Die **Warren-beker** is ’n antieke Romeinse drinkbeker met twee reliëftonele van seks tussen mans. Die beker is genoem na sy eerste moderne eienaar, die versamelaar en skrywer Edward Perry Warren. Die Britse Museum het dit in 1999 gekoop. Dit dateer volgens die meeste bronne uit die 1ste eeu (sowat 10 n.C.) maar daar is twyfel oor die beker se oorsprong.

Skepping
--------

Dr. John Clarke, ’n professor in die beeldende kunste, het die datum van die skepping vasgestel op ’n tyd waarin soortgelyke voorwerpe wat in Pompeji gevind, vervaardig is weens die gebrek aan ’n argeologiese verband. Dit is in vyf dele gemaak: die beker self, wat van binne af dun geslaan is en toe aan die buitekant bewerk is om die reliëfbeelde te skep; ’n aparte, gladde binnelaag van silwer om gebruik en skoonmaak te vergemaklik; ’n basis van soliede silwer; ’n voetstuk wat aan die basis vas is en die twee handvatsels. Die beker is oor ’n lang tyd gebruik; die handvatsels is weg, asook die vergulding wat dalk op sekere dele aangebring het. Andersins is dit baie goed bewaar.

Beelde
------

Seks is dikwels in Romeinse kuns uitgebeeld, maar in teenstelling met Griekse kuns was die seksdade hoofsaaklik tussen mense van die teenoorgestelde geslag. Drinkbekers, waarvan daar dikwels ’n paar gemaak is, was bedoel as voorwerpe om aan die etenstafel te bespreek.

Die een kant van die Warren-beker beeld ’n ouer, bebaarde man uit (die aktiewe minnaar, of in Griekse terme die *erastes*) wat anale seks het met ’n jong man (die *eromenos*, of "minnaar"). Laasgenoemde gebruik ’n tou of ander hulpmiddel om op eersgenoemde af te sak. ’n Seun hou hulle dop van agter ’n deur.

Die Warren-beker, kant B.
Die ander kant beeld ’n jonger man uit wat anale seks met ’n seun het. Die seun se hare is in die tipiese styl van ’n jong dienskneg wat sy meester as minnaar dien. Die volwassene dra ’n krans, wat dalk sy rol as oorwinnaar aandui. Romeinse seks tussen twee mans het verskil van dié in die Griekse beskawing, waar seks tussen ’n vry man en seun van dieselfde stand aanvaarbaar was. Romeinse mans kon egter net met iemand van dieselfde geslag seks hê sonder om sy manlikheid in te boet as hy die aktiewe rol neem en die ander persoon van ’n laer klas was, soos ’n slaaf of manlike prostituut: dit was ’n kwessie van oorwinning en oorheersing.

In albei tonele is daar gedrapeerde materiaal en musiekinstrumente wat dui op ’n elitistiese toneel met musiek en vermaak.

Moderne geskiedenis
-------------------

Warren het die beker in 1911 vir £2 000 van ’n handelaar gekoop. Dit is in Jerusalem gekoop en is na bewering naby die stad in Battir gevind saam met munte van keiser Claudius. Dit is moontlik begrawe tydens die Joodse Opstand.

In die 1950's het die Amerikaanse doeane geweier om die beker in Amerika toe te laat. Verskeie museums het aanbiedinge om dit te koop van die hand gewys – ook die Britse Museum, wat gedink het hulle sou nooit die museum se trustees, waarvan die voorsitter die aartsbiskop van Kantelberg was, oortuig om dit te doen nie.

In 1999 het die Britse Museum wel die beker gekoop, teen £1,8 miljoen. Dit was toe die duurste enkele item wat die museum nog gekoop het en ’n paar keer soveel as wat hulle in die 1950's daarvoor sou betaal het.

Egtheid
-------

In 2008 het M.T. Marabini Moevs in ’n artikel vir *Bollettino d’Arte* beweer die beker dateer nie uit die eerste eeu n.C. nie, maar is omstreeks 1900 gemaak deur ’n begaafde silwersmid in die Vryheidstyl, moontlik as ’n kommissie vir die amateur-argeoloog en handelaar Fausto Benedetti (1874–1931), om iets te maak wat in sy buitelandse kliënt en vriend Edward Perry Warren se smaak sou val. Moevs het beweer die tonele op die beker is saamgestel uit dele van tonele op Griekse en Romeinse keramiekwerk.