recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
'n Funksie of binêre bewerking {\displaystyle f:A\times B\rightarrow C} word **kommutatief** genoem wanneer daar vir enige *y* in *A* en enige *z* in *B* geld dat  

{\displaystyle f(y,z)=f(z,y)}; anders word die bewerking **nie-kommutatief** genoem.

Die vermenigvuldiging van reële getalle is kommutatief aangesien

{\displaystyle yz=zy}
vir *alle* reële getalle *y* en *z*. Aan die ander kant, is die aftrekking van reële getalle nie-kommutatief nie, aangesien

{\displaystyle y-z=z-y}
as en slegs as *y* en *z* identies is.

Verder as

{\displaystyle f(y,z)=f(z,y)}
vir 'n *spesifieke* paar elmente *y* en *z*, dan word gesê dat *y* en *z*, kommuteer. Elke element kommuteer met homself en in 'n groep kommuteer elke element met die identiteit, met sy eie inverse en met sy eksponent.

Die bekendste voorbeelde van kommutatiewe binêre bewerkings is sommering en vermenigvuldiging van reële getalle; byvoorbeeld:

* 4 + 5 = 5 + 4 (aangesien beide vergelykings die resultaat 9 lewer)
* 2 × 3 = 3 × 2 (aangesien beidie vergelykings die resultaat van 6 lewer)

Verdere voorbeelde van kommutatiewe binêre bewerkings sluit sommering en vermenigvuldiging van komplekse getalle, sommering van vektore en die snyding- en vereniging van versamelings. In elke geval is hierdie bewerkinge kommutatief oor die getaldomein in sy geheel.

Die nie-kommutatiewe binêre bewerkings is aftrekking (*a* − *b*), deling (*a*/*b*), magsverheffing (*a**b*), funksiesamestelling (*f* o *g*), tetrasie (*a* ↑↑*b*), matriksvermenigvuldiging en kwarternêre vermenigvuldiging.

'n Baie goeie voorbeeld van nie-kommutatiwiteit uit die alledaagse lewe is die Rubik's Cube: dier byvoorbeeld die voorste vlak kloksgewys te draai, die boonste vlak kloksgewys te draai en die voorste vlak antikloksgewys te draai lewer nie dieselfde resultaat wanneer die volgorde van die aksies omgeruil word nie. Hierdie is tipies 'n verskynsel wat in groepteorie bestudeer word.

Die onderstel van die domein waarop 'n bewerking kommutatief uitgevoer kan word, word soms die middel in algebra genoem.

'n Abeliese groep is 'n groep waarvan die groepsbewerkinge kommutatief is. 'n Kommutatiewe ring is 'n ring waarvan die vermenigvuldiging kommutatief is (Sommering in 'n ring is altyd kommutatief). In 'n veld is beide sommering en vermenigvuldiging kommutatief.

Kommutatiwiteit kan ook 'n ander naam wees vir simmetrie. Met ander woorde veronderstel ons los 'n probleem op wat die parameters *x* en *y* bevat en bepaal dan dat daardie oplossing gelykstaande is aan {\displaystyle f(x,y)}. As daar 'n onderstel van waardes vir *x* en *y* bestaan waar die twee waardes uitgeruil kan word sonder om die funksie te beïnvloed, dan is die probleem simmetries. Simmetrie vloei normaalweg in wiskunde uit vanaf eenvoudiger simmetrie en word dikwels gebruik vir verskeie soorte bewyse.

Sien ook
--------

* Antikommutatiwiteit
* Assosiatiwiteit
* Distribuwiteit
* Eienskappe van binêre bewerkings
* Kommutant
* Kommutatief (neurofisiologie)
**Komi-Sirjeens** (коми кыв, *komi kif*), ook bekend as net **Komi** of **Sirjeens**, is ’n Fins-Oegriese taal wat gepraat word deur die Komi-volke in die Noordoostelik-Europese deel van Rusland. Van die verskeie dialekte wat in Komi voorkom, word twee hoofdialekte erken, hoewel die verskille nie groot is nie: Komi-Sirjeens, die grootste groep, dien as die letterkundige basis in Komi; en Komi-Jazwa, wat gepraat word deur ’n klein, afgesonderde groep Komi's in die noordweste van die krai Perm en suid van Komi. Permjaaks (ook Komi-Permjaaks genoem) word gepraat in Komi-Permjak, waar dit letterkundige status het.

Komi-Sirjeens het ’n baie interessante geskiedenis wat die skryfstyl betref wat ongewoon is onder Fins-Oegriese tale. Die eerste skryfstelsel, die Oud-Permiese alfabet, is in die 14de eeu geskep deur die sendeling Stepan Chrap, wie se ma blykbaar ’n Komi van Weliki Oestjoeg was. Stepan het later ’n Komi-heilige geword. Die alfabet toon ooreenkomste met die Middeleeuse Griekse en Cyrilliese alfabet. In die 16de eeu is dit vervang deur die Russiese alfabet met sekere veranderings vir affrikate. In die 1920's is die taal geskryf in die Molodtsof-alfabet, wat ook van Cyrillies afgelei is. In die 1930's is oorgeslaan na die Latynse alfabet. Sedert die 1940's word die Russiese alfabet gebruik plus die bykomende letters *І, і* and *Ӧ, ӧ*.

Letters van die Molodtsof-alfabet sluit in:

Die Molodtsof-alfabet| А а | Б б | В в | Г г | Ԁ ԁ | Ԃ ԃ | Д д | Е е | Ж ж | Ԅ ԅ | Ԇ ԇ |  |
| И и | Ј ј | К к | Л л | Ԉ ԉ | М м | Н н | Ԋ ԋ | О о | П п | Р р |  |
| С с | Ԍ ԍ | Т т | Ԏ ԏ | У у | Ф ф | Х х | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ы ы |  |

Dialekte
--------

Komi-Sirjeens het tien dialekte: Prisiktifkarski, Nizjnewitsjegodski, Srednewitsjegodski, Loezsko-letski, Werchnesisolski, Werchnewitsjegodski, Petsjorski, Izjemski, Wimski en Oedorski. Prisiktifkarski word gepraat in die streek Siktifkar en is die model vir die generiese standaard-dialek van die taal. Dialekte word verdeel hoofsaaklik volgens hul gebruik van die w- en l-fomene, en sommige dialekte word verder onderskei deur gepalataliseerde d's en t's.
Die **Kompanjiestuin** in die sentrum van Kaapstad is die oudste openbare tuin in Suid-Afrika. Dit is amptelik in 1652 deur Hollandse settelaars gestig met die doel om voedsel te lewer, maar is 160 jaar gelede aan die publiek vir vrye besoek oopgestel. Bykomend tot die rusbanke onder die reuse bome, sluit die Kompanjiestuin se besienswaardige bates verskeie histories en botanies waardevolle bome, 'n roostuin, 'n kruietuin, 'n visdam, 'n voëlhok, en 'n teehuis in. Van historiese belang is die Dellville Wood-gedenktuin, wat die lewensverlies van duisende Suid-Afrikaanse soldate gedurende die Eerste Wêreldoorlog in Frankryk herdenk. Die Kompanjiestuin is 'n gewilde oord waar opvoedkundige en kulturele gebeurtenisse gehou word en staan ook bekend as 'n bestemming waar troufoto's geneem word.

|  |
| --- |
| Besienswaardighede in die Kompanjiestuin |
| 

|  |
| --- |
| 'n Toneel in die Kompanjiestuin
 |
| 'n Toneel in die Kompanjiestuin
  |

|  |
| --- |
| 'n Eekhoring in die Kompanjiestuin
 |
| 'n Eekhoring in die Kompanjiestuin
  |

|  |
| --- |
| Cecil John Rhodes se standbeeld in die Kompanjiestuin van Kaapstad
 |
| Cecil John Rhodes se standbeeld in die Kompanjiestuin van Kaapstad
  |

|  |
| --- |
| Slaweklokkie in die Kompanjiestuin
 |
| Slaweklokkie in die Kompanjiestuin
  |

 |

Sien ook
--------

* Cecil John Rhodes-standbeeld, in die sentrum van Kompanjiestuin
* Henry Lukin-standbeeld

Regs langs die Kompanjiestuin:

* Tuynhuys, ampswoning van die president van Suid-Afrika
* Parlement van Suid-Afrika

Nabygeleë:

* Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika
* Hiddingh-kampus van die Universiteit van Kaapstad

Bibliografie
------------

* Leverton, B.J.T.: The Company's gardens, Cape Town. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 33, nr. 2, April 1984
Slag in die Sont - Battle of the Sound, 8 November 1658 (Willem van de Velde I)
**Kommandeur** is 'n vlootrang wat in meeste vlote gebruik word, wat hoër is as 'n kaptein, maar ondergeskik aan 'n admiraal. Nie-Engelssprekende nasies gebruik dikwels die rang van flottieljeadmiraal of seniorkaptein as 'n ekwivalent.

Tradisioneel behels "kommandeur" die titel vir 'n offisier wat oor meer as een skip bevel hou op 'n gegewe tyd, selfs tydelik, terwyl "kaptein" die tradisionele titel is vir die bevelvoerder van 'n enkele skip, selfs al beklee die offisier 'n laer rang in die mag. As 'n amptelike rang, hou 'n kommandeur tipies die bevel oor 'n flottielje of eskader van skepe as deel van 'n groter taakmag of vloot onder die aanvoering van 'n admiraal.

Portret van Simon van der Stel en sy seun Willem Adriaan. Die oorspronklike is in 'n brand verwoes in 1962; 'n replika is geskep gebaseer op fotomateriaal.
Tydens die bewind van die VOC aan die Kaap de Goede Hoop het die kommandeurs - hul rang is vanaf 1691 tot goewerneur verhoog - 'n belangrike en interessante rol gespeel. Die meeste van die byna dertig bevelvoerders het deur hul persoonlike bekwaamhede, tekortkominge, eienaardighede en houdings teenoor die Kaapse koloniste, 'n eie, persoonlike stempel op die volksplanting aan die suidpunt an Afrika afgedruk. Dit was ten spyte van die Here XVII , die beheerliggaam van die VOC, se streng voorskrifte.

Die **kommandeur** of goewerneur was die vernaamste amptenaar aan die Kaap, maar hy was altyd ondergeskik aan die VOC deur wie hy aangestel en betaal is. As amptenaar in diens van die Here XVII moes hy hul opdragte uitvoer en kon hy in belangrike sake nie selfstandig optree nie. 

Om die taak van die kommandeur te vergemaklik, is hy deur 'n Politieke Raad bygestaan, waarvan hy voorsitter was. Die ondervoorsitter van die raad was die *Sekunde*. Hy was die tweede in bevel na die kommandeur, en dit het dikwels gebeur dat die sekunde in die plek van die kommandeur waargeneem het.

Sien ook
--------

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
* Vlagskip
* VOC

Bron
----

* KENNIS,  vol 8, 1980, bl. 1474-1475, ISBN 0 7981 0830 4
**Kommunalka** (Russies: **коммуналка**, 'n verkleinvorm van **коммунальная квартира** *kommunaljana kvartira*, "gemeenskapswoning" of "woongemeenskap", afgelei van die Latynse *communio*, "gemeenskap", en Frans en Duits *quartier*) is 'n woonvorm wat in Rusland sedert die 19de eeu gebruiklik is en waarby meerdere huurders of gesinne 'n enkele groot woonstel gemeenskaplik bewoon. Hierby beskik elkeen van die partye oor sy/hul eie vertrek, terwyl sanitêre geriewe en kombuise met die ander partye gedeel moet word. Die term "kommunale woonstel" het eers in die Sowjetunie gebruiklik geraak waar *kommunalkas*, alhoewel hulle uit woningsnood gebore is, deur die owerheid eufemisties as "nuwe kollektiewe visie van die toekoms" voorgestel is. 

Kommunalkas het hul oorsprong in die Tsareryk waar behuising in die vinnig groeiende stedelike nedersettings uiters skaars was. Behuisingsnood was ook kenmerkend vir Sowjet-Russiese stede sodat kommunalkas hier voortbestaan het. Dikwels is groot woonstelle van adellike en ander welvarende gesinne met 'n tiental vertrekke, insluitende die kamers van diensbodes, onderverdeel om nuwe aankomelinge van die platteland in groter stede te kan huisves. Die oorspronklike eienaars is gewoonlik onteien, maar kon in een vertrek, wat hulle self kon kies, aanbly. Kommunalkas word steeds aangetref in alle voormalige Sowjetrepublieke, insluitende Rusland (en hier veral in die historiese middestad van Sint Petersburg), alhoewel getalle besig is om te krimp. Van die bekendste Russiese persoonlikhede, wat in 'n kommunalka grootgeword het, is Wladimir Poetin.
**Okeanos** (Grieks: Ὠκεανός) was in die Griekse mitologie ’n seegod en Titaan. Hy is die verpersoonliking van die oseaan, wat deur die antieke Grieke beskou is as ’n enorme rivier wat om die plat aarde loop. Okeanos was ook in beheer van die opkoms en ondergang van die hemelliggame: Helios (die son), Selene (die maan) en die sterre.

Volgens sommige geleerdes is Okeanos eers verbind met al die sout watermassas van die aarde, dus ook die Middellandse See. Namate die Grieke se kennis uitgebrei het, is hy al hoe meer beskou as die water ver van Griekeland waarvan min bekend was. Poseidon het volgens hulle oor die Middellandse See geheers.

Voorkoms en oorsprong
---------------------

Op Griekse uitbeeldings het Okeanos dikwels ’n gespierde bolyf en die onderlyf van ’n slang. Hy het ’n lang baard gehad met een of twee horings op sy kop.

Hy was die oudste van die Titane, die kinders van Uranus en Gaia. Hy en sy suster Tetis het saam 3 000 kinders gehad: die Okeaniede, seenimfe wat die verpersoonliking van alle vorme van water was. Hy was ook die vader van die Potamiede (die riviergode) en die Serkope (twee aapagtige diewe).

Mite
----

In die meeste weergawes van die mite oor die Titanestryd neem Okeanos (asook Temis en sy neef Prometeus) nie deel aan die gevegte nie. Hy kies nie kant nie en neem nie deel aan die opstand teen sy pa, Uranos, nie. Daardeur het hy afgesonder geraak van sy broers en susters.
Okkert Brits
**Okkert Brits** (gebore 22 Augustus 1973 in Uitenhage) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse baan- en veldatleet wat in paalspring gespesialiseer het. Hy het vier goue medaljes by die Afrika-atletiekkampioenskap, en twee goue medaljes by die Alle-Afrika Spele gewen. In 2003 het hy 'n silwermedalje by die Atletiekwêreldbyeenkoms verower. Hy het ook goud by die Statebondspele van 2002 en brons by die IAAF Wêreld Binnenshuise Kampioenskap van 1995 ingepalm.

Sy persoonlike beste sprong van 6,03 m, wat hy in 1995 opgestel het, is 'n Afrika-rekord. Dit maak hom die eerste persoon uit Afrika wat hoër as 6 meter kon spring. Hy het aan die Olimpiese Spele van 1996, 2000 en 2004 deelgeneem, en 'n sewende plek in 2000 behaal. Tydens die seisoen van 1995 het hy die nommer een-posisie op die wêreldranglys beklee.

Brits is in 2003 met Jane Gillespie getroud. Die egpaar het twee kinders, Sarah Jane Brits (gebore in 2005) en David Okkert Brits (gebore in 2006). In 2009 het Brits en Elizabeth Ann Morris ('n vriendin van hom) aan die 3de seisoen van die *Survivor South Afrika*-werklikheidsreeks deelgeneem.

In Januarie 2003 het Brits positief getoets vir die verbode middel *efedrien*. Hy het beweer dat dit deel van 'n energie-aanvulling moes wees. Omdat dit sy eerste oortreding was, en efedrien net 'n stimulant is, het hy met 'n openbare waarskuwing weggekom.
Ventilasieskag van die Kaapse Kopermaatskappy gebou in 1880
Die Kaap Koper-medalje wat toegeken is aan mense wat Okiep verdedig het.
**Okiep** is 'n dorp in Suid-Afrika se provinsie Noord-Kaap en geleë in Namakwaland, 8 km noord van Springbok en 11 km suidwes van Concordia. Dit is gestig in 1862 nadat koper hier ontdek is. Die naam is vroeër geskryf as O'okiep, en beteken in Nama *plek van brak water*.

Geskiedenis
-----------

Koper is al in 1855 in Okiep ontdek, en die dorp het vinnig tot die sentrum van die kopermynbou in Suid-Afrika ontwikkel. Okiep is in die 1870's beskou as die rykste kopermyn ter wêreld.

Die eerste myners was Kornies en het die kundigheid van eeue se tin-mynbou in Cornwallis met hulle saamgebring. Die ruïnes van die geboue wat hulle gebou het, sowel as die klipbrûe van die spoorlyn om die erts te vervoer na Port Nolloth, kan nog steeds by Okiep gesien word.

In 1866 is 'n smalspoorlyn na Port Nolloth aan die Atlantiese kus gebou, waarvan die kopererts verskeep kon word. Die smalspoorlyn se bedrywighede het in 1876 begin en vir 68 jaar is erts na Port Nolloth vervoer en teruggekeer met toerusting en voorrade. Weens 'n gebrek aan koelwater vir die stoomlokomotiewe is die Namakwaland-muiltrein tot by die jaar 1890 deur muile en perde getrek. Later is hul vervang deur stoomlokomotiewe - die laaste van hierdie, die *Clara*, staan ​​op Nababeep.

Vandag
------

Deesdae word padvervoer gebruik om die erts te vervoer tot by die stasie op Bitterfontein. Die ander hoofmyne in die gebied is by Carolusberg en Nababeep. Weens die koperprys se verswakking tot onder die winsgewende vlak, is mynbou in 1918 gestaak. Okiep het byna 'n soort spookdorp geword, maar mynbedrywighede is hervat toe die prys weer gestyg het.

Die Okiep Country Hotel is die enigste toeriste-akkommodasie op Okiep. Die vlaktes in die omgewing spog in die lentetyd met hulle veldblommeprag.

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
Die **Shirehoogland** is ’n uitgestrekte bergreeks oos van die Shirerivier in Malawi. Dit is sowat 130 km lank.

Beskrywing
----------

Die hoogland is op die meeste plekke sowat 900 m hoog en sluit verskeie berge in, soos Thyolo (1 462 m), Soche (1 533 m), Ndirande (1 612 m), Chiradzulu (1 773 m) en die Zombaplato (2 000 m).

Vanweë die gematigde klimaat en die moesonreëns wat soms heeljaar die waterbronne van die hoogland voed, was die voorheen feitlik onbewoonde streek baie gewild onder die koloniale Britte, wat met die verbouing van tee en hout gou ’n intensiewe plantasie-ekonomie daar gevestig het. Dit is dus nie per toeval dat die ekonomiese middelpunt van Malawi, Blantyre, ook daar geleë is nie.

Wat toerisme betref, is die Zombaplato en die nabygeleë stad Zomba ook gewild. Aktiwiteite sluit in stap in digte woude, bergklim, perdry, voëls kyk, hengel en bergfiets ry. Die steil hange van die plato bied ’n panoramiese uitsig oor die vallei, asook die Chilwameer in die noorde, Berg Mulanje in die suidooste en die Shirerivier in die weste.
**Petrus A. Jacobs** is ’n township-dramaturg wat op Matroosfontein in die Kaap bly. Jacobs se dramas bevat meestal religieuse en/of liefdes temas.

Lewe en werk
------------

In 1957 begin sy bemoeienis met die teater wanneer hy begin om toneelstukke op te voer saam met sy kerkjeug onder die naam Inspirations Theatre Group. Hierdie groep verander in 1960 hulle naam na die United Youth Crusaders, wat in 1971 Alpha Omega word. Hierdie groep is verantwoordelik vir meeste van die opvoerings van sy dramas. Hulle motto is "Prestasie eis moed – oorwinning na die stryd". Aanvanklik is hulle in Elsiesrivier gebaseer, maar verskuif later na Nooitgedacht. Vir lank is hy regisseur van die opvoerings van sy dramas en vertolk hy self rolle daarin. Hy is in Maart 2004 na ’n lang siekbed in die Karl Bremer-hospitaal in Bellville oorlede.

Skryfwerk
---------

Hy skryf sowat dertig ongepubliseerde dramas, van veral religieus-didakties en sentimenteel-romantiese aard. Hierdie dramas sluit in "***As die galgtou weer swaai***", "***Die koms van Lord Gladystone***", "***Die goue kandelaar***", "***Die hart van die mens***", "***Daar’s ’n reënboog in haar oë***", "***In haar trourok op sy graf***", "***So eg die liefde***", "***Maak oop die graf van my moeder***", "***Vreemde skoen onder my bed***", "***Pieter se troue***", "***Spelonk van onheil***", "***Die waarde van ’n glimlag***", "***Bloed is dikker as water***", "***Stiefseun se geliefde***", "***In die glans van die gloeiende panga***", "***Uurtjie van lof***", "***Oorlede Louw se bos***", "***In die skadu van die sipres***" en "***Haar belofte aan Mammie***". Laasgenoemde word onder andere in April 1986 op Saron in die Kaapse Vlakte opgevoer. Kort voor sy dood voltooi hy ’n gewyde drama vir die New Heritage Church van Montana.
Die **Emeco 111 Vlootstoel** word van herwinde plastiek vervaardig deur die maatskappy Emeco. Die ontwerp is gebaseer op die Emeco 1006-stoel wat oorspronklik tydens die Tweede Wêreldoorlog vir die Vloot se oorlogskepe vervaardig is.

Geskiedenis
-----------

In 2006 het Coca-Cola alternatiewe ondersoek om hul plastiekbottels uit stortingsterreine te hou. Hulle het van vervaardigingsvennootskappe gebruik gemaak om produksietoepassings te vind. Hulle het die stoelvervaardiger Emeco, wat veral bekend was vir die vervaardiging van alumiumstoele, genader. Emeco se leierskap het met groot entoesiasme aan die projek begin werk. Die maatskappy het dit beskou as 'n geleentheid om 'n innoverende, strukturele sterk materiaal te ontwikkel, asook om plastiekbottels uit stortingsterreine te hou. Die twee maatskappye het begin koukus oor die moontlikhede om die ikoniese vlootstoel met behulp van rPET te herskep .

Ontwikkeling
------------

'n Kafee waar Emeco 111 Vlootstoele gebruik word.
Teen die tydstip wat Emeco daaraan begin werk het om die stoel met behulp van rPET te maak, het ander maatskappye reeds rPET-produkte soos T-hemde, sakke, pette en notaboeke vervaardig. Sagte, herwinde PET-plastiek was oorspronklik bedoel vir materiaal en tekstielstowwe met 'n kort verbruikersleeftyd. Dit was egter nodig dat Emeco 'n sterk, krapbestande stoel, wat in een stuk gegiet kan word, en wat vir strawwe gebruik geskik sou wees, kon vervaardig.

Emeco se ingenieurspan het vier jaar lank gewerk aan die vervaardiging van 'n materiaal van herwinde PET-plastiek wat in korrels omskep is. Hierdie korrels word met glasvesel en kleurpigmente gemeng. Elke stoel bestaan uit ses kilogram plastiese korrels wat gesmelt word en daarna in die vorm van die 1006 Vlootstoel gespuit word. Handwerkers kontroleer die stoel om enige gebreke wat tydens die vervaardigingsproses kon plaasvind reg te stel, en voeg ook die H-stut by om die stoel stewiger te maak. 

Die 111 Vlootstoel wat na aanleiding van die navorsing en ontwerp ontstaan het, het dieselfde ontwerp as die 1006 Vlootstoel. Die stoel word in een stuk gegiet, is krapbestand en geskik vir strawwe gebruik.

Elke 111 Navy-stoel word gemaak van ten minste 111 herwinde PET-plastiekbottels - 65% na-verbruiker PET - met 35% glasvesel en pigment - vandaar die stoel se naam. Die stoel is in 6 kleure beskikbaar, en voldoen aan alle kommersiële vereistes - dit is struktureel sterk, brandtraag en maklik om skoon te maak.

Resultate
---------

Teen die einde van 2016 is meer as 22 miljoen plastiekbottels uit stortingsterreine herwin en in 111 Vlootstoele omskep. Gregg Buchbinder, uitvoerende hoof van Emeco, het in 'n onderhoud met die tydskrif *Forbes* gesê: "Ons het iets wat baie mense weggooi, omskep in iets wat mense wil hê en vir 'n lang, lang tyd kan hou."

Die stoel verkoop nou teen 'n veel laer prys as die oorspronklike.
Die **10de Dinastie** van Antieke Egipte (ook **Dinastie X** geskryf) het geheers tydens ’n verwarrende periode bekend as die Eerste Oorgangstydperk. Dié tydperk het van die 7de tot die einde van die 10de Dinastie (of die 11de Dinastie in Thebe) geduur.

Die 9de en die 10de Dinastie het van omstreeks 2160 tot 2025 v.C. geduur.

Heersers
--------

Die 9de Dinastie is gestig in Herakleopolis Magna en die 10de Dinastie is daar voortgesit. Egipte was nie in dié tyd verenig nie en daar is ’n oorvleueling tussen dié en ander plaaslike dinastieë. Die Turynse Koningslys noem 18 name van konings, maar hul name is beskadig, onidentifiseerbaar of verlore.

Die volgende lys bevat die moontlike heersers van die 10de Dinastie, gebaseer op die Turynse Koningslys. Van hulle kon net Wahkare Chety and Merykare sonder twyfel bevestig word deur argeologiese vondste.


|  Farao |  Notas |
| --- | --- |
|  |
|
| Meryhathor(?) |  |
| Neferkare IV | Kan die *Kaneferre* wees wat deur die nomarg Anchtifi genoem word. |
| Wahkare Chety I | Moontlik die skrywer van die *Leeringe vir Koning Merykare*. |
| Merykare |  |
| [naam verlore] |  |
'n ***Planctus*** is 'n klaaglied of gedig wat rou of hartseer uitdruk. Dit was 'n gewilde literêre vorm in die Middeleeue en is in Latyn of in die volkstaal geskryf (bv. die *planh* van die troebadoers). Die *planctus* het algemeen as klaaglied by die afsterwe van bekende persone voorgekom, maar 'n aantal ander soorte is deur Peter Dronke geïdentifiseer. Die vroegste bekende voorbeeld, die *Planctus de obitu Karoli*, is omstreeks 814 met die afsterwe van Karel die Grote gekomponeer.

Ander soorte *planctus* uit die 9de eeu sluit klaagliedere in die volkstaal vir vrouestem, Germaanse liedere van ballingskap, en Bybelse of klassieke temas (soos die Latynse *Planctus cygni* wat moontlik van Germaanse modelle afgelei is), in. Die vroegste voorbeelde van *planctus*-musiek kom voor in 10de eeuse manuskripte van die Abdy van Sint Martial van Limoges. Dronke het 'n aantal klaagliedere uit die 12de eeu geïdentifiseer wat handel oor Maria (genoem *planctus Mariae*) en die liefde (*complaintes d'amour*). 'n Katalaanse klaaglied oor Maria (*Augats, seyós qui credets Déu lo Payre*) wat uit die middel van die 13de eeu dateer, en die "Klaagliedere van Maria" (in Hongaars bekend as *Ómagyar Mária-siralom*, maar in oudhongaars gekomponeer in die 1300's), is ook ontdek. 'n *Planctus* deur 'n anonieme monnik in die geselskap van Béla IV van Hongarye (bekend as die *Planctus destructionis regni Hungariae per Tartaros*) wat uit 1242 dateer en handel oor die Mongoolse inval van Europa is ook ontdek.
Die **Europese Kristallografie-Assosiasie** (ECA) is ‘n onafhanklike wetenskaporganisasie wat beide die kristallografie/ kristallografiese crystallographic assosiasies in die Europese/ Afrikastreek, sowel as individuele lede verteenwoordig. Die ECA is in 1997 gestig.  Dit het tans 36 nasionale lidlande en ‘n paar honderd individuele lede. Die ECA is een van die streeks-geaffilieerde groepe van die Internasionale Unie van Kristallografie International Union of Crystallography. Die ander drie onafhanklike streeks-geaffilieerde groepe is die Amerikaanse Kristallografie-Assosiasie American Crystallographic Association, die Asiese Kristallografie-Assosiasie Asian Crystallographic Association en die Latyns-Amerikaanse Kristallografie-Assosiasie Latin American Crystallographic Association. Die ECA is onder Nederlandse wetgewing in Nijmege, Nederland geregistreer.

Die missie van die ECA is die bevordering van kristallografie is alle fasette daarvan, insluitend die verwante veld van nie-kristallografiese vastetoestand-wetenskap. Hierdie doelstellings word verwesenlik deur kristallografiese kongresse, werkswinkels en skole in beide Europa en Afrika.

Geskiedenis
-----------

Die ECA is tydens die 17de Europese Kristallogafiebyeenkoms (ECM 17) in Lissabon, Portugal in 1997 gestig. Dit is die opvolgliggaam van die Europese Kristallografiekomitee (ECC) wat sedert 1972 bestaan het, en wat alle voorafgaande ECMs gereël het. 
 
Die vroeëre geskiedenis van die ECA tot en met ECM 20 in Krakau Krakau in 2001 is deur Claude Lecomte gepubliseer.
 Die meer onlangse geskiedenis is in 2013 tydens ECM 28 in Warwick/Engeland opgesom.

Organisasie
-----------

Die beheerliggame van die ECA is die Raad en die Uitvoerende Komitee. Die Raad stel alle ECA beleidsdokumente saam en elke nasionale lidland word daarop verteenwoordig deur een Raadslid. Individuele lede kies een Raadslid vir elke 50 lede. Die Uitvoerende Komitee is verantwoordelik vir alle dag-tot-dag bestuur tussen Raadsvergaderings. 

Spesiale Belangegroepe (SIGs) en Algemene belangegroepe (GIGs) verskaf ‘n platform vir wetenskaplikes wat ooreenstemmende wetenskapsbelange deel. Beide die SIGs en die GIGs dra aktief by tot die wetenskaplike program van die Europese Kristallografiebyeenkomste (ECMs).

Pryse
-----

Die ECA ken die Max Perutzprys Max-Perutz toe vir spesiale prestasies in enige veld van kristallografie, asook die Erwin Felix Lewy Bertautprys, in samewerking met die ‘European Neutron Scattering Association’ (ENSA).
Die **Europese Konvensie vir Menseregte** is ’n internasionale verdrag om menseregte en basiese vryhede in Europa te beskerm. Dit is in 1950 deur die destyds pasgestigte Raad van Europa opgestel en het op 3 September 1953 van krag geword. Alle lidlande en nuwe lede van die Raad van Europa moet die konvensie so gou moontlik aanvaar. Dit was voorheen bekend as die **Konvensie vir die Beskerming van Menseregte en Basiese Vryhede**.

Met die konvensie is die Europese Hof vir Menseregte gestig. Enigiemand wat voel sy of haar regte volgens die konvensie is deur ’n staat aangetas, kan hulle tot die hof wend. Die hof se bevindings is bindend en die betrokke staat is verplig om dit uit te voer. Die Komitee van die Ministers van die Raad van Europa monitor die uitvoering van die bevindings, veral wanneer skadevergoeding aan aansoekers betaal moet word. Dié skadevergoeding kan nogal groot wees; in 2014 het Rusland ingestem om meer as $2 miljard aan voormalige aandeelhouers van Joekos te betaal.

Daar is verskeie protokolle wat ná 1953 uitgereik is wat van die aanvanklike regulasies wysig.
**Tesselaarsdal** (ook Teslaarsdal) is ‘n landelike nedersetting in die munisipale gebied van Theewaterskloof, 20 km suidoos van Caledon in die berge tussen Caledon, Napier en Hermanus. Oorspronklik was dit as Hartebeestrivier bekend, maar om verwarring met ander plase te voorkom, toe hier in 1930 ‘n poskantoor geopen is, is die naam na Tesselaarsdal gewysig.

Die 1 500 inwoners werk op die omliggende plase. Daar word geboer met beeste, skape, varke, perde, fynbos en laventel.

Geskiedenis
-----------

Johannes Jacobus Tesselaar, gebore 1748, was ‘n kaptein in die Kaapse kavallerie en het die plase Hartebeestrivier in 1781 en Steenboksrivier in 1783 as betaling ontvang. Hy verkry nog plase en sy veestapel brei verder uit. Sy huwelik in 1775 met Alida van der Heyde bly kinderloos. Daar word vermoed dat onder sy erfgename twee dogters is wat hy verwek het by ‘n slavin. Na sy dood in 1810 sit sy weduwee die boerdery suksesvol voort tot haar dood in 1832. Haar testament bepaal dat haar 38 slawe vrygestel word.

Slegs enkele van die erfgename het formeel oordrag van die grond ontvang. By die meeste bewoners het oorerwing geslagte lank informeel geskied en is plaasgrense lukraak vasgestel. In 1971 is die hof genader om vas te stel wie die werklike grondeienaars is. Die Hooggeregshof het bevind dat die plaas ten spyte van die Groepsgebiedewet ‘n rasgemengde gebied bly en dat hulle wat op eiendomsreg aanspraak maak, eiendomsbelasting moet betaal. In 1982 is ‘n kommissie gevorm wat die geskille oor eiendomsreg oor Hartebeestrivier moes opklaar. Na 10 jaar is die saak opgelos.

Pogings van die Afdelingsraad om ‘n behuisingskema te bou, is gestop wees vrese onder die kleurlinggemeenskap dat die blankes ‘n blanke groepsgebied daar wil proklameer.

‘n N.G. Sendingkerk en ‘n Anglikaanse kerk sowel as ‘n laer skool is gestig. Na 1992 is lopende water en elektrisiteit aangelê. Eiendomsdokumente het families in staat gestel om hul grond aan stedelinge te verkoop en het die vrees oor die verlies van grond aan buitstaanders, reeds in 1982 uitgespreek, in vervulling gegaan. Alhoewel die eienaarskwessie opgelos is, bly die armoedeprobleem by die afstammelinge van die oorspronklike eienaars bestaan.

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Caledon Museum – inligtingstuk
* The Cape Country Meander
**Quintus Septimius Florens Tertullianus**, (ca. 160 – ca. 220 n.C.), was 'n prolifieke vroeë Christenskrywer van Kartage in die Romeinse provinsie Africa. Hy was die eerste Christenouteur om 'n ekstensiewe korpus Latynse Christenliteratuur te lewer. Hy was ook 'n vername vroeë Christenapologeet en 'n polemikus teen kettery. Tertullianus is al "die vader van die Latynse Christendom" genoem.
Alhoewel konserwatief, het hy wel nuwe teologie voortgebring en ontwikkel in die vroeë kerk. Hy is miskien mees beroemd as die vroegste behoue Latynse skrywer om die term **Drie-eenheid** (Latyn: **trinitas**) te vermeld, benewens vir die oudste ekstante formele uitleg van 'n Trinitêre teologie. Ander Latynse formulerings wat in sy werk vir die eerste keer na vore tree is "drie Persone, een Substansie" as die Latynse "tres Personae, una Substantia" (opsigself uit die Koine-Grieks "treis Hypostases, Homoousios"). Sekere van Tertullianus se idees was nie aanvaarbaar vir die ortodokse kerk nie; in sy latere lewe het hy 'n Montanis geword.

Roeping en toestand van die mens
--------------------------------

Opera omnia, 1598
Tertullianus het die industrie, ondernemerskap en vooruitgang van die mensdom geprys. Die mens se roeping en aard was trouens om die wêreld aan homself te onderwerp. Hierin sien hy egter ook 'n reaksie in die skepping. Die mens se ongebreidelde welvaart lei tot tekorte en wanbalanse, en word eindelaas deur rampe getemper. Rondom 210 n.C. skryf hy:

*Dit blyk vanselfsprekend as jy die hele wêreld betrag, dat dit daagliks beter verbou en ten volle bevolk word. Alle plekke is nou toeganklik, en alle oorde welbekend: beskaafde plase het enige spoor van die voorheen verlate en gevaarlike wildernisse uitgewis, woude het voor bewerkte velde gewyk, klein- en grootvee het wilde diere verdryf; op sandvlaktes word gesaai, klipperige areas beplant, vleie drooggelê; en waar eens kwalik eensame gehuggies was, is daar nou groot stede. Nie meer word eilande gevrees of hul rotsagtige kuslyne vermy nie, maar oraloor staan huise met hulle bewoners.*
*Ons gedyende bevolking is oortuigende bewys: ons getalle plaas 'n las op die aarde wat ons nouliks uit haar natuurlike hulpbronne kan voorsien; ons behoeftes is toenemend akuut, en ons klagtes toenemend bitter uit alle monde, terwyl die Natuur misluk om ons haar gewone onderhoud te verskaf. In elke gebeurlikheid, hetsy pestilensie, hongersnood, oorloë of aardbewings, moet gesien word, 'n raad vir bevolkings, 'n uitweg om die oorvrugbare menseras hok te slaan.* - Verhandeling rakende die Siel
Kaart van die Eurasiatiese Unie
Die **Eurasiatiese Unie** (Russies: *Евразийский Союз*) is 'n politieke en ekonomiese unie van Eurasiatiese lande. Die lidlande is Wit-Rusland, Kasakstan, Kirgisië, Rusland, Tadjikistan en kan ook ander lande in Europa en Asië, soos lande wat deel van die Sowjetunie was, insluit.

Die stigting van 'n Eurasiatiese Unie is in Oktober 2011 deur Rusland se eerste minister, Wladimir Poetin as teenvoeter vir die Europese Unie voorgetel. Die idee vir so 'n unie is egter reeds in 1994 deur die president van Kasakstan, Noersoeltan Nazarbajef, in 'n toespraak in Moskou bepleit.

Op 18 November 2011 het die presidente van Wit-Rusland, Kasakstan en Rusland 'n ooreenkoms onderteken waarin hulle onderneem om die Eurasiatiese Unie in 2015 tot stand te bring. Die ooreenkoms bevat onder andere 'n roetekaart vir toekomstige integrasie en die vestiging van 'n Eurasiatiese Kommissie (gemodelleer op die Europese Kommissie) en die Eurasiatiese Ekonomiese Ruimte, wat hul werksaamhede op 1 Januarie 2012 begin het. Die ooreenkoms lê klem op ekonomiese integrasie en 'n toekomstige gemeenskaplike mark, en nie soseer op politieke integrasie nie.

Hierdie drie lande onderteken op 29 Mei 2014 'n ooreenkoms waarin hulle proklameer dat die Eurasiatiese Ekonomiese Unie amptelik op 1 Januarie 2015 in werking sal tree. Alhoewel president Poetin graag sou wou sien dat die unie ook militêre en politieke sake moet insluit, maak die ooreenkoms slegs vir ekonomiese samewerking voorsiening.

Die Verenigde State van Amerika het die stigting van die unie gekritiseer. Volgens hulle is die Eurasiatiese Unie 'n poging van die Russiese Federasie om weer 'n houvas op die voormalige Sowjetrepublieke te kry en die voormalige Sowjetunie in 'n ander vorm te laat herleef.
**Shirley Bassey** (gebore 8 Januarie 1937) is ’n Britse popsangeres wat in Wallis gebore is. Sy is veral bekend vir haar emosionele vertonings en noupassende duur rokke. Sy was een van die gewildste vroulike sangers in Brittanje gedurende die laaste helfte van die 20ste eeu. Onder haar bekendste liedjies tel *This is My Life* en *Hey, Big Spender*. Sy is ook bekend vir die titelliedjies van drie James Bond-films: *Goldfinger* (1964), *Diamonds Are Forever* (1971) en *Moonraker* (1979).

Beknopte biografie
------------------

Shirley Veronica Bassey is op 8 Januarie 1937 in Tiger Bay, Cardiff in Wallis van 'n Engelse ma en 'n Nigeriese pa gebore. Sy is die jongste uit 'n gesin van sewe kinders. Haar ouers skei toe sy drie jaar oud is. Bassey verlaat op vyftienjarige leeftyd skool en begin in 'n fabriek te werk. Saans en oor naweke tree sy by plaaslike kroeë en klubs op. In 1953 kry sy 'n rol in die musiekblyspel *Memories of Jolson*, oor die lewe van Al Jolson.

Bassey se eerste huwelik met Kenneth Hume (van 1961–1965) eindig in 'n egskeiding. Haar tweede eggenoot was Sergio Novak. Bassey en Novak was van 1968 tot 1977 getroud gewees. Novak was tydens hul huwelik ook haar bestuurder. Bassey het twee dogters en 'n aangenome seun. Haar oudste dogter (Sharon) is gebore toe Bassey sewentien was. Bassey se jongste dogter (Samantha) is in 1985 dood aangetref, nadat sy waarskynlik vanaf die Clifton-suspensiebrug in Bristol, Engeland gespring het. Bassey wou egter nooit aanvaar dat haar dogter selfmoord gepleeg het nie.

Bassey tydens 'n optrede in Wes-Duitsland, 1973
In die jare sestig en sewentig behaal sy groot sukses in (veral) die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. In die 1980's spits sy haar hoofsaaklik op liefdadigheidswerk toe. Aan die einde van die 1990's keer sy terug met die treffer *History Repeating* (in samewerking met die Britse dans-duo, die *Propellerheads*), wat 'n nuwe generasie aan haar musiek blootstel.

In 2000 word sy deur die Engelse koningin Elizabeth II tot 'Dame' benoem.
'n Stempel in 'n paspoort wat aan die eienaar Israelse burgerskap volgens die Terugkeerwet gee.
Die **Terugkeerwet** (Hebreeus: חֹוק הַשְׁבוּת, *ḥok ha-shvūt*) is 'n wet van Israel wat op 5 Julie 1950 aangeneem is en aan Jode die reg gee om in die land te kom woon en burgerskap te kry.

Seksie 1 van die Terugkeerwet lui:

"Elke Jood het die reg om as 'n *oleh* [immigrant] na hierdie land te kom."
In die Terugkeerwet gee die staat Israel uitvoering aan die Sionistiese beweging se "geloofsoortuiging", wat 'n beroep doen vir die stigting van Israel as 'n Joodse staat.

In 1970 is die reg om te immigreer en in Israel te woon uitgebrei om mense in te sluit wat een Joodse grootouer het of met 'n Jood getroud is, ongeag of hy/sy as Joods beskou word volgens Ortodokse vertolkings van die Halacha (Joodse godsdienswette).

Op die dag dat 'n persoon Israel volgens die Terugkeerwet as 'n *oleh* binnekom, of in 'n latere stadium, sal hy 'n sertifikaat ontvang om aan te dui hy is wel 'n *oleh*. Die *oleh* het drie maande tyd om te besluit of hy 'n burger wil word of nie. Die reg tot 'n *oleh*-sertifikaat kan geweier word as die persoon betrokke is by aktiwiteite wat teen die Joodse volk gerig is, die openbare gesondheid of veiligheid van die staat in gevaar stel of 'n misdaadverlede het wat die algemene welsyn in gevaar stel.

Sien ook
--------

* Alija
* Joodse diaspora

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Die **Lierstert-varkvis** (*Bodianus anthioides*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Lyretail hogfish*.

Identifikasie
-------------

Die vis word tot 21 cm lank. Die mannetjies en die vroutjies het dieselfde kleurpatroon. Die stert is gevurk en is veral opmerklik as die vis in die onvolwasse stadium is. Die kop en voorste derde van die lyf is geelbruin terwyl die ander twee-derdes wit is met onreëlmatige donkerbruin kolletjies op. Daar is 'n swart kol net voor die dorsalevin en die agterste gedeelte van dié vin het 'n donkerbruin rant. Die rante van die stertvin is ook donkerbruin.

Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 6 tot 40m diep is. Hulle is gewoonlik alleenlopers en bly altyd naby die rif. Die onvolwasse vissies skuil soms in groot bosagtige swart koraal of sponse. Hulle vreet ongewerweldes met klein doppe.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3
In musiek is **tessituur** die musikaal aanvaarbaarste en gemaklikste omvang vir ’n gegewe sanger of, minder algemeen, musiekinstrument. Dit is die omvang waarin ’n soort stem die beste tekstuur of toonkleur voortbring. Hierdie breë definisie word dikwels geïnterpreteer as verwysend na die omvang van toonhoogtes wat die meeste in ’n gegewe stuk musiek, of party, voorkom. Byvoorbeeld, in Wagner se *Ring*, wissel die musiek wat vir die rol van Siegfried geskryf if van C♯3 tot C5, maar die tessituur word as hoog geklassifiseer omdat die frases meestal tussen C4 tot A4 is.

In musieknotasie word *tessituur* gebruik om te verwys na die omvang waarin ’n stuk musiek lê—of dit hoog of laag is, ens.—vir ’n spesifieke vokale (of minder algemeen, instrumentale) party. Die tessituur van ’n stuk word nie bepaal deur die uiterstes van die omvang nie, maar deur watter deel van die omvang die meeste gebruik word. Die tessituur van ’n party sal dikwels beïnvloed watter sleutel gebruik word om ’n spesifieke stuk in te skryf. Melodiese kontoere kan ook beskou word as ’n belangrike aspek van vokale *tessituur*.

Die konsep "tessituur" handel nie oor ’n groep toonhoogtes nie, maar ook oor die rangskikking van daardie toonhoogtes. Tessituuroorwegings sluit die volgende faktore in: verhouding van skielike of geleidelike verhoging en verlaging van toonhoogte—snelheid van toonhoogteveranderinge; die relatiewe aantal baie hoë of lae note; of lyne en frases in die stuk neig om te styg of te daal—die musikale vermoë van 'n sanger pas moontlik meer by die een of die ander rigting.

Hoewel klanksterkte wat ’n sanger vir dramatiese effek kan volhou, dikwels in gesprekke oor tessituur geïgnoreer word, het dit dikwels ’n invloed op die stemtipe of tessituur waarin hy of sy spesialiseer.’n Liriese tenoor het moontlik die omvang om Wagner of ander dramatiese rolle te sing, maar om oor die duur van ’n opera-opvoering die klanksterkte te handhaaf wat geverg word vir dramatiese intensiteit, sal óf skade aan sy of haar stem doen óf is eenvoudig buite sy of haar vermoë. Verdi se *Otello* is ’n goeie voorbeeld van die belangrikheid om ’n stem te hê wat die vermoë het om krag deur die loop van die opvoering van die opera te handhaaf.
**Jan Hoogendyk**, beter bekend as onder sy verhoognaam **Elvis Blue**, is 'n sanger en liedjieskrywer. Die naam Elvis Blue het hy in 2008 begin gebruik nadat hy ’n seun met die naam Elvis Blaauw in ’n kinderhuis ontmoet het. Die seun is in 2009 oorlede. Van sy treffers sluit in *Rede om te glo*, *Toe ons jonk was*, *Die hemel* en *Spore*.

Elvis was die mentor van Faraway George en Natasha Zaaiman in die huidige realiteitsmusiekkompetisie Die Kontrak op VIA op DStv. Albei het reeds uitgeval.

Lewensloop
----------

Jan Hoogendyk is op 28 Desember 1979 in Linden, Johannesburg gebore. Daar het reeds vyf albums van hom verskyn — drie onder die naam *Mono* en twee onder sy eie naam — voordat hy in 2010 as Elvis Blue die Suid-Afrikaanse Idols-kompetisie gewen het. ’n Gelyknamige album verskyn in November 2010 en behaal platinumstatus. In 2012 ontvang hy die Sama-prys vir beste volwasse kontemporêre album. Sy album, *Journey*, wen in 2013 die Sama-prys vir beste Engelse kontemporêre album.

Hoogendyk is 'n kitaar-onderwyser en het met minderbevoorregte kinders in sy tuisdorp gewerk. Een van sy vriende, wat *Elvis Blaauw* geheet het, is op 12-jarige ouderdom aan vigsverwante komplikasies oorlede. Die vriend het aan hom gesê dat sy droom is om eendag 'n musikant te wees. Hoogendyk het besef dat sy eie naam nie by Engelse popmusiek pas nie, en het die naam as sy verhoognaam aangeneem.

Elvis is met Chireze Hoogendyk getroud. Die egpaar het twee dogters, Lila en Jua.

Diskografie
-----------

Elvis Blue tydens 'n optrede.
### Enkelspelers

* 2010: "Things My Father Said"
* 2011: "Lighthouse"
* 2011: "Save Me"
* 2012: "Right here, Right now"
* 2012: "Lifeline"
* 2012: "That's what we do"
* 2013: "Not gonna say Goodbye"
* 2013: "Rede om te glo"
* 2013: "Spore"
* 2014: "Toe ons jonk was"
* 2014: "Mooi"
* 2015: "Shine"

### Albums

* 2011: "Lightly Tread"
* 2010: "Elvis Blue"
* 2012: "Journey"
* 2013: "Afrikaans"

Fotogalery
----------

* Elvis Blue by K-Dag 2012Elvis Blue by *K-Dag 2012*
* Elvis Blue by K-dag 2012Elvis Blue by *K-dag 2012*
* Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013
* Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013
* Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013
* Elvis Blue vy die Paul Culver Amfiteater, 2013Elvis Blue vy die Paul Culver Amfiteater, 2013
* Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013Elvis Blue by die Paul Culver Amfiteater, 2013
Die **NG gemeente Brandwag** was 'n kortstondige gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die noordwestelike voorstad van Bloemfontein met dieselfde naam.

Die gemeente is in 1973 afgestig. Die kerkgebou is in 1976 op ’n perseel op die hoek van Melvilleweg, McHardyweg en Poolestraat in die voorstad Brandwag gebou nadat die gemeente geld daarvoor ingesamel het. Die argitek was N.J. (Nico) le Roux, wat ’n gebou soortgelyk aan die ontwerpe van Hans Koorts ontwerp het.

Die kerkperseel grens aan ’n sakepark en woongebiede. Vroeg in die 20ste eeu het die aard van die buurt verander soos die geval in die aangrensende Westdene was toe ál meer sakeondernemings hier kom vestig het. Die demografie van die omgewing het ook verander namate huis omskep is in studenteverblyf.

Dit het gelei tot ’n afname in die gemeente se lidmaattal en finansiële probleme. In 1999 is dit ingelyf by Bloemheuwel. Eers het die Baptistekerk Kairos die gebou gehuur, toe ’n ander genootskap, maar in 2012 die Sofar-kerk van Bloemfontein dit begin huur terwyl die gemeente Bloemheuwel dit steeds besit het.

Bron
----

* Verster, Wanda. 2013. *A study of the life-cycle, re-use, and adaptation of places of worship in Bloemfontein from 1948 to the present, with specific reference to the Afrikaans reformed churches*.
Ds. C.A. van Zyl, leraar van 1951 tot 1957.
Die **NG gemeente Chingola** op die gelyknamige dorp in die Koperstreek-provinsie van Zambië, het op 26 Julie 1950 van die NG gemeente Mufulira afgestig. 

Die hele Koperstreek, met Nkana as middelpunt, was eers een gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Al die kerkraadslede moes toe van Luanshya, Ndola, Mufulira en Chingola na Kitwe (die setel van die NG gemeente Nkana) vir kerkraadsvergaderings kom. Dr. M.W. Retief was die eerste predikant van die Koperstreek en moes elke Sondag na een van die vyf sentrums gaan om 'n diens daar te hou. Omdat Chingola die minste lidmate gehad het, was dit die stiefkind wat net elke twee maande 'n leraar gesien het. Intussen moes ouderlinge die eredienste hou. 

Toe Mufulira afgestig is (met Chingola binne die gemeentegrense), het dit beter gegaan, aangesien die predikant van daardie gemeente darem elke 14 dae Chingola toe gekom het. Mufulira se eerste leraar was ds. T.A. Theron ná die gemeente tien maande van sy stigting af vakant was. Hy het op Mufulira gewoon en daarom het ene ds. Strydom, afgetrede Sendingsekretaris, op Chingola die gemeente kom bedien. Hy het hard gewerk en uiteindelik die gemeente gehelp om die stoute skoene aan te trek en met 150 lidmate af te stig met net 'n pastorie en 'n kerkstandplaas ('n erf om 'n kerkgebou op te rig).

Na die gemeente meer as 'n jaar lank vakant was en verskeie vrugtelose beroepe uitgebring is, het prop. C.A. van Zyl die beroep aanvaar en hierheen gekom as eerste leraar. 

Die gemeente is omstreeks 1970 by die NG gemeente Nkana ingelyf, wat op sy beurt by NG gemeente Lusaka ingelyf is. Sedert 2008 is die gemeente deel van die herlewing van Nkana, wat nou bekend staan as Dutch Reformed Church in Zambia Nkhana.

Enkele leraars
--------------

* Christoffel Alwyn van Zyl, 1951 - 1957
* Wilhelm Louis du Randt, 1962 - 1964

Sien ook
--------

* NG Kerk in Zambië
* Sinode van Midde-Afrika

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.Β
* Gaum, Frits (red.), *Jaarboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerke 1990*, Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, 1989.
Witpelikaane op die Liesbeek
Die **Liesbeek** is 'n riviertjie in die Kaapse Skiereiland wat aan die oostelike helling van Tafelberg in Skeletonkloof en Vaalkatkloof ontspring. Via Kirstenbosch, Bishopscourt, Wynberg, Nuweland, Rondebosch, Rosebank en Mowbray bereik dit Observatory. Daar vloei dit saam met die Swartrivier en saam mond hulle by Paardeneiland in Tafelbaai uit.

Groot dele van die rivier is gekanaliseer. Erosie en besoedeling is 'n groot probleem.

In 1657 het die eerste Vryburgers plasies op die oewer van die Liesbeek ontvang. 'n Grensheining is aangeplant ewewydig aan, maar effens oos van die rivier, van die see tot Bosheuwel (die huidige Wynberg) en van daar wes na Tafelberg. So het dit die oostelike grens van die Kaapse nedersetting gevorm. Die grens is met drie forte versterk, naamlik Fort Kijck-uyt (by die mond van die rivier), Fort Keert de Koe (by die samevloeiing met die Swartrivier) en Fort Houd den Bul (by die huidige Claremont).

Aanvanklik is die rivier die Amstel en soms ook die Versserivier genoem. Waarskynlik weens die baie waterplante in die stroom, is al vroeg die naam Liesbeek gebruik. Lies is die Nederlandse woord vir plante wat in en langs water groei.

Bibliografie
------------

* Böeseken, A.J.: Geskiedenis-atlas vir Suid-Afrika. Kaapstad: Nasou, 1963.
* Burman, Jose: Safe to the sea. Kaapstad: Human & Rousseau, 1962.
* Stockenstrom, Eric: Historiese atlas van Suid-Afrika. Stellenbosch: Pro Ecclesia-Drukkery, 1928.