recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Reliëfkaart van die Unzenvulkaan.
Die berg **Unzen** (Japannees: 雲仙岳, *Unzendake*) is 'n aktiewe vulkaangroep van verskeie oorvleuelende stratovulkaan in die Nagasaki-prefektuur op die eiland Kyushu, Japan se suidelikste hoofeiland.

In 1792 het die ineenstorting van een van sy verskeie lawakoepels 'n megatsoenami veroorsaak wat 14 524 mense gedood het in Japan se ergste vulkaanverwante ramp nog. Die vulkaan se mees onlange aktiwiteit was van 1990 tot 1995, en 'n groot uitbarsting in 1991 het 'n piroklastiese stroom tot gevolg gehad wat 43 mense gedood het, onder andere drie vulkanoloë.

Sy hoogste pieke is Heisei-shinzan (平成新山) op 1 486 m en Fugendake (普賢岳) op 1 359 m.

Oorsig
------

Die berg Unzen lê in die sentrale deel van die Shimabara-skiereiland in Nagasaki-prefektuur. Dit bestaan uit meer as 20 berge. Soms word net agt of selfs drie berge in die enger sin gebruik, maar histories word die naam gebruik vir die hele bergreeks wat oor die see uittroon. 

Die berg Unzen se pieke Fugendake (links) en Heisei Shinzan. Laasgenoemde is 'n lawakoepel wat ná die uitbarstings van 1990-1995 ontstaan het (afgeneem in November 2005).
Om die hoogste piek, Heisei Shinzan (1 483 m) lê Fugendake (1 359 m), Kunimidake (1 347 m), Myokendake (1 333 m), Nodake (1 142 m), Kusenbedake (1 062 m) en Yadake (943 m). Fugendake en Heisei Shinzan verky magma van die Chitose-kaldera. Dit word dus uit 'n magmakamer onder Tachibanabaai naby Obama Onsen gevoed. Die hoofpiek is Fugendake, maar die vulkaanaktiwiteit van 1990 tot 1995 het Heisei Shinzan gemaak, wat hoër is. Heisei Shinzan is ook die hoogste piek in Nagasaki-prefektuur.

1991-uitbarsting
----------------

Unzen is dalk die bekendste vir sy verwoestende uibarsting op 3 Junie 1991. Dit het die eerste grootskaalse piroklastiese stroom veroorsaak, wat in dié tyd sonder 'n presedent was. Altesaam 43 mense is in die ontruimingsone gedood. Onder hulle was die Franse vulkanoloë Maurice en Katia Krafft en die Amerikaanse geoloog Harry Glicken. Die 40 ander sterfgevalle was meestal mense betrokke in die massamedia, sowel as brandbestryders, polisieoffisiere, boere en taxidrywers.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Unzen.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

Decade VolcanoesTeideTeideNyiragongoNyiragongoVesuviusVesuviusEtnaEtnaSantoriniSantoriniUnzenUnzenSakurajimaSakurajimaTaalTaalMerapiMerapiUlawunUlawunMauna LoaMauna LoaColimaColimaSanta MaríaSanta MaríaAwatsjinskiAwatsjinskiKorjakskiKorjakskiGalerasGalerasRainierRainierKaart van die 16 Dekadevulkane.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* NDL: 00630347
* VIAF: 252090621
* WorldCat Identities: viaf-252090621

 |
***Die skepsels van Prometeus*** (Duits: *Die Geschöpfe des Prometheus*), Op. 43, is 'n ballet wat in 1801 deur Ludwig van Beethoven gekomponeer is, gebaseer op libretto deur Salvatore Viganò. Die ballet is vir die eerste keer op 28 Maart 1801 in die Burgteater in Wene opgevoer en 28 keer opeenvolgendopgevoer. Dit is op 14 Junie 1808 in New York in die Parkteater opgevoer. Dit is die enigste vollengteballet deur Beethoven. 

* *The Creatures of Prometheus* – Overture (lêerinligting) — speel in blaaier (beta)
	+ NBC Symphony Orchestra conducted by Arturo Toscanini, recorded in 1944
	+ *Probleme om na lêer te luister? Sien die mediahulp.*

Vir die eerste bedryf van hierdie ballet het Beethoven 'n ouverture en 'n inleiding gekomponeer, gevolg deur drie bewegings: 

* Nr. 1 Poco Adagio
* Nr. 2 Adagio - allegro con brio
* Nr. 3 Minuetto

Vir die tweede bedryf het 'n verdere 13 bewegings gekomponeer: 

* Nr. 4 Maestoso
* Nr. 5 Adagio
* Nr. 6 Un poco adagio
* Nr. 7 Graf
* Nr. 8 Allegro con brio
* Nr. 9 Adagio
* Nr. 10 Pastorale
* Nr. 11 Andante
* Nr. 12 Maestoso
* Nr. 13 Allegro
* Nr. 14 Andante
* Nr. 15 Andantino
* Nr. 16 Finale

Volgens die musikoloog Lewis Lockwood is Beethoven se musiek vir hierdie ballet "makliker en ligter as musiek vir die konsertsaal ... Dit toon hoe Beethoven instrumente en kleurvolle orkestrale effekte ontgin wat nooit in sy simfonieë of ernstige dramatiese ouvertures sou verskyn nie." Beethoven baseer later die vierde beweging van sy *Eroica-*simfonie en sy Eroica-variasies vir klavier op die hooftema van die laaste beweging (Finale) van hierdie ballet. 

Die musiek vereis ook 'n harp en bassethoring bykomend tot die algemene orkesinstrumente.

Sien ook
--------

* Prometheus in ander musiekwerke
Uraanerts Die term **uraanverryking** verwys na die fisiese en chemiese metodes wat gebruik word om die aandeel van 'n bepaalde isotoop in 'n uraanmengsel te verhoog, sodat dit vir kernsplitsing of kernversmelting geskik is.

Hoogs verrykte uraan
Swak verrykte uraanpoeier, die sogenaamde *yellowcake*
Uraan kom in sy natuurlike toestand slegs as 'n mineraalerts voor, wat met onderaardse en oopgroef-mynboumetodes ontgin kan word. Die erts, wat soms een persent of minder uraan bevat, word vergruis en met chemiese oplosmiddels vermeng, sodat die uraan geëkstraheer kan word. Op hierdie stadium bestaan die uraan nog uit 'n mengsel van uraanoksiede (Engels: *yellowcake*), en slegs 'n klein hoeveelheid (sowat 0,7 persent) van die massa is uraan-235, wat as uitgangsmateriaal vir 'n kettingreaksie in moderne reaktors benodig word. Die isotoop uraan-238 vorm die hoofbestanddeel van die oksiede.

Die aandeel uraan-235 moet deur 'n fisiese proses, die sogenaamde uraanverryking, verhoog word, voordat dit as brandstof vir 'n reaktor kan dien. Hierby word die uraanoksiede na uraanhexafluoried verander en uiteindelik deur middel van diffusie in 'n toestand gebring waar dit geskik is vir gebruik in 'n reaktor.

Die meeste reaktors het 'n verryking van tussen drie en vyf persent nodig.
Drukwaterreaktors, die mees gebruiklike kommersiële reaktors, gebruik water as reguleerder en benodig net uraandioksied wat met tussen twee en vier persent verryk is. Daarenteen is 'n verryking van tenminste negentig persent nodig vir die bou van kernwapens.

Kernreaktors, wat swaarwater of grafiet as reguleerders by die kernreaksie gebruik, is ook geskik vir natuurlike uraanbrandstof.
**Upper Canada Village**  

**Riverside naby Morrisburg, Ontario, Vlag van Kanada Kanada**  
  


---

**Bestuur**   

St. Lawrence Parks

---

**Openingstye**  

Middel van Mei tot September  
  


---


---

**Webtuiste**  

*www.uppercanadavillage.com*

**Upper Canada Village** is 'n erfenispark en historiese opelugmuseum in die dorp Riverside naby Morrisburg in die Kanadese provinsie Ontario wat met 'n veertigtal geboue, waaronder meule, saagmeule en werkwinkels, die landelike lewe in Bo-Kanada omstreeks 1860 uitbeeld. Die erfenispark, wat deur die *St. Lawrence Parks Commission* bestuur word en in 1961 geopen is, sluit ook 'n monument ter nagedagtenis aan die Slag van Crysler's Farm in wat tydens die Anglo-Amerikaanse Oorlog van 1812 plaasgevind het. Die oorspronklike slagveld het in die water van die Sint-Laurens-waterweg verdwyn.

Geskiedenis
-----------

Die museum het sy ontstaan aan tegniese vooruitgang te danke. Toe boubedrywighede vir die Sint-Laurens-waterweg in 1958 begin het, sou tien dorpe in die gebied, wat as die Verlore Dorpe bekend gestaan het, in die water van die nuwe kanaal verdwyn. Daar is besluit om tientalle 18de en 19de eeuse geboue uit die nedersettings te bewaar en as deel van 'n erfenisprojek na die huidige museumterrein te verskuif. Ander geboue uit die Verlore Dorpe is in Ault Park herbou waar hulle deur die *Lost Villages Historical Society* bestuur word. Museumpersoneel van Upper Canada Village in historiese kostuums weef stowwe, bak brood, maak botter of verkoop kruideniersware en ander benodigdhede in historiese winkels.

In 2009 het die *St. Lawrence Parks Commission* die omstrede besluit geneem om die erfenispark te herstruktureer. 39 lede van die museumpersoneel, wat tydens historiese voorstellings onder meer as smede, wewers, meulenaars en kuipers opgetree het, is ontslaan.
**Helluland** is die naam van drie gebiede wat deur Leif Erikson circa 1000 aan die Noord-Atlantiese kus van Noord-Amerika ontdek is. Helluland is beskryf in die Yslandse sagas (die Eiríks saga rauða en die Grœnlendinga saga) as 'n land van groot plat klippe (van waar dit die naam "Helluland" of "Land van Plat Klippe") gekry het. Dit het daartoe gelei dat historici raai dat Helluland Baffineiland in die Kanadese gebied Nunavut was.

Uit die getuienis van die sagas, het die Noorse ontdekkers waarskynlik kontak gemaak met die plaaslike Dorsetkultuur van die gebied, mense wat die sagas as skraelings beskryf, maar daar was geen beduidende kulturele gevolg vir enige van die twee kulture nie.

Helluland was die eerste van drie gebiede in Noord-Amerika wat deur Leif Erikson besoek is. Hy het besluit om nie met vestiging voort te gaan in die gebied nie as gevolg van die onherbergsaamheid daarvan. Hy sou later verder suid gaan na Markland (waarskynlik Labrador) en Vinland (byna verseker Newfoundland).

Kyk ook
-------

* L'Anse aux Meadows
Die **Campbell-versamelings** by die Universiteit van KwaZulu-Natal gee ‘n beeld van die geskiedenis en ryk kulturele lewe van die vroeëre bewoners van KwaZulu-Natal.

Hierdie internasionaal-bekende navorsingsinstelling bestaan uit drie afsonderlike eenhede, naamlik die Killie Campbell-Africana-biblioteek, die Mashu-etnologiemuseum em die William Campbell-meubelmuseum. Al die versamelings word gehuisves in die huis Muckleneuk aan die bopunt van Gladys Mazibukoweg (voorheen Marriottweg) in Essenwood in Durban.

Sir (senator) Marshall Campbell (Glasgow, 10 Julie 1848 – Durban, 20 April 1917) was ‘n Natalse politikus, een van die grondleggers van die suikernywerheid in Suid-Afrika en die vader van die bekende William en Killie Campbell. Hy het die huis Muckleneuk hoog teen Berea in die neo-Kaaps-Hollandse styl deur Herbert Baker laat ontwerp en in 1914 laat bou. Campbell is deur sy Zulu-werknemers Mashu genoem en daarom dra die stad wat ten noorde van Durban op sy plaas ontwikkel het die naam KwaMashu, "die plek van Marshall".

Die terrrein om die huis is tot ‘n besondere terrein ontwikkel. Daar is verskeie inheemse, seldsame en historiese plante. So is daar ‘n piesangplant wat ‘n direkte afstammeling is van een wat voor Tsjaka se huis gegroei het. Ook is daar die unieke kruisings van bougainvillea genaamd Natalia en Killie Campbell.

Bibliografie
------------

* Duggan, J.F.: Killie Campbell se weergalose kultuurnalatenskap. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 13, nr. 3, Maart 1974.
* phambo.wiser.org.za
Bart de Graaff in 1991
**Bart Frederikus de Graaff** (\* 16 April 1967 – 25 Mei 2002) was 'n invloedryke Nederlandse televisieaanbieder, komediant en skepper van programme, sowel as die stigter en voorsitter van die Nederlandse Openbare Uitsaainetwerk BNN.

Vroeë lewe
----------

Bart Frederikus de Graaff is in Haarlem in Nederland gebore.

Vanweë 'n motorongeluk in sy jeug, het De Graaff vir die grootste deel van sy lewe aan nierversaking gely. Die kondisie het ook 'n groeistoornis tot gevolg gehad wat veroorsaak het dat De Graaff veel jonger as sy werklike ouderdom voorgekom het. Gedurende sy loopbaan as TV-aanbieder het hy dikwels dié voorkoms tot sy voordeel aangewend.

Loopbaan
--------

Versameling van items van Bart de Graaff
In 1997 het hy 'n Nederlandse Openbare Uitsaainetwerk, naamlik BNN, gestig. BNN staan vir *Bart's News Network (BNN)*. Na sy dood is dit hernoem na *Bart's Neverending Network*. Die netwerk is toegespits op 'n jeugdige gehoor, en het gou bekend geword om sy uitlokkende programmering. 'n Televisieprogram, De Grote Donorshow deur BNN het 'n Emmy-toekenning verower.

Sterfte
-------

Teen die einde van 1997 het De Graaff 'n skenkernier ontvang, en dit was vir hom moontlik om vir 'n wyle redelik normaal te leef. In 1999 is die nier egter verwerp en sy gesondheid het vinnig agteruitgegaan. De Graaff het op 25 Mei 2002 in die ouderdom van 35 jaar beswyk.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* IMDb: nm0208629
* ISNI: 0000 0001 3033 8465
* MusicBrainz: 1e6dfb9e-d1dd-4ecb-85db-2ba57bd77665
* NTA: 072226358
* VIAF: 281335687
* WorldCat Identities: viaf-281335687

 |
**Sipho Samuel Charles Hashe** (1934 - Mei 1985) was 'n anti-apartheidsaktivis in Suid-Afrika en een van die Pebco-drie wat in Mei 1985 deur die Suid-Afrikaanse Veiligheidspolisie vermoor is..

Vroeë lewe
----------

Sipho Hashe is in 1934 in Middledrift, Ngcabasa dorp in die Kaapprovinsie gebore. In die 1950's verhuis hy na Port Elizabeth waar hy aansluit by die African National Congress (ANC) en Umkhonto we Sizwe (MK). Met die verbanning van die ANC in 1961, het hy die werk van die party voortgesit, wat gelei het tot sy arrestasie in 1962. Hy is, onder andere, aangekla van sabotasie en terrorisme, en is tot 10 jaar gevangenis gevonnis wat hy op Robben Eiland uitgedien het.

Hy is in Oktober van 1973 vrygelaat, maar onder huisarres geplaas vir 'n periode van 5 jaar. Tydens die periode het hy in die Kwazakhele lokasie in Port Elizabeth gewoon, en deur middel van, onder andere sy dogter die stryd voortgesit en veral skoliere en studente aangevuur.Na die verbanning van studente organisasies deur die staat, het Hashe "klasse" aangebied wat gemik was om studente op te voed oor die Vryheidsmanifes (*Freedom Charter*) en die ANC se nie-rassige beleid.

PEBCO
-----

In Okotber 1979, herleef Hashe saam met aktiviste Edgar Ngoyi, Ernest Malgas en Henry Fazzie, die Port Elizabeth Black Civic Organisation, algemeen bekend as PEBCO. Gekies as die vierde voorsitter van PEBCO, het Hashe tesame met leiers soos Champion Galela, Qaqawuli Godolozi, Jackson Mdongwe, Mangaliso Ngxokwana en Xola Makapela sowel unies verskeie boikotte gereel wat ekonomiese skade aangerig het in die omgewing.. Dit is as gevolf van sy aktivisme dat die regering besluit het om hom te verwyder.

Moord
-----

Op 8 Mei 1985, is Hashe, Galela en Godolozi, onder valse voorwendels gelok na die lughawe in Port Elizabeth. Hier is die drie ontvoer, waarna hulle na Fort Chalmers naby Cradock geneem is. Eers tydens die Waarheid-en-versoeningskommissie is die omstandighede van die moorde openbaar gemaak, asook die verdowing en marteling wat die moord voorafgegaan het.
|  |  |
| --- | --- |
| 20 maatpipet | 5 ml volumetriese pipet |
|

'n **Pipet** is 'n stuk laboratoriumglasware wat gebruik word om vloeistowwe tussen houers oor te dra. Dit bestaan tipies uit 'n glasbuis wat met 'n nou tuit aan die kant en 'n verwyding hoër op in die buis.

Soorte pipette
--------------

Weggooibare pipette
As daar 'n skaal op die pipet aangebring word, word daar van 'n maatpipet gepraat. 'n Pipet wat slegs 'n enkele merk daarop aangebring het om 'n gedefinieerde volume aan te dui, word 'n volumetriese pipet genoem. Beide bogenoemde pipetsoorte word geyk vir 'n vloeistoftemperatuur van 20 °C. 'n Pasteurpipet bestaan tipies uit 'n glasbuisie van ongeveer 5 mm deursnee met 'n vernoude tuit aan die onderkant en 'n rubbersuiertjie aan die ander kant. Hierdie pipette word tipies gebruik om vloeistowwe drupsgewys toe te dien (medisynedruppertjies soos dié wat gebruik word vir oordruppels is Pasteurpipette). Weggooibare weergawes van die pasteurpipet is ook kommersieel beskikbaar vir gebruik in mediese voorbereidings.
Die drie streke van Malawi, met hul onderskeie distrikte.
Malawi is in **drie streke** verdeel wat weer uit 28 distrikte bestaan met ’n kommissaris aan die hoof van elke distrik.

Streke en distrikte
-------------------

     **Noordelike Streek**

Die bevolking van 1 708 930 (2008-sensus) is oor 26 931 km2 versprei. Die hoofstad is Mzuzu. Dit grens in die weste aan Zambië, in die noorde aan Tanzanië, in die ooste aan die Malawimeer en in die suide aan Malawi se Sentrale Streek. Die Likoma-distrik, met beide Chizumulu- en Likoma-eiland, is in die streek geleë.

Distrikte
10 – Chitipa

11 – Karonga

12 – Likoma

13 – Mzimba

14 – Nkhata Bay

15 – Rumphi

     **Sentrale Streek**

Die bevolking is 5 510 195 en die oppervlakte 35 592 km2. Die hoofstad is Lilongwe. Die grense is die Malawimeer, Zambië en Mosambiek. Die Chewa-volk maak die grootste deel van die bevolking uit.

Distrikte
1 – Dedza

2 – Dowa

3 – Kasungu

4 – Lilongwe

5 – Mchinji

6 – Nkhotakota

7 – Ntcheu

8 – Ntchisi

9 – Salima

     **Suidelike Streek**

Die bevolking is 5 876 784 en die oppervlakte 31 753 km2. Die hoofstad is Blantyre. Die streek grens in die noorde aan die meer en word verder deur Mosambiek omring.

Distrikte
16 – Balaka

17 – Blantyre

18 – Chikwawa

19 – Chiradzulu

20 – Machinga

21 – Mangochi

22 – Mulanje

23 – Mwanza

24 – Nsanje

25 – Thyolo

26 – Phalombe

27 – Zomba

28 – Neno
| **Guildwars** |
| --- |
|  |
| **Naam**: | Guildwars |
| **Ontwikkelaar**: | ArenaNet, Inc. |
| **Gepubliseer**: | 2005 |
| **Genre**: | IISG |
| **Modus**: | Interaktiewe Groepspel |
| **Tegniese implementasie**: | Maatwerk van ArenaNet |
| **Platform**: | Windows |
| **Amptelike webwerf**: | guildwars.com |

Guildwars het in 2005 op die mark gekom. Dit is 'n interaktiewe internet rolspel rekenaarspeletjie waarin jy 'n karakter beheer, met spesiale vaardighede bv. dat hy/sy kan vlieg, of toorkunsies kan uitvoer. So 'n spel word gewoonlik met ander individue aanlyn gespeel en moet die speler soms met 'n aantal ander spelers 'n spesifieke opdrag uitvoer. So byvoorbeeld moet 'n draak verslaan word, of 'n groep mense 'n rivier oorsteek.

Karaktergroepe
--------------

In so 'n speletjie is daar verskeie gespesialiseerde groepe of klasse. As jy begin speel moet jy 'n karaktergroep kies, wat grotendeels bepalend is vir jou taak en vaardighede binne 'n groep. So is daar byvoorbeeld 'n Priesterklas, wat sy/haar medespelers van siektes en kwale genees, maar ook 'n banvloek kan uitspreek. In Guildwars kan 'n karakter buiten sy primêre vakgebied ook die vaardighede van 'n ander vakgebied aanleer.

In Guildwars is daar die volgende klasse:

* Assasin (Sluipmoordenaar)
* Warrior (Kryger)
* Monk (Priester)
* Necromancer (Toordokter)
* Mesmer (Demoon)
* Elementalist (Towenaar)
* Paragon (Goeie Heilige)
* Dervish (Hoof Vegter)
* Ritualist (Geneesheer)

Elke klas het spesiale vaardighede wat hom spesiaal of gevaarlik maak. Jy kan 'n Toordokter wees en daarmee saam ook nog 'n Demoon se magte ("Necro/Mesmer")bekom.

Vaardighede aanleer
-------------------

Terwyl jy die spel speel kan jy nuwe vaardighede aanleer, wat jy met kubergoud kan koop, of jy word met 'n vaardigheid beloon. 'n Hoof Vegter kan slegs Hoof Vegtersvaardighede aanleer maar ook Priestervaardighede -- mits hy 'n Priester as tweede vakgebied gekies het. 'n Toordokter kan byvoorbeeld 'n vaardigheid aanleer om dooie mense as zombies op te wek. 'n Kryger kan immuun word teen beserings ens. Hoe meer ervaring 'n karakter opdoen hoe meer effektief word hy en kan jy moeiliker opdragte aandurf.

Belonings
---------

In die spel moet jy opdragte uitvoer: 'n draak verslaan, eetgoed na behoeftiges bring ens. Die opdragte kry jy van 'n rekenaar karakter in 'n stad of dorp, soms ook buite in die platteland moet jy karakters behulpsaam wees.

Die volgende belonings is moontlik:

* Vaardighede
* Goud (virtueel goud, om vaardighede of wapens te koop)
* Wapens (swaard, pyl-en-boog ens)
* Nuwe opdragte
* Ervaringpunte

Guildwars variante
------------------

Die oorspronklike Guildwars was bekend as die *Prophecies*.

Tegnies
-------

Om Guildwars te speel moet jou rekenaar voltyds aan die internet verbind wees. Dit is raadsaam om Guildwars met 'n ADSL-verbinding te speel op 'n rekenaar met 'n Pentium 4 van 2.Ghz/AMD Athlon 32bit 2.0Ghz, minimaal 1Gb geheue, 6Gb disketruimte en 'n DirectX9 grafiese kaart.

Soortgelyke speletjies
----------------------

* World of Warcraft (Engelstalig)
* EVEonline
***Pioneer 5*** (ook bekend as **Pioneer P-2**, en **Able 4**, met die bynaam "Roeiwiel Satelliet") was 'n tol gestabiliseerde, onbemande ruimtetuig wat as deel van die Pioneer-program gestuur is om die interplanetêre ruimte tussen die Aarde en Venus te ondersoek. Die is gelanseer op 11 Maart 1960 vanaf Kaap Canaveral Lugmagbasis lanseerplatform 17A om 13:00 UTC met 'n wentelbaan droë massa van 43 kg. Die ruimtetuig was 'n sfeer met 0.66 m diameter met vier sonpanele daaraan geheg. Dit het in 'n wentelbaan om die son gegaan van 0.806 × 0.995 AE (121,000,000 by 149,000,000 km).

Data was van die ruimtetuig ontvang tot 30 April 1960. Behalwe ander prestasies het die ruimtetuig ook die bestaan van interplanetêre magnetiese velde bewys. Pioneer 5 is die mees suksesvolle ruimtetuig van die Pioneer/Able reeks.

Die oorspronklike sending plan het behels dat Pioneer 5 in November 1959 gelanseer sou word en 'n verbyvlug van Venus doen maar tegniese probleme het die lansering vertraag tot vroeg in 1960. Op daardie stadium was die geleentheid om Venus te besoek verby en daar was besluit dat die ruimtetuig gebruik sou word om 'n interplanetêre ondersoek te doen en dat 'n verbyvlug na Venus vir nog drie jaar sou wag.
Ligging van die Levant

██ Lande en streke van die Levant volgens die wyer, historiese betekenis (gelykstaande aan die oostelike Middellandse See)
██ Lande van die Levant soos in die 20ste eeu beskou (gelykstaande aan Sirië-Palestina)
██ Lande en streke soms ingesluit volgens die moderne definisie
Die **Levant** (Arabies: المشرق /ʔal-maʃriq/; Italiaans vir: "sonop") is 'n geografiese term wat soms gebruik word om na die lande van die oostelike Middellandse See te verwys, wat alle gebiede oos van Italië insluit, veral die kusgebied van Klein-Asië, Libanon, Sirië en Egipte. Die historiese gebruik van die term beperk die geografiese gebied van die Levant tot die kusgebiede en die agterland, wat groot dele van die huidige Sirië, Jordanië, Libanon en Israel insluit.

Die Levant word deur die uitgebreide seehandel van Italiaanse stadstate in die tydperk van die kruistogte 'n belangrike handelsplek vir Middeleeuse Europa en hanteer veral handelsware uit Oosterse lande, wat oor die Indiese Oseaan en die karavaanroetes vervoer is, en die Europese uitvoerprodukte soos linnegoed. Die handel met die Levant maak van hawens soos Genua en Venesië welvarende stede. Die handel kom later tot stilstand a.g.v. die magsuitbreiding van die Ottomaanse Ryk en sy ekonomiese blokkade, wat teen die middel van die 15de eeu begin. Met die ontdekking van nuwe seeroetes tydens die 15de en 16de eeu word die Levant heelaas minder belangrik.
**Maria Leopoldina** (22 Januarie 1797 – 11 Desember 1826) was die eerste keiserin van Brasilië as die vrou van keiser Pedro I van Brasilië vanaf 12 Oktober 1822 tot haar dood en koningin-gemaal van Portugal vir 'n paar maande, boonop was Maria Leopoldina een van die belangrike mense van die Onafhanklikheid van Brasilië.

Sy is in Wene, Oostenryk gebore, die dogter van die Heilige Romeinse Keiser Frans II. Onder haar talle broers en susters was keiser Ferdinand I van Oostenryk en Marie Louise, hertogin van Parma, die vrou van Napoleon Bonaparte.

Die opvoeding wat Maria Leopoldina in die kinderjare en adolessensie ontvang het, was eklekties en breed, met 'n hoër kulturele vlak en meer konsekwente politieke opleiding. Sulke opvoeding van die klein prinse en prinsesse van die Habsburg-familie was gebaseer op die opvoedkundige oortuiging wat geïnisieer is deur hul oupa, Heilige Romeinse Keiser Leopold II, wat geglo het "dat kinders van kleins af geïnspireer moet word om hoë eienskappe te hê, soos menslikheid, deernis en die begeerte om mense gelukkig te maak".

In die 21ste eeu is dit deur sommige historici voorgestel dat sy een van die hoofartikuleerders was van die onafhanklikheidsproses van Brasilië wat in 1822 plaasgevind het.  Haar biograaf, historikus Paulo Rezzutti, hou vol dat dit grootliks aan haar te danke was dat Brasilië 'n nasie geword het. Volgens hom het die vrou van Pedro "Brasilië as haar land omhels, Brasiliane as haar mense en Onafhanklikheid as haar saak". Sy was ook die raadgewer van Pedro oor belangrike politieke besluite wat die toekoms van die nasie weerspieël het, soos die *Dia do Fico* en die daaropvolgende opposisie en ongehoorsaamheid aan die Portugese howe rakende die egpaar se terugkeer na Portugal.
Spoetnik 3.
**Spoetnik 3** (Russies: Спутник-3, of **Satelliet-3**) was die derde satelliet in die Spoetnik-ruimteprogram. Dit is op 15 Mei 1958 deur die Sowjetunie gelanseer vanaf die Tjoeratam-lanseersentrum (nou Baikonoer) in die Kazachstanse Sosialistiese Sowjetrepubliek. Dit was ’n navorsingsatelliet om die boonste atmosfeer en die nabye ruimte te verken.

In Julie 1956 het die Sowjetunie onderneem om sy eerste satelliet om die aarde te ontwerp en bou. Dit is die ISZ (vir искусственный спутник Земли; *iskoesstwenni spoetnik Zemli* of "kunsmatige aardsatelliet") genoem. Dit was veronderstel om die Sowjetunie se eerste satelliet te wees. Die lansering is egter voortdurend uitgestel en eindelik is die eenvoudige Spoetnik 1 en daarna Spoetnik 2 in die plek daarvan gelanseer uit vrees dat die VSA die Sowjetunie in die ruimte sou voorspring.

Spoetnik 3 was keëlvormig, 3,57 m lank en 1,73 m breed by sy basis. Dit het 1 327 kg geweeg. Twaalf wetenskaplike instrumente aan boord het data verskaf oor onder meer die druk en samestelling van die boonste atmosfeer, die konsentrasie van gelaaide deeltjies, atoomkerns in kosmiese strale en magnetiese en elektrostatiese velde. Dit het tot 6 April 1960 in sy wentelbaan gebly.
Die **Watervaring**, (*Salvinia molesta*), is 'n drywende waterplant. Dit is in Engels bekend as die **Giant salvinia** of **Kariba weed**, laasgenoemde omdat dit 'n groot gedeelte van die Karibameer ingeneem het. Dit is 'n akwatiese varing, inheems aan suid-oostelike Brasilië. Dit is 'n vrydrywende plant wat homself nie aan die bodem heg of in grond anker nie, maar wat instede drywend leef op die wateroppervlak. Die blare is 0.5-4cm lank en breed, met 'n stekelrige oppervlak, en word in pare geproduseer met 'n derde wortelagtige blaar wat in die water hang.

Die voortplanting is slegs ongeslagtelik, maar is in staat tot besonder vinnige vermeerdering, beginnend van klein fragmente met 'n verdubbeling in bevolkingsgrote in enkele dae. Die resultaat is dat die oppervlak van kuile, damme en mere bedek word deur 'n drywende mat 10-20cm (of in rare gevalle tot 60 cm) dik. Gevolglik word dit soms beskou as 'n indringerplant. Die digte plantmat blokkeer sonlig wat deur ander waterplante en veral alge benodig word om die water met suurstof te verryk.

'n Klein kalanderkewer, *Cyrtobagous salviniae*, wat in *S. molesta* se natuurlike habitat gevind word, word tans bestudeer as 'n middel vir biologiese plaagbestryding.

Wilsonmeer in Hawaii, ten volle met watervaring bedek

Bron
----

* Everitt, J.H.; Lonard, R.L.; Little, C.R. (2007). *Weeds in South Texas and Northern Mexico*. Lubbock: Texas Tech University Press. ISBN 0-89672-614-2.
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Waterstofsulfied |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | H2S |
| Molêre massa | 34,08 [g/mol] |
| CAS-nommer | 7783-06-4   |
| Reuk | Vroteierreuk |
| **Fasegedrag** |
| Smeltpunt | -82,9°C |
| Kookpunt | -60,2°C |
| Digtheid |  |
| Oplosbaarheid | 0,038 g/ml (@20°C)  |
| Henry se konstante | 9,8 x 10-2 [L/mol.atm] 2160 [K] |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa | 1ste: 7,05; 2de: 11,9 |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt |   |
| Selfontbrandingspunt | 500°C |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |

**Waterstofsulfied** is 'n chemiese stof met formule H2S. Dit is 'n brandbare en giftige gas met 'n vroteierreuk.

Die gas is oplosbaar in water (>1M) en 'n swak suur. Dit is 'n sterk reduserende stof.

Geskiedenis
-----------

In 1595 beskryf Libavius dat 'swaweldampe' wit lood swart kan maak. In 1777 vind Scheel dat 'swaweldampe' deur 'n reaksie van suur en 'n metaalsulfied of van waterstof en swawel vervaardig kan word en Bertholett ondersoek en beskryf waterstofsulfied twee dekades later as 'gesulfureerde waterstof' en bepaal die samestelling daarvan.

Giftigheid
----------

Die eienskappe van hierdie gas, waaronder sy giftigheid, is sedert dié tyd dikwels ondersoek. Daar moet 'n onderskeid gemaak word tussen die sitotoksisiteit - die vermoë om selle te dood - wat matig is (7,5 mM) en die genotoksisiteit - die vermoë om die gene aan te tas - wat reeds by konsentrasie van 250μM intree. Omdat sulfaatreduserende bakterie in die dunderm voorkom, word daar ook waterstofsulfied gevorm wat moontlik 'n rol in die ontstaan van dermkanker speel. In 2007 het Szabo aangetoon dat waterstofsulfied net soos stikstofoksied NO 'n sellulêre boodskapper is en dit word ook in lae konsentrasies in die liggaam vervaardig.
Daar is 8 200 alarm sirenes vir burgerlike beskerming regoor Switserland. Dit word eenkeer 'n jaar getoets op die eerste Woensdag van Februarie. Sound sample (hulp·inligting)
'n **Sirene** is 'n toestel wat 'n harde en langdurige klank maak as 'n sein of waarskuwing. Sirenes word in verskeie toepassings gebruik van huishoudelike alarms tot lugaanval-waarskuwings.

Geskiedenis
-----------

Die eerste sirene is 'n geruime tyd voor 1799 deur die Skotse fisikus John Robison uitgevind. Robison se sirenes is as musiekinstrumente gebruik. Dit het die pype in 'n orrel aangedryf.

Tipe sirenes
------------

### Elektries

Elektriese sirenes maak gebruik van elektroniese komponente om 'n spesifieke sein te ontwikkel wat dan versterk word en na luidsprekers herlei word.

### Pneumaties

Tradisionele en oorspronklike pneumaties-aangedrewe sirenes het gebruik gemaak van lug wat onder druk geplaas word en dan deur 'n vernouing gestoot word. Dit werk op dieselfde beginsel as 'n fluit. Deesdae word meer gesofistikeerde metodes gebruik om presies die gewenste klank te verkry.

### Stoom

Stoomfluite word ook gebruik as 'n waarskuwingstoestel, gegewe dat daar stoom teenwoordig is, soos by saagmeule, fabrieke en stoomlokomotiewe

Gebruike
--------

'n Sirene wat op 'n paal gemonteer is.
'n Israeliese Elektroniese Lug aanval Sirene wat inwoners van die dorp waarsku van 'n lugaanval
* Vir beskerming teen inbraak word sirenes in huishoudelike alarmstelsels gebruik
* Vir burgerlike beskerming
* Waarskuwing teen brand, vloede en ander natuurrampe
* Op noodvoertuie gepaard met ligte om ander motoriste van 'n nood in kennis te stel
Die **Sipriese skryfstelsel** is 'n lettergreepskrif wat in die 11de tot die 3de eeu v.C. in Siprus in gebruik was. Dit was dus nog voordat daar sprake was van die Sipriotiese dialek – onderdeel van die Arkadiese-Sipriese dialekgroep van die oue Grieks – en die inheemse Eteosipriese taal.

Die klassieke Sipriese skryfstelsel word meestal van regs na links geskryf, maar daar was ook enkele inskripsies wat van links na regs geskryf is. Dit is al in die 19de eeu deur George Smith ontsyfer. 

Die klassieke Sipriese geskrifte gaan terug na die Sipries-Minoïese lettergreepskrif (SM) of die Ou Sipriese lineêre skryfstelsel (1600-1000 v.C.), wat baie lyk soos die Lineêr A in Kreta en waarskynlik danksy kontak met Kreta na die eiland gekom het. In teenstelling met sy voorouer, was die Sipriese lettergreepskrif aangepas by die Griekse taal en dit het minder karakters gehad. In vergelyking met SM, is die tekens van die Sipriese skryfstelsel smaller in die middel (met ander woorde, die grafiese evolusie kan ongeveer as **H tot X** beskryf word).

Tekens van die Sipriese skryfstelsel
------------------------------------

|  | -a | -e | -i | -o | -u |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|
|  | 𐠀 | 𐠁 | 𐠂 | 𐠃 | 𐠄 |
| w | 𐠲 | 𐠳 | 𐠴 | 𐠵 |  |
| z | 𐠼 |  |  | 𐠿 |  |
| j | 𐠅 |  |  | 𐠈 |  |
| k | 𐠊 | 𐠋 | 𐠌 | 𐠍 | 𐠎 |
| L- | 𐠏 | 𐠐 | 𐠑 | 𐠒 | 𐠓 |
| m- | 𐠔 | 𐠕 | 𐠖 | 𐠗 | 𐠘 |
| n- | 𐠙 | 𐠚 | 𐠛 | 𐠜 | 𐠝 |
| KS | 𐠷 | 𐠸 |  |  |  |
| p- | 𐠞 | 𐠟 | 𐠠 | 𐠡 | 𐠢 |
| r- | 𐠣 | 𐠤 | 𐠥 | 𐠦 | 𐠧 |
| s- | 𐠨 | 𐠩 | 𐠪 | 𐠫 | 𐠬 |
| t | 𐠭 | 𐠮 | 𐠯 | 𐠰 | 𐠱 |

Bronne
------

* Olivier Masson : *Les Inscriptions chypriotes syllabiques. Recueil critique et commenté* (= *Études Chypriotes* 1, 0291-1655 ). de Boccard, Parijs 1961 (Reimpression augmentee, ibid 1983), (op hetzelfde moment: Paris, Univ. Diss.).
* Markus Egetmeyer: *Woordenboek van de inscripties in de Cypriotische syllabar, rekening houdend met een werk van Almut Hintze* (= *Cadmus, supplement* 3). de Gruyter, Berlijn u.   a. 1992. ISBN 3-11-012270-7
Die **Grumman F-11 Tiger** is 'n Amerikaanse vegvliegtuig wat die deur die Amerikaanse Vloot gebruik is. Terwyl die Grumman F-9 Cougar nog net sy eerste vlug voltooi het, was die Grumman ontwerpers reeds besig met 'n opvolger vir Cougar/Panther familie. Die *Tiger* is 'n nuwe ontwerp, die fokus is op optimale verrigting tydens luggevegte. Die gevolg was een van die kleinste en ligste vliegtuie ooit as 'n dagvegter. Een voordeel was dat die vlerke kleiner is en slegs die vlerkpunte moes opvou om in vliegdekskip gestoor te kan word. 

Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 30 Julie 1954 voltooi, die resultate was teleurstellend omrede die klankgrens nie gebreek kon word nie. Die motorvervaardiger stel toe voor dat 'n weergawe van die J-65 ('n Rolls-Royce *Sapphire*-motor vervaardig onder lisensie) motor met 'n nabrander gebruik moet word. Tesame daarmee moes die agterkant en stertvlerke herontwerp word. Gedurende hierdie moeilike tyd is die verbeterde ontwerp die F-11F genoem. Die nabrander probleme egter voortgeduur en die vliegtuig het nooit sy ware potensiaal bereik nie en slegs 201 is vervaardig.

Die *Tiger* is in 1957 in diens gestel; die vliegtuig was maklik om te onderhou en positief ontvang deur die vlieëniers. Dit het egter voortdurend gebuk gegaan onder motor probleme en uit diens gestel in 1961, slegs vier jaar nadat dit in diens gestel was. Hulle was vervang met die Vought F-8 Crusader.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Grumman F-11F-1 Tiger:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Wright J-65-W-18 turbostraal |
| Kraglewering per motor | 3 379 kg stukrag |
| Vlerkspan | 9,64 m |
| Lengte | 14,31 m |
| Hoogte | 4,03 m |
| Vlerkoppervlakte | 23,23 m2 |
| Maks. opstygmassa | 10052 kg |
| Maks. snelheid | 1 207 km/h |
| Operasionele hoogte | 12 770 m |
| Togafstand | 2 044 km |
| Klimvermoë | 1 565 m per minuut |
| Bewapening | Vier 20 mm kanonne
en vier Sidewinder lug-tot-lug missiele onder die vlerke |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
Die **Grumman F7F Tigercat** is 'n Amerikaanse swaar vegvliegtuig wat met twee suierenjins aangedryf word. Die ontwerp van die vliegtuig het reeds in 1941 begin. Die doelwit was dat dit vanaf 'n vliegdekskip bedryf kan word. Soos die vliegtuig ontwikkel is, was dit duidelik dat die groter en swaarder as enige ander vliegdekskip gebaseerde vliegtuig gaan wees. Die ontwerp was ook uniek vir sy tyd omrede die vliegtuig oor 'n driewiel onderstel beskik het, tog het dit oor 'n vanghaak beskik en die vlerke kon opvou vir gebruik in vliegdekskepe. Reeds voor die prototipe in Desember 1943 sy nooiensvlug afgelê het, het die Amerikaanse Marinierskorps reeds 'n bestelling vir 500 eenhede van die F7F-1 model geplaas. Hulle wou die *Tigercat* gebruik as 'n land gebaseerde vegvliegtuig vir nabye ondersteuning vir hulle troepe op die grond. Aflewering van die vliegtuig het reeds in April 1944 begin maar die vliegtuig kon nie betyds gesertifiseer word om deel te neem aan die Tweede Wêreldoorlog nie.

Produksie was verander om die F7F-2N model bou, dit is 'n nagvegter en verskil van die F7F-1 deur 'n brandstof tenk te vervang met 'n radar operateur. Die wapens in die neus is vervang met radartoerusting.

Model F7F-3 was 'n verdere verbetering as 'n vegter/bomwerper: die enjins was kragtiger vir meer krag op hoër hoogtes, die stertvin en die brandstof tenks was groter. 

Ontwikkeling het na die oorlog voortgegaan en modelle F7F-3N en F7F-4N is geproduseer. Beide het oor langer neuse beskik om beter radartoerusting te kan huisves. Sommige F7F-3's was toegerus vir elektroniese en fotografiese verkenning. Die *Tigercat* was in aksie tydens die Korea-oorlog. Eenheid VMF(N)-513 was in Japan gebaseer toe die oorlog uitgebreek het en was onmiddellik in aksie as nagvegters. Die Marinierskorps was die enigste diens wat die *Tigercat* gebruik het.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Grumman F7F-3N Tigercat:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 2 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Pratt and Whitney R-2800-34W Double Wasp stermotor. |
| Kraglewering per motor | 2 100 perdekrag |
| Vlerkspan | 15,7 m |
| Lengte | 13,8 m |
| Hoogte | 5,06 m |
| Vlerkoppervlakte | 42,27 m2 |
| Maks. opstygmassa | 11 666 kg |
| Maksimumsnelheid | 700 km/h |
| Operasionele hoogte | 12 369 m |
| Togafstand | 1 609 km |
| Klimvermoë | 1 380 m per minuut |
| Bewapening | Vier 20 mm kanonne in die vlerke |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
Die Canon EF-S 10–22mm USM-lens met 'n kappie aan
Die **Canon EF-S 10–22mm f/3.5–4.5 USM-lens** is 'n wye tot ultra-wyehoeklens vir Canon digitale enkellensreflekskameras met 'n Canon EF-S lenspassing.
Die siggebied het 'n 35 mm ekwivalente fokusafstand van 16–35mm, wat analoog is aan die EF 16–35mm f/2.8 L op 'n volraamkamera. Die 10–22mm is 'n interne fokuslens. Van die 13 elemente is een daarvan Canon se super-ultralae verspreidingsglas en drie is asferiese elemente.

Ontvangs
--------

### Lof

Die 10-22 word beskou as om oor goeie beeldkwaliteit (skerpheid en lae verwringing) en boukwaliteit te beskik. Die optiese konstruksie is soortgelyk aan die L-reekslense, maar dit word nie aangewys as 'n L-reeks nie (soos weerspieël in die boukwaliteit), wat deur sommiges aangevoer is as om vir bemarkingsredes te wees, soos met die 17-55.

* "Dit is 'n uiters skerp lens, by al drie getoetsde fokusafstande."
* "Die Canon 10–22mm het veel minder verwringing as enige wye zoem wat ek al getoets het"
* "Daar is matige buisverwringing teen 10mm, baie gering teen 15mm, en slegs 'n klein hoeveelheid speldekussingverwringing teen 22mm."
* "Hierdie lens is klein, lig en stewig gebou. Soms kan Canon se nie-L-reeks lense 'n bietjie goedkoop voel, maar nie hierdie een nie... daar is min te kla oor sy passing of afwerking."

### Kritiek

Koste is die grootste kritiek; tot redelik onlangs het die 10-22 soveel gekos as baie L-reekslense, maar is slegs bruikbaar op APS-C kameras, en dit word bevraagteken as 'n langtermynbelegging.

Chromatiese afwyking is 'n bietjie hoog teen 10mm, en vignet is meetbaar teen 10mm en maksimum diafragma (0.85 EV eenhede), maar nie vreeslik opvallend tydens normale gebruik nie.

Gebruik
-------

Optimale diafragma (vir skerpheid en om vignet te verminder) is f/5.6 tot f/8; f/8 word veral aanbeveel teen 22mm.

Filters vererger vignet, dus word dun filters aanbeveel teen 10mm, en stapelfilters ontmoedig.
Die **vier kardinale deugde** is

1. *Prudentia* (*prudence* - voorsigtigheid - verstandigheid – wysheid)
2. *Iustitia* (regverdigheid - geregtigheid)
3. *Fortitudo* (moed - sterkte)
4. *Temperantia* (matigheid - gematigheid - selfbeheersing)

Hierdie deugde is hoog geag deur antieke filosowe. In die Christendom word hierdie klassieke deugde by die sewe deugde ingesluit.

Die naam kom van die Latynse woord *cardo*: skarnier (pen), skarnier waarop 'n deur rus. Hulle is die kern- of spildeugde: die "kern"-deugde. Hulle is ekstra belangrik omdat hulle in elke ander deug veronderstel is. Byvoorbeeld: wie vriendelik sou wees op 'n onverskillige of onregverdige manier, of wat nie weet hoe om 'n mate van sy vriendelikheid te hou nie, of wat nie die moed het om vriendelik te wees nie, selfs wanneer dit gevaar inhou, doen dit nie regtig nie. het die deug van vriendelikheid.

Die term "kardinale deugde" word die eerste keer deur Ambrosius van Milaan (339-397) gebruik. Die lys van vier vind ons reeds by Plato (in sy *Politeia*), maar hulle is hoofsaaklik deur Aristoteles (in sy *Nicomachean Ethics*) uitgewerk. Aristoteles skei hierdie vier nie as 'n groep nie, maar behandel hulle onder die ander deugde. Onder die Romeine vind ons hierdie deugde wat onder andere deur Cicero (in sy *De Officiis*) beskryf word. In die Christendom is die vier kardinale deugde saam met die drie goddelike deugde in die sewe deugde gekombineer. Op grond van Aristoteles is die deugde hoofsaaklik deur Thomas Aquinas in die Katolieke filosofie en morele leer opgeneem.

Afbeeldinge
-----------

Freskos uit 1303-1305 van Giotto di Bondone in die *Cappella degli Scrovegni* in Padua.

* 1. Prudentia:Wysheid1. *Prudentia*:  
Wysheid
* 2. Iustitia:Regvaardigheid2. *Iustitia*:  
Regvaardigheid
* 3. Fortitudo:Dapperheid3. *Fortitudo*:  
Dapperheid
* 4. Temperantia:Gematigdheid4. *Temperantia*:  
Gematigdheid

Literatuur
----------

* J. Bovendeert, *Kardinale deugden gekerstend: de vier kardinale deugden van Ambrosius tot het jaar 1000* (Nijmegen 2007)
* R.E. Houser, *The cardinal virtues. Aquinas, Albert, and Philip the Chancellor* (Toronto 2004)
* K. Pansters, *De kardinale deugden in de Lage Landen, 1200-1500* (Hilversum 2007)
* J. Pieper, *Das Viergespann. Klugheit, Gerechtigkeit, Tapferkeit, Maß* (Freiburg etc. 1964)
* P. van Tongeren, *Deugdelijk leven. Een inleiding in de deugdethiek* (Amsterdam 2003)

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX539454
* BNF: cb11973118c (data)
* GND: 4229320-0
* LCCN: sh85020197
* NKC: ph940210

 |
Die **Canon EF-S 18–200mm lens** is 'n superzoemlens, vervaardig deur Canon.
 Dit is die hoëvlaklens in die Canon EOS 60D digitale kamerapakket, en vervang die vorige EF-S 17–85mm in Canon se produkreeks, met die verlies van 1mm aan die wye kant, maar met die voordeel van ongeveer 2.5x langer aan die tele-kant.

Alhoewel Canon superzoems vir die volraam EF-passing vervaardig, funksioneer hulle slegs as die normale lengte van lang telefotolense op kameras toegerus met 'n APS-C sensor. Dit is die eerste EF-S lens gemaak deur Canon wat beide wyehoek en telefoto-skietdekking in dieselfde pakket. Ander vervaardigers, insluitend Sigma en Tamron het soortgelyke lense beskikbaar vir EF-S kameras vir 'n geruime tyd, maar hul lense werk oor die algemeen slegs op f/6.3 wanneer dit ten volle ingezoem word, wat outofokus onbetroubaar kan maak (Canon se APS-C kameras is net ontwerp om te outofokus tot op f/5.6). Canon se weergawe is 'n derde van 'n stop vinniger wanneer dit ten volle ingezoem word, wat beteken dat outofokus nie meer betroubaar is nie, en die lens word ook effens vinniger.

Dit is byna funksioneel identies aan die Canon 28–300L lens, wat ook 'n beeldstabilisering en vergelykbare lensopeninge en brandpunt het wanneer gemonteer op 'n 35mm (of volraam) kamera. Resensies dui daarop dat die 18-200 nie vergelykbaar is met die 28–300L in terme van die beeldkwaliteit, maar dit is te verstane aangesien die laasgenoemde se prys baie hoër is, weens die feit dat dit deel uitmaak van die L-reeks lyn. Die meeste resensente kritiseer die lens vir die hoë vlakke van vat ondergang op die wye einde, en chromatiese afwyking en sagtheid duidelik op al die brandpunt en openinge. Die gebrek aan 'n Ultrasoniese Motor is ook opgemerk deur die beoordelaars, en saam met die 18-55 IS, aanleiding gegee tot kommer dat Canon kan beweeg na die verwydering van USM van hul laevlakke. Dit word egter oor die algemeen hoër aangeslaan as Sigma en Tamron se modelle, en het oor die algemeen positiewe resensies met die voorbehoud dat dit ontwerp is vir gerief eerder as die kwaliteit van die prent.
Die **Manyame-moddervis** (*Labeo altivelis*) is 'n varswater vis wat voorkom in die middel en onderste gedeelte van die Zambezirivier en die Pungwe-, Buzi- en Saverivier-stelsels. Buite Suider-Afrika kom die vis voor in sekere dele van die Kongorivier. In Engels staan die vis bekend as die *Manyame labeo*.

Voorkoms
--------

Die vis het 'n diep en ietwat plat lyf met 'n baie groot dorsale vin. Daar is rooi tuberkels op die snoet en 'n paar kort baarde om die mond. Die onvolwasse visse is silwerig met 'n groot swart kol op die basis van die stertvin. Die kleur van die volwasse visse wissel. Dit het 'n groenerige basis met helder pienkerige skubbe. Daar is 'n helder groen baan op die lyf agter die kieue deksel en die vis is silwer aan die onderkant. Die vinne is almal diep blougroen. Die vis word tot 400 mm lank en die Zimbabwe hengelrekord is 3.062 kg.

Habitat
-------

Die vis leef verkieslik in groot riviere maar word ook gevind in groot mere en damme. Hulle vreet alge. In die somer, na die reën, migreer hulle stroomop na kleiner sytakke om te broei.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
Die **Jukskeirivier** is 'n sytak van die Krokodilrivier en ontspring in Johannesburg. Die rivier het sy naam op 8 Oktober 1853 by die prospekteerder Pieter Jacob Marais gekry. Marais het goud op die rivieroewer ontdek asook 'n jukskei wat daar rondgelê het.

Ontstaan en roete
-----------------

Die Jukskeirivier ontstaan in Ellispark in Johannesburg, hoewel die oorspronklike fontein op die voormalige Doornfontein plaas was, en sedertdien verdwyn het as gevolg van stedelike ontwikkeling. Nou verskyn die water van die Jukskei vir die eerste keer bogronds in 'n stormwater-afloop in Bertrams by die kruising van Queenstraat en Sportsweg. Die rivier vloei in 'n noord-oostelike rigting tot by Gillooly's waar dit dan noordwaarts vloei deur Alexandra. Dit vloei onder deur die N3 by Buccleuch en dan onder deur die N1 naby Midrand. Van hier af vloei dit weswaarts verby Kyalami, Lone Hill en Dainfern. Dit vloei onder deur die N14, verby Lanseria-lughawe en vloei dan verder noord totdat dit by die Krokodilrivier aansluit.
**Chop suey**  

**Amerikaans-Chinese gereg**  
  


---

Het ook ingang gevind tot die kookkuns van

---

**Vlag van Kanada Kanada**   
  


---

**Vlag van Filippyne Filippyne**  
  


---

**Vlag van Duitsland Duitsland**  
  


---

**Vlag van Indië Indië**  
  

**Chop suey** is 'n gereg wat sy oorsprong in die Amerikaans-Chinese kookkuns het waar dit in die 19de eeu deur Chinese immigrante ontwerp is. Dit bestaan gewoonlik uit 'n mengsel van repies vleis (dikwels hoender-, bees- of varkvleis, maar ook seekos soos vis en garnale), gekapte groente (soos byvoorbeeld bamboeslote en seldery) en sampioene wat in 'n sous met stysel gebind word. Chop suey word normaalweg met rys bedien, soms ook met roergebraaide Chinese noedels.

Oorsprong
---------

Daar is verskeie oorlewerings oor die oorsprong van chop suey. Die gereg word algemeen verbind met Chinese immigrante wat dit in die 1860's ontwerp het, maar die antropoloog E.N. Anderson het tot die gevolgtrekking gekom dat dit sy oorsprong in Taishan (Toisan), 'n distrik van die Chinese provinsie Guangdong (Kanton) het waar dit deur groenteboere tradisioneel van *tsap seul* (oorgeblewe voedsel) berei is. Later het emigrante die resep na die Verenigde State geneem waar dit as *Chop Suey* een van die befaamde geregte van Chinees-Amerikaanse restaurante geword het. Li Shu-fan, 'n geneeskundige uit Hongkong, het eweneens opgemerk dat die gereg in die 1890's in Toisan bedien is.

Die lang lys van kleurryke en uiteenlopende verhale oor die oorsprong van chop suey is volgens die kosgeskiedkundige Alan Davidson 'n uitstekende voorbeeld van "kulinêre mitologie" en kenmerkend van gewilde geregte.
**Kevin Delaney Kline** (gebore op 24 Oktober 1947) is ’n Amerikaanse akteur van die verhoog en rolprente, komediant en sanger. Hy het ’n Oscar en twee Tonys gewen, en is in 2003 in die Amerikaanse Teater-eresaal opgeneem.

Loopbaan
--------

Kline in 1989 by die Oscar-toekenningsaand.
Kline het sy loopbaan op die verhoog in 1972 begin by The Acting Company. Hy het twee Tonys gewen vir sy werk in Broadway-musiekspele: vir die 1978-produksie van *On the Twentieth Century* en die 1981-weergawe van *The Pirates of Penzance*.

Hy het die volgende jaar sy rolprentdebuut teenoor Meryl Streep in *Sophie's Choice* gemaak. Vir sy rol in die 1988-komedie *A Fish Called Wanda* het hy die Oscar vir beste manlike byspeler gewen. In 2003 was hy Falstaff in die Broadway-produksie *Henry IV*, en daarvoor het hy die Drama Desk-prys gewen. 

Hy is ook benoem vir ’n Emmy, twee Baftas en vyf Golden Globes, en het in 2004 ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry.

Sy ander prente sluit in *The Big Chill* (1983), *Silverado* (1985), *Cry Freedom* (1987), *Dave* (1993), *The Hunchback of Notre Dame* (1996), *The Ice Storm* (1997), *In & Out* (1997), *De-Lovely* (2004) en *My Old Lady* (2014).