| **Droom van die Rooi Kamer** |
| --- |
|  |
| **Oorspronklike titel** | 石頭記 |
| **Outeur** | Cao Xueqin |
| **Land** | China |
| **Taal** | Chinees - Baihuawen |
| **Genre** | Roman |
| **Uitgewer** |  |
| **Uitgegee** | 1791 eerste gedrukte weergawe (Manuskripte was voor dit in omgang) |
| **Medium** | Druk |
| Letterkunde-portaal |

***Droom van die Rooi Kamer*** (Tradisionele Chinees: 紅樓夢, Vereenvoudigde Chinees: 红楼梦, Pinyin, Hónglóu mèng), oorspronklik gepubliseer as ***Die Verhaal van die Steen*** (Tradisionele Chinees: 石頭記, Vereenvoudigde Chinees: 石头记, Pinyin: Shítóu jì) is 'n roman geskryf in die 18de eeu deur die Chinese skrywer Cao Xueqin. Dit word beskou as 'n meesterstuk uit Chinese letterkunde en een van die vier klassieke romans.

Agtergrond
----------

Die roman word oor die algemeen 'n semi-outobiografie oor Cao se eie familie genoem. In die eerste hoofstuk dui die skrywer aan dat die werk bedoel is as 'n herinnering aan die vroue wat hy in sy jeug geken het: vriende, familie en bediendes.

Die roman is nie net opmerklik vir sy groot aantal karakters nie, maar ook vir sy gedetailleerde waarneming van die lewe en sosiale struktuur van die 18de-eeuse China.

Byna alles wat mense vandag van Cao Xueqin weet, is afkomstig van wat familie en vriende later van hom vertel het. Later in die lewe het Cao hom in 'n voorstad van Beijing gaan vestig, waar hy die grootste deel van sy lewe deurgebring het. Hy het in armoede geleef; sy enigste inkomste kom uit die verkoop van skilderye. Volgens sy vriende en kennisse was hy intelligent en baie talentvol. Sy skilderye was hoofsaaklik beelde van rotse en landskappe.

Na bewering het Cao Xueqin meer as tien jaar gewerk aan die manuskrip wat uiteindelik gegroei het tot Droom van die Rooi Kamer. Ten tyde van sy dood was die roman nie heeltemal klaar nie.

Die roman is soos gewoonlik in Baihuawen geskryf en nie soos gewoonlik in Klassieke Chinees nie. Dit is een van die twee werke wat Baihuawen meer algemeen in die literatuur gemaak het.

Cao Xueqin was ongeveer 40 tot 50 jaar oud ten tyde van sy dood, maar sy presiese sterfdatum word ook bespiegel. Hy is oorleef deur sy vrou en minstens een seun. Hy het postuum beroemd geword toe sy boek gepubliseer is.

Temas
-----

'n Deel uit 'n reeks skilderye van Sun Wen (1818-1904) 'n Qing-dinastie-kunstenaar, wat 'n toneel uit die roman uitbeeld.
Die roman word gewoonlik genoem onder die titels *Hung Lou Meng* of *Hong Lou Meng* (紅樓夢), wat letterlik vertaal word as "Rooi Kamer Droom" beteken. 'Rooi Kamer' is 'n benaming vir die afgeskermde kamers waar die dogters van welgestelde gesinne gewoon het. Die volledige titel verwys na 'n droom wat die karakter Baoyu het in 'n 'Rooi Kamer' waar die lot van baie vroulike karakters voorspel word. Die woord "Kamer" word soms ook vertaal as "Landhuis".
Die familienaam van die hoof familie in die boek, 賈, is homoniem met 'n ander Hanzi: 假", wat beteken iets soos vals, nie-eg of fiktief. Sodoende stel Cao Xueqin voor dat die gesin in die boek 'n realistiese en fiktiewe weerspieëling van sy eie gesin is.

Die verhaal in die boek sluit ook aan by 'n konsep in die Chinese Boeddhisme wat aanvaar dat die hele wêreld in werklikheid 'n illusie of droom is waaruit 'n mens moet ontwaak om verligting te verkry.

Storielyn
---------

Die roman bevat 'n gedetailleerde weergawe van twee takke van die Jia Clan: die Rongguo (榮 國 府) en die Ningguo (寧 國 府). Albei is welgestelde en magtige gesinne wat in die hoofstad woon. Die verhaal beskryf die rykdom en invloed wat die gesinne het, maar hoe dit stadig verander as hulle die guns van die keiser verloor. Uiteindelik word hul huise geplunder en gekonfiskeer.

Die verhaal bevat baie bonatuurlike elemente uit Taoïsme en Boeddhisme, soos 'n intelligente klip wat gelaat is deur die godin Nüwa (en waarna die oorspronklike titel van die roman verwys.

Sentraal in die verhaal is Jia Baoyu (wie se naam letterlik 'kosbare jade' beteken), die erfgenaam van die gesin.

Karakters
---------

Die roman bevat 'n buitengewoon groot aantal karakters. Minstens 30 karakters kan gesien word as hoofkarakters, en daarbenewens is daar 'n paar honderd sekondêre karakters. Die meeste karakters is vroue, wat 'n sentrale rol in die roman speel en dikwels beter blyk te wees as hul manlike eweknieë.