recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Appalachia** (/ˌæpəˈlætʃə, -leɪtʃə, -leɪʃə/) is 'n kulturele streek wat in die oostelike Verenigde State geleë is, en van die suide van New York Staat tot die noorde van Alabama en Georgia strek. Terwyl die Appalachiese Gebergte van Belle Isle in Kanada tot die Cheaha Gebergte in Alabama strek, verwys die kulturele streek van Appalachia tipies na die sentrale en suidelike gedeeltes van die gebergte, van die Blue Ridge-gebergtes van Virginië, suid-wes na die Great Smoky Mountains. Volgens die federale sensus van 2010 woon ongeveer 25 miljoen mense in die streek.

Die streek is sedert die laat 19de eeu, toe dit erken is as 'n eiesoortige streek met sy eie kulturele eienskappe, die bron van blywende mites en verdraaiings wat die isolasie, temperament, en gedrag van sy inwoners betref. Vroeë 20ste eeuse skrywers was dikwels betrokke by *yellow journalism*, en het gefokus op sensasionalistiese aspekte van die streek se kultuur, soos byvoorbeeld die stook van mampoer ("moonshining") en plaaslike geskille. Dié skrywers het dikwels die streek se inwoners uitgebeeld as onopgevoed en geneig tot impulsiewe dade van geweld. Maatskaplike studies in die 1960's en 1970's het egter daartoe bygedra om hierdie geykte opvattings te weerlê.

Alhoewel die Appalachia-streek oor oorvloedige natuurlike hulpbronne beskik, het dit lank gesukkel met armoede, en is dit ook met armoede geassosieer. In die vroeë 20ste eeu het groot hout- en steenkool firmas goedbetalende werksgeleenthede en moderne geriewe gebring, maar teen die 1960's was dit duidelik dat die streek nie daarin geslaag het om langtermyn vooruitgang te bewerkstellig en voordeel te trek  uit hierdie twee industrieë nie. Aan die begin van die 1930's het die federale regering gepoog om armoede in die Appalachia-streek te verlig met 'n reeks inisiatiewe, soos die bou van damme om goedkoop elektrisiteit te verskaf en die implementering van verbeterde landboupraktyke. Op 9 Maart 1965 is die "*Appalachian Regional Commission*" geskep om armoede in die streek verder te verlig, hoofsaaklik deur diversivisering van die streek se ekonomie en deur die skep van beter opvoedkundige geleenthede. Teen 1990 was die streek ingeskakel by die hoofstroom-ekonomie, maar steeds agter die res van die land wat die meeste ekonomiese aanduiders betref.
Die **pinjongaai** (*Gymnorhinus cyanocephalus*), histories onder meer bekend as die "bloukraai", is ’n gaai waarvan die grootte wissel tussen dié van die Noord-Amerikaanse blougaai en die Eurasiese gaai. Dit is die enigste lid van die genus ***Gymnorhinus***. Die alhehele afmetings stem baie ooreen met dié van die grysneutkraker en dit kan as samelopende evolusie beskou word, aangesien albei voëls dieselfde ekologiese nisse vul. Die pinjongaai is ’n blougrys voël met ’n donkerder kop en wit keel. Die snawel en pote is swart.

Verspreiding en gedrag
----------------------

Die spesie kom voor in die weste van Noord-Amerika, van Sentraal-Oregon tot Noord-Baja California, en oos so ver as Wes-Oklahoma. Dit hou by voorheuwels waar die pinjondennebome *Pinus edulis* en *Pinus monophylla* groei.

Hulle is baie sosiaal en vorm dikwels groot swerms met 250 of meer voëls. Dit lyk of verskeie voëls altyd wag staan vir die swerm en uitkyk vir roofvoëls terwyl die res kos soek. Die saad van die pinjonden is hul stapelvoedsel, maar hulle vul hul dieet aan met vrugte en bessies. Verskillende soorte insekte word ook met die pote gevang en gevreet.

Die neste kom in kolonies voor, maar daar is nooit meer as een nes in ’n boom nie. Soms kan ’n kolonie ’n groot gebied beslaan met een nes per boom (gewoonlik jenewerbome, eike of dennebome). Gewoonlik word drie tot vier eiers taamlik vroeg in die seisoen gelê. 

Die pinjongaai is die eerste keer as ’n spesie aangeteken en beskryf van ’n voël wat aan die Mariarivier in Noord-Montana geskiet is tydens ’n ekspedisie van prins Maximilian van Wied-Neuwied in 1833 na die binneland van Noord-Amerika.

Die voël se stem word beskryf as ’n ritmiese *krôk-krô-krôk* wat twee of drie keer herhaal word.
’n Pion bestaan uit twee kwarke.
Die verval van ’n pion in ’n muon en muon-neutrino.
’n **Pion** of **π-meson** is ’n subatomiese deeltjie. Hule is mesone en dus hadrone. Hulle bestaan uit twee kwarke en is dus ’n boson. Hulle kom in drie weergawes voor: +, - en ongelaai.

Eienskappe
----------

Die drie pione word onderskei deur hul elektriese lading. Daar is ook ’n klein verskil in massa, maar in alle ander opsigte is hulle gelyk. Die neutrale pion **π0** het die laagste massa, 134,9766 ± 0,0006 MeV/c², terwyl die positief gelaaide pion **π+** en die negatiewe pion **π–** swaarder is: 139,57018 ± 0,00035 MeV/c². Die massa lê dus tussen dié van ’n lepton (soos die elektron van 0,5 MeV/c²) en dié van ’n barion (soos die neutron van 940 MeV/c²). Dit is waar die naam "meson" vandaan kom vir hierdie soort deeltjies: van die Grieks vir "middel". Die pione is die ligste mesone.

Die pion is ’n saamgestelde deeltjie wat bestaan uit ’n kwark en ’n antikwark. Slegs die ligste twee soorte kwarke, die op-kwark (u) en die af-kwark (d), kom in pione voor: π+ is die gebonde toestand van u en anti-d, π– van anti-u en d, en π0 van u+anti-u en d+anti-d. Die neutrale pion is sy eie antideeltjie, terwyl die gelaaide pione mekaar se antideeltjie is.

Die pion het ’n spin van 0 en is dus ’n boson. Dit bestaan nie lank nie: die vervaltyd van π+ en π– is (2,6033 ± 0,0005) × 10–8 sekonde, terwyl π0 al ná gemiddeld (8,4 ± 0,6) × 10–17 sekonde verval. Die gelaaide pione val in 99,99% van gevalle uiteen in ’n (anti-)muon en ’n (anti-)muon-neutrino. Die neutrale pione val in 98,8% van gevalle uiteen in twee fotone en in byna alle ander gevalle as ’n elektron, ’n positron en ’n foton.

Geskiedenis
-----------

Die pion is in 1935 voorspel deur Hideki Yukawa as die oordraer van die sterk wisselwerking. Die gelaaide pione is in 1947 in eksperimente aangetoon deur Cecil Powell. Drie jaar later is ook die neutrale pion waargeneem.

Sien ook
--------

* Standaardmodel
* Lys van deeltjies
’n Daguerreotipe van Louis Daguerre in 1844, deur Jean-Baptiste Sabatier-Blot.
**Daguerreotipe** (ook genoem **daguerreotipie**) is ’n fotografiese proses wat in 1839 deur die Franse uitvinder en fotograaf Louis-Jacques-Mandé Daguerre bekend gestel is – die eerste sodanige proses wat algemeen gebruik is. Teen die vroeë 1860's het ander prosesse wat goedkoper was en korter beligtingstye moontlik gemaak het, dit feitlik heeltemal vervang.

Die daguerreotipe-beeld word gemaak op gejodeerde silwer of versilwerde koperplaatjies wat onder ’n veiligheidslig blootgestel word aan halogeengasse. Die plaat word dan na die kamera gedra in ’n ligdigte houer. Wanneer die deklaag verwyder word, word die gesensiteerde oppervlak aan die beeld blootgestel wat deur die lens in die donker kamera geprojekteer word. So word ’n onsigbare, latente beeld op die plaat geskep wat dan ontwikkel word deur dit aan kwikdampe bloot te stel. 

Ná die ontwikkeling word die liggevoeligheid van die plaat stopgesit deur die oorblywende silwerhalogenide te verwyder. Daarna word ’n goudchloriedoplossing op die beeld aangebring en dit word vir ’n kort rukkie oor ’n vlam verhit, en dan afgespoel en droog gemaak. Selfs ná hierdie ingewikkelde proses is die oppervlak steeds baie delikaat en die silwer kan aanslaan weens blootstelling aan lug; daarom moet die plaat in ’n lugdigte houer onder glas gebêre word.

Verskeie soorte antieke foto's word soms verkeerdelik daguerreotipes genoem, veral wanneer hulle in klein, versierde houers voorkom soos dié waarin daguerreotipes gewoonlik gebêre is. Die term verwys egter net na foto's wat met die bogenoemde metode ontwikkel is – ’n proses wat net tussen die 1840's en die laat 1850's algemeen gebruik is.
Die ***Daily Mail*** is 'n daaglikse Britse poniekoerant. Dit is opgerig in 1896 en word besit deur *Daily Mail and General*. Die oplaag van die *Daily Mail* beloop meer as 2 miljoen. Die koerant het, nes ander Britse dagblaaie, ook 'n Sondaguitgawe: *The Mail on Sunday*.

Die *Daily Mail* se politieke mening is regs, konserwatief en populisties en die koerant is krities ingestel jeens die Europese Unie, immigrante, buitelanders en ander minderhede. Naas die gebruiklike berigte oor die politiek, ekonomie, binne- en buitelandse nuus en menings, word heelwat aandag bestee aan sport, skandale van Britse en internasionale bekendes, gesondheidswenke en vrouesake soos grimering, mode en styl. Die koerant se bynaam, veral gebruik deur sy kritici, is die *Daily Wail*.

Die *Daily Mail* posisioneer hom as ordentliker, betroubaarder, deegliker en veral meer middelklas as die Britse sensasiekoerante soos *The Sun* en die *Daily Mirror*. As sodanig word dit dan ook beskou as behorende tot die sogenaamde middelmark. In die *Daily Mail* is daar dus geen bladsydriemeisie nie. Die koerant se teikengroep is die laermiddelklas.

Sy grootste mededinger is die *Daily Express* en die *Daily Mail* stem in vele opsigte met die *Daily Express* ooreen: die lettertipe, die politieke mening, skryfstyl en nuuskeuse.

Sien ook
--------

* *Daily Mail (Suid-Afrika)*
Die Guptaryk rondom 450.
Die **Guptaryk** (Sanskrit : gupta) was 'n dinastie op die Indiese subkontinent tussen die laat 3de en 6de eeue. In die 4de en 5de eeu het hulle 'n ryk regeer wat byna die hele Noord-Indië beslaan het. Alhoewel hul ryk nooit so groot was soos die vroeëre Maurya-ryk of die latere Mughal-ryk nie, word die **Guptas** as een van die belangrikste dinastieë in die geskiedenis van Indië beskou. Dit is hoofsaaklik as gevolg van die sosiale en kulturele ontwikkelings wat gedurende hulle heerskappy plaasgevind het. 

In die tydperk voor die Gupta periode het die inval van mense uit die noordweste politieke onstabiliteit meegebring maar ook die ontwikkeling van kultuur. 

In die tydperk van die Guptas het Indië 'n stabiele tydperk beleef waarin handel met die Middellandse See vir China en Sentraal- en Suidoos-Asië groter welvaart gebring het. Die wetenskap, nywerheidswese,letterkunde en kunste het in hul tyd floreer. Die Guptas het 'n groeiende belangstelling in antieke Vediese en Brahmaniese tekste gestimuleer. 

Terselfdertyd het nuwe kultusvorms ontstaan ​​wat gebaseer was op persoonlike toewyding. Die ontwikkelings vorm die basis vir die opkoms van moderne hindoeïsme.

In die Gupta-periode het Indië 'n groot kulturele invloed op ander dele van die wêreld gehad, veral Sentraal-Asië, Suidoos-Asië en China. Gupta-kuns en argitektuur het ook die standaard gestel vir latere ontwikkelings in Indië. 

Die politieke en godsdienstige instellings van die Indiese samelewing sou vanaf die Gupta tydperk tot in die 13de eeu onveranderd bly.

Bronne
------

* Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (December 2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of World-Systems Research. 12 (2): 223. doi:10.5195/JWSR.2006.369. ISSN 1076-156X.
* Taagepera, Rein (1979). "Size and Duration of Empires: Growth-Decline Curves, 600 B.C. to 600 A.D". Social Science History. 3 (3/4): 121. doi:10.2307/1170959. JSTOR 1170959.
* Dikshitar, V. R. Ramachandra (1993). The Gupta Polity. Motilal Banarsidass Publ. ISBN 978-81-208-1024-2. Gupta Dynasty – MSN Encarta. Archived from the original on 29 October 2009.
* N. Jayapalan, History of India, Vol. I, (Atlantic Publishers, 2001), 130. Jha, D.N. (2002). Ancient India in Historical Outline. Delhi: Manohar Publishers and Distributors. pp. 149–73. ISBN 978-81-7304-285-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 304914528
* WorldCat Identities (via VIAF): 304914528

 |
**Gustaf V** (Oscar Gustaf Adolf; 16 Junie 1858 - 29 Oktober 1950) was van 1907 tot met sy dood in 1950 koning van Swede. Hy was die oudste seun van koning Oscar II van Swede en Sophia van Nassau, 'n halfsuster van Adolphe, groothertog van Luxemburg. Met sy bewind wat geduur het van sy vader se dood in 1907 tot met sy eie dood meer as 42 jaar later, hou hy die rekord vir die oudste monarg van Swede en die derde langste bewind, ná Magnus IV en Carl XVI Gustaf.

Bewind
------

Die ontmoeting van drie konings, 18 Desember 1914: Haakon VII van Noorweë, Gustaf V en Christiaan X van Denemarke.
Gustaf was die laaste Sweedse koning wat sy koninklike prerogatiewe uitgeoefen het. Hulle is basis saam met hom graf toe, hoewel hulle amptelik eers in 1974 afgeskaf is met destydse veranderings aan die Sweedse grondwet. 

Gustaf was die eerste Sweedse koning sedert die hoë Middeleeue wat nie 'n kroning gehad het nie en het dus nooit die koning se kroon gedra nie, 'n praktyk wat sedertdien toegepas word.

Tydens Gustaf se vroeë bewind het die mag van die Sweedse parlement groter geword, en nadat die Liberale en Sosiale Demokrate ná die Tweede Wêreldoorlog 'n parlementêre meerderheid onder Nils Edén behaal het, is Edén toegelaat om 'n regering te vorm wat die monargie teen 1919 de facto van al sy mag gestroop het en algemene stemreg, ook vir vroue, ingestel het. 

Hy het agteruitgetree voor die beginsels van 'n parlementêre demokrasie en vir die oorblywende 31 jaar van sy bewind 'n gewilde staatshoof gebly, maar nie heeltemal sonder invloed nie. 

Hy is ná sy dood deur sy seun Gustaf VI Adolf opgevolg.

Persoonlike lewe
----------------

Gustaf was 'n geesdriftige jagter en sportman. Hy was gasheer van die Olimpiese Somerspele van 1912 en van 1897 tot 1907 voorsitter van die Sweedse Sportvereniging. Hy het Swede in tennis verteenwoordig (onder die naam "Mr G.") en het tot in sy 80's mededingende tennis gespeel, totdat sy sig vinnig agteruitgegaan het.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gustaf V van Swede.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90518585
* BNF: cb10020889c (data)
* GND: 118719548
* ISNI: 0000 0000 5160 0461
* KulturNav: 56c49a93-266e-42e5-ba1d-7b61890a5144
* LCCN: n83136167
* NARA: 10569492
* NLI: 002172590
* NLP: A18186865
* NTA: 070529981
* SELIBR: 58088
* SNAC: w65f328d
* SUDOC: 058654399
* VIAF: 46749445
* WorldCat Identities: lccn-n83136167

 |
Die **bruinskreeubaber** (*Synodontis zambezensis*) is 'n varswatervis wat in riviere aan die ooskus van Afrika voorkom, vanaf die middelste en onderste gedeeltes van die Zambezirivier, suidwaarts tot by die Pongolarivier. Hulle kom egter nie in die boonste gedeelte van die Saverivierstelsel voor nie. In die Kaprivistrook staan die vis as die *Zambeziknorvis* bekend en in Engels as die *Brown squeaker*.

Voorkoms
--------

Die bruinskreeubaber se kop is hard, die pantserplaat by die kieue vorm ‘n driehoek, maar is effens gerond onder. Hy het drie paar baarde; die buitenste is lank, die tweede paar raak die vinbasis, die binneste paar is kort, net sowat 1/3 in lengte van die tweede paar. Daar is 23-36 tande in die onderkaak.

Die punthoekige rugvin is heelwat langer as die stekel wat effens langer as die kop is. Die vetvin is goed ontwikkel en groter as by al die ander knorvisse. Die stertvin is goed ontwikkel en diep gevurk. Die anale vin is goed ontwikkel en driehoekvormig. Die buikvin is gepaard en goed ontwikkel. Die borsvin is gepaard, die stekels is sterk, skerp en met teenoorgestelde weerhakkies.

Bruinskreeubabers het die vorm van ‘n tipiese bodembewoner, hul is gebou soos ‘n haai.

Die waterkleur bepaal of die vis olyfbruin of donkergrys is, die kleur is ligter aan die onderkant. Die kleintjies het kolle wat verdwyn namate die vis groter word.

Die bruinskreeubaber word tot 430 mm lank en die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 0,29 kg.

Habitat
-------

Die vis verkies diep en groot waters, hy gaan nie in klein stroompies of vlak water in nie. Hy vreet enigiets, vis, wurms, insekte, selfs bessies, mieliepitte en groente.

Algemeen
--------

Die vis maak ‘n knorgeluid en hy kan maklik met die Spikkel-skreeubaber verwar word. Let dan op sy korter pantserplaat, kort middelpaar baarde, groot vetvin en pertinent die vorm van sy rugvin.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
* *Hengel Visse in die Caprivi.* Willem Botha. 1984.
Twe verse van die soera "Die Gelowiges" in die Nastaliq-skrif.
***Al-Mu’minûn*** (Arabies: المؤمنون, "**Die Gelowiges**") is die 23ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 118 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Die eerste mense wat genoem word, is dié "wat ootmoedig in hulle gebede is".

Onderwerpe
----------

Dié soera handel oor die basiese aspekte van die geloof, monoteïsme, Risalah (boodskapperskap), opstanding en die oordeel van God. Dit verduidelik dié temas deur aandag te vestig op God se skepping van die mens deur verskillende stadiums in die baarmoeder, Sy skepping van die hemel en aarde, die stuur van reën en groeiende plante, bome en vrugte, en Sy verskaffing van vee met verskeie voordele vir die mens. Deur dit alles word klem gelê op die feit dat die mens sal sterf en op die Oordeelsdag opgewek word. 

Die tema van Risalah word beklemtoon met verwysings na die verhale van sommige profete, soos Noag, Hüd, Moses en Jesus. Almal van hulle het dieselfde boodskap van monoteïsme oorgedra, maar is nie geglo nie en is teengestaan deur die mense vir wie hulle gepreek het, maar almal is deur Allah gehelp en gered. 'n Verwysing word ook gemaak na die soortgelyke ongeloof en teenstand deur die Mekkaanse leiers jeens die boodskap wat Mohammed aan hulle oorgedra het. Die soera eindig met nog 'n verwysing na die onafwendbaarheid van die Oordeelsdag en dat die mens nie 'n tweede kans sal kry om na die wêreldse lewe terug te keer en sy foute reg te stel nie.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Vorige soera:**Al-Hadj** | **Die Koran** | Volgende soera:**An-Nur** |
| Soera Al-Mu'minun |
| 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1049569164
* LCCN: n93067810
* SUDOC: 241037921
* TDVİA: muminun-suresi
* VIAF: 307316211
* WorldCat Identities (via VIAF): 307316211

 |
**Dagur Bergþóruson Eggertsson** (\* 19 Junie 1972) is 'n Yslandse politikus en beklee sedert 16 Junie 2014 die amp van burgemeester (Yslands *borgarstjóri*) van die Yslandse hoofstad Reykjavík. Hy het dié amp ook tussen 16 Oktober 2007 en 21 Januarie 2008 beklee. Hy is ook die voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese *Samfylkingin* (Alliansie) in die stadsraad van Reykjavík. 

Dagur is 'n boorling van Oslo en het in Reykjavík se Árbæjar-kwartier grootgeword. Hy is 'n arts van beroep en is sedert 2002 'n lid van Reykjavík se stadsraad. Dagur is ook die skrywer van 'n biografie oor die voormalige eerste minister van Ysland, Steingrímur Hermannsson, wat tussen 1998 en 2000 in drie boekdele verskyn het.

Nadat die Liberale en die Onafhanklikheidsparty in Januarie 2008 in die stadsraad van Reykjavík in 'n koalisie verenig het, is Ólafur F. Magnusson as nuwe burgemeester verkies. Dagur B. Eggertsson is op 28 Maart 2009 as vise-voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese Alliansie verkies.
In 1882 verhuis *The Daily Telegraph* na Fleet Street, soos hier uitgebeeld in die *Illustrated London News*.
***The Daily Telegraph***, aanlyn bekend as ***The Telegraph***, is 'n nasionale Britse dagblad wat in Londen deur die *Telegraph Media Group* uitgegee word en oor die hele Verenigde Koninkryk en internasionaal versprei word. Dit is in 1855 deur Arthur B. Sleigh as die *Daily Telegraph & Courier* gestig.

Die *Telegraph* word as 'n rekordkoerant beskryf en het oor die algemeen 'n internasionale reputasie vir gehalte, dit word beskou as een van die wêreld se "groot titels". Vooroordeelbeoordelingsplatform Allsides klassifiseer die koerant as regs-leunend in politiek. Dit is in 2015 met £30 000 beboet omdat dit 'n "ongevraagde e-pos aan honderdduisende intekenare gestuur het en hulle aangespoor het om vir die konserwatiewes te stem."

Die slagspreuk van die koerant, "Was, is en sal wees*"*, verskyn op die redaksionele bladsye en verskyn sedert 19 April 1858 in elke uitgawe van die koerant. Die koerant het in Desember 2018 'n daaglikse sirkulasie van 363 183 gehad, nadat dit afgeneem het van 1,4 miljoen in 1980. Sy susterkoerant *The Sunday Telegraph*, wat in 1961 begin is, het vanaf Desember 2018 'n sirkulasie van 281 025 gehad. Die Telegraph het die grootste sirkulasie vir 'n breëbladsykoerant in die Verenigde Koninkryk en die sesde grootste sirkulasie van enige Britse koerant vanaf 2016. Die twee susterkoerante word afsonderlik bedryf, met verskillende redaksionele personeellede, maar daar is kruisgebruik van artikels. Artikels wat in een van die twee gepubliseer word, kan op die *Telegraph Media Group* se telegraph.co.uk-webwerf gepubliseer word, onder die titel *The Telegraph*.

The Telegraph was die eerste koerant wat berig het oor 'n aantal noemenswaardige nuus, waaronder die 2009-LP-uitgaweskandaal, wat gelei het tot 'n aantal politieke bedankings en waarvoor dit as die Britse koerant van die jaar 2009 aangewys is, asook die geheime ondersoek van 2016 oor die Engelse sokkerbestuurder Sam Allardyce.

Kritici, waaronder Peter Oborne, voormalige hoofkommentator van die koerant, beskuldig dit dat dit deur adverteerders, veral HSBC, onnodig beïnvloed is. Die voormalige rubriekskrywer Graham Norton noem dit "giftig" en "'n mondstuk vir Boris Johnson" wat gepubliseer is met "geen feitekontrole nie".

Daar is op 26 Oktober 2019 berig dat die eienaars van die *Daily Telegraph* en *Sunday Telegraph* albei titels sou probeer verkoop na dalende wins en sirkulasie, nadat gerugte van 'n verkoping vir etlike jare ontken is.
**Madhuri Dixit** (\* 15 Mei 1967) is 'n Indiese aktrise wat beroemd is vir haar werk in Bollywoodrolprente. Sy het 'n paar Filmfare-toekennings ontvang, vier vir "Beste Aktrise" en een vir "Beste Byspeler". Sy hou die rekord vir die meeste "Beste Aktrise"-nominasies (13) by Filmfare. In 2008 het die Regering van Indië haar met die Padma Shri bekroon, wat die vierde hoogste burgerlike toekenning in Indië is.

Lewensloop
----------

Dixit is op 15 Mei 1967 in Moembaai gebore. Sy het aan die Universiteit van Moembaai studeer om 'n loopbaan in mikrobiologie te volg. Sy is ook 'n opgeleide Kathak-danser.

In 1984 maak sy haar debuut in Bollywood met die rolprent *Abudh*. In 1988 het sy haar eerste deurbraak met die rolprent *Tezaab* gehad, dié fliek het ook haar loopbaan in die bedryf gevestig. Sedertdien het sy ook in rolprente soos *Dil*, *Beta*, *Khalnayak*, *Raja*, *Dil To Pagal Hai*, *Hum Hain Tumhare Sanam*, *Devdas* en *Aaja Nachle* opgetree.

Ná haar werk in die rolprent *Devdas*, het sy haar loopbaan verlaat om op haar gesinslewe te fokus, maar in 2007 het sy met die rolprent *Aaja Nachle* teruggekeer.

Sy is met dr. Shriram Madhav getroud en hulle het twee kinders.

Bronne
------

1. ↑  "Madhuri Dixit Biography" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Maart 2020. Besoek op 25 September 2012.
2. ↑  Afsana Ahmed & Smrity Sharma (4 Mei 2008). "Madhuri Dixit recives Padma Shree" (in Engels). Times of India. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Januarie 2014. Besoek op 25 September 2015.
3. ↑  Goldenberg, Suzanne (8 November 1999). "Heartbreak for millions as Indian film idol weds". *The Guardian* (in Engels). London. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Mei 2010. Besoek op 25 September 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 12049952
* BNF: cb14037574z (data)
* GND: 13915745X
* IMDb: nm0002043
* ISNI: 0000 0001 1934 3167
* LCCN: no98020967
* MusicBrainz: 619c9fd1-eeb9-4d2c-a26c-ad4b30d87669
* NLA: 40524611
* NLK: KAC2020R3505
* SUDOC: 077443896
* Trove: 1449238
* VIAF: 48839654
* WorldCat Identities: lccn-no98020967

 |
Die **Amphilemuridae** is 'n familie uitgestorwe plasentale soogdiere uit die Paleogeen van Europa en China.

Die taksonomiese posisie is onduidelik. Hulle word soms in die orde Erinaceomorpha (die ystervarke) geplaas, wat nou -saam met die skeerbekmuise- as onderdeel van die Eulipotyphla beskou word. Hulle is soms nogtans beskou as onderdeel van die Afrikaanse orde Macroscelidea (die klaasneuse), wat tot die Afrotheria behoort, 'n groep wat lank endemies aan Afrika was. Hulle is waarskynlik verwant aan die eweneens Europese Louisinidae en aan die Noord-Amerikaanse Apheliscidae. Onlangse kladistiese ontleding (Halliday 2015) plaas *Macrocranion* en *Alsaticopithecus* saam met twee lede van die Apheliscidae in 'n klade aan die basis van die Laurasiatheria wat geografies beter om te begryp is. Hulle is in hierdie ontleding effens nouer verwant aan die Scrotifera-tak hiervan as die Eulipotyphla.

Van die genusse is: *Alsaticopithecus*, *Amphilemur*, *Ankylodon*, *Gesneropithex*, *Hylomysoides*, *Qilulestes*, *Macrocranion*, *Neomatronella*, *Patriolestes*, *Pholidocercus*, *Scenopagus*, *Sespedectinae*, *Zionodon*

Fotogalery
----------

* Macrocranion sp.*Macrocranion sp.*
* Macrocranion tupaiodon*Macrocranion tupaiodon*
* Macrocranion tupaiodon*Macrocranion tupaiodon*
* Pholidocercus hassiacus*Pholidocercus hassiacus*
* Pholidocercus*Pholidocercus*
* Pholidocercus hassiacus*Pholidocercus hassiacus*
***Al-Wâ’ki’a*** (Arabies: الواقعة, "**Die Gebeurtenis**") is die 56ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 96 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Die naam van die soera kom uit vers 1.

Opsomming
---------

Die hiernamaals is die hoofonderwerp van die hoofstuk. Dit sluit aan by die vorige hoofstuk, Ar-Rahman, wat die beloning van die gelowiges in die Paradys bespreek. Dié hoofstuk noem ook die beloning, in teenstelling met die straf in die hel. Dit onderskei ook tussen drie klasse mense in die hiernamaals: "die vooruitstrewendes", "die mense aan die regterkant" en "die mense aan die linkerkant". Die eerste twee groepe sal hemel toe gaan, terwyl die mense aan die linkerkant hel toe sal gaan. Hier word "die regterkant" vereenselwig met goedheid en gelowigheid. Die "vooruitstrewendes" is 'n spesiale groep mense op wie selfs 'n beter lot wag as die mense aan die regterkant. 

Kenners van die Koran verskil oor wie die "vooruitstrewendes" is. Hulle word om die beurt geïdentifiseer as die profete, heiliges, getroues, martelaars, die eerste mense wat Islam aanvaar het en ander.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Vorige soera:**Ar-Rahman** | **Die Koran** | Volgende soera:**Al-Hadid** |
| Soera Al-Wa'ki'a |
| 1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n85235882
* TDVİA: vakia-suresi
* VIAF: 181882537
* WorldCat Identities (via VIAF): 181882537

 |
Al-Kindi
**Aboe Joesoef Ja'qoeb ibn Is-haq ibn as-Sabbah ibn 'omran ibn Ismail al-Kindi** (Arabies: أبو يوسف يعقوب بن إسحاق الصبّاح الكندي c. 801 – c. 873) was 'n Arabiese Islamitiese geleerde. Hy was onder meer 'n filosoof, wiskundige, fisikus, chemikus, sterrekundige, musikant en astroloog, en word gereeld na as **Al-Kindi** verwys, of sy Latynse naam **Alkindus**.

Lewe
----

Al-Kindi is in Kufa, in die suide van Mesopotamië, gebore. Al-Kindi was 'n lid van die Banu Kinda, 'n eerbiedwaardige stam wat tot die oudste bondgenote van die profeet Mohammed behoort het. Sy vader was goewerneur van Kufa. Al-Kindi het sy opleiding in Basra en Bagdad ontvang. Hy was baie jare in die Huis van Wysheid in Bagdad. Hy was ook die hof-astroloog van die Abbasidiese Kalifaat. Hy het beskerming onder die al-Ma'mun- en al-Mu'tasim-kalief ontvang, maar onder die puritaanse al-Mutawakkil het hy sy spesiale status verloor en is hy selfs deur die kalief vervolg.

Daar is onsekerheid oor die jaar van sy dood. Sommige beskou dit as in 866, terwyl ander dit reken as in 873.

Werk
----

Al-Kindi het 'n belangrike rol gespeel in die bekendstelling van die Griekse filosofie in die Arabiese wêreld. Hy het toesig gehou oor die vertalings wat in die Huis van Wysheid gemaak is, maar het nie Grieks of Siries gepraat nie. Hy het ongeveer 250 geskrifte geskryf oor alle moontlike onderwerpe soos filosofie, wiskunde, kriptografie, kriptoanalise, sterrekunde en geneeskunde.

Hy was die eerste Moslems wat die Koran aan rede getoets het, en daarmee saam was hy die stigter van die Falasafa, Moslem-filosowe. Hy is sterk beïnvloed deur die mu'taziliete en het daarom filosofie gesien as 'n dienaar van die onthullings. Die kennis van die profete, soos Mohammed, was ver bo die insigte van die filosowe. Al-Kindi was anders as die falasafa wat ná hom sou kom.

Bronne
------

* Karen Armstrong (2005) *Een geschiedenis van God. Vierduizend jaar jodendom, christendom en islam* ISBN 90-414-0776-6
* Michiel Leezenberg (2001) *Islamitische filosofie, een geschiedenis* ISBN 90-5460-046-2

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX4660229
* BNF: cb12109766n (data)
* CANTIC: a10414216
* CiNii: DA06195514
* GND: 118887947
* ISNI: 0000 0001 1684 0731
* LCCN: n79138789
* NKC: jn19990210331
* NLA: 61543169
* NLI: 000143972
* NLP: A26375588
* NSK: 000772995
* NTA: 073909661
* RERO: 02-A003454554
* The SBN id BVEV019792 is not valid.
* SELIBR: 33144
* SUDOC: 027658228
* TDVİA: kindi-yakub-b-ishak
* Trove: 1711659
* VIAF: 90634457
* WorldCat Identities: lccn-n79138789

 |
**Albina Bini** (1899–1998) was ’n Italiaansgebore pianis en sopraan. Sy het haar as 'n konsertpianis in Suid-Afrika gevestig en gereeld as solis saam met Suid-Afrikaanse simfonie-orkeste opgetree. Sy het ook die Florence Kameropera Groep in Kaapstad gestig en was 'n gesogte sang-en-klavier-dosent aan die Suid-Afrikaanse Kollege vir Musiek in Kaapstad.

Lewensloop
----------

Albina Bini is op 11 Julie 1899 in Florence in Italië gebore. In 1904 immigreer sy saam met haar ouers na Suid-Afrika en ontvang haar eerste musikale opleiding aan die St Mary's Convent School in Kaapstad. Op 11 het sy elke aand klavier by die Claremont-bioskoop vir 'n beloning van drie goue soewereine gespeel. Op 15 studeer sy onder madame Niay Darroll, 'n stigterslid van die Suid-Afrikaanse Musiekkollege, en wen talle wedstryde en goue medaljes by die Eisteddfod.

Bini maak haar debuut as 'n konsertpianis met die Kaapstadse Munisipale Orkes. In haar eerste opera speel sy die rol van Rosina in 'n produksie van die Barbier van Sevilla, ook saam met die Kaapstadse Munisipale Orkes. Sy het vir bykans 30 jaar, van die 1930's tot in die 1960's, as 'n opera prima dona opgetree.

Sy is op 24 Maart 1998 in San Gimignano, Italië oorlede.
**Narratiewe eksposisie** is die invoeging van belangrike agtergrondinligting binne 'n verhaal, byvoorbeeld inligting oor die omgewing, karakters se agtergrond, gebeurtenisse wat die storie voorafgaan, historiese konteks, ens. In 'n spesifiek literêre konteks bestaan eksposisie in die vorm van verduidelikende of uitleggende skryf wat in die vertelling ingebed is. Eksposisie is een van vier retoriese metodes (saam met beskrywing, redenering en vertelling) soos deur Alexander Bain en John Genung verklaar. Elke retoriese metode kom in 'n verskeidenheid vorms voor, en elkeen het sy eie doel en konvensies. Daar is verskeie maniere om eksposisie aan te wend.

"Incluing"
----------

*Incluing* is 'n wêreldbou-tegniek waar die leser stelselmatig aan agtergrondinligting oor die wêreld waarin 'n verhaal afspeel, blootgestel word. Die idee is om lesers op hoogte te bring van die wêreld wat deur die outeur opgebou word. *Incluing* geskied op verskeie maniere: deur dialoog, terugflitse, karakters se gedagtes, agtergrondbesonderhede, fiktiewe media, of die verteller se vertelling van 'n agtergrondverhaal. Die woord *incluing* word aan die fantasie- en wetenskapfiksieverhaalskrywer Jo Walton toegeskryf. Sy omskryf dit as die "soomlose verstrooiing van inligting deur die teks, in plaas daarvan om die verhaal te onderbreek om die inligting te verskaf." Die term "inligtingstorting" (information dump) word vir blatante eksposisie gebruik, iets wat skrywers probeer vermy. In 'n *idiot lecture* word die karakters se dialoog gebruik om inligting met mekaar te deel wat ter wille van die gehoor verduidelik moet word, maar waarvan die karakters reeds bewus sou wees. Skrywers word afgeraai om dialoë met "Soos jy weet..." te begin
Die huidige Ekumeniese Patriarg, Bartolomeus I.
Die **Ekumeniese Patriarg** of **Aartsbiskop van Konstantinopel, Nuwe Rome** (Grieks: Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης) is die geestelike hoof van die Oosters-Ortodokse Kerk en "eerste onder gelykes" van die Kerk se leiers.

Hy word beskou as die opvolger van die dissipel Andreas. Die huidige Ekumeniese Patriarg is Bartolomeus I.

Die regering van Turkye beskou hom as die geestelike leier van die Griekse minderheid in die land en noem hom die **Romeins-Ortodokse Patriarg van die Fener** (Turks: *Fener Rum Ortodoks Patriği*). Ná die val van Konstantinopel in 1453 was die patriarg onderworpe aan die gesag van die Ottomaanse Ryk tot met die ontstaan van die Republiek van Turkye in 1923. Vandag is hy aan die gesag van die republiek onderworpe en moet hy ’n Turkse burger wees om tot patriarg verkies te word.

Die Patriarg van Konstantinopel word sedert die 6de eeu as die Ekumeniese Patriarg beskou.

Status in die Ortodokse Kerk
----------------------------

Die Ekumeniese Patriarg van Konstantinopel het die hoogste aansien van alle Oosters-Ortodokse biskoppe, is persoonlik of deur ’n afgevaardigde die voorsitter van konsilies van Ortodokse primate en/of biskoppe en is die hoofwoordvoerder van die Ortodokse gemeenskap, veral insake ekumeniese kontak met ander Christelike denominasies. Hy het geen direkte jurisdiksie oor ander patriarge of die verskillende onafhanklike kerke van die Ortodokse Kerk nie, maar hy alleen mag spesiale sinodes saamroep wat hulle en/of afgevaardigdes bywoon om sekere kwessies te bespreek. Hy is ook belas met betrekkinge tussen die verskillende Ortodokse kerke om so eenheid in die Kerk te bevorder.

Benewens geestelike leier van 300 miljoen Ortodokse Christene wêreldwyd is hy ook die direkte administratiewe owerste van konstituerende kerke met miljoene Griekse, Oekraïnse, Roeteense en Albaniese lidmate in Noord- en Suid-Amerika, Wes-Europa, Australië en Nieu-Seeland, Hongkong, Korea, Suidoos-Asië en dele van Griekeland wat om historiese redes nie onder die jurisdiksie van die Kerk van Griekeland val nie.

Die konstituerende kerke wat onder die Ekumeniese Patriargaat val, is:

* Outonome Fins-Ortodokse Kerk
* Outonome Esties-Apostoliese Ortodokse Kerk
* Selfregerende Ortodokse Kerk van Kreta
* Eksargaat van Patmos
* Aartsbisdom van Thyateira en Groot-Brittanje
* Grieks-Ortodokse Aartsbisdom van Italië
* Grieks-Ortodokse Aartsbisdom van Amerika
* Grieks-Ortodokse Aartsbisdom van Australië
* Eksargaat van die Filippyne
* Patriargale Eksargaat vir Ortodokse Gemeentes van Russiese Tradisie in Wes-Europa
* Die monnikke van Berg Atos is ’n onafhanklike kloostergemeenskap wat die Ekumeniese Patriarg as hulle enigste hoof en biskop erken. Die Europese Unie beskou hierdie "Outonome Kloosterstaat van die Heilige Berg" as deel van Griekeland, wat ’n lidstaat is.
Mense van Eswatini, 2021; bevolking word in duisende aangedui.
Swazidansers lewer 'n vertoning in 'n kulturele dorpie
**Eswatini** (voorheen Swaziland) word oorwegend deur etniese Swazi's bewoon. Die bevolking bestaan ook uit 'n klein groepie Zoeloes en wit Afrikane, hoofsaaklik van Britse en Afrikaner-oorsprong. Eswatini is ook die tuiste van Portugese setlaars en swart vlugtelinge uit Mosambiek.

Tradisioneel is die Swazi's bestaansboere en herders, maar meeste van hulle werk nou in die regering asook in die formele groeiende stedelike ekonomie. Baie Swazi's werk ook in die myne in Suid-Afrika.

Die land se amptelike tale is Swazi ('n taal verwant aan Zoeloe) en Engels. Die regering en kommersiële besighede gebruik hoofsaaklik Engels. Asiërs, Afrikaners, Portugese, en swart Mosambiekers gebruik hulle eie tale.

Statistiek
----------

**Bevolking:**
1,104,479 (Julie 2020)

**Ouderdomstruktuur:**
  
*0-14 jaar:*
33.63% (2020)
  
*15-24 jaar:*
18.71% (2020)
  
*25-54 jaar:*
39.46% (2020)
  
*55-64 jaar:*
4.36% (2020)
  
*65+ jaar:*
3.83% (2020)

**Mediaan ouderdom:**
  
*totaal:* 23.7 jaar
  
*manlik:* 22.5 jaar
  
*vroulik:* 24.7 jaar (2020)

**Bevolkingsgroeikoers:**
0.77% (2020)

**Geboortesyfer:**
24.5 geboortes/1,000 bevolking (2020)

**Sterftesyfer:**
10.1 sterftes/1,000 bevolking (2020)

**Swerfsyfer:**
-6.8 migrant(s)/1,000 bevolking (2020)

**Geslagverhouding:**
  
*geboortes:*
1.03 manlik/vroulik (2020)
  
*onder 15 jaar:*
1.00 manlik/vroulik (2020)
  
*15-64 jaar:*
0.99 (2003 est.), 0.93 manlik/vroulik (2000)
  
*65 jaar en oor:*
0.78 (2003 est.), 0.7 manlik/vroulik (2000)
  
*totaale bevolking:*
0.99 (2003 est.), 0.95 manlik/vroulik (2000)

**Kindersterftesyfer:**
  
*totaal:* 42.8 sterftes/1,000 geboortes (2020), 108.95 sterftes/1,000 geboortes (2000)
  
*vroulik:* 38.2 sterftes/1,000 geboortes (2020)
  
*manlik:* 47.3 sterftes/1,000 geboortes (2020)

**Lewensverwagting deur geboorte:**
  
*totale bevolking:*
58.6 (2020), 50.54 (2014), 33.22 (2005), 39.47 (2003), 
  
*manlik:*
56,5 (2020), 51.04 (2014), 32.49 (2005), 39.54 jaar (2000)
  
*vroulik:*
60.7 (2020), 50.04 (2014), 33.98 (2005), 37.87 (2003)

**Vrugbaarheidsyfer:**
2.52 kinders/vrou (2020), 3.92 kinders/vrou (2003), 5.87 kinders/vrou (2000)

**MIV/VIGS - volwassene syfer:**: 26.5% (2012), 33.4% (2001)

**MIV/VIGS - mense met MIV/VIGS:**: 212,900 (2012), 170,000 (2001)

**MIV/VIGS - sterftes:**: 5,500 (2012), 12,000 (2001)

**Nasionaliteit:**
  
*selfstandige naamwoord:*
Swazi
  
*byvoeglike naamwoord:*
Swazi
Die **Valdivia-bank** is ‘n ondersese berg in die suidelike deel van die Atlantiese Oseaan.

Hierdie berg lê by 26° 15' wes, 6° 25' oos en ongeveer 650km wes van Lüderitz. Die berg se hoogste punt is ‘n 230m onder die wateroppervlakte en dis op ‘n plat rotsagtige gebied van ongeveer 11km by 5km wat steil uitstyg uit die Walvisrif. Hierdie ondersese rif loop van noordoos (ongeveer wes van die mond van die Kunenerivier) na suidwes (ongeveer by Tristan da Cunha).

Ander van hierdie ondersese bergspitse is die Schmitt-Ott, Wüst, Ewing en Vema. Sommige van hierdie pieke in hierdie deel van die Atlantiese Oseaan breek deur die see-oppervlakte, nl. Ascension, St. Helena en Tristan da Cunha.

Hierdie gebied is baie ryk viswaters. Reuse seekatte wat per geleentheid op die Suid-Afrikaanse strande uiltspoel, het waarskynlik hul tuiste op die Valdivia-bank.

Die Deutsche Tiefsee-Expedition het in 1898 en 1899 hierdie rotsbank ontdek en die naam van hul skip daaraan gegee.

Bibliografie
------------

* 
* 
* 
*
William Blake: *The Ancient of Days* (1794) Die **demiurg** is die godheid wat in sommige geloofstelsels as die skepper van die stoflike heelal beskou word. Die woord is afgelei van die Griekse δημιουργός (*dēmiourgós*, Latyns *demiurgus*). Dit beteken in klassieke Grieks "ambagsman" (letterlik "werker in die diens van die volk", afgelei van δήμιος [*dēmios*] en dêmos "die volk" + ἔργον [*ergon*] "werker"). Die demiurg is vir die eerste keer omtrent 360 v.C. in Plato se werke as 'n goddelike wese beskryf, maar die term het later in die Gnostisisme na die bose skeppergod van die stoflike wêreld begin verwys.

Plato gebruik die term om na die welwillende skeppergod te verwys wat hy in sy werk Timaeus as die skepper van die wette of die hemel of as die skepper van die wêreld beskou het. Die Neoplatinis Plotinus het die demiurg as *nous* (die goddelike gees of intellek) geïdentifiseer, die eerste uitstraling van die "ene god". Neoplatoniste het die demiurg ook as Zeus verpersoonlik.

In die Gnostiese geloofstelsel word die stoflike heelal as sleg beskou, en die demiurg is die bose skepper van die fisiese wêreld. Alternatiewe Gnostiese name vir die demiurg sluit *Yaldabaoth*, *Yao* of *Iao*, *Ialdabaoth* en ander variante in.

Die Gnostici het die demiurg met die Hebreeuse god Jahweh geïdentifiseer, terwyl hy in die Mandeïsme as *Ptahil* bekend staan.
Die eiland **Delos** (Grieks: **Δήλος**, uitgespreek *ðilos*), is effens afgeleë in die midde van die byna sirkelvormige kring van eilande, die Kuklade, naby Mykonos, en is een van die belangrikste mitologiese, historiese en argeologiese terreine in Griekeland. Die uitgrawings van die eiland is van die omvattendstes in die Middellandse See-gebied. Die werk vind plaas onder leiding van die Franse Skool in Athene en baie van die artefakte wat gevind is, word uitgestal by die Argeologiese Museum van Delos en die Nasionale Argeologiese Museum van Athene. Delos is in 1990 deur UNESCO tot wêrelderfenisgebied verklaar.

Delos, geskilder deur Carl Anton Joseph Rottmann, 1847
Delos is as heilig beskou 'n millennium voor die Olimpiese Griekse mitologie dit beskryf het as die geboorteplek van Apollo en Artemis. Van die Heilige Hawe af kan twee keëlvormige heuwels gesien word wat landmerke aandui wat elders toegewy is aan 'n godin: een daarvan steeds met 'n voor-Griekse naam, Berg Kynthos, wat beskik oor 'n hoogte wat aan Dionysos toegewy is.

As 'n kultuursentrum het Delos 'n belangrikheid gehad wat sy natuurlike hulpbronne nooit sou kon verwesentlik nie. Leto van Homeros, op soek na 'n geboorteplek vir Apollo, het die eiland so aangespreek:

*Delos, as jy gewillig sou wees om die tuiste van my seun Phoebus Apollo te wees en 'n ryk tempel vir hom bou —; want niemand anders sal jou aanraak nie, soos jy sal opmerk: en ek dink jy sal nooit ryk wees aan osse of skape nie, nóg wingerde dra nóg beskik oor welige plantegroei. Maar as jy oor die tempel van ver-skietende Apollo beskik, sal alle mense hekatombes na jou bring en hier saamtrek, en ononderbroke geur van ryke offerandes sal immer oprys, en jy sal dié wat jou bewoon, voed uit die hand van vreemdelinge; want waarlik is jou eie grond nie ryk nie.*
— Homeros *Lofsang aan Deliese Apollo*

Sien ook
--------

* Deliese bond
Colin Eglin, L.V. vir Pinelands van 1958 tot 1961.
Die Kaapstadse voorstad Pinelands is aangelê onder aansporing van Richard Stuttaford, wat in 1920 die bedrag van £10 000 geskenk het om as basiese fonds vir die ontwikkeling van die buurt te dien. In 1948 word Pinelands 'n afsonderlike munisipaliteit en in 1953 se algemene verkiesing stuur die nuwe kiesafdeling Pinelands die eerste keer 'n verteenwoordiger na die Volksraad toe die Verenigde Party se R.J. du Toit onbestrede verkies word. Pinelands het die onderskeiding dat dit een van skaars 20 kiesafdelings in Suid-Afrika was waar 'n kandidaat van die Nasionale Party nie een keer die paal kon haal nie.

Colin Eglin, latere leier van die Progressiewe Reformiste Party en die Progressiewe Federale Party, word eweneens in 1958 onbestrede vir die Verenigde Party verkies. In die volkstemming oor republiekwording, die eerste keer dat die nuwe kiesafdeling se kiesers in 'n nasionale stemming hul kruisie kan trek, stem net 2 143 kiesers ten gunste van 'n republiek, maar 9 593 daarteen. In 1961, die eerste verkiesing waaraan die Progressiewe Party deelneem, verloor Eglin sy setel met 3 552 stemme teen die V.P. se J.O.N. Thompson, wat in 1966 met 'n meerderheid van 6 085 stemme teen die P.P. se J.E.G. Beck wen. Eglin waag daardie jaar sy hand aan Seepunt, waar hy met 3 758 stemme teen die V.P. se J.A.L. Basson verloor. Eers in 1974 sou hy, ook in Seepunt, dit regkry om weer Volksraad toe te gaan.

In 1970 stel die P.P. nie weer 'n kandidaat in Pinelands nie en Thompson word, soos Du Toit en Eglin in die eerste twee verkiesings, onbestrede verkies. In 1974 sterf die V.P. se kandidaat, weer Thompson, saam met die V.N.S.W.P.-kandidaat vir Karas in Suidwes-Afrika, C.J. van den Berg, in 'n vliegtuigongeluk ná nominasiedag en so word daar nie op stemdag 'n verkiesing in Pinelands gehou nie. Die Progressiewe Party bou in die tussenverkiesing op 12 Junie 1976 voort op sy prestasie in die algemene verkiesing, toe ses kandidate die paal haal, met dr. Alex Boraine wat die V.P. se A. Reynecke met 'n skamele 34 stemme verslaan. Die Progressiewe Federale Party wen ook hier in 1977, 1981 en 1987, en die Demokratiese Party in 1989.

Partye en kandidate gewen
-------------------------

* 1953 - R.J. du Toit van die Verenigde Party (onbestrede)
* 1958 - Colin Eglin van die Verenigde Party (onbestrede)
* 1961 - J.O.N. Thompson van die Verenigde Party
* 1966 - J.O.N. Thompson van die Verenigde Party
* 1970 - J.O.N. Thompson van die Verenigde Party (onbestrede)
* 1974 - Geen verkiesing weens dood van V.P.-kandidaat
* 1977 -
* 1981 -
* 1987 -
* 1989 -

Sien ook
--------

Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland,Mowbray, Nuweland, Parow, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg

Bronne
------

* *Amptelike Jaarboek van die Republiek van Suid-Afrika 1983*. 1983. Johannesburg: Chris van Rensburgpublikasies.
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
Die **Pinksterbidure** in die NG Kerk is uniek in die gereformeerde kerke in die wêreld.

In die tweede helfte van die 19de eeu was daar ‘n groot geestelike oplewing in die VSA. Dit het vinnig na Wes-Europa en Suider-Afrika versprei. Op 18 en 19 April 1860 was daar ‘n konferensie in Worcester wat deur 16 NG-dominees bygewoon is. Die daaropvolgende jaar het ‘n soortelyke vergadering op Graaff-Reinet plaasgevind. Oplewings oor die land heen lei tot bidgroepe by privaat huise waar gesprekke gevoer is oor die geestelike lewe. In die Strooidakkerk in die Paarl (in die destydse Kaapkolonie) lei dit onder leiding van ds. Gottlieb Wilhelm Anthonie van der Lingen tot Pinksterbidure. Hy het sy gemeente versoek om in navolging van die eerste Christen-gemeente die 10 dae tussen Hemelvaartsdag en Pinkster vir gebed af te sonder. Dit het byval gevind by sy gemeente en tussen 9 en 19 Mei 1861 is elke aand ‘n bidstond in sy gemeente gehou. Dit was die eerste Pinksterbidure in die NG kerk.

Van der Lingen se persoonlike ondervinding op daardie Pinksterdag 19 Mei het wye opspraak verwek en bygedra om die gebruik van Pinksterbidure te laat posvat. Daardie dag by die biduur sien hy ‘n gesig van sneeuvlokkies wat hemelwaarts styg, maar afgeweer word deur bliksemstrale. Totdat ‘n krygsman met bloedbevlekte klere tussenbeide tree. Van der Lingen het die Held herken as die Verlosser deur wie se tussenkoms die gelowiges se gebede (die sneeuvlokkies) die genadetroon van God bereik.

Hierdie gebeurtenis lei in Van der Lingen se gemeente tot die jaarlikse bidure tussen Hemelvaartsdag en Pinkstersondag. Die gebruik het deurgewerk na al die gemeentes van die NG Kerk en selfs na soortgelyke kerkgenootskappe. In 1862 het die Kaapse sinode van die kerk die herlewing erken as die werk van die Heilige Gees.

Bibliografie
------------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 8. Kaapstad: Nasou, 1973. ISBN 0-625-00324-1