recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Logiese bewys.
**Logika** is 'n vak wat die vorm van argumente in taal ondersoek om vas te stel of hulle geldig, of ten minste aanneemlik, is. Die twee belangrikste soorte logika is proposisionele logika, wat die rol van woordjies soos "nie", "en", "of" en "as" in argumente nagaan, en predikaatlogika, wat die rol van dinge, bewyse hul eienskappe en verhoudings in argumente betrek. Rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie stimuleer nuwe vertakkings in dié meer as tweeduisend jaar oue wetenskap.

Wat is logika?
--------------

Wanneer ons sê "dit is logies", praat ons oor iets wat gesê of geskryf is, dus 'n string sinne in taal, met 'n sekere soort samehang. Die samehang is dat sommige van die sinne (aan die begin) redes gee om aan te neem dat 'n ander sin (teen die einde) waar is. Kyk na 'n eenvoudige voorbeeld van so 'n lys van sinne, wat ons 'n redenasie of argument noem:

* (1) Andries of Bettie gaan.
* (2) Andries gaan nie.
* (3) Dus gaan Bettie.

Die verband tussen (1), (2) en (3) is dít: as (1) en (2) albei waar is, dan moet (3) ook waar wees. Die sinne wat die redes of steun verskaf, (1) en (2), noem ons die aannames of premisse van die argument. Die sin, (3), wat geloofwaardig gemaak of ondersteun word, noem ons die gevolgtrekking of konklusie van die argument.

Ons noem 'n argument geldig as die waarheid van die premisse absoluut waarborg dat die konklusie dan ook waar sal wees: in enige denkbare situasie waarin (1) en (2) waar is, sal (3) ook waar wees. By die beoordeling van die geldigheid, al dan nie, van 'n argument, sê ons nie dat die premisse waar is nie.

Ons hoef niks oor Andries en Bettie en hul ganery te weet om bostaande argument se geldigheid vas te stel nie: as (1) en (2) waar is, dan is (3) ook waar. Ons hoef trouens nie eens te weet waaroor die argument presies gaan nie: "Andries" en "Bettie" mag na 'n man en 'n vrou verwys, of dalk na twee wedvlugduiwe; "gaan" mag beteken "vertrek na die Olimpiese Spele", of dalk "word ontslaan".

Die geldigheid van 'n argument hang dus nie soseer van sy spesifieke inhoud af nie, maar wel van die logiese vorm van sy sinne.

Verlede en toekoms van die logika
---------------------------------

'n Onderdeel van die predikaatlogika, die sillogismelogika, is al deur die antieke Griekse filosoof Aristoteles (384-322 vC) opgeteken, maar die groot ontplooiing van die logika het in die negentiende en twintigste eeue plaasgevind, toe die proposisie- en predikaatlogika en hul verband met die wiskunde volledig ontwikkel is.

Die jongste ontwikkelinge in die logika hou sterk verband met die ontstaan van die rekenaar, rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie sedert die middel van die twintigste eeu. Een van dié ontwikkelinge bestudeer argumente waarin die premisse die konklusie wel aanneemlik maak, sonder om dit absoluut te waarborg. Ander ontwikkelinge bestudeer die logika's van moontlikheid en noodsaaklikheid; van kennis en opvattings; of van tyd: verlede, hede en toekoms.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX526280
* BNF: cb11935968s (data)
* GND: 4036202-4
* LCCN: sh85078106
* LNB: 000048117
* NDL: 00569686
* NKC: ph122436
* TDVİA: mantik

 |
Hefei Xinqiao Internasionale Lughawe

internasionale lughawe, lughawe, kommersiële verkeer vliegveld| Vernoem na | HefeiWysig |
| Land | Volksrepubliek ChinaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | Feixi CountyWysig |
| Geografiese ligging | 31°59′22″N 116°57′51″EWysig |
| Vervang | Hefei Luogang International AirportWysig |
| Openingsdatum | 30 Mei 2013Wysig |
| Plek wat deur vervoerspilpunt bedien word | HefeiWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |
| Toestand van gebruik | in gebruikWysig |
| IATA-lughawekode | HFEWysig |
| ICAO-lughawekode | ZSOFWysig |

Map
**Hefei Xinqiao Internasionale Lughawe** (IATA: **HFE**, ICAO: **ZSOF**) is die hooflughawe wat Hefei, die hoofstad van die Anhui-provinsie, China, bedien. Dit is naby die stad Gaoliu in die Shushan-distrik, 32 km van die middestad af geleë. Konstruksie het in Desember 2008 begin met 'n totale belegging van 3,728 miljard yuan. Dit is op 30 Mei 2013 geopen en vervang Luogang-lughawe as Hefei se hooflughawe.

Fasiliteite
-----------

Die eerste fase van konstruksie sluit een aanloopbaan in wat 3 400 m lank en 45 m breed is, en 'n 108 500 m2 terminaalgebou, om 'n geprojekteerde jaarlikse volume van 11 miljoen passasiers en 150 000ton vrag teen 2020 te hanteer. 'n Tweede fase word beplan om 42 miljoen passasiers en 580 000 ton vrag teen 2040 te kan hanteer.
Die **St. Stefanskatedraal** in Passau, Duitsland, is veral bekend vir sy orrel. Die grootste kerkorrel in die wêreld, met 17774 pype en 233 registers, wat almal vanaf die 5 klawerborde en voetpedale in die middelportaal gespeel kan word.

Die Hooforrel, St. Stefanskatedraal, Passau
Kansel, St. Stefanskatedraal, Passau
Sedert die jaar 730 is op die plek van die huidige kerk meermalig biskopskerke gebou. Die huidige omtrent 100 m lang barokgebou het tussen 1668 en 1693 ontstaan nadat 'n brand in die jaar 1662. Die in die lente van 1664 gekose nuwe forsbiskop Wenzeslaus Graf Thun (1664–1673) het voor die opgawe gestaan om die kerk weer te gaan opbou. Voor sy verkiesing was hy "*Dompropst*" in Salzburg gewees.

Van ouer geboue het slegs die laatgotiese Oosdeel behoue gebly. Die gesamentlike beplanning van hierdie katolieke katedraal is deur Carlo Lurago gedoen, die grootste Baugesellskap in Prag, wat bekend was vir sy straf organiseerde mense was een na die ander gebou opgerig het. Hy het uit Pellio in die Intelvi-daal gestam. Uit die buurdorpie Ramponia het noch 'n paar van sy belangrikste medewerkers Francesco della Torre en Giovanni Battista Passerini gekom, albei was messelaars. Hulle het in die Weense Bouskool ("*Wiener Bauhütte*") en in die steenbreuk  van Kaisersteinbruch in Hongarye, vandag Oostenryk, 'n italiaans-switzerse kunstenaarskolonie, as mester het hulle 1663, op dieselfde dag, die Prag se Burgerssertifikaat verwerf. Die messelwerk van die katedraal kon slegs van meervoudige meesters, wat in vriendskap was gedoen word (op dieselfde opbregsbasis). Prosesaktes in die argief van die stad Prag berig oor hierdie groot probleme. Die finale berekening is deur die bouverstandige kommissie met Giovanni Pietro della Torre, die seun en opvolger in die amp als koninklike hoofmesselaar gedoen.
Indo-China in 1886.
**Indo-China** of **Agter-Indië** (Frans: *L'Indochine*) verwys na die vastelandgedeelte van Suidoos-Asië. Die term "Indo-China" is vir die eerste keer deur die Deens-Franse geograaf Conrad Malte-Brun (ook Malthe Konrad Bruun, 1775–1826) gebruik in sy werk van 1810, "Précis de la Géographie Universelle", wat in Parys gepubliseer is. Die benaming "Indo-China" verwys na die kulturele invloed wat Indië en China onderskeidelik op die vastelandgedeelte van Suidoos-Asië gehad het. In Malte-Brun se gebruik van die term word die moderne state Laos, Kambodja, Thailand, Viëtnam, Mianmar en die noordelike deel van Maleisië (die Maleisiese Skiereiland), die suide van China, dele van Bangladesj en Singapoer ingesluit. Vandag verwys die term gewoonlik na die voormalige Frans-Indo-China (Frans: *Indochine française*), wat slegs Kambodja, Laos en Viëtnam ingesluit het. Daar is ook soms na Mianmar onder Britse koloniale beheer as Brits-Indo-China (Engels: *British Indochina*) verwys.
'n Illustrasie van die mRNA-entstof se meganisme van aksie
**Boodskapper-RNS-entstowwe** of **mRNA-entstowwe** (vanaf die Engelse woord "**m**essenger") is 'n soort entstof wat die liggaam teen sekere virusse kan beskerm. Soos alle entstowwe verhoog mRNA-entstowwe die liggaam se immuniteit, sodat die pasiënt beskerm word teen aansteeklike siektes.

Hoe mRNA-entstowwe werk
-----------------------

Byna alle selle maak gebruik van hul eie mRNA. Hulle gebruik dit om proteïene te maak. Elke mRNA is soos 'n bloudruk of resep vir 'n soort proteïen.

Die meeste entstowwe werk deur iets uit 'n skadelike kiem te neem en in die liggaam van die pasiënt te plaas sonder enige dele van die kiem wat skade veroorsaak. Dan leer die pasiënt se eie selle om die kiem te identifiseer met behulp van sy ander dele. As 'n lewende kiem later die liggaam ooit aanval, bestry die pasiënt se selle dit sonder om eers te leer wat dit is. Sommige entstowwe doen dit deur 'n dooie of verswakte kiem in die liggaam van die pasiënt te plaas. Ander entstowwe doen dit deur die proteïene wat die kiem maak in die liggaam te plaas, maar nie enige kieme self nie. mRNA-entstowwe werk deur mRNA binne in die liggaam te plaas in plaas van proteïene. Die liggaam gebruik dan die mRNA om self proteïene te maak.

mRNA-entstowwe kan met 'n naald onder die vel of in 'n spier ingespuit word. Sommige mRNA-entstowwe kan deur die neus van 'n pasiënt ingeasem word. Teenkanker mRNA-entstowwe kan in die kankergewas ingespuit word.

Veiligheid
----------

Wetenskaplikes beweer dat mRNA-entstowwe veiliger is as ander entstowwe, omdat dit maklik is om slegs die mRNA te maak wat die proteïene van die kiem maak en om die deel van die mRNA wat die skadelike dele van die kiem maak, weg te laat. Op hierdie manier maak die mRNA nie volledige kieme in die liggaam nie. Sommige proteïene kan skadelik vir die liggaam wees, maar nie mRNA self nie.

Uitvinding
----------

Die eerste mRNA-entstof is omstreeks in 1990 by muise gebruik, maar dit het lank geduur voordat 'n groot aantal wetenskaplikes begin werk het om mRNA-entstowwe te maak. 

Die eerste mRNA-entstowwe wat op mense gebruik is, is gemaak om mense teen kanker te beskerm in die laat 1990's. Dokters het uitgevind watter proteïene slegs tumorselle vervaardig en mRNA vir daardie proteïene gebruik as 'n entstof, sodat die immuunstelsel van die pasiënt sommige van die tumorselle sou doodmaak.
*Endeavour* soos gefotografeer vanaf die Internasionale Ruimtestasie terwyl dit tydens sending STS-118 nader kom.
**Ruimtependeltuig *Endeavour*** (NASA kenteken: **OV-105**) is 'n afgetrede pendeltuig van NASA se ruimtependeltuigprogram en die vyfde en laaste operasionele ruimtependeltuig wat gebou is. Dit het met sy eerste missie, STS-49, in Mei 1992 begin en sy 25ste en laaste missie, STS-134, in Mei 2011 onderneem. Die verwagting was dat STS-134 die finale missie van die ruimtependelprogram sou wees, maar nadat die STS-135-missie goedgekeur is, het *Atlantis* die laaste pendeltuig geword om te vlieg.

Die Amerikaanse Kongres het in 1987 die bou van *Endeavour* goedgekeur om *Challenger*, wat in die Challenger-ramp van 1986 vernietig is, te vervang. 

Struktuuronderdele wat tydens die konstruksie van *Discovery* en *Atlantis* gebruik is, is in die montering daarvan gebruik. NASA het op kostegronde verkies om *Endeavour* uit onderdele te bou eerder as om *Enterprise* weer uit te rus. 

Die wenteltuig is vernoem na die Britse HMS *Endeavour*, die skip wat kaptein James Cook op sy eerste ontdekkingsreis geneem het (1768–1771). Die ruimtetuig het 'n stuk hout van Cook se skip binne-in die kajuit vervoer. Die naam *Endeavour* was ook gebruik vir die beheermodule van Apollo 15, ook genoem na die skip van Cook.

Bekendstellingseremonie in April 1991

Sien ook
--------

* Ruimtependeltuig
* Ruimtependeltuig Challenger
* Ruimtependeltuig Discovery
* Ruimtependeltuig Enterprise
* Ruimtependeltuig Columbia
* Ruimtependeltuig Atlantis
Temperature wat in 1816 in Europa gemeet is, in vergelyking met die gemiddeldes vir die tydperk tussen 1971 en 2000
Die kaldera, of groot krater, van die vulkaan Tambora het as gevolg van die massiewe uitbarsting in 1815 ontstaan
Die jaar 1816 staan veral in Europa en Noord-Amerika bekend as die **Jaar sonder 'n somer**, 'n jaar wat deur klimatologiese eienaardighede soos ongewoon koue weer gekenmerk is. Die gemiddelde globale temperature het met tussen 0,4 en 0,7 °C gedaal - 'n afkoeling wat tot misoeste en hongersnood in die Noordelike Halfrond gelei het.

Omstandighede dui daarop dat dié weerverskynsel 'n vulkaniese winter was wat hoofsaaklik deur die massiewe uitbarsting van die vulkaan Tambora in Nederlands-Oos-Indië in April 1815 veroorsaak is – die sterkste uitbarsting in minstens 1 300 jaar. 'n Geskatte 150 kubieke kilometer vulkaanas, magma, gesteentes en gas is destyds in die atmosfeer geblaas. Die stofwolk het sowat 'n jaar lank uitgebrei en het in Wes- en Suid-Europa, maar ook in groot dele van die Verenigde State, somertemperature enkele jare lank merkbaar laat daal.

Lees ook
--------

* Laki
Geografiese verspreiding van Skots-Gaeliese sprekers in Skotland (2001)
Die **Gàidhealtachd** /kɛːəɫtaxk/, soms ook bekend as **A' Ghàidhealtachd** (die *Gàidhealtachd*), verwys na die tradisionele gebied van die Skots-Gaeliese gemeenskap en bestaan rofweg uit die Skotse Hoogland, waarmee dit baie keer sinoniem is, en die westelike Skotse Eilande. Die term word ook toegepas op die Gaeliessprekende gebiede van Nova Scotia in Kanada.

'n Iers-Gaeliese stam genaamd die *Scotti* het hulle waarskynlik vir die eerste keer in die hedendaagse Skotland gevestig voor 450 n.C. Die Scotti het geleidelik hulle gebied uitgebrei en 'n Keltiese monastiese vorm van Christendom ingevoer. Nadat hulle met die *Picts* saamgesmelt het, is 'n verenigde Keltiese Koninkryk van Skotland teen die 9de eeu gevestig. Die Gaeliese taal het egter geleidelik veld verloor teen Engels wat die taal van die koninklike hof was. Met die Krone-unie met Engeland in 1601 het Engels die dominante taal in die hele suidelike, sentrale en oostelike Skotland geword. Gaelies het egter die taal van die Hoogland en die eilande gebly. In 1746 het 'n ramp die taal getref toe baie van die Gaeliese clans (stamme) hulle aan die verloorkant van die stryd om die Britse kroon tussen die Huise van Stuart en Hanover bevind het.

Ontwapening van die clans, konfiskasie van grondgebied en hongersnood het gedwonge migrasie veroorsaak wat gelei het tot die ontruiming van Gaeliese sprekers na Noord-Amerika en Skotse stede. Dié agteruitgang het tot in die 20ste eeu voortgeduur en is versnel deur die onderwysstelsel wat kinders gestraf of gespot het vir die gebruik van Gaelies. Die aantal Gaeliese sprekers het soveel agteruitgegaan dat daar teen 2001 slegs 1,2% van die Skotse bevolking was wat Gaelies kon praat. In die Skotse hoogland was die syfer 6,3% in 'n bevolking van 208 914. Sowat 40% van die Skot-Gaeliese sprekers het teen 2001 buite die Gàidhealtachd in stedelike omgewings of in die Skotse vlakte gewoon.

Meer onlangs word pogings aangewend om die toestand van die Skots-Gaeliese taal in beskouing te neem en om te bepaal wat gedoen kan word om dit te ontwikkel. Ingrypings sluit in 'n Gaeliese taalplan, Gaelies-medium voorskoolse speelgroepies en kleuterskole, kulturele en kuns ontwikkeling en kommersieël toepassing van Gaelies.

In Nova Scotia, Kanada het die taal reeds so te sê uitgesterf met minder as 1000 sprekers wat oorbly. Daar is wel ook in Kanada pogings om kennis van die taal verbreed.

Die ooreenstemmende Iers-Gaeliese woord *Gaeltacht* verwys na die Iers-Gaeliessprekende gebiede in Ierland.

Die Gaeliessprekende gebiede van die kusgebied van Kanada.
Dr. **Japie (Jakob) van Zyl** (1957 - 26 Augustus 2020) was 'n Namibiese elektriese ingenieur wat werksaam was by NASA.

Van Zyl is in Outjo, Suidwes-Afrika gebore. Ná matriek is hy Stellenbosch toe waar hy in 1979 'n honneursgraad in elektroniese ingenieurswese cum laude behaal. Ná 'n verdere twee jaar in die Suid-Afrikaanse Vloot is hy in 1982 na Kalifornië waar hy in 1983 sy MSc-graad in elektriese ingenieurswese by die *California Institute of Technology* (*Caltech*) behaal. In 1986 voltooi hy sy PhD in elektriese ingenieurswese by *Caltech* en sluit daarna by die *Jet Propulsion Laboratory* (*"JPL"*) as navorser aan.

In 1990 word hy aangestel as die leier van 'n groep wat gevorderde radarnavorsing met vliegtuie doen. Hulle ontwikkel verskeie nuwe tegnieke om met behulp van spesiale radars fotos van die Aarde (en ander planete) te neem. In 1995 word Dr. van Zyl tot hoof van alle radarnavorsing by die *JPL* bevorder. In 2000 word hy adjunkhoof van die organisasie wat al JPL se sendings om die Aarde implementeer en lanseer. Een van die belangrikste sendings is die *Shuttle Radar Topography Mission* wat in Januarie 2000 op die pendeltuig *Endeavour* gelanseer word.

In 2003 word Dr. van Zyl die adjunkdirekteur en in 2006 die direkteur van astrofisika by die JPL. Onder sy leierskap word verskeie sendings gelanseer soos onder andere die *Spitzer*- en *Kepler* teleskope. In 2011 word hy die mededirekteur van die JPL met die verantwoordelikheid om die JPL se strategie te ontwikkel. Die resultaat, bekend as JPL2025 is 'n reusesukses en lei tot ongekende voorspoed vir die JPL in terme van die aantal sendings wat deur NASA aan hulle befonds word. In 2016 word hy die direkteur van die sonnestelselverkenning by die JPL, waar hy vir al die sendings na planete in die buitenste deel van die sonnestelsel verantwoordelik was.

Dr. van Zyl is in 1997 deur die Internasionale Instituut vir Elektriese en Elektroniese Ingenieurswese verkies as die wêreldwye Jong Ingenieur van die Jaar, en in 1998 word hy erken as 'n *Gennoot*, 'n eer wat aan minder as 1% van die lede van die organisasie toegeken word. In 2010 ontvang hy die Onderskeidende Prestasie-toekenning van dieselfde organisasie vir sy bydraes in die veld van radarnavorsing. Hy word in 2015 vereer met 'n eredoktorsgraad in Ingenieurswese deur die Universiteit van Stellenbosch vir sy werk. Hy was sedert 1979 getroud met Kalfie, sy vrou, en was tot voor sy afsterwe woonagtig in Altadena in Kalifornië.

Dr. van Zyl is in Augustus 2020 in 'n kritieke toestand opgeneem in die Huntington hospitaal in Pasadena in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië nadat hy 'n hartaanval gehad het. Hy het kort vantevore, na 33 jaar se verbondenheid aan NASA, afgetree. Hy is op 26 Augustus 2020 op 63-jarige ouderdom in die hospitaal oorlede.
Die Bronxrivier in Shoelace Park, in The Bronx.
Die **Bronxrivier** (/brɒŋks/), ongeveer 39 km lank, vloei deur suidoos New York-deelstaat in die Verenigde State en dreineer 'n gebied van 99 km2 (38,4 vk. myl).  Dit is vernoem na die koloniale setlaar Jonas Bronck. Naas die Hutchinsonrivier is die Bronxrivier die enigste varswaterrivier in New York Stad.

Dit het oorspronklik ontstaan in wat nou die Kensico Reservoir is, in Westchester County noord van New York Stad. Met die bou van die Kensicodam in 1885 is die rivier egter van sy natuurlike bolope afgesny en vandag dien 'n klein sytakstroompie as sy bron. Die Bronxrivier vloei suid verby White Plains, dan suid-suidwes deur die noordelike voorstede in New York, en gaan deur Edgemont, Tuckahoe, Eastchester en Bronxville. Dit vorm die grens tussen die groot stede Yonkers en Mount Vernon, en vloei in die noordelike punt van The Bronx, waar dit Oos-Bronx van Wes-Bronx verdeel, suidwaarts deur Bronx Park, New York Botaniese Tuin en die Bronx-dieretuin en gaan voort deur woonbuurte van die Suid-Bronx. Dit mond uit in die East River, 'n getystraat wat met Long Island Sound verbind is, tussen die Soundview- en Hunts Point-woonbuurte.

Besoedeling
-----------

 Die ingang na die New York Botaniese Tuin.
Gedurende die 19de en 20ste eeue het die rivier 'n natuurlike riool geword waarin industriële afval elke dag gestort is. 'n Vroeë meule aan die geïndustrialiseerde rivier was die Lorillard Snuifmeul, wat op die terrein van die New York Botaniese Tuin bewaar is. Met die afname in vervaardiging in die gebied, het die rivier voortgegaan om waterbesoedeling te ondervind van die gemeenskappe wat langs sy oewers woon. In Desember 1948 is die vloei van die Bronxrivier verander om 'n kromme in sy loop in Bronxville uit te skakel, om grond in die ou rivierbedding te herwin waarop 'n toevoeging tot die Lawrence-hospitaal gebou kon word. Tydens die uitgrawings is 'n groot sandbank ontbloot waar sand oor honderde jare by die draai opgehoop het en 'n sandstrand gevorm het.

In die 21ste eeu het omgewingsdrukgroepe, insluitend die *Bronx River Alliance*, voorgestel dat die rivier moet terugkeer na sy oorspronklike toestand as 'n skoon waterweg. Kragtens 'n ooreenkoms van 28 November 2006 het die munisipaliteite van Scarsdale, White Plains, Mount Vernon en Greenburgh ingestem om teen 1 Mei 2007 die storting van riool in die Bronxrivier te staak.
**Henri Theodore Young** (gebore op 20 Junie 20 1911, verdwyn in 1972) was 'n Amerikaanse veroordeelde bankrower en moordenaar. Hy was bekend daarvoor dat hy aggressief was wanneer hy gyselaars geneem het.

Terwyl hy een van 'n reeks tronkstrawwe uitgedien het, het Young in 1939 saam met vier ander gevangenes probeer om van Alcatraz te ontsnap. Twee van hulle is geskiet en een, Arthur "Doc" Barker, is aan sy wonde dood. Die ander is dadelik gevang. Twee mans, Young en Rufus McCain, is vir drie jaar tot eensame opsluiting gevonnis. Elf dae nadat Young in 1942 weer in die algemene tronk opgeneem is, het hy McCain vermoor. 

Geen motief vir die moord is ooit bekend gemaak nie. Young se verdediging het Alcatraz en die tronkstelsel die skuld gegee, en dit het gelei tot vrae oor hoe die gevangenis bestuur word. In 1948 is Young van Alcatraz oorgeplaas na die mediese sentrum vir federale gevangenes in Springfield, Missouri. Nadat hy sy federale tronkstraf uitgedien het, is hy na die Washington-staatsgevangenis in Walla Walla gestuur om lewenslange tronkstraf vir 'n moord in 1933 uit te dien.

Nadat Young uit Walla Walla ontslaan is, het hy in 1972 onder parool verdwyn. Dit is onbekend wat van hom geword het. Young is as 'n fiktiewe karakter met dieselfde naam uitgebeeld in die rolprent *Murder in the First* (1995), waarin hy deur Kevin Bacon vertolk word.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Henry William Honiball** (gebore 1 Desember 1965) is 'n Suid-Afrikaanse voormalige professionele rugbyspeler. Hy het gewoonlik op losskakel gespeel en soms as 'n senter.

Honiball het vroeg in sy loopbaan vir die Vrystaat gespeel, maar het veral bekend geword tydens sy tyd saam met Natal en die Sharks. Teen die einde van sy rugbyloopbaan het hy by die Engelse klub Bristol aangesluit. Hy het 35 wedstryde vir Suid-Afrika van 1993 tot 1999 gespeel, tydens die vroeë post-apartheid-era.

Honiball het 'n baie uitgebreide hardloopwedstryd gehad wat die losvoorspelers vinnig in die wedstryd in aksie gebring het. Hy was ook baie lank vir 'n losskakel en uiters fisiek, aangesien hy 'n sterk verdediger was en nie bang was om die bal te vang en die opposisie uit te daag nie. Hy het sy bynaam "Lem" verdien vir sy vermoë om deur sy opponente se verdediging te "sny". Saam met Joost van der Westhuizen op skrumskakel was Honiball 'n integrale deel van Nick Mallett se legendariese Springbokgroep wat die rekord van 17 agtereenvolgende toetsoorwinnings geëwenaar het, 'n rekord wat met Nieu-Seeland gedeel is. Honiball het in 14 van die 17 oorwinnings gespeel, wat die skoonskip van die 1998-Drienasiesreeks, die Springbokke se eerste reeksoorwinning ooit, ingesluit het. Sodanig was sy lees, balverspreiding en taktiese kennis van die spel dat hy 'n benydenswaardige Springbok-suksessyfer van byna 75 persent gehad het.
***Het Nederduitsch Zuid-Afrikaansch Tydschrift*** (*NZAT*) was 'n Calvinistiese kultuurtydskrif wat in 1824 deur Ds. Abraham Faure op die been gebring is en tot 1843 tweemaandeliks verskyn het. Antoine Changuion was ook vanaf 1833 op die redaksie.

Agtergrond
----------

Die meeste Kaaps-Hollandse jongmanne sou gewoonlik na Nederland gaan om daar te studeer, al het die verbintenis tussen die Kaaps-Hollandse kerk en die Nederlandse kerk amptelik nie meer bestaan nie. Moontlik diep onder die indruk van die groot sendingswerk oorsee, het Abraham Faure sy opleiding voortgesit in Gosport, Engeland, en daar diepgaande kennis met die Evangeliese tradisie opgedoen, waarna hy verdere opleiding in Nederland ontvang.

Teen 1824 het die Kaap-Hollandse Kerk tot veertien gemeentes aangegroei soos die Hollandssprekende boere aan die grense van die kolonie al hoe verder van Kaapstad weggetrek het. Die groot gebied het die bywoon van kerkdienste bemoeilik. Twaalf predikante alleen kon nie hierdie groot herderlike taak behartig nie. Baie lidmate het ook onverskillig op Sondae geword en op daardie Sabbatsdag begin werk, of was selfs onkundig oor die verlossing deur Christus. Om hierdie rede het Faure die *NZAT* 'n paar maande voor die 1824-sinode die lig laat sien. Twee tydskrifte het verskyn; 'n Nederlandse weergawe (met Faure self as redakteur) en 'n Engelse weergawe (met Pringle as redakteur), wat twee verskillende gemeenskappe bedien. Daardeur kon die Kaaps-Hollandse Kerk met die verspreide lidmate kommunikeer. Dit was Faure se hoofdoel om met die tydskrif die verafgeleë lidmate pastoraal te bedien, maar die tydskrif het weliswaar ook onderwerpe ingesluit van letterkundige, geskiedkundige of wetenskaplike aard, maar ook sake "onmydelik met deze Kolonie verbonden". Ook "gedenkwaardige stukken" soos die oorsprong van die "eerste Volksplanters" en hul wederervaringe in die nuwe land, is daarin opgeneem. Ook die Kaaps-Hollandse Kerkgeskiedenis kry in die blad sy aandag, maar sonder om "een bekrompen sekte-geest" te ontwikkel: die doel daarmee was om die tydskrif "zoo wyd en zyd te verbreiden, als er leergierige lezers en lezeressen zullen gevonden worden".

Boekdele
--------

| Boekdeel | Jaargang | Argief |
| --- | --- | --- |
| **Deel I** | 1824 | Google Play |
| **Deel II** | 1825 | Google Play |
| **Deel III** | 1826 | Google Play |
| **Deel IV** | 1827 | Google Play |
| **Deel V** | 1828 | Google Play |
| **Deel VI** | 1829 | Google Play |
| **Deel VII** | 1830 | Google Play |
| **Deel VIII** | 1831 | Google Play |
| **Deel IX** | 1832 | Google Play |
| **Deel X** | 1833 | Google Play |
| **Deel XI** | 1834 | Google Play |
| **Deel XII** | 1835 | Google Play |
| **Deel XIII** | 1836 | Google Play |
| **Deel XIV** | 1837 | Google Play |
| **Deel XV** | 1838 | Google Play |
| **Deel XVI** | 1839 | Google Play |
| **Deel XVII** | 1840 | Google Play |
| **Deel XVIII** | 1841 | Google Play |
| **Deel XIX** | 1842 | Google Play |
| **Deel XX** | 1843 | Google Play |
**Eenhana** is 'n dorp in die noorde van Namibië en die hoofstad van die Ohangwena-streek, op die grens met Angola. Dit was vroeër 'n sendingstasie van die Finse Sendinggenootskap. Die dorp het 5 528 inwoners. Die burgemeester is Johannes Dumeni yaDumeni.

Eenhana is in 'n subtropiese woud geleë. Dit is aan die padnetwerk gekoppel en het 'n goed ontwikkelde infrastruktuur. Weens die nabyheid aan Angola is baie besighede hier geleë. Die dorp bied jaarliks 'n handelskou aan.

Die naam *Eenhana* kom van die woord kalwers in Oshikwanyama en is 'n verwysing na die kalwers wat vroeër gereeld water gedrink het by die klein waterpan waar Eenhana nou geleë is.

Geskiedenis
-----------

Eenhana is omstreeks Nuwejaarsdag 1930 deur eerwaarde Paulus Hamutenya gestig. Hy was een van die eerste sewe Owambo's wat in 1925 deur die direkteur van die Finse Sendinggenootskap, Matti Tarkkanen, as leraars in Oniipa, Owamboland, georden is.

Die Eenhana-sendingstasie is in 1936 deur die verpleegster Linda Helenius gestig. Eenhana het dus vir etlike dekades die sentrum van mediese sorg in Oos-Oukwanyama geword. Juffrou Suoma Hirvonen het gou by Helenius aangesluit op hierdie nuwe sendingstasie.

Voor Namibiese onafhanklikheid was dit 'n militêre sentrum van die Suid-Afrikaanse Weermag met weinig openbare infrastruktuur. Dit is in 1992 as 'n nedersetting geproklameer en in 1999 tot 'n dorp.

Lugvervoer
----------

Eenhana het 'n lughawe, die Eenhana-lughawe.
Die **California Institute of Technology**, beter bekend as **Caltech**, is 'n privaat navorsingsuniversiteit in die Kaliforniese stad Pasadena in Los Angeles County wat hom op natuur- en ingenieurswetenskappe toespits. 

*Fleming House* is een van agt koshuise op die Caltech-kampus vir voorgraadse studente. Die koshuis is in besit van die *Fleming Cannon* wat sewe keer per jaar afgevuur word om belangrike kampusgebeurtenisse aan te kondig

Die universiteit is in 1891 deur Amos G. Throop, 'n boorling en sakeman van Chicago wat as burgemeester van Pasadena verkies is, as voorbereidende en beroepskool met 'n studentegetal van slegs 31 gestig. Die kollege het reeds in die vroeë 20ste eeu invloedryke wetenskaplikes na Pasadena gelok, waaronder die sterrekundige George Ellery Hale, die chemikus en opvoedkundige Arthur Amos Noyes en die fisikus Robert Andrews Millikan. Die voorbereidende en beroepskool is in 1910 ontbind om elders bedryf te word, en in 1921 het die kollege sy huidige naam aangeneem.

Ook vandag is Caltech se studentegetal van sowat 2 200, waarvan die meeste vir nagraadse studies ingeskryf is, relatief klein in vergelyking met sy groot mededinger aan die Ooskus, die Massachusetts Institute of Technology (MIT) wat 'n vergelykbare navorsingsprofiel het. Nogtans word Caltech by die wêreld se tien beste universiteite gereken. Lede en oud-studente van Caltech het altesaam 31 Nobelpryse gewen, waarvan dertien in fisika, nege in fisiologie of geneeskunde, ses in skeikunde, twee in ekonomie en een Vredesnobelprys.

Die uitgestrekte kampus met twee asse en portale, sipresse en 'n klein kunsmatige meer, is deur die bekende argitek Bertram Grosvenor Goodhue ontwerp. Die Athenaeum, wat deur die Britse argitek Gordon Kaufman in 1930 in 'n eklektiese Mediterreense styl gebou is, dien as middelpunt van die sosiale studentelewe. 

Die Amerikaanse ruimtevaartadministrasie NASA se *Jet Propulsion Laboratory*, wat ruimtetuie beheer, maak deel uit van die universiteit. 

Caltech is 'n lid van die Association of American Universities, 'n vereniging van leidende navorsingsintensiewe universiteite in Noord-Amerika wat in 1900 gestig is.
Die hoofgebou van Camp David in Februarie 1971.
Gespreksgenote tydens die Camp David-ooreenkoms.
**Camp David** is die nie-amptelike, maar mees gebruikte benaming vir die **Naval Support Facility Thurmont**, 'n landelike rusplek en vakansiehuis vir die President van die Verenigde State van Amerika en sy gaste. Die Camp David-ooreenkoms, wat vrede tussen Egipte en Israel bewerkstellig het, is in 1979 hier onderteken.

Die rusplek, wat sowat 100 kilometer noord-noordwes van die hoofstad Washington, DC in 'n laagliggende, heuwelagtige en beboste gebied in die *Catoctin Mountain Park* geleë is, is streng gesproke 'n militêre instelling wat hoofsaaklik deur lede van die Amerikaanse Vloot en die Amerikaanse Marinierskorps beman word. In administratiewe opsig maak dit deel uit van die nie-geïnkorporeerde Frederick County in die deelstaat Maryland en is dit naby die naamgewende nedersetting Thurmont teen 'n hoogte van 560 meter bo seevlak geleë.

Die rusplek het vroeër as Hi-Catoctin bekend gestaan en is oorspronklik tussen 1935 en 1938 deur die *Works Progress Administration (WPA)* as 'n ruskamp vir federale regeringsagente en hul gesinne opgerig. In 1942 is die kamp deur president Franklin D. Roosevelt in 'n presidensiële rusplek omgeskep en – na aanleiding van die fiksionele paradys in die Himalajabergreeks – hernoem tot *Shangri-La*. Die huidige naam gaan terug op president Dwight D. Eisenhower wat die kamp ter ere van sy pa en kleinseun *David* genoem het.

Die rusplek is nie toeganklik vir die publiek nie. Om die privaatheid van die kamp te beskerm, maar ook om veiligheidsredes, word Camp David nie op die amptelike kaarte van die *Catoctin Mountain Park* aangedui nie.
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Waterstofselenied |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | H2Se |
| Molêre massa | 80.987 [g/mol] |
| CAS-nommer | 7783-07-5   |
| Dipoolmoment | 0,24 D    |
| Reuk | Baie onwelriekend |
| **Fasegedrag** |
| Smeltpunt | -65,73°C |
| Kookpunt | -41,3°C |
| Digtheid |  |
| Oplosbaarheid | 270 ml/100 ml (@22,5°C)  |
| ΔfHɵ | -26,4(0,1) kJ/mol  |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa | 1ste: 3,9 ; 2de: 15 |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt |  |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Waterstofselenied** is 'n verbinding van waterstof en seleen in sy -2 oksidasietoestand en formule H2Se. Die soute word seleniede genoem.

Dit is 'n toksiese, brandbare en baie onwelriekende gas wat oplosbaar is in water en 'n matig sterk suur is.

In die liggaam
--------------

Die stof speel 'n sleutelrol in die sintese van seleenhoudende proteïene. Dit kom in spoorhoeveelhede in die menslike liggaam voor as sy gekonjugeerde basis HSe−, die waterstofseleniedioon. Die liggaam kan 'n oorskot van die stof op twee maniere uitskei: deur vorming van selenosuikerverbindings wat in die urine uitgeskei word, of deur reaksie met S-adenosielmetionien (SAM) wat die vlugtige dimetielselenied oplewer wat uitgeasem word:

{\displaystyle H\_{2}Se\xrightarrow {SAM} H\_{3}CSeH\xrightarrow {SAM} CH\_{3}SeCH\_{3}}

Gebruike
--------

H2Se word óf as 'n reduseermiddel gebruik óf vir addisie aan onversadigde molekules. Dit word as reagens in organiese reaksies gebruik, bv. in invoeging in 'n nitril met funksionele groep -C≡N (sianied) wat 'n seleenamied -CSeNH2 oplewer. Dit reageer ook met karbodiïmiede en vorm 'n selenoüreum. Disikloheksielkarbodiïmied word soms gebruik om 'n stof te verkry wat met radioaktiewe 75Se gemerk is.

Reaksie van die suur met 'n oplossing van natriumhidroksied lewer natriumwaterstofselenied, wat ook as reagens gebruik word:

{\displaystyle H\_{2}Se(g)+Na^{+}(aq)+OH^{-}(aq)\rightarrow Na^{+}(aq)+HSe^{-}(aq)+H\_{2}O}
Natriumwaterstofselenied is 'n kristallyne vastestof wat makliker en veiliger is om as reagens te gebruik as die toksiese en onwelriekende gas self. Die gas kan indien nodig *in situ* gevorm word deur hidrolise van seleniede soos aluminiumselenied Al2Se3.
Luitenant-generaal **Jurinus (Rinus) Janse van Rensburg** SD SM MMM KStJ, (gebore 7 Januarie 1952) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse militêre bevelvoerder. Hy het in 1972 by die Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens aangesluit en was die diens se bevelvoerder as geneesheergeneraal van 2000 tot 2005 beveel. Hy het as Hoof van Korporatiewe Personeel gedien vanaf 1 Augustus 2005 tot sy aftrede in 2010.

Vroeë lewe
----------

Hy is op 7 Januarie 1952 in Murraysburg, in die Karoo gebore en het in 1969 aan die Hoër Jongenskool Paarl gematrikuleer. Hy het in 1970 by die Weermag aangesluit en was by 1 Onderhoudseenheid by Lenz gestasioneer. Dit was in hierdie tydperk dat hy besluit het om medies te studeer en het sy studies aan die Universiteit van Pretoria begin.

Nadat hy sy graad in 1976 behaal het, het hy 'n mediese beampte by 1 Militêre Hospitaal geword. In 1980 is hy as die Senior Operasionele Beampte na die destydse Suid-Afrikaanse Geneeskundige Diens se hoofkwartier oorgeplaas, en gedurende dieselfde jaar na die destydse Suidwes-Afrika Mediese Kommandement, Sektor 10, as mediese beampte oorgeplaas.

In 1983 het hy die SO2 van Mediese Opleidingskommando geword. Hy is in 1986 in sy eerste bevelsposisie aangestel, toe hy die Bevelvoerder van die destydse Suidwes-Afrika Mediese Kommandement geword het. In 1989 is hy bevorder tot die rang van Brigadier-generaal en het die Algemene Bevelvoerder van 1 Militêre Hospitaal geword.

In 1994 is hy teruggeplaas na die SAMHS Hoofkwartier as Hoof van Personeelbeplanning totdat hy in 1997 as Hoof van Mediese Magsaanwending aangestel is. Op 1 Oktober 2000 volg hy wyle lt-genl. Davidson Masuku, as die geneesheer-generaal van die SANW, 'n pos wat hy tot 31 Julie 2005 beklee het. Hy is op 1 Augustus 2005 as Hoof van Korporatiewe Personeel aangestel.
**China Southern Airlines** is 'n lugredery met sy hoofkwartier in Baiyun-distrik, Guangzhou, Guandong-provinsie, Volksrepubliek China. Dit is die wêreld se sesde grootste lugredery gemeet aan passasiers vervoer en Asië se grootste lugredery in vlootgrootte en passasiers vervoer. Dit is die vierde grootste lugredery in die wêreld in binnelandse passasiersverkeer en die sesde grootste in geskeduleerde plaaslike passasierskilometers gevlieg. Sy belangrikste spille is op Guangzhou Baiyun Internasionale Lughawe en Beijing Capital Internasionale Lughawe. Die lugredery vlieg tans na 216 bestemmings met 'n vloot van meer as 650 vliegtuie.

China Southern Airlines is op 1 Julie 1988 gestig as gevolg van die herstrukturering van die Burgerlugvaartadministrasie van China. Sedertdien is dit oorgeneem en het ook saamgesmelt met 'n aantal plaaslike lugrederye, steeds as een van China se "Groot Drie" (naas Air China en China Eastern Airlines). China Southern Airlines is 'n lid van SkyTeam. Die redery se logo is 'n rooi kapokblom op 'n blou vertikale stertvin.

In 2012 het China Southern Airlines 86,5 miljoen plaaslike en internasionale passasiers vervoer met 'n gemiddelde laaifaktor van 81%.

Spilpunte
---------

* Beijing Capital Internasionale Lughawe
* Chongqing Jiangbei Internasionale Lughawe
* Guangzhou Baiyun Internasionale Lughawe
* Ürümqi Diwopu Internasionale Lughawe
**Psigoterapie** is 'n stel tegnieke wat ten doele het om die geestesgesondheid, asook gemoeds- en gedragsprobleme van die individu, of 'n groep (waaronder ook 'n gesin) te verbeter. Daar is 'n wye verskeidenheid vorms van psigoterapie. Die psigoterapeut het 'n etiese verantwoordelikheid om die vertroulikheid en privaatheid van die pasiënt(e) te beskerm.

Algemene beskrywing
-------------------

Psigoterapeute hoef nie noodwendig mediese opleiding te hê nie, maar 'n basiese kennis van psigiatrie en sielkunde is gewoonlik deel van so 'n persoon se opleiding. Psigoterapeute kan psigiaters, sielkundiges, maatskaplike werkers, opgeleide verpleegkundiges, opgeleide beraders of ander professionele lui wees.

Die digotomie van 'n geneeskundige en 'n humanistiese model skei baie skole van psigoterapie van mekaar. In die mediese model is die pasiënt siek en die bekwame terapeut help om die pasiënt weer gesond te kry. In die humanistiese model word die kliënt aangemoedig om verder van hulself te leer om sodoende 'n beter begrip van hulself te verkry.

Daar is ten minste ses hoofskole van psigoterapie:

* Psigodinamiese psigoterapie
* Kognitiewe terapie
* Ondersteunende terapie
* Gedragsterapie
* Korttermynterapie
* Sisteemterapie (insluitende gesinsterapie en huweliksberading)

Geskiedenis
-----------

Die meeste vorme van psigoterapie spruit uit psigo-analise.

### Psigo-analise

Sigmund Freud
(Sien ook die biografie van Sigmund Freud).

Psigo-analise het begin in die mid-1880's. Veral vroue met histerie is eers behandel, deur middel van tegnieke soos droomontleding, vrye assosiasie, oordrag en ontleding van die id, ego en superego. Studente en kollegas, soos Alfred Adler, Otto Rank en Carl Jung, het mettertyd ook hulle eie vorm van psigoterapie ontwikkel, in 'n skool bekend as psigodinamiese terapie; en tot vandag toe ontwikkel hierdie veld steeds verder.

### Kognitiewe psigoterapie

Aaron T. Beck ontwikkel sy eie soort kognitiewe terapie, asook Albert Ellis, in die 1940's.

### Ondersteunende psigoterapie

Carl Rogers ontwikkel die beginsels van dié humanisties-gebaseerde psigoterapie in die 1950's. Die boustene van sy werk berus op onvoorwaardelike positiewe aanvaarding, egtheid en empatie.

### Gedragsterapie

Alhoewel vroeë vorme van gedragsberading reeds in die 1920's bestaan het, het dit meer volledig begin ontwikkel in die 1950's en 1960's, met die wêreldleiers Joseph Wolpe in Suid-Afrika, Hans Eysenck in Brittanje, en B.F. Skinner in die Verenigde State. Dit is ook 'n skool wat steeds aanhou ontwikkel.

Die terapeutiese verhouding
---------------------------

Navorsing bewys dat die kwaliteit van die verhouding tussen die terapeut en die pasiënt meer invloedryk op die eindresultaat is, as die soort psigoterapie wat gebruik word. (Rosenzweig, S. (1936). "Some implicit common factors in diverse methods in psychotherapy". Journal of Orthopsychiatry 6: 412-415).

Kritiek
-------

Kritici van psigoterapie wys daarop dat doodeenvoudig die verloop van tyd psigososiale genesing bring.
Normaalwaterstofelektrode: 2=platinumelektrode
3=waterstoftoevoer
4=diafragma
5=suuroplossing
Die **waterstofelektrode** is 'n spesiale elektrode wat 'n belangrike rol in die elektrochemie speel.

Waterstof is onder die Aarde se omstandighede nie 'n elektriese geleier nie, maar 'n gas. Hierdie gas kan egter adsorbeer op 'n katalitiese elektrode van platinum en dit is die basis vir 'n praktiese gebruik van die halfreaksie:

{\displaystyle 2H^{+}+2e^{-}\rightleftarrows H\_{2}(g,Pt)}
Hierdie halfreaksie word in die elektrochemie gebruik om die nulpunt van standaardreduksiepotensiale {\displaystyle E^{\ominus }}te definieer. Die definisie stel dat {\displaystyle E\_{standaardwaterstofelektrode}^{\ominus }{\overset {\underset {\mathrm {def} }{}}{=}}0}

Die standaardwaterstofelektrode (SHE) is gedefinieer as:

1. 'n platinumelektrode
2. wat in kontak is met waterstofgas van 1013 hPa druk (~1 Atm)
3. in 'n oplossing waarin die aktiwiteit van H+=1.

Dit is in die praktyk nie altyd moontlik om dit te bereik nie en daarom word gewoonlik die *normaal*waterstofelektrode (NHE) gebruik wat 'n oplossing het met 'n suuroplossing wat se waterstofioonoplossing [H+]=1 [mol/L] is en die waterstofdruk gelyk aan die atmosferiese druk van die laboratorium is. Die potensiaalverskille tussen SHE en NHE is baie klein en daarvoor kan gekorrigeer word.

Die normaalwaterstofelektrode het 'n diafragma wat die elektrode se oplossing elektries met die oplossing van die ander ondersoekte elektrode verbind en daar word gesorg dat suurstof van die lug nie die waterstofelektrode kan bereik nie.

Waterstofelektrodes bly nogtans duur vanweë die platinum en vereis die beskikbaarheid van (brandbare!) waterstofgas. Om hierdie rede word dikwels van ander elektrodes soos die kalomel- of die silwer/silwerchloried-elektrode as referensie gebruik gemaak. Hulle {\displaystyle E^{\ominus }} is nie nul nie, maar die waarde is goed bekend en kan maklik afgetrek word.
Albany-museum

history museum| Datum van stigting of ontstaan | 1855Wysig |
| Land | Suid-AfrikaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | GrahamstadWysig |
| Ligging | GrahamstadWysig |
| Geografiese ligging | 33°18′48″S 26°31′19″EWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |

Map
Die **Albanie-museum** is in Grahamstad in Suid-Afrika geleë en is geaffilieer aan Rhodes-universiteit. Dit dateer terug na 1855, wat dit die tweede oudste museum in Suid-Afrika maak.

Die natuurlike geskiedenis en geologiese versamelings van die *Oostelike Provinsie Letterkundige, Wetenskaplike en Mediese Vereniging* is as sy kern gebruik. Die herbarium word deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut beman en het materiaal wat terugdateer na 1812, versamel deur William John Burchell, en 'n versameling van 240 eksemplare wat in 1919, deur Constance Georgina Adams geskenk is, sowel as geologiese materiaal wat deur Andrew Geddes Bain en W.G. Atherstone versamel is. Dit huisves ook 'n groot versameling ongewerwelde, gewerwelde en vierpotige fossiele (waarvan sommige van die wêreldbekende Waterloo Farm lagerstätte is), en paleolitiese klipwerktuie wat deur Thomas Holden Bowker (1808–1885) naby die Groot-Visrivier ontdek is.

Die museum is tans versprei oor sewe geboue wat die Natuurwetenskapmuseum, die Geskiedenismuseum, die Sterrewagmuseum, Fort Selwyn, die Ou Provoos militêre gevangenis, Drostdy Arch en die Old Priest's House huisves.
**Kanaloa** is in die Hawaise godsdiens een van die hoofgode. Die ander drie is Ku, Kāne en Lono. Kanaloa is 'n manlike god en sy simbole is 'n pylinkvis en seekat. Hy word gewoonlik met Kāne verbind. Dit is ook 'n alternatiewe naam vir die eiland Kahoʻolawe.

Beskrywing
----------

In legendes en liedjies word Kāne en Kanaloa uitgebeeld as komplementêre kragte. Waar Kāne byvoorbeeld aangeroep word tydens die bou van 'n kano, word Kanaloa aangeroep terwyl die kano op die water vaar. Net so regeer Kāne die noordelike hoek van die sonnebaan en Kanaloa die suidelike hoek; Kanaloa is "die onderbewuste van Kāne se bewuste". Op dié manier verteenwoordig hulle 'n goddelike dualiteit van wilde en temmende kragte, soos die jin en jang van Taoïsme. 

Kanaloa word ook tradisioneel uitgebeeld as 'n seegod, vandaar sy verbintenis met seemanskap en Koppotiges. Verder word hy beskou as 'n god van die onderwêreld en 'n onderwyser van magie. Volgens legendes het hy die leier geword van die eerste groep geeste wat deur die gode "uitgespoeg" is. Ná 'n tyd het hy hulle aangevoer in 'n rebellie, waarin die geeste deur die gode verslaan is en as straf na die onderwêreld verban is.

Sien ook
--------

* Tangaroa, die Maori's se god van die see.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Clara Petacci**, bekend as **Claretta Petacci** (Italiaanse: [klaˈretta peˈtattʃi]; 28 Februarie 1912 - 28 April 1945), was 'n minnares van die Italiaanse diktator Benito Mussolini, en is saam met hom tereggestel deur partisane.

Familie
-------

Clara Petacci se vader was Dr. Francesco Petacci, primêre geneesheer van Pous Pius XI. Haar suster was aktrise Miriam di San Servolo (31 Mei 1923 – 24 Mei 1991), ook bekend as Miriam Petacci of Miriam Day. Petacci se broer, Marcello Petacci, is saam met Mussolini en Petacci gevange geneem. Eerder as om in Dongo terreggestel te word, is hy geskiet terwyl hy probeer ontsnap het.

Verhouding met Mussolini
------------------------

Petacci het 'n jarelange verhouding met Mussolini gehad terwyl hy getroud was Rachele Mussolini. Petacci was 28 jaar jonger as Mussolini.

'n Deel van hul korrespondensie is nog steeds die onderwerp van 'n dispuut met die Nasionale Argief, gebaseer op privaatheid.

Dood
----

Die lyke van Bombacci, Mussolini, Clara Petacci, Pavolini and Starace in Piazzale Loreto, 1945
Op 27 April 1945 is Mussolini en Petacci gevange geneem deur partisane terwyl hulle reis in 'n konvooi van Italiaanse Sosiale Republiek lede.

Op 28 April is sy en Mussolini geneem na Mezzegra en geskiet. Die volgende dag is die lyke van Mussolini en Petacci na die Piazzale Loreto in Milaan gebring en onderstebo gehang voor 'n vulstasie. Die lyke is gefotografeer terwyl 'n skare hul woede teenoor hulle toon.
Karl Schlögel tydens die boekeskou *Leipziger Buchmesse* in 2018. Sy werk *Das sowjetische Jahrhundert. Archäologie einer untergegangenen Welt* is met 'n prys bekroon
**Karl Schlögel** (7 Maart 1948 in Hawangen, Beiere, Duitsland) is 'n Duitse historikus en publisis wat op moderne Russiese geskiedenis en kultuur, Stalinisme, die Russiese diaspora in Europa, die Russiese dissidentebeweging, die kulturele geskiedenis van Oos-Europese metropole en teoretiese vraagstukke in verband met historiese verhalende beskrywings.

Biografie
---------

Karl Schlögel is in 1948 in Hawangen, 'n nedersetting in die Suidwes-Beierse streek Allgäu, in 'n boeregesin gebore. Sy skoolopleiding het hy by die hoërskool *Humanistisches Gymansium Collegium Rupertinum* in die Benediktyne-abdy Ottobeuren ontvang waar hy ook die Duitse matriekeksamen *Abitur* afgelê het. Vervolgens het hy tussen 1969 en 1981 sy akademiese opleiding in Oos-Europese geskiedenis, filosofie, sosiologie en Slawistiek aan die *Freie Universität Berlin* in die destydse Wes-Berlyn gevolg. Gedurende sy studentejare was Schlögel aktief betrokke by die Duitse studentebeweging.

Gedurende die 1970's en 1980's het hy talle reise na die Verenigde State, Noord-Afrika en Oos-Europa onderneem. In 1981 het hy sy doktersgraad met 'n tesis oor arbeiderskonflkikte in die post-stalinistiese Sowjetunie verwerf. Ná sy studies was hy aanvanklik as vryskutverstaler, publisis en privaat dosent werksaam - onder meer in Moskou (in 1982/83) en Leningrad (1987) waar hy navorsing gedoen het. 

Vanaf 1990 het hy die leerstoel in Oos-Europese Geskiedenis aan die Universiteit Konstanz in Baden-Württemberg beklee. Tussen Oktober 1994 en Maart 2013 was hy professor in Oos-Europese Geskiedenis aan die Europa-univrsiteit Viadrina in Frankfurt an der Oder in die deelstaat Brandenburg.