recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
USS Alabama

slagskip| Vaartuig klas | South Dakota klas slagskipWysig |
| Vernoem na | AlabamaWysig |
| Land | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | MobileWysig |
| Ligging | Battleship Memorial ParkWysig |
| Geografiese ligging | 30°40′54″N 88°0′53″WWysig |
| Konflik | Tweede WêreldoorlogWysig |
| Operateur | Amerikaanse VlootWysig |
| Vervaardiger | Norfolk Naval ShipyardWysig |
| Gebruik | museum skipWysig |
| Erfenisbenaming | National Register of Historic Places listed place, National Historic LandmarkWysig |
| Amptelike webwerf | Wysig |
| Vlagstaat | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Teken nommer | BB-60Wysig |

Die **USS *Alabama*** was 'n slagskip van die Amerikaanse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Tegniese besonderhede
---------------------

Die skip het 38 000 ton water verplaas en was toegerus met nege 16-duim kanonne. Hy het ook oor twintig 5-duim meerdoelige kanonne beskik. Die skip was aangedryf deur turbines wat 130 000 dryfasperdekrag gelewer het en 'n kruisspoed van 28 knope verseker het.

Klas
----

Die *Alabama* was in die *South Dakota* klas, die tweede generasie slagskepe van die Amerikaanse herbewapeningsprogram voor die Tweede Wêreldoorlog. Dié klas was ietwat korter as hul voorgangers maar beter gepantser. 'n Unieke kenmerk van die skip was die groot aantal lugafweerkanonne op die bowerk.

Bron
----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***USS Alabama (BB-60)***. |

* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975. ISBN 0-600-33111-3
USS America (CV-66)

supercarrier| Vaartuig klas | Kitty Hawk-class aircraft carrier |
| Vernoem na | Verenigde State van Amerika |
| Geografiese ligging | 33°9′9″N 71°39′7″W
 |
| Operateur | Amerikaanse Vloot |
| Vervaardiger | Newport News Shipbuilding |
| Location of creation | Newport News |
| Tuishawe | Naval Station Norfolk |
| Vlagstaat | Verenigde State van Amerika |
| Roepsein | NUSA |
| Teken nommer | CV-66 |

Die **USS *America*** (CV-66) was 'n vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot. Dit was die derde en laaste skip van die drieledige Kitty Hawk-klas en was die eerste van die drie wat uit diens gestel is. Die skip het van 1965 tot 1996 gedien.

Geskiedenis
-----------

USS *America* (CV-66) vaar in die Indiese Oseaan, 1983
Die USS *America* was een van die vliegdekskepe wat oorspronklik in die kernaangedrewe *Enterprise*-klas gebou sou word. Die koste van die bou van sy vlagskip, die USS *Enterprise*, het egter hoog geloop, en die skip is saam met vyf ander gekanselleer. Die *America* is toe in die *Kitty Hawk*-klas bestel met konvensionele stoomturbines as aandrywing. Die kiel is in 1961 neergelê. Die skip is drie jaar later te water gelaat, en in 1965 in diens van die Amerikaanse Vloot gestel. Op 5 April dieselde jaar is die eerste vliegtuig vanaf die skip gelanseer.

Operasionele diens
------------------

Die USS *America* was betrokke in die volgende dekades by die Viëtnamoorlog, die konflik met Libië in 1986, die Eerste Golfoorlog en die oorlog in Bosnië en Herzegowina in die middel-1990s. Die *America* is in 1996 uit diens onttrek ná besnoeiings aan die einde van die Koue Oorlog. Op 14 Mei 2005 is dit doelbewus tydens aanvalsoefeninge gesink. Dit lê nou onder in die Atlantiese Oseaan, ongeveer 450 kilometer van die kus van Virginië.
**Russell Lincoln Ackoff** (Philadelphia, Pennsylvania, 12 Februarie 1919 - 29 Oktober 2009) was 'n Amerikaanse bedryfskundige en baanbreker in operasionele navorsing en algemene stelselteorie.

Loopbaan
--------

Ackoff het sy baccalaureusgraad in argitektuur in 1941 aan die Universiteit van Pennsylvania ontvang en in 1947 sy doktorsgraad in wetenskapfilosofie ontvang. Van 1947 tot 1951 was hy assistent-professor in filosofie en wiskunde, van 1951 tot 1964 assistent en later professor in operasionele navorsing en van 1964 tot 1986 professor in stelselwetenskap.

Ackoff het meer as twintig boeke en tweehonderd artikels geskryf, waarvan sommige as klassieke werke beskou word. Benewens sy universiteitsbetrekkinge, het hy navorsing gedoen vir ongeveer 350 ondernemings. Hy was president van die Operation Research Society en die Society for General Systems Research.

Werk (seleksie)
---------------

Ackoff het ongeveer twintig boeke geskryf, dikwels saam met ander skrywers:

• *Psychologistics,* met C. West Churchman, 1946.

• *Methods of Inquiry,* met C. West Churchman, 1950.

• *Introduction to Operations Research,* met C. West Churchman en E.L. Arnoff, J. Wiley and Sons, New York, 1957.

• *Redesigning the Future: A Systems Approach to Societal Problems,* John Wiley & Sons: New York. 1974,

• *Redesigning society,* met Sheldon Rovin, Stanford Business Books, 2003.

• *Beating the system: using creativity to outsmart bureaucracies,* met Sheldon Rovin, Berrett-Koehler San Francisco, 2005.
**Manie Jackson** is 'n Afrikaanse en Country-sanger.
Tydens die 2011 SAMA-toekennings is hy vir die beste countrymusiek-album bekroon. Hy is ook al 4 keer benoem vir 'n Huisgenoot Tempo Toekenning en 3 keer vir die Ghoema-toekennings. Hy het al 8 ateljee albums vrygestel onder Select Musiek waarvan almal Goud, Platinum, Trippel Goud en Dubbel Platinum status bereik het met verkope, en sy algehele verkope strek al verby 350 000 eenhede. Hy is tans onder die Top 10 grootste verkopers in die Afrikaanse Musiek bedryf, en volgens optredes ook baie gewild. Hy doen tans 3 tot 5 optredes per week. Hy is ook die mees bekroonde kunstenaar van alle tye met die amptelike SA Country Top 10 se Melodie-toekennings. Sy duet album, In Duet Met Ons Legendes, is 'n album waarop hy kragte saamsnoer met van Suid-Afrika se grootste legendes, soos Bles Bridges, Gé Korsten, Carike Keuzenkamp, Bobby Angel, Min Shaw, Lance James, Clive Bruce, Jody Wayne, Barbara Ray, die Briels en meer. Hy reik in 2017 sy 8ste album uit,Palms van my hande en 2018 sy jongste album, Op n hoë noot. Hy verwerf ook 2018 n Ghoema toekening as gewildste sanger, soos deur die publiek bepaal. Hy is woonagtig in Vaalpark naby Sasolburg in die Vrystaat. Manie Jackson ontvang ook n Ude Jurgens toekening vanaf Oostenryk/Duitsland vir sy lied, Leef vir hom.

Diskografie
-----------

* Manie Jackson, 2010 – Dubbel Platinum
* Liefde En Genade, 2011 – Platinum
* Sprei Jou Vlerke, 2012 – Goud
* Tydlose Treffers, 2013 – Platinum
* 'n Spesiale Aand Met Manie Jackson, 2013 – DVD
* n Spesiale Aand Met Manie Jackson, 2013 – CD
* Onthou My, 2014 – Goud
* Dankie Heer, 2015 – Goud
* In Duet Met Ons Legendes, 2016 – Goud
* Grootste Treffers, 2017 - DVD
* Platinum Treffers, 2017
* Palms van my hande, 2017
* Op ń hoë noot, 2018
* My beste en meer, 2019

Sien ook
--------

* Lys van Suid-Afrikaanse musikale kunstenaars
Kantoor van die Nederlandse Bybelgenootskap in Zijlweg, Haarlem
Die **Nederlands Bijbelgenootschap** ((af)  Nederlandse Bybelgenootskap) is ’n vereniging wat hom beywer met die vertaling, verspreiding en voorligting oor die Bybel. Hierdie organisasie is in Haarlem geleë.

Geskiedenis
-----------

Die Nederlandse Bybelgenootskap is in 1814 op inisiatief van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap gestig.

Die Nederlandse Bybelgenootskap spits hom tot die verspreiding van Bybels toe en laat evangelisasiewerk aan ander organisasies oor. 

Die eerste aktiwiteite was geskoei rondom die inkoop en uitdeel (of verkoop teen lae pryse) van Bybels of Bybelgedeeltes. Op 8 November 1815 berig die NBG in sy jaarverslag:

* 2208 Nuwe Testamente en Bybels is aangekoop
* 1894 Nuwe Testamente en Bybels is verkry
* 1608 eksemplare is uitgedeel, onder andere aan gevangenes, Sondagskole en die armes in die Baptistekerk.

Die NBG het ook Bybels in ander tale versprei. 
Vanaf 1823 lei die NBG Nederlandse taalkundiges op om die Bybel in Javaans en in ander Indonesiese tale te vertaal. 

Vanaf 1847 het die NBG ook self Bybels uitgegee.

Na die Tweede Wêreldoorlog is die vertaalwerk ten bate van ander tale as Nederlands aan die Wêreldbond van Bybelgenootskappe oorgedra. 

Sedert die tweede helfte van die twintigste eeu word daar by die vertaling en uitgee van Bybels met die Katolieke Bybelstigting saamgewerk. Vir die wetenskaplike ondersteuning van die vertalingsprojek van die Nuwe Bybel (vir die Ou Testament) is daar ook met Joodse teoloë saamgewerk. 

In 2003 word die beheer oor die uitgewery van die Nederlandse Bybelgenootskap aan die Uitgeversgroep Jongbloed in Heerenveen oorgedra, sodat die NBG meer op sy missie kon konsentreer. 

Die NBG het baie plaaslike vertakkings, met in totaal meer as 2 500 vrywilligers. Hulle werk saam met die Wêreldbond vir Bybelgenootskappe.

Uitgawes
--------

* NBG-vertaling van die Bybel (1951)
* Groot Nieuws voor U (1972)
* Groot Nieuws Bijbel in samewerking met die Katolieke Bybelstigting (1983)
* De Kijkbijbel: Verhalen uit het oude en nieuwe testament, geïllustreer deur Kees de Kort (1992)
* Nieuwe Bijbelvertaling in samewerking met die Katolieke Bybelstigting (2004)
Die Château Frontenac, soos gesien vanuit Lévis
Die **Château Frontenac**, 'n luukse hotel wat in 'n kasteelagtige styl ontwerp is en tans deur die Kanadese hotelketting *Fairmont Hotels and Resorts* bedryf word, is een van die bekendste besienswaardighede in Quebecstad, die hoofstad van Kanada se Franssprekende provinsie Quebec. Danksy die ligging op 'n hoë krans bied die hotel 'n voortreflike uitsig oor die stad en die Sint-Laurensrivier.

'n Nagtelike uitsig oor die Château Frontenac
Die Château Frontenac was een van die eerstes in 'n hele reeks hotelle wat deur die Kanadese spoorwegmaatskappy *Canadian Pacific / Canadien Pacifique* aan die einde van die 19de en begin van die 20ste eeu volgens die ontwerpe van die Amerikaanse argitek Bruce Prince opgerig is. Dit het sy deure in 1893 vir gaste geopen. Die spoorwegmaatskappy was van voorneme om met die nuwe hotelle die luukse toerisme te bevorder en die belangstelling van welgestelde reisigers vir sy treindienste te wek. Wat sy boustyl betref, is die Château Frontenac nou verwant aan die Château Lac Louise aan die oewer van Alberta se Louisemeer.

Die Château Frontenac dra sy naam ter ere van Louis de Buade, graaf van Frontenac, wat in die tydperk tussen 1672 en 1682 en vir 'n tweede ampstermyn tussen 1689 en 1698 goewerneur van die kolonie Nieu-Frankryk was. Die hotel is op die plek opgerig waar Frontenac teen die einde van die 17de eeu met die bou van die *Citadelle de Québec* begin het.

Die hotel het in die 20ste eeu talle wysigings ondergaan, waarvan die byvoeging van die toring deur die argitekte Maxwel in 1926 die belangrikste was. Die toring het sedertdien 'n bekende baken van die hotel en die Quebecstad geword.

Die Konferensie van Quebec, wat in 1943 gehou is en waartydens Winston Churchill en Franklin D. Roosevelt stategieë vir die Tweede Wêreldoorlog bespreek het, het in die Citadelle van Quebec plaasgevind, terwyl die personeel oorwegend in die Château Frontenac gehuisves is.
Die **Tipe XXI-duikboot** was 'n klas duikboot wat die Duitse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog ontwerp en gebruik het. Hierdie tipe duikboot is teen die einde van die oorlog ontwikkel om die Geallieerdes se oorheersing in die Atlantiese Oseaan tot 'n einde te bring. Die voordele van die klas was dat dit dieper kon duik, die romp was meer vaartbelyn, dit was toegerus met 'n snorkel en die batterye se kapasiteit was aansienlik groter wat die duikboot 'n hoër spoed onderwater en beter uithouvermoë gegee het.

Dit is egter te laat in produksie gestel om 'n verskil in die oorlog te kon maak.

Die USS Nautilus, die eerste kernaangedrewe duikboot, se ontwerp is gebaseer op dié van die Tipe XXI-klas.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die tipe XXI-duikboot:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Verplasing (oppervlak) | 1 595 metrieke ton |
| Verplasing (onderwater) | 1 789 metrieke ton |
| Lengte | 76,50 m |
| Breedte | 8,0 m |
| Aandrywing (oppervlak) | 2 982 kW diesel |
| Aandrywing (onderwater) | 3 281,1 kW elektries |
| Spoed (oppervlak) | 15,6 knope |
| Spoed (onderwater) | 17,5 knope |
| Bemanning | 60 persone |
| Wapens | 6 x 533 mm-torpedobuise
23 torpedo's of 12 seemyne
Geen kanon op dek |

Bron
----

* *The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines*, Bernard Ireland en John Parker, 2015, ISBN 978-0-85723-601-2
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Trias | Vroeg | Indusium | **jonger** |
| Perm | Lopingium | Changhsingium | 252,2–254,1 |
| Wuchiapingium | 254,1–259,8 |
| Guadalupium | Capitanium | 259,8–265,1 |
| Wordium | 265,1–268,8 |
| Roadium | 268,8–272,3 |
| Sisuralium | Kungurium | 272,3–283,5 |
| Artinskium | 283,5–290,1 |
| Sakmarium | 290,1–295,0 |
| Asselium | 295,0–298,9 |
| Karboon | Pennsylvanium | Gzhelium | **ouer** |
| Die verdeling van die Perm (IKS). |

*Dimetrodon* word aangetref in die Kungurium van Noord-Amerika.
Die **Kungurium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Perm (epog/serie Sisuralium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die etage/tydsnede was van sowat 283,5 tot 272,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Artinskium en gevolg deur die Roadium.

Naam en definisie
-----------------

Die Kungurium is genoem na die Russiese stad Koengoer, suid van die stad Perm. Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Neostreptognathus pnevi* en *Neostreptognathus exculptus*, en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Jinogondolella nanginkensis*.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
|  |
| --- |
| **Macrorie Huis** |
|  |
| Die Macrorie Huis in Pietermaritzburg |
| 

---

 |
| Plek | Pietermaritzburg |
| Land |  Suid-Afrika |
| Openingsjaar | 1966 |
| Geopen deur | Stigting Simon van der Stel |
| Tipe museum | Geskiedkundige huis |

**Macrorie Huis** was 'n museum in Pietermaritzburg.

Hierdie dubbelverdiepinghuis met sy vaal mure, geteëlde dak, erkers, balkon, koetshuis, perdestalle en gietysterheining is op die hoek van Loop- (nou Jabu Ndlovu-) en Pinestraat by 30° 22′ 19″ suid en 29° 36′ 41″ oos. Dit is net na 1860 in die Victoriaanse styl gebou. In 1870 het biskop Macrorie, sy vrou Agnes en hul gesin die huis betrek.

In 1966 het die Stigting Simon van der Stel en die munisipaliteit van die stad die huis aangekoop, herstel en nege jaar later as museum geopen. Dit is gemeubileer met meubels, glasware, breekgoed, boeke en foto’s uit die Victoriaanse era en met persoonlike eiendomme van die Macrorie-familie. Die biskop se eie privaat kapel en 'n unieke altaarskerm is in die huis. Historiese en kerklike gedenkwaardighede uit die era is dus hier te besigtig.

In 2015 is dele van die besondere heining van gietyster om die erf en balkon gesteel. Die volgende jaar is die museum weens kwynende befondsing en die veiligheidsituasie by die huis gesluit.

William Kenneth Macrorie (1831–1905) is in 1860 deur Robert Gray, die eerste Anglikaanse biskop van Kaapstad en die man van Sophia Gray, as opvolger van John William Colenso tot die Anglikaanse biskop van Natal gewy.

Die museum is in 2016 gesluit.

Bronne
------

* Fransen, Hans (samesteller): Guide to the museums of Southern Africa. Kaapstad: Southern African Museums Association, 1978.

Koördinate: 30°22′19″S 29°36′41″O﻿ / ﻿30.37194°S 29.61139°O﻿ / -30.37194; 29.61139
USS Thresher (SSN-593)

kern-aangedrewe aanvalduikboot| Vaartuig klas | Permit class submarine |
| Vernoem na | Alopias |
| Geografiese ligging | 41°46′0″N 65°3′0″W |
| Operateur | Amerikaanse Vloot |
| Vervaardiger | Portsmouth Naval Shipyard |
| Vlagstaat | Verenigde State van Amerika |
| Teken nommer | SSN-593 |

Die **USS Thresher** was 'n kernaangedrewe duikboot van die Amerikaanse Vloot wat op 10 April 1963 gesink het na 'n ongeluk aan boord. Die *Thresher* was die leierduikboot in sy klas. Toe dit te water gelaat is, het dit nuwe standaarde ten op sigte van snelheid en diepteduik daargestel. Tydens 1963 ondergaan dit toetse te Charleston en oppad terug na die hawe word hy deur 'n sleepboot gestamp wat skade aanrig aan een van sy ballastenks. Hy word na Groton, Connecticut gestuur vir herstelwerk by die *Electric Boat Company*. Nadat die herstelwerk voltooi moet hy weer sertifiseringstoetse ondergaan, wat plaasvind ongeveer 322 km vanaf die kus van New England.

Op 10 April 1963 word die *Thresher* vergesel deur die USS *Skylark*, met 16 offisiere, 96 manskappe en 17 siviele tegnici aanboord die *Thresher*. Die *Skylark* was toegerus met monitor- en onderwaterkommunikasietoerusting. Nadat die *Thresher* geduik het, rapporteer hy dat hy in die moeilikheid is. Die kommunikasie het toe onduidelik geraak en skielik was die *Thresher* stil.

Ondersoek
---------

Na 'n ondersoek is daar tot die slotsom gekom dat 'n seewaterpyp moes gebars het in die agterste enjinkamer en water in die enjinkamer ingespuit het. Dit het 'n kortsluiting veroorsaak in een van die elektriese stroombane. Dit het veroorsaak dat die duikboot elektriese kragverlies ondervind het en die kernreaktor was onbruikbaar. Donkerte, mis op see en paniek verhoed die bemanning om die kleppe met die hand te bewerk. Die agterste gedeelte van die duikboot word vol water en dit hang teen 'n helling in die water. Met geen krag nie, sink die duikboot verby die 600 m punt waar dit inplof as gevolg van die druk.

Die ongeluk het tot gevolg gehad dat die Amerikaanse Vloot die *American SubSafe Programme* op die been gebring het. Dit is 'n kwaliteitsprogram wat verseker dat elke onderdeel ondersoek en aanvaar of afgekeur word. In die toekoms sal geen duikboot in diens gestel word alvorens die nodige sertifikate uitgereik is nie. Alhoewel die USS *Scorpion* gesink het na die instelling van die program was dit nooit gesertifiseer as deel van die program nie.

Bron
----

* *The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines*, Bernard Ireland en John Parker, 2015, ISBN 978-0-85723-601-2

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1032156651
* LCCN: n85370177
* WorldCat Identities (via LCCN): n85-370177

 |
USS Bennington (CV-20)

Vliegdekskip| Vaartuig klas | Essex-class (short bow), Essex-klas vliegdekskepeWysig |
| Vernoem na | Battle of BenningtonWysig |
| Konflik | Tweede WêreldoorlogWysig |
| Operateur | Amerikaanse VlootWysig |
| Vervaardiger | Brooklyn Navy YardWysig |
| Vlagstaat | Verenigde State van AmerikaWysig |

Die **USS *Bennington* (CV/CVA/CVS-20)** is een van 24 Essex-klas vliegdekskepe wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse Vloot gebou is. Die skip is genoem na die Slag van Bennington wat tydens die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog in 1777 naby Bennington, Vermont plaasgevind het. Die *Bennington* se kiel is op 15 Desember 1942 gelê deur die New York Vloot Skeepswerf en die skip is te water gelaat op 26 Februarie 1944, gedoop deur die eggenote van Kongresverteenwoordiger Melvin Maas van Minnesota. Die skip is in diens gestel op 6 Desember 1944 en die eerste kaptein was James B. Sykes.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 143207106
* WorldCat Identities: lccn-n91126734

 |
USS Randolph (CV-15)

Vliegdekskip| Vaartuig klas | Ticonderoga-class, Essex-klas vliegdekskepeWysig |
| Inheemse etiket | USS Randolph (CV/CVA/CVS-15)Wysig |
| Vernoem na | Peyton RandolphWysig |
| Konflik | Tweede WêreldoorlogWysig |
| Operateur | Amerikaanse VlootWysig |
| Vervaardiger | Newport News ShipbuildingWysig |
| Ligging van vervaardiging | Newport NewsWysig |
| Vlagstaat | Verenigde State van AmerikaWysig |

Die **USS *Randolph* (CV/CVA/CVS-15)** is een van 24 Essex-klas vliegdekskepe wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse Vloot gebou is. Dit is die tweede skip van die Amerikaanse Vloot wat die naam gedra het; dit is vernoem na Peyton Randolph, president van die Eerste Kontinentale Kongres.
Die *Randolph* is in diens gestel in Oktober 1944 en het aan verskeie offensiewe in die Stille Oseaan deelgeneem. Daar is drie *Battle Stars* aan die skip toegeken. Die skip is net na die afloop van die oorlog uit diens onttrek. Dit is daarna gemoderniseer en in diens gestel in die vroeë 1950's as 'n aanvalsvliegdekskip (CVA), en weer later as 'n teenduikbootvliegdekskip (CVS) herklassifiseer.

Tydens die skip se tweede loopbaan het dit slegs in die Atlantiese Oseaan, die Middellandse See en die Karibiese See diens gedoen. Vroeg in die 1960's is die skip gebruik om ruimtetuie van die Mercury-program te herwin, insluitende John Glenn se historiese vlug. Die *Randolph* is finaal uit diens onttrek in 1969 en as skroot verkoop in 1975.
Veiligheidsbrandstofblaas in die Porsche GT3 Cup-renmotor
'n **Brandstoftenk** (of **petroltenk**) is 'n veilige houer vir vlambare vloeistowwe. Alhoewel enige opgaartenk vir brandstof so genoem kan word, word die term gewoonlik toegepas op 'n onderdeel van 'n enjinstelsel wat die brandstof stoor en aan die enjin gelewer word deur 'n aangedrewe brandstofpomp. Brandstoftenks wissel in grootte en kompleksiteit van die klein plastiektenk van 'n butaanaansteker tot die multi-kamer kriogene ruimtetuig se eksterne tenk.

Die brandstoftenks vir B-25 bomwerpers
Vuldoppe aan 'n BMW motorkar vir waterstof (links) en vir petrol (regs)

Gebruik
-------

Tipies, moet 'n brandstoftenk die volgende funksies toelaat of verskaf:

* Die stelsel moet 'n gegewe hoeveelheid brandstof veilig kan stoor, en moet lekkasie verhoed en verdamping of uitsetting beperk.
* Aanvul: die brandstoftenk moet op 'n veilige manier hervul kan word, sonder enige vonke.
* Die stelsel moet 'n metode verskaf vir die bepaling van die brandstofvlak in die tenk.

* Ventilasie verskaf (as oor-druk nie toegelaat word nie, moet die brandstofdampe beheer word deur middel van kleppe).
* Lewering aan die enjin bied (deur middel van 'n pomp).
* Die stelsel moet die verwagte potensiaal vir skade kan beperk en 'n veilige oorlewingspotensiaal bied.

Brandstoftenk vir die Apollo-maanmodule, 1960
Uitleg van 'n moderne vliegtuig se brandstoftenks

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |
Järvi by die Estiese Sangfees in 2009
**Neeme Järvi** (Estiese uitspraak:ˈneːme ˈjærʋi; \* 7 Junie 1937) is 'n Amerikaanse dirigent van Estiese afkoms.

Vroeë lewe
----------

Järvi is in Tallinn gebore. Hy het aanvanklik aldaar musiek studeer, en later in Leningrad by die Leningrad Konservatoria onder o.a. Yevgeny Mravinsky en Nikolai Rabinovich studeer. Hy het vroeg in sy loopbaan poste gehou met die Estiese Radio en Televisie Simfonieorkes, die Estiese Nasionale Simfonieorkes en die Estiese Nasionale Opera in Tallinn. 

In 1971 het hy die eerste plek behaal in die Internasionale Dirigeerkompetisie by die Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome. Järvi het in 1980 saam met sy gesin na die Verenigde State geïmmigreer, en in 1985 'n VSA-burger geword.

Werk
----

Järvi se platelys sluit oor die 400 opnames vir plate-etikette soos BIS, Chandos en Deutsche Grammophon in. Hy is die bekendste om sy interpretasies van Romantiese musiek en 20ste eeuse klassieke musiek en is 'n voorstander van die werk van sy mede Estlanders Eduard Tubin en Arvo Pärt (wie se *Credo* hy in 1968 die eerste opvoering van gegee het). Sy interpretasies van Jean Sibelius met die Gotenburg Simfonieorkes is ook goed bekend. Hy het ook verskeie werke opgeneem wat min in hul volledige vorm opgeneem is, soos bv. Edvard Grieg se orkestrale musiek, insluitende die volledige insidentele musiek vir Peer Gynt, sowel as Tsjaikofski se volledige insidentele musiek vir Alexander Ostrofski se toneelstuk *Snegurochka* (*The Snow Maiden*), en al drie Rimski-Korsakof se simfonieë en orkestrale suites.

Hy het op SACD Tsjaikofski se volledige simfonieë (met die Gotenburg SO - BIS label) en ballette (met die Bergen FO - Chandos etiket) opgeneem. Hy het ook SACD opnames van musiek deur Mahler, Bruckner, Wagner, Raff en Kurt Atterberg vir Chandos saam met sy ou orkes, die Koninklike Skotse Simfonieorkes, gemaak.

Järvi het ook 'n jaarlikse meestersklas, die Neeme Järvi Somerakademie wat al sedert 2008 in Pärnu, Estland gehou word, gegee gedurende die David Oistrakh fees. Die meesterklas word sedert 2009 gehou gedurende die Leigo Musiekdae in Suid-Estland. Bykomend hiertoe, het hy gehelp om fondse in te samel vir die Estiese Akademie van Musiek, wat in September 2000 oopgemaak het.
Nefski Prospekt in Januarie 2010.
Die laan en die Admiraliteitsgebou in 1753.
Die laan naby die Nikolaas-stasie in die 1890's.
**Nefski Prospekt** of **Nefskilaan** (Russies: Не́вский проспе́кт) is die hoofstraat van Sint Petersburg, Rusland. Dit is aanvanklik deur Pieter die Grote beplan as die begin van die pad na Nowgorod en Moskou, en loop van die Admiraliteitsgebou tot by die Moskou-stasie in Sint Petersburg. Daarna maak dit ’n draai by Wosstanija-plein en loop tot by die Aleksander Nefski-lawra.

Die hoofattraksies sluit in die Stroganof-paleis, Kazan-katedraal, Dom Knigi ("Boekhuis"), Elisejef-handelsentrum, ’n halfdosyn 18de-eeuse kerke, ’n monument vir Katharina die Grote, ’n enorme 18de-eeuse inkopiesentrum, ’n middel-19de-eeuse afdelingswinkel, die Russiese Nasionale Biblioteek en die Anitsjkof-brug met sy perdestandbeelde. Die besige lewe in die laan is deur Nikolai Gogol beskryf in sy verhaal *Nefski Prospekt*. Fjodor Dostojefski het die laan dikwels as agtergrond gebruik in sy boeke, soos in *Misdaad en Straf*.

In die vroeë jare van die Sowjetunie (1918–'44) is die laan se naam verander na **Proletkoelt-straat** *(Oelitsa Proletkoelta)* ter ere van dié Sowjet-kunstenaarsorganisasie. Ná die ondergang van die organisasie is die naam verander na **Laan van 25 Oktober** (*prospekt 25-go Oktjabrja*) na aanleiding van die dag van die Oktoberrewolusie.

Vandag is die grootste deel van Sint Petersburg se winkels en naglewe in of naby Nefski Prospekt, asook die stad se duurste woonstelle. Verskeie moltreinroetes loop daarheen.
Asgard word in die middel van die aarde aangetoon.
Asgard lê heel bo in die kosmogonie van nege wêrelde.
In die Noorse mitologie is **Asgard**, **Asgaard** of **Asaheim** die tuiste van die gode en dapper, gesneuwelde oorlogshelde. Dit word as 'n aparte plek as die tuiste van gewone sterflinge (die sogenaamde *Midgard*) beskou, wat in die buitenste ruimte of in die middel van die aarde gesentreer is. Slegs die wêreld- of lewensboom (Yggdrasil) deurdring alle sfere (wêrelde) en verbind die dieptes van die kosmos. Die oppergod Odin en sy vrou, Frigg, het oor Asgard geheers.

Asgard het twee groepe van godhede behels, Ase (hemelgode) en Wane (aardsgode). Die belangrikste Ase-godhede was die god van oorlog en die doderyk, Odin (Oudhoogduits: *Wotan* of *Wodan*), en die god van donder, Thor (Oudhoogduits: *Donar*, Angel-Saksies *Þunar*). Die beduidendste Wane was die twee vrugbaarheidsgode Njörd en Freya.

Die vlakte van Idavoll is in die middel van Asgard geleë. Die Ase ontmoet daar om oor belangrike kwessies te praat. Die manlike gode vergader in 'n saal genaamd Gladsheim, terwyl die vroulike godinne in 'n saal genaamd Vingólf ontmoet het.

Asgard is deur 'n onoorkomelike muur omring, wat deur 'n reus ná die oorlog met die Wane gebou is. Die enigste verbinding tussen Asgard en Midgard is oor die Bifröstbrug, 'n reënboogbrug wat deur Heimdall bewaak word.
USS Intrepid (CV-11)

Vliegdekskip| Vaartuig klas | Essex-class (short bow), Essex-klas vliegdekskepeWysig |
| Noemnaam | Fighting I, Dry I, The Tough Old Lady, The Fighting I, DecrepitWysig |
| Kort naam | IntrepidWysig |
| Motto teks | In Mare In CaeloWysig |
| Land | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | ManhattanWysig |
| Geografiese ligging | 40°45′53″N 74°0′4″WWysig |
| Konflik | Tweede WêreldoorlogWysig |
| Operateur | Amerikaanse VlootWysig |
| Vervaardiger | Newport News ShipbuildingWysig |
| Ligging van vervaardiging | Newport NewsWysig |
| Diens aftrede | 23 Februarie 1982Wysig |
| Gebruik | museum skipWysig |
| Erfenisbenaming | National Register of Historic Places listed place, National Historic LandmarkWysig |
| Vlagstaat | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Teken nommer | CV-11, CVA-11, CVS-11Wysig |

Die *Intrepid* in the Suid-Chinese See op 17 Oktober 1968
Die **USS *Intrepid* (CV/CVA/CVS-11)**, ook bekend as **The Fighting "I"**, is een van 24 Essex-klas vliegdekskepe wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse Vloot gebou is. Dit is die vierde skip van die Amerikaanse Vloot wat die naam gedra het. Die *Intrepid* is in Augustus 1943 in diens gestel en het daarna aan verskeie offensiewe in die Stille Oseaangebied deelgeneem, insluitend die Slag van Leytegolf.

Die *Intrepid* is uit diens onttrek kort nadat die oorlog beëindig is, dit is gemoderniseer en weer in diens gestel in die vroeë 1950's as 'n aanvalsvliegdekskip (CVA) en is later as 'n teenduikbootvliegdekskip (CVS) geklassifiseer. Tydens sy tweede loopbaan het die skip hoofsaaklik in die Atlantiese Oseaan diens gedoen maar het ook aan die Viëtnamoorlog deelgeneem. 

Die *Intrepid* was die herwinningskip vir 'n Mercury- en 'n Gemini-ruimtetuig. As gevolg van die prominente rol wat die skip tydens die oorlog gespeel het, het dit die bynaam "the Fighting I", gekry. Na 'n reeks insidente (die skip is eenkeer deur 'n torpedo en vier keer deur kamikaze-vlieëniers getref) en baie tyd gespandeer in die droogdok vir herstelwerk, is daar na die skip verwys as "Decrepit" en "the Dry I".

Die *Intrepid* is vir die tweede keer in 1974 uit diens onttrek, en het in 1982 deel van die ***Intrepid* Sea, Air & Space Museum** in New York geword.


|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n82031720
* WorldCat Identities (via LCCN): n82-031720

 |
Die drie gebiede van die eertydse Sentraal-Afrikaanse Federasie
Die **Monckton-kommissie** het met sy aanbevelings dit moontlik gemaak dat die Sentraal-Afrikaanse Federasie op 31 Desember 1963 kon ontbind.

Die Grondwet van die Sentraal-Afrikaanse Federasie (tussen die Britse gebiede Noord-Rhodesië, Suid-Rhodesië en Njassaland) het daarvoor voorsiening gemaak dat 'n konferensie binne nege jaar ná die ontstaan van die federasie op 1 Oktober 1953 byeengeroep word om die Grondwet te hersien. Die Britse regering het in 1959 gereël dat so 'n konferensie in 1960 by die Victoria-waterval gehou word en het 'n kommissie van 26 lede onder lord Monckton aangewys, wat die konferensie moes adviseer oor die program en raamwerk wat die beste sou toesien dat die federasie sy doelwitte bereik.

Die kommissie het onder meer aanbeveel "dat Afrikane vrylik moet kan besluit watter regeringsvorm hulle verkies" en "dat enige gebied die reg moes verkry om aan die federasie te onttrek". Dié klousules in die kommissieverslag het dit later moontlik gemaak dat die federasie kon ontbind toe sowel Noord-Rhodesië as Njassaland daaraan onttrek het.

Bron
----

* Akers, Mary (red.), *Encyclopaedia Rhodesia*, The College Press Pvt. Ltd. Salisbury, 1973.
Izak Coetzee
**Izak Coetzee** (\*12 Mei 1905, Steynsburg–† 14 September 1980, Ladybrand) was ’n Afrikaanse joernalis en skrywer.

Lewe en werk
------------

Izak Jan Hendrik Coetzee is op 12 Mei 1905 op Steynsburg gebore. Op driejarige ouderdom trek hy saam met sy ouers per ossewa Vrystaat toe en na baie rondswerf gaan bly hulle in 1914 op Ladybrand in die Oos-Vrystaat. Hier ontvang hy sy skoolopleiding. Na skool begin hy op die dorp werk deur korrespondensie, vertaling en lees van drukproewe te doen. By ’n plaaslike weekblad behartig hy vir ’n tyd lank ’n gereelde rubriek onder ’n skuilnaam "Katzenellenbogen" (waarin gesiene inwoners van die dorp gehekel word) en hy skryf ook verskeie radiosketse wat sedert 1936 landwyd uitgesaai word. Hy skryf ook sketse wat onder andere in *Die Vaderland* en *Die Suiderstem* geplaas word. Hy bekommer hom oor die tekort aan gehalte Afrikaanse leesstof vir die ontspanningsmark en is dan medestigter van Vaslek (Vereniging van Afrikaanse Skrywers en Lesers vir Kultuurbevordering), waarvoor hy ook as sekretaris optree. Hulle het ’n keurkomitee wat goeie ontspanningsleesstof aanbeveel deur middel van hulle mondstuk *Brug*.

Skryfwerk
---------

Op skool publiseer die Ladybrandse skoolblad ’n bydrae van hom oor die Kruistogte. Van sy radiosketse word later as toneelstukkies verwerk en as *Droomwolke en Kom-help-my-druppels* gepubliseer. Hierdie toneelstukkies is weinig meer as anekdotes, waar die insident en beskrywing daarvan voorrang geniet en daar weinig sprake is van karakteruitbeelding.

 Publikasies
------------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1938 | *Droomwolke en Kom-help-my-druppels* |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Beukes, Gerhard J. *Die moderne eenbedryf.* J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Vierde druk 1970
* Nienaber, P.J. *Hier is ons skrywers!* Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Eerste uitgawe 1949

### Tydskrifte en koerante

* Anoniem. *‘Bende’ wil ligte leesstof help*. Hoofstad, 17 Desember 1980

Wysiging aan datum van oorlye
-----------------------------

* Johan Sander Stiefseun
Die **USS *Nimitz*** is 'n kernaangedrewe vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot. Hy het sy naam verleen aan die *Nimitz*-klas vliegdekskepe.

Geskiedenis
-----------

Op 1 Julie 1966 is fondse goedgekeur deur die Amerikaanse Kongres om *Nimitz* te bou. Daar is beplan vir voltooiing gedurende 1971. Sy kiel is gelê in 1968. Hy is toegerus met slegs twee kernkragreaktors - teenooor die agt van die USS *Enterprise* (CVN-65). Hy is voltooi en in diens gestel op 3 Mei 1975 teen 'n koste van VS$1,881 miljard.

Tegniese besonderhede
---------------------

Hy verplaas 100 020 ton water met vol vrag - en is 332,9 m lank, 76,8 m breed en het 'n diepgang van 11,3 m. Hy word aangedryf deur twee A4W kernreaktors wat vier stelle *General Electric* stoomturbines aandryf. Die turbines lewer 280 000 dryfasperdekrag gesamentlik. Dié krag kan 'n topspoed van 31,5 knope verseker. Hy dra meer as 90 vliegtuie en helikopters. Vir selfbeskerming is hy toegerus met grond-tot-lugmissiele.

Bron
----

* The US War Machine. Salamander Books. 1979. ISBN O-86101-016-7
**L'Anse aux Meadows** (uit Frans *L'Anse-aux-Méduses* oftewel "Kwal-inham") is 'n terrein in die mees noordelike punt van die Newfoundland-eiland, in Newfoundland en Labrador, Kanada, waar die oorblyfsels van 'n Wikingnedersetting in 1960 deur die Noorweegse verkenner Helge Ingstad en sy argeoloog vrou, Anne Stine Ingstad, ontdek is. 

Wiking-koloniseringsterrein by L'Anse-aux-Meadows
Kaart van Wiking uitbreiding
L'Anse-aux-Meadows, Newfoundland
Landing by L'Anse aux Meadows heruitbeelding in 2000
Ligging van L'Anse aux Meadows in Newfoundland
Dit is die enigste bevestigde Wikingnedersetting in Noord-Amerika buite Groenland. Hierdie terrein van 'n Veeljarige argeologiese uitgrawing het wonings, gereedskap en implemente onthul wat die tydvak van die nedersetting bevestig het. Die nedersetting wat dateer van 500 jaar voor Christopher Columbus, bevat die vroegste Europese strukture in Noord-Amerika. Dit is deur UNESCO as 'n Wêrelderfenisgebied benoem. Daar word algemeen geglo dat dit die semi-legendariese 'Vinland' nedersetting van die ontdekker Leif Erikson was.

Die klimaat in Newfoundland was toe heelwat warmer as wat dit vandag is. Soos in die sagas vertel word, het Leifur van Groenland af vertrek om te soek na die land wat Bjarni Herjólfsson hom van vertel het. Hy vind toe 'n gebied ryk aan druiwe, salm, en 'n ysvrye winter, en keer terug om hout af te kap om na die boom-arm Groenland terug te neem. L'Anse aux Meadows is moontlik: (a) die eerste kamp wat opgerig is, (b) die kamp wat opgerig is nadat daar van die vyandige Skrælinge gevlug is, of (c) 'n kamp wat nie in die saga genoem word nie.
Die nedersetting by L'Anse aux Meadows het uit minstens 8 geboue bestaan insluitend 'n smedery en smelter, en 'n houtwerf wat hout aan 'n skeepswerf verskaf het. Die grootste huis was 'n ruime 28,8 by 15,6 m groot, en het uit verskeie kamers bestaan.

Die saga beskryf 'n koloniseringspoging gelei deur Thorfinn Karlsefni, met soveel as 135 mans en 15 vroue, wat Leifur se kamp, moontlik L'Anse aux Meadows, as basis gebruik het. Onder hulle was Freydís Eiríksdóttir, halfsuster van Leif. Alhoewel dit nie moontlik is om te bevestig dat L'Anse aux Meadows inderdaad die Vinland van die saga is nie, is dit seker dat 'n groep Noorse koloniste omstreeks 1000 n.C. daar geleef het.

Die terrein is vir slegs 2 of 3 jaar gebruik. Daar word bespeigel dat, gegrond op beide literêre en argeologiese getuienis, swak verhoudings met inboorlinge die vestiging tot mislukking gedoem het. Inter-groep konflik oor vrouens en onverwagte slegte weer is ook al voorgestel as moontlike oorsake vir die ontruiming van die nedersetting.

L'Anse aux Meadows kan ook verband hou met die Algonquin legende van 'n *Koninkryk van Saguenay* wat deur 'n ras van blonde mans ryk aan pelse en matele, maar dit kan ook blote bespiegeling wees.

Verwysings en notas
-------------------

1. 1 2  From the Canadian Encylopedia article on L'Anse aux Meadows Geargiveer 5 September 2009 op Wayback Machine. Naaldwerk en breigereedskap wat by die terrein gevind is dui aan dat vroue by L'Anse aux Meadows teenwoordig was.
Lugfoto van die *Enterprise*. Puget Sound, 1945
Die **USS *Enterprise* (CV-6)** was 'n Yorktown-klas vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was die sewende skip wat dié naam gekry het. Daar is na die skip verwys as "**The Big E**" en dit was die sesde vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot. Die skip is in 1936 te water gelaat en is een van drie vliegdekskepe wat voor die Tweede Wêreldoorlog in diens gestel is en die oorlog oorleef het. Die ander twee is die USS *Saratoga* (CV-3) en USS *Ranger* (CV-4). 

Die *Enterprise* het aan meer aksie in die Stille Oseaan-oorlog deelgeneem as enige ander Amerikaanse skip. Dit sluit die aanval op Pearl Harbor in - 18 Douglas SBD Dauntless duikbomwerpers van die Enterprise Luggroep het gedurende die aanval oor die hawe gearriveer, sewe is afgeskiet met agt bemanningslede wat sterf en twee gewond. Dus is die *Enterprise* die enigste vliegdekskip met vliegtuie en mense gedurende die aanval en ook die eerste met ongevalle gedurende die Stille Oseaan-oorlog.Die skip het ook deelgenaam aan die Slag van Midway, die Slag van Oostelike Solomons, die Slag van Santa Cruz-eilande, verskeie aanvalle en gevegte gedurende die Slag van Guadalcanal, die Slag van die Filippynse See en die Slag van Leytegolf.

Daar is twintig *Battle Stars* aan die skip toegeken, die meeste vir enige Amerikaanse oorlogskip uit die Tweede Wêreldoorlog; dit was ook die Amerikaanse skip wat in totaal die meeste toekennings gekry het. Die *Enterprise* was ook die eerste Amerikaanse skip wat 'n volwaardige vyandelike skip gesink het nadat oorlog in die Stille Oseaan verklaar is, toe hy die Japannese duikboot I-70 gekelder het op 10 Desember 1941. Die Japannese owerhede het drie keer gedurende die oorlog aangekondig dat die *Enterprise* gekelder is; dit het haar die bynaam "The Grey Ghost" besorg. Teen einde van die oorlog het die *Enterprise* se kanonne en vliegtuie 921 vyandelike vliegtuie vernietig, 71 skepe gekelder en meer 192 ander skepe beskadig.

Ten spyte van pogings van die publiek na die oorlog om die *Enterprise* as 'n museumskip te behou is hy uiteindelik opgebreek as skroot vanaf 1958 tot 1960.
USS Dwight D. Eisenhower

supercarrier| Onderdeel van | Eisenhower Strike Group |
| Vaartuig klas | Nimitz-class aircraft carrier |
| Noemnaam | Mighty Ike |
| Vernoem na | Dwight D. Eisenhower |
| Motto teks | I Like Ike |
| Konflik | Operation Eagle Claw |
| Belangrike gebeurtenis | keel laying, ceremonial ship launching, ship commissioning, Eisenhower Strike Group 2021 deployment |
| Operateur | Amerikaanse Vloot |
| Vervaardiger | Newport News Shipbuilding |
| Location of creation | Newport News |
| Tuishawe | Naval Station Norfolk |
| Vlagstaat | Verenigde State van Amerika |
| Roepsein | NIKE |
| Teken nommer | CVN-69 |

**USS *Dwight D. Eisenhower* (CVN-69)** is 'n kernaangedrewe vliegdekskip wat tans in diens is by die Amerikaanse Vloot. Die skip is in 1977 in gebruik geneem en is die tweede van die tien Nimitz-klas wat tans in diens is, en is die eerste skip genoem na die 34ste President van die Verenigde State en generaal van die Weermag Dwight D. Eisenhower. Die vaartuig is aanvanklik bloot as USS *Eisenhower* genoem, baie soos die hoofskip van die klas, Nimitz, maar die naam is op 25 Mei 1970 na sy huidige vorm verander.  Die vliegdekskip, soos die ander in sy klas, is by Newport News Shipbuilding Company in Virginië gebou, met dieselfde ontwerp as die hoofskip, hoewel die skip twee keer opgeknap is om hom tot die standaarde te bring van dié wat meer onlangs gebou is.

Sedert ingebruikneming, het *Dwight D. Eisenhower* aan talle ontplooiings deelgeneem, insluitend Operasie Eagle Claw tydens die Iran-gyselaarskrisis in 1980, sowel as die Golfoorlog in die 1990's, en meer onlangs ter ondersteuning van Amerikaanse militêre operasies in Irak en Afghanistan. Die draer dien tans as die vlagskip van *Carrier Strike Group 2*. 

 ’n Sea Harrier van die Fleet Air Arm styg in 1984 van die dek van *Dwight D. Eisenhower* op.
*Dwight D. Eisenhower* kom langs USS Concord (AFS-5) vir bevoorrading in die Middellandse See, 1983
*Dwight D. Eisenhower* (voorgrond) by Norfolk in 1985 saam met *Nimitz*, *John F. Kennedy* en America .
 *Dwight D. Eisenhower* vertrek uit Norfolk vir Operation Uphold Democracy in 1994.
**Königrufen** of **Königsrufen** (Afrikaans: "Roep die Koning") is 'n rondtegebaseerde kaartspeletjie vir vier mense van die tarotfamilie wat in Oostenryk en Suid-Tirool gespeel word. 

Soos met ander streekgebonde tarotkaartspeletjies van dié familie noem spelers dit gewoonlik **Tarock** (die Duitse term vir tarotkaartspeletjies). Dit is die enigste weergawe van *Tarock* wat deur die hele Oostenryk gespeel word en in 2011 was dit die gewildste kaartspel in Oostenryk naas Schnapsen en Rommé. Teen 2015 het dit "die gunstelingkaartspel van Oostenrykers" geword. Dit is al beskryf as die interessantste tarotkaartspeletjie vir vier spelers, die "spel van konings", 'n speletjie wat intelligensie verg en as goeie "breinoefening". 

In vergelyking met ander kaartspeletjies mag Königrufen gespeel word met 'n wye reeks moontlike "kontrakte". Die naam van die spel kom van die praktyk in die basiese kontrak om 'n spesifieke koning te noem om 'n spelmaat te kies, bekend as "die roep van 'n koning". In die meeste kontrakte vorm die vier spelers twee groepe – óf twee teen twee óf een teen drie – wat meeding om die meeste kaartpunte te wen. Volgens die reëls beskik die 54 kaarte oor 'n totale waarde van sewentig punte. 

Alhoewel die basiese reëls van Oostenrykse Königrufen soortgelyk is, het die kontrakaankondigings en bonusse en hul waardes 'n groot aantal variasies. Baie privaat groepe speel volgens hul eie huisreëls. Daarbenewens het meer algemeen aanvaarde reëls bygekom, alhoewel dit wesenlik verskil van streek tot streek. Dit maak Königrufen die *Tarock*-speletjie met die meeste variasies. Gereelde toernooie word al sedert die 1990's gehou en sedert 2008 vind 'n jaarlikse Oostenrykse eindronde plaas.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
**Nottingham** is 'n stad, *unitary authority* en hoofstad van die seremoniële graafskap Nottinghamshire) in die East Midlands-streek van Engeland.

Nottingham staan bekend vir sy historiese verbintenis met die legendariese middeleeuse volksheld Robin Hood en het gedurende die nywerheidsomwenteling tot 'n industriële sentrum van wêreldfaam ontwikkel waar onder meer kantwerk, fietse en tabak vervaardig is.

Die oorspronge van Nottingham strek so ver terug as 600 n.C. Ter geleentheid van koningin Victoria se diamantjubileum in 1897 is stadstatus aan Nottingham toegeken, en die stad dra sedertdien die amptelike titel *City of Nottingham*.

Nottingham is die tweede grootste nedersetting in die East Midlands na Leicester met 'n bevolking van meer as 300 000, maar vanweëdie relatief klein stadsgebied weerspieël hierdie getal nie die werklike bevolkingskonsentrasie van die gebied nie. Die stedelike gebied van *Nottingham Urban Area* huisves 'n bevolking van sowat 730 000. In die Britse sensus van 2011 was dit die negende grootste stedelike gebied in die Verenigde Koninkryk.

Vandag is Nottingham 'n belangrike opvoedkundige sentrum met twee universiteite, die Universiteit van Nottingham en die Nottingham Trent-universiteit met altesaam meer as 60 000 studente. Twee professionele *English Football League*-spanne is in Nottingham gesetel, naas bekende krieke- en yshokkiespanne wat hul tuisvelde en -arenas in die Test-krieketveld en die *National Ice Centre* het. Die *National Water Sports Centre* is eweneens in die stad geleë.

Die plaaslike kultuurbedryf beskik oor twee teaters met groot kapasiteite, talle musea en kunsgalerye, waaronder die *Nottingham Contemporary*, 'n onafhanklike rolprentteater, die *Broadway*, en 'n verskeidenheid plekke waar konserte van inheemse en internasionale kunstenaars aangebied word, waaronder die *Capital FM Arena* en *Rock City*. Die hoofkwartier van *BBC East Midlands* is eweneens in Nottingham geleë.

Nottingham beskik oor 'n tremstelsel en die mees uitgebreide busnetwerk in die Verenigde Koninkryk. Danksy sy ligging in Sentraal-Engeland word Nottingham deur 'n netwerk van vervoerroetes met die res van die Verenigde Koninkryk en die buiteland verbind. Die East Midlands-lughawe, van waar onder meer geskeduleerde vlugte na die vasteland van Europa aangebied word, is in die suidweste van die stad geleë.

Nottingham was een van die gasheerstede tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 1975, 1979, 1983, 1999 en 2019, asook die T20I-wêreldbeker 2009.
*Osteospermum* 'Pink Whirls' is ’n kultivar wat geselekteer is vir sy kleurryke blomme.
’n **Kultivar** is ’n variëteit van ’n plantsoort wat deur die mens geteel of geselekteer is en nie in die natuur aangetref word nie. Gewilde sierplante vir die tuin soos rose, kamelias, affodille, bergrose en asaleas is kultivars wat deur versigtige seleksie of teling gekweek is vir die blom se kleur of vorm. Voedselgewasse is ook meestal kultivars wat geselekteer is vir eienskappe soos groter oeste, smaak en weerstand teen siektes. In die houtbedryf word bome geplant wat geselekteer is vir die hoeveelheid en gehalte hout wat dit lewer.

Beskrywing
----------

Die term "kultivar" is ’n samesmelting van die Engelse woorde "**culti**vated" en "**var**iety". ’n Kultivar verskil van ’n variëteit en verskillende reëls word toegepas by die naamgewing.

Die internasionale vereniging vir die beskerming van nuwe variëteite plante (UPOV – Frans: *Union internationale pour la protection des obtentions végétales*) bied regsbeskerming aan mense en organisasies wat nuwe kultivars vir die handel bekend stel. UPOV vereis dat ’n kultivar eiesoortig, eenvormig en stabiel is. Om eiesoortig te wees, moet dit eienskappe hê wat maklik onderskeibaar is van ander bekende kultivars. Om eenvormig en stabiel te wees, moet dit hierdie eienskappe behou wanneer dit herhaaldelik voortgeplant word.

Kultivarnaam
------------

’n Kultivar kry ’n spesifieke naam: dit bestaan uit die wetenskaplike naam, gevolg deur die kultivarnaam in enkel-aanhalingstekens. Die naam van die King Edward-aartappel is byvoorbeeld *Solanum tuberosum* 'King Edward'.