recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Oliver Tambo-huis** is die ampswoning van die Adjunkpresident van Suid-Afrika. Dit is geleë op die hoek van Kerkstraat (nou Stanza Bopapestraat) en Dumbartonweg in Bryntirion in Pretoria. 

Die huis, oorspronklik bekend as **Overvaal**, is in 1937 gebou as ampswoning vir die administrateur van die destydse Transvaalprovinsie. Dit is ontwerp deur J.B. Dey en V.S. Reese-Poole, ‘n oud-medewerker van sir Herbert Baker. Op versoek van die eerste bewoner is dit gebou in die Kaaps-Hollandse herlewingstyl. Aanvanklik het die dubbelverdiepinggebou ‘n rietdak gehad, maar dit is later jare met leiklip vervang.

In die huis word ‘n pragtige kunsversameling gehuisves: skilderye deur o.a. Pierneef, Tinus de Jongh en Erich Mayer en beeldhouwerke deur o.a. Anton van Wouw. Van Wouw se "President Kruger in ballingskap" en "Op Brandwag" is daar te sien. Verder is daar antieke meubels, koperware, keramiek en ander kunsvoorwerpe. Reese-Poole het ook die besondere tuin uitgelê.

Bibliografie
------------

* Over-Vaal, die geskiedenis van ‘n ampswoning. Lantern, Desember, 1963
* *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*, deel 8. Kaapstad: Nasou, 1973. ISBN 0-625-00324-1
Ligging van die Appalachiese Gebergte in Noord-Amerika
Die Appalachiese Gebergte in Noord-Carolina
Mount Mitchell
Die **Appalache-bergreeks** of **Appalachiese Gebergte** is 'n lang bergreeks in Noord-Amerika. Die bergreeks is deels in Kanada, maar grotendeels in die noordooste van die Verenigde State van Amerika geleë. Dit strek oor 'n lengte van 1 500 myl vanaf die eiland Newfoundland in Kanada tot in die middel van Alabama in die VSA. Die individuele berge is gemiddeld 900 meter (3 000 voet) hoog. Die hoogste piek is Mount Mitchell in Noord-Carolina (2 037 m of 6 684 voet). Mount Mitchell is die hoogste punt in die VSA oos van die Mississippirivier, asook die hoogste punt in die ooste van Noord-Amerika.

Vandag is die Appalache slegs die afgetakelde oorblyfsels van 'n eens enorme bergreeks. Die berge is omtrent 480 miljoen jaar gelede gedurende die Ordovisium-tydperk gevorm en was destyds omtrent so hoog soos die Alpe en die Rotsgebergte.

Die Appalachiese Staproete is 'n lang staproete wat byna oor die volle lengte van die bergreeks strek. Die gebied bevat talle steenkoolvelde.
Die bestuur van die Randse Kring van Afrikaanse Skoolhoofde en Onderhoofde, 1954. Van links: J.J. Nel (Richmond-laerskool, penningmeester), dr. J.H. Oosthuizen (Langlaagte-laerskool, voorsitter), I.J. Grové (Aucklandparkse Laerskool), J.J. van Wyk (Laerskool Goede Hoop, sekretaris) en J.J.F. du Toit (Laerskool Johan Rissik, ondervoorsitter).
Die **Laerskool Goede Hoop** (dikwels ook Goedehoop geskryf) was ’n Afrikaansmediumskool in die Johannesburgse voorstad Mayfair.

Die skool het in 1990 gesluit weens ’n dalende leerdertal. In dié tyd het Mayfair, wat toe nog ’n blanke groepsgebied was, reeds ’n sogenaamde grys gebied geword met ’n groot Indiërbevolking. In Junie 1990 het die Transvaalse onderwysdepartement besluit om die skool aan die Raad van Afgevaardigdes oor te dra in die dringende behoefte aan Indiërskole in Sentraal-Johannesburg te voorsien. Omstreeks dieselfde tyd het ook die Engelsmedium Crown Reef Primary, ook ’n wit skool in Mayfair se omgewing, gesluit weens dieselfde probleem van ’n dalende leerdertal.
Die **Coscoroba-swaan** is 'n watervoël wat in Suid-Amerika voorkom. Dit is egter nie 'n ware swaan nie en word tans onder sy eie genus, *Coscoroba*, geplaas, in plaas van onder *Cygnus*, saam met die ander swane.

Coscoroba-swane lyk ook meer op fluiteende as swane, met sy kleiner bou en korter nek. Volwasse voëls is redelike groot, tussen 87 en 113 cm, met 'n massa tussen 3,2 en 3,6 kg. Hulle het 'n spierwit veredos met 'n helderpienk eendagtige snagwel en gewebde pote.

Hulle word in Tierra del Fuego, Argentinië, Chili, Uruguay, Paraguay en Brasilië aangetref. Hul habitat bestaan uit die mere en moeraslande van hierdie gebiede.

Hul dieet bestaan hoofsaaklik uit waterplante en lêkorrels vir hoenders of eende, asook drywende korrels. Daarnaas sal hulle ook waterinsekte, klein vissies (of viseiers) en selfs klein skulpdiertjies vreet.

Die Coscoroba-swaan maak 'n buitengewone roepgeluid, bestaande uit vier harde note wat geleidelik sagter geroep word. Hulle maak ook 'n harde "kos-kor-oe" geluid, wat tot hul naam gelei het.

Paartjies broei die hele jaar deur. 'n Broeisel bestaan uit 4-7 eiers en daar is al aantekening gemaak van een broeipaar wat 18 kuikens uit drie broeisels grootgemaak het. Die buitengewoon hoë nes word van strooi gebou. Die wyfie lê telkens vier tot sewe eiers wat na 34 tot 36 dae uitbroei. Na twee tot drie jaar is die kuikens self broeigereed. Coscoroba-swane het 'n moontlike lewensduur van 36 jaar.

Alhoewel die bevolkings van hierdie voël geensins volop is nie, word die Coscoroba-swaan nie as 'n bedreigde spesie dier beskou nie. Die voortdurende verlies van hul habitat is hul ernstigste bedreiging.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bronnelys
---------

* Hilko Insel, (2005): *Eksotiese Watervoëls*. LAPA Uitgewers, Pretoria. ISBN 0799334286
* *Animal Bytes: Coscoroba Swan Geargiveer 20 Junie 2010 op Wayback Machine*, by www.seaworld.org. Besoek op 11 Mei 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q144218
* Avibase: A3A0E8FE603B7801
* eBird: cosswa1
* EoL: 1048508
* GBIF: 2498288
* iNaturalist: 7166
* ITIS: 175200
* IUCN: 22679866
* NCBI: 8863
* Species+: 5645
* WoRMS: 225937
* Xeno-canto: Coscoroba-coscoroba

 |
**Ladislav Slovák** (10 September 1919 Veľké Leváre – 22 Julie 1999, Bratislava) was 'n Slowaakse dirigent.

Slovák was vir lank die dirigent van die Slowaakse Filharmoniese Orkes gewees. Hy het die pos oorgeneem van sy onderwyser en mentor, Václav Talich. Onder sy belangrikste opnames tel die volledige versameling van Dmitri Sjostakowitsj se vyftien simfonieë saam met die Slowaakse Radio-simfonieorkes wat deur Naxos opgeneem en uitgereik is. Hy het in Leningrad onder die groot Russiese meester en dirigent Jefgeni Mrawinski studeer, en het aldaar met Sjostakowitsj kennis gemaak terwyl hy deelgeneem het aan repetisies van die komponis se musiek in sy teenwoordigheid deur Mrawinski. Hy het van 1990 tot 1995 ook die volledige twaalf simfonieë van Alexander Moyzes vir die Marco Polo plate-etiket van Naxos opgeneem. Hierdie opnames was tussen 2018 en 2019 weer vrygestel op die Naxos etiket.Sy dogter, Kamila Magálová, née Slováková, is een van Slowakye se bekendste teateraktrises en 'n lid van die Slowaakse Nasionale Teater.
EasyJet, 'n laekostelugredery.
'n **Laekostelugredery**, ook bekend as 'n geen fieterjasies ("no-frills"), afslag- of begrotingslugredery, of LCC ("Low-cost carrier") is 'n lugredery wat oor die algemeen laer tariewe aanbied maar met minder geriewe. Om op te maak vir verlore inkomste weens afgemerkte kaartjiepryse, kan die lugredery fooie hef vir ekstras soos kos, prioriteit-instap, sitplektoekenning, bagasie, ens.

Tans is die wêreld se grootste laekosteredery South West Airlines, wat in die Verenigde State van Amerika en 'n paar omliggende gebiede opereer.

Effektiewe kostebesparing
-------------------------

By laekosterederye word die pryse laag gehou deur koste te bespaar, onder andere deur passasiers vir etes aan boord te laat betaal, deur nie deur reisagente te werk nie en deur meer as 90% van die kaartjies via die internet te verkoop. Die afwesigheid van verskillende klasse in die kajuit lewer ook kostevoordele op, omdat daar geen addisionele items soos koerante of verskillende spysenieringsprodukte nodig is nie.

Daarbenewens word die omdraaityd so kort moontlik gehou, deur byvoorbeeld streng op te tree teen reisigers wat laat opdaag, en die kajuit na die vlug deur die kajuitpersoneel te laat opruim. Dit kan lei tot een heen- en weervlug méér as wat 'n tradisionele redery in dieselfde tyd kan maak.

Enkele voorbeelde
-----------------

* EasyJet
* Germanwings
* Hong Kong Express Airways
* Lionair
* Mango
* Ryanair
* Scoot
* Tigerair
* Valuair

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 7545448-8

 |
**Historiese Ensiklopedie van Switserland**  

**Historisches Lexikon der Schweiz (HLS)**   
**Dictionnaire historique de la Suisse (DHS)**  
**Dizionario storico della Svizzera (DSS)**

---

**Uitgegee deur**  

Stiftung Historisches Lexikon der Schweiz  


---

**Hoofredakteur**  

Christian Sonderegger (vanaf 2017)

---

**Webtuiste**  

*HLS*

Die **Historiese Ensiklopedie van Switserland** is 'n projek wat die huidige kennisstand ten opsigte van die geskiedenis van Switserland in 'n ensiklopedie versamel. Die ensiklopedie, wat in 1988 onder die patronaat van die Switserse Akademie van Geestes- en Sosiale Wetenskappe en die Switserse Vereniging vir Geskiedenis begin is, word deur die Stigting Historiese Ensiklopedie van Switserland in Duits, Frans en Italiaans uitgegee. Die projek word deur die Switserse Konfederasie met belastinggeld befonds. Naas sowat veertig redaksionele mederwerkers dra meer as 2 500 outeurs tot die projek by. Die geskiedkundige Marco Jorio fungeer as hoofredakteur.

Werk
----

Die eerste boekdeel van die ensiklopedie is in 2002 gepubliseer. In 2014 is die projek met die dertiende boekdeel voltooi. Die ensiklopedie bevat 60 000 inskrywings oor persoonlikhede, families, nedersettings en ander onderwerpe. Sy historiese voorloper was die Histories-Biogrfiese Ensiklopedie van Switserland (*Historisch-Biographisches Lexikon der Schweiz, HBLS*) wat tussen 1921 en 1934 deur Victor Attinger uitgegee is.

Die volledige uitgawe van die ensiklopedie word in drie landstale - Duits, Frans en Italiaans - gepubliseer. Alle oorspronklike bydraes van outeurs word in die ander tale vertaal. Sedert 1999 word ook jaarliks publikasies in Retoromaans, die vierde landstaal van Switserland, uitgegee. Die eerste twee boekdele van die Retoromaanse *Lexicon istoric retic (LIR)* het in 2010 en 2012 in Rumantsch Grischun verskyn. Die Retoromaanse uitgawe van die ensiklopedie fokus op die historiese en kulturele ontwikkeling van die huidige drietalige kanton Graubünden en aangrensende gebiede.

Sedert 1998 is 'n aanlynuitgawe van die ensiklopedie beskikbaar. Hierdie sogenaamde e-HLS (e-DHS; e-DSS) bevat 'n lys van inskrywings en alle artikels wat deur die eindredaksie vrygestel is, maar geen afbeeldings nie. Op 27 Mei 2019 is die hersiene aanlynuitgawe met skakels en multimedia-leêrs geloods. Die Retoromaanse e-LIR is sedert 2004 beskikbaar.
**César Barbosa** (1954) is 'n Colombiaanse bioloog, ornitoloog en plantkundige, wat spesialiseer in die studie van Fabaceae.

In 1976 het hy sy B.A.-graad in Biologie van die Nasionale Universiteit van Colombië ontvang. Hy is 'n navorser by die Herbarium van die Nasionale Instituut vir Hernubare Natuurlike Hulpbronne en Omgewing (Colombië) (INDERENA), wat spesialiseer in peulplante, en botaniese ekspedisies in Colombië gemaak het. Sy gepubliseerde werk beskryf Indigofera spesies wat voorkom in Colombië, insluitende Indigofera hirsuta, Indigofera lespedezioides en Indigofera suffruticosa. In Augustus 2008 het hy 41 nuwe Trianea spesies beskryf en benaam 50 spesies wat onder sy afkorting *C.Barbosa* genoteer word.

Die standaard outeurs-afkorting **C.Barbosa**  word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

Bronnelys
---------

* "Back Cover" (PDF). *The Wilson Bulletin*. **95** (4). 1983.
* Moreira, João Luiz de Arruda; Azevedo-Tozzi, Ana Maria Goulart de (Junie 1997). "Indigofera L. (Leguminosae, Papilionoideae) no estado de São Paulo, Brasil". *Revista Brasileira de Botânica* (in Portugees). scielo. **20**: 97–117. doi:10.1590/S0100-84041997000100010. ISSN 0100-8404.
* *Trianea, Acta Cient. Tecnol. Inderena* and *Caldasia*
* "IPNI Plant Name Query Results". *The International Plant Names Index*. Besoek op 18 Augustus 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* Botanis: C.Barbosa

 |
Dr. Hjalmar Reitz
**Hjalmar Reitz** (Bloemfontein, 25 Februarie 1877 – Johannesburg, 10 Januarie 1946) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, skrywer en die oudste seun van die Vrystaatse president F.W. Reitz.

Opleiding
---------

Reitz studeer in die regte in Londen en Amsterdam en keer in 1899 terug na die Vrystaat om deel te neem aan die Anglo-Boereoorlog, maar word op Vryheid gevange geneem en na Indië verban. Ná die oorlog hervat hy sy studies in Nederland en verwerf 'n doktorsgraad aan die Universiteit van Amsterdam in die regte. Hy keer in 1904 terug en word registrateur vir regter J.S. Curlewis en die volgende jaar begin hy praktiseer as lid van die balie in Pretoria, en daarna aan die sybalie.

Politieke loopbaan
------------------

Hy word in 1915 verkies tot die Transvaalse Provinsiale Raad as ondersteuner van genl. J.B.M. Hertzog en bly lid van die Raad tot hy in 1924 Nasionale Party-lid van die Unie-Volksraad word vir Brits. Hy vergesel genl. Hertzog en dr. D.F. Malan in 1919 as lid van die republikeinse afvaardiging na die vredeskonferensie in Parys. Hy was 'n ywerige debatteerder en word in 1933 as lid van Tielman Roos se party (die Roosiete) vir Jeppes tot die Unie-Volksraad verkies toe hy die Arbeidersparty se Henry Sampson met 1 222 stemme verslaan nadat Sampson die kiesafdeling al sedert 1920 verteenwoordig het. Hy volg genl. Hertzog in Desember 1934 tot in die Verenigde Party en in 1936 word hy aangestel as voorsitter van die Sentrale Padvervoerraad.

Skrywer
-------

Saam met adv. Tielman Roos was hy medeskrywer van *Principles of Roman-Dutch law* in 1909 en redakteur saam met Harm Oost van *Ons land en ons volk: 'n nasionale jaarboek, 1931* (1932). Hy was ook skrywer van 'n oorlogsroman *De dochter van den handsopper* (1903). Dis in Hollands geskryf, maar die dialoog is in Afrikaans. Sy outobiografie, *The conversion of a South African nationalist* verskyn in 1946.

Persoonlike lewe
----------------

Hy is in 1906 met Elzine Mulder van Delft getroud. Hy was die oudste broer van die minister in die kabinet van genl. Jan Smuts tydens die bewind van die Verenigde Party, Deneys Reitz, wat tydens sy dood in 1944 hoë kommissaris in Londen was.

Bronne
------

* Potgieter, D.J. (red.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
* Swart, prof. dr. M.J. (voorsitter van redaksiekomitee). 1980. Johannesburg: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.
**Tarō Asō** (麻生 太郎 *Asō Tarō*, gebore op 20 September 1940) is 'n Japannese politikus wat sedert Desember 2012 adjunk-premier van Japan en Minister van Finansies is. Asō was voorheen van September 2008 tot September 2009 die Eerste minister van Japan.

Asō is in 1979 vir die eerste keer verkies tot die Huis van Verteenwoordigers. Hy het in verskeie poste gedien, onder meer as minister van Buitelandse Sake van 2005 tot 2007, en het in 2008 sekretaris-generaal van die Liberale Demokratiese Party (LDP) geword, terwyl hy ook daardie rol tydelik beklee het in 2007. Hy is later in September 2008 tot LDP-president verkies en word dieselfde maand premier. 

Hy het die LDP gelei toe dit 'n jaar later sy swakste uitslag in 'n verkiesing in sy geskiedenis behaal het, slegs die tweede keer in naoorlogse Japan dat 'n regerende party sy herverkiesing verloor het. Asō het dadelik bedank as premier. Die LDP het na die verkiesing in 2012 teruggekeer, onder Shinzō Abe, en Asō is in die kabinet aangestel as adjunk-premier en minister van finansies.
**Tatum Beatrice O'Neal** (gebore op 5 November 1963) is ’n Amerikaanse aktrise en skrywer. Sy is die jongste persoon nog wat ’n mededingende Oscar gewen het – op 10-jarige ouderdom vir *Paper Moon* (1973). Sy het ook ’n Golden Globe vir beste nuweling ontvang vir die fliek, waarin sy saam met haar pa, Ryan O'Neal, gespeel het.

Sy is ook bekend daarvoor dat sy Michael Jackson se eerste meisie was.

Loopbaan
--------

In die 15 jaar ná *Paper Moon* was sy in net vyf prente te sien, onder meer *The Bad News Bears* (1976), *Nickelodeon* (1976) en *Little Darlings* (1980). 

In die vroeë 2000's het O'Neal weer begin toneelspeel en sedertdien het sy gasverskynings gemaak in *Sex and the City*, *8 Simple Rules for Dating My Teenage Daughter* en *Law and Order: Criminal Intent*. Van 2005 af was sy in die televisiedramareeks *Rescue Me*. Van 2006 tot 2007 het sy die rol vertolk van die psigotiese Blythe Hunter in die TV-drama *Wicked Wicked Games*. Sy was in 2007 ook in die rolprent *My Brother*.

Persoonlike lewe
----------------

In 1986 is O'Neal met die professionele tennisspeler John McEnroe getroud en hulle het drie kinders gehad. Hulle is in 1994 geskei.

In haar outobiografie, *A Paper Life*, beweer O'Neal sy is op 12-jarige ouderdom deur haar pa se dwelmverskaffer gemolesteer. Sy maak ook bewerings van fisieke en emosionele mishandeling deur haar pa, wat sy aan dwelmmisbruik toeskryf, en vertel besonderhede van haar eie heroïenverslawing en die uitwerking daarvan op haar verhouding met haar kinders. Haar pa het die bewerings as leuens afgemaak.

In 2011 het sy nuwe memoires geskryf met die titel *Found: A Daughter's Journey Home*. Daarin skryf sy oor haar stormagtige verhouding met haar pa, haar onstabiele huwelik met McEnroe en haar inhegtenisneming vir dwelmbesit.

In dieselfde jaar het sy en haar pa ná 25 jaar begin werk aan die herstel van hul verhouding.
Die N7 noord van Vanrhynsdorp, Wes-Kaap.
Die N7 naby Springbok, Namakwaland.
Die **N7** is een van die nasionale paaie in Suid-Afrika. Die pad verbind Kaapstad in die Wes-Kaap met Vioolsdrif, Noord-Kaap.

Wes-Kaap
--------

Die N7 begin in Kaapstad deur noord van die N1 af te draai en hou dan reguit noord vir 53 km voor die dorp Malmesbury bereik word. Halfpad soontoe gaan die reisiger die Swartland binne wat bekend is vir sy koringlande. Die N7 hou steeds noord en 40 km later gaan die pad verby Moorreesburg. Nog 26 km verder steek die N7 die Bergrivier oor en loop dan verby Piketberg, 45 km later gaan die pad oor die Piekenierskloofpas en verby Citrusdal. 

Die reisiger het nou die Swartland verlaat en gaan die Olifantsriviervallei en Sederbergareas binne met die Sederberg aan die regterkant sigbaar. Die pad hou nou noordoos en die Olifantsrivier bly aan die reisiger se regterkant. Na 53 km word daar eers verby die Clanwilliamdam en dan die dorp Clanwilliam gery. 

Die pad hou vir 38 km steeds langs die Olifantsrivier en swaai dan skielik noordwes, kruis die rivier, gaan tussen Klawer en die Gifberg deur en hou noordwes tot by Vanrhynsdorp. Nou het die reisiger Namakwaland binnegegaan.

Namakwaland
-----------

Namakwaland is bekend vir sy blommeprag gedurende die lente. Van Vanrhynsdorp draai die N7 geleidelik noordoos, gaan oor die Sishen-Saldanha Spoorlyn en 70 km vanaf Vanrhynsdorp word die klein plekkie Nuwerus teëgekom. Die area tussen Vanrhynsdorp en Nuwerus word die Knersvlakte genoem. Sewentien kilometer later word verby Bitterfontein gery en 61 km later word Garies bereik. Ongeveer 30 km voor Garies het die reisiger die Noord-Kaap binnegegaan. 

Van Garies na Kamieskroon is 46 km en nog 68 km verder is Springbok nadat die N7 eers oor Burke se pas gegaan het. Springbok staan bekend as die ‘hoofstad van Namakwaland’. Daar is kopermynbedrywighede in die omgewing. Nababeep is net ‘n entjie verder vanaf Springbok (weg van die N7) en het die grootste kopermyne. Die N14 nasionale pad begin ook hier by Springbok. Vanaf Springbok is dit net 7 km na Okiep, nog ’n myndorp en 42 km verder noord kom die reisiger die dorpie Steinkopf teë. Daar moet nog 67 km gereis word voordat die grenspos en dorpie Vioolsdrif bereik word by die Oranjerivier. Hier hou die N7 op en verder aan die Namibiëkant word die pad die B1 genoem.

Sien ook
--------

* Nasionale paaie in Suid-Afrika
'n Agteraansig van die skoolgebou, einde 2017, met die Ponte-toringgebou regs en die Carlton-sentrum links.
Johann Rissik, na wie die skool en, saam met Christiaan Johannes Joubert, die stad Johannesburg genoem is.
Die bestuur van die Randse Kring van Afrikaanse Skoolhoofde en Onderhoofde, 1954. Van links: J.J. Nel (Richmond-laerskool, penningmeester), dr. J.H. Oosthuizen (Langlaagte-laerskool, voorsitter), I.J. Grové (Aucklandparkse Laerskool), J.J. van Wyk (Laerskool Mayfair, Mayfair, sekretaris) en J.J.F. du Toit (Laerskool Johan Rissik, ondervoorsitter).
Die **Laerskool Johan Rissik** was ’n Afrikaansmedium primêre skool in Troyeville, ’n werkersklasvoorstad oos van Johannesburg se middestad. Dit het in 'n stadium bestaan uit die juniorskool met leerders van gr. 1 tot st. 1 en die laerskool met leerders van st. 2 tot 5. Die juniorskool was in die destydse Kitchenerstraat en die laerskool in Pretoriastraat, aangrensend tot Kitchenerstraat (nou Albertina Sisuluweg). Die skool is genoem na die eerste administrateur van Transvaal, Johann Rissik.

Die skool het op 3 Desember 1991 ophou bestaan, op dieselfde dag as die Laerskool Malvern en die Laerskool Kensington, albei ook in die ooste van Johannesburg, wat al drie met ingang 1992 sou saamsmelt. Ten tyde van die sluiting moes nog besluit word oor die naam van die verenigde laerskool, maar aangesien dit gehuisves is op die perseel van die ou Laerskool Kensington in Cumberlandstraat, Kensington, is die naam Laerskool Kensington behou. 

Dié skool het begin 1992 met sowat 480 leerlinge geopen en ’n personeel van 32 onder leiding van Leon van Eeden, die laaste hoof van die Laerskool Malvern. Van die personeel het net vyf oorgekom van Johan Rissik af, Van Eeden en nog sewe van Malvern af (van dié skool het vyf personeellede einde 1991 afgetree) en 20 was verbonde aan die ou Laerskool Kensington. Met die ontbinding van hul skole het Johan Rissik se laaste hoof, Joon Kruger, en Kensington s’n, Giel Oberholzer, met pensioen afgetree. 

Die gedurige afname in die Afrikaanssprekende bevolking van die oostelike voorstede het kort ná die skole se ontbinding gelei tot die samesmelting van die NG gemeente Jeppestown en die NG gemeente Malvern as die NG gemeente Kensington, ook in 1992. Die NG gemeente Belgravia is reeds omstreeks 1980 by Malvern ingelyf en Bezuidenhoutsvallei min of meer dieselfde tyd by Jeppestown. Die Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos in Troyeville het reeds in 1986 ontbind (sien Gereformeerde kerk Johannesburg [herstig]), maar die Nederduitsch Hervormde gemeente Kensington, ’n hanetree vanaf die ou Gereformeerde kerk en NG kerk Jeppestown in Troyeville, het nog tot 2003 uitgehou.

Bron
----

* (af)  "Drie ou skole sluit hul hekke vir die laaste keer", *Beeld*, 4 Desember 1991.
**Valencienne** is 'n nedersetting en 'n munisipaliteit in die Département Nord in Noord-Frankryk.

Dit lê aan die Schelde (Frans: Escaut)-rivier. Alhoewel die stad en streek 'n konstante afname in die bevolking tussen 1975 en 1990 beleef het, het dit sedertdien weer herstel. In die sensus van 1999 was die bevolking van die gemeente Valenciennes 41 278 en die metropolitaanse gebied 399 677.

 Valenciennes in die 17de eeu.
 La Maison Espagnole, nou die tuiste van die toeriste-inligtingskantoor

Ekonomie
--------

Valenciennes is histories bekend vir sy kant Tot die 1970's was staal en tekstiele die belangrikste bedrywe. Sedert hul agteruitgang is die vervaardigingspogings hoofsaaklik op motorproduksie toegespits. In 2001 het Toyota sy Wes-Europese monteerlyn vir die Toyota Yaris in Valenciennes gebou. Die gemiddelde werkloosheid in die streek is nou laer as die nasionale gemiddelde.

 Gare de Valenciennes
Lyn nr. 1 van die Tramway de Valenciennes is op 3 Julie 2006 in gebruik geneem. Die tremspoor is 9,5 km lank, en kruis die vyf kommunes in die Valenciennois Metropolitaanse gebied, teen 'n koste van 242,75 miljoen euro.

Die Gare de Valenciennes-treinstasie bied verbindings met Lille, Parys en verskeie streeksbestemmings.

Sport
-----

 Stade du Hainaut
Valenciennes FC is in die stad gebaseer.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb15267178b (data)
* GND: 4107517-1
* LCCN: n80083780
* MusicBrainz: 6c900f36-1d2c-4194-ba96-8e9baae30af3
* NKC: ge134561
* VIAF: 139553315
* WorldCat Identities: lccn-n80083780

 |
**Remote Installation Services** is 'n Microsoft bediener produk wat rekenaars met 'n PXE BIOS in staat stel om oor 'n netwerk te laai sodat 'n bedryfstelsel daarop ontplooi kan word.

Agtergrond
----------

Wanneer 'n werkstasie, wat opgestel is om vanaf PXE te laai, met die laaiproses begin sal dit 'n BOOTP versoek oor die netwerk uitstuur. Die DHCP-bediener wat die versoek ontvang sal dan 'n IP-adres aan daardie masjien verskaf en die DNS-Bediener sal die kliëntrekenaar na die RIS-bediener verwys wat op sy beurt 'n laaiprogram (dikwels na verwys as die "OS Chooser") sal aanstuur. Wanneer die OS Chooser gelaai is moet die gebruiker sy identiteit bevestig deur 'n gebruikersnaam en wagwoord aan die Domeinbeheerder te stuur en kan hy 'n Windows-beeld kies om te installeer. Die bronlêers vir elke beeld kan pasgemaak word deur nutsprogramme om dit op datum te bring, om installasies sonder toesig uit te voer en om sagteware saam met die bedryfstelsel te laai.

Geskiedenis
-----------

Remote Installation Services is saam met Windows 2000 vrygesntel as 'n opsionele komponent. Aanvanklik het dit slegs die verspreiding van die Windows 2000 Proffesional weergawe ondersteun maar is met Service Pack 3 uitgebrei om die netwerkinstallasie van Windows 2000 Server ook moontlik te maak. RIS is later twee keer opgedateer; eerste om Windows XP te ondersteun en later ook om Windows Server 2003 te ondersteun. Met die vrystelling van Service Pack 2 vir Windows Server 2003 is RIS vervang met Windows Deployment Services.

Oorsig
------

Op Windows 2003 word twee dienste vereis om netwerkinstallasies te ondersteun: DHCP en die Remote Installation Service. Die installasiebediener tree op as 'n DHCP-instaanbediener om laai- en lêernaainstruksies aan die kliënte te verskaf. RIS gebruik UDP-poort 4011. om die inhoud van OS Chooser se blaaie aan te stuur. Verder kan die diens ook drywersagteware aan kliënte verskaf; dit word ook dikwels gebruik om die werkstasie se netwerkkaartdrywer te verskaf wat vereis word om OS Chooser te loop en om die gedeelde lêer, waar die Windows-beeld lê, te monteer.
Die **Tasmaniese duiwel** (*Sarcophilus harrisii*) is 'n karnivoriese buideldier wat in die natuur op Tasmanië, 'n eilandstaat van Australië, voorkom. Dit is die enigste oorblywende lid van die genus *Sarcophilus* en is so groot soos 'n klein hond, dog stewig gebou. Sedert die uitsterwing van die buidelwolf in 1936 is die Tasmaniese duiwel die grootste karnivoriese buideldier in die wêreld. Die dier word gekenmerk aan sy swart pels, onaangename reuk wanneer gespanne, uiters harde skreeu en verwoede vreetsessies. Tasmaniese duiwels jag hulle eie prooi, maar is ook 'n aasdier. Alhoewel dit hoofsaaklik 'n alleenlopende dier is, sal hy soms ook saam met ander duiwels vreet.

Tasmaniese duiwels is reeds 400 jaar voor die Europese setlaars se aankoms in Australië op dié kontinent uitgeroei. Op die eiland Tasmanië is hulle tot 1941 gejag, as 'n bedreiging vir vee, maar is toe tot 'n beskermde spesie verklaar. Die diere worstel sedert laat in die 1990's met 'n gesigsgewas (kankeragtig) wat hulle getalle só verminder het dat die Australiese regering hulle in Mei 2008 tot 'n bedreigde spesie verklaar het.
Die hele newel, met die gat in konteks.
**NGC 1999** is ’n stofgevulde, helder newel met ’n groot gat wat soos ’n swart kol lyk. Dit is ’n refleksienewel en word verlig deur die veranderlike ster V380 Orionis. 

Daar is voorheen geglo die swart kol is weens ’n donker newel wat voor NGC 1999 lê en die lig blokkeer. ’n Ontleding van die kol met ’n infrafooiteleskoop, die Herschel, wat donker wolke kan penetreer, het egter in 2009 steeds ’n leë ruimte getoon. Dit het gelei tot die oortuiging dat die donker wolk dalk besonder dig is, of dat dit ’n onverklaarbare verskynsel is.

Met behulp van kameras van ’n radio- en ander teleskope op die grond is in 2009 vasgestel die gat is waarlik leeg. Die presiese oorsaak word steeds ondersoek, hoewel voorgestel is die dun gasstrale van sommige van die jong sterre in die gebied het gate in die gas en stof geskiet en dat die kragtige bestraling van ’n nabygeleë, ou ster kon gehelp het om die gat te maak. Navorsers glo dié ontdekking behoort te lei tot ’n beter begrip van die stervormimgsproses.

Die newel is sowat 1 500 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Jagter.
Die N9 tussen George en Oudtshoorn
Die N9 tussen Aberdeen en Willowmore
Die **N9** is een van die nasionale paaie in Suid-Afrika. Die pad verbind George, Wes-Kaap met Colesberg. Die N9 loop min of meer noordoos/suidwes afhangend in watter rigting gereis word.

Begin van N9 Nasionale pad: Klein Karoo
---------------------------------------

Gesien van George begin die N9 as ’n afdraai uit die N12 net na die Outeniekwapas. Vir die eerste 70 km hou die pad oos alvorens dit noordoos draai, verby die Kammanassieberge aan die linkerkant, oor die Potjiebergpas gaan en as ’n verbypad verby Uniondale gaan. Die pad gaan verder en net voor Gwarriepoort word die Oos-Kaap betree, dan volg Buyspoort. Ongeveer 10 km voor Willowmore draai die R332 provinsiale pad, wat deur die Baviaanskloof gaan, af. Die pad is weereens ’n verbypad by Willowmore. Vir die volgende 19 km kronkel die pad deur Perdepoort, gaan onderdeur die Beervleidam verby, dus oor die Gamtoosrivier en betree die Groot Karoo.

Groot-Karoo
-----------

In die Groot-Karoo is die volgende 70 km lank en reguit alvorens die pad weer as ’n verbypad om Aberdeen gaan. Die volgende 55 km na Graaff-Reinet is plat en reguit. Die N9 gaan deur Graaff-Reinet en die Kamdeboo Nasionale Park. Hier kan die reisiger gerus afpak; die dorp bied vele besienswaardighede met ’n lang geskiedenis. Tegnies is die reisiger nou in die Kamdeboo.

Noord van Graaff-Reinet
-----------------------

Die pad hou noordoos, en klim geleidelik. Na ongeveer 30 km gaan die pad deur Naudebergpas en dan deur die Lootsbergpas in die Sneeuberge. Laasgenoemde pas is berug vir die feit dat dit gereeld in die winter toesneeu. Net voor die N9 Middelburg bereik, sluit die N10 by die N9 aan. Dan is die reisiger by Middelburg; weereens ’n verbypad.

Middelburg en verder
--------------------

Agtien kilometer na Middelburg skei die N10 en die N9 – net voor Carlton Hoogtes. Die N10 gaan noordwes en die N9 hou noordwaarts en gaan die Noord-Kaap binne. Nog 18 km verder en die N9 hou verby Noupoort en sluit 55 km later by die N1 aan. Dit gebeur ongeveer 1 km voor Colesberg. Die N9 het nou sy einde bereik.

Spook van Uniondale
-------------------

Die pad is bekend vir die legende van die Uniondale-spook. ’n Jong verloofde meisie, Marie Charlotte Roux is op die Paassondag van 1968 in ’n motorongeluk 20 km buite Uniondale oorlede. Verskeie bestuurders het haar vanaf 1973 langs die pad sien ryloop en haar ’n saamrygeleentheid aangebied. Na ’n paar kilometer het sy skril gelag en dan skielik uit die voertuig verdwyn.

Sien ook
--------

* Nasionale paaie in Suid-Afrika
* *Die spook van Uniondale*, rolprent oor die legende van die Uniondale-spook
'n Padbord naby Witbank waarsku teen motorkapers.
Die N4 by Sun City.
Doornpoort-tolhek op die N4
Die **N4** is een van die nasionale paaie in Suid-Afrika. Die pad verbind Lobatse, Botswana met Ressano Garcia, Mosambiek. Die N4 gaan deur drie provinsies, Noordwes, Gauteng en Mpumalanga.

Noordwes
--------

Die N4 begin by die Skilpadshek grenspos op die grens tussen Suid-Afrika en Botswana. Aan die Botswanakant gaan die pad na Lobatse waar dit aansluit by die A1 en A2 nasionale paaie van Botswana. Vanaf die grens hou die pad suidoos vir 53 km tot by Zeerust. Die pad kruis die Klein-Maricorivier en na 36 km is die reisiger in Groot Marico. Nou word die Groot-Maricorivier gekruis en 31 km verder is Swartruggens. Rustenburg is 60 km verder. Die N4 is nou ’n snelweg wat om Rustenburg gaan. Net voor Rustenburg is die afdraai na Sun City. Vanaf Rustenburg hou die N4 noord van die Magaliesberg in ’n oostelike rigting. Na ongeveer 60 km word die Krokodilrivier gekruis. Die afrit na Brits en die Hartbeespoortdam is ook hier geleë. Sowat 30 km verder word by die afdraai na Ga-Rankuwa verby gery en Gauteng binnegegaan.

Gauteng
-------

Die N4 is nou ’n snelweg en gaan suid verby die Bon Accorddam tot waar dit suidwaarts met die N1 nasionale pad saamsmelt. Na ongeveer 10 km skei die N4 vanaf die N1 en gaan ooswaarts. Die snelweg hou verby Bronkhorstspruit en gaan dan Mpumalanga binne.

Mpumalanga
----------

Die N4 hou oos, steeds ’n snelweg en gaan deur Witbank (eMalahleni). Net na Witbank sluit die N12 nasionale pad by die N4 aan. Na ongeveer 30 km word die N11 nasionale pad gekruis. Dit is ook die afdraai na Middelburg. Na ’n verdere 66 km gaan die N4 verby die Belfast afrit en die pad is bykans 2 000 m bo seevlak. Net hierna begin die N4 daal en kronkel tot by Machadodorp. Buite Machadodorp draai die Schoemanskloofpad af terwyl die N4 parallel met die Elandsrivier hou. Die pad gaan deur Waterval-Boven en verby die bekende N.Z.A.S.M.-tonnel. Dertig 30 km voor Nelspruit sluit die Schoemanskloofpad weer by die N4 aan. Die N4 gaan dan deur die Montrosepas en dan na Nelspruit. Die N4 is ’n verbypad by Nelspruit. Ongeveer 140 km verder gaan die N4 eers deur Malalane en dan verby Komatipoort tot by die Lebombo grenspos. Aan die Mosambiekkant is die N4 bekend as die EN4 hoofweg.

Tolplaza’s
----------

Daar is vier tolhekke op die oostelike N4-roete. Die toltariewe word elke jaar hersien. Vanaf 1 Maart 2020 in die rigting Pretoria na Komatipoort is die tolfooi vir Klas 1-voertuie (ligte motors) en Klas 4-voertuie (vragwaens met 5 of meer asse)

* Diamond Hill Plaza – R39,00 / R168,00
* Middelburg Plaza – R64,00 / R277,00
* Machadodorp Plaza – R96,00 / R554,00
* Nkomazi Plaza – R73,00 / R308,00

Totale tolkoste vir ’n motor is dus R272,00 en vir ’n swaar vragmotor R1307,00 (vir een rigting).

Sien ook
--------

* Nasionale paaie in Suid-Afrika
* Trans-Kalahari-Grootpad
Falafel balletjies
Broodjie-falafel
**Falafel** (Arabies: فلافل) word gemaak van kekerertjies of droëbone, of 'n mengsel van die twee. Dit word diepgebraai en gewoonlik voorgesit in 'n bal- of frikkadelvorm. Dit is 'n tradisionele Midde-Oosterse voedselsoort wat dikwels in 'n pita geëet word of toegevou word in 'n tipe platbrood wat bekendstaan as taboon. "Falafel" verwys ook dikwels na 'n toebroodjie wat op hierdie wyse voorberei word. Die falafel balletjies word saam met slaaie of gepekelde groente bedien, en bedruip met tahini-gebaseerde souse. Falafel kan alleen geëet word as 'n peuselhappie of bedien word as deel van 'n mezegereg ('n verskeidenheid van aptytwekkers).

Falafel word regdeur die Midde-Ooste geëet en is 'n algemene straatkos of wegneemete. Falafel word gewoonlik van droëbone gemaak in die Egiptiese kookkuns, en met kekerertjies in die Levant. In Egipte gebruik mense dikwels net boontjies. Nadat Israel as 'n land gestig is, is falafel as 'n nasionale dis aangeneem. Sommige Palestyne maak beswaar hierteen aangesien hulle dit as hulle gereg beskou.

In Egipte en Soedan staan falafel bekend as taʿmiya. Die woord is afkomstig van 'n verkleinvorm van die Arabiese woord *ṭaʿām* (طعام, "kos"); hierdie bepaalde vorm dui op "'n eenheid" van die gegewe semitiese wortel, in hierdie geval *Ṭ-ʕ-M* (ط ع م, wat verband hou met smaak en kos), en wat derhalwe "'n klein stukkie kos" of 'n "klein smaaklike ding" beteken.
Die **Skakel-ghieliemientjie** (*Barbus bifrenatus*) is 'n varswater vis wat wydverspreid voorkom en wel in die Kongorivier in die Zambië area, die Kunenerivier, die Okavangorivier, die boonste gedeelte van die Zambezirivier, die Kafuerivier en die Limpoporivier. Daar is ook ge-isoleerde populasies in Malawi en by St. Luciameer in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Hyphen barb*.

Voorkoms
--------

Die vis is deurskynend bruin, silwer aan die kante en aan die onderkant. Daar is 'n kenmerkende swart, boogvormige streep op die kante wat strek van die punt van die snoet tot by die basis van die stertvin. Die sylyn is gemerk met swart pigment. Daar is ook 'n swart kol op die basis van die stertvin. Die vis word tot 70 mm lank.

Habitat
-------

Die vis leef in vloedvlaktes, poele en vlak strome met plantegroei in. Hulle vreet detritus, alge, sade en klein ongewerweldes.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
Vlag van Engeland
Destydse vlag van Wallis
Die **Laws in Wales Acts 1535 and 1542** (Wallies: *Y Deddfau Cyfreithiau yng Nhgymru 1535 a 1542*; Uniewette) was twee Parlementêre Wette wat in 1535 en 1542 deur onderskeidelik die Parlement van Engeland en die Parlement van Wallis aanvaar is. Die wette het die Treaty of Union (Verdrag van Vereniging) wat tussen die twee state onderhandel is, geïmplementeer. Die wette het in 1535 en in 1542 in krag getree. Daarmee is die Prinsdom van Wallis by die Koninkryk van Engeland ingelyf. Die wet van 1535 is op 21 Desember 1993 en die wet van 1542 is op 3 Januarie 1995 afgeskaf en Wallis het 'n outonome land binne die Verenigde Koninkryk geword.

'n Nuwe Walliese Parlement
--------------------------

In 1999, na byna vyf eeue, is 'n Walliese parlement geopen nadat 'n referendum in Wallis op 18 September 1997 ten gunste daarvan was. Die nuwe parlement het nie dieselfde magte as die ou Walliese parlement nie, aangesien Wallis 'n lidland van die Verenigde Koninkryk bly.
Die **Fairbridge-indeks** van ‘n wye verskeidenheid Suid-Afrikaanse inligtingsbronne in die Suid-Afrikaanse Biblioteek in die Tuine in Kaapstad is van besondere kultuurhistoriese belang vir navorsers oor die verlede van Suider-Afrika.

William Ernest Fairbridge (\* Kaapstad, 1863 – † Montreux, Switserland, 1943) was ‘n Suid-Afrikaanse joernalis, historikus, stigter van die eerste koerant in Rhodesië en die eerste burgemeester van Salisbury. Blykbaar is hy die man wat die naam Rhodesië vir die nuwe land aan die hand gedoen het.

Fairbridge het die gewoonte gehad om daagliks verwysings na feite vir hom van belang in ‘n wye verskeidenheid inligtingsbronne in ‘n uniforme styl op gelyke kaartjies aan te bring. Om hierdie register saam te stel het hy alle Suid-Afrikaanse rekords wat hy kon bemeester gefynkam, soos byvoorbeeld alle boeke van George McCall Theal, sy eie groot versameling van Africana en Rhodesiana, lêers vol tydskrifte en pamflette, en veral koerante van 1772 tot 1918. Ná sy aftrede as koerantredakteur het hy voltyds hiermee voortgegaan. Dit bestaan uit duisende kaartjies wat verwys na honderde Suider-Afrikaanse onderwerpe en bied ‘n sleutel tot skaars inligting.

Let wel: Moet dit nie verwar met die Fairbridge-versameling nie.

Bibliografie
------------

* Green, Lawrence G.: In the land of afternoon. Kaapstad: Howard B. Timmins, 1950
**Fairmont Hotels & Resorts** is 'n Kanadese hotelketting wat luukse hotelle en ontspanningsoorde in 19 lande bedryf, waaronder Kanada, die Verenigde State, Azerbeidjan, Barbados, Bermuda, Duitsland, Egipte, die Filippyne, Indië, Indonesië, Kenia, Mexiko, Monaco, Oekraïne, Saoedi-Arabië, Singapoer, die Volksrepubliek China, Suid-Afrika, Switserland, die Verenigde Arabiese Emirate en die Verenigde Koninkryk.

In Kanada staan Fairmont bekend vir sy befaamde historiese hotelle soos *The Empress* in Victoria, die *Hotel Vancouver* in Vancouver, *The Palliser* in Calgary, die *Hotel Macdonald* in Edmonton, die *Château Laurier* in Ottawa, *The Royal York* in Toronto, die *Banff Springs Hotel* in Alberta en die *Château Frontenac* in Quebecstad. Baie van dié hotelle is oorspronklik in die laat 19de en vroeë 20ste eeu deur die spoorwegmaatskappy *Canadian Pacific Railway* opgerig.

Fairmont se portefeulje sluit daarnaas verskeie ander ikoniese hotelle in soos *The Plaza* in New York, die *Savoy Hotel* in Londen, die *Peace Hotel* in Sjanghai en die *Makkah Clock Royal Tower Hotel* in Mekka, Saoedi-Arabië.
'n kaart van die Namibiese tuislande. Die Skedelkus is die kusstreek wat aan die weste van die Atlantiese Oseaan grens en Kaokoveld en Damaraland na die ooste.

Een van die vele skeepswrakke wat roes op die Skedelkus (Dunedin Star)
Die Skeepswrak van Eduard Bohlen
Die **Skedelkus** is die noordelike deel van die Atlantiese kus van Namibië en suid van Angola vanaf die Kunenerivier suid tot by die Swakoprivier, hoewel die naam soms gebruik word om die hele Namibwoestynkus te beskryf. Die Boesmans van die Namibiese binneland het die streek "Die land wat God in woede gemaak het" genoem, terwyl Portugese matrose dit eens "Die poorte van hel" genoem het.

Die naam Skedelkus is deur John Henry Marsh geskep as die titel van die boek wat hy geskryf het oor die skeepswrak van die Dunedin Star. Sedert die boek in 1944 vir die eerste keer gepubliseer is, het dit so bekend geword dat dit tans algemeen na die kus verwys word as die Skedelkus, en dit word vandag as die amptelike naam op die meeste kaarte genoem.

Op die kus lei die opwelling van die koue Benguela-stroom tot digte seemis vir 'n groot deel van die jaar. Die wind waai van land tot see, reënval oorskry selde 10 millimeter per jaar en die klimaat is baie onherbergsaam. Daar is 'n konstante, swaar branding op die strande. In die dae voor enjin-aangedrewe skepe en bote, was dit moontlik om deur die branding aan wal te kom, maar onmoontlik om van die wal af te lanseer. Die enigste uitweg was om deur 'n moeras honderde kilometers lank te gaan en slegs toeganklik via 'n warm en droë woestyn.

Die kus bestaan meestal uit sagte sand wat soms onderbreek word deur rotsagtige buitewyke. Die suidelike gedeelte bestaan uit gruisvlaktes, terwyl die landskap noord van *Terrace Bay* hoofsaaklik bestaan uit hoë sandduine. Skedelbaai staan nou bekend as 'n uitstekende ligging vir branderplankry.
'n Ongemerkte bergadder
Horingsman
Fotograaf met 'n veelhoringadder in sy kameralens.
Die term **dwergadders** verwys na sewe kleiner slange wat deel vorm van die adders. Die slange lyk amper almal eenders en is moeilik onderskeibaar. Byte deur dié slange is pynlik, maar selde lewensgevaarlik. Kenmerkend van die slange is hulle reghoekige koppe wat baie maklik van die lyf onderskeibaar is. Sommige het 'n enkele horing terwyl ander 'n klossie horings bo die oë het. Hulle is die aktiefste teen sononder of vroeg in die oggend. Hulle sis, blaas en pik aggressief wanneer hulle bedreig word. Hulle word gereeld snags gesien wanneer hulle paaie kruis. Die slange is gemiddeld 250 tot 350 mm lank.

Die sewe dwergadders is:

* Horingsman
* Veelhoringadder
* Woestynbergadder
* Ongemerkte bergadder
* Rooiadder
* Albanie-adder
* Suidelike adder

Hulle word onderskei van die groot adders soos die pofadder, Gaboenadder en Bergadder.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van slange

Bron
----

* Watter Slang is dit? Johan Marais. Struik Uitgewers. 2008. ISBN 978 1 77007 732 4
| ***Die generaal van die dooie leër*** |
| --- |
| **Oorspronklike titel** | *Gjenerali i Ushtrisë së vdekur* |
| **Outeur** | Ismail Kadare |
| **Land** |  Albanië |
| **Taal** | Albanees |
| **Onderwerp** | Geskiedenis |
| **Genre** | Roman |
| **Uitgewer** | Sh.B. Naim Frashëri |
| **Uitgegee** | 1963 |
| **Bladsye** | 264 |
| **ISBN** | 99927-45-53-3 |
| Letterkunde-portaal |

**Die generaal van die dooie leër** (Albanees: **Gjenerali i ushtrisë së vdekur**) is 'n 1963-roman deur die Albanese skrywer Ismail Kadare. Die boek is die skrywer se mees krities bekroonde roman. Kadare was aangemoedig om die boek te skryf deur Drago Siliqi, literêre kritikus en direkteur van die staatsbeheerde uitgewery Naim Frashër.

Storielyn
---------

Ismail Kadare
In die vroeë 1960's, byna 20 jaar na die Tweede Wêreldoorlog geëindig het, is 'n Italiaanse generaal, saam met 'n priester wat ook 'n Italiaanse weermag kolonel is, na Albanië gestuur om die bene van sy landgenote wat tydens die oorlog gesterf het, op te spoor en te versamel en hulle terug te neem vir begrafnis in Italië. Soos hule opgrawings organiseer, wonder hulle oor die omvang van hul taak. Die generaal praat met die priester oor die nutteloosheid van die oorlog en die betekenisloosheid van die onderneming. As hulle dieper in die Albanese platteland gaan, vind hulle dat hulle deur 'n ander generaal gevolg word wat op soek is na die liggame van Duitse soldate wat in die Tweede Wêreldoorlog gedood is. Net soos sy Italiaanse eweknie, voer die Duitser 'n stryd met die ondankbare taak van soek na oorskot om terug te vat huis toe vir begrafnis, en bevraagteken die waarde van sulke gebare van nasionale trots.

Aanpassings
-----------

Die generaal van die dooie leër (Italiaans: *Il generale dell'armata morta*) is 'n Italiaanse drama film van 1983, gebaseer op die roman, vervaardig deur Luciano Tovoli.

Die terugkeer van die dooie leër (Albanees: *Kthimi i Ushtrise se Vdekur*) is 'n Albanese rolprent van 1989 gebaseer op die roman wat deur Dhimitër Anagnosti vervaardig is.

Die boek is ook aangepas as 'n toneelstuk vir teaters en is 'n gereelde toneelstuk in Albanese teaters en in sommige naburige lande.

Ontvangs
--------

Die roman het baie positiewe resensies ontvang. Richard Eder van die *New York Times* het gesê dat "Kadare beweeg sarkasties en droog in die duisternis in … [hy] voorsien geen boodskappe nie, hy bring hulle tot 'n dodelike lewe." Die *Boston Globe* noem dit 'n kragtige en bytende Albanese roman. Alan Brownjohn van *The Times Literary Supplement* het die roman geprys deur dit te noem: "'n diepgaande roman … ryk aan treffende besonderhede".

Die boek is ook ingesluit in die Le Monde se 100 boeke van die eeu.

Bron
----

* Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
**Julius Hamunyera Hambyuka** (gebore 25 Maart 1966) is 'n Namibiese politikus wat sedert Maart 2015 as lid van die Nasionale Vergadering van Namibië dien. Hy is 'n lid van die regerende SWAPO party. Hambyuka is in Maart 2020 as die regeringshoofsweep van die Nasionale Vergadering aangestel.

Agtergrond en onderwys
----------------------

Hambyuka is op 25 Maart 1966 in Tondoro in die voormalige Suidwes-Afrika, nou Namibië, gebore. Hy het aan die dr. Romanus Kampungu Senior Sekondêre Skool gematrikuleer en daarna aan die Politegnikum van Namibië gestudeer waar hy 'n diploma in sakebestuur en administrasie en 'n sertifikaat in geleentheidsbestuur verwerf het. Hambyuka het sy loopbaan begin deur vir die Katemo Landboukoöperasie te werk.

Politieke loopbaan
------------------

Binne SWAPO was hy van 1998 tot 2000 'n streeksadministrateur, 'n adjunkparty-direkteur van 2001 tot 2003, en die direkteur van administrasie by die party se streekstak in Kawango-Wes tussen 2004 en 2015. Hy is in die algemene verkiesing van 2014 tot die parlement verkies. Hamunyera is op 20 Maart 2015 as 'n parlementslid ingehuldig.

Voor die 2019-verkiesing het sy naam hoog genoeg op die SWAPO-kandidatelys verskyn om tot 'n tweede termyn herkies te word. Toe die Nasionale Vergadering in Maart 2020 vergader, is Hambyuka as die SWAPO-hoofsweep aangewys, en het gevolglik die regeringshoofsweep van die Nasionale Vergadering geword.