recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sanya Phoenix Int. Lughawe

internasionale lughawe, lughawe, kommersiële verkeer vliegveld| Vernoem na | Sanya, FenghuangWysig |
| Land | Volksrepubliek ChinaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | Tianya DistrictWysig |
| Geografiese ligging | 18°18′10″N 109°24′44″EWysig |
| Vervang | Q97301157Wysig |
| Operateur | HNA Infrastructure Investment GroupWysig |
| Openingsdatum | 1 Julie 1994Wysig |
| Plek wat deur vervoerspilpunt bedien word | SanyaWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |
| Toestand van gebruik | in gebruikWysig |
| IATA-lughawekode | SYXWysig |
| ICAO-lughawekode | ZJSYWysig |

Map
**Sanya Phoenix Internasionale Lughawe** (IATA: **SYX**, ICAO: **ZJSY**) is 'n internasionale lughawe wat die stad Sanya in Hainan, die mees suidelike provinsie van China bedien. Dit is ongeveer 15 km noordwes van die middestad geleë.

Sanya Phoenix Internasionale Lughawe is 'n hooflughawe-spilpunt en beslaan byna tienduisend hektaar. Die aanloopbaan is ongeveer 3 400 m lank en 60 m breed, wat voldoen aan die opstyg- en landingsvereistes van 'n volgelaaide Boeing 747-8, Airbus A340 of ander groot vliegtuig.

Dit is die tweede besigste lughawe in Hainan, die besigste is Haikou Meilan Internasionale Lughawe. Dit was egter die eerste lughawe in Hainan wat transkontinentale lugdiens van stapel gestuur het, toe Transaero Airlines reeds in 2007 ononderbroke vanaf Moskou na Sanya begin werk het. Die diens is gestaak nadat Transaero bedrywighede in 2015 gestaak het. Sedert 2017 het verskeie Russiese lugrederye insluitend IrAero, Alrosa  en Azur Air vanaf verskeie Russiese stede begin werk, wat die groei in toerisme vanuit Rusland in Hainan aangevuur het.

Terminaalgebou

Landvervoer
-----------

Sanya Phoenix Lughawe-treinstasie van die Hainan Western Ring High-Speed Railway, wat op 30 Desember 2015 geopen is, is net noord van die lughawe geleë. Aanvanklik verbind dit op die Sanya-treinstasie op die Hainan Eastern Ring High-Speed Railway en verskaf gereelde hoëspoed-spoordiens na 'n aantal punte langs Hainan se ooskus.

Met die bou van die res van die Hainan Western Ring High-Speed Railway, vanaf Sanya Phoenix-lughawe na Haikou, word spoordiens vanaf Sanya-stasie ook beskikbaar vir stasies aan die eiland se weskus.
**Hosea Kutako Internasionale Lughawe** (IATA: **WDH**, ICAO: **FYWH**) is die internasionale lughawe wat die Namibiese hoofstad Windhoek bedien. Dit is 45 km (28 myl) oos van die stad geleë en is Namibië se primêre lughawe met internasionale status. In 2018 het die lughawe 1 557 279 passasiers hanteer nadat dit in 2009 slegs 681 000 beloop het. Die lughawe is vernoem na die Namibiese held Hosea Kutako.

Tydens die Suid-Afrikaanse regering se bewind het die lughawe bekend gestaan as JG Strijdomlughawe, na die oud-Eerste Minister van Suid-Afrika. Die hoofaanloopbaan is 08/26 wat 4 532 meter (14 869 voet) lank is.

Min binnelandse vlugte word deur Hosea Kutako-lughawe bedien, omrede dié oorwegend by die kleiner Windhoek Eros-lughawe aandoen.

Windhoek-Hosea Kutako Internasionale Lughawe het in 2009 modernisering ondergaan. Dit beskik oor 'n terminaal met een vertrek- en een aankomssaal.

Internasionale vlugte
---------------------

Hoewel Hosea Kutako Internasionale Lughawe die belangrikste internasionale lughawe van Namibië is, is die enigste direkte internasionale vlugte na Angola, Botswana, Duitsland, Ghana, Suid-Afrika, Zambië en Zimbabwe. Dus reis die meeste internasionale passasiers na/van Namibië via O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg. Daar is ongeveer 18 direkte geskeduleerde vlugte daagliks tussen Hosea Kutako Internasionale Lughawe en O.R. Tambo.

Ou foto van die lughawe in 1964 toe dit nog J.G. Strijdom-lughawe geheet het
Lugfoto van die lughawe en sy aanloopbane
**Anticosti** (Frans: *l'Île d'Anticosti*) is 'n kaal, rotsagtige, woudbedekte gruis-en-sand eiland by die uitmonding van die Saint-Laurentrivier in die Golf van Sint-Laurens, in die provinsie Quebec (Kanada). Anticosti is in 2023 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

Een van twee huise wat, naas enkele grafte, in die spookdorp Baie-Sainte-Claire bewaar gebly het
Anticosti word in die noorde van die Côte-Nord-gewes van Québec (die Labrador-skiereiland) geskei deur die Jacques Cartier-seestraat en in die suide deur die Honguedo-seestraat van die Gaspé-skiereiland.

Met 'n lengte van 217 kilometer, 'n breedte wat wissel tussen 16 en 48 kilometer en 'n oppervlak van 7 892,52 km², is die eiland taamlik groot en oortref dit met sy oppervlakte van meer as 7 900 vierkante kilometer dié van die provinsie Prins-Edward-eiland. Die eiland is ook die 90ste grootste eiland ter wêreld en die 20ste grootste eiland in Kanada.

Anticosti is met 'n bevolking van 240 inwoners yl bevolk. Die grootste bevolking word in die dorpie Port-Menier op die westelike punt van die eiland aangetref en bestaan hoofsaaklik uit die opsigters van die verskeie vuurtorings wat deur die Kanadese regering daar opgerig is. Die kus is rotsagtig en gevaarlik, en daar is slegs twee veilige hawens: Ellis-baai en Fox-baai. Die grootste meer op die eiland is die Wickenden-meer wat die Jupiter-rivier voer.

Anticosti is in 1534 deur Jacques Cartier ontdek en later deur koning Lodewyk XIV van Frankryk aan Louis Joliet geskenk as beloning vir die ontdekking van die Mississippirivier. Die eiland het tot 1763 in die besit van die Joliet-gesin gebly; in daardie jaar het die kolonie van Newfoundland en Labrador Anticosti geannekseer. Kanada het die eiland in 1774 herwin.

Die houtbedryf het op die eiland tot in 1972 gefloreer, daarna het dit tot 'n belangrike jagbestemming ontwikkel. Vissers doen ook gereeld op die eiland aan.

Sien ook
--------

* Lys van Wêrelderfenisgebiede
**Syracuse** (/ˈsɪrəkjuːz, ˈsɛr-, -kjuːs/) is 'n stad in die distrik Onondaga County, New York (deelstaat), in die Verenigde State van Amerika. Syracuse dien as die distrik se administratiewe setel. Dit is die vyfde mees digbevolkte stad in die staat van New York na New York Stad, Buffalo, Rochester, en Yonkers.

Volgens die 2010 sensus was die stadsbevolking 145 252 siele, en die stad se metropolitaanse gebied het 'n bevolking van 662 577 siele gehad. Dit is die ekonomiese en opvoedkundige sentrum van sentrale New York, 'n streek met oor die een miljoen inwoners. Syracuse is ook goed bedien met Konvensie venues, met 'n onderdorpse Konvensiekompleks. Syracuse is vernoem na die klassieke Griekse stad Siracusa op die oostelike kus van die Italiaanse eiland Sisilië. 

Die stad het gefunksioneer as 'n belangrike kruispad oor die laaste twee eeue, eerstens tussen die *Erie kanaal* en sy sytakke, en toe van die spoorweë. Vandag is Syracuse op die interseksie van die Interstates 81 en 90 hoofweë geleë. Syracuse se lughawe is die grootste in die streek. Syracuse is die tuiste van *Syracuse Universiteit*, a belangrike navorsingsuniversiteit, sowel as *Le Moyne Kollege*, 'n nasionaal-erkende Liberale-Kunste Kollege. In 2010 het Forbes Syracuse op vierde plek geplaas tussen die 10 top plekke in die VSA om 'n gesin in groot te maak.
Fisioterapeute besig om pasiënte te help.
**Fisioterapie** is 'n geneeskundige beroep wat gemoeid is met die voorkoming en bestuur van bewegingsafwykings wat die gevolg is van siektes en beserings tydens 'n mens se leeftyd. Fisioterapie word gewoonlik deur óf deur 'n gekwalifiseerde fisioterapeut toegepas óf 'n fisioterapeutiese assistent onder leiding van 'n fisioterapeut.

Moderne fisioterapie
--------------------

Moderne fisioterapie is in Londen in 1896 ontwikkel, waar daar geglo is dat pasiënte op 'n gereelde basis beweeg moes word om te verseker dat spierfunksie en beweeglikheid behoue bly. Hierdie groep belangstellendes het vinnig gegroei en in 1920 het 'n Vereniging vir Fisioterapie in die Verenigde Koninkryk tot stand gekom. Soortgelyke organisasies het ook elders tot stand gekom.

Die sorg en rehabilitasie van groot getalle mense wat ledemate verloor het as gevolg van die Wêreldoorloë vroeg in die twintigste eeu asook die sorg vir pasiënte wat gely het aan siektes soos polio het die ontwikkeling van fisioterapie wêreldwyd versnel. Een van die vroeëre voorstanders van die dissipline was Suster Elizabeth Kenny, 'n Australiese verpleegster wat 'n beduinde impak gehad het op die behandeling van polio in die 1930's en 1940's.

Fisioterapie en Wetenskap
-------------------------

Vir dekades lank was die beoefening van fisioterapie sterk gekritiseer vir sy gebrekkige onderliggende navorsing. Laat in die 1990's het Engelse en Australiese fisioterapeute in 'n meningspeiling laat blyk dat minder as vyf persent (5%) van hulle gereeld wetenskaplike literatuur bestudeer het om hulle te lei in die uitvoering van hulle take in die praktyk.

Ten spyte van die positiewe houding jeens bewysgebaseerde praktyk het baie fisioterapeute steeds behandelingstegnieke benut wat min wetenskaplike steun geniet het.
Die **Rupert Museum** in Stellenbosch huisves 'n kunsversameling van 20ste eeuse Suid-Afrikaanse en buitelandse skilderye en beeldhouwerke.

Ligging
-------

Die museum is geleë in Stellentialaan, aan die heel westelike punt van Dorpstraat.

Pierneef
--------

Die 32 "stasiepanele" wat Pierneef tussen 1929 en 1932 vir die Johannesburgse stasie in opdrag van die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens geskilder het, is hierheen oorgeplaas.

Ander kunstenaars
-----------------

Irma Stern word hier verteenwoordig deur 27 werke. Ook word klem gelê op werke van Cecil Higgs, Maggie Laubser, Jean Welz en Anton van Wouw. Verder is hier skilderye en beeldhouwerke van Käthe Kollwitz, Maurice van Essche, Frans Oerder, Wolf Kibel, Nel Erasmus, Erik Laubscher, Georgina Ormiston, Hugo Naudé, Walter Battiss, Bettie Cilliers-Barnard, Ezrom Legae, Sydney Kumalo, Giuditta Scalini, Cecil Skotnes, Alexis Preller, Adolph Jentsch, Nita Spilhaus, W. H. Coetzer, Stanley Pinker, Penny Siopsis, Willie Bester, Antoine Bourdelle, Ernest Mancoba, Carl Büchner, Strat Caldecott en Alexander en Marianne Podlashuc. F.D. Dunlop het twee teëlpanele gelewer wat Suid-Afrikaanse flora uitbeeld.

Geskiedenis
-----------

Hierdie versameling het in die 1940's begin as die privaat kolleksie van dr. Anton Rupert en sy vrou Huberthe. Die gebou is spesiaal daarvoor ontwerp en het in Februarie 2005 vir die publiek geopen.
Ds. Kosie Stofberg.
Ds. **Jacobus Johannes Pienaar (Kosie) Stofberg** (Bloemfontein, 3 Oktober 1921 - Bloemfontein, 30 Maart 1984) was 'n predikant in vier gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, waarvan drie in die Vrystaat en een in die destydse Natal.

Stofberg het sy B.A.-graad in Bloemfontein verwerf voor hy vir sy teologiese opleiding na Stellenbosch gegaan het. Ná sy toelating in 1946 vervul hy sy roeping met eers in die NG gemeente Hertzogville in sy geboorteprovinsie waar hy op 15 Maart 1947 bevestig is. Hierna hom die Villiers in 1952 aan die beurt en daarna Fynnland in Natal in 1962. In Januarie 1968 keer hy terug na die Vrystaat toe hy bevestig word in Heuwelkruin, Bloemfontein. Ds. H.C. Hopkins skryf in ds. Stofberg se lewensberig in die NG Kerk-jaarboek van 1985: "Omdat sy bediening in die teken van roepingsbewustheid gestaan het, was hy so gehoorsaam en toegewyd aan die Here. Dit het oral tot openbaring gekom, in sy arbeid in die gemeente sowel as in breër kerkverband."

Stofberg was jare lank voorsitter van die Vrystaat se jeug- en admissiekommissie en skriba van die kuratorium van Bloemfontein se teologiese fakulteit, asook lid van die kuratorium van die teologiese fakulteit in Pretoria, van die UOVS-raad en van die Afrikaanse Ouervereniging. Ds. Hopkins skryf: "Altyd was hy die getroue en dienswillige dienaar wat nooit na eie roem gesoek het nie – die sagmoedige mens wat inderdaad sag mar ook moedig opgetree het. 'Sy dade was meer as sy woorde.' Sy gemeentes het hom liefgehad en hoog geag."

Ná 'n betreklike kort maar ernstige siekte is ds. Stofberg in 1984 in die ouderdom van 62 jaar oorlede.

Hy was getroud met 'n dogter van dr. N.J. van der Merwe, predikant van Wepener en Theunissen en later Volksraadslid, en 'n kleindogter van pres. M.T. en mev. Tibbie Steyn. Een van hul ses kinders is die oud-Springbok-rubyspeler Theuns Stofberg.

Bron
----

* (af)  Maree, W.L. 1985. *Jaarboek 1985 van die Nederduitse Gereformeerde Kerke*. Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Walter Sickert.
**Walter Richard Sickert** (München, 31 Mei 1860 - Bath , 22 Januarie 1942) was 'n Engelse Post-Impressionistiese skilder. Hy was die stigter van die Camden Town-groep, wat gereeld in sy ateljee in Londen ontmoet het. Hy word ook gereeld genoem as 'n verdagte in die Jack the Ripper-moorde.

Lewe en werk
------------

Sickert het aan die Slade Skool vir Beeldende Kuns gestudeer en in 1882 in die ateljee van James McNeill Whistler gaan werk, wat sy vroeë styl sterk sou definieer. Toe Whistler die Royal Society of British Artists in 1888 verlaat het na 'n konflik oor die toekomstige verloop daarvan, het hy verskeie van sy leerlinge saamgeneem, insluitend Sickert, Theodore Roussel, Philip Wilson Steer en Sydney Starr. Hy het toe saam met Steer, Roussel en Starr die 'New English Art Club' gestig en na 'n impressionistiese styl oorgeskakel. 

In 1893 het Sickert na Parys gereis, waar hy Edgar Degas en Edouard Manet ontmoet het, wat hom grootliks sou beïnvloed. Terug in Londen het hy die leier van die Engelse Impressionistiese beweging geword. Hy het sy eie tegniek ontwikkel met klein, dig geplaasde verfstrokies. Later het hy meer in lae groot kolle gewerk, in helder kleure.

In die somers het Sickert baie in Dieppe geskilder en in 1903-1904 het hy na Venesië gereis. In 1908 het hy saam met Harold Gilman die Post-Impressionist Camden Town Group gestig. Hy was ook 'n onderwyser by die Slade Skool vir Beeldende Kuns. Hy is in 1942 op die ouderdom van 81 oorlede.

Jack the Ripper
---------------

In die boek *Portrait of a Killer* deur Patricia Cornwell word Walter Sickert geïdentifiseer as die hoofverdagte in die Jack the Ripper-sake. Die profiel van sy karakter sal volgens Cornwell ooreenstem met die profiel van 'n psigopaat. Verskeie van Sickert se skilderye stem ooreen met die toestand van die vermoorde vroue ten tyde van die moorde. Sickert was gewalg deur die 'laer' bevolkingsgroepe, en veral deur vroue wat tot hierdie sosiale klas behoort het. Walter was - volgens Cornwell - 'n akteur, en 'n meester in die dra van vermommings.
Spaanse ambassade by die Heilige Stoel en die Soewereine Militêre Orde van Malta in Rome
Ambassade van die Verenigde State in Helsinki, Finland
Die ambassade van Indonesië in Antananarivo, Madagaskar.
Veelvuldige ambassades: Die onderskeie ambassades van Denemarke, Finland, Ysland, Noorweë en Swede word hier saam gehuisves in Berlyn, Duitsland.
'n **Diplomatieke sending** of **buitelandse sending** is 'n groep gesante van 'n staat of organisasie wat in 'n ander staat teenwoordig is om die stuurstaat of organisasie amptelik in die gasheerstaat te verteenwoordig. In die praktyk dui die frase gewoonlik op 'n ambassade of hoë kommissie, wat die hoofkantoor is van 'n land se diplomatieke verteenwoordigers in 'n ander land; dit is gewoonlik gebaseer in die ontvangende staat se hoofstad, maar nie noodwendig nie. Konsulate, aan die ander kant, is kleiner diplomatieke missies wat normaalweg in groot stede van die ontvangende staat geleë is (maar kan in die hoofstad geleë wees, tipies wanneer die senderland geen ambassade in die ontvangende staat het nie). Benewens 'n diplomatieke sending na die land waarin dit geleë is, kan 'n ambassade ook 'n nie-inwonende permanente sending na een of meer ander lande wees.

Terminologie
------------

'n Land kan verskillende tipes diplomatieke missies as verteenwoordiging in 'n ander land hê.

| Tipe | Funksie |
| --- | --- |
| **Ambassade** | Die diplomatieke sending is gewoonlik in die hoofstad van 'n ander land geleë wat 'n volledige reeks dienste bied, insluitend konsulêre dienste. |
| **Hoëkommissie** | Ambassade van 'n Statebondland geleë in 'n ander Statebondland. |
| **Permanente missie** | Diplomatieke missie na 'n groot internasionale organisasie. |
| **Konsulaatgeneraal** | Diplomatieke sending geleë in 'n groot stad, gewoonlik anders as die hoofstad, wat 'n volledige reeks konsulêre dienste verskaf. |
| **Konsulaat** | Diplomatieke sending wat soortgelyk is aan 'n konsulaat-generaal, maar dalk nie 'n volledige reeks dienste verskaf nie. |
| **Erekonsul** | Die hoof van 'n diplomatieke sending wat slegs 'n beperkte reeks dienste lewer. |

Die hoof van 'n ambassade staan bekend as 'n ambassadeur of hoë kommissaris. Die term ambassade word ook algemeen gebruik as 'n gedeelte van 'n gebou waarin die werk van die diplomatieke sending uitgevoer word.

Die lede van 'n diplomatieke sending kan binne of buite die gebou woon wat die sending se kanselary hou, en hul privaatwonings geniet dieselfde regte as die perseel van die sending ten opsigte van onaantasbaarheid en beskerming.

Alle sendings na die Verenigde Nasies staan bloot as permanente sendings bekend, terwyl EU-lidlande se sendings na die Europese Unie bekend staan as permanente verteenwoordiging, en die hoof van so 'n sending is tipies beide 'n permanente verteenwoordiger en 'n ambassadeur. Europese Unie-sendings in die buiteland staan bekend as EU-afvaardigings.

Sendings tussen Statebondlande staan bekend as hoë kommissies, en hul hoofde is hoë kommissarisse. Oor die algemeen word ambassadeurs en hoë kommissarisse as gelykwaardig in status en funksie beskou, en ambassades en hoë kommissies word albei as diplomatieke missies beskou.
**Eric Nobbs** (1 Januarie 1954 - 23 Oktober 2022) was 'n Suid-Afrikaanse akteur.

Loopbaan
--------

Nobbs maak op 11 Januarie 1978 sy debuut op die professionele verhoog in die Transvaalse Raad vir die Uitvoerende Kunste (TRUK) se produksie van *Die Keiser* deur Bartho Smit en werk vir die res van die jaar onder kontrak vir Suidwes-Afrikaanse Raad vir die Uitvoerende Kunste (SWARUK) in Windhoek. In 1979 keer hy terug na TRUK, waar hy tot 1986 sou werk. In hierdie tydperk vestig hy hom as 'n toonaangewende akteur in sulke uiteenlopende rolle soos Faan in *Faan se Stasie* (deur Pieter Fourie); Org in *Pa, Maak vir my 'n Vlieër Pa* (deur Chris Barnard); Bezuidenhout in *The Road to Slagtersnek* (deur André P. Brink); Mitch in *Die Trem Se Naam: Begeerte* (*A Streetcar Named Desire* deur Tennessee Williams); en Cyril in *Huis op Horings*.

In 1995 het hy sy eie vertonings begin skep en daarna met geslaagde eenmanvertonings deur Suid-Afrika en Namibië getoer .

Filmografie
-----------

* *Hansie: A True Story*, 2008 as Ewie Cronjé
* *Black Velvet Band* (TV-fliek), 1997 as Vrugteboer
* *The Legend of the Hidden City* (TV-reeks), 1997
* *Rhodes*, 1996 as Raaff
* *Kalahari Harry*, 1994 as Kaptein de Vos
* *Bopha!*, 1993 as Polisiekommissaris
* *Die Prince van Pretoria*, 1993 as Jacobus van Rensburg
* *The Power of One,* 1992 as munisipale polisieman #1
* *The Good Fascist*, 1992
* *Kwagga Strikes Back*, 1990 as Doon Robbertse
* *The Fourth Reich*, 1990 as Hennie Schoeman
* *Windprints*, 1990 as 'Platvoet' Du Plessis
* *The Native Who Caused All the Trouble*, 1989 as Kramer
* *Wie Laaste Lag*, 1985 as Pirow Bentley
* *Boetie Gaan Border Toe!*, 1984 as korporaal Botes
* *City Lovers*, 1982
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Kaliumheksasianoferraat(II) |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | K4Fe(CN)6.3H2O |
| Molêre massa | 422,4 g/mol (trihidraat) |
| CAS-nommer | 13943-58-3 (watervry) of 14459-95-1 (trihidraat)   |
| Voorkoms | Geel vastestof   |
| Reuk | Reukloos |
| **Fasegedrag** |
| Smeltpunt | 70 °C |
| Kookpunt | ontbind ~600 °C |
| Digtheid | 1,850 |
| Oplosbaarheid | oplosbaar |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa |  |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt | geen  |
| LD50 | 3 613[mg/kg] (rot; oraal) |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Kaliumheksasianoferraat(II)** (ook: **kaliumferrosianied** of **geelbloedsout**) is 'n stof van kalium en die komplekse ioon Fe(CN)4−6 wat yster in sy oksidasietoestand +2 bevat. Die sout het die chemiese formule K4Fe(CN)6.

Dit word verhandel as sy trihidraat en is ook bekend onder sy goedgekeurde Europese voedseladditiefnommer: E536.

Die stof is vroeër verkry deur dierlike afval soos bloed, vel, horings ens te verhit. Die verkoolde massa word gegloei met potas en ysterpoeier. Hierby bind die swael in die proteïene aan yster en word KCN gevorm, wat met nog yster die sianoferraat vorm wat dan uitgeloog word. Hierdie sout word ook geelbloedsout genoem.

Termogravimetrie
Die stof is stabiel tot ~600 °C waarna dit ontbind.

Gebruike
--------

'n Belangrike aanwending wat reeds in die 18de eeu op industriële skaal gekommersialiseer is, is die vorming van die kleurstof Pruisiese blou. Dit berus op die vorming van 'n gemengdevalensieverbinding indien 'n oplossing van die Fe2+(CN)6-ioon bygevoeg word aan 'n oplossing wat die Fe3+-ioon bevat:

{\displaystyle Fe^{3+}(aq)+Fe(CN)\_{6}^{-4}\rightarrow Fe^{III}Fe^{II}(CN)\_{6}\downarrow }
Hierdie gemengdevalensieverbinding het 'n intense blou kleur. 

Hierdie reaksie word ook in die oenologie aangewend om die helderheid van wyne te verbeter en yster en koper uit die wyn te verwyder. In die Verenigde State is dit teen die wet, omdat gevrees word dat dit aanleiding tot toksisiteit van sianied kan gee. Die ferrosianied self is nie baie toksies nie. In Frankryk het hieroor baie debat gewees, maar hulle staan dit vir wit en rosé wyne toe.
**David Meiring Kriel** (5 November 1930 – 12 Maart 2019) was 'n klassikus aan die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA) en die Universiteit van Pretoria.

Hy is in Pretoria gebore en het in 1947 aan die Helpmekaar Hoër Seunskool in Johannesburg gematrikuleer. In 1950 het hy sy BA-graad aan die Universiteit van Pretoria voltooi, gevolg deur 'n Hoëronderwysdiploma in 1952. Hy word in 1953 aangestel as Latynonderwyser te Benoni High School, en dien van 1955 tot '56 in dieselde hoedanigheid te Hoërskool Florida.

Van 1957 tot 1965 was hy lektor aan die Universiteit van Pretoria, waar hy ook sy MA-graad in 1961 voltooi, en van 1963 tot 1964 ook navorsing doen aan die Universiteit van Urbino in Italië, wat sou bydra tot die afhandeling van sy D.Litt.-graad in Latyn in 1969. Na die verkryging van sy MA-graad is hy ook aangestel as senior-lektor in Klassieke Tale by die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA), waar Gerrit Viljoen hoof van die departement was.

Van 1966 tot 1983 is hy dosent in die Departement van Latyn by die Universiteit van Pretoria, aanvanklik as senior-lektor en dan as professor en departementshoof. Sy besonder geslaagde *Latyn vir die Regstudent* is in 1977 deur *Lex Patria* uitgegee. In Oktober 1983 is hy aangestel as Suid-Afrika se Kulturele Attaché by die Suid-Afrikaanse Ambassade in Rome.

Hy was getroud met Zella en is oorleef deur vier dogters, Annabie, Mala, Tertia en Suzelle.
*"Private inligting" herlei hier. Vir persoonlike identifiseerbare inligting, sien Persoonlike inligting. Vir inligting wat privaat oorgedra word, sien Geheimhouding.*
Banksy se *One Nation Under CCTV* graffiti, langs 'n werklike geslotekringtelevisiekamera.
**Privaatheid** is die vermoë van 'n individu of groep om hulself of inligting oor hulself af te sonder of te weerhou, en sodoende hulself selektief uit te druk.

Die domein van privaatheid oorvleuel gedeeltelik met sekuriteit, wat die konsepte van toepaslike gebruik en beskerming van inligting kan insluit. Privaatheid kan ook die vorm van liggaamlike integriteit aanneem.

Histories was daar baie verskillende opvattings oor privaatheid. Meeste kulture erken die reg van 'n individu om aspekte van hul persoonlike lewens uit openbare rekords te weerhou. Die reg om nie deur die regering, korporasies of 'n individu onderwerp te word aan ongesanksioneerde privaatheidskendings nie, is deel van baie lande se privaatheidswetgewing, en in sommige gevalle, die land se grondwet.

Met die opkoms van tegnologie het die debat oor privaatheid uitgebrei van 'n liggaamlike sin om 'n digitale sin in te sluit. In meeste lande word die reg op digitale privaatheid as 'n uitbreiding van die oorspronklike reg op privaatheid beskou, en baie lande het wette aangeneem wat digitale privaatheid verder beskerm teen openbare en private entiteite.

Daar is verskeie tegnieke om privaatheid in te dring, wat deur korporasies of regerings gebruik kan word vir wins- of politieke redes. Omgekeerd, om privaatheid te beskerm, kan mense versleuteling of maatreëls van anonimiteit gebruik.

Etimologie
----------

Die woord privaatheid is afgelei van die Latynse woord "privatus", wat beteken afgesonder van wat publiek is. D.w.s dit wat persoonlik is, of aan jouself behoort en nie aan die staat nie.

Bronnelys
---------

* Lessig, Lawrence (2006). "Eleven: Privacy". *Code 2.0* (in Engels). Lawrence Lessig. ISBN 978-0-465-03914-2. Besoek op 30 Junie 2022.
* Solove, Daniel J. (2010). *Understanding Privacy*. Harvard University Press. ISBN 978-0674035072.
* Singleton, Solveig (2008). "Political Science". *The Encyclopedia of Libertarianism*.  Thousand Oaks, Kalifornië: Sage; Cato Institute. 390–392. DOI:10.4135/9781412965811.n242. ISBN 978-1412965804. OCLC 750831024.
**Giorgio Napolitano** OMRI (Italiaans: [ˈdʒordʒo napoliˈtaːno]; 29 Junie 1925 - 22 September 2023) was 'n Italiaanse politikus wat van 2006 tot 2015 as die 11de president van Italië gedien het, en die enigste Italiaanse president wat herkies is tot die presidentskap. Vanweë sy monargiese styl en sy dominante posisie in die Italiaanse politiek, het kritici dikwels na hom verwys as Re Giorgio ("King George"). Hy was die langsdienende president in die geskiedenis van die moderne Italiaanse Republiek, wat sedert 1946 bestaan.

Alhoewel die presidentskap 'n nie-partydige amp as borg van die Grondwet van Italië is, was Napolitano jarelange lid van die Italiaanse Kommunistiese Party (en van sy post-kommunistiese sosiaal-demokratiese opvolgers, van die Demokratiese Party van die Linkses). Hy was 'n toonaangewende lid van 'n moderniserende faksie aan die regterkant van die party. Hy is eers in 1953 verkies tot die Kamer van Afgevaardigdes, en neem 'n groot belangstelling in die parlementêre lewe. Hy was van 1992 tot 1994 president van die Kamer van Afgevaardigdes. Hy was van 1996 tot 1998 Minister van Binnelandse Sake onder Romano Prodi.

Napolitano is in 2005 deur president Carlo Azeglio Ciampi as lewenslange senator aangestel. In Mei 2006 word hy deur die parlement tot president van Italië verkies. Tydens sy eerste ampstermyn het hy toesig gehou oor regerings van beide die sentrum-links, gelei deur Prodi, en die sentrum-regs, onder leiding van Silvio Berlusconi. In November 2011 het Berlusconi bedank as premier te midde van finansiële en ekonomiese probleme. In ooreenstemming met sy grondwetlike rol, het Napolitano die voormalige EU-kommissaris Mario Monti gevra om 'n kabinet te vorm wat deur kritici 'n "regering van die president" genoem is.

Toe sy presidensiële termyn van sewe jaar in April 2013 verstryk het, het Napolitano (destyds 87 jaar oud) huiwerig aanvaar om herverkies te word en die eerste president van Italië te word om 'n tweede termyn te dien, om die kontinuïteit van die land se instellings te beveilig tydens die parlementêre periode wat gevolg het op die algemene verkiesing van 2013. Nadat hy herkies is as president met breë kruisparty-steun in die parlement, het hy die skaakmat oorwin deur Enrico Letta te versoek om 'n regering in die vorm van 'n groot koalisie te vorm. Toe Letta sy bedanking op 14 Februarie 2014 inhandig, het Napolitano die opdrag aan Matteo Renzi (Letta se faksie-uitdager) gegee om 'n nuwe regering te vorm. Na 'n rekord van agt en 'n half jaar as president, het Napolitano in Januarie 2015 op 89-jarige ouderdom bedank.

Hy was gereeld deur sy kritici daarvan beskuldig dat hy 'n grootliks seremoniële rol in 'n politieke rol omskep het en in die jare van sy ampstermyn die ware koningmaker van die Italiaanse politiek geword het.
Manlike masturbasie
**Masturbasie** is die praktyk van selfbevrediging deur die seksuele organe met die hand te stimuleer. 

Vroeër is ook daarna as selfbevlekking verwys omdat daar geglo is dat dit tot sielkundige afwykings en uiteindelik waansin kon lei. 'n Ander term hiervoor is "onanie", afgelei van die verhaal in Genesis 38:9 waar geskryf staan: "Onan het geweet dat die kinders wat gebore sou word, nie as syne beskou sou word nie, en daarom het hy elke keer as hy met die weduwee van sy broer gemeenskap gehad het, gesorg dat sy saad op die grond kom. Hy wou nie dat daar kinders vir sy broer gebore word nie." "Onanie" is dus eerder 'n korrekte beskrywing van *coitus interruptus*, oftewel saadstorting buite die vagina. In dié geval was dit 'n beskrywing van die weiering om aan die "swaerhuwelik" gehoor te gee.

Wedersyde masturbasie soos uitgebeeld deur die skilder Johann Nepomuk Geiger

Begin
-----

Die een of ander stimulering van die seksuele organe kom by baie babas van net 'n paar maande oud voor. Luidens een ondersoek is dit die geval by meer as die helfte van babas onder die ouderdom van een jaar. Vir die meeste mans begin die doelbewuste gebruik van masturbasie as seksuele stimulasie eers tussen die ouderdom van nege en 18 jaar. In twee derdes van gevalle is masturbasie 'n man se eerste ervaring van ejakulasie of saadstorting. Vroue wat wel masturbeer, begin oor die algemeen vroeër as mans. Teen die ouderdom van 20 het net een uit vyf vroue dit al op die proef gestel, vergeleke met 92% van mans. Masturbasie is meestal die bron van mans se eerste orgasme, terwyl dit by net sowat 'n derde van vroue die geval is.

Volwasse lewe
-------------

Manlike masturbasie se frekwensie kan wissel van een maal of minder per maand tot een, twee of drie maal per dag. Van diegene wat masturbeer is die voorkoms sowat twee maal per dag op ouderdom 15. In die geval van vroue is dit baie minder. Die ware voorkoms van masturbasie hang baie af van opvoedingsvlak, ouderdom en huwelikstatus. Die voorkoms is die hoogste by jong mense met 'n hoë vlak van opvoeding.

Bronne
------

* Diagram Group, *Man's Body - An Owner's Manual*, Bantam Books, London et. al. 1983.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX532614
* BNF: cb11962003m (data)
* GND: 4074630-6
* LCCN: sh85082015
* NKC: ph207463
* NLI: 000712318

 |
Die **Volcán de Colima**, ook bekend as die **Volcán de Fuego**, is 'n 3 820 m hoë vulkaan wat deel is van die Colima-vulkaankompleks in Mexiko. Die kompleks bestaan uit die Volcán de Colima, **Nevado de Colima** en die geërodeerde **El Cántaro** (gelys as rustend). Dit is die jongste een van die drie en is een van die aktiefste vulkane in Mexiko en Noord-Amerika. Dit het sedert 1576 al meer as 40 keer uitgebars. Een van die grootste uitbarstings was op 20-24 Januarie 1913. Nevado de Colima, ook bekend as "Tzapotépetl", lê 5 km noord van sy aktiewer buurman en is hoër (teen 4 271 m). 

Ondanks sy naam lê net 'n deel van die vulkaan in die deelstaat Colima; die grootste deel lê oor die grens in die naburige Jalisco. Dit is sowat 485 km wes van Mexikostad en 125 km suid van Guadalajara in Jalisco geleë.

Sedert 1869-1878 het 'n stel koepels, bekend as *El Volcancito*, aan die noordelike hang van die hoofkeël van die vulkaan ontstaan.

Vulkaanaktiwiteit
-----------------

Die keël wat tans aktief is, lê in 'n groot kaldera wat moontlik gevorm is deur 'n kombinasie van grondverskuiwings en groot uitbarstings. Die lawa is andesiet, wat 56-61% silikondioksied bevat.

Sowat 300 000 mense woon binne 40 km van die vulkaan af en dit is dus die gevaarlikste vulkaan in Mexiko. Vanweë sy geskiedenis van groot uitbarstings en sy nabyheid aan dig bevolkte gebiede is dit aangewys as 'n Dekadevulkaan, wat bestudeer word om die skade van toekomstige natuurrampe te verklein. 

'n Aspluim op 17 Desember 2016.
In onlangse jare was daar gereeld ontruimings van nabygeleë dorpe weens dreigende uitbarstings. In 1991, 1998-1999 en van 2001 tot tans is daar uitbarstings, met lawa wat vloei en 'n lawakoepel vorm, en van tyd tot tyd groter ontploffings wat piroklastiese strome vorm en die omringende gebied met as en puin bedek.

Die grootste uitbarsting in jare het op 24 Mei 2005 plaasgevind. Piroklastiese strome het 4-5 km ver getrek en lawabomme het tot 4 km ver geval.

In 2014 was daar weer uitbarstings, en op 10 Julie 2015 nog een. Op 25 September 2016 het nog 'n uitbarsting 'n pluim as en rook 3 048 m die lug in gestuur. In Desember 2016 was daar een of twee keer per dag 'n aspluim. Op 18 Desember 2016 het drie uitbarstings voorgekom. Die hoogste aspluim was 2 km hoog. Op 18 Januarie 2017 was daar nog 'n groot ontploffing, wat as tot 4 km bo die krater uit geskiet het.

In 2018 is 'n webkamera naby die vulkaan geïnstalleer waarmee vulkaniese aktiwiteit gesien kan word.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Volcán de Colima.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

Decade VolcanoesTeideTeideNyiragongoNyiragongoVesuviusVesuviusEtnaEtnaSantoriniSantoriniUnzenUnzenSakurajimaSakurajimaTaalTaalMerapiMerapiUlawunUlawunMauna LoaMauna LoaColimaColimaSanta MaríaSanta MaríaAwatsjinskiAwatsjinskiKorjakskiKorjakskiGalerasGalerasRainierRainierKaart van die 16 Dekadevulkane.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1182336604
* NKC: ge117886
* VIAF: 1521155466465902160007
* WorldCat Identities (via VIAF): 1521155466465902160007

 |
Die **Chinese kamerargument** is van mening dat 'n digitale rekenaar wat 'n program uitvoer, nie 'n "verstand", "begrip" of "bewussyn" kan hê nie, ongeag hoe intelligent of mensagtig die program die rekenaar kan laat optree. Die argument is aangebied deur filosoof John Searle in sy referaat "*Minds, Brains, and Programs*", gepubliseer in *Behavioral and Brain Sciences* in 1980. Soortgelyke argumente is aangebied deur Gottfried Leibniz (1714), Anatoly Dneprov (1961), Lawrence Davis (1974) en Ned Block (1978). Searle se weergawe is wyd bespreek in die jare daarna. Die middelpunt van Searle se argument is 'n gedagte-eksperiment bekend as die **Chinese kamer**.

Die argument is gerig teen die filosofiese posisies van funksionalisme en rekenaarlisme wat argumenteer dat die verstand beskou kan word as 'n inligtingsverwerkingstelsel wat op formele simbole werk, en dat simulasie van 'n gegewe geestestoestand voldoende is vir die teenwoordigheid daarvan. Spesifiek, die argument is bedoel om 'n posisie te weerlê wat Searle die sterk KI-hipotese noem:[b] "Die toepaslik geprogrammeerde rekenaar met die regte insette en uitsette sal daardeur 'n verstand hê in presies dieselfde sin wat mense verstand het."

Alhoewel dit oorspronklik aangebied is in reaksie op die stellings van kunsmatige intelligensie (KI) navorsers, is dit nie 'n argument teen die doelwitte van hoofstroom KI navorsing nie, want dit toon nie 'n beperking in die hoeveelheid "intelligente" gedrag wat 'n masjien kan vertoon nie. Die argument is slegs van toepassing op digitale rekenaars wat programme gebruik en is nie van toepassing op masjiene in die algemeen nie.

Chinese kamer gedagte-eksperiment
---------------------------------

Searle se gedagte-eksperiment begin met hierdie hipotetiese uitgangspunt: veronderstel dat kunsmatige intelligensie-navorsing daarin geslaag het om 'n rekenaar te konstrueer wat optree asof dit Chinees verstaan. Dit neem Chinese karakters as invoer en, deur die instruksies van 'n rekenaarprogram te volg, produseer ander Chinese karakters, wat dit as uitvoer aanbied. Gestel, sê Searle, dat hierdie rekenaar sy taak so oortuigend uitvoer dat dit die Turingtoets gemaklik slaag: dit oortuig 'n menslike Chinese spreker dat die program self 'n lewendige Chinese spreker is. Op al die vrae wat die persoon vra, gee dit gepaste antwoorde, sodat enige Chinese spreker oortuig sal wees dat hulle met 'n ander Chineessprekende mens praat.

Die vraag wat Searle wil beantwoord is die volgende: "verstaan" die masjien letterlik Chinees? Of simuleer dit bloot die vermoë om Chinees te verstaan?

1. ↑  Harnad 2001, p. 1.
2. ↑  Roberts 2016.
3. ↑  Searle 1992, p. 44.
4. ↑  Russell & Norvig 2021, p. 986.
5. ↑  Searle 1980, p. 11.
6. ↑  Searle 1980, p. 2.
7. ↑  Searle 2009, p. 1.
8. ↑  Searle 2004, p. 66.

1. ↑
2. ↑   Searle skryf dat "volgens Sterk KI, die korrekte simulasie werklik 'n verstand is. Volgens Swak KI is die korrekte simulasie 'n model van die verstand.." Searle noem die eerste posisie "sterk KI" en laasgenoemde "swak KI".
Beeld van Boxhorn, Besondere versamelings, Universiteit van Leiden.
**Marcus Zuerius van Boxhorn** (Bergen op Zoom, Nederland, September 1612 - Leiden, 3 Oktober 1653) was reeds op die ouderdom van 21 jaar "professor eloquentiae". 

Hy was 'n taalkundige met 'n groot kennis van Latyn. Hy het tewens Russies, Persies en Turks bestudeer.

Indo-Europees
-------------

Hy was die eerste wetenskaplike wat geopper het dat die tale wat ons nou Indo-Europese tale noem, moontlik 'n gemeenskaplike voorouer deel. Sy ontdekking het twee eeue vroeër plaasgevind as die Engelsman Sir William Jones se ontdekking dat dié tale 'n gemeenskaplike voorouer moes gehad het (1786). William Jones word egter steeds wêreldwyd beskou as die eerste wetenskaplike wat hierdie hipotese gestel het.

Van Boxhorn het geweet van Xenofon se reise na Indië, waardeur hy Sanskrit leer ken het. Dit het daartoe gelei dat hy gelykenisse tussen verskillende Indo-Europese tale ontdek het, waarby hy die bestaan van 'n primitiewe gemeenskaplike taal -- wat hy toe 'Skities' noem -- veronderstel. Hy het by hierdie hipotese Nederlands, Grieks, Latyn, Persies en Duits ingesluit, waarna hy later ook die Slawiese, Keltiese en die Baltiese tale insluit. 'n Semitiese taal soos Hebreeus het hy daarvan uitgesluit.

Aanhalings
----------

Van Boxhorn skrywe:
"De echte reden van die overeenkominge in dese talen is, om dat de Griecken ende Duytschen aan de borsten van eene moeder gelegen, ende uyt eene mondt leeren spreecken hebben."

Op die vraag "Waer uyt blijckt, dat der Grieken, Romeynen, ende Duytschen tale, afcomstich is van de Scythen?" antwoord hy: "Voorwaer niet uyt een ofte twee dosijnen van woorden" - Nee, daar is baie meer - en dan gaan hy voort: "Niet oock uyt vreemde woorden neffen vreemde saecken ontleent van vreemden, ende dien volgende onder verscheiden vreemde volckeren te vinden, gelyck een *Kemel*, overal bij de Romeinen, Griecken, Duitschen, ende andere, genoemt werdt een *Kemel*, maer uyt in ende aengeboren woorden, bediedende saecken ofte dingen, die over al daegelycx gebruyckt, geboren, ende gevonden worden."

Van Boxhorn stel dus dat daar 'n oer-basiswoordeskat is, wat apart van leenwoorde is. Hierdie basiswoordeskat word deur hierdie tale gedeel; nie deur ontlening aan 'n vreemde taal nie, maar deur oorerwing vanuit 'n gemeenskaplike voorouer.

Sy stelling dat die Skitiese taal die gemeenskaplike voorouer was, is misleidend aangesien Skities 'n Indo-Irannese taal was, wat dus eweas Latyn, Grieks en Duits uit hierdie gemeenskaplike voorouer moes voortgekom het.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90854085
* BNE: XX864383
* BNF: cb153709427 (data)
* BPN: 61175072
* CANTIC: a11353880
* CiNii: DA11743619
* GND: 10427686X
* ISNI: 0000 0001 0896 606X
* LCCN: n85005934
* LNB: 000288235
* NKC: jo2003188211
* NLA: 35262304
* NLG: 153994
* NSK: 000414447
* NTA: 068437978
* RERO: 02-A003034790
* The SBN id TO0V263215 is not valid.
* SELIBR: 227209
* SUDOC: 032018126
* Trove: 887457
* VIAF: 47066992
* WorldCat Identities: lccn-n85005934

 |
**Nota**: *Hierdie lughawe word nie meer kommersieel gebruik nie. Vir Durban se huidige lughawe, sien Koning Shaka Internasionale Lughawe.*

**Durban Internasionale Lughawe** (voorheen bekend as **Louis Botha-lughawe**) was die internasionale lughawe van Durban van 1951 tot 2010, toe dit vervang is deur Koning Shaka Internasionale Lughawe, 60 km na die noorde. Die lughawe huisves tydelik die Lugmagbasis Durban.

Geskiedenis
-----------

Die lughawe is in 1951 geopen toe dit die Stamford Hill-vliegveld vervang het. Die oorspronklike naam van die lughawe was Louis Botha Internasionaal, vernoem na die Suid-Afrikaanse eerste minister. Die lughawe het hierdie naam behou tot 1994, toe die politieke veranderinge wat in daardie jaar in Suid-Afrika gekom het, gelei het tot die verandering van die naam na die Durban Internasionale Lughawe. Terwyl die lughawe die plaaslike mark goed bedien het, het die lughawe gebuk gegaan onder die lae internasionale passasiersgetalle en 'n aanloopbaan wat te kort was vir 'n volgelaaide Boeing 747 om op te styg. Weens die kort aanloopbaan en die middelpunt-beleid wat in die negentigerjare aangeneem is (ten gunste van die O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg), het Durban byna al sy internasionale lugverkeer verloor.

Planne om die lughawe na La Mercy, ongeveer 60 km noord van Durban Internasionale Lughawe te verskuif, is tussen die 1970's en 2007 verskeie kere voorgestel en uitgestel voordat die bou van die Koning Shaka Internasionale Lughawe in September 2007 begin het. Die konstruksie van die nuwe lughawe is in 2010 voltooi, met die Durban Internasionale Lughawe wat sy finale vlug op 30 April 2010 hanteer het. Alle vlugte is in een enkele skuif oornag na die King Shaka Internasionale Lughawe oorgeplaas. 

Die lughawe is deur die Suid-Afrikaanse Lugmag en die Polisie se Lugvleuel gebruik gedurende die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 voor dit uit gebruik gestel is.
**Maria van Riebeeck** (Rotterdam, 28 Oktober 1629 – Malakka, 2 November 1664) gebore **Maria de la Quellerie** as 'n dogter van Abraham Quevellerius (de la Quellerie), predikant te Rotterdam. Op 28 Maart 1649 trou sy op 19-jarige ouderdom in Schiedam met Jan van Riebeeck, stigter van Kaap de Goede Hoop, wat toe 29 jaar oud was.

Hulle gaan woon in die handelstad Rotterdam wat op daardie stadium 26 000 inwoners gehad het. Later trek hulle na Haarlem, Leiden en Amsterdam. Maria en Jan van Riebeeck het saam 8 kinders gehad waarvan die meeste op jong ouderdom oorlede is. Maria was een van die eerste Hugenote wat hulle in Kaap de Goede Hoop gevestig het. Sy sterf op 35-jarige ouderdom op 2 November 1664 in Malakka. Haar graf is steeds in die ruïnes van die Sint Pauluskerk in Malakka. Die oorspronklike grafsteen is gedurende 1910 na Kaapstad geneem. Tans is daar 'n gedenksteen op haar graf wat die inligting hier vervat.

Die Suid-Afrikaanse duikboot die SAS *Maria van Riebeeck* is na haar vernoem.

Afkoms en kinders
-----------------

Maria de la Quellerie se ouers was Abraham de la Quellerie (1589–1630) en Maria du Bois (gebore 1593). Abraham was soos sy vader Chrétienne (gebore 1543) 'n Waalse predikant. 

Maria en Jan Van Riebeeck se kinders het ingesluit Abraham van Riebeeck, wat op 18 Oktober 1653 in die Kaap gebore is en later Goewerneur-Generaal van Nederlands-Indië geword het, en Anthonia van Riebeeck, wat op 6 November 1663 in Malakka gebore is. Anthonia is in 1678 in Batavia met die plaaslike predikant Melchior Leydecker getroud. Die eerste volledige vertaling van die Bybel in Maleis, die Leydecker-vertaling, is na hom vernoem. Verder het die Van Riebeecks die Khoi-meisie Eva Krotoa in hulle huishouding opgeneem. Eva is later met Pieter van Meerhof, uit Kopenhagen in Denemarke, getroud en is 'n vroeë nie-Europese voorouer van sommige Afrikaner-families.

Sien ook
--------

* Maria van Riebeeck-standbeeld
* Hugenote
* Geskiedenis van die Kaapkolonie

Bronne en verwysings
--------------------

* Mr W.C. Mees - Maria Quevellerius Huisvrouw van Jan van Riebeeck en haar omgeving 1952

1. ↑  Jansesnhuis Geargiveer 28 September 2007 op Wayback Machine Eva Krotoa Geargiveer 28 September 2007 op Wayback Machine, Besoek op 26 Februarie

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BPN: 04439531
* ISNI: 0000 0000 2807 6294
* LCCN: n85182967
* VIAF: 8825209
* WorldCat Identities: lccn-n85182967

 |
**Gatsrand** is ‘n landstreek in die ooste van Noordwes en die weste van Gauteng.

Ligging
-------

Die gebied is genoem na 'n opvallende reeks heuwels van 120 km lank wat strek van Potchefstroom noordooswaarts tot suidwes van Johannesburg. Daar sluit dit by die heuwels van die Witwatersrand aan. Die hoogvlakte is 1 200 tot 1 500 m bo seevlak. Onder die dorpe in die gebied is die bekendste Potchefstroom, Randfontein, Roodepoort, Oberholzer, Carletonville en Fochville. Verskeie groot paaie en die spoorlyn na en van die Witwatersrand loop deur die streek. Die spoorweghalte met die naam Gatsrand is by die koördinale 26° 26′ 5″ suid en 27° 11′ 8″ oos.

Sinkgate
--------

Die kalkklip waaruit die bodem bestaan is op verskeie plekke deur die reënwater verweer en die gevolg was die ontstaan van grotte, panne, fonteine en sinkgate in die voetheuwels van die plato. Aan die gate het die streek die eerste deel van sy naam te danke. By Carletonville, Holpan, Oberholzer en Blyvooruitzicht is die bekendste sinkgate. Grotte kom voor by Wonderfontein en Oberholzer en fonteine by Wonderfontein en die Mooirivier. Veral die panne Leeugat en Holfontein is bekend. Hutgrot by Kleinfontein (naby Oberholzer) is 'n verklaarde gedenkwaardigheid omdat daarin reste van menslike bewoning in die Steentydperk gevind is. Blyvooruitzicht, Driefontein, Fochville en Libanon is bekende goudmyne in die voetheuwels.

Geskiedenis
-----------

Vroeë blanke setlaars het hier met beeste geboer en in 1926 is die eerste kerkgemeente in Gatsrand by Fochville gestig. In 1937 is begin met die eerste goudmyne en teen 1948 was daar reeds 6 dorpe.

Lees ook
--------

* Lys van streeksname in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Ensiklopedie van die Wêreld, deel 4. Stellenbosch: Albertyn, 1993. ISBN 0-949948-10-1
* Raper, P.E.: Streekname in Suid-Afrika en Suidwes. Kaapstad: Tafelberg, 1972. ISBN 0-624-00182-2
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 5. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-000321-7
* van Eeden, E.S.: The history of Gatsrand from the settling of the Trekker community circa 1839 until the proclamation of Carletonville in 1948. MA-verhandeling, PU vir CHO, 1988 (op internet).
King Hussein International Airport

international airport, commercial traffic aerodrome| Vernoem na | Hoessein van JordaniëWysig |
| Land | JordaniëWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | AkabaWysig |
| Geografiese ligging | 29°36′42″N 35°1′5″EWysig |
| Openingsdatum | 1972Wysig |
| Place served by transport hub | AkabaWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |
| IATA-lughawekode | AQJWysig |
| ICAO-lughawekode | OJAQWysig |

Map
**Akaba-lughawe** ❲ook bekend as **King Hussein Internasionale Lughawe**) (Arabies: مطارالملك الحسين الدولي‎) is 'n lughawe geleë in die omgewing van Industrial City (Aqaba International Industrial Estate – مدينة العقبة الصناعية الدولية), 'n noordelike voorstad van Akaba in Jordanië.

Oorsig
------

Die ligging van Akaba is ongewoon, want binne 'n radius van 24 km is daar drie ander lande, Egipte, Saoedi-Arabië en Israel. Die lughawe het 'n enkele aanloopbaan toegerus met 'n kategorie 1-instrumentlandingstelsel (ILS). Danksy sy normaalweg uitstekende weerstoestande word die lughawe selde gesluit, hoewel sterk suidelike winde sandstorms oor die Rooisee van Egipte af bring.

Die lughawe het 'n enkele 2 600 m2 terminaalgebou met net een vertrekhek en een bagasiekarrousel, hoewel die gebou uitgebrei word. Die kapasiteit van die terminaal is tans 1,5 miljoen passasiers per jaar. Daar is ook aparte geboue vir algemene lugvaart en 'n koninklike paviljoen - koning Abdoellah II besit 'n paleis langs die kuslyn en besoek dit gereeld. Die Royal Jordanian Air Academy is gereelde besoekers op oorlandoefeninge. Jaarlikse passasiersyfers het van ongeveer 20 000 per jaar in die vroeë dae tot meer as 90 000 in die jaar 2000 gestyg. Daar is tans ongeveer 3 000 vliegtuigbewegings per jaar. 'n Beduidende deel hiervan is opleidingsvlugte, insluitend dié van die Koninklike Jordaanse Lugmag.