recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Norman Graham Hill** OBE (15 Februarie 1929 – 29 November 1975) was 'n Britse renjaer en -eienaar, wat twee keer die Formule Een-wêreldkampioen was (1962 en 1968). Ten spyte daarvan dat hy eers in 1953, toe hy al 24 jaar oud was, sy bestuurslisensie geslaag het en eers 'n jaar later die wêreld van motorsport betree het, sou hy een van die grootste renjaers van sy geslag word.

Prestasies
----------

Hill word veral gevier omdat hy die enigste jaer ooit was wat die "Triple Crown of Motorsport" kon wen, die Indianapolis 500, die 24 uur van Le Mans en die Formule Een-wêreldkampioenskap vir jaers. Terwyl verskeie van sy eweknieë ook hierdie definisie voorgestaan het, waaronder sy mede-F1-wêreldkampioen, Jacques Villeneuve, word die prestasie vandag meestal omskryf as die Monaco Grand Prix, eerder as die Formule Een-wêreldkampioenskap. In Monaco het hy so gereeld gewen (5x; 1963, 1964, 1965, 1968, 1969) dat hy bekend geword het as *Mr. Monaco*.    Hill het tydens die Amerikaanse Grand Prix van 1969 gebots en is ernstig beseer. Maar al het hy herstel en aanhou jaag tot 1975, sou Hill se loopbaan nooit weer dieselfde hoogtes bereik nie, en die Monaco-oorwinning vroeër in 1969 was sy laaste oorwinning in Formule Een gewees.

Eie span
--------

Nadat hy Brabham verlaat het, het Hill sy eie span in 1973 gestig wat onder die naam Embassy Hill geopereer het. Hill het voortgegaan om te jaag, maar nadat hy nie vir die Grand Prix van Monaco in 1975 gekwalifiseer het nie, het hy as renjaer uitgetree om op die daaglikse bedrywighede van die span te konsentreer. Tragies dieselfde jaar is Hill en vyf ander lede van die Embassy Hill-span dood toe die vliegtuig wat Hill uit Frankryk geloods het, in die nag op die Arkley-gholfbaan in mis neergestort het toe hy op Elstree Airfield in die noorde van Londen wou land.

Familie
-------

Hill en sy seun Damon was die eerste pa-en-seunpaar wat die Formule Een-wêreldkampioenskap gewen het. Hill se kleinseun Josh, die seun van Damon, het ook deur die geledere gejaag totdat hy op 22-jarige ouderdom in 2013 uit die Formule Drie getree het.

Hill tydens die Duitse Grand Prix van 1969
Ds. Septimus Boshoff was die gemeente se eerste leraar.
Ds. Phil Olivier was die laaste eie leraar van Bulawayo-Noord.
Die **NG gemeente Bulawayo-Noord** was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, gesetel in die voorstad Kingsdale van Rhodesië se naasgrootste stad, Bulawayo, waar Afrikaners ’n saaltjie gebou het (na dienste van die A.E.B. onder leiding van mnr. Von Staden). Die gemeente is amptelik op 7 Junie 1952 van die moedergemeente, NG gemeente Bulawayo, afgestig. 

Die Sondagskool is begin deur Robbie Vlok (middel), sy ma (katkisante) en sy vrou (kleintjies). Een van die katkisante was die latere ds. David Steyn van Enkeldoorn (1968-'71) en Gatooma (1973-'80). Dit het later die kern geword van die NG gemeente Bulawayo-Noord, waar gemeentelede ’n kerkgebou en pastorie opgerig het. Die eerste leraar van die pas afgestigte gemeente was ds. Septimus Boshoff, wat in 1952 in die moedergemeente ontvang is, maar dieselfde jaar nog na die nuwe dogtergemeente beroep word. 

Met die uittog van Afrikaanse lidmate in die aanloop tot Zimbabwe se onafhanklikwording is die kerkkompleks later aan ’n Engelse genootskap verkoop en die gemeente by die moedergemeente ingelyf. 

In 1972 het Bulawayo-Noord 314 belydende lidmate gehad, maar teen 1978 net 207. Van 1963 tot 1967 is die leraar ds. Rossouw Hurter. Sy opvolger, ds. Phil Olivier, was Bulawayo-Noord se laaste eie leraar. Hy word in 1967 bevestig en van 1972 is Wankie ook by sy bediening gevoeg. In 1973 aanvaar hy ’n beroep Vrystaat toe en verlaat Rhodesië. Die laaste leraar was ds. Jacob Badenhorst wat Bulawayo-Noord en Wankie van 1973 tot 1977 in kombinasie bedien het. Wankie se laaste eie leraar was ds. Christoffel Hieronymus Delport wat van 1965 ’n kapelaan in die Rhodesiese Weermag was en in 1969 in Wankie bevestig is. In 1972 keer hy terug Suid-Afrika toe.

Enkele leraars
--------------

* Septimus Boshoff, 1952 - 1957
* Petrus Johannes Terblanche, 1957 - 1962
* Rossouw Hurter, 1963 – 1967
* Phil Olivier, 1967 - 1973 (van 1972 in kombinasie met Wankie (Hwange)
* Jacob Andries Cornelius Badenhorst, 1973 - 1977 (in kombinasie met Wankie (Hwange)
**Michail van Twer** (Russies: Михаил Ярославич; 1271 – 22 November 1318), ook bekend as **Michail Jaroslawitsj** of **sint Michail**, was van 1285 ’n prins van Twer. Hy het van 1304 tot 1314 en weer van 1315 tot 1318 as grootprins van Wladimir regeer. Hy is deur die Russies-Ortodokse Kerk tot heilige verklaar.

Bewind
------

Michail was die tweede oudste seun van Jaroslaf III van Twer, die jongste broer van Aleksander Nefski, en het hom in 1285 as prins van Twer opgevolg. Ná die dood van Andrei III van Gorodets (Aleksander Nefski se seun en Jaroslaf se broerskind) het hy hom in 1304 opgevolg as grootprins van Wladimir.

Aangesien Michail die wettige erfgenaam was en sy amp deur Tochta, die khan van die Mongoolse Goue Horde, bevestig is, het Michail ’n reeks terugslae beleef wat daartoe gelei het dat hy sy amp verloor het, ook in ’n mate vir sy nageslag. Hy is, soos die meeste grootprinse van Wladimir, in 1309 aanvaar as prins van Nowgorod, maar hy het teen Nowgorod geveg. Hy het selfs sy luitenante aan Nowgorod onttrek en in 1312 gekeer dat graan die stad binnegaan. Hoewel hy op goeie voet was met Tochta, en aanvanklik met sy opvolger, Oezbeg (Michail het Oezbeg se opvolging in 1313 gesteun en tot in 1315 in die khan se hoofstad, Sarai, gebly), het hy eindelik invloed verloor ten gunste van Joeri III van Moskou, wie se steun toegeneem het in Nowgorod terwyl Michail in Sarai was. Michail het eindelik in 1316 met Mongoolse hulp beheer oor die stad gekry, maar die volgende jaar het Oezbeg sy steun toegesê aan Joeri, wat ook met Oezbeg se suster getrou het.

Nadat Joeri die grootprins van Wladimir geword het, het die khan sy leër gestuur om hom te help in sy stryd teen Michail. Op 22 Desember 1317 het Michail vir Joeri verslaan en sy vrou, die khan se suster, gevange geneem. Toe sy in sy sorg sterf, is hy vir haar moord verantwoordelik gehou, hoewel dit onwaarskynlik is dat hy daarvoor verantwoordelik was, want hy moes geweet het dit sou hom polities skaad. Hy is ook daarvan beskuldig dat hy belasting van die khan weerhou en teen die Mongole geveg het. Michail is voor die khan geroep en op 22 November 1318 tereggestel.

Familie
-------

In 1294 is Michail getroud met prinses Anna van Rostof, dogter van prins Dimitri van Rostof. Hulle het vyf kinders gehad:

1. Dmitri van Twer (1299–1326)
2. Aleksander van Twer (1301–1339)
3. Konstantin van Twer (1306–1346)
4. Wasili van Kasjin (dood ná 1368)
5. Fjodora

Michail se seuns en opvolgers Dmitri en Aleksander, asook Aleksander se oudste seun, Michail, is ook in die Horde vermoor. Die Twer-erfgename het hulle die gramskap van khan op die hals gehaal ten gunste van die Moskouse prinse, wat in die twee jaar ná 1317 grootprinse was.

Michail se vrou het ná sy dood ’n non geword en is op 2 Oktober 1368 oorlede. Sy is in 1677 deur die Russies-Ortodokse Kerk as heilige verklaar as Anna van Kasjin.
Uitsig van Brennerbundesstraat op die Europabrücke
Die **Europabrücke** of Europabrug wat deel vorm van die Brennerautobahn (A 13), is 'n 777 meter lange brug met 'n span van 657 meter oor die Wippvallei net Suid van Innsbruck, Oostenryk. Teen 'n hoogte van 190 m bo die grond is dit die hoogste brug in Europa, wat op pilare rus. Tot met die voltooiing van die Franse kabelstutbrug Viaduc de Millau aan die einde van 2004 was dit vir 44 jaar lank die hoogste brug in Europa. Bouwerk het in 1960 'n aanvang geneem en die brug is op 17 November 1963 vir verkeer geopen.

Die brug oorspan die Wippvallei tussen Patsch en Schönberg. Die hoogte van die brug en die effens geboogde dek van die brug maak dit 'n toonbeeld van Ingenieursvernuf uit die 1960's.

Die Europabrücke rus op vyf gewapende beton pilare waarvan die middelste teen 146,5 m die hoogste is. Die hoofbrug het 'n staal konstruksie met lengte 657 m. Die spanwydte tussen die pilare bedra 81 + 108 + 198 + 108 + 81 + 81 m.

Die brug het 'n afwaartse helling van 4,05 % in Innsbruck se rigting. Die breedte is in 1984 met 1,20 m tot 24,6 m; vergroot. Die brug het drie bane in elke rigting waarvan die regterkanste baan as kruiplaan vir digte swaarverkeer dien.

Die Europabrücke is die onderwerp van talryke kunstenaarsvoorstellings en 'n geliefde fotografie-onderwerp (die gerieflikste afneempunt is by die kapel by die boonste parkeerterrein). Dit is ook op 'n aantal posseëls vertoon. Die bouwerk insluitend die konstruksie van die pilare kan van die ou Brenner Straße, wat in 'n kronkelpad tot by die brugpilare lei.

Oorspronklik is die bou van die brug nie voorsien as deel van die beplanning van die Brennerautobahn nie. As gevolg van die optrede van die Schönberginwoners, wat 'n toerisme bestaan uit die snelweg maak, is die padverloop verander wat die bou van die Europabrücke tot gevolg gehad het.
**Neill Blomkamp** (1979-) is ’n Suid-Afrikaanse rolprentregisseur wat as agttienjarige na Kanada emigreer het. In Hollywood is hy verantwoordelik vir spesiale effekte en word hy 'n regisseur en draaiboekskrywer. Hy is veral bekend vir die wetenskapfiksie-lokettreffer *District 9* (2009), ’n aanpassing van sy voorafgaande kortprent *Alive in Joburg* (2006), en vir die wetenskapfiksie-aksieriller *Elysium* (2013).

Time het hom as een van die 100 mees invloedryke mense van 2009 aangewys. Forbes-tydskrif het hom as die 21ste beroemdste persoon uit Afrika gelys.

Lewensloop
----------

Blomkamp is op 17 September 1979 in Johannesburg gebore. Hy word aan die Redhill-privaatskool opgelei, waar die akteur Sharlto Copley ook toe studeer het, en met wie hy later verskeie kere saamgewerk het. Op 18 verhuis hy en sy familie na Vancouver in Kanada.

Hy begin sy loopbaan in die TV- en rolprentbedryf in 1997 as 'n 3D-animator vir die wetenskapfiksiereeks *Stargate SG-1*. In 1999 was hy vir die animasie van die TV-film *Aftershock: Earthquake in New York* verantwoordelik.

Blomkamp maak sy debuut as regisseur in 2004 met die kortfilm *Tetra Vaal*, 'n film oor 'n robot. Hy het die kortfilm *Crossing the Line* (2008) in samewerking met regisseur Peter Jackson gemaak.

Hy maak egter sy deurbraak as regisseur in 2009 met die fliek *District 9*, waarvoor hy grootliks by die publiek bekend is. Hy het beide 'n Academy Award- sowel as 'n Golden Globe-nominasie vir die prent ontvang.

Filmografie
-----------

Blomkamp se vrou, Terri Tatchell in 2009
### Rolprente

* 2009: *District 9*
* 2013: *Elysium*
* 2015: *Chappie*

### Kortfilms

* 2004: *Tetra Vaal*
* 2006: *Adicolor Yellow*
* 2006: *Alive in Joburg*
* 2006: *Tempbot*
* 2008: *Crossing the Line*

Sien ook
--------

* Lys van bekende Suid-Afrikaners
Die **Europa-toring** (Litaus: *Europos bokštas*) in die Litause hoofstad Vilnius is met 33 verdiepings en 'n hoogte van 148 meter tans die hoogste wolkekrabber in die Baltiese lande. Die gebou is volgens 'n ontwerp van die plaaslike argitekteburo *Audrius Ambrasas Architects Company* vanaf die jaar 2002 as deel van die kantoor- en winkelkompleks *Europa Square* (*Europos aikštė*) in Šnipiškės, die nuwe sakesentrum van Vilnius, opgerig en op 1 Mei 2004 tydens die feesvierings ter geleentheid van Litaue se toetreding tot die Europese Unie amptelik ingewy.

Die projek was aanvanklik vanweë sy hoogte omstrede – kritici het daarop gewys dat die wolkekrabber die stadshorison van Vilnius se historiese stadskern dramaties sou verander, veral nadat die oorspronklike ontwerp gewysig en drie bykomende verdiepings by die gebou gevoeg is. Tans maak die Europa-toring, wat in 2004 as een van die beste nuwe wolkekrabbers vir die *Emporis Skyscraper Award* genomineer is, deel uit van 'n reeks wolkekrabbers wat die nuwe stadshorison van Vilnius vorm. Die uitkykplatform op die 31ste verdieping is op Sondae gratis toeganklik vir die publiek.
Koördinate: 27°36′20.46″S 25°27′52.49″O﻿ / ﻿27.6056833°S 25.4645806°O﻿ / -27.6056833; 25.4645806

Die **SA Lombard-wildreservaat** is ongeveer 20 km wes van Bloemhof in die provisie Noordwes op 1200 m hoogte geleë. Die streek ontvang ongeveer 380-500 mm reën per jaar, veral tussen November en April. In die somer kan die temperatuur hoër as 27 °C en in die winter laer as 10 °C word. In Junie en Julie daal die temperatuur soms tot onder vriespunt. Die reservaat is ongeveer 46 km² groot en is taamlik vlak en amper boomloos. Die gebied bestaan uit 'n westelike en 'n oostelike helfte. Op die grens is 'n deel waar daar tot ongeveer 1920 diamante gemyn is. In die Tweede Wêreldoorlog is hier met muile geboer en 1950 is dit deur die Natuurbewaringstak oorgeneem. In 1954 het dit 'n reservaat geword.  Die reservaat het 'n groot rol in die behoud van die swartwildebees gespeel en is nie oop vir besoekers nie.

Plante
------

Die gebied bestaan uit grasveld met plek-plek struike. Dit word *Cymbopogon-Themeda*-veld genoem. Die oostelike helfte bestaan veral uit *brakturf*, die westelike uit sanderige leem. Die brakturf oorstroom gereëld en die lae dele daarvan is veral met die grasspesies *Sporobolus ludwigii* en *S. ioclados usitatus* bedek. *Lycium hirsutum* kom hier ook voor. Die hoër dele het *Cymbopogon* en *Themeda*-grasse en 'ganna', wat klein struikies bevat soos in die Karoo. Die westelike *Cymbopogon-Themeda*-veld bevat spesies soos *Themeda triandra*, *Cymbopogon plurinodis*, *Eragrostis lehmanniana*, *Eragrostis atherstonii*, *Enneapogon scoparius*, *Rhus lancea*, *Ziziphus mucronata*, *Diospyros licioides* en *Grewia flava*.
In die noorde word panne aangetref met die waterplant *Marsilea macrocarpa* en die grasspesie *Diplachne fusca*.

Fauna
-----

Daar word talle bokspesies in die reservaat aangetref, veral die swartwildebees, blesbok, eland, rooibok, mofhartbees en springbok.
Die graafskappe van Ulster (met huidige grense) wat gedurende die volksplanting gekoloniseer is. Die kaart is insoverre vereenvoudig as die gekoloniseerde grond nie die hele donker gebied gedek het nie
Die **Kolonisasie van Ulster** (Engels: *Plantation of Ulster*, Iers: *Plandáil Uladh*; Ulster-Skots: *Plantin o Ulstèr*) was die georganiseerde Skotse en Engelse volksplanting in Ulster, een van die vier historiese provinsies van Ierland. Privaat kolonisasie deur welvarende landeienaars het al in 1606 begin, terwyl die amptelike volksplanting, wat deur die Parlement van Skotland beheer is, sy aanvang twee jaar later geneem het. So was daar twee kolonisasieprojekte:

* 'n nie-amptelike, byna uitsluitlik Skotse kolonisasie of volksplanting in die graafskappe Antrim en Down (waarby Skotse setlaars hulle ook in Monaghan gevestig het), en
* 'n amptelike volksplanting in die ander ses graafskappe van Ulster.

Alle grond, wat in besit van Ierse hoofde van die Uí Néill- (O'Neill-) en Uí Domhnaill- (O'Donnell-)dinastieë was, is saam met dié van hul ondersteuners onteien om daarop Skotse setlaars te vestig. Altesaam 'n halfmiljoen akkers of 2 000 km² se grond in die graafskappe Tyrconnell (Donegal), Tyrone, Fermanagh. Cavan, Coleraine en Armagh is gekonfiskeer. Die grootste deel van die graafskappe Antrim en Down is privaat gekoloniseer.

Van Britse "pagters" of *tenants*, soos hulle destyds genoem is, het merendeels uit Skotland en Engeland gekom. Van hulle is vereis dat hulle Engelssprekend en van Protestantse geloof was. Die meeste Skotse setlaars was Presbiterianers, terwyl Engelse koloniste meestal aanhangers van die Kerk van Engeland was. Die kolonisasie van Ulster was die grootste van alle Britse volksplantings in Ierland. Ulster is veral gekoloniseer om verdere opstande te voorkom aangesien hierdie landsdeel in die vorige eeu die meeste weerstand teen die Engelse bewind gebied het.

Ulster voor die volksplanting
-----------------------------

Voordat Ulster in die 1590's gedurende die Negejarige Oorlog verower is, was dit die mees Gaeliese deel van Ierland, 'n provinsie wat grotendeels buite Engelse beheer bestaan het. Die gebied was volgens die destydse Europese vastelandse standaard onderontwikkel, en daar was min nedersettings.

Gedurende die 16de eeu is Ulster deur die Engelse as "onderbevolk" en onontwikkel beskou. 'n Vroeë, maar vergeefse poging om die noorde van Ierland langs die ooskus van Ulster te koloniseer is in die 1570's deur Walter Devereux, 1ste graaf van Essex onderneem.
**Otjimbingwe** was die eerste setel van die Duitse bewind in Duits-Suidwes-Afrika (die teenswoordige Namibië), maar nadat die administrasie in 1892 met die voltooiing van die *Alte Feste* na Windhoek verskuif het, het dit 'n rustige en afgeleë sentrum geword. Volgens die huidige indeling val dit in die Erongostreek. Die beraamde inwonertal in 2010 was net meer as 15 000.

Geskiedenis
-----------

Die Rynse Sendingkerk op Otjimbingwe. Dit is in 1867 opgerig en is die oudste bestaande kerk in die land. Dit is in 1974 tot 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Die eertydse wamakery van die sendeling-handelaar Eduard Hälbich, 2012.
Die Rynse Sendinggenootskap het die nedersetting as middelpunt vir hulle Namibiese bedrywighede van 1849 af gebruik. Johannes Rath en sy gesin vestig hulle op 11 Julie 1849 daar (volgens 'n bron het hy die stasie op 9 Julie gestig) en in 1864 word dit 'n amptelike nedersetting. Die Rynse kerk, wat van 1867 dateer, is vandag nog een van die plekkie se vernaamste aantreklikhede.

Koper is in 1855 in die nabygeleë Khomashoogland ontdek en die Walvisbaai-mynmaatskappy het sy hoofkantoor op Otjimbingwe gevestig. Die koper is egter reeds teen 1860 uitgeput sodat die geboue in onbruik verval het.

Onder beheer van rykskommissaris dr. Ernst Heinrich Göring word die nedersetting laat in die dekade na 1880 die setel van die Duitse administrasie. (Göring se seun, veldmaarskalk Hermann Göring, is terloops in 1893 gebore terwyl sy vader met tuisverlof was en het wêreldwye berugtheid verwerf as stigter van die Gestapo voor die Tweede Wêreldoorlog en die uitvinder van die konsentrasiekampe waarin miljoen Jode, gays, Sinti en Roma en ander "ongewenste mense" uitgewis is.)

Vanweë opstande deur die inheemse bevolking moes die regeringsetel twee maal na Walvisbaai verskuif word, maar nadat die Schutztruppe aldaar aangeland het en hulle op Otjimbingwe gestasioneer is, het die nedersetting hom gevestig as "Hauptstadt von Deutsch-Südwest". Hier is in 1888 die eerste poskantoor opgerig en die eerste seëls, met die stempel "Otyimbingue", uitgereik.

Die administrasie het egter teen 1892 geheel en al na Windhoek verskuif en die spoorlyn tussen Swakopmund en Windhoek, wat kort na 1900 voltooi is, het ver van Otjimbingwe verbygegaan. Dié twee faktore het spoedig tot die nedersetting se verval bygedra.
**Tertius Meintjes** is ’n Suid-Afrikaanse TV- en verhoogkunstenaar, dramaturg en fotograaf. Hy was met die aktrise Aletta Bezuidenhout getroud.

Lewe
----

Meintjes het ’n nasionale diploma aan die dramaskool van die Pretoriase Technikon behaal. Hy het in die laat 1970's in die produksie *Equus* die rol van Alan Strang vertolk. Ander verhoogproduksies sluit in *Sing jy van Bomme* (Kruk, 1988) en *Paulus* (KKNK, 2007).

Hy het die verhoogstuk *Dis Seker die Honde* geskryf, asook die TV-prent *The Pink Leather Chair* vir M-Net se New Directions wat in 1995 as die beste nuwe draaiboek gekies is. 

Op TV het hy een van die hoofrolle in *Plek van die Vleisvreters* gespeel en was hy te sien in *Isidingo* en verskeie ander produksies.

Meintjes was ook ’n assistentdirekteur en direkteur in die reklamebedryf in Kaapstad en het ’n musiekklub in Kalkbaai bedryf.

Eksterne bronne
---------------

* Tertius Meintjes in die Internet-rolprentdatabasis
* Tertius Meintjes by TVSA.
* Tertius Meintjes by ESAT
**Terugspoor** (Engels: *Trackback*) is protokol waarvolgens webjoernaal A 'n sein uitstuur na webjoernaal B. Op hierdie manier weet lesers van webjoernaal B dat daar op webjoernaal A 'n moontlike interessante artikel geplaas is. Terugspoor is dus 'n manier van reageer op 'n artikel op 'n ander webjoernaal, anders as deur die gewone kommentaarpaneel. Die sein wat webjoernaal A na webjoernaal B stuur, word ook 'n terugspoor-pieng genoem. Terugspoor vereis dat beide webjoernaal A en webjoernaal B die terugspoor funksie moes aktiveer ten einde die kommunikasie te bewerkstellig. Terugspoor vereis nie dat webwerf A fisies geskakel moet wees na webwerf B nie.

Die terugspoor spesifikasies is ontwikkel deur *Six Apart* wat dit die eerste keer geïmplementeer het in hul MovableType webjoernaalsagteware in 2002. Sedertdien is dit is dit geïmplimenteer in die meeste webjoernaalsagteware. *Six Apart* het in Februarie 2006 'n werkgroep begin met die doel om dit moontlik as 'n internet standaard deur die Internet Engineering Task Force (IETF) te laat goedkeur. Een prominente webjoernaaldiens wat nie terugspoor bedien nie is Blogger. (Blogger het nou terugskakels wat baie soortgelyk is aan die terugspoor protokol van Movable Type.)
**John Montagu** (21 Augustus 1797 – 4 November 1853) was 'n Koloniale Sekretaris van die Kaap die Goeie Hoop.

Lewensloop
----------

### Vroeë lewe

Montagu is in 1797 gebore in Lackham, Chippenham, Wiltshire, die tweede seun van Luitenant-kolonel Edward Montagu en sy vrou Barbara, *née* Fleetwood, en het op 17-jarige ouderdom by die leër aangesluit en in die Slag van Waterloo geveg.

### Loopbaan

Hy het in 1843 die Koloniale Sekretaris van die Kaapkolonie geword. Een van sy eerste suksesse was die herorganisasie van die kolonie se geldsake en die vereffening daarvan se openbare skuld, gevolg deur hervormings in die bandietarbeidstelsel. Ander van sy suksesse was in die voorsiening van gesondheidsdienste en hospitale en veral in die verbetering van paaie waarvan die kolonie se vervoer hoofsaaklik afhanklik was.

Hy het ook bygedra tot die stigting van skole en die verbetering van administrasie in die howe. Tydens die Anti-Bandietbeweging van 1849 het hy heelwat vyandskap verduur, maar later gevind dat sy sienswyse inslag gevind het.

### Dood

Hy is in 1852 oorlede. Die Montagupas en die dorp Montagu dra sy naam.

Bronnelys
---------

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*, Eric Rosenthal, 1967.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* ADB: montagu-john-2471
* GND: 1037710169
* ISNI: 0000 0000 6372 4082
* LCCN: n88256677
* NLA: 35966596
* SNAC: w6s61xtb
* Trove: 590846
* VIAF: 16333638
* WorldCat Identities: lccn-n88256677

 |
***Somewhere in Time*** is 'n Amerikaanse romantiese wetenskapsfiksie-rolprent wat in 1980 vrygestel is. Die regisseur van die film was Jeannot Swart, die hoofrolle is deur Christopher Reeve, Jane Seymour, Christopher Plummer, Teresa Wright en Bill Erwin vertolk.

*Somewhere in Time* is gebaseer op Richard Matheson se roman *Bid Time Return* wat in 1975 verskyn het. Matheson het ook die draaiboek vir die rolprent geskryf.

Reeve speel die hoofrol as Richard Collier, 'n toneelskrywer wat in 'n hotel op die portret van 'n jong vrou verlief raak. Met behulp van selfhipnose reis hy terug in die tyd om in 1912 liefde by die aktrise Elise McKenna (vertolk deur Jane Seymour) te vind. Haar bestuurder, William Fawcett Robinson (vertolk deur Christopher Plummer) vrees egter dat die liefdesverhouding haar loopbaan in gevaar stel en besluit om Collier te stuit.

Die rolprent staan bekend vir sy musiekklankbaan wat deur John Barry gekomponeer is. Die agtiende variasie van Sergei Rachmaninof se *Rapsodie op 'n tema van Paganini* word eweneens regdeur die hele film gespeel. 'n Digitaal bewerkte weergawe van die rolprent is in 2013 op DVD vrygestel.
**SC Wiedenbrück 2000**|  |
| **Volledige naam** | Sportclub Wiedenbrück 2000 e.V. |
| **Stigtingsdatum** | 2000 |
| **Tuisveld** | Jahnstadion, Rheda-Wiedenbrück |
| **Kapasiteit** | 3 000 |
| **Kompetisie** | Regionalliga Wes |
|

**SC Wiedenbrück 2000** is 'n sportklub in Rheda-Wiedenbrück in die deelstaat Noordryn-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir tafeltennis, dans en gimnastiek. *Wiedenbrück* was tot 1970 'n onafhanklike dorp gewees.

Die klub het in 2000 ontstaan deur die samesmelting van die klubs *DJK Wiedenbrück* en *Westfalia Wiedenbrück*. *Westfalia Wiedenbrück* het een seisoen (1934/35) in die *Bezirksliga Oos-Wesfale*, destyds die tweede vlak van die Duitse sokkerstruktuur (die wenner van hierdie liga kon aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Gauliga Wesfale deelneem), deurgebring. *DJK Wiedenbrück* was egter die klub wat in die hoër liga meegeding het ten tyde van die samesmelting en die nuwe klub het *DJK* se plek in die *Bezirksliga* op die 7de vlak ingeneem.

Die jong klub se grootste prestasie was om in 2007 2de in die *Verbandsliga Wesfale* te eindig en na die Oberliga te promoveer.

Onlangse ligaposisionering
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * 2000-01 (VII) Bezirksliga Wesfale 1ste
* 2001-02 (VI) Landesliga Oos Wesfale 1ste
* 2002-03 (V) Verbandsliga Wesfale 3de
* 2003-04 (V) Verbandsliga Wesfale 10de
 | * 2004-05 (V) Verbandsliga Wesfale 14de
* 2005-06 (VI) Landesliga Oos Wesfale 1ste
* 2006-07 (V) Verbandsliga Wesfale 2de
* 2007-08 (IV) Oberliga Wesfale
 |
**Yāqub** (volle naam **Yāqub ibn Isḥāq ibn Ibrāhīm**; Arabies: يَعْقُوب), ook bekend as Jakob, is ’n profeet van Islam wat in die Koran genoem word. Hy word erken as ’n patriarg wat dieselfde monoteïstiese geloof gepredik het as sy voorvaders: Ibrahim (Abraham), Ishaq (Isak) en Ismail (Ismael). Sy naam kom 16 keer in die Koran voor. In die meeste van dié gevalle word hy saam met ander Hebreeuse patriarge genoem as ’n vroom en antieke profeet wat deel van die "uitverkorenes" was.

Lewe en erfenis
---------------

Die Grot van die Patriarge in Hebron, waar Jakob ook volgens tradisie begrawe is.
Volgens Moslems was Jakob die seun van Isak en het hy deur sy hele lewe die eenheid van God gepredik. Soos in die Christen- en Jodedom, glo Islam Jakob het 12 seuns gehad wat elk die stamvader van die 12 stamme van Israel was. Jakob speel ’n aansienlike rol in die verhaal van Josef en daar word 25 keer na hom verwys. Die Koran stel dit verder dat God ’n gelofte met Jakob aangegaan het en God het hom ’n opregte leier gemaak.

Jakob is baie spesiaal in die Islam omdat hy die erfenis van sy voorvaders voortgesit het. Die Koran verwys dikwels na hom as ’n man met mag en visie, en benadruk dit dat hy in die geselskap van die uitverkorenes was. Die Koran lui:

> *En dít was Ons bewyse wat Ons aan Abraham gegee het om teen sy volk te gebruik. Ons verhef in grade wie Ons wil. Waarlik, u Heer is Allerwys, Alleswetend.*  
> 
> *En Ons het hom Isak en Jakob gegee. Ons het hulle elkeen gelei, en Ons het Noag voorheen gelei, en ook sy afstammelinge: Dawid en Salomo en Job en Josef en Moses en Aäron. En so beloon Ons diegene wat aan ander goed doen.*
> 
> 
> – Koran, Soera 6:83-84
> 
> 
> 

Voorvalle in die Bybel waar Jakob met ’n engel worstel, kom nie in die Koran voor nie en word deur Moslems verwerp. Hulle glo ook nie Jakob het Isak bedrieg deur hom te laat glo hy is sy tweelingbroer, Esau, nie (Genesis 27:22) omdat hulle hom as ’n regverdige profeet van God beskou en glo Isak moes geweet het Jakob is meer spesiaal as sy ander kinders. Die Koran noem ook nie Jakob se droom van die leer tussen die hemel en aarde nie (Genesis 28:11-19) en Moslems verwerp dit dus ook.

Jakob was saam met Abraham die vrugbaarste patriarg. Uit sy 12 seuns is baie ander groot profete gebore, onder andere Yunus (Jona), Dawud (Dawid), Sulayman (Solomo) en Isa (Jesus).

Moslems glo Jakob is in die Grot van die Patriarge begrawe (onder Moslems bekend as die Ibrahimi-moskee). Die terrein, in die antieke stad Hebron, is die tweede heiligste plek vir Jode (naas die Tempelberg in Jerusalem), en word ook hooggeag deur Christene. Volgens al drie gelowe is dit die plek waar drie Bybelse pare begrawe is: Abraham en Sara, Isak en Rebekka, en Jakob en Lea.
**Jeremy Clarkson** (1960-) is ’n Britse joernalis en TV-aanbieder. Hy is veral bekend vir die program *Top Gear*, waarin die werkverrigting van motors toets. Hy is ook bekend vir sy sterk, allermins politiek korrekte menings.

Hy bied van 1988 tot 2001 die program *Top Gear* vir die BBC aan. Dit word van 2002 tot 2015 opgevolg met 'n gelyknamige program in 'n nuwe formaat. In 2015 is aangekondig dat die BBC nie weer sy kontrak gaan verleng nie. Clarkson het na bewering vir Oisin Tymon ('n vervaardiger van die program) geslaan, wat hiertoe aanleiding gegee het. Chris Evans het vervolgens die aanbieder van die program geword. In Augustus 2015 is aangekondig dat Clarkson saam met James May en Richard Hammond die program *The Grand Tour* vir Amazon se TV-afdeling gaan aanbied.

Lewensloop
----------

Clarkson, Hammond en May tydens 'n opname van *Top Gear*.
Jeremy Charles Robert Clarkson is op 11 April 1960 in Doncaster in Engeland gebore. In 1977 het sy oupa hom 'n toetsrit in sy R-tipe Bentley gegee, wat sy liefde vir motors aangevuur het. Ná sy opleiding as verslaggewer besluit hy om oor motorkarre te skryf, en begin hy die *Motoring Press Agency* in 1984. Daarna het hy vir talle motortydskrifte geskryf en was hy van 1986 tot 1993 'n rubriekskrywer vir *Performance Car* gewees. Hy het ook weeklikse bydraes vir koerante soos *The Sun*, *UK Daily* en *The Sunday Times* gelewer.

In 1993 bied Clarkson die programme *Star Cars* en *Motorworld* aan. Daarna bied hy in Januarie 1998 die program *Jeremy Clarkson’s Extreme Machines* en in 2000 *Clarkson’s Car Years* aan. Hy was ook op 'n keer 'n gas op die program *What not to wear* gewees, waarin sy klerekeuse deur Trinny en Susannah afgekraak is.

Jeremy woon in Chipping Norton in die Cotswolds met sy tweede vrou Frances Cain en hul drie kinders, Emily, Finlo en Katya. Hy het ook 'n herehuis op die eiland Man. Op 5 Mei 2014 maak beide bekend dat hulle na 'n huwelik van 21 jaar gaan skei.
Die **Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens**, voorheen die Suid-Afrikaanse Geneeskundige Diens (SAGD), is die mediese komponent van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag en sy voorganger die Suid-Afrikaanse Weermag.

Die SAGD is in 1968 gestig deur die mediese eenhede van die Suid-Afrikaanse Leër, die Suid-Afrikaanse Lugmag, en die Suid-Afrikaanse Vloot uit die onderskeie diensmagte te neem en in 'n nuwe 'gemeenskaplike diensmag', die SA Geneeskundige Diens, in te deel. In 1979 is die SAGD tot die status van 'n gevegsdiens, gelyk aan die leër, lugmag en vloot, verhef. Die naam is in 1998 na 'Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens' verander.
**Suid-Afrikaanse Geneeskundige Diens** (afgekort: *SAGD*) is die vorige naam van die huidige Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens.

In die sewentigerjare is die bevel en beheerstruktuur van die Suid-Afrikaanse Weermag (SAW) verskeie kere hersien om by veranderende omstandighede aan te pas. As deel hiervan is die Suid-Afrikaanse Geneeskundige Diens op 1 Julie 1979 gestig om naas die Leër, Lugmag en Vloot die vierde weermagsdeel te word.

Range, kentekens en medaljes
----------------------------

Die rangstruktuur van offisiere en onderoffisiere was identies aan die S.A. Leër s'n, behalwe dat maroen as agtergrondkleur gebruik is, i.p.v. die gebruiklike vaalbruin van die epoulette.

* Geneesheer-generaal skouerflits – gedra tot 1996.
* Militêre Mediese Instituut se skouerflits.
* 1 Militêre Hospitaal se skouerflits.
* SAGD-kollege se skouerflits – gedra tot 1996.

Voorbeelde van range deur offisiere gedra in die voormalige SAGD
----------------------------------------------------------------

* SAGD luitenant (velddrag). Gewoonlik gedra deur 'n diensplig dokter, apteker, tandarts of veearts.
* SAGD kaptein (drie sterre) en majoor (kasteel) soos op velddrag vertoon.
* SAGD kolonel (werksdrag, post-1994). Die kasteel is vervang met 'n 9-puntige ster.
* Dameslid se hoofbedekking met ou SAGD wapen (ongeveer 1979–1983).

Nering-kentekens op die bors van offisiere in die SAGD gedra
------------------------------------------------------------

* Administratiewe offisier
* Aptekeroffisier
* Mediese offisier ('n dokter)
* Verpleegoffisier
* Tandheelkundige offisier
* Veeartsoffisier
* Welsynsoffisier
* Operasionele mediese ordonans (*Ops Medic* – nie offisier) toegedeel aan 7 Mediese Bataljongroep

Sien ook
--------

* Suid-Afrikaanse Leër
* Suid-Afrikaanse Lugmag
* Suid-Afrikaanse militêre dekorasies en medaljes
* Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag
* Suid-Afrikaanse Vloot
* Suid-Afrikaanse Weermag
Ludwig van Beethoven se manuskripskeps vir Klaviersonate nr. 28, IVde beweging, *Geschwind, doch nicht zu sehr und mit Entschlossenheit* (Allegro), in sy eie handskrif. Die werk is in 1816 voltooi.
**Sonate** (Italiaans: *sonata*, [soˈnaːta], mv. *sonate*; uit Latyn en Italiaans: *sonare*, "om te klank") is 'n term wat in musiek gebruik word om na 'n werk wat gespeel word te verwys en staan in teenstelling met 'n kantate (Italiaans: *cantata*; uit Latyn en Italiaans *cantare*, "om te sing") wat gesing word. Die term ontwikkel regdeur die geskiedenis van musiek en wys 'n verskeidenheid van vorme aan tot en met die klassieke tydperk toe dit 'n toenemende belangrikheid aanneem. Sonate is 'n vae term met veranderende betekenisse afhangend van konteks en tydperk. Teen die vroeë 19de eeu begin dit na 'n beginsel in die komposisie van grootskaalse werke verwys. Dit is op die meeste instrumentele genres toegepas en is tesame met die fuga as een van die twee fundamentele metodes van die organisering, interpretasie en analisering van konsertmusiek beskou. Alhoewel die musikale styl van sonates sedert die klassieke tydperk verander het, voldoen die meeste 20ste en 21ste eeuse sonates aan dieselfde struktuur.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX536895
* BNF: cb123243512 (data)
* GND: 4131190-5
* LCCN: sh85124818

 |
Die **Devon-rex** is ’n intelligente, kortharige katras wat in die 1960's in Engeland verskyn het. Dit het ’n sagte, kort en krullerige pels soortgelyk aan dié van die Corniese rex.

Geskiedenis
-----------

Die eerste Devon-rex is in 1960 deur Beryl Cox in Buckfastleigh, Devon, Brittanje, ontdek in ’n werpsel katjies naby ’n ou myn. Eers is geglo die kat is verwant aan die Corniese rex, maar toetse het dit weerlê.

Die meeste ander katte het drie soorte hare: die boonste dekhare wat sowat 5 cm lank is by korthaarkatte en sowat 10 cm by langhaarkatte, ’n middelste laag en ’n onderste laag wat baie sag en donsig en sowat 1 cm lank is. Die Corniese rex het net die onderlaag, maar ’n Devon-rex het wel ’n bietjie dekhare.

Beskrywing
----------

Die krul in die Devon-rex word veroorsaak deur ’n ander mutasie en geen as by die Corniese en Duitse rex, en wanneer dié rasse gekruisteel word, word katjies gebore sonder krulhare. Devons is ligte, medium-groot katte. Hul besonder groot ore is laag aan die kant van hul breë koppe geleë, hul oë is groot en hulle het effense wipneuse. Anders as by ander katte is hul snorbaarde baie kort en dikwels so gekrul dat dit lyk of hulle nie snorbaarde het nie. Hul lang, stewige bene is geskik vir lang spronge en hul tone is buitengewoon groot. Hulle is in alle kleure te kry.

Die tipiese Devon-rex is aktief, ondeund, spelerig en baie mensgeoriënteerd. Hulle spring hoog en sal in enige ruimte inklim wat groot genoeg vir hul lyf is. Daarom sal ’n mens hulle dikwels in klein hoekies of ruimtes, in kaste, op ’n rak of in die wasgoedmandjie aantref. Hulle hou van hoë plekke. Hulle is maklik om te versorg en het gewoonlik een mens op wie hulle hul liefde uitstort.

Devons is intelligent en kan geleer word op aan 'n leiband te loop, goed te gaan haal en toertjies uithaal wat gewoonlik met ’n hond verbind word. Hulle hou daarvan om naby iemand te wees, veral die nek of kop. Hulle sal agter hul eienaar aanloop en wag vir ’n geleentheid om in sy arms of op sy skoot of skouers te spring.

Sien ook
--------

Lys van katrasse
Die grens tussen Suid-Afrika (groen) en Zimbabwe (oranje)
Die driehoek by Mapungubwe Nasionale Park. Die rivier links na regs is die Limpopo; op die horison is die Shashe. Zimbabwe is regs in beeld
Grenspos by Beitbrug
Die **Grens tussen Suid-Afrika en Zimbabwe** is 230 kilometer (143 myl) lank, en volg die middellyn van die Limpoporivier.

Die westelike driepunt met Botswana is geleë by die samevloeiing van die Shasherivier met die Limpopo. Die ligging van die oostelike driepunt met Mosambiek is nie heeltemal bekend nie; dit is geleë óf by die samevloeiing van die Luvuvhurivier met die Limpopo, óf by 'n punt in die omgewing van die Limpopo gedefinieer deur bakens op die grens van Mosambiek met Zimbabwe.

Die grens is gestig deur die Convention Pretoria van 1881 en hersaamgestel deur die London Convention van 1884 wat die grense van die Suid-Afrikaanse Republiek (die Transvaalse Republiek) gedefinieer het. Die Suid-Afrikaanse Republiek het daarna die Transvaalkolonie geword, en later deel van die Unie van Suid-Afrika. Ten noorde van die Limpoporivier het Matabeleland deel geword van Suid-Rhodesië, wat later Zimbabwe geword het.

Grenspos by Beitbrug
--------------------

Daar is 'n enkele kruising by Beitbrug, waar die Suid-Afrikaanse N1 snelweg en die Zimbabwiese A6 snelweg verbind word deur die Alfred Beit-brugpad. 'n Aparte brug dra die spoorlyn, wat Pretoria in Suid-Afrika verbind met Rutenga en Bulawayo in Zimbabwe.
'n Embraer E170 van Air Canada styg op vanaf Montréal–Trudeau Internasionale Lughawe.
**Embraer**, die **Empresa Brasileira de Aeronáutica S.A.**, is 'n Brasiliaanse vliegtuigvervaardiger. Embraer vervaardig kommersiële, militêre en luukse stralers vir sakeondernemings. In die tydperk tussen 1999 en 2001 was Embraer die grootste uitvoerder in Brasilië en is tans nog steeds een van die drie belangrikste vervaardigers van uitvoergoedere. Na Boeing en Airbus verkoop Embraer die derde meeste kommersiële vliegtuie en het ook die vierde grootste aantal werknemers na Boeing, Airbus en Bombardier.

Embraer is in 1969 deur die Brasiliaanse regering gestig en word tans deur institusionele beleggers beheer. Die maatskappy se hoofkwartier, sy belangrikste produksieaanleg en sy ingenieurs- en ontwerpkantore is in São José dos Campos geleë, 'n stad in die Brasiliaanse deelstaat São Paulo. 

Embraer is ook 'n belangrike vervaardiger van onderdele en doen toetsvlugte in een van sy produksieaanlegte in Gavião Peixoto (deelstaat São Paulo). Hierdie fabriek beskik ook oor 'n aanloopbaan met 'n lengte van 5 000 meter (16 400 voet).
SALM-gedenkteken te Swartkop, Pretoria
Die **Suid-Afrikaanse Lugmag-gedenkteken** herdenk almal wat hulle lewe in oorlogs- sowel as vredestyd in diens van die lugmag verloor het.

Hierdie monument is 'n 5 km suid van Pretoria, by 25°47′57.9″S 28°10′9.7″O﻿ / ﻿25.799417°S 28.169361°O﻿ / -25.799417; 28.169361Koördinate: 25°47′57.9″S 28°10′9.7″O﻿ / ﻿25.799417°S 28.169361°O﻿ / -25.799417; 28.169361, dus net suid van die Voortrekkermonument en Fort Schanskop. Dit lê op Bay’s Hill en bied 'n mooi uitsig oor die Lugmagbasis Swartkop.

Die hoë konstruksie bestaan uit drie vleuels wat op verskillende hoeke teenoormekaar staan en mekaar gedeeltelik oorvleuel. So skep dit die indruk van 'n vliegtuig. Dit staan op 'n driehoekige sterpatroon. Tussen die vleuels is 'n saal met ererolle en 'n senotaaf op 'n skarlakenrooi ster. Op die drie sye van die senotaaf staan onderskeidelik "Per adua ad astra", "They shall mount up with wings as eagles" en "Vinniger as arende was hulle, sterker as leeus". In een van die vleuels is 'n klein kapel en om die monument is 'n park met 'n amfiteater, gedenkstene en 'n gedenkmuur met nisse vir urne. Twee vlae wapper by die monument, naamlik die landsvlag en die vlag van die lugmag.

Die gedenkteken is op 1 September 1963 deur staatspresident C.R. Swart onthul.

* 
* 
* 
*

Bibliografie
------------

* de Kock, Victor: So fair a land – South Africa. Pretoria: Union Booksellers, s.j.
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 1. Kaapstad: Nasou, 1970.
* allatsea.co.za
* www.saafa.co.za
**Kolomenskoje** (Russies: Коломенское) is ’n voormalige keiserlike landgoed ’n paar kilometer suidoos van Moskou, op die antieke pad na die dorp Kolomna (vandaar die naam). Die skilderagtige landskap aan die oewers van die Moskwa-rivier het in die 1960's deel van Moskou geword.

Hemelvaartskerk
---------------

Kolomenskoje word vir die eerste keer in 1339 in die testament van Iwan Kalita genoem. Mettertyd is die dorpie ontwikkel tot ’n gunsteling-landgoed van die grootprinse van Moskowië. Die oudste gebou wat nog staan, is die Hemelvaartkerk (1532), wat met wit stene gebou is om die langverwagte geboorte van ’n troonerfgenaam, die toekomstige Iwan die Verskriklike, te vier. Die tentdak is ’n wegbreek van die Bisantynse argitektuur. Dit is sedert 1994 op die Unesco-wêrelderfenislys.

Groot Paleis en ander geboue
----------------------------

Die houtpaleis in die 18de eeu.
Aan die ander kant van die kloof vanaf Kolomenskoje kan die Kerk van Johannes die Doper met sy vyf tentdakke uit 1547 gesien word. Die ontstaan van die kerk is onseker, maar sy argitektuur verteenwoordig ’n oorgangsfase tussen Kolomenskoje se Hemelvaartskerk en die Sint Basilius-katedraal in Moskou.

Tsaar Aleksei van Rusland het al die houtgeboue in Kolomenskoje laat afbreek en dit vervang met ’n nuwe houtpaleis, wat bekend is vir sy feëryke dak. Die toekomstige keiserin van Rusland, Elisabeth, is in 1709 daar gebore. Nadat die Russiese hoofstad na Sint Petersburg geskuif het, het die paleis vervalle geraak en Katharina die Grote het geweier om daar te bly wanneer sy in Moskou was. Sy het die paleis in 1768 laat afbreek, maar gelukkig het ’n houtmodel daarvan oorgebly en dit word herbou.

Tydens die bestaan van die Sowjetunie is ou houtgeboue van die Verre-Noorde en ander gebiede na Kolomenskoje geskuif. Sommige daarvan dateer uit die 17de eeu.

Panorama van Kolomenskoje, 18de eeu (waterverfskildery deur Soechof).
Roman Jakobson het ses **taalfunksies** (of **kommunikasiefunksies**) geïdentifiseer waarvolgens effektiewe verbale kommunikasie beskryf kan word. Elkeen van die funksies het 'n verwante faktor. Jakobson se werk is deur Karl Bühler se Organon-Model beïnvloed, wat hy vervolgens met die poëtiese, fatiese en metalinguistiese funksies uitgebrei het.

Die ses faktore van effektiewe verbale kommunikasie. Elkeen stem ooreen met 'n kommunikasiefaktor (wat nie hier uitgebeeld word nie).

Die ses taalfunksies
--------------------

1. Die Verwysende Funksie
stem ooreen met die Konteks-faktor en beskryf 'n situasie, voorwerp of geestestoestand. Die beskrywende stellings van die verwysende funksie kan uit definitiewe beskrywings sowel as deiktiese woorde (bv. "Al die herfsblare het nou geval.") bestaan.
2. Die Poëtiese Funksie
fokus op "die boodskap ter wille van die boodskap self" (die kode self, en hoe dit gebruik word) en is die werksame funksie in poësie sowel as slagspreuke.
3. Die Emotiewe (ook bekend as "Ekspressiewe" of "Affektiewe") Funksie
hou verband met die Adresseerder (sender) en word deur tussenwerpsels en ander klankveranderinge gekenmerk wat nie die denotatiewe betekenis verander nie, maar wel inligting oor die Adresseerder (spreker) se stemming verklap, bv.: "Sjoe, wat 'n uitsig!"
4. Die Konatiewe Funksie
betrek die Geadresseerde (ontvanger) direk en word veral deur vokatiewe en imperatiewe geïllustreer, bv. "Tom! Kom in en eet!"
5. Die Fatiese funksie
is taal ter wille van interaksie en word dus met die Kontak-/Kanaalfaktor geassosieer. Die Fatiese funksie word in begroetings en informele besprekings van die weer waargeneem, veral met vreemdelinge. Dit verskaf ook sleutels om die kommunikasiekanaal te open, in stand te hou, te bevestig of af te sluit. "Hallo?" "OK?", "Ummm", "Totsiens"...
6. Die Metalinguistiese (ook bekend as meta-taal-) funksie
is die gebruik van taal om die taal (wat Jakobson "Kode" noem) self te bespreek of te beskryf.
Ds. M.J.P. Olivier, leraar van 1946 tot 1947.
Die kerkgebou, waarvan dr. William Nicol die hoeksteen op 5 November 1966 gelê het. Die argitek was H. Taljaard en Vennote, wat ook die NG kerk Boksburg-Oos ontwerp het.
Ds. M.S. Joubert en die bouaannemer Langlaagte Bouersorganisasie (sic).
Ds. A.P. Burger, leraar alhier van 1970 tot 1975.
Die **NG gemeente Cachet** is die oudste van die vier gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die voorstad Primrose, Germiston.

Op 28 Mei 1919 is die wyke noord van die Hoofrifweg tot aan die grens van die NG gemeente Pretoria by Halfweghuis, van die gemeente Germiston afgestig en na die kerkvader ds. Frans Lion Cachet wat hom soveel moeite getroos het om die NG Kerk in Transvaal lewend te hou, genoem. Edenvale is toe beskou as die hoofdeel van die nuwe gemeente en Primrose was destyds slegs 'n buitewyk daarvan. Hierdie voorstad van Germiston het egter spoedig vir die dorpie Edenvale ver oortref wat ontwikkeling betref, sodat afstigting onvermydelik was. Dit het dan ook op 1 Mei 1939 plaasgevind toe die gemeente in twee verdeel is en Primrose die naam Cachet sowel as die leraar, ds. P.S. van der Westhuizen, behou het. Die ander gedeelte is afgestig as die NG gemeente Edenvale. 

In Oktober 1942 is ds. C.J.P. Bornman as eerste hulpprediker hier bevestig en in 1944 tot medeleraar verhef. Intussen is geld vir 'n nuwe kerkgebou ingesamel, en die bydraes het so goed ingekom dat 'n sierlike en ruim kerkgebou op 8 April 1944 sonder 'n pennie skuld ingewy kon word. Ds. Bornman wat so baie daartoe bygedra het om die nuwe kerkgebou tot stand te bring, is in die jaar 1945 na Naboomspruit beroep en is toe in 1946 deur ds. M.J.P. Olivier opgevolg. 'n Tweede pastorie is in Primrose-Oos aangekoop met die oog op huisvesting vir die medeleraar en ook om voorsiening te maak vir die afstigting van Primrose-Oos, wat dan ook op 8 Februarie 1947 plaasgevind het. 

Op 1 Mei 1947 is ds. J.E. van Heerden, voorheen van Pietermaritzburg, as tydelike hulp vir ds. P.S. van der Westhuizen aangestel. Teen die einde van Julie 1948 het ds. P.S. van der Westhuizen ná 20 jaar getroue diens sy emeritaat aanvaar. Hierdie vakature is eers in Julie 1949 deur ds. S.W. Naudé, voorheen van Potgietersrus en daarna parlementslid, gevul. Sy dienstyd was egter van korte duur, want op Sondag 23 April 1950, nadat hy die oggenddiens waargeneem het, is hy dieselfde middag heel onverwags tot hoër diens opgeroep. 

Vanaf 2 Desember 1950 was ds. M.S. Joubert die herder en leraar van die gemeente. Die gemeente was al weer te groot vir een leraar, en planne is toe beraam vir die afstigting van nog 'n gemeente in die weste. Eindelik was die dogtergemeentes in Primrose: Primroseheuwel (nou Omnia) in 1952, Primrose-Môrewag in 1956 en Primrose-Oos in 1947.

Enkele leraars
--------------

* Mieder Johannes Palm Olivier, 1946 – 1947
* Alewyn Petrus Burger, 1970 – 1975

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
**Jake Bugg** (gebore as **Jacob Edwin Kennedy** op 28 Februarie 1994) is 'n Engelse sanger en liedjieskrywer. Sy selfgetitelde debuutalbum, wat hy grotendeels saam met die liedjieskrywers Iain Archer, Matt Prime en Crispin Hunt geskryf het, is laat in 2012 vrygestel en het nommer een op die Britse trefferlys bereik. Sy belangrikste musikale invloede as liedjieskrywer is Layne Staley, die Beatles en Johnny Cash.

Lewe en loopbaan
----------------

### Vroeë lewe

Jake Bugg is as seun van musikale ouers in Nottingham, Engeland gebore. Sy pa, wie se van Bugg was, het as verpleger gewerk, terwyl sy ma as verkoopdame werksaam was. Albei het musiekopnames gemaak. Die ouers het geskei toe Jake nog klein was. 

Jake het in die Clifton-raadsbehuising van Nottingham grootgeword en in die ouderdom van twaalf kitaar begin speel nadat sy oom Mark met dié instrument vertroud gemaak het. Hy het vir 'n kursus in musiektegnologie ingeskryf, maar het op sestienjarige leeftyd besluit om dié opleiding te staak en liewer sy eie liedjies te skryf en voor te dra. Sy musiek toon invloede van die Beatles, Layne Staley, Johnny Cash, Oasis, Donovan, die Everly Brothers en Jimi Hendrix.

‎Ateljeealbums
--------------

* Jake Bugg (2012)
* Shangri La (2013)
* On My One (2016)
* Hearts That Strain (2017)
* Saturday Night, Sunday Morning (2021)