recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die term **mengtaal** (Engels: *mixed language*) word dikwels gebruik om na pidgin- en kreooltale te verwys, aangesien hulle invloede van 'n aantal tale toon - daar is byvoorbeeld Afrikatale wat 'n gemengde woordeskat van inheemse, Engelse en Portugese oorsprong het.

Taalvermenging is egter nie beperk tot kreool- en pidgintale nie. Hierdie verskynsel tree gereeld op wanneer twee of meer tale langs mekaar gepraat word, soos byvoorbeeld ook in Suid-Afrika. 

Andrew Geddes Bain staan bekend as die skrywer van 'n toneelstuk - *Kaatje Kekkelbek, or: Life among the Hottentots* - wat op 5 November 1838 vir die eerste keer in Grahamstad opgevoer is en nie net sy spot dryf met die werk van Britse sendelinge (veral dié van dr. Philip) nie, maar ook die tweetaligheid in Suid-Afrika se Kaapkolonie deur 'n humoristiese oog sien:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | *My name is Kaatje Kekkelbek,*
*I come from Katrivier,* 
*Daar is van water geen' gebrek*, 
*But scarce of wine and beer.* 
*Myn A B C at Ph'lipes school* 
*I learnt a kleine beetje,* 
*But left it just as great a fool* 
*As gekke Tante Meitje.*
 |  |

Ook die huidige woordeskat van Engels weerspieël sy wisselvallige geskiedenis; die oorspronklik suiwer Angel-Saksiese taal bevat na die verowering deur die Franstalige Noormanne en die Grieks-Latynse neologismes van die klassisisme nou meer Romaanse as Germaanse woorde.

Met die afskaling van Afrikaans in die jare negentig en die opkoms van 'n mengtaal onder baie Afrikaanstaliges, wat dikwels *Afrish* of *Engfrikaans* genoem word, word 'n debat oor die moontlike bedreiging vir Afrikaans as 'n kultuurtaal in die Afrikaanstalige gemeenskap gehou.

Ook ander tale in die wêreld ondergaan die invloed van die oorheersende posisie wat Engels verwerf het, veral in die media. In Nederland word byvoorbeeld oor *Nederengels* gepraat.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Sien ***mengtaal*** in Wiktionary, die vrye woordeboek. |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4074852-2
* SUDOC: 027781003

 |
Die **Slag van Nancy** was 'n veldslag wat op 5 Januarie 1477 naby Nancy, die destydse hoofstad van die Hertogdom Lotaringe, plaasgevind het. Die hertog van Lotaringe, Renatus II, vra die Switserse Bondgenootskap om bystand teen hertog Karel die Stoute van Boergondië wat die hoofstad van Lotaringe onder beleg geplaas het. Die 6000 troepe van die Switserse Bondgenootskap vernietig die 10000 man lëer van hertog Karel van Boergondië. Tydens die geveg is Karel die Stoute dodelik gewond en op die slagveld oorlede. Renatus het die jaar tevore tydens die Slag van Murten die Switserse Bondgenootskap teen Karel die Stoute bygestaan. Dit het die Boergondiërs se pogings om Lotaringe te onderwerp tot 'n einde gebring.

Buiten die feit dat Lotaringe sy onafhanklikheid behou het, is die geveg ook van belang omdat hy die uitbreiding van Boergondië gestuit het. Dit het Frankryk die geleendheid gebied om sy magsposisie teenoor die van sy groot teenstander Boergondië te versterk. Hierna het Frankryk dan ook stelselmatig die voormalige besittings van Boergondië ingepalm, soos Pikardië.
Die **Slag van Kakamas** het op 4 Februarie 1915 in Kakamas, Noord-Kaap Provinsie van Suid-Afrika,tydens die Eerste Wêreldoorlog plaasgevind. Dit was 'n skermutseling vir die beheer van twee rivierponte oor die Oranjerivier tussen kontingente van 'n Duitse invalsmag en Suid-Afrikaanse weermag. Die Suid-Afrikaners slaag daarin om te keer dat die Duitsers beheer oor die ponte te kry en die rivier oor te steek.

Agtergrond
----------

Nadat die Unie van Suid-Afrika hulle aan die Britse kant geskaar het, is daar besluit om Duits-Suidwes-Afrika in te val. Suid-Afrika het 'n mag van 6 000 man in Upington en Kakamas bymekaargemaak, onder bevel van kolonel J. van Deventer. Van Deventer se soldate sou een van die kolomme vorm in 'n beplande inval van Duits-Suidwes-Afrika. Die Duitse *Schutztruppe* onder bevel van majoor Hermann Ritter het Suid-Afrika binnegeval in 'n poging om die beplande aanval te ontwrig.

Die geveg
---------

Die Duitse bevelvoerder het 'n verkenningsmag gestuur om die twee ponte, wat deur die Suid-Afrikaanse magte opgepas is, aan te val en dan verder suid in Suid-Afrika in te beweeg. Die oggend van 4 Februarie het vier Duitse kanonne op die Suid-Afrikaanse magte losgetrek terwyl die verkenningsmag op die verdedigers by die ponte begin skiet het. Na 'n geveg van ses uur het die Duitse magte teruggeval en sewe man tydens die slag verloor. Sestien Duitse soldate is gewond en sestien soldate is gevange geneem.

Nadraai
-------

Na die geveg roep van Deventer die res van sy kolom op, 80 km van Upington af, steek die Oranjerivier oor en gaan voort om stadig in Suidwes-Afrika in te beweeg.

Gedenkteken
-----------

Net buite die dorp, in die dorp se begraafplaas, is daar 'n gedenkteken opgedra aan die Duitse soldate wat in die geveg gedood is. Die gedenkteken is deur 'n Duitse organisasie vir oorloggrafte in 1960 daar opgerig. Ses van die sewe soldate is later herbegrawe.

Bron
----

* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995. ISBN 1-86842-026-4

Sien ook
--------

* Maritz-rebellie, Suid-Afrikaanse opstand in 1914 nadat Suid-Afrika hulle aan die Britse kant geskaar het.

Koördinate: 28°48′S 20°39′E﻿ / ﻿28.800°S 20.650°O﻿ / -28.800; 20.650
**Mendocino** (vroeër bekend as *Big River*, *Meiggstown* en *Mendocino City*) is 'n nie-geïnkorporeerde nedersetting aan die noordkus van die Amerikaanse deelstaat Kalifornië, met 'n bevolking wat in die sensus van 2010 as 894 vasgestel is. Mendocino, wat administratief aan die gelyknamige distrik (*Mendocino County*) behoort, is 9,5 myl of 15 km suid van Fort Bragg geleë en genoem na die nabygeleë Kaap Mendocino. Die kaap is deur vroeë Spaanse seevaarders ter ere van die vise-koning van Nieu-Spanje, Antonio de Mendoza, so genoem.

Mendocino het ondanks sy klein sieletal bekendheid verwerf as 'n kunstenaarskolonie en strandoord, geleë op 'n landpunt wat volledig deur die waters van die Stille Oseaan omring word. Die nedersetting se voorkoms en boukuns weerspieël die herkoms van sy stigters - oorspronklik is dit gestig om houtkappers uit Nieu-Engeland te huisves. Baie werkers in diens van Noord-Kaliforniese houtmaatskappye het in die 19de eeu vanuit die ooskus na die boomryke streek gemigreer. Enkele spoorweë en klein hawegeriewe het ontstaan vanwaar hout vir verdere bewerking na San Francisco en San Diego verskeep is. Tans is toerisme 'n belangrike bron van inkomste.
Morris Alexander het tussen 1910 en 1943 agt keer die kiesafdeling Kaapstad-Kasteel gewen. Net in 1929 se verkiesing het hy nie gestaan nie.
**Morris Alexander** (Zlin, Morawië, 4 Desember 1877 – Kaapstad, 23 Januarie 1946) was 'n Suid-Afrikaanse Volksraadslid en advokaat. Hy was een van die eerste Jode in die Suid-Afrikaanse Volksraad.

Opleiding
---------

Hy ontvang sy opleiding aan die Suid-Afrikaanse Kollege (die latere Universiteit van Kaapstad en SACS) en St. John's College, Cambridge. Hy word 'n advokaat van die Inner Temple in Londen en advokaat van verskeie hooggeregshowe in Suid-Afrika. Sy vrou, Ruth, met wie hy in 1907 getroud is, was 'n vooraanstaande feminis en haar vader was die bekende Hebreeuse deskundige S. Schechter.

Politieke loopbaan
------------------

Alexander word in 1908 verkies as lid van die Kaapse Wetgewende Raad vir Kaapstad-Kasteel, toe hy lid was van dr. Leander Starr Jameson se Progressiewe Party, en in 1910 as lid van die eerste Unie-Volksraadslid vir dieselfde kiesafdeling as lid van die Unionisteparty. Hy wen in 1915 en 1920 ook as Unionis in Kaapstad-Kasteel en in 1921 en 1924 as enigste lid van sy eie Konstitusionele Demokratiese Party. In 1929 staan hy as kandidaat van die Arbeidersparty se Cresswelliete-faksie in Kaapstad-Tuine, maar verloor teen die kandidaat van die Suid-Afrikaanse Party. Hy haal weer die paal in 1933 in Kaapstad-Kasteel, nou as lid van die Suid-Afrikaanse Party toe hy onbestrede verkies word. Hy wen Kaapstad-Kasteel in 1938 vir die S.A.P. en word in 1943 vir oulaas onbestrede verkies in dieselfde kiesafdeling.

Invloed
-------

In sy beroep het hy hom vroeg reeds onderskei met 'n aantal suksesse in opspraakwekkende strafsake. In die Volksraad was Alexander 'n merkwaardige kampvegter vir die regte van die minderbevoorregtes (Distrik Ses het byvoorbeeld binne-in sy kiesafdeling, Kaapstad-Kasteel, geval) en 'n stoere stryder vir die Joodse gemeenskap. Sy dokumente en briewe is in Februarie 1964 vir veilige bewaring aan die Universiteit van Kaapstad geskenk.

Bronne
------

* Potgieter, D.J. (ed.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910–1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
Thomas Young
**Thomas Young** FRS (13 Junie 1773 – 10 Mei 1829) was 'n Britse veelweter wat noemenswaardige bydraes gelewer het tot die velde van visie, lig, soliede meganika, energie, fisiologie, taal, musikale harmonie en Egiptologie. Hy was instrumenteel in die ontsyfering van Egiptiese hiërogliewe, spesifiek die Rosettasteen.

Young is beskryf as "Die laaste man wat alles geweet het". Sy werk het dié van William Herschel, Hermann von Helmholtz, James Clerk Maxwell en Albert Einstein beïnvloed. Young word gekrediteer met die vestiging van die golfteorie van lig, in teenstelling met die partikelteorie van Isaac Newton. Young se werk is daarna ondersteun deur die werk van Augustin-Jean Fresnel.

Biografie
---------

Thomas Young is gebore in 'n Kwaker-gesin in die klein Somersetshire-dorpie Milverton. Reeds op 'n jong ouderdom het hy tekens van groot intellek getoon. Hy was glo in staat om te lees op die ouderdom van twee, en teen die ouderdom van veertien het kennis van meer as tien tale gehad. Hy het in 1792 mediese opleiding in Londen begin, in 1794 na Edinburgh verhuis en in 1795 die Universiteit van Göttingen betree, waar hy die graad Doktor in Fisika in 1796 behaal het. In 1797 het hy Emmanuel College, Cambridge, betree. In dieselfde jaar het hy die huis en 'n deel van die fortuin van sy grootoom Richard Brocklesby geërf, wat hom finansieel onafhanklik gemaak het. In 1799 vestig hy hom as dokter in Londen.

Hy het al hoe meer gefassineer geraak deur die wetenskap. Hy het baie van sy vroeë wetenskaplike werk anoniem gepubliseer, om nie sy reputasie as 'n geneesheer in gevaar te stel nie. Na die Rosettasteen ontdek is, het hy hom onder meer tot Egiptologie gewend.

Thomas Young sterf in Londen in 1829, 55 jaar oud.

Egiptologie
-----------

Young was die eerste wetenskaplike wat die Rosettasteen in detail bestudeer het. Hy het die Egiptiese teks met die Griekse vergelyk en probeer om 'n ekwivalent tussen die Griekse en Egiptiese woorde te vind. Hy het dieselfde met die demotiese teks probeer doen. Hy het dus tot die verstaan gekom dat die demotiese, hiëratiese en hiërogliewe skrif verwant is. Hy het hierdie drie skrifture vergelyk en gelykwaardige tekens daarin probeer vind. Young het ook ontdek dat sekere hiërogliewe foneties was. Hy het geweet dat die cartouche die naam van die farao uitdruk en sodoende verskeie hiërogliewe kon vertaal. Jean-François Champollion sou baie dieselfde metode as Young gebruik en by 'n algemene ontsyfering van die hiërogliewe uitkom. In watter mate Champollion op Young staatgemaak het, is steeds 'n hewige debat. Champollion het altyd beweer dat hy op sy eie tot die oplossing gekom het.

Vernoem
-------

* Young se modulus, maatstaf van die buigsaamheid van materiale
* Young, 'n impakkrater op die Maan
Wagwoord

| Subklas van | string (rekenaarwetenskap), persoonlike dataWysig |
| Stack Exchange-etiket | Wysig |
| Faset van | username/password authenticationWysig |

'n Wikipedia intekenform wat vir 'n gebruikersnaam en wagwoord vra.
'n **Wagwoord** is 'n woord of tekenreeks wat gebruik word vir gebruikerverifikasie om identiteit te bewys, of toegangsgoedkeuring tot 'n hulpbron te verkry. 'n Wagwoord moet geheim gehou word van diegene wat nie toegelaat word nie.

In moderne tye word gebruikername en wagwoorde gewoonlik gebruik deur mense tydens 'n aanmeldproses wat toegang beheer na beskermde rekenaarbedryfstelsels, selfone, TV-dekodeerders, OTM'e, ens.

Ten spyte van die naam, is dit nie nodig vir wagwoorde om woorde te wees nie. Wagwoorde kan bestaan uit enige karakters. Wagwoorde wat slegs bestaan uit syfers is ook bekend as 'n **wagkode**, **wagsleutel**, of **PIN** (persoonlike identifikasienommer), soos dié wat gewoonlik gebruik word by 'n OTM.

Meeste organisasies het 'n wagwoordbeleid wat vereistes stel vir die samestelling en gebruik van wagwoorde. Tipies sluit dit die volgende in: minimumlengte, vereiste kategorie (bv. hoof- en kleinletters, syfers, en spesiale karakters), verbode elemente (bv. eie naam, geboortedatum, adres, telefoonnommer). Sommige regerings het nasionale verifikasieraamwerke met vereistes vir gebruikerverifikasie vir regeringsdienste, insluitend vereistes vir wagwoorde.

Sien ook
--------

* Kriptografie
**Villa Tugendhat**  

in Brno, Tsjeggië

---

**Verdiepings**

3

---

**Voltooiing**  

1929–1930  


---

**Argitek**  

Ludwig Mies van der Rohe

---

**Opdraggewers**  

Fritz en Grete Tugendhat

---

**Argitektoniese besonderheid**

Konstruksie met staalskelet sonder gewigdraende mure, filigrane staalsuile


**Villa Tugendhat** is 'n privaat woonhuis wat volgens 'n ontwerp van die Duits-Amerikaanse argitek Ludwig Mies van der Rohe (1886–1969) tussen 1929 en 1930 vir die entrepreneurs-egpaar Fritz en Grete Tugendhat, die ouers van die Duitse filosoof Ernst Tugendhat en die kunshistorikus Daniela Hammer-Tugendhat, in Černá Pole, 'n welgestelde noordelike buurt van Brno in Tsjeggo-Slowakye (tans Tsjeggië), van gewapende beton gebou is. Die gebou word as 'n baanbrekende prototipe van modernistiese boukuns in Europa beskou en het saam met Mies van der Rohe se befaamde Duitse uitstallingspawiljoen vir die Wêreldtentoonstelling van 1929 in Barcelona ontstaan, soos uit die ooreenstemmende gebruik van staalsuile sowel as edele materiale en meubels, oop ruimtes en die plat dakkonstruksie blyk. Binne die argitek se Europese werkperiode was Villa Tugendhat die beduidendste funksionalistiese ontwerp.

Villa Tugendhat is die mees bekende voorbeeld van modernistiese boukuns in Brno – en die enigste moderne gebou in Tsjeggië wat deur Unesco as wêrelderfenis gelys is. Sy innovatiewe ontwerp, waarvoor 'n met bakstene versterkte staalskelet sonder gewigdraende mure gebruik is om Mies van der Rohe se nuwe informele konsep van 'n maklik aanpasbare oop ruimte met groot vensterfronte, wat perfek in sy natuurlike omgewing pas, te verwesenlik, was 'n mylpaal wat van Villa Tugendhat een van die ikone van moderne residensiële argitektuur gemaak het – saam met Corbusier se *Villa Savoye*, Frank Lloyd Wright se *Robie House* en Hans Scharoun se *Haus Schminke*.
**Walaho IV.**, ook bekend as Werner IV († voor 891), van die familie van die Walahone, was ná 840 graaf/hertog in die Wormsgau. Hy was waarskynlik die stamvader van die Saliërs.

Walaho was getroud met Oda, 'n dogter van die Rupertynse Rutpert III en met Wiltrud (Waldrada) van Orleans. Oda was 'n suster van Guntram en Robert die Dapper. Robert III is opgevolg deur sy seuns Guntram (tot 837) en Robert die Dapper (tot 840), graaf/hertog in Wormsgau, voordat haar swaer Walaho die hertogdom oorgeneem het, nadat Robert die Dapper na die Wes-Frankiese Koninkryk vertrek het,.

'n Moontlike dogter van Walaho was Wiltrud (903-933) wat met die Konradynse graaf/hertog Eberhard getroud was en daarom ook die moeder van Konrad Kurzbold was.

Literatuur
----------

* Andreas Thiele: *Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte,* Band I, Teilband 1, 1993
* Rüdiger E. Barth: *Der Herzog in Lotharingien im 10. Jahrhundert.* 1990
* Detlev Schwennicke: *Europäische Stammtafeln.* Neue Folge Band I. 1, 1998
**Wagenaarskraal** in 'n historiese plaas ongeveer 30 km wesnoordwes van Drie Susters, noord van die Nuweveldberge, net binne die grens van die provinsie Noord-Kaap, suidwes van Victoria-Wes en noordnoordoos van Beaufort-Wes in die Karoo.

Die plaas, is in 1870 deur die MacRobert-gesin aangekoop. En was 'n steunpunt op die passasiers- en poskoetsdiens van die kus na die diamantmyne van Kimberley. Hier kon passasiers oorslaap, perde omgeruil, hoefysters vervang en herstelwerk aan die koetse gedoen word. Daar was 'n winkel en 'n poskantoor en vir 'n tyd selfs 'n dokter. Toe die spoorlyn in 1890 van Wellington oor De Aar na Kimberley voltooi is, het die behoefte aan die dienste wat Wagenaarskraal gebied het, verval. Die winkel en poskantoor is omskep in 'n museum wat die glorietyd van hierdie deel van die Karoo herdenk. Slegs die weerstasie is nog sedert die beginjare ononderbroke in bedryf. Teenswoordig word die plaas as stemburo vir bewoners van die omgewing gebruik. Die plaas is sedert 1870 die eiendom van die MacRobert-familie.

Meteorologiese stasie
---------------------

'n Meteorologiese stasie is in 1889 daar opgerig, bestuur deur George Findlay MacRobert totdat dit in 1905 gesluit het.

Toe meteorologiese stasies in 1897 vir die eerste keer as eerste orde, tweede orde of klimatologiese (derde orde) stasies geklassifiseer is, is Wagenaarskraal as 'n klimatologiese stasie gelys. Dit is egter vanaf die begin van 1898 opgegradeer na 'n tweede-orde stasie.

Bibliografie
------------

* Schoeman, Chris: The historical Karoo. Traces of the past in South Africa’s arid interior. bl. 174-176 Kaapstad: Zebra Press, 2013. ISBN 978-1-77022-568-8
**Erchanger**, ook **Erchangar II** († 21 Januarie 917 – moontlik in Aldingen by Spaichingen) in sy leeftyd onder andere 'n balju van die Frankiese koning, paltsgraaf in Swabe en (van 915 tot 917) Hertog van Swabe. Hy is waarskynlik 'n seun van die Swabiese paltsgraaf Berchthold I (ook Erchanger I genoem) (880/892) en 'n dogter van die Etichoonse Erchanger (die Jonger) († 864). Ander bronne verwys na Gisela van Oos-Franke (\* 840; † 891), die dogter van koning Lodewyk II, as sy moeder. Hy is dus ook 'n lid van die familie van die Alaholfinger. Sy suster, Kunigunde se eerste huwelik was met markgraaf Luitpold van Karintië en haar tweede huwelik met Konrad I. Sy broer was Berchthold. Erchanger se vrou was Bertha († 966).

Erchanger was die koning se balju in Swabe. Tot in die jaar 911 ondersteun Erchanger en Biskop Salomo III van Konstanz mekaar weens hulle gemeenskaplike politieke belange. Naas Erchanger het ook Burchard I (en later sy seun, Burchard II) om die heerskappy oor Swabe gewedywer. Erchanger was wesentlik betrokke in die uitskakeling van Burchard I. wat in 911 van hoogverraad aangekla en ook tereggestel is. Nadat die Burchardyne hul mag verloor het, het Erchanger en sy broer, Berchthold, die mees invloedryke, hertoeë in Alemannie geword. In die jaar 913 het 'n rusie tussen Erchanger en koning Konrad I onstaan. As 'n gebaar van versoening het Erchanger sy suster, Kunigunde, wie se man Luitpold sopas oorlede is, as vrou aan Konrad I gegee. Die koning het weer op sy beurt vir Erchanger as sy verteenwoordiger in Swabe aangestel. Dit het hom weer die vyandskap van Biskop Salomo besorg. In die jaar 914 beveel Erchanger dat die biskop gevange geneem moes word. In reaksie daarop het koning Konrad vir Erchanger laat gevange neem en in ballingskap stuur. Biskop Salomo is dadelik vrygelaat.

Reeds 'n jaar later, in 915, keer Erchanger uit die ballingskap terug. In die dieselfde jaar, oorwin hy en Burchard II die Hongare namens die Beierse Hertog Arnulf tydens die veldslag op die Inn. Daarna sluit Erchanger en Burchard 'n bondgenootskap teen koning Konrad I en verslaan die koning in die slag van Wahlwies in die Hegau. Daarna word Erchanger as Hertog van Swabe aangestel.

As gevolg van sy misdrywe teen die koning en die Biskop is Erchanger in September, 916 deur die Sinode van Hohenaltheim gevonnis tot kloosterares. In die poging om 'n versoening met koning Konrad I te bewerkstellig, is hy en sy broer op pad na die koning in Januarie 917 in die opdrag van die koning tereggestel. Erchanger se landgoedere is gekonfiskeer, maar sy vrou, Bertha kon haar besittings behou.

Literatuur
----------

* Karl Schmid (1959) (in de), *Erchanger*, **4**, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 566–567, none ; (full text online)
* Paul Friedrich von Stälin: *Erchanger.* In: *Allgemeine Deutsche Biographie*(ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 186 f.
* Thomas Zotz: *Erchanger.* In: *Lexikon des Mittelalters* (LexMA). Band 3, Artemis & Winkler, München/Zürich 1986, ISBN 3-7608-8903-4, Sp. 2123–2124.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 135973988
* VIAF: 80398098
* WorldCat Identities (via VIAF): 80398098

 |
’n Kunstenaarsvoorstelling van die tuig New Horizons by Pluto (BO) en van Juno by Jupiter.

Die **New Frontiers-program** is ’n reeks ruimteverkenningsendings deur Nasa met die doel om navorsing oor verskeie van die hemelliggame in die Sonnestelsel te doen, onder meer die planeet Jupiter en die dwergplaneet Pluto.

Dit is een van die ruimteagentskap se huidige drie klasse Sonnestelselprogramme; die ander twee is die duurder Flagship-program en die goedkoper Discovery-program.

New Frontiers is ontwerp vir mediumklassendings wat te groot vir die Discovery-program is. Daar is tans twee New Frontiers-sendings: New Horizons, wat op 19 Januarie 2006 na Pluto gelanseer is, en Juno, wat op 5 Augustus 2011 na Jupiter vertrek het. Die lansering van ’n derde sending, OSIRIS-REx, word vir September 2016 beplan.
Nog voorgestelde sendings, wat egter ook deel kan uitmaak van een van die ander genoemde programme,  is na Venus, Saturnus, die Maan, Io en ’n komeet.

Huidige sendings
----------------

Charon (links) en Pluto, wat op 11 Julie 2015 deur New Horizons afgeneem is.
’n Foto wat Juno van die Aarde geneem het op pad na Jupiter.
### New Horizons (New Frontiers 1)

*Hoofartikel: New Horizons.*
New Horizons, ’n tuig na Pluto, is op 19 Januarie 2006 gelanseer. Ná ’n verbyvlug van Jupiter in Februarie 2007 wat hom na Pluto help stu het, het dit in Julie 2015 verby die dwergplaneet en sy maan, Charon, gevlieg. 

Tot in 2020 sal dit nog een of meer Kuipergordel-voorwerpe besoek. 

### Juno (New Frontiers 2)

*Hoofartikel: Juno.*
Juno is ’n verkenningsending met Jupiter as teiken. Dit is op 5 Augustus 2011 gelanseer en het die planeet op 4 Julie 2016 bereik. Dit is die eerste sonkragtuig na ’n buiteplaneet. 

Dit het ’n dag ná sy aankoms in ’n wentelbaan om Jupiter se pole gegaan om onder meer die planeet se magneetveld en interne struktuur te ondersoek.

### OSIRIS-REx (New Frontiers 3)

OSIRIS-REx staan vir "Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, Security, Regolith Explorer". Die beplande doel is ’n wentelbaan teen 2020 om ’n asteroïde, destyds 1999 RQ36 genoem (nou 101955 Bennu). Die tuig sal die liggaam se mates neem en ’n monster van sy oppervlak in 2023 terugbring Aarde toe. Die monster sal wetenskaplikes help om vrae te beantwoord oor die vorming van die Sonnestelsel en die oorsprong van ingewikkelde organiese molekules wat nodig is vir die ontstaan van lewe. 

Die asteroïde 101955 hou ’n potensiële gevaar vir die Aarde in en is derde op die Brandwagrisikotabel van sulke liggame. Daar is ’n kans van 0,07% dat dit die Aarde in die laat 2100's kan tref en daarom is dit noodsaaklik dat sy samestelling en Jarkofski-effek vasgestel word.
Die olietenkskip ***SS Wafra*** het in Februarie 1971 een van die wêreld se grootste oliebesoedelingsrampe aan die Suid-Afrikaanse kus veroorsaak.

Die *Wafra* is in 1956 in Nagasaki (Japan) gebou, was die eiendom van Getty Tankers en in Liberië geregistreer. Op 12 Februarie het die skip met 'n vrag ru-olie van 63 174 ton die hawe van Ras Tanura (in Saoedi-Arabië) aan die Persiese Golf op pad na Kaapstad verlaat.

Op 27 Februarie ondervind die skip masjienprobleme toe dit om Kaap Agulhas vaar. Eers word dit deur die Russiese tenkskip *Gdynia* en toe deur die Durbanse kusvaarder *Pongola* op sleeptou geneem. Die sleepkabel breek en die *Wafra* bots op 8 km van Kaap Agulhas teen die Northumberlandrif. Agt van sy 12 vragtenks word beskadig en 26 000 ton olie lek uit. Hiervan spoel 6 000 ton op die kus rondom Kaap Agulhas en Struisbaai uit en lei tot 'n ekologiese ramp. Op Dyereiland naby Gansbaai word 1 200 Afrika-pikkewyne besmeer.

Twee Duitse sleepbote, die *Oceanic* en die *Baltic*, het die *Wafra* van die rif afgesleep, maar in die proses breek die *Wafra* op. Die voorste gedeelte is 320 km ver na die rand van die kontinentale plaat gesleep, maar laat 'n oliespoor van 160 km lank na. Die agterstewe het agtergebly en vorm daar 'n kunsmatige rif. Dit is gewild onder sportduikers.

Op 10 Maart is die grootste wrakstuk deur 'n Buccaneer van die Suid-Afrikaanse lugmag gebombardeer en het baie van die olie weggebrand. Twee dae later het 'n Shackleton-vliegtuig die wrak gekelder.

Die raad van ondersoek het die kaptein en die bemanning van die *Wafra* van enige blaam vir die ramp onthef.

In 1968 was die **World Glory** en in 1983 die **Castillo de Bellver** verantwoordelik vir groot oliestortings langs die Suid-Afrikaanse kus.

Bibliografie
------------

* www.georesources.co.uk
* www.motherjones.com
* www.twooceansdiving.com
**Neville Alexander** (1936–2012) was 'n Suid-Afrikaanse taalkundige, akademikus en oudstryder teen apartheid. Hy het veeltaligheid bepleit en die ontwikkeling van Suid-Afrika se inheemse tale voorgestaan. In 2008 is hy met die internasionale Linguapax-prys vir sy bydrae tot taalkundige diversiteit en veeltalige onderwys bekroon.

Vroeë lewe
----------

Alexander is op 22 Oktober 1936 in Cradock in die Oos-Kaap, Suid-Afrika gebore. Sy ouers was David James Alexander, 'n timmerman, en Dimbiti Bisho Alexander, 'n skoolonderwyser. Sy moeder se ouma was 'n Ethiopiër wat deur die Britte van slawerny gered is.

Hy word by die *Holy Rosary Convent* in Cradock geskool en matrikuleer in 1952. Daarna studeer hy ses jaar aan die Universiteit van Kaapstad, waar hy 'n BA-graad in Duits en Geskiedenis verwerf (1955). Hy voltooi sy Honneurs in Duits 'n jaar later. Daarna doen hy 'n MA in Duits. Sy tesis is oor die Silesiese barokdramaturge Andreas Gryphius en Daniel Caspar von Lohenstein. In 1961 verwerf hy 'n PhD van die Universiteit van Tübingen met 'n verhandeling oor die stylverandering in die dramatiese werk van Gerhart Hauptmann.

Apartheidsjare
--------------

Teen 1957 was Alexander reeds geradikaliseer en 'n lid van die Cape Peninsula Students' Union, 'n affiliasie van The Non-European Unity Movement of South Africa. Hy het by die African Peoples Democratic Union of Southern Africa (APDUSA) aangesluit wat in 1960 gestig is. Hy is egter in 1961 uit APDUSA geskors en saam met Dulcie September, Ottilie Abrahams en Andreas Shipinga, onder andere, 'n studiegroep van nege lede in Julie 1962, bekend as die Yu Chi Chan-klub (YCCC); *Yu Chi Chan* is die Chinese naam vir guerrilla-oorlogvoering, wat Mao Zedong gebruik het. Die YCCC het laat in 1962 ontbind en is vervang deur die Nasionale Bevrydingsfront, wat Alexander mede-stigter was in 1963. In 1964 is hy gearresteer en skuldig bevind aan sameswering om sabotasie te pleeg. Hy is vanaf 1964 tot 1974 op Robbeneiland aangehou.

Ná Apartheid
------------

In 2008 ontvang Alexander die Linguapax-prys. Die prys word jaarliks sedert 2000 toegeken vir bydraes tot taalkundige diversiteit en veeltalige onderwys. Volgens die sitaat het hy meer as 20 jaar van sy beroepslewe gewy om meertaligheid in 'n post-Apartheid Suid-Afrika te bevorder en het hy een van die groot voorstanders van taalkundige diversiteit geword.

Hy het in 2005 omstrede uitlatings gemaak en onder andere 'n deelnemer van die Afrikaanse Taalberaad op Stellenbosch uitgejou met: "*Die Afrikaner is 'n lyk. Dis net jy wat nog daaraan glo omdat jy oningelig is.*"

Hy was ook 'n voorstander vir die herstandaardisering van Afrikaans.

Dood
----

Alexander is op 27 Augustus 2012, op 75-jarige ouderdom, na 'n lang siekbed aan kanker oorlede.

Publikasies
-----------

Sy boeke sluit in:

* One Azania, One Nation: The National Question in South Africa, 1979, ISBN 978-0-905762-41-8
* An Ordinary Country: Issues in the Transition from Apartheid to Democracy in South Africa, 2003, ISBN 978-1-57181-261-2
* Thoughts on the New South Africa, 2013 (postuum), ISBN 978-1-4314-0586-2
Sonop oor die Lac du Fou, Parc national de la Mauricie
Die herstellingsoord Sacacomie is in 'n bosgebied en langs 'n meer geleë
Toeriste geniet die Julieson in Sacacomie
Saint-Jean-des-Piles, 'n nedersetting langs die Rivière Saint-Maurice
Mauricie se industriële erfenis: *Ancienne Aluminerie de Shawinigan* - historiese aluminiumaanleg en hidroëlektriese kompleks in Shawinigan
Basilique Notre-Dame-du-Cap
Église Notre-Dame-des-Neiges, tussen 1909 en 1812 opgerig in Charette
**Mauricie** [mɔʁisi] is 'n tradisionele en moderne administratiewe streek in die Franssprekende Kanadese provinsie Quebec, met 'n oppervlakte van 35 860,05 km² en 'n bevolking van 266 112 (volgens die sensus van 2016).

Inheemses beskou Mauricie saam met Lanaudière as deel van die hartland van Nieu-Frankryk, geleë halfpad tussen Québec se metropole Montréal en Ville de Québec, met 'n buitengewone argitektoniese erfenis wat - temidde van uitgestrekte bosse - in klein nedersettings bewaar word. Mauricie se mees suidelike gebied, 'n tradisionele spilpunt van die houtbedryf met papiermeule, strek oor 'n afstand van sowat 300 km langs die Sint-Laurensrivier, vanuit Trois-Rivières na Lac St. Jean in die noorde, waar dit tot een van die mees geïndustrialiseerde streke in Quebec ontwikkel het - met papierfabrieke, 'n aluminiumaanleg en waterkragsentrales langs die Saint-Mauricerivier wat die nywerhede van krag voorsien.

Langs die rivier is een van Mauricie se toeristetrekpleisters geleë, die Nasionale Park van Mauricie (*Parc National de la Mauricie*) met 'n oppervlakte van 536 km². Die park is in 1970 gevestig om die fauna en flora van hierdie ongerepte wildernis met sy gemengde bosse en sowat 150 mere te beskerm. Groot dele daarvan is net per kano toeganklik.

By die Saint-Maurice se monding in die Saint-Laurent is een van Quebec se belangrikste pelgrimsoorde geleë, die *Sanctuaire Notre-Dame du Cap*. Terwyl 'n vroeë 18de eeuse bedevaartskerk bewaar gebly het, stroo Rooms-Katolieke pelgrims na die moderne basiliek wat in 1964 ontstaan het om die wonders te herdenk wat Vader Luc Désilets laat in die 19de eeu hier beleef het.
Theo Engelenberg
**Theo Engelenberg** (\*2 Maart 1901, Pretoria –† onbekend) was ’n Afrikaanse skrywer van ontspanningslektuur.

Lewe en werk
------------

Theo Engelenberg is op 2 Maart 1901 in Pretoria gebore. Hier gaan hy skool aan die Oost-Eind-Skool, waar hy in 1920 matrikuleer. Hierna leer hy as apteker en ondergaan sy praktiese opleiding by die Tudor Pharmacy in Pretoria, waarna hy in 1925 die finale eksamen aflê en as apteker kwalifiseer.

Hy trou in 1926 met Annie Siglé, ook van Pretoria, en hulle gaan woon in Volksrust, waar hy ’n apteek open. Na vyf jaar keer hulle terug na Pretoria, waar hulle ook vyf jaar bly voordat hulle ’n jaar in Johannesburg woon. Hierna trek hulle na Randfontein, waar hy bestuurder is van die Randgate-apteek van die E.J. Adcock-groep.

In Pretoria raak hy geïnteresseerd in fotografie en word ondervoorsitter en later ere-sekretaris van die Pretoria Fotografiese Vereniging. Die fotografiese klub wat hy in Randfontein stig loop dood tydens die Tweede Wêreldoorlog omdat films nie geredelik bekombaar was nie, waarna hy begin om sy tyd te verwyl met skryf.

Skryfwerk
---------

Hy skryf ontspanningsverhale onder sy eie naam en skryf ook speurverhale onder die skuilnaam Gysbert van Tonder.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1945 | *Die teken van die Suiderkruis* |
|  | *Wannie* |
| 1950 | *Moord in Kamer 13* (Gysbert van Tonder) |
| 1953 | *Die geheime laai* |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Nienaber, P.J. *Hier is ons skrywers!* Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Eerste uitgawe 1949
**Wayfarers Chapel**  

**5755 Palos Verdes Drive South**  

**Ranchos Palos Verdes, CA**  

Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
  


---

**Opgerig**  

1949 tot 1951  


---

**Argitekte**  

Lloyd Wright

---

**Boustyl**  

Modernisme

---

**Status**  

*National Historic Landmark*

Die altaar met die *Onse Vader*-gebed
Buiteaansig van die kerk
***Wayfarers Chapel***, ook bekend as ***The Glass Church***, is 'n kerkgebou van die Swedenborgiaanse Kerk van Noord-Amerika wat as monument vir sy stigter, Emanuel Swedenborg (1688–1772), opgerig is. Die kerk is geleë op die Palos Verdes-skiereiland, op kranse bo-oor die Kaliforniese Stille Oseaankus in Rancho Palos Verdes, 'n nedersetting in Los Angeles County.

Die kerk word onder die belangrikste argitektoniese besienswaardighede in Los Angeles en omgewing gereken. Die gebou is in die modernistiese styl ontwerp deur Lloyd Wright, die seun van die befaamde Amerikaanse argitek Frank Lloyd Wright, met glas as die hoofsaaklike boumateriaal. Die kerk se deurskynende glasmure laat lig binnestroom en bied kerkgangers en ander besoekers 'n uitsig oor die omgewing.
Die name van die farao's van die 2de Dinastie op verskillende koningslyste.
Die **2de Dinastie** (ook **Dinastie II** geskryf) was die tweede van die dinastieë van Antieke Egipte wat as die Vroegdinastiese Tydperk bekend staan. Dit het geduur van omstreeks 2890 tot 2686 v.C. Die mag van dié tydperk was in Thinis. 

Hoewel argeologiese bewyse uit die 2de Dinastie baie skaars is, dui verskille tussen die 1ste en die 3de Dinastie daarop dat daar belangrike institusionele en ekonomiese ontwikkelings moes plaasgevind het.

Heersers
--------

Die name van die heersers van die 2de Dinastie is taamlik onduidelik. Die eerste vier is redelik seker, die volgende drie kon verskillende name vir dieselfde farao's of legendariese name gewees het. Oor die laaste heerser is daar weer eenstemmigheid.


|  Naam |  Bewindsduur |
| --- | --- |
| Hotepsechemwy | 38 |
| Nebra | 10–14 |
| Nynetjer | 40 |
| Senedj | 20 |
| Seth-Peribsen (Kaires volgens Manetho) |  |
| Nephercheres (Manetho) |  |
| Sekhemib-Perenmaat (Sesokhris volgens Manetho) |  |
| Chasechemwy | 17–18 |

Hoewel die Egiptiese historikus Manetho skryf die hoofstad was Thinis, dieselfde as tydens die 1ste Dinastie, is minstens die eerste drie konings by Saqqara begrawe, wat daarop kan dui dat die mag na Memphis geskuif het.
Prof. Tim Noakes by West Point in 2009
**Timothy David Noakes** (gebore 1949) is 'n Suid-Afrikaanse wetenskaplike en 'n emeritus-professor in die Afdeling Oefenwetenskap en Sportgeneeskunde aan die Universiteit van Kaapstad. Hy is ook 'n lid van die Nasionale Navorsingstigting (Suid-Afrika), wat hom een van hul hoogstaande lede noem. 

Hy het meer as 70 maratons en ultramaratons gehardloop,  en is die skrywer van verskeie boeke oor oefening en dieet. Hy is bekend vir sy werk in sportwetenskap en vir sy ondersteuning van 'n lae-koolhidraat-hoë-vet (LCHF)-dieet, soos uiteengesit in sy boeke *The Real Meal Revolution* en *Lore of Nutrition: Challenging Conventional Dietary Beliefs*.

Agtergrond
----------

Noakes is in 1949 in Salisbury, Suid-Rhodesië (tans Harare, Zimbabwe) gebore en het op vyfjarige ouderdom na Suid-Afrika verhuis.  Sy vader het in 1946 in die destydse Suid-Rhodesië aangekom en 'n suksesvolle onderneming vir tabakuitvoer gestig wat hy in 1954 verkoop het. As jong seun was sy belangrikste sportbelangstelling krieket. Noakes was sedert 7-jarige op kosskool by die Monterey Preparatory School in Constantia, Kaapstad, gevolg deur hoërskoolstudie aan Diocesan College (Bishops). Hy het 'n MBChB (1974), MD (1981) en DSc (Med) (2002) verwerf.

Navorsing
---------

In 1980 kry Noakes die taak om 'n kursus vir sportwetenskap aan die Universiteit van Kaapstad te begin. Noakes het aan die hoof gestaan van die Mediese Navorsingsraad- gefinansierde Bioenergetika van Oefening-navorsingseenheid, wat later verander is na die MRC / UCT Navorsingseenheid vir Oefenwetenskap en Sportgeneeskunde. 

In die vroeë negentigerjare stig Noakes saam met die voormalige Springbokrugbyspeler Morné du Plessis die *Sports Science Institute of South Africa*.

Hy is 'n toonaangewende navorser oor die toestand wat nou bekend staan as oefengeassosieerde hiponatremie (EAH). Hy het hierdie toestand vir die eerste keer by 'n vroulike hardloper tydens die Comrades-maraton van 1984 herken, en sy bevindings in 1985 in die tydskrif *Medicine and Science in Sports and Exercise* gepubliseer. Noakes het in Mei 2005 die eerste internasionale konferensie vir konsensusontwikkeling oor hiponatremie in Kaapstad aangebied.

Dieetkontroversie
-----------------

Noakes is 'n voorstander van 'n lae-koolhidraat-hoëvetdieet, wat in Suid-Afrika dikwels die "Noakes"- of "Banting"-dieet genoem word. Noakes het ander gesondheidspersoneel se algemene advies oor dieet as 'volksmoord' gebrandmerk.

Uitgesoekte publikasies
-----------------------

Noakes het verskeie boeke geskryf waarin hy sy navorsing oor sportwetenskap en voeding uiteensit. 

* *The Lore of Running* (1986)
* *Running Injuries: How to Prevent and Overcome Them* (1990)
* *Bob Woolmer's Art and Science of Cricket* (2008)
* *Challenging Beliefs: Memoirs of a Career* (2012).
* *Waterlogged: The Serious Problem of Overhydration in Endurance Sports* (2012)
* *The Real Meal Revolution* (2014)
* *Raising Superheroes* (2015)
* *Lore of Nutrition: Challenging Conventional Dietary Beliefs*, met Marika Sboros (2017)
* *Real Food On Trial: How the diet dictators tried to destroy a top scientist*, met Marika Sboros (2019)
**Maurice Garcia** is in 1798 in ‘n Joodse gesin gebore en het in 1820 met 20 ander Britse Setlaars aan boord van die Dowson in Suid-Afrika aangekom. Garcia baan mettertyd sy weg na George waar hy op 25 Julie 1824 met die 15-jarige Anna Ludolphina Niepoth in die huwelik tree. Die egpaar het 10 kinders.

Gedurende 1828 word Garcia as tolk by die hof van landdros B.A. Wentzel aangestel. Toe die pos die volgende jaar afgeskaf word, wys Garcia ‘n betrekking as klerk van die vrederegter in Somerset-Wes van die hand. In Januarie 1830 word hy aangestel as die posmeester van George. In 1842 word hy die klerk van landdros J.W. van der Riet belas met die fondse vir die instandhouding van paaie, driwwe en brûe. In 1851 is hy ‘n direkteur van die spaarbank op George. In Januarie 1863 word hy die siviele kommissaris in Richmond (Kaap) en in September 1864 volg hy James Rose-Innes op as siviele kommissaris in Riversdal. In hierdie gemeenskap speel hy ‘n leidende rol. Sy grootste prestasie was die verkryging van die Garciapas. Louis Henry Meurant (beter bekend as Klaas Waarzegger) volg hom by sy aftrede op 22 Junie 1877 op. Garcia sterf in 1884 op Riversdal.

Bibliografie
------------

* Friedman-Spits, Clara: Maurice Garcia - Jewish 1820 Settler. In: Lantern. Tydskrif vir Kuns, Kennnis en Kultuur. Jaargang 30, nr. 1, Desember 1980
* Pama, C.: Die Groot Afrikaanse Familienaamboek. Kaapstad: Human & Rousseau, 1983. ISBN 0-7981-1561-0
* van Wyk, Frans: Riversdal 150 jaar 1838-1988. Riversdal, 1988. ISBN 0-620-12490-3
**Whittlesea** (vroeër bekend as Bulhoek) is 'n dorp in die landelike Oos-Kaap, Suid-Afrika. Onder die vorige politieke bedeling (tot 1994) was dit in die noordwestelike uithoek van die Ciskei-tuisland geleë. Die naaste groot dorp is Komani (voorheen Queenstown), 37 km noordoos hiervan.

Geskiedenis
-----------

Die dorpie is in 1847 gestig as 'n militêre buitepos. Tydens die Agtste Grensoorlog, op 5 Maart 1851, het die koloniale garnisoen, wat hier gestasioneer was, bekendheid verwerf toe hulle 'n aanval afgeweer het van die Thembu Xhosas en sekere Khoikhoistamme. Die dorp is vernoem na sir Harry Smith se geboorteplek, Whittlesey. Die naam het Whittlesea geraak as gevolg van iemand se verkeerde spelling.

Besighede
---------

Die dorpie se sakekern huisves 'n poskantoor, landdroshof, polisiestasie, twee vulstasies en verskeie kleinhandelaars. Die gerieflikste winkel is die *Spar* en 'n paar ander supermarkte, wat ook die groot banke se OTM's huisves.

Op die dae wanneer salarisse en pensioene uitbetaal word, ontplof die gehuggie in 'n warreboel van voetgangers, taxi's, busse en straatsmouse; dit alles weerskante van 'n groot provinsiale deurroete, die R67 tussen Komani en Grahamstad.

Hospitaal
---------

'n Goed-gevestigde algemene hospitaal, by name Hewu Hospitaal, is slegs 3 km buite die sakekern in die Ekuphumleni-buurt geleë.

Distrik
-------

Die dorpie is aan die oewer van die Klipplaatrivier. Bees- en skaapboerdery word die meeste beoefen, terwyl etlike honderde boerbokke ook deur plaaslike bestaansboere in kuddes aangehou word.

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Bulhoek-opstand
* Bulhoek (plaas)

Bronne
------

* B.P.J. Erasmus: *Op Pad in Suid-Afrika*. 1995. ISBN 1-86842-026-4
**Serala** is 'n bergpiek in die Wolkberg 18 km suid-suidwes van Tzaneen in Limpopoprovinsie. Dit is geleë in die Mopani-distriksmunisipaliteit, in die noordoostelike deel van die Suid-Afrika, 270 km noordoos van Pretoria. Serala is 2 022 meter bo seespieël geleë.

Serala is in Suid-AfrikaSeralaSeralaLigging van Serala in Suid-Afrika.

Die land rondom Serala is heuwelagtig in die ooste, maar in die weste is dit die berge. Wolkberg is die hoogste plek in die gebied, 2 126 meter bo seespieël, 1,1 km noord van Serala. Daar is minder as twee mense per vierkante kilometer rondom Serala. Die omliggende gebied van Serala is taamlik bedek met ryslande en moerasse. In die streek rondom Serala is berge en woude buitengewoon algemeen.

Die klimaat is vogtig en subtropies. Die gemiddelde temperatuur is 19 °C. Die warmste maand is Oktober, teen 22 °C, en die koudste is Junie, teen 14 °C. Die gemiddelde reënval is 891 millimeter per jaar. Die natste maand is Januarie, met 226 millimeter reën, en die droogste is Junie, met twee millimeter.
Galeazzo Ciano, Adolf Hitler en Joachim Von Ribbentrop by die ondertekening van die Verdrag van Staal in die Reichskanzlei in Berlyn
Die **Verdrag van Staal** ( Duits: *Stahlpakt*, Italiaans: *Patto d'Acciaio*), wat formeel bekend staan as die Vriendskapspakt en Alliansie tussen Duitsland en Italië, was 'n ooreenkoms tussen Fassistiese Italië en Nazi-Duitsland, wat op 22 Mei 1939 deur die ministers van buitelandse sake van Italië en Duitsland, onderskeidelik Galeazzo Ciano en Joachim von Ribbentrop, gesluit is.

Die verdrag het uit twee dele bestaan: die eerste gedeelte was 'n oop verklaring van die voortgesette vertroue en samewerking tussen Duitsland en Italië, terwyl die tweede 'n geheime bykomende protokol 'n eenheid van militêre en ekonomiese beleid aangemoedig het. Sommige lede van die Italiaanse regering, insluitende die ondertekenende Ciano, was egter teen die Verdrag gekant.

Dit was die Italiaanse leier, Benito Mussolini, wat die ooreenkoms 'n "staalpakt" (Verdrag van Staal) genoem het nadat aan hom oorgedra is dat die oorspronklike naam, die "bloedpakt", waarskynlik swak ontvang sal word in Italië. Roemenië het op 23 November 1940 by die verdrag aangesluit.

Voorgeskiedenis
---------------

Op 6 November 1937 het Italië by die Anti-Kominternpakt aangesluit wat sedert 25 November 1936 Duitsland en Japan verbind het om die ondermyningsaktiwiteite van die Komintern uit Moskou te bestry. Deur by die Anti-Kominternpakt aan te sluit wou Mussolini die isolasie beëindig waarin sy land beland het ná die verowering van Ethiopië en die steun van die Franco-bewind in Spanje.

Die verdrag
-----------

Die verdrag is gesluit met die veronderstelling dat 'n oorlog met Westerse demokrasieë binne vier jaar onvermydelik sal wees. Die veronderstelling is hoofsaaklik deur die Duitse minister van buitelandse sake, Joachim von Ribbentrop, verkondig. Die verwagte geldigheidsduur van die verdrag was tien jaar, maar dit sal nooit voltooi word nie.

Die verdrag het 'n alliansie tussen Italië en Duitsland gesmee. Dit sluit in ekonomiese en militêre samewerking. In geval van oorlog, sou beide partye onmiddellike hulp en ondersteuning aan mekaar bied, en geen party sal 'n aparte wapenstilstand onderteken nie. Na die geallieerde landing in Sisilië in Julie 1943, het die ooreenkoms hoofsaaklik bestaan uit leë beloftes: Mussolini is omvergewerp en sy opvolger Badoglio het geheime ooreenkomste met die gealieerdes gesluit wat op 8 September 1943 in 'n Italiaanse kapitulasie uitgeloop het. 


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

 |
**Stroomop** is die derde rolprent uit die pen Ivan Botha en Donnalee Roberts, hierdie keer met Sean Robert Daniels se hulp. Dit handel oor vyf vroue wat besig is om in hul eie realiteite verstrengel te raak. Dit is grootliks geskiet langs die Oranjerivier in die Onseepkans-gebied.

Genre
-----

Dit is 'n avontuurrolprent. Die ouderdomsbeperking is 10-12 PG LV (*taal en geweld*). Die rolprent se slagspreuk is *Raak verlore. Vind jouself.*

Rolverdeling
------------

* Donnalee Roberts as dr. Lana Marais
* Simoné Nortmann
* Chanelle de Jager as Adrie
* Ilse Klink
* Carla Classen
* Armand Aucamp as Guy, die riviergids.

Storielyn
---------

Vyf vroue, uit verskillende wêrelde, beland saam by groepsterapie. Donnalee Roberts speel 'n emosioneel uitgebrande chirurg, Ilse Klink is 'n bedroefde tipe A-prokureur, en haar opstandige studentedogter word deur Carla Classen gespeel, Chanelle de Jager speel 'n oorgewig, oorstelpte huisvrou en ma van drie, en Simoné Nortmann 'n vreesbevange, jong data-analis in haar liefde verlaat. In 'n desperate poging om genesing te vind, bevind die vroue hulself op die Oranjerivier op voorgeskrewe avontuurterapie deur 'n selfhelpgroep. Tydens hulle avontuur lei wrywing tussen die vroue, wat elkeen met hul eie verskuilde en selfsugtige redes op die tog gegaan het, tot 'n ongeluk. In 'n spanningsvolle oomblik word die gids, Armand Aucamp, en die vroue van die roeiboot afgegooi en rondgemaal in die stroom. Die gids spoel weg en die vroue word aan hulself oorgelaat om te oorleef in die genadelose wildernis.

Bron
----

*

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* IMDb: tt8038160

 |