recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Windows Phone** is 'n bedryfstelsel vir slimfone wat deur *Microsoft* as opvolger van *Windows Mobile* ontwikkel is, alhoewel dit tegnies nie versoenbaar is met die vroeëre platform nie. Dit is die hoofbedryfstelsel vir die vroeëre *Nokia*-slimfone wat tans deur *Microsoft Mobile* onder die handelsmerk *Microsoft Lumia* ontwikkel en bemark word, maar word op 'n kleiner skaal ook vir slimfone van ander vervaardigers soos *Samsung*, *HTC* en *Huawei* gebruik.

Die gebruikerkoppelvlak *Modern UI*, wat saam met die bedryfstelsel *Windows Phone 7* op 21 Oktober 2010 ingevoer is, word as voorloper van die *Flat Design* of "plat ontwerp" beskou wat intussen ook in baie ander *Microsoft*-produkte toegepas word, waaronder *Windows 8* en *Windows 8.1*, twee bedryfstelsels vir tafel- en tabletrekenaars, en *Windows RT*, 'n bedryfstelsel vir tabletrekenaars.

Die volgende weergawes is tot dusver vrygestel:

* *Windows Phone 7* was die eerste weergawe van *Windows Phone* wat op die *Windows CE*-kern gebaseer is en by die *Windows Mobile*-produklyn gereken word.
* *Windows Phone 8* is rondom die *Windows-NT*-kernel ontwikkel (net soos *Windows 8* en *Windows RT*). 'n Verbeterde weergawe, *Windows Phone 8.1*, is op 14 April 2014 vir ontwikkelaars vrygestel.
* *Windows 10 Mobile* is as opvolger van *Windows Phone* en as gemeenskaplike platform vir tafel- en tabletrekenaars, slimfone en *Xbox One* in 2016 vrygestel.
**Eumetazoa** is ’n subkoninkryk onder diere. Die naam beteken letterlik "regte ná diere" (Grieks: εὖ eu + μετά metá + ζῷον zoon). Dit bevat alle groot diergroepe buiten sponse, Placozoa en verskeie ander uitgestorwe of obskure lewensvorme. Kenmerkend van Eumetazoa is ware weefsel wat in kiemlae georganiseer is, die teenwoordigheid van neurone en ’n embrio wat deur ’n gastrula-stadium gaan. Die groep sluit gewoonlik minstens Ctenophora, Cnidaria en Bilateria in. Of Mesozoa daarin hoort, word betwis.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Animalia (Metazoa) | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Porifera  |
|  |
|  | Placozoa |
|  |

 |
|  |
| Eumetazoa | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Mesozoa? |
|  |
|  | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Ctenophora |
|  |
|  | Cnidaria |
|  |

 |
|  |
|  | Bilateria |
|  |

 |
|  |

 |
|  |

 |
|  |

 |
|  |

Sommige filogenetici het al voorgestel dat sponse en Eumetazoa apart van eensellige organismes ontwikkel het, wat sou beteken die diereryk vorm nie ’n klade (’n volledige groepering van alle organismes wat van ’n gemeenskaplike voorouer afstam) nie. Genetiese studies en sommige morfologiese eienskappe, soos die gemeenskaplike teenwoordigheid van koanosiete, steun egter die idee van ’n gemeenskaplike oorsprong.

Die Eumetazoa het in die Neoproterosoïkum (waarskynlik in die Kriogenium) ontstaan.
Die **kreupelboom** (*Mimetes hirtus*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Mimetes* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom op die Kaapse Skiereiland en van Bettiesbaai tot by Elim. Die struik is regop en word 2.5 m hoog en dra blomme van Mei tot November.

Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige moerasse en op die rante van vleie op hoogtes van 0-400 m.

In Engels staan dit as die *Marsh Pagoda* bekend.

Galery
------

* 
* 
* 
*

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* PlantZAfrica
* Protea Atlas
* Biodiversityexplorer
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q5459476
* ARKive: mimetes-hirtus
* GBIF: 5828550
* GRIN: 24329
* iNaturalist: 119224
* IPNI: 705227-1
* IUCN: 113181015
* NCBI: 476266
* Plant List: tro-26500324
* Tropicos: 26500324

 |
Die Akademie van Beeldende Kunste in München.
Die UFA-flieksentrum in Dresden.
**Wolf Dieter Prix** (\* 13 Desember 1942 in Wene, Oostenryk) is 'n Oostenrykse argitek. In 1968 was hy een van die medestigters van die Weense argitekte-ateljee Coop Himmelb(l)au wat internasionale erkenning geniet as een van die vernaamste verteenwoordigers van dekonstruktivisme.

Opleiding en loopbaan
---------------------

Prix het sy opleiding aan die Tegniese Universiteit Wene, die *Architectural Association* in Londen en die *Southern California Institute of Architecture* in Los Angeles ontvang. In 1968 het hy saam met Helmut Swiczinsky en Michael Holzer die Weense argitekte-koöperatief Coop Himmelb(l)au gestig. Nadat Holzer (in 1971) en Swiczinsky (in 2001) die ateljee verlaat het, is Prix die enigste stigterslid wat steeds by Coop Himmelb(l)au betrokke is en tans die funksies van *Design Principal* en hoof uitvoerende beampte vervul.

In 1993 is Wolf D. Prix as professor in argitektuur aan die Universiteit vir Toegepaste Kuns te Wene aangestel. Tien jaar later is hy aangestel as direkteur van die Universiteit se Instituut vir Argitektuur ('n pos wat hy tot 2012 beklee het) en as vise-rektor.
*Chur-Brandenburgisches Edict* ("Keurvorstelike Brandenburgse Edik")
Die **Edik van Potsdam** was 'n edik van verdraagsaamheid wat op 8 November 1685 (29 Oktober volgens die Juliaanse kalender) deur die Groot Keurvors Frederik Willem van Brandenburg uitgereik is. Die keurvors – wat in teenstelling met die Evangelies-Lutherse bevolking van Brandenburg die Calvinistiese geloof aangehang het – het aan sy Franse geloofsgenote (Hugenote), wat in hul tuisland vanweë hul geloof aan vervolging blootgestel was, 'n veilige hawe in Brandenburg aangebied. Die vlugtelinge het groot voorregte geniet soos die vrystelling van belasting en doeanes, subsidies vir die stigting van sakeondernemings en staatssalarisse vir hul predikante.

Die geskiedkundige agtergrond van die edik was die vervolging van Hugenote in Frankryk wat ná die herroeping van die Edik van Nantes op 16 Oktober 1685 weer teen die Franse Calviniste opgevlam het. Die Franse koning Lodewyk XIV het op hierdie dag die Edik van Fontainebleau onderteken. Die Edik van Potsdam het danksy die medewerking van die teoloog Jacques Abbadie tot stand gekom.

Sowat 20 000 mense het die Brandenburgse aanbod aanvaar en hulle in die keurvorstedom gevestig. Hul immigrasie het 'n beduidende bydrae tot die ekonomiese herlewing van Brandenburg gelewer wat nog steeds onder die uitwerkings van die Dertigjarige Oorlog gebuk gegaan het. Danksy die Franse Hugenote, wat hulle veral in Berlyn gevestig het, het die bevolking met 'n derde toegeneem.

Net soos in die geval van die Oostenrykse Jode, wat in 1674 uit hul tuisland vedryf is en 'n nuwe heenkome in Brandenburg gevind het, het keurvors Frederik Willem ook die immigrasie van Franse geloofsvlugtelinge in die hoop op 'n ekonomiese opswaai bevorder. Die Hugenote se aankoms het vir Brandenburg inderdaad 'n ekonomiese en geestelike bloeitydperk ingelui. Reeds in 1689 is die Franse Gimnasium in Berlyn geopen wat aan immigrante en inheemse skoliere 'n tot dusver ongekende vlak van opvoeding en opleiding gebied het. Berlyn het daarnaas tot 'n beduidende literêre sentrum in Pruise en self oor sy grense heen ontwikkel.

'n Reliëf by die Geneefse Reformasiemonument herdenk Frederik Willem se inisiatief en die vestiging van Hugenote-vlugtelinge in Brandenburg.

Bronliteratuur
--------------

* Krum, Horsta: *Preußens Adoptivkinder – Die Hugenotten. 300 Jahre Edikt von Potsdam*. Wes-Berlyn 1985
* Mittenzwei, Ingrid (red.): *Hugenotten in Brandenburg-Preußen*. Oos-Berlyn 1987

Sien ook
--------

* Edik
* Edik van Fontainebleau
* Edik van Nantes

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4201658-7

 |
**Damon**, seun van Damonides, was 'n Griekse musikoloog van die vyfde eeu v.C.. Hy was 'n burger van die Atheense dêmos Oē (ook "Oa" gespel). Hy word beskou as 'n onderwyser en raadgewer van Perikles.

Musiek
------

Damon se vakgebied sou musikologie wees, alhoewel sommige glo dat dit die dekmantel was vir 'n breër invloed oor Perikles se politieke beleid. Byvoorbeeld word gesê dat Damon verantwoordelik was vir die raad aan Perikles om die beleid te implementeer waarvolgens jurielede vir hul dienste vergoed is; hierdie beleid is wyd gekritiseer, en daar word gesê dat Damon daarvoor geostrakeer is (sien die Aristoteliaanse *Athenaion Poleteia*), waarskynlik op 'n tydstip in die laaste derde van die 5de eeu v.C..

Plato beroep hom verskeie keer op Damon in die *Republiek* as die musiekkenner waarna verwys moet word insake die detail van musiekopvoeding. In Plato se *Laches*, word gesê dat Damon 'n student van Prodikos en van Agathokles was. Die eersgenoemde was 'n onbeskaamde sofis, terwyl van die laasgemelde (in Plato se *Protagoras*) gesê word dat sy musiekkundigheid 'n voorwendsel was ten einde 'n sofis te wees.

'n Deel van Damon se navorsing was begaand met die harmoniai, die klassifikasie en beskrywing van die verskillende harmonië. Hy word deur sekere geleerdes aangeslaan as die skepper van die hiper- en hipo-kategorieë (soos in Hipofrigies). Hy het dieselde gedoen met poëtiese metrum. Benewens hierdie tegniese aspek, het sy werk ook gefokus op die sosiale en politieke konsekwensies van musiek, in wat later as sy ethos-teorie sou bekendstaan. Hy was die eerste om 'n studie te doen van die effek wat verskillende soorte musiek op mense se gemoedere gehad het. Volgens Robert Wallace was dit Perikles se belangstelling in die aanwending van hierdie navorsing vir die beheer van mense, wat gelei het tot Damon se ostrakisme.

Damonides
---------

Die behoue tekste van die Aristoteliaanse *Athenaion Poleteia* vermeld Damonides as raadgewer van Perikles. Die vermelding van "Damonides" aldaar, word egter tans byna onbestrede aanvaar as 'n redaksionele penglips, waar die oorspronklike teks eerder sou lees "Damon, seun van Damonides". Dit blyk ook deur herwonne ostraka bevestig te word, wat eweneens die naam "Damon seun van Damonides" vermeld.

Bronne
------

* A. J. Podlecki, 1997, *Perikles and His Circle*, Routledge
* Robert W. Wallace, 1998, *The Sophists in Athens*, Harvard University Press

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb17131686c (data)
* GND: 102389845
* RERO: 02-A025805026
* VIAF: 107145541818596600229
* WorldCat Identities: viaf-71783582

 |
**Arnold Blumer** is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Hy is op 2 Desember 1945 gebore as die oudste van sewe kinders in 'n Duitse interneringskamp in die destydse Rhodesië (tans Zimbabwe).

Lewe en werk
------------

Sy pa is Wilhelm Blumer, 'n Estlander wat as Lutherse sendeling in Duits-Oos-Afrika (tans Tanzanië), diens gedoen het. Sy ma is Elizabeth, 'n Duitse vrou wat sy pa in Tanzanië ontmoet, waar hulle getroud is. Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog word hulle in Rhodesië geïnterneer. In 1950 word sy pa Lutherse predikant op Philippi op die Kaapse Vlakte, waar Arnold Afrikaans aanleer. In 1961 keer die gesin terug na Duitsland, maar Arnold keer ná sy hoërskoolopleiding na Suid-Afrika terug. Die vernaamste rede vir sy terugkeer is om diensplig in die Duitse Weermag te ontduik en hy kry dus 'n permit vir buitelandse studie. Hy studeer Duits en Drama aan die Universiteit van Kaapstad by onder andere Robert Möhr. By hierdie universiteit verwerf hy 'n M.A.-graad en 'n D.Phil.-graad.

Hy word 'n dosent in Duits aan die Universiteit van Stellenbosch en word later bevorder tot senior lektor. In 1983 is hy die regisseur van Etienne van Heerden se eerste kabaret, "*Onder ekstreme provokasie*", waarin hy self 'n kameerol speel. Sy belangrikste bydrae tot die kabaret is egter sy vertalings van Duitse dramas, dialoë, monoloë en liedtekste van onder andere Berthold Brecht, Botho Strauss en Heiner Müller in Afrikaans. Hy skryf ook talle artikels oor die Duitse en Afrikaanse teater wat in tydskrifte en ander publikasies gepubliseer word. Vir die *South African Theatre Journal* dien hy op die adviserende raad. Van tyd tot tyd skryf hy resensies vir *Die Burger* en hy dien ook as beoordelaar vir die Fleur du Cap-toekennings. Op 4 Julie 2004 is hy onverwags oorlede.

Skryfwerk
---------

Hy stel die bundel van vertalings van Brecht se liedtekste saam onder die titel "***Brecht sing Afrikaans***", waarin meestal sy eie vertalings maar ook enkele vertalings van ander (insluitende Hennie Aucamp, Johann van Heerden, Barend J. Toerien en Fred Steyn) opgeneem word. Günter Grass se roman "***Kreeftegang***" vertaal hy ook in Afrikaans. Sy vertaling van Franz Kafka se "*A report to an Academy*" word onder andere in 2013 as "*Na-aap*" by Aardklop opgevoer. Hy vertaal ook Breyten Breytenbach se "*Seisoen in die paradys*" en A.H.M. Scholtz se "*Vatmaar*" en "*Langsaan die vuur*" in Duits, waarna dit in Duitsland uitgegee word.

Publikasies
-----------

* **1989** - Brecht sing Afrikaans (samesteller)

Vertalings
----------

* **2003** - Kreeftegang – Günter Grass
Arnoldus Pannevis.
**Arnoldus Pannevis** was een van die baanbrekers van die Afrikaanse taal. Hy kan met reg die vader van die Eerste Taalbeweging genoem word. Nie alleen het hy op die toekomstige leiers 'n groot invloed uitgeoefen nie, maar deur sy briewe oor die Bybel in Afrikaans, dié van 1872 en weer van 1874, is die voorstanders van die skryf van Afrikaans bymekaargebring en dit lei tot die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners.

Pannevis is in 1838 in Ouderkerk aan den IJssel in Nederland gebore en begin sy loopbaan in die Nederlandse Vloot, maar het dit laat vaar om vir predikant te leer weens swak gesondheid. Toe hy van die geleenthede in Suid-Afrika te hore kom, het hy daarheen geëmigreer en kom op 11 Julie 1866 in Kaapstad aan om die pos van onderwyser in Latyn en Grieks aan die Paarlse Gimnasium te aanvaar. Hier was een van die grondleggers van die Afrikaanse taal, (die latere ds.) S.J. du Toit, een van sy leerlinge.

Pannevis was goed onderlê in Nederlands, Grieks, Latyn, Engels, Frans en Duits, met 'n redelike kennis van Italiaans, Spaans, Deens en Sweeds.

Pannevis het weldra begin belangstel in wat toe as "Die Taal" bekendgestaan het en publiseer in 1872 sy pleidooi om die vertaling van die Bybel in Afrikaans. Sy brief in *De Zuid-Afrikaan* het drie jaar later gelei tot die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners, wat die beweging begin het vir die erkenning van Afrikaans as 'n volwaardige taal.

Hy het hierna self in Afrikaans begin skryf en is op 14 Augustus 1884 oorlede.

Bronne
------

* Du Toit, L.E. 2008. Afrikaans: Neem uit die verlede... *Afrikaner*, 26 Junie: 6.
* Noordegraaf, Jan. 2004. 'De Afrikaanse connectie van Taco H. de Beer. II. De 'verlore bladsye' van Arnoldus Pannevis'. *Trefwoord, tijdschrift voor lexicografie* (www.fa.knaw.nl/trefwoord), April 2004.
* Noordegraaf, Jan. 2004. 'Van 'Kaapsch Hollandsch' naar 'Afrikaans'. Visies op verandering'. *Taal in verandering. Artikelen aangeboden aan Arjan van Leuvensteijn bij zijn afscheid van de opleiding Nederlandse Taal en Cultuur aan de Vrije Universiteit Amsterdam*. Onder redactie van Theo Janssen, Saskia Daalder & Jan Noordegraaf. Amsterdam: Stichting Neerlandistiek VU & Münster: Nodus Publikationen 2004, 169-184.().
* Rosenthal, Eric. 1966. *Southern African Dictionary of National Biography*. London: Frederick Warne & Co. bl. 284.
**Velnias** is een van twee skeppergode in die Litause mitologie. In die meeste skeppingsverhale word Velnias deur Dievas, die Oppergod geskep, terwyl hulle in ander versies van die begin van die wêreld af naas mekaar bestaan.

Alhoewel Velnias gewoonlik as die teenspeler van Dievas uitgebeeld word, verskil sy rol merkbaar van dié van Satan in die Hebreeus-Christelike mitologie. So is Velnias in die ou Litause godsdiens hoofsaaklik as aard-god en god van die onderwêreld beskou. Eers later, met die kerstening van Litaue vanaf die laat 14de eeu, is die naam Velnias aan die Christelike duiwel met al sy negatiewe trekke oorgedra.

Velnias in die skeppingsmites
-----------------------------

Volgens die meeste Litause skeppingsmites het die wêreld aanvanklik net uit water bestaan waarop Dievas, die oppergod, gewandel het. Sommige mites beskryf hoe Velnias (wat dikwels ook Liucius genoem word) deur Dievas geskep word - die oppergod spoeg uit of vryf stene teen mekaar totdat Velnias uit die vonke ontstaan.

Ander skeppingsmites verduidelik dat Dievas en Velnias van die begin van die tyd af naas mekaar bestaan het en die wêreld gemeenskaplik gevorm het. Tog vervul die twee godhede teenoorgestelde funksies: Dievas of God skep alle dinge wat nuttig en aantreklik is, Velnias vorm daarenteen alle dinge wat as skadelik of lelik kan geld. God skep vlaktes, terwyl Velnias klowe, bergpieke en moeraslande laat ontstaan. Dievas skep die gesonde mens, maar Velnias sorg daarvoor dat siektes hom pla. Dievas skep nuttige diere, terwyl roofdiere soos wolwe hul ontstaan aan Velnias te danke het. En wanneer Dievas die saad vir bome en nuttige gewasse uitsaai, lewer Velnias bloot stene op. Dit is Dievas wat doelbewus optree tot voordeel van die mens, terwyl Velnias hom slegs probeer naboots, maar nooit daarin slaag om sy oorspronklike planne te verwesenlik nie. Sodra Dievas die boere, wat harde werk verrig, met singvoëls verbly, besluit ook Velnias om 'n mooi voël te skep, maar het uiteindelik slegs 'n padda in hande. Dievas skep engele uit vonke, Velnias se pogings bly beperk tot duiweltjies.

Die Litause skeppingsmites verduidelik met hul teenspeler-motief dat die wêreld, soos ons dit ken, ondenkbaar sou wees sonder die onvrywillige samewerking van Dievas en Velnias. Velnias word nie soseer as kwaaddoener voorgestel nie, maar eerder as komiese figuur.
David Christiaan de Waal 
**David Christiaan de Waal** (25 November 1845 – 22 September 1909) was 'n Kaapse politikus, sakeman en burgemeester van Kaapstad.

Vroeë lewe en loopbaan
----------------------

De Waal was die twaalfde kind van Pieter de Waal, 'n boer van Langverwacht, naby Kuilsrivier, en sy vrou Susanna Gertruida Louw. Hy het net sowat vier jaar skoolgegaan, by plaas- en plaaslike skole in die distrik Stellenbosch. Ten spyte van sy relatiewe gebrek aan opvoeding, was hy ambisieus en selfversekerd, wat hom gehelp het om sukses te behaal.

Hy het aanvanklik op die plaas, Bakkerskloof, in Stellenbosch geboer en vanaf 1876 op Bellevue, 'n klein vrugte- en wynplaas aan die bopunt van Kloofstraat in Kaapstad. In 1878 het hy saam met H. de Vos de Kock 'n hardeware-onderneming in Kaapstad gestig en in 1895 is die firma se naam verander na De Kock en Kie, toe reeds een van die grootste sulke besighede in die Kaapkolonie.

Openbare lewe
-------------

Van 1884 tot 1903 verteenwoordig hy die kiesafdeling Piketberg in die Kaapse Wetgewende Vergadering en het 'n belangrike rol gespeel in die bou van 'n spoorlyn na Piketberg. Hy was ook lid van die Kaapse stadsraad van 1877 tot 1895 en burgemeester van 1889 tot 1890. Tydens sy ampstermyn as burgemeester het hy hom toegespits op die verfraaiing van die stad, spesifiek met die plant van 'n groot aantal eike- en bloekombome. Ter erkenning hiervan het die stadsraad in 1895 die gebied langs die Molteno-reservoir, wat aangelê en beplant is, De Waalpark genoem.

Gedurende die 1880's het De Waal baie gereis en Wes-Europa, die Midde-Ooste en Noord-Amerika besoek. Sy reise het De Waal van materiaal vir sy skryfwerk verskaf en hy het verskeie artikels geskryf wat in Nederlandstalige publikasies aan die Kaap verskyn het.

Persoonlike lewe
----------------

De Waal trou in 1869 met Hester Sophia Hofmeyr, die suster van Jan Hendrik Hofmeyr, van Welgemeend, Kaapstad. Daar is vier seuns en drie dogters uit die huwelik gebore. Twee van die seuns het prominente lid van die gemeenskap geword, die ouderling, Jan Hendrik Hofmeyr de Waal, het speaker van die Unie-parlement geword en die ander, Pieter de Waal, 'n predikant van die NG Kerk.

In 1903 het hy weens swak gesondheid uit die politiek getree, waarna sy gesondheid geleidelik verswak het en hy na 'n aantal beroertes in sy laaste lewensjare 'n invalide geword het. Hy sterf op 22 September 1909 in sy huis 'Rozenberg' in Claremont, waar hy vanaf 1903 gewoon het.
| **Albertville**
 |
| --- |
| **Kaart van Savoie** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Frankryk |
|  **Région (Admin. gewes)** | Auvergne-Rhône-Alpes |
|  **Département** |  Savoie |
|  **Koördinate** | 45°40′N 6°23′O﻿ / ﻿45.667°N 6.383°O﻿ / 45.667; 6.383 |
|  **Stigting** | Laat 12de eeu / 1836 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 17,54 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 345-2 037 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (1 Julie 2005) | 18 300 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 1 043/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 |
|  - Somertyd | UTC +2 |
|  **Burgemeester** | Philippe Masure |
|  **Amptelike webwerf** | www.albertville.com |
|

**Albertville** is 'n dorp in die Franse Alpe en 'n onderprefektuur van die département Savoie (administratiewe gewes Rhône-Alpes) met sowat 18 300 inwoners (2005). Die Arlyrivier, wat deur Albertville vloei, mond naby die stad in die Isère uit. 

Albertville is vernoem na koning Carlo Alberto I wat die huidige stad in 1836 gestig het. Die historiese voorloper van Albertville, die Cité Médiévale de Conflans, is 'n nabygeleë stadjie wat sy Middeleeuse karakter en stadsmuur bewaar het.

Albertville was die gasheerstad van die XVI Olimpiese Winterspele 1992 wat in Savoie gehou is.

Dubbelsinnigheid
----------------

Albertville/Albertstad is ook die vorige naam van die teenswoordige stad Kalemie in die Demokratiese Republiek van die Kongo.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb15273947h (data)
* GND: 4208942-6
* LCCN: n87108786
* MusicBrainz: efb71919-22a6-4963-ab7b-72c71b4244a3
* NKC: ge542316
* VIAF: 125579810
* WorldCat Identities (via VIAF): 125579810

 |
**Johnny du Plooy** (27 September 1964 – 12 April 2013 ) was 'n voormalige Suid-Afrikaanse swaargewigbokser. Hy was veral bekend vir sy oorwinning oor die WBA-kampioen, die Amerikaner Mike Weaver.

Boksloopbaan
------------

Die lang 6'3" Suid-Afrikaanse bokser begin sy loopbaan in 1985 en verslaan 17 opponente. Daarna word hy deur die voormalige kampioen, Mike Weaver in sy spore gestuit wat hom in die 7de rondte uitslaan. Hy neem later wraak deur Weaver in slegs twee rondtes uit te slaan. In 1989 daag hy Francesco Damiani uit vir die WBO se vakante swaargewigwêreldtitel tydens die WBO se eerste swaargewigwêreldtitelgeveg (Du Plooy is in die derde rondte uitgeslaan). Hierna neem hy aan 15 verdere gevegte deel wat aan hom 'n totaal van 27 oorwinnings, 5 nederlae en 1 gelykopuitslag besorg. Al sy nederlae was teen bekende opponente soos Renaldo Snipes, Francesco Damiani, Pierre Coetzer en Corrie Sanders. Du Plooy tree in 1993 na 'n oorwinning uit, waarna hy terugkeer vir nog 'n oorwinning, maar tree spoedig daarna permanent uit.

Dood
----

Du Plooy het 'n paar maande voor sy dood 'n hartaanval gehad. Van toe af, tot met sy dood op 12 April 2013, het hy erge hart- en longprobleme ondervind.
**Lancelot "Capability" Brown**  

**Engelse landskapsargitek**  
  


---

**Gebore**   

30 Augustus 1716 (gedoop)  

in Kirkharle, Northumberland,  
 Engeland, Groot-Brittanje

---

**Oorlede**   

6 Februarie 1783   

in Hertford Street, Londen  
Groot-Brittanje

---

**Bekende werke**  
  

Althorp  

Audley End  
  

  
  

Grot in die park van Bowood House

**Lancelot Brown** (gedoop op 30 Augustus 1716, † 6 Februarie 1783), beter bekend as **Capability Brown**, was 'n Engelse landskapsargitek. Hy word onthou as "die laaste van die groot 18de eeuse Engelse kunstenaars" en "Engeland se grootste tuinier" - 'n praktiese man en tegelykertyd 'n visioenêr.

Brown is in landelike Northumberland grootgemaak waar hy ook sy opleiding begin het. Maar dit was in Stowe se lanskapstuin, die bekendste tuin van dié tyd, waar Brown in 1741 as hooftuinier aangestel is en hom as meestertuinier bekwaam het. Sy innovatiewe idees en konsepte het, saam met sy vriendelike en edelmoedige karakter, verseker dat hy vinnig gevorder het tot 'n koninklike aanstelling in 1764. Sy vriende en klante het staatsmanne soos William Pitt die Ouere en akteurs soos David Garrick ingesluit. 

Brown het meer as 170 parke ontwerp waarvan baie bewaar gebly het. Die omvang van sy werk was so groot dat hy die 18de eeuse Engelse landskap in 'n magiese groen wêreld van statige landhuise, golwende heuwels, kunsmatige mere en kronkelende waterlope omgeskep het. Terwyl sy Engelse landskapstyl as voorbeeld vir Europese en oorsese tuine en parke gedien het, het hy in sy vaderland die ideaal van 'n landelike omgewing ontwerp wat beslissende invloed op Britse landskapskildery uitgeoefen het en tot vandag met die Engelse platteland verbind word, met fantasieryke elemente soos watervalle, brûe, versierings, monumente, grastuine en bosse.

Die invloed, wat hy op Engelse landskapsargitektuur en tuinboukuns uitgeoefen het, was so groot dat die bydraes, wat sy voorgangers Charles Bridgeman en William Kent tot die ontwikkeling van dié kunste gemaak het, dikwels oor die hoof gesien word. Selfs Kent se apologis, Horace Walpole, het saamgestem dat Kent deur 'n "baie bekwame meester" opgevolg is.
Die **McDonnell F-101 Voodoo** is 'n Amerikaanse vegvliegtuig wat oorspronklik ontwikkel is om bomwerpers tydens hul missies te vergesel. Die *Voodoo* is ontwikkel vanaf die XF-88 onderskeppingsvliegtuig wat reeds in 1948 gevlieg het. Hulle moes die Convair B-36 Peacemakers vergesel tydens missies. Alhoewel die *Voodoo* nie die hele tog met die B-36's kon meemaak nie was hulle togafstand van 2,450 km indrukwekkend. Die *Voodoo* het 'n lang loopbaan in die Amerikaanse Lugmag gehad waar dit ook in 'n onderskeppingsrol gebruik is sowel as vir verkenning. Dit was die lugmag se eerste supersoniese verkenningsvliegtuig.

Die prototipe, F-101A, het op 29 September 1954 sy nooiensvlug voltooi. Nadat die vliegtuig in diens gestel is in 1957 is dit gebruik om verskeie rekords vir spoed, uitvermoë en klimvermoë te probeer verbeter. Dit was gedoen om aan die Sowjetunie te wys hoe gevorderd die Amerikaanse vegvliegtuie op daardie stadium was.

Op 27 November 1957 het vier model RF-101A's (verkenningsvliegtuie) vanaf March-lugmag basis in Kalifornië opgestyg en oos gevlieg. Nadat hulle in die lug brandstof hervul het het twee verder gevlieg tot by die McGuire-lugmag basis in New Jersey. Die ander twee het omgedraai en weer in Kalifornië geland.

Majoor Adrian Drew met 'n F-101A het by die Edwards lugmagbasis 'n absolute spoed rekord van 1,942.97 km/h daargestel. Al hierdie rekords het die *Voodoo* die bynaam *One-Oh-Wonder* laat kry. Die tweesitplek alleweerstoestand F-101B het in 1957 verskyn. Dit was toegerus met 'n Hughes vuurbeheerstelsel en was bewapen met ses Falcon lug-tot-lug missiele of twee Genie lug-tot-lug missiele met kernpunte en vier Falcons.

In 1961 was ses en vyftig van die vliegtuie oorgeplaas na die Koninklike Kanadese Lugmag as model CF-101B. 'n Dekade later was hulle eers vervang met beter vliegtuie. Die Amerikaanse en Kanadese vliegtuie het die noordpool gebied beskerm en bewaak teen Sowjet bomwerpers. Die laaste Amerikaanse Lugmag F-101 is eers in 1971 uit diens onttrek en die van die *Air National Guard* eers in 1983. Verkennings vliegtuie was ook verkoop aan die Chinese Nasionale Lugmag.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die McDonnell F-101B Voodoo:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 2 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Pratt & Whitney J57-P-55 turbostraal met nabrander |
| Kraglewering per motor | 6 749 kg stukrag |
| Vlerkspan | 12,09 m |
| Lengte | 20,54 m |
| Hoogte | 5,49 m |
| Vlerkoppervlakte | 34,19 m2 |
| Maks. opstygmassa | 23 768 kg |
| Maks. snelheid | 1 965 km/h |
| Operasionele hoogte | 16 705 m |
| Togafstand | 2 494 km |
| Klimvermoë | 11 133 m per minuut |
| Bewapening | Twee MB-1 Genie met kernpunte en vier Falcon lug-tot-lug missieleof ses Falcon lug-tot-lug missiele |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
In waarskynlikheidsleer is 'n **Markovproses** 'n stogastiese proses wat soos volg gekarakteriseer word: Die toestand {\displaystyle c\_{k}} op tydstip {\displaystyle k} is een van 'n eindige aantal in die reeks {\displaystyle \{1,\ldots ,M\}}. Onder die aanname dat die proses slegs van tyd 0 tot tyd N loop en dat die aanvangs- en eindtoestande bekend is, word die toestandopeenvolging dan voorgestel deur 'n eindige vektor {\displaystyle C=(c\_{0},...c\_{N})}. 

Laat {\displaystyle P(c\_{k}|c\_{0},c\_{1},...c\_{(k-1)})} die waarskynlikheid (kans dat dit sal gebeur) van die toestand *c**k* op tyd *k* bepaal deur alle toestande tot tyd *k* − 1 aandui. Veronderstel 'n proses sodanig dat {\displaystyle c\_{k}} slegs van die vorige toestand {\displaystyle c\_{k-1}} afhang en onafhanklik is van alle vorige toestande. Die proses sou bekend staan as 'n eerste-orde Markovproses. Dit beteken dat die waarskynlikheid om in 'n toestand *c**k* te verkeer op tyd *k*, gegee alle toestande tot tyd *k* − 1 slegs van die vorige toestand afhang, d.w.s. *c**k*−1 op tyd *k* − 1:

{\displaystyle P(c\_{k}|c\_{0},c\_{1},\ldots ,c\_{k-1})=P(c\_{k}|c\_{k-1}).\,}
Vir 'n *n*de-orde Markovproses,

{\displaystyle P(c\_{k}|c\_{0},c\_{1},\ldots ,c\_{k-1})=P(c\_{k}|c\_{k-n},\ldots ,c\_{k-1}).\,}
In die algemeen, vir die Viterbi-algoritme, word aangeneem dat die onderliggende proses 'n Markovproses is met die volgende eienskappe:

* **eindige-toestand**, dit beteken die getal *M* is eindig.

* **diskrete-tyd**, dit beteken dat oorgang van een toestand na 'n volgende dieselfde tydeenheid neem.

* **waargeneem in geheuelose ruis**, dit beteken dat die opeenvolging van waarnemings waarskynlikheidsgewys slegs afhang van die vorige opeenvolging oorgange.

Kyk ook
-------

* Markovketting
* Verborge Markovmodel
Tradisionele Simmentalerkoei op bergweiding (Engstligenalp)
Suiwergeteelde swart Simmentalerbul in Noord-Amerika
Die **Simmentaler** of **Switserse Fleckvieh** is 'n Switsersgeteelde dubbeldoelbeesras. Dit is vernoem na die Simmental – die vallei van die Simmerivier – in Berner Oberland, in die kanton Bern in Switserland. Dit is rooierig van kleur met wit merke, en word gebruik vir beide melk en vleis.

Geskiedenis
-----------

### Europese oorsprong

As een van die ouer en wydverspreidste beesrasse in die wêreld, en aangeteken sedert die Middeleeue, het die Simmentalerras bygedra tot die skepping van 'n paar ander bekende Europese rasse, insluitende die Montbeliarde (Frankryk), die Pezzata Rossa d'Oropa (Italië), en die Fleckvieh (Duitsland en Oostenryk).

### Afrika

Namibië (1893) en Suid-Afrika (1905) was die eerste lande buite Europa waar die ras suksesvol gevestig is. Hier is die ras hoofsaaklik gebruik vir vleisproduksie. Tans is die telersgenootskap, so ver as wat dieregetalle betref, die vierde grootste van die 32 nie-melkkoeirasse in Suid-Afrika. 

Die vernaamste redes vir hul gewildheid is

1. hul kan gebruik word met groot sukses in kruisteling vir die teel van beide koeie met baie melk en swaar osse,
2. 'n groot aantal verteenwoordig prestasie-getoetste bulle,
3. omvattende advies en ander rasverbeteringsdienste aan sy telers, en
4. diere wat nie die streng inspeksies deur raskenners slaag nie, word permanent uitgeskakel.

Verskillende name
-----------------

Die ras is ook bekend onder die volgende name:

* *Fleckvieh Simmental*: Argentinië.
* *Simmental*: Australië, Brasilië, Bulgarye, Kanada, Brasilië, Denemarke, Frankryk (vroeë 1990's het die naam verander van Pie Rouge), Ierland, Meksiko, Nieu-Seeland, Pole, Swede, Switserland (SI-afdeling), die Verenigde Koninkryk, die VSA, Zambië en Zimbabwe.
* *Fleckvieh*: Oostenryk, Duitsland, Nederland, Spanje, Switserland (SF-afdeling) en Uruguay.
* *Simmentaler*: Suid-Afrika en Namibië.

Eienskappe
----------

'n Switserse Simmentaler *entrecôte* steak
### Tradisioneel

Die Simmentaler is histories gebruik vir suiwel en vleis, en as trekosse. Hulle is veral bekend vir die vinnige groei van hul kalwers, indien voldoende voer verskaf word. Simmentalers groei vinniger en produseer meer melk as enige ander ras.
Calixtus-katakombe in Rome, met grafkamers wat uit rots gekap is
Katakombes van Napels (18de eeuse tekening)
**Katakombes** is mensgemaakte ondergrondse grotte, gewelwe of tonnels wat in antieke tye vir begrafnisdoeleindes gebruik is. In sekere gevalle is katakombes in later periodes ook aangelê om die beendere van mense te herbegrawe nadat ouer massagrafte of begraafplase weens onhigiëniese toestande opgegrawe is.

Oorspronklik is katakombes ook as geheime vergader- en skuilplekke van vroeg-Romeinse Christene tydens die groot vervolgings van die 3de eeu beskou. Hierdie hipotese is egter nie deur argeologiese navorsing bevestig nie.

Die grootste katakombes – soos dié van Rome en Parys – strek oor enkele kilometers.

Etimologie
----------

Die etimologie van die term katakombe is onseker. Volgens een teorie is dit afgelei van die Romeinse *ad catacumbas*, 'n gebiedsnaam vir 'n tufsteengroef aan die Via Appia naby die kerk San Sebastiano fuori le mura. Die naam is moontlik 'n samestelling van die Griekse κατά *kata* "na benede" en τύμβος *tymbos* "graf" waarby die oorspronklike gelatiniseerde vorm *cata tumbas* later na *catacumbae* verander is.

Die term het aanvanklik slegs na die katakombes van Rome verwys, maar in 1836 is die betekenis ook na ander ondergrondse begraafplase uitgebrei soos byvoorbeeld die 18de eeuse katakombes van Parys.
Pierre-Simon Laplace
Die **demoon van Laplace** is ’n fiktiewe entiteit in ’n gedagte-eksperiment van Pierre-Simon Laplace wat hy in 1814 beskryf het. Hierdie "demoon" is veronderstel om so intelligent te wees dat hy die presiese ligging en beweging van elke atoom ken, en dit sou hom in staat stel om die toekoms sowel as die verlede geheel en al te ken.

Oorspronklike formulering
-------------------------

In die filosofiese idee van die determinisme beskryf Laplace die omgewing as volg:


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Ons kan die huidige toestand van die heelal beskou as die gevolg van die verlede en as die oorsaak van die toekoms. ’n Intelligensie wat op ’n gegewe tydstip alle kragte sou ken wat in die natuur werk, asook die toestande van alle elemente waaruit dit opgebou is, sou as hy groot genoeg was om al hierdie gegewens te ontleed, in ’n enkele formule die beweging van die grootste liggame in die heelal en dié van die kleinste atoom kon beskryf. Vir so ’n intelligensie sou niks onseker wees nie, en hy sou die toekoms sowel as die verlede kon sien. |  |

Hierdie intelligente wese waarvan Laplace gepraat het, is later die demoon van Laplace genoem, hoewel hy dit self nooit so genoem het nie.

Onmoontlikheid van die demoon
-----------------------------

Die demoon van Laplace kan beskou word as ’n aanval op die beginsel van die vrye wil. Talle wetenskaplikes het al aangetoon dat die demoon nooit kan bestaan nie. Sommige doen dit aan die hand van filosofiese oortuiging, ander meer wetenskaplik.

Die kwantummeganika het gesorg vir ’n deurbraak in die denke rondom die demoon van Laplace deurdat aangetoon is dat slegs met waarskynlikhede van plek en snelheid op subatoomvlak gewerk word. Daar kan dus nie so ’n intelligensie bestaan nie.

Grense aan rekenkrag
--------------------

Verskeie ander geleerdes het ook al wetenskaplike begrippe gebruik om aan te toon dat die demoon van Laplace nie kan bestaan nie. Een van die maniere om dit te bewys, is berekenings wat gedoen is oor die teoretiese maksimum rekenkrag in die heelal: die hoeveelheid was 10120 bis. Alles wat dié vlak van kompleksiteit oortref, kan nooit bereken word in die tydperk tussen die Oerknal en nou nie.

* Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Sir **Arnold Theiler** (26 Maart 1867 - 24 Julie 1936) was 'n Suid-Afrikaanse bakterioloog en stigter van die Onderstepoort Veeartsenykundige Laboratorium en die vader van Max Theiler. Hy is in Switserland gebore en kom in 1891 in Suid-Afrika aan as raadgewende veearts vir die Johannesburgse Sanitêre Raad. Hy was in 1893 veearts vir die Zuid-Afrikaanse Republiek en tydens die runderpesepidemie het hy saam met dr. Robert Koch gewerk. Die eerste Veeartsenykundige Laboratorium is eers op Daspoort opgerig en toe later by Onderstepoort. In 1902 word hy heraangestel as Veeartsenykundige Bakterioloog. Hy het navorsing gedoen op onder andere gallamsiekte. Hy is in 1910 aangestel as direkteur van Veeartsenykundige Navorsing en in 1920 as Direkteur van Veeartsenykundige Onderwys en ook as professor in Veeartsenykundige aan die Tranvaalse Universiteitskollege - later die Universiteit van Pretoria. In 1907 is hy tot ridder geslaan. Hy het baie oorsese eerbewyse ontvang.

Bron
----

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*, Eric Rosenthal, 1967
* Gutsche, Thelma: There was a man - The life and times of Sir Arnold Theiler K.C.M.G. of Onderstepoort. Kaapstad: Howard Timmins, 1979. ISBN 0-86978-164-2

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1016912358
* HDS: 014664
* ISNI: 0000 0000 7695 6675
* LCCN: n80014027
* NKC: nlk20000089467
* SNAC: w6qg8xr7
* VIAF: 84807957
* WorldCat Identities: lccn-n80014027

 |
| Eon | Era | Periode | Ouderdom  mj. |
| --- | --- | --- | --- |
| Fanerosoïkum | Paleosoïkum | Kambrium | **later** |
| Proterosoïkum | Neo- | Ediacarium | 635 - 541 |
| Kriogenium | 720 - 635 |
| Tonium | 1000 - 720 |
| Meso- | Stenium | 1200 - 1000 |
| Ektasium | 1400 - 1200 |
| Kalimnium | 1600 - 1400 |
| Paleo- | Staterium | 1800 - 1600 |
| Orosirium | 2050 - 1800 |
| Riasium | 2300 - 2050 |
| Siderium | 2500 - 2300 |
| Argeïkum | Neoargeïkum | **vroeër** |
| Indeling van die Proterosoïkum volgens die ICS. |

Die **Ediacarium** is die laaste periode van die Proterosoïese Eon. Dit het van ongeveer 635 tot 541 miljoen jaar gelede geduur. Hierdie periode word ook die Vendium genoem.

Die fossiele van Ediacara Hills
-------------------------------

Daar is lank gedink dat in hierdie periode geen makroskopiese fossiele aangetref kan word, maar reeds in 1848 is fossiele uit die Prekambrium uit Engeland gepubliseer en in 1868 uit Newfoundland. Hierdie vondste is egter met ongeloof begroet. In 1946 het dit begin verander, toe Reg Sprigg in Ediacara Hills in die Flinders-gebergte van Suid-Australië pragtige fossiele uit hierdie periode -wat nou na Ediacara genoem is- gevind. Dit het nogtans tot 1957 geduur tot Ford et al. prekambriese fossiele in Engeland herontdek het en dit duidelik geword het dat Ediacara s'n in der waarheid ouer is as die Kambrium. Dit is veral prof. Martin Glaessner wat die Ediacara fossiele populêr gemaak het.

*Spriggina flounensi*, 'n Bilateria-spesie(?) uit hierdie tydperk
Die rede waarom min fossiele uit hierdie tyd gevind word, en hulle volopper is in die periode wat volg (die Kambrium), is dat hulle nog sonder been, skulp, tand of ander harde dele was. Organismes wat net uit 'n sagte liggaam bestaan fossiliseer net onder uiters gunstige omstandighede. Daar is gedink dat die oorgang na die Kambrium gepaard gegaan het met 'n uitwissing, maar dit is omstrede.

Klimaat
-------

Die klimaat het taamlik warm gewees. Maar in die Ediacarium het die planeet dalk opnuut amper 'n Sneeubal-Aarde geword, soos dit in die Kriogenium die geval gewees het. Omtrent 580 mj gelede vind die Gaskiers-glasiasie plaas en lei tot die vorming van diamiktiet-afsettings. Dit het nogtans taamlik kort geduur.

Suurstof
--------

Die suurstofgehalte van die atmosfeer het waarskynlik omtrent 635 mj gelede amper die moderne vlak bereik maar in die oseaan se dieptes het dit amper 55 miljoen jaar later gebeur, omtrent 580 mj gelede. Dit het groot gevolge vir die oseaanbodem gehad omdat groter eukariote daardeur die oseaanbodem kon koloniseer. Die "Kambriese ontploffing" my sy ryke verskeidenheid diere met harde liggaamsdele, wat volg op die Ediakarium, hou verband met hierdie geochemiese wysigings.

Pannotië
--------

Pannotië
Die fragmente van die kontinent Rodinië het omstreeks 600 mj opnuut saamgekom en 'n superkontinent gevorm, wat Pannotië genoem word. Party kratons wat aan die omtrek van Rodinië geleë was, vorm nou 'n nuwe eenheid wat die kern van Pannotië vorm. Dit is nou bekend as Afrika.
Vema is in Atlantiese OseaanVemaVemaLigging van Vema in die Atlantiese Oseaan

**Vema** is 'n ondersese bergspits in die mid-Atlantiese rif wat van noord na suid in die Atlantiese Oseaan loop. Dit is ongeveer 1 000 km wesnoordwes van Kaapstad, 750 km wes van Langebaan en by 31° 38' suiderbreedte en 8º 20' oosterlengte geleë. Sy piek staan amper 6 000 meter bo die seevloer, en is dalk so min as 20 m onder die seevlak.

Waarskynlik was hierdie rustende vulkaankegel 10 000 jaar gelede 'n eiland. Sy besondere steil helling van 1:4 veroorsaak sterk seestrome rondom die piek en bring koue water uit die diepsee na die hoër dele van die see. Dit laat seegras welig groei en skep 'n ideale habitat vir die seelewe. Dus is dit goeie visvanggebiede.

In 1957 en weer in 1959 het die navorsingsvaartuig Vema van die Universiteit van Columbia die bestaan van die "eiland" waargeneem. Die skip Robert D. Conrad is in 1963 daarheen en in November 1964 het die Suid-Afrikaanse Instituut vir Oseanografiese Navorsing die skip Emerson K gestuur om die presiese posisie daarvan te bepaal.

Lees ook
--------

* Clan Alpine-rif
* Valdivia-rif

Bibliografie
------------

* www.mountvema.com
* www.vemaseaumount.com
**Windows 10 Mobile** is 'n mobiele bedryfstelsel wat deur Microsoft as voortsetting van sy Windows Phone-produklyn en opvolger van Windows Phone 8.1 ontwikkel is. Dit is ontwerp vir slimfone en klein tabletrekenaars met skerms van minder as agt duim. As deel van Microsoft se plan om die verskillende Windows-platforms tot een gemeenskaplike bedryfstelsel saam te smelt, word Windows 10 Mobile as 'n weergawe van Windows 10, Microsoft se bedryfstelsel vir persoonlike rekenaars, bemark.

So is Windows 10 Mobile se mikpunt om versoenbaar met sy eweknie vir persoonlike rekenaars te wees, insluitende uitgebreide sinchronisasie van inhoud, 'n nuwe universele platform wat die gebruik van een en dieselfde toepassing op verskillende Windows 10-toestelle soos persoonlike rekenaars, mobiele en Xbox-toestelle moontlik maak. Bepaalde mobiele toestelle sal met 'n eksterne skerm, muis en sleutelbord verbind kan word.

Microsoft het daarnaas werktuie ontwikkel waarmee programmeerders bepaalde toepassings van Apple se mobiele bedryfstelsel iOS maklik vir gebruik op Windows 10-toestelle sal kan aanpas.
Die **McDonnell Douglas F/A-18 Hornet** is 'n tweemotorige supersoniese, alle weersomstandighede, vliegdekskipbruikbare veeldoelvegvliegtuig, ontwerp as beide 'n vegter en aanvalsvliegtuig (F/A verwys na "fighter/attack"). Die F/A-18 is ontwerp deur McDonnell Douglas en Northrop, en is afgelei van laasgenoemde se YF-17 in die 1970's vir gebruik deur die Amerikaanse Vloot en die Marinierskorps. Die Hornet word ook gebruik deur verskeie ander lande se lugmagte. Die Amerikaanse Vloot se vlugdemonstrasie-eskader, die Blue Angels, gebruik die Hornet sedert 1986. 

Die F/A-18 het 'n topspoed van Mach 1,8 (1 915 km/h op 40 000 voet of 12 190 m). Dit kan 'n wye verskeidenheid van bomme en missiele dra, insluitend lug-tot-lug en lug-tot-grond, aangevul deur die 20 mm M61 Vulcankanon. Die vliegtuig word aangedryf deur twee General Electric F404 turbowaaierenjins, wat aan die tuig 'n hoë stukrag-tot-massaverhouding gee. Die F/A-18 het uitstekende lugdinamiese eienskappe, hoofsaaklik toe te skryf aan die verlengstukke vooraan beide sy vlerke. 

Die vegter se primêre gebruike is vir gevegsbystand, vlootverdediging, onderdrukking van die vyand se lugverdediging, lugverbod, nabylugondersteuning en lugverkenning. Sy veelsydigheid en betroubaarheid het bewys dat dit 'n waardevolle bate vir vliegdekskepe kan wees. Nogtans is hy gekritiseer vir sy gebrek aan verskeidenheid en loonvrag in vergelyking met sy vorige tydgenote, soos die Grumman F-14 Tomcat in die veg- en aanvalsrol, en die Grumman A-6 Intruder en LTV A-7 Corsair II in die aanvalsrol.

Tegniese gegewens
-----------------

* Lengte: 17,07 m
* Vlerkspan: 11,43 m
* Hoogte: 4,66 m
* Maksimumsnelheid: Mach 1,8
* Reikafstand: 3 400 km
* Enjins: 2 General Electric F404 turbowaaierenjins

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie
'n Huishoudelike dampkas
Rekenaaranimasie
'n **Dampkas** is 'n huishoudelike toestel in die kombuis wat daarvoor sorg dat voedseldampe weggevoer word.

Tot in die 1970's word dampkaste bykans slegs in die werksomgewings geïnstalleer: laboratoriums, kombuise van groot instellings, restaurante, sopkombuise en nywerheidskombuise. In die kombuise van huishoudings vind die wegvoer van voedseldampe met 'n eenvoudige ventilator in 'n gat in die plafon of in die muur plaas.

Dampkaste vind eers in stede byval by groot instellings voordat dit by hoë- en middelinkomstegroepe se wonings geïnstalleer word. Tans is dampkaste steeds nie 'n algemene gesig in Suid-Afrika of Namibië nie.

Daar is verskillende soorte dampkaste:

* met of sonder 'n motortjie
* hersirkulering of afvoer van lug
* gemonteerde of ingeboude model
* gekoppel aan ventilasietegnieke van kombuise in nuwe wonings (byvoorbeeld meganiese ventilasie of hitteterugwinstelsels).

Byna alle modelle het beligting en die sterkte van die afsuig is beheerbaar. In die eerste modelle is vilt gebruik om die lug te suiwer; hierdie materiaal moes oor 'n bepaalde tyd vervang word. In moderne modelle is daar vaste filters wat gemaklik uitgehaal en in die skottelgoedwasser gereinig kan word. In goedkoop dampkaste word dikwels nog die ouderwetse vilt gebruik.

By die installering van 'n dampkas is daar 'n aantal reëls waarop gelet moet word. So moet die dampkas groter wees as die kookoppervlak. Ook moet daar 'n klein ruimte wees tussen die stoof-/kookplaat en die dampkas. Hierdie afstand kan per handelsmerk en tipe toestel verskil waar die afstand afhanklik is van die dampkas se materiaal en die tipe stoof-/kookplaas. As riglyn word 'n minimumafstand van 65 sentimeter by gasstoofplate en 60 sentimeter by elektriese stoofplate verlang.
Piktogram wat Jeu de paume aandui
*Jeu de paume* in die 17de eeu
**Jeu de paume** was 'n Franse voorganger van tennis wat oorspronklik sonder rakette gespeel is. Die spelers het die bal met hulle hande geslaan soos in palla, vlugbal, of sekere weergawes van pelota. *Jeu de paume* beteken letterlik: spel van palm (oftewel hand). Met verloop van tyd het handskoene kaal hande vervang. Selfs toe spane en eindelaas rakette in gebruik geneem is, het die naam van die spel nie verander nie. Die spel het in Engels as "tennis" bekend geword en later as "real tennis" nadat die moderne sport *lawn tennis*, meer gewild as die oorspronklike spel geword het.

Die term word vandag in Frankryk gebruik om na saaltennis te verwys of na 'n baan waarin die ou of moderne spel gespeel is, of gespeel word. Die binnemuurse weergawe word soms *jeu de courte paume* of net *courte paume* (kortpalm) genoem om dit te onderskei van die buitemuurse weergawe, *longue paume*, wat op 'n groter baan gespeel word.

'n Aantal belangrike geboue in Frankryk staan bekend onder die naam *jeu de paume*, merendeels weens hulle ligging naby tennisbane of plekke waar die bane vroeër bestaan het. Verskeie kunswerke dra ook die naam, insluitend die *serment du jeu de paume* ('die Eed op die Kaatsbaan') in die Paleis van Versailles. Dit beeld die formele aankondiging van die Franse Rewolusie uit wat op 20 Junie 1789 in die Salle du Jeu de paume afgelê is.

'n Kunsmuseum met roterende uitstallings, die Galerie nationale du Jeu de Paume, dra ook nie naam. Dit is geleë aan die noordekant van die Tuileriespark in die middel van Parys.

Afgeleide sportsoorte
---------------------

Verskeie sportsoorte se oorsprong kan teruggespoor word na die ou Franse spel.

Handspele:

* Amerikaanse handbal
* Baskiese pelote
* Vuisbal
* Kaatsspel
* Gaeliese handbal
* Longue paume
* Pallone
* Valensiese pilota
* Vlugbal

Raketspele

* Hoftennis
* Tennis