recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| **Garmisch-Partenkirchen**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Duitsland Duitsland |
|  **Deelstaat** |  Beiere |
|  **Koördinate** | 47°30′N 11°06′O﻿ / ﻿47.500°N 11.100°O﻿ / 47.500; 11.100 |
|  **Stigting** | Voor 802 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 205,66 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 708 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2020) | 27 253 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 133/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|  - Somertyd | UTC +2 (MEST) |
|  **Burgemeester** | Elisabeth Koch (CSU) |
|  **Amptelike webwerf** | *GAP* |

**Garmisch-Partenkirchen** is 'n markdorp en die administratiewe sentrum van die gelyknamige distrik in die Suid-Duitse deelstaat Beiere. Garmisch-Partenkirchen, wat amptelik as herstellingsoord erken is, is daarnaas ook die belangrikste nedersetting in die streek Werdenfelserland. Ondanks sy bevolking van meer as 27 000 het Garmisch-Partenkirchen nie Duitse stadstatus nie.

Die middeleeuse *Altes Haus* in Partenkirchen se historiese *Ludwigstraße*
Kleurryke huisfasades in Garmisch
Garmisch en Partenkirchen was oorspronklik twee onafhanklike nedersettings wat saamgesmelt het nadat die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Werkersparty (NSdAP) druk op hulle geplaas het om gemeenskaplik as die gasheerdorp van die IVde Olimpiese Winterspele van die jaar 1936 op te tree.

Partenkirchen het sy oorsprong in die Romeinse padstasie Partanum wat langs 'n ou handelsroete geleë was. Die eerste verwysing na Garmisch as nedersetting dateer van 802. In die hoë middeleeue was Partenkirchen vir die Fuggers en Welsers, twee vooraanstaande families van handelaars en koopmanne, 'n belangrike tussenstasie op die handelsroete na Italië tussen Augsburg en Venesië. Garmisch het sy ekonomiese welvaart in dié tyd aan vlotvaarders te danke gehad wat die Loisach-rivier as waterweg gebruik het. Eers in die tyd van die Dertigjarige Oorlog het vir die twee nedersettings 'n periode van ekonomiese agteruitgang begin.

Vandag is Garmisch-Partenkirchen 'n gewilde toeristeoord, veral vanweë sy natuurskoon en die nabygeleë bergpiek Zugspitze, die hoogste punt van Duitsland op 2 962 meter bo seevlak. Argitektoniese besienswaardighede sluit historiese huisfasades met kleurryke muurskilderye (*Lüftlmalereien*), die Romaans-Gotiese Alte Kirche (Ou Kerkgebou) uit die 13de eeu en die Barokstylkerk St. Martin in Garmisch en die *Werdenfelser Heimatmuseum*, die middeleeuse *Altes Haus* en ander historiese geboue in Partenkirchen in.
Silk Road logo
Die **Silk Road** was 'n aanlyn swart mark, bekend as 'n platform vir die verkoop van onwettige dwelms. As deel van die donker web, het dit bedryf as 'n "verborge diens" wat gebruikers anoniem kon blaai. Die webwerf het in Februarie 2011 aanlyn gegaan en die ontwikkeling van die diens het ses maande vroeër begin. In 2013 het die Federal Bureau of Investigation (FBI) die webwerf gesluit en Ross William Ulbricht in hegtenis geneem. Hy is beskuldig dat hy die eienaar van die webwerf onder die aanlyn skuilnaam "Dread Pirate Roberts" was. Ulbricht is in Mei 2015 tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.

Opvolging
---------

Op 6 November 2013 het Silk Road 2.0 aanlyn gekom, onderhou deur voormalige Silk Road administrateurs. Hierdie webwerf is ook gesluit en die beweerde administrateur is op 6 November 2014 in hegtenis geneem as deel van die sogenaamde Operation Onymous. Toe verskyn twee kleiner webwerwe, Evolution en Agora, wat die vakuum probeer vul. Evolusion het in 2015 verdwyn.

Televisiefilm
-------------

In 2017 is die Silk Road-film gemaak, geïnspireer deur die gebeure rondom Silk Road.
Regent Street op 25 April 2011, in noordelike rigting afgeneem, met Unievlae ter viering van die huwelik van Prins William en Catherine Middleton
**Regent Street** is een van die grootste winkelstrate in Londen se West End-winkeldistrik en 'n trekpleister vir sowel Londenaars asook toeriste. Die straat, wat onder meer vir sy kersfeesligte bekend staan, is vernoem na die Prinsregent en latere koning George IV en word algemeen verbind met die argitek John Nash (1752-1835). Nash se oorspronklike straatuitleg het tot vandag bewaar gebly, alhoewel sy geboue (met uitsondering van *All Souls Church*) intussen vervang is. 

Regent Street is in 1825 voltooi en was 'n vroeë voorbeeld van Engelse stadsbeplanning. Dit loop dwarsdeur die 17de en 18de eeuse straatuitleg, vanaf die Regent se woning in Carlton-huis in St James's aan sy suidelike einde, deur *Piccadilly Circus* en *Oxford Circus* tot by *All Souls Church*. Van daar word die roete deur *Langham Place* en *Portland Place* tot *Regent's Park* voortgesit.

Elke gebou in Regent Street word as *listed building* beskerm en het tenminste Graad II-status. Die geboue vorm in hul geheel die Regent Street-bewaringsgebied (*Regent Street Conservation Area*).
*Vir ander riviere genaamd "Olifantsrivier", sien asseblief die dubbelsinnigheidsblad by Olifantsrivier.*

Die **Olifantsrivier** is 'n rivier aan die Weskus van die Wes-Kaap, Suid-Afrika.

Naam
----

Die rivier het sy naam gekry van adelbors Jan Danckaert wat beweer dat hy 'n trop van 300 olifante hier gesien wei het op sy eerste ontdekkingsreis in die gebied.

Ontspring
---------

Die rivier ontspring tussen Ceres en Citrusdal, net wes van die Skurweberg en noord van die Witzenberg by 33°09′12″S 19°14′18″O﻿ / ﻿33.1532°S 19.238296°O﻿ / -33.1532; 19.238296.

Roete
-----

Die rivier vloei 265 km ver meestal noord en net oos van die Olifantsrivierberge, deel van die Groot-Winterhoekberge, verby. Dit vloei noord deur Citrusdal en bly hiervandaan net oos van die N7 nasionale pad en wes van die Sederberg, deur die Clanwilliamdam, verby Clanwilliam en hou steeds oos van die N7 tot amper by Klawer. Nét voor Klawer vloei die rivier onderdeur die N7, draai wes verby Vredendal, draai weer suid by Koekenaap en mond uit by 31°42′27″S 18°12′6″O﻿ / ﻿31.70750°S 18.20167°O﻿ / -31.70750; 18.20167 digby Papendorp in die Atlantiese Oseaan, sowat 250 km noord van Kaapstad.

Sytakke
-------

Enkele sytakke van die Weskus se Olifantsrivier is die:

* Doringrivier
* Dwarsrivier
* Elandskloofrivier
* Heksrivier
* Holrivier, met verdere takke:
	+ Soutrivier
	+ Varsrivier
* Matjiesrivier
* Modderrivier
* Ratelrivier
* Tweerivier

Visse
-----

Die volgende visspesies is endemies aan die rivier:

* Barnard se klipbaber
* Clanwilliam-geelvis
* Clanwilliam-klipbaber
* Clanwilliam-rooivlerkie
* Clanwilliam-saagvin
* Clanwilliam-sandvis
* Tweerivier-rooivlerkie, slegs in die Tweerivier, 'n sytak van die Olifantsrivier.
* Vurige rooivlerkie
**Marike de Klerk** (29 Maart 1937 – 3 Desember 2001) was die presidentsvrou van Suid-Afrika as vrou van die voormalige Staatspresident F.W. de Klerk gedurende 1989–1994. Sy was ook 'n politikus van die voormalige regerende Nasionale Party in haar eie reg. Sy is in 2001 in haar huis in Kaapstad vermoor.

Biografie
---------

### Persoonlike lewe

Marike en haar aanstaande, FW de Klerk verkoop *Pukkies* op universiteit, omstreeks 1956.
Marike is gebore in 'n bo-middelklas Afrikanergesin van Pretoria. Haar vader, Wilhelm Willemse, was 'n akademikus en skrywer. Hy was professor van sosiale patologie en sielkunde aan die Universiteit van Pretoria.

Marike ontmoet haar toekomstige man, FW de Klerk, aan die Potchefstroomse Universiteit waar sy studeer het vir 'n handelsgraad. Die egpaar is later getroud en het drie kinders saam aangeneem; Jan, Willem en Susan.

F.W. en Marike de Klerk was vir 39 jaar getroud voordat hulle geskei is in 1998. F.W. de Klerk het 'n week later weer getrou.

In 2000 het sy verdere emosionele omwenteling in die gesig gestaar toe haar verhouding met haar verloofde en sakeman Johan Koekemoer, ineengestort het. Toe die media aan die lig gebring het dat hy dreigende bankrotskap in die gesig staar, het Marike haar verloofde verdedig, maar hy het kort daarna 'n senuwee-ineenstorting ondervind en is in 'n Pretoriase kliniek opgeneem.

In die later jare van haar lewe het sy aan erge depressie gely.

### Loopbaan

Marike de Klerk en haar vader, Willem Willemse, se grafsteen in die Pretoria-Wes-begraafplaas.
Tydens haar man se presidentskap was Marike die leier van die Nasionale Party se damestak.

In 1993 is sy bekroon met die "Vrou vir Vrede"-toekenning in Genève, Switserland vir die bevordering van die welstand en ontwikkeling van landelike vroue.

Sy het later twee boeke geskryf. In *A Journey Through Summer and Winter* beskryf sy haar huwelik van 39 jaar met F.W. de Klerk. Later in *A Place Where the Sun Shines Again* (Afr: "'n Plek waar die son weer skyn") gee sy leiding aan vroue wat egskeiding in die gesig staar, soos later in haar lewe.

Haar gewese man het 'n hoofstuk uit *A Place Where the Sun Shines Again*, wat handel oor sy ontrouheid, suksesvol laat sensor.

### Moord

Op 3 Desember 2001 is Marike de Klerk in haar Kaapstadse woonstel vermoor.

In Mei 2003 is 'n voormalige sekuriteitswag, Luyanda Mboniswa, skuldig bevind aan haar moord.

Haar moord is deur baie hoë-profiel figure bespreek. Suid-Afrikaanse president Thabo Mbeki het opgemerk dat sy 'n "*sterk, pragtige en waardige vrou was". Winnie Madikizela-Mandela het gesê dat* "...as 'n vrou, kan ek met die uitputting van haar emosionele hulpbronne identifiseer in die vorming van haar gewese man se loopbaan".

F.W. de Klerk sê in sy eie verklaring: "*Ek het met 'n groot skok en hartseer van die omstandighede van die tragiese dood van my gewese vrou Marike gehoor.*"

De Klerk het haar eiendomme en boedel van R2 miljoen aan haar kinders bemaak.
*Venus Braschi*, 'n Romeinse variant van die Knidiese Aphrodite, Münchense Glyptoteek
**Praxiteles** (Grieks: **Πραξιτέλης**; uitspraak: prækˈsɪtɨliːz) van Athene, die seun van Kephisodotos die ouere, was die mees beroemde Attiese beeldhouer van die 4de eeu v.C.. Hy was die eerste om die naakte vroulike vorm in 'n lewensgrootte standbeeld te verwesentlik. Alhoewel geen onbetwisbaar toeskryfbare beeldhouwerk van Praxiteles behoue is nie, het vele kopieë van sy werke oorleef.

Sekere skrywers het veronderstel dat daar twee beeldhouers was wat Praxiteles geheet het. Een sou dan 'n tydgenoot wees van Pheidias, en die ander, Praxiteles die ouere se meer gevierde kleinseun. Alhoewel die herhaling van dieselde naam in alternatiewe geslagte algemeen in Griekeland was, bestaan daar geen sekere aanduiding vir enige uitslag nie. 'n Veronderstelde verhouding tussen Praxiteles en sy beeldskone model, die Thespiaanse howeling Phryne, het verdere spekulasie ontlok.

Eietydse outeurs, insluitend Plinius die ouere, het van sy oeuvres geskryf en munte uit sy era met silhoeëtte van verskeie van sy beeldtipes bestaan nog. Interpretasie van sy kunswerke kan gevind word van die skilderkuns van Gérôme, tot die komiese opera van Saint-Saëns en die skaduspel van Donnay.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb13163357h (data)
* CANTIC: a19566645
* GND: 118793241
* ISNI: 0000 0000 9561 4259
* KulturNav: 07bf7171-ebd6-4639-95a0-b04196c53743
* LCCN: nr90003636
* LNB: 000228349
* NKC: xx0063575
* NTA: 120462249
* RKD: 353494
* SUDOC: 031018998
* ULAN: 500010499
* VIAF: 76163187
* WorldCat Identities: lccn-nr90003636

 |
**Erftstadt in Duitsland**
Meermale was die kasteelhere roofridderes wat kort-kort uitgetrek het om kloosters te oorval of kooplui aan te val en te besteel of selfs na die **kasteel** te ontvoer, waar hulle gehou is totdat ŉ losprys betaal is. Omdat daar soveel was, en hul kastele so goed verskans, het dit lank geduur voordat die vorste ŉ einde aan hul wanpraktyke gemaak het. 

ŉ Ander onverkwiklike verskynsel was die gedurige vetes tussen die kasteelhere. Omdat die kastele so moelik was om in te neem, moes die eenvoudige en weerlose mense van die volk daaronder ly:  die ridders het mekaar probeer skade aandoen deur mekaar se onderdane aan te val en te beroof.

Tegnieke van beleëring
----------------------

'n Kasteel kon onverwags ingeneem word as die aanvallers dit kon bereik voor die kasteel se verdedigers besef dat hulle daar is. Kastele is egter gewoonlik op plekke gebou van waar mens die omgewing goed kon bespied; alle bome, bosse en ander skuiling is verwyder en daar was altyd wagte op die uitkykposte. 

'n Kasteel kon ook ingeneem word a.g.v. verraad in sy garnisoen. Dit was egter nie maklik om boodskappe in 'n goed verdedigde kasteel te smokkel nie. Kastele moes uiteindelik oorgee as die voedsel opraak. Hulle is egter gewoonlik gebou op plekke waar die garnisoen genoeg water kon kry, sodat dors geen probleem was nie. Dit was ook moontlik om ŉ enorme hoeveelheid kos in die kelders op te gaar sodat ŉ garnisoen baie lank teen die beleëraars kon uithou.

Die beleëringstuig
------------------

1. 'n Stormram (so genoem na 'n stormende ram) onder 'n skutting wat dit teen die verdedigers beskerm. Dit was alleen nuttig teen poorte of swak dele van 'n muur.
2. Die katapult, wat klippe teen en oor die kasteelmure skiet. Dit was soos ŉ tamaai wipplank: een punt, in die vorm van 'n groot lepel, is stadig na onder gebring en dan skielik losgelaat sodat dit met groot krag terugskiet en 'n klip oor die muur slinger.
3. Die deurbraaktoring, wat die ridders in staat gestel het om die mure aan te val sonder om daaroor te klouter. Dit was 'n doeltreffende wapen, maar kon deur die verdedigers aan die brand gesteek word.
4. Die stormskild op wiele, waaronder die boogskutters dig by die muur kon kom om die verdedigers te tref sodat die muur leeg kon kom vir die oorvalsgroepe.
5. Die klimlere om oor die mure mee te klouter. As 'n muur nie deur die skutters skoongemaak of deur die katapult stukkend geskiet is nie, was die aanvallers gelukkig om bo uit te kom. Kokende olie of pik is oor hulle uitgegooi. Maar as hulle eers oor was, kon hulle maklik 'n poort oopsluit of 'n hangbrug laat sak vir hul makkers om in te kom.

Bronnelys
---------

* KENNIS, 1980, ISBN 079810824X, volume 1, bl. 47 - 49
**Preah Khan** (Khmer: ប្រាសាទព្រះខ័ន; "Koninklike Swaard") is ’n tempel uit die Khmer-ryk in Angkor, Kambodja. Dit is in die 12de eeu gebou vir koning Jayavarman VII ter ere van sy pa.:383–384,389:174–176 Dit is noordoos van Angkor Thom geleë en wes van die Jayatataka-baray, waarmee dit verbind is, en was die sentrum van ’n aansienlike organisasie met amper 100 000 amptenare en diensknegte. Dit het ’n plat ontwerp volgens ’n basiese plan, met opeenvolgende reghoekige galerye om ’n Boeddhistiese heiligdom. Daaromheen is kleiner Hindoe-tempels en talle latere byvoegsels. Nes die nabygeleë Ta Prohm, wat Jayavarman VII vir sy ma laat bou het, is Preah Khan feitlik glad nie gerestoureer nie en talle bome an ander plante groei tussen die ruïnes.

Terrein
-------

Preah Khan is gebou op die terrein van Jayavarman VII se oorwinning in 1191 oor die invallende Champa. Die terrein was vroeër beset deur die koninklike paleise van Yasovarman II en Tribhuvanadityavarman. Die tempel se hoofbeeld, van die bodhisattva Avalokiteśvara, is in die vorm van die koning se pa. Nog 430 gode het altare op die terrein. Die tempel se skatte sluit in goud, silwer, edelstene en pêrels. Die instelling het die rol vertolk van stad, tempel en Boeddhistiese universiteit.

Min werk is aan die tempel gedoen. Daar is probeer om ’n balans te handhaaf tussen restourasie en die bewaring van die natuurtoestande waarin die tempel ontdek is. Die buitenste muur van Preah Khan het 72 mitiese voëls en slange en word deur ’n grag omring. Die hoofingang kyk oos, maar daar is ook ander, elk met ’n paadjie oor die grag.

Die hooftempel was Boeddhisties, maar drie kleiner tempels op die terrein is onderskeidelik aan die Hindoegod Shiva, vorige konings en koninginne en Vishnu gewy.

Galery
------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
**Marie von Ebner-Eschenbach** (\* 13 September 1830 te kasteel Zdislawitz naby Kremsier in Morawië, Oostenryk-Hongarye as *Marie Dubský von Třebomyslice*; † 12 Maart 1916 in Wene) was 'n Morawies-Oostenrykse skrywer wat as een van die vernaamste 19de eeuse verhaalskrywers in die Duitssprekende literatuur beskou word. Sy het veral bekendheid verwerf met haar romans en novelles, wat dikwels 'n sielkundige dimensie het, en haar insigvolle aforismes (as bundel in 1880 gepubliseer) waarvan die mees treffende ingang gevind het tot die algemene Duitse spreekwoordeskat.

In haar prosawerk lewer Von Ebner-Eschenbach 'n lewendige beskrywing van die Oostenryks-Hongaarse samelewing in die tyd van keiser Franz Joseph I. Die protagoniste van haar romans, waarin sy vanuit 'n sosiaal-psigologiese standpunt dikwels kritiek op maatskaplike toestande lewer, kom uit alle lae van die samelewing.

As dogter van die Rooms-Katolieke majoor Franz Baron Dubsky is Marie von Ebner-Eschenbach in 'n ou Boheemse adellike familie gebore. Haar moeder Maria (née Freifrau (Barones) von Vockel) wat oorlede is kort nadat sy geboorte aan haar geskenk het, was uit 'n Saksies-Protestantse familie afkomstig. Danksy Tsjeggiessprekende bediendes en Duits- en Franssprekende goewenantes het Marie, wat haar kinderjare en jeug in Zdislawitz en Wene deurgebring het, in 'n meertalige omgewing groot geword. Eugénie Bartenstein, haar eerste stiefmoeder, is oorlede toe Marie sewe jaar oud was. Drie jaar later het haar vader met grawin Xaverine Kolowrat-Krakowsky, 'n buitengewoon goed opgeleide adellike, in die huwelik getree. 

Die gesin het elke jaar meerdere maande in Wene deurgebring waar Xaverine haar stiefdogter na opvoerings in die Burgtheater saamgeneem en haar belangstelling vir literatuur gewek het. Op die ouderdom van agttien het Marie met haar neef Moritz von Ebner-Eschenbach getrou wat vyftien jaar ouer was as sy en tot 1850 as professor aan die Weense *Ingenieur-Akademie* gedoseer het. Vervolgens het hy as veldmaarskalk-luitentant gedien en 'n lid van die Akademie van Wetenskappe geword. Uit die huwelik is geen kinders gebore nie so dat Marie haar vrye tyd aan haar skryfwerk kon wy. Moritz von Ebner-Eschenbach het die literêre ambisies van sy vrou bevorder.

Onder die titel *Aus Franzensbad* ('n verwysing na die bekende Boheemse hersteloord, tans Františkovy Lázně in die Tsjeggiese Republiek) het Marie von Ebner-Eschenbach in 1858 'n anonieme satiriese briefroman oor adellikes en selftevrede burgers gepubliseer. Twee jaar later het die toneelstuk *Maria Stuart in Schottland* gevolg, maar dié drama was, net soos haar ander toneelstukke, allesbehalwe 'n groot sukses. 

Haar literêre deurbraak het eers in 1879 met die verhaal *Lotti, die Uhrmacherin* ("Lotti, die horlosiemaker") gekom wat in die maandelikse tydskrif *Deutsche Rundschau* afgedruk is (Marie von Ebner-Eschenbach het in dieselfde jaar 'n opleiding as horlosiemaker ontvang).

In 1900 was Marie von Ebner-Eschenbach die eerste vrou wat 'n eredoktorsgraad van die Universiteit van Wene ontvang het.
Setels in die provinsiale wetgewer na die Mei 2019-verkiesing:██ ANC: 19 setels ██ DA: 6 setels██ EFF: 4 setels ██ VF Plus: 1 setel 
Die Vierde Raadsaal wat die wetgewer huisves
Vergadersaal van die wetgewer
Die **Vrystaatse provinsiale wetgewer** is die primêre wetgewende liggaam van die Vrystaat. Dit het 'n eenkamersamestelling en verkies die premier en die uitvoerende raad uit die lede van die leierparty of koalisie in die wetgewer.

Bevoegdhede
-----------

Die Vrystaatse provinsiale wetgewer kies die premier van die Vrystaat, die hoof van die provinsiale uitvoerende beampte van die Vrystaat. Die wetgewer kan die premier dwing om te bedank deur 'n mosie van wantroue in te stel. Alhoewel die uitvoerende raad deur die premier gekies word, kan die wetgewer 'n mosie van wantroue aanneem om die premier te dwing om die samestelling van die raad te verander. Die wetgewer stel ook die Vrystaatse afgevaardigdes aan by die Nasionale Raad van Provinsies, wat afgevaardigdes aan partye toeken in verhouding tot die aantal setels wat elke party in die wetgewer beklee.

Die wetgewer het die mag om wetgewing uit te voer op verskeie terreine wat in die nasionale grondwet gespesifiseer is; op sommige terreine word die wetgewende mag met die nasionale parlement gedeel, terwyl dit op ander terreine uitsluitlik vir die Vrystaat gereserveer is. Die velde sluit gesondheid, onderwys (behalwe universiteite), landbou, behuising, beskerming van die omgewing en ontwikkelingsbeplanning in.

Die wetgewer hou toesig oor die administrasie van die provinsiale regering van die Vrystaat, en die premier en die lede van die uitvoerende raad moet aan die wetgewer verslag doen oor die uitvoering van hul verantwoordelikhede. Die wetgewer bestuur ook die finansies van die provinsiale regering deur middel van die bewillingswetsontwerpe wat die Vrystaat se provinsiale begroting bepaal.

Verkiesing
----------

Die provinsiale wetgewer bestaan ​​uit 30 lede wat deur 'n stelsel van proporsionele verteenwoordiging van die partylys met geslote lyste verkies word. Die mees onlangse verkiesing is op 8 Mei 2019 gehou.

Ampsdraers
----------

Die speaker is die politieke hoof van die wetgewer en word bygestaan deur 'n adjunk-speaker. Die huidige speaker is Zanele Sifuba, en die adjunk-speaker is Lucy Mapena; hulle is albei lede van die African National Congress.

Sedert 27 Maart 2018 is die premier van Vrystaat Sisi Ntombela van die African National Congress, terwyl dr. Roy Jankielsohn, (Demokratiese Alliansie), sedert Mei 2014 die leier van die opposisie is.
**Olifantrobbe** of **see-olifante** (*Mirounga*) is 'n biologiese genus van groot robbe. Olifantrobbe is die grootste lewende roofdiere in die see. Die bulle (mannetjies) kan tot 6.5 meter lank word en het 'n verlengde, slurpagtige snoet wat baie soos 'n olifant se slurp lyk (vandaar die naam). Dié velsak (slurp) word opgeblaas as hulle opgewonde raak.

Daar is twee spesies, een in die Noordelike en een is die Suidelike Halfrond. Die suidelike olifantrob word in die Antarktiese waters aangetref, terwyl die noordelike olifantrob op die eilande van Kalifornië en Mexiko voorkom.

Olifantrobbe voer 'n swerwers-bestaan in die oseaan. Buiten die broeiseisoen kom hulle net aan wal om te vervel (verhaar). In die laat somer drom honderde olifantrobbe op strande en in modderige poele saam. Hulle lê naby aan mekaar terwyl hulle geleidelik kolle vel en hare afgooi. As die ou vel uiteindelik met 'n nuwe pels vervang is, keer hulle na die water terug.

Die paarseisoen word deur 'n bakleiery tussen die bulle voorafgegaan, wat hulle groot lywe teen mekaar werp. Die wenners paar met die koeie.

Olifantrobbe duik tot 1550 meter diep in die oseaan. Die diepste rekord wat aangeteken is, was 2 388 meter. Die koeie duik gemiddelde 20 minute lank, terwyl die bulle tot 60 minute (1 uur) onder die water kan bly, op soek na hul gunsteling kos. Hul dieet bestaan uit vlete, inkvisse, seekatte, palings, pikkewyne en klein haaie. Hul mae bevat dikwels klippe wat hulle met hul vertering help.

Die diere is verbasend rats op die land, en kan vinniger as 'n mens oor sandduine beweeg.
'n Tipiese straat in Colonia del Sacramento
Vuurtoring in Colonia de Sacramento
**Colonia del Sacramento** (Portugees: *Colônia do Sacramento*) is 'n dorp in die suidweste van Uruguay, teen die Río de la Plata en sowat 177 kilometer wes van die hoofstad Montevideo af geleë, met 'n bevolking van 25 762 in 2011. Dit is die oudste nedersetting in die land en hoofstad van die *departamento* Colonia. Veerbote verbind die nedersetting met die Argentynse hoofstad Buenos Aires.

Geskiedenis
-----------

Die vesting en dorp is in Januarie 1680 deur die Portugese goewerneur van Rio de Janeiro, Manuel Lobo, in opdrag van die prins-regent Pedro II van Portugal vir verdedigingsdoeleindes gestig. Later het die Spanjaarde, wat hulle aan die oorkant van die Río de la Plata in Buenos Aires gevestig het, vanweë sy strategies belangrike ligging aanspraak gemaak op Colonia del Sacramento. Die inheemse Guaraní-stamme het in 1742 oorlog teen die Portugese gevoer om hulle te verdryf.

In 'n aantal ooreenkomste soos die Verdrag van Madrid van 1750 en die Verdrag van Santo Ildefonso van 1777 het die nedersetting en sy vesting om die beurt onder Spaanse en Portugese bewind gekom, totdat dit uiteindelik vir goed in Spaanse hande gebly het. Later het dit nog een keer onder Portugese heerskappy gekom. Met die inlywing van Uruguay by Brasilië in 1816 as *Banda Oriental* het die dorp ook 'n tyd lank onder Brasiliaanse bewind gekom.

Die historiese dele van Colonia del Sacramento is in Desember 1995 deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Die 17de eeuse katedraal is die oudste kerkgebou in Uruguay.
Die vyf *prang*-torings van Angkor Wat in Kambodja.
'n ***Prang*** (Khmer: ប្រាង្, *prangk*; Thai: ปรางค์, *prang*) is 'n hoë toringagtige spits, wat gewoonlik ryklik gegraveer is. Hulle was 'n algemene element van heiligdomme in Hindoe- en Boeddhistiese argitektuur in die Khmer-ryk (802-1431). Dit is later deur Boeddhistiese bouers in Thailand gebruik, veral tydens die tydperk van die koninkryke Ayutthaya (1350-1767) en Rattanakosin (1782-1932). In Thailand word dit net vir die belangrikste Boeddhistetempels gebruik.

Struktuur
---------

Die sentrale *prang* van Angkor Wat.
*Prang*-torings het 'n ontwerp van veelvuldige lae waarvan die grootte na bo afneem. Dit het 'n soortgelyke vorm as 'n trappiramide, wat dit hoër laat lyk as wat dit regtig is. Dit het gewoonlik veelvuldige hoeke en die deure en vals deure se bokant is ryklik versier.

Geskiedenis
-----------

### Khmer-tempels

Die *prang*-tempels van die Khmer-ryk was aanvanklik vir die aanbidding van die Hindoegode soos Shiva en Vishnu. Die ruimte binne-in was relatief klein, om twee redes:

* Die rituele wat daar gehou is, was vir 'n klein elite (in die hoofstad mag net die koning in die heiligdom gekom het).
* Die destydse tegnologie was nog nie gevorderd genoeg vir groot ruimtes in die torings nie.

Die sentrale toring, waarvan die ontwerp op die kosmiese berg Meru geskoei was, het bo-op 'n klip in die vorm van 'n lotusknop gehad.

### Thaise tempels

Wat Arun se *prang* is in 'n "moderne" Thaise styl.
Die eerste *prangs* in Thailand is tussen die vroeë 10de eeu en laat 12de eeu gebou, toe die Khmer-ryk oorheers het. Hulle ontwerp was geskoei op die *prangs* van die groot tempelkomplekse Angkor Wat en Angkor Thom.

Ná die val van die Khmer-ryk het die Thaise boumeesters die vorm van die *prang* aangeneem. Hulle het dit uitgebrei en ontwikkel. Aparte sandsteenblokke is nie meer vir die geboue gebruik nie, maar stene. Die binnekant kon net met trappe bereik word. 'n Voorbeeld is die *prang* van die Wat Mahathat in Phitsanulok. In latere ontwikkeling is die binnekant net gesuggereer; die ingangsdeur het 'n nis geword waarin 'n Boeddhabeeld geplaas is. Dié beelde het eers binne-in die toring gestaan. Ter wille van simmetrie is nisse aan al vier kante geplaas. 

Moderner *prangs* is dun konstruksies, soos graanare. Die beste voorbeeld is Wat Arun, die landmerk van Bangkok. Ook Wat Phra Kaew het ses dun *prangs* wat in 'n ry staan. Nog voorbeelde is die vier *prangs* om Wat Pho in Bangkok en die vyf in Wat Pichayart in Thonburi.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Prang.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Collywobbles** is ‘n besondere reeks kronkelings in die M'basherivier in die Transkei. Dit is een van die wêreld se merkwaardigste voorbeelde van meandering in ‘n rivier.

Die Mbashe is bekend om sy kronkelings in sy loop tussen die N2-nasionale pad en die riviermond, suidwes van Elliotdale en noordoos van Dutywa. Naby die nedersetting Ceru slinger die rivier verby ‘n bepaalde punt en na 64km stroomaf vloei die rivier slegs 800m verder weer by daardie selfde plek verby. Op hierdie plek waar die rivier die naaste aan sigself kom, is daar in die noordelike draai ‘n dam en in die suidelike suidelike draai ‘n hidroëlektriese kragstasie. In die gebied wat deur die rivier se kronkelings omsluit word, is die landbounedersettings Msikiti, Zangcete, KuLombete en Mkhalalo.

Luit. G.P. Colley (die latere bekende sir George Pomeroy Colley) was van 1858 tot 1860 ‘n magistraat in hierdie gebied. Op ‘n inspeksiebesoek kom hy op hierdie unieke geografiese verskynsel in die rivier af en spreek sy verbasing oor die skouspelagtige "wobbles" (slingerings) uit. Terstond noem een van sy geselskap dit toe spottend die Collywobbles, die Engels vir maagwerkings.

Bibliografie
------------

* Burman, Jose: Coastal holiday – a guide to South African seaside resorts. Kaapstad: Human & Rousseau, 1978. ISBN 0-7981-0881-9
Dikwels is dit nodig om die atomiese sinne verder te ontleed in die ekwivalent van naamwoorde en werkwoorde. So kan ons die individu Andries aandui met a, die eienskap of aksie "om te gaan" met G( ), en die sin "Andries gaan" met G(a). Ons noem a 'n objeksimbool of konstante en G( ) 'n eenledige predikaat- of relasiesimbool. Enige letters kan gebruik word. In die predikaatlogika sal ons ons eerste argument hierbo só skryf:

* (1) G(a) Ú G(b)
* (2) ¬G(a)
* (3) G(b)

Twee- en drieledige predikaatsimbole word gebruik om relasies tussen twee of drie objekte of individue uit te druk:
P(a,b) kan beteken "a is groter as b"; en Q(a,b,c) kan beteken "a en b is onderskeidelik die pa en die ma van c".

Verder het ons nog name, genoem veranderlikes, nodig. Hiervoor gebruik ons gewoonlik x,y,z,... en hulle verwys nie na 'n spesifieke objek nie, maar na enigeen van al die objekte of individue onder bespreking. Die simbole ("x) lees ons as "vir alle x (uit die besprekingsdomein) geld dat ..." en ($x) lees ons as "daar bestaan (in die besprekingsdomein ten minste een) x sodanig dat ...". Ons kan dus "Iemand is ryk" weergee as ($x)R(x), "Almal is siek" as ("x)S(x), en "Elkeen het 'n pa en 'n ma" as ("z)($x)($y)Q(x,y,z).

Die predikaatlogika 'n baie beperkte uitdrukkingsvermoë in vergelyking met 'n natuurlike taal (soos Afrikaans of Zoeloe of Engels) Dit kan byvoorbeeld nie vrae of bevele of uitroepe weergee nie; kan alle wiskundige argumente (aksiomas, bewyse en stellings) daarin uitgedruk word. Dit speel ook 'n groot rol wanneer mens 'n rekenaar programmeer om te redeneer en 'n programmeertaal soos Prolog is daarop geskoei.
Generaal Karel van der Heijden was adjudant van die koning van Nederland.
'n **Adjudant**, of **Aide-de-camp** in sommige lande, is 'n persoonlike assistent van 'n hooggeplaaste persoon, deurgaans van 'n hoë militêre bevelhebber, 'n bewindsman, 'n hoëpriester of 'n staatshoof. Die woord kom van die Latynse woord *adiuvare* of *adjuvare*, *hulp*. In Latyn is die woord vir *adjudant* **adiutor**. 

Militêre adjudante maak deel uit van die militêre huis van die koning van Nederland. 'n Adjudant, altyd 'n offisier of 'n onderoffisier, dra dikwels kenmerkende versiersels op hul uniform om hul as sodanig te herken. Die (Nederlandse) adjudante dra 'n goue nestel, altyd aan die regterkant, en as sodanig maak dit die persoon dadelik herkenbaar. Diegene wat die rang van Adjudant dra, het 'n goue punt in hul uniform. Daar word ook onderskeid getref tussen 'n *veld-adjudant* (Frans: *aide de camp*, Engels: *aide-de-camp*) vir 'n adjudant in die leër, en 'n *vleuel-adjudant*, 'n adjudant wat 'n monarg bystaan en lid is van die hofhouding.


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

 |
'n **Vrye mark** is 'n mark waar die pryse van goedere en dienste geheel en al deur die onderlinge ooreenkoms tussen kopers en verkopers vasgestel word. Volgens die definisie sal kopers en verkopers mekaar nie dwing of mislei of deur dwang van 'n derde party beïnvloed word nie. In sy geheel word die gesamentlike effek van hierdie besluite beskryf as die natuurlike wet van vraag en aanbod. Vrye markte staan in skrille kontras met *beheerde markte* waar regerings direk of indirek beheer op pryse uitoefen en sodoende die markseine verwring. In die markte help die prys van 'n goedere of diens om die waarde daarvan vir verbruikers te kwantifiseer en word dit dan sodoende teenoor ander goedere en dienste gebalanseer. In 'n vrye mark is hierdie verwantskap tussen prys en waarde duideliker as in 'n beheerde mark. Deur kompetisie tussen handelaars vir die verskaffing van produkte en dienste, is pryse geneig om te daal en neig kwaliteit ook om te verhoog.

Die vrye mark ekonomie het 'n noue verband met die *laissez-faire* ekonomiese filosofie wat hierdie omgewing verder uitbrei deur regeringsingryping te beperk tot markfalings. Met regeringsmag beperk tot 'n verdedigingsrol, is die regering nie 'n dryfveer vir ekonomiese inisiatiewe in die mark behalwe in die geval van die insameling van belastings om die onderhoud van die vrye mark te befonds nie. Sommige vrye mark voorstanders staan belasting ook teen, en beweer dat die mark meer doeltreffend is om waardevolle dienste te verskaf waar verdediging en wetgewing nie uitsonderings is nie en dat sulke dienste verskaf kan word sonder direkte belastings.
Veldspaat Fasediagram, wat die posisie van Labradoriet relatief tot die ander Veldspate aandui.
'n **Fasediagram** is 'n tipe grafiek wat in wetenskaplike velde soos fisiese chemie, mineralogie, ingeneurswese en materiaalwetenskappe gebruik word. Dit dui sekere toestande (bv. temperatuur, druk, volume, chemiese samestelling) aan waar termodinamiese onderskeibare fases van materiaal voor kan kom en in ekwilibrium kan bestaan. Fasediagramme kan twee of meer dimensies, en ook twee of meer asse hê.

Oorsig
------

In fasediagramme kan ekwilibriumlyne of fasegrense gesien word, so genoem omrede dit verwys na toestande waaronder meer as een fase saam kan bestaan by hierdie ekwilibriumlyne. Trippelpunte is punte op die fasediagram waar ekwilibriumlyne bymekaarkom, en dui toestande aan waar drie fases kan bestaan. As water as voorbeeld geneem word, het dit 'n trippelpunt waar die temperatuur 273.16 K en 'n drukking van 611.657 Pa het. By hierdie trippelpunt kan ys, water en waterdamp in ekwilibrium bestaan.
Die vorming van 'n vulkaanboog al met 'n subduksieplaat langs.
'n **Vulkaanboog** is 'n ketting vulkane wat bo 'n subduksiesone ontstaan en van bo af gesien 'n boog vorm. Vulkane in die see vorm eilande en dit lei tot 'n vulkaniese eilandboog. Vulkaanboë ontstaan gewoonlik wanneer 'n oseaanplaat onder 'n ander plaat ingedruk word en lê dikwels parallel met 'n oseaantrog. Die oseaanboog is deurdrenk met water en vlugtige stowwe soos water verlaag die smeltpunt van die aardmantel drasties. Terwyl die oseaanplaat laer gedruk word en afsak, word dit aan al hoe groter druk blootgestel. Die druk druk water uit die plaat en waar dit aan die mantel raak, smelt die mantel en vorm magma onder die boonste plaat. Die magma styg op en vorm 'n boog vulkane parallel aan die subduksiesone.

Daar is twee soorte vulkaanboë: 

* Oseaniese boë ontstaan wanneer die oseaankors onder 'n aangrensende plaat ingedruk word en 'n vulkaniese eilandboog vorm. (Nie alle eilandboë is vulkaanboë nie.)
* Kontinentale boë ontstaan wanneer die oseaankors onder 'n kontinentale kors op 'n aangrensende plaat ingedruk word en 'n boogvormige berggordel vorm.

In sommige situasies kan 'n enkele subduksiesone albei bogenoemde aspekte tot gevolg hê: wanneer 'n deel van 'n oseaanplaat onder 'n kontinent en 'n ander deel onder 'n aangrensende oseaanplaat ingedruk word.

Vulkane is in feitlik enige berggordel teenwoordig, maar dit maak dit nie noodwendig 'n vulkaanboog nie. Groot, geïsoleerde vulkane kom dikwels in 'n berggordel voor. Voorbeelde is Vesuvius en die berg Etna in Italië, wat deel van aparte en verskillende soorte bergvulkaanstelsels is.

Die aktiewe front van 'n vulkaanboog is die gordel waar vulkanisme op 'n gegewe tydstip ontwikkel. Aktiewe fronte kan mettertyd (oor miljoene jare) skuif, en kan hulle afstand van die oseaantrog sowel as hulle breedte verander.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Die **Fashoda-voorval** (of **insident**) was die hoogtepunt van imperiale territoriale geskille tussen Brittanje en Frankryk in Oos-Afrika, wat in 1898 plaasgevind het. 'n Franse ekspedisie na Fashoda aan die rivier die Wit-Nyl wou die beheer oor die stroomgebied van die Bo-Nyl verkry en sodoende Brittanje van die Soedan uitsluit. Die Franse mag en 'n Britse-Egiptiese mag (wat die Franse met 10 op 1 oorskry) het op "vriendskaplike" wyse vergader, maar in Europa het dit na potensiële oorlog tussen die twee state gelyk. Die Britte het nie bes gegee nie terwyl albei ryke op die rand van oorlog gestaan het met verharde retoriek aan beide kante. Onder hewige druk het die Franse onttrek en die Anglo-Egiptiese beheer oor die gebied verseker. Die status quo is erken deur 'n ooreenkoms tussen die twee state wat die Britse beheer oor Egipte erken, terwyl Frankryk die dominante moondheid in Marokko geword het. Frankryk het sy hoofdoelstellings misluk.

Dit was 'n diplomatieke oorwinning vir die Britte, aangesien die Franse besef dat hulle op die lange duur die vriendskap van Brittanje nodig het in geval van 'n oorlog tussen Frankryk en Duitsland. Dit was die laaste krisis tussen die twee lande wat 'n bedreiging van oorlog ingehou het maar het en die weg geopen het vir nouer betrekkinge in die *Entente Cordiale* van 1904. Dit het aanleiding gegee tot die 'Fashoda-sindroom' in die Franse buitelandse beleid, of die poging om Franse invloed in gebiede te bevestig wat moontlik vatbaar raak vir Britse invloed.

Verwysinsg
----------

1. ↑  Taylor 1954, pp. 321–326.
2. ↑  Langer 1951, pp. 537–580.

Notas
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb119739204 (data)
* LCCN: sh85047388
* NDL: 00563004

 |
Die **Kopersbond** was ‘n groot koöperatiewe handelsmaatskappy met die primêre doel om die Afrikaner ‘n vastrapplek in die sakewêreld te gee.

Die firma is in Maart 1940 in Johannesburg gestig en het deur inlywing van ander maatskappye ontwikkel tot een van die grootste groothandelsondernemings in die land, met kantore in Kaapstad en Windhoek. Aan honderde kleinhandelswinkels (en selfs afgeleë plaaswinkels) is voorraad soos materiale, klerasie vir dames en mans, meubels en boekhou- en rekenmasjiene verskaf. Die firma het o.a. sy eie meubelfabriek bekend om sy stinkhoutmeubels bedryf. Dit het verskeie invoerlisensies besit en sodoende kontakte met ‘n aantal buitelandse bedrywe onderhou. In 1946 was die Kopersbond die alleenagent vir DDT in Suider-Afrika. In 1944 het dit ‘n belang in die Spoorbondkas verkry. Van toe af was dit ‘n finansiële instelling en het dit byvoorbeeld aan Anton Rupert £2500 geleen om sy maatskappy Voorbrand, ‘n voorloper van die firma Rembrandt van Rijn, te stig.

Die Kopersbond het goeie betrekkinge met die Ossewabrandwag gehad.

In jukskei word om die Kopersbond Trofee meegeding.

Bibliografie
------------

* Die O.B. 13 Desember 1944 (op internet)
* Rosenthal, Eric (red.): Ensiklopedie van Suidelike Afrika. Londen: Frederick Warne, 1967
’n Digitale tekening van ’n priester uit die Mississippium-epog met ’n seremoniële klipstaf en ’n afgekapte kop, na aanleiding van ’n koperplaat.
**Koppesnellery** (Engels: *Headhunting*) is die praktyk om die kop van ’n ander mens af te kap en te bewaar. Dit is in historiese tye in dele van Oseanië, Suid-, Oos- en Suidoos-Asië, Wes- en Sentraal-Afrika, Meso-Amerika en Europa beoefen. In Europa het dit teen die einde van die Middeleeue voorgekom in Ierland en aan die Anglo-Skotse grensstreke, en tot die 20ste eeu in Montenegro, Kroasië, Albanië en die westelike dele van Herzegowina.

Koppesnellery is intens deur antropoloë ondersoek in ’n poging om die sosiale rolle, funksies en motiverings vas te stel. Antropologiese geskrifte behandel temas soos kastyding van die vyand, rituele geweld, kosmologiese balans, die vertoon van manlikheid, kannibalisme, oorheersing van die liggaam en siel van ’n teenstander, as ’n trofee of ’n bewys van moord, prestige deurdat ’n teenstander se gees en krag oorgeneem is, en om die teenstander se diens as ’n slaaf in die hiernamaals te verseker.

Geleerdes stem vandag oor die algemeen saam dat die funksie van koppesnellery hoofsaaklik ritueel en seremonieel was. Dit was deel van die proses van die strukturering, versterking en verdedidiging van die hiërargiese verhoudings tussen gemeenskappe en individue. Sommige geleerdes glo die praktyk spruit uit die geloof dat die kop die sielsmateriaal, of lewenskrag, bevat en dat dit benut kan word deur die bewaring daarvan.

Skakels
-------

* In Encyclopædia Britannica, 1996
* "Headhunting and headshrinking among the Shuar"

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4377500-7
* NDL: 00566936

 |
**Refilwe Maria Tsipane** (gebore 3 September 1973), bekend as **Refilwe Mtsweni-Tsipane** (alternatiewelik gespel **Mtshweni**) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en die huidige premier van Mpumalanga asook 'n lid van die Mpumalanga provinsiale wetgewer. Sy was voorheen die LUR vir samewerkende regering en tradisionele sake. Mtsweni-Tsipane is 'n lid van die African National Congress en tans 'n kandidaat vir provinsiale voorsitter.

Agtergrond en opvoeding
-----------------------

Refilwe Maria Mtsweni is op 3 September 1973 in Lynnville buite Witbank in die destydse Transvaal gebore. Sy het haar skoolloopbaan in Lynnville begin en in Atteridgeville, Pretoria gematrikuleer. Hierna het sy aan die Tshwane-Universiteit vir Tegnologie gestudeer en 'n diploma in menslike hulpbronne behaal. Sy het hierna 'n sertifikaat in leierskap en bestuur van die Universiteit van die Witwatersrand ontvang.

Mtsweni-Tsipane is met Lawrence Tsipane getroud en die egpaar het twee kinders.

Politieke loopbaan
------------------

Mtsweni-Tsipane is na die algemene verkiesing van 2014 op 21 Mei as 'n lid van die Mpumalanga provinsiale wetgewer ingehuldig. Premier David Mabuza het haar as die LUR vir samewerkende regering en tradisionele sake aangewys.

Tydens haar termyn as LUR is sy dikwels as waarnemende premier aangewys. In Julie 2017 toe sy as waarnemende premier gedien het, het sy 'n provinsiale begrafnis vir Ray Phiri verklaar.

Op 27 Februarie 2018 is Mabuza as adjunkpresident ingehuldig. Hy moes dus uit die amp van premier uittree en het vir Mtsweni-Tsipane as sy waarnemende opvolger aangewys. Die Provinsiale Demokratiese Alliansie het aangevoer dat Mtsweni-Tsipane se aanstelling as premier "ongrondwetlik" was omdat Mabuza nie meer die bevoegdheid gehad het om iemand in sy pos aan te wys nie. Sy is dus vir 'n tweede keer op 1 Maart 2018 ingehuldig. Op 14 Maart 2018 het die ANC amptelik vir Mtsweni-Tsipane as hul premierskandidaat aangekondig. Die wetgewer het haar op 20 Maart 2018 as premier verkies. Sy is die eerste vrou in Mpumalanga om die amp te beklee.

Na die algemene verkiesing van 2019 is sy tot haar eerste volle vyfjaartermyn verkies. Mtsweni-Tsipane is tans 'n kandidaat vir provinsiale ANC-voorsitter.
Die **Botletle-rivier** (Botetirivier, Botletli-rivier) in die noordweste van Botswana is deel van die land se unieke binnelandse dreineringstelsel.

Die Botletle-rivier naby Makalamabedi
Die rivier ontspring by Toteng aan die suidpunt van die Okavangodelta, net suidwes van Maun. Daarna swaai dit suidoos verby Makalamabedi na die westelike punt van die Makgadigadi-panne. Daarna suidwaarts verby Rakops na die Xau-meer.

Toe die Ngamimeer nog oorgeloop het, het die Botletlerivier nog baie water daaruit gekry om na die Makgadigadi-soutvlakters te neem. Teenswoordig bestaan die rivier uit 'n reeks poele met brak water. In die reënseisoen kom die rivier soms skielik af as dit water van die Okavangodelta ontvang. Tot vroeg in die laaste kwart van die 20ste eeu het die streek rondom Rakop nog graanoeste gelewer.

Bibliografie
------------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 2. Kaapstad: Nasou, 1970.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4472481-0
* VIAF: 315127303
* WorldCat Identities (via VIAF): 315127303

 |
Die wigskrifvorm van die Sumeriese SA.GAZ.
**Habiroe** (soms ook geskryf as **Hapiroe**, en akkurater as **ʿApiroe**; "stowwerig", "vuil"; Sumeries: 𒊓𒄤, *sagaz*; Akkadies: 𒄩𒁉𒊒, *ḫabiroe* of *ʿaperoe*) is 'n term wat in geskrifte uit die 2de millennium v.C. in die Vrugbare Halfmaan gebruik is vir mense wat afwisselend beskryf word as rebelle, midadigers, rowers, huursoldate, boogskutters, slawe of werkers.

Hapiroe, Habiroe en ʿApiroe
---------------------------

Idrimi van Alalach, "koning van die Habiroe".
In die tyd van Rim-Sin I (1822-1763 v.C.) het die Sumeriërs 'n groep Aramese nomades geken wat in Suid-Mesopotamië bekend was as SA.GAZ, wat "rowers" beteken. Die latere Akkadiërs het die term oorgeneem en dit in hulle fonetiese stelsel as *Habiroe*, of eintlik *ʿApiroe*, geskryf. Die term kom voor in honderde dokumente uit die 2de millennium v.C. oor 'n tydperk van 600 jaar, van die 18de tot die 12de eeu v.C. Dié dokumente is ontdek op terreine wat strek van Egipte, Kanaän en Sirië tot die hedendaagse Noord-Irak en Anatolië (Turkye).

Nie alle Habiroe was rowers en moordenaars nie: In die 18de eeu v.C. het 'n Noord-Siriese koning met die naam Irkabtoem (omstreeks 1740 v.C.) "vrede gemaak met die krygsheer Sjemoeba en sy Habiroe," terwyl die ʿApiroe Idrimi van Alalach die seun was van 'n afgesette koning; hy het 'n bende ʿApiroe gevorm om homself die koning van Alalach te maak.

Wat Idrimi met die ander ʿApiroe gemeen gehad het, was lidmaatskap van 'n minderwaardige sosiale klas van misdadigers en arbeiders wat 'n soms wettelose lewe aan die rand van gevestigde gemeenskappe gelei het. ʿApiroe het geen gemene etniese affiliteit of taal gehad nie; hulle persoonlike name was meestal Wes-Semities, maar ook dikwels Oos-Semities, Horities en Indo-Europees.

In die Amarna-briewe van die 14de eeu v.C. het die konings van Kanaän hulle soms as misdadigers beskryf, soms as huursoldate, soms as dagwerkers of slawe. Rib-Hadda van Bublos noem Abdi-Asjirta van Amoerroe (die moderne Libanon) en sy seun ʿApiroe, met die implikasie dat hulle gerebelleer het teen hulle gemeenskaplike heerser, die farao.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Die **Bosveldtjeriktik** (*Parisoma subcaeruleum*), (Engels: *Chestnut-vented warbler* of *Rufous-vented warbler*) word gereeld onder die genus *Sylvia* as *Sylvia subcaeruleum* gelys.

Die bosveldtjeriktik broei in Suidelike Afrika in Angola, Botswana, Zimbabwe, Zambië, Namibië, Suid-Afrika, Lesotho, Mosambiek en eSwatini. Dis 'n algemene spesie wat in 'n wye verskeidenheid habitatte gevind word, bv. fynbos, struike, bossies en droë rivierbeddings.

Beskrywing
----------

Die bosveldtjeriktik is 14–15 cm lank en weeg ongeveer 16 g. Die voël se bo-dele is bruingrys, en die stert is swart met 'n breë wit strook op die punt, en dit het 'n wit oogring. Die keelvere is grys met 'n baie donker streep, die bors en maag is grys, met die anale area 'n baie helder bruin. Die bene is swart en die oë is grys van kleur. Die geslagte lyk beide dieselfde, maar die jongeling het nie 'n gestreepte keel nie. Die roepgeluid is 'n hard-gefluite *tjeerup-tjee-tjee*.

Gedrag
------

Die bosveldtjeriktik bou 'n grasnessie in plantegroei. Die spesie is monogaam en paar dus lewenslank. Hulle word gewoonlik alleen of in pare opgemerk waar dit in plantegroei op soek is na insekte en ander klein ongewerweldes.

Bewaringstatus
--------------

Die voëltjie het 'n baie groot verspreidingsgebied, geskat op 2 800 000 km². Die bevolkingsgrootte is blykbaar ook aansienlik, en die spesie staar nie enige afname in getalle in die gesig volgens die IUBN-rooilys se kriteria nie, dus is hy gelys as "Lae risiko".

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name