recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rapa Nui-mitologie**, ook bekend as **Pascuaanse** of **Paaseiland-mitologie**, verwys na die plaaslike mites, legendes en gelowe van die Rapa Nui-volk van Paaseiland in die suidoostelike Stille Oseaan.

Oorspronklike mite
------------------

Die 15 staande moai by Ahu Tongariki.
Volgens die Rapa Nui-mitologie was Hotu Matu'a die legendariese eerste setlaar en *ariki mau* ("opperhoof" of "koning") van Paaseiland. Hy en sy koloniseringsgeselskap, wat met twee kano's (of ’n dubbelrompkano) op die eiland aangekom het, was Polinesiërs van die onbekende land Hiva (dalk die Marquesas-eilande). Hulle het op Anakena-strand geland. Sy geselskap het oor die eiland versprei en dit verdeel tussen clans wat daarop aanspraak gemaak het dat hulle afstammelinge van Hotu Matu'a se seuns was. 

Hulle het langer as duisend jaar geïsoleerd gewoon op hul eiland aan die suidoospunt van die Polinesiese Driehoek, tot met die koms van die Nederlandse kaptein Jacob Roggeveen, die eerste Westerling wat die eiland in 1722 ontdek het.

### Kultus van voorouers

Die sigbaarste element van die kultuur was die maak en oprig van enorme standbeelde genaamd moai, wat vergoddelikte voorouers verteenwoordig het. Daar is geglo die lewendes het ’n simbiotiese verhouding met die afgestorwenes en dat laasgenoemde alles verskaf het wat die lewendes nodig het, soos gesondheid, vrugbaarheid, land en diere, geluk, ens. Die lewendes het weer die afgestorwenes deur offerandes ’n beter plek in die geesteryk gegee. Die meeste nedersettings was aan die kus geleë en die moai is daar opgerig om oor hul nakomelinge te waak, met hul rug gekeer na die geesteryk in die see.

### Voëlmankultus

*Hoofartikel: Tangata manu.*
Die Tangata manu- of voëlmankultus is waarskynlik ’n latere kultus wat ontstaan het toe oorloë uitgebreek en natuurlike hulpbronne afgeneem het. Die oprig van die standbeelde is toe gestaak.

Die godheid Makemake was die hoofgod van die voëlmankultus. Die kultus het afgeneem nadat die eilandbewoners die Katolieke geloof aangeneem het. Tekens daarvan is egter steeds te sien in die versiering van die eiland se kerk.
Die Skandinawiese Korps, foto waarskynlik op 16 Oktober 1899 geneem. Christer Uggla is in die eerste ry heel links. Ander lede wat geïdentifiseer kon word: staande, in die middel sonder bandeliers, van links na regs: (2Lt en KM) Adolf Claudelin, 2iC company 1Lt Erik Stålberg (swart snor), veldkornet Johannes Flygare (bril en baard), 1st Lt en KM Carl David Appelgren (snor) en 2lt William Baerentsen (Deen, snor).
Kapt. **Jens Jürgen Friis** (Eisbol by Haderslev, Jutland, Denemarke, 27 November 1858 — Boksburg, Transvaal, 23 Oktober 1930) was bevelvoerder van die Skandinawiese Korps in die Tweede Anglo-Boereoorlog (1899-1902).

Friis was 'n seun van Jens Peter en Ingeborg Friis. Hy is opgelei as apteker en het met sy vrou en oudste seun, Jens Aage (gebore 30 Mei 1885) na die ZAR geëmigreer waar hy in 'n apteek in Pretoria werksaam was. Ná die uitbreek van die Tweede Anglo-Boereoorlog het hy hom as vrywilliger by die Skandinawiese Korps aangemeld. Hy het nie aan die Slag van Magersfontein (11 Desember 1899) deelgeneem nie en moontlik in Pretoria gebly, totdat ingenieur Christer Uggla, die oprigter van die Skandinawiese Korps, hom versoek het om die bevel van kapt. Johannes Flygare wat by Magersfontein gesneuwel het, oor te neem. 

Op 7 Januarie 1900 het Friis die rang van veldkornet ontvang. Vergesel van 20 manskappe en sy veertienjarige seun, Jens Aage, het hy na die suidwestelike front vertrek ter versterking van die feitlik vernietigde korps en op 20 Januarie 1900 by Kimberley aangekom. Die Skandinawiërs het onder genl. P.A. Cronjé saam met die Boeremag van Magersfontein na Paardeberg teruggetrek en aan die gevegte by Klipdrift (Klipkraaldrift) (16 Februarie 1900) en Wolwespruit (Wolwekraal) (17 tot 18 Februarie 1900) deelgeneem. Die korps het die beleg van Paardeberg en die oorgawe van Cronjé se mag op 27 Februarie 1900 meegemaak en is daarna as krygsgevangenes na St. Helena gestuur, waar Friis as lid in die kampraad van Boereoffisiere gedien het.

Op 22 September 1902 het hy en sy seun St. Helena verlaat en na Transvaal teruggekeer, waarna hy 'n plaas by Irene gekoop en geboer het. Hy was voorsitter van die Rietfonteinse landbouvereniging, bestuurslid van die hoofkomitee van die Pretoriase landbouvereniging, vrederegter, sewe jaar lank beoordelaar van melkvee in Pretoria en elders, asook lid van die Witwatersrandse regeringskietvereniging. 

Friis was getroud met Inge Gyrithe Aggersborg (27 Desember 1860 - 13 November 1938), 'n dogter van 'n apteker, Niels Nörgaard Aggersborg, en sy vrou, Pauline Kristine Seidelin. Uit die huwelik is vyf kinders gebore. Jens Aage het op St. Helena 'n plakboek as herinneringsalbum saamgstel en dit later geskenk aan die Nasionale Kultuurhistoriese en Opelugmuseum in Pretoria. Jens was medestigter van die Hoërskool Wonderboom in Pretoria.

Bronne
------

* (af)  Beyers, C.J. (hoofred.) 1981. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek Deel IV*. Pretoria: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
Die Golden Gate-brug in San Francisco is een van die bekendste hangbrûe ter wêreld.
Die Brooklyn-brug
'n **Hangbrug** is 'n tipe brug wat nie soos die konvensionele brug gebou word nie, maar eerder hang. Voorbeelde hiervan is die Brooklyn-brug en die Golden Gate-brug.

Metodes van versterking
-----------------------

'n Hangbrug moet ten minste twee torings hê, wat gewoonlik deur hol staalbokse gebou is, maar party is ook met beton gebou. Ás dit moontlik is sal die torings op die grond gebou word, maar daar is ook maniere om die torings te kry om te dryf, wat wél veilig is. Die dek of pad hang aan lang staal kabels wat aan hoë torings naby aan die punte van die brug vas is. Die gewig word versprei deur die kabels na die torings toe, en vanaf die torings oorgeplaas na die grond.

Funksie van materiale
---------------------

Die torings van die brug word uit hol staal bokse of beton gemaak en die kabels wat vas is aan die torings bestaan uit duisende staal drade wat styf vas gemaak en deur mekaar gevleg word sodat dit sterk genoeg is om die dek se gewig te kan dra.

Laste en verbindings
--------------------

Nadat die torings gebou is moet daar kabels deur gesit word om die dek of teer oppervlak te dra, daar is 'n belangrike metode wat volg.

1. 'n Lang kabel word oor die wiel gehang. Daar is ook 'n wiel aan die einde van altwee kante van die kabel vas geheg.
2. Die een kant van die draad word gewen om die wiel van die katrol en die ander kant word geanker
3. Wanneer die rol kabel klaar is word daar eenvoudig net 'n nuwe rol kabel geheg aan die ou kabel
4. Hierdie proses word herhaal totdat hulle genoeg lyne van kabel aanmekaar gedraai het. Hierdie kabels word dan toe gedraai met ander draad en geverf. Klampe word dan by sekere punte geheg, vir die toue wat die gewig van die dek moet dra.

Sien ook
--------

* Kabelstutbrug

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11977053k (data)
* GND: 4140629-1
* LCCN: sh85016888
* NDL: 00573531
* NKC: ph412816

 |
Stonehenge, in Wiltshire, Brittanje, is een van die bekendste megalitiese strukture in die wêreld.
’n **Megaliet** is ’n groot klip wat gebruik is om ’n struktuur of monument te maak, óf as ’n alleenstaande klip óf saam met ander klippe. Die woord **megalities** word gebruik in verband met strukture wat met groot klippe gebou is sonder die gebruik van sement of messelklei; dit dateer gewoonlik uit die voorgeskiedenis. Vir latere tydperke word die woord "monoliet", wat ’n oorvleuelende betekenis het, gewoonlik gebruik. 

Die woord "megaliet" kom uit die antieke Griekse μέγας (*mégas*, "groot") en λίθος (*líthos*, "klip"). Megaliet dui ook op een of meer klippe wat vir ’n spesiale doel in spesifieke vorms gekap is. Dit is al gebruik om geboue te beskryf wat deur mense uit baie tydperke en in baie wêrelddele gebou is. Die term is in 1849 die eerste keer in terme van Stonehenge gebruik deur die Engelse oudheidkundige Algernon Herbert.

’n Groot verskeidenheid groot klippe word as megaliete beskou, waarvan die bekendstes nie graftombes is nie. Dié konstruksies is hoofsaaklik in die Neolitiese tydperk gebou (hoewel vroeëre Mesolitiese voorbeelde bekend is) sowel as daarna, tot in die Koper- en Bronstydperk.

Enkele voorbeelde
-----------------

* Paaseiland
* Turkye
* Rusland
* Swede
* Sardinië

* Ethiopië
* Jordanië
* Suid-Korea
* Ierland
* Indië
Sytze Wierda in 1897
**Sytze Wopkes Wierda** (28 Februarie 1839 – 10 Desember 1911) was 'n argitek wat 'n belangrike rol gespeel het in die openbare argitektuur van Suid-Afrika in die laat 19de eeu en vroeë 20ste eeu en verantwoordelik was vir die ontwerp van 'n groot aantal belangrike geboue in die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR).

Nederlandse agtergrond
----------------------

Hy is in Friesland in Nederland gebore (Bronne dui aan dat hy of in Hemrik, Beetsterzwaag gebore is of in Wynjeterp). As jong man het hy opleiding as skrynwerker ontvang. Hy is in 1862 in Nederland met Hermina (Hermke) Kamp getroud en hulle het later vier dogters gehad. Nadat hy in Nederland as argitek gekwalifiseer het, het hy in 1866 by die Nederlandse spoorweë in diens getree. Terwyl hy daar in diens was, was hy betrokke by die ontwerp van die Amsterdam Centraalstasie en 'n aantal ander geboue. In Nederland het hy ook 'n groot aantal kerke ontwerp. In 1887 is hy aangestel as Staatsingenieur en Argitek van die ZAR en hy het in laat November 1887 in Suid-Afrika aangekom. Met sy aankoms het hy Klaas van Rijsse wat die pos tydelik gevul het opgevolg. Van Rysse het Kruger op die behoefte aan 'n argitek vir die beplande openbare geboue.

Loopbaan in die ZAR
-------------------

In die ZAR was hy verantwoordelik vir die ontwerp van die Paleis van Justisie en die Ou Raadsaal aan Kerkplein, die Staatsmodelschool en die Nieuwe Goewermentsgebou (later bekend as die Compolgebou) in Pretoria. Hy het ook 'n aantal brûe in en om Pretoria ontwerp waaronder die Leeubrug oor die Apiesrivier en 'n brug oor Sesmylspruit in Centurion. In Johannesburg het hy die Hoofposkantoor en die Johannesburgfort ontwerp en in Krugersdorp die Magistraatskantoor, en ook die Magistraatskantoor in Klerksdorp. Hy het ook die Paardekraal Monument naby Krugersdorp ontwerp. Een van sy mees onvergeetlike geboue, die Staatsgimnasium wat in 1899 opgerig is, is later gesloop. Net so is die hofgebou wat hy in Klerksdorp ontwerp het gesloop. Wierda het die geboue in die Franse, Italiaanse en Vlaams-Nederlandse Neo-Renaissance styl - wat toe gewild was - ontwerp. Een van sy minder bekende werke was die ZAR paviljoen wat hy vir die L'exposition de Paris van 1900 in Parys Frankryk ontwerp het.

* Paleis van Justisie (Pretoria)Paleis van Justisie (Pretoria)
* Paleis van Justisie (Pretoria).Paleis van Justisie (Pretoria).
* Ou magistraatskantoor, Boksburg.Ou magistraatskantoor, Boksburg.
* Wierdabrug (Pretoria).Wierdabrug (Pretoria).
* Die Staatsmodelschool.Die Staatsmodelschool.

Post-Anglo-Boereoorlog
----------------------

Na die Anglo-Boereoorlog het hy in vennootskap met C.F. Obermeyer in Lovedaystraat in 'n privaat praktyk gewerk. 'n Paar jaar later het hy na Kaapstad verhuis. Sytze Wierda is in 1911 in die huis van sy skoonseun, C.J.G. van Hoogstraten, by Eureka in Hoofweg, Seepunt, oorlede. Die voorstad Wierdapark in Centurion is na Sytze Wierda genoem.

Lees ook
--------

* Kruger se Hollanders
Die vier hoektande, of slagtande, van 'n kat. (Die langste twee tande van die boonste en onderste kake)
'n **Slagtand** is 'n lang, gepunte tand. By soogdiere word slagtande gebruik om vas te byt en vleis te skeur. By slange word dit as gif-inspuitingstand benut. Spinnekoppe het ook (gif)slagtande, wat deel van die kloukake uitmaak. Fantasiegedrogte, soos drake en vampiere, beskik ook oor slagtande. Dit word gewoonlik ingespan om prooi vas te hou en vinnig te dood, soos wat by die groot katte waargeneem kan word. 

Slagtande kom die meeste by roofdiere of alleseters voor, maar kan ook by sommige planteters, soos vrugtevlermuise, opgemerk word. By allesetende diere, soos bere, kom slagtande goed te pas wanneer daar op vis en ander prooi jag gemaak word, maar word nie benodig wanneer vrugte genuttig word nie. Ook ape het slagtande, wat in gevegte en afskrikdreigemente aangewend word. Slagtande maak egter nie deel van die menslike gebit uit nie.

Galery
------

* Die hoektande, of slagtande, van 'n tier
* Die slagtande van 'n hond
* 'n Kloukaakslagtand van 'n tarantula
* Die slagtande van 'n Gaboenadder
* Slagtande van 'n vampier


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |
Charles Murray
Die NG kerk op Graaff-Reinet is tydens sy dienstyd op 10 September 1887 ingewy.
Ds. **Charles Murray** (Graaff-Reinet, 26 Februarie 1833 – Graaff-Reinet, 31 Oktober (volgens 'n ander bron 23 September) 1904) was die vierde van ds. Andrew Murray sr. se vyf seuns wat predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk geword het.

Hy ontvang sy opleiding in godgeleerdheid aan die Universiteit van Utrecht. In 1858 word hy in die NG gemeente Clanwilliam bevestig, van waar hy in 1866 na NG gemeente Graaff-Reinet gaan om sy vader, ds. Andrew Murray sr. wat daardie jaar afgetree het, op te volg. Saam het hulle die gemeente 82 jaar van 1822 tot 1904 gedien. Tydens die seun se dienstyd is die huidige kerkgebou, een van die grootste en sierlikste in die land en losweg gegrond op die Salisbury-katedraal, op 10 September 1887 ingewy.

Murray was, volgens eerw. A. Dreyer, by uitnemendheid 'n warme sendingvriend en 'n tere kindervriend. Hy was 'n vrugbare skrywer wie se werk meesal in kerklike tydskrifte verskyn het. Sy lieflingsarbeid was die Sondagskool en in verband met die uitgawe van "De Kinderharp" en "Halleluja" het hy onvergeetlike werk gedoen.

Sy seun Charles Daniel Murray was van 1899 tot 1943 'n NG predikant. Sy eerste gemeente was Petrusville tot 1905 en toe Bloemfontein tot 1912, waarna Parys en uiteindelik Pretoria van 1927 tot en met sy aftrede. Sy dogter Margaret Jemima was getroud met ds. A.J. van Wijk, eerste opsteller van die Bybelse dagboek *Uit die Beek*.

Bronne
------

* Dreyer, eerw. A. 1924. *Eeuwfeest-Album van de Nederduits Gereformeerde-Kerk in Zuid-Afrika 1824–1924*. Kaapstad: Publikatie-kommissie van de Z.A. Bijbelvereniging.
* Hofmeyr, George (hoofred.), 2002. *NG Kerk 350*. Wellington: Lux Verbi.BM.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
***United Coffee*** is een van Europa se grootste koffieroosters. Dit vervaardig en versprei 'n wye verskeidenheid van koffie, koffie masjiene en verwante dienste deur middel van die kleinhandel en buitenshuis verspreiding kanale, insluitend hotelle, restaurante en kafees. Die maatskappy is gebaseer in Genève, Switserland.

Maatskappy
----------

*United Coffee* is in 1818 gestig. Hulle het nou byna 1000 mense in diens en rooster meer as 60,000 ton van koffie per jaar. Die maatskappy koop 1% van die wêreld se totale koffie uitvoere per jaar. Die maatskappy is 'n markleier binne die private etiket en enkele gedeelte koffie sektor en die besit van die kleinhandel en buitenshuis handelsmerke soos *Grand Café*, *Templo*, *Rosca*, en *Smit & Dorlas*. Dit verskaf ook aan 'n paar van Europa se voorste kosdiens maatskappye, insluitend die Metro, McDonald's en duisende van die plaaslike kafees en restaurante.

*United Coffee* is gewy aan die werk met internasionaal erkende gedragskodes, insluitend Regverdige handel, Reënwoud Alliansie en UTZ Certified en is 'n Europese leier in volhoubare koffie.

Gerugsteun deur middelmark-private-ekwiteitsfonds, *CapVest*, *United Coffee* is 'n leidende rooster oor ses Europese lande: Frankryk, Duitsland, Nederland, Spanje, Switserland en die Verenigde Koninkryk.

Geskiedenis
-----------

Die geskiedenis van die *United Coffee* dateer terug na 1818 toe 'n klein winkel rooster, Mnr Sweens en sy familie, die maatskappy gestig, dan genoem Drie Mollen, in 's-Hertogenbosch (van den Bosch) in die suide van Nederland. Teen die laat 1900's, het Drie Mollen begin om sy gesigheid  in 'n internasionale koffierooster te ontwikkel.

Teen die 1990's, vyf voorste tee en koffie maatskappye het by die oorspronklike stigterslede Sweens familie en die besigheid voortgegaan om te groei en te ontwikkel.

In 2008, het CapVest, die private ekwiteitsfonds, Drie Mollen gekoop. In Maart 2010, was die maatskappy *United Coffee* gebrandmerk, en sy hoofkantoor is verskuif uit Nederland na Genève.
Die **Canon EF 800mm f/5.6 L IS USM-lens** is 'n supertelefotolens wat deur Canon Inc. vervaardig word.

Dit is vrygestel teen 'n voorgestelde kleinhandelprys van VS$11,999, maar verkoop nou teen VS$12,999.

Tegniese inligting
------------------

Die **EF 800mm f/5.6 L IS USM** is 'n professionele L-reekslens wat in Junie 2008 in die mark vrygestel is. Die lens word met 'n magnesiumallooibakwerk en -passings en met plastiekkante en -skakelaars vervaardig.

Kenmerke van hierdie lens is: 'n wye rubberfokusring wat gedemp is, 'n fokusafstandvenster, die vermoë om die fokusreeks te beperk, 'n fokus-geprogrammeerde meganisme, 'n beeldstabiliseerder wat effektief is tot op vier stoppe, driepootbespeuring, 'n AF-stopskakelaar, en weerverseëling. 'n Maksimum lensopening van f/5.6 gee hierdie lens die vermoë om diepte van veldeffekte te skep.

Die optiese konstruksie van die lens bevat twee fluoriet lenselemente, en "Super UD" (Ultra lae verspreiding) en UD-lenselemente. Die lens gebruik 'n interne fokusstelsel aangedryf deur 'n ringtipe-USM-motor. Hierdie lens is versoenbaar met die Canon Verlenger EF tele-omskakelaars.
Die **slangspinnekopbos** (*Serruria trilopha*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Serruria* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit slegs voorkom op die Kaapse Skiereiland en Kaapse Vlakte tot by Malmesbury. Die struik is regop en word slegs 80 cm hoog en dra blomme van Augustus tot Oktober.

Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sandgrond op hoogtes van 50-310 m.

In Engels staan dit as die *Trident Spiderhead* bekend.

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* PlantZAfrica
* Plants of the World Online
* Protea Atlas
* Geargiveer 16 Mei 2020 op Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18080023
* GBIF: 3997146
* iNaturalist: 594485
* IPNI: 706600-1
* IUCN: 113239458
* NCBI: 206289
* Plant List: tro-26500307
* Tropicos: 26500307

 |
Die **Canon EOS 50D** is 'n 15,1-megapieksel digitale enkellensreflekskamera. Dit is deel van die Canon EOS lyn van kameras, die opvolger van die EOS 40D en die voorganger van die EOS 60D.

Canon het die kamera op 6 Oktober 2008 vrygestel.

Oorsig en funksies
------------------

Die 50D beskik oor soortgelyke eienskappe as sy voorganger, die EOS 40D. Dit sluit in verskillende skietmodes, die vermoë om ISO en witbalans te verstel, 'n opwip-flitseenheid, en 'n LCD-skerm. Die LCD-skerm is die dieselfde grootte (3") as die 40D s'n, maar het 'n hoër resolusie (640 × 480 pieksel of 307,200 pieksels), meer as enige vorige model. Dit is ook die laaste Canon xxD wat 'n CompactFlash-skyf of Microdrive vir geheuestoor gebruik, saam met die BP-511-reeks battery.

Die 50D het 'n hoër piekseltelling (15.1 megapieksels), vandaar die hoër skietresolusies as sy voorganger, en soos die 40D, het dit 'n 14-bit RAW-formaat.

Die kamera het Live View, wat toelaat fotograwe om te gebruik die LCD-skerm soos die soek. Omdat die sensor spieël nodig het om te wees in die geslote posisie (sien Live voorskou), sluiter geluid is verminder in hierdie modus.

* 15.1 megapieksel APS-C CMOS sensor
* 3.0 duim VGA LCD monitor
* LiveView modus
* Wye 9 punt AF met sentrum kruistipe sensors
* Keuse van AF en metingmodes
* Ingeboude flits
* Canon EOS geïntegreerde skoonmaakstelsel
* ISO 100-3200 (6400 en 12800 met persoonlike funksie)
* Outomatiese regstelling van vignet
* Deurlopende skiet tot op 6.3 fps (90 beelde (JPEG), 16 beelde (RAW))
* DIGIC 4 beeldverwerker
* Pas ale Canon EF/EF-S Lense
* Pas alle Canon EX Speedlites
* PAL/NTSC/HDMI video-uitset
* Lêerformate sluit in: JPEG, RAW, sRAW1 (7.1 MP) en sRAW2 (3.8 LP)
* ROU & JPEG gelyktydige opname
* USB 2.0 rekenaarkoppelvlak
* BP-511/BP-511A of BP-512/BP-514 batterysoorte ('n BP-511A battery word verskaf)
* Afmetings: 146 × 108 × 74 mm (5.7 × 4.2 × 2.9 dm)
* Massa: 730 gram (1,6 lb)

Verbeterings
------------

Canon EOS 50D - agterkant
Canon EOS 50D - bokant
Verbeteringe op die 40D sluit in 'n hoër-resolusie sensor (15.1 megapieksel in plaas van 10.1 megapieksel).

Die kamera maak gebruik van Canon se DIGIC 4-beeldverwerker. Die verwerker lewer beter reaksietyd, verbeter kleurvertolking en gee byna onmiddelike aansittyd. 'n Nuwe sensorskoonmaakstelsel is ook bekendgestel. Die kamera kan ook gebruik maak van Canon se draadlose lêeroordrag, die WFT-E3/E3A.

Die 50D kan aangekoop word as slegs 'n kas, of in 'n pakket met 'n nuwe EF-S 18-200mm f/3.5-5.6 IS lens of die ouer EF 28-135 f/3.5-5.6 IS USM lens.

Gehaltebeeld en geraas
----------------------

Die 50D voeg 5 megapieksels by tot die APS-C sensorgrootte (in vergelyking met die 40D), en as gevolg het die grootte van die individuele fotosensors afgeneem. Om te vergoed vir die verhoogde geraas wat onvermydelik die resultaat is van kleiner fotosensors, het Canon die gapings verwyder tussen die mikrolense wat die fotosensors bedek. Daarmee het die mikrolense groter geword, en vang meer lig op en rig dit direk na die sensorplekke.
Die 55 unitêre owerhede van Engeland vanaf 2009
Die **unitêre owerhede van Engeland** (*unitary authorities of England*) is plaaslike owerhede wat verantwoordelik is vir die verskaffing van alle plaaslike regeringsdienste binne 'n bepaalde distrik. Hulle is gevorm ingevolge die Wet oor Plaaslike Regering van 1992 (*Local Government Act 1992*) waardeur die vorige Wet oor Plaaslike Regering van 1972 aangevul is om graafskappe te vorm wat nie uit meerdere distrikte bestaan nie. Sodoende mag groter nedersettings hul eie plaaslike owerhede vestig, onafhanklik van minder sterk verstedelikte streke in hul graafskappe. Dieselfde geld vir kleiner graafskappe waar 'n onderverdeling in distrikte onprakties sou wees.

Net 'n deel van Engeland is onderverdeel in unitêre owerhede. Die meeste van hulle is in die 1990's gevorm, terwyl 'n reeks bykomende unitêre owerhede in 2009 geskep is. Die bevoegdhede en funksies van unitêre owerhede word in ander administratiewe eenhede verdeel tussen die rade van nie-metropolitaanse graafskappe en die nie-metropolitaanse distrikte waarin hulle verder onderverdeel word.
**Björk Guðmundsdóttir** (1965-) is 'n Yslandse sangeres, liedjieskrywer, komponis, aktrise en musiekregisseur. Sy maak in vele style musiek en span haar stem op allerhande ongewone maniere in. Björk is al met 14 Grammys, twee Golden Globes (een vir toneelspel), asook 'n Oscar-prys bekroon.

Björk is meestal bekend vir haar ekspressiewe sangstukke en haar belangstelling in uiteenlopende tipes musiek, soos pop, alternatiewe rock, jazz, elektronika, klassiek sowel as volksmusiek. Sy word aan haar eksentrieke uitrustings uitgeken, onder andere haar beroemde/berugte swaanrok. Liedjies soos "*It's Oh So Quiet*", "*Army of Me*" en "*Hyperballad*" het al 'n posisie op die VK se top-10 treffersparade beklee.

Haar platemaatskappy, *One Little Indian*, het in 2003 berig dat sy al meer as 15 miljoen albums wêreldwyd verkoop het. Dan is sy ook al 15de op VH1 se "*The 100 Greatest Women in Rock and Roll*" gelys sowel as 8ste op MTV se "*22 Greatest Voices in Music*".

Beginjare
---------

Björk is op 21 November 1965 gebore en in Reykjavík grootgemaak. Haar musiekloopbaan het op die ouderdom van 11 begin toe sy in die laerskool begin het om klassieke klavier te studeer. Een van Björk se leermeesters het 'n opname gemaak van hoe Björk Tina Charles se liedjie *I Love to Love* sing en dit aan *RÚV* gestuur, wat toe die enigste radiostasie in Ysland was. Die opname is landwyd uitgesaai en 'n verteenwoordiger van die platemaatskappy Fálkinn het dit gehoor en haar 'n platekontrak aangebied. Die album *Björk* is toe opgeneem en in 1997 vrygestel.

In haar tienerjare is Björk deur punk beïnvloed en op 14 het sy 'n meisies-punkgroep gestig, *Spit and Snot*, wat kort daarna in 1979 gevolg is deur die *jazz fusion*-groep *Exodus*. In 1980 het sy van die musiekskool gegradueer. In 1981 het sy en basspeler Jakob Magnússon nog 'n groep gestig, genaamd *Jam-80*, wat later verander het na Tappi Tíkarrass (wat beteken "Prop die Teef se Gat" in Yslands). In dieselfde jaar het hul ook 'n uitgebreide liedjie vrygestel, genaamd "Bítið Fast í Vítið". Hul volgende album *Miranda* is in 1983 vrygestel.

Daarna het Björk met Einar Örn Benediktsson en Einar Melax van Purrkur Pillnikk meegewerk, asook Guðlaugur Óttarsson, Sigtryggur Baldursson en Birgir Mogensen van Þeyr.
Nadat hulle 'n paar liedjies geskryf en vir twee weke gerepeteer het, het hul nuwe groep KUKL ("towenary" in Yslands) 'n nuwe klank geskep wat as Gothic rock beskryf kan word. Björk het tekens begin wys van haar handelsmerk-sangstyl, wat 'n gegil en geskreeu insluit.

-KUKL- het saam met die VKse punkgroep Crass in Ysland getoer, en later die VK vir 'n reeks optredes saam met Flux of Pink Indians besoek. As 'n resultaat het hulle twee albums vrygestel: *The Eye* in 1984, en *Holidays in Europe* in 1986, albei onder Crass Records.

Die groep het uiteindelik opgebreek, deels as gevolg van die staking van hul uitgewer, Gramm. Middel 1986 het heelwat van die lede van KUKL en die groep Medusa saamgekom om Smekkleysa (Slegte smaak) te stig. Hulle het 'n musikale afdeling geskep, weereens genaamd KUKL, maar het later besluit om dit na The Sugarcubes te vernoem.
**Charles Neidich** (gebore in 1953) is 'n Amerikaanse klassiek klarinettis, komponis en dirigent.

Vroeë loopbaan
--------------

Charles Neidich is 'n boorling van New York en van Russiese en Griekse afkoms. Hy het op agtjarige ouderdom met klarinet-studies onder sy vader, Irving Neidich, begin, en sy studies voortgesit onder die bekende onderwyser Leon Russianoff en later in Moskou onder Boris Dikov. Sy reputasie het geleidelik gegroei sedert sy New Yorkse buiging in 1974 (terwyl hy steeds 'n student was aan die Yale-universiteit). 'n Reeks toekennings het daartoe bygedra om sy loopbaan 'n hupstoot te gee naamlik, 'n silwer medalje tydens die 1979 Genève Internasionale Musiekkompetisie, tweede prys tydens die Münchense Internasionale Kompetisie in 1982, en een van drie groot pryse tydens die Accanthes Internasionale Kompetisie van 1984 in Parys. In 1985 het hy die eerste groot klarinetkompetisie in die Verenigde State gewen (die Walter W. Naumburg-kompetisie) wat hom as solis bekendheid laat verwerf het.

Prestasies
----------

Neidich het 'n invloedryke rol in die herstel van oorspronklike weergawes van werke en die openbare uitvoering daarvan gespeel. 'n Lys van die klassieke klarinetstukke wat in hul oorspronklike vorm deur hom herstel is sluit werke so uiteenlopend soos die Klarinetconcerto van Mozart, die concertos van Weber en Copland, die *Soireestücke* van Schumann, en die *Andante en Allegro* van Ernest Chausson, in. Neidich is 'n ywerige ondersteuner van nuwe musiek en het die eerste uitvoerings van die werke van Milton Babbitt, Elliott Carter, Edison Denisov, Helmut Lachenmann, William Schuman, Ralph Shapey, Joan Tower, Katia Tchemberdji, Vasilii Lobanov en andere gespeel. Hy is 'n voorstander van John Corigliano se Concerto en het die werk oral in die Verenigde State opgevoer, vernaam saam met die Syracuse Simfonieorkes en Jacksonville Simfonieorkes. Neidich het talle opnames op sowel moderne as historiese instrumente gemaak; beide as solis, en saam met sy blaasensemble *Mozzafiato* op historiese (periode) instrumente.

Neidich het sy aandag hierna op dirigeer gevestig en saam met die Avanti-kamerorkes, Tapiola Sinfonietta (Helsinki) en die San Diego Simfonieorkes (in 'n drieledige rol as dirigent, solis en komponis) verskyn. Hy het ook verskyn tydens die Kirishima-fees in Japan en in Bulgarye saam met die Plovdiv Staat-filharmoniese orkes.

Hy was vanaf 1985 tot 1989 professor in klarinet aan die Eastman Musiekskool, en is tans verbonde aan die fakulteite van die Juilliard-skool, Manhattan Musiekskool, Mannes-kollege en die *City University of New York, Queens College*.
**Synergy** is 'n maatskappy wat deur die regering van Wes-Australië besit word. Synergy is Wes-Australië se grootste handelaar van energie met ongeveer 900 000 nywerheids-, kommersiële en huishoudelike kliënte met 'n totale jaarlikse inkomste van meer as $1,5 miljard (AUD).

Synergy verskaf kliënte wat aan die *South West Interconnected System (SWIS)* verbind is wat die gebied van Kalbarri in die noorde tot by Albany in die suide en Kalgoorlie in die ooste beslaan. Die maatskappy verkoop elektrisiteit aan huishoudelike en besigheidsgebruikers asook gas aan grootskaalse besighede.

Die primêre aktiwiteite van Synergy sluit in die aankoop van energie, bemarking en kliëntediens, die uitreik van rekenings en hantering van betalings. Synergy bestuur 'n kliënte dienssentrum en 'n beperkte telebemarkingsdiens. Verder word daar na groot kliënte se belange omgesien deur 'n span bestuurders wat aan sulke groot rekeninge toegewy is.

Synergy verkoop ook geakkrediteerde hernubare energie onder die *NaturalPower* en *EasyGreen* handelsname en verskaf ook 'n reeks dienste ten opsigte van energiedoeltreffendheid aan sy kliënte.

Sien ook
--------

* Alinta
* Western Power
Standbeelde van Dipankara in Katmandoe, Nepal

**Dipankara** (Sanskrit en Pali: *Dīpaṃkara*, "Lampdraer") is een van die Boeddhas van die verlede. Hy het glo duisend jaar gelede op aarde gewoon. Volgens die Theravada-Boeddhistiese tradisie was hy die vierde van die 29 Boeddhas wie se naam bekend is.

Boeddhiste glo daar was ’n hele reeks Boeddhas in die verlede en dat daar nog ander in die toekoms sal wees. Dipankara is dus een van duisende vorige Boeddhas; die huidige een is Gautama en die toekomstige een Maitreya. Volgens tradisie het Dipankara voorspel dat Gautama in die verre toekoms ’n Boeddha sal word. 

Dipankara word gewoonlik uitgebeeld as sittende, maar soms staan hy ook, veral in China, Thailand en Nepal. Hy vorm soms ’n beskermingsteken met sy regterhand, en dikwels met albei hande. Hy word selde alleen uitgebeeld; die bodhisattvas Manjusri en Vajrapani is gewoonlik saam met hom (algemeen in Java) of andersins Avalokiteśvara en Vajrapani (algemeen in Sri Lanka). Soms is hy saam met Gautama en Maitreya.
Die **Syslangkoppie** (*Spatalla squamata*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Spatalla* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Bredasdorpberge en Agulhasvlakte voorkom.

Die struik groei regop en word slegs 50 cm hoog en blom van Augustus tot Oktober. Die plant vrek na 'n brand maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Twee maande nadat die plant geblom het, val die ryp sade op die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in sandsteensand en op heuwels op hoogtes van 30 - 460 m.

In Engels staan die struik as die *Silky spoon* bekend.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer
* Protea Atlas
* Protea Atlas, bl. 94
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18082666
* ARKive: spatalla-squamata
* GBIF: 3995680
* iNaturalist: 556805
* IPNI: 706749-1
* IUCN: 113241378
* Plant List: tro-26500386
* Tropicos: 26500386

 |
'n **Kategorie** is in wiskunde 'n algebraïese struktuur wat uit objekte en die afbeeldings tussen hierdie objekte bestaan. 'n Kategorie het twee basiese eienskappe: die vermoë om die afbeeldings assosiatief te komponeer en die bestaan van 'n identiteitsafbeelding vir elke objek. 'n Eenvoudige voorbeeld is {\displaystyle \mathbf {Set} }, die kategorie van versamelings, wie se objekte versamelings en afbeeldingsfunksies is. Aan die ander kant kan enige monoïde, en so-ook enige preorde, as 'n spesiale soort kategorie beskou word. Oor die algemeen kan die objekte en afbeeldings abstrakte entiteite van enige aard wees, en die idee van kategorie voorsien 'n fundamentele en abstrakte manier waarop wiskundige entiteite en hul verhoudinge beskryf kan word. Dít is inderdaad die sentrale idee van *kategorieteorie*, daardie vertakking van wiskunde wat poog om die hele wiskunde te veralgemeen in terme van objekte en afbeeldings, onafhanklik van wat die objekte en afbeeldings in der werklikheid voorstel. Feitlik elke vertakking van moderne wiskunde kan in terme van kategorieë beskryf word, en sodoende kom diepe insigte en ooreenkomste tussen skynbaar verskillende areas van wiskunde na vore. Vir meer uitgebreide motiverende agtergrond en historiese notas, sien kategorieteorie en die lys van kategorieteorie-onderwerpe.

Twee kategorieë is dieselfde indien hulle dieselfde versameling objekte, dieselfde versameling afbeeldings, en dieselfde assosiatiewe metode van komposisie van enige twee afbeeldings het. Twee kategorie mag ook as "ekwivalent" beskou word vir die doeleindes van kategorieteorie, al is hulle nie presies dieselfde nie.

Bekende kategorie word deur 'n kort gekapitaliseerde woord of afkorting in vet- of skuinsteks aangedui: voorbeelde sluit in {\displaystyle \mathbf {Set} }, die kategorie van versamelings en funksies; {\displaystyle \mathbf {Ring} }, die kategorie van ringe en ringhomomorfismes; en {\displaystyle \mathbf {Top} }, die kategorie van topologiese ruimtes en kontinue funksies. Al die voorgenoemde kategorieë het die identiteitsfunksie as identiteitsafbeelding en komposisie as die assosiatiewe bewerking op afbeeldings.

Die standaard teks op kategorieteorie is *Categories for the working mathematician* deur Saunders Mac Lane. Ander verwysings word in die Verwysings hieronder aangegee. Die basiese definisies in hierdie artikel word in die eerste paar hoofstukke van enige van hierdie boeke bevat.

Sien ook
--------

* Verrykte kategorie
* Hoër kategorieteorie
* Tabel van wiskundige simbole
Die **Korubo** of **Korubu** is ’n inheemse volk van Brasilië wat in die laer Vale do Javari in die westelike Amasonebekken woon. Die groep noem hulself die **Dslala** en in Portugees word na hulle verwys as *caceteiros* ("knuppelslaners"). Baie van wat die buitewêreld van hulle weet, is danksy die navorsing van die Brasiliaanse ontdekkingsreisiger Sydney Possuelo, wat die stam in Oktober 1996 die eerste keer gekontak het, en die joernalis Paul Raffaele.

Die Korubo is een van die laaste feitlik geïsoleerde volke van die wêreld, hoewel hulle al talle gewelddadige botsings met nabygeleë gemeenskappe gehad het.

Kultuur
-------

Hul gekose jag- en oorlogswapen is die knuppel, en buiten giftige veerpyle gebruik hulle nie ander wapens nie. Hul werkdag is sowat vier tot vyf uur lank en hulle woon dikwels in groot gemeenskaplike hutte, wat *malocas* genoem word.

Hulle het geen bekende godsdienspraktyke nie, maar beoefen om ’n onbekende rede soms kindermoord. Beide mans en vroue verf hul met rooi kleurstof wat gemaak word van die sade van ’n plaaslike plant. Hul dieet sluit in slingerape, vis, pekari, voëls, wildevarke, vrugte en mielies. Malaria is ’n groot oorsaak van siektes en sterftes in die stam. Hulle het ’n karige kennis van landbou en maak stukke grond skoon om gewasse te plant.

National Geographic het in Augustus 2003 ’n artikel, *After First Contact*, oor hulle geplaas en The Smithsonian het in April 2005 ook ’n artikel, *Out of Time*, gepubliseer.

Geskiedenis
-----------

Die eerste vreedsame kontak is in 1972 met hulle gemaak en daarna het Brasilië se Nasionale Indiaanse Stigting (Funai) verskeie amptenare verloor in pogings om ’n verhouding met hulle op te bou. Dit het eindelik in 1996 gebeur.

Min is oor die groep bekend, want Funai weier dat antropoloë hulle bestudeer. Die Korubo het in die verlede mense wat op hul grondgebied oortree, vermoor. Die laaste voorval was in 2000. Funai help hulle deur hulle moderne immuniteitsinspuitings te gee en dikwels uit te vind hoe dit gaan. Die stigting het ook ’n nasionale park gestig wat die Korubo se grond insluit om houtkappery in die gebied te keer. Hul doel is om verdere kontak deur die moderne gemeenskap met die stam te voorkom sodat hul leefwyse bewaar kan bly.
Ds. **Gideon (Deon) du Plessis** (8 Junie 1932 – 19 Augustus 2015) was predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk, drie aan die Wes-Rand en een aan die Oos-Rand van Gauteng.

Du Plessis het die grade B.A. en Th.B. op Potchefstroom verwerf en is daarna in 1958 in sy eerste gemeente, Roodepoort, bevestig, sowat ’n jaar nadat die gemeente van Florida afgestig het. In 1966 het hy ’n beroep na Germiston aangeneem en daar gebly tot in 1973 toe hy die eerste leraar word van die Gereformeerde kerk Witpoortjie, wat op 8 Oktober in die vorige jaar van Roodepoort afgestig het. In 1981 het hy ’n beroep aangeneem na Wilropark, wat in daardie jaar van Witpoortjie afgestig het. Daar sou hy bly tot hy sy emeritaat in 1997 aanvaar het.

Dr. Jan Venter skryf in ’n huldeblyk aan ds. Du Plessis in *Die Kerkblad* van November 2015: "Ds. Deon was ’n geliefde en gewaardeerde kollega. Hy het altyd groot erns met sy herderlike werk gemaak. Sy huisbesoek het hy getrou gedoen. Sy standpunt hieroor was duidelik: Hoe kan predikante wat nie huisbesoek doen nie, hulle lidmate ken? En hoe kan hulle die Skrif dan prakties toepas op die lewe van die lidmate?

"Sy prediking was suiwer Skrifprediking en deur en deur Christusprediking! In meerdere vergaderings het hy kosbare insette gelewer. In Klassis Wesrand (vroeër Klassis Krugersdorp) was hy ’n beminde en gerespekteerde predikant. In later jare was hy ’n 'vaderfiguur' wat baie goeie praktiese raad vir jong dominees kon gee."

In die laaste jare van sy lewe het sy gesondheid geleidelik agteruitgegaan. Sy vrou, Itje, het hom eers tuis versorg, maar eindelik moes hy in ’n versorgingseenheid opgeneem word. Ná ’n twee jaar lange lyding is hy in Augustus 2015 oorlede. Itje was 'n nooi Dijstra, suster van ds. Hessel Dijkstra.

Bronne
------

* (af)  Bain, R.A. Coetzee, P.A. Mosase, P.T. Mathundela, C.C. (et al.). *Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2017*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Harris, C.T. Noëth, J.G. Sarkady, N.G. Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. *Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
'n Vrou speel die *cithara*  
*Fresko in vertrek H van Publius Fannus Synistor se Villa Fanninus aan die voet van die Vesuvius, omstreeks 50-40 v.C. uitgegrawe in Boscoreale, Metropolitane Stad Napels*
**Synaulia** is 'n span van musici, argeoloë, paleo-organoloë en choreograwe wat die resultate van hul historiese navorsing oor antieke musiek en dans met hipotetiese rekonstruksies van musiekinstrumente en komposisies in die praktyk toepas, waarby die klemtoon op die Etruskiese en Romeinse tydperk val. Die naam is afgelei van die Oud-Griekse συναυλία (*sunaulía*), 'n term waarmee in antieke Rome na 'n groep van musiekinstrumente verwys is wat hoofsaaklik uit windinstrumente bestaan het. 

Die groep is in 1995 deur die Italiaanse paleo-organoloog Walter Maioli (\* 1950) en die choreograaf en antropoloog Nathalie Van Ravenstein in die *Rijksmuseum van Oudheden* in Leiden, Nederland gestig en aanvanklik ook deur die museum befonds.

Diskografie
-----------

Internasionale albumvrystellings
* *Synaulia, Music from Ancient Rome, Vol. I – Wind Instruments – Amiata Records ARNR 1396, Florence 1996*
* *Synaulia, Music from Ancient Rome, Vol. II – String instruments – Amiata Records ARNR 0302, Rome 2002*
Die **Kortsnoetgrasslang** (*Psammophis brevirostris*) is 'n slang wat meestal aan die oostekant en sentrale deel van Suider-Afrika voorkom insluitend suid tot sentraal Mosambiek. Dit sluit die Wes-Kaap, Oos-Kaap, Vrystaat en Namibië uit.

Voorkoms
--------

Die rugkant is olyfbruin met 'n ligte mediaanstippelstreeplyn. Weerskante daarvan is tot drie rye skubbe met donkerbruin of swart rande wat smal strepe vorm. Daar is ook smal, ligter bruin streep wat in die lengte langs die swart strepe strek. Die sye is lig- tot rooibruin. Die pens is wit of gelerig, soms met swart kolle weerskante.

Die slang verkies grasvelde, vogtige savanne en laaglandwoude in die ooste en Karoostruikveld in die weste.

Die slang is wakker en vinnig wat haastig skuiling soek wanneer dit gesteur word. Dit sal ook soms doodstil lê totdat uitgejaag word. Dit byt gou indien dit hanteer word. Indien die slang aan die stert gegryp word sal dit woes rondtol wat soms die stert kan laat afbreek en dit kans gee om te ontsnap.

Sy natuurlike vyande is ander slange, karnivore en roofvoëls. Dit vreet ander slange, knaagdiere, klein voëltjies en akkedisse, veral skinke.

Die slang is ovipaar en lê 4 tot 15 eiers in die somer. Die kleintjies is 19 tot 27 cm lank. Die wyfie kan meer as een broeisel per seisoen hê.

Gif
---

Die word nie as skadelik beskou nie en hou geen gevaar vir die mens in nie.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van slange

Bron
----

* Slange & slangbyt in Suider-Afrika. Johan Marais. Struik Nature. 2014 ISBN 978 1 77584 024 4
Volkswagen se IBM System/360, 1973.
'n IBM System/360-20 (voorste panele is verwyder).
'n IBM System/360 Model 30.
**System/360** was 'n familie van hoofraamrekenaars wat op 7 April 1964 deur IBM aangekondig en tussen 1965 en 1978 verkoop is. Dit was die eerste rekenaars wat geskik was om die volledige spektrum van toepassings te loop, van klein tot groot, en kon vir beide administratiewe en wetenskaplike toepassings gebruik word. Die ontwerp het duidelik tussen die argitektuur en implementering onderskei. Dit het IBM toegelaat om 'n suite van versoenbare ontwerpe teen verskillende pryse beskikbaar te stel. Almal, met die uitsondering van die onversoenbare model-44 en die duurste stelsels, het mikrokode gebruik om die instruksiestel te implementeer. Die instruksiestel het 8-bis adressering gebruik en kon binêre, desimale en swaaipunt- ("floating-point") berekeninge doen.

Die stadigste modelle wat in 1964 aangekondig is, het teen 'n spoed van tussen 0.0018 en 0.034 MIPS geloop; die vinnigste modelle was ongeveer 50 keer vinniger met 8 KG en tot 8 MG interne geheue, hoewel die latere ongewoon was, en met tot 8 megagrepe se skyfspasie ("Large Capacity Storage"). 'n Groot stelsel kon so min as 256 KG se hoofgeheue gehad het, maar 512 KG, 768 KG of 1024 KG was meer algemeen.

*System/360* was uiters suksesvol in die mark. Kliënte kon 'n kleiner stelsel koop met die wete dat hulle, indien nodig, altyd na 'n groter stelsel toe kan migreer sonder om hulle toepassings en randapparatuur te vervang. Die ontwerp is as een van die suksesvolste in die geskiedenis beskou, en het 'n groot invloed op die ontwerp van toekomstige rekenaars gehad.

Die hoofontwerper van *System/360* was Gene Amdahl en die projek is deur Fred Brooks bestuur. Hulle het aan die voorsitter, Thomas J. Watson Jr, gerapporteer. Die kommersiële vrystelling is deur een van Watson se ander werknemers, John R. Opel, hanteer, wat die bekendstelling van IBM se familie van *System 360*-hooframe in 1964 bestuur het.

Toepassings wat op die *System/360* kon loop kan tot vandag op IBM se nuutste *System Z* stelsels geloop word (terugwaarts versoenbaar).
**Elizabeth Gaskell**  

**Engelse roman- en kortverhaalskryfster**  
  


---

**Gebore**   
  

29 September 1810   

in Chelsea, Londen, Engeland

---

**Oorlede**   
  

12 November 1865   

in Holybourne, Hampshire, Engeland

---

**Literêre stroming**  
  

Victoriaanse literatuur  
  


---

**Bekende werke**  
  

*The Life of Charlotte Brontë*

---

**Eggenoot**  
  

William Gaskell

**Elizabeth Cleghorn Gaskell**, née Stevenson (\* 29 September 1810, † 12 November 1865), na wie dikwels net as **Mrs Gaskell** verwys word, was 'n Victoriaanse Britse roman- en kortverhaalskryfster. Haar romans gee 'n gedetailleerde beskrywing van die lewensomstandighede van baie lae van die destydse samelewing, waaronder die armste dele van die bevolking, en is sodoende van groot belang vir sowel sosiale historici asook literatuurliefhebbers. 

Gaskell staan daarnaas bekend vir die eerste biografie oor Charlotte Brontë, *The Life of Charlotte Bronte*, wat in 1857 gepubliseer is.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90108193
* BNE: XX1156890
* BNF: cb11904245b (data)
* CANTIC: a10485636
* CiNii: DA0089698X
* GND: 118689649
* IMDb: nm0309121
* ISNI: 0000 0001 2278 5134
* LCCN: n80010119
* LNB: 000041070
* MusicBrainz: 24d49fa8-eb79-4162-b11a-982bd15abc7c
* NDL: 00440592
* NKC: jn19990002567
* NLA: 36192521
* NLG: 130229
* NLI: 000051477
* NLK: KAC199609741
* NLP: A12621316
* NSK: 000208959
* NTA: 069130892
* RERO: 02-A000069898
* RSL: 000119262
* The SBN id CFIV041757 is not valid.
* SELIBR: 188010
* SNAC: w6fb582d
* SUDOC: 026883147
* Trove: 1226834
* VIAF: 39377536
* WorldCat Identities: lccn-n80010119

 |
**Charles Noel van Sandwyk** (gebore 1966) is 'n Kanadese kunstenaar, illustreerder en skrywer.

Agtergrond
----------

Van Sandwyk, wat in Johannesburg, Suid-Afrika gebore is, is van kleins af blootgestel aan kuns, aangesien sy vader 'n grafiese ontwerper was. Op die ouderdom van 12 het hy na Kanada geëmigreer waar sy gesin hulle in Deep Cove, Noord-Vancouver, Brits-Columbië gevestig het. Terwyl hy 'n hoërskoolstudent was, het hy geld verdien as 'n towenaar en eenwieler vir kinders. Sy kuns vermoë het begin terwyl hy nog op die laerskool was, waar hy 'n buitengewone kalligraaf was, 'n talent wat hy steeds in sy illustrasies gebruik. Hy het as tiener geëksperimenteer met etswerk van koperplaat en sy unieke styl ontwikkel. Hy studeer kommersiële kuns aan die Capilano College. Toe hy 19 jaar oud was, reis hy na Fidji en ontwikkel hy 'n diep verbinding met die Suid-Stille Oseaan. Hy het vir 'n aantal jare 'n paar maande elke jaar op die klein eiland Tavewa spaandeer, vyf uur per boot van die Fidji se hoofeiland Viti Levu.

Van die skilderye van van Sandwyk hang in die Nasionale Biblioteek van Kanada, sowel as in verskeie belangrike privaatversamelings. Hy is die skrywer en illustreerder van verskeie boeke, waaronder *The Parade to Paradise*, *How to See Fairies* en *Sketches from the Dream Island of Birds*. Hy het illustrasies gelewer vir die uitgawes van Folio Society van *The Blue Fairy Book* en *The Wind in the Willows*, en 'n beperkte eeufeesuitgawe van *Wind In The Willows.* Sy boek, *How to See Fairies*, het in 2018 sy eie Folio Society-uitgawe ontvang.