recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kurt Friedrich Gödel** (/ˈkɜrt ɡɜrdəl/; Duits: [ˈkʊʁt ˈɡøːdəl] (hulp·inligting); 28 April 1906 – 14 Januarie 1978) was 'n Oostenrykse en later Amerikaanse logikus, wiskundige en filosoof. Saam met Aristoteles en Gottlob Frege, as een van die mees beduidende logici in die geskiedenis, het Gödel 'n groot impak op die wetenskaplike en filosofiese denke in die 20ste eeu gemaak, 'n tydvak waarin ander soos Bertrand Russell,  A.N. Whitehead, en David Hilbert baanbrekerswerk oor die gebruik van logika en versamelingsteorie in die verstaan van die grondslae van die wiskunde gedoen het.

Gödel het sy twee onvolledigheidstellings in 1931 gepubliseer toe hy 25 jaar oud was, een jaar nadat hy sy doktoraat aan die Universiteit van Wene voltooi het. Die eerste onvolledigheidstelling lui dat vir enige self-konsekwente rekursiewe aksiomatiese stelsel wat kragtig genoeg is om die rekenkunde van die natuurlike getalle (byvoorbeeld Peano-rekenkunde) te beskryf, is daar geldige stellings oor die natuurlike getalle wat nie vanuit die aksiomas bewys kan word nie. Om hierdie stelling te bewys, het Gödel 'n tegniek, bekend as Gödel-numerering, wat formele uitdrukkings as natuurlike getalle enkodeer, ontwikkel.

Hy het ook aangetoon dat nóg die keuseaksioma, nóg die kontinuumhipotese vanuit die aanvaarde aksiomas van versamelingsteorie weerlê kan word, onder die aanname dat hierdie aksiomas konsistent is. Die eersgenoemde resultaat het die deur vir wiskundiges oopgemaak om die keuseaksioma in hulle bewyse te aanvaar. Hy het ook belangrike bydraes tot die bewysteorie gelewer deur die verband tussen klassieke logika, intuisionistiese logika en modale logika te verduidelik.
**Geffrye Museum**  

**in Kingsland Road, Shoreditch, Londen**  
  

Engeland  
 Verenigde Koninkryk  


---

**Opgerig**  

1714

---

**Boustyl**  

Restourasie/Georgiaans

---

**Uitbreiding**  

Aan die gang (2016–2020)

---

**Opening as museum**  

1914

---

**Webtuiste**  

*Geffrye Museum*

Die **Geffrye Museum** (amptelik: ***The Geffrye - Museum of the Home***) is 'n museum in Shoreditch, Londen wat aan die geskiedenis van interieurstyle vanaf die 16de eeuse Elisabethaanse tydperk tot hede gewy is. Die museum is vernoem na Sir Robert Geffrye (1613–1703), 'n vroeëre Londense burgemeester (*Lord Mayor of London*) en *Master of the Worshipful Company of Ironmongers* ("Gilde van Ysterhandelaars"), een van die *City of London* se tradisionele gildes.

'n Londense loftwoonstel van 1998
Die museum, wat in 1914 ingerig is, word in 'n reeks historiese almoeseniershuise gehuisves wat in 1714 uit die nalatenskap van Sir Robert Geffrye vir lede van die Gilde van Ysterhandelaars opgerig is. Naas elf vertoonkamers, waarvan elkeen die interieurstyl van 'n bepaalde historiese tydperk vertoon, en spesiale uitstallings is daar ook 'n tuin wat volgens die styl van verskillende historiese periodes beplant is. 'n Bykomende ommuurde tuin met kruie is in 1993 aangelê. Vyf jaar later het 'n nuwe museumvleuel volgens die ontwerp van die ateljee *Branson Coates Architects* ontstaan.

Nuwe uitbreidings, wat teen 2020 voltooi sal wees, maak voorsiening vir 'n nuwe galery, biblioteek en studeerkamer. Die uitstalruimtes sal aansienlik vergroot word, van die bestaande 2 000 m2 tot 3 500 m2.
Die **Geirangerfjord** (Noors: *Geirangerfjorden*) in die Sunnmøre-streek van die provinsie (fylke) Møre og Romsdal is een van die bekendste fjorde in Noorweë wat deur Unesco sedert 14 Julie 2005 as 'n wêrelderfenisgebied gelys word.

Die fjord, wat sowat 200 kilometer noordoos van Bergen en 280 kilometer noordwes van Oslo geleë is, het 'n lengte van vyftien kilometer en is 'n sytak van die Storfjord ("Groot Fjord"). Die Geirangerfjord is – saam met 'n ander Wes-Noorse fjord, die Nærøyfjord – die langste en diepste fjord ter wêreld. Die rotswande aan sy weerskante troon 1 400 meter bo seevlak uit en strek 'n verdere 500 meter tot by die seebodem. Watervalle, gletsermere en bosgebiede langs die rotswande maak deel uit van die fjordlandskap. Die dorp Geiranger is sowat 100 kilometer van die kus af aan die eindpunt van die fjord geleë.

Toerisme
--------

Die ligging van die Geirangerfjord (blou) in Møre og Romsdal.
Die Geirangerfjord is al meer as 'n eeu een van die gewildste toeristebestemmings in Noorweë. Die Duitse keiser Wilhelm II was een van die eerste fjord-geesdriftiges wat met sy jag *Hohenzollern* in die jare voor die Eerste Wêreldoorlog gereelde besoeke aan die Geirangerfjord gebring het. Die meeste huidige besoekers maak gebruik van die veerbootverbinding tussen Hellesylt en Geiranger of een van die *Hurtigruten*-passasierskepe wat die fjord in die somer bevaar.

Watervalle soos die "Sewe Susters" (Noors: *De syv søstrene*) of die "Bruidsluier" is bekende toeristetrekpleisters langs die Geirangerfjord, net soos 'n aantal verlate plaashuise wat op rotse teen die steil berghellings opgerig is en waarvan sommige slegs deur lere of steil voetslaanpaaie toeganklik was. Nogtans was die gebied vroeër danksy die gematigde klimaat – met byna 24 uur se sonbestraling tydens die somermaande – uiters geskik vir landboudoeleindes, en selfs vrugte soos appelkose is hier verbou.

Die laaste bewoners het hul plase as gevolg van die moeilike lewensomstandighede teen die middel van die 19de eeu vir goed verlaat – sommige van hulle, wat hier nie net eensaamheid ervaar het nie, maar ook aan armoede en rotsstortings blootgestel was, het destyds net soos baie ander Nore 'n nuwe heenkome in Noord-Amerika gevind. Deesdae word die plaashuise as 'n kulturele erfenis beskou en herstel.

Paaie
-----

Die sogenaamde "Arendpad" (Noors: *Ørneveien*) met sy elf haarnaalddraaie is in 1953 voltooi en loop oor 'n maksimumhoogte van 600 meter bo seevlak. Die uitsigpunt Ørnesvingen langs die pad bied 'n uitsig oor die fjord.
Lede van die Black Sash aan die betoog teen die aanvaarding van die Senaatwet in 1955.
Die **Black Sash** (in Afrikaans soms genoem die *Swart Serp*) is 'n organisasie van Suid-Afrikaanse vroue wat in 1955 gestig is om teen apartheid te betoog. Dit is deur blanke vroue begin wat swart bande gedra het. Tans tree die organisasie op as 'n waghond oor menseregte en is lidmaatskap natuurlik oopgestel aan alle rasse.

Die organisasie het begin as die *Women's Defence of the Constitution League*, wat saam met onder meer die Verenigde Party en Torch Commando die regerende Nasionale Party se pogings om die Kleurlingkiesers van die algemene kieserslys te verwyder, teengestaan het. Toe die wetgewing wel deur die Parlement aanvaar is in 1956, het die Black Sash sy aandag op ander onregverdige apartheidswette gerig.

Lede het landswye protesaksies en optogte van stapel laat loop waartydens wit vroue swart lyfbande gedra het as 'n teken van roubeklaag oor die verlies van menseregte. Hoewel die soort protes voortgeduur het, is die Black Sash se belangrikste werk vanaf die dekade na 1960 gedoen deur sy advieskantore, wat slagoffers van die paswette en ander apartheidswetgewing gehelp het.

Nasionale Presidente
--------------------

* Ruth Foley 1955–1957
* Molley Petersen 1958–1959
* Eulalie Doreen Stott 1960–1961
* Jean Sinclair 1961–1975
* Sheena Duncan 1976–1978
* Joyce Harris 1979–1982
* Sheena Duncan 1983–1986
* Maria Macdiarmid "Mary" Burton 1987–1990
* Jennifer de Tolly 1991–1994

Bekende Lede
------------

* Molly Blackburn

Bronne
------

* (en)  Saunders, Christopher C. (raadgewende red.). 1994. *An Illustrated Dictionary of South African History*. Sandton: Ibis Books and Editorial Services cc.
Kapt. Frank Joubert, LV vir Mowbray van 1933 tot 1939, toe hy administrateur van Kaapland word.
**Mowbray** was 'n kortstondige kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad in Kaapstad van 1929 tot voor die verkiesing van 1953.

In die eerste algemene verkiesing wat hier betwis word, wen die Suid-Afrikaanse Party se Ralph William Close, van 1915 tto 1929 LV vir Rondebosch ('n kiesafdeling wat vir die 1929-verkiesing afgeskaf is, maar later weer sou verskyn), met 'n meerderheid van 912 stemme teen kandidate van die twee faksies van die Arbeidersparty: J. Lomax van die Cresswelliete en J.A. Cunningham van die Hoofbestuurgroep, wat net 69 stemme op hom verenig. Lomax het Close ook in 1924 in Rondebosch teengestaan en met 492 stemme verloor. In die tussenverkiesing in Februarie 1919 verloor hy met 360 stemme in Nuweland teen William Buchanan van die Unionisteparty en in 1920 met 691 stemme en weer in 1921 steeds as Arbeiderskandidaat in Nuweland met 1 316 stemme teen Buchanan, toe lid van die Suid-Afrikaanse Party.

In 1933 se verkiesing word die Suid-Afrikaanse Party se kap. Frank Joubert onbestrede in Mowbray verkies, maar in 1938 staan die N.P. se J.W. van Zyl hom teen en kry net 1 409 stemme vergeleke met Joubert se 3 909. Joubert bly net tot 6 September 1939 jaar LV toe hy administrateur van Kaapland word, waarna 'n tussenverkiesing die V.P. se kapt. William Daniel Hare op 10 Oktober 1939 onbestrede verkies word om hom te vervang. Hare word in 1943 se verkiesing weereens onbestrede verkies, maar in 1948 staan 'n onafhanklike, W. Costello, wat in 1938 'n kandidaat van die Arbeidersparty in Maitland was, en kry 5 418 stemme minder as die V.P. se nuwe kandidaat, Reginald Siddall Brooke. Hy dien net vyf jaar as LV, want voor die verkiesing van 1953 word Mowbray afgeskaf.

Sien ook
--------

Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg

Bronne
------

* Potgieter, D.J. (ed.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910–1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
**Bartholomew Roberts** (geboortenaam: **John Roberts**; 17 Mei 1682 - 10 Februarie 1722) was ’n Walliese seerower wat tussen 1719 en 1722 rooftogte uitgevoer het op skepe aan die kus van die Amerikas en Wes-Afrika. Gemeet aan sy getal skepe was hy die suksesvolste seerower van die goue eeu van seerowery: Hy het meer as 400 skepe verower. Hy was ook bekend as **Swart Bart** (Wallies: *Barti Ddu*), blykbaar vanweë sy donker gelaatskleur, maar dié naam is nooit gedurende sy leeftyd gebruik nie.

Lewe
----

Op Roberts se eerste vlag hou hy en die Dood ’n uurglas vas.

Op ’n nuwe vlag staan Swart Bart op twee kopbene – dié van ’n bewoner van Barbados (ABH) en van ’n bewoner van Martinique (AMH) – twee eilande waarteen hy ’n wrok gekoester het.
Hy is in 1682 as John Roberts in Pembrokeshire, Wallis, gebore. Dit is onduidelik hoekom hy sy naam na Bartholomew verander het, maar seerowers het dikwels byname aangeneem. Hy kon dit gekies het na aanleiding van die bekende vrybuiter Bartholomew Sharp se naam. Hy het vermoedelik in 1695 op 13-jarige ouderdom see toe gegaan, maar daar is geen rekord van hom nie voor 1718, toe hy ’n matroos op die sloep Barbados was.

In 1719 was Roberts tweede stuurman op die slaweskip Princess onder kaptein Abraham Plumb. Vroeg in Junie daardie jaar is die skip deur seerowers verower terwyl dit aan die Britse Goudkus (die huidige Ghana) voor anker gelê het. Die seerowers was in twee skepe, die Royal Rover en Royal James, onder kaptein Howell Davis (ook ’n Wallisser van Pembrokeshire). Roberts en verskeie ander bemanningslede is gedwing om by die seerowers aan te sluit.

Davis het gou Roberts se vermoëns as navigator ontdek en kon ook inligting in Wallies aan hom oordra en dit so geheim hou van die ander bemanningslede. ’n Paar weke nadat Roberts gevang is, is Davis in die hawe van Príncipe doodgeskiet nadat dit bekend geraak het dat hy ’n seerower is. Roberts is daarna as kaptein gekies, moontlik deels omdat hy so ’n goeie navigator was. 

Nadat die bemanning Davis se dood op Príncipe gewreek het, het hulle na Brasilië vertrek. Nadat hulle talle skepe verower het, is hulle na die Karibiese See, waar hulle alle seehandel teen 1721 feitlik tot stilstand gebring het. Daarna is hulle na Wes-Afrika. 

Op 10 Februarie 1722 is Roberts naby Kaap Lopez vermoor in ’n skermutseling met kaptein Chaloner Ogle van die Britse vloot. Dit was ’n keerpunt in die oorlog teen seerowery en baie beskou Roberts se dood as die einde van die goue eeu van seerowery.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bartholomew Roberts.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 138763496
* ISNI: 0000 0000 6685 8772
* LCCN: n2001033097
* NTA: 298116650
* VIAF: 14113900
* WorldCat Identities: lccn-n2001033097

 |
**Die Geheim van Nantes** is 'n Afrikaanse rolprent wat op 24 November 1969 vrygestel is. Die rolprent is gebaseer op 'n radioverhaal met dieselfde naam wat van 1973 tot 1974 op Springbokradio uitgesaai is. Die vervaardigers was Elmo de Witt, Tommie Meyer en Ben Vlok, terwyl Dirk de Villiers die regie behartig het. Die hoofrolle word deur Pieter Hauptfleisch, Leonie Ross en Francois de Bruyn vertolk.

Genre
-----

Die rolprent is 'n romantiese drama. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.

Hoofrolspelers
--------------

* Pieter Hauptfleisch as Armand du Mont
* Leonie Ross as Sonja le Roux
* Francois de Bruyn as Giepie
* Dawid Swart as Jacques le Roux
* Raedawn Stevens as Sandra
* Nic de Jager as Pierre du Mont

Storielyn
---------

Armant du Mont is die ryk eienaar van Nantes wie se verlede hom vinnig en amper noodlottig inhaal. Op 'n dag word hy met 'n jong man wat werk op Nantes soek gekonfronteer. Du Mont is kortaf en kru met die jong man, maar sy regterhand Oom Giepie verwelkom hom. Die jong man doen alles in sy vermoë om sy plek as werker by Nantes te regverdig, ondanks Du Mont en die se neef se veragting van hom as 'n dienskneg op die plaas. Du Mont begin homself in die jong hardwerkende man sien en dit is juis net daar waar die gord gaar raak... die jong man raak verlief, net soos in Du Mont se donker verlede.

Wie is die geheim van Nantes? Wat is die geheim van Nantes? Die ryk Bolandse wingerde hou hul geheim dig tot vandag toe nog...

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
* A.P. du Plessis
'n Deurklokkie met videokamera en internetverbinding - 'n voorbeeld van slim huisbestuur
Die sambreelterm **Internet van Dinge** ('n leenvertaling van die Engelse *Internet of Things*, kort *IoT*) verwys na bepaalde soorte tegnologieë wat interaksie tussen mens en elektroniese of huishoudelike toestelle, of outomatiese kommunikasie tussen hierdie toestelle. Hiervoor word gegewens deur sensors versamel.

Die Internet van Dinge maak deel uit van 'n tegnologiese ontwikkeling in die laat 20ste en vroeë 21ste eeu waarby fisiese voorwerpe toenemend in 'n netwerk van internetagtige strukture met mekaar verbind word en as nie-menslike internet-deelnemers begin optree. 'n Voorbeeld hiervan is slim huisbestuur.

Terwyl die belangrikheid van persoonlike rekenaars geleidelik afneem, word elektroniese en huishoudelike toestelle, geboue, voertuie en ander voorwerpe, wat met geskikte elektronika soos byvoorbeeld sensore en sagteware toegerus is, danksy hul inbedding in netwerkstrukture self in staat gestel om bepaalde toestande te analiseer, met mekaar te kommuniseer en aksies te loods.

Danksy die tegniese moontlikhede van die Internet van Dinge hoef huishoudings nie meer hul aandag aan alledaagse verrigtinge skenk nie. 'n Eenvoudige voorbeeld is 'n koelkas wat kosvoorrade self kan beheer en dophou om, wanneer nodig, aanlynbestellings te plaas.

Die Internet van Dinge voorsien die basis waarop toenemend 'n samesmelting van tegnologieë gaan plaasvind wat die grense tussen die fisiese, digitale en biologiese sfere vervaag, waarna gesamentlik verwys word as kuber-fisiese stelsels. Op ekonomiese vlak het die Internet van Dinge 'n nuwe fase van gedigitaliseerde globalisering in die wêreldhandel ingelui waar die handel met en vervoer van fisiese goedere deur die handel met tegnologiese gegewens vervang word. Die massavervaardiging van gestandaardiseerde goedere, wat in houers verpak en oor groot afstande vervoer word, is minder doeltreffend as die uitruil van gedigitaliseerde bousketse waarmee nywerheidsrobotte en masjiene in die bestemmingsland geprogrammeer word om benodigde en individueel aangepaste goedere plaaslik te vervaardig.

Daar is ramings van 200 miljard toestelle wat in die nabye toekoms verbind sal word. Die mark se waarde word geprojekteer teen 80 miljard dollar.

### Suid-Afrikaanse mark vir slim huisbestuurtegnologie

Die getal Suid-Afrikaanse huishoudings, wat gebruik maak van slim huisbestuurtegnologie, is in 2020 op 700 000 beraam wat gelykstaan aan 'n markpenetrasie van 5,3 persent (dit sal na verwagting styg tot 9,9 persent teen 2023). Die verwagte omset in 2020 beloop VS$366 miljoen.
'n Bronsmedalje.
**Brons** is 'n legering van koper met tin en ander metale. Die legering het 'n groengeel kleur, maar deur korrosie ontstaan daar dikwels 'n duidelike groen oksiedlaag op die oppervlak. 

Brons word gebruik om beelde en ander vorme te giet, asook vir die vervaardiging van onderdele wat in die ingenieurswese gebruik word. Voorbeelde hiervan is: ratte, kleppe, klokke, kanonlope, elektriese komponente, ens.

Die hoofkategorieë van brons is:

* Aluminiumbrons;
* Loodbrons;
* Tinbrons en
* Silikoonbrons.

Brons is die eerste allooi wat deur mense gebruik is. Die eerste volk wat brons gebruik het was die Egiptenare, ongeveer 3500 jaar v.C. Die tydperk word derhalwe die Brons-era genoem.

Tradisioneel word brons gesien as die derde belangrikste eremetaal: 'n Bronsmedalje word aan die persoon wat 'n derde plek in 'n wedstryd behaal het toegeken.

Galery
------

* 'n Stuk brons.'n Stuk brons.
* Fragment van 'n bronsbeeld van Marcus Aurelius.Fragment van 'n bronsbeeld van Marcus Aurelius.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11976193v (data)
* GND: 4146667-6
* LCCN: sh85017093
* MusicBrainz: 2c3abb68-c372-4b63-b395-6262ac1692ef
* NDL: 00570282
* NKC: ph174617

 |
Die gebruik van *lorem ipsum* om die aandag op die grafiese elemente in 'n dokument (in hierdie geval 'n webwerf) te vestig.
In uitgewery en grafiese ontwerp is **lorem ipsum** standaard plekhouerteks wat gebruik word om die grafiese elemente van 'n dokument of visuele aanbieding, soos lettertipe, drukkuns en uitleg, uit te lig. Lipsum dien ook as 'n plekhouer vir voorbeelde in visuele ontwerpprojekte voordat die werklike woorde in die finale produk ingesit word.

*Lorem ipsum* verwek dikwels nuuskierigheid by lesers vanweë die ooreenkoms met klassieke Latyn, maar het in der waarheid geen betekenis nie. Waar teks in die dokument sigbaar is, is mense geneig om hul aandag op die inhoud van die teks te vestig eerder as op die oorhoofse aanbieding en daarom gebruik uitgewers *lorem ipsum* wanneer hulle lettertipe of ontwerpe voorstel om die aandag eerder op die aanbieding te vestig. 

Die mees algemene *lorem ipsum* teks lees as volg:

*Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisici elit, sed eiusmod tempor incidunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquid ex ea commodi consequat. Quis aute iure reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint obcaecat cupiditat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.*
Die teks vind sy oorsprong uit Cicero se *De finibus bonorum et malorum' (*Oor die doel van Goed en Kwaad*). Die oorspronklike paragraaf het begin met: 'Neque porro quisquam est qui do**lorem ipsum** quia **dolor sit amet, consectetur, adipisci** v**elit*** (Vertaling: *Niemand hou van pyn om pyn se onthalwe nie, of soek daarvoor en wil dit hê net omdat dit pyn is nie...*). Dit is nie bekend wanneer die teks sy teenswoordige vorm verkry het nie; maar dit mag al so vroeg as die 1500's gewees het (met 'n paar kleinere wysigings) of dalk selfs so laat as die 1960's. 

Baie variasies op die standaard *lorem ipsum* teks bestaan, waarvan sommiges bitter min ooreenkoms met die oorspronklike een toon. Ander weergawes het addisionele letters — soos *k*, *w* en *z* — wat skaars of glad nie in Latyn teenwoordig was nie, asook onsinnige woorde soos *zzril*, *takamata* en *gubergren* wat by die oorspronklike bygelas is om by die taal van die lettersetter aan te pas.

Sien ook
--------

* Lys van Latynse frases
’n Potskerf met Demotiese inskripsies uit die Ptolemeïese Tydperk van Egipte.
Die **Boeke van Asemhaling** is die grootste versameling godsdienstige begrafnistekste wat in Thebe, Egipte, verskyn het in die Laat Tydperk van Antieke Egipte (26ste Dinastie) en geskryf is tot in die Romeinse tydperk.

Daar is vandag twee boeke: die "Boek van Asem", wat na bewering deur Isis geskryf is vir haar broer, Osiris, en die meer onlangse "Tweede Boek van Asem", wat na bewering deur Thoth geskryf is. Albei boeke is in Demoties geskryf op papirus uit die einde van die Ptolemeïese Tydperk.

Uittreksels uit die boek is gelees tydens seremonies om afgestorwenes in die hiernamaals te lei en beskerm. Die emosionele uitspreek van die woorde het die towerspreuk doeltreffender gemaak en terselfdertyd die mense se geloof versterk in die lering van die opwekking van die dooies. Volgens die Egiptiese mitologie het die towerspreuke afgestorwenes geleer hoe om in die Doeat (onderwêreld) asem te haal. Van die rituele tekste is ontleen aan ander, ouer geskrifte soos die *Boek van die Dooies* en rituele soos die Mondopeningseremonie.
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Fluoried   |
| Ioonradius (KG=2) | 1,285 Å  |
| Ioonradius (KG=3) | 1,3 Å  |
| Ioonradius (KG=4) | 1,31 Å  |
| Ioonradius (KG=6) | 1,33 Å  |
| Termochemiese radius | 1,26(19) Å   |
| {\displaystyle \Lambda \_{m}^{-}} | 54,8 [S.cm2/mol]  |

'n **Fluoried** is 'n chemiese verbinding wat die element fluoor is sy oksidasietoestand -1 bevat. Dit is essensieel alle fluoorverbindings omdat hierdie element in verbindings altyd hierdie oksidasietoestand besit.

In die organiese chemie kan 'n fluoried 'n (polêre) kovalente binding ondergaan, maar die anorganiese fluoriede is gewoonlik ioniese verbindings. Party fluoriede is oplosbaar in water en vorm effens basiese oplossings omdat die gekonjugeerde suur HF nie so sterk is nie.

Fluoried het 'n belangrike aanwending in die tandheelkunde, omdat die tande uit hidroksielapatiet bestaan en die fluoried-ioon die hidroksied-ioon kan vervang. Fuoriede word aan tandepasta bygevoeg.

Kyk ook
-------

* Broompentafluoried
Die Romeinse teater in Aspendos.   
Koördinate: 36°56′20″N 31°10′20″O﻿ / ﻿36.93889°N 31.17222°O﻿ / 36.93889; 31.17222
Die agterkant van die verhoog.
**Aspendos** of **Aspendus** (Antieke Grieks: Άσπενδος) was ’n antieke Grieks-Romeinse stad in Pamfilië, Klein-Asië. Dit is sowat 40 km oos van die huidige stad Antalya in Turkye geleë.

Geskiedenis
-----------

Aspendos, aan die Eurymedon-rivier sowat 16 km vanaf die Middellandse See, het ’n gemeenskaplike grens met die vyandelike Side gehad. Dit was ’n belangrike stad in Pamfilië en omdat die Eurymedon toe bevaarbaar was tot so ver as Aspendos, het dit ryk geword uit die sout-, olie- en houthandel.

Dit is later deur Alexander die Grote beset. In 190 v.C. het die stad hom aan die Romeine oorgegee. Vanaf die einde van die Romeinse tydperk het die stad se belangrikheid begin afneem, en dit het voortgeduur tydens die Bisantynse tydperk.

Romeinse ruïnes
---------------

Aspendos het die bes bewaarde teater van die antieke tyd. Met ’n middellyn van 96 meter het dit plek gehad vir 7 000 mense.

Dit is in 155, tydens die bewind van Marcus Aurelius, gebou deur die plaaslike Griekse argitek Zenon. Dit is van tyd tot tyd herstel deur die Seldjoekse Turke, wat dit as ’n karavanserai gebruik het, en in die 13de eeu is die verhooggedeelte deur die Seldjoeke van Rûm omskep in ’n paleis.

Volgens die Griekse tradisie is ’n klein deel van die teater gebou sodat dit teen die heuwel leun waarop die Akropolis gestaan het, terwyl die res op gewelfde boë gebou is. Die hoë verhoog het daartoe gelei dat die toeskouers tydens vertonings van die res van die wêreld afgesny is. Die agterkant van die verhoog het feitlik ongeskonde bewaar gebly.

Konserte is tot onlangs nog in die teater gehou, maar weens skade wat met moderne toerusting aangerig is, het die Turkse regering dit verbied. ’n Moderne teater, bekend as die Aspendos-arena, is daar naby gebou om die tradisie van opelug-vermaak in Aspendos voort te sit.

Daar naby is 15 km van ’n Romeinse akwaduk oor. Die Romeinse Eurymedon-brug, wat in die 13de eeu herbou is, is ook in die omgewing.
'n Geologiese kaart van die Fläming
Hollandse windmeul in 'n vrugtestreek
Die **Fläming** is 'n heuwelrug en historiese kultuurlandskap in die suidweste van die Duitse deelstaat Brandenburg en die ooste van Sakse-Anhalt. Dit strek van oos van Maagdenburg af oor 'n afstand van meer as 100 kilometer tot by die Dahme-rivier. Die Fläming, wat tussen 30 en 50 kilometer wyd is, maak deel uit van die sogenaamde Suidelike Heuwelrug (*Südlicher Landrücken*) wat veral in die Saale-ystydperk gevorm is. Die stad Jüterbog word as die grens tussen die Hoë Fläming in die weste en die Lae Fläming in die ooste beskou.

Die landskap se naam verwys na die Vlaamse setlaars (*Flemingen*) wat die gebied ná die stigting van die Mark Brandenburg in 1157 gekoloniseer het. Die Fläming was eeue lank 'n grensgebied tussen Slawiërs en Duitsers en later tussen die Keurvorstedom Sakse en Brandenburg. Met die Slag naby Hagelberg en die Slag naby Dennewitz het in 1813 belangrike veldslagte in die bevrydingsoorlog teen die Franse heerskappy in die Fläming plaasgevind. Ná die Franse en Saksiese nederlaag is die hele Fläming in 1815 by die Koninkryk Pruise ingelyf.

Die yl bevolkte streek en veral die Lutherstad Wittenberg word as die vroeë bakermat van die Protestantse Hervorming beskou. Die dorpsbeeld van talle landelike nedersettings in die Fläming word deur veldsteenkerke oorheers. Die gebied het tradisioneel veral op land- en bosbou gesteun, maar intussen ook tot 'n toeristetrekpleister ontwikkel. Die natuurpark Hoher Fläming en die natuurpark Fläming lok met 'n verskeidenheid natuur-, stap- en perderoetes.

Koördinate: 52°0′N 12°45′O﻿ / ﻿52.000°N 12.750°O﻿ / 52.000; 12.750

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4092969-3
* LCCN: sh90002567
* NKC: ge369098
* VIAF: 243006841
* WorldCat Identities: viaf-243006841

 |
Die boer van die vier verskillende kleure of soorte van Franse of Britse kaarte, met die skoppensboer bo.
'n **Boer** (Engels: *Jack*, *Knave* of in sommige speletjies *Bower*) is 'n speelkaart wat in tradisionele Franse en Engelse pakke kaarte 'n man uitbeeld in die tradisionele of historiese klere van 'n aristokraat wat gewoonlik met 16de- of 17de-eeuse Europa verbind word. 

Gewoonlik val die waarde van die boer tussen dié van die 10 en die vrou (of dame, koningin).

Verteenwoordiging
-----------------

In die Engelse patroon verteenwoordig die boer en ander prentkaarte niemand spesifieks nie, in teenstelling met die historiese Franse praktyk waarin elke prentkaart 'n spesifieke historiese of mitologiese figuur verteenwoordig het.

In sommige Suid-Italiaanse pakke is daar androgiene "boere" wat soms "meisies" genoem word. In die Sisilaanse tarotpak is die "boere" ook vroulik. Omdat dié pak ook vroue insluit, is dit die enigste tradisionele pak kaarte wat tot in moderne tye behoue gebly het met twee range vroue. Dié pak is beïnvloed deur die ou Portugese pak, wat ook meisies ingehad het. Die moderne Mexikaanse pak het ook vroulike "boere".

Voorbeelde
----------

Die kaarte hier onder is van die Paryse patroon (waar die rang as *valet* bekend is). Die prentkaarte verteenwoordig historiese en mitologiese figure. Die Engelse patroon kan regs boaan dié artikel gesien word.

* Skoppensboer: OgierSkoppensboer: Ogier
* Hartensboer: La HireHartensboer: La Hire
* Ruitensboer: HektorRuitensboer: Hektor
* Klawerboer: LancelotKlawerboer: Lancelot

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Boer (speelkaart).
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Clanwilliam** was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad net tydens die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar. 

In die eerste en enigste verkiesing in Clanwilliam wen die Regerende Party se Egidius Benedictus Watermeyer met 'n meerderheid van 263 teen die onafhanklike Regerende Party-kandidaat D. van Zyl. Clanwilliam is nie weer vir die verkiesing van 1915 afgebaken nie. In daardie jaar maak die kiesafdeling Calvinia sy eerste verskyning, wat waarskynlik die verdwyning van Clanwilliam verklaar.

Sien ook
--------

* Bredasdorp
* Caledon
* Ceres
* Helderberg
* Hottentots-Holland
* Malmesbury
* Moorreesburg
* Paarl
* Piketberg
* Riversdal
* Stellenbosch
* Swellendam
* Valsbaai
* Wellington
* Worcester

Bronne
------

* Potgieter, D.J. (ed.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
Eneas vertel vir Dido van die Trojaanse Oorlog (Guérin, 1815).
**Dido** (Grieks: Διδώ diːdɔ̌ː), ook bekend as **Elissa** (Ἔλισσα), was die legendariese stigter en eerste koningin van die Fenisiese stadstaat Kartago, nou in Tunisië. Sy is net bekend uit antieke Griekse en Romeinse bronne, waarvan die meeste geskryf is lank ná die stigting van Kartago, en dus is haar geskiedenis onseker. In die meeste weergawes was sy die koningin van die Fenisiese stadstaat Tirus (nou in Libanon) wat van tirannie weggevlug en haar eie stad in Noordwes-Afrika gestig het.

Verhaal
-------

Besonderhede oor Dido se persoonlikheid, lewe en rol in die stigting van Kartago kom veral uit Vergilius se epiese gedig *Eneïde*, wat handel oor die legendariese held Eneas van die Trojaanse Oorlog. Dido word beskryf as ’n slim en ondernemende vrou wat wegvlug van haar roekelose en outokratiese broer, Pigmalion, nadat sy ontdek het hy was vir haar man se dood verantwoordelik. Deur haar wysheid en leierskap word die stad Kartago gestig en raak dit vooruitstrewend. 

In die *Eneïde* raak sy verlief op Eneas en haar hart is gebreek toe hy na die Trojaanse Oorlog vertrek.

Dido is ’n blywende figuur in gewilde kultuur en kom steeds in toneelstukke, kunswerke en ander media van die 21ste eeu voor. Haar nalatenskap is veral groot in Tunisië, waar die vroue dikwels die "dogters van Dido" genoem word. Sy word daar as ’n nasionale simbool beskou en het al selfs op hulle geld verskyn.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Dido.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 118525271
* LCCN: nb2018022481
* NKC: mzk20191033626
* SUDOC: 030895316
* VIAF: 57406084
* WorldCat Identities: viaf-57406084

 |
**Die Briels** was ’n Afrikaanse sanggroep. Frans en Sannie Briel het hulle eerste album, *My gryse ou moeder*, op 24 Augustus 1954 opgeneem. Later was hulle bekend vir liedjies soos *Drie wit kissies*, *Trein na Pretoria*, *Ter nagedagtenis aan 435 mynwerkers* en *Mynerslied*. Hulle liedjies was doelbewus somber en sentimenteel en is destyds deur die FAK as 'n verleentheid beskou. 'n SAUK-brief van 6 Augustus 1957 toon dat twee van hulle liedjies, *Saans deur die tralies* en *Engel in die hemel*, op radio verban was.

Sangloopbaan
------------

Die Briels was 'n werkersklas Afrikaanse gesin. Frans het op die spoorweë en later vir Yskor gewerk, terwyl Sannie 'n vurkhyser bestuur het. Die realiteite van 'n werkersklas-lewe het dikwels in hul musiek tot uiting gekom. Hulle het die koerante vir nuus oor rampe deursoek, wat as temas vir nuwe liedjies ingespan is. Hierdie swaar onderwerpe was destyds gewild en die albums het goed onder ouer luisteraars verkoop, terwyl jongmense nie regtig na Afrikaanse musiek geluister het nie. Ondanks hul goeie verkope het Die Briels arm gebly. Kunstenaars het nie tantième ontvang nie en 'n vaste fooi is vir opnames betaal.

In 1961 stel hulle *Die Mynerslied* vry, geïnspireer deur die Coalbrook-mynramp van Januarie 1960, waarin 435 mynwerkers omgekom het (waarvan 429 swart trekarbeiders uit Lesotho en Mosambiek). Liedjies soos *Ter nagedagtenis aan 435 Mynwerkers* en *Mynerslied* was 'n somber herinnering aan hierdie tragedie, maar was uiters gewild in 'n tyd waarin ander Afrikaanse musiek meestal lighartig was. Hoewel die Sharpeville-slagting slegs 'n paar maande na die Coalbrook-ramp plaasgevind het, is dit nie in 'n liedjie verwerk nie.

In die 1980's het die Die Briels se musiek, saam met die alternatiewe Afrikaanse musiek van die tyd, 'n herlewing beleef. Frans is in 1985 en Sannie in 1996 oorlede.

Trein na Pretoria
-----------------

*Die Trein na Pretoria* is Die Briels se bekendste treffer. Dis 'n treurige verhaal van 'n meisie wat vir haar sterwende ma in Pretoria wil gaan kuier. Sy het egter nie geld om vir die treinkaartjie te betaal nie en die kondukteur besluit om haar te help. Die liedjie is in 2015 deur Maroela Media tydens hulle *Grootste Afrikaanse Liedjie van Alle Tye*-veldtog as een van die top 10 treffers in die tradisionele kategorie benoem.
**Samantha Smith** (29 Junie 1972 – 25 Augustus 1985) was 'n Amerikaanse skoolmeisie, vredesaktivis en kinderaktrise van Manchester, Maine, wat tydens die Koue Oorlog tussen die Verenigde State en die Sowjetunie beroemd geword het. In 1982 skryf Smith 'n brief aan die nuut aangestelde sekretaris-generaal van die CPSU, Joeri Andropof, en ontvang 'n persoonlike antwoord met 'n persoonlike uitnodiging om die Sowjetunie te besoek, wat sy aanvaar het.

Smith het in albei lande uitgebreide media-aandag getrek as 'n "welwillendheidsambassadeur", wat bekend geword het as **Amerika se Jongste Ambassadeur** en daarna aan die vredesaktiwiteite in Japan deelgeneem het. Met die hulp van haar vader Arthur ('n akademikus), het sy 'n boek geskryf oor haar besoek aan die Sowjetunie, *Reis na die Sowjetunie*, en later 'n kinderaktrise geword. Sy was 'n aanbieder van 'n program tydens die Amerikaanse presidentsverkiesing in 1984 vir die Disney kanaal en speel 'n ondersteunende rol in die televisiereeks *Lime Street*, voor haar dood op dertienjarige ouderdom op 25 Augustus 1985 in die Bar Harbor Airlines Flight 1808-vliegongeluk.

Filmografie
-----------

### Televisiereekse

* 1952: *Today*
* 1962: *The Tonight Show Starring Johnny Carson*
* 1984: *Charles in Charge*
* 1985: *Lime Street*
**Sigbjørn Obstfelder** (gebore op 21 November 1866, Stavanger, Noorweë, sterf op 29 Julie 1900, Kopenhagen, Denemarke) was ‘n Noorweegse Simbolistiese digter, wie se ongerymde vers en atmosferiese, ongefokusde beeldskepping, Noorweë se beslissende breek met naturalistiese poësie daargestel het.
Die meeste van Obstfelder se werke het in die 1890’s verskyn naamlik; sy eerste volume poësie, ‘’Digte’’ (1893; ‘’Gedigte’’); ‘n toneelstuk, ‘’De røde draaber’’ (1897; "Die Rooi Druppels"); verskeie novelles; en die postuum gepubliseerde fragment ‘’En praests dagbog’’ (1900; "’n Pastoor se Dagboek"). Sy oogpunt is die van ‘n eensame buitestaander wat verby die materiële wêreld tuur op soek na eksistensiële sekerheid en eenheid met ‘n eksterne spirituele realiteit. Obstfelder se erotiese verlange na die ewige was transgressief en het hom ‘n belangrike voorloper van Skandinawiese modernisme gemaak. Hy was die model vir die held in die Duitse digter Rainer Maria Rilke se bekende ‘’Notaboek van Malte Laurids Brigge’’.
Balmoral-kasteel.
**Balmoral-kasteel** is ’n groot landgoedwoning in Aberdeenshire, Skotland. Die landgoed is in 1852 teen £30 000 deur koningin Victoria se man, prins Albert, gekoop en is steeds ’n gewilde koninklike somerwoning.

Die Balmoral-landgoed het deur die jare in die koninklike familie se besit uitgebrei tot meer as 20 000 hektaar. Daar is tans 50 heeltydse en 50 tot 100 deeltydse personeellede.

Geskiedenis
-----------

Die oorspronklike huis is in 1390 deur sir William Drummond gebou. Dit het voorheen aan Robert II van Skotland (1316–1390) behoort wat ’n jaghuis in die gebied gehad het. In die 15de eeu is die landgoed verkoop aan Alexander Gordon, die 3de Graaf van Huntly. In 1662 is dit verkoop aan die Farquharsons van Invery, wat dit in 1798 aan die 2de Graaf van Fife verkoop het. Die landgoed het in 1822 deel gevorm van die kroningsbedrywighede van koning George IV. Nadat prins Albert dit gekoop het, het hy die kasteel dadelik laat vergroot. Die groter kasteel is in 1856 voltooi.

Balmoral en Sandringham House is die private eiendom van die Britse koninklike familie en nie deel van hul amptelike besittings nie. Een van die belangrikste dele van die landgoed is die Ballochbuie-woud van sowat 1 000 hektaar. Koningin Victoria het dit in 1878 gekoop om dit van ’n houthandelaar te red en dit bevat nou een van die grootste oorblywende inheemse Skotse dennehoutplantasies in die land.

Balmoral is een van die grootste toeriste-attraksies in die gebied. Sowat 85 000 mense besoek die kasteel en tuine elke jaar.

In moderne kultuur
------------------

Die koningin het in Balmoral-kasteel tuisgegaan tydens die dood van Diana, Prinses van Wallis in 1997. Haar aanvanklike besluit om nie na Londen terug te keer en meer openlik te rou nie het haar baie kritiek op die hals gehaal. Haar private gesprekke met premier Tony Blair is voorgestel in die Stephen Frears-rolprent *The Queen* (2006). Die kasteel kom ook voor in die 1997-rolprent *Mrs. Brown*, maar dit is deur Duns-kasteel aan die Skotse grens vervang.

Koningin Elizabeth is op 8 September 2022 in die kasteel oorlede, nadat sy byna 70 jaar op die Britse troon regeer het.
Die ontwikkeling van die Samaritaanse skrif
Die **Samaritaanse alfabet** word deur die Samaritane, ’n etnies-godsdienstige groep van die Levant, gebruik vir godsdienstige geskrifte, insluitende die Samaritaanse Pentateug, geskrifte in Samaritaanse Hebreeus en vir kommentaar en vertalings in Samaritaanse Aramees.

Samaritaans is ’n regstreekse afstammeling van die Oud-Hebreeuse alfabet, wat ’n variasie van die Fenisiese alfabet was en waarin groot dele van die Hebreeuse Bybel aanvanklik geskryf is. Dié skrif is deur die antieke Israeliete gebruik, Jode sowel as Samaritane.

Die tabel links wys die ontwikkeling van die Samaritaanse skrif. Heel links is die ooreenstemmende Hebreeuse letters. In kolom I is die Oud-Hebreeuse alfabet en in kolom X die moderne Samaritaanse letters.

Unicode
-------

Die Samaritaanse alfabet is by die Unicode-standaard gevoeg in Oktober 2009, met die uitreiking van weergawe 5.2. Die Unicode-blok daarvoor is U+0800–U+083F.

Sien ook
--------

Geskiedenis van die alfabet
Die **Boeing 777** is 'n familie van ultra-lang reikafstand, wyeromp-tweemotorige straalpassasiersvliegtuie wat deur Boeing Commercial Airplanes gebou word.

Dit is die wêreld se grootste tweelingstraler ("Twinjet") en het 'n tipiese sitplekuitleg vir 314-451 passasiers, met 'n reikafstand van 9 695 tot 17 372 km (5 235 tot 9 380 seemyl). Algemeen na verwys as die "Triple Seven", sluit sy onderskeidende kenmerke in die grootste deursnee turbowaaierenjins aan 'n vliegtuig, ses wiele op elke hooflandingstel, 'n ronde rompdeursnit, en 'n lemgevormde stertkëel. 

'n Boeing 777-200 van United Airlines, die 777 se bekendstellingskliënt
Die 777 is in oorleg met agt groot lugrederye ontwerp om ouer wyerompvliegtuie te vervang en die vermoë verskil tussen Boeing se 767 en 747 te oorbrug. As Boeing se eerste "fly-by-wire" vliegtuig het dit volle rekenaargesteunde beheer; dit is ook die eerste geheel-en-al rekenaarontwerpte kommersiële vliegtuig.

Die 777 word ook sedert 2014 in twee romplengtes vervaardig. Die oorspronklike 777-200 variant begin met kommersiële diens in 1995, gevolg deur die uitgebreide-reeks 777-200ER in 1997. Die gestrekte 777-300, wat 10,1 meter (33,3 voet) langer is, is in 1998 in diens gestel. Die langer reeks 777-300ER en 777-200LR variante kom in diens in 2004 en 2006 onderskeidelik, terwyl 'n vragtuigweergawe, die 777F, sy debuut in Februarie 2009 gemaak het. Beide langreeksweergawes en die vragtuig gebruik General Electric GE90-enjins en het vlerkpunte wat boontoe gebuig is om aerodinamika te verbeter. Die vroeëre 777-200, -200ER en -300 weergawes is toegerus met GE90, Pratt & Whitney PW4000 of Rolls-Royce Trent 800-enjins. Die 777-200LR is die wêreld se langste reikafstand vliegtuig en kan meer as halfpad ononderbroke om die wêreld vlieg; dit hou die rekord vir die langste afstand geenstop gevlieg deur 'n kommersiële vliegtuig.

'n Nuwe Air India Boeing 777-200LR word uitgerol by die Boeingfabriek.
Die hoofkantoor van die *Internet Archive* in San Francisco, Kalifornië, sedert 2009.
Die ***Internet Archive*** is 'n Amerikaanse digitale biblioteek met die verklaarde missie van "universele toegang tot alle kennis".Dit bied gratis toegang aan die publiek tot versamelings van gedigitaliseerde materiaal, insluitend webwerwe, sagteware, rekenaarspeletjies, musiek, films/video's, bewegende beelde en miljoene boeke. Benewens die argieffunksie, is die Archive 'n aktivisorganisasie, wat pleit vir 'n gratis en oop internet. Sedert Desember 2020, bevat die *Internet Archive* meer as 28 miljoen boeke en tekste, 6 miljoen films en video's, 600,000 sagteware programme, 15 miljoen oudio lêers, en 492 miljard webbladsye in die *Wayback Machine*.

Die *Internet Archive* stel die publiek in staat om digitale materiaal op te laai en af te laai na sy datakluster, maar die grootste deel van die data word outomaties versamel deur sy webkruiper, wat werk om soveel as moontlik van die openbare web te bewaar. Sy web-argief, die Wayback Machine, bevat honderde miljarde kopies van webblaaie. Die *Internet Archive* hou ook toesig oor een van die wêreld se grootste boekdigitaliseringsprojekte.

Sien ook
--------

* Project Gutenberg

Notas
-----

1. ↑  "Internet Archive Frequently Asked Questions". Internet Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Oktober 21, 2009. Besoek op April 13, 2013.
2. ↑  "Internet Archive: Universal Access to all Knowledge". Internet Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Maart 10, 2013. Besoek op April 13, 2013.
3. ↑  "Internet Archive: Projects". Internet Archive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Maart 1, 2013. Besoek op Maart 6, 2013.
'n Bewerking binne 'n groter dinamiese stelsel word 'n **intydse** bewerking genoem as die gekombineerde reaksie- en bewerkingstyd van 'n taak *korter* is as die maksimum toelaatbare vertraging ten opsigte van die omstandighede buite die bewerking. Die taak moet dan ook uitgevoer word voordat die stelsel wat beheer word, onstabiel word. 'n Intydse bewerking is nie noodwendig vinnig nie, aangesien stadige stelsels stadige intydse bewerkings kan toelaat. Dit is van toepassing op alle tipes dinamies veranderende stelsels. Die teenoorgestelde van 'n intydse bewerking is 'n bondelverwerking met interaktiewe tydverdeling wat iewers tussen die twee uiterstes val.

'n Tipiese voorbeeld kan die rekenaarbeheerde remstelsel in 'n kar wees. As die bestuurder 'n kar kan stop voordat dit 'n muur tref, word die werking as intyds beskou; as die kar die muur tref dan was dit natuurlik nie so nie. Baie masjiene vereis intydse beheerders om **onstabiliteit** te vermy, wat kan lei tot ongelukskade of vernietiging van die stelsel, mense of voorwerpe.

Sommige intydse stelsels het nie so 'n beperking op vertraging nie, solank die invoerdata vinnig genoeg verwerk kan word sodat geen opeenhoping plaasvind nie. In 'n intydse digitale seinverwerkingstelsel kan die geanaliseerde (inset) of gegenereerde (uitset) monsters (of hulle nou saam gegroepeer word of indiwidueel verwerk word) verwerk (of gegenereer) word op 'n deurlopende basis in die tyd wat dit neem om die in- en/of uitset van dieselfde stel monsters te verrig onafhanklik van die verwerkingsvertraging. Beskou 'n oudio DSV as voorbeeld: as 'n proses 2.01 sekondes neem om 2.00 sekondes se klank te verwerk of te analiseer, dan is die bewerking nie intyds nie. As dit 1.99 sekondes neem dan is dit (of kan dit verander word in) 'n intydse DSV (digitale seinverwerkingsproses).

'n Alledaagse voorbeeld hiervan is een waar 'n mens in 'n tou staan by die kassier van 'n supermark. As die tou asimptoties langer en langer word sonder einde dan is die betaalproses nie intyds nie. As die lengte van die tou beperk word, word kliënte *verwerk* en uitgelaat (uitset) net so vinnig as wat hulle agter die tou inkom (inset) en kan die proses as intyds beskryf word. Die bestuurder kan in die geval sy besigheid kwyt wees of baie klandisie verloor as hy nie sy betaalproses intyds kan maak nie (dit is dus fundamenteel belangrik dat die proses intyds is).

In die ekonomie is intydse stelsels basies inligtingstegnologieë, wat intydse toegang tot inligting of data verskaf. Die vermoë van 'n maatskappy om sy data intyds te verwerk verhoog die mededingendheid van die maatskappy. Intydse verwerkingstelsels is nuwe tegnologieë en word verwag om verder te verbeter in die komende dekades.

Sien ook
--------

* Intydse berekening
* Intydse beheer
* Intydse bedryfstelsel
* Intydse videoredigering
* Embedded system
* Frame rate
**Ur-Zababa** word in die *Sumeriese koningslys* genoem as die tweede koning van die 4de dinastie van Kisj. Volgens dié teks het Ur-Zababa vir Sargon van Akkad as sy skinker aangestel. Sargon was later die heerser van die Akkadiese Ryk.

### Sumeriese legende

Die Sumeriese *Sargonlegende* bevat 'n legendariese weergawe van Sargon se magsopkoms. Dit is 'n ouer weergawe van die voorheen bekende Assiriese legende wat in 1974 by Nippur ontdek en in 1983 die eerste keer geredigeer is.

Die fragmente is onvolledig, maar dié wat bewaar gebly het, noem La'ibum as Sargon se vader. Ná 'n gaping spring die teks na Ur-Zababa, wat ná 'n droom wakker word; die inhoud van die droom word nie in die oorblywende deel van die tablet onthul nie. Om onbekende redes stel Ur-Zababa vir Sargon as sy skinker aan. Kort hierna nooi die koning Sargon na sy kamers om met hom sy droom te bespreek. Die droom gaan oor die godin Inanna wat Ur-Zababa in 'n rivier van bloed verdrink. Ur-Zababa is baie bang en gee opdrag dat Sargon vermoor word deur Beliš-tikal, die hoofsmit. Inanna verhoed dit en beveel Sargon om by die poorte te stop omdat hy "met bloed besmet is". Toe Sargon na Ur-Zababa terugkeer, word die koning weer bang en besluit hy om Sargon na koning Lugal-zage-si van Uruk te stuur met 'n boodskap op 'n kleitablet waarin dié gevra word om Sargon te vermoor. Die legende eindig hier; in die res van die teks word waarskynlik beskryf hoe Sargon koning geword het.

Ander bronne
------------

Die *Weidnerkroniek* (ABC 19) stem saam dat Sargon die skinker van Ur-Zababa was. Die meeste afskrifte van die *Sumeriese koningslys* noem Ur-Zababa het 'n onrealistiese bewindstydperk van 400 jaar gehad, maar een afskrif gee ses jaar aan en word as geloofwaardiger beskou.

Dit is bekend dat Lugal-zage-si van Uruk en Umma Kisj teen die einde van sy bewind verwoes het, voordat hy self deur Sargon afgesit is. Daar word gewoonlik aangeneem dat Sargon ook 'n rol gespeel het in Ur-Zababa se nederlaag, maar die teks in dié verband is te fragmentaries om duidelik te wees.

Ur-Zababa se opvolgers word in die koningslys genoem en begin met Zimudar; dit lyk of hulle vasals van Sargon was en daar is geen bewyse dat hulle ooit alleenheerskappy in Sumer toegepas het nie.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.