recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Old Bushmills Distillery** is 'n whiskey-distilleerdery in Bushmills, graafskap Antrim, Noord-Ierland wat tans in besit is van die Mexikaanse onderneming *Jose Cuervo*, die wêreld se grootste tequila-vervaardiger in besit van die Beckmann-familie wat met sy verspreidingsmaatskappy *Proximo Spirits* ook 'n reeks premium-handelsmerke in die whisky- en rumbedryf beheer, nadat dit deur die Britse onderneming *Diageo* verkoop is.

Whiskey, wat onder die Bushmills-handelsmerk gebottel word, word uitsluitlik in die plaaslike distilleerdery gestook, met water uit die Saint Columb's Rill, 'n takrivier van die River Bush. Die distilleerdery is 'n toeriste-aantreklikheid wat besigtig mag word, met jaarliks sowat 120 000 besoekers.

Die Old Bushmills Distillery maak daarop aanspraak dat dit die oudste Ierse whiskey-stokery is wat steeds in bedryf is. Die datum 1608, wat op etikette verskyn, verwys na 'n koninklike lisensie wat deur koning Jakobus I op 20 April van dié jaar aan die grondbesitter en goewerneur van die graafskap Antrim, Sir Thomas Phillips, toegeken is om whiskey in die gebied te stook. Die onderneming, wat die huidige distilleerdery laat bou het, is in 1784 gevestig. Nadat dit verskeie kere sy deure moes sluit, is die distilleerdery ná 'n brand in 1885 ononderbroke in bedryf.
Olbers se Paradoks in aksie.
**Olbers se Paradoks** is die redenasie dat die donkerte van die naghemel die aanname weerspreek dat die heelal oneindig en staties is. Die donkerte van die naghemel is een van die bewyse dat die heelal nie staties is nie, wat ooreenstem met die teorie van die Groot Knal. As die heelal staties was, met ’n oneindige getal sterre, sou enige lyn van ’n waarnemer op die Aarde af geëindig het teen die blink oppervlak van ’n ster, en daarom sou die naghemel helder gewees het.

Die teorie is genoem na die Duitse sterrekundige Heinrich Wilhelm Olbers, wat dit in 1820 geformuleer het. Olbers was nie die eerste sterrekundige wat dit geglo het nie. Die eerste korrekte formulering van die teorie is in 1744 deur Jean-Philippe de Cheseaux gedoen, maar voor hom het onder andere Thomas Digges en Johannes Kepler hulle al met die gedagte besig gehou.

Ander teorieë vir ’n donker naghemel het intussen ontstaan, soos dat die uitspansel so groot is dat die lig van alle sterre nog nie die Aarde bereik het nie, of dat die donkerte veroorsaak word die rooiverskuiwing van wegbewegende sterre en sterrestelsels.
**Romuva** is 'n religieuse beweging wat die ou voor-Christelike Litause godsdiens laat herleef. Hierdie Baltiese geloof berus op ou godsdienstige tradisies en stem in baie opsigte met die godsdiens van die Pruisiese en ander Baltiese volke ooreen. Tot en met 1387 was dit die nasionale en staatsgodsdiens van die Grootvorstedom Litaue.

Die huidige godsdiens Romuva handhaaf internasionale betrekkinge en het veral aanhangers in Litaue en die Verenigde State. Dit is nou verwant aan Letland se inheemse godsdienstige beweging Dievturība.

Naam
----

Die musiekgroep Kūlgrinda tydens 'n Romuva-plegtigheid
'n Religieuse plegtigheid van Romuva
Aanhangers van Romuva
Aanhangers van die tradisionele Litause godsdiens het die naam *Romuva* in die 1920's gekies. Dit verwys na die Pruisies-Baltiese heiligdom Romuva (tans in die Russiese Oblast Kaliningrad geleë).

*Romuva* beteken "tempel" of "heiligdom", maar ook "plek van innerlike vrede". Afgelei van hierdie naam, word na aanhangers van Romuva in Litaus as *romuviai*, *Romuvaites* of *sentikiai* ("ougelowiges") verwys.
Rondebosch-meent met Tafelberg en Duiwelspiek in die agtergrond.
Uitsig oor Rondebosch-meent.
Rondebosch-meent teen skemer.
Die **Rondebosch-meent** in Kaapstad is 'n erfenisgebied wat sowel 'n historiese as 'n natuurmonument is. Dit is 'n vry toeganklike gebied met verskeie wandel- en drafpaadjies en is eiendom van die stad.

Ligging
-------

Hierdie park in die ou stedelike gebied van Kaapstad word omring deur die stadsdele Mowbray, Rosebank, Park Estate en Rondebosch. Die bekende strate Klipfontein-, Campground-, Milner- en Parkweg vorm die huidige buitegrense. Rondom die meent is bekende instellings gehuisves, soos die Rooikruis-kinderhospitaal, Vista Nova-skool vir serebraal gestremdes, William Slater-hospitaal, Rustenburg Girls' High School en die Kaapse hoofkantoor van die onderwysersvakbond Naptosa.

Geskiedenis
-----------

Argeologiese ondersoek het aangetoon dat Khoikhoi-veeboere reeds die terrein gebruik het. In 1805 het goew. Jan Willem Janssens die troepe van die Bataafse Republiek hier laat saamtrek voor die Slag van Blaauwberg. En na hul oorname van die Kaap het die Britse soldate hier kamp opgeslaan. Vandaar die naam van die straat aan die westekant. Tussen die jare 1854 en 1902 is dit beskikbaar gestel aan die Anglikaanse St. Paulusgemeente om hul beeste daar te laat wei op voorwaarde dat die publiek nogtans toegang tot die terrein sou hê. In 1890 is die deel oos van die huidige Milnerweg van die meent afgesny en is die buurt Park Estate ontwikkel. Die dennebome op die terrein is 'n oorblyfsel van 'n heining rondom 'n begraafplaas.

Flora en fauna
--------------

Die meent is 'n belangrike bewaringsgebied vir die uiters bedreigde Kaapse Vlakte-sandfynbos. Aan die westekant is 'n stukkie renosterveld en aan die noordoostekant 'n stuk strandveld. Daar kom 240 inheemse plantspesies voor, waarvan 22 bedreig en 9 voorkom op die Rooi Datalys. Die dierelewe bestaan uit 'n ryke verskeidenheid soogdiere, paddas en insekte. 'n Honderd en tien voëlsoorte is daar alreeds aangeteken.

Monument
--------

Die Rondebosch-meent is in 1961 tot 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Sedert 2003 is dit 'n provinsiale erfenisgebied van die Wes-Kaap.

Skildery
--------

In die William Fehr-versameling is 'n ongedateerde skildery van die meent deur S.P. Boshof.

Bibliografie
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Rondebosch Common***. |

* Oberholster, J.J.: Die historiese monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7

Koördinate: 33°57′20″S 18°29′00″O﻿ / ﻿33.95556°S 18.48333°O﻿ / -33.95556; 18.48333
**Ronald Gerald (Ron) Wayne** (Cleveland, Ohio, 17 Mei 1934), 'n opvoeder en van beroep vir industriële elektronika ingenieur, is die minder bekende derde stigter van Apple Computer, Inc. (saam met Steve Jobs en Steve Wozniak) en word die vergete stigter genoem. Hy het Isaac Newton onder 'n appelboom geteken wat as die eerste logo van Apple gebruik is, en het ook die handleiding vir die Apple I geskryf. Hy het voorts die eerste vennootskapsooreenkoms van Apple opgestel. 

Wayne het by Atari, waar Jobs tydelik werk gehad het, gewerk voordat die trio in 1976 met Apple begin het. Hy was deur Jobs by Apple betrokke gekry om te verhoed dat die stemme sou staak as albei Steve's 'n besluit moes neem. Hy het 'n belang van 10% tydens die stigting van die maatskappy sou ontvang. Omdat Wayne nie veel vertroue in die nuwe maatskappy gehad het nie, het hy aangehou werk by Atari. Sy aarseling is waarskynlik veroorsaak deur die feit dat hy vier jaar tevore sy eie ingenieursfirma Siand in Las Vegas moes likwideer. Toe Jobs later gereël het dat Apple onderdele op krediet koop en aan die ander kant 50 rekenaars op rekening af lewer, het Wayne bekommerd geraak dat kliënte nie betyds sou betaal nie en dat Apple se krediteure betaling sou eis. Hy is 'n paar weke na die stigting daarvan vir VS$ 800 uitgekoop. (Bedrae van $ 300 en $ 900 word ook as 'n uitkoopbedrag aangehaal.) Aan die einde van 1977 het Wayne 'n amptelike uitkoopbonus van $ 1 500 ontvang.

Kort daarna belê Mike Markkula meer as VS$ 250 000 in waagkapitaal. In die eerste boekjaar het Apple 'n inkomste van $ 174 000 gehad, en in 1982 het Apple vir die eerste keer omset van meer as een miljard dollar gehad. Wayne se aandeel sou meer as $ 6 miljard werd gewees het. Hy het egter beweer dat hy nie spyt was dat hy sy aandeel verkoop het nie, omdat hy die beste besluit geneem het wat hy destyds kon geneem het.

Volgens CNET het Wayne in 1997 as 'n ingenieur in Salinas, Kalifornië gewerk by 'n maatskappy wat vir die Verenigde State se departement van verdediging gewerk het. Later het hy na Nieu-Seeland geëmigreer.
**Håkan Nesser** (\* 21 Februarie 1950 in Kumla) is 'n Sweedse skrywer van speurverhale. Hy woon met sy vrou Elke en sy twee kinders sedert Augustus 2006 in Greenwich Village (New York).

Biografie
---------

Nesser het sosiologie, Engels, literatuurgeskiedenis, Skandinawiese tale, geskiedenis en wysbegeerte aan die Universiteit van Uppsala gestudeer. Later was hy as hoërskoolonderwyser werksaam en het met die skryf van sy romans begin. Sy literêre debuut, *Koreografen*, het in 1988 verskyn. *Det grovmaskiga nättet*, die eerste in 'n reeks speurverhale, wat om polisie-kommissaris Van Veeteren handel, is in 1993 vrygestel. Hierdie roman is as die beste literêre debuut van die jaar 1993 met die Sweedse Speurverhaalprys bekroon en was ook in die buiteland 'n blitsverkoper. Nege verdere romans in die Van Veeteren-reeks het tot in die jaar 2003 verskyn.

Die Van Veeteren-romans speel in 'n fiktiewe Europese land met die hoofstad Maardam af, alhoewel die persoons- en plekname en beskrywings van *grachten*, huisbote en die geldeenheid *gulden* na Nederland as Nesser se voorbeeld verwys.

Håkan Nesser word naas Henning Mankell as een van die leidende misdaadskrywers in Swede beskou. Sy roman *Kim Novak badade aldrig i Genesarets sjö* ("Kim Novak het nooit in die Genesarethmeer geswem nie") uit die jaar 1998 is in 2005 in Swede verfilm, terwyl die boek in sy tuisland verpligte leesstof in talle skole geword het.

Die Van Veeteren-reeks is tussen 2000 en 2005 deur die Sweedse Uitsaaikorporasie *Sveriges Television (SVT)* verfilm. Die Nasionale Duitse Omroep (*Deutschlandradio*) het sedert 2001 drie radiodrama's geproduseer wat op romans van Håkan Nesser baseer. In Duitsland het daarnaas 'n aantal oudioboeke verskyn.

Met die roman *Människa utan hund* ("Mens sonder hond") het Nesser in 2006 'n nuwe reeks speurverhale begin wat vier romans sal behels. Die hoofkarakter is polisie-inspekteur Gunnar Barbarotti wat misdade in Kymlinge, 'n fiktiewe stad in Wes-Swede, ondersoek. Die tweede verhaal in die reeks, "En helt annan historia", is in 2007 in Swede vrygestel. In dieselfde jaar is *Och Piccadilly Circus ligger inte i Kumla* ("En Piccadilly Circus is nie in Kumla geleë nie") in Kumla en sy omgewing verfilm.

Literêre toekennings
--------------------

* 1993: Sweedse Speurverhaalprys - *Bästa svenska Debut* vir *Det grovmaskiga nätet*
* 1994: Sweedse Speurverhaalprys - *Bästa svenska kriminalroman* vir *Borkmanns punkt*
* 1996: Sweedse Speurverhaalprys - *Bästa svenska kriminalroman* vir *Kvinna med födelsemärke*
* 2000: *Glasnyckel* vir *Carambole*
* 2002: Finse Speurverhaalprys vir Nesser se werke wat tot dusver in Fins vertaal is
* 2007: Palle-Rosenkrantz-prys van *Det danske Kriminalakademi* vir *Skyggerne og regnen* (oorspronklike Sweedse titel: *Skuggorna och regnet*)
Die **Mulanjemassief** is ’n groot inselberg in die suide van Malawi, sowat 65 km oos van Blantyre. Die hange rys steil vanaf die omliggende vlaktes van Chiradzulu en die Mulanje-distrik, waar tee verbou word.

Beskrywing
----------

Die massief is sowat 22 x 26 km groot en die hoogste punt, die Sapitwapiek, is 3 002 m hoog. ’n Groot deel van die massief bestaan uit golwende graslande op hoogtes van 1 800 tot 2 200 m wat gekruis word deur diep, beboste klowe. Dit het baie individuele pieke wat tot meer as 2 500 m hoog is, soos die Chambe-piek, waarvan die westelike hang bekend is vir die langste rotsklim in Afrika.

Die westelike hang van Berg Mulanje.
Die massief is sowat 130 miljoen jaar gelede gevorm vanweë die inpersing van magma in die aardkors. Die omringende rots is mettertyd weggekalwe en dit het die erosiebestande vulkaniese rots van die Mulanjemassief agtergelaat. Die eerste Europeër wat geskryf het dat hy die berg gesien het, was David Livingstone, in 1859, maar in argeologiese ondersoeke is bewyse gevind dat die berg sedert die Steentydperk al besoek word.

Die berg is so hoog dat dit die boonste lugvloei versteur sodat reënwolke daaromheen vorm. Dit is dus ’n belangrike bron van reënwater vir feitlik elke rivier wat deur hierdie deel van Malawi vloei. ’n Taamlike groot houtbedryf is aan die hange van die massief gevestig.

Die massief is deel van ’n beskermde bergwoudreservaat. Soveel inheemse Mulanje-sipresse (*Widdringtonia whytei*) is afgekap dat dit as bedreig beskou word en van die laaste oorblywende bome word in die park aangetref, asook ’n paar ander plante en diere waarvan baie spesies inheems aan die gebied is. Voorbeelde sluit in woudskoenlappers en ’n skaars soort voël, verkleurmannetjie, gekko, akkedis en padda. Die gebied om die park word bedreig deur ’n groeiende bevolking, die afkap van bome en indringerspesies.

Mulanje is ’n gewilde plek vir bergklim en stap en het verskeie berghutte wat deur die Malawiese Bergklub en die departement van bosbou onderhou word. Sapitwapiek is in 1894 die eerste keer uitgeklim en is nou die gewildste plek vir bergklim op die plato.
Die **Smartt-sindikaatdam**, een van die oudste damme in die land, is 20 km wes-suidwes van Britstown en suid van die pad na Vosburg. Dit het 'n volume van byna 95 miljoen m³. Met 'n stelsel kanale van 47 km word 22 boere en 'n gebied van 1 800 ha van water voorsien. Daar word hoofsaaklik met lusern, koring, mielies en beeste geboer.

Water van die streek oos van Carnarvon en Vosburg sowel as vanaf Richmond, Victoria-Wes en Loxton vloei in die Groenrivier en die Ongersrivier (en sy sytakke die Brak-, Brakpoort-, Klein-Brak- en die Visgatriviere) na die dam. Hierdie seisoenale riviere dreineer saam 'n opvangsgebied van 12 000 km² en lewer 'n jaarlikse afloop van 50 miljoen m³.

Die Smartt-sindikaat is in 1885 deur 'n groep grondeienaars onder leiding van dr. Thomas Smartt gestig. Hierdie groep het tussen 1908 en 1912 by Houwater die grootste privaatdam in Suid-Afrika gebou; dit was op daardie tydstip met sy volume van 112 miljoen m³ boonop die grootste dam in die land. Na twee dekades was die volume egter deur toeslikking gehalveer, 'n probleem wat menige opgaardam ondervind het. In Oktober 1954 is die sindikaat gelikwideer en deur 'n groep boere oorgeneem wat 'n besproeiingsraad gevorm het. Tydens die vloed van Maart 1961 het die grondwal gebreek, maar dit is in 1964 deur die staat herstel.

Sien ook
--------

* Lys van grootste damme in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Bulpin, T.V.: Discovering Southern Africa. Kaapstad: Books of Africa, 1983. ISBN 0-949956-17-1
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 10. Kaapstad: Nasou, 1974. ISBN 0-625-00326-8
* www.dwaf.gov.za
Volledige stel van rolle, wat saam die Tanag vorm
Fragment uit die Leningradse codex of Codex Leningradensis. Dit is die oudste nog bestaande volledige handskrif van die Tanag se Masoretiese teks en dateer uit die jaar 1008
Die **Tanag**, soms ook **Tenag** (Hebreeus: תַּנַ״ךְ, [taˈnaχ] of [təˈnax]) of **Mikra** (מִקְרָא) genoem, is die belangrikste boek in Judaïsme, nog voor die Talmoed. Die Tanag bestaan uit die drie gedeeltes Tora ("onderwysing", "leerstelling", "ontwerp"), Newi'im ("Profete") en Ketoewim ("Skrifte"). *TNK* is die akroniem van dié dele se voorletters (תנ״ך). Die Tanag is 'n versameling van altesaam 24 Bybelse boeke in Hebreeus, waarvan twee (Daniël en Esra) langer Aramese teksgedeeltes behels. Die oorspronklike teks bestaan net uit medeklinkers. Vanaf die 8ste eeu het 'n groep Joodse skrifgeleerdes in Galilea, die Masorete, 'n stelsel van diakritiese skryftekens ontwikkel wat klinkers en beklemtoning aandui om sodoende die korrekte uitspraak vas te hou. Hierdie Masoretiese teks is gesaghebbend vir Rabbynse Judaïsme en vir Protestantse en Katolieke Bybelvertalings. In die sekondêre letterkunde word na die Tanag soms as "Joodse" of "Hebreeuse Bybel" verwys.

Die Christendom het al die boeke van die Tanag oorgeneem en in 'n ander volgorde as sy Ou Testament gekanoniseer (Bybelse kanon), byvoorbeeld word in die Protestantse Bybel dieselfde inhoud in 39 Bybelboeke verdeel.

Moderne geleerdes wat die geskiedenis van die Hebreeuse Bybel navors, gebruik 'n verskeidenheid bronne, bykomend tot die Masoretiese teks. Hierdie bronne sluit vroeë Griekse (Septuagint) en Siriese (Pesjitta) vertalings en die Samaritaanse Pentateug in. Verskille tussen dié bronne en die Masoretiese teks het aanleiding gegee tot die teorie dat nog 'n teks van die Hebreeuse Bybel, bekend as *Urtext*, eens bestaan het en die bron van die weergawes is wat vandag nog bestaan. So 'n *Urtext* is nog nooit gevind nie. Met die ontdekking van die Dooie See-rolle in 1947 het egter Bybelse handskrifte beskikbaar geword wat uit die 2de eeu v.C. dateer. Dié handskrifte toon dat die Masoretiese teks 'n baie stiptelike weergawe is van die oudste bekende bronne.

Beskikbare weergawes
--------------------

* Biblia Hebraica Stuttgartensia, Handweergawe, ISBN 978-3-438-05218-6
* Biblia Hebraica Quinta, word nog gepubliseer. Gedeeltelike aflewerings: sagteband; 1. Megilloth (Fasc. 18, 2004), ISBN 978-3-438-05278-0; 2. Ezra and Nehemiah (Fasc. 20, 2006), ISBN 978-3-438-05280-3; 3. Deuteronomy (Fasc. 5, 2007), ISBN 978-3-438-05265-0; 4. Proverbs (Fasc. 17, 2008), ISBN 978-3-438-05277-3; 5. The twelve minor Prophets (Fasc. 13, 2010), ISBN 978-3-438-05273-5; 6. Judges (Fasc. 7, 2011), ISBN 978-3-438-05267-4, 7. Genesis (Fasc. 1, 2015), ISBN 978-3-438-05261-2
**Schalk Willem van der Merwe** (1922 – 1984) was 'n Suid-Afrikaanse chirurg en politikus, lid van die Nasionale Party, burgemeester van Keimoes (1957-1960 en 1963-1966) en lid vir die kiesafdeling Gordonia (1966-1980). Hy was ook die minister van gesondheid (1972-1979), Kleurlingsake (1972-1974), volkswelsyn (1978-1979), omgewing (1976-1978), handel en nywerheid (1979-1980) in die regerings van John Vorster en P. W. Botha.

Biografie
---------

Schalk van der Merwe is op 18 September 1922 op Citrusdal in die Kaapprovinsie gebore. Nadat hy in Citrusdal en daarna in die Paarl skoolgaan, studeer hy medies aan die Universiteit van Kaapstad (1946) en word 'n chirurg. Nadat hy eers in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad gepraktiseer het, besluit hy om te verhuis na Keimoes, 'n klein dorpie in die Noord-Kaap, 50 km suidwes van Upington. Hy tree in 1947 in die huwelik en het 5 kinders gehad.

In 1955 word hy verkies tot munisipale raadslid van Keimoes en word daaropvolgend in 1957 burgemeester van die dorp. Na twee nie-opeenvolgende mandate betree hy in 1966 die nasionale politieke lewe toe hy verkies word vir die kiesafdeling Gordonia, insluitende Keimoes.

In 1970 sluit hy aan by die Suid-Afrikaanse regering onder leiding van John Vorster as adjunkminister van maatskaplike sake en pensioene, Kleurlingsake en Rehoboth-aangeleenthede. Van Julie 1970 tot Augustus 1972 was hy lid van die kabinet as adjunkminister van binnelandse sake.

Hy is op 23 Augustus 1972 aangestel as Minister van Gesondheid. Op 26 Januarie 1976 word sy ministeriële portefeulje gewysig om beplanning, omgewing en statistiek in te sluit. 

Op 20 November 1978 word hy aangestel as Minister van Gesondheid, Maatskaplike Sake en Pensioene in die kabinet van P.W. Botha. Die portefeulje word weereens uitgebrei met handel en nywerheid laat in 1979.

Op 6 Oktober 1980 is hy aangestel as voorsitter van die kabinet se komitee vir ekonomiese sake.

Hy sterf op 24 Julie 1984 op Rundu tydens 'n gesinsvakansie in Suidwes-Afrika.
Roos met *k* = 7 blare
Roos met 8 blare (*k*=4).
Roos krommes gedefinieer deur 
{\displaystyle r=\sin k\theta }, vir verskeie waardes van *k*=n/d.
In wiskunde is 'n **roos** of **rhodonea kromme** 'n sinusoïed wat in poolkoördinate afgetrek is. Tot met soortgelykheid kan al hierdie krommes uitgedruk word deur 'n poolvergelyking van die vorm

{\displaystyle \!\,r=\cos(k\theta ).}
As *k* 'n heelgetal is sal die kromme 'n roos met \*2*k* blomblare is as *k* ewe is, en

* *k* blomblare as *k* onewe is.

As *k* ewe is sal die hele grafiek een keer afgetrek word presies een keer soos die waarde van θ verander van 0 tot 2π. As *k* onewe is, sal dit gebeur in die interval tussen 0 en π. (Meer algemeen sal dit gebeur op enige interval van lengte 2π vir *k* ewe, en π vir *k* onewe.) 

As *k* is rasionaal is, dan is die kromme geslote en het dit 'n eindige lengte. As *k* irrasionaal is, dan is dit nie geslote nie en het dit oneindige lengte. Verder vorm die grafiek van die roos in hierdie geval'n digte versameling (i.e. dit kom arbitrêr na aan elke punt in die eenheidskyf).

Aangesien

{\displaystyle \sin(k\theta )=\cos \left(k\theta -{\frac {\pi }{2}}\right)=\cos \left(k\left(\theta -{\frac {\pi }{2k}}\right)\right)}
vir alle {\displaystyle \theta }, is die krommes gegee deur die poolvergelykings 

{\displaystyle \,r=\sin(k\theta )} en {\displaystyle \,r=\cos(k\theta )}
identies behalwe vir 'n rotasie van π/2*k* radiale.

Rhodonea krommes is deur die Italiaanse wiskundige Guido Grandi genoem tussen 1723 en 1728.

Oppervlak
---------

'n Roos waarvan die poolvergelyking van die vorm

{\displaystyle r=a\cos(k\theta )\,}
is, waar *k* 'n postiewe heelgetal is, het oppervlak

{\displaystyle {\frac {1}{2}}\int \_{0}^{2\pi }(a\cos(k\theta ))^{2}\,d\theta ={\frac {a^{2}}{2}}\left(\pi +{\frac {\sin(4k\pi )}{4k}}\right)={\frac {\pi a^{2}}{2}}}
as *k* ewe is, en

{\displaystyle {\frac {1}{2}}\int \_{0}^{\pi }(a\cos(k\theta ))^{2}\,d\theta ={\frac {a^{2}}{2}}\left({\frac {\pi }{2}}+{\frac {\sin(2k\pi )}{4k}}\right)={\frac {\pi a^{2}}{4}}}
as *k* onewe is.

Dieselfde geld vir rose met poolvergelykings van die vorm

{\displaystyle r=a\sin(k\theta )\,}
aangesien grafieke van hierdie net stywe rotasies is van die rose wat deur die cosinus gedefinieer word.

Sien ook
--------

* Lissajouskromme
* kwadrifolium - a rooskromme met *k*=2.
Genl. J.M. Keevy.
Adj.komm. J.M. Keevey toe hy in 1952 kwartiermeester van die SA Polisie was.
Genl. **Johannes Marthinus Keevy** (Somerset-Oos, Kaapkolonie, 1908 – Pretoria, Transvaal, Suid-Afrika, 1981) was van September 1962 tot September 1968 kommissaris van die Suid-Afrikaanse Polisie.

Keevy ontvang sy skoolopleiding aan die Gill-kollege op sy tuisdorp en sluit op 7 Februarie 1929 by die polisie aan. Die polisiekantore waar hy met die jare gestasioneer was sedert sy opleiding aan die SAP-kollege, was Ganskuil, Boons, Rustenburg, Potchefstroom, Krugersdorp, Pietersburg, Ermelo, Heidelberg (Tvl.) en Durban, waar hy die kwartiermeester was.

Vyf jaar ná aansluiting, gedurende 1934, verwerf hy kommissierang. In 1951 verwerf hy die graaf B.A. (Ekon.). In 1962, toe hy lt.genl. was, word hy aangestel as kommissaris van polisie, die laaste keer onder die vorige polisiebedeling dat iemand sonder die rang van generaal in dié amp aangestel is. Op 23 September 1968, in die maand van sy aftrede, open hy die "nuwe" SA Polisiemuseum. 

Hy het op 72-jarige leeftyd in die HF Verwoerd-hospitaal in Pretoria beswyk nadat hy vermoedelik 'n beroerte gehad het. Hy en sy vrou, Marthina Johanna Maria Stolz, het die laaste jare van sy lewe in Lynnwood Manor in Pretoria gewoon, maar sy is ’n jaar voor hom oorlede. Hulle is op 19 Desember 1936 in die huwelik bevestig. Sy begrafnisdiens is gelei uit die NG kerk Polisiekollege, waarna hy begrawe is in die Rebeccastraat-begraafplaas.

Eerbewyse
---------

* Koningsmedalje
* SA Polisiester vir Verdienste
* SA Polisiemedalje vir Troue Diens
* Afrika-diensmedalje
* SA Polisiester vir Voortreflike Diens

Bronne
------

* (en)  (af)  Nongqai*[dooie skakel]*. URL besoek op 17 Mei 2016.
*Hierdie artikel handel oor die regter en vrymesselaar. Vir die predikant sien J.H. Neethling*
**Johannes Henoch Neethling** (1770-1838) was 'n Suid-Afrikaanse Hooggeregshofregter in die Kaap en Grootmeester van die Vrymesselaars in Suid-Afrika.

Vroeë lewe
----------

Neethling is gebore op 1 Augustus 1770 in Suid-Afrika. Hy is die seun van Christiaan Ludolph Neethling en Maria Magdalena Neethling Storm. Hy het met Anna Catharina Smuts getrou, die dogter van Johannes Coenraad Smuts en Magdalena Elizabeth Wernich. Sy broer se kleinseun is na hom vernoem. Die kleinseun, J.H. Neethling, was 'n predikant in die NG Kerk en stigter van die Paul Roos Gimnasium. Sy skool opleiding was in Nederland omdat sy vader hom daarheen gestuur het vir 'n Christelike opleiding. Hy het in 1791 'n PhD in die regte verwerf by Universiteit van Leiden.

Loopbaan in die regte
---------------------

Hy het as advokaat gepraktiseer. Neethling was 'n regter, eerstens van die Hof van Justisie in 1825. Richard Plasket, die Kaapse Koloniale Sekretaris in 1825, was nie tevrede met die bestaande hof nie. 'n Kommissie van ondersoek is ingestel, wat gelei is deur John T. Bigge en William MacBean George Colebrooke. Hulle het 'n nuwe hofstelsel voorgestel. 'n Hooggeregshof is in Januarie 1828 op grond van die aanbevelings van die kommissie ingestel. Aangesien hulle op soek was na akademies goed gekwalifiseerde regters, is Neethling, wat 'n doktorsgraad in die regte gehad het, aangestel as een van die hooggeregshofregters.

Ander aktiwiteite
-----------------

Afgesien van die praktyk, het hy saam met D.G. Reitz en C.J. Brand die koerant De Zuid-Afrikaan gestig. Hy was 'n handelaar en 'n lid van die Raad van Justisie vir die Bataafse Republiek van 1803 tot 1806.

Vrymesselaar
------------

Hy het 'n *Lodge* gestig met die naam "de Hoop", vernoem na sy pa se plaas. Hy was geïnteresseerd in Britse vrymesselary. Hy was grootmeester van die lodge "de Goede Hoop" van 1813 tot 1831. Hy volg Jacob Abraham de Mist op as Grootmeester, en Michiel van Breda volg hom op in 1831.
**Brenda Fassie** (\* 3 November 1964 – † 9 Mei 2004) was 'n Suid-Afrikaanse popsangeres wat deur menigte gereken word as die stem van die uitgeslote swart mense gedurende die Apartheidsera. Brenda is gebore in Langa, Kaapstad as die jongste van 9 kinders. Sy is vernoem na Brenda Lee, 'n Amerikaanse countrysangeres. Haar vader is oorlede toe sy 2 jaar oud was en met die hulp van haar moeder, 'n pianis, het sy geld begin verdien deur vir toeriste te sing.

In 1981, op die ouderdom van 16, het sy Kaapstad verlaat en na Soweto, Johannesburg gegaan om roem te vind as 'n sangeres. Brenda het eers by die groep Joy aangesluit, en het later die hoofsangeres geword vir die lokasie-popgroep Brenda and the Big Dudes. Sy het 'n seun, Bongani, in 1985 by 'n mede-musikant van die Big Dudes gehad. Brenda het later in 1989 met 'n voormalige gevangene Nhlanhla Mbambo getrou, maar is in 1991 weer van hom geskei. Dit is rondom hierdie tyd dat sy verslaaf geraak het aan kokaïen en haar loopbaan het daaronder gely.

Met baie uitgesproke sieninge en gereelde besoeke aan die armer lokasies van Johannesburg, sowel as liedjies oor lewe in die lokasie, het sy geweldige gewildheid geniet. Sy is die beste bekend vir haar liedjies *"Weekend Special"* en *"Too late for Mama"*, en is deur *Time Magazine* in 2001 die *"Madonna van die Townships"* genoem.

In 'n dwelmverwante voorval in 1995 is sy bewusteloos ontdek saam met die liggaam van haar minnaar, Poppie Sihlahla, wat gesterf het aan 'n skynbare oordosis. Fassie het oorleef en na rehabilitasie het sy haar loopbaan weer op dreef gekry. Sy het egter steeds dwelmprobleme gehad en het ongeveer 30 keer in haar lewe teruggekeer na rehabilitasieklinieke.

Sedert 1996 het sy verskeie solo-albums vrygestel, soos *"Now Is The Time"*, *"Memeza"* (1997, die topverkoperalbum in Suid-Afrika) en *"Nomakanjani?"*. Die meeste van haar albums het multi-platinum verkopers geword in Suid-Afrika.

Op die oggend van 26 April 2004 het Brenda ineengestort in haar huis in Buccleuch en is opgeneem in die Sunninghill-hospitaal in Johannesburg. Volgens 'n persverklaring het sy 'n hartaanval gehad, maar daar is later berig dat sy in 'n koma gegaan het as gevolg van 'n asma-aanval. Die nadoodse ondersoek het onthul dat sy 'n oordosis kokaïen ingeneem het op die aand van haar ineenstorting en dat dit 'n koma tot gevolg gehad het. Sy het ophou asemhaal en het breinskade opgedoen as gevolg van 'n tekort aan suurstof. Brenda is op 9 Mei 2004 in die ouderdom van 39 oorlede in die hospitaal sonder dat sy weer haar bewussyn kon herwin, nadat die asemhalingsapparaat afgeskakel is. Volgens die Suid-Afrikaanse koerant, die *Sunday Times*, en die bestuurders van haar musiekmaatskappy het die nadoodse ondersoek ook getoon dat sy MIV-positief was. Haar bestuurder, Peter Snyman, het hierdie aspek van die verslag ontken.

Diskografie
-----------

* *Brenda Fassie* (1994)
* *Memeza* (1997)
* *Thola Amadlozi* (2000)
* *Brenda The Greatest Hits* (2001)
* *Gimme Some Volume* (2004)

Sien ook
--------

* Lys van bekende Suid-Afrikaners
* Lys van Suid-Afrikaanse musikale kunstenaars
Die **Chalkidisiese helm** is 'n tipe helm wat gebruik is in Antieke Griekeland. Die helm was veral gewild in die vyfde en vierde eeu voor Christus.

Terminologie
------------

Die helm staan bekend as die Chalkidisiese helm omdat daar aanvanklik na aanleiding van uitbeeldings op erdewerk gedink is dat dit gemaak is in die Euboïse stad Chalkis. In werklikheid is dit nie bekend of die helm wel afkomstig is uit Chalkis nie; dit is selfs nie eens seker dat die tersaaklike erdewerk Chalkidisies is nie.

Beskrywing
----------

Die Chalkidisiese helm het ontwikkel uit die Korintiese helm en word gekenmerk deur 'n opening vir die ore - hiermee is 'n nadeel van die Korintiese helm verwyder - en 'n breër opening vir die mond. 

Onder die helm is beskerming vir die wang en nek. Aan die voorkant, tussen die wangbeskerming, is 'n plaat wat die neus beskerm. In Italië is die tipe met vaste wangbeskermers Chalkidisies genoem en die tipe met los wangbeskermers Lucanies, omrede dit baie in Lucanië gebruik is.

Gebruik
-------

Teen die tyd van Alexander die Grote is die helm nog steeds deur swaargewapende soldate, veral Hopliete ('n uitsondering hierop was die Spartane, wat die pyloshelm gedra het, wat baie makliker was om te maak), gedra. Macedoniese soldate het waarskynlik ook Chalkidisiese helms gedra. Daar word vermoed dat die helm op sy beurt aanleiding gegee het tot die Attiese helm.

Sien ook
--------

* Attiese helm
* Korintiese helm
* Thraciese helm
* Pylos (helm)
Willem die Veroweraar soos uitgebeeld op die Tapyt van Bayeux.
Halley se Komeet word as 'n voorteken uitgebeeld.
Die **Tapyt van Bayeux** (Frans: *la Tapisserie de Bayeux*) is een van die beroemdste Europese kunswerke. Die tapyt (of tapisserie) is in die 11de of 12de eeu in Bayeux in die noorde van Frankryk gemaak. Dit is sowat 70 meter lank en 'n halwe meter hoog en verbeeld in 58 tonele die voorgeskiedenis van die Normandiese verowering van Engeland vanaf 1064 en die Slag van Hastings van 1066. Ondanks sy ouderdom van meer as 900 jaar is die tapyt steeds in 'n puik toestand en word in 'n museum in Bayeux, Frankryk, bewaar.

Die tapyt wat van linnegoed gemaak en met gekleurde wol geborduur is, het in die tyd van sy ontstaan as 'n soort naslaanwerk vir ongeletterdes gedien: dit het baie min teks bevat en die historiese gebeurtenisse is in kleurryke prentjies uitgebeeld. Die prentjies wat deur geborduurde boompies en torings van mekaar geskei word is vir die geskiedkundiges waardevolle bronne aangesien hulle die besonderhede van die destydse kleding, kapsels, skepe, geboue en wapenrustings illustreer.

Tydens die Franse Rewolusie is die waardevolle tapyt byna as 'n waseil gebruik, en daar ontbreek 'n klein stukkie aan die einde. Maar anders het hy selfs die geboue wat hy uitbeeld, oorleef. Danksy 'n spesiale verligting wat keer dat die kleure verbleik word hy nou veilig bewaar.

Lees ook
--------

* Keiskamma-tapisserie
Die Chang'e 4-landingstuig en Yutu-2-maankarretjie.
Die kant van die Maan wat altyd weg van die Aarde af wys vanweë sy sinchroniese rotasie.
Die landingsterrein is ’n gladde vlakte in die krater Von Kármán aan die agterkant van die Maan. Die koördinate is 45.47084 S, 177.60563 O.
**Chang'e 4** (Chinees: 嫦娥四号; Cháng'é sìhào) is ’n Chinese maanverkenningsending wat op 3 Januarie 2019 die eerste sagte landing op die agterkant van die Maan uitgevoer het.

Die robotlandingstuig en die **Yutu-2**-maankarretjie is op 7 Desember 2018 gelanseer en het op 12 Desember in ’n wentelbaan om die Maan gegaan. Die landingstuig het op 3 Januarie 2019 ’n sagte landing op die agterkant van die Maan uitgevoer.

Die sending volg op Chang'e 3, China se eerste landing op die Maan. Die tuig is aanvanklik as ’n ondersteuningstelsel vir Chang'e 3 gebou en het beskikbaar geraak nadat Chang'e 3 in 2013 suksesvol geland het. Chang'e 4 se konfigurasie is aangepas vir die nuwe wetenskaplike doelwitte. Nes sy voorgangers is die sending genoem na die Chinese maangodin, Chang'e.

Landingsterrein
---------------

Die landingsterrein is ’n gladde vlakte in die krater Von Kármán. Dit het ’n deursnee van 180 km en lê in ’n deel aan die agterkant van die Maan wat nog onverken is.

Die landingstuig het op 3 Januarie 2019 geland en is die eerste ruimtetuig wat aan die agterkant van die Maan land. Die Yutu-2-maankarretjie is later die dag ontplooi.
**Tanoetamoen** (ook bekend as **Tantamani** en **Tanutamun**) was ’n farao van die Nubiese 25ste Dinastie van Antieke Egipte en koning van Koesj. Sy praenomen was **Bakare**, wat beteken "Glorieryk is die Siel van Ra".

Hy was die seun van koning Sjabaka en die nefie van sy voorganger, Taharqa.

Bewind
------

Nadat die Assiriërs Necho I as koning aangewys en Egipte verlaat het, het Tanoetamoen van Nubië af met die Nylrivier langs marsjeer en die hele land herbeset, insluitende Memphis. Necho I is in die veldtog dood. Die Assiriërs het na Egipte teruggekeer, Tanoetamoen se magte in die Delta verslaan en so ver suid as Thebe opgeruk, wat hulle geplunder het. Hulle het so die Nubiese heerskappy oor Egipte effektief beëindig, hoewel Tanoetamoen se gesag nog in Bo-Egipte erken is tot sy agtste bewindsjaar, 656 v.C. toe Psamtik I se vloot vreedsaam beheer oor Thebe oorgeneem en Egipte herenig het.

Tanoetamoen het daarna oor Koesj regeer tot met sy dood in 653 v.C.. Hy is in dié land opgevolg deur ’n seun van Taharqa.
Morro Chico, Laguna Blanca
**Magallanes-provinsie** is een van vier provinsies in die suidelike Chileense streek Magallanes en Antártica Chilena. Die provinsiale hoofstad is die stad Punta Arenas.

Geografie en demografie
-----------------------

Die oostelike gedeelte daarvan is langs die noordelike kus van die Straat van Magellaan geleë, terwyl die westelike gedeelte oor die seestraat aan weerskante van die seestraat se noordwestelike stuk na die Stille Oseaan strek. Dit word begrens deur die Última Esperanza-provinsie in die noorde en Tierra del Fuego in die suide.

Dit is die belangrikste land- en lugtoegangspunt na die mees suidelike streek in Chili. Toegang is óf van Argentinië, via Río Gallegos per motor, óf per vliegtuig, met aankoms op die Carlos Ibáñez Del Campo Internasionale Lughawe. In hierdie provinsie is daar verskeie toeristeplekke, soos Port Famine, Fuerte Bulnes, twee pikkewynkolonies en die eerste mariene park in die land.

Volgens die National Statistics Institute se 2002-sensus het dit 'n oppervlakte van 36 400,8 vk.km. Dit is die negende grootste provinsie in die land. Dit het in 2002 'n bevolking van 121 675 inwoners gehad (62 360 mans en 59 315 vroue), wat dit 'n bevolkingsdigtheid van 3.3 per vk.km. Hiervan het 116 005 (95,3%) in stedelike gebiede gewoon en 5 670 (4,7%) in landelike gebiede. Tussen die sensusse van 1992 en 2002 het die bevolking met 4,4% (5 164 persone) aangegroei.

Administrasie
-------------

As 'n provinsie is Magallanes 'n tweedevlak administratiewe afdeling van Chili, onder leiding van 'n goewerneur wat deur die president aangestel word. Dit bestaan uit vier kommunes: Punta Arenas, Río Verde, Laguna Blanca en San Gregorio.
Dawid Kruiper in September 2011.
**Dawid Kruiper** (1 September 1935 – 13 Junie 2012) was 'n tradisionele leier van die Khomani San in die Kalahari.

Kruiper is bekend vir sy rol in *The Gods Must Be Crazy II*, en het in 1994 met die Verenigde Nasies ontmoet oor die regte van inheemse mense, en het bygedra tot die suksesvolle hervorming en restourasie van 40 000 hektaar grond aan die San in Suid-Afrika in 1999.

Hy het ook in 2004 van die Kalahari tot in Kaapstad geryloop om met president Thabo Mbeki te praat, en was betrokke by die ontwikkeling en restourasie van die inheemse San-tale.

Kruiper is in die Kalahari Nasionale Park (vandag die Kgalagadi-vredespark) gebore. Hy was uitgesproke oor die beweerde diefstal van tradisionele kennis deur westerse farmaseutiese firmas.

Kruiper het op 13 Junie 2012 in 'n hospitaal in Upington gesterf. Die Dawid Kruiper Plaaslike Munisipaliteit in die Noord-Kaap is na hom vernoem in 2016.

Eksterne skakel s
-----------------

* Dawid Kruiper in die Internet-rolprentdatabasis

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb146368857 (data)
* GND: 1061722708
* IMDb: nm1058743
* ISNI: 0000 0000 0314 6874
* LCCN: no2003064040
* SUDOC: 16205176X
* VIAF: 27322293
* WorldCat Identities: lccn-no2003064040

 |
**Amina Desai** (1920 – 10 Junie 2009) was Suid-Afrika se langsdienende vroulike Indiese politieke gevangene.

In 1996, op die ouderdom van 76, was sy 'n getuie vir die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK).

In 2013 is sy postuum met die Orde van Luthuli bekroon.

Lewensgeskiedenis
-----------------

Toe haar man, Suliman Mohammed Desai, 'n Transvaalse Indiërkongres-aktivis, in 1969 oorlede is, het Amina Desai vir sy besigheid se bestuur verantwoordelikheid geneem.

Ahmed Timol, 'n anti-apartheidsaktivis, het haar huis by Haroldstraat 12, Roodepoort as 'n ondergrondse basis gebruik. Timol het ook saam met Hilmi, Desai se seun, gewerk. Beide van hulle het gereeld politiek bespreek.

Timol is deur die veiligheidspolisie by 'n padblokkade in hegtenis geneem. Gemeenskap-literatuur is ook deur die polisie in die motor gevind, wat hulle gehelp het om Desai te spoor.

Na Timol se inhegtenisneming, op 23 Oktober 1971 om drieuur in die vroeë ure van die oggend, het 'n klopjag deur die veiligheidspolisie by Desai se huis plaasgevind. Daarna is Desai na John Vorster-plein se tronk in Johannesburg geneem, waar die polisie haar ondervra het.

Een middag het Desai die beweging van meubels in die boonste kamer gehoor, wat deur 'n geskreeu gevolg is. In 1996 verklaar Desai by die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK) dat dit die mees vreesaanjaende oomblik van haar lewe was. Dit blyk dat Timol van 'n venster op die tiende verdieping van John Vorster-plein geval het. Die polisie beweer dat Timol tot sy eie dood gespring het.

Vir 'n paar maande na Timol se dood is Desai in eensame opsluiting aangehou en volgens die Wet op Terrorisme is sy in 1972 tot vyf jaar gevonnis omdat sy die doelwitte van die African National Congress (ANC) en die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) bevorder het.

Op die eerste dag van haar verhoor, het Desai vir haar prokureur voorgestel dat hy Timol moet kontak om lig op die literatuur, wat in haar motor gevind is, te werp. Dit was die eerste keer dat sy van die dood van Timol verneem het.

Na haar vyf jaar tronkstraf in die Barberton- en Kroonstadtronke, was Desai in 1978 uiteindelik vrygelaat, maar toe is sy ingeperk en onder huisarres vir 'n verdere vyf jaar geplaas.

In 2004 verhuis Desai na Dublin, Ierland om by haar familie te woon.

Desai is op 10 Junie 2009 in die ouderdom van 89 oorlede.
'n Vloot drieriemsgaleie, uitgebeeld deur samestelling van 'n foto van die moderne lewensgrootte replika, die *Olympias*
'n **Drieriemsgalei** of **trireem** (afgelei van Latyn: *triremis*, "met roeispane op drie vlakke;" τριήρης *triērēs*, letterlik "drie-roeier") was 'n antieke seevaartuig en 'n soort galei wat deur die antieke maritieme beskawings van die Middellandse See gebruik is, veral die Fenisiërs, antieke Grieke en Romeine.

Die drieriemsgalei het sy naam te danke aan die drie rye roeispane, wat met 'n manskap per spaan beman is. Die vroeë weergawe van die galei het uit die pentekontor of vyftigroeier ontstaan, 'n antieke oorlogskip wat weerskante met 'n enkelry van 25 spane (d.w.s. 'n dubbelbankboot) toegerus was, asook uit die bireem (διήρης, *diērēs*), 'n oorlogskip met twee banke roeiers, waarskynlik van Feniciese oorsprong. Die benaming *dieres* word nie voor die Romeinse era aangetref nie, en dit moet aanvaar word dat die term pentekontor ook die tweevlak-weergawe ingesluit het. As skip was dit vinnig en beweeglik, en dit was die toonaangewende oorlogskip van die Mediterreense seë tydens die 7de tot 4de eeue v.C. waarna die groter quadrireme en quinquereme dit grootliks oorskadu het. Drieriemsgaleie het 'n belangrike rol gespeel in die Persiese oorloë, die opbou van die Atheense maritieme ryk, en die ondergang daarvan in die Peloponnesiese oorlog.

Die benaming trireem word soms ook gebruik om te verwys na middeleeuse en vroeë moderne galeie met roeiers aan weerskante in tripelgelid, soos tewens by antieke trireme.
Die **De Waal-rylaan** is ‘n snelweg wat die middestad van Kaapstad verbind met die voorstede in die rigting van Muizenberg.

Roete
-----

Die pad begin by die oostelike punt van Roelandstraat en vorm dus die westelike deel van die M3-snelweg. Dan gaan dit langs die voet van Duiwelspiek en eindig na 3km net verby Hospitaaldraai by die Groote Schuur-hospitaal. Daarna gaan die M3-pad verder onder die name Rhodesrylaan, Unionweg, Blue Route en die Simon van der Stel-snelweg tot in Westlake. Ook om die uitsig oor die stad (en veral na sonsondergang) het dit ‘n gewilde roete by toeriste geword.

Geskiedenis
-----------

In 1911 is die eerste pad hier gebou oor ‘n terrein wat tot op daardie tydstip slegs vir bergklimmers toeganklik was. Net na die middel van die 20ste eeu is dit tot ‘n dubbelbaanpad herbou. Omdat dit sy troetelprojek was, dra die pad die naam van Nicolaas Frederic de Waal.

Lees ook
--------

* N2 (Suid-Afrika)

Bibliografie
------------

* Burman, Jose: Peninsula Profile – a Guide to the Fairest Cape. Johannesburg: Nelson, 1963
**Johan le Roux** (c. 1952 – 1970) was 'n matriekleerling aan die Hoërskool Dr. Malan in Meyerton. Hy is bekend vir sy heldedade gedurende die Henley on Klip-busramp. Hy was ook 'n knap Voortrekker en sou 'n Presidente-erkenning ontvang.

Henley on Klip-busramp
----------------------

In die namiddag van die 28 Januarie 1970 het 'n skoolbus vol kinders op die spoorlyn tussen Vereeniging en Johannesburg gaan staan. 'n Trein het die bus getref waartydens 23 kinders dood en 'n verdere 16 beseer is. Le Roux het ten minste twee kinders se lewes gered deur hulle by die busvenster uit te stoot voordat die trein die bus getref het. Hy het self in die ongeluk omgekom.

Nalatenskap
-----------

Die Johan le Roux-straat in Meyerton wat verby Hoërskool Dr. Malan loop is na hom genoem.

Die Woltemadedekorasie vir Dapperheid (Silwer) is in 1973 aan Johan le Roux vir dapperheid toegeken.

Lint vir die Woltemadedekorasie vir Dapperheid

Sien ook
--------

* Henley-on-Klip (rolprent)
* Henley on Klip
Die lede van die Drievoudige Verbond in 1913, in rooi.
Die **Drievoudige Verbond** was die militêre alliansie tussen die Duitse Ryk, Oostenryk-Hongarye en Italië (teenoor die Drievoudige Entente van Brittanje, Frankryk en Rusland), wat van 1882 tot die begin van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 bestaan het. Elke lid het wedersydse steun belowe aan die ander in geval van ’n aanval deur ’n ander groot moondheid, of vir Duitsland en Italië ’n aanval deur slegs Frankryk. In ’n bykomende verklaring het Italië gespesifiseer dat sy onderneming nie teen Brittanje geld nie. Kort nadat die Alliansie in Junie 1902 hernu is, het Italië in die geheim ’n soortgelyke waarborg aan Frankryk verskaf.
Toe Oostenryk-Hongarye in Augustus 1914 betrokke raak in ’n oorlog met die Drievoudige Entente (Brittanje, Frankryk en Rusland) het Italië sy steun toegesê aan die Sentrale Moondhede: Duitsland, Oostenryk-Hongarye en later die Ottomaanse Ryk (Turkye). Omdat Duitsland en Oostenryk-Hongarye egter die offensief geneem het terwyl die Drievoudige Verbond veronderstel was om ’n defensiewe alliansie te wees, het Italië nie aanvanklik aan die oorlog deelgeneem nie. Later, in Mei 1915, het die land die konflik betree aan die kant van die Entente teen Oostenryk-Hongarye en in Augustus 1916 teen Duitsland.
**Johann Friedrich Bernhard Rissik** (1857–1925) was die eerste Administrateur van Transvaal en ook 'n landmeter. Hy is in Nederland gebore. As waarnemende landmeter-generaal van die Suid-Afrikaanse Republiek was hy verantwoordelik om Johannesburg uit te lê en word daarom as die peetvader van die stad beskou. Hy het Benoni ook uitgelê. Hy is in 1907 aangestel as Minister van Lande en Naturallesake. Met Uniewording in 1910 is hy aangestel as die eerste Administrateur van Transvaal. Hy tree in 1917 af en is in 1925 oorlede.

Johannesburg se naam
--------------------

Die vier Rissik-broers in die Zuid-Afrikaansche Republiek, nie lank voor die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog nie. Van links: Hendri, Cornelis, Gerard en Johann.
Rissik se grafsteen in die Heldeakker in Pretoria.
Rissik en Christiaan Johannes Joubert het waarskynlik aan Johannesburg sy naam besorg. Rissik en Joubert het op 3 Augustus 1886 opdrag gekry om verslag te doen oor plase aan die Witwatersrand wat as delwerye geproklameer kan word, en om 'n plek vir 'n dorp te bepaal. Rissik en Joubert is bygestaan deur veldkornet Johannes Petrus Meyer. Meyer was voordat die hoofgoudrif ontdek is reeds met die gebied verbind, en was vir alle aangeleenthede rakende die hoofrif verantwoordelik. Hulle het saam besluit dat die suidelike deel van Randjeslaagte die geskikste plek vir die dorp sou wees.

Daar word algemeen aanvaar dat Rissik en Joubert die dorp na Meyer vernoem het. Dié voorstel is na pres. Paul Kruger verwys, wat geen beswaar gehad het nie. Hy het glo opgemerk dat hy, Leyds (die staatsprokureur), Rissik én Joubert almal Johannesse was en dat die voorstel daarom des te meer aanvaarbaar was. Die feit dat soveel mense in die regering en staatsdiens Johannes geheet het, het ook gehelp.

Die borsbeelde van Rissik en Joubert pryk tot vandag in 'n voorportaal van die raadsaal van die Johannesburgse burgersentrum. Rissikstraat in Johannesburg is ook na hom vernoem.

Bron
----

* *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*, Eric Rosenthal, 1967