recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Fon**, ook **Fon nu**, **Agadja** of **Dahomey** genoem, is 'n etniese groep inheems aan Wes-Afrika wat Fon as moedertaal praat. Hulle is die grootste etniese groep in Benin en bly veral in die suidelike streek; Fon woon ook in die suidwestelike Nigerië en Togo. Hul totale bevolking word op tussen 4 en 5 miljoen beraam.

Verspreiding van die Gbe-tale met Fon in pers
Sommige Fon het aanhangers van óf Christendom óf Islam geword, terwyl hulle hul tradisionele godsdienstige praktyke, Vodun genoem, bewaar het
Die geskiedenis van die Fon hou verband met die Koninkryk Dahomey, 'n goed georganiseerde 17de eeuse koninkryk, hoewel dit meer antieke wortels met die Aja-volk gedeel het. Die Fon is tradisioneel 'n kultuur met mondelingse oorlewerings en 'n goed ontwikkelde politeïstiese godsdienstige stelsel. 19de-eeuse Europese handelaars het hul *N'Nonmiton*-praktyk of *Dahomey Amazons* beskryf – wat hul vroue bemagtig het om in die weermag te dien, wie dekades later, in 1890, vir die Franse koloniale troepe geveg het.

Die meeste Fon bly vandag in dorpe en klein stede met modderhuise met geriffelde ystergeweldakke. Stede wat deur die Fon gestig is, sluit in Abomey, die historiese hoofstad van Dahomey, deur die Europese koloniste "Slawekus" genoem. Hul stede het belangrike kommersiële sentrums vir die Transatlantiese slawehandel geword. 'n Beduidende deel van die suikerplantasies in die Franse Wes-Indiese Eilande, veral Haïti, die Dominikaanse Republiek en Trinidad, is met slawe van die Slawekus bevolk, waaronder Ewe en Fon.
Die **NG gemeente Rodenbeck** was sowat ’n halfeeu lank ’n gemeente in die suidooste van die Vrystaatse hoofstad.

Die gemeente is in 1943 aan die suidoostelike buitewyke van Bloemfontein van die moedergemeente afgestig. Ds. Heinrich Johannes Wiegand is op 28 April 1934 in die Tweetoringkerk as hulpprediker bevestig en het op 13 Mei 1939 medeleraar van dié gemeente geword wat verantwoordelik was vir die bediening van die Woord in ’n saal in die wyk Rodenbeck. Hy is op 30 Oktober 1943 as Rodenbeck se eerste predikant bevestig en het die gemeente jare lank bedien.

Rodenbeck se kerkgebou is in 1957 opgerig volgens die plan van die argitek Paulus Visser. Dis geleë op Hoewe 121, Sonskyn, Dewetsdorp-pad. Die gebou is in 1958 ingewy. Die pastorie is in 1951 gebou en die saal in 1977 opgeknap.

Weens die ontwikkeling van informele nedersettings in die jare negentig in ’n suidoostelike rigting is die kerkgebou eindelik omring deur die township Bloemside. Op 1 Augustus is Rodenbeck by die gemeente Ooshoek ingelyf.

Indertyd het die owerheid besluit om die grond rondom die kerk vir laekoste- of informele behuising te gebruik. Ná onderhandelings is die bedrag van R1,8 miljoen deur die provinsiale administrasie uitbetaal. Die ooreenkoms was dat die kerkgebou steeds vir godsdienstige doeleindes gebruik sou word. Nadat die NG gemeente dit ontruim het, het dit wel ’n tyd lank ’n interkerklike bediening gehuisves.

Die hoeksteen is verwyder en by die NG kerk Ooshoek geplaas, terwyl die orrel is later aan die NG Gemeente Pellissier verkoop, maar die orige meublement was deel van die verkoopsooreenkoms en is alles intussen verwyder. Die gebou is later aan die Vrystaatse Provinsiale Raad van Kerke geskenk.

In 1998 is die saal as klaskamers vir die gr. 1- en 2-leerders van die Atang Primary School gebruik. Sedert dié reëling geëindig het, staan die geboue leeg en toon dit ernstige tekens van verval.

Bron
----

* Verster, Wanda. 2013. *A study of the life-cycle, re-use, and adaptation of places of worship in Bloemfontein from 1948 to the present, with specific reference to the Afrikaans reformed churches*.
Die **North American F-82 Twin Mustang** is 'n Amerikaanse skroefaangedrewe vegvliegtuig wat te laat was vir die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig is ontwikkel as 'n langafstand metgesel vir die Amerikaanse bomwerpers. Die behoefte op daardie stadium was vir 'n vliegtuig wat vir ure in die lug kon bly en dat die vlieënier vars moet wees ten alle tye. Ontwikkeling het in 1944 begin, dit was in wese twee North American P-51 Mustang's wat aanmekaar gekoppel was met 'n middelvlerk. Die bemanning jet bestaan uit 'n vlieënier en 'n vlieënier/navigator. Dit sou help om uitputting te verminder tydens lang vlugte. Produksie kon gou begin omrede dit in wese twee P-51's wat aanmekaar gelas is. Die twee vlieëniers het elk in sy eie kajuit gesit. 

Dit was ook die laaste skroefaangedrewe dagvegter wat die Amerikaanse Lugmag bestel het. Alhoewel dit te laat was vir die Tweede Wêreldoorlog het tog baie diens gedoen ná die oorlog as 'n nagvegter. Model F-82F en G was toegerus met radar en was grootliks gebruik deur *Air Defence Command* as vervanging van die P-61 nagvegter. Nege F-82F's en vyf F-82G's was omgeskakel na F-82H's en gebruik as winter onderskeppervliegtuie vir Alaska. 

Die F-82 was ook gebruik in die Korea-oorlog. F-82's wat in Japan gebruik is was van die eerstes wat aan die oorlog deelgeneem het. Die eerste drie vliegtuie van Noord-Korea wat afgeskiet is, is deur F-82G alleweerstoestand onderskeppers afgeskiet. Die F-82 het 1,868 missies in Korea gevlieg voordat hulle in Februarie 1952 uit diens onttrek is.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die North American F-82 Twin Mustang:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 2 |
| Tipe motor | Suiermotor |
| Vervaardiger | Allison V-1710-143/145 V12 |
| Kraglewering per motor | 1 600 perdekrag |
| Vlerkspan | 15,62 m |
| Lengte | 12,93 m |
| Hoogte | 4,22 m |
| Vlerkoppervlakte | 37,9 m2 |
| Maks. opstygmassa | 11 608 kg |
| Maks. snelheid | 742 km/h |
| Operasionele hoogte | 11 855 m |
| Togafstand | 3 605 km |
| Klimvermoë | 1 150 m per minuut |
| Bewapening | Ses 12.7 mm masjiengewere in vlerkeen vier 454 kg bomme onder vlerke |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
***Xəzər Xaqanlığı***  
 **Chasare-khaganaat**| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ←  | **650 – 969** |  |

 |
|  |
| Ligging of ChasareLigging of ChasareDie Chasare-ryk op die hoogtepunt van sy magsuitbreiding |
| **Hoofstad** | Balanjar (ca. 650–720)Samandar (720's–750)Atil (750–ca. 965–969) |
| **Taal/Tale** | Chasaries |
| **Regering** | Monargie |
| **Khagan** |  |
|  - 618–628 | Tong Yabghu |
|  - 9de eeu | Bulan |
|  - 9de eeu | Obadiah |
|  - 9de eeu | Zachariah |
|  - 9de eeu | Manasseh |
|  - 9de eeu | Benjamin |
|  - 10de eeu | Aäron |
|  - 10de eeu | Josef |
|  - 10de eeu | Dawid |
|  - 11de eeu | Georgios |
| **Historiese tydperk** | Middeleeue |
|  - Stigting | 650 |
|  - Ontbinding | 969 |
| **Oppervlakte** |
|  - 850 | 3 000 000 km2 1 158 306 sq mi |
| **Bevolking** |
|  - 7de eeu skatting | 1 400 000  |
| **Geldeenheid** | Jarmak |

Die **Chasare** (soms ook gespel as **Chazare**; Hebreeus: *Koesarim* כוזרים; Turks: *Hazarlar*; Grieks: Χάζαροι; Russies: *Хазары*; Tartaars: *Xäzärlär*; Farsi: خزر; Latyn: *Gazari* of *Cosri*) was 'n oorspronklik nomadiese en later halfnomadiese Turkvolk in Sentraal-Asië.

In die 7de eeu n.C. het die Chasare 'n onafhanklike khaganaat in die noordelike Kaukasus aan die kus van die Kaspiese See gestig. Vanaf die 8ste tot die vroeë 9de ee het die Joodse godsdiens 'n sentrale rol in die religieuse lewe van die Chasare gespeel. Dit is tans vir geskiedkundiges nie duidelik of die nuwe geloof slegs deur 'n dun bolaag aangeneem is of moontlik ook deur die res van die bevolking beoefen is nie. Volgens oorlewerings was daar egter ook aanhangers van die Christendom en Islam.

Die Chasare was belangrike bondgenote van die Bisantynse Ryk in sy stryd teen die Sassaniede-ryk en die Arabiese kalifate. Veral danksy hul internasionale handelsbetrekkinge het die Chasare tot 'n streeksmoondheid ontwikkel wat op die hoogtepunt van hul magsuitbreiding groot dele van die huidige Suid-Rusland, die weste van die latere Kasakstan, die oostelike Oekraïne, dele van die Kaukasusgebied en die Krimskiereiland oorheers het.

Hul mag is teen die einde van die 10de eeu deur die Kiëf-Roes gebreek, en hulle het hierna uit die geskiedenis verdwyn. Hipoteses waarvolgens 'n groot deel van die Chasare met die Joodse bevolking van Oos-Europa versmelt het, is nie deur genetiese ondersoeke gestaaf nie.
**Galle** (Singalees: ගාල්ල; Tamil: காலி) is 'n groot stad in Sri Lanka, geleë op die suidwestelike punt van die eiland van Sri Lanka, 119 km van Colombo. Galle is die administratiewe hoofstad van Suid-Provinsie, Sri Lanka, en die distrikshoofstad van Galle-distrik. Galle is die vierde grootste stad in Sri Lanka na die hoofstad Colombo, Kandy en Jaffna.

Galle was bekend as Gimhathiththa, voor die aankoms van die Portugese in die 16de eeu, toe reeds die belangrikste hawe op die eiland. Galle bereik die hoogtepunt van sy ontwikkeling in die 18de eeu, tydens die Nederlandse koloniale tydperk. Galle is die beste voorbeeld van 'n versterkte stad wat gebou is deur die Portugese in Suid- en Suidoos-Asië, wat die interaksie tussen die Portugese argitektoniese style en inheemse tradisies illustreer. Die stad is omvattend versterk deur die Nederlanders gedurende die 17de eeu vanaf 1649. Die Galle-fort is 'n wêrelderfenisgebied en is die grootste oorblywende vesting in Asië wat deur Europese setlaars gebou is.

Galle is op 26 Desember 2004 deur 'n tsoenami getref.

Susterstede
-----------

Galle is 'n susterstad van:

* Vlag van Nederland Velsen (Nederland), sedert 1976

Fotogalery
----------

* Nederlandse Gereformeerde Kerk uit 1755.Nederlandse Gereformeerde Kerk uit 1755.
* Nederlandse kerkhofNederlandse kerkhof
* Binnekant van Nederlandse Gereformeerde KerkBinnekant van Nederlandse Gereformeerde Kerk
* GrafsteneGrafstene
Ds. H.S. Theron is op 29 April 1916 as Rosendal se eerste NG leraar bevestig.
Die NG kerk Rosendal is ontwerp deur Walter Donaldson en seun. Donaldson het ook die NG kerke Zastron en Petrusburg ontwerp.
Ds. S.I. du Toit.
Hierdie foto is bes moontlik geneem tydens die inwyding van die kerkgebou op 28 April 1916.
Die **NG gemeente Rosendal** is die jongste gemeente in die Vrystaatse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Ring van Lindley, al is dit reeds in 1913 gestig. In 2015 was hier 12 doop- en 64 belydende lidmate, vergeleke met onderskeidelik 68 en 175 in 1985, ’n afname in die sieletal van 69 persent binne 30 jaar.

Die dorpie Rosendal is geleë tussen die westelike voorheuwels van Visierskerf en Swartkrans, die tweede en derde hoogste spitse in die Vrystaat. Die omgewing is een van verfrissende en bekorende natuur skoon, maar daarby effens afgesonderd van die naaste dorpe. Dit was veral die ongerief van laasgenoemde wat aanleiding gegee het tot die proklamering van die dorp, waarvoor die plaas Leliefontein in 1911 aangekoop is. Op 15 Oktober 1913 word Rosendal-gemeente van Ficksburg, Senekal en Bethlehem afgestig. 

’n Kenmerk van die pas gestigte gemeente die moeilike topografie, die klein getal lidmate (wat in die middel van die 20ste eeu darem amper 500 bereik het) en die feit dat die gemeenskap vir die grootste deel van sy bestaan byna uitsluitlik tot die NG Kerk behoort het. Ds. A.J. Troskie van Ficksburg het as konsulent opgetree. Weens vyf mislukte beroepe moes hy die gemeente byna drie jaar lei. Dat onder die gevolglik moeilike omstandighede die aanvangstake so deeglik verrig is, getuig van die bekwaamheid van die konsulent en die eerste kerkraad. Met groot feesvreugde is prop. H.G. Theron in April 1916 as eerste leraar ontvang; by hierdie geleentheid is ook die kerk ingewy. Gedurende die drie en 'n half jaar van sy bediening het die storms van die griep en rebellie oor die land gegaan, maar sonder ernstige storings in hierdie gemeente. In sy tyd is ook ’n sendingkerk gebou.

Ds. J.P.H. Steyn bedien vervolgens die gemeente tot 1925. In dié jare is die pastorie, 'n mooi, stewige klipgebou, aangebou. In April 1926 is prop. B.I.G. Viljoen hier georden. Ds. Viljoen lei die gemeente deur die moeilike depressiejare en daarna deur buitekerklike teenstand. Voor sy vertrek in 1946 was die onrus en skuld grootliks oorwin. Ds. J.P.J. van Rensburg se kort bediening van twee en 'n half jaar sal veral onthou word vir, naas sy geseënde bediening, die delging van die kerkskuld. In April 1950 is prop. S.I. du Toit georden. Destyds was 'n kerkkoshuis in aanbou, en is aan 'n taamlik omvattende plan gewerk vir die verfraaiing van die kerkperseel. Verder is indertyd uitgesien na die dag, dat 'n nuwe orrel en kerksaal 'n werklikheid sou word.

Bronne
------

* (nl)  Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. *Ons Kerk Album*. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
* (af)  Olivier, ds. P.L. 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
Wynand Louw was die argitek van die kerkgebou, wat op 27 Oktober 1938, twee maande voor die gemeente se 16de verjaardag, in gebruik geneem is.
Die **NG gemeente Riviersonderend** is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Caledon en in die Wes-Kaaplandse Sinode. In 2020 het die gemeente 59 dooplidmate en 379 belydende lidmate gehad.

Stigting
--------

Riviersonderend is op 27 Desember 1922 van Caledon, Napier en Bredasdorp sonder 'n middelpunt afgestig. Dit was moontlik die eerste keer dat dit in die geskiedenis van die NG Kerk gebeur het, word in *Ons gemeentelike feesalbum* (1952) beweer. Die kerkraad het daarna besluit om die dorp aan te lê op 'n gedeelte van die plaas Tierhoek, wat vir die doel aangekoop is. Oor die naam wat die nuwe gemeente sou dra, was heelwat verskil van mening, totdat eindelik besluit is om die naam Riviersonderend te kies as die naam waarmee die hele omgewing bekend gestaan het. 

Reeds in die Dagregister van Jeronimus Croese (1669) word die naam gevind. Oor die oorsprong van die naam blyk daar verskillende menings te wees. Die een waaraan skrywer van die gemeente se bydrae in die feesalbum die meeste waarde geheg het, was die volgende: In Jan Hartogh se Joernaal (1707) word o.m. vermeld dat hulle kom by die Sonderendrivier, wat die Khoi-Khoin "Kanna kom Kanna" genoem het. 'n Taalkundige van naam was van mening dat Kanna 'n verskrywing vir Kamma is, wat 'n mens dikwels in riviername teëkom. "Kam" of "Kan" in die middel het die betekenis van "eindeloos" of "oorvloedig". Dan kry 'n mens die betekenis van "water eindeloos water" of "water oorvloedig water".

Vooruitgang
-----------

Op 23 Februarie 1924 is die eerste leraar onder 'n eikeboom op Cuwerf bevestig, en het langer as 'n jaar op 'n boereplaas in daardie omgewing gewoon. Op 27 September 1924 is die groot en doelmatige kerksaal, waarin die gemeente 14 jaar lank aanbid het, ingewy. Op 6 November 1937 het die hoeksteenlegging van die sierlike kerkgebou plaasgevind, wat ingewy is op 27 Oktober 1938. Die gebou bevat 1085 sitplekke en is met insluiting van die koste van die orrel en omheining teen £14,200 voltooi. Die eerste leraarspaar van die gemeente is ds. en mev. J. G. Muller. Hulle het, na 'n aangename en geseënde bediening van 28 jaar in die gemeente, begin 1952 uit die diens getree.

Bron
----

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
**Abdul Karim Kassem** (Arabies: عبد الكريم قاسم‎ *`Abd al-Karīm Qāsim*, populêr ook bekend as "az-Za’im"- "die leier"; 21 November 1914, Bagdad - 9 Februarie 1963, Bagdad) was 'n Irakkese militaris en politikus van gemengde Soennitiese, Sjiïtiese en Koerdiese afkoms.

Kassem volg sy militere opleiding aan die militêre akademie in Irak. Hy veg in die Arabies-Israeliese Oorlog van 1948-1949. Daarna sluit hy aan by die Vrye Offisiere, 'n groep Arabiese nasionalistiese offisiere wat gekant was teen die Irakse monargie en geïnspireerd was deur die Egiptiese president Gamal Abdel Nasser.

Op 14 Julie 1958 werp die Vrye Offisiere onder leiding van generaal Abdul Karim Kassem en die kolonels Abdel Salem Arif en Abdel Rahman Arif, gesteun deur die Ba'ath Party die Irakse regering omver. Koning Faisal II, bykans sy totale familie en die voormalige premier Nuri al-Said sterf tydens die staatsgreep. Daarna word 'n republiek uitgeroep en Kassem word premier.

Hoewel hy die Arabiese nasionalisme en President Nasser se beleid aanvanklik ondersteun het, word hy spoedig 'n teenstander en verbreek hy die kontak tussen die Vrye Offisiere en die Egiptiese president. Kassem soek hierna kontak met die Irakse Kommunistiese Pary wat sterk teenstanders van die Arabiese nasionalisme was.

In 1959 poog vise-premier Arif, enkele lede van die Vrye Offisiere en die Ba'ath Party 'n mislukte staatsgreep. Kassem laat sy teenstanders daarna opsluit (die meeste kry later amnestie of tronkstraf) en gesteun deur die Kommunistiese Party sluit hy 'n vriendskapsverdrag met die Sowjetunie. In Augustus 1960 probeer Koerdiese kommuniste in Kirkoek die mag oorneem. Kassem laat die opstand onderdruk en verbied die Irakse Kommunistiese Party. Daarna fokus Kassem op die verbetering van die lot van die armes, onder andere deur woningbouprojekte.

In 1963 kom daar 'n einde aan die bewind van Kassem, toe die Ba'ath Party die regering oorneem en Kassem laat fusilleer.

In Julie 2004 is Kassem se liggaam ontdek deur 'n nuusspan van Radio Dijla in Baghdad.

Bronne
------

* Coughlin, Con (2005). *Saddam: His Rise and Fall. Harper Perennial*. ISBN 0-06-050543-5.
* Dawisha, Adeed (2009). *Iraq: a Political History from Independence to Occupation.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-13957-9.
* Marr, Phebe (2004). *The Modern History of Iraq.* Westview Press. ISBN 9780813336152.
* Polk, William Roe (2005). *Understanding Iraq*. I.B. Tauris. ISBN 9780857717641.
* Simons, Geoff (1996). *Iraq: From Sumer to Saddam.* St. Martin's Press. ISBN 9780312160524.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb14488472z (data)
* GND: 118933434
* ISNI: 0000 0000 8146 6523
* LCCN: n88242481
* NTA: 089172701
* SNAC: w6c828rx
* SUDOC: 088820769
* VIAF: 66693546
* WorldCat Identities: lccn-n88242481

 |
Ds. J.M. van den Berg was die gemeente se eerste leraar en het hier gebly tot hy in 1946 na die NG gemeente Magaliesburg vertrek het.
Die kerkgebou van die destydse NG gemeente Randfontein.
Ds. S.P. du Plessis, leraar van 5 September 1964 tot 1969.
Die **NG gemeente Randfontein** was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die dorp Randfontein, maar dit is later ingelyf by die dogtergemeente Randfontein-Noord.

Die gemeente is van die NG gemeente Randpoort afgestig op 28 April 1939 en het by afstigting reeds 'n mooi en ruim saal met die nodige ameublement gehad om as vergaderplek te dien. Dit was sowat 10 jaar nadat die dorp Randfontein, wat eers deel was van Krugersdorp, op 1 Januarie 1929 'n afsonderlike munisipaliteit geword het. 

Die eerste Keskraadsvergadering is op 16 Mei 1939 gehou en merkwaardig is dit dat by hierdie geleentheid reeds besluit is om, met die medewerking van die moedergemeente, 'n plaaslike sendinggemeente te stig en om vir die helfte van die onkoste in verband met die sendingaangeleenthede verantwoordelikheid te neem. Op 29 September van dieselfde jaar is sendingkandidaat A.A. Odendaal as leraar van die sendinggetneente bevestig.

Dit was vir Randfontein 'n blye dag toe hy op 7 Desember 1939 prop. J.M. van den Berg kon verwelkom — Randfontein se eerste leraar in sy eerste gemeente. Met noeste vlyt het leraar en kerkraad aan die werk gespring. 'n Pastorie is gebou en amper sonder skuld ingewy. Hoewel die saal nog steeds ruim genoeg was vir die gewone byeenkomste, is tog gevoel dat 'n kerkgebou 'n ander gees sou adem en 'n groter aansporing tot gemeentelike ywer sou wees. Daarom het ds. Van den Berg dan ook vroeg reeds self met insamelings vir die kerkboufonds begin. 

1946 was 'n veelbewoë jaar. Op 11 Mei het Venterspost, 'n nuwe gemeente, van Randfontein afgestig. Op 29 Junie het ds. Van den Berg en gesin na Magaliesburg vertrek. Op 30 November is ds. J.F. Kelber en gesin hier welkom geheet. Gedurende ds. Kelber se eerste vyf jaar het ook veel voorgeval. Die gemeente kon sy tienjarige bestaan vier. 'n Sendingkerk en evangelistewoning is gebou en in gebruik geneem. Eerw. Odendaal het reeds met die insameling van fondse hiervoor begin, eerw. S. F. Skeen het daarmee voortgegaan en eerw. W.H. du Plessis, die huidige sendeling, het die finale afrondingswerk gedoen. 

Die heuglikste dag vir hierdie gemeente was seker Saterdag 27 Januarie 1951 toe hy 'n pragtige siersteen-toringkerk, wat £22 000 gekos het, aan die diens van die Meester kon wy.

Enkel leraars
-------------

* Jacobus Marthinuns van den Berg, 1939 - 1946
* Johan Frederik Kelber, 1946 - 1954
* Willem Johannes Annandale, 1953 - 1956
* Adriaan Cornelis Barnard, 1959 - 1961
* Sarel Petrus du Plessis, 1964 – 1969
* Frandu Schreumar Marais, 1981 - 1990

Bron
----

* (af)  Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
**Milad-toring**  
  



---

**Ligging**  

Teheran, Iran


---

**Funksie**   

Televisietoring  
Restaurant  
Konferensiesentrum  
Hotel  
Uitkykplatform

---

**Opgerig**  

2000–2007

---

**Tegniese gegewens**  
  

Hoogte:   
435 m  
  

Uitkykplatforms:   
250-315 m  
  

  
  

Materiaal: Staal en beton

Die **Milad-toring** (ook bekend as **Borj-e Milad** , Farsi: برج میلاد ) is 'n televisie- en kommunikasietoring in die Iranse hoofstad Teheran. Die toring is tussen 2000 en 2007 in opdrag van die Teheranse stadsregering aan die grens tussen die stadsdistrikte Shahrak-e Gharb en Gisha opgerig en in 2008 geopen. Dit is met 'n hoogte van 435 meter (insluitende die antenne) die hoogste toring in Iran en tans die sesde hoogste televisietoring ter wêreld. Die toring het 'n hoofgebou met twaalf verdiepings waarvan die dak op 'n hoogte van 315 m geleë is. Dit kan deur middel van trappe of hysbakke bereik word. Die toring se agthoekige basis versinnebeeld tradisionele Persiese boukuns.

Die Milad-toring maak deel uit van die *Tehran International Trade and Convention Centre* wat naas die telekommunikasietoring, restaurante met 'n panoramiese uitsig oor Teheran, 'n vyfsterhotel, 'n konferensiesentrum, 'n wêreldhandelsentrum en 'n inligtingstegnologiepark insluit. Dit beskik verder oor 'n parkeerplek van 27 000 m², 'n groot rekenaar- en telekommunikasie-eenheid, 'n kulturele en wetenskaplike sentrum, 'n vertoonlokaal vir uitstallings, 'n gespesialiseerde biblioteek en 'n administratiewe eenheid.
Die **Hluhluwe-dam** in die Hluhluwerivier in KwaZulu-Natal verskaf water vir besproeiing en huishoudelike gebruik.

Ligging
-------

Die damwal lê 6 km stroomaf van die grens van die Hluhluwe-iMfolozipark, naby die Muntutu- en Munyawaneni-ruskampe en wes van die Bushlands-spoorweghalte. Dit is by 28° 7′ 17.4″ suid en 32° 8′ 3.7″ oos.

Doel
----

Die doel van die dam is om die vloei van die rivier so te beheer dat 'n meer konstante watervoorraad beskikbaar is vir die besproeiing van die omliggende suikerrietlande. Ongeveer 'n 2500 ha kan uit die dam besproei word. Daar is geen besproeiingskanale nie.

Afmetings
---------

Die damwal is gebou in die jare 1961 tot 1964 en bestaan uit drie betonboë met grondflanke aan weerskante. Die totale kruinlengte is 550 m en die oorloop is 37 m bo die fondament. Aanvanklik was die bakmaat groter as 30 miljoen m³. Tans staan dit op minder as 26 miljoen m³.

Opvanggebied
------------

Die dam het 'n opvanggebied van 73 800 ha. In die bolope is die jaarlikse reënval 1016 mm en die afloop is 'n 80 miljoen m³. As die dam vol is, stoot dit meer as 10 km agter die wal tot selfs kilometers ver in die park op.

Verbrakking
-----------

Baie water wat in die rivier sou deurloop deur die St. Luciameer na die see, word deur die dam teruggehou. Vrees bestaan dat dit mettertyd die soutgehalte van die St. Luciameer sal verhoog. Op 20 Februarie 2018 het die dam na verskeie jare weer oorgeloop.

Sien ook
--------

* Lys van grootste damme in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Ensiklopedie van die Wêreld, deel 5. Stellenbosch: Albertyn, 1973. ISBN 0-949948-17-9
* Ndiritu, J. e.a.: Development of probabilistic operating rules for Hluhluwe Dam, South Africa. www.researchgate.net
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 5. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00321-7
* www.dwa.gov.za/Documents/DWS\_DAMS%20LIST%20INTERNET.pdf
Die Drosdyhek in Somersetstraat, Grahamstad.
Hoogstraat weswaarts met die Drosdyhek aan die bokant.
**Drostdy Arch** in Somersetstraat en aan die bopunt van Hoogstraat in Grahamstad is die hoofingang tot die kampus van Rhodes-universiteit.

Die hek met sy hangende lantern, die waghuisies en die mure weerskante is in 1835 deur kapt. C.J. Selwyn van die Royal Engineers ontwerp, maar eers in 1841–42 voltooi. Dit is die enigste oorblyfsel van die ou drosdy wat aanvanklik agter die hek gestaan het. Later is die gebou en terrein gebruik as kaserne en paradeterrein en nog later as skool. Vanaf 1904 is die universiteit daar gevestig. In 1935 is die drosdy gesloop om plek te maar vir die universiteit se hoofgebou. Die waghuisies by die hek is nou winkeltjies wat plaaslike handwerk verkoop.

In die William Fehr-versameling is 'n tekening van die hek deur William M. Timlin.

Drostdy Arch is reeds in 1938 tot monument verklaar.

Bibliografie
------------

* Oberholster, J.J.: Die Historiese Monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7

Koördinate: 33°18′46″S 26°31′18″O﻿ / ﻿33.31278°S 26.52167°O﻿ / -33.31278; 26.52167
Die **vlag van Frans-Guyana** is ’n nie-amptelike vlag van die Franse oorsese gebied.

Op 29 Januarie 2010 het die Algemene Raad van die département van Frans-Guyana eenstemmig besluit op ’n vlag vir Frans-Guyana. Dit is egter nie deur die opperste streeksraad erken nie. Die enigste franse vlag wat amptelike status op die eiland geniet, kragtens die Franse grondwet, is die vlag van Frankryk. Die kleure van die vlag wat deur die Algemene Raad goedgekeur is het die volgende simboliese waardes: groen stel die woude voor, geel stel goud en ander minerale van die eilande voor en die rooi ster stel sosialisme voor. Die vlag is identies aan dié van die vakbond UGT en die *Mouvement de décolonisation et d'émancipation sociale* (Dekolonisasie en Sosiale Bevrydingsbeweging) wat beide ten gunste van onafhanklikheid is.

Vlag van die gebied
-------------------

Die vlag van die Région is 'n wit vlag met 'n logo van 'n geel ster op ’n blou strook bo ’n oranje figuur in ’n geel boor op ’n groen strook bo twee oranje golwende lyne. Bo en onder die logo is die woorde *Guyane* en *la Région* in groen aangebring.

Die amptelike vlag van die département is ’n diagonaal verdeelde groen en geel vlag met ’n rooi vyfpuntige ster in die middel van die vlag.

* Vlag van die Région Frans-Guyana Vlag van die Région Frans-Guyana
* Vlag van die hoofstad Cayenne Vlag van die hoofstad Cayenne
* Vlag van die département Frans-Guyana Vlag van die département Frans-Guyana
* Vlag van die Onafhanklikheidsbeweging Vlag van die Onafhanklikheidsbeweging
Schöneberg-kampus
Gebou op die Friedrichsfelde-kampus
Die **Hochschule für Wirtschaft und Recht (HWR) Berlin**, Engels amptelik **Berlin School of Economics and Law**, is 'n publieke *Fachhochschule* ('n soort technikon of universiteit vir toegepaste wetenskappe) in die Duitse hoofstad Berlyn wat op 1 April 2009 met die samesmelting van twee oorspronklik selfstandige akademiese instellings, die *Fachhochschule für Wirtschaft (FHW) Berlin* en die *Fachhochschule für Verwaltung und Rechtspflege (FHVR) Berlin*, ontstaan het.

Die HWR Berlin fokus met sy vyf departemente en drie institute op bedryfsekonomie en ekonomie, publieke administrasie, ingenieurswese, regswetenskappe en veiligheidswese. Die studentetal het in Desember 2011 op 9 429 gestaan.

Die HWR Berlin beskik tans oor twee kampusse in die Berlynse stadsdele Schöneberg (sentrale administrasie, Departement van Ekonomiese Wetenskappe en die Institute of Management Berlin, IMB) en Friedrichsfelde (vier departemente, afstandsonderrig, Instituut vir Administratiewe Modernisering en Polisiedienshervorming in Sentraal- en Oos-Europa).
Die ***Pumas (Puma)***  is 'n roofdiergenus uit die Felidae-familie. Vanweë hul relatief klein liggaamsbou, behoort hulle aan die subfamilie van die kleiner katte. In hierdie genus, wat ook die Ou Wêreldse fossiele insluit, soos *Puma pardoides* uit die Eurasiese Pleistoseentydperk, bestaan daar twee spesies:

* *Puma concolor*(Linnaeus, 1771) – die Poema
* *Puma yagouaroundi*(Geoffroy, 1803) – die Jaguarandi

Die jaguarandi is voorheen onder *Herpailurus* geklassifiseer. Omrede molekulêre genetiese studies 'n noue verwantskap tussen hierdie twee katspesies bevind het, word alle nuwe klassifikasies onder *Puma*, as 'n gemeenskaplike genus, ingedeel.

Die pelse van hierdie diere is kort en dik en wissel gewoonlik tussen 'n geel-grys of rooierige kleur; groot verskille word onder die volwasse diere van hierdie twee katsoorte waargeneem. Beide spesies is inheems aan die Amerikas.

DNS-navorsing het bevind dat die hierdie genus die naaste aan die jagluiperd verwant is. As gevolg van die jagluiperd se eie, kenmerkende gelaatstrekke, wat eie aan die  *Acinonychinae*  -subfamilie is, sal 'n indeling saam met die poema en jaguarandi ongeldig wees.
Die **Folland Gnat** is 'n Britse vegvliegtuig wat in Groot-Brittanje vir opleiding gebruik is en slegs in ander lande as 'n vegvliegtuig. Die vliegtuig was aanvanklik ontwikkel as 'n vegvliegtuig deur 'n privaat instansie en die *Midge* genoem wat vir die eerste keer in Augustus 1954 gevlieg het. Terwyl vegvliegtuie op daardie stadium groter en meer kompleks geword het, het die ontwerper W.E.W. Petter 'n liggewig vegvliegtuig ontwikkel deur gebruik te maak van kleiner straalmotore.

Die Britse regering het ses Gnat's bestel vir opleiding maar nie 'n enkele model as 'n vegvliegtuig nie. Later het die Britse Lugmag die waarde van die Gnat besef as 'n tweesitplek opleiding vliegtuig en 105 eenhede bestel. Indië het egter die waarde van die vliegtuig as 'n vegvliegtuig besef en het 213 van eenhede onder lisensie gebou teen 1973. Tydens die Indies-Pakistanse Oorlog van 1971 het die Indiese Gnat's hul goed van hulle taak gekwyt. In 1974 het *Hindustan Aircraft Ltd* 'n oorkoms aangegaan om die Gnat II (Ajit) te bou.

Finland het ook Gnat vegvliegtuie tussen 1958 en 1972 bedryf.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Folland Gnat 1:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Straalmotor |
| Vervaardiger | Bristol Orpheus 701 turbostraal |
| Kraglewering per motor | 2 050 kg stukrag |
| Vlerkspan | 6,75 m |
| Lengte | 9.06 m |
| Hoogte | 2,69 m |
| Vlerkoppervlakte | 16,26 m2 |
| Maks. opstygmassa | 4 030 kg |
| Maks. snelheid | 1 150km/h |
| Operasionele hoogte | 15 250m |
| Togafstand | 1 900 km |
| Klimvermoë | 6 096 m per minuut |
| Bewapening | Twee 30 mm Aden kanonneplus 454 kg wapens onder die vlerke |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Puget Sound-vlootwerf,** amptelik **Puget Sound** **Naval Shipyard and Intermediate Maintenance Facility** (**PSNS & IMF**)**,** is 'n Verenigde State van Amerika Vlootwerf wat 179 akker (0,7 km²) beslaan op Puget Sound in Bremerton, Washington in ononderbroke gebruik sedert sy stigting in 1891; dit het ook bekend gestaan as **Bremerton-vlootwerf.**

Dit word in die suide begrens deur Sinclair Inlet, in die weste deur die Bremerton-aanhangsel van die vlootbasis Kitsap, en in die noorde en ooste deur die stad Bremerton, Washington. Dit is die grootste see- aanleg in die Stille Oseaan-Noordweste en een van die grootste nywerheidsinstallasies in die staat Washington. PSNS & IMF bied aan die vloot onderhoud, modernisering en tegniese en logistieke ondersteuning, en het 14 000 mense in diens. 

Puget Sound-vlootwerf is in 1891 gestig as 'n vlootstasie en word in 1901 aangewys as Navy Yard Puget Sound. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die vlootwerf skepe gebou, waaronder 25 ondergangers, sewe duikbote, twee mynveërs, sewe sleepbote en twee ammunisieskepe, asook 1700 klein bote. Tydens die Tweede Wêreldoorlog was die skeepswerf se primêre poging om gevegskade aan skepe van die Amerikaanse Vloot en dié van sy bondgenote te herstel.

Skip-duikboot-herwinningsprogram
--------------------------------

In 1990 het die vloot die Ship-Submarine Recycling Program (SRP) gemagtig om kernaangedrewe skepe by PSNS te herwin. Ongeveer 25% van die werkslading van die werf behels deaktivering, wegdoen van reaktorruimte en herwinning van skepe. Dit is baanbrekerswerk in 'n omgewingsveilige metode om kernkrag-aangedrewe skepe te deaktiveer en te herwin. Hierdie proses plaas die Amerikaanse Vloot in die rol van die wêreld se enigste organisasie wat kernaangedrewe skepe ontwerp, bou, bedryf en herwin.

Reserwevloot
------------

Die skeepswerf huisves 'n gedeelte van die Amerikaanse reserwevloot, 'n groot versameling onaktiewe Amerikaanse vlootskepe, insluitend die vliegdekskip USS *Kitty Hawk* (CV-63). *Kitty Hawk* word gestoor ((en)  *mothballed*) ingeval dit in die toekoms deur die vloot benodig word.

Galery
------

* Puget Sound-vlootwerf in 1913Puget Sound-vlootwerf in 1913
* Die volle V.S. Vloot se vliegdekskepe by Puget Sound, 1929Die volle V.S. Vloot se vliegdekskepe by Puget Sound, 1929
* Puget Sound-vlootwerf in 1940Puget Sound-vlootwerf in 1940
* Motballe-skepe in 1974Motballe-skepe in 1974
* Uitgediende Essex-klas vliegdekskepe in 1989Uitgediende *Essex*-klas vliegdekskepe in 1989
* Die motballe-vloot in die Puget Sound-vlootwerfDie motballe-vloot in die Puget Sound-vlootwerf
* Puget Sound-vlootwerf. Die motballe-skepe is links, en die hamerkop-hyskraan regs.Puget Sound-vlootwerf. Die motballe-skepe is links, en die hamerkop-hyskraan regs.
Die **Fokeng** (Suid-Sotho: *Bafokeng*) is 'n ou etniese stam van Suider-Afrika wat oorspronklik oos van die Maricorivier gewoon het in wat later die Zuid-Afrikaansche Republiek sou word. Tydens die bewind van Diale het die Fokeng hulle teen onderdrukking deur die Hurutshe verset. Later is talle oorloë met naburige stamme gevoer, veral met die Kgatla. Die Fokeng het 'n belangrike rol gespeel in die vorming van die Suid-Sothonasie (Sotho: *Basotho*).

Oorsprong
---------

Aangesien die Fokeng nie hul geskiedenis neergeskryf het nie, is min bekend oor hul herkoms buiten wat afgelei kan word uit argeologiese vondse en oorgelewerde mites.

Volgens oorlewering het die drie groot Bantoestamme, die Rolong, Fokeng, en Hurutshe saam gelewe tot en met die 13de of 14de eeu toe hulle paaie geskei het. Die Fokeng en Hurutshe het as bure voortgeleef in Betsjoeanaland, totdat hulle uiteindelik stry gekry het en hul paaie geskei het.

Die Fokeng het uit Betsjoeanaland ooswaarts getrek en hulle tussen die hedendaagse Frankfort en Vrede gevestig. Uitgesonderde groepe het egter suidwaards getrek en is in Khatla, Kuena, en Phuthi-stamme opgeneem.

Teen die begin van die 18de eeu het dele van die Fokeng hulle in Basotholand gevestig.

Sien ook
--------

* Royal Bafokeng-nasie
Die **Pulitzerprys** is 'n Amerikaanse toekenning wat beskou word as die hoogste nasionale verering in die areas van die drukpers-joernalistiek, letterkundige bydraes en musiek-komposisie. Dit word deur die Columbia-universiteit in New York beheer.

Pryse word jaarliks toegeken in een-en-twintig kategorieë. Die prys is daargestel deur Joseph Pulitzer, 'n Hongaars-Amerikaanse verslaggewer en koerantuitgewer, wat in 1911 fondse daarvoor in sy boedel aan die universiteit nagelaat het. Die eerste Pulitzerpryse is toegeken op 4 Junie 1917, en word nou elke jaar in April bekend gemaak. Pryswenners word deur 'n onafhanklike raad verkies.

Verskeie beroemdes het al die Pulitzerprys gewen, onder meer Ernest Hemingway, Eudora Welty en Toni Morrison vir fiksie; Robert Frost vir poësie; Roger Ebert vir resensies; en Tennessee Williams, Arthur Miller, Rodgers en Hammerstein en Stephen Sondheim vir drama.

Kategorieë
----------

Daar is veertien kategorieë in joernalistiek:

* Openbare diens
* Ontwikkelende nuus
* Ondersoekende verslaggewing
* Verduidelikende verslaggewing
* Plaaslike verslaggewing
* Nasionale verslaggewing
* Internasionale verslaggewing
* Voorbladartikelskryfwerk
* Kommentaar
* Resensiewerk
* Redakteurskommentaar
* Redakteurstrokiesprentwerk
* Ontwikkelende nuus-fotografie
* Voorbladskwaliteit-fotografie

Daar is ses kategorieë in Letterkunde:

* Fiksie
* Drama
* Geskiedenis
* Biografie of Outobiografie
* Poësie
* Algemene Nie-Fiksie

Musiek het een kategorie:

* Pulitzerprys vir Musiek

Pulitzerraad
------------

Daar is agtien posisies op die raad. Die groep uitgelesenes bestaan uit die President van die Columbia-universiteit, hoofde van akademiese departement by verskeie universiteite, redakteurs, rubriekskrywers, administrateurs, en hoofde van joernalistieke organisasies.

Bron
----

* Vertaal in verkorte vorm van Pulitzer Prize op die Engelse wikipedia.
Ds. **Hendrik-Jan Boshoff** (Onbekend, 12 Desember 1922 – Pretoria, Suid-Afrika, 2 Mei 1990) was tussen 1949 en 1985 predikant in vier kombinasies of gemeentes van die Gereformeerde Kerk en in een sendingwerkkring.

Ds. Boshoff is in 1949 deur die nasionale sinode geëksamineer en beroepbaar gestel. Nog in daardie jaar is hy bevestig in sy eerste gemeente, Piet Retief, maar reeds in die volgende jaar het hy ’n beroep aanvaar na Philipstown. Twee jaar later vertrek hy na Petrusburg in die Oranje-Vrystaat en bly daar tot 1955, toe hy die beroep aanneem na Bergsig in Pretoria, waar hy die eerste leraar was. Dié keer bly hy 12 jaar, want in 1967 aanvaar hy ’n beroep as sendeling van die Laeveld-kombinasie. Sy laaste werkking was die kombinasie Theunissen/Brandfort, van 1975 tot hy sy emeritaat 10 jaar later in 1985 aanvaar het. Hierna het hy en sy vrou, Baba, hulle op Heidelberg, Tvl. gaan vestig, maar hy is net ’n kort aftrede van nagenoeg vyf jaar gegun.

Professore en studente van die Teologiese Skool Potchefstroom, 1947. Eerste ry: B. Duvenage, G.P. Scheepers, M.J. Booyens, prof. S. du Toit, prof. W.J. Snyman, prof. J.D. du Toit, prof. J.P. Jooste, P.W. Buys, C. Hattingh, F.W. Buytendach. Tweede ry: I.J. van der Walt, J.J. van der Walt, L.S. Kruger, P.J. Opperman, J.M. Opperman, E.J.G. Norval, P.G. Geertsema, C.H. Smit, H.J. Kruger, P. Snyman, H. Pelser, P.C. Rule, M.W. van der Walt. Derde ry: Z.C. Grobler, G.L. van der Walt, A.P. Malan, B. Spoelstra, H.A. Louw. H.J. Boshoff, L.J. Buys, A.J. Pelser, W. Venter, G.H.J Kruger.
Hy en sy vrou, Baba (wat op 8 September 2018 oorlede is) was op verskeie terreine aktief. Sy vrou, wat ’n doktorsgraad in opvoedkunde gehad het, het weer begin skoolhou. Ds. Boshoff het nog dikwels die Woord in ander gemeentes gaan bedien. In 1989 het hulle na Pretoria verhuis. Sy laaste Woordbediening was in gemeente Wonderboom-Suid. Ná die aanddiens het hy vir sy vrou gesê hy voel moeg. Nadat hulle tuis gekom het, het hy ’n ernstige beroerteaanval gehad. Hy is in die hospitaal opgeneem en is die Woensdag oorlede.

Waardering
----------

Ds. Louis Buys het in ds. Boshoff se lewensberig in die GKSA se *Almanak* van 1991 geskryf hy het hom as ’n ernstige en toegewyde mens leer ken en as ’n goeie vriend. "Hy het sy roeping, reeds as student, met alle erns bejeën, en saam met Baba, sy eggenote, het hulle vrugbare diens gelewer in die verskillende gemeentes waar hulle opgetree het. Hy was ’n harde werker, en kon hom so met oorgawe toelê op die dinge wat vir hom eerste moes kom."

Bronne
------

* (af)  Buys, ds. Louis in De Bruyn, F.P.R et al. 1990. *Die almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 1991.* Potchefstroom: Administratiewe Buro.
* (af)  Harris, C.T. Noëth, J.G. Sarkady, N.G. Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. *Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke*. Potchefstroom: Administratiewe Buro.
**Charlotte Van den Broeck** (gebore in 1991 in Turnhout) is 'n Vlaamse digteres. Nadat sy 'n diploma in taal- en letterkunde behaal aan die Universiteit van Gent (UGent) studeer sy woordkuns aan die *Koninklijk Conservatorium Antwerpen*.

Van den Broeck was in 2013 een van die top honderd inskrywings vir die Turing *Gedichtenwedstrijd*. Sy is deel van die *Turnhoutse Collectief Dichterbij*. 

In Januarie 2015 verskyn haar debuutbundel getiteld *Kameleon* by *De Arbeiderspers* met beeldende, verhalende gedigte. Op *Gedichtendag* in 2016 (dit val altyd op die laaste Donderdag van Januarie) word die Herman de Coninck-debuutprys aan haar toegeken. 

Haar debuutbundel is deur Dr. Daniël Hugo in Afrikaans vertaal en deur Protea Boekhuis onder 'n gelyknamige titel gepubliseer.

In Oktober 2016 was sy die jongste gas(land)spreker ooit saam met Arnon Grunberg tydens die opening van die Frankfurter Buchmesse. Haar tweede digbundel, *Nachtroer*, verskyn aan die begin van 2017 en is aan die einde van dié jaar genomineer vir die 24ste, en laaste, VSB Poëzie-prys. In 2019 word die bundel bekroon met die Paul Snoek-prys. 

Op 1 Oktober 2019 verskyn haar prosadebuut getiteld *Waagstukken* by *De Arbeiderspers*. Hierdie portret van dertien argitekte wat selfmoord pleeg is in 2020 bekroon met die *Confituur Boekhandelsprijs*. In September 2020 is die boek genomineer vir die *Boekenbon Literatuurprijs*.

In September 2020 publiseer Van den Broeck die boek *Woorden temmen: van kop tot teen* in samewerking met die Nederlandse poësiekritikus Jeroen Dera.

Werke
-----

* 2015: *Kameleon*, De Arbeiderspers Uitgewers, ISBN 978-90-295-3843-5. In Afrikaans vertaal deur Dr. Daniël Hugo.
* 2017: *Nachtroer*, De Arbeiderspers Uitgewers, ISBN 978-90-295-1021-9
* 2019: *Waagstukken*, De Arbeiderspers Uitgewers, ISBN 978-90-295-3966-1
* 2020: *Woorden temmen: van kop tot teen*
**Chatsworth House**

**in Derbyshire, East Midlands**   
  

Engeland  
 Verenigde Koninkryk

---

**Opgerig**

Vanaf 1553

---

**Boustyl**

Barok

---

**Argitekte**

William Talman  
Thomas Archer  
Jeffry Wyattville  
Joseph Paxton  
James Paine

---

**Webtuiste**  

*Chatsworth House*

**Chatsworth House** is 'n groot herehuis in die Engelse graafskap Derbyshire (East Midlands-streek). Dit is in die administratiewe distrik Derbyshire Dales geleë, sowat 5,6 kilometer noordoos van Bakewell en 14 kilometer wes van Chesterfield. Die huis dien as woning van die Hertog van Devonshire en word deur sy familie, die Cavendish, bewoon sedert Bess of Hardwick haar in 1549 in Chatsworth gevestig het.

Die huis is op die oosoewer van die River Derwent geleë en kyk uit oor die heuwels wat die Derwent- en Wye-riviervalleie van mekaar skei. Die herehuis, wat temidde van 'n uitgestrekte parklandskap en teen die agtergrond van beboste heuwels, wat in 'n heideveldlandskap oorgaan, ontstaan het, huisves 'n unieke versameling skilderye van onskatbare waarde, naas meubels, tekeninge van ou meesters, beeldhoukuns in die neo-klassieke styl, boeke en ander artefakte. Chatsworth is verskeie kere as die Verenigde Koninkryk se gewildste herehuis aangewys.

Chatsworth House met die jagtoring bo.
Adidas Samba, 'n oefenskoen.
**Adidas AG** is 'n groot Duitse vervaardiger van sporttoerusting. Die maatskappy is vernoem na sy stigter, *Adolf (Adi) Dassler*. Dit is die tweede grootste vervaardiger van sportgoed ter wêreld na Nike. Dit is die beheermaatskappy van die Adidas-groep, wat bestaan uit die Reebok-sportdragonderneming, 8,33% van die Duitse sokkerklub Bayern München, Taylormade vir gholf-toerusting, Maxfli vir gholfballe, Adidas gholf en Runtastic, 'n Oostenrykse fiksheidstegnologie-onderneming.

Die maatskappy is deur Adolf Dassler in sy moeder se wasgoedkamer gestig; sy ouer broer Rudolf het in 1924 by hom aangesluit onder die naam *Gebrüder Dassler Schuhfabrik* ("Dassler-broers Skoenfabriek"). Dassler het gehelp met die ontwikkeling van spykerhardloopskoene vir verskeie atletiekbyeenkomste. Om die kwaliteit van spits-atletiese skoene te verbeter, het hy oorgegaan van 'n vorige model swaarmetaal-spykers na 'n kombinasie van seil en rubber. Dassler het die Amerikaanse naelloper Jesse Owens oorreed om sy handgemaakte spykerskoene by die Olimpiese Somerspele 1936 te gebruik. In 1949, na 'n breuk in die verhouding tussen die broers, het Adolf *Adidas* geskep, en Rudolf het *Puma* gestig, wat een van Adidas se mededingers geword het.

Tydens die Olimpiese Somerspele 1960 het Puma die Duitse naelloper Armin Hary betaal om Pumas in die eindronde van die 100 meter te dra. Hary het Adidas al voorheen gedra en Adolf om betaling gevra, maar Adidas het hierdie versoek van die hand gewys. Die Duitser het goud in Pumas verower, maar Adidas toe vir die medaljeseremonie gedra, tot die skok van die twee Dassler-broers. Hary het gehoop om munt te slaan uit albei, maar Adolf was so woedend dat hy die Olimpiese kampioen die rug gekeer ("verban") het.




(links): die oorspronklike *drie-blaar* Adidas-logo tot 1997, dit word nou op die *Adidas Originals*-erfenisreeks gebruik; (regs): die huidige logo, wat in 1990 ontwerp is vir die *Toerusting*-reeks, en toe as die korporatiewe logo aangeneem is

Die drie strepe is Adidas se kenmerk, aangesien dit op die maatskappy se klere- en skoenontwerpe gebruik word as 'n bemarkingshulpmiddel. Die handelsmerk, wat Adidas in 1952 van die Finse sportmaatskappy Karhu Sports gekoop het vir die bedrag van 1 600 euro en twee bottels whisky, het so suksesvol geword dat Dassler Adidas beskryf het as "Die drie strepe maatskappy". Die logo met drie blare is in 1971 ontwerp en is die eerste keer in 1972 gebruik, net betyds vir die Olimpiese Somerspele 1972 wat in München gehou is. Hierdie logo het geduur tot 1997, toe die maatskappy die "drie strepe"-logo (wat deur die destydse kreatiewe direkteur Peter Moore ontwerp is) bekendgestel het, wat aanvanklik in die *Toerusting*-reeks gebruik is.
**Adichan Sjadrin** (Russies: Адихан Шадрин, 1929 – 2011) was 'n Sowjetse en Russiese skrywer van Tartaarse oorsprong wat fiksieboeke oor die lewe in Astrachan-oblast se dorpies gesrkyf het.

Biografie
---------

Sjadrin is gebore in 'n Tartaarse familie in die dorpie Jandowisjtsje in Mordowië, destyds deel van Rusland se Penza-oblast. Toe hy 'n paar maande oud was, is sy vader gevange geneem weens 'n gefabriseerde saak. Sjadrin se moeder het met haar kinders, insluitend Adichan, na Astrachan verhuis. Hy het die grootste deel van sy kinderjare in die vissersdorpie Nowokrasnoje in Wolodarski-rajon, Astrachan-oblast deurgebring.

Tydens sy universiteitsjare aan die Astrachanse Pedagogiese Instituut het Sjadrin kortverhale oor sy tuisdorpie se inwoners begin skryf vir die gebied se hoofkoerant *Wolga*, waarby 'n ander plaaslike skrywer, Joeri Selenski, destyds gewerk het.

Boeke
-----

* *Die eerste jag*, 1955
* *Tolja en Kolja*, 1958
* *Wowka die matroos*, 1964
* *Die reuk van teer*, 1968
* *Spore op die water*, 1970
* *Lizaweta*, 1976