Die **Suzuki Hayabusa** (of **GSX1300R**) is 'n sportmotorfiets wat sedert 1999 deur Suzuki vervaardig word. Dit is onmiddellik aangeprys as die wêreld se vinnigste produksiemotorfiets, met 'n topspoed van 303 tot 312 km/h (188 tot 194 mpu).

In 2000 het vrese oor 'n Europese regulerende teenreaksie of invoerverbod, tot 'n informele ooreenkoms gelei tussen Japannese en Europese vervaardigers, om die topspoed van hul motorfietse tot 'n arbitrêre syfer te beperk. Die syfer wat deur die media aangehaal is vir die spoedooreenkoms was deurgaans 186 myl per uur, of rondom 300 km/h, afrondingsfoute ingereken. Hierdie syfer kan ook geraak word deur 'n aantal eksterne faktore, so ook die krag- en wringkragsyfers.

Die omstandighede waaronder hierdie beperking van krag gekom het, het daatoe gelei dat die 1999 Hayabusa se titel, ten minste tegnies, onaantasbaar was, aangesien geen daaropvolgende model vinniger kon wees, sonder om aan gepeuter te wees nie.

Dus, nadat die veel verwagte Kawasaki Ninja ZX-12R van 2000 slegs 6 km/h (4 mpu) te stadig was om die titel in te palm, kon die Hayabusa sy plek verseker as die vinnigste standaardproduksiefiets van die 20ste eeu.

Behalwe vir sy spoed, is die Hayabusa deur baie resensente geprys vir sy algehele prestasie, in dat dit nie ander kwaliteite soos die hantering, betroubaarheid, geraas, brandstofekonomie of prys drasties kompromeer in die nastrewing van 'n enkele funksie nie.  Jay Koblenz van die *Motorcycle Consumer News* het berig: "Ten spyte van die vermoë van die motorfiets om 190 mpu te haal, of die kwartmyl in onder 10 sekondes af te le, is dit nog steeds 'n motorfiets waardig van net oorweging. Die Hayabusa is Spoed in al sy glorie. Maar Spoed is nie al wat die Hayabusa is nie."

Die eerste geslag het 'n 1299 cc vloeistofverkoelde, inlynviersilinderenjin met sestien kleppe gedryf deur dubbelbonokaste. Hierdie opset, tegnologies alledaags vir daardie tyd, het 'n rekordstellende 129 kW (173 pk) op die krukas op grond van die grootste verplasing ooit in 'n sportfiets, en 'n geforseerde luginlaatstelsel wat koel lug onder druk in die silinders inforseer teen hoë spoed. Gekombineer met gesofistikeerde lugdinamika, het hierdie kragtige enjin die Hayabusa se topspoed ver bo die Honda CBR1100XX Blackbird gestoot met 'n beduidende sprong, in teenstelling met voorafgaande Suzuki-hipersportinskrywings. Die 1997 vergasser-CBR1100XX het die topspoed van die vorige rekordhouer, die Kawasaki Ninja ZX-11 van 1990, slegs naelskraaps verbeter.

Die Hayabusa se oorvloed krag teen enige enjinspoed maak die Hayabusa makliker om te ry, deur die bestuurder 'n groter ratkeuse te bied vir 'n gegewe spoed, en dus puik versnelling.

Die luginlate aan die voorkant van die hangende, afgeronde neus druk die frontale area weg van die koplamp, en dit, saam met die behoefte vir 'n smal frontale area, het 'n gestapelde koplamp en skerp hooflig agter 'n enkele lens genoodsaak. Verder het die behoefte om uiterste sleur te verminder teen hoë spoed bepaal dat die Hayabusa 'n geheel bolvormige, maar ook baie gekritiseerde, bakwerkontwerp het. Koblenz het opgemerk dat "nie-tradisionele stilering die belangrikste omstredenheid oor die Hayabusa veroorsaak." Gesien deur die oë van diegene wat dit oordeel aan sy skoonheid op die basis van sy funksies, of vir sommige meer tyd gegun word om gewoond te raak aan dit, blyk dit dat die fiets heelwat bewonderaars het. Die treffende tweekleur koper-en-silwer verfskema was net so geliefd deur sommige en gehaat deur ander, maar was suksesvol in die daarstelling van 'n heelnuwe vlagskipproduk wat 'n sterk indruk laat. Dus, terwyl dit lelik genoem is deur sommige in die pers, was hierdie aerodinamiese vorm juis die sleutel tot die Hayabusa se vermoë om rekordspoed te bereik.