recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die titelbladsy van die eerste gedrukte weergawe van die Zohar, 1558.
Die **Zohar** (Hebreeus: זֹהַר, "glans", "skittering") is die basiese werk in die letterkunde van die Joodse mistieke leer bekend as kabbala.

Beskrywing
----------

Dit is ’n groep boeke wat kommentaar insluit op die mistieke aspekte van die Tora (die eerste vyf boeke van die Ou Testament) asook vertolkings van en materiaal oor mistisisme, mitiese kosmogonie en mistieke sielkunde. Die Zohar bevat besprekings van die aard van God, die oorsprong en struktuur van die heelal, die aard van die siel, verlossing en die verhouding tussen "universele energie" en die mens. Die skriftuurlike eksegese daarvan kan beskou word as ’n esoteriese vorm van die Rabynse geskrifte bekend as Midrash, wat op die Tora uitbrei.

Die grootste deel van die Zohar is in ’n styl wat al beskryf is as kriptiese, onduidelike Aramees. Aramees, die taal van Israel in die tydperk van die Tweede Tempel (539 v.C. – 70 n.C.), was die oorspronklike taal van groot dele van die Bybelboeke Daniël en Esra, en is die hooftaal van die Talmoed.

Die Zohar het in die 13de eeu die eerste keer in Spanje verskyn en is deur ’n Joodse skrywer, Moses de León, gepubliseer. De León het gesê dit is die werk van Shimon bar Yochai ("Rashbi"), ’n rabbi uit die 2de eeu tydens die Romeinse vervolging wat volgens Joodse legende 13 jaar lank in ’n grot weggekruip het om die Tora te bestudeer en deur die profeet Elia geïnspireer is om die Zohar te skryf.

Aanvaarding in Juadïsme
-----------------------

Die tradisionele mening van die meerderheid in Judaïsme is dat die leringe van kabbala (letterlik "tradisie") deur God aan Bybelse figure soos Abraham en Moses geopenbaar is en toe mondelings oorgedra is totdat Shimon bar Yochai dit neergeskryf het. Moderne akademiese ontleders van die 20ste eeu soos die historikus Gershom Scholem meen egter De León het self die Zohar geskryf. 

Sommige Ortodokse Jode en groepe sowel as nie-Ortodokse Joodse denominasies glo laasgenoemde siening en beskou die Zohar dus as aprokrief. Ander aanvaar soms dat die inhoud betekenis vir moderne Judaïsme het.
**Zola Pieterse**, beter bekend onder haar nooiensvan as **Zola Budd** (gebore 26 Mei 1966 in Bloemfontein, Vrystaat, Suid-Afrika), is 'n Olimpiese naelloper wat aan pad-, veld- en baanwedlope deelgeneem het. Budd se loopbaan was ongewoon omdat sy hoofsaaklik kaalvoet geoefen en gehardloop het. Gedurende die 1980’s stel sy verskeie nieamptelike langafstandwêreldrekords op. Sy het in minder as twee jaar twee keer die wêreldrekord in die 5 000 m vir vroue verbeter, en twee keer die Wêreldveldloopkampioenskap gewen. Haar prestasies op die baan is dikwels deur politieke omstredenheid tydens haar kort verblyf in die Verenigde Koninkryk oorskadu.

5 000 m-wêreldrekord
--------------------

Budd, Decker en Puică neem die voortou in die 3 000 m-wedloop tydens die Olimpiese Spele van 1984.
In 1984, op die ouderdom van 17, verwerf Budd roem toe sy die 5 000 m-wêreldrekord vir vroue met 'n tyd van 15:01.83 verbeter. Aangesien sy die prestasie in Suid-Afrika behaal het, wat in daardie stadium weens die apartheidsbeleid van internasionale deelname uitgesluit was, het die Internasionale Vereniging van Atletiekfederasies geweier om haar tyd as 'n amptelike wêreldrekord te erken.

In 1985 verbeter sy die rekord amptelik terwyl sy Brittanje in 'n wedloop verteenwoordig, met 'n tyd van 14:48.07.

Olimpiese Spele
---------------

Budd veroorsaak groot omstredenheid as Britse atleet in 1984 by die Olimpiese Spele in Los Angeles, waar sy aan die 3 000 m-wedloop deelgeneem het. Aan die voorpunt kom sy en Mary Decker, die Amerikaanse gunsteling vir die goue medalje, te na aan mekaar. Decker struikel, val en kon nie die wedren voltooi nie, en Budd sak ook uit.

Tydens die Olimpiese Spele van 1992 in Barcelona het sy vir Suid-Afrika gehardloop (ook die 3 000 m-wedloop).

Kulturele impak
---------------

Sy het groot ondersteuning en bewondering, ook van swart Suid-Afrikaners, geniet. In die 1980's het baie taxi-eienaars ’n tekkieplakker op hul agterruit geplak en hulle minibusse "Zola Budds" gedoop. Die naam sinspeel op die spoed waarmee hulle tussen aflaaipunte beweeg.

Die ontslape sanger Brenda Fassie (waarna Time in 2001 as die "die Madonna van die townships" verwys het) het in die 1980's 'n trefferenkelspeler gehad met haar liedjie *Zola Budd*.
**Jimmy Abbott** (11 Mei 1959 – 21 Maart 2021) was 'n Suid-Afrikaanse swaargewigbokser, rofstoeier en evangelis.

Biografie
---------

Jimmy Abbott was 'n suksesvolle amateurbokser en wen die swaargewigamateurtitel in die Suid-Afrikaanse kampioenskap in 1976 en 1977. Hy het Wes-Transvaal verteenwoordig. Jimmy is ook in 1977 bekroon met die Suid-Afrikaanse amateurboksvereniging se merietekleure en ontvang 'n Springbokbaadjie.

Jimmy het sy beroepsboksloopbaan op 2 Junie 1978 in Bloemfontein begin en Frans Manyiso in die vierde ronde geklop. In sy eerste jaar as professionele bokser, het hy uitstekend gevaar met sewe oorwinnings beklink waarvan vyf voor die laaste rondte, teen Jeff Ellis, Wiets de Beer, Robbie Williams, Fraser Memela, Terry O'Connar (Engeland), Tom Kiely (Engeland) en Caiphus Masondo.

In 1979 het hy voortgebou op sy sukses en nog sewe gevegte gewen. 'n Hoogtepunt was sy uitklopoorwinning in die derde ronde teen die bekwame Amerikaner Dave Johnson (13-2), tydens die voorgeveg van die stryd tussen John Tate en Suid-Afrika se Kallie Knoetze in die Onafhanklikheidsstadion in Mmabatho op 2 Junie 1979.

Hy het sy eerste geveg in September 1979 teen Eddie Lopez (15-2-1) oor tien rondes met punte verloor. Jimmy het sy volgende twee gevegte gewen voordat hy Kallie Knoetze op 3 Augustus 1980 vir die vakante Transvaal-swaargewigtitel ontmoet het in een van die destydse mees afgewagte swaargewiggevegte voor 'n propvol Ellis Park Tennisstadion. Abbott was in uitstekende vorm toe hy Knoetze in die eerste ronde uitgeslaan het. Hy het egter met sy gewig gesukkel wat hom dwarsdeur sy loopbaan geknou het, en later in sy lewe het hy net drie van sy volgende nege gevegte gewen.

In Desember 1995 is hy in Newlands, Johannesburg, as pastoor ingehuldig. Hy het later sy eie evangelisasie organisasie, *Jimmy Abbott Ministries* begin.

Abbott het vanaf 2013 ernstig begin sukkel met sy gesondheid na 'n beroerte. Op 21 Maart 2021 sterf hy op die ouderdom van 61 by sy huis in Heidelberg aan hartversaking.

Bronne
------

* Swaargewigbokskampioen Jimmy Abbott oorlede, Maroela Media, 22 Maart 2021.
* *Jimmy Abbott dies at 61*, 22 Maart 2021,
* *Former South African heavyweight turned preacher Jimmy Abbott dies*, Mesuli Zifo, 22 Maart 2021.
'n **Wiskundige tydskrif** is 'n wetenskaplike tydskrif wat uitsluitlik (of amper uitsluitlik) wiskundige artikels publiseer. 'n Praktiese definisie van die huidige stand van wiskunde as 'n navorsingsveld, is dat dit uit die stellings en bewyse bestaan wat in agtenswaardige wiskundige tydskrifte gepubliseer word, en wat gewoonlik deur die proses van kollegiale toetsing gevorder het. In uitsonderlike gevalle kan die stelling van 'n vermoede, of die invoer van 'n nuwe metode of definisie, relevansie aanneem. 'n Relatief klein proporsie wiskundige artikels met betrekking tot reine wiskunde word in algemener wetenskaplike tydskrifte gepubliseer. Toegepaste wiskunde word ook in publikasies gepubliseer wat meer na ingenieurswese, maar soms ook biologie en ander wetenskappe, neig.

Honderde sulke tydskrifte bestaan. Van die gesaghebbendste tydskrifte in reine wiskunde sluit in *Annals of Mathematics*, *Publications Mathématiques de l'IHÉS*, *Acta Mathematica*, en *Inventiones Mathematicae*.

Sien ook
--------

* Lys van wiskundige tydskrifte
**James Stonehouse** (gebore op 30 Maart 1964 in Krugersdorp) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyafrigter en die hoofafrigter van Curriebekerspan die Pumas.

Vroeë loopbaan
--------------

Stonehouse het as speler vir Suidoos-Transvaal haker gespeel. Tydens sy speeldae was hy ook 'n onderwyser by Hoërskool Ermelo tussen 1984 en 1997 en het sukses behaal met die afrigting van hul eerste span, en hulle gelei tot die Kwarteindronde van die Direkteurstrofee in 1992 en na die halfeindronde van dieselfde kompetisie in 1993. Hy was ook van 1990 tot 1992, en van 1994 tot 1997 die afrigter van Suidoos-Transvaal se Cravenweek (onder-18)-span.

Hy het in 1998 by Hoërskool Waterkloof aangesluit as hul Direkteur van Rugby, wat hulle na die Blou Bulle hoërskolekampioenskap in 2003 gelei het, die eerste keer in 12 jaar. Hy het ook die Blou Bulle se Cravenweekspan in 2003 en 2004 afgerig.

Gedurende hierdie tyd het hy ook die Rusland o/19-span afgerig wat aan die FIRA Europese o.19-toernooi in Frankryk deelgeneem het, wat hulle gelei het tot 'n oorwinning in die Plaatkompetisie. Hy het ook die Rusland-sewesspan afgerig aangesien hulle vir die 2001 Rugbywêreldbeker-sewestoernooi in Argentinië gekwalifiseer het. Hy is as hoofafrigter van die Russiese nasionale rugbyspan aangestel, maar het kort daarna om gesinsredes na Suid-Afrika teruggekeer.

In 2004 het Stonehouse by die klubspan Pretoria Harlequins in die Blou Bulle se Carltonliga-kompetisie aangesluit en hulle na die halfeindronde in 2006 gelei, die eerste keer in 22 jaar wat hulle dié prestasie kon behaal. Hy is ook as die Blou Bulle se Cravenweek-afrigter vir 2007 en 2008 aangestel.

In 2005 en 2006 het hy die Blou Bulle se Vroue-sewesspan asook die nasionale vrouesewesspan afgerig wat die Afrika-toernooi in Uganda gewen het.

Pumas
-----

Stonehouse het sy groot deurbraak in 2008 gemaak toe hy as hoofafrigter van die Pumas aangestel is.

Toshiba Brave Lupus
-------------------

In Januarie 2015 het Stonehouse aangekondig dat hy die Pumas sal verlaat ná sewe jaar by die span om in April van dieselfde jaar by die Japannese Topliga-span *Toshiba Brave Lupus* aan te sluit.

Verteenwoordigende spanne
-------------------------

Hy het ook partykeer vir kort tye afrigting gedoen; hy was een van die afrigters van die Royal XV wat teen die Britse en Ierse Leeus gespeel het tydens hul 2009 toer in Suid-Afrika en die Suid-Afrikaanse Barbarians (Noord)-span wat teen Engeland tydens die 2012-Engeland-rugby-toer in Suid-Afrika gespeel het.

Liggaamsbou
-----------

Stonehouse het ook aan liggaamsboukompetisies deelgeneem. Hy het die Mnr. Suid-Afrika-kompetisie in 2005 gewen en in 2006 sesde in die Mnr-heelal-kompetisie gekom.
Attalus III van Pergamum

mens| Geslag | Manlik |
| Geboortedatum | 170 BCE |
| Geboorteplek | Pergamon |
| Sterfdatum | 133 BCE, 132 BCE |
| Vader | Eumenes II |
| Moeder | Stratonike van Pergamon |
| Broer of suster | Eumenes III |
| Eggenoot | Berenike |
| Familie | Attaliede |
| Beroep | soewerein |
| Tydperk | Hellenistiese tydperk |

**Attalus III** (Grieks: τταλος Γ) of **Philometor Euergetes** (170 vC  - 133 vC) was die laaste Attalid koning van Pergamon en het vanaf 138 vC tot 133 vC regeer.

Biografie
---------

Attalus III was die seun van koning Eumenes II en sy koningin Stratonice van Pergamon, en die neef van Attalus II, wat hy opgevolg het. "Philometor Euergetes" beteken "Lief vir sy moeder, weldoener" in Grieks; hy was sogenaamd as gevolg van sy noue verhouding met sy ma Stratonice. Hy is waarskynlik die geadresseerde van 'n fragmentariese gesang deur die digter Nicander wat sy erfenis vier. 

Volgens Livy het Attalus III min belangstelling gehad om Pergamon te regeer, en sy tyd bestee aan die bestudering van medisyne, plantkunde, tuinmaak en ander aktiwiteite. Hy het geen manlike kinders of erfgename van sy eie gehad nie, en in sy testament het hy sy koninkryk aan die Romeinse Republiek oorgelaat, oortuig daarvan dat as hy dit nie doen nie, Rome in elk geval die koninkryk sou oorneem en dat hy op hierdie manier bloedvergieting sou vermy. Tiberius Gracchus het versoek dat Pergamon se skatkis oopgemaak word vir die Romeinse publiek, maar die senaat het dit geweier.

Nie almal in Pergamon het later die heerskappy van Rome aanvaar nie. In 131 vC het Aristonicus wat beweer het dat hy Attalus se broer was, sowel as die seun van Eumenes II, 'n vroeëre koning, 'n volksopstand gelei met die hulp van die Romeinse filosoof Blossius. Hy regeer daarna as *Eumenes III.* Die opstand is in 129 vC omver gegooi, en Pergamon is verdeel onder Rome, Pontus en Kappadokië .

Bronne
------

* Hansen, Esther V. (1971). *The Attalids of Pergamon*. Ithaca, New York: Cornell University Press; London: Cornell University Press Ltd. ISBN 0-8014-0615-3.
* Kosmetatou, Elizabeth (2003) "The Attalids of Pergamon," in Andrew Erskine, ed. *A Companion to the Hellenistic World*. Oxford: Blackwell: pp. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. text
* Nelson, T.J. (2020) ‘Nicander’s *Hymn to Attalus*: Pergamene Panegyric’, *CCJ* 66, 182–202.
* Simon Hornblower and Tony Spawforth, Who's Who (Classical World), bladsy 61.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 118504916
* SUDOC: 12133497X
* VIAF: 20471164
* WorldCat Identities: viaf-20471164

 |
Wisselrigtoestel in ‘n sonkragaanleg. 
'n **Wisselrigtoestel**, **omkeerder** of **omskakelaar** is 'n drywingselektronikatoestel of stroombaan wat gelykstroom (GS) na wisselstroom (WS) verander. Die gevolglike WS-frekwensie wat verkry word, hang af van die spesifieke toestel wat gebruik word. Wisselrigtoestel doen die teenoorgestelde van gelykrigters wat oorspronklik groot elektromeganiese toestelle was, wat WS na GS omskakel.

Die insetspanning, uitsetspanning en frekwensie, en algehele kraghantering hang af van die ontwerp van die spesifieke toestel of stroombaan. Die wisselrigtoestel lewer geen krag nie; die krag word verskaf deur die GS-bron.

'n Wisselrigtoestel kan heeltemal elektries wees of kan 'n kombinasie van meganiese effekte (soos 'n roterende apparaat) en elektroniese stroombane wees. Statiese wisselrigtoestelle gebruik nie bewegende dele in die omskakelingsproses nie.

Wisselrigtoestelle word hoofsaaklik gebruik in elektriese kragtoepassings waar hoë strome en spannings teenwoordig is; stroombane wat dieselfde funksie verrig vir elektroniese seine, wat gewoonlik baie lae strome en spanning het, word ossillators genoem. Stroombane wat die teenoorgestelde funksie verrig, wat WS na GS omskakel, word gelykrigters genoem.
**James Fenimore Cooper** (15 September 1789 - 14 September 1851) was 'n Amerikaanse skrywer uit die eerste helfte van die 19de eeu. Sy historiese romans wat koloniste en inheemse karakters uit die 17de tot die 19de eeu uitbeeld, het 'n unieke vorm van Amerikaanse letterkunde geskep. Hy het 'n groot deel van sy kinderjare en laaste vyftien lewensjare geleef in Cooperstown, New York, wat deur sy vader William Cooper gestig is op eiendom wat hy besit het.

Cooper het as seekadet in die Amerikaanse Vloot gedien, waar hy geleer het hoe seilvaartuie werk, wat baie van sy romans en ander geskrifte beïnvloed het. Die roman wat sy loopbaan begin het was *The Spy*, 'n verhaal oor spioenasie wat tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog afspeel en in 1821 gepubliseer is. Hy het ook Amerikaanse seeverhale geskep. Sy bekendste werke is vyf historiese romans uit die grensperiode, geskryf tussen 1823 en 1841, bekend as die *Leatherstocking Tales*, wat die ikoniese Amerikaanse grensverkenner, Natty Bumppo, bekendgestel het. Cooper se werke oor die Amerikaanse vloot is goed ontvang onder vloothistorici, maar dit is soms deur sy tydgenote gekritiseer. Onder sy mees bekende werke is die roman *The Last of the Mohicans*, wat dikwels as sy meesterstuk beskou word. Gedurende sy loopbaan publiseer hy talle sosiale, politieke en historiese werke van fiksie en nie-fiksie met die doel om Europese vooroordele teë te werk en 'n oorspronklike Amerikaanse kuns en kultuur te koester.

Bronne
------

* Clavel, Marcel (1938). *Fenimore Cooper and his critics: American, British and French criticisms of the novelist's early work*, Imprimerie universitaire de Provence, E. Fourcine, 418 pages; Book
* Darnell, Donald. (1993). *James Fenimore Cooper: Novelist of Manners*, Newark, Univ. of Delaware
* Doolen, Andy (2005). *Fugitive Empire: Locating Early American Imperialism*, Minneapolis: Univ. of Minnesota P.
* Franklin, Wayne (1982). *The New World of James Fenimore Cooper*, Chicago: Univ. of Chicago P, Book

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90069150
* BNE: XX1146554
* BNF: cb118975923 (data)
* CANTIC: a10410041
* CiNii: DA08710462
* GND: 118676865
* IMDb: nm0178126
* ISNI: 0000 0001 2125 1042
* LCCN: n79059786
* LNB: 000002058
* MusicBrainz: 614e9332-4516-4bdb-bed9-0d807a71104d
* NDL: 00436591
* NKC: jn19990001484
* NLA: 35030977
* NLG: 186188
* NLI: 000034765
* NLK: KAC199605665
* NLP: A2005435X
* NSK: 000003871
* NTA: 068411685
* RERO: 02-A000043990
* The SBN id CFIV010278 is not valid.
* SELIBR: 46870
* SNAC: w6m32xnw
* SUDOC: 02679814X
* Trove: 803812
* VIAF: 27062769
* WorldCat Identities: lccn-n79059786

 |
**Wisconsin** [wᵻˈskɒnsᵻn] is 'n deelstaat in die noordelike Midweste van die Verenigde State met 'n oppervlak van 169 790 vierkante kilometer (wat 'n gedeelte van die Michiganmeer insluit) en 'n bevolking van sowat 5,8 miljoen. Die hoofstad is Madison, die grootste nedersetting Milwaukee.

Wisconsin se naam is aan die Ojibwe-taal ontleen en beteken "vergadering van die waters". Daar is altesaam meer as 15 000 kleiner mere in die deelstaat, terwyl waterliggame ook natuurlike grenslyne vorm. Die deelstaat word in die noorde deur die westelike deel van die Bowemeer (Lake Superior) en die Opper-Skiereiland van Michigan, in die ooste deur die Michiganmeer, in die suide deur Illinois en in die weste en suidweste deur Minnesota en Iowa begrens, waarby die Mississippirivier die grenslyn tussen dié twee deelstate en Wisconsin vorm. 

Wisconsin bevat 'n verskeidenheid landskapsvorme, waaronder die Door-skiereiland tussen die Michiganmeer en Green Bay en een van die grootste konsentrasies van mere in sy noordelike gedeelte. Sowat 45 persent van die oppervlakte word deur bosgebiede beslaan. Wisconsin het lank reeds tot 'n gewilde toeristebestemming ontwikkel.

Die vlae van Indiaanse stamme, wat amptelik erken word, word in Wisconsin se Staatskapitool in Madison vertoon
'n Tipiese plaas in Wisconsin
Wisconsin is oorspronklik deur die Adena-Indiane (wat ook as *Mound Builders* - "Hoopbouers" - bekend staan) bewoon, maar later het ook 'n aantal ander stamme soos byvoorbeeld die Ojibwe, Menominee en Winnebago hulle in die gebied gevestig. Die Franse ontdekkingsreisiger Jean Nicolet het Wisconsin in 1634 bereik, en in 1717 is die eerste permanente Europese nedersetting gestig. Wisconsin was tot 1763 'n Franse besitting en is daarna as gevolg van Frankryk se neerlaag in die Franse en Indiaanse Oorlog aan Groot-Brittanje afgestaan. Ná die Amerikaanse Rewolusie het Wisconsin Amerikaans geword.

Die Eerste Nasies in Wisconsin is as gevolg van 'n groot toestroom Amerikaanse setlaars onteien en uit hulle tradisionele stamgebiede verdryf. Die *Wisconsin Territory* is in 1836 amptelik afgebaken en in 1848 as die 30ste deelstaat tot die Unie toegelaat. 

Groot getalle Duitse, Skandinawiese en Poolse setlaars, wat hulle vervolgens hier gevestig het, het liberale gedagtes saamgebring. Omtrent 1900 het Wisconsin die bakermat van Amerika se Progressiewe Beweging geword en 'n leidende rol ten opsigte van sy sosiale hervormings gespeel. Die deelstaat het in die VSA die voortou geneem met die instelling van arbeidswetgewing ten opsigte van vroulike werknemers en die regulering van kinderarbeid, asook maatskaplike bystand aan bejaardes, gestremdes en werkloses.

Vandag maak Wisconsin se melkboerderye met meer as vyf miljoen melkkoeie van die deelstaat een van die belangrikste suiwelprodusente in die VSA wat veral groot hoeveelhede melk, botter en kaas oplewer en derhalwe die bynaam *Dairyland* gekry het. Sy belangrikste nywerhede is langs die Groot Mere gekonsentreer. Wisconsin se seehawens hanteer 'n groot deel van die Groot Mere se binnelandse vragvervoer.

Stede
-----

* Eau Claire
* Madison
* Milwaukee
* Superior
|  |  |
| --- | --- |
|  | Hierdie artikel bevat nie ’n bronnelys nie, wat beteken dat die inhoud nie geverifieer kan word nie. Enige bevraagtekende inligting mag dus ook mettertyd verwyder word. Help Wikipedia deur betroubare bronne tot die artikel by te voeg.
 |


|  |  |
| --- | --- |
|  | **Die neutraliteit van hierdie artikel (of dele daarvan) word tans betwis.**Wikipedia se beleid is dat alle artikels vanuit ’n neutrale standpunt geskryf moet wees. Sien die besprekingsbladsy vir besonderhede of ons riglyne wat kan help om die artikel meer onpartydig te maak. |

**Wit Kasteel** is 'n Afrikaanse rockgroep wat uit vier lede bestaan en in Pretoria gebaseer is. Die groep is deur hoofsanger Clemond Dartnall en voormalige kitaarspeler Jurie Schoeman in 2011 gestig. Vroeg 2012 het Waldemar Behr, 'n tromspeler, by die groep aangesluit en 'n paar maande later is Reinard Kruger as baskitaarspeler bygevoeg.

In 2013 het Jurie Schoeman die groep verlaat om verder te gaan studeer vir 'n geoktrooieerde rekenmeester. Dit het toe 3 jaar geduur, waartydens vele verskillende persone die rol van hoofkitaarspeler gevul het, voordat Wit Kasteel besluit het om die rol van hoofkitaar eerder aan 'n sessiemusikant te gee. Dus het Leon van den Berg, Clemond Dartnall se voormalige kitaaronderwyser, in 2015 aangesluit.

In 2015 het die groep hulle loopbaan afgeskop. Hulle debuutalbum Wit Kasteel, 'n 12-snit album, is vrygestel. Hulle het ook *Die Nostalgie*, 'n bekende lied van Laurika Rauch, wat hulle met 'n Rock-aanslag uitvoer, se musiekvideo vrygestel. Die lied het aanklank gevind by die luisteraars en was gewild op talle radiostasies se ranglyste.

Bronnelys
---------

* *www.witkasteel.co.za*
James Webb in 1966.
**James Edwin Webb** (7 Oktober 1906 - 27 Maart 1992) was 'n Amerikaanse regeringsamptenaar wat van 1949-1952 adjunkminister van buitelandse sake was. Hy was ook van 14 Februarie 1961 tot 7 Oktober 1968 die tweede administrateur van Nasa. Webb was aan die hoof van Nasa van die begin van die Kennedy-administrasie tot aan die einde van die Johnson-administrasie, dus tydens elk van die kritieke eerste bemande sendings deur die Mercury- en Gemini-program tot dae voor die lansering van die eerste Apollo-sending.

In 2002 is die *Next Generation Space Telescope* (NGST) tot die James Webb-ruimteteleskoop hernoem ter ere van Webb.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie James E. Webb.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb12509764n (data)
* GND: 119285606
* ISNI: 0000 0000 8176 0079
* LCCN: n90662029
* NARA: 10572810
* NDL: 00460353
* NKC: xx0056648
* NLK: KAC2018I2683
* SNAC: w6tx3djv
* VIAF: 110255322
* WorldCat Identities: lccn-n90662029

 |
Die Franse term **pair** het sy etimologiese oorsprong in die Latynse *par* ("gelyk") en *pares* ("die gelykes") en het in die tydperk van die feodalisme na die vasalle of leenmanne van 'n leenheer verwys wat in die destydse sosiale hiërargie dieselfde status geniet het. Hierdie gelyke status het aan hulle ook die reg verleen om namens hulle leenheer te beraadslaag en as 'n geregshof vir hulle kollegas te fungeer.

Danksy die ridderlike etos van die 12de eeu is die *pairie* tot die ideaal van 'n nasionale hooggeregshof van Frankryk verhef wat onder voorsitterskap van die koning vergader en as 'n soort laaste instansie ten opsigte van morele kwessies opgetree het.

Die *pairie* is onder meer beïnvloed deur die twaalf apostels van die Christelike Nuwe Testament en het die destydse digters geïnspireer om hul literêre werke oor die twaalf pairs van Karel die Grote of die legendariese Britanniese koning Artus te skep.

In die 13de eeuse Frankryk het die *pairie* 'n amptelike feodale geregshof geword wat ook deur ridders as hulle morele oppergesag erken is. Die *pairie* is saamgestel uit ses wêreldlike vorste - die hertoë van Normandië, Akwitanië en Boergondië, die grawe van Vlaandere, Champagne en Toulouse - en ses biskoppe as geestelike lede.

As gevolg van die ontwikkeling van die Paryse parlement en die inlywing van talle ou feodale gebiede by die sentralistiese Franse Kroon was die *pairie* eerder 'n seremoniële instelling, soos uit sy rol by die Franse kroningsplegtighede geblyk het.

In Engeland het die hoërhuis van die parlement, die huidige *House of Lords*, volgens die Franse voorbeeld ook as "Huis van die Pairs" bekend gestaan.

Bronne
------

* Holtzmann, Robert: *Französische Verfassungsgeschichte von der Mitte des neunten Jahrhunderts bis zur Revolution*. München: Oldenbourg 1965 (herdrukte uitgawe van die oorspronklike teks wat in 1910 in München en Berlyn verskyn het)
Die **Hildebrand-monument** by Darling dui die punt aan waar die mees suidelike veldslag tydens die Tweede Vryheidsoorlog plaasgevind het.

Ligging
-------

Die obelisk staan op die plaas Kraalbosdam, 'n 65km van Kaapstad en 8km van Darling.

Geskiedenis
-----------

Veldkornet C.P. Hildebrand van die Maritz-kommando is opgedra om met 150 man suidwaarts na Hopefield en Darling op te ruk. Hulle beset Hopefield. In Darling ontset hulle die enigste gevangene in die plaaslike gevangenis en hulle konfiskeer perde en voorrade in die kontrei. Terselfdertyd kom 'n Britse mag van 500 op die stasie van Kalbaskraal aan. Daardie mag beweeg in die rigting van Darling. In die daaropvolgende skermutseling word Hildebrand noodlottig gewond. Hy is tydelik op die toneel begrawe. 'n Paar maande later is die amptelike begrafnisdiens gehou en nog later is 'n grafsteen van marmer op sy graf opgerig met die bewoordng:

*Ter gedachtenis aan C.P. Hildebrand uit Lichtenburg, Transvaal, die als veldcornet in het commando van Maritz, alhier op den 12den November 1901 is gesneuveld, is deze steen opgericht door Afrikaansche vrienden en vriendinnen. 1 Tim. 6 : 12*

Monument
--------

Op inisiatief van die Voortrekker-beweging is die oorspronklike grafsteen met 'n obelisk vervang, waarvan die grafsteen 'n deel vorm. Die eerste steen van die gedenknaald is op Geloftedag 1939 gelê en op Geloftedag 1940 is dit ingewy.

Bibliografie
------------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 3. Kaapstad: Nasou, 1971
* 
* route27sa.com
Hilda Postma, hier afgeneem omstreeks 1948.
Die Bloemfonteinse Normaalkollege, 1907.
Voorblad van *Ons Outjies*, in 1931 uitgegee deur Van Schaik.
**Hilda Postma** (Burgersdorp, 7 September 1895 - Johannesburg, 1 Augustus 1993) was 'n Afrikaanse skrywer wat veral bekend geraak het vir haar kindergedigte.

Postma was 'n dogter van ds. Stephanus Postma, 'n seun van ds. Dirk Postma, die grondlegger van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika en van die Teologiese Skool op Burgersdorp, die voorloper van die Noordwes-Universiteit. Haar suster Rikie Postma het Afrikaanse kinderprosa geskryf. Twee jaar ná Hilda se geboorte verhuis die gesin na Middelburg, Kaap waarheen haar vader as predikant van die plaaslike Gereformeerde gemeente beroep is. Ds. Postma is in 1904 daar oorlede toe Hilda se moeder met ses kinders agterbly. Op Middelburg het die kinders 'n deeglike opleiding ontvang in die tyd toe Engels die skooltaal en Nederlands die tweede taal was.

Hilda se moeder trou in 1918 met J.S.M. Rabie en die gesin verhuis na Bloemfontein, waar Hilda in 1922 haar kleuterskooleksamen aan die Normaalkollege met lof aflê. In 1924 kry sy 'n aanstelling aan die Hoër Meisieskool Oranje waar sy tot minstens 1949 werksaam was. 

Haar eerste gediggie, *My lappop*, het die eerste prys verower in 'n wedstryd vir kindergedigte deur *Die Huisgenoot* uitgeskryf. Haar kindergedigte was destyds baie gewild by die jeug. Van haar het onder meer die volgende boeke verskyn: *Na towerland, en Varkiebroer; Ons Afrikaanse A.B.C.-boek* (1923); *Ons Outjies* (1920) en *Tuinversies* (1947).

Haar suster Rikie Postma het haar *Kersverhaal van Befana* afgesluit met dié gedig van Hilda:

Gerug het deur die land gegaan,  

die Wyse uit die Ooste kom,   

Met kostelike goed belaan,  

Goud, wierook en mirr’ vir Hom.  

En vele, ver, en van naby,   

Gaan buite Bethlehem en bring,  

Elk met aanbiddend hart en bly,  

Sy eie gaw’ ook hoe gering.  

Net een, Befana, sy is nie daar,  

Het nie nou tyd, het nie nou oor,  

Te druk begaan oor eie swaar,  

Sy sal hul blydskap later hoor.  

Maar nie meer kom hul daar die pad,  

Vergeefs nog wagtend daar sit sy.  

Die Wyse met hul hemels-skat,  

Is langs ’n ander weg verby.  

O hart vol sorg en aardsbelang,  

Laat alles tog ’n wyle wag.  

Die jaar is maande, weke lang’  

Maar het één enkel Kersfeesdag! 

Hilda het nooit getrou nie en is in 1993 in die ouderdom van 97 in Johannesburg oorlede waarna sy uit die Gereformeerde kerk Potchefstroom begrawe is. Van haar persoonlike besittings word in die Middelburgse Kultuurhistoriese Museum bewaar.

Bronne
------

* (af)  Nienaber, P.J. *Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers*. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel
Die posisie van die veranderlike sterre in die onstabiele strook.
Veranderlike sterre op die HR-diagram.
Die **onstabiele strook** is ’n byna vertikale strook op die Hertzsprung-Russell-diagram waar baie veranderlike sterre lê: die RR Lyrae-veranderlikes waar hulle kruis met die horisontale tak; die klassieke Cepheïede waar hulle kruis met die superreuse; die W Virginis-veranderlikes by effens laer ligsterktes; en die Delta Scuti-veranderlikes naby die hoofreeks, insluitende die SX Phoenicis-veranderlikes en kortperiode-Ap-sterre.

RV Tauri-veranderlikes word ook soms geplaas in die onstabiele strook, naby die Cepheïede. Hoewel hulle baie verskil, lyk dit of hul pulserings deur dieselfde meganisme veroorsaak word.

Posisie op die HR-diagram
-------------------------

Die onstabiele strook kruis die hoofreeks in die omgewing van die klas A- en klas F-sterre (1–2 sonmassas) en strek tot klas G- en vroeë K-sterre. Die grootste meerderheid van die sterre bo die hoofreeks in die onstabiele strook is veranderlikes. Waar die strook met die hoofreeks kruis, is die meeste sterre stabiel; daar is egter ’n paar veranderlikes, soos die kortperiode-Ap-sterre.

Pulserings
----------

Sterre in die onstabiele strook pulseer vanweë He-3 (He++ of dubbel geïoniseerde helium). In normale AFG-sterre is helium neutraal (He+) in die fotosfeer van die ster. Diep onder die fotosfeer, by sowat 25 000 tot 30 000 kelvin (K), begin die He-2-laag (eerste He-ionisasie). Tweede ionisasie (He-3) begin by sowat 35 000 tot 50 000 K.

Wanneer die ster krimp, neem die digtheid en temperatuur van die He-2-laag toe. He-2 begin omsit in He-3 (tweede ionisasie). Dit maak die gas meer absorberend en straling word tydelik in die gas vasgevang. Dit verhit die gas en die ster begin uitsit. Namate dit uitsit, koel dit af, die He-3 sit om in He-2 en die gas raak meer uitsendend. Die buitenste lae van die ster krimp weer en die hele proses begin van voor af.

Die helderheidswisselings van die ster hang af van die afstand van die He-2-sone van die steroppervlak af.

Ander pulserende sterre
-----------------------

Daar is verskeie soorte veranderlike sterre en baie van hulle kom nie in die onstabiele strook voor nie. Hul pulserings word deur ander metodes veroorsaak. By koeler temperature is daar die langperiode-veranderlikes (AGB-reuse). By warmer temperature is daar die Beta Cephei-veranderlikes en PV Telescopii-veranderlikes. Reg by die grens van die onstabiele strook, naby die hoofreeks, is die Gamma Doradus-veranderlikes. Die strook witdwerge het drie verskillende streke van veranderlikes: DOV, DBV en DAV (ZZ Ceti-veranderlikes).

Die meeste superreuse met ’n groot ligsterkte is in ’n mate veranderlik, insluitende Alpha Cygni-veranderlikes. In die gebied van helderder sterre bo die onstabiele strook kom die geelhiperreuse voor; hulle het onreëlmatige pulserings en opvlammings. Die warmer helder blou veranderlikes kan verwant wees en toon dieselfde kort- en langtermynwisselings van spektrum en ligsterkte met onreëlmatige opvlammings.
Stephanus Buys.
**Stephanus Johannes Buys** (Burgersdorp, 28 November 1882 – onbekend) was 'n koerantredakteur en gemeenskapsleier.

Buys se ouers was Barend Rudolph en Levina Susanna Lasya Kruger. Die stamvader, Barend Buys, het op 9 Januarie 1715 met die skip *Risdam* in die Kaap die Goeie Hoop aangekom in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Toe die skip op 27 Januarie na Batavia vertrek, het hy en nog 10 soldate aan die Kaap agtergebly. Hy is op 12 Oktober 1721 in die Kaap met die 15-jarige Alida van den Bereg getroud, die dogter van Jacobus en Jacomina Carteniers. Van hul 10 kinders was sewe dogters en drie seuns.

Stephanus Buys se vader het as Kaapse Rebel aan Boerekant aan die Tweede Vryheidsoorlog deelgeneem en onder meer te Stormberg geveg. Hy was ’n dienaar in die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord. Stephanus Buys het as seun ook by die Boerekommando's as Kaapse Rebel aangesluit. Later was hy krygsgevangene, maar dis nie bekend of hy verban is nie. Hy was eers onderwyser en later drukker. In 1912 het hy na Aliwal-Noord verhuis, waar sy broer Andries sy skoolloopbaan voltooi het, en daar met die *Aliwal Nuus* begin. In 1919 het hy die *Karonuus* aangekoop.

Buys het in 1915 by die Nasionale Party aangesluit en sy koerent het kragdadig in die algemene verkiesing van 1915 meegehelp. Hy was lid van die Helpmekaar en sekretaris van die afdelingsbestuur. Later was hy lid van Willowmore se stadsraad en van die skoolraad. Hy het verskeie verhale geskryf en sy oorlogsondervindings meegedeel in die boekie *Bergskotspeel*.

Buys is in 1911 getroud met Lourika Kruger. Uit dié huwelik is drie kinders gebore.

Bronne
------

* (af)  (en)  Reitz, Hjalmar en Oost, Harm (reds.), Goodman, I.M. (samesteller). 1931. *Die Nasionale Boek. 'n Geskiedenis van die ontstaan en groei van die Nasionale Party van Suid-Afrika en wat dit bereik het, tesaam met belangwekkende Artiekels in verband daarmee*. Johannesburg: Nasionale Boek Maatskappy, 1931.
**Areensubstitusiepatrone** is deel van die IUSTC se nomenklatuur vir organiese chemie en bepaal die posisie in verhouding tot mekaar van substituente ander as waterstof op 'n aromatiese koolwaterstofverbinding.

Orto-, meta- en parasubstitusie
-------------------------------

Orto-, meta- en para-substitisiepatrone
* In ortosubstitusie beklee twee substituente posisies langs mekaar, wat posisies 1 en 2 kan wees. In die diagram word hierdie posisies R en orto gemerk.
* In metasubstitusie neem die substituente posisies 1 en 3 in (wat ooreenstem met R en meta in die diagram).
* In parasubstitusie neem die substituente die teenoorgestelde ente in (posisies 1 en 4, wat ooreenstem met R en para in die diagram).

### Sintese

Die sintese van organiese verbindings met substituente in gewenste orto-, meta- of paraposisies behels gewoonlik die teenwoordigheid van ander substituente wat die posisie van die gewenste substituent rig. Hierdie geleidende substituente kan in die finale produk voorkom of in tussentydse verbindings in die reaksieweë voorkom, en nie in die finale produk nie. Byvoorbeeld elektronskenkende groepe (amieno, hidroksiel, alkiel, feniel) rig orto en para, terwyl elektrononttrekkende groepe (nitro, nitriel, ketoon) meta rig.

### Eienskappe

Alhoewel die besonderhede afhang van die verbinding, is die drie isomere geneig om amper die selfde kookpunte te hê. Die para-isomeer het egter gewoonlik die hoogste smeltpunt en die laagste oplosbaarheid in 'n gegewe oplosmiddel, van die drie isomere. Aangesien orto- en para-isomere gewoonlik saam gesintetiseer word, is die skeiding daarvan belangrik in organiese chemie. Metodes wat gebruik word om dit te skei, sluit in:

* Kolomchromatografie, aangesien die orto meer polêr is as die para in die algemeen.
* Fraksionele kristalisering, aangesien die para minder oplosbaar is as die orto en dus eers sal kristalliseer.
* Distillasie kan gebruik word om isomere van baie stikstofbevattende verbindings te skei.

Oorsprong
---------

Die patroonname is afkomstig van die Griekse voorvoegsels orto (van ὀρθός wat "regop" of "gelyk" beteken), meta (van μετά wat "na", "verder" beteken) en para (van παρά wat "langs", "ondanks", "teenoor" beteken).
Pagan Folk

Musiekgenre| 'n Soort | folk music |
| Datum van stigting of ontstaan | 1975 |
| Beweging | Neopaganisme |
| Land van oorsprong | Verenigde State van Amerika |

**Pagan Folk** (afgelei van Engels *pagan* "heidens") is 'n stroming binne die Europese folkmusiek wat teen die einde van die 1990's uit die middeleeuse musiekbeweging ontwikkel het. Dit verbind elemente van klassieke folkmusiek met nieu-heidense tematiek en elektroniese klanke. In plaas van tradisionele slaginstrumente word gerekenariseerde tromme of perkussie ingespan, terwyl die sangtekste uit ou geskrifte ontleen is. Hulle word merendeels met middeleeuse instrumente getoonset. Kenmerkend is die kombinasie van historiese akoestiese instrumente soos draailier, doedelsak, luit of *nyckelharpa* met elektroniese klanke.

Verteenwoordigers en musiekfeeste
---------------------------------

Dit was veral musiekgroepe soos *Faun* uit Duitsland, *Omnia* uit Nederland, *The Moon and the Nightspirit* uit Hongarye, *Hedningarna* uit Swede of *Valravn* uit Denemarke wat hul stempel op die nuwe musikale stroming afgedruk het. Die eerste musiekstukke, wat by Pagan Folk gereken kan word, is deur die Neofolk-projek *Hagalaz' Runedance* gekomponeer. Hulle het die musikale grense van die Neofolk-genre verskuif en in 'n nuwe heidens-middeleeuse rigting beweeg.

Sedert 2007 vind die musiekfees *Beltaine Pagan Folk Festival* jaarliks op 1 Mei in die Duitse kasteel *Schloss Burg* in Solingen plaas.

* *Faun*  
Duitsland
* *Omnia*  
Nederland
* *Valravn*  
Denemarke
* *Kūlgrinda*  
Litaue
* Kasteel *Schloss Burg*  
Solingen
**Ian Fleming** (gebore 4 Augustus 1935) is 'n Engelse organiese chemikus, 'n professor emeritus van die Universiteit van Cambridge, en 'n emeritusgenoot van Pembroke College, Cambridge. Hy het die volle struktuur van chlorofil in 1967 bepaal, en was betrokke by Robert Burns Woodward se ontwikkeling van die sintese van sianokobalamien. Hy het belangrike bydraes gemaak tot die gebruik van organosilikonverbindings vir stereospesifieke sintese; hierdie reaksies het aanwendings in die sintese van verbindings wat in die natuur voorkom. Hy is ook 'n produktiewe skrywer, en het 'n aantal handboeke, ensiklopediehoofstukke en invloedryke oorsigartikels geskryf.

Lewe en navorsing
-----------------

Ian Fleming is in Staffordshire in Engeland gebore en het in Stourbridge, Worcestershire grootgeword. Hy het in 1959 sy B.A. verwerf, en sy doktorsgraad in 1962, beide van Pembroke College. Hy het sy post-doktorale studies aan die Universiteit van Harvard met R.B. Woodward op die sintese van vitamien B12 gedoen. Hy het baanbrekerswerk in die onderwerp van stereochemie gedoen waar hy nuwe sintetiese reaksies ontwikkel het. Hy was ook 'n pionier in die aanwending van organosilikonchemie vir organiese sintese, veral vir die produksie van chirale molekules, en hy het die hoogs stabiele 8-sikloheptatriënielheptafulveniel karbokatioon gesintetiseer.

Prof. Fleming het meer as 200 wetenskaplike publikasies, insluitend noemenswaardige bydraes tot die chemiese ensiklopedie "Comprehensive Organic Chemistry", en talle invloedryke oorsigartikels gelewer. Hy het ook gewilde voorgraadse handboeke geskryf oor spektroskopiese metodes vir struktuurbepaling, organiese sintese, en toepassings van frontier molekulêre orbitaal teorie op probleme in organiese chemie.

Toekennings en pryse
--------------------

* 1981 Tilden lectureship van die Royal Society of Chemistry
* 1983 Prys vir Organiese Sintese
* 1993 Verkies as Genoot van die Royal Society
Hilbert-ruimtes kan gebruik word om die harmoniek van vibrerende drade te bestudeer.
**Hilbert-ruimte** is 'n konsep wat Euklidiese ruimte veralgemeen. Hilbert-ruimte is vernoem na die Duitse wiskundige David Hilbert en brei die metodes van vektoralgebra en analise in die tweedimensionele Euklidiese vlak en driedimensionele Euklidiese ruimte na ruimtes van enige eindige of oneindige aantal dimensies. 'n Hilbert-ruimte is 'n abstrakte vektorruimte wat die struktuur van 'n inwendige produk besit wat die meet van lengtes en hoeke in die ruimte moontlik maak. Daarbenewens is Hilbert-ruimtes volledig, wat beteken dat enige arbitrêre oneindige reeks in die ruimte sy limiet in die ruimte het. Hierdie laaste vereiste laat die tegnieke van analise op die vektorruimte toe.

Hilbert-ruimtes kom natuurlik en gereeld in wiskunde, fisika en ingenieurswese voor, tipies as oneindig-dimensionele funksieruimtes. Die vroegste Hilbert-ruimtes is vanuit hierdie oogpunt in die eerste dekade van die 20ste eeu deur David Hilbert, Erhard Schmidt en Frigyes Riesz bestudeer. Hilbert-ruimtes is van kardinale belang in parsiële differensiaalvergelykings, kwantummeganika, Fourier-analise (wat toepassings op synanalisie en hitteoordrag insluit) en ergodiese teorie wat die wiskundige fondasie van termodinamika vorm. John von Neuman het die term "Hilbert-ruime" gemunt om na die teorie agter hierdie diverse toepassings te verwys. Die eenvoudigste voorbeelde van Hilbert-ruimtes is natuurlik die klassieke Euklidiese ruimtes, maar ander voorbeelde sluit in die ruimtes van vierkantintegreerbare funksies, reeksruimtes, Sobolev-ruimtes wat uit veralgemeende funksies bestaan, en Hardy-ruimtes van holomorfiese funksies.

Geometriese intuïsie speel 'n belangrike rol in menige aspekte van Hilbert-ruimte se teorie. Presiese analoë van Pythagoras se stelling en die parallelogramwet geld in Hilbert-ruimte. Op 'n dieper vlak speel die loodregte projeksie op 'n subruimte (die analoog van die eliminasie van die hoogte van 'n driehoek) 'n belangrike rol in optimeringsprobleme asook op ander aspekte van die teorie. 'n Element of punt in 'n Hilbert-ruimte kan uniek gespesifiseer word deur sy koördinate relatief tot 'n versameling koördinaatasse ('n ortonormale basis), in anaologie met Cartesiese koördinate in die vlak. Wanneer daardie versameling asse telbaar oneindig is, kan die Hilbert-ruimte gesien word in terme van oneindige reekse wat vierkantsummeerbaar is. Lineêre bewerkers op 'n Hilbert-ruimte is eenders konkrete voorwerpe: in goeie gevalle is hulle eenvoudig transofrmasies wat die ruimte met sekere faktore in wedersyds loodregte rigtings strek in 'n begrip wat presies gemaak word deur die studie van hul spektrum, genaamd spektrale analise.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX531621
* BNF: cb11979628h (data)
* GND: 4159850-7
* LCCN: sh85060803
* NDL: 00563198
* NKC: ph117602

 |
Die **Schrötervallei**, dikwels bekend onder die Latynse naam Vallis Schröteri, is 'n kronkelende vallei of groef op die oppervlak van die nabye kant van die Maan. Dit is geleë by 'n styging van die kontinentale area, wat die Aristarchus-plato genoem word. Dit word omring deur Oceanus Procellarum in die suide en weste en Mare Imbrium in die noordweste. Aan die suidelike rand van hierdie styging is die kraters Aristarchus en Herodotus.

Dit is die grootste kronkelende groef op die Maan. Dit begin by 'n krater van ses km in deursnee, wat 25 km noord van die Herodotuskrater geleë is. Die begin van die groef word deur sommige waarnemers die "Kobra se kop" genoem, vanweë die ooreenkoms met 'n slang. 

Vanaf die krater volg die groef 'n kronkelende paadjie, eers na die noorde, en dan in 'n noordwestelike koers, voordat dit uiteindelik terugbuig na die suide, totdat dit 'n kilometerhoë afgrond aan die rand van Oceanus Procellarum bereik. Die groef het 'n maksimum breedte van ongeveer 10 km, en vernou geleidelik tot minder as 'n kilometer naby sy terminus.

Daar word geglo dat die oorsprong van die groef vulkanies is. Die vloer is vernuwe en is baie gelyk. Daar is 'n dun groef op die vloeroppervlakte, wat met 'n goeie teleskoop van die aarde gesien kan word.

Vallis Schröteri was die onderwerp van talle waarnemings van verbygaande maanverskynsels.

Die selenografiese koördinate van die vallei is 26,2°N 50,8°W, en dit het 'n lengte van sowat 168 km. Dit is vernoem na Johannes H. Schröter, 'n Duitse sterrekundige.

Dit was 'n potensiële landingsplek vir die gekanselleerde Apollo 18-sending. 

In April 2020 het Intuitive Machines aangekondig dat Vallis Schröteri die teikenplek van sy eerste maanlandingspoging in Oktober 2021 sou wees....
**Schindler House**  

**833 North Kings Road, West Hollywood**   
  

Kalifornië  
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  


---

**Opgerig**  

1922  


---

**Tipe**  

Gekombineerde woonhuis en ateljee

---

**Isometriese tekening**  



---

**Styl**  

Modernisme

---

**Argitek**  

Richard M. Schindler

**Schindler House**, ook bekend as **Schindler Chace House** of **Kings Road House**, is 'n woonhuis in West Hollywood, Kalifornië wat in 1922 volgens 'n ontwerp van die Oostenryks-Amerikaanse argitek Richard M. Schindler (1887–1953) ontstaan het.

Schindler se huis het merkbaar verskil van tradisionele residensiële argitektuur, veral ten opsigte van geriewe waaroor dit nie beskik nie. Daar is geen konvensionele sitkamer, eetkamer of slaapkamer in die huis nie. Dit is eerder ontwerp en gebou om as 'n gemeenskaplike woning, werkplek en ateljee vir twee jong gesinne - Schindler en sy vrou en 'n egpaar met wie hulle bevriend was - te dien. Dit was tot en met 1953 Schindler se woon- en werkplek.

Opvallend is Schindler se vernuwende gebruik van industriële materiale. So is die huis van betonmure en verskuifbare glaspanele voorsien en het, as oopplangebou, die omliggende omgewing en natuur in die woonruimte geïntegreer - 'n baanbrekende ontwerp in Kalifornië se argitektoniese geskiedenis en 'n huldeblyk aan sy warm, droë en sonnige klimaat.
USS *Yorktown* in 1937
**USS *Yorktown* (CV-5)** was 'n vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die skip is na die Beleg van Yorktown van 1781 vernoem en is in diens gestel in 1937. Die skip is die eerste skip van die Yorktown-klas vliegdekskepe; daar is drie skepe in die klas gebou. Hulle was ontwerp op die lesse geleer uit die bou van die *Lexington*-klas vliegdekskepe (omgeskalelde kruisers) en die kleiner, doelgeboude USS *Ranger* (CV-4).

Die *Yorktown* was in die hawe by Norfolk tydens die aanval op Pearl Harbor net nadat dit 'n verkenningstog in die Atlantiese Oseaan voltooi het. Die skip het in laat in Desember 1941 na San Diego gevaar en daar die vlagskip van Taakmag 17 geword. Saam met die USS *Lexington* het hulle suksesvol Japannese skeepsvaart langs die ooskus van Nieu-Guinea aangeval, vroeg in Maart 1942. Vliegtuie van die *Yorktown* het ook verskeie skepe gekelder of beskadig gedurende die inval van Tulagi in Mei 1942. Daarna ontmoet sy die USS *Lexington* in die Koraalsee en hulle het probeer om die inval van Port Moresby, Papoea-Nieu-Guinee te verhoed. Hulle het die klein vliegdekskip *Shoho* gekelder op 7 Mei gedurende die Slag van die Koraalsee. Hulle het egter eers die Japannese hoofmag, bestaande uit die vliegdekskepe *Shokaku* en *Zuikaku*, die volgende dag ontmoet. Vliegtuie van die *Lexington* en *Yorktown* rig ernstige skade aan die *Shokaku* maar die Japannese rig ook ernstige skade aan die *Lexington* en skade aan die *Yorktown* aan. Die *Lexington* se bemanning het haar luike oopgemaak en laat sink om te verhoed dat sy in die hande van die Japannese val.

Die *Yorktown* kon daarin slaag om na Hawaii terug te keer. Die skade beraming daar het bepaal dat dit twee weke sou neem om die skade te herstel. Die *Yorktown* was egter terug in die see slegs 72 uur nadat sy die droogdok binnegegaan het, wat beteken het dat die skip reg vir die volgende konfrontasie met die Japannese was. Die *Yorktown* het 'n belangrike rol gespeel tydens die Slag van Midway. Sy vliegtuie het 'n groot rol gespeel in die keldering van twee van die Japannese vliegdekskepe en dit het twee teenaanvalle geabsorbeer wat andersins teen die USS *Enterprise* en USS *Hornet* gerig sou gewees het. Op 4 Junie, tydens die Slag van Midway, het Japannese vliegtuie die *Yorktown* uit aksie gestel. Sy het stoom verloor en met 23 grade oorgehel na bakboord. Daar was begin om die skip te berg en dit was op sleeptou geneem deur die mynveër USS *Vireo*. Laat in die middag van 6 Junie het die Japannese duikboot *I-168* 'n salvo torpedo's op die skepe gevuur, twee het die *Yorktown* getref en 'n derde die torpedojaer USS *Hammann*. Laasgenoemde het bystand krag aan die *Yorktown* verskaf. Enige verder berging pogings het vrugteloos blyk te wees en die *Yorktown* is ontruim en het op 7 Junie gesink. Die wrak van die skip in Mei 1998 deur Robert Ballard opgespoor.