recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Hemelstamme** (Chinees: 天干, *tiāngān*, of 十干, *shígān*; Japannees: *jikkan*, "10 Stamme") is onderdele van die Chinese kalender. Elk van die 10 Hemelstamme word aan ’n jaar toegeken. Saam met die 12 Aardtakke (Chinees: 地支, *dìzhī*) vorm hulle die 60-jaarsiklus van die Chinese kalender.

| 10 Hemelstamme |
| --- |
|  | Chinese karakter | Jin/jang | Element |
| 1 | 甲 jiǎ | Jang | Hout (木, mù) |
| 2 | 乙 *yǐ* | Jin |
| 3 | 丙 *bǐng* | Jang | Vuur (火, huŏ) |
| 4 | 丁 *dīng* | Jin |
| 5 | 戊 *wù* | Jang | Aarde (土, tŭ) |
| 6 | 己 *jǐ* | Jin |
| 7 | 庚 *gēng* | Jang | Metaal (金, jīn) |
| 8 | 辛 *xīn* | Jin |
| 9 | 壬 *rén* | Jang | Water (水, shuĭ) |
| 10 | 癸 *guǐ* | Jin |

In Chinees word die Hemelstamme vandag soms in die plek van die alfabet gebruik om dinge te nommer, byvoorbeeld in die geneeskunde (hepatitis A: 甲型肝炎, jiǎxíng gānyán; hepatitis B: 乙型肝炎, yǐxíng gānyán, hepatitis C: 丙型肝炎, bǐngxíng gānyán; en selde ook vir bloedgroepe en vitamiene A, B, C, D, E en K). Dit word ook gebruik vir skoolgrade, sportligas (Reeks A: 意甲, yìjiǎ), vraestelle of om dialoog in kort tekste aan te dui (甲 praat, 乙 antwoord). Dit word ook in akupunktuur gebruik.
| **Celaya**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Vlag** |
|  |
|  |
|  |
| **Wapen** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Meksiko Meksiko |
|  **Deelstaat** |  Guanajuato |
|  **Koördinate** | 20°31′23″N 100°48′50″W﻿ / ﻿20.52306°N 100.81389°W﻿ / 20.52306; -100.81389 |
|  **Gestig op** | 12 Oktober 1570 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 553,18 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 1 750 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2010) | 310 413 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 561/vk km |
|  **Tydsone** | UTC -6 |
|
|  **Burgemeester** | Ismael Pérez Ordaz |
|   **Amptelike Webwerf** | www.celaya.gob.mx |
|

**Celaya** (Zelaia die Baskiese taal, wat beteken *"plat land"*) is 'n Meksikaanse stad, die hoofstad van die homoniem munisipaliteit in die staat Guanajuato. Celaya is geleë suidoos van die toestand van Guanajuato, 50 km wes van die stad Santiago de Querétaro, en 260 km van Meksikostad.

Plekname
--------

Zelaia is 'n woord van die Baskiese taal beteken "land van die Jordaanstreek" of "plat aarde", met verwysing na die plato van die Mexikaanse Bajio, waar dit geleë is.

Celaya wapen
------------

Die kruin van die stad van Celaya was toegestaan word die onderkoning van Nieu-Spanje, Don Francisco Fernández de la Cueva, wat die toekenning van die stigting van hierdie stad bevestig.

Die Skild bestaan uit 'n geraamde ovaal met' n gestileerde band versier met vyf pylkokers van 'n pyl (simboliseer Indiaanse stamme onderwerp) met drie strepe agtergrond verdeel in blou, rooi en wit, simbool van koninklikheid, reinheid, krag en soewereiniteit onderskeidelik.

Die blou streep bly gefokus om die beeld van die Onbevlekte Ontvangenis in die regterkant van hierdie is die monogram van die kroon van Philip IV, die linker is 'n grot ter ere van Viceroy Fernández de la Cueva. Die wit band bevat 'n voorstelling van die stigters van Celaya versamel onder' n Mesquite boom, wat het skaduwee aan die eerste raad van die stad. Die rooi band bevat die leuse in Latyn "**De Forti Dulcedo**" ("*Van die sterk soet*", in Spaans,: "*De los fuertes la dulzura*") op twee boë opbrengs kaal arms, simbolies van die vrede van die stamme Chichimecas, Huachichiles en Guamares.

Karakters gebore in Celaya
--------------------------

* Francisco Eduardo Tresguerras (gebore 13 Oktober 1759 was, het doodgegaan op 3 Augustus 1833) Prominente argitek, skilder van die koloniale tydperk en die vroeë jare van onafhanklikheid.
* Octavio Ocampo (gebore 28 Februarie 1943). Painter bekend vir sy unieke styl van "metamorfose."
* Mauricio Ochmann (Gebore op 16 November, 1977) Akteur bekend vir sy werk in Telenovelas uit Meksiko en Latyns-Amerikaanse mense.
* Raul Velasco (gebore April 24, 1933 - oorlede op 26 November, 2006) celebrity talk show host bekend vir die bestuur van die program rasse Siempre en Domingo.
**Pretoriastasie**  
**Spoorwegstasie**


---

**Adres**

Scheidingstraat, Pretoria

---

**Koördinate**

25°45′29″S 28°11′21″O﻿ / ﻿25.75806°S 28.18917°O﻿ / -25.75806; 28.18917Koördinate: 25°45′29″S 28°11′21″O﻿ / ﻿25.75806°S 28.18917°O﻿ / -25.75806; 28.18917

---

**Konstruksie**

**Geopen:** 1892

**Herbou:** 1910

**Restoureer na brand:** 2001

 Uitsig op die stasie vanaf Salvokop
**Pretoriastasie** is die sentrale spoorwegstasie in Pretoria. Dit is geleë tussen die sentrale sakegebied van Pretoria en Salvokop, in 'n 1910-gebou wat deur Herbert Baker ontwerp is. Dit is die eindpunt van verskeie Metrorail-pendeldienste in die noordelike deel van Gauteng, en 'n halte op Shosholoza Meyl se langafstanddienste vanaf Johannesburg na Polokwane en Nelspruit. Pretoriastasie is ook die noordelike eindpunt van die luukse Bloutreindiens vanaf Kaapstad. Platforms en spoorlyne vir die Gautrein-sneltreindiens is aangrensend aan die hoofstasie.

Geskiedenis
-----------

Die eerste treinstasie in Pretoria is in 1892 deur die Nederland-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM) gebou as die westelike eindpunt van sy lyn na die hawe van Delagoabaai (hedendaagse Maputo). In 1910, kort voor die stigting van die Unie van Suid-Afrika, het die regering van die Transvaalse kolonie besluit om oortollige fondse te bestee aan die oprigting van 'n nuwe stasie vir Pretoria, eerder as om die geld aan die nuwe nasionale regering oor te gee. Die nuwe stasie was die eerste openbare gebou wat deur Sir Herbert Baker ontwerp is.

### Brandstigting

Op 19 Februarie 2001 het 'n seinmislukking gelei tot groot vertragings in Metrorail-dienste in Pretoria. Woedend oor die vertragings het sommige pendelaars 'n wagkamer aan die brand gesteek wat na die dak van die gebou versprei het. Byna die hele dak is vernietig, hoewel die struktuur self gered is. Die restourasie, wat 18 miljoen rand gekos het, het in Junie 2001 begin en is in Februarie 2002 voltooi.
**Max Aronstam** (Komga, 29 Junie 1919 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.

Aronstam was die seun van J. Aronstam. Hy het sy skoolopvoeding aan die Queens-kollege op Queenstown (nou Komani) ontvang en nadat hy die skool verlaat het, in Pretoria by die staatsdiens aangesluit. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy by die Suid-Afrikaanse Leër aangesluit en ná demobilisasie gaan werk by die BOAC. In hul diens het hy drie jaar in die Verre Ooste deurgebring. 

In 1947 het hy na Johannesburg teruggekeer en aangesluit by Pan American Airways (Pan Am). In 1952 het hy die firma World Travel Agency (Edms.) Bpk. in samewerking met die Schlesinger Corporation tot stand gebring, waarvan hy lank algemene bestuurder was.

Aronstam is op 11 Julie 1952 met Irene, dogter van J. Goldberg, getroud. Twee seuns en ’n dogter is uit die huwelik gebore. Sy stokperdjie was gholf. In die vroeë sestigerjare het die gesin by Wrenroselaan 48, BIrdhaven, Johannesburg, gewoon.

Bronne
------

* (af)  (en)  Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Die **Beit Trust** se doel is die ondersteuning van die ontwikkeling van Zambië, Zimbabwe en Malawi op ‘n wye verskeidenheid van terreine.

Trust
-----

Alfred Beit het met sy afsterwe in 1906 £1 200 000 in ‘n fonds bekend as die Beit Trust nagelaat vir die ontwikkeling van die spoorweë en ander vervoerinfrastruktuur in Noord-Rhodesië, Suid-Rhodesië en Njassaland. Danksy goeie beleggingsbesluite het die nagelate bate aan die Trust in waarde toegeneem ten spyte van groot uitgawes. Aanvanklik is die fonds beheer deur Otto Beit, maar later deur bekende en bekwame mense soos Henry Birchenough en Hew Butler.

Rivieroorgange
--------------

Vyf groot brûe is deur die Trust gefinansier, naamlik die

* Beitbrug oor die Limpoporivier
* Otto Beit-brug oor die Zambezirivier
* Birchenoughbrug oor die Saverivier
* Kafuebrug oor die Kafuerivier en die
* Luangwabrug

Ook die aanlê ‘n honderdtal laagwaterbrûe is deur die Trust betaal.

Ander projekte
--------------

Later het die Trustees besluit om die terrein van hul welwillendheidswerk te verrruim. Geld is beskikbaar gestel vir die onderwys, gesondheid, omgewingsbewaring, welsynswerk, studiebeurse vir universiteitsopleiding, museums, dorpsaanleg, wetenskapllike navorsing en noodlenigingswerk na natuurrampe. Na die sikloon Idai in Maart 2019 is die Umvumvubrug op koste van die fonds herstel. In 2020 tydens die Corona-pandemie is beskermende klere aan gesondheidswerkers voorsien. Swembaddens is in arm en afgeleë gebiede gebou.

Bronne
------

* Green, Lawrence G.: Full many a glorious morning. A recent journey by rail and road to four countries of Southern Africa with the traveller going back on old tracks, striking out in new directions and moving along the highways and byways of memory. Kaapstad: Howard Timmins, 1968.
Behati Prinsloo
**Behati Prinsloo** (gebore 16 Mei 1989 in Grootfontein, Namibië) is 'n Namibiese foto- en loopplankmodel. Sy is veral bekend vir haar werk as model vir Victoria's Secret se subhandelsmerk Pink. Sy is getroud met die Amerikaanse musikant en akteur Adam Levine.

Biografie
---------

Sy is op die ouderdom 16 deur 'n fotograaf in 'n supermark in Kaapstad ontdek. Die fotograaf stel aan haar voor om die Storm-modelbestuuragentskap te besoek. 'n Week later het sy die agentskap besoek en foto's is van haar geneem. Sarah Doukas het haar later na Londen geneem vir modelwerk.

Haar foto's word op die voorblad van Italië se *Muse* tydskrif en die Britse *Telegraph Magazine* gepubliseer. Sy was meer onlangs op die voorblad van die Russiese *Vogue* in Februarie 2007, en die *American Velvet* tydskrif in Junie 2007. Sy word as fotomodel gebruik in advertensieveldtogte deur Adore, Aquascutum, Chanel, H&M, Hugo Boss, Kurt Geiger, Marc by Marc Jacobs, Max Studio, en Nina Ricci. Sy het aan modevertonings vir Prada, Paul Smith, Vera Wang, Marc Jacobs, Proenza Schouler, Versace, Chanel, Missoni en DKNY deelgeneem.

Behati Prinsloo is aangewys as 31ste op die *Top 50 Models Women*-ranglys en 14de op *The Top Sexiest Models*-ranglys deur models.com.

Filmografie
-----------

* 2012: *Hawaii Five-0*
* 2015: *Taylor Swift: The 1989 World Tour Live*
**Priapisme** is ’n toestand waar ’n penis ure lank hard bly sonder dat daar stimulasie is of nadat stimulasie geëindig het. Daar is drie soorte: iskemies, (laevloei), nie-iskemies (hoëvloei) en terugkerend iskemies (onderbroke). Die meeste gevalle is iskemies; dit is gewoonlik pynlik terwyl nie-iskemiese priapisme nie is nie. By iskemiese priapisme is die grootste deel van die penis hard, maar nie die eikel nie; by nie-iskemiese priapisme is die hele penis halfstyf.

Oorsake en behandeling
----------------------

Sekelselsiekte is die grootste oorsaak van iskemiese priapisme. Ander oorsake sluit in medisyne en dwelmmiddels soos kokaïen en dagga. Nie-iskemiese priapisme kan voorkom ná trauma aan die penis of ’n rugmurgbesering. Eersgenoemde kom voor wanneer nie genoeg bloed uit die penis vloei nie, terwyl laasgenoemde gewoonlik voorkom weens toenemende bloedvloei.

Behandeling hang af van die soort priapisme. As dit nie binne die eerste 48 uur behandel word nie, kan voltydse littekens aan die penis vorm. Die siekte kom by sowat 1 uit 20 000 tot 1 uit 100 000 mans per jaar voor.

Terminologie
------------

Die term is afgelei van die naam van die Griekse god Priapos (Grieks: Πρίαπος), ’n god van vrugbaarheid. Hy word dikwels uitgebeeld met ’n besonder groot ereksie.
**Pretoria FM**, die voormalige **Radio Pretoria**, is 'n gemeenskap-gebaseerde radiostasie in Pretoria. Hulle saai 24 uur per dag op 104.2 FM uit. Pretoria FM is beskikbaar oor die hele wêreld deur middel van internet-uitsendings wat op hul webwerf beskikbaar is. In Suid-Afrika beskik die Radio oor ’n aantal FM uitsaai-torings wat die grootste deel van Gauteng, Limpopo, Noordwes, Mpumalanga en die noorde van KwaZulu-Natal dek en bereik nagenoeg 2 miljoen Afrikaanssprekendes; verder word duisende luisteraars bereik deur middel van satellietskottel ontvangs. Die Radio gebruik Afrikaans as voertaal maar speel gereeld ligte Engelse musiek en bied ’n groot verskeidenheid programme aan.

Geskiedenis
-----------

### Ontstaan

Gedurende September 1993 is die radiostasie as **Radio Pretoria** gestig en ontvang sy uitsaailisensie wat slegs vir drie dae geldig sou wees. Die radio is deur die hoofstroommedia beskryf as ’n "regse" radiostasie. Sommige oud-omroepers van die SAUK het hulle gewig ingegooi en het die radio se stryd om voortbestaan begin.

In 1995 ontvang die Radio sy eerste eenjaarlisensie, wat die daaropvolgende twee jaar hernu is. In 1999 word Radio Pretoria se eerste aansoek om ’n vierjaarlisensie afgekeur en moes die stasie talle hofsake begin om sy uitsaairegte te beskerm. Meer as agt jaar lank sou hierdie stryd duur om uiteindelik in 2007 gewen te word in die Bloemfonteinse Appèlhof waar vyf regters eenparig beslis het dat die redes vir afkeuring, verwerp word.

Die hof beslis dat die aansoek hersien word, dat die Uitsaaiowerheid die hofkoste moes betaal en dat al die redes vir die afkeuring van die aansoek ongegrond is.

Radio Pretoria het, te midde van hierdie lang uitgerekte stryd in die howe wat etlike miljoene rand beloop het, tog daarin geslaag om intussen te groei en die standaard van sy uitsendings en programme te verhoog. Sommige van die bekendste omroepers het hulle dienste gratis aangebied in daardie eerste jare van sy bestaan.

Aan die einde van 2008 het die Radio reeds meer as veertig permanente personeel in diens gehad, terwyl sowat vyftig medewerkers hul dienste gratis aanbied. Op 16 Desember 2008 het meer as 82 000 mense in die buiteland ingeskakel op die Geloftedag-uitsendings van Radio Pretoria.

### Samesmelting en naamsverandering

Radio Pretoria het op 20 Julie 2015 saam met ander radiostasies: *Radio Drakensberg*, *Radio Dagbreek*, *Radio Magaliesberg*, *Radio Tafelkop*, *Radio Naboom*, *Radio Kransberg*, *Radio Ysterberg*, *Radio Wolkberg* saamgesmelt en het onder een, nuwe handelsnaam, *Pretoria FM* begin uitsaai en vorm sodoende die grootste Afrikaanse gemeenskapsradiodiens in Suid-Afrika. Die bekendstelling het by die Atterburyteater in Pretoria plaasgevind.

Bronne
------

* "Pretoria FM is 25 jaar jonk". *Maroela Media*. 17 September 2018. Besoek op 17 September 2018.
|  |
| --- |
| #F5F5DC |

Die benaming **Beige** kom van die Franse woord vir die kleur van natuurlike wol. Hierdie is vars-geskeerde wol van die "Royal Winter Fair".
**Beige** is 'n baie ligte bruin kleur, onder andere beskryf as 'n vaal sand ligbruin kleur, 'n grys-bruin, 'n ligte grys-geelbruin, of 'n ligte tot grys geel. Dit word deesdae gebruik vir 'n verskeidenheid van ligte skakerings wat gekies word vir hul neutrale of bleekwit voorkoms.

Beige word as 'n kleurterm gebruik in die moderne sin in Frankryk sedert 1855–1860 en die skrywer Edmond de Goncourt gebruik dit in sy roman *La Fille Elisa* in 1877. Die eerste opgetekende gebruik van beige as 'n kleurnaam in Engels is in 1887.

Sedert die 1920's het die betekenis van die term **beige** uitgebrei tot 'n punt waar dit nie net gebruik word vir 'n ligte geelbruin kleur nie, maar ook vir 'n wye verskeidenheid van ligte bruin- en ligbruinskakerings.

**Beige** is uiters moeilik om te produseer in tradisionele geneutraliseerde CMYK-drukwerk as gevolg van die lae vlakke van ink op elke plaat; dikwels sal dit in pers of groen druk en die resultate sal waarskynlik wissel in 'n enkele oplaag.

Kleurkoördinate
---------------

Volgens verskeie kleurskemas word **beige** as volg voorgestel:

| Model | Koördinate |
| --- | --- |
| *Hex triplet* | #F5F5DC |
| RGB-kleurmodel | (245, 245, 220) |
| CMYK | (0, 0, 10, 4) |
| HSV | (60°, 10%, 96%) |

Sien ook
--------

* Lys van kleure
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Neogeen | Mioseen | Aquitanium | **jonger** |
| Paleogeen | Oligoseen | Chattium | 23,03–28,1 |
| Rupelium | 28,1–33,9 |
| Eoseen | Priabonium | 33,9–38,0 |
| Bartonium | 38,0–41,3 |
| Lutetium | 41,3–47,8 |
| Ipresium | 47,8–56,0 |
| Paleoseen | Tanetium | 56,0–59,2 |
| Selandium | 59,2–61,6 |
| Danium | 61,6–66,0 |
| Kryt | Laat | Maastricht | **ouer** |
| Die verdeling van die Paleogeen (IKS). |

Die **Priabonium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Eoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 38 tot 33,9 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Bartonium en gevolg deur die Rupelium.

Naam en definisie
-----------------

Die Priabonium is in 1893 deur die Franse geoloë Ernest Munier-Chalmas en Albert de Lapparent genoem na Priabona in die Italiaanse gemeente Monte di Malo naby Vicenza. 

Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die nannoplankton *Chiasmolithus oamaruensis* en die bokant deur die uitsterwing van die Foraminifera *Hantkenina*. Dié gebeurtenis het plaasgevind kort voor ’n groot verandering in die soogdier-fauna van Europa en Asië, wat gepaard gegaan het met ’n massauitwissing.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
Die **Bekoorlike spinnekopbos** (*Serruria pinnata*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Serruria* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Kaapse Vlakte by Durbanville tot die Hottentots-Hollandberge voor. Die struik is platterig en word 1.0 m hoog en blom van Julie tot Oktober

Die plant oorleef 'n brand en spruit weer uit. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sand en graniet hellings op hoogtes van 80 - 100 m.

In 2001 het daar slegs een populasie van 20 plante nog bestaan. In Engels staan dit as die *Graceful Spiderhead* bekend.

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer
* Protea Atlas
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18083315
* GBIF: 3997339
* iNaturalist: 594476
* IPNI: 706576-1
* IUCN: 113238699
* Plant List: tro-26500297
* Tropicos: 26500297

 |
Lloyd Loom-weefstof 
Die **Lloyd Loom**-weeftegniek is in 1917 deur die Amerikaner **Marshall B. Lloyd** gepatenteer. Hy het kraftpapier om 'n metaaldraad gedraai, die papierdrade op 'n weefgetou opgestel, en 'n aaneenlopende stuk materiaal, wat as die tradisionele Lloyd Loom-stof bekend geword het, geweef. Die stewige, dog buigsame Lloyd Loom-stof word geknip en oor buighoutraamwerke getrek en vasgekram, om 'n verskeidenheid meubels en huishoudelike voorwerpe te maak. Lloyd Loom-stoele het vinnig baie gewild in die Verenigde State geraak.

Lusty Lloyd Loom
----------------

In 1921 het Marshall B. Lloyd die Britse regte aan W (William) Lusty & Seuns verkoop, wat die Lloyd Loom-stof gebruik het om 'n reeks meubels met eenvoudiger ontwerpe, as die oorspronklike Amerikaanse meubelstukke, te skep. Tydens die 1930s het Lloyd Loom-meubels 'n hoogtepunt van gewildheid bereik, en is dit in hotelle, restaurante en teekamers, sowel as aan boord van 'n Zeppelin en passasierskepe gebruik, sodat dit 'n huishoudelike naam geword het. Die Lusty-familie het meer as 'n duisend ontwerpe ontwikkel, en meer as tien miljoen Lusty Lloyd Loom-meubelstukke is voor 1940 in Amerika en Groot-Brittanje gemaak. 

Teen 1933 was daar meer as 400 ontwerpe in die Lusty Lloyd Loom-katalogus. 'n Bomaanval in 1940, tydens die Tweede Wêreldoorlog, het die fabriek in Oos-Londen, waar die goedere vervaardig is, verwoes. Die besigheid is weer in 1951 op die been gebring, maar die na-oorlogse toestande het verkope nadelig beïnvloed.

Geoffrey Lusty, 'n kleinseun van William Lusty, wat die onderneming begin het, het die produksie in die laaste dekade van die twintigste eeu laat herleef deur produksie na die Verre Ooste te verskuif. Alhoewel die produksiestandaarde so goed soos die oorspronklike was, en al die artikels volgens die oorspronklike W Lusty & Sons-ontwerpe gemaak is, het die verkope nie in die Verenigde Koninkryk gevorder nie, en in 2008 het die onderneming adviseurs versoek om 'n nuwe eienaar te kry. In Julie 2008 het W Lusty & Sons die Lusty Furniture Company geword, gerugsteun deur private beleggers wat graag die nalatenskap van Marshall B Lloyd, die uitvinder van Lloyd Loom, wou bewaar. Die nuwe eienaars het die katalogus met die oorspronklike ontwerpe weer uitgegee, en die produksie van die meubels in Indonesië voortgesit. Hulle het dit ook moontlik gemaak om die oorspronklike ontwerpe in enige kleur te bestel, soos wat W Lusty & Seuns dit in 1922 aangebied het. 

 'n Stel St. Tropez-stoele van Lloyd Loom-stof 
Sommige vervaardigers en kleinhandelaars het sedertdien sintetiese vesels, wat op die oorspronklike Lloyd Loom-stof gebaseer was, ontwikkel. Die sintetiese weergawes word veral vir buitelewe-meubels gebruik. 

Die grootste gedeelte van die huidige wêreldwye Lloyd Loom-produksie vind in Indonesië, China en Vietnam plaas. Alhoewel Lloyd Loom op 'n klein skaal in die Verenigde Koninkryk vervaardig word, word die meeste Lloyd Loom-ondernemings en kleinhandelaars as invoerondernemings bedryf, met die oorgrote hoeveelheid Lloyd Loom-meubels wat in die Verre Ooste vervaardig word.
Die **Pretoria Kunsvereniging** is 'n organisasie vir die vir die bevordering en ondersteuning van die visuele kunste, en in geleë in Nieuw Muckleneuk in Pretoria.

Geskiedenis
-----------

Die Suid-Afrikaanse Beeldende Kunste Vereniging is in 1871 in Kaapstad gestig, en in 1945 hernoem na die Suid-Afrikaanse Kunsvereniging. Die Noord-Transvaalse tak van die vereniging is op 27 September 1947 gestig in Pretoria. Hoë Kommissaris Charles te Water was die dryfkrag vir die vorming van die vereniging, en ook sy eerste president. Die eerste voorsitter was die kunstenaar Walter Battiss. In 1959 bekom die vereniging 'n perseel in die Polley's Arkade, en open hul eerste galery. In 1963 word die galery na die Ou Nederlandse Bank-gebou verskuif en in 1978 na die 36ste vloer van die Vokskasgebou. In 1991 verhuis hulle na die huidige perseel by Mackiestraat 173 in Nieuw Muckleneuk. In 1998 word die naam van die vereniging verander na die Suid-Afrikaanse Nasionale Vereniging vir Visuele Kuns (SANAVA), waarvan die Pretoria Kunsvereniging 'n affiliaat is.
Die **Hemichordata** is 'n klein dierefilum binne die Deuterostomia. Hulle is verwantes van die Chordata. DNS-navorsing wys nogtans uit dat hulle dalk nouer aan die Echinodermata verwant is.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Deuterostomia | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Echinodermata |
|  |
|  | Hemichordata |
|  |

 |
|  |
|  | Chordata |
|  |

 |
|  |

Die Hemichordata het 'n kermerkende liggaamsindeling in drie dele: 'n voorste lob, 'n kraag en 'n romp. Van hierdie spesies het kenmerke wat ook by rugstringdiere aangetref word soos kieusplete en 'n stomochord in die kraag wat soos die notochord (rugstring) lyk. Nie alle spesies het nogtans hierdie kenmerke nie.

Vandag is daar net 'n paar honderd spesies, wat in see voorkom. Die Hemichordata kan in drie klasse verdeel word:

1. Die Enteropneusta of eikelwurms
2. Die Pterobranchia
3. Die Graptolithina † of graptoliete

Die eikelwurms het talle kieu-openings. Hulle graaf hulle in in die sediment met hul voorste lob, wat soos 'n slurp lyk. Die meeste is klein, maar van hulle kan 2,5 m lank word.

Daar is net ongeveer 20 lewende Pterobranchia, wat baie van die eikelwurms verskil. Hulle vorm kolonies van indiwiduele *soöiede* wat dikwels net 1 mm lank word en in netwerk van buise woon, die *coenecium*. Die voorste lob is nie 'n verlengde slurp nie, maar is skildvormig. Daar word gedink dat hulle die naaste verwante van die graptoliete is, wat ook kolonies gevorm het, maar vry in of op die water gedryf het.
Twee Rooms-Katolieke Priesters in Rome, Italië,, April 2005
'n **Priester** of 'n **Priesteres** is in die meeste religies 'n persoon bo die algemene mense met 'n amptelike funksie, wat tydens kultiese handelinge as bemiddelaar tussen God(e) en die mense optree. Die woord *Priester* is van die antieke Grieks πρεσβύτερος, *presbyteros* , "ouderling", afgelei, sowel as die ooreenstemmende terme in ander Europese tale. Van die godsdienste wat oor priesters beskik, sluit in Boeddhisme, Christendom, Druïdisme, Hindoeïsme, Islam, Judaïsme, Paganisme, Sjamanisme, Taoïsme, Wicca en Zoroastrisme, asook antieke godsdienste soos Asteekse mitologie, Egiptiese mitologie, Germaanse mitologie, Griekse mitologie, Keltiese mitologie, Masai-mitologie, Mesopotamiese mitologie, Polinesiese mitologie, Rapa Nui-mitologie, Romeinse mitologie en Slawiese mitologie. Daar is eintlik min godsdienste wat nie oor 'n Priester beskik nie.

Sien ook
--------

* Imam, Islamitiese eweknie
* Pastoor, Christelike eweknie
* Rabbyn, Joodse eweknie
**Jonathan Jansen** is die voormalige rektor van die Universiteit van die Vrystaat. Hy is vroeg in 2009 as die eerste gekleurde rektor en visekanselier van die universiteit aangestel. 

Jonathan David Jansen is op 29 September 1956 in Montagu in die Boland gebore, maar het op die Kaapse Vlakte grootgeword. Hy was op laerskool by Sullivan Primary School, en gaan daarna na Steenberg Hoërskool.  Hy beskryf homself as 'n gemiddelde leerling op hoërskool – meer geïnteresseerd in sokker, swem by Muizenberg en fietsry met sy maats. Sy Latynonderwyser, Paul Gallant, het hom egter gemotiveer om in sy studies uit te blink, en ook om verder te gaan studeer.

Jansen voltooi sy B.Sc. (Plantkunde en Dierkunde) in 1979 aan die Universiteit van die Wes-Kaap. In 1982 ontvang hy 'n onderwysdiploma en in 1984 'n B.Ed. (Vergelykende Opvoedkunde) van die Universiteit van Suid-Afrika. Hy verwerf in 1987 'n M.Sc. aan die Cornell-universiteit en in 1991 'n Ph.D. (Politieke wetenskap) aan die Stanford-universiteit.

Jonathan Jansen is Buitengewone Professor van Opvoedkunde aan die Universiteit Stellenbosch. Hy is tans die President van die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika en die Knight-Hennessey-genoot by die Stanford-universiteit.
**Erina Bezuidenhout** raak veral bekend vir haar talle huishoudkundeboeke oor die kookkuns, naaldwerk en hekel en sy skryf ook ’n jeugverhaal.

Lewe en werk
------------

Erina Bezuidenhout (néé Huisamen) is in 1929 gebore. Haar vader is Danie Huisamen, wat die eerste skoolhoof op Grootderm was. Sy het ’n broer, Jan (skrywer van "*Katryn: Vrou van die Richtersveld*") en ’n suster, Nancy (Kitshoff, skryfster van verskeie hekelboeke).

Skryfwerk
---------

Sy skryf die jeugverhaal "*Avontuur langs die Oranje*", wat afspeel langs die Oranjerivier in Namakwaland, naby Alexanderbaai se diamantdelwery. Die drie seuns Heelal, Sokkie en Tarzan besluit om ondersoek in te stel na ’n geheimsinnige lig wat van tyd tot tyd by ’n verlate Duitse fort oorkant die rivier opgemerk word. Omdat die fort in geproklameerde diamantgebied geleë is, mag niemand daar kom nie en om hul nuuskierigheid te bevredig, moet die seuns baie waag. Hulle kry hul eerste skok toe hulle hoor hoe ’n vrou by die fort ’n liedjie sing. Gou ontdek hulle dat daar ook ’n man in die fort woon. Hul besef gou dat hy met iets onwettigs besig is maar presies wat dit is weet hulle nie. Dit neem nie lank voordat hulle dit vasstel nie en dan begin hul onvergeetlike avontuur langs die Oranje.

Erina is egter veral bekend as skryfster van huishoudkundeboeke, insluitende boeke met resepte en oor die kookkuns, naaldwerk en hekel.  Titels sluit in "*My beste nagereg*", "*Beproefde kitsgeregte*", "*Terte vir alle smake*", "*Slaai- en groenteresepte*", "*Ligte aandetes*", "*Beproefde koekresepte*", "*Resepte vir die vrieskas*", "*Kos vir die kampeerder*", "*Ontbytresepte*", "*Wenresepte*", "*Bottel en bêre*", "*Vleisresepte*", "*Maklike maalvleisgeregte*" "*Vinnige visresepte*", "*Southappie-resepte*", "*Beproefde Fondueresepte*", "*Heerlike hoendergeregte*", "*Resepte vir koeldrank en roomys*", "*200 Pragtige planne met pannekoek*", "*Geregte van blikkiesvleis en oorskietvleis*", "*Keurige kos*","*300 Kitsgereggies*", "*Bak ’n broodjie*", "*Resepte vir hamburgers en frikkadelle*", "*Braaikos en buitekos*", "*101 Planne met omelette*", "*Hoofgeregte sonder vleis of vis*", "*Etes vir 2*", "*Kospakkies*", "*Maklike spyskaarte vir die huisgesin*", "*1 000 wenke vir elke vrou*", "*Tuisverdienstes vir die vrou Deel I-V*", en "*Maak u eie seep tuis*".

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1974 | Avontuur langs die Oranje |

Bronnelys
---------

### Internet

* Esaach:
* Springbokboeke:
**Ermengarde van Italië** (\* waarskynlik 852/855; † 22 Junie 896), was die jongste dogter van Lodewyk II van Italië. Hy was koning van Italië en Romeinse Keiser en is in Augustus 875 oorlede.

Haar lewe
---------

In groen: die graafskap Vienne in die 9de eeu.
Lodewyk II het in 869 met die Bisantynse Keiser Basilius I oor 'n alliansie teen die Sarasene onderhandel, wat dele van Italië beset het. Hulle het oorweeg om Ermengarde met Konstantyn, die erfgenaam tot die Bisantynse troon, te laat trou, maar dit het nie sover gekom nie. Sy trou uiteindelik tussen Maart en Junie 876 met Boso van Vienne, wat uit die familie van die Buviniede stam en vanaf 870 graaf van Vienne was. Haar pa het hom tot hertog in Italië en sy verteenwoordiger gemaak.

In Mei 878 vlug Pous Johannes VIII voor die Sarasene en hulle Italiaanse bondgenote en vind by haar en Boso in Arles skuiling.

Boso probeer om die Koninkryk van Boergondië te herstel met Vienne -effens suid van Lyon- as hoofstad, maar die troepe van die Frankiese koninge Karel die Dikke, Lodewyk III en Karloman beleër onder leiding van Boso se broer Richard die stad. Ermengarde verdedig in 880 die stad suksesvol. Die troepe van Karel die Dikke neem egter in Februarie 881 die stad ná 'n tweede beleg in en Vienne word geplunder en tot op die grond afgebrand. Richard het egter sy skoonsuster en haar kinders onder sy beskerming geneem en hulle na Autun gebring, terwyl Boso na Provence gevlug het.

Na Boso se dood op 11 Januarie 887 is Ermengarde met Richard se hulp as die Regent van die Provence aangestel; in Mei van dieselfde jaar het sy haar seun Ludwig vir keiser Karel die Dikke gebring, sodat hy vir hom kon aanneem, wat ook gebeur het.

In Mei 889 onderwerp sy haar aan die Oos-Frankiese koning Arnolf van Karintië.

Ermengarde was Abdis van San Salvatore te Brescia.

Huwelik en nageslag
-------------------

Ermengarde trou tussen Maart en Junie 876 Boso van Vienne; met hom het sy waarskynlik drie kinders:

* Engelberga (\* om 877, † ná Januarie 917)

∞ voor 910 Wilhelm I († 6. Julie 918), Hertog van Akwitanië
* Irmengard (Ermengard) (\* 880/885)

∞ Manasses I (d. 918), graaf van Chalon, hulle seun was Giselbert, 952-956 Hertog van Boergondië.
* Lodewyk III Bosonides, die Blinde (881/882; † 5. Junie 928), 887-928 koning van Nederboergondië

∞ tot 900 Anna van Bisantium (\* 886, † voor 914) was die dogter van die Bisantynse Keiser Leo VI.
∞ 914 Adelheid van Boergondië, dogter van koning Rudolf I van die familie van die Welfen

Literatuur
----------

* François Bougard: *Ermengarda*. In: Fiorella Bartoccini (Hrsg.): *Dizionario Biografico degli Italiani* (DBI). Band 43 (Enzo–Fabrizi), Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 1993, S. 214–218..
**Max Ernst** (\* 2 April 1891, Brühl, Duitse Keiserryk; † 1 April 1976, Parys, Frankryk) was ‘n Duitse skilder, beeldhouer en 'n voorspraak vir irrasionaliteit in kuns, na wie die oorsprong van die outomatistiese beweging van surrealisme herlei kan word. Sy jeugbelangstellings was sielkunde en filosofie, maar hy het egter sy studies by die Universiteit van Bonn vir die skilderkuns verruil.

Nadat Ernst in die Duitse Weermag gedurende die Eerste Wêreldoorlog gedien het, het hy hom na Dada, 'n nihilistiese kunsbeweging gewend, en ‘n groep Dadaïstiese kunstenaars in Keulen gevorm saam met die kunstenaar-digter Jean Arp. Hy het joernale geredigeer en ‘n skandaal veroorsaak deur ‘n Dadaïstiese-uitstalling in ‘n openbare badkamer te hou. Van meer belang was egter sy Dadaïstiese collages en foto-montages soos "Here Everything Is Still Floating" (1920), welke ‘n opspraakwekkende illogiese komposisie is wat van uitknipsels van fotos van insekte en visse gemaak is, asook anatomiese tekeninge wat op geniale wyse rangskik is om die veelvuldige identiteit van die dinge wat tentoongestel word te suggereer.

In 1922 het Ernst na Parys getrek waar hy twee jaar later ‘n stigterslid van die Surrealiste, ‘n groep kunstenaars en skrywers wie se werk van fantasieë wat uit die onbewustheid opgediep word, afkomstig is. Ten einde die vloei van beelde vanuit sy onbewustheid te stimuleer het Ernst in 1925 begin om die tegnieke van *frottage* (die aanbring van potloodmerke teen voorwerpe soos houtgrein, bekleedsel of blare) en *dekalomanie* (die tegniek om verf van een oppervlak na ‘n volgende te verplaas deur die twee oppervlaktes saam te druk) te beoefen. Ernst het deur die toevallige en insidentele teksture wat van hierdie tegnieke verkry is sy vrye assosiasie toegelaat om beelde te suggereer wat hy gevolglik in ‘n reeks tekeninge gebruik het ("Histoire naturelle", 1926) en in baie skilderye soos "Die Groot Woud" (1927) en "Die Temptasie van Sint Antonie" (1945). Hierdie omvangryke en uitgestrekte, moerasagtige landskappe kan uiteindelik teruggevoer word na die tradisie van die *natuurmistisisme* van die Duitse Romantiek. Na 1934 het Ernst se aktiwiteite in toenemende mate op beeldhouwerk gefokus, met gebruikmaking van geïmproviseerde tegnieke. Sy "Oedipus II" (1934) is ‘n goeie voorbeeld van die tegniek.

Ernst het met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog na die VSA getrek waar hy by sy derde vrou aangesluit het - die versamelaar en galery-eienares Peggy Guggenheim, en sy seun, die Amerikaanse skilder Jimmy Ernst. Hy het terwyl hy op Long Island, New York staat gewoon het, en daarna in 1946 in Sedona, Arizona (saam met sy vierde vrou, die Amerikaanse skilderes Dorothea Tanning) gekonsentreer op beeldhouwerke soos "The King Playing with the Queen" (1944), welke Afrika-invloede toon. 

Na sy terugkeer in 1949 na Frankryk het sy werk minder eksperimenteel begin word: hy het baie tyd daaraan spandeer om sy modeleringstegniek wat betref tradisionele beeldhoumateriale te vervolmaak.
**Mausolus** (Grieks: [𐊪𐊠] 𐊲𐊸𐊫𐊦; Karies: *Mauśoλ* 'veel geseënd') was 'n heerser van Karië (regerend 377–353 v.C.), naamlik 'n satraap van die Achaemenidiese Ryk. Hy het die status van koning of dinastie geniet op grond van die magtige posisie wat sy vader Hecatomnus (Grieks: 𐊴𐊭𐊪𐊳𐊫; Karies: *K̂tmño*) geskep het, wat die vermoorde Persiese Satraap Tissaphernes in die Kariaanse satrapie opgevolg het en die erflike dinastie van die Hecatomnids gestig het. Hy is veral bekend vir die monumentale heiligdom, die Mausoleum van Halikarnassos, opgerig en na hom vernoem in opdrag van sy weduwee (wat ook sy suster was) Artemisia.

Mausolus was die oudste seun van Hecatomnus, 'n inheemse Kariaan wat die satraap van Karië geword het toe Tissaphernes dood is, omstreeks 395 v.C.

Mausolus het aan die Opstand van die Satraps deelgeneem, beide aan sy nominale soewereine Artaxerxes Mnemon se kant en (kortstondig) teen hom. In 366 v.C. het Mausolus saam met Autophradates of Lidië op versoek van Artaxerxes die beleg van Adramyttium teen Ariobarzanes, een van die lede van die Groot Satraps-opstand, gelei totdat Agesilaus, die koning van Sparta, die terugtog van die beleggers onderhandel het.
**Max Basson** is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en hy skryf verskeie romans.

Lewe en skryfwerk
-----------------

Die plaas "***Barnardsrus***" is reeds vir baie geslagte in die besit van die Barnards, met die opdrag van die grondlegger dat dit geslag vir geslag deur die Barnards bewerk moet word en dan beter nagelaat word aan een uitgesoekte Barnard wat die beste toegerus is om die plaas te versorg. Die wewenaar Armand Barnard het vier seuns. Hulle is die ingenieur Tobie, Chris en Rudolf wat beide landbougrade het en uitgeknip is vir boer, en Stefan wat nog op skool is. Die dogters is Lize wat die huishouding behartig en getroud is met Johan Erasmus, diereversorger op die plaas, en Manda wat nog op hoërskool is. Almal is hartstogtelik lief vir die plaas en dit gaan baie wysheid kos om die plaas aan die regte Barnard te oorhandig. Die staatsamptenaar Albert du Toit arriveer egter op die dorp en gee kennis van die regering se voorneme om grond aan te koop vir konsolidasie met 'n swart tuisland ter uitvoering van die apartheidsbeleid. 'n Groot deel van Barnardsrus is vir hierdie doel geoormerk. In "***Die Dapa-erflating***" word Ferdi Morkel se lewe eensklaps op sy kop omgekeer. Sy oom Daniël maak aan hom die offer van die erflating van Morkelsvlei en die voortsetting van die  beroemde Dapa-stoetery, wat groot rykdom sal beteken. Sy pa het egter nooit melding gemaak van sy broer Daniël nie, het Morkelsvlei meer as dertig jaar gelede verlaat en is hewig ontsteld wanneer hy van hierdie verwikkelinge hoor. Op Morkelsvlei is daar ook Donna Bonzet, wat vas oortuig was daarvan dat sy Morkelsvlei sal erf, totdat oom Daniël van Ferdi se bestaan bewus geword het. "***Katrin***" leef van kleinsaf in die skadu van haar ouer suster Ilse. Sy kom ook in opstand teen haar familie se standbewuste en hooghartige omgang met ander. By haar baas Ulrich leer sy lewenswaarhede aan, soos dat materiële dinge nie noodsaaklik is vir geluk nie. Wanneer haar familie dan deur oormatige uiterlike vertoon in finansiële verknorsing beland, kom Katrin tot hulle redding. Sy het egter groter uitdagings wat op haar wag.

Publikasies
-----------

* **1976** Barnardsrus
* **1978** Die Dapa-erflating
* **1981** Katrin
* **1987** Addie van die Terebinte
**Blarney** (Iers-Gaelies: *An Bhlarna*) is 'n klein stad in die graafskap Cork, sowat 11 kilometer noordwes van die stad Cork in Ierland. Die bekendste toeriste-aantreklikheid van Blarney is sy kasteel, waarin die legendariese "Blarney Stone" te vinde is.

Kasteel van Blarney
-------------------

Die Blarney-kasteel
Mense kom van reg oor die wêreld om Blarney se vervalle kasteel te besigtig. Die kasteel is voor die elfde eeu gebou, maar is in 1446 verwoes. Dit is egter deur Dermot McCarthy, die koning van Munster, heropgebou. Bo in die kasteel is 'n klip in die muur gemessel wat die "*Stone of Eloquence*" genoem word, maar beter bekend is onder die naam "*Blarney Stone*". Volgens legende sal enige persoon wat die klip soen welsprekend word.

Om die klip te soen moet mens plat op die rug lê en ver agteroor terughang. Met 'n bietjie hulp kan dit redelik maklik gedoen word. In vroeër tye was dit egter nie so maklik nie, en is mense aan hulle voete vasgehou om die klip te soen.

Die kasteel en die tradisie om die klip te soen is veral gewild onder Amerikaners. Die Ierse bevolking trek grootliks hul neuse daarvoor op. Nie so raar as mens besef dat die *Blarney Stone* in werklikheid 'n toilet was nie.
Die voormalige Groothandelsgebou op Rooiplein in Moskou met die *Lobnoje Mesto* op die voorgrond.
Die ***Lobnoje Mesto*** (Russies: Лобное место) is ’n 13 meter lange podium van wit stene in die suidoostelike deel van Rooiplein voor die Sint Basilius-katedraal. Dit is een van die min konstruksies op die plein wat in sy aanvanklike kondisie behoue gebly het.

Dit is in 1549 gebou toe die destyds 19-jarige tsaar Iwan die Verskriklike daar ’n toespraak gehou het. Daarna is dit gebruik om die tsaars se edikte af te kondig.

Volgens oorlewering was die oorspronklike podium van hout en is dit eers in die 1590's met stene herbou. Later is dit ook tydens feeste gebruik, onder meer vir tsaars en patrirage om toesprake te hou. Teregstellings is ook langs die podium gehou – die bekendstes hiervan was dié van die rebelleleier Stenka Razin in 1671 en die massateregstelling deur Pieter die Grote van die opstandige Streltsi aan die einde van die 1690's.

Nadat die hoofstad onder Pieter die Grote na Sint Petersburg geskuif is, het die podium sy destydse funksie verloor en was dit bloot ’n gedenkteken.

Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia

| * l
* b
* w
Bakens aan Rooiplein |
| --- |
| 
* Moskouse Historiese Staatsmuseum
* Opstandingspoort en Iberiese Kapel
* Voormalige Moskouse Provinsiale Raadsgebou
* Kazan-katedraal
* GUM-afdelingswinkel
* Voormalige Groothandelsgebou • *Lobnoje Mesto*
* Gedenkteken vir Minin en Pozjarski
* Sint Basilius-katedraal
* Oostelike Kremlinmuur
* Lenin-mausoleum
* Kremlinmuur-dodeakker

 |

Koördinate: 55°45′12″N 37°37′21″O﻿ / ﻿55.75333°N 37.62250°O﻿ / 55.75333; 37.62250
**Prezzo** ("prys" in Italiaans) is 'n Britse restaurantketting met eetplekke in die Verenigde Koninkryk en die Republiek Ierland wat in Milaans-geïnspireerde Italiaanse kookkuns spesialiseer. Die ketting se eerste restaurant is in November 2000 in Oxford Street, Londen geopen. Tans is daar meer as 180 Prezzo-restaurante dwarsoor die Verenigde Koninkryk.

Prezzo is in besit van die houermaatskappy *Prezzo Holdings* wat op sy beurt gedeeltelik deur *TPG Capital* besit word - 'n onderneming wat ook restaurante onder die handelsmerke *Chimichanga*, *Caffe Uno*, *MEXIco* en *Cleaver* bedryf. In 2018 het Prezzo planne bekend gemaak om 94 niewinsgewende restaurante te sluit (waarvan sommige onder die Tex-Mex *Chichimanga's*-handelsmerk bedryf word) nadat die groep in finansiële moeilikhede beland het. Hieruit sal die verlies van sowat 500 werkgeleenthede volg.

Prezzo is net een van 'n reeks Italiaans-geïnspireerde restaurantkettings in die Verenigde Koninkryk. Sy hoofmededingers sluit *Ask*, *Pizza Express* en *Strada* in.
**Nǁng** of **Nǁŋǃke** (IFA: ᵑǁŋ), wat algemeen onder die dialeknaam **Nǀuu** (Nǀhuki) bekend is, is ’n sterwende taal wat eens in Suid-Afrika gepraat is. Dit word nie meer op ’n daaglike basis gepraat nie, omdat die sprekers op verskillende plekke woon. Die Suid-Afrikaanse regering gebruik die dialeknaam ǂKhomani vir die hele volk, maar die afstammelinge van die ǂKhomani-dialeksprekers praat nou Khoikhoi. Daar is nog net vier Nǀuu-sprekers oor.

Klassifikasie en naam
---------------------

Nǁng behoort tot die Tuu-taalfamilie (ook Taa-ǃKwi genoem), met die uitgestorwe taal ǀXam as sy naaste verwant en Taa as sy naaste verwant wat nog gepraat word.

Die twee huidige dialekte is Nǀuu en ǁʼAu. Uitgestorwe dialekte sluit in ǂKhomani en Langeberg. ǂKhomani is deur Doke en deur Maingard aangeteken, Nǀhuki deur Weshphal en Langeberg deur Dorothea Bleek. Die meeste oorblywende sprekers het in 2010 Nǀuu gepraat en dié naam is vir Nǁng gebruik toe dit herontdek is. 

Die regop streep in Nǀuu (wat soms verkeerdelik deur ’n skuins streep vervang word) verteenwoordig ’n klik teen die tande; "Nǀuu" word uitgespreek soos *noe*, met ’n klik in die middel van die [n]. Die dubbele streep in "Nǁng" is ’n enkele laterale klik, wat uitgespreek word soos wanneer ’n mens ’n perd aanspoor; die naam word *ng* uitgespreek met dié klik daarin.

Die woord *nǀuu* (/ᵑǀùú/) is eintlik ’n werkwoord, wat beteken "om Nǀuu te praat". Die sprekers word Nǁŋ-ǂe (/ᵑǁŋ̀ŋ̀ ǂé/, "mense") genoem, en Westphal glo dis dalk die term wat deur Bleek opgeteken is en óf *ǁNg ǃʼe* óf *ǁn-ǃke* óf *ǁŋ.ǃke* gespel word in geskrifte.

Geskiedenis
-----------

Nǁng het in die 19de eeu floreer, maar ander tale en kultuurvermenging het dit bedreig, net soos die Khoisan-tale. Die taal is veral vervang deur Afrikaans en Nama. In 1973 is Nǁng as uitgesterf verklaar.

In die 1990's het linguiste die 101-jarige Elsie Vaalbooi opgespoor wat nog Nǁng kon praat. Met haar hulp is nog 25 Nǁng-sprekers gevind. Die meeste is intussen oorlede. 

Ouma Katrina Esau, een van die enkele mense wat nog Nǀuu praat (die ander is haar sibbes), werk saam met die Pan-Afrikaanse Taalraad (Pansat) en Briza-publikasies om ’n oudiovisuele woordeboek van die taal saam te stel. Ouma Katrina gee ook lesse aan kinders om die taal lewend te probeer hou. In 2015 het sy die Orde van die Kremetart (silwer) van president Jacob Zuma ontvang vir haar werk om die taal te bevorder.

Skakels
-------

* N/uu Language Documentation and Revitalisation
* South African San Institute
* At Forvo
* Uittreksel uit dokumentêr op YouTube
* Nǀǀng Valency Patterns

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Blauer Portugieser
**Blauer Portugieser** is 'n rooi druiwesoort wat sy oorsprong in die Donaugebied het en tans veral in wynboustreke soos Rynhesse en Palts in Duitsland en in Neder-Oostenryk verbou word, maar ook in Suidoos-Europa voorkom. Dit is daarnaas ook een van die kultivars wat vir Hongaarse *Egri Bikavér* of "Bullebloed"-wyn gebruik mag word.

Wynkelders gebruik die kultivar om ligte rooi of ligrooskleurige roséwyne (soos *Portugieser Weißherbst*) te kelder. Sedert 2000 word van die kultivar ook rooiwyn van hoë gehalte gekelder waarvan sommige soorte enkele maande in eikehoutvate (barriques) deurbring en op die wynmark met Franse Bordeaux-wyne meeding. Wynkelders in Rynhesse gebruik die kultivar sowel vir ligte somerwyne asook vir hul *Selectionsweine* (premiumwyne).

Geskiedenis
-----------

Volgens historiese oorlewerings het die kultivar sy oorsprong in die Portugese stad Porto (vandaar sy Duitse benaming as "Blou Portugees"). In 1772 is dit vir die eerste keer deur Johann von Fries in Bad Vöslau in Oostenryk op sy wyngoed verbou. Die kultivar is van daar na Rynhesse en Palts in Duitsland versprei.

Die kultivar is in Portugal egter onbekend. Vanweë sy verspreiding oor die hele Donaugebied neem wynnavorsers aan dat dit in werklikheid sy oorsprong in dié streek het, moontlik in Oostenryk.
Sir **John Georgie Fraser** (17 Desember 1840 - 22 Junie 1927) was 'n Suid-Afrikaanse staatsman. Hy is op Beaufort-Wes gebore. Sy pa was ds. Colin Fraser en hy was die oom van mev. Rachel Isabella Steyn, die eggenote van president M.T. Steyn. Hy het sy opleiding ontvang in Skotland en keer in 1861 terug na die Vrystaat. Hy veg teen die Basoeto's en word aangestel as sekretaris vir president Jan Brand. 

Daarna word hy griffier van die Vrystaatse Hoërhof, sekretaris van die Volksraad en Meester van die Weeskamer. Hy tree in 1877 uit die diens van die Republiek en word 'n Volksraadlid vir Bloemfontein, 'n posisie wat hy vir 19 jaar lank beklee. Hy staan in 1896 vir President maar was onsuksesvol. Na die Tweede Vryheidsoorlog word hy in 1902 aangestel op die Oranjerivierkolonie se Wetgewende Raad en later op die Tussenkoloniale Raad. Hy word verkies tot parlement en word leier van die Opposisie. Met Uniewording word hy 'n Senator (1910-20)

Bron
----

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*. Eric Rosenthal, 1967
* Die Groot Afrikaanse Familienaamboek. Kaapstad, Human & Rousseau
Carina OB1, ’n groot OB-assosiasie.
’n **OB-assosiasie** is ’n soort sterassosiasie, wat ’n baie los sterreswerm is waarvan die sterre ’n gemene oorsprong het maar van mekaar verwyder geraak het; hulle beweeg egter steeds saam deur die ruimte. Assosiasies word gewoonlik geïdentifiseer deur hul gesamantlike beweging en chemiese samestelling.

Jong sterassosiasies bevat 10 tot 100 swaar sterre van Klas O en Klas B, en is bekend as "OB-assosiasies". Sulke assosiasies bevat ook honderde of duisende sterre van gemiddelde massa. Lede van ’n sterassosiasie vorm vermoedelik in ’n klein streek van ’n reuse- molekulêre wolk. Sodra die omringende stof en gas weggeblaas is, begin die oorblywende sterre uiteendryf. Daar word vermoed die meeste sterre in die Melkweg het in OB-assosiasies gevorm.

O-sterre bestaan nie lank nie en sal binne sowat ’n miljoen jaar as ’n supernova ontplof. OB-assosiasies is dus gewoonlik nie ouer as ’n paar miljoen jaar nie, in teenstelling met die Son wat al sowat 4,5 miljard jaar oud is.

Die naaste OB-assosiasie aan die Aarde is die Scorpius-Centaurus-assosiasie, sowat 400 ligjare weg. OB-assosiasies is ook al ontdek in die Groot Magellaanse Wolk en die Andromeda-sterrestelsel. Hulle kan baie seldsaam wees en is gemiddeld sowat 1 500 ligjare in deursnee.