recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tebogo Job Mokgoro** (gebore 15 Mei 1948) is 'n Suid-Afrikaanse akademikus en politikus, tans premier van die Noordwes asook 'n lid van die Noordwes provinsiale wetgewer vir die African National Congress (ANC) is. Hy is tot albei posisies ingehuldig in Junie 2018.

Agtergrond en opvoeding
-----------------------

Mokgoro is op 15 Mei 1948 in Kimberley in die destydse Kaapprovinsie gebore. Hy het verskeie administratiewe en akademiese kwalifikasies, waaronder 'n meestersgraad en 'n eredoktorsgraad in openbare administrasie van die Universiteit van Toledo. Mokgoro is met Yvonne Mokgoro, 'n afgetrede regter van die Konstitusionele Hof, getroud en die egpaar het vyf kinders.

Loopbaan
--------

Nadat hy in die Verenigde State gestudeer het, het Mokgoro 'n dosent aan die Universiteit van Bophuthatswana geword. Voor die verkiesing van 1994 is hy aangewys as een van die administrateurs van die Uitvoerende Oorgangsraad. Die raad het die taak gehad om die tradisionele tuislande, soos Bophuthatswana, in die nege nuwe provinsies op te neem. Ná die verkiesing het die nuutverkose premier Popo Molefe vir Mokgoro as die direkteur-generaal van die Noordwes provinsiale regering aangestel. Hy is weer in 2014 tot die pos aangewys.

Mokgoro het al ook as die direkteur-generaal van die Suid-Afrikaanse bestuursontwikkelingsinstituut gedien. Hy het klas by die Wits se Nagraadse Skool vir Openbare en Ontwikkelingsbestuur aangebied. Hy was ook 'n beleidsontleder vir die Ontwikkelingsbank van Suider-Afrika (DBSA). Sy mees onlangse posisie was skoolhoof van die Nasionale Bestuurskool.

In Junie 2018 het die ANC se Nasionale Werkkomitee Mokgoro as hul premierskandidaat aangewys, nadat Supra Mahumapelo 'n maand tevore uit die pos bedank het. Hy is as 'n "kompromiskandidaat" beskou aangesien die provinsiale ANC in faksies verdeel was. Die wetgewer het hom op 22 Junie 2018 as premier verkies. Na die verkiesing van 2019 is hy tot sy eerste volle vyfjaartermyn verkies.
**Lynn Redgrave**, OBE (8 Maart 1943 – 2 Mei 2010) was ’n Britse aktrise en lid van die bekende Redgrave-toneelfamilie. Haar ouers was die akteurs sir Michael Redgrave en Rachel Kempson. Haar suster was Vanessa Redgrave en haar broer die akteur en politieke aktivis Corin Redgrave. Sy was die tante van die skrywer en regisseur Carlo Gabriel Nero en die aktrises Joely Richardson, Jemma Redgrave en Natasha Richardson, en die skoonsuster van die regisseur Tony Richardson, die Italiaanse akteur Franco Nero en die aktrise Kika Markham. Haar oupa was die stilprent-akteur Roy Redgrave.

Loopbaan
--------

Redgrave het in Londen opleiding ontvang voordat sy haar teaterdebuut in 1962 gemaak het. Teen die middel 1960's was sy al in verskeie flieks, insluitende *Tom Jones* (1963) en *Georgy Girl* (1966), waarvoor sy ’n Oscar- en Golden Globe-benoeming gekry en die New York Film Critics Award gewen het.

In 1967 het sy haar Broadway-debuut gemaak en in verskeie produksies in New York opgetree terwyl sy gereeld na Brittanje se West End teruggekeer het. Sy was saam met haar suster, Vanessa, in die verhoogstuk *Three Sisters* in Londen, en in die titelrol van die televisieproduksie *What Ever Happened to Baby Jane?* (1991). 

Sy het in die laat 1990's na rolprente teruggekeer in flieks soos *Shine* (1996) en *Gods and Monsters* (1998), waarvoor sy nog ’n Oscar-benoeming gekry het. Redgrave is die enigste persoon wat vir al die Amerikaanse vermaakpryse (Grammy, Emmy, Oscar en Tony) benoem is en nie een gewen het nie.

Sy is in 2009 in die Amerikaanse teater-eresaal opgeneem.
Die **lidwoord** is 'n woordsoort en dit word saam met 'n selfstandige naamwoord gebruik. 'n Lidwoord staan voor 'n selfstandige naamwoord om daaraan bepaaldheid of onbepaaldheid te verleen. Die bekendste twee lidwoorde in Afrikaans is die bepaalde lidwoord **die** en die onbepaalde lidwoord **'n**.

Soorte lidwoorde
----------------

* Die **bepaalde lidwoord**, bv.
	+ **Die** kind speel in **die** tuin.
	+ **Die** potlood is myne.

*die* word 'n **bepaalde lidwoord** genoem omdat dit na 'n bepaalde *kind* in 'n bepaalde *tuin* verwys.

* Die **onbepaalde lidwoord**, bv.
	+ '**n** Man werk in '**n** land.
	+ '**n** Klip het my kop getref.

'*n* word 'n **onbepaalde lidwoord** genoem, want daar word nie verwys na 'n spesifieke *man, klip* of *land* nie.

As die eerste woord van 'n sin met die onbepaalde lidwoord 'n begin, word 'n met 'n kleinletter geskryf en kry die daaropvolgende woord 'n hoofletter, tensy die daaropvolgende element 'n syfer, getal, kleinletter of simbool is. 

Byvoorbeeld **'n Motor is gekaap**, maar *'***n 4x4 is noodsaaklik vir die tog**.

Kyk ook
-------

* Werkwoord
* Selfstandige naamwoord
* Byvoeglike naamwoord
* Bywoord
* Voegwoord
* Dieregeluide, werkwoorde wat die klanke van diere beskryf.
* Trappe van vergelyking
* Intensiewe

Bronne
------

* Afrikaanse woordelys en spelreëls, 2017. Kaapstad: Pharos
Die **Liebenbergsvlei** is 'n sytak van die Wilgerivier wat in die Oos-Vrystaat in Suid-Afrika vloei. Die bolope van die rivier ontspring aan die noordhange van die Rooiberge in die omgewing van die Golden Gate-Hoogland. By die Saulspoortdam vorm die Asrivier 'n linkersytak, en net noord van Bethlehem vorm die Jordaanrivier weereens 'n linkersytak van die Liebenbergsvleirivier.

Waterprojekte
-------------

Die Liebenbergsvlei is deel van die Tugela-Vaal-waterprojek. Water word uit die Sterkfonteindam in die Nuwejaarspruit vrygelaat om via die Wilgerivier na die Vaaldam te vloei. Via die Asrivier ontvang dit ook water van die Lesotho-Hoogland-waterprojek.

Kanomaraton
-----------

Die Liebensbergvlei-kanomaraton is 'n jaarlikse wedvaart van twee dae wat naby Reitz begin. Die eerste dagskof eindig 33 km stroomaf te Zorgvlietplaas, naby Tweeling. Die tweede skof begin te Bruinswickplaas noord van Tweeling en eindig in Frankfort.

Kyk ook
-------

* Liebenbergstroom

Bron
----

* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995. ISBN 1-86842-026-4
* South Africa Road Atlas. Mapstudio. ISBN 978 1 77026 154 9
| Cyrilliese letter Ъ |
| --- |
|  |
| **Cyrilliese alfabet** |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ |
| Ѓ | Е | Ё | Є | Ж | Ѕ | З |
| И | І | Ї | Й | Ј | К | Л |
| Љ | М | Н | Њ | О | П | Р |
| С | Т | Ћ | Ќ | У | Ў | Ф |
| Х | Ц | Ч | Џ | Ш | Щ | Ъ |
| Ы | Ь | Э | Ю | Я |   |   |
| **Ou letters** |
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѻ | Ѿ | Ѣ | Ꙗ |   |
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ |
| Ѵ | Ѷ | Ѳ |   |   |   |   |

**Ъ** (kleinletter: ъ) of ***jer*** is ’n letter van die Cyrilliese alfabet wat in Russies en Bulgaars gebruik word. Dit het egter heeltemal verskillende funksies in dié twee tale. Die letter het in Ou Kerkslawies voorgekom en is toe *jer* genoem. 

Die *jer* was oorspronklik ’n klinker en is nog steeds in Bulgaars, waar dit as /ɤ̞/ of as ’n schwa (/ə/) uitgespreek word. In moderne Russies word dit die "harde teken" (твёрдый знак, *twjordi znak*) genoem en het dit geen klankwaarde nie; dit dui aan dat die voorafgaande letter "hard" of gewoon uitgespreek word en nie gepalataliseer nie.
| Cyrilliese letter Я |
| --- |
|  |
| **Cyrilliese alfabet** |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ |
| Ѓ | Е | Ё | Є | Ж | Ѕ | З |
| И | І | Ї | Й | Ј | К | Л |
| Љ | М | Н | Њ | О | П | Р |
| С | Т | Ћ | Ќ | У | Ў | Ф |
| Х | Ц | Ч | Џ | Ш | Щ | Ъ |
| Ы | Ь | Э | Ю | Я |   |   |
| **Ou letters** |
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѻ | Ѿ | Ѣ | Ꙗ |   |
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ |
| Ѵ | Ѷ | Ѳ |   |   |   |   |

**Я** (kleinletter: я) is sedert die taalhervormings van Pieter die Grote van Rusland ’n letter van die Cyrilliese alfabet en word gebruik in Russies, Belarussies en Oekraïens. Dit word uitgespreek as /ja/.

Geskiedenis
-----------

’n Bladsy waarop Pieter die Grote die letter я behou en die ander twee vorms doodgekrap het.
In die ou Cyrilliese alfabet was /ja/ die letter Ѧ ѧ (ѧсъ малый, "klein joes") en het dit soms die syfer 900 voorgestel. Dit is aanvanklik as /ę/ getranslitereer. Die geskiedenis van die letter verskil van taal tot taal. In Serwies en Bulgaars het dit meestal /e/ geword. Onder die Oos-Slawiërs het dit waarskynlik ’n /æ/ geword wat die voorafgaande konsonant gepalataliseer het. Later het dit met /a/ verbind en ѧ het daarna /a/ aangedui ná ’n gepalataliseerde konsonant of /ja/ aan die begin van ’n woord. Daar het egter reeds ’n letter vir dié klank bestaan:. 

Die twee letters was dus ekwivalente. In Russiese kursiewe skrif het die linkerkantse been van ѧ mettertyd korter geword en later heeltemal verdwyn en die middelste been het meer links geskuif. So het die letter sy я-vorm gekry.

In voorstelle vir ’n burgerlike skrif wat in 1708 aan Pieter die Grote voorgelê is, het al drie vorms verskyn. Pieter het net die vorm я behou en die ander twee doodgekrap, en so het laasgenoemde vorm deel van die nuwe Russiese alfabet geword. Dit is later ook vir Oekraïens en Belarussies aanvaar.
**Albert Gerard (Bert) Koenders** (gebore 28 Mei 1958) is 'n Nederlandse voormalige diplomaat en politikus van die Party van die Arbeid (PvdA).

Opleiding
---------

Koenders het in Internasionale Betrekkinge en Internasionale Ekonomie aan die Universiteit van Amsterdam gegradueer. Hy het ook Internasionale Studies aan die Johns Hopkins Universiteit in Washington, D.C. en Bologna gestudeer.

Biografie
---------

Koenders was van 1997 tot 2007 'n lid gewees van die PvdA se Tweede Kamer-fraksie.

Van 2007 tot 2010 het hy minister van Ontwikkelingssamenwerking in die Balkenende IV-kabinet gewees.

Van 2011 tot 2014 het hy vir die Verenigde Nasies gewerk.

Van 17 Oktober 2014 tot 26 Oktober 2017 was hy minister van Buitelandse Sake in die Rutte II-kabinet gewees, as opvolger van die Rooms-Katolieke PvdA-minister Frans Timmermans.

Bronne
------

* (nl)  www.parlement.nl

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 171150813
* VIAF: 280879969
* WorldCat Identities: viaf-280879969

 |
**P'ent'ay** (Ge'ez: ጴንጤ) is ’n oorspronklik Amharies-Tigrinya-term vir Pinkster- en ander Oostersgeoriënteerde Protestantse Christelike kerke in Ethiopië, Eritrea en die Ethiopiese en Eritrese diaspora. Vandag word na alle Evangelisties-Christelike denominasies en organisasies in Ethiopië en Eritrea verwys as die **Ethiopies-Eritrese Evangelistiese Kerk**. Soms word hulle ook **Wenigēlawī** (Ge'ez: ወንጌላዊ) genoem.

Ethiopiese en Eritrese Evangelistiese Christene het ontstaan uit werk deur Amerikaanse en Europese sendelinge onder jong mense wat die Ortodokse Tewahedo verlaat het weens teologiese verskille. Hulle geloof is later deur hulle vervolging versterk. P'ent'ay-Christene het van die Ortodokse Tewahedo-kerke en ander Christelike denominasies weggeskeur met die hulp van Protestantse sendelinge wat die Christelike geloof in Ethiopië wou hervorm. Sedert die stigting van die P'ent'ay-kerke en -organisasies is prominente bewegings onder volgelinge die Pinksterbeweging, Baptisme, Lutheranisme, Metodisme, Presbiterianisme en Mennonisme.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Casals in 1917 by Carnegie Hall
Fritz Kreisler, Harold Bauer, Casals, en Walter Damrosch by Carnegie Hall op 13 Maart 1917
**Pau Casals i Defilló**,". (In hierdie Katalaanse naam is die vaderlike familienaam 'Casals', en die moederlike familienaam 'Defilló'). (Katalaans: [ˈpaw kəˈzalz i ðəfiˈʎo]; 29 Desember 1876 – 22 Oktober 1973), gewoonlik in Engels bekend as "Pablo Casals"", was 'n tjellis, komponis, en dirigent van Katalonië, Spanje. Hy word in die algemeen beskou as die beste tjellis van die eerste helfte van die 20ste eeu, en as een van die grootste tjelliste van alle tye. Hy het baie opnames gedurende sy loopbaan gemaak, van onder andere solo, kamermusiek en orkestrale werke; ook as dirigent. Hy word egter waarskynlik die beste onthou vir sy opnames van Johann Sebastian Bach se *Tjello Suites* wat hy gemaak het vanaf 1936 tot 1939. Die Presidensiële Vryheidsmedalje is in 1963 deur President John F. Kennedy aan hom toegeken (alhoewel die seremonie voorgesit is deur Lyndon B. Johnson).
**Sakdoekie** is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word.

Spelreëls
---------

Die spel werk so: Die spelers word in twee groepe opgedeel. Die spelers moet gelykop gedeel word. Die twee spanne word ongeveer 16 treë uit mekaar uit geplaas. Presies in die middel word daar deur ‘n persoon ‘n sakdoek uitgehou. Elke speler kry ‘n nommer. Bv. As die span rooi 10 spelers het en span groen ook 10 spelers het sal altwee spanne ‘n speler met die nommer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10. Dan sal daar ‘n nommer van 1 tot 10 uitgeroep word. As 5 uitgeroep word sal altwee spanne se nommer 5 speler hardloop en die sakdoek probeer gryp as die een speler die sakdoek het moet hy terug draai en probeer om met die sakdoek oor die lyn te kom voor die ander speler hom of haar raak. As die persoon suksesvol oor die lyn gekom het met die sakdoek in sy hand sal daardie persoon se span 1 punt kry. So herhaal die spel tot een span 5 punte het.

Benodigdhede
------------

* 1 sakdoek
* 1 rolletjie kleefband ("masking tape") (dit sal slegs benodig word as die spel binne gespeel word om lyne te maak).

Sien ook
--------

* Lys van kinderspeletjies
'n **Grignard-reagens** (of **Grignard-verbinding**) is 'n chemiese verbinding met die generiese formule R−Mg−X, waar X 'n halogeen is en R 'n organiese groep is, gewoonlik 'n alkiel of ariel. Twee tipiese voorbeelde is metielmagnesiumchloried CH3−Mg−CL en fenielmagnesiumbromied (C6H5)−Mg−Br. Dit is 'n subklas van die organomagnesiumverbindings.

Grignard-verbindings is gewilde reagense in organiese sintese om nuwe koolstof-koolstofbindings te skep. As hulle byvoorbeeld reageer met 'n ander gehalogeneerde verbinding R'-X' in die teenwoordigheid van 'n geskikte katalisator, lewer dit tipies R-R' en die magnesiumhalogenied MgXX' as 'n neweproduk. Dit is ook onoplosbaar in die oplosmiddels wat normaalweg vir sintese gebruik word.

Suiwer Grignard-reagense is uiters reaktiewe vaste stowwe. Hulle word normaalweg gehanteer as oplossings in oplosmiddels soos diëtieleter of tetrahidrofuraan; wat relatief stabiel is solank water uitgesluit word. In so 'n medium is 'n Grignard-reagens altyd teenwoordig as 'n kompleks met die magnesiumatoom wat deur koördinasiebindings aan die twee eteroksiede verbind is.

François Auguste Victor Grignard het in 1900 die reaksie wat na hom vernoem is ontdek, en is in 1912 met die Nobelprys daarvoor vereer.

Sintese
-------

Grignard-reagense word voorberei deur 'n organiese halied (gewoonlik organobroomverbindings) met magnesiummetaal te behandel. Water en lug vernietig die reagens vinnig, daarom word dit geproduseer en in 'n oplosmiddel gestoor. Die reaksie behels magnesiummetaal wat normaalweg met 'n laag magnesiumoksied bedek is. Die oksiedlaag word verwyder deur fisiese metodes soos die verplettering van die Mg-stukke, of deur gebruik te maak van aktiveermiddels soos jodium, metieljodied of 1,2-dibroometaan. Sodra die oksiedlaag verwyder is, is die reaksie hoogs eksotermies.

Reaksies van Grignard-reagense
------------------------------

### Met karbonielverbindings

Die mees algemene toepassing van Grignard-reagense is die alkilering van aldehiede en ketone, deur die Grignard-reaksie.

Reaksie van CH3C(=O)CH(OCH3)2 met H2C=CHMgBr
### Met ander verbindings

Kommersiële gebruike
--------------------

Grignard-reagense is nukleofiele in nukleofiele alifatiese substitusiereaksies, byvoorbeeld met halogenoalkane, in 'n belangrike stap in die industriële produksie van *Naproxen*, 'n nie-steroïdale anti-inflammatoriese middel wat onder die naam *Aleve* verkoop word:

Die Grignard-reaksie is 'n belangrike stap in die (nie-stereoselektiewe) industriële produksie van *Tamoxifen* (wat tans gebruik word vir die behandeling van estrogeenreseptor-positiewe borskanker by vroue):
|  |
| --- |
| **Suid-Afrikaanse politiek** |
| Parlement van Suid-AfrikaNasionale VergaderingNasionale Raad van Provinsies |
| PresidentAdjunkpresidentMinistersSpeaker van die Nasionale VergaderingOpposisieleier |
| PoliticiPolitieke partye |
| Konstitusionele HofHoogste Hof van AppèlHooggeregshof |
| Verkiesings |

Die **Suid-Afrikaanse munisipale verkiesings van 2016** is op 3 Augustus 2016 in alle distrikte en Plaaslike Munisipaliteite van al 9 Suid-Afrikaanse provinsies gehou. Dit is op 6 April 2016 amptelik aangekondig.

Munisipale verkiesings word elke vyf jaar gehou, die vorige munisipale verkiesing is in 2011 gehou en die volgende een in 2021.

Die munisipale verkiesings van 2016 het die lede van die distriks-, metropolitaanse en plaaslike munisipale rade verkies, wat op hulle beurt die burgemeesters van die munisipaliteite verkies het.

Munisipale afbakening
---------------------

Suid-Afrika se Munisipale Afbakeningsraad het veranderinge aangekondig aan sekere wyksafbakenings en munisipale grense, na aanleiding van die vorige minister van Samewerkende Regering en Tradisionele Sake Pravin Gordhan se voorstel oor die herindeling van munisipaliteite om hulle meer volhoubaar en finansieel lewensvatbaar te maak. Daarvolgens was daar 34 gevalle wat 90 munisipaliteite geraak het. Die Demokratiese Alliansie het sterk kapsie gemaak teen hierdie besluit, met LP James Selfe wat aangekondig het dat die DA die Raad hof toe sal neem oor wat dit sê duidelik partygemotiveerde en irrasionele grensafbakenings was.

Resultate
---------

██ African National Congress (ANC) meerderheid
██ Geen meerderheid, ANC grootste party
██ Demokratiese Alliansie (DA) meerderheid
██ Geen meerderheid, DA grootste party
██ Inkatha Freedom Party (IFP) meerderheid
██ Geen meerderheid, IFP grootste party
██ Geen meerderheid, ICOSA grootste party
██ Geen meerderheid, ANC en DA gelyk
██ Geen meerderheid, ANC en IFP gelyk

Die regerende ANC was die grootste party en het 53,91% van die stemme op nasionale vlak behaal. Dit is 'n daling van die 62,93% wat die party in 2011 behaal het. Die DA was die tweede grootste met 26,90% wat hoër was as die 24,1% in 2011. Die Economic Freedom Fighters (EFF) het 8.19% in hul eerste munisipale verkiesing behaal.

Die afname in ANC-ondersteuning was die belangrikste in stedelike gebiede, met die ANC wat vir die eerste keer sedert 1994 sy volstrekte meerderheid in 4 van die land se 8 metropolitaanse munisipaliteite verloor. Die ANC het Buffalo City, Mangaung en eThekwini behou, maar met verminderde meerderhede in Buffalo City en eThekwini. In die Stad Johannesburg en Ekurhuleni het die ANC sy meerderheid verloor, maar 'n pluraliteit behou. Die DA het sy meerderheid in die Stad Kaapstad verhoog en het 'n pluraliteit in Tshwane- en Nelson Mandelabaai behaal, die eerste in metropolitaanse munisipaliteite buite die Wes-Kaap. Van die 4 metropolitaanse munisipaliteite met geen meerderheid, het die ANC Ekurhuleni deur 'n koalisie behou, terwyl die DA deur 'n koalisie beheer oor Nelson Mandelabaai verkry het en minderheidsregerings in Johannesburg en Tshwane gevorm het.
**Jeremy John Irons** (gebore op 19 September 1948) is ’n Britse akteur.

Loopbaan
--------

Ná sy klassieke opleiding aan die Bristol Old Vic Theatre School het Irons sy akteursloopbaan in 1969 op die verhoog begin. Hy het in baie West End-produksies verskyn, soos *The Winter's Tale*, *Macbeth*, *Much Ado About Nothing*, *The Taming of the Shrew*, *Godspell*, *Richard II* en *Embers*. In 1984 het hy sy Broadway-debuut in *The Real Thing* gemaak en ’n Tony vir beste akteur gewen.

Irons in 2006.
Sy eerste groot rolprentrol was in 1981 in die romantiese drama *The French Lieutenant's Woman*, waarvoor hy ’n Bafta-benoeming gekry het. Ná rolle in prente soos *Moonlighting* (1982), *Betrayal* (1983) en *The Mission* (1986), het hy lof gekry vir sy spel as die tweeling-ginekoloë in die sielkundige riller *Dead Ringers* (1988). 

In 1990 was hy in die rol van die vermeende moordenaar Claus von Bülow in *Reversal of Fortune*. Hy het verskeie pryse daarvoor gewen, onder meer ’n Oscar vir beste akteur.

Ander noemenswaardige prente sluit in die raaiselriller *Kafka* (1991), die periodedrama *The House of the Spirits* (1993), die romantiese drama *M. Butterfly* (1993), die aksiefliek *Die Hard with a Vengeance* (1995), die dramas *Lolita* (1997), *The Man in the Iron Mask* (1998), *The Merchant of Venice* (2004) en *Being Julia* (2004) en die western *Appaloosa* (2008).

Irons het ook bekendheid op TV verwerf. Hy het sy eerste Golden Globe-benoeming gekry vir die reeks *Brideshead Revisited* (1981). In 2005 het hy saam met Helen Mirren in die historiese minireeks *Elizabeth I* gespeel en daarvoor ’n Golden Globe en Emmy vir beste manlike byspeler gewen. Van 2011 tot 2013 was hy pous Alexander VI in die historiese reeks *The Borgias*. 

Hy is een van min akteurs wat ’n Oscar, Emmy, Grammy en Tony gewen het.
**Klein Bonaire** is 'n taamlik klein en onbewoonde eiland van 6 km² groot voor die kus van Bonaire. Dit lê reg voor die hoofstad Kralendijk op 'n afstand van ongeveer 800 meter. Die eiland is heeltemal vlak en slegs met klein struike (hoofsaaklik acacias) en verskillende soorte kaktusse begroei. Met die begin van die duiktoerisme op die eiland wou projekontwikkelaars op Klein Bonaire ontspanningsoorde bou. Duikdiensverskaffers op die eiland, gesamentlik met enkele natuurbeskermers, het dit verhoed, en nou is Klein Bonaire 'n beskermde gebied wat deel uitmaak van die Bonaire National Marine Park.

Klein Bonaire is baie gewild as duikbestemming. Die oorde op Bonaire versorg daagliks duik- en snorkeluitstappies na die eiland. Die rif rondom Klein Bonaire begin reg op die strand en loop deur tot sowat 35 m diepte. Die eiland is bekend vir die groot aantal van die seeperdjies en ander seelewe. Klein Bonaire is ook 'n nesplek vir seeskilpaaie (veral die leerskilpad en *Eretmochelys imbricata*, die 'regte karetskilpad').

Galery
------

* Klein Bonaire lê dig teen Bonaire (voorgrond) aanKlein Bonaire lê dig teen Bonaire (voorgrond) aan
**Eurasië**

Ligging van Eurasië op 'n wêreldkaart



|  |  |
| --- | --- |
| Oppervlakte | 54 759 000 km² |
| Bevolking | 4 620 000 000 |
| Bevolkingsdigtheid | 84 inwoners/km² |
| Lande | 92 |
| Tydsones | UTC±0 (Ysland) tot UTC+12 (Rusland) |
|

Afrika-Eurasië aansig van die Blou Albaster
**Eurasië** is die landmassa wat uit Europa en Asië bestaan. Dit is meestal in die oostelike en noordelike halfrond geleë. Eurasië kan beskou word as 'n superkontinent, as deel van die superkontinent Afrika-Eurasië, of eenvoudig as 'n kontinent. In plaattektonika sluit die Eurasiese Plaat Europa en meeste van Asië, maar nie die Indiese subkontinent, die Arabiese subkontinent, en die gebied oos van die Cherskiybergreeks in Sakha in nie. *Eurasië* word ook in internasionale politiek gebruik as a neutrale manier om na organisasies of aangeleenthede betreffende die post-Sowjetstate te verwys. Europa en Asië word tradisioneel as aparte kontinente gesien met die skeidslyn langs die Egeïese See, Dardanelle, Bosporus, Swartsee, Kaukasusberge, Kaspiese See, Oeralrivier, en Oeralgebergte. 

Eurasië se dominante plek in wêreldgeskiedenis word soms toegeskryf aan die oos-wes uitgestrektheid, die klimaatsones daarvan, en die beskikbaarheid van Eurasiese diere en plante wat hulle tot vee- en landbou leen.

Die Sjinese syroete simboliseer handel en kulturele bande tussen die Eurasiese kulture.

Ander gebruike
--------------

Eurasië was ook 'n denkbeeldige land wat rofweg dieselfde grondgebied beslaan het as die super-kontinent in George Orwell se *Nineteen Eighty-Four*, met die uitsondering van die Britse Eilande. 

In Robert Heinlein se verhaal Solution Unsatisfactory wat in 1940 geskryf is, beskryf hy 'n toekomstige 1945 waarin die Sowjetunie in "Die Eurasiese Unie" omgeskakel is.

In S.M. Stirling se distopiese Draka Alternatiewe Geskiedenisreeks is die analoog van die Tweede Wêreldoorlog die "Eurasiese Oorlog".

Sien ook
--------

* Eurasies
* Asië
* Afrasië
* Australasië
* Palearctic
* Laurasië, 'n teoretiese superkontinent wat Eurasië en Noord Amerika verbind.
* Eurasiese Ekonomiese Gemeenskap
* Neo-Eurasianisme
'n **Beroerte** word gekenmerk deur 'n skielike verlies van funksie van 'n deel van die brein. Hierdie verlies is 'n gevolg van óf 'n verlies van bloedsomloop (perfusie) na 'n deel van die brein ("iskemie" genoem), of breinbloeding. Die gevolg hiervan is dat 'n deel van die brein (tydelik) nie kan funksioneer soos dit veronderstel is nie. Dit kan resulteer in verlamming van een of meer ledemate, gewoonlik aan dieselfde kant van die liggaam (hemiplegie). Ook kan dit resulteer in die verlies van spraak of visie aan een kant van die gesigsveld.

'n Beroerte is 'n mediese noodgeval wat permanente neurologiese skade, of selfs die dood, kan veroorsaak.

Tekens en simptome
------------------

Beroertes ontwikkel gewoonlik skielik, gedurende 'n aantal sekondes of minute, waarna die simptome nie verder vererger nie. Die simptome hang af van watter deel van die brein geaffekteer is en die grootte hiervan. 
Die mees tipiese simptome is skielike swakte van die gesig, wegsak van die arm wanneer die persoon dit in die lug probeer te hou en abnormale spraak.

Risikofaktore
-------------

Risikofaktore vir 'n beroerte is onder andere ouderdom, suikersiekte, hoë cholesterol, die rook van tabak, atriale fibrillasie, vorige beroertes en hoë bloeddruk (die belangrikste aanpasbare risikofaktor).
**Tesco PLC** is 'n Britse multinasionale kleinhandelmaatskappy met sy hoofkwartier in Cheshunt in die Engelse graafskap Hertfordshire. Dit is die wêreld se derde grootste kleinhandelreus volgens wins en die tweede grootste volgens omset. Tesco bedryf winkels in twaalf lande dwarsoor Europa en Asië en is die leidende supermarkgroep in die Verenigde Koninkryk (waar dit 'n markaandeel van sowat 30 persent het), die Republiek van Ierland, Hongarye, Maleisië en Thailand.

Tesco is deur Jack Cohen in 1919 as 'n kleinhandelonderneming gestig wat markstalletjies bedryf het. Van 'n beskeie begin - Cohen het sy ware aanvanklik op 'n enkele kruiwa op Well Street in die Londense stadsdeel Hackney verkoop nadat hy van sy deelname aan die Eerste Wêreldoorlog teruggekeer het - het Tesco tot 'n handelsreus gegroei wat nie net by *Sainsbury's*, wat ses dekades lank die grootste Britse supermarkgroep was, verbygesteek het nie, maar sy bedrywighede ook na vastelandse Europa en oorsese lande uitgebrei het.

Die handelsnaam *Tesco* is vir die eerste keer in 1924 gebruik nadat Cohen 'n lading tee van T. E. Stockwell gekoop het en dié se inisiale met die eerste twee letters van sy familienaam gekombineer het. Die eerste Tesco-winkel is in 1929 in Burnt Oak in Barnet geopen. Die winkelgroep het vinnig uitgebrei, en tien jaar later was daar reeds meer as 100 Tesco-winkels dwarsoor die land.

'n Medewerkster doen 'n inventaris in 'n Thailandse Tesco-supermark
'n Hongaarse Tesco-winkel
Oorspronklik het Tesco hoofsaaklik koswinkels bedryf en op die Britse mark gefokus, maar vanaf die vroeë 1990's het die onderneming begin om sy bedrywighede geografies te diversifiseer en tot verdere kleinhandelsektore toe te tree, waaronder boeke, klere, elektroniese verbruikersware, meubels, speelgoed, petrol en sagteware. Daarnaas is ook 'n verskeidenheid dienste aan klante verskaf, soos finansiële dienste, telekommunikasie en internet.

Die negentigerjare was vir Tesco ook 'n dekade van herposisionering. Nadat die groep se winkels deur klante tradisioneel as ondernemings in die laepryssegment waargeneem is, het Tesco nuwe produkreekse soos *Tesco Value* (in 1993) en *Tesco Finest* ingevoer om die behoeftes van verbruikers op alle inkomstevlakke te kan bevredig. Hierdie strategie was só suksesvol dat die aantal Tesco-winkels van 500 teen die middel van die 1990's tot meer as 2 500 vyftien jaar later gegroei het. 

Tesco se aandele word op die Londense Effektebeurs (LEB) genoteer en maak deel uit van die FTSE 100-indeks. Die groep het in 2014 'n markkapitalisasie van sowat £20,5 miljard gehad. Dit was sodoende die 28ste grootste onderneming met 'n primêre notering op die LEB. Met meer as 300 000 werknemers in sowat 3 400 supermarkte is Tesco die grootste privaat werkgewer in die Verenigde Koninkryk. Tesco se sakemodel word egter uitgedaag deur snelgroeiende Duitse afslagwinkelkettings soos Aldi en Lidl. Vroeg in 2019 het Tesco se bestuurders nuwe maatreëls aangekondig om koste te besnoei. Hierdeur sal tot 15 000 werkgeleenthede bedreig word.
**Grenslynpersoonlikheidsteuring** (GPS; Engels: *borderline personality disorder*), voorheen ook **grensgraadpersoonlikheidsversteuring** genoem, word gekenmerk deur ongewone variasies en dieptes in gemoed. Hierdie gemoedskommelinge kan ernstige negatiewe gevolge in denke en interpersoonlike verhoudings veroorsaak. Die hoofkenmerke van GPS is gevoelens van verwerping, impulsiewe gedrag en onstabiliteit in emosies, interpersoonlike verhoudings en selfbeeld. Dit kom meer algemeen onder vroue voor, en behandeling deur middel van medikasie en psigoterapie kan soms verbetering fasiliteer.

Mense wat onder GPS gebuk gaan, is gereeld besig om hulself en ander te idealiseer óf in hul gedagtes af te kraak. Dit veroorsaak dan 'n wisseling tussen 'n baie hoë agting vir self en ander, tot intense teleurstelling en minagting van self en ander. Selfbeserings en selfdoodpogings kom ook algemeen voor.

### Wanneer ly iemand aan GPS?

Die volgende simptome is 'n aanduiding dat iemand aan grenslynpersoonlikeheidsteuring ly, gegrond op die *Diagnostical and Statistical Manual of Mental Disorders* (DSM), wat wêreldwyd aanvaar word as die gesaghebbendste bron. 

GPS word gekenmerk deur 'n volgehoue patroon van onstabiliteit in interpersoonlike verhoudings, selfbeeld en gemoed, asook impulsiwiteit. Dit begin by vroeë volwassenheid, en kom in verskeie situasies voor, soos aangedui deur vyf of meer van die volgende:

* Paniekerige pogings om werklike of verbeelde verwerping te vermy
* 'n Patroon van onstabiele en intense verhoudings wat gekenmerk word deur 'n wisseling tussen ekstreme "aanbidding" en "walging"
* 'n Duidelike en volgehoue patroon van onstabiele selfbeeld of gevoel oor self
* Impulsiwiteit in minstens twee situasies wat nadelige gevolge kan inhou (bv. oorbesteding, middelmisbruik, roekelose bestuur, seks, ooreet)
* Konstante gedagtes oor selfdood, of aanduidings daarvan, of selfbeseringsgedrag
* Episodes van emosionele onstabiliteit as gevolg van wisselende gemoed duur gewoonlik 'n paar uur en selde meer as 'n paar dae
* Chroniese gevoelens van "leegheid"
* Ontoepaslike, intense woede of woedebuie, wat moeilik is om te beheer
* Angsverwante paranoïese gedagtes rakende self, of simptome van verlies aan kontak met die werklikheid.
Die **tersine** (Italiaans: *Terza rima*) is 'n rymvorm waarin 'n gedig uit **tersette** (driereëlige strofes) bestaan met 'n vervlegte driereëlrymskema: Die laaste woord van die tweede reël in een terset rym met die eerste en derde reël van die terset wat daarop volg (*aba, bcb, cdc*). Die gedig of deel van 'n gedig kan enige aantal reëls hê, maar dit eindig met óf 'n enkele reël óf 'n koeplet wat die rym van die middelste reël van die vorige terset herhaal (*yzy z* of *yzy zz*).

Die tersine is vroeg in die 14de eeu deur die Italiaanse digter Dante Alighieri ontwikkel vir sy verhalende gedig die *Goddelike Komedie*, wat uit reëls met 11 lettergrepe bestaan. Dit is 'n uitdagende rymvorm vir 'n digter, veral in tale wat nie so maklik soos Italiaans rym nie. Die rymvorm skep die idee van kontinuïteit: Die lees van 'n kanto kan nie gestop word sonder dat die rymskema onderbreek word nie. Die rym skep 'n effek van eggo en verwagting – as 'n reël gelees word, is daar die verwagting dat dit gou deur 'n rym gevolg gaan word wat die rymskema sal voltooi.

Die tersinerymvorm kan krag en soliditeit aan die storie van die gedig verleen – elke terset, al is dit kort, is lank genoeg om 'n hele gedagte of uitdrukking weer te gee wat as onafhanklik beskou kan word. Tersette is soos die boublokke van die gedig of kanto, en die vervlegte rym dien as die sement wat hulle saambind.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Thomas Henry Grocott voor *Grocott's Mail* se kantoor.
**Thomas Henry Grocott** was die stigter van *Grocott's Mail* in Grahamstad in die Oostelike Provinsie en medestigter asook jare lange voorsitter van die Nasionale Persunie.

Hy is in Liverpool gebore waar hy 'n vakleerling was by die *Liverpool Mail* van Mei 1854. Hy het uiteindelik 10 jaar by dié koerant deurgebring. In 1864 besoek mnr. R.W. Murray van die *Great Eastern Star* (wat jare later letterlik per ossewa na die Witwatersrand verplaas is en vandag nog as dagblad verskyn) Engeland. Hy ontmoet Grocott en bied aan dat hy Suid-Afrika toe kom en in die personeel van sy koerant kom werk. Die jong verslaggewer aanvaar die aanbod en vestig hom op Grahamstad.

Grocott is binne sy eerste vyf jaar in die Oos-Kaap getroud met Eliza Jane Miller, dogter van eerwaarde Miller, medestigter van die Baptistekerk in Suid-Afrika. Drie kinders is uit die huwelik gebore, Ida, Emma en William Ellington. Net die seun is getroud, terwyl die dogters vir hulle 'n gerieflike huis by Milnerstraat 2A op Grahamstad laat bou het waarin die gesin Grocott vandag nog woon.

Grocott sluit eers in 1869 'n vennootskap met J.V. O'Brien, maar dit hou skaars 'n jaar. Daarna rig hy 'n drukkery op en gee op 11 Mei 1870 die eerste Grocott-koerant uit, naamlik die *Grocott's Free Paper*. Na stoomkrag ingevoer word om die drukmasjiene aan te dryf, word die koerant op 2 Januarie 1872 die tweeweeklikse *Grocott's Penny Mail*, wat binne enkele jare in die hele Kaapkolonie, Vrystaat en Transvaal versprei is. Tien jaar later begin die koerant drieweekliks verskyn. In Augustus daardie jaar help Grocott mee aan die stigting van die Nasionale Persunie, waarvan hy van 1902 tot met sy dood in 1912 voorsitter was.

Hy was nou betrokke by die lief en leed van Grahamstad se inwoners en onder sy leiding het die koerant in 1899 die "Christmas Cheer Fund" gestig wat weduwees en weeskinders van die "First City Volunteers" ondersteun het. Die fonds bestaan meer as 'n eeu later steeds.

Hy is op 7 Oktober 1912 in Grahamstad oorlede.

Bronne
------

* Geskiedenis van *Grocott's Mail**[dooie skakel]*

1. ↑  (en)  Biografiese besonderhede op Geni.com. URL besoek op 7 Oktober 2015.
Die **Parnassus Trio** is 'n klaviertrio wat in 1982 gestig is deur die pianis Friedemann Rieger, die violis Wolf-Dieter Streicher en die tjellis Michael Gross.

Werk
----

Die Parnassus Trio is vernoem na Berg Parnassos, wat bekend is in die Griekse mitologie as 'n heilige berg van die god Apollo en die Korikiaanse nimfe, asook as die tuiste van die muse. 

Slegs 'n paar maande na die stigting van die trio het die drie jong kunstenaars die eerste prys gewen tydens die Kamermusiek-kompetisie in Colmar. Konsertverpligtinge en radio- en CD-opnames vir die plaatetiket *Musikproduktion Dabringhaus & Grimm* het hierop gevolg. Die trio het gou 'n permanente plek in die internasionale konsertprogram oopgespeel. Die trio het hulle daartoe verbind om bykomend tot die standaard repertoire, ook minder bekende of onregverdig-vergete en verwaarloosde werke te speel en op te neem. In 1989 het Chia Chou by die trio aangesluit as die nuwe pianis; en in 2005 het Yu Yamei die viooldeel oorgeneem.

Die trio se volledige opname van Mozart se klaviertrios is hoog aangeprys deur die BBC as 'n definitiewe interpretasie wat moderne instrumente betref. Ewe suksesvol was opnames van al die klaviertrios deur Beethoven, Brahms en Schumann, asook 'n goeie dosyn opnames van ander komponiste. Eerste opnames van werke deur Edouard Lalo, Joseph Rheinberger, Philipp Scharwenka en Woldemar Bargiel het gevolg. Die trio het ook by wyse van hul opvoerings die kamermusiek van Prins Louis Ferdinand van Pruise meer bekend gemaak.

Die trio speel in Europa sowel as in Amerika, waar hul in Oktober 1996 as gaste van die *"Great Performers Series"* in New York se *Lincoln Center* opgetree het. Die trio tree dikwels op as gaste van Duitse uitsaaiers, omrede hul nie huiwer om op innoverende wyse nuwe en onbekende stukke in hul programme te integreer nie. Die trio het op dié wyse al baie meesterstukke laat herleef. In 1999 is die Parnassus Trio aangewys as een van die twee voorste hedendaagse klaviertrios deur die Britse tydskrif *Classic CD*.

In die begin van 2013 was die pianis Chia Chou vervang deur Henri Sigfridsson. Sedert 2016 speel die Parnassus Trio saam met Johann Blanchard, Julia Galić en Michael Gross.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Duitse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 5076830-X
* ISNI: 0000 0001 0693 3707
* MusicBrainz: fa5bb50e-f848-4986-95fb-723a019f01e5
* NKC: xx0069009
* VIAF: 138956427
* WorldCat Identities: lccn-n88659852

 |
| Era | Periode | Epog | Tyd gelede (in miljoen jaar) |
| --- | --- | --- | --- |
| Kainosoïkum | Kwartêr | Holoseen | 0 - 0,0117 |
| Pleistoseen | 0,0117 - 2,588 |
| Neogeen | Plioseen | 2,588 - 5,333 |
| Mioseen | 5,333 - 23,03 |
| Paleogeen | Oligoseen | 23,03 - 33,9 |
| Eoseen | 33,9 - 56,0 |
| Paleoseen | 56,0 - 65,5 |
| Mesosoïkum | Kryt | Laat | **ouer** |

**Tersiêr** is die voormalige naam van die geologiese tydperk van 66 miljoen tot 2,58 miljoen jaar gelede, ’n tyd tussen die voorafgaande Sekondêr en huidige Kwartêr. Die Tersiêr word nie meer as ’n amptelike tydperk beskou nie, maar die woord word nog algemeen gebruik. Die tradisionele Tersiêr word nou verdeel tussen die Paleogeen- en die Neogeen-periode en strek tot aan die begin van die Pleistoseen-epog.

Die tydperk het begin met die uitsterwing van nievlieënde dinosourusse in die Kryt-Paleogeen-uitwissing en het gestrek tot aan die begin van die Kwartêre Ystydperk aan die einde van die Plioseen.

Geologiese gebeure
------------------

Tektoniese aktiwiteit het gedurende die Tersiêr voortgegaan terwyl Gondwana eindelik heeltemal verbrokkel het, en Indië het gebots met die Eurasiese plaat.

Suid-Amerika is aan die einde van die Tersiêr met Noord-Amerika verbind en dit het klimaatsveranderings in die middel- tot laat Tersiêr tot gevolg gehad.

Antarktika, wat reeds afgeskei het, het in dié tyd na sy huidige posisie oor die Suidpool geskuif. Vulkaniese aktiwiteit het wydverspreid voorgekom.

Die klimaat het gedurende die Tersiêr geleidelik afgeneem en verander tot tropiese tot gematigde wêreldtemperature in die Paleoseen voordat die huidige ystydperk aan die begin van die Kwartêr begin het.
**Paavo Järvi** (Esties: ˈpɑːʋo ˈjærʋi; gebore op 30 Desember 1962) is 'n Estiese dirigent. Järvi was in Tallinn, Estland gebore as die seun van Liilia Järvi en die Estiese dirigent Neeme Järvi. Sy broers en susters, Kristjan Järvi en Maarika Järvi, is ook musikante. Nadat hulle Estland verlaat het, het die gesin hulle in die VSA gevestig. Järvi het privaat gestudeer onder Leonid Grin in Philadelphia by die *Curtis Institute of Music* saam met Max Rudolf en Otto-Werner Mueller; en by die *Los Angeles Filharmoniese Instituut* onder Leonard Bernstein.

Järvi was vanaf 1994 tot 1997 die hoofdirigent van die Malmö Simfonieorkes gewees. Hy was vanaf 1995 tot 1998 die mede hoofdirigent by die Koninklike Stockholm Filharmoniese Orkes gewees saam met die dirigent Andrew Davis. Järvi was vanaf 2001 tot 2011 musiekdirekteur van die Cincinnati Simfonieorkes gewees. Die orkes het 'n aantal opnames vir die Telarc plaatetiket gedurende Järvi se tyd aan die hoof daarvan gemaak. In Mei 2011 was hy aangestel as die orkes se Musiekdirekteur Laureaat. Hy is sedert 2004 die Artistieke Direkteur van die Deutsche Kammerphilharmonie, Bremen en ook die Artistieke Adviseur tot die Estiese Nasionale Simfonieorkes. In 2006 het Järvi hoofdirigent van die Frankfurt Radio-simfonieorkes geword, en in die pos gedien tot 2014. In 2010 het hy die musiekdirekteur van die Orchestre de Paris geword, en sy tyd daar in 2016 afgesluit, te wete dieselfde jaar waarin hy gekies is as Kunstenaar van die Jaar deur beide die Gramophone en Diapason tydskrifte. Hy is ook in 2012 deur die Franse Departement van Kultuur aangestel as 'n Commandeur de L’Ordre des Arts et des Lettres en in 2015 is het hy die Sibelius-medalje ontvang vir sy bydrae tot die skepping van groter bewustheid van die Finse komponis se musiek by Franse gehore.

Järvi is die stigter en artistieke direkteur van beide die Pärnu Musiekfees en die Estiese Feesorkes, te wete 'n ensemble wat die voorste Estiese musici bymekaarbring met soliste uit Europa se top orkeste. In Junie 2012 het die NHK Simfonieorkes aangekondig dat Järvi die orkes se volgende hoofdirigent sal wees, met ingang van die 2015–2016 seisoen, met 'n aanvanklike kontrak van drie jaar, wat met 'n verdere drie jaar verleng is tot 2021. In Mei 2017 het die Tonhalle-Orchester Zürich die aanstelling van Järvi as die orkes se nuwe hoofdirigent aangekondig, met ingang van die 2019–2020 seisoen, met 'n aanvanklike kontrak van vyf jaar. Järvi het die eerste keer in 2009 as gasdirigent van die Tonhalle-orkes opgetree, en in Desember 2016 teruggekeer.

Järvi het vir plaatetikette soos RCA, Deutsche Grammophon, PentaTone Classics, Telarc, ECM, BIS en Virgin Records opnames gemaak. Sy Virgin Classics opname van Sibelius se kantates met die Estiese Nasionale Simfonieorkes, Estiese Nasionale Mannekoor en Ellerhein Meisies -koor het 'n Grammy gewen vir "Beste Korale Uitvoering".

Järvi het twee dogter genaamd Lea en Ingrid van sy eerste huwelik aan die violis Tatiana Berman. Järvi het in die dokumentêre rolprent genaamd *Maestro*, wat deur David Donnelly geregisseer is voorgekom. Hy het in 1985 'n Amerikaanse burger geword.
'n **Grietman** (letterlik: "hy wat daag", van die Oud-Friesiese "*greta"* [dagvaar, dagvaar] ) is deels 'n voorloper van die huidige landelike burgemeester in die provinsie Friesland, en deels die voorloper van 'n regter, hy is ongeveer vergelykbaar met ´n landdros. 

Die grietmanne was verantwoordelik vir die plaaslike bestuur en regspraak in die distrikte van Friesland ("grietnijen"). Die grietmanne is gekies of aangestel in samewerking deur die goewerneur en die Gedeputeerde Staten (provinsiale uitvoerende gesag). Die 11 stede van Friesland het burgemeesters gehad. Die Gemeentewet (munisipale wet) van Thorbecke (gepromulgeer in 1851) het die benaming van die amp van grietman afgeskaf en die grietmanne is voortaan as burgemeesters aangestel.

Heraldiek
---------

Dit word algemeen aanvaar dat die heraldiese arend van Friesland die eksklusiewe voorreg van 'n grietman en sy nageslag was. Die helfte van die arend verwys na die amp van regter of grietman. Dit is moontlik dat die arend die Heilige Romeinse Ryk uitbeeld en daarna verwys dat die draer geen ander heer as die keiser het nie.
**Eric Hendrik Louw** (Jacobsdal, 21 November 1890 – Kaapstad, 24 Junie 1968) was 'n Suid-Afrikaanse diplomaat en politikus. Alhoewel omstrede en soms ondiplomaties in sy optrede, is hy gerespekteer deur sy ondersteuners en kritici vir sy onversetlike moed en briljante kwinkslae.

Vroeë lewe
----------

Gebore op Jacobsdal in die Oranje-Vrystaat op 21 November 1890. Hy verwerf die graad baccalaureus artium aan die Victoria College, Stellenbosch. Hy kry verdere onderrig aan Rhodes-universiteitkollege, Grahamstad, waar hy in die regte opgelei word en hy praktiseer dan ook in Grahamstad. In 1915, toe sy vader oorlede is op Beaufort-Wes, neem hy die onderneming oor.

Politikus en diplomaat
----------------------

Die Suid-Afrikaanse kabinet in 1958. Voor: dr. Eben Dönges, Paul Sauer, dr. Hendrik Verwoerd, dr. E.G. Jansen, adv. C.R. Swart, adv. Eric Louw. Agter: J.J. Serfontein, M.D.C. de Wet, dr. A.J.R. van Rhijn, sen. Jan de Klerk, Ben Schoeman, P.K. le Roux, adv. F.C. Erasmus en Tom Naudé.
In 1924 word hy verkies tot volksraadslid vir Beaufort-Wes, en die volgende jaar word hy die eerste Suid-Afrikaanse handelskommissaris in die Verenigde State van Amerika en Kanada. In 1929 word hy die Hoë Kommissaris in Londen en die volgende jaar die eerste Suid-Afrikaanse ambassadeur in die Verenigde State. Daarna verteenwoordig hy sy land in Italië, Frankryk en Portugal. Hy was ook die eerste Suid-Afrikaanse verteenwoordiger by die Volkebond.

Hy keer terug na Suid-Afrika om meer by die politiek betrokke te raak. In 1938 word hy weer verkies tot volksraadslid vir Beaufort-Wes. Toe die Nasionale Party die algemene verkiesing in 1948 wen, was hy 'n gewisse keuse vir die kabinet, eers as minister van ekonomiese sake, toe as minister van finansies vanaf 1955. In 1957 word hy minister van buitelandse sake.

Hy word egter veral onthou as Suid-Afrika se verteenwoordiger by die Verenigde Nasies (VN), die Statebond en ander buitelandse konferensies. Gedurende die tydperk 1948 en 1962 verteenwoordig hy Suid-Afrika agt keer by VN.

As minister van buitelandse sake ondersteun hy dr. H.F. Verwoerd op die geskiedkundige Statebondskonferensie in Londen in 1961 toe Suid-Afrika se lidmaatskap beëindig word. Op 31 Desember 1963 bedank hy sy uit sy ministersamp en tree uit die politiek.

Verering
--------

'n Eredoktorsgraad word aan hom toegeken deur die Universiteit van Pretoria in 1962. Hy word soortgelyk vereer deur die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in 1963.

In 1965 word 'n bronsborsbeeld van hom deur die beeldhouer Hennie Potgieter onthul op Beaufort-Wes by die skool wat sy naam gedra het, die Laerskool Eric Louw in die spoorwegbuurt Hillside. Die skool is in 1954 geopen en Louw het self die vergrote skool in 1961 geopen. Dié skool is in 1994 ingelyf by die Laerskool Niko Brummer. Louw se naam leef blykbaar voort in 'n sentrum vir die opleiding van volwassenes wat in die eertydse skool se gebou gehuisves word. 'n Hoërskool op Musina in die provinsie Limpopo dra nog sy naam.

Bronne
------

* Potgieter D.J. (hoofred.). 1971. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
* Merendeels vertaal uit Engels van Wikipedia