recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Die Laaste Tango** is 'n Afrikaanse rolprent wat op 5 Julie 2013 in teaters begin draai het. Die film is in Loxton in die Karoo verfilm. Die bekroonde skrywer, Deon Meyer het die draaiboek geskryf en die regie behartig. Die film is sy debuut as rolprentregisseur.

Genre
-----

Die Laaste Tango is 'n spanningsvolle liefdesverhaal propvol intrige. Die ouderdomsperk 12 TG (taal, geweld).

Hoofrolspelers
--------------

* Louw Venter as die speurder, Herkules de Wet
* Antoinette Louw as Ella Winter
* Marius Weyers as kapt. Mauritz Duvenhage
* Stian Bam as die psigopaat, Basson
* Ilse Oppelt as kol. Marga Hoffman
* Heino Schmidtt as Dave Malan
* Loukmaan Adams as speurder-sersante Basie Beyers
* Rob Van Vuuren as prokureur Kevin King.
* Gerhard Odendaal
* Stephanie Badenhorst
* Lize-Marie Swart
* Wessel Pretorius

Storielyn
---------

Herkules de Wet is 'n 34-jarige werkverslaafde speurder. Hy stel 'n lokval vir Basson, 'n psigopaat wat nege vroue grusaam vermoor het. Wanneer hy hom uiteindelik vang, rand hy hom só erg aan dat hy drie jaar se werk en 'n skuldigbevinding in gevaar stel.

De Wet se baas stuur hom na Loxton, 'n afgeleë dorpie in die Bo-Karoo, om af te koel en te wag dat die omstredenheid oorwaai. Hier ontmoet hy vir Ella Winter, 'n mooi, passievolle vrou wat sterwend is aan kanker.

Ella se wens is om nog een laaste keer die tango te dans. De Wet is aanvanklik huiwerig om te leer dans, maar Ella se lewenslus en skoonheid en sy eie begeerte na heling laat hom al hoe dieper betrokke raak.

Intussen ontwaak Basson in die hospitaal en beplan sy wraak teen De Wet. Hy slaag daarin om te ontsnap en sy bloedspoor lei na die Bo-Karoo. Op die nag van die laaste tango, daag die reeksmoordenaar in Loxton op...

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
"**Die Vrolike Musikant**", ook bekend as "**My Vader was ’n Musikant**", is die Afrikaanse weergawe van die Duitse volksliedjie "**Mein Vater war ein Wandersmann**", wat geskoei is op ’n werk van Florenz Friedrich Sigismund uit die begin van die 19de eeu. Die melodie waarop die lied sedert die begin vyftigerjare gesing word, is die werk van die komponis Friedrich Wilhelm Möller, wie se suster Edith Möller Sigismund se teks aangepas het vir die koor wat sy afgerig het.

Die Afrikaanse woorde is deur P. McLachlan geskryf.

Woorde
------

> 
> My vader was 'n musikant, 'n man van durf en daad,  
> 
> met stem en snaar, viool, kitaar was hy altyd kordaat.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, wal-de-rie, wal-de-ra-la, la, la, la, la.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, was hy altyd kordaat.  
> 
>   
> 
> My moeder was 'n musikant, 'n niggie fiets en fraai;  
> 
> met bly gemoed en lig van voet kon sy ook tiekiedraai.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, wal-de-rie, wal-de-ra-la, la, la, la, la.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, kon sy ook tiekiedraai.  
> 
>   
> 
> En nou is ek 'n musikant, hoe kan dit anders wees!  
> 
> Ek speel soos pa en dans soos ma – die skoen pas by die lees.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, wal-de-rie, wal-de-ra-la, la, la, la, la.  
> 
> Wal-de-rie, wal-de-ra, die skoen pas by die lees.
> 
> 
>
**Portrush** (afgelei van Iers-Gaelies ***Port Rois***, "hawe by die landpunt") is 'n stranddorp in die Noord-Ierse graafskap Antrim, digby die grens met die graafskap Londonderry en nie ver van Portstewart nie, 'n ander bekende see-oord, met 'n bevolking van 6 454 volgens die sensus van 2011.

Whiterocks Beach is genoem na die die wit kranse - 'n gewilde bestemming vir 'n staptoer langs die strand
Die wit kranse of White Rocks, soos gesien vanuit Curranstrand
Die grootste deel van Portrush se historiese dorpskern, insluitende die spoorwegstasie asook die meeste hotelle, restaurante en kroeë, is op die Ramore Head-landpunt geleë, 'n skiereiland wat oor 'n afstand van een myl in noord-noordoostelike rigting in die Atlantiese Oseaan uitsteek. Buite die toeristeseisoen dien Portrush hoofsaaklik as slaapstad vir die nabygeleë Coleraine-kampus van die Universiteit van Ulster.

Portrush staan veral bekend vir sy drie uitgestrekte sandstrande - West Strand, East Strand en White Rocks, asook die Koninklike Portrush-gholfklub (*Royal Portrush Golf Club*), die enigste Britse gholfklub buite die hoofeiland Groot-Brittanje wat as gasheer vir die Ope Kampioenskap opgetree het.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n88080591
* VIAF: 126236123
* WorldCat Identities: lccn-n88080591

 |
|  |
| --- |
|  |
| ***Portret van 'n man*** |
| **Rembrandt van Rijn**, ongeveer 1655 – 1660 |
| Olie op doek, 83,5 × 64,5 cm |
| Metropolitan Museum of Art |

***Portret van 'n man*** is 'n olieverfskildery, geskilder deur die Nederlandse meesterskilder Rembrandt van Rijn. Die tegniek wat hy gebruik het, is olie op doek met afmetings van 83,5 × 64,5 cm. Rembrandt het die skildery tussen 1655 en 1660 geskilder.

Die skildery stel 'n man voor geklee in 'n swart jas met 'n plat, wit kraag en 'n breërand swart hoed. Dit is nie bekend wie die man is nie.

Deur die jare heen het die skildery talle tuistes gehad. Die skildery was van 1854 tot 1863 in besit van Henry Petty-FitzMaurice (3de Markies van Lansdowne) en van 1863 tot 1866 in besit van Henry Petty-FitzMaurice (4de Markies van Lansdowne). In 1883 is dit deur die kunshandelaar *Agnew & Sons* (Londen) aan die Amerikaner Henry G. Marquand verkoop. In 1890 het Marquand sy kunsversameling aan die Metropolitan Museum of Art in New York geskenk.

Sien ook
--------

* Lys van werke van Rembrandt van Rijn
Die **Portugese Grand Prix** (*Grande Premio de Portugal*) is 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat voorheen by die Autódromo do Estoril in Portugal gehou is. Die 2020 Formule Een Portugese Grand Prix is egter op die Algarve-renbaan op 25 Oktober 2020 gehou, na 'n F1-kalenderverandering weens die Koronavirus epidemie van 2020.

Die Portugese Grand Prix was 'n motorsportgeleentheid vir 'n paar jaar, meestal in die 1950's en weer in die 1980's en 90's. Dit was ook 'n Formule Een-wedren tussen 1958 en 1960 en tussen 1984 en 1996.

Vorige wenners
--------------

Die oorspronklike Estorilbaan, gebruik van 1984–1993
Die Boavista-baan, afwisselend met Monsanto van 1951–1960
Die Monsanto-baan, afwisselend met Boavista van 1954–1959

| Jaar | Renjaer | Vervaardiger | Plek |
| --- | --- | --- | --- |
|
| 2023-2022 | *Geen wedrenne het hier plaasgevind nie* |
| 2021 |  Lewis Hamilton |  Mercedes | Portimão |
| 2020 |  Lewis Hamilton |  Mercedes |
|
| 2019-1997 | *Geen wedrenne het plaasgevind nie* |
| 1996 | Vlag van Kanada Jacques Villeneuve | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Renault | Estoril |
| 1995 | Vlag van Verenigde Koninkryk David Coulthard | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Renault |
| 1994 | Vlag van Verenigde Koninkryk Damon Hill | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Renault |
| 1993 | Vlag van Duitsland Michael Schumacher | Vlag van Verenigde Koninkryk Benetton-Ford |
| 1992 | Vlag van Verenigde Koninkryk Nigel Mansell | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Renault |
| 1991 | Vlag van Italië Riccardo Patrese | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Renault |
| 1990 | Vlag van Verenigde Koninkryk Nigel Mansell | Vlag van Italië Ferrari |
| 1989 | Vlag van Oostenryk Gerhard Berger | Vlag van Italië Ferrari |
| 1988 | Vlag van Frankryk Alain Prost | Vlag van Verenigde Koninkryk McLaren-Honda |
| 1987 | Vlag van Frankryk Alain Prost | Vlag van Verenigde Koninkryk McLaren-TAG |
| 1986 | Vlag van Verenigde Koninkryk Nigel Mansell | Vlag van Verenigde Koninkryk Williams-Honda |
| 1985 | Vlag van Brasilië Ayrton Senna | Vlag van Verenigde Koninkryk Lotus-Renault |
| 1984 | Vlag van Frankryk Alain Prost | Vlag van Verenigde Koninkryk McLaren-TAG |
| 1983–1967 | *Geen wedrenne het plaasgevind nie* |

Koördinate: 38°45′03″N 9°23′32″W﻿ / ﻿38.75083°N 9.39222°W﻿ / 38.75083; -9.39222
Onder die sambreelterm **Piramides van Giza**, oftewel die **Nekropolis van Giza**, word op die Giza-plato in Kaïro, Egipte, Groot Piramide van Giza, die Piramide van Chafra en die Piramide van Menkaoere, saam met kleiner piramides en die Groot Sfinks van Giza saamgevat. Al hierdie geboue is tydens die 4de Dinastie van die Ou Ryk van Antieke Egipte opgerig. Die plek sluit ook 'n aantal begraafplase en die oorblyfsels van 'n werkersdorpie in.

Die plek is aan die rand van die Westelike Woestyn, sowat 9 km wes van die Nylrivier in die stad Giza en sowat 13 km suidwes van Kaïro se stadsentrum.

Die Groot Piramide en die Piramide van Chafra is die grootste piramides wat in Antieke Egipte gebou is, en hulle het algemeenbekende voorbeelde van Antieke Egipte in die Westerse Wêreld geword. Hulle het veral tydens die Hellenistiese tydperk bekend geword, toe die Groot Piramide deur Antipater van Sidon as een van die Sewe wonders van die wêreld gelys is. Dit is verreweg die oudste van die Antieke wonders en die enigste wat nog bestaan. Die Piramides van Giza is in 1979 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.

Sien ook
--------

* Lys van Wêrelderfenisgebiede
In hierdie polifiletiese stamboom is die blou en die rooi groep monofiletiese groepe, terwyl die groen groep parafileties is.
’n Takson is **parafileties** as die laaste gemeenskaplike voorsaat van al die lede van die groep tot die takson behoort, maar nie alle afstammelinge van die voorsaat nie.

Parafiletiese taksons verskil van monofiletiese taksons, waar die groep die gemeenskaplike voorsaat en al die afstammelinge daarvan insluit, en van polifiletiese taksons, waar die meeste afstammelinge wel tot die groep behoort, maar nie die gemeenskaplike voorsaat self nie.

Voorbeeld
---------

Die klas Reptilia is ’n goeie voorbeeld van ’n parafiletiese takson. Dit bevat in die tradisionele, taksonomiese klassifikasie die skilpaaie, akkedisse, slange, tuataras, krokodille, dinosourusse en soogdierreptiele. Hulle het almal ’n gemeenskaplike voorsaat wat tradisioneel ook ’n reptiel was, maar voëls val nie in die klas nie, hoewel hulle ook uit reptiele ontstaan het. Al die afstammelinge van die gemeenskaplike voorsaat behoort dus nie tot Reptilia nie.

Taksonomie en kladistiek
------------------------

In moderne taksonomie word daarna gestreef om waar moontlik slegs met monofiletiese taksons te werk. Die moontlikheid om die DNA van organismes te vergelyk, het die ontwikkeling van ’n nuwe klassifikasiestelsel versnel.
Die **Hoërskool Voortrekker** is 'n sekondêre staatskool in die Oos-Randse stad Boksburg, wat onderrig deur medium van Afrikaans sowel as Engels bied aan leerders van gr. 8 tot 12. Dit was in Januarie 1920 die eerste Afrikaansmedium-hoërskool aan die Rand.

Die Britte se verskroeideaardebeleid het tot gevolg gehad dat duisende wanhopige Afrikaners ná die Driejarige Oorlog na die Witwatersrand gestroom het om op die goud- en steenkoolmyne te werk. Ná die oorlog het ds. Jimmy Louw van die NG gemeente Boksburg (die eerste NG gemeente aan die Oos-Rand) ’n veldtog begin vir die stigting van die eerste Afrikaansmedium-hoërskool aan die Rand. Die Hoërskool Voortrekker is begin deur ’n groep ouers, onder Louw se leiding, wat wou toesien dat hul kinders hul skoolloopbaan enduit in hul moedertaal kon deurloop.

In 1918 het die Oos-Randse Skoolraad ’n lewensvatbaarheidstudie uitgevoer om te bepaal of daar genoeg Afrikaanse leerders bo st. 5 was om ’n Afrikaansmedium te regverdig. Dié ondersoek het die behoefte aan ’n Afrikaanse sekondêre skool bevestig. Danksy Louw se onvermoeide ywer is die Oosrandse Hollandse Medium Hoërskool op 29 Januarie 1920 gestig. Dit het begin op ’n perseel langs die Boksburgmeer met 67 leerders en ses onderwysers. Aan die begin van die derde kwartaal van 1920 is dit herdoop tot Hoërskool Voortrekker.

Dié skool moes weens verskeie redes in 1999 dubbelmedium word.

Bronne
------

* (en)  Die skool se webtuiste Geargiveer 21 April 2013 op Wayback Machine. URL besoek op 28 April 2016.
* (af)  Krüger, prof. D.W. en Beyers, C.J. (hoofred.) *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek Deel III*. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, 1977.
Die vier rasse van die wêreld volgens die Antieke Egiptenare: die Libiërs, Nubiërs, Asiate en Egiptenare (in die grafkelder van Seti I).
Die **Boek van Poorte** is ’n begrafnisteks uit Antieke Egipte wat van die Nuwe Ryk af gebruik is. Dit vertel die verhaal van die tog van ’n afgestorwene se siel na die hiernamaals in ooreenstemming met die reis van die son deur die Doeat (onderwêreld) in die nag. Daar word van die siel verwag om op sekere stadiums van die reis deur ’n reeks "poorte" te gaan. Elke poort word met ’n ander godin vereenselwig en van die afgestorwene word verwag om die karakter van die spesifieke godin by elke poort te erken. Die teks dui daarop dat sekere mense maklik deur die poorte sal reis, maar dat ander sal ly in die "meer van vuur".

Kategorieë
----------

Die bekendste deel van die Boek van Poorte in die hedendaagse tyd verwys na die verskillende rasse wat destyds aan die Egiptenare bekend was; hulle word nou geëien as: "Reth" (Egiptenare), "Aamoe" (Asiate), "Themehoe" (Libiërs) en "Nehesoe" (Nubiërs).

Die teks en beelde van die Boek van Poorte verskyn in baie grafkelders uit die Nuwe Ryk, onder meer al dié tussen farao's Horemheb en Ramses VII.

Die godinne in die Boek van Poorte het verskillende titels en dra klere van verskillende kleure, maar is andersins identies, met ’n vyfpuntige ster bo hul kop. Die meeste van dié godinne kom nie elders in die Egiptiese mitologie voor nie, en daar word geglo die Boek van Poorte was bloot ’n stelsel om die tyd van die nag aan te dui, met die godin by elke poort wat die hoofster van ’n spesifieke uur verteenwoordig.

Sien ook
--------

* Boek van die Dooies
Die sewe keurvorste wat Hendrik van Luxemburg tot koning verkies het. Links is die drie geestelike en regs die vier wêreldlike keurvorste. Tekening uit 1341.
’n **Keurvors** van die Heilige Romeinse Ryk (Duits: *Kurfürst*, Latyn: *princeps elector*) was die lede van die kieskollege van die Heilige Romeinse Ryk wat sedert die 13de eeu die koning, en van die middel van die 16de eeu af die keiser, gekies het. 

Dit was ’n groot eer om die amp te beklee en die keurvorste se gesag was net onder dié van die koning of keiser.

Pous Innocentius III het gelas dat net sewe keurvorste daarop geregtig is om in die kieskollege te dien. Die kollege het sedert 1257 bestaan uit:

* Drie geestelike keurvorste:
	+ die aartsbiskop van Mainz
	+ die aartsbiskop van Trier
	+ die aartsbiskop van Keulen
* Vier wêreldlike keurvorste:
	+ die paltsgraaf aan die Ryn
	+ die koning van Boheme
	+ die hertog van Sakse
	+ die markgraaf van Brandenburg

Van die 17de eeu af het die getal keurvorste gewissel tussen sewe en tien. Van dié wat bygevoeg is, was die hertog van Beiere en die hertog van Brunswyk-Lüneburg (beter bekend as die keurvors van Hannover).
*Beata Beatrix*, deur Dante Gabriel Rossetti.
**Beatrice** "**Bice**" **di Folco Portinari** (1265 - 8 of 19 Junie 1290) was 'n Italiaanse vrou wat algemeen beskou word as die belangrikste inspirasie vir Dante Alighieri se *Vita Nuova*, en as die **Beatrice** wat as sy gids dien in *Paradiso*, die laaste deel van sy epiese gedig *Goddelike Komedie*, asook die einde van die voorafgaande deel, *Purgatorio*. In die gedig simboliseer Beatrice goddelike grasie en teologie.

Biografie
---------

Beatrice was die dogter van 'n bankier, Folco Portinari, en was getroud met 'n ander bankier, Simone dei Bardi. Dante beweer hy het "Beatrice" net twee keer ontmoet, met 'n tussenpose van nege jaar, maar dat hy so deur die ontmoetings geraak is dat hy deur sy hele lewe vir haar lief was.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90544083
* BNE: XX1293152
* BNF: cb14953907x (data)
* CANTIC: a12122750
* GND: 119241676
* ISNI: 0000 0000 3048 2689
* LCCN: n50023978
* NLA: 50067484
* NLI: 000405601
* NLP: A16169293
* NTA: 071388400
* SNAC: w65f2tqz
* SUDOC: 13792299X
* Trove: 1501301
* ULAN: 500371799
* VIAF: 18027301
* WorldCat Identities: lccn-n50023978

 |
**Sydney Alex Kumalo** (13 April 1935 – 11 Februarie 1988) was ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar. Hy is in Sophiatown, Johannesburg gebore. Hy het sy skoolopleiding in Mandibane ontvang en sy basiese kunsopleiding aan die Polly Street Kunssentrum in Johannesburg. Daar het hy onder Cecil Skotnes, toe kunsdirekteur van die sentrum, gestudeer. Later het Kumalo as Edoardo Villa se assistent gewerk. In 1960 is Kumalo as kunsinstrukteur by die Pollystraatsentrum aangestel en kort daarna het hy Cecil Skotnes se pos vier jaar lank beklee voordat hy hom voltyds aan beeldhou gewy het.

Kumalo het die tradisionele Afrika-kuns met die idees van die Ekspressioniste gekombineer en daaruit ’n oorspronklike styl ontwikkel. Sy beeldhouwerk het die kenmerkende plastisiteit en simboliek van Afrika-kuns. Aan die een kant vertoon sy werk die magiese elemente van die Afrika-kultus van voorvaderlike en bose geeste (soos sy mens-dier-figure) en aan die ander kant, hoewel aards, beeld sy figure weer die mens se strewe na geestelike vervulling uit. Sy beeldhouwerk word opgebou uit geometriese vlakke en bestaan hoofsaaklik uit dinamiese en verwronge figure. Hy werk hoofsaaklik met terracotta en laat sy stukke dikwels onafgewerk om die skaduwerking te verhoog. Twee temas wat hy deurgaans behandel, is die mens en die dier.

Sydney Kumalo was een van die eerste swart Suid-Afrikaanse kunstenaars wat wêreldroem verwerf het. Hy het in 1963 lid geword van die Amadlozi-groep ("Gees van ons vaders"). Ander lede van dié groep was Cecil Skotnes, Cecily Sash, Edoardo Villa en Ezrom Legae. Hy het in 1963 en 1964 saam met dié groep in Rome, Milaan, Venesië en Florence uitgestal.

Hy het ook in 1965 en 1966 aan groepuitstallings in Londen deelgeneem en van sy werk is op die Venesiese Biënnale en die Sao Paulo-Biënnale ten toon gestel. Hierbenewens het hy ook in die VSA, Nederland en Australië uitgestal. Van sy openbare opdragte is *Stasies van die Kruis* vir ’n kerk in Orlando, *Biddende vrou* in die Staatspaviljoen, Milnerpark, Johannesburg, en ’n beeld van ’n arend vir ’n hotel in Kitwe, Zimbabwe. Hy het aan verskeie groepuitstallings in Suid-Afrika deelgeneem en gereeld alleen uitgestal. Sy werk is opgeneem in die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum in Kaapstad, die Durbanse Kunsmuseum, die Rembrandt-versameling en in die Schlesinger-organisasie se versameling.

In 1988 is hy in die Baragwanath-hospitaal in Soweto oorlede.

Bronnelys
---------

* Watter, Lola: Sydney Kumalo - sculptor. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuuur. Jaargang 18, nr. 1, September 1968
* *Wêreldspektrum*, Vol. 14, 219, ISBN

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* ULAN: 500124004
* VIAF: 96596914
* WorldCat Identities: lccn-n2019016035

 |
**Beaufort County, Noord-Carolina**
**Beaufort County, Noord-Carolina** is 'n distrik geleë in die Amerikaanse deelstaat Noord-Carolina. Vanaf die 2020-sensus was die bevolking 44,652. Sy distrik setel is Washington. Die distrik is in 1705 gestig as Pamptecough Precinct. Oorspronklik ingesluit in Bath County, is dit herdoop na Beaufort Precinct in 1712 en het Beaufort County in 1739 geword.

### Geskiedenis

Beaufort County is eers Pamptecough genoem. Die naam is omstreeks 1712 verander na Beaufort, vernoem na Henry Somerset, 2de Hertog van Beaufort (1684–1714), wat omstreeks 1709 een van Carolina se Lords Eienaar geword het.

### Geografie

Volgens die Amerikaanse Sensusburo het die land 'n totale oppervlakte van 958 vierkante myl (2 480 km2), waarvan 827 vierkante myl (2 140 km2) grond is en 131 vierkante myl (340 km2) (14%) water. Dit is die vyfde grootste distrik in Noord-Carolina volgens totale oppervlakte. Dit word deur die Pamlico-rivier en die mond van die Pamlico-rivier in die helfte verdeel.

### Staats- en plaaslike beskermde gebiede/terreine

* Goose Creek Game Land (deel)
* Goose Creek Staatspark
* Historiese bad
* Van Swamp Game Lands (deel)

### Groot waterliggame

* Goose Creek
* Pamlico rivier
* Pungo rivier
* Suidrivier
* Teerrivier

### Aangrensende provinsies

* Washington County - noordoos
* Martin County - noordwes
* Hyde County - oos
* Pamlico County - suid
* Craven County - suidwes
* Pitt County - wes
Beaumont Schoeman.
**B.M. (Beaumont) Schoeman** (George, 12 Maart 1932 – 1985) was 'n Afrikaanse joernalis, onder andere redakteur van die Herstigte Nasionale Party se mondstuk, *Die Afrikaner*, en skrywer van talle boeke oor die Suid-Afrikaanse politiek.

Beaumont Schoeman is tydens die Groot Depressie op George gebore en het aan die Hoër Volkskool, Graaff-Reinet, gematrikuleer. Daarna het hy buitemuurs aan die Universiteit van Pretoria studeer en sy B.A. met geskiedenis en staatsleer as hoofvakke verwerf en daarna sy studie in geskiedenis aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat voortgesit. 

Schoeman het sy joernalistieke loopbaan in 1953 by *Die Volksblad* in Bloemfontein begin en was daarna politieke verslaggewer vir die SAUK en politieke korrespondent van *Die Vaderland* en van *Dagbreek*. Hy het in die eerste redaksie van die Pretoriase middagblad *Hoofstad* as assistent-redakteur gedien met dié koerant se stigting in 1968. Dr. Andries Treurnicht was die eerste redakteur nadat hy by *Die Kerkbode* bedank het. Ná die stigting van die HNP in 1969 het Schoeman by *Die Afrikaner* aangesluit, waar hy eers onder hoofredakteurskap van dr. Willie Lubbe gewerk het. Met Lubbe se bedanking word hy redakteur en behartig dié koerant etlike jare lank byna eiehandig.

Schoeman het deurentyd boeke oor die politiek geskryf, onder meer *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika, 1910-1976* (1977), *Die Geldmag: SA se onsigbare regering* (1980), *Die Broederbond in die Afrikaner-politiek* (1982), *Van Malan tot Verwoerd* (1973), *Vorster se 1000 dae* (1974), en *Die sluipmoord op dr. Verwoerd* (1975). Vroeër het hy onder die skuilnaam Louis Naude die boek *Dr. A. Hertzog, die mynwerker en die Nasionale Party* (1969) geskryf. (Dr. Albert Hertzog was die HNP se eerste leier.)

Ná sy uittrede by *Die Afrikaner* omstreeks 1984 het hy kortstondig sakeman geword en sterf in die tuig by *Finansies & Tegniek*, waar hy tot sy skielike dood 'n agterkamerwerk as eindredakteur met gebruiklike ywer verrig het.

Bronne
------

* (af)  Mediamense.co.za Geargiveer 7 November 2016 op Wayback Machine. URL besoek op 7 November 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 26011466
* WorldCat Identities (via VIAF): 26011466

 |
Die gedenkplaat aan Beaumontstraat naby die terrein van Beaumont-paleis.
Beaumont-paleis in 1785.
’n Skets van die ruïnes in 1800.
**Beaumont-paleis** (Engels: *Beaumont Palace*) is omstreeks 1130 buite die noordelike poort van Oxford gebou as ’n koninklike woning vir koning Hendrik I naby die koninklike jaghuis by Woodstock in Oxfordshire. ’n Gedenkplaat aan Beaumontstraat in Oxford lees: *Naby hierdie terrein het die Koningshuise gestaan wat later bekend was as Beaumont-paleis. Koning Richard I is in 1157 hier gebore en koning Jan in 1167.*

Koning Edward I was die laaste koning wat in Beaumont gebly het terwyl dit amptelik ’n paleis was. In 1275 het hy dit toegesê aan ’n Italiaanse prokureur, Francesco Accorsi, wat diplomatieke sendings vir hom onderneem het. In 1314 het hy belowe om ’n klooster te bou as sy lewe gespaar bly; in 1318 het hy sy woord gestand gedoen en Beaumont aan ’n godsdienstige orde, die Karmeliete, gegee.

Toe die Karmeliete ontbind is tydens die reformasie van koning Hendrik VIII, is die grootste deel van die gebou afgebreek.
Henry Rowe-Rowe.
**Henry Rowe-Rowe** (Great Gaddesen, Hertfordshire, Engeland, 6 Julie 1870 – waarskynlik Johannesburg, 9 Desember 1930) was ’n Suid-Afrikaanse argitek van Britse herkoms wat huise, woonstelle, winkels, sakegeboue en sover bekend een kerk (die destydse kerkgebou van die Gereformeerde kerk Johannesburg-Suid) ontwerp het.

Lewensloop
----------

Die destydse kerkgebou van die Gereformeerde kerk Johannesburg-Suid wat Rowe-Rowe ontwerp het.
Rowe-Rowe was die tweede seun van William Henry Rowe (Henry het eers later die van "Rowe-Rowe" aangeneem) en het sy opvoeding ontvang aan die Norton College, Luton, Bedfordshire. Nadat hy ’n ruk lank vir sy vader, ’n bouaannemer, gewerk het, het hy na Londen verhuis waar hy hoofassistent van H. Woodzell van Tottenham Court Road geword het. In 1893 het hy na die Kaap geïmmigreer en in die moederstad die hoofassistent van die Kaapse argitek Max Rosenberg geword. Rowe-Rowe is in 1897 getroud met Florence Elizabeth, tweede dogter van Andrew White van Wynberg, Kaap. Drie kinders is uit die huwelik gebore.

Rowe-Rowe het in 1899 of 1900 sy eie praktyk opgerig. Sy vernaamste werk was as argitek van woonhuise en so het hy gehelp met die ontwikkeling van Kampsbaai en Oranjezicht. In 1911 het hy na Transvaal verhuis en teen 1915 op Krugersdorp gewoon en daarna na Johannesburg verhuis waar hy ook hoofsaaklik woonhuise asook woonstelblokke ontwerp het. Blykbaar het hy hoofsaaklik as landmeter gewerk.

Verenigings
-----------

Hy was lid van die FCIA, Suid-Afrikaanse Instituut van Landmeters, die Vereniging van Transvaalse Argitekte. Rowe-Rowe was ook ’n vooraanstaande Vrymesselaar. Hy het op 23 April 1896 by die Wynbergse Losie aangesluit en op 10 November 1914 daaruit bedank. Op 30 Oktober 1903 was hy ’n stigterslid van die losie in Mowbray, tot hy daaruit bedank het op 15 April 1907. Op 17 Mei 1905 is hy erelid van dié losie gemaak en was blykbaar ook meester van die Stellenbosse Losie. Hy was ook lid van die beheerraad van die Tegniese Hoërskool Forrest Hill, ’n ouderling van die Anglikaanse Christ Church in die Goudstad, lid van die Wetenskaplike en Tegniese Klub van Johannesburg. In Johannesburg was sy praktyk geleë by Commercial Exchange Buildings 3, Mainstraat 81.

Glynville Terrace
-----------------

Die een punt van Glynville Terrace, Kaapstad.
Een van sy imposante Victoriaanse projekte, Glynville Terrace in Tuine, Kaapstad, is middel 1989 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Dis oorspronklik op die plaas Krynauw-se-Hof gebou. Die landgoed is later by die Goeie Hoop-Seminarie aan die oorkant van die straat, ingelyf. 'n Ry skakelhuise, almal deur Rowe-Rowe ontwerp, is deur die boukontrakteur Glynville gebou. Rowe-Rowe het gespesialiseer in die ontwerp van dié huise, asook dié van die ontwikkeling van Kampsbaai, Tuine en Oranjezicht.

Bronne
------

* (en)  Besonderhede op die webtuiste Artefacts.co.za. URL besoek op 5 Februarie 2016.
* *Woongids*, *Die Burger*, 3 Junie 1989.
**Die Ander Ek** was 'n Kanadese wetenskapfiksiereeks wat oorspronklik tussen 1988 – 1991 as *My Secret Identity* vervaardig is. Die reeks is na Afrikaans oorvertaal en deur die SAUK in Suid-Afrika gebeeldsend.

Jerry O'Connell het die hoofrol vertolk as Andrew Clements, 'n 14-jaar oue strokiesprentaanhanger, wat bonatuurlike kragte ontwikkel ná hy aan straling blootgestel word in die laboratorium van sy vriend, dr. Benjamin Jeffcoate (vertolk deur Derek McGrath). Andrew gebruik sy nuwe kragte om misdaad te bestry, persoonlike probleme op te los en ander mense te help. Met die uitsondering van Dr. Jeffcoate, steek hy sy kragte vir sy vriende, ma en suster weg.

Andrew se kragte was bonatuurlike spoed, onkwetsbaarheid en swewing. Alhoewel hy kon sweef, kon hy nie werklik vlieg nie, aangesien hy nie die vermoë gehad het om hom self aan te dryf in die lug nie. Om hierdie probleem op te los het hy spuitkannetjies in sy sakke gebêre vir hierdie doeleinde. Later in die reeks is hy weer per ongeluk deur 'n fotonstraal van Dr. Jeffcoate getref, waarna hy bonatuurlik sterk word. Andrew se kragte het deur die reeks gegroei en ontwikkel - hy het mettertyd nie meer nodig gehad om spuitkannetjies te gebruik om hom deur die lug aan te dryf nie.

Bronnelys en eksterne skakels
-----------------------------

* *My Secret Identity (1988)* by Imdb.com
* *My Secret Identity**[dooie skakel]* by TV.com
* *My Secret Identity*-aanhangerswerf Geargiveer 8 Februarie 2009 op Wayback Machine (word nie meer opgedateer nie)
Reghoekige driehoek
In wiskunde is **sinus** 'n funksie van 'n hoek. In 'n reghoekige driehoek, is die sinus van 'n hoek gelyk aan die verhouding tussen die teenoorstaandesy se lengte en die lengte van die skuinssy. In die figuur aan die regterkant, is dit:

{\displaystyle \sin(\theta )=a/c}
'n Ander maar gelykstaande definisie van sinus kan in terme van die eenheidssirkel ('n sirkel met radius 1) gegee word, soos aangetoon in die onderstaande figuur. 

Sinus word oor die algemeen gebruik om periodiese verskynsels soos byvoorbeeld lig- en klankgolwe, die posisie en snelheid van harmoniese ossilators en die temperatuurswisseling gedurende die jaar te beskryf. 

Histories gesien kan die funksie sinus herlei word na die *jyā* en *koṭi-jyā* funksies uit die Gupta tydperk in Indiese sterrekunde. Dit is dan uit Sanskrit in Arabies as *jiba* vertaal, en hieruit volg die Latynse *sinus*.

Moderne definisies druk sinus gewoonlik uit as 'n oneindige reeks:

{\displaystyle \sin(x)=\sum \_{n=0}^{\infty }{\frac {(-1)^{n}}{(2n+1)!}}x^{2n+1}={\frac {1}{1!}}x-{\frac {1}{3!}}x^{3}+{\frac {1}{5!}}x^{5}-\cdots }
Deur 'n reeks te gebruik kan die sinus van willekeurige positiewe-, negatiewe- asook kompleksegetalle bekom word.

Sinus kan ook in terme van komplekse eksponeniëles uitgedruk word:

{\displaystyle \sin(x)={\frac {e^{ix}-e^{-ix}}{2i}}}

Inverse- of boogsin
-------------------

Wanneer die hoek uitgewerk word van die verhouding van die sye, noem ons dit boogsin of die inverse van sin.

Die boogsin van 0.5 is 30° of:

{\displaystyle sin^{-1}(0.5)=30^{\circ }}
In Engels word dit "arcsine" genoem.

Excel
-----

In Microsoft Excel word die hoek in radiale gebruik en daarom word sinus soos volg gebruik:

SIN(30\*PI()/180) = SIN(RADIANS(30)) = 0.5
ASIN(0.5)\*180/PI() = DEGREES(ASIN(0.5)) = 30

Sinreël
-------

In driehoek ABC geld:

{\displaystyle {\frac {a}{sinA}}\ ={\frac {b}{sinB}}\ ={\frac {c}{sinC}}}

Kyk ook
-------

* Cosinus
* Tangens
* Driehoeksmeting
Ds. **Abraham Faure Louw** was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring het. Hy was die seun van ds. Abraham Faure Louw en 'n agterkleinseun van ds. Andrew Murray, die stamvader van die Murrays in Suid-Afrika en van 1822 tot 1866 leraar van die NG gemeente Graaff-Reinet en 'n kleinseun van ds. Andreas Adriaan Louw, die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, die tweede oudste NG gemeente in die Vrystaat. Ds. A.A. Louw, die stigter van die NG Kerk se sendingveld in Masjonaland en die sendingstasie Morgenster in die destydse Suid-Rhodesië, was sy oom. 

Louw studeer aan die Kweekskool op Stellenbosch en behaal hierna die graaf Th.M. aan die Princeton-universiteit in die VSA. Hy word in 1937 gelegitimeer as leraar in die NG Kerk en in 1938 georden in die NG gemeente Bulawayo, vanwaar hy in 1946 na die gemeente Gwelo vertrek. Hier speel hy 'n deurslaggewende rol in die oprigting van die Daisyfield-kinderhuis, waarvan hy die eerste direkteur was, en beywer hy hom vir die saak van skoolopvoeding. In Rhodesië was hy 'n leier op kerklike gebied en ook van die Afrikanergemeenskap. Hy word dan ook later verkies tot moderator van die destydse NG Sinode van Midde-Afrika. Van 1950 is hy medeleraar van Gwelo en direkteur van Bothashof, die Afrikaanse skool in Rhodesië wat uit Daisyfield ontstaan het. In 1956 verskuif hy na die NG gemeente Salisbury en, met die verhuising van die skool na die hoofstad van die kolonie, bly hy aan as direkteur van Bothashof tot 1976.

Bronne
------

* Gaum, Frits (hoofred.), *Christelike Kernensiklopedie*, Lux Verbi.BM, Wellington, 2008.
* Potgieter, D.J. (hoofred.) 1974. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Wie is Wie in ons Sendingvelde - Mashonaland en Betsjoeanaland*. Kaapstad: N.G. Kerk-Uitgewers.
Reuse waterlelies by die SSR-botaniese tuin
Dam in die SSR-botaniese tuin
Die **Sir Seewoosagur Ramgoolam-botaniese tuin** (soms verkort tot die SSR Botaniese tuin), algemeen bekend as die Pamplemousses-botaniese tuin, is 'n gewilde toeriste-aantreklikheid in Pamplemousses, naby Port Louis, Mauritius. Dit is die oudste botaniese tuin in die Suidelike Halfrond en is bekend vir sy lang dam met die reuse waterlelies (*Victoria amazonica*). Die tuin is gebou deur Pierre Poivre (1719–1786) in 1770 en dek 'n gebied van sowat 37 hektaar.

Die tuin, wat 'n lang ruk die derde plek beklee het tussen al die tuine wat oor die wêreld bewonder kan word, het al bekend gestaan as "Jardin de Mon Plaisir", "Jardin des Plantes", "Le Jardin National de l’Ile de France", "Jardin Royal", "Jardin Botanique des Pamplemousses", en tydens die Britse kolonialisme, die "Royal Botanical Gardens of Pamplemousses". Op 17 September 1988 is die tuin formeel genoem as "Sir Seewoosagur Ramgoolam Botaniese tuin", na die eerste Eerste minister van Mauritius, soos ook die kleiner SSR Botaniese Tuin van Curepipe.

Benewens sy reuse waterlelies, beskik die tuin ook oor speserye, ebonies, suikerriet en 85 variëteite van palms van Sentraal-Amerika, Asië, Afrika en die eilande in die Indiese Oseaan. Baie bome is deur wêreldleiers en koninklikes, soos Prinses Margaret, Indira Gandhi, François Mitterrand en Robert Mugabe geplant.
**Abstraksie** is in sy belangrikste sin 'n konsepsuele proses waar algemeen reëls en konsepte afgelei word uit die gebruik en klassifikasie van spesifieke voorbeelde, letterlike ("werklike" of "konkrete") aanduiders, eerste beginsels, of ander metodes.

'n "Abstraksie" is die resultaat van hierdie proses - 'n konsep wat as 'n algemene selfstandige naamwoord vir alle ondergeskikte konsepte dien, en alle verwante begrippe as 'n groep, veld of kategorie verbind.

Konseptuele abstraksies kan gevorm word deur die inligtinginhoud van 'n konsep of 'n waarneembare verskynsel te filter, deur slegs die aspekte te kies wat relevant is vir 'n spesifieke subjektief gewaardeerde doel. Byvoorbeeld, die abstrahering van 'n leer-sokkerbal na die meer algemene idee van 'n bal, selekteer slegs die inligting oor algemene balkenmerke en -gedrag, met uitsondering van, maar nie die eliminasie van, die ander fenomenale en kognitiewe eienskappe van daardie spesifieke bal nie. In 'n tipe van teken onderskeid, 'n tipe (byvoorbeeld  *bal* ) is meer abstrak as die tekens daarvan (bv. 'daardie leer-sokkerbal').
’n Fotoreeks wat wys hoe iemand teen ’n krans abseil.
**Abseil** (van die Duitse woord *abseilen*, "met ’n tou laat afsak") is die beheerde afdaal vanaf ’n vertikale struktuur soos ’n krans met behulp van ’n klimtou.

Dié tegniek word deur bergklimmers, grotsoekers en reddingsdienste gebruik om van steil kranse af te gly wanneer dit te steil en/of gevaarlik is om sonder toerusting aan te pak. Spesiale tegnici gebruik dit dikwels om by plekke uit te kom wat moeilik van bo af bereikbaar is vir instandhouding, bouwerk, herstelwerk en inspeksies. Dit is ook ’n sportsoort op sy eie, veral in bergagtige gebiede soos die Kaapse Skiereiland.

Om veilig af te daal gebruik abseilers verskeie tegnieke om die wrywing op die tou in so ’n mate te verhoog dat dit maklik beheerbaar is. Dit sluit in om die tou om die liggaam te draai of spesiale toerusting. Die tegniek word dikwels gekies na aanleiding van spoed, veiligheid, gewig en ander omgewingsfaktore.

Skakels
-------

* BMC: "Abseiling: Not the quickest way to reach the ground"
* "Abseiling: Information and instruction for charities to fundraise" Geargiveer 2 Maart 2020 op Wayback Machine

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Abseil.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb16647839s (data)
* LCCN: sh86005265

 |
'n **Poskantoor** is 'n dienstefasiliteit wat deel vorm van 'n nasionale posstelsel. Poskantore bied posverwante dienste aan soos die aanvaarding van briewe en pakkies vir versending na ander poskantore, selfs in die buiteland. Benewens die voorsiening van posbusse en die verkoop van posseëls, verpakking en skryfbehoeftes, bied baie poskantore ook bykomende dienste aan, soos die verskaffing en aanvaarding van regeringsdokumente (soos paspoort-aansoeke), verwerking van regeringsdienste en -fooie (soos voertuigbelasting en verkeersboetes) en bankdienste (soos spaarrekenings en poswissels). Die hoofadministrateur van 'n poskantoor is 'n posmeester.

Voor die koms van poskodes, het posstelsels 'n bepaalde roete gebruik om items aan 'n spesifieke poskantoor vir ontvangs of aflewering beskikbaar te stel. In 19-eeuse Amerika het hierdie praktyk dikwels daartoe gelei dat kleiner gemeenskappe na hul poskantore vernoem is, veral ná die Poskantoor nie meer enige duplikaatname binne 'n staat wou toelaat nie.

Fotogalery
----------

* Rissikstraatposkantoor in JohannesburgRissikstraatposkantoor in Johannesburg
* Ingang na die netjiese poskantoor in Alberton, GautengIngang na die netjiese poskantoor in Alberton, Gauteng
* Ou Hoofposkantoor (HPK) op Kerkplein in PretoriaOu Hoofposkantoor (HPK) op Kerkplein in Pretoria
* Die poskantoor op Maclear, Oos-KaapDie poskantoor op Maclear, Oos-Kaap
* Die historiese ou poskantoorboom in MosselbaaiDie historiese ou poskantoorboom in Mosselbaai
* Moderne poskantoor op 'n lughawe in ThailandModerne poskantoor op 'n lughawe in Thailand
* Posbusse in StellenboschPosbusse in Stellenbosch

Sien ook
--------

* Lys van poskodes in Suid-Afrika
Chondrules, met 'n skaal wat millimeters aandui.
'n **Chondrule** (van die antieke Griekse χόνδρος *chondros*, "korrel") is 'n ronde korrel wat in 'n chondriet voorkom. Chondrules vorm as gesmelte of deels gesmelte druppels in die ruimte voordat hulle deur 'n asteroïde aangetrek word. 

Omdat chondriete een van die oudste soliede materiale in die sonnestelsel en vermoedelik die boustene van die planeetstelsel is, is 'n begrip van die vorming van chondrules belangrik om die aanvanklike ontwikkeling van die planeetstelsel te verstaan.

Omvang en grootte
-----------------

Verskillende soorte van die klipperige, niemetaalagtige meteoriete wat chondriete genoem word, bevat verskillende hoeveelhede en groottes chondrules. Oor die algemeen bevat koolstofdraende chondriete die kleinste persentasie chondrules (volgens volume), insluitende die CI-chondriete, wat geen chondrules bevat nie al word hulle chondriete genoem, terwyl gewone en enstatietchondriete die meeste bevat. Omdat 80% van die meteoriete wat die Aarde tref gewone chondriete is, en omdat gewone chondriete 60-80% chondrules bevat, bestaan die grootste deel van die meteorietmateriaal wat die Aarde tref (uitgesonder stof), uit chondrules.

Chondrules kan in deursnee wissel van 'n paar mikrometer tot meer as 1 cm. Hulle is die kleinste in CH-, CM- en CO-chondriete, van gemiddelde grootte in CR-, CV-, L-, LL- en R-chondriete en die grootste in sommige CB-chondriete.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Chondrule.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb125631832 (data)
* LCCN: sh85024684

 |
**Sint Rosalia** (Italiaans: *Santa Rosalia*) (1130 – 1166) is die beskermheilige van Palermo, Sisilië, (Italië) en El Hatillo, in Miranda, Venezuela.

Volgens legende is Rosalia gebore in 1130 in 'n adellike Normandiese familie wat daarop aanspraak gemaak het dat hulle afstammelinge van Karel die Grote was. As 'n baie vrome jong dame het sy as 'n kluisenaar in 'n grot in Pellegrinogebegte gaan woon waar sy in 1166 te sterwe gekom het. Daar is niks oor haar sterfte op 36-jarige ouderdom bekend nie.

In 1624 het 'n plaag Palermo getref en tydens die ontbering het Sint Rosalia vir die eerste keer aan 'n siek vrou verskyn, daarna aan 'n jagter aan wie sy aangedui het waar haar oorskot gevind kon word. Sy het beveel dat haar beendere na Palermo gebring moes word waar dit in optog deur die stad gedra moes word. Die jagter het die berg uitgeklim en haar beendere gevind soos beskryf is. Hy het gemaak soos hy in die verskyning aangesê is en na die optog het die plaag geëindig. Van toe af sou Sint Rosalia vereer word as die beskermheilige van Palermo en is 'n toevlugsoord gebou by die grot waar haar oorskot gevind is.

'n Fees word jaarliks op die 15 Julie in haar naam gehou. Dit is 'n belangrike sosiale en godsdienstige gebeurtenis in Palermo. Op 4 September word 'n verwante tradisie uitgevoer waarin mense kaalvoet van Palermo tot by Mount Pellegrino loop. 

'n beeld van Sint Rosalia wat deur strate gedra word
Wereldryke in die vroeë 19de eeu.
Bulgaars-Ortodokse ikoon van Konstantyn en Sint Helena.
Die term **ryk** verwys in magspolitieke opsig na 'n staat wat teenoor ander lande aanspraak op 'n hoër rang maak of waarin meerdere volke onder een gemeenskaplike sentrale gesag staan.

Bekende historiese voorbeelde is die Ryke van die Antieke Ooste, die Persiese Ryk, die Ryk van Alexander die Grote, die Romeinse Ryk, die Islamitiese Ryk, die Bisantynse Ryk, die Frankiese Ryk van Karel die Grote, die Ottomaanse Ryk, die Britse Ryk, die Russiese Ryk, die Ryk van Napoléon Bonaparte en die fascistiese Italiaanse Ryk.

Die westerse ryksgedagte het sy oorsprong in die Romeinse Ryk, chiliastiese voorstellings in die Ou Testament of Hebreeuse Geskrifte van die Bybel en die idee van 'n gemeenskaplike Christelike ryk waarin alle nasies met dieselfde geloof verenig sou word - Augustinus se *civitas Dei* of ideale staatsvorm wat teenoor gelowiges as beskermende wêreldlike mag optree.

In Europa het die Heilige Romeinse Ryk - wat sedert 1157 amptelik die *Sacrum Imperium* of "Heilige Ryk" genoem is - met die keiser as Godgegewe heerser (wat ook uitsluitlik verantwoordelik teenoor God was) as universele monargie bestaan. In hierdie ryk het die keiser, wat die kerstening van ander volke deur sending ook buite die ryksgrense as een van sy hooftake beskou het, regstreeks of deur middel van 'n leenstelsel geregeer. Hierdie "Vredeswêreld van die Christendom" het gekontrasteer met die wêreld van nie-Christene.

Die Middeleeuse keiserdom het ten opsigte van sy aanspraak op universele gesag en sy politieke regverdiging as opvolger van die Romeinse Ryk eeue lank met die pousdom meegeding, waarby die laasgenoemde instelling hom ook op die sogenaamde Konstantynse Skenking beroep het.

Met die oorname van die Romeinse regstelsel vanaf die 12de eeu het die keiserlike gesag 'n wêreldlike fondament gekry. Hierdeur - en as gevolg van die groter rol wat nasionale state in Wes-Europa begin speel het en vanweë die groeiende onafhanklikheidsstrewe van plaaslike heersers - het die oorspronklike ryksgedagte geleidelik in verval geraak. Die Heilige Romeinse Ryk het sedert die 15de eeu in 'n nouer politieke betekenis voortbestaan as die *Sacrum Imperium Nationis Germanica* of Heilige Romeinse Ryk van die Duitse Nasie.

Bronne
------

* *Lexikon der Weltgeschichte*. Wiesbaden: F. Englisch 1977, bl. 444
Die **Ryukyu-tale** (琉球語派 *Ryūkyū-goha*, ook 琉球諸語 *Ryūkyū-shogo* of しまくとぅば *Shima kutuba*, letterlik: "eilandspraak") is 'n taalfamilie wat uit 11 tale bestaan en deur sowat 1 miljoen mense op die Ryukyu-eilande gepraat word. Dié taalfamilie bestaan uit twee groepe, naamlik die Noord-Ryukyu-tale en die Suid-Ryukyu-tale. Die Ryukyu-tale vorm saam met Japannees die Japannese tale.

Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Okinawa-Amami (900 000) en Sakisjima (100 000). Die Ryukyu-tale word nes die verwante Japannees met die Japannese skryfstelsel, bestaande uit Kanji, Hiragana en Katakana, geskryf.

Die Ryukyu-tale word deur sommige taalkundiges as dialekte van Japannees beskou wat darem saam net as een Japannese taal gegroepeer word. Ander taalkundiges sien egter groter verskille tussen die Ryukyu-tale en Japannees wat nie hierdie groepering regverdig nie. Hulle argumenteer dat Japannees en die Ryukyu-tale nie onderling verstaanbaar is nie. Net die genetiese verwantskap tussen albei takke is 'n algemene konsensus.

Van die Ryukyu-tale is as gevolg van die taalverskuiwing na Japannees ernstig bedreigde tale; Unesco lys vier van die tale as "beslis bedreig" en twee ander as "ernstig bedreig".
**Taubie Kushlick** (7 Mei 1910 – 13 Maart 1991) was ’n Suid-Afrikaanse verhoogaktrise, -regisseur en -produksieleier. Sy het veertig jaar lank haar stempel op die Suid-Afrikaanse toneelwêreld afgedruk.

Lewe
----

Sy is op 7 Mei 1910 in Luckhoff gebore as **Taubie Braun**. Sy het in Londen studeer, toe in Port Elizabeth gewerk en in 1939 na Johannesburg verhuis waar sy by die Johannesburg Repertory Society (Johannesburg REPS) aangesluit en in toneelstukke begin optree het. Sy het ook stukke geregisseer en vervaardig. 

Sy het met dr. Philip Kushlick getrou en hulle het ’n seun, dr. Rupert Kushlick, gehad. 

In 1955 het sy 25 jaar in die bedryf gevier met die regie van twee Amerikaanse toneelstukke in His Majesty’s Theatre: *The Desperate Hours* en *The Fifth Season*. 

In Maart 1959 het Kushlick in ’n vennootskap gegaan met Leon Gluckman en die maatskappy Kushlick-Gluckman gestig. Hul eerste produksie was ’n musikale weergawe van Oscar Wilde se *The Importance of Being Earnest*. Gluckman was die regisseur van *Half in Earnest* en Kushlick het die rol van lady Bracknell gespeel. In 1962 het sy die Franse akteur Marcel Marceau na Suid-Afrika gebring, asook die Ierse akteur Michéal MacLiammoír om sy eenmanstuk oor Oscar Wilde, *The Importance of Being Oscar*, op te voer. 

Sy het later Taubie Kushlick Productions gestig en oor die jare talle toneelstukke vervaardig. Haar produksie van Eric Blau en Mort Shuman se *Jacques Brel is Alive and Well and Living in Paris* het op 12 Augustus 1972 in die Chelsea Theatre in Johannesburg geopen. Verskillende weergawes van die stuk het na ander stede getoer met verskillende sangers soos Gay Lambert, Laurika Rauch, Bruce Millar en Judy Page. In 1981 het sy *From Taubie with Love* in die Markteater op die planke gebring met Judy Page en Marloe Scott-Wilson. 

In 1987 het Kushlick vir Danielle Pascal na Suid-Afrika gebring om in *About Love* en *Bravo Piaf* te sing. Sy het Kushlicks Theatre Restaurant op 5 September 1989 geopen met haar produksie van *A Tribute to the Words and Music of Brel*.

Dood
----

Sy het sowat vyf weke voor haar dood in 1991 ’n maagoperasie ondergaan. Hoewel sy skynbaar goed herstel het, het sy op 13 Maart in hul huis ineengesak en is kort daarna oorlede.
|  |
| --- |
| **Tautavelmens** |
| 'n Beeld van die fossiel. |
| 

---

 |
| Algemene naam | Tautavelmens |
| Katalogusnommer | Arago 21, 47, ens. |
| Spesie | *Homo erectus tautavelensis* |
| Ouderdom | 400 000 tot 550 000 jaar |
| Plek ontdek | Tautavel, Frankryk |
| Datum ontdek | Van 1971 af |
| Ontdek deur | Henry de Lumley |

Die naam **Tautavelmens** verwys na die argaïese mense wat sowat 550 000 tot 400 000 jaar gelede in die Aragogrot in Tautavel, Frankryk, gewoon het. 

Hulle word algemeen gegroepeer as deel van 'n lang en hoogs uiteenlopende lyn van oorgangsvorme wat in die middel van die Pleistoseen in Europa gewoon het en eindelik sou ontwikkel tot die Neanderdalmense (*Homo neanderthalensis* of *H. sapiens neanderthalensis*). Hulle is al toegewys aan die spesie *Homo heidelbergensis* of geklassifiseer as 'n Europese subsespesie van *H. erectus* as ***H. e. tautavelensis***.

Beskrywing
----------

Die skedel is rekonstrueer van die spesimens Arago 21 en 47 (moontlik manlik), en stem in 'n mate meer ooreen met wat beskou kan word as die vorm van 'n tipiese *H. erectus* (*sensu stricto*) as dié van 'n tipiese *H. heidelbergensis*. Die breinkapasiteit is 1 166 cc. Dit lyk of hulle oor die algemeen 'n robuuste skelet gehad het. Die gemiddelde lengte was 1,66 m.

Die Aragogrot se opening is op die kant van 'n krans 80 m bo 'n rivier en kyk uit oor die Tautavelvlakte, met 'n plato bo en bergagtige terrein aan die kante. Tydens en ná die tyd dat mense daar gewoon het, het die gebied verander van 'n gematigde en vogtige woudland tot 'n koue en droë steppeland. 

Dit lyk of die subspesie 'n verskeidenheid diere gejag het, insluitende edelherte, rendiere, perde en bewers. Hulle het gereedskap tipies van die Acheuleen gemaak, maar het hoofsaaklik kleiner instrumente gemaak soos skrapers eerder as handbyle. 

Dit lyk of kannibalisme op plekke voorgekom het. Daar is geen tekens van vuur tot so 400 000 jaar gelede nie.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.