recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Braxton Bragg Comer** (\* 7 November 1848, † 15 Augustus 1927) was 'n Amerikaanse planter, entrepreneur en Demokratiese politikus wat tussen 1907 en 1911 as 33ste goewerneur van Alabama gedien het en in 1920 as Amerikaanse senator vir dié deelstaat verkies is. Die familie, waarin hy gebore is, was indertyd een van die invloedrykstes en welvarendstes in Alabama.

As goewerneur het Comer spoorweghervorming teweeggebring en tariewe vir besighede in Alabama verlaag om hulle meer mededingend met hul eweknieë in ander deelstate te maak. Hy het publieke befondsing vir die openbare skoolstelsel verhoog en sodoende die aantal plattelandse en hoërskole in elke distrik van Alabama verhoog, net soos dié deelstaat se geletterheidsyfer.

Naas sy belange in die Comer-familie se mielies- en katoenplantasies, wat oor 30 000 akkers of 120 km² gestrek het, het hy ook belange in die mynboubedryf gehad. Die Comers het hul eie myne, die Eureka Mines, naby Birmingham bedryf. In 1897 het hy saam met die Trainer-familie $10 000 belê om tekstielmeule in Alabama te stig. Hy is as voorsitter van Avondale Mills in Birmingham benoem, 'n pos wat hy tot en met sy afsterwe in 1927 beklee het.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 1175446467
* LCCN: no2001102206
* SNAC: w6059664
* US Congress: C000657
* VIAF: 24260392
* WorldCat Identities: lccn-no2001102206

 |
**Fotochemie** is dié vorm van chemie wat die absorpsie of emissie van fotone tydens die chemiese proses behels.

Dikwels speel 'n opgewekte elektroniese toestand van 'n atoom of molekule wat ontstaan deur absorpsie van 'n foton 'n rol in die chemiese reaksie. 'n Deel van die foton se energie kan tydens die reaksie in die produkte vasgelê word, maar die foton kan ook net 'n katalitiese rol speel. 

'n Goeie voorbeeld van 'n fotochemiese reaksie is die reaksie van chloor met 'n alkaan soos metaan {\displaystyle CH\_{4}}:

{\displaystyle Cl\_{2}+CH\_{4}\to HCl+CH\_{3}Cl}
Hierdie reaksie vereis lig wat genoeg energie besit om die dichloormolekule in chlooratome te ontbind:

{\displaystyle Cl\_{2}+h\nu \to 2Cl\bullet }
Die chlooratome is radikale wat vermag om 'n waterstofatoom aan die metaanmolekule te ontneem

{\displaystyle Cl\bullet +CH\_{4}\to HCl+CH\_{3}\bullet }
Die metielradikaal is baie reaktief en reageer met 'n chloorradikaal om 'n monochlorometaanmolekule te vorm

{\displaystyle Cl\bullet +CH\_{3}\bullet \to CH\_{3}Cl}

Bronne
------

* E. J. Bowen, *Chemical Aspects of Light*. Oxford: The Clarendon Press, 1942. 2nd edition, 1946.
* Photochemistry

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11933110s (data)
* GND: 4045873-8
* LCCN: sh85101143
* NDL: 00566236

 |
**Foskor** (Fosfaatontginningskorporasie) is 'n Suid-Afrikaanse produsent van die kunsmis superfosfaat.

Vir die verkryging van ‘n mielie- en koringoes van ‘n goeie gehalte moet dit verbou word op grond met ‘n hoë fosfaatinhoud. Helaas is Suid-Afrika se grond juis arm aan fosfaat en daarom is fosfaat vir bemestingdoeleindes uit Noord-Afrika ingevoer. 

By Phalaborwa is ‘n vulkaniese pyp van ongeveer 18 km², wat ryk is aan rotsfosfaat, ontdek. In 1951 het die NOK (Nywerheidsontwikkelingskorporasie) ‘n miljoen pond beskikbaar gestel om die staatskorporasie Foskor te stig, om die land onafhanklik van die invoer van fosfaat te maak. Later is Foskor geprivatiseer. 

Die fosfaat word gemyn volgens die oopgroefmetode. Die beskikbare hoeveelheid is soveel dat dit blykbaar nog vir eeue in die aanvraag van die land se landbou sal kan voldoen. Neerslae van verskeie ander minerale kom ook volop in die gebied voor. Koper word deur Palamine gemyn. Vanaf die myn by Phalaborwa word die erts per spoor na die verwerkingsaanleg by Richardsbaai vervoer. Daar word die rotsfosfaat tot kunsmis, fosforsuur, swawelsuur en magnetiet verwerk. 

Phalaborwa het weens sy mynbedrywighede ontstaan. Die Foskor-mynmuseum is ook op die dorp.

Bibliografie
------------

* www.foskor.co.za
| **Oleg**Grootprins van Kiëf |
| --- |

Oleg se soldate rou by sy graf, Wiktor Wasnetsof (1899)
Grootprins **Oleg die Wyse** (Russies: Олег; Oudnoors: Helgi) was die heerser van die Rjoerik-dinastie wat die hoofstad van Roes geskuif het van Nowgorod na Kiëf, en daarmee die magtige Kiëf-Roes gestig het. Hy het vermoedelik van 879 tot 912 regeer.

Oleg was ’n familielid van Rjoerik (waarskynlik sy swaer) en Rjoerik het dus die ryk wat hy gestig het, in 879 aan Oleg toevertrou sodat hy as regent vir sy seun Igor kon optree. Oleg het sy mag in die rigting van die Dnjepr-rivier vergroot. Hy het eindelik Kiëf verower en die stad se heersers, Askold en Dir (ook Warangiërs), vermoor. Hy het daarna Kiëf sy nuwe hoofstad gemaak.

Vanuit Kiëf kon hy Konstantinopel in 911 aanval, wat gelei het tot ’n handelsverdrag waaruit albei partye voordeel getrek het. ’n Deel van die teks het behoue gebly in die Primêre Kronieke.

Oleg is waarskynlik in 912 dood. In sowel Staraja Ladoga as Kiëf is daar ’n grafheuwel waar hy na bewering begrawe is.
Die ontstaan van ’n plasmawolk.
’n **Plasmawolk** of **koronamassauitbarsting** is ’n massiewe uitbarsting van sonwind, ander ligte isotoopplasma en magneetvelde wat uit die Son se korona kom of die ruimte ingeslinger word.

’n Plasmawolk is nie dieselfde as ’n sonvlam nie, hoewel die twee verskynsels verwant is. Plasmawolke bestaan veral uit protone en elektrone, maar in ’n mindere mate ook swaarder elemente.

Plasmawolke wat die ruimte ingeslinger word, kan die planete in die Sonnestelsel bereik. Hier word hulle deur die planeet se magneetveld na die pole afgebuig. Wanneer die gelaaide deeltjies die atmosfeer bereik, verlig hulle die atmosfeer. Dié verskynsel staan bekend as poolligte. In die Suidelike Halfrond word dit die "aurora australis" genoem en in die Noordelike Halfrond die "aurora borealis".

Beskrywing
----------

Plasmawolke word verbind met enorme veranderings en versteurings in die magneetveld van die Son se korona. Hulle volg dikwels op sonvlamme en word ook met ander vorme van sonaktiwiteit verbind, maar dit is nie heeltemal duidelik wat die verband is nie. Hulle ontstaan dikwels in aktiewe streke op die Son se oppervlak, soos naby groepe sonvlekke. Naby sonmaksimums ontstaan sowat drie plasmawolke per dag, terwyl daar naby sonminimums net een elke vyf dae is.

Wanneer die plasmawolk in die rigting van die Aarde uitgeskiet word, kan die skokgolf van die bewegende plasma ’n geomagnetiese storm veroorsaak wat die Aarde se magnetosfeer versteur. Die grootste aangetekende geomagnetiese versteuring, vermoedelik weens ’n plasmawolk wat die Aarde se magnetosfeer getref het, was die sonstorm van 1859, wat dele van die kort tevore geïnstalleerde Amerikaanse telegraafnetwerk buite werking gestel het, brande gestig en sommige telegraafoperateurs geskok het.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Plasmawolk.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Nederlandse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh2001010296

 |
**Lepelaars** (*Plataleinae*) is 'n subfamilie van voëls wat aan die familie van *ibisse en lepelaars* (*Threskiornithidae*) behoort. Slegs een genus *Platalea* hoort tot die subfamilie. Lepelaars is betreklike groot waadvoëls met lang pote en lang snawels wat in ŉ spatelvormige punt eindig. Van die ses spesies van die subfamilie, wat wêreldwyd in warm dele aangetref word, kom een, *Platalea alba*, in Suider-Afrika by binnelandse damme en riviere voor.

Indeling en bou
---------------

Wat voorkoms en gedrag betref, toon lepelaars baie ooreenkomste met die ibisse. Hoewel daar ornitoloë is wat lepelaars in 'n eie familie (*Plataleidae*) indeel, beskou die meeste wetenskaplikes lepelaars as 'n subfamilie (*Plataleinae*) van *Threskiornithidae* omdat die belangrikste verskil, die spatelvormige snawel, nie by lepelaarkuikens voorkom nie. Kuikens wat pas uitgebroei is, het ibisagtige snawels. 

Ander verskille is dat lepelaars se pote langer is as die van ibisse en dat die meeste soorte spierwit is. Van die ses verskillende spesies kom een in Eurasië en Noord-Afrika voor, een in Oos-Asië, twee in Australië, een in Amerika en een in Suider-Afrika. Die Amerikaanse spesie (*Platalea ajaja*) verskil van die ander deurdat sy algemene kleur nie wit is nie, maar helderpienk.

Spesies
-------

* *Platalea ajaja* – Roseate-lepelaar
* *Platalea alba* – Afrika-lepelaar
* *Platalea flavipes*
* *Platalea leucorodia* – Gewone lepelaar
* *Platalea minor*
* *Platalea regia*

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bron
----

* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409583 band

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q208488
* ADW: Plataleinae
* Fauna Europaea: 96669
* Fossilworks: 368588
* GBIF: 2480798
* iNaturalist: 3728
* ITIS: 174932
* NCBI: 33577
* Plazi: EBAC931C-487E-E5C9-9BD7-FDFC794AA466
* WoRMS: 204341
* ZooBank: 24F7A263-0546-4B17-B7CC-371B17C555F3

 |
**Roberto Sambonet**  

**Italiaanse argitek, ontwerper en skilder**

---

**Skool**  

Konsepsuele Kunsbeweging

---

**Samewerking**  

Baccarat (kristalware)  

Archimede Seguno (glaskuns)  

Tiffany (juweliersware)  

Richard Ginori (porselein)  

Alessi (metaalware)

  



---

**Webtuiste**  

*sambonet.it* Geargiveer 26 September 2020 op Wayback Machine

---

**Roberto Sambonet** (\* 2 Januarie 1924 in Vercelli; † 28 November 1995 in Milaan) was 'n Italiaanse argitek, ontwerper en skilder wat as een van die voorste verteenwoordigers van die Konsepsuele Kunsbeweging in Italië beskou word.

In 1974 het Roberto Sambonet saam met Bruno Munari, Bob Noorda en Pino Tovaglia die vlag en embleem vir die Noord-Italiaanse administratiewe streek Lombardye ontwerp.

Sambonet Paderno Industrie S.p.A.
---------------------------------

Sambonet-toonlokaal in Milaan in 1973
Die onderneming Sambonet is in 1856 deur Giuseppe Sambonet, 'n goudsmid, in Vercelli gevestig. Saam met befaamde Italiaanse, Franse en Duitse vervaardigers en handelsmerke uit die kombuisware- en porseleinbedryf soos Paderno, Rosenthal, Arzberg, Thomas, Hutschenreuther, Ercuis en Raynaud maak dit tans deel uit van die Arcturus Group wat as houermaatskappy vir hierdie handelsmerke deur Pierluigi en Franco Coppo gestig is.
'n Papadum word gerooster
Afghaanse brood
Bakoond in Egipte
**Platbrood** is die benaming vir 'n wye verskeidenheid ongesuurde brode. Die basiese bestanddeel van die deeg is gemaalde graan en water. Indien nodig, kan sout of ander speserye bygevoeg word. Omdat geen suurdeeg en gis gebruik word nie het platbrood 'n beperkte dikte van enkele millimeter tot 'n paar sentimeter.

Geskiedenis
-----------

Platbrood was reeds bekend in Sumer en in antieke Egipte. Dit is vermoedelik die oudste metode om brood te bak omdat mens met weinig bestanddele op eenvoudige wyse platbrood kan maak op byvoorbeeld 'n steenoond.
In 2018 is verkoolde broodkrummels by 'n ligging genaamd Shubayqa 1 in Jordanië gevind, wat dateer uit 12.400 v.C. ongeveer 4000 jaar voordat landbou in die gebied ontstaan het. Analise toon aan dat die krummels waarskynlik afkomstig is van platbrood wat gebak is van wilde gars, hawer en die stingels van die knolgewas *Bolboschoenus glaucus*.

Lys van soorte platbrood
------------------------

### Europa

* Crespillos (Murcia, Spanje)
* Tarte flambée, Frankryk en Duitsland
* Flatbrød, Noorweë
* Lefse, Noorweë
* Focaccia, Italië
* Pane carasau, Sardinië
* Knäckebröd, Swede
* Tunnbröd, Swede
* Lavash, Armenië
* Pitabrood, Oostelike Middellandse Seegebied
* Pizza
* Mlinci, Kroasië, Slowenië, Serwië

### Afrika

* Injera/Laxoox, Horing van Afrika
* Ngome, Mali

### Asië

* Bazlama, Turkye
* Turkse brood
* Chapati/roti, Indië
* Papadum, Indië
* Naan, Suid-Asië
* Matse, Israel

### Amerikas

* Meksikaanse tortilla

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
Vinny Lingham 
**Vinny Lingham** (gebore **Vinodan Lingham**) is 'n Suid-Afrikaans-gebore Amerikaanse internet-entrepreneur wat die mede-stigter en uitvoerende hoof van Civic is - 'n identiteitsbeskermings- en bestuursonderneming wat in Kalifornië gebaseer is. Hy was ook voorheen die stigter en HUB van Gyft & Yola, Inc. Hy is ook die medestigter van SiliconCape, 'n nieregeringsorganisasie gebaseer in Suid-Afrika wat daarop gemik is om Kaapstad in 'n tegnologiese spilpunt te omskep.

Entrepreneurskap
----------------

In 2003 het Lingham incuBeta gestig, 'n beleggingsbeheermaatskappy wat betrokke is by die eienaarskap, bestuur en ondersteuning van aanlynbemarkingsmaatskappye in verskeie stadiums van ontwikkeling, met kantore in die VSA, VK en Kaapstad. Ook in 2003 het Lingham Clicks2Customers gestig, 'n filiaal van incuBeta wat sagteware en dienste vir soekenjinbemarking verskaf. Lingham het as die uitvoerende hoof van beide maatskappye gedien.

In 2007 het Lingham Yola gestig, 'n eie webontwikkelingsplatform vir individue, klein besighede en organisasies. Tot op hede het Yola meer as $25 miljoen se befondsing van Johann Rupert se Reinet Fund ontvang.

Vinny Lingham is die medestigter van die Silicon Cape Initiative, 'n Suid-Afrikaans-gebaseerde organisasie wat daarop gemik is om die Wes-Kaap in 'n hoë-tegnologie beginonderneming-spilpunt te verander. Hy is ook die medestigter van die beleggingsfonds Newtown Partners, waardeur Lingham vroeë stadiumbeleggings gelei het in suksesvolle en noemenswaardige beginondernemings, insluitend Sweep South en Augmentors.

Lingham is gekies as 'n Endeavour Entrepreneur in 2006 en 'n Jong Wêreldleier in 2009 saam met die Wêreld Ekonomiese Forum. Endeavour is 'n wêreldwye nie-winsgewende organisasie wat hoë-impak entrepreneurs in ontluikende markte selekteer en ondersteun.

In 2012 het Lingham Gyft, 'n mobiele geskenkbewysmaatskappy, begin met die ondersteuning van Google Ventures. In twee jaar het Gyft die voorste diens in die mobiele geskenkkaartruimte geword en is in 2014 deur First Data Corporation vir meer as VS$54m verkry.

In 2015 het Lingham Civic gestig, 'n begin wat identiteitsinligting op die blokketting enkripteer. Civic het meer as US$33m in befondsing ingesamel tydens sy aanvanklike muntaanbod (ICO) in Junie 2017.

Van 2014 tot 2016 was Lingham een van die beleggers, of "drake", op Suid-Afrika se *Dragons' Den*-werklikheids-TV-reeks. Vanaf 2016 is hy een van die "haaie" op die opvolg van Dragons' Den, Shark Tank South Africa. In 2017 was Lingham ook 'n "Engel" op National Geographic se nie-winsgewende program Undercover Angel. Lingham is ook die mede-outeur van "*I'm In: Essential Advice for Entrepreneurs*".In die somer van 2020 het Lingham Waitroom gestig, 'n gasheergeleide regstreekse stroming en videovergaderingplatform wat een-tot-een-betrokkenheid tussen gashere en hul gehore sal toelaat.
Die **vingerplant** of ***Fatsia japonica*** (ook ***Aralia japonica***) is ’n spesie blomplante in die familie Araliaceae. Dit is inheems aan Suid-Japan en Suid-Korea.

Die naam "fatsia" kom van die oud-Japannese woord vir "agt" (*hachi* in moderne Japannees) en verwys na die "agt" lobbe. Die naam "aralia" kom van die genus *Aralia* wat vroeër ’n breër interpretasie gehad het.

Eienskappe
----------

Die vrugte van die vingerplant.
Dit is ’n immergroen struik wat sowat 3 tot 6 meter hoog word. Die stewige stamme het min takke. Die groot blare kom in ’n spiraalpatroon voor en word 20 tot 50 cm breed. Dit het 7 tot 9 breë lobbe en lyk soos die vingers aan ’n menslike hand, vandaar die Afrikaanse naam. Die blomme is klein en wit en kom voor in die laat herfs tot vroeë winter, gevolg deur klein, swart vrugte.

Dit is ’n bekende sierplant in warm klimaatstreke waar dit in die winter nie kouer as -15 °C word nie. Daar is ook ’n kultivar met die naam *F. japonica* 'Variegata'.

Probleme
--------

Van die voorkoms van die blare kan afgelei word of die plant te warm, koud, droog of nat is. Plantluise kan voorkom.

Die sap, wat taai en gomagtig is, kan by sommige mense ’n veluitslag veroorsaak.
Persoon wat 'n OTM gebruik.
Sleutelbord vir jou PIN.
'n Debiet- of kredietkaart word benodig om 'n OTM te gebruik.
'n **Kitsbank**, **geldoutomaat** of **outomatiese tellermasjien** (OTM) is 'n toestel wat mense toelaat om kontant uit hulle bankrekeninge te onttrek. Sommige kitsbanke laat ook ander transaksies toe, soos om geld te deponeer, rekeningoorplasings te doen, state en saldobalanse aan te vra, en selfs rekeninge te betaal. Kitsbanke word algemeen voor banke, in winkels en winkelsentrums aangetref.

Mens moet oor 'n debiet- of kredietkaart beskik om 'n kitsbank te kan gebruik. Nadat die kaart in die masjien ingestoot is, moet 'n persoonlike identifikasienommer (PIN) ingesleutel word, wat jou toegang tot jou rekening bied.

Bedrog vind algemeen by kitsbanke plaas. Mense kan oor jou skouer loer om jou PIN te sien en soms word versteekte kameras opgerig om mense se besonderhede te onderskep. Sodra die skelms jou rekeningnommer en PIN het, kan hulle geld uit jou rekening steel.

Geskiedenis
-----------

Binnekant van 'n OTM.
Die eerste meganiese masjien ('n tipe kitsbank) wat geldnote kon uitreik, dateer uit 1939. Die masjien is deur Luther George Simjian ontwikkel en gebou, en is by die *City Bank of New York*, tans die *City Bank*, geïnstalleer. Klante het egter nie die masjien aanvaar nie, en dit is ses maande later verwyder.

Daarna het die ontwikkeling van die kitsbank 25 jaar lank stilgestaan, totdat John Shepherd-Barron die eerste elektroniese OTM ontwikkel het. Hierdie masjien is op 27 Junie 1967 by Barclays Bank in Enfield Town (Noord-Londen) geïnstalleer. Die eerste persoon wat geld by die kitsbank onttrek het, was die akteur Reg Varney, wat bekend is vir die TV-reeks *On the Buses*.

Veiligheidsmaatreëls
--------------------

'n OTM na 'n inbraak
Banke aanvaar selde verantwoordelikheid vir misdade wat by en om kitsbanke plaasvind. Dit is daarom noodsaaklik om te alle tye bedag en versigtig te wees. Die volgende veiligheidswenke kan help:

* Wees waaksaam en bewus van jou omgewing by die OTM.
* Moenie jou kaart of PIN (persoonlike identifikasienommer) vir enigiemand gee nie.
* Moet nooit jou PIN op die kaart of iets naby die kaart neerskryf nie.
* Moenie jou kaart in die masjien inskuif voordat jy op die skerm daarvoor gevra word nie.
* Staan naby die skerm en gebruik jou liggaam of hand om te verseker dat niemand jou PIN kan sien nie.
* Hou jou hand oor die kaartgleuf om te verseker dat niemand jou kaart kan neem of ruil nie.
* Moet nooit hulp van vreemdelinge by die OTM aanvaar nie. Wees versigtig vir enige aanbod om hulp.
* Indien jou kaart deur die OTM "gesluk" word, moet die bank se tolvrye nommer onmiddellik geskakel word om die kaart te stop en te kanselleer.
* Indien jy hulp benodig, vra ‘n beampte binne die bank, nie 'n vreemdeling of sekuriteitswag nie.
* Plaas 'n limiet of perk op die bedrag geld wat daagliks by OTM's onttrek kan word.
Hierdie speelding gebruik die massamiddelpunt-beginsel om op ’n vinger te balanseer.
Die **massamiddelpunt** van ’n voorwerp of ’n groep voorwerpe is in fisika die **gemeenskaplike swaartepunt** van die voorwerp(e), die unieke punt wat beweeg asof al die massa daar gekonsentreer is en al die eksterne kragte daar aangewend word. In sterrekunde word die massamiddelpunt van twee of meer liggame wat om mekaar wentel die **barisentrum** genoem.

In die geval van ’n enkele stabiele liggaam is die massamiddelpunt op ’n vasgestelde plek met betrekking tot die liggaam, en as die liggaam ’n eweredige digtheid het, sal dit by die geometriese swaartepunt geleë wees. Die massamiddelpunt kan buite die liggaam lê, soos by ’n hol liggaam of een met oop punte (soos ’n hoefyster). Waar verskeie liggame ter sprake is, soos by die planete om die Son, kan die punt buite enigeen van die afsonderlike liggame lê.

Berekening
----------

Vir ’n stelsel van *n* materiële massapunte {\displaystyle m\_{1},m\_{2},\ldots m\_{n}} met koördinate {\displaystyle {\vec {r\_{1}}},{\vec {r\_{2}}}\ldots {\vec {r\_{n}}}} word die koördinate van die massamiddelpunt bereken met die formule

{\displaystyle {\vec {r\_{C}}}={\frac {1}{M}}\sum \_{i=1}^{n}m\_{i}{\vec {r\_{i}}}}
...waar M die totale massa is, die som van die massa van die voorwerpe:

{\displaystyle M=\sum \_{i=1}^{n}m\_{i}}.

Sterrekunde
-----------

Die massamiddelpunt speel ’n belangrike rol in sterrekunde, waar dit gewoonlik die **barisentrum** genoem word. Dit is die punt tussen twee voorwerpe waar hulle mekaar balanseer. Wanneer ’n natuurlike satelliet om ’n planeet wentel, of ’n planeet om ’n ster, wentel albei liggame om ’n punt wat weg van die grootste liggaam se middelpunt lê. Die maan wentel byvoorbeeld nie om die Aarde se middelpunt nie, maar om ’n punt tussen die twee voorwerpe se middelpunte, sowat 1 710 km onder die oppervlak van die Aarde waar hul onderskeie massas balanseer. Dit is die punt waarom die Aarde en die maan draai terwyl hulle om die Son wentel. As die massaverskil kleiner was, soos in die geval van Pluto en sy maan, Charon, sou die barisentrum buite albei liggame gelê het.

In die beelde hieronder dui die rooi kruis die massamiddelpunt van twee liggame met verskillende massaverskille aan wat om mekaar wentel.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| (a.) Twee liggame met min of meer dieselfde massa wentel om hul gemeenskaplike massamiddelpunt. | (b.) Twee liggame met verskillende massas wentel om hul massamiddelpunt, soos Pluto en Charon. | (c.) Twee liggame met ’n groot verskil in massa wentel om hul massamiddelpunt, soos die Aarde en die maan. | (d.) Twee liggame met dieselfde massa wentel in ’n ellips om hul massamiddelpunt. |
Die Sentrale Provinsie in Zambië
Die Distrikte van die Sentrale Provinsie
Zambië se **Sentrale Provinsie** is, soos die naam aandui, 'n provinsie in die middel van dié Midde-Afrikaanse republiek. Volgens oppervlak is dit die vierde grootste van die land se nege provinsies, maar volgens bevolking slegs die sesde. 

Die Sentrale Provinsie beslaan 94 395 km2, amper 12,5% van Zambië se totale oppervlakte en strek oor meer as 400 km van die suidweste tot die noordooste. Dit is die enigste van die land se provinsies wat aan elke ander provinsie grens, maar deel net 'n kort buitelandse grens met die Demokratiese Republiek van die Kongo. Zambië se hoofspoorlyn en die Great North Road sny die Sentrale Provinsie in die helfte vanwaar dit net noord van Lusaka oor die provinsie se grens kom, deur die provinsiale hoofstad, Kabwe, loop en tot by die naasgrootste dorp, Kapiri Mposhi. Van hier loop die spoorlyn reguit noord tot in die Koperstreek, enkele kilometer verder, maar die Great North Road swenk noordoos in Serenje se rigting. Die dorp is ook die beginpunt van die Tazara-spoorlyn, wat strek tot by die uitvoerhawe van Dar-es-Salaam in Tanzanië.

Bevolking
---------

Die Sentrale Provinsie se bevolking het tussen die 1990-sensus en 'n 2009-skatting byna tweevoudig toegeneem tot 1 351 591, oftewel net meer as 'n tiende van die totaal. Die bevolkingsdigtheid van 14,32 mense per vierkante kilometer is die derde laagste van die nege provinsies, maar die bevolking neem die tweede vinnigste toe.

Vernaamste nedersettings
------------------------

Die provinsiale hoofstad, Kabwe, is met 'n geskatte inwonertal in 2009 van 211 543 die land se vierde grootste stad en selfs nog meer sentraal geleë as die hoofstad, Lusaka, wat juis om dié rede in 1935 amptelik vir Livingstone as hoofstad van die destydse Noord-Rhodesië vervang het. Westerlinge het die provinsie se ryk neerslae lood, sink en vanadium in 1903 ontdek en die gevolglike myn op Kabwe het tot die provinsie se ontwikkeling aanleiding gegee. Die hoofstad het ongeveer vier keer meer inwoners as Kapiri Mposhi se geskatte 2009-inwonertal van 52 931. Mumbwa is die derde grootste nedersetting met 23 469 (2009-skatting), gevolg deur Mkushi en Serenje.

Besienswaardighede
------------------

Die Lunsemfwa-waterval, in die rivier met dieselfde naam, lê sowat 90 km oosnoordoos van Kabwe en is meer as honderd meter hoog. 'n Hidrokragsentrale is hier opgerig om krag aan die myn by die hoofstad te voorsien.
**Westoe** is 'n besondere huis in die Kaaps-Hollandse boustyl. Die huis is geleë in Westoestraat, Observatory (Kaapstad) en sy erf grens aan die suidekant aan Coornhoop.

Tot 1785 was die terrein deel van Coornhoop. Toe het Helena Jonasse, die weduwee van Claas Coert, daardie deel van haar grond bemaak aan drie mense. Die sentrale deel word toe eiendom van Francois Pieter de Necker en hy bou die opstal bekend as Westoe, 'n H-vormige huis met ses gewels, dik mure en vloere en plafonne van geelhout. In die 19de eeu is die huis dikwels verbou. Mynmagnaat Hendrik Wilhelm Struben (1840–1915), later bekend as Henry William, het die huis as aftreehuis gekoop, die gewels laat afbreek en die vensters gemoderniseer. Na sy vertrek is Westoe selfs as losieshuis gebruik. Vanaf 1958 is die huis grondig gerestoureer en puik gemeubileer. Tans spog die gebou weer met sy unieke Kaaps-Hollandse gewels. In 1968 is Westoe tot monument verklaar.

Bibliografie
------------

* Fransen, Hans: A guide to the old buildings of the Cape. A survey of extant architecture from before c1910 in die area of Cape Town, Calvinia, Colesberg, Uitenhage. Kaapstad: Jonathan Ball Uitgewers, 2004. ISBN 1-86842-191-0
* Kench, John: Cape Dutch homesteads. Kaapstad: C. Struik, 1981. ISBN 0-86977-140-X
* Oberholster, J.J.: Die historiese monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7

Koördinate: 33°56′32″S 18°28′29″O﻿ / ﻿33.94222°S 18.47472°O﻿ / -33.94222; 18.47472
**Ina Bergh** is 'n Afrikaanse skrywer.

Lewe en werk
------------

Ina Bergh gaan skool in Wolmaransstad en studeer dan verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Sy is getroud en bly in Somerset-Wes in die Kaap.

Skryfwerk
---------

Sy skryf die romans "***Vygiesdal se mense***", "***Roos van Athene***" en "***Eienaars van Lizamore***". Sy skryf ook verskeie e-boeke. Lord Charles Sinclair moet in "***Gekoopte bruid***" binne een maand trou as hy nie sy titel en fortuin aan sy erfgenaam, die swartskaap in die familie, wil afstaan nie. Sy vriend stel voor dat hy met die eenvoudige Ansela Kelston, dogter van die Markies Kelston, trou. Die Markies het sy fortuin uitgedobbel en gaan tronk toe. Charles vind egter uit sy bruid is nie so eenvoudig as hy gedink het nie en sy minnares is nie ingenome met sy bruid nie. Nou moet hy kophou, want hier is ŉ fortuin op die spel. "***Die verkeerde kuiergas***" se hoofkarakter is Mitsi Maartens. Sy vlug as haar lewe in Johannesburg te erg raak, maar haar motor gaan staan op pad na Struisbaai. Op ŉ Karooplaas bly Werner Lemmer en oortuig haar om vir ŉ paar dae voor te gee dat hulle verloof is, want sy ouma is baie sieklik en hy wil haar nie teleurstel nie. "***Reise in windrigtings***" is reisverhale in ons land en ander lande, oor dinge wat self ondervind is of geskiedenis wat met ander gebeur het. "***Spens vol Griekse stories***" bestaan uit sewe kortverhale oor Afrikaners wat in die romantiese omgewing van die Griekse eilande weer die skerwe van hulle lewens probeer optel.. "***Versskerwe***" is ŉ digbundel met haikoe-verse.

Publikasies
-----------

* 1988 Vygiesdal se mense
* 2006 Roos van Athene
* 2007 Eienaars van Lizamore
* 2012 Gekoopte bruid
* 2013 Spens vol Griekse stories
* 2014 Reise in windrigtings, Die verkeerde kuiergas
* 2015 Versskerwe
'n Grondpad naby Tarkastad
Die Grootdoringhoekpas in die Tarka
**Tarka** is die historiese naam vir die gebied rondom Tarkastad in die Oos-Kaap.

Ligging
-------

Die streek het nie vaste grense nie. Dit is noord van die Winterberge, suid van die Bamboesberg, wes van die Swartkeirivier en in die verre suidweste is die Baviaansrivierberge. Die Tarkarivier, die Spring Valleyrivier, die Elandsrivier en die Baviaansrivier is die grootse strome in die gebied. In die Tarkarivier is die Lake Arthur-dam en die Kommandodrifdam.

Geskiedenis
-----------

In 1798, dus teen die einde van die bewind van die VOC aan die Kaap, het groepies trekboere hierdie vrugbare streek oos van die Sneeuberge en die Groot-Visrivier bereik. Van die begin af het hierdie setlaars probleme met die Boesmans ondervind. Ook die Xhosas het die gebied binnegedring op soek na weiveld. Die area was die toneel van die Slagtersnek-rebellie en dit het in 1825 ‘n wyk van die subdistrik Cradock geword. Tot sy vertrek in 1836 het die Trekkerleier Andries Hendrik Potgieter hier op sy plaas Kommandodrif geboer. Tarka het meer Voortrekkers as enige ander streek opgelewer.

Trivia
------

Die boek *Geknelde Land* deur F.A. Venter speel af in hierdie streek.

Sien ook
--------

* Lys van streeksname in Suid-Afrika
'n Kameelperd
Die **Sentraal Kalahari Wildreservaat** (Tswana: *Lefelo la diphologolo la Central Kalahari*) is 'n uitgebreide nasionale park in die Kalahariwoestyn van Botswana. Die park is in 1961 gestig en beslaan 'n gebied van 52 800 vierkante kilometer ('n elfde van Botswana se oppervlakte), wat dit die tweede grootste wildreservaat ter wêreld maak.

Die landskap is meestal plat of stadig golwend met bosse en gras wat die sandduine bedek, asook dele met groter bome. Baie van die riviervalleie is tot soutpanne gefossileer. Vier versteende riviere kronkel deur die reservaat, insluitend *Deception Valley*, wat 16 000 jaar gelede begin vorm het.

Boesmans (die San) het die land vir duisende jare as nomadiese jagters bewoon. Sedert die 1990's probeer die Botswana-regering om die Boesmans van die reservaat te verwyder, omdat hulle blykbaar 'n drein op finansiële hulpbronne is, ten spyte van hul inkomste uit toerisme. In 1997 is 'n driekwart van die San-bevolking uit die reservaat verskuif, en in Oktober 2005 het die regering hul gedwonge verskuiwing na kampe buite die park voortgesit, totdat slegs sowat 250 permanente inwoners oorgebly het. In 2006 verklaar Botswana se hof die uitsettings onwettig en bevestig die Boesmans se reg om na die reservaat terug te keer. Die meeste Boesmans word egter toegang tot die park geweier. 'n Landswye verbod op jag het dit ook vir Boesmans onwettig gemaak om hul tradisionele jagter-versamelaar leefwyse te beoefen, ten spyte daarvan dat privaat wildplase jaggeleenthede aan toeriste bied.

In 2014 is 'n diamantmyn (Ghaghoo-myn, wat deur *Gem Diamonds* bedryf word) in die suidooste van die reservaat geopen. Die maatskappy beraam dat die myn tot $4.9 miljard se diamante kan lewer.

Van die diere wat hier voorkom: buffels, savanne-olifante, witrenosters, gevlekte hiënas, strandwolwe (bruin hiëna), ratels, graatjiemeerkatte, witkwasmuishonde, vlakvarke, jagluiperde, rooikatte, wildehonde, rooijakkalse, bakoorjakkalse, silwerjakkalse, luiperde, leeus, blouwildebeeste, bontkwaggas, elande, swartwitpense, gemsbokke, springbokke, steenbokke, rooibokke, koedoes, erdvarke, waaierstertmeerkatte, vlakhase, ystervarke, bobbejane, rooihartbeeste en volstruise.

Galery
------

* Swartpiek wat miere vreet.
* Kinders van die Kalahari.
* Grasdakgebou in die reservaat
Die Groot Paleis van Peterhof
**Peterhof** (Russies: Петергоф *Petergof*) is 'n paleiskompleks wat in die gelyknamige voorstad van Sint Petersburg aan die Golf van Finland se Newabaai geleë is. Die kompleks is deur tsaar Pieter I in 1723 begin en deur sy opvolgers uitgebrei. Die kompleks, waarna dikwels verwys word as die Russiese Versailles (alhoewel die argitektoniese uitleg weens die ligging aan die kus merkbaar van die Franse paleiskompleks verskil) het sedert 1991 saam met die historiese middestad van Sint Petersburg die status van Unesco-wêrelderfenisterrein. Sedert 2008 word dit ook gelys as een van die Sewe Wonders van Rusland.

Die Groot Paleis met die seekanaal wat die Laer Tuin in twee verdeel. Aan weerskante van die kanaal - een van die grootste waterkunswerke van die Baroktydperk - is twintig fonteine opgerig
Die Peterhof-kompleks met sy dertigtal geboue en tuine is net een in 'n hele reeks park-en-paleiskomplekse wat Rusland se vorige hoofstad omring soos pêrels in 'n snoer en waarvan elkeen die estetiek en smaak van verskillende styltydperke weerspieël - met al die wysigings wat in die loop van tyd daaraan aangebring is. En alhoewel die meeste van die paleise deur verskeie heersers bewoon is, word hulle nogtans meestal met een of ander heerser verbind.
So was Peterhof die gunstelingpaleis en somerresidensie van tsaar Pieter I wat ook sy naamgewer geword het. 

Die kompleks is deur Pieter en sy opvolgers in 'n unieke 18de tot 19de eeuse argitektoniese paleis-en-tuinkompleks met 'n oppervlakte van meer as 1 000 hektaar uitgebou. Sy dertigtal paleisgeboue en pawiljoene is met meer as honderd beeldhouwerke versier.

Water is die allesoorheersende element van Peterhof - en hierin verskil die Russiese kompleks heeltemal van Versailles waar waterfonteine 'n suiwer dekoratiewe funksie vervul het. Peterhof versinnebeeld die selfbeeld van tsaar Pieter die Grote as die heerser oor die see met kaskades en fonteine - en selfs 'n kanaal waarin die waterstroom van die kaskades benede die Groot Paleis uitmond. Die kanaal verbind die Groot Paleis met die Oossee en het vir tsaar Pieter I, wat dikwels per skip vanuit Sint Petersburg na Peterhof gereis het, die glansvolle toegangspoort tot sy somerresidensie gevorm.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Duitse besetters verwoesting gesaai in die kompleks en talle van sy kunswerke geplunder. Sommige, soos die befaamde Neptunus-fontein, is ná die oorlog teruggegee, ander het spoorloos verdwyn. Die herstelwerk duur steeds voort.
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Paleogeen | Paleoseen | Danium | **jonger** |
| Kryt | Laat | Maastricht | 66,0–72,1 |
| Campanium | 72,1–83,6 |
| Santonium | 83,6–86,3 |
| Coniakium | 86,3–89,8 |
| Turonium | 89,8–93,9 |
| Senomanium | 93,9–100,5 |
| Vroeg | Albium | 100,5–~113,0 |
| Aptium | ~113,0–~125,0 |
| Barremium | ~125,0–~129,4 |
| Hauterivium | ~129,4–~132,9 |
| Valanginium | ~132,9–~139,8 |
| Berriasium | ~139,8–~145,0 |
| Jura | Laat | Titonium | **ouer** |
| Die verdeling van die Kryt (IKS). |

Die **Senomanium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Kryt (serie/epog Laat Kryt). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 100,5 tot 93,9 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Albium en gevolg deur die Turonium.

Naam en definisie
-----------------

Die Senomanium is in 1847 deur die paleontoloog Alcide d'Orbigny genoem na Cenomanum, die Latynse naam van Le Mans in die Franse département Sarthe. 

Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Foraminifera *Rotalipora globotruncanoides*, en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammoniet *Watinoceras devonense*. Belangrike gidsfossiele vir die tydperk is die ammoniete *Calycoceras naviculare*, *Acanthoceras rhotomagense* en *Mantelliceras mantelli*.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
'n **Sensus** is die proses van inligting insamel aangaande elke lid van 'n bevolking (nie noodwendig 'n menslike bevolking nie). Dit staan teenoor monsterneming (steekproefneming), waarin inligting oor slegs 'n deel van 'n bevolking ingesamel word. Om hierdie rede is dit 'n metode wat gebruik word om statistiese data te versamel, en is baie belangrik in demokrasie (stemming).

Antieke sensusse
----------------

In Antieke Rome is sensusse gebruik om belasting mee te bepaal. Die woord *sensus* kom van die Romeinse sensor, wat in beheer was van die telling van die Romeine bevolking en die bepaling van belastingkoerse. In die Bybel beskryf die boek Numeri sensusse wat deur God vereis is toe Moses die uitverkore volk uit Egipte gelei het. Koning Dawid van Israel het 'n volkstelling beveel soos in 1 Kronieke 21 beskryf, wat sterk deur God en sy onderdane afgekeur was. Die rede hiervoor is nie heeltemal duidelik nie, maar konserwatiewe en evangeliese Bybelgeleerdes glo dat God nie die Verenigde Koninkryk onder Konings Dawid en Salomo op sy eie mag tydens oorlog wou laat vertrou nie. 'n Ander rede wat gegee word is dat, soos in die Romeinse en Egiptiese sensusse, die sensus gebruik sou word om belasting te bepaal. 'n Romeinse sensus word ook in Lukas van die Nuwe Testament genoem.

Moderne sensusse
----------------

Elke land het sy eie buro van statistiek wat sensusse afneem. In Suid-Afrika word dit elke vyf jaar deur Statistiek Suid-Afrika afgelê en verwerk.

Sien ook
--------

* *Census* op die Engelse Wikipedia vir volledige beskrywings van ander lande se sensusse.
Vodun-altaar met fetisje in Abomey, Benin
'n Antieke seremoniële pak wat tydens Haïtiaanse Vodou-rituele gedra is  
Etnologiese Museum, Berlyn, Duitsland
**Voedoeïsme** (afgelei van *vodun* [vodṹ], wat in Ewe en Fon "gees" of "godheid" beteken) is 'n sambreelterm vir 'n reeks sinkretistiese godsdienste wat hul uitdrukking in spirituele rituele en volksgebruike vind. Voedoeïsme het sy oorsprong in Vodun, die tradisionele godsdiens en voorvaderverering wat deur 'n reeks volke in Wes-Afrika beoefen word (die Ewe in Oos- en Suid-Ghana, Suid- en Sentraal-Togo; die Kabye, Mina en Fon in Suid- en Sentraal-Togo en Suid- en Sentraal-Benin; aanhangers word ook onder die Gun of Gbe in Lagos en Ogun, Suidwes-Nigerië, aangetref).

Vodun verskil merkbaar van ander tradisionele Afrika-godsdienste in die binneland van die bogenoemde Afrikalande en vorm die basis vir spirituele godsdienste met verwante name wat deur nakomelinge van etniese groepe soos Dahomey, Kongo, Joroeba en ander Afrikane, wat as slawe na die Nuwe Wêreld geneem en hier in die 16de en 17de eeu deur Rooms-Katolieke sendelinge gekersten is, met sinkretistiese elemente van ander godsdienste, veral Christendom (Rooms-Katolisisme), die geloofswêreld van die Kongovolk en inheemse gelowe van Amerikaanse Indiane vermeng en verder ontwikkel is tot 'n omvattende wêreld- en lewensbeskouing waarin naas religieuse oortuigings ook filosofie, geneeskunde en geregtigheid 'n sentrale plek inneem.

In die westerse wêreld word voedoeïsme, veral onder die invloed van die Amerikaanse rolprentbedryf wat die godsdiens as 'n eksoties-triviale agtergrond vir sekere grurolprente inspan, sterk verbind met elemente van hipnose, trance en magiese handelinge.

Tans het Voedoeïsme, wat in Kreoolse samelewings in die Karibiese Seegebied in verskillende vertakkings aangetref word, wêreldwyd sowat sestig miljoen aanhangers. Die belangrikste variasies is:

* Haïtiaanse Vodou,
* Puerto Ricaanse Vodú,
* Kubaanse Vodú,
* Dominikaanse Vodú,
* Brasiliaanse Vodum en
* Louisiaanse Voodoo.
*Acacia fimbriata* blare en blomme
*Acacia fimbriata*
***Acacia fimbriata***, algemeen bekend as die **Brisbanegouewattel**, is 'n spesie van *Acacia* wat inheems is langs 'n groot deel van die ooskus van Australië. In Suid-Afrika is dit as 'n indringerplant verklaar.

Beskrywing
----------

Die struik het 'n regop of verspreidende gewoonte en groei tipies tot 'n hoogte van 6-7 m en 'n breedte van ongeveer 6 m. Dit het hoekige of afgeplatte takke en lineêre filodes met 'n smal elliptiese of smal lansetvormige vorm en is reguit of baie effens geboë. Die filodes is 2 tot 5 cm in lengte en 2 tot 7 mm wyd.

Dit blom tussen Julie en November en produseer bloeiwyses in groepe van 8 tot 25 geleë in 'n okselvormige rasse, die sferiese blomkoppe het 'n deursnee van 3 to 5 mm en bevat 10 tot 20 heldergeel of soms liggeel blomme. Die onbehaard, stewige papiersaadpeule wat na blom vorm, is plat en reguit tot effens geboë met reguit sye. Die peule het 'n lengte van 3 tot 9,5 cm en 'n breedte van 5 tot 8,5 mm. Die effens blinkswart sade is in die lengte in die peule gerangskik, die sade het 'n langwerpige elliptiese vorm en is 4 tot 5 mm in lengte met 'n klavat aril.

Verspreiding
------------

Die struik is algemeen in kusgebiede en die aangrensende tafellande in Nieu-Suid-Wallis en Queensland. In Nieu-Suid-Wallis word dit gevind van Nerriga in die suide tot Inverell in die weste  tot noord van die Queensland-grens tot by Yeppoon en die Carnarvon Nasionale Park. Dit is dikwels langs rotsagtige strome te vinde as 'n deel van *Eucalyptus*-bosgebiede wat in rotsagtige en sanderige grond groei, of langs die rande van reënwoud in die meer noordelike gebiede.
'n Selfaangedrewe John Deere 5730 voerstroper.
'n Video van 'n New Holland voerstroper gesleep agter 'n John Deere 4020 trekker, met 'n Gehl-voerwa.
'n **Voerstroper** (ook bekend as 'n **kuilvoerkerwer**) is 'n plaasimplement wat voerplante oes om kuilvoer van te maak. Kuilvoer is gras, mielies of ander plante wat in klein stukkies gekap word, en gekompakteer saam in 'n stoorsilo, kuilvoerbunker, of in kuilvoersakke geberg word. Die kuilvoer word dan gegis om voer vir vee te verskaf.

Gebruik
-------

Voerstropers kan implemente wees wat verbonde is aan 'n trekker, of hulle kan self-aangedrewe eenhede wees. In hierdie opset het hulle óf 'n drom (cutterhead) of 'n vliegwiel met 'n aantal vaste messe wat die kuilvoer fynkap. Hierna word dit uitgeblaas op 'n glybaan vanaf die stroper na 'n wa wat óf verbind is aan die stroper of 'n ander voertuig wat saamry. Die meeste groter masjiene het ook versnellers om materiaalspoed en laai-eienskappe te verbeter. Sodra 'n wa vol is, word die wa losgemaak en na 'n silo getrek vir aflaai, en 'n ander wa kan aangeheg word. 

Omdat mielies en gras verskillende tipes van snytoerusting benodig, is daar verskillende koppe vir elke tipe van kuilvoer, en hierdie koppe kan gekoppel en ontkoppel word van die stroper. Graskuilvoer word gewoonlik gesny voor die oes, sodat dit gelaat kan word om te gis. Mieliekuilvoer word direk van die koppe gesny, met behulp van swaaiende messe en groot saaglemme.

Klein familieplase gebruik nog steeds stropers wat gesleep word, dit is óf enkelkap, dubbelkap of presisiekap. Ouer masjiene was deur kabels beheer, daarna is hulle bedryf deur hidroulika en vandag word die nuwes deur elektronika beheer.

* 'n Trekker met 'n sleepwa loop langs 'n selfaangedrewe Claas Jaguar voerstroper'n Trekker met 'n sleepwa loop langs 'n selfaangedrewe Claas Jaguar voerstroper
* New Holland voerhanteringstoerustingNew Holland voerhanteringstoerusting
* New Holland se selfaangedrewe FR9000 voerstroperNew Holland se selfaangedrewe FR9000 voerstroper
* 'n Geparkeerde Serigstad-grasstroper wat deur 'n trekker gesleep word in Jæren, Noorweë'n Geparkeerde Serigstad-grasstroper wat deur 'n trekker gesleep word in Jæren, Noorweë
* 'n Laaimasjien wat voer in sakke kan hanteer'n Laaimasjien wat voer in sakke kan hanteer
* 'n Kop vir die kap van mielies'n Kop vir die kap van mielies
**British Fashion Council**

Londen  
 Verenigde Koninkryk

---

**Stigting**

6 Januarie 1983

---

**Organisasievorm**

Nie-winsgewende organisasie

---

**Voorsitter**

Stephanie Phair

---

**Webtuiste**  

*britishfashioncouncil.com*

Die **British Fashion Council** (Britse Moderaad, kort **BFC**) is 'n nie-winsgewende besigheidsvereniging wat in 1983 deur Britse modeontwerpers in die lewe geroep is. Sy hoofdoelwit is die bemarking van Britse ontwerpersmode in die Verenigde Koninkryk en in die buiteland. Een van sy hoofaktiwiteite is die organisasie van die modeskou *London Fashion Week* wat twee keer per jaar in Februarie en September gehou word om die nuutste skeppings van Britse modeontwerpers aan invloedryke internasionale gehore soos persoonlikhede uit die media- en kleinhandelbedryf bekend te stel.

Die BFC word onder meer geborg deur entrepreneurs uit die Britse mode- en ander bedrywe, die Britse regering, die burgemeester van Londen en die Europese Streeksontwikkelingsfonds.
**Catherine Zeta-Jones**, CBE (gebore 25 September 1969) is ’n Walliese aktrise. Sy het deur haar loopbaan baie lof gekry en verskeie pryse gewen, onder meer ’n Oscar, ’n Bafta en drie Screen Actor Guild Awards. Sy is in 2005 as Hasty Pudding Theatricals se vrou van die jaar aangewys en is in 2010 ’n Kommandeur van die Orde van die Britse Ryk gemaak.

Loopbaan
--------

Zeta-Jones het haar akteursloopbaan op 12 jaar begin toe sy die hoofrol in die verhoogmusiekspel *Annie* vertolk het. Sy het daarna in toneelstukke soos *42nd Street* verskyn. Sy het haar rolprentdebuut in 1991 in die Franse fantasie *Les 1001 nuits* gemaak en ook in byspelerrolle verskyn in prente soos *Christopher Columbus: The Discovery* (1992) en *Splitting Heirs* (1993). 

Sy het aanvanklik in Britse prente gespeel en toe oorgeskakel na Hollywood-hoofstroomflieks. In 1998 was sy in *The Mask of Zorro* (1998) en die volgende jaar in *Entrapment*; albei was internasionaal ’n kommersiële sukses. Sy het aansienlike lof gekry vir haar spel in Steven Soderbergh se *Traffic* (2000), asook haar eerste Golden Globe-benoeming vir beste vroulike byspeler. 

Zeta-Jones het die rol van Velma Kelly vertolk in die 2002-rolprentweergawe van die musiekspel *Chicago*, en dit was ook ’n kommersiële sukses. Sy het daarvoor die Oscar en Bafta vir beste vroulike byspeler gewen en twee Screen Actors Guild Awards- en nog ’n Golden Globe-benoeming gekry. Daarna was sy in die romantiese komedie *Intolerable Cruelty* (2003), die misdaadprent *Ocean's Twelve* (2004) en die Zorro-opvolg *The Legend of Zorro* (2005). 

Ná rolle in kleiner prente het sy ’n blaaskans van drie jaar van rolprente geneem. In dié tyd het sy na die verhoog teruggekeer. Vir *A Little Night Music* (2010) het sy ’n Tony vir beste aktrise in ’n musiekspel gewen. Sedertdien was sy te sien in die rolprente *Rock of Ages* *Side Effects.*