**Roh Moo-hyun** (Koreaans: 노무현운지; Hanja: 盧武鉉; RR: '**No Muhyeon'**; Koreaanse uitspraak: [no muçʌn]) (1 September 1946 - 23 Mei 2009) was 'n Suid-Koreaanse politikus wat as president van Suid-Korea gedien het (2003–2008). Roh se voor-presidensiële politieke loopbaan was gefokus op die voorspraak van menseregte vir studente-aktiviste in Suid-Korea. Sy verkiesingsloopbaan het later uitgebrei tot 'n fokus op die oorkom van regionalisme in die Suid-Koreaanse politiek, en het op sy verkiesing tot die presidentskap uitgeloop. Hy het 'n groot opvolging onder jonger internetgebruikers gekry, veral op die webwerf OhMyNews, wat sy sukses in die presidentsverkiesing gehelp het.

Die verkiesing van Roh was opvallend vir die koms van 'n nuwe generasie Koreaanse politici, die sogenaamde 386 Generation (mense in die dertigerjare, toe die termyn tot stand gekom het, wat in die 1980's aan die universiteit was en in die 1960's gebore is). Hierdie generasie was veterane van protesoptredes teen outoritêre regering en het 'n versoenende benadering tot Noord-Korea bepleit, selfs ten koste van goeie betrekkinge met die Verenigde State. Roh was self die eerste Suid-Koreaanse president wat gebore is na die einde van die Japannese bewind in Korea.

Suid-Korea het onder sy administrasie die hoogste punte behaal op die Press Freedom Index van Reporters Without Borders. Die waarde van die Suid-Koreaanse wins teenoor die Amerikaanse dollar was die sterkste tydens sy administrasie sedert 1997. As gevolg van die sterk geldeenheid, het Suid-Korea vir die eerste keer in die geskiedenis die wêreld se tiende grootste ekonomie geword en het die $ 20,000-mylpaal in nominale BBP per capita tydens sy administrasie.

Weens sy swak prestasie in ekonomie en diplomasie was Roh egter nie 'n gewilde president nie, met 'n gemiddeld van die swakste goedkeuringsgraad wat nog ooit in die Suid-Koreaanse politieke geskiedenis aangeteken is. Sy ekonomiese beleid is dikwels gekritiseer omdat hy volgehou het met sekere uitgediende ekonomiese sienings en die versuim van sekere kwessies rakende bestaan. Tydens Roh se presidentskap was daar ook 'n aansienlike diplomatieke dissonansie tussen Suid-Korea en sy tradisionele bondgenote. Voormalige amptenare van die Bush-administrasie soos Condoleezza Rice en Robert Gates het in hul gepubliseerde memoires beweer dat Roh anti-Amerikaans is en het onthul dat daar talle konflikte tussen die Verenigde State en Suid-Korea was weens die onvoorspelbaarheid van Roh. Daar is kritiek uitgespreek dat Roh se anti-Amerikanisme, nasionalisme en pro-Noord-Koreaanse sienings bygedra het tot 'n teenstrydigheid in diplomasie en 'n benadeelde geloofwaardigheid in die internasionale gemeenskap. Dit het ook gelei tot 'n afname in sy gewilde steun, veral onder die ouer geslag.

Ondanks hoë verwagtinge aan die begin, het sy presidentskap sterk teenkanting van die konserwatiewe Groot Nasionale Party en die media gehad. Hulle beskuldig hom gedurig van onbevoegdheid, en beledigende kritiek is gereeld in die media gepubliseer. Gevolglik is baie van Roh se beleid, waaronder 'n plan om die hoofstad te verskuif, en 'n plan om 'n koalisie met die opposisie te vorm, ook aangeval en het daar min vordering gemaak.

Nadat hy die amp verlaat het, keer Roh terug na sy tuisdorp, Bongha Maeul. Hy het 'n eendeplaas bedryf en 'n gewone lewe geleef en dit deur sy blog gedeel. Hy het ook 'n webwerf met die naam 'Democracy 2.0' bedryf om gesonde aanlynbesprekings te bevorder. Veertien maande later is Roh verdink van omkopery deur aanklaers, en die daaropvolgende ondersoeke het die publiek se aandag getrek. Roh het op 23 Mei 2009 selfmoord gepleeg deur van 'n bergklip agter sy huis te spring, nadat hy gesê het dat daar "te veel mense weens my ly" op 'n selfmoordbrief op sy rekenaar. Ongeveer 4 miljoen mense het die week na sy dood in Roh se tuisdorp Bongha Village besoek. Sy selfmoord is deur die polisie bevestig.