recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die ***Zambia Daily Mail*** is 'n dagblad wat in Lusaka, Zambië se hoofstad, uitgegee word.

Die koerant het sy ontstaan in die jare vyftig as die weeklikse *African Mail* gehad, maar in die jare sestig word dit die *Central African Mail*, toe dit tydens die laaste jare van die Sentraal-Afrikaanse Federasie die belange van Noord-Rhodesië en Njassaland se inheemse bevolking verwoord het. Destyds was dit in die private besit van dr. Alexander Scott.

Ná Zambië se onafhanklikwording in 1964 het die regering die koerant uitgekoop omdat dit beskou is as 'n mondstuk vir die belange van die inheemse bevolking en die regering sy eie spreekbuis wou hê om sy boodskap aan die inwoners oor te dra. Destyds was dit nog 'n weeklikse poniekoerant. 

In 1969 het die koerant oorgeskakel na 'n breëbladformaat en in 1970 het dit 'n dagblad geword. Dit was destyds 'n filiaal van die Zambia Publishing Company, wat Zambia Printing Company (ZPC) ingesluit het, maar sedertdien ontbind is.

In 1989 het die koerant deel geword van die mediakonglomeraat National Media Corporation, wat die beherende maatskappy was van die ZPC, Printpak (wat die *Times of Zambia* en *Sunday Times* in Ndola druk), Times Newspapers (wat laasgenoemde twee koerante uitgee) en Newspaper Distributors Limited. Die MMD-regering het dié beherende maatskappy egter in 1993 ontbind. 

Ongeag die veranderinge sê die koerant op sy webwerf hy dien steeds die land en sy inwoners, ingevolge sy leuse: "Serve the Nation Without Fear or Favour". Die omset het egter mettertyd teruggesak tot tussen 10 000 en 15 000 vanweë die koerant se gebrek aan onafhanklikheid.

Sedertdien het die koerant twee susterpublikasies gekry, die *Sunday Mail* en die *Financial Mail*.

Die koerant het sy werksaamhede in 1994 gerekenariseer en ook 'n webtuiste (sien Eksterne skakel) op die been gebring. Hoewel die koerant in kleur druk, erken hulle self dat die drukwerk van swak gehalte is, weens 'n gebrek aan moderne kleurskeidingstoerusting.
Die **Zambezi-knorbaber** (*Parauchenoglanis ngamensis*) is 'n varswatervis wat voorkom in die Okavangorivier en die boonste gedeelte van die Zambezirivier in Suider-Afrika. Buite Suider-Afrika kom die vis ook voor in die Kasairivier in die Kongorivier-stelsel. In Engels staan die vis bekend as die *Zambezi grunter* - in die Caprivi staan die vis bekend as die *Knorhaan*.

Voorkoms
--------

Die vis se kop en rug is geel/olyfbruin, wat ligter word tot 'n ligbruin of wit pens met verspreide swart kolle en verskeie vertikale strepe wat bestaan uit swart kolle oor die lyf. Daar is ook swart kolle op die vinne.

Die skubbe is mikroskopies klein in slym.

Die dorsale en pektorale vinne is sterk met strale in. Die vetvin agter op die rug is prominent en die stertvin is baie goed ontwikkel en bolrond. Beide die borsvin en die rugvin het 'n sterk, baie skerp, stekel.

Die kop is groot, ietwat plat en gepunt met vlesige lippe, maar die oë sit ver terug. 'n Niervormige kol klein tandjies is in die bokaak teenwoordig. Daar is drie pare baarde om die mond met die buitenste paar die langste. Die vis word tot 380 mm lank.

Habitat
-------

Die vis leef in rotsagtige areas of minder digte plantegroei in stadig vloeiende riviere of mere; hulle skuil soms ook onder bome. Hulle vreet klein vissies en ongewerweldes soos slakke en insekte. Die wyfie lê min maar relatiewe groot eiers. Die vis 'knor' wanneer dit uit die water gehaal word.

Hengel
------

Hulle word snags gevang, waar dit op die bodem wei. Erdwurms, klein vleisaas, visaas en insekte is geskik. Hulle is baie gulsiger as die ander knorvisse – twee hoeke, twee visse.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
* *Hengelvisse in die Caprivi.* Willem Botha. 1984.
**Mariinskiteater**  

**Мариинский театр**  
  

Sint Petersburg  
Vlag van Rusland Rusland  


---

**Opening**  

1860  


---

**Tipe**  

Opera- en balletteater

---

**Sitplekke**  

1 625 & 2 000

---

**Direkteur-generaal**  

Waleri Abissalowitsj Gergijef

---

**Webtuiste**  

*www.mariinsky.ru*

Die **Mariinskiteater** (Russies: Мариинский театр, *Mariinskij Teatr*) is 'n historiese opera- en balletteater op die Teaterplein van Sint Petersburg, Russiese Federasie.

Ná sy opening in 1860 het die teater, wat deur die argitek Alberto Cavos ontwerp en oorspronklik na Maria Aleksandrowna van Hesse-Darmstadt, die gade van tsaar Aleksander II van Rusland vernoem is, die leidende musiekteater van laat 19de eeuse Rusland geword waar baie premières van meesterwerke gehou is, waaronder stukke van Tsjaikofski, Mussorgski en Rimski-Korsakof.

Ná die Russiese Oktoberrewolusie is die teater se naam in 1919 gewysig na *GATOB* (die Russiese afkorting vir "Akademiese Staatsopera- en -balletteater"). Later, in 1935, is dit na die vermoorde voorsitter van die Leningradse Sowjet, Sergei Mironowitsj Kirof, "Kirofteater" genoem. Sedert 1992 dra die operahuis weer sy oorspronklike naam en is die optreeplek vir die Mariinskiballet, die Mariinski-opera, en die Marrinski-orkes. Na sy ballet, wat amptelik as die Balletgeselskap van die Mariinskiteater bekendstaan, word in die buiteland soms nog as *Kirofballet* verwys.

Sedert 1988 fungeer die dirigent Waleri Abissalowitsj Gergijef as opvolger van Joeri Temirkanof as direkteur-generaal, artistieke direkteur en hoofdirigent van die Mariinskiteater. 'n Nuwe teatergebou, wat as tweede toneel van die teaterkompleks dien en teen 'n koste van meer as ZAR5 miljard ontstaan het, is op 2 Mei 2013 plegtig ingewy. Die teatersaal met versierings in blou, wit en goue kleure het 2 000 sitplekke.
Die embleem van die Komsomol
Die **Komsomol** (Russies: Комсомо́л) was die jeugliga van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie. Die volle naam was Коммунисти́ческий сою́з молодёжи (***Kom**moenistitsjeski **So**joez **Mol**odjozji*). Die voorloper van die Komsomol is in 1918 in die stadsgebiede van Rusland gestig. Dit was toe bekend as die Russiese Kommunistiese Jeugliga. In 1922 is dit hervorm tot die Всесоюзный Ленинский Коммунистический Союз Молодёжи (ВЛКСМ), die Lenin-jeugliga van die Hele Sowjetunie (WLKSM).

Oorsig
------

Komsomol-limaatskapkaart, 1983
Tydens die Russiese Rewolusie het die Bolsjewiste nie enige belangstelling getoon in die stigting van ’n jeugliga nie, maar teen 1918 het die Komsomol met lede van die Bolsjewisteparty ontmoet, hoewel die twee organisasies nie eintlik lede of beleide gedeel het nie. ’n Jaar later het die Bolsjewiste egter so te sê beheer oor die liga oorgeneem en dit is kort daarna gevestig as die jeugliga van die Kommunistiese Party.

Lede moes tussen 14 en 28 jaar oud wees, maar Komsomol-amptenare kon ouer wees. Jonger kinders het lid van die Pioniers van die Sowjetunie geword. Komsomol het min regstreekse invloed op die Kommunistiese Party gehad, maar dit was ’n belangrike leerskool vir die waardes van die party aan jongmense. Aktiewe lede het ook sekere voorregte geniet. Toe dit op sy grootste was, in die 1970's, het die Komsomol verskeie miljoene lede gehad: Sowat twee derdes van die huidige volwasse bevolking van Rusland was die een of ander tyd ’n lid.

Die hervormings van Michail Gorbatsjof, perestroika en glasnost, het eindelik ontbloot dat die Komsomol swak bestuur is. Die liga is lank gekenmerk deur konserwatisme en burokrasie en dit was polities eintlik magteloos. By die radikale 20ste kongres van die liga is die reëls daarvan verander om ’n markoriëntasie te vestig. Dit het die Komsomol egter vernietig – daar was geen doel meer nie, en belangstelling, lidmaatskap en die gehalte van lidmaatskap het afgeneem. Op die 22ste kongres van die liga, in 1991, is dit ontbind. Die spreekbuis van die liga, die koerant *Komsomolskaja Prawda*, het egter oorleef en bestaan vandag nog.

Bronne
------

* Gooderham, Peter. "The Komsomol and Worker Youth: The Inculcation of 'Communist Values' in Leningrad during NEP," *Soviet Studies* 34.4 (1982): 506-28. in JSTOR
* Gorsuch, Anne E. "Soviet Youth and the Politics of Popular Culture during NEP," *Social History,* 17.2 (1992): 189-201. in JSTOR
**AZ** is 'n sokkerspan in die Nederlandse dorp Alkmaar, wat in die Eredivisie speel. AZ speel sy tuiswedstryde in die AFAS Stadion (kapasiteit: 17.023 sitplekke). Die klub het twee keer die nasionale titel gewen (in 1981 en 2009). Die eerste keer het die klub geld van die eienaars Cees en Klaas Molenaar gekry. Die tweede keer van eienaar Dirk Scheringa. Tans het die klub nie 'n ryk eienaar nie.

Erelys
------

* **Kampioen Nederland (2)**

1980/81, 2008/09
(naaswenner (1): 1979/80)
* **Kampioen Eerste divisie (2)**

1995/96, 1997/98
(naaswenner (2): 1967/68, 1971/72)
* **KNVB-Beker (4)**

1978, 1981, 1982, 2013
(naaswenner (1): 2007)
* **Johan Cruijff Schaal (1)**

2009
(naaswenner (1): 2013)
* **UEFA-beker**

(naaswenner: 1981)

Beroemde sokkerspelers en afrigters
-----------------------------------

### Spelers

* John Bosman
* Philip Cocu
* Jimmy Floyd Hasselbaink
* Kees Kist
* Sergio Romero
* Stijn Schaars

### Afrigters

* Co Adriaanse
* Louis van Gaal
* Willem van Hanegem
* Ronald Koeman
Ligging van die provinsie in Mosambiek.
**Cabo Delgado** is die mees noordelike provinsie in Mosambiek en grens aan die provinsies Niassa en Nampula asook aan Tanzanië. Die provinsie het sowat 1,6 miljoen inwoners (2006). Die hoofstad is Pemba (voorheen bekend as *Porto Amélia*), met 141 000 inwoners in 2007.

Insurgensie in Cabo Delgado
---------------------------

Die insurgensie in Cabo Delgado is 'n voortdurende konflik in die Cabo Delgado provinsie, wat hoofsaaklik geveg word tussen Islamitiese militantes wat 'n Islamitiese staat in die streek wil stig, en die Mosambiekse veiligheidsmagte. Burgerlikes bly die belangrikste teikens vir aanvalle deur hierdie Islamitiese militantes. Die belangrikste oproerige faksie is Ansar al-Sunna, 'n inheemse ekstremistiese faksie met sterk internasionale bande. Vanaf middel 2018 het die Islamitiese Staat Irak en die Levant (ISIL) na bewering ook in Noord-Mosambiek aktief geraak, en het sy eerste aanval op die Mosambiekse veiligheidsmagte in Junie 2019 beweer. Boonop het struikrowers die rebellie uitgebuit om strooptogte uit te voer.
**Eben van Renen** (\* 23 Augustus 1976) is 'n Suid-Afrikaanse wetenskapfiksieskrywer.

Agtergrond en Opvoeding
-----------------------

Eben van Renen is gebore op 23 Augustus 1976 in Sasolburg, Vrystaat, Suid-Afrika. Hy martrikuleer in 1995 aan Hoërskool Table View en verwerf sy Hoër Diploma in Onderwys aan die Onderwyskollege Boland. Later verhuis hy na Kanada met sy vrou Natalie, wat hy in Engeland ontmoet het. Uit die huwelik is 'n dogter gebore. Eben van Renen en sy gesin woon tans in Campbell River, Brits-Columbië, Kanada. Hy is tans druk besig om te studeer aan sy meestersgraad.

Werk
----

Eben van Renen is tans werksaam as onderwyser in Skool Distrik 72 Campbell River op Vancouver-eiland, Brits-Columbië, Kanada.

Skryfwerk
---------

Eben van Renen skryf al van 'n jong ouderdom af en het ook heelwat artikels  geskryf rondom Afrikaanse wetenskapfiksie en het in Oktober 2011, sy eerste volwaardige Afrikaanse wetenskapfiksie roman getiteld *Arwantië 2953* gepubliseer wat deur die bekende skrywer Ilse Steyn (Liefde in die Ruimte; Prinses in die Ruimte)soos volg beskryf is:

*Die meeste van ons verwag van ‘n wetenskapfiksieskrywer om vir ons ‘n ander wêreld met herkenbare karakters en interessante probleme te skep. Eben van Renen het hierdie uitdaging ver oortref want hy het die wêreld en sy mense ‘n uitgebreide geskiedenis gegee, tegnologie wat so verduidelik word dat dit sin maak, ‘n hele skala aan wapens, groot probleme en ‘n onoorwinlike vyand. En hoe daardie vyand uiteindelik aangepak word is ‘n triomf vir hierdie skrywer se verbeelding en my simboliese hoed laat afhaal en ‘n diep buiging maak.*

Eben van Renen is tans besig om in sy vrye tyd te werk aan sy tweede roman.
**Skematiese diagram van 'n CANDU-reaktor:** Die primêre kringloop word in geel en oranje aangedui, die sekondêre in blou en rooi. Die swaar water in die *calandria* of reaktorkern word in pienk aangedui, saam met die stawe wat gedeeltelik ingesit is en as uitskakelaars dien. 

Sleutel| 1 | Brandstofbundel | 8 | Brandstoftoevoer-enjins |
| 2 | Calandria (reaktorkern) | 9 | Swaar water as neutronemoderator |
| 3 | Aanpassingsstawe | 10 | Drukpyp |
| 4 | Swaar waterdrukpoel | 11 | Stoom wat na die stoomturbines gevoer word |
| 5 | Stoomopwekker | 12 | Koue water wat uit die turbine terugstroom |
| 6 | Lig water-pomp | 13 | Die reaktor se omhulsel van versterkte beton |
| 7 | Swaar water-pomp |

Die **CANDU-reaktor** is 'n Kanadees-ontwerpte drukwaterreaktor wat in kernaanlegte vir kragopwekking uit kernbrandstof gebruik word. 

Die akroniem *CANDU* ("**CAN**ada **D**euterium **U**ranium") is 'n handelsmerk van *Atomic Energy of Canada Limited (AECL)* en verwys reeds na die reaktortipe wat swaar water (deuteriumoksied, D2O) vir verkoeling en moderasie en natuurlike uraan as brandstof gebruik.

CANDU-reaktors is oorspronklik in die laat 1950's en 1960's deur 'n vennootskap tussen *AECL*, die *Hydro-Electric Power Commission of Ontario* (tans *Ontario Power Generation*), die Kanadese filiaal van *General Electric* (tans *GE Canada*) en ander private ondernemings ontwikkel. Tans maak alle Kanadese kernaanlegte gebruik van hierdie reaktortipe wat ook internasionaal bemark word.

CANDU-reaktors is drukpypreaktors wat in tegniese opsig maklik opgerig kan word en sodoende as uiters geskik vir nuut geïndustrialiseerde en ontwikkelende lande beskou word. Nogtans hou hierdie reaktors ook 'n gevaar in - die moontlike verspreiding van kernwapens: CANDU-reaktors kan maklik ingespan word om plutonium vir wapendoeleindes te ontgin.
Cabernet Sauvignon-druiwe in Gaillac, Frankryk
**Cabernet Sauvignon** is een van die wêreld se gesogste rooiwyne. Dit word verbou in alle groot wynproduserende lande in 'n diverse spektrum van klimaatstreke vanaf die Kanadese Okanagan-vallei tot by die Libanese Begaa-vallei. 

Cabernet Sauvignon het internasionale aansien verkry vanweë sy prominensie in Bordeaux-wyne, waar dit dikwels met Merlot en Cabernet Franc versnit word. Vanaf Frankryk en Spanje het die druifsoort oor Europa versprei en daarna na die res van die wêreld waar dit gevind kan word in plekke soos Kalifornië se Santa Cruz-berge, Paso Robles, Napa-vallei; Nieu-Seeland se Hawkesbaai, Suid-Afrika se Stellenbosch-streek; Australië se Margaretrivier, McLaren-vallei en Coonawarra-streek en Chili se Maipo-vallei en Colchagua. Vir die grootste deel van die 20ste eeu was dit een van die wêreld se mees verboude premium rooiwyne tot dit in die 1990’s deur Merlot verbygesteek is.

Ten spyte van sy prominensie in die produksienywerheid is die druif 'n relatief nuwe variëteit. Die druif is die produk van 'n toevallige kruising tussen Cabernet Franc en Sauvignon blanc tydens die 17de eeu in die suidweste van Frankryk. Die druif se gewildheid word dikwels aan sy maklike verbouing toegeskryf - die druif het 'n dik skil en die wingerdstok is gehard en bestand teen verroting en ryp – en ook aan sy konsekwente struktuur en geure wat aan die variëteit sy tiperende karakter verleen.
Die Internasionale Mineralogiese Vereniging-goedgekeurde mineraal **faustiet**, wat na die Amerikaanse mineraloog en petroloog van die Amerikaanse Geologiese Opname (USGS), dr. George Tobias Faust, vernoem is, is 'n lid van die driehoekige turkooisgroep gehidreerde fosfate met die volgende chemiese samestelling:

ZnAl6(PO4)4(OH)8·4H2O

Party van die divalente koper vervang gewoonlik die sinkposisie. Faustiet is die sink ryke analoog van turkoois wat amper vier keer meer sink as koper in sy kristalstruktuur het. Trivalente (ferri) yster kan sommige van die aluminium vervang. Klein hoeveelhede kalsium kan ook teenwoordig wees. Dit het 'n hardheid van 4½-5½ op die Mohs hardheidskaal, en afgesien van 'n effens laer hardheid, kan dit moeilik wees om dit in handmonsters van turkoois te onderskei.

Fausteit het 'n blougroen tot appelgroen kleur in gepoleerde cabochons, en kan bebruik word as 'n turkoois nabootsing, en dit kan ook met stabiliseerders behandel word vir die maak van juweliersware.

Sien ook
--------

* Mineraal
* Relatiewe digtheid
* Mohs se hardheidskaal
* Turkoois
Die **Ramkop-lipvis** (*Cheilinus undulatus*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die *Humphead wrasse*.

Identifikasie
-------------

Die vis word tot 230 cm lank en is een van die grootste rifvisse. Dit kan tot 190 kg weeg. Die groot volwasse visse het 'n prominente knop op die voorkop. Beide geslagte se kleur variasies is dieselfde. Hulle is olyfkleurig tot groen met 'n donker, vertikale breë streep op elke skub wat die elisie van vertikale lyne skep. Daar is twee horisontale strepe net agter die oë.

Die vis leef in tropiese strandmere, aflandige koraalriwwe en skeepswrakke in water wat 1 tot 60m diep is. Die onvolwasse vissies leef in grasagtige gebiede en word min gesien. Hulle is meestal alleenlopers. Die volwasse visse is gedurig op soek na prooi op die riwwe en slaap in grotte gedurende die nag. Hulle vreet 'n verskeidenheid klein vissies, slakke, seekastaiings en ongewerweldes.

Hierdie vis word genadeloos gejag en die spesie word bedreig.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3
**Eleusis** (Grieks: Ελευσίνα *Elefsina*, Antieke Grieks: Ἐλευσίς *Eleusis*) is ’n dorp en munisipaliteit in Wes-Attika, Griekeland. Dit is sowat 18 km noordwes van die middel van Athene geleë.

Eleusis is die setel van die administrasie van die Griekse streekseenheid Wes-Attika. Dit is die terrein van die Eleusiniese misterieë en die geboorteplek van Aischulos. Dit is vandag ’n groot nywerheidsentrum met die grootste olieraffinadery in Griekeland en die plek waar die Aischylia-fees, die oudste fees in die Attika-streek, gehou word.

Op 11 November 2016 is Eleusis gekies as die Europese kultuurhoofstad vir 2021.

Geskiedenis
-----------

Die Ninnion-tablet beeld sekere elemente van die Eleusiniese misterieë uit (middel 4de eeu v.C.).
Eleusis was in die oudheid bekend as die hoofsetel van die aanbidding van Demeter en Persephone, en van die misterieë ter ere van dié godinne. Dit is tot met die val van die heidendom beskou as die heiligste van alle Griekse misterieë.

Eleusis het op ’n hoogte gestaan, ’n klein entjie van die see af en oorkant die eiland Salamis. Sy ligging het hom drie voordele gegee: Dit was op die pad van Athene na die landengte van Korinthe; dit was in ’n baie vrugbare streek; en dit was aan die punt van ’n uitgebreide baai wat aan drie kante deur die kus van Attika gevorm is en in die suide deur Salamis afgesluit is. Die dorp self dateer van die antiekste tye.
*Rambyno kalnas*
Die beboste Rambynas
Uitsig vanaf die heuwel
Die Nemunas, soos gesien vanaf die Rambynas
**Rambynas** (Litaus: *Rambynas* of *Rambyno kalnas*, Duits ook *Rombinus*) is 'n heuwel op 'n hoogte van sowat 46 meter wat in 'n rivierkronkel van die Nemunas in die vroeëre streek Memelland (Wes-Litaue) naby die grens met die Russiese Kaliningrad-oblast geleë is. Die heuwel maak deel uit van die Gewestelike Rambynas-park. Nabygeleë nedersettings sluit Pagėgiai en Tauragė in Litaue en Neman en Sovetsk in die Russiese eksklawe Kaliningrad-oblast in.

Die heuwel word deur die Nemunas-rivier onderspoel. In 2003 is 'n bewaringsprojek aangepak om verdere erosie te verhoed.

Kultuurgeskiedenis
------------------

Die heuwel word algemeen as die heilige berg van die Skalwiërs en Litauers beskou en het reeds voor die tyd van die Duitse Orde as heiligdom gedien. Nog in die 18de eeu het Rooms-Katolieke Litauers pelgrimstogte na die heuwel onderneem om die ou gode se seën te verkry. Voordat die heuwel in die vroeë 19de eeu deur die Nemunas onderspoel is, was daar 'n ou altaar op die heuwelpiek.

Die heuwel speel 'n sentrale rol in Johannes Bobrowski se verhaal *Litauische Claviere* wat die kulturele ontwaking van Pruisiese Litauers in die laat 19de eeu behandel.

Rambynas het sy gewildheid in die 20ste eeu onder meer aan die digter Vydūnas te danke wat hier koorkonserte georganiseer het. Die heuwel is vandag steeds 'n misties-heidense plek waar tydens die Litause Midsomerfees *Joninės* op 24 Junie feesvierings plaasvind.
Vlag wat deur Ansar al-Sunna gebruik word.
**Ansar al-Sunna** (Afrikaans: Ondersteuners van die tradisie), **al-Shabaab**, **Ahlu al-Sunna** en **Swahili Sunna** is 'n Islamitiese militante groep wat in die provinsie Cabo Delgado, Mosambiek, bedrywig is. Die groep het veiligheidsmagte en burgerlikes aangeval in 'n poging om 'n Islamitiese staat in die gebied te vestig.

Die terroriste groep is volgens berigte in Cabo Delgado gevorm deur aanhangers van die radikale Keniaanse geestelikes Aboud Rogo Mohammed, wat ná sy dood in 2012, hervestig is in Mosambiek. Die groep het in 2017 toenemend gewelddadig geword en aanvalle op regerings- en burgerlike teikens uitgevoer. Die groep word befonds uit onwettige smokkelary, godsdienstige netwerke en mensehandelaars, wat die groep gebruik om rekrute na Tanzanië, Kenia en Somalië te stuur vir militêre en ideologiese opleiding.

Na berig word is lede van Ansar al-Sunna meestal Mosambiekers uit die distrikte Mocimboa da Praia, Palma en Macomia, maar sluit ook buitelandse burgers van Tanzanië en Somalië in. Portugees, Kimwane en Swahili word almal deur die groeplede gepraat. Die groep werf aktief jong Mosambiekers aan wat haatdraend is teenoor die regering as gevolg van hoë werkloosheid en 'n gebrek aan ekonomiese geleenthede.
**Ansel Easton Adams** (\* 20 Februarie 1902, † 22 April 1984) was 'n Amerikaanse fotograaf en omgewingsbewaarder wat veral vir sy swart-wit fotografieë van landskapstonele in die Amerikaanse Weste, veral die Yosemite Nasionale Park, bekendheid verwerf het. Een van sy mees befaamde fotografiese werke was *Moonrise, Hernandez, New Mexico*.

Saam met Fred Archer het Adams die sogenaamde sone-stelsel (Engels *zone system*) ontwikkel, 'n metode om die regte beligting van 'n foto te bepaal en die kontras van die gedrukte foto aan te pas. Die klaarheid en diepte, wat hy sodoende bereik het, het sowel sy eie fotografiese werk asook dié van sy leerlinge gekenmerk. Adams het - ongeag hulle grootte, gewig, voorbereidingstyd en filmkoste - oorwegend gebruik gemaak van groot-formaat-kameras aangesien hulle beeldresolusie steeds bygedra het om 'n buitengewone skerpte van sy foto's te bereik.

Saam met sy kollegas Edward Weston en Imogen Cunningham het Adams die *Group f/64* gestig. Hulle het later die fotografiese afdeling van die *Museum of Modern Art* geskep. Adams se tydlose en in visuele opsig indrukwekkende fotografiese werke word nog steeds vir kalenders, posters en boeke gebruik, en sy werk het sodoende vir 'n breë publiek maklik herkenbaar geword.

Galery
------

* *Close-up* van blare uit die *Glacier National Park*, Montana
* Plaaswerkers in *Mazanar War Relocation Center*, met Mt. Williamson in die agtergrond
* *The Tetons and the Snake River* (1942)
* Die McDonald-meer, *Glacier National Park*, in die aandskemer
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Kryt | Vroeg | Berriasium | **jonger** |
| Jura | Laat | Titonium | 145,0–152,1 |
| Kimmeridgium | 152,1–157,3 |
| Oxfordium | 157,3–163,5 |
| Middel | Callovium | 163,5–166,1 |
| Batonium | 166,1–168,3 |
| Bajosium | 168,3–170,3 |
| Aalenium | 170,3–174,1 |
| Vroeg | Toarsium | 174,1–182,7 |
| Pliensbachium | 182,7–190,8 |
| Sinemurium | 190,8–199,3 |
| Hettangium | 199,3–201,3 |
| Trias | Laat | Rhaetium | **ouer** |
| Die verdeling van die Jura (IKS). |

’n Sikliese afwisseling van klei en mergel (grys, sagter lae) met kalksteen (harder, ligter lae) uit die Oxfordium in die Switserse Jura-gebergte.
Die **Oxfordium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Jura (serie/epog Laat Jura). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 163,5 tot 157,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Callovium en gevolg deur die Kimmeridgium.

Naam en definisie
-----------------

Die Oxfordium is deur die Franse paleontoloog Alexandre Brongniart genoem na Oxford in Brittanje. Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammoniet *Brightia thuouxensis* en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammoniet *Pictonia baylei*.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
| **Bing** |
| --- |
|  |
| Tipe webblad | Soekenjin |
| Taal(e) | Engels |
| Eienaar | Microsoft |
| Opgerig | 3 Junie 2009 |
| Huidige status | Aktief |
| URL |  |

**Microsoft Bing** (algemeen bekend as **Bing**) is die websoekenjin wat deur die Amerikaanse maatskappy Microsoft besit en bedryf word. Die diens het sy oorsprong in Microsoft se vorige soekenjins: *Live Search*, *Windows Live Search* en later *Live Search*. Bing bied 'n verskeidenheid soekdienste, insluitend web-, video-, beeld- en kaartsoekprodukte. Dit is ontwikkel met behulp van ASP.NET.

Die soekenjin is op 28 Mei 2009 by die *All Things Digital*-konferensie in San Diego, Kalifornië, deur Microsoft se destydse uitvoerende hoof, Steve Ballmer bekendgestel. *Bing* is 'n plaasvervanger vir *Live Search* en is ten volle aanlyn sedert 3 Junie 2009. Opvallende nuwe kenmerke het destyds die lys van soekvoorstelle ingesluit terwyl navrae ingevoer word en 'n lys van verwante soektogte (genoem "verkenningpaneel") gebaseer op semantiese tegnologie van Powerset, wat Microsoft in 2008 bekom het.

In Julie 2009 het Microsoft en Yahoo! 'n transaksie aangekonding waarin Yahoo! Search deur Bing aangedryf sou word. Yahoo! het die oorgang in 2012 voltooi.
'n Uitsig oor Oxford Street in westelike rigting, met die afdelingswinkel *Selfridges* in die agtergrond
**Oxford Street** is 'n belangrike straat in die City of Westminster in die West End van Londen. Dit staan bekend as Europa se besigste winkelstraat met sowat 300 winkels aan weerskante, waaronder bekende Britse afdelingswinkels soos *John Lewis*, *Debenhams*, *House of Fraser*, *Marks & Spencer*, *Topshop* en *Selfridges*, en lok daagliks sowat 'n halfmiljoen besoekers.

Oxford Street het oorspronklik deel uitgemaak van Oxford Road, die pad wat Londen met Oxford verbind het en vanaf Newgate in die City of London na die beroemde universiteitstad geloop het. Tans maak dit deel uit van die A40-hoofpad, maar net soos in die geval van baie ander strate in Sentraal-Londen wat nie meer as verbypaaie dien nie, is daar geen borde meer wat die padnommer aandui nie.

Halfpad straat-op lê Oxford Circus, Oxford Street se besige kruising met Regent Street. Hier is in 2009 'n diagonale voetgangersoorgang geopen wat tans die enigste van sy soort in Sentraal-Londen is.
Die **Slag van Lexington en Concord** het plaasgevind op 19 April 1775 tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog. Dit was die eerste slag van die oorlog.

Agtergrond
----------

Nadat die Amerikaanse Kongres die eerste vergader het in 1774 het die Amerikaanse leiers begin om militêre voorraad op te bou. Een van die magasyne was by Concord, Massachusetts ongeveer 26km vanaf Boston. Op die aand van 18 April 1775 het die Goewerneur van Massachusetts, generaal Thomas Gage, 800 soldate gestuur onder bevel van Luitenant-Kolonel Francis Smith en Majoor John Pitcairn, om die magasyn te verower. Die Amerikaners was egter vroegtydig gewaarsku deur Paul Revere en ander persone.

Die Slag
--------

Die eerste skote word geskiet op die oggend van 19 April 1775 by Lexington waar 70 *Minutemen* onder bevel van Kaptein John Parker die Britsemag inwag. Daar was nooit bepaal wie die eerste skote geskiet het nie maar 8 Koloniste sterf en die Britsemag marsjeer voort na Concord. Die plaaslike militêre by Concord het egter die magasyn leeggemaak en voorberei om dit te verdedig. Hulle val die Britsemag by *North Bridge* aan en wond 14 soldate. Die Britte val terug na Charleston. Tydens hulle terugval sluit nog 4,000 persone by die Amerikaners aan en hulle treiter die Britte op hulle terugtog. Die Britte verloor 275 soldate waarvan 73 gesneuwel het.

Gevolge van die Slag
--------------------

Die 19 April was dus die eerste, openlike geveg tussen die Amerikaners en die Britte. Dit het 'n groot invloed op die openbare opinie gehad. Baie persone wat voorheen onseker was, was nou oortuig dat oorlog met die Britte die enigste oplossing was. Die Amerikaanse leiers het die kans gebruik om op die Britse mag se wandade te wys. Die Britte het egter nie kans gehad vir wandade nie, hulle was goed verslaan deur die Amerikaners tydens hulle terugtog.

Bron
----

* *Collier's Encyclopedia*, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 14, Bladsy 535.
Die **Slag van Cambrai** het op 20 November 1917 plaasgevind tydens die Eerste Wêreldoorlog. Dit was die eerste aanval wat gedoen was met massas tenks.

Agtergrond
----------

Tenks was vir die eerste keer gebruik op 15 Augustus 1916 tydens die eerste Slag van die Somme maar nie op groot skaal nie. Gedurende 1917 het die Britse magte 'n Tenk Korps gestig wat bestaan het uit drie brigades onder die beheer van Brigadie Hugh Elles. Elles se stafhoof was Luitenant-Kolonel J.F.C Fuller.

Tot op hierdie stadium het die tenk homself egter nog nie bewys nie. Die tenks was swaar en het gesukkel oor modder terrein of slagvelde vol bomkraters. Die bestuurder se uitsig was beperk en dit was warm in die tenks wat die bemanning gou uitgeput het. Tydens die Slag van Passchendaele het die tenks in die modder vasgeval met groot verliese van 325,000 man aan Britse kant. Die infanteriste het die tenk as 'n mislukking beskou.

Die plan
--------

Fuller het anders oor die saak gevoel. Nadat hy die Westelike front ondersoek het besluit hy dat die area tussen St. Quentin en Cambrai geskik was vir die gebruik van tenks, veral vir groot getalle tenks. Daar was nie onlangs gevegte in die area nie dus was bomkraters nie 'n probleem nie. Saam met Elles beskuit hulle om Cambrai aan te val. Hulle kry goedkeuring vanaf Generaal Sir Julian Byng. 

Hulle plan was dat nege tenk brigades gebruik sou word tydens die aanval gevolf deur negentien Briyse soldate, onder steun deur vyf kavallerie divisies.

Die aanval
----------

Op 20 November 1917 om 6:20 het die Britte die aanval geloods met 474 tenks en die Duitsers volkome verras. Normaalweg is aanvalle met artillerie bombardeing begin voor die infanterie hul aanval geloods het. Hier was egter geen artillerie aanvale nie, dus was die verrassing volkome. Die tenks het eenvoudig deur die doringdraad versperrings gebars. Teen 7:20 het die Britte 'n bres van ses myl wyd en drie myl diep deur die Hindenburg linie geslaan.

Bron
----

* *History's Greatest Battles* Nigel Cawthorne 2012 Arcturus Publishing ISBN 978-1-84858-831-8

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4343699-7
* LCCN: sh85019098
* NKC: ph202195

 |
Borsbeeld van Marcus Antonius
Borsbeeld van Octavianus
Die **Slag van Mutina** (nie te verwar met die veldslag wat tydens die Derde Slaweoorlog plaasgevind het nie) het op 21 April 43 v.C. plaasgevind tussen die magte van Marcus Antonius en dié van Octavianus, Aulus Hirtius en Gaius Vibius Pansa Caetronianus, wat namens die Romeinse Republiek geveg het.

Aanloop
-------

'n Jaar na die dood van Julius Caesar het onderhandelinge tussen Marcus Antonius en die Romeinse Senaat 'n doodloopstraat bereik. Antonius was nie gelukkig dat hy sy rol as prokonsul moes vervul in die Romeinse provinsie van Macedonië nie. Hy het uiteindelik besluit om vyf jaar as prokonsul in Gallia Cisalpina te dien. Daar was egter reeds 'n goewerneur in Gallia Cisalpina genaamd Decimus Iunius Brutus Albinus, en Antonius wou gebruik maak van sy Masedoniese legioene om Brutus Albinus te verdryf.

Antonius het die stad Mutina begin beleër in die hoop om Brutus Albinus te verslaan. Die leër van Octavianus is danksy die voorspraak van Marcus Tullius Cicero vanuit die Romeinse senaat na Mutina gestuur om Brutus Albinus te hulp te snel. Die konsuls Aulus Hirtius en Gaius Vibius Pansa Caetronianus is egter aan die hoof van hierdie leër geplaas omdat Octavianius nog nie 'n *imperium* vanaf die senaat ontvang het nie. Daar was reeds 'n botsing tussen die twee partye tydens die Slag van Forum Gallorum, waartydens Pansa dodelik gewond is, maar met die hulp van Hirtius daarin kon slaag om te ontsnap.

Slag
----

Die twee leërs het ses dae na die slag van Forum Gallorum weer ontmoet, hierdie keer by Mutina.  Tydens 'n aanval op Antonius se kamp het Aulus Hirtius gesneuwel, terwyl Pansa steeds gewond was vanweë die vroeëre geveg.  Antonius se leër is verslaan en Octavianus is deur die senaat beveel om die legioene onder sy bevel aan Brutus Albinus oor te gee, maar hy het geweier. Octavianus het geweier om met enige van sy vader se moordenaars saam te werk. Die senaat het Decimus Brutus aangestel om Antonius te vervolg, tot groot ontevredenheid van Octavianus.

Nasleep
-------

Antonius het met die oorblyfsels van sy leër na Gallia Transalpina gevlug waar Marcus Aemilius Lepidus besig was om rekrute te verwerf. Die twee het daar by mekaar aangesluit. Toe Octavianus hierdie nuus gehoor het, het hy besluit om met hulle kontak te maak. Hulle het mekaar in Bononia ontmoet en daar die Tweede Triumviraat gestig.  Die driemanskap sou nie lank duur nie, en spoedig sou daar 'n oorlog tussen Octavianus en Marcus Antonius uitbreek waarin Octavianus uiteindelik die oorwinning behaal het.

Antieke bronne
--------------

* Appianus, *Bellum Civile* III 71.
* Cassius Dio, XLVI 38.3–39.1.
* Suetonius, *Divus Augustus* 10.3–11.

Bronne
------

* J. Bleicken, *Augustus*, Berlyn, 1998, p.114.
* T. Holland, *Rubicon, Het einde van de Romeinse Republiek*, Amsterdam, 2010, pp.360–362.
* R. Syme, *The Roman Revolution*, Oxford, 1939, p.174.


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal. | 

 |
**Sesjat** (ook gespel **Seshat**, **Safchet**, **Sesjata** ens.) was in die Egiptiese mitologie die godin van wysheid, kennis en skrif. Sy is beskou as ’n skriba en boekhouer en die een wat skrif ontdek het. Sy is ook later verbind met landbou, sterrekunde, astrologie, bouwerk, wiskunde en landmeting. Dit is alles beroepe wat op haar talente staatmaak. In sommige laat tekste is sy Safech-Aoebi genoem.

Mitologie
---------

Die godin Sesjat op die agterkant van die troon van ’n standbeeld van farao Ramses II.
Sesjat is ook die "meesteres van die huis van boeke" genoem, want haar priesters was in beheer van die biblioteek, waarin perkamentrolle met die belangrikste kennis gehou is en waar towerspreuke bewaar is.

In kuns is sy uitgebeeld as ’n vrou met ’n sewepuntige simbool op haar kop. Dit is nie bekend waarvoor die simbool staan nie. Farao Toetmoses III (1479-1425 v.C.) het haar godin Sefchet-Abwy genoem, of "sy van die sewe punte". In die *Kistekste* word gesê: "Sesjat maak die deur van die hemel vir jou oop."

Sy word gewoonlik uitgebeeld met ’n palmtak met merke, wat dui op die aantekening van die verloop van tyd, veral die tyd van die farao se lewe. Sy het dikwels ’n tiervel aan, wat die simbool was van begrafnispriesters.

Sesjat het die farao bygestaan met die "rek van die tou"-ritueel. Dit hou verband met die lê van die fondamente van tempels en ander belangrike geboue om presisie te verseker. Dié talent was ook nodig om opmetings te doen ná die jaarlikse oorstromings van die Nylrivier om weer die land se grense vas te stel.

Baie van haar kennis was taamlik heilig is nie buite die kringe van argitekte en boekhouers gedeel nie. Sy was ook verantwoordelik vir die aantekening van die farao se toesprake tydens sy kroning, asook die goedkeuring van die inventaris van buitelandse gevangenes en buit tydens militêre veldtogte. Tydens die Nuwe Ryk was sy betrokke by die Sed-fees, waarmee die farao se bewind van 30 jaar of langer gevier is.

Later, toe die kultus van die maangod, Thoth, belangrik geword het en hy as ’n god van wysheid geïdentifiseer is, is sy met hom verbind – eers as sy dogter en later as sy vrou.
Dr. **Servaas Hofmeyr** (Kaapstad, 11 Desember 1830 – Montagu, 5 Desember 1888) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk. 

Hofmeyr was die twaalfde kind van Jan Hendrik Hofmeyr (1789-1862) en sy vrou, Hester Sophia Joubert, en 'n jonger broer van prof. N.J. Hofmeyr.

Nadat hy die skool Tot Nut van 't Algemeen in Kaapstad bygewoon het, vertrek hy na Utrecht in 1849 waar hy 'n doktorsgraad in die teologie behaal in Augustus 1856. Sy tesis, in Latyn geskryf, het gehandel oor Paulus se leerstelling oor die eersgeborene van alle wesens. Gedurende sy studiejare het hy baie gereis, ook na Noord-Amerika. Met sy terugkeer na Suid-Afrika is hy op 13 Februarie 1857 as predikant gelegitimeer.

Hofmeyr ontvang talle beroepe en aanvaar dié na die NG gemeente Colesberg, waar ds. John Murray hom op 29 Augustus 1857 bevestig. Op 29 September 1860 is hy in sy tweede en laaste gemeente, Montagu, bevestig. Hier behaal hy uitsonderlike sukses, gekenmerk deur die geestelike herlewing wat op sy bevestiging gevolg het. Wit sowel as bruin inwoners was baie erg oor hom. 

Op die Kaapse Sinode van 1867 is hy as assessor aangewys. Hy dien in talle belangrike sinodale kommissies, onder meer die Kuratorium van die Kweekskool op Stellenbosch, waarin hy besonder baie belang gestel het. Hy was 'n produktiewe skrywer wat geglo het die Afrikaners moet ook deur middel van die geskrewe woord opgevoed word. Hy was redakteur van die joernaal *Elips*, wat hy in 1857 opgerig het, en deur die oprigting saam met kollegas van die maatskaplik-godsdienstige koerant *De Volksvriend* het hulle toegang tot 'n wye kring lesers gehad. Hy was ook medestigter van die koerant *De Volksbode* in 1877.

Hy was 'n jonger broer van prof. N.J. Hofmeyr. Ds. Hofmeyr is in Desember 1861 getroud met Anna Georgine Morgan, 'n dogter van ds. George Morgan. Uit die huwelik is ses kinders gebore, onder wie die sakeman en kultuurleier W.A. Hofmeyr. Die oudste seun was Henry John Hofmeyr, die Randse pionier, prokureur, opvoedkundige en vooraanstaande figuur in die openbare lewe.

Bron
----

* Potgieter D.J. (ed.). 1971. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*; Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Bpk.
| **Regensburg**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Stadseël (1253)** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Duitsland |
|  **Deelstaat** |  Beiere |
|  **Koördinate** | 49°01′ N, 12°05' O |
|  **Stigting** | 79 Romeinse kasteel 179 Castra Regina |
|  **Stadstatus** | 1207 (Vrye Ryksstad) |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 80,76 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 326-471 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2018) | 152 610 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 1 889,7/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|
|  **Burgemeester** | Gertrud Maltz-Schwarzfischer (SPD) |
|  **Amptelike Webwerf** | *www.regensburg.de* |
|

Die katedraal en steenbrug van Regensburg
**Regensburg** is 'n stad in die ooste van die Vrystaat Beiere (Duitsland) en die hoofstad van die administratiewe gewes Opper-Palts (Duits: *Oberpfalz*) met 'n bevolking van meer as 152 000.

Die stad is tydens die Tweede Wêreldoorlog behalwe vir sy nywerheidsgebiede nie deur bomaanvalle verwoes nie en is as een van die pragtigste voorbeelde van 'n Middeleeuse Duitse stad op 13 Julie 2006 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Die stad bewaar nie net 'n ryke argitektoniese en historiese erfenis van die Heilige Romeinse Ryk van die Duitse Nasie nie, maar is as die voormalige Romeinse stad Castra Regina, wat in 179 n.C. deur keiser Marcus Aurelius gestig is, ook een van die oudste stede in Duitsland.

Regensburg se argitektuur weerspieël die politieke, ekonomiese en godsdienstige ontwikkelinge gedurende die Middeleeue en pronk met groot, ruim pleine naas smal, kronkelende straatjies in die historiese stadskern. Welvarende koopmansgesinne het tydens die Hoë Middeleeue van Regensburg 'n internasionale handelsmetropool gemaak en statige pastelkleurige geboue met torings vir hulle laat oprig. Daarnaas het hulle die bou van pragtige sakrale geboue geborg.

Regensburg is die setel van 'n Rooms-Katolieke biskop en beskik oor drie universiteite en technikons. Regensburg is die vierde grootste stad in Beiere en 'n belangrike sentrum van die motor-, masjienbou-, elektrotegniese en suikerbedryf.

Geografie
---------

Regensburg lê in die Neder-Beierse lössvlakte, teen die mees noordelike punt van die Donau in die grensgebied van die landskappe Beierse Woud, Frankiese Jura en die Alpynse voetheuwels. 

Die Regenrivier mond naby die historiese stadskern in die Donau uit, en 'n aantal stadswyke lê op eilande in die Donau.

Vervoer
-------

Die eerste gereelde skeepsdiens op die Donau, wat Regensburg met Wene in Oostenryk verbind het, is in 1696 ingestel. Die vaart het destyds nog 'n week geduur - mits skeepvaart op die rivier nie deur lae waterpeile, digte mis of sterk winde belemmer is nie.
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Perm | Sisuralium | Asselium | **jonger** |
| Karboon | Pennsylvanium | Gzhelium | 298,9–303,7 |
| Kasimovium | 303,7–307,0 |
| Moskovium | 307,0–315,2 |
| Bashkirium | 315,2–323,2 |
| Mississippium | Serpukhovium | 323,2–330,9 |
| Viséum | 330,9–346,7 |
| Tournaisium | 346,7–358,9 |
| Devoon | Laat | Famennium | **ouer** |
| Die verdeling van die Karboon (IKS). |

Die **Serpukhovium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Mississippium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die Serpukhovium was van sowat 330,9 tot 323,2 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Viséum en gevolg deur die Bashkirium.

Naam en definisie
-----------------

Die etage is genoem na die Russiese stad Serpoechof naby Moskou. Die basis van die Serpukhovium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Lochriea crusiformis* en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Declinognathodus nodiliferus*. Geen tipeligging is nog vir die basis vasgelê nie.

### Biostratigrafie

In die biostratigrafie word die etage met behulp van Conodonta ingedeel in die volgende vier biosones:

* sone van *Gnathodus postbilineatus*;
* sone van *Gnathodus bollandensis*;
* sone van *Lochriea cruciformis*;
* sone van *Lochriea ziegleri*.

Die Mississippium word daarnaas op basis van Foraminifera ingedeel in biosones.

Bronne
------

1. ↑  Gradstein *et al.* (2012)

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
Een van die hoofpaaie van *Belfast City Cemetery*
Bekende persoonlikhede, wat met die skeepswerf Harland & Wolff in Belfast en die bou van die RMS Titanic verbind word, het hul laaste rustplek op die begraafplaas gevind. So ook die vyftienjarige skeepswerfwerker Samuel Scott, wat in 1910 in 'n werksongeluk dood is, word as die eerste slagoffer van die RMS Titanic beskou. Sy laaste rusplek op Belfast City Cemetery is eers in 2011 met 'n grafsteen gemerk
Die *Belfast Blitz Memorial*. Ná twee verwoestende Duitse lugaanvalle in 1941 kon 154 van die slagoffers – mans, vroue en kinders – nie meer geïdentifiseer word nie. Hulle het hul laaste rusplek in 'n massagraf op *Belfast City Cemetery* gevind. Die *Blitz Memorial* is hier as gedenkteken opgerig
***Belfast City Cemetery*** (Iers: *Reilig Chathair Bhéal Feirste*) is 'n begraafplaas in Wes-Belfast, Noord-Ierland. Dit is in die *townland* van Ballymurphy, tussen Falls Road en Springfield Road, en naby die Rooms-Katolieke *Milltown Cemetery* geleë. Dit is een van vier begraafplase in Belfast wat deur die Stadsraad van Belfast bestuur word – naas Roselawn, Dundonald en Knockbreda – en steeds in gebruik is (alhoewel teraardebestellings tans beperk is tot bestaande grafte).

*Belfast City Cemetery* is een van die oudste openbare begraafplase in Belfast. Die terrein is oorspronklik in 1866 deur die *Belfast Corporation* (tans die Stadsraad van Belfast) gekoop en op 1 Augustus 1869 amptelik geopen as die stad se eerste munisipale begraafplaas.

Literatuur
----------

* Tom Hartley: *Belfast City Cemetery*. Hersiene uitgawe. Belfast: Blackstaff Press 2014
**Belgravia** [bɛlˈɡreɪviə] is 'n Londense stadsbuurt in die *City of Westminster* en die *Royal Borough of Kensington and Chelsea*. Die buurt, wat deur klassisistiese boukuns en duur residensiële eiendomme gekenmerk word, word onder die welvarendste woonkwartiere ter wêreld gereken. Groot dele daarvan, wat as *Grosvenor Estate* bekend staan, is steeds in adellike familiebesit en word deur die Hertog van Westminster se *Grosvenor Group* bestuur. Volgens die *Leasehold Reform Act* van 1967 was die Grosvenor Estate genoodsaak om baie van sy erwe in vrye erfpag aan vroeëre huurders te verkoop.

Die Grosvenors se familiegeskiedenis strek byna 1000 jaar terug tot in die tydperk van Willem die Veroweraar. Die familie se eiendomsbelange dateer uit die laat 17de eeu toe Sir Thomas Grosvenor in 1677 met Mary Davies in die huwelik getree het. Die Grosvenors het hierdeur grond wes van die *City of London* verwerf, bestaande uit moerasse, weiland en vrugteboorde, waarop later die nuwe stadsbuurte Mayfair en Belgravia ontstaan het. Die Grosvenors het steeds belange in albei kwartiere. Die naam Belgravia is ontleen aan een van die Hertog se sekondêre adellike titels, *Viscount Belgrave* (Burggraaf Belgrave).

Die huidige buurt is suidwes van Buckingham-paleis geleë en word rofweg begrens deur Knightsbridge in die noorde, Grosvenor Place en Buckingham Palace Road in die ooste, Pimlico Road in die suide en Sloane Street in die weste.