer daaroor te bou. Sonder die uitvinding van die boog as draagkonstruksie sou baie van die enorme geboue uit die outyd soos die katedrale nie moontlik gewees het nie.

'n Alternatief vir 'n boog is die latei, 'n ingemesselde draagsteen of draagbalk. Sedert die uitvinding van gewapende en voorafgespanne beton word die boog deesdae nouliks gebruik.

Romeinse boë was gewoonlik sirkelvormig. In Europa word hierdie soort boë behalwe in kerke ook dikwels in brûe aangetref. In die Gotiese styl word daar dikwels van spitsboë gebruik gemaak.

* 
* ronde boog
* segmentboog
* 
* lansetboog
* spitsboog
* 
* driepasboog
* hoefysterboog
* korfboog
* elipsboog
* 
* akkoladeboog
* 
* tudorboog
* paraboolboog

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX525233
* BNF: cb11971025w (data)
* GND: 4146210-5
* LCCN: sh85006530
* LNB: 000158049
* NDL: 00560402

 |
Die **Boogstreep-ghieliemientjie** (*Barbus viviparus*) is 'n varswater vis wat voorkom in riviere aan die ooskus van Afrika vanaf die Ruvumarivier in Tanzanië suidwaarts tot by die Vungurivier in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Bowstripe barb*.

Voorkoms
--------

Die vis het 'n skraal lyf en het twee lang baarde om die mond. Die vis is deurskynend olyfbruin aan die bokant en silwer aan die kante en onderkant. Dit het 'n volledige of gebroke swart streep van net agter die kieue wat eindig in 'n swart kol op die basis van die stertvin. Daar is ook 'n swart kol op die basis van die anale vin. Die vis word tot 70 mm lank.

Habitat
-------

Die vis leef in poele en strome met plantegroei in of aan die kante van riviere en mere. Hulle vreet klein water insekte en ander klein organismes. Die vis broei in die somer en die wyfie lê haar eiers op onderwater wortels en plantegroei. Die vis bereik volwassenheid binne een jaar. Die vis oorleef in akwariums en visdammetjies.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
Boogskutter (Sagittarius)
Die astrologiese simbool van die Boogskutter
Die **Boogskutter** (Lat: *Sagittarius*) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 22 November en 21 Desember gebore is. Dit is die negende teken van die Diereriem.

Die Boogskutter is een van die drie vuurtekens en vier beweeglike tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken en is vergelykbaar met die Rot van die Sjinese Diereriem. Die tradisionele heerser van die Boogskutter is Jupiter.

Boogskutters kom volgens die astrologie goed oor die weg met lede van die ander vuurtekens, Ram en Leeu, asook met Waterdraers en Weegskale.

Agtergrond
----------

Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
Die **Paul Krugerbrug** (beter bekend as **Begin der Lijnbrug**) is ‘n brug oor die Vaalrivier op ‘n voorheen belangrike roete tussen Lydenburg en KwaZulu-Natal.

Die brug is by 26° 46′ 13″ suid en 29° 55′ 23″ oos. Dit is 10½ km noord van Amersfoort op die pad suidwaarts van Ermelo na Amersfoort en Volksrust en net oos van die N11-hoofroete.

Sytze Wierda, die staatsargitek van die ZAR, was meer ten gunste daarvan om brûe te bou van plaaslike klip as om moderne brûe van staal uit die buiteland in te voer. In 1898 was daar dus reeds 5 sulke klipbrûe in die land in gebruik.

Op 5 Junie 1896 het die Uitvoerende Raad van die ZAR aan Wierda opdrag gegee om hierdie brug te ontwerp en te laat oprig. Dit is in 1896-97 deur die bou-aannemer Johannes van Waart gebou uit sandsteen uit die Vaalrivier. Met die lengte van 124m was dit op daardie tydstip die langste klipboogbrug in die land. Dit bestaan uit 10 boë van 9,14 m elk en het ‘n breedte van 6,74 m.

Kommandant-generaal Piet Joubert en mev. Tobias Smuts het die brug op 12 April 1898 as die Paul Krugerbrug ingewy. Aangesien die brug naby die beginpunt van die destydse grenslyn tussen die ZAR en Swaziland geleë was, het dit in die volksmond die naam van die Begin der Lĳnbrug gekry.

Die brug is op 23 Desember 1955 tot monument verklaar.

Bibliografie
------------

* artefacts.co.za
Voor meiose (tydens die interfase) word die DNS van elke chromosoom gerepliseer en homoloë chromosome ruil genetiese inligting uit (chromosomale oorkruising). Daarna vind die eerste verdeling, meiose I, plaas. Die dogterselle verdeel weer in meiose II om haploïede gamete te vorm. Manlike en vroulike gamete versmelt tydens bevrugting en vorm ’n diploïede sel met ’n volle stel chromosome.
**Meiose** of **reduksiedeling** is ’n gespesialiseerde manier van selverdeling wat die getal chromosome halveer. Dié proses vind plaas in alle geslagtelik voortplantende eukariote (beide een- en meersellig), insluitend diere, plante en swamme.

Werking
-------

In meiose word DNS-replisering gevolg deur twee rondes selverdeling om vier dogterselle te vorm met die helfte van die getal chromosome as die oorspronklike ouersel. Die twee meiotiese verdelings staan bekend as **meiose I** en **meiose II**. Voordat meiose begin, tydens die interfase van die selsiklus, word die DNS van elke chromosoom gerepliseer sodat dit bestaan uit twee identiese suster-chromatiede wat by die sentromeer geheg is.

In meiose I paar homoloë chromosome met mekaar af en kan hulle genetiese materiaal uitruil in ’n proses bekend as chromosomale oorkruising. Die homoloë chromosome skei dan en vorm twee aparte dogterselle, met elk die helfte van die chromosome van die ouersel. Aan die einde van meiose I bly suster-chromatiede aan mekaar geheg en kan hulle van mekaar verskil as oorkruising plaasgevind het. Tydens meiose II verdeel die selle wat tydens meiose I gevorm het weer. Suster-chromatiede skei van mekaar en verdeel in altesaam vier dogterselle. Hierdie selle kan groei om gamete, spore, stuifmeel en ander voortplantingselle te vorm.

Omdat die getal chromosome tydens meiose gehalveer word, laat dit gamete toe om te versmelt (met bevrugting) om sigote te vorm wat ’n mengsel van die moeder en die vader se chromosome bevat. Meiose en bevrugting maak dus geslagtelike voortplanting moontlik met opeenvolgende generasies wat dieselfde getal chromosome behou.

Voorbeeld: ’n Tipiese diploïede menslike sel bevat 23 pare chromosome (altesaam 46 of 2*n*: die helfte kom van die moeder en die ander helfte van die vader). Meiose skep haploïede gamete wat elk die helfte van dié getal chromosome bevat, dus 23 (*n*). Wanneer twee gamete (’n eier- en ’n spermsel) versmelt, is die sigoot wat ontstaan weer eens diploïed (2*n*), met die moeder en vader wat elk 23 chromosome verskaf het.

Verskille by diere en plante
----------------------------

By diere vind meiose in die geslagskliere plaas – by die vroulike dier in die eierstokke (waar een groot eiersel eindelik gevorm word) en by die manlike dier in die testes, waar spermselle gevorm word.

By die meeste plante vind ’n generasiewisseling plaas. ’n Haploïede (*n*) generasie wissel af met ’n diploïede (2*n*) generasie. Tydens meiose word ongeslagtelike haploïede spore gevorm. Die spore ontwikkel in gametofiete (*n*), wat gamete voortbring. By die vereniging van ’n manlike en ’n vroulike gameet vorm ’n sigoot, waaruit ’n sporofiet (2*n*) ontwikkel, en so word die siklus voltooi.
Titelblad van die wals
Johann Strauss II
Die **Blou Donau** (Duits: *An der schönen blauen Donau*) is die titel van 'n Weense wals wat deur Johann Strauss jr. gekomponeer is.

In 1866 kry Strauss opdrag om 'n werk vir die Wiener Männergesangverein (Weense Mannesangvereniging) te skryf. So ontstaan *Op die skone Blou Donou*. Hy skryf die wals in sy destydse woonhuis te Praterstraat 54 in Wene, wat deesdae die Johann Strauss Museum huisves. By die première op 13 Februarie 1867 vind hierdie koorwals egter weinig byval. Toe die komponis in Mei van dieselfde jaar die werk tydens die Wêreldtentoonstelling in Parys dirigeer, is dit triomfantlik ontvang, en het dit so deur die wêreld begin versprei. Dit is bekend dat Johannes Brahms 'n enorme bewondering vir hierdie wals gehad het. Op sy konserte het hy dikwels 'n sensasionele piano-vertolking daarvan gelewer.

Die stuk begin met 'n stadige inleiding in die dominante sleutel van A majeur. Hierdie inleiding word gevolg deur vyf klein walse van twee afdelings elk. Melodieë met groot spronge word binne 'n nou band met lineêre melodieë gekontrasteer. Die koda (slot) raak aan die verskillende melodieë en sluit dan lewendige af.

In die tweede helfte van die negentiende eeu het die werk tot die mees gespeelde stuk in Oostenryk gegroei en het dit sedertdien 'n soort nasionale volkslied geword. Die Wiener Philharmoniker sluit tradisioneel hul nuwejaarskonsert met hierdie wals en die Radetzkymars af.

Sien ook
--------

* Donau, tweede langste rivier in Europa en die inspirasie vir hierdie wals.
**Bloomsbury** is 'n buurt in die Londense administratiewe distrik *Borough of Camden* wat in die 17de en 18de eeu deur die Russell-familie (met die hertog van Bedford as sy bekendste lid) tot 'n gesogte woongebied ontwikkel is.

17 Bloomsbury Square, 'n 18de eeuse gebou wat aan die argitek John Nash toegeskryf word en historiese hoofkantor van die *Royal Pharmaceutical Society of Great Britain*, huisves tans die *German Historical Institute London (GHIL)* wat deel uitmaak van die Max Weber-stigting
Bloomsbury, wat tussen Euston Road en Holborn in westelike Sentraal-Londen geleë is, staan veral bekend vir sy tuinpleine of *garden squares*, sy verbintenisse met die Engelse literatuur (waaronder die befaamde Bloomsbury-groep, 'n invloedryke kring van skrywers, intellektueles, filosowe en kunstenaars) en die verskeidenheid kulturele, opvoedkundige en geneeskundige instellings wat hier gesetel is. Alhoewel Bloomsbury nie die eerste Londense buurt was waar 'n formele plein aangelê is nie, was Bloomsbury-plein (*Bloomsbury Square*), wat in 1660 deur Thomas Wriothesley, 4de graaf van Southampton as *Southampton Square* aangelê is, nogtans die eerste plein of *square* waarna as sulks verwys is.

Naas sy Georgiaanse boukuns en tuinkultuur roep Bloomsbury as die setel van die befaamde Britse Museum en die Universiteit van Londen se Bloomsbury-kampus met altesaam 180 geboue by Londenaars ook die konnotasie van 'n sentrum van geleerdheid op.
Dallara se logoDallara se logo
Die Dallara-ontwerpte Hispania F110-onderstel word deur Bruno Senna bestuur voor die 2010 Maleisiese Grand Prix.
**Dallara** is 'n Italiaanse renmotorvervaardiger, gestig deur sy huidige president, Gian Paolo Dallara. Nadat hy vir Ferrari, Maserati, Lamborghini en De Tomaso gewerk het, het hy in 1972 "Dallara Automobili" in sy geboortedorp Varano de' Melegari (Parma), Italië, gestig.

Dallara is ook die enigste vervaardiger van renmotors vir die IndyCar-reeks, Indy Lights, Formule 2, Formule 3 en Super Formule-kampioenskappe. Dallara vervaardig ook renmotors vir uithourenne soos die 24-uur van Le Mans en die 24-uur van Daytona.

Dit was ook betrokke by die ontwikkeling en vervaardiging van beide Formule E-motors en Haas F1-span-motors.

Formule Een
-----------

 ’n Dallara 191 Formule Een-motor uit die 1991 seisoen.
In 1988 het die maatskappy 'n Formule Een-vervaardiger geword, nadat hy deur BMS Scuderia Italia gehuur is om hul onderstel te bou. Die verhouding tussen die Italiaanse bouer en Beppe Lucchini se renuitrusting het tot 1992 voortgeduur, met hul beste uitslag twee derde plekke: een by die 1989 Kanadese Grand Prix met Andrea de Cesaris; die ander by die 1991 San Marino Grand Prix, danksy JJ Lehto. Die vervaardigerskampioenskap-uitslae was: geen klassifikasie in 1988, 8ste in 1989 (met 8 punte), 15de (met geen punte) in 1990, 8ste in 1991 (met 5 punte) en 10de in 1992 (met 2 punte) deur Pierluigi Martini.

Dallara het in 1999 vir 'n kort ruk na F1 teruggekeer en die toetsonderstel gebou vir Honda se beplande maar afgelaste terugkeer na die reeks.

Gedurende 2004 het Dallara die voormalige Jordan-, Stewart- en Jaguar Racing-ontwerper Gary Anderson gewerf, wat gelei het tot bespiegeling dat die Italiaanse maatskappy aan 'n ander F1-projek gewerk het. Laat in 2004 het die ontluikende Midland- span aangekondig dat Dallara hul Formule Een-onderstel gaan ontwerp en bou wat vir die 2006-seisoen ingeskryf sou word. Ná Midland se aankoop van die Jordan-span vir vroeë toetrede tot F1 in 2005, het Dallara steeds tegnies met die span saamgewerk. Die verhouding het egter skipbreuk gely toe Midland sy hulpbronne gefokus het op die ontwikkeling van die bestaande Jordan-infrastruktuur, en 'n nuwe Dallara F1-onderstel het nooit verskyn nie.

Op 15 April 2014 het Gene Haas bevestig sy nuwe Formule Een-span, Haas F1-span, het samesprekings aangegaan om 'n vennootskap met Dallara in 2015 te vorm vir die bou van hul eerste motor. Op 21 Februarie 2016 is die Haas VF-16 amptelik onthul. Hierdie reëling het voortgeduur met Dallara wat al die Haas-motors tot en met die 2023-seisoen ontwerp het.
Die **Olivaint Genootschap van België** (Afrikaans: *Olivaint Genootskap van België*) is 'n Belgiese pluralistiese en onafhanklike studentevereniging gestig in 1954. Die doel is hoofsaaklik die vorm van persone wat later professionele verantwoordelikhede sal dra. As voertaal word sowel Nederlands as Frans gebruik. Elke student wat 2 jaar universiteit gevolg het (baccalaureus-grade of meester-grade) en akkoord gaan met die beginsels van die genootskap kan lid word. Die aantal lede is jaarliks beperk tot 50. Kandidate moet hul curriculum vitae met 'n skriftelike motivering indiening en moet daarna 'n keurings onderhoud ondergaan deur die bestuurslede van die Konferensie. Gedurende die akademiese jaar word daar 10 vergaderings op Saterdagnamiddag gehou in Brussel. Tydens hierdie tematiese vergaderings kry die studente mondelinge spreekbeurte. Na die spreekbeurte praat 'n prominente figuur uit politieke, ekonomiese, kulturele of die sosiale wêreld waarna die studente in debat tree. Daarbenewens organiseer die genootskap ook 'n jaarlikse wedstryd van welsprekendheid. Die akademiejaar word afgesluit met 'n buitelandse studiereis.

Noemenswaardige alumni
----------------------

Die Olivaint Genootschap beskik oor 'n netwerk van meer as 1100 alumni. Die vereniging het gedien as 'n opleiding van verskeie Belgiese politici, diplomate, wetenskaplikes en sakelui. Enkele van die noemenswaardige alumni wat die instansie opgelewer het:

* Jean-Luc Dehaene, van 1992 tot 1999 eerste minister van België
* Jacques van Ypersele de Strihou, privaat sekretaris van koning Albert II van België
* Bernard Lietaer, skrywer van die boek "The Future of Money: Beyond Greed and Scarcity"
* François-Xavier de Donnea, 'n Belgiese politikus van die liberale politieke party en gewys burgemeester van Brussel

Bronnelys
---------

1. ↑  (nl) Belgisch Staatsblad,  benoemingen ontslagen statuten, *Belgisch Staatsblad*, besoek op 30 Desember 2013.
2. ↑  (nl) Ieperling naar Harvard, *Krant van West-Vlaanderen*, besoek op 7 Junie 2014.
3. ↑  (nl) Dossier China, De Tijd (Belgiese koerant), besoek op 27 Mei 2014
4. ↑  (en)  Jean-Luc Dehaene obituary: Politician who fought hard to keep Belgium together and went on to lead Uefa’s Financial Fair Play initiative (in Engels), The Independent. besoek op 27 Mei 2014
**Ezrom Legae** (1938–1999) was 'n Suid-Afrikaanse beeldhouer en tekenaar. Hy is in 1938 in Vrededorp, Johannesburg, gebore. Hy het sy skoolopleiding eers aan die St. Cyprian-skool en daarna aan die Madibane-hoërskool ontvang, maar sy kunsopleiding aan later die Polly Street Kunssentrum onder die leiding van Cecil Skotnes, en sy assistent, Sydney Kumalo.

Legae het as kind reeds talent in die kunste getoon en op skool was hy 'n geesdriftige tekenaar. Ná sy skoolopleiding het hy verskeie betrekkings beklee wat nie met die kuns verband gehou het nie. In dié stadium het sy ouer broer, Abner, egter by Skotnes kunsles geneem en Ezrom het hom by sy broer aangesluit. Tot in 1964, toe Legae Kumalo opgevolg het, het hy hoofsaaklik waterverfskilderye en sketse gemaak. Met die aanmoediging en tegniese bystand van Skotnes het Legae gou die medium van die beeldhoukuns bemeester.

Legae is in 1965 aan Egon Guenther voorgestel, wat onderneem het om as Legae se handelaar op te tree. Dit het Legae aangespoor om sy tegniek verder te ontwikkel en meer werke te maak. Tot in dié stadium het Legae se werk nog baie invloed van sowel Skotnes as Kumalo getoon. In 1970 het hy egter 'n studiereis na die VSA en dele van Europa onderneem. Dit het 'n groot uitwerking op sy werk gehad, en hy het finaal weggebreek van die Polly Street-idioom. Sy werk het meer individualisties en abstrak geword en hy het die kuns bemeester om sy tradisionele agtergrond deur middel van Westerse mediums en tegnieke weer te gee*.*

Die verwantskap tussen Ezrom Legae se teken- en beeldhouwerk is baie duidelik: Al sy figure, sowel in sy beeldhouwerk as in sy tekenwerk, word in abstrakte, geometriese vorms geplaas. Hy teken hoofsaaklik met houtskool en potlood. Die mens is sy gunsteling tema en hoewel die meeste van sy onderwerpe die mens in sy sosiale omstandighede uitbeeld, is Ezrom Legae nie 'n sosiale kommentator soos baie ander hedendaagse township-kunstenaars nie, maar hy beeld die universele lief en leed – en soms humor – van die mens se bestaan uit.

Ezrom Legae het sy eie ateljee in Soweto gehad waar hy tot sy dood in 1999 saam met sy familie gewoon het. Hy het al talle eenmanuitstallings aangebied en het verskeie toekennings vir sy kuns ontvang.

Bronnelys
---------

* *Wêreldspektrum*, Vol. 17, 19, ISBN 0 908409 58 3

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 45147121746626392205
* WorldCat Identities: lccn-n2019016029

 |
Trini Lopez in 1963
**Trini Lopez** (gebore **Trinidad López III**, Dallas (Texas), 15 Mei 1937 - Palm Springs (Kalifornië), 11 Augustus 2020) was 'n Amerikaanse sanger van Mexikaanse afkoms. 

Hy het in 1963 groot sukses gehad met die liedjie *If I had a hamer*. Dit het die topposisie in die treffersparade in vyf-en-twintig lande bereik. Die liedjie was op sy debuutalbum *Trini Lopez Live by PJ's*, wat vrygestel word deur Reprise Records, Frank Sinatra se platemaatskappy. *La Bamba* van dieselfde langspeler het ook 'n treffer geword. Lopez se latere treffers sluit in *This land is your land, Kansas City* en *Adalita*.

Lopez het ook met minder sukses as akteur gewerk. Sy eerste film was *Marriage On The Rocks* (1965), waarin hy saam met Sinatra en Dean Martin opgetree het. Die bekendste film waarin hy gespeel het, was *The Dirty Dozen* (1967).

Trini Lopez het tot op 'n hoë ouderdom opgetree. In 2005 neem hy deel aan 'n voordeelkonsert vir die slagoffers van die Tsunami van die Indiese Oseaan. In die somer van 2013 tree hy op in die konsertreeks van André Rieu in die Vrijthof in Maastricht.

Lopez is op 83-jarige ouderdom aan EARS-KoV-2-infeksie oorlede.
’n Fabia R5 in die kleure van Škoda se fabriekspan wat by die 2018 Parys-motorskou uitgestal is.
Die **Škoda Fabia R5** is 'n tydrenmotor wat sedert 2015 deur Škoda Motorsport gebou is. Dit is gebaseer op die Škoda Fabia-padmotor en is volgens R5-regulasies gebou. Dit het sy kompetisiedebuut in 2015 gemaak as 'n opvolger van die Škoda Fabia S2000. Die motor was baie suksesvol in die Wêreldtydrenkampioenskap-2-klas en het tussen 2015 en 2018 vyf-en-dertig byeenkomste gewen. Esapekka Lappi het die 2016 Wêreldtydrenkampioenskap-2 jaerstitel met vier oorwinnings gewen, Pontus Tidemand het die 2017-kampioenskap gewen en Jan Kopecký het die 2018-kampioenskap gewen. 

Škoda Motorsport het die FIA Wêreldtydrenkampioenskap-2 vir spanne in 2015, 2016 en 2017 gewen. Vanaf 2019 het Škoda Motorsport die Fabia R5 in die professionele klas van die Wêreldtydrenkampioenskap-2 ingeskryf. ’n Verbeterde weergawe van die Fabia R5 bekend as die **Škoda Fabia R5 Evo** is gedurende die 2019-seisoen bekendgestel. Die motor is oorspronklik met die R5-groepnomenklatuur bekendgestel, maar vroeg in 2020 het Škoda Motorsport die opdatering van hul motorname volgens die nuwe FIA-piramide aangekondig, wat die opvolger, die Fabia R5 evo hernoem het as die Fabia Rally2 evo.
İstiklal Caddesi in die Beyoğlu-distrik van Istanboel.
**İstiklal Caddesi** of **Onafhanklikheidslaan** is een van die bekendste lane in Istanboel, Turkye, en word oor ’n naweek maklik deur drie miljoen mense per dag besoek. Dit is in die historiese Beyoğlu-distrik geleë en is ’n elegante voetgangerslaan van sowat 3 km lank met uitgelese boetieks, musiek- en boekwinkels, kunsgalerye, bioskope, kroeë, nagklubs, biblioteke, bakkerye en restaurante. Dit begin by die Middeleeuse buurt naby die Galata-toring en eindig by Taksim-plein.

In die historiese Karaköy-distrik kan ’n mens die wêreld se tweede oudste ondergrondse trein, bekend as die Tünel (die Tonnel), sien. Dit het in 1875 begin loop.

Weerskante van die kosmopolitiese laan is belangrike geboue geleë soos skole, kerke, moskees en die konsulate (voor 1923 ambassades) van verskeie lande soos Frankryk, Griekeland, Rusland, Spanje, Swede, Nederland en Brittanje.

Tydens die tyd van die Ottomaanse Ryk is die laan **Cadde-i Kebir** (Groot Laan) genoem en was dit ’n gewilde ontmoetingsplek vir Ottomaanse intellektuele en Europeërs, wat dit **Grande Rue de Péra** genoem het.
Die landgoed en herehuis **Timour Hall** in Plumstead (Kaapstad) word deur die internasionale polisievereniging as 'n gastehuis gebruik.

Hierdie kleinhoewe aan die Dieprivier is in 1784 aan Johan George Lochner van Mannheim (Duitsland) toegeken. Hy is die stamvader van die Lochner-familie in Suid-Afrika. In 1878 was Aletta Jacoba Smith, 'n kleindogter van William Duckitt, die eienaar en sy het die huidige naam aan die eiendom gegee. 'n Groot deel van die grond aan weerskante van die oorspronklike oprylaan in die rigting van die hoofweg en langs die huidige Timour Hall-weg het stadsuitbreiding ten prooi geval. Die huis is in die Victoriaanse styl met 'n Kaaps-Hollandse gewel. Voor is 'n groot stoep en agter verskeie buitegeboue. Weens die besondere argitektuur is hierdie eiendom van die Wes-Kaapse regering tot gedenkwaardigheid verklaar.

Bibliografie
------------

* Fransen, Hans: A guide to the old buildings of the Cape – a survey of extant architecture from before c1910 in the area of Cape Town, Calvinia, Colesberg and Uitenhage. Kaapstad: Jonathan Ball, 2004. ISBN 1-86842-191-0
Vier premiersvroue by die 20-jarige feeskongres van die Nasionale Party in Parow: Betsie Verwoerd, Susan Strijdom, Tini Vorster en Maria Malan.
**Tini Vorster** (née Malan; soms gespel **Tienie Vorster**; 21 Augustus 1917 - 14 September 2000) was die eggenote van voormalige staatspresident John Vorster en was gevolglik van 10 Oktober 1978 tot 4 Junie 1979 die eerste dame van Suid-Afrika.

Martini Steyn Malan is op Worcester gebore en trou in 1941 met die latere pres. John Vorster. Drie kinders is uit die huwelik gebore, 'n dogter Elsa, en twee seuns, Willem en Pieter. Pieter is op die ouderdom van 31 aan waterpokkies oorlede.

Mev. Vorster was Suid-Afrika se eerste geregistreerde vroulike maatskaplike werker. In 1978 ontvang sy 'n eredoktorsgraad van die Potchefstroomse Universiteit vir haar maatskaplike diens en geskiedenisnavorsing oor die presidentslandgoed Groote Schuur.

In 1990 ontvang sy die D.F. Malanmedalje van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap, Kuns en Kultuur vir werk van die hoogste gehalte ter bevordering van die Afrikaanse kultuur. 'n Britse koerant het by geleentheid geskryf dat, as sy in 'n later geslag gebore was, sy self die eerste minister sou kon wees.

Sy was ook 'n ereburger van Kareedouw, waar die egpaar ná hulle aftrede gewoon het. In 1987 het oudpres. P.W. Botha die Orde vir Voortreflike Diens aan haar toegeken. 

Sy is op 14 September 2000 na 'n siekbed van 6 maande in 'n aftreeoord in die Strand oorlede. Sy was 83 jaar oud en is deur haar seun Willem, dogter Elsa, 10 kleinkinders en 5 agterkleinkinders oorleef.

Die Afrikaans-medium Laerskool Tini Vorster in Nigel is na haar vernoem en die Zanele Mbeki-tehuis by Dunnottar het vantevore haar naam gedra (as die Tienie Vorster-tehuis).
***Al-‘Kasas*** (Arabies: القصص, "**Die Vertelling**") is die 28ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 88 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar.

Dié soera begin met die allegoriese letters (*muqattaʿat*) Tô, Sien, Miem. Die naam van die hoofstuk kom uit vers 25, waarin 'n verhaal (al-‘kasas) genoem word. Die Arabiese woord beteken om gebeure in die regte volgorde te vertel. Die woord is dus geskik vir dié soera, want die gedetailleerde verhaal van die profeet Moses word daarin weergegee. 

Dit sluit ook die verhaal van Korah in. Daarin word verduidelik Korah was trots omdat hy gedink het sy groot rykdom is deur sy eie kennis verdien en dat hy so God se genade misken het. God het hom en sy rykdom later vernietig.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Vorige soera:**An-Naml** | **Die Koran** | Volgende soera:**Al-Ankabut** |
| Soera Al-'Kasas |
| 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 111854207X
* LCCN: n93067716
* SUDOC: 241144027
* TDVİA: kasas-suresi
* VIAF: 175731412
* WorldCat Identities (via VIAF): 175731412

 |
**Willem Eduard Bok** (Den Burg, Texel, Nederland, 28 Junie 1846 – Johannesburg, Transvaal, 1 November 1904) was 'n Nederlands-Suid-Afrikaanse staatsman wat van 1880 tot 1889 die eerste Staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek was. Hy was 'n vriend en vertroueling van president Paul Kruger van die ZAR. Die stad Boksburg is na hom vernoem.

Biografie
---------

Hy is in 1846 in Holland gebore en vertrek in 1864 op die ouderdom van 20 na Engeland om in die tale te gaan studeer. Ná 'n kort loopbaan as handelaar kom hy op die ouderdom van 30 in die Zuid-Afrikaansche Republiek aan. Op aanbeveling van president Thomas François Burgers vestig hy hom in Pretoria in 1876, waar hy bevriend geraak het met die latere president Paul Kruger. Hy vergesel Kruger en die res van die Onafhanklikheidsafvaardiging na Londen nadat Groot-Brittanje die land annekseer. 

Later word hy sekretaris van die Nasionale Komitee en sluit hom aan by die redaksie van *Die Volkstem*. Ná die Slag van Majuba was hy staatsekretaris van 1884 tot 1888. Hy was ook klerk van die Volksraad en regeringskommissaris van die toe pas ontdekte Witwatersrandse goudveld. In 1889 word hy as staatsekretaris vervang deur die Nederlandse staatsadvokaat Willem Johannes Leyds en Bok word die notulehouer van die Uitvoerende Raad. Van 1892 tot met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog, dien hy as regeringskommissaris in die Johannesburgse gesondheidskomitee 

Sy neef Edward Bok was redakteur van die *Ladies' Home Journal* in die VSA. 

Willem Bok is in 1904 in Johannesburg oorlede.

Bronne
------

* Rosenthal, Eric, "Encyclopaedia of Southern Africa", Juta and Company Limited, Kaapstad, 1978.
* Swart, M.J. e.a. (red.): *Afrikaanse Kultuuralmanak*. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge, 1980, bl.190. ISBN 0-620-04543-4
**Butilin** (ook Bucelin, of Buclin, of Bucçlin, of Bucilin, lat. *Butilinus* of Bucilinus, of *Buccelenus*; \* ?; † 554) was, volgens die aantekeninge van die Biskop Marius van Avenches van 536 tot 554 in die opdrag van die Merowingiese heerskappy Alamannieser *dux* (baie vry vertaal: hertog) in die bisdom van Avenches. Hy was die broer van Leuthari I. Sy opvolger as *dux* was Magnachar.

Butilin en Leuthari word beskou as die eerste *duces* van die Alamanni, wat hul gesag van die Frankiese koning Theudebald bekom het, maar polities in sy afhanklikheid gestaan het. Die twee broers was, volgens die historikus Agathias van Alamanniese oorsprong.

Volgens Adathias het die in die oorlog van die Gote verslane Oosgote wat hulle nog noord van die Porivier kon hou gesandtes aan die Frankiese koning Theudebald gestuur om 'n bondgenootskap met hom te smee teen die Oos-Romeinse leër onder Narses. Ofskoon Theudebald geweier het, het die broers Butilin en Leuthari die bondgenootskap bygetree. Dit kan aanvaar word dat Theudebald hierdie besluit goedgekeur het, want op hierdie manier het hy waarskynlik gehoop om invloed op Italië te wen, sonder om persoonlik en openlik Justinianus I te moes teenstaan.

Volgens Agathias kon Butilin en Leuthari 'n leër van 75,000 Alamanni en Franke optel (wat sekerlik oordrewe is), wat in die lente van 553 in Italië ingeval het, vir eers Parma kon verower. 'n poging om hulle daar te verdryf was onsuksesvol. Die oorblywende die Gote het hulle stede se poorte vir die Frankiese-alamanniese leer geopen. Daarna het 'n strooptog wat die leer tot aan die  Straat van Messina gebring het. In die somer van 554 het die broers van mekaar afskeid geneem en Leuthari het met 'n deel van die leer na die Noorde getrek, om na bewering sy buit in veiligheid te bring. Nadat Leuthari met sy deel van die leër reeds die Porivier oorgesteek het, is hy en sy leër deur'n plaag getref. Ook Butilin se deel van die leer is as gevolg van siektes uitgedun en verswak. Tog het Butilin die beslissende veldslag met Narses gesoek. Van die lot van sy broer, het hy geweet het nie. In herfs van 554 het hy geëindig met die verpletterende nederlaag van sy oorblywende leer in die Veldslag van die Casilinus by Capua.

Moontlik het die Bisantynse Digter en historikus Agathias, in retrospek, probeer om die mislukking aan die twee broers aan te dig, om die Frankiese koning in 'n beter lig te stel. Hulle is deur die Gote meegesleur om aan hierdie veldtog deel te neem, selfs al het hul koning Theudebald dit nie goedgekeur nie. Ander bronne praat egter van 'n Frankiese veldtog.

Bronne
------

* Agathias (530/32–582) – Historiae
* Biskop Marius van Avenches (530-594)
* Paulus Diaconus

Literatuur
----------

* Dieter Geuenich: *'n geskiedenis van die Alemanne*. Kohlhammer, Stuttgart 2004, ISBN 3-17-018227-7 / ISBN 3-17-012095-6
* Werner Lütkenhaus: *Leuthari*. In:*ware ensiklopedie van die Germaanse oudheid kliënt*(RGA). 2.Uitgawe.Vol. 18, Walter de Gruyter, Berlyn/New York 2001,ISBN 3110169509, p. 303-304. (aanlyn)
Benz-Omnibus, 1896
'n Alexander Dennis Enviro400-dubbeldekkerbus in Londen
'n Volvo B10M in Japan.
'n Scania OmniCity-bus in Stockholm, Swede.
New Flyer C40LF
*Hierdie artikel handel oor die voertuig. Vir die rekenaarbegrip, sien rekenaarbus.*
'n **Bus** is 'n voertuig wat geskik is vir die vervoer van menige passasiers. Sommige busse kan tot 300 passasiers op 'n keer vervoer. Busse word vir allerlei toepassings gebruik, soos geskeduleerde publieke busvervoer, vervoer na skole, privaathuur, toerisme, en ander privaatbedrywe vir 'n wye verskeidenheid doeleindes. In Suid-Afrika val 'n bus in die kategorie "swaarvoertuie" indien dit ontwerp is om meer as 16 persone gemaklik te vervoer.

Busse wat deur perde getrek is, is gebruik vanaf die 1820's, gevolg deur stoombusse in die 1830's, en toe elektriese busse in 1882. Die eerste busse met binnebrandenjins, of motorbusse, is in 1895 in Europa in gebruik geneem.

Youngman JNP6250G
-----------------

Die grootse bus ter wêreld is die Youngman JNP6250G. Die bus is 25 meter lank en kan 300 passasiers vervoer.
Die ***National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty***, algemeen bekend as ***National Trust***, is 'n Britse bewaringsorganisasie sonder winsbejag wat op 12 Januarie 1895 gestig is. Die organisasie is deur wette soos die *National Trust Act* van 1907 deur die staat as statutêre liggaam erken en in Engeland, Wallis en Noord-Ierland werksaam. Skotland het sy eie onafhanklike *National Trust for Scotland* wat in 1931 gestig is.

Die *National Trust* se werksaamhede het oorspronklik op Engelse herehuise gefokus wat steeds die grootste aandeel van sy besittings verteenwoordig, maar die organisasie beskerm daarnaas ook historiese landskappe soos in die Engelse Meredistrik (*Lake District*), historiese stedelike eiendomme en natuurreservate. As grootste grondbesitter in Engeland, Wallis en Noord-Ierland bestuur die Trust 'n groot verskeidenheid historiese monumente, waaronder geboue en tuine, nywerheidsmonumente asook historiese plekke wat 'n belangrike rol in die sosiale geskiedenis gespeel het. 

Die publiek het vrye toegang tot die meeste eiendomme en natuurreservate wat deur die *Trust* bestuur word. Volgens sy ledetal is dit die grootste vereniging in die Verenigde Koninkryk, asook een van die grootste welsysnsorganisasies in die land ten opsigte van sy bates en inkomste.
Regte klimming (blou) en deklinasie (groen) soos gesien van buite die hemelbol.
In sterrekunde is **deklinasie** (simbool ***δ***) een van die twee rigtingkoördinate van 'n punt aan die hemelbol volgens die stelsel waarmee hemelliggame se posisie bepaal word. Die ander koördinaat is regte klimming.

Deklinasie in sterrekunde kan vergelyk word met breedtegrade in geografie soos geprojekteer op die hemelbol. Punte noord van die hemelewenaar het 'n positiewe deklinasie, terwyl dié suid van die hemelewenaar 'n negatiewe deklinasie het. Die eenhede wat gebruik word om dit aan te dui, is meestal grade (°), minute of boogminute (') en sekondes of boogsekondes ("), met 90° gelyk aan 'n kwartsirkel. Deklinasies van hoër as 90° word nie aangetref nie, omdat die hemelpole die mees noordelike en suidelike punte op die hemelbol is.

'n Voorwerp by die

* hemelewenaar het 'n deklinasie van 0°
* noordelike hemelpool het 'n deklinasie van +90°
* suidelike hemelpool het 'n deklinasie van -90°

Die tekens + of – dui gewoonlik aan of die waarde positief of negatief is.

Invloed van presessie
---------------------

Die Aarde se as draai stadig weswaarts om die pole van die sonnebaan en voltooi een kringloop in sowat 26 000 jaar. Hierdie effek, bekend as presessie, veroorsaak dat die koördinate van stilstaande hemelliggame voortdurend verander, al is dit baie stadig. Daarom hou lugkoördinate (insluitende deklinasie) verband met die jaar van waarneming. Sterrekundiges dui die koördinate aan met verwysing na 'n spesifieke jaar, bekend as 'n epog. Koördinate van verskillende epogs moet wiskundig aangepas word met betrekking tot mekaar, of om ooreen te stem met 'n standaard-epog.

Die huidige standaard-epog is J2000, wat staan vir 1 Januarie 2000 om 12:00 Aardtyd, 'n sterrekundige standaardtyd wat deur die IAU vasgestel is. Die "J" dui aan dat dit 'n Juliaanse epog is. Voorheen is die opeenvolgende Besseliaanse epogs B1875.0, B1900.0 en B1950.0 gebruik.
Die **BMW M42** is 'n DBNA-viersilinderpetrolenjin wat van 1989 tot 1996 vervaardig is. Dit is die eerste massaproduksie-DBNA-enjin van BMW en was sy-aan-sy met die BMW M40 EBNA-viersilinderenjin vervaardig as die enjin met 'n hoër werkverrigting.

Die M42 is vervang deur die BMW M44, wat in 1996 bekendgestel is.

In vergelyking met die M40, beskik die M42 oor 'n DBNA-klepstelsel, 'n tydketting, hidrouliese klepligters en 'n verhoogde kompressieverhouding van 10,0:1. Latere weergawes van die M42 het ook 'n dubbele lengte inlaatspruitstuk ("DISA"). 

Die M42 is as basis gebruik vir die S42-renmotor, wat die BMW 320i in die Duitse Supertoermotorbeker aangedryf het.

Ontwerp
-------

Na aanleiding van BMW se destydse tipiese konstruksietegnieke, het die motor 'n gietysterblok en aluminiumsilinderkop. Massabesparende maatreëls sluit in aluminium kettingkaste, oliebak, motorophangingsarms, bykomstighede en 'n patroontipe oliefilter. 'n Gesmede staal- krukas en 'n buisvormige uitlaatspruitstuk van vlekvrye staal is ingesluit in plaas van die meer tipiese gietyster-artikels.

| Weergawe | Verplasing | Krag | Wringkrag | Jaar |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| M42B18 | 1,796 cc (109.6 cu in) | 103 kW  teen 6 000 rpm | 175 Nm  teen 4 500 rpm | 1989-1996 |

Terugroep
---------

Vroeë modelle van die M42 het falings ondervind van 'n profielpakking wat die onderste kettingkas aan die onderkant van die silinderkop verseël.  Hierdie pakking seël die primêre koelmiddelgang binne die kettingkas. 'n Aansienlike faling sou dus stoom en warm koelmiddel onder druk in die kettingkas voer. In baie gevalle besoedel hierdie koelvloeistof die motorolie in die oliebak vinnig, wat die hooflaerfaling veroorsaak. BMW het die profielmateriaal opgedateer en 'n program ingestel om alle motors onder hul waarborg te herstel. In uiterste gevalle kan die paringsoppervlakke van aluminium in die kop en kettingkas korrodeer.
Die Al-Masalla-obelisk, die grootste monument van Heliopolis wat behoue gebly het.
**Heliopolis** was een van die oudste stede van Antieke Egipte; dit was die hoofstad van die 13de nomos (distrik) van Benede-Egipte. Dit is tans op die noordoostelike grens van Kaïro geleë.

Die Antieke Egiptiese kultussentrum **Joenoe** is deur die Grieke Heliopolis hernoem uit erkenning van die feit dat die songod, Ra (Helios in Grieks), daar aanbid is. Joenoe word in die Piramidetekste die "Huis van Ra" genoem.

Heliopolis is bewoon sedert die voordinastiese tydperk van Egipte, met groot bouprojekte tydens die Ou en Middelryk. Dit is vandag meestal verwoes; sy tempels en ander geboue is gebruik vir die bou van Middeleeuse Kaïro. Die meeste inligting oor die stad kom uit teksbronne.

Die enigste huidige oorblyfsel van Heliopolis is die obelisk van die Tempel van Ra-Atoem in Al-Masalla. Dit is deur Senoesret I van die 12de Dinastie opgerig en staan steeds op sy oorsproklike plek. Dit is 20,73 meter hoog en weeg 120 ton.
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Karboon | Mississippium | Tournaisium | **jonger** |
| Devoon | Laat | Famennium | 372,2–358,9 |
| Frasnium | 382,7–372,2 |
| Middel | Givetium | 387,7–382,7 |
| Eifelium | 393,3–387,7 |
| Vroeg | Emsium | 407,6–393,3 |
| Pragium | 410,8–407,6 |
| Lochkovium | 419,2–410,8 |
| Siluur | Pridolium | geen gedef. | **ouer** |
| Die verdeling van die Devoon (IKS). |

Die **Eifelium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Devoon. Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.

Die Eifelium was van sowat 393,3 tot 387,7 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Emsium-etage/tydsnede en gevolg deur die Givetium.

Naam en definisie
-----------------

Die etage is genoem na die Eifel in die Ardenne waar kalksteen uit die tydperk voorkom. Die basis van die Eifelium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Polygnathus costatus partitus* en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Polygnathus hemiansatus*. Die tipeligging vir die basis is suidoos van die dorp Schönecken-Wetteldorf in die Eifel.

Bronne
------

1. ↑  Gradstein *et al.* (2012)

* (de) Beyrich, E.; **1837**: *Beiträge zur Kenntniss der Versteinerungen des rheinischen Übergangsgebirges*, F. Dümmler, Berlyn.
* (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0-444-59425-6.
* (en) Ziegler, W. & Klapper, G.; **1985**: *Stages of the Devonian System*, Episodes **8**(2), p. 104-109.