recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Colin Bland** (1938–2018) was 'n krieketspeler en die eerste Suid-Afrikaanse speler wat veldwerk tot ’n kuns kon vervolmaak. Sy spoed, perfekte balans en sterk gooiarm het hom dekades lank ’n rolmodel vir veldwerk gemaak. Hy het in 21 toetse uitgedraf (van 1961 tot 1966) en 1 669 toetslopies teen ’n gemiddeld van 49 lopies per kolfbeurt aangeteken.

Beknopte biografie
------------------

Kenneth Colin Bland is op 5 April 1938 in Bulawayo in Suid-Rhodesië gebore. Hy is aan die Hoërskool Milton opgelei en maak sy debuut as 'n skoolseun vir Rhodesië teen die Marylebone-krieketklub. Van 1956 tot 1968 het hy Rhodesië 55 keer verteenwoordig.

Bland speel later in Suid-Afrika vir die Oostelike Provinsie en die Vrystaat se provinsiale spanne. In 1961 word hy tot die Suid-Afrikaanse toetsspan verkies en was 'n gereelde speler tot 1966–1967. Destyds is Suid-Afrikaanse toetskrieket (as gevolg van sanksies) slegs teen Engeland, Australië en Nieu-Seeland gespeel. As gevolg hiervan was sy loopbaan tot 21 toetse beperk, waarin hy 1669 lopies en 3 honderdtalle behaal. Sy hoogste toetstelling was in 1964–1965 in die tweede toets teen Engeland in Johannesburg. Suid-Afrika was 214 lopies agter, en was 109 vir 4 in die tweede beurt toe Bland instap en 144 lopies (nie uit) in net meer as 4 uur aanteken om die wedstryd te red.

Hy was egter beroemd vir sy veldwerk. Dit word algemeen aanvaar dat hy die beste veldwerker van sy tyd was, en sommige sien hom as die beste ooit, wat die verloop van 'n hele wedstryd kon swaai. Hy het Ken Barrington skouspelagtig in die Lord’s Toets van 1965 uitgehardloop, gevolg deur 'n soortgelyke ontslag van Jim Parke, wat Engeland waarskynlik verhinder het om die wedstryd in die eerste beurt te wen. Brian Johnston onthou die 1965-toer, "*Vir die eerste keer hoor ek mense sê dat hulle 'n wedstryd moet gaan kyk om 'n veldwerker te sien*".

In 1966 was Bland 'n Wisden-krieketspeler van die Jaar, een van slegs twee Suid-Afrikaanse spelers wat so vereer is (die ander was Stuart Surridge) en word in die meegaande portret uitgebeeld terwyl hy veldwerk doen. Toe Wisden vir Peter van der Merwe in 1999 vra om die top vyf spelers van die twintigste eeu te noem, het hy Colin Bland ingesluit en gesê: "Hy het die houding teenoor veldwerk gerevolusioneer, en 'n standaard gestel wat tot nog toe nie geëwenaar is nie".

Ná die eerste toets van 1966–1967 moes hy weens 'n besering uit toetskrieket tree. Hy het egter tot die seisoen van 1973–1974 eersterangse krieket in Suid-Afrika gespeel.
Kaap Adare is in AntarcticaKaap AdareKaap AdareLigging van Kaap Adare in Antarktika

**Kaap Adare** (Engels: *Cape Adare*) is 'n historiese en winderige bank aan die Rosssee in Victorialand in Antarktika. Die klipperige strand is die tuiste van een van die grootste kolonies Adeliepikkewyne in die Rosssee met byna 'n kwartmiljoen broeipare. Dit vorm die een punt van die Transantarktiese Berge wat Antarktika in twee deel.

Gebiedskaart van Kaap Adare
Carstens Borchgrevink se 1899 hut (HSM 22) omring deur pikkewyne
Nicolai Hanson se graf (1899)
Adeliepikkewyne op 'n ysduin by Kaap Adare – foto deur George Murray Levick, 1911
Adeliepikkewyne by Kaap Adare
Kaap Adare is een van die hoofsetels van vroeë menslike aktiwiteit in Antarktika en 'n belangrike simbool van die Heroïese era van Antarktiese verkenning. Die eerste permanente struktuur op Antarktika is hier opgerig vir die Carsten Borchgrevink-ekspedisie van 1899. Danksy die volgehoue restourasie van die afgeleë hut het dit behoue gebly. Nicolai Hansen, die eerste mens wat in Antarktika begrawe is, het tydens die ekspedisie gesterf en is volgens sy versoek begrawe hoog op 'n rif wat oor Kaap Adare en die see uitkyk. Die graf word aangedui deur 'n klein kruis.

Robert Falcon Scott en sy geselskap het in 1911 by Kaap Adare vertoef. Die hut van Scott se Noordelike Ekspedisie is 30 meter noord van Borchgrevink se hut geleë. Dit bestaan uit die oorblyfsels van 'n hut wat in Februarie 1911 gebou is vir die Noordelike Geselskap, onder leiding van V.L.A. Campbell, van Scott se Brits-Antarktiese (Terra Nova)-ekspedisie (1910-1913) wat in 1911 daar oorwinter het. Behalwe dié geboue is daar talle ander historiese oorblyfsels in die gebied. Dit sluit in stoordepots, 'n toiletstruktuur, twee ankers van die skip *Southern Cross*, 'n ysanker van die skip *Terra Nova* en steenkoolbrikette. Verdere historiese items is in guano begrawe.
**Tydsones van Afrika**:  

|  |  |
| --- | --- |
| swart | **UTC-1**: Kaapverdiese Tyd. |
| groen | **UTC+0**: Wes-Europese Tyd · Greenwichtyd. |
| blou | **UTC+1**: Middel-Europese Tyd · Wes-Afrika Tyd. |
| rooi | **UTC+2**: Middel-Europese Somertyd · Oos-Europese Tyd · Sentraal-Afrika Tyd · Wes-Afrika Somertyd · Suid-Afrikaanse Standaardtyd. |
| geel | **UTC+3**: Oos-Europese Somertyd · Oos-Afrika Tyd. |
| grys | **UTC+4**: Mauritiustyd · Seychelletyd. |

Lande met strepe het 'n somertyd

**Oos-Afrika Tyd** of **OAT** (Engels: *East Africa Time; EAT*) is 'n tydsone wat drie ure voor Gekoördineerde Universele Tyd is (met ander woorde UTC+3). 'n Groot aantal lande in die ooste van Afrika val in die tydsone. Die tydsone kom ooreen met Moskoutyd en Oos-Europese Somertyd.

Vanweë hierdie lande se ligging naby die ewenaar is daar nie 'n groot verandering in die daglengte nie en dus word somertyd nie waargeneem nie. Die teoretiese sone van Oos-Afrika Tyd loop van 37,5° oosterlengte tot 52,5° oosterlengte.

Lande wat Oos-Afrika Tyd gebruik:

* Comore-eilande
* Djiboeti
* Eritrea
* Ethiopië
* Kenia
* Madagaskar
* Uganda
* Somalië
* Soedan
* Tanzanië
Oos-Afrika
**Oos-Afrika** of **Oostelike Afrika** is die oostelike gedeelte van die kontinent van Afrika. Die gebied sluit die lande Comore-eilande, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Kenia, Mauritius, Seychelle, Somalië, Tanzanië, Uganda en dikwels ook Burundi, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Soedan en Suid-Soedan in.

Geografie
---------

Een van die geografiese kenmerke van Oos-Afrika is die Groot Skeurvallei en die groot mere wat regdeur die gebied strek. Die Assalmeer in die Djiboeti is die laagste punt van Afrika - 155 m onder seevlak. Kilimandjaro op 5 895 m bo seevlak is die hoogste punt in Afrika.

Die presiese gebied word nie altyd presies dieselfde afgebaken nie. 

| Gebiede van die Wêreld |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Afrika** | Noord (Midde-Ooste)  · Suid van die Sahara (Sentraal · Suider · Wes · Oos) |
|  | **Amerikas** | Noord · Sentraal · Karibiese Gebied) · Suid · Latyns |
|  | **Asië** | Sentraal · Oos · Noord-Asië (Verre-Ooste) · Suid (Indiese subkontinent) · Suidoos · Suidwes (Midde-Ooste)  · Wes |
|  | **Europa** | Sentraal · Noord · Suid · Wes · Oos |

 | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Oseanië** | Australasië (Australië · Seeland) · Melanesië · Mikronesië · Polinesië |
|  | **Poolgebiede** | Noordpoolgebied · Antarktika |
|  | **Oseane** | Arktiese · Atlantiese · Indiese · Stille · Suidelike |
|  | **Seë** | Oorsig van Seë |

 |
| *Sien ook Kontinente van die wêreld* |
'n Amerikaanse soldaat wat die slagoffers van die Malmedy-slagting (17 Desember 1944) waarneem, waar 84 Amerikaanse krygsgevangenes deur die Waffen-SS in België vermoor is.
'n **Oorlogsmisdaad** is 'n oortreding van die oorlogswette wat aanleiding gee tot individuele kriminele verantwoordelikheid vir optrede deur vegters in aksie, soos opsetlike doodmaak van burgerlikes of opsetlike doodmaak van krygsgevangenes, marteling, gyselaars neem, onnodig vernietiging van burgerlike eiendom, misleiding deur verraad, oorlogstyd seksuele geweld, plundering, en vir enige individu wat deel is van die bevelstruktuur wat enige poging beveel om massamoorde te pleeg, insluitend volksmoord of etniese suiwering, die toestaan van geen genade ondanks oorgawe nie, die diensplig van kinders in die weermag en die verontagsaming van die wetlike onderskeidings van proporsionaliteit en militêre noodsaaklikheid.

Die formele konsep van oorlogsmisdade het ontstaan uit die kodifikasie van die internasionale gewoontereg wat van toepassing was op oorlogvoering tussen soewereine state, soos die Lieber-kode (1863) van die Unieleër in die Amerikaanse Burgeroorlog en die Haagse Konvensies van 1899 en 1907 oor internasionale oorlog. In die nasleep van die Tweede Wêreldoorlog het die oorlogsmisdaadverhore van die leiers van die Spilmoondhede die Neurenberg-regsbeginsels gevestig, soos dat internasionale strafreg definieer wat 'n oorlogsmisdaad is. In 1949 het die Geneefse Konvensies nuwe oorlogsmisdade wetlik gedefinieer en vasgestel dat state universele jurisdiksie oor oorlogsmisdadigers kan uitoefen. In die laat 20ste eeu en vroeë 21ste eeu het internasionale howe bykomende kategorieë van oorlogsmisdade van toepassing op 'n burgeroorlog geëkstrapoleer en gedefinieer.
**Armas Clifford** "**Mike**" **Markkula Jr.** ([mɑrˈkuːlə]; Los Angeles, 11 Februarie 1942) is 'n Amerikaanse elektriese ingenieur, sakeman en belegger. Markkula is van Finse afkoms; sy voorsate het in die 19de eeu na die Verenigde State geëmigreer. Markkula was een van die eerste ingenieurs wat vir Intel werksaam was en was op die ouderdom van 30, toe Intel in 'n publieke maatskappy omgeskep is, reeds 'n miljoenêr.

In die beginfase van Apple Inc. het Markkula die jong onderneming van die benodigde risikokapitaal (hy het borg gestaan vir 'n krediet ter waarde van VS$200 000) en bestuursbystand voorsien. So het hy die eerste sakeplan ontwikkel, die eerste hoof uitvoerende beampte aangestel en daarop aangedring dat Wozniak tot die onderneming moes toetree. Apple, wat aanvanklik as 'n vennotskap bedryf is, kon daarna as 'n onderneming geïnkorporeer word. In ruil vir sy belegging het Markkula dertig persent van Apple Inc. se aandele ontvang.

Markkula het kennis gemaak met twee stigters en sleutelpersone van Apple Inc. Steve Jobs en Steve Wozniak, terwyl hulle op soek gwas na eksterne befondsing vir hul nuutontwikkelde persoonlike rekenaar, die Apple II, nadat enkele eksemplare van die voorloper Apple I reeds verkoop is. Markkula het tussen 1981 en 1983 die amp van hoof uitvoerende beampte van Apple beklee. Hy was tot 1997 by Apple Inc. betrokke.
"Old Sparky", die elektriese stoel wat in die deelstaat New York gebruik is.
Teregstelling deur middel van ’n elektriese stroom, wat gewoonlik in ’n **elektriese stoel** uitgevoer word, is ’n teregstellingsmetode wat in die VSA ontstaan het. ’n Persoon word aan ’n spesiale houtstoel vasgegespe en elektrodes word aan sy kop en bene vasgemaak. ’n Elektriese stroom word dan deur die persoon se lyf gestuur wat dodelike skade aan die interne organe, insluitende die brein, veroorsaak. Dit is in 1890 vir die eerste keer gebruik, aanvanklik dekades lank net in die VSA, maar daarna ook in die Filippyne (vanaf 1924) onder Amerikaanse besetting. 

Hoewel die elektriese stoel ’n simbool van teregstelling in Amerika geword het, word dit al hoe minder gebruik ten gunste van dodelike inspuitings, wat volgens baie ’n mensliker teregstellingsmetode is. Vandag word die stoel meestal net gebruik as die terdoodveroordeelde dit bo ’n inspuiting verkies. 

Die eerste mens wat in die elektriese stoel gesterf het, was die moordenaar William Kemmler – op 6 Augustus 1890 in New York.
**Nigel David Short** (gebore 1 Junie 1965) is 'n Britse skaakspeler, grootmeester, skaakafrigter en skaakkommentator. Short het 'n grootmeester geword toe hy 19 jaar oud was. In 1993 word hy die eerste Britse speler in 'n wêreldkampioenskap, toe hy gekwalifiseer het om te speel teen Garri Kasparof in 1993 in London (Kasparof het gewen, 12½ - 7½). Hy die tans die oudste speler in die FIDE rang se top 100 spelers.

Vroeë lewe
----------

Hy is die tweede oudste van drie seuns van David and Jean Short. Sy vader is 'n joernalis en sy moeder 'n skoolsekretaris. Sy ouers het geskei toe hy 13 jaar oud was. Short het ophou skoolgaan op 17 om op skaak voltyds te fokus.

Short se pa het hom leer skaak speel. 'n Skaakwonderkind, Short het media-aandag aangetrek as 'n 10-jarige, deur Viktor Korchnoi te wen, toe hy nommer 2 in die wêreld was, in 'n gelyktydige uitstalling in Londen oor 31 borde, waar Short die enigste oorwinnaar was. Hy was selfonderrig en in 1977 drie dae voor sy 12de verjaarsdag word hy die jongste deelnemer aan die Britse Skaakkampioenskap. Hy het tien keer Britse kampioen Jonathan Penrose verslaan en met 5/11 voltooi, 'n uitstekende vertoning vir 'n debutant. Short oorheers Britse jeugskaak gedurende hierdie tydperk, en het 'n Meestergradering behaal met sy vertoning in die 1977-Britse eindstryd.

Persoonlike lewe
----------------

Short woon in Griekeland en het getrou met Rhea Argyro Karageorgiou in 1987. Hulle het twee kinders saam.

Boek
----

* Short, Nigel (1989). *Nigel Short's Chess Skills*. Hamlyn. ISBN 978-0-600-55743-2.
**Elektriese stroom** is die vloei (beweging) van elektriese ladings. Die SI-eenheid van elektriese stroom is die ampère (A), wat gelykstaande aan 'n vloei van een coulomb se lading per sekonde.

Definisie
---------

Die hoeveelheid elektriese stroom (gemeet in ampere) deur 'n sekere oppervlak, bv. die deursnee van 'n kopergeleier, word gedefinieer as die hoeveelheid elektriese lading (gemeet in coulomb) wat deur sodanige oppervlak per eenheidstyd vloei. As Q die hoeveelheid lading is wat deur die oppervlak vloei in 'n tyd T, dan is die gemiddelde stroom I gelyk aan:

{\displaystyle I={\frac {Q}{T}}.}
Deur 'n oneindig klein tydsinterval te gebruik kan die onmiddellike stroom *i(t)* as volg uitgedruk word:

{\displaystyle i(t)={\frac {dQ}{dt}}.}
Die ampère, die mate van elektriese stroom, is 'n SI-basiseenheid wat beteken dat die mate van elektriese lading afgelei word vanaf die definisie van die ampère.

Stroom in 'n metaaldraad
------------------------

In 'n soliede geleidende metaal is daar 'n groot aantal mobiele vrye elektrone. Hierdie elektrone is aan die metaalraamwerk verbind maar nie tot enige indiwiduele atoom nie. Selfs sonder die toepassing van 'n eksterne elektriese veld, beweeg hierdie elektrone willekeurig rond as gevolg van termiese energie. Daar is egter geen netto stroom in die metaal nie, omdat die aantal elektrone wat vloei van een kant van 'n denkbeeldige vlak waardeur die draad loop na 'n ander kant daarvan in enige tydsinterval gelyk is aan die aantal elektrone wat in die teenoorgestelde rigting beweeg.

'n Tipiese metaaldraad wat gebruik word vir elektriese geleiding is die gevlegte koperdraad.
Wanneer 'n metaaldraad verbind word aan die twee terminale van 'n gelykstroom spanningsbron soos 'n battery, veroorsaak die bron 'n elektriese veld oor die geleier. Die oomblik wanneer kontak gemaak word, word die vrye elektrone gedwing om na die positiewe terminaal te beweeg onder die invloed van hierdie veld. Die vrye elektrone kan daarom beskou word as die stroomdraer in 'n tipiese vastestofgeleier. Vir 'n elektriese stroom van 1 ampère, beweeg 1 coulomb se elektriese lading elke sekonde deur die denkbeeldige vlak waardeur die geleier loop.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11976973f (data)
* GND: 4070745-3
* LCCN: sh85041640
* NDL: 00561414

 |
Amerikaanse kolonies
Die Verenigde State van Amerika het hul kolonies verkry deur die Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898. Spanje het toe sy laaste steunpunte in die Karibiese gebied verloor; 

* Kuba,
* Santo Domingo (Dominikaanse Republiek) en
* Puerto Rico.

Op Kuba het die VSA die Baai van Guantánamo beset, waar hulle tot vandag 'n militêre basis behou (teen die wil van Kuba). In 1999 is die Panamakanaalsone oorgedra aan Panama. Puerto Rico is nou nog Amerikaans, maar geniet 'n groot mate van outonomie en gebruik bowendien Spaans as amptelike taal. 

Verder het Amerika in 1898 in die Stille Oseaangebied die Filippyne en Guam van Spanje verower. Die Filippyne het in 1946 onafhanklikheid verkry, terwyl Guam, die Noordelike Mariana-eilande en baie andere eilande (Eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika en Klein afgeleë eilande van die Verenigde State van Amerika) in die Stille Oseaan vir strategiese doeleinde deur die Amerikaners behou is.

  


| Koloniale ryke |
| --- |
| Vlag van Verenigde State van Amerika Amerikaans  •
Vlag van Australië Australies  •
Vlag van België Belgies  •
Vlag van Verenigde Koninkryk Brits  •
Vlag van Denemarke Deens  •
Vlag van Duitse Keiserryk Duits  •
Vlag van Engeland Engels  •
Vlag van Frankryk Frans  •
Vlag van Oostenryk-Hongarye Habsburgs  •
Vlag van Italië Italiaans  •
Vlag van Japannese Keiserryk Japannees  •
 Koers  •
Vlag van Nederland Nederlands  •
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seelands  •
Vlag van Noorweë Noors  •
Vlag van Ottomaanse Ryk Ottomaans  •
Vlag van Portugal Portugees  •
Vlag van Rusland Russies  •
Vlag van Spanje Spaans  •
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrikaans  •
 Sweeds |
Versteende woud, Khorixas

petrified forest| Land | NamibiëWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | KuneneWysig |
| Geografiese ligging | 20°26′18″S 14°36′23″EWysig |
| Erfenisbenaming | nasionale monument van NamibiëWysig |

Stukke van versteende hout langs 'n Welwitschia in Namibië
Die **Versteende woud**, geleë 42 kilometer (26 myl) wes van die Namibiese dorp van Khorixas, op die C39 pad, is 'n deposito van groot boomstompe wat "in klip verander het" deur 'n proses van diagenesis. Daar is ten minste twee groot boomstompe, elke 45 meter (148 vt) lank, blootgestel om te sien. 'n Paar honderd ander is geleë in die omgewing.

Dit is geglo dat die bome stroomaf gespoel is deur 'n groot vloed en bedek is deur alluviale sand. Ontneem van lug, kan die organiese materiaal nie verrot en verval nie, maar in plaas daarvan, oor miljoene jare, ondergaan 'n versteningsproses, waardeur elke sel individueel verstening ondergaan en die voorkoms van die hout is behou. Die omliggende sand word sandsteen, wat nou weg erodeer.

Daar is 'n groot aantal welwitschias op die terrein.

Die terrein is 'n Nasionale Monument verklaar op 1 Maart 1950.
'n Lugaansig van die Canal Grande
Rialtobrug
Ponte dell'Accademia
Die **Canal Grande** (Italiaanse uitspraak: [kaˌnal ˈɡrande]; Venesiaans: *Canal Grando* of *Canalazzo*, vroeër *Canałasso* [kanaˈɰaso]) is 'n kanaal in Venesië, Italië wat as die stad se hoofwaterweg en -lewensaar dien. Die S-vormige kanaal, wat deur Venesië se sentrale historiese distrikte (*sestieri*) loop, het 'n lengte van byna vier kilometer, is tussen 30 en 70 meter wyd en het 'n diepte van maksimaal vyf meter. Na sy eerste kronkel word verwys as *Volta di Canal*.

Die Canal Grande vorm die laaste gedeelte van die Brenta-rivierloop sodat daar in teenstelling met Venesië se ander kanale 'n bestendige watervloei is. In die noorde mond die kanaal naby die Santa Lucia-spoorwegstasie in die Venesiaanse strandmeer uit, in die suide - naby San Marco - in die Venesiaanse bekken. 45 kleiner kanale, *rii* genoem, mond in die Canal Grande uit.

Die Canal Grande is tot die middel van die 19de eeu deur 'n enkele brug, die Rialtobrug, oorspan. In 1933 is die houtbrug *Ponte dell'Accademia* gebou, een jaar later die steenboogbrug *Ponte degli Scalzi* (*Ponte dei Scalsi* in Venesiaans; "Brug van die Kaalvoetmonnike") wat 'n vroeëre Oostenrykse ysterbrug vervang het.
**Elektra** was 'n platemaatskappy wat in 1950n deur Jac Holzman in New York opgerig is. Hy is tot hierdie stap geïnspireer nadat hy 'n optrede van Georgianna Banister bygewoon het. Hy het besluit om die musiek self uit te gee en 1951 het 150 eksemplare van *New Songs by John Gruen* verskyn: 100 eksemplare vir verkope en 50 vir promosiedoeleindes. Ná enkele maande het Elektra sy eerste terugslag as beginnende platemaatskappy beleef: die verspreider het die vyftig gratis eksemplare verloor. Die ander 100 is aan Holzman terugbesorg.

Holzam het later besluit om 'n platewinkel vir meestal folkmusiek te open. Die winkel is gereeld deur folkliefhebbers uit die buurt besoek en so het Holzman in kontak gekom met folksangeres Jean Ritchie. Die resultaat was Elektra se tweede albumuitgawe: *Jean Ritchie Singing the Traditional Songs of Her Kentucky Mountain Family*. Daar is net enkele honderde eksemplare van verkoop, maar die LP is goed ontvang. Elektra het geblyk om op die regte pad te wees en gevolglik het Holzman besluit om sy eie opnameapparatuur aan te skaf.

Elektra het geleidelik gegroei en veral op folk en blues gefokus. In die begin van die 1960's het 'n belangrike deurbraak vir Elektra voorgekom toe Holzman Judy Collins kontrakteer. Die sake hetdaarna só goed verloop dat Holzman die produksie aan Mark Abramson en later Paul Rothchil oorgelaat het. Elektra het toe op die vervaardiging van popkunstenaars begin fokus, meestal om kommersiële redes. 'n Eerste kontrak met The Lovin' Spoonful het deur die mat geval, maar Elektra het wel daarin geslaag om die groep Love binne te haal. In Mei 1966 het Holzman die Whiskey A Go-Go in Los Angeles besoek om Love daar te sien optree. As openingshandeling het 'n toe nog onbekende groep opgetree waar Holzman self ook nog nooi van gehoor het nie, maar wat later een van die mees legendariese groepe op die poptoneel sou word: The Doors. Ná aarselinge met Rothchild is The Doors gekontrakteer.

Van toe af het die sake vir Elektra uitstekend gegaan, maar Holzman het besef dat sy platemaatskappy te klein was om selfstandig voort te bestaan. In 1967 het hy Elektra vir VS$10 miljoen aan Warner Brothers verkoop, al het Elektra as onderdeel van Warner Brothers voortgegaan om sy eie keuses te maak en beslissings te neem. So het Elektra in die 1970's besluit om hul meer op country, rock en funk te rig. Holzman was toe reeds nie meer betrokke nie: hy het in 1973 met pensioen gegaan.

In Februarie 2004 het Warner Music Group Elektra en Atlantic Records versmelt. Sedertdien word albums onder die logo van Atlantic Records gepubliseer.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb140013881 (data)
* GND: 4565708-7
* ISNI: 0000 0001 0671 4563
* LCCN: no98099454
* MusicBrainz: 873f9f75-af68-4872-98e2-431058e4c9a9
* SUDOC: 156620294
* VIAF: 148873323
* WorldCat Identities: lccn-no98099454

 |
Die **Canadian rivier** (Engels: *Canadian River*) is 'n groot oos-vloeiende rivier in die Suidelike Verenigde State. Die Canadian rivier het 'n lengte van 1 458 km en vloei deur die Amerikaanse deelstate Colorado, Nieu-Meksiko, Texas en Oklahoma. Die Canadian rivier is die grootste sytak van die Arkansasrivier, op sy beurt 'n sytak van die Mississippirivier.

Kloof van die Canadian rivier in die Kiowa Nasionale Grasland, Nieu-Meksiko
Die Canadian rivier ontspring in die Rotsgebergte in Las Animas County, Colorado net noord van die grens met Nieu-Meksiko, voordat dit dié grens oorsteek en in 'n suidelike rigting vloei. Oos van Santa Fe begin dit in 'n oostelike rigting deur Noord-Texas vloei en bereik Oklahoma, waar die Canadian rivier deur Oklahoma City, die grootste stad langs die rivier, vloei. Verder oos mond die Canadian rivier in die Haskell County, Oklahoma in die Arkansasrivier uit.

Waarvandaan die Canadian rivier sy naam het, is onduidelik. Soms word die Canadian rivier Suid-Canadian rivier genoem om dit van die Noord-Canadian rivier te onderskei, wat in dié rivier uitmond.
In Aarde se atmosfeer, die dominante verstrooiingsdoeltreffendheid van blou lig word vergelyk met rooi of groen lig. Verstrooiing en absorpsie is hoofoorsake van die verswakking van sonligbestraling deur die atmosfeer. Gedurende helder daglig is die lug blou as gevolg van Rayleigh-verstrooiing, terwyl dit rondom sonsopkoms of sonsondergang is, en veral tydens skemer, help absorpsie van bestraling deur osoon om die blou kleur in die aandhemel te handhaaf. Met sonsopkoms of sonsondergang verlig tangensiaal invallende sonstrale wolke met oranje tot rooi tinte.
Die sigbare spektrum, ongeveer 380 tot 740 nanometer (nm), toon die atmosferiese waterabsorpsieband en die son Fraunhofer-lyne. Die blou lugspektrum kom oor 450–485 nm voor, die golflengtes van die kleur blou.
**Verspreide lugbestraling** is sonstraling wat die Aarde se oppervlak bereik nadat dit verstrooi vanaf die direkte sonstraal deur molekules of fynstowwe in die atmosfeer. Ook bekend as **lugbestraling**, die bepalende proses om die kleure van die hemel te verander. Ongeveer 23% van direkte invallende straling van totale sonlig word van die direkte sonstraal verwyder deur in die atmosfeer te verstrooi; van hierdie hoeveelheid (invallende straling) bereik ongeveer twee derdes uiteindelik die aarde as foton verspreide hemelligstraling.[*verwysing benodig*]

Die dominante stralingsverstrooiingsprosesse in die atmosfeer is Rayleigh-verstrooiing en Mie-verstrooiing; hulle is elasties, wat beteken dat 'n foton van lig van sy pad afgewyk kan word sonder om geabsorbeer te word en sonder om van golflengte te verander.

Onder 'n bewolkte lug is daar geen direkte sonlig nie, en alle lig is die gevolg van verspreide lugbestraling.

Uitgaande van ontledings van die nasleep van die uitbarsting van die Filippynse vulkaan Berg Pinatubo (in Junie 1991) en ander studies: Verspreide hemellig, as gevolg van sy intrinsieke struktuur en gedrag, kan blare onder die blaredak verlig, wat meer doeltreffende totale heelplantfotosintese moontlik maak as wat andersins die geval sou wees; dit in skrille kontras met die effek van heeltemal helder lug met direkte sonlig wat skaduwees op blare onder die blaredak gooi en daardeur plantfotosintese beperk tot die boonste blaredaklaag, (see below).

Kleur
-----

'n Helder daghemel, wat na die hoogtepunt kyk.
Aarde se atmosfeer verstrooi kort-golflengte lig meer doeltreffend as dié van langer golflengtes. Omdat sy golflengtes korter is, is blou lig sterker verstrooi as die langer-golflengte ligte, rooi of groen. Vandaar die gevolg dat wanneer daar na die lug weg van die direkte inval sonlig gekyk word, sien die menslike oog die lug as blou. Die kleur wat waargeneem word is soortgelyk aan dié wat aangebied word deur 'n monochromatiese blou (by golflengte 474–476 nm) gemeng met wit lig, dit wil sê 'n onversadigde blou lig. Die verduideliking van blou kleur deur Rayleigh in 1871 is 'n bekende voorbeeld van die toepassing van dimensionele analise om probleme in fisika op te los; (sien boonste figuur).
Gallië in 481, met die domein van Soissons in pienk.
Die term **Domein van Soissons** verwys na 'n outonome Romeinse gebied uit die Laat-Oudheid. 

Soissons was reeds sedert 418 'n setel van Romeinse regering in Gallië. Tydens die heerskappy van die Wes-Romeinse Ryk Keiser Majorianus (457–461) het hy Aegidius tot *magister militum* van die Galliese provinsies bevorder. Teen daardie tyd was die enigste oorblywende Romeinse gebied in Gallië die Noordweste, met slegs 'n smal strook wat dit aan Italië verbind het. Toe die strook deur Germaanse stamme wat Gallië beset het geannekseer is, is Aegidius en sy burgers en die naburige Armorica van die res van die Ryk afgesny.

Aegidius was 'n bondgenoot van Childeric I, Koning van die Saliese Franke, en het die Wesgote in 463 saam met hom by Orléans verslaan. Aegidius het die gebied aanhou regeer tot met sy dood in 464. Sy seun, Syagrius, het hom daarna opgevolg. Syagrius het onder die titel *dux* (provinsiale militêre bevelvoerder) regeer. Die naburige Germaanse stamme het egter na hom verwys as *Rex Romanorum* (Koning van die Romeine), wat daartoe gelei het dat die gebied soms verkeerdelik *Die Koninkryk van Soissons* genoem word. Selfs na die val van die Westelike Ryk in 476 het Syagrius die skyn dat hy 'n Romeinse provinsie regeer het gehandhaaf.

Childeric het intussen gesterf en sy seun Clovis was nou die koning van die Franke. Clovis het aanhoudend met Syagrius oorlog gevoer en in 486 die laaste Romeinse streek waaroor Syagrius regeer het oorwin. Syagrius wou by die Wesgotiese koning Alarik II skuiling soek, maar hy is gevang en na Clovis teruggestuur wat hom in 487 tereggestel het.
| **Lissabon***Lisboa*
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Portugal |
|  **Gewes (*Região*)** | Lissabon |
|  **Koördinate** | 38°43′N 09°08′W﻿ / ﻿38.717°N 9.133°W﻿ / 38.717; -9.133 |
|  **Stigting** | ~1200 v.C. |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 100,05 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 0–227 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2011) | 545 245 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 6 458/vk km |
|  - Metropolitaanse gebied | 2 821 876 |
|  **Tydsone** | UTC ±0 (WET) |
|
|  **Somertyd** | UTC +1 (WEST) |
|
|  **Burgemeester** | Fernando Medina (PS) |
|  **Amptelike Webwerf** | *cm-lisboa.pt* |
|

**Lissabon** (Portugees: *Lisboa* [liʒˈboɐ]) is die hoofstad van Portugal en die gelyknamige distrik en administratiewe gewes. Die stad is aan die monding van die rivier Taag in die Atlantiese Oseaan in die uiterste suidweste van Europa en aan die weskus van die Iberiese Skiereiland geleë.

Die misomhulde Vasco da Gama-brug oor die Taag.
Uitsig oor die stadsdeel Belém, met die Italiaanse argitek Vittorio Gregotti se *Centro Cultural de Belém* aan die linker- en die jaghawe an die regterkant
As die grootste stad van Portugal met sy belangrikste seehawe, die setel van die Portugese regering en talle nasionale owerhede, ses universiteite en die Portugese Akademie vir Wetenskap is Lissabon die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van die land.

Lissabon is ook die setel van 'n aantal instellings van die Europese Unie, waaronder die Europese Kontrolekantoor vir Dwelmmiddels en Dwelmverslaafdheid en die Europese Agentskap vir Veiligheid op See. Die stad huisves daarnaas ook die hoofkantoor van die Gemeenskap van Portugeessprekende Lande (CPLP).

Lissabon het in 205 v.C. onder Romeinse heerskappy gekom. Gaius Iulius Caesar het die status van Romeinse *municipium* en die Latynse naam *Felicitas Iulia* aan die destydse nedersetting Olisipo toegeken.

Die stad het vanaf die 5de eeu n.C. onder die gesag van verskillende Germaanse stamme gestaan en is in die 8ste eeu deur More verower. Sedert die Christelike herowering in 1147 deur kruisvaarders onder die bevel van Afonso Henriques het Lissabon tot die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van Portugal ontwikkel. In teenstelling met die meeste ander hoofstede het Lissabon sy status as hoofstad en regeringsetel nie aan enige statuut of ander geskrewe ooreenkoms te danke nie, maar fungeer danksy 'n grondwetlike konvensie as die de facto-hoofstad van Portugal.

Museums in Lissabon
-------------------

Die Museum Calouste Gulbenkian het skilderye van Domenico Ghirlandaio, Peter Paul Rubens, Rembrandt van Rijn, Frans Hals, Renoir, Van Dyck, Corot, Degas, Édouard Manet, Claude Monet, en J.M.W. Turner.

Die *Museu Nacional de Arte Antiga*, die belangrikste kunstmuseum van Portugal het skilderye van Jeroen Bosch en Albrecht Dürer.
Die **karretjiemense** is werk- en voedselsoekende swerwers in die Karoo van Suid-Afrika. Hierdie nomade vorm gewoolik die spanne skaapskeerders wat tussen die plase rondtrek.

Hulle swerf rond oor ‘n wyduitgestrekte gebied: Colesberg, Victoria-Wes, Beaufort-Wes, Carnarvon, Noupoort, Prieska, Cradock, Hanover, Loxton, Middelburg, Richmond, Steynsburg. Hierdie mense besit geen grond nie, maar speel wel ‘n vername rol in die boerderygemeenskap, hoofsaaklik as bedrewe skeerders van die merinoskape en spanners en herstellers van plaasheinings. As hulle sulke stukwerk kan vind, werk hulle lang ure.

Maar andersins is hulle werkloos en swerwend. Dan beweeg hulle in familiegroepe met hul verslete donkiekarretjies al langs die afgeleë grondpaaie en bou hul tydelike oornagskuilings tussen die pad en die plaasheining (die stuk grond by die karretjiemense bekend as die "gang" of "langplaas"). Hierdie primitiewe huisies bestaan uit ou sinkplate, planke, goiingsakke en plastiek. Vuurmaakhout versamel hulle in die veld, water word gehaal uit ‘n nabygeleë plaasdam en vleis word geëet as daarin geslaag is om ‘n rooikat of iets dergliks te vang. Hulle leef onder haglike omstandighede, vorm ‘n landelike onderstand in die samelewing en is van die armste mense in Suid-Afrika. 

Die San, die vroegste inwoners van die gebied, is hul direkte voorvaders. Hulle eie tale het verlore geraak en hul praat nou ‘n unieke Afrikaans. Oor die algemeen is hulle ongeletterd en beskik oor ‘n uiters beperkte reeks vaardighede.

Meganisasie en die samevoeging van kleiner plase tot groter wildsplase het tot gevolg gehad dat daar minder werk vir die karretjiemense oorgebly het. Skeerspanne uit Lesotho ding ook om die werk mee. Gevolglik het in die afgelope jare baie van hulle hul nomadiese leefwyse vaarwel toegeroep en hulle gaan vestig op die Karoodorpe.

Lees ook
--------

* Trekarbeid

Bibliografie
------------

* de Jongh, Michael: Karretjiemense van die Groot Karoo. Vergete afstammelinge van die vroegste Suid-Afrikaners. Pretoria: Unisa Pers, 2014. ISBN 978-1-86888-790-3
* Snyman, Dana: Op die agterpaaie. Kaapstad: Tafelberg, 2008. ISBN 978-0-624-04352-2
Reggazoni op Zandvoort in 1971
**Gianclaudio Giuseppe** "**Clay**" **Regazzoni** (5 September 1939 – 15 Desember 2006) was 'n Switserse renjaer. Hy het van 1970 tot 1980 aan Formule Een-renne deelgeneem en vyf Grands Prix gewen. Sy eerste oorwinning was die Italiaanse Grand Prix op Monza in sy debuutseisoen, teryl hy vir Ferrari gery het. Hy het tot 1972 by die Italiaanse span gebly. Na 'n enkele seisoen by BRM, het Regazzoni vir 'n verdere drie jaar, 1974 tot 1976, na Ferrari teruggekeer. Nadat hy Ferrari uiteindelik aan die einde van 1976 verlaat het, het Regazzoni by die Ensign- en Shadow-spanne aangesluit, voordat hy in 1979 na Williams verskuif het, waar hy die Britse span se eerste Grand Prix-oorwinning ooit behaal het, die 1979 Britse Grand Prix op Silverstone.

Hy is vir 1980 deur Carlos Reutemann by Williams vervang en het teruggeskuif na Ensign. Ná 'n ongeluk by die 1980 Verenigde State Grand Prix West is hy van sy middellyf af verlam gelaat, wat sy loopbaan in Formule Een beëindig het. Regazzoni het egter nie opgehou jaag nie; hy het gedurende die laat 1980's en vroeë 1990's aan die Parys-Dakar-tydren deelgeneem en Sebring 12 uur met 'n handbeheerde motor. In 1996 het Regazzoni 'n kommentator vir Italiaanse TV geword.

Hy was bekend as 'n onverskrokke renjaer; Jody Scheckter het gesê dat "as hy 'n cowboy was, sou hy die een met die swart hoed wees."  Regazzoni sterf op 15 Desember 2006 in 'n motorongeluk in Italië.
Kaart an die Altaigebergte
Nasa-Satellietbeeld van die Altaigebergte
Altai- en Tiensjan-gebergtes
Ligging van die Altaigebergte
Die **Altaigebergte** is 'n bergreeks tussen Noord-, Oos- en Sentraal-Asië, waar Rusland, die Volksrepubliek China, Mongolië en Kasakstan ontmoet, en waar die riviere Irtisj en Ob ontspring. Die bergmassief gaan in die noordooste na die Sajangebergte oor, en word in die suidooste geleidelik laer, waar dit die hoë plato van die Gobiwoestyn ontmoet. Dit streek van 45° tot 52° N en van 84° tot 99° O. Die Goue Berge van Altai is in 1998 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.

Die Altaigebergte is yl bevolk, maar beskik oor 'n etnies diverse bevolking, met etniese groepe soos Russe, Kasakke, Altai en Mongole. Die plaaslike ekonomie is gebaseer op veeteelt van onder meer beeste, skape en perde, landbou, bosbou en mynbou. Die voorgestelde en omstrede Altaïese taalfamilie is na hierdie bergreeks genoem. Daarbenewens is die Russiese deelrepubliek Altai na die Altaigebergte genoem.

Die Altaigebergte word *Altain nuruu* (Алтайн нуруу) in Khalkha-Mongools, *altai-yin niruɣu* in Chakhar-Mongools en *Altay tuular* (Алтай туулар) in Altaïes genoem. Dit word ook *Altaı taýlary* (Алтай таулары of التاي تاۋلارى) in Kasaks; *Altajskije gory* (Алтайские горы) in Russies; *Altay Taghliri* (ئالتاي تاغلىرى of Алтай Тағлири) in Oeigoers; *ā'ěrtài shānmài* in Chinees (阿尔泰山脉 Vereenvoudigde Chinees, 阿爾泰山脈 Tradisionele Chinees, of اَعَرتَىْ شًامَىْ in Xiao'erjing); en *Arteː shanmeː* (Артэ Шанмэ) in Dungaans genoem.

Die naam is afgelei van die woord *alt* vir "goud" in Mongoolse tale en die agtervoegsel *-tai* vir "met"; dié naam beteken dus "berge met goud". Dit stem ooreen met die ou Chinese naam 金山 "Goudberge". In Turkse tale is die woord vir "goud" *altın*.

Galery
------

* Sononder oor Kucherlameer in die AltaigebergteSononder oor Kucherlameer in die Altaigebergte
* Die berg Beloecha in die AltaigebergteDie berg Beloecha in die Altaigebergte
* Die berg Beloecha in die AltaigebergteDie berg Beloecha in die Altaigebergte
* Die Altaigebergte in KasakstanDie Altaigebergte in Kasakstan
* Die Altaigebergte in KasakstanDie Altaigebergte in Kasakstan
* Markakolreservaat in die Altaigebergte, KasakstanMarkakolreservaat in die Altaigebergte, Kasakstan
* Katoenrivier in die Altaigebergte, RuslandKatoenrivier in die Altaigebergte, Rusland
* Koetsjerlavallei in die Altaigebergte, RuslandKoetsjerlavallei in die Altaigebergte, Rusland

Bron
----

* (en)  *Hierdie artikel maak gebruik van feite en teks uit die Encyclopædia Britannica van 1911. Die bron is in die publieke domein.*
Foto geneem by Kaap Agulhas. Die Indiese Oseaan is aan die linkerkant, die Atlantiese Oseaan lê regs.
Kaart wat die ligging van Kaap Agulhas relatief tot die Kaap van Goeie Hoop aandui.
**Kaap Agulhas** is die geografiese suidelike punt van Afrika. Dit is geleë in 'n plattelandse gebied 170 km oos en effens suid van Kaapstad by 34°50′0.35″S 19°59′59.95″O﻿ / ﻿34.8334306°S 19.9999861°O﻿ / -34.8334306; 19.9999861Koördinate: 34°50′0.35″S 19°59′59.95″O﻿ / ﻿34.8334306°S 19.9999861°O﻿ / -34.8334306; 19.9999861

Dit is 'n onopmerklike klipstrand. Was dit nie vir die landmetermerk wat die plek aangedui het nie, sou 'n mens seker nie kon raai dat hierdie spesifieke punt die uiterste suidepunt is nie, omdat die kus 'n baie geleidelike kurwe hier het.

Die see rondom Kaap Agulhas is berug vir winterstorms en reusagtige fratsgolwe, wat tot 30 m hoog kan raak en selfs groot skepe kan laat sink.

Kaap Agulhas is tegnies waar die Indiese- en Atlantiese oseane ontmoet. Die warm Agulhasstroom vloei al langs die ooskus van Afrika af en draai terug na die Indiese Oseaan hier. Soos dit draai, knyp dit groot oseaankolke (bekend as Agulhasringe) af wat na die Suidelike Atlantiese Oseaan toe dryf en enorme hoeveelhede hitte en sout na die naburige oseaan dra. Hierdie effek is een van die sleutelelemente van die wêreldwye vervoerbandsirkulasie van hitte en sout.

Die water naby die kus is baie vlak, en bekend as van die beste visvanggronde in Suid-Afrika. Dit word die Agulhasbank genoem, en is minder as 100 m diep. Slegs ná 250 km seewaarts sak dit skielik diep af.

Die naam, Portugees vir "naalde", verwys na die rotse en riwwe wat baie skepe gestrand het. Die Kaap Agulhasvuurtoring is in 1849 hier gebou.

Fotogalery
----------

* "U is nou op die mees suidelike punt van die vasteland van Afrika""U is nou op die mees suidelike punt van die vasteland van Afrika"
* Vuurtoring Kaap AgulhasVuurtoring Kaap Agulhas
* Trappe in die vuurtoringTrappe in die vuurtoring
* Skeepswrak by Kaap AgulhasSkeepswrak by Kaap Agulhas

Panorama vanuit die vuurtoringPanorama vanuit die vuurtoring

Sien ook
--------

* Grobbelaar, Jeannette: Kaap L'Agulhas - die begraafplaas van die skepe. In: Lantern. Tydskrif vir Kuns, Kennis en Kultuur. Jaargang 32, nr. 4, September 1983
* Kaap die Goeie Hoop, naby Kaapstad, wat soms verkeerdelik as die suidelikste punt van Afrika geag word.
* Agulhas Nasionale Park
Waterdraer (Aquarius)
Die astrologiese simbool van die Waterdraer
Die **Waterdraer** (Lat: *Aquarius*) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 21 Januarie en 19 Februarie gebore is. Dit is die elfde teken van die Diereriem.

Die Waterdraer is een van die drie lugtekens en vier vaste tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken. Die tradisionele heerser van die Waterdraer is Saturnus, maar sedert die ontdekking van Uranus het dié planeet die rol oorgeneem.

Waterdraers kom volgens die astrologie goed oor die weg met lede van die ander lugtekens, Weegskaal en Tweeling.

Agtergrond
----------

Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
Die **Groot Sprong Voorwaarts** (Chinees: 大跃进, *Dà Yuèjìn*) van die Volksrepubliek van China was tussen 1958 en 1962 ’n ekonomiese en sosiale veldtog deur die Kommunistiese Party van China (KPC). Die veldtog is gelei deur die voorsitter, Mao Zedong, en het ten doel gehad om die landbou-ekonomie in ’n sosialistiese gemeenskap te verander deur middel van vinnige industrialisering en kollektivisering. Dit word egter algemeen beskou as die oorsaak van die Groot Chinese Hongersnood.

Opsomming
---------

Van die groot veranderings in die lewe van plattelandse Chinese was die geleidelike inwerkingstelling van verpligte landboukollektivisme. Privaat boerdery is verbied en dié wat daarby betrokke was, is vervolg en as teenrewolusionêre gebrandmerk. Mense is ook aan dwangarbeid onderwerp. Plattelandse industrialisasie, wat amptelik ’n prioriteit van die veldtog was, se ontwikkeling is egter in die wiele gery deur "die foute van die Groot Sprong Voorwaarts".

Historici aanvaar oor die algemeen dat die Groot Sprong Voorwaarts tienmiljoene mense se dood veroorsaak het. ’n Laer raming is 18 miljoen, terwyl uitgebreide navorsing deur Yu Xiguang daarop dui dit kon tot 55,6 miljoen gewees het. Die historikus Frank Dikötter meen "dwang, terreur en stelselmatige geweld" was die basis van die veldtog, en dit was "die motivering vir een van die dodelikste massamoorde in die mens se geskiedenis".

Die jare van die Groot Sprong Voorwaarts het gelei tot ekonomiese agteruitgang, met 1958 tot 1962 een van die twee tydperke tussen 1953 en 1976 waarin China se ekonomie gekrimp het (die ander was die Kulturele Rewolusie). Volgens die politieke ekonoom Dwight H. Perkins "het ’n enorme belegging net ’n klein toename, indien enige, in produksie gehad. .. Die Groot Sprong Voorwaats was kortliks ’n baie duur ramp."

In daaropvolgende konferensies in Maart 1960 en Mei 1962 is die negatiewe uitwerking van die veldtog deur die KPC bestudeer en Mao is gekritiseer. Gematigde leiers soos president Liu Shaoqi en Deng Xiaoping het meer mag gekry en Mao het ’n tydelike terugslag beleef, wat gelei het tot sy inwerkingstelling van die Kulturele Rewolusie in 1966.
Alexander Crescent, The Gorbals
Die bouval van Caledonia Road-kerk
**The Gorbals** (Skots-Gaelies: *Gort a' Bhaile*) is 'n stadsbuurt van Glasgow, Skotland aan die suidoewer van die Clyderivier.

In die laat 19de eeu het die industrialisering hier nadelige uitwerkings soos oorbevolking veroorsaak. Baie bewoners het hulle vanweë hul nabygeleë werkgeleenthede hier gevestig, of omdat hulle geen ander behuising kon bekostig nie. Die Gorbals het sodoende tot 'n krotbuurt ontwikkel. Alhoewel daar pogings onderneem is om die buurt te herontwikkel, het sulke maatreëls gewoonlik slegs daartoe gelei dat ander sosiale misstande soos dakloosheid en verspreidende siektes ontstaan het.

Ná die Tweede Wêreldoorlog was die Gorbals die eerste krotbuurt in die Skotse metropool waar wetgewing voorsiening vir herontwikkeling en die bou van veelverdieping-woonstelblokke gemaak het. In die laaste dekades is sommige ou geboue gesloop om plek te maak vir 'n mengsel van nuwe sosiale en privaat behuising. Ander woonhuise word opgeknap en verbeter.

Die plaaslike Caledonia Road-kerk word as een van die merkwaardigstre voorbeelde van sakrale boukuns in Glasgow beskou. Die voormalige Presbiteriaanse kerkgebou, wat in die 1850's volgens planne van Alexander "Greek" Thompson opgerig is, het in 1965 'n brand ten prooi geval. Dit is tans 'n indrukwekkende bouval.
**Victor Anthony Toweel** (gebore 28 Januarie 1928 in Benoni, Suid-Afrika, oorlede 15 Augustus 2008 in Sydney, Australië) was 'n Suid-Afrikaanse bokslegende en voormalige kapokgewig-wêreldkampioen.

Toweel is die broer van Willie Toweel, Jimmy Toweel, Fraser Toweel, Allan Toweel en Maurice Toweel. Almal goeie boksers of boksfigure in eie reg: Willie het in sy tyd om 'n wêreldtitel geveg; Jimmy was 'n SA kampioen; Alan was een van Suid-Afrika se voorste boksafrigters; en Maurice 'n puik promotor, ofskoon hy in 'n rolstoel was. Die voorliefde vir boks het gekom van hulle pa, Michael Joseph Toweel, wat van Libanese afkoms was.

Amateurloopbaan
---------------

Toweel was 'n baie suksesvolle amateurbokser. Hy verloor slegs twee keer in amper 300 gevegte. Hy neem as 'n kapokgewig aan die Olimpiese Somerspele 1948 in Londen deel, maar word in die eerste ronde deur Arnoldo Pares van Argentinië uitgeskakel.

Professionele loopbaan
----------------------

Toweel veg onder noemname soos "Dinamiet", "Benoni se Magtige Muis", die "Benoni Buzzaw" en die "wit Henry Armstrong" vanweë sy konstante aanvalstyl. Toweel word in 1949 beroepsbokser en verower in 1950 die wêreldkroon vir kapokgewigte met 'n oorwinning oor Manuel Ortiz.

Lewe na sy boksloopbaan
-----------------------

Toweel tree in die 1980's af in Australië. Hy is op Vrydagoggend, 15 Augustus 2008, op 80-jarige ouderdom in Sydney oorlede.

Trivia
------

Toweel was die eerste Suid-Afrikaner wat ooit 'n wêreldtitel verower het. Hy hou die rekord vir die meeste platslaan-houe in 'n titelgeveg.

Hy slaan Danny O'Sullivan veertien keer plat voor die geveg in the 10de rondte gestop word. In 'n onderhoud na 'n geveg, vertel Sullivan verslaggewers "Adkeivhaep oi er", net voor hy sy bewussyn verloor.
Die oostelike Massachusetts met Kaap Ann
Landsat-satellietfoto van Kaap Ann
**Kaap Ann** (Engels: **Cape Ann**) is 'n rotsagtige skiereiland aan die Atlantiese Oseaan, in die noordooste van die Amerikaanse deelstaat Massachusetts. Die kaap is sowat 30 myl noordoos van Boston geleë en vorm die noordelike uithoek van Massachusetts Bay. Kaap Ann behels die nedersettings Gloucester, Essex, Manchester-by-the-Sea en Rockport.

Etimologie
----------

Die eerste kaart van Kaap Ann is deur die ontdekkingsreisiger John Smith geteken, alhoewel hy die kaap oorspronklik na sy geliefde Tragbigzanda vernoem het. Toe hy die kaart aan koning Charles I van Engeland getoon het, het hy voorgestel dat Charles enige van die "barbaarse name" (wat van inheemse Eerste Nasies oorgeneem is) volgens sy eie goeddunke deur Engelse plekname sou kon vervang. Die monarg het vervolgens baie plekname verander, waarvan net vier bewaar gebly het - waaronder Kaap Ann, 'n naam wat Charles ter ere van sy moeder, Anna van Denemarke, gekies het.

Koloniale geskiedenis
---------------------

Die Engelse kolonie op Kaap Ann is in 1624 gestig. Dit was die derde poging om 'n permanente nedersetting in Nieu-Engeland te vesting, naas die Plymouth-kolonie en Nantasket Beach. Twee skepe van die *Dorchester Company* het 32 setlaars na die kolonie geneem, waarby John Tylly en Thomas Gardner as oorsieners in die plaaslike visserybedryf en plantasie aangestel is. Aangesien hierdie kolonie die Massachusetts Bay-nedersetting voorafgegaan het, is na sy bewoners as die *old planters* verwys.

Die naam "Kaap Ann" was omstreeks 1634 reeds algemeen gebruiklik. Dit kom op kaarte in William Wood se *New England Prospect* voor wat in dieselfde jaar verskyn het.