recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Dr. André Bartlett, 'n oudleraar, voor die kerkgebou in Desember 2017.
Ds. Beyers Naudé, Aasvoëlkop se eerste leraar.
Ds. M.L. Swart was medeleraar en kapelaan in die S.A.P. van 1968 af.
Ds. Jannie Malan, medeleraar van 1968 tot met sy aftrede op 23 Februarie 1992.
Die **NG gemeente Aasvoëlkop** was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die gegoede noordwestelike voorstad van Johannesburg Northcliff. Die gemeente is in 1959 gestig en het sy naam ontleen aan Aasvoëlkop, die 1 787 m hoë koppie waarop die Northcliff-watertoring gebou is. Die gemeente se eerste leraar was ds. Beyers Naudé, wat as gevolg toenemende druk en kritiek vanweë sy anti-apartheidsuitsprake in Oktober 1963 uit die bediening bedank het. Op 1 Julie 2018 het Aasvoëlkop met die NG gemeente Linden saamgesmelt as die NG gemeente Aan-die-Berg, wat van Aasvoëlkop se kerksentrum gebruik sou maak.

Enkele leraars
--------------

* Beyers Naudé, 1959 – Oktober 1963
* Tobias Johannes de Clerq, 1964–1970
* Jan Du Plessis Malan, 1968 – 23 Februarie 1992
* Matthys Lourens Swart, 21 April 1968 - ?
* Daniël Johannes Francois du Plessis, 1975–1979
* André Ludik Bartlett, 1998–2012
* Dr. Jurgens Johannes Schoeman, ? – Januarie 2020 (aanvaar emeritaat; vanaf 1 Februarie 2020 in ’n vaste­termynpos aangestel)

Bronne
------

* Van Rene, Adri-Louise (hoof: Tydskriftemaatskappy). 2012. *Jaarboek van die NG Kerke 2012*. Wellington: Tydskriftemaatskappy.
**Patricio Manuel** (as **Patricia Manuel** gebore op 22 Julie 1985) is 'n Amerikaanse professionele bokser. In 2018 het hy die eerste openlik transgender man in die geskiedenis van die VSA geword wat aan 'n professionele boksgeveg deelneem.

Manuel was vyf keer die Amerikaanse vroulike amateurbokskampioen. Hy het in 2012 die laaste keer as 'n vrou in die kryt geklim, teen Tiara Brown. Teen die tyd van sy volgende geveg, in 2018 teen Hugo Aguilar, het hy 'n gendertransisie ondergaan. Hy het die geveg met 'n eenparige beslissing gewen.

Loopbaan
--------

Manuel het op 8 Desember 2018 sy professionele debuut as 'n manlike bokser gemaak, in 'n Golden Boy Promotions-geveg in Indio, Kalifornië. Hy het die geveg van vier rondes teen Hugo Aguilar met 'n eenparige besluit gewen; al drie skeidsregters het 'n puntetelling van 39-37 gegee. Aguilar het eers twee dae voor die geveg uitgevind van Manuel se transisie. Hy het gesê; "Dis vir my baie prysenswaardig ... Dit verander vir my niks. In die kryt wil hy wen en ek wil ook wen."

In September 2019 het Manuel die nuwe gesig van Everlast-boksuitrusting geword.

Transisie
---------

Hy het as 'n man geïdentifiseer nadat hy vyf keer die nasionale amateurvrouekampioen was en aan die Olimpiese vroue-uitdunne vir die Olimpiese Somerspele van 2012 deelgeneem het. Hy is toe uitgeskakel omdat hy noodgedwonge moes onttrek weens 'n skouerbesering. Hy het in 2013 met sy transisie begin met behulp van hormoonterapie en het in 2014 chirurgie aan sy bolyf ondergaan.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
*Leda en die Swaan*, 16de-eeuse kopie van die verlore skildery deur Michelangelo.
**Leda** (Grieks: Λήδα) was in die Griekse mitologie ’n Aitoliese prinses wat die koningin van Sparta geword het. Haar mite was die oorsprong van ’n gewilde motief, "Leda en die Swaan", in die Renaissancistiese en latere kuns. Leda was die dogter van die Aitoliese koning Testios, en daarom word sy ook **Testias** genoem. Verskeie vroue word as haar ma genoem. 

Sy het met koning Tindareos van Sparta getrou en die ma geword van Helena van Troje, Klitemnestra, Kastor en Polluks. Sy het ook drie ander dogters by Tindareos gehad: Timandra, Foibe en Filonoë.

Mitologie
---------

Zeus het Leda bewonder en haar in die vorm van ’n swaan verlei. As ’n swaan het Zeus in haar arms geval vir beskerming teen ’n arend wat die swaan wou vang. Hulle samesyn, op dieselfde aand waarop Leda met haar man geslaap het, het twee eiers tot gevolg gehad waaruit Helena (later bekend as "die beeldskoonste vrou in die wêreld" Helena van Troje), Klitemnestra, Kastor en Polluks gebore is. Verskillende weergawes verskil oor watter twee kinders sterflik (Tindareos s’n) en watter twee halfgode (Zeus s’n) was. Wat meestal ooreenstem, is dat Polluks sterflik was, terwyl Helena Zeus se dogter genoem word.

In Homeros se *Ilias* kyk Helene af van die mure van Troje en wonder hoekom sy nie haar broers tussen die Achajers sien nie. Die verteller merk op dat albei reeds dood is en in hulle tuisland begrawe is, wat daarop dui dat albei sterflik was, ten minste in die Homeriese tradisie.

In ’n ander weergawe is Nemesis Helena se ma en word sy ook deur Zeus in die vorm van ’n swaan verlei. ’n Veewagter tel die eier op en gee dit aan Leda, wat dit in ’n kis hou totdat die eier uitbroei. Sy neem Helena toe as haar dogter aan. Zeus gedenk ook die geboorte van Helena deur die sterrebeeld Swaan in die lug te skep.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb14524855f (data)
* GND: 118832611
* LCCN: no2014165606
* SUDOC: 133682269
* VIAF: 25399567
* WorldCat Identities: viaf-25399567

 |
Die Nan Hua-tempel in Bronkhorstspruit, Suid-Afrika
Die Nan Hua-sentrum
Nan Hua Seminarie, Gastehuis en Administratiewe Kantore
Leeudans by die Nan Hua-tempel tydens Chinese Nuwejaar op 10 Februarie 2019
Die **Nan Hua-tempel** (南華寺, *Nanhua Si*) is die grootste Boeddhistetempel en -kweekskool in Afrika, en is geleë in Bronkhorstspruit in Gauteng, Suid-Afrika. Dit is die Afrika-hoofkwartier van die Fo Guang Shan-orde en is in 1967 gestig. Dit is ’n Mahayana Boeddhistiese kloosterorde.

Geskiedenis
-----------

Die tempel is op 8 Maart 1992 gestig toe die Bronkhorstspruitse stadsraad onder dr. Hennie Senekal, wat Taiwan besoek en beleggingsmoontlikhede op die dorp ondersoek het, ses hektaar grond aan die Fo Guang Shan-orde geskenk het vir ’n Boeddhistiese kultuur- en opvoedingsentrum. Bouwerk het in Oktober 1992 begin; die uiteindelike koste van die tempel was R60 miljoen.

Sedertdien is die tempel, sowel as die Nan Hua-gastehuis, Afrika-Boeddhisteseminaar (ABS), Nan Hua-dorp en ander sentrums gebou. Die tempel het takke in ander Suid-Afrikaanse stede gestig, soos Johannesburg, Bloemfontein, Newcastle, Durban en Kaapstad.

Die hooftempel is in 2005 geopen deur die sewende en (nou voormalige) wêreldwye hoofab, Hsin Pei.

Abde en abdiste
---------------

Die abde en abdiste van Nan Hua sedert sy stigting is:

* 1992–2002: sy agbare Hui Li (慧禮法師)
* 2001–2003: sy agbare Man Ya (滿亞法師)
* 2003–2006: sy agbare Hui Fang (慧昉法師) (1ste termyn)
* 2006–2008: sy agbare Yi Chun （依淳法師）
* 2008–huidig: sy agbare Hui Fang (慧昉法師) (2de termyn)

Bomontploffing
--------------

Op 30 Oktober 2002 het die Boeremag, ’n militante regse Afrikanerbeweging, ’n bom in die kelder van die tempel geplant. Twee personeellede is lig beseer toe die bom se ontsteker voortydig afgaan. Sowat 150 volgelinge van Suid-Afrika, Australië, Taiwan, Maleisië en Amerika het in dié tyd ’n diens in die hooftempel bygewoon en sowat 30 konstruksiewerkers was ook in die omgewing.

Sien ook
--------

* Boeddhisme in Suid-Afrika
**Coenraad Jacob Temminck** (31 Maart 1778 – 30 Januarie 1858) was 'n Nederlandse aristokraat, dierkundige en direkteur van 'n museum.

Temminck is gebore in Amsterdam in Nederland. Sy vader was Jacob Temminck, tesourier van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie en op goeie voet met vele reisigers en handelaars. Hy het 'n groot versameling voëls van sy pa ge-erf. Sy vader was 'n goeie vriend van Francois le Vaillant wat hóm ook geadviseer het.

Sy werke  *Manuel d'ornithologie*, *Tableau systématique des oiseaux qui se trouvent* en *Europa* (1815) was die standaard werk oor Europese voëls vir baie jare. Hy was ook die outeur van *Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées* (1813–1817), *Nouveau Recueil de Planches coloriées d'Oiseaux (1820–1839)* en het baie bydraes gemaak tot die soogdier afdeling van Philipp Franz von Siebold se *Fauna japonica* (1844–1850).

Temminck was ook die eerste direkteur van die *National Museum of Natural History* in Leiden van 1820 tot en met sy dood. In 1831 was 'n verkies as die buitelandse lid van *Royal Swedish Academy of Sciences*. In 1836 word hy 'n lid van die *Royal Institute*, die voorganger van die *Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences*.

Hy sterf op 30 Januarie 1858 in Leiden, Nederland.

Hy, in samewerking met Heinrich Kuhl, is die outeur van beskrywings van papegaaie, insluitende *Platycercus icterotis* 'n tipe papegaai.
'n Stertlose mutant van 'n *Gallus lafayettii*, 'n tipe hoender, was beskryf deur hom in 1807 en wat die Engelse naturalis Charles Darwin verkeerdelik ontken het dat dit nie bestaan nie.

Baie spesies se binomiale name is na hom vernoem.
Teahupoo in 2007.
**Teahupoo** of **Teahupoʻo** is ’n dorp aan die suidweskus van die eiland Tahiti, Frans-Polinesië, in die suidelike Stille Oseaan. Dit is bekend vir sy groot, gevaarlike branders wat 2 tot 3 meter hoog kan word – en soms tot 7 meter hoog. Die jaarlikse Billabong Pro-branderrykompetisie word hier gehou wat deel is van die wêreldbranderrykampioenskap. Die lyfplankryers Mike Stewart en Ben Severson was in 1986 die eerste mense wat Teahupoo gery het. Dit het gou ’n gewilde terrein geword onder avontuurlustige lyfplankryers. Min professionele branderplankryers het Teahupoo in die vroeë 1990's gery – dit was eers in 1998, by die Gotcha Tahiti Pro, dat Teahupoo algemeen erken is as die plek met die grootste branders ter wêreld. Op 17 Augustus 2000 was Laird Hamilton die mens wat die "grootste brander" ooit gery het. In 2003 het wyle Malik Joyeux een van die grootste branders gery.

Eienskappe
----------

Teahupoo is ’n *reef break*. Die branders breek meestal links, maar daar is ook regsbrekers waarvoor ryers versigtig moet wees. Dit word algemeen beskou as noodsaaklike branders om aan te durf vir adrenalienvrate. Net topfikse, ervare ryers behoort dit egter te waag; groot branders en ’n vlak kuslyn kan groot beserings en selfs die dood veroorsaak.

Teahupoo se legendariese reputasie is deels te wyte aan sy unieke vorm. Die uiters vlak koraalrif, wat tot net 51 cm onder die wateroppervlak kan wees, het ’n spesifieke vorm wat ’n baie hol brander veroorsaak wat feitlik onder die seevlak breek. Dit skep ’n onstabiele brander, waarvan die punt dikwels net so breed is as wat dit hoog is.

Sterftes by Teahupoo
--------------------

Teahupoo word gelys onder Transworld Surf se top-10 dodelikste branderryplekke met wat dikwels die "swaarste branders in die wêreld" genoem word. Die naam word losweg vertaal as "om die kop af te sny" of "plek van skedels".

Sedert 2000 is vyf sterftes by Teahupoo aangemeld. Die bekendste was dié van die plaaslike Tahitiaanse branderplankryer Briece Taerea in 2000, net ’n week voor die jaarlikse Billabong Pro-kompetisie.
Tutuka is in Suid-AfrikaTutukaTutukaLigging van Tutuka in Suid-Afrika.

**Tutuka-kragstasie** in Mpumalanga, Suid-Afrika, is 'n steenkoolkragsentrale wat deur Eskom bedryf word. Dit is 'n tweelingsuster van Duvha-kragstasie.

Geskiedenis
-----------

Die eerste eenheid by Tutuka is in Junie 1985 in gebruik geneem en die laaste eenheid het in Junie 1990 krag begin lewer aan die nasionale netwerk.

Kragopwekking
-------------

Die stasie het ses 609MW-eenhede met 'n totale geïnstalleerde kapasiteit van 3 654MW met turbine- maksimum deurlopende gradering op 38,00%. Tutuka is 'n belangrike skakel in die 765kV ekstra-hoëspanning transmissiestelsel wat Mpumalanga met die Wes-Kaap en KwaZulu-Natal verbind.

Korrupsie
---------

In November 2021 is twee persone in diens van die stasie en 'n verskaffer van goedere en dienste in hegtenis geneem. Hulle is aangekla van diefstal, bedrog en korrupsie in verband met die verdwyning van onderdele. Daar is verder beweer dat vier persone 'n oliemisdaadsindikaat bedryf het wat groot hoeveelhede brandstof van die stasie gesteel het, ter waarde van honderde miljoene rande.

Koördinate
----------

* 26°46′43″S 29°21′07″O﻿ / ﻿26.77861°S 29.35194°O﻿ / -26.77861; 29.35194Koördinate: 26°46′43″S 29°21′07″O﻿ / ﻿26.77861°S 29.35194°O﻿ / -26.77861; 29.35194
Die plaas **Coetzenburg** tussen die Eersterivier en die Stellenboschberg was een van die 30 plase wat reeds rondom Stellenbosch bestaan het voordat die dorp in 1685 gestig is. 

Coetzenburg is in 1693 aan Dirk Coetzee toegeken en na hom vernoem, alhoewel hy reeds vanaf 1682 daar gewoon het. In 1833 word Petrus Johannes Marais die eienaar en in 1903 word sy twee seuns die eienaars. Een van die seuns was Johannes Henoch Marais / Jannie Marais (gebore op die plaas, 8 September 1851 - † Montagu-warmbron, 30 Mei 1915), ‘n boer, sakeman, weldoener, finansier en parlementslid. Die Marais-familie besit die plaas vir 125 jaar totdat die Universiteit van Stellenbosch dit in 1960 verkry.

Die besondere H-vormige huis op die plaas is vroeg in die 20ste eeu verander in die Victoriaanse styl.

Bibliografie
------------

* Proust, Alain en D.A. Pennewaert: Stellenbosch – a visual promenade. Vlaeberg: La Compagnie du Cap, 2006. ISBN 0-620-35009-1
* van Huyssteen, Ters en Hannes Meiring: Foot-loose in Stellenbosch – a guide for walkers. Kaapstad: Tafelberg, 1979. ISBN 0-624-01303-0
Pylvak by die Universiteit van Kaapstad.
'n Deel van die roete volg Chapmanspiek-rylaan.
Die **Twee Oseane-maraton** word jaarliks op die Kaapse Skiereiland in Suid-Afrika oor 'n afstand van 56 km gehardloop, wat dit as 'n ultramaraton klassifiseer.

Volgens die organiseerders van die wedloop is dit die "wêreld se mooiste maraton", met inderdaad uitstekende natuurskoonheid vir die atlete. Die wedloop vind gewoonlik jaarliks plaas op die Saterdag van die Paasnaweek.

Die maraton begin in Nuweland, Kaapstad en volg min of meer 'n sirkelvormige roete deur Muizenberg, Vishoek, oor Chapmanspiek en Constantianek, om uiteindelik op die kampus van die Universiteit van Kaapstad te eindig.

Net so 'n uitdagende en baie gewilde halfmaraton van 21 km lank, word ook gehou op dieselfde dag as die ultramaraton. In 2006 het die organiseerders van die maraton hul sorg uitgespreek oor die toename in die getal atlete wat nie betyds hul toegewysde wegspringkampies kon vind of bereik vir hul betrokke wedloop nie. Daar is 'n voorstel om slegs die ultramaraton op die aangewese dag te hou, en die halfmaraton te verskuif na die volgende dag. Op die dag vantevore (die Vrydag) vind daar pretrenne plaas: 'n 56 meter-lange *doekiedraffie* (Eng. *nappy dash*) vir deelnemers jonger as drie jaar, en 'n 2,5 km-, 5 km-, en 8 km-wedloop wat gestap of gedraf kan word; asook 'n voorwedloop van die maraton vir diegene wat dit nie op die Saterdag kan doen nie.

Bron
----

* Hierdie artikel is 'n vertaling van Two Oceans Marathon
**Molly Bellhouse Blackburn** (12 November 1930 – 28 Desember 1985) was 'n Suid-Afrikaanse anti-apartheidsaktivis, politieke aktivis, burgerregte-kampvegter en politikus, wyd gerespekteer deur beide swart en wit.

Biografie
---------

Molly Bellhouse is in Port Elizabeth, Suid-Afrika, gebore as die dogter van Elgar Bellhouse (Buller) Pagden, 'n voormalige voorsitter van die Progressive Party (PP) in Port Elizabeth, wat liberale en progressiewe ideale by sy dogter ingeboesem het.

Na die voltooiing van haar skoolloopbaan in 1947 met 'n eerste klas matrikulasie by die Collegiate School for Girls, het Blackburn 'n BA-graad (met sielkunde en geografie) voltooi aan Rhodes-universiteit. Hierna het Blackburn in Londen onderwys gegee voordat sy verhuis het na België. Sewe jaar later keer sy egter terug na Port Elizabeth en sluit aan by die Black Sash, 'n aktivistegroep wat in 1955 deur ses vroue (Jean Sinclair, Elizabeth McLaren, Ruth Foley, Tertia Pybus, Jean Bosazza en Helen Newton-Thompson) gestig is. As gevolg van haar persepsie dat die Black Sash oneffektief is, verlaat sy die organisasie.

In 1981 begin sy haar politieke loopbaan deur die Provinsiale Raad van die Progressiewe Federale Party (PFP) te teenwoordig nadat sy die Walmer, Port Elizabeth, setel gewen het. Diana (Di) Bishop, wat 'n lewenslange vriend en mede-aktivis sou word, het ook daardie jaar 'n raadsetel verower. Bishop het in 1978 by die Black Sash aangesluit. Nadat die Black Sash in 1982 'n kantoor in Port Elizabeth gestig het, het Blackburn weer aangesluit.

In 1983, nadat Matthew Goniwe Blackburn genader het om offisieël ondersoek in te stel na die huurstruktuur in die Lingelihle area by Cradock, het sy en Bishop ondersoek ingestel na, onder andere, die herstrukturering van huurgeld en omstrede polisie geweld. Hulle is deur die regering as 'moeilikheidmakers' gesien, en ookverskeie doodsdreigemente ontvang en is 'n paar keer in hegtenis geneem.

Op 28 Desember 1985 is Blackburn en Brian Bishop (Di Bishop se man) dood in 'n motorongeluk tussen Oudtshoorn en Port Elizabeth. Di Bishop en Blackburn se suster, 'n passasier, is beseer. Sy was 55 jaar oud en Brian Bishop 51 jaar oud.

Haar begrafnis, wat op 1 Januarie 1986 in die St John's-kerk in Port Elizabeth gehou is, is deur 'n skare van 20 000, meestal swart Suid-Afrikaners, bygewoon. Blackburn is oorleef deur haar man en hul sewe kinders.

Nalatenskap
-----------

Die **Molly Blackburn High School** is ter ere van haar benoem in Kwanobuhle, sowel as die **Molly Blackburn Memorial Hall** aan die Universiteit van Kaapstad.
Die **Tuu-tale**, ook **Taa-ǃKwi** genoem, is ’n taalfamilie wat uit twee takke bestaan en in Suid-Afrika en Botswana gepraat word of gepraat is. Die verband tussen die twee takke, Taa en ǃKwi, word nie betwyfel nie, maar dit is nie naby nie. Die naam *Tuu* kom van die woord vir "mens" wat in albei takke aangetref word.

Klassifikasie
-------------

Die Tuu-tale is nie naby verwant aan enige ander taalfamilie nie, hoewel hulle baie ooreenkomste met die Kxʼa-tale toon. Dit is vermoedelik vanweë duisende jare van kontak en wedersydse invloed (’n spraakbond), maar sommige geleerdes glo daar sal later bewys kan word die twee families is verwant.

Die Tuu-tale is eers beskou as ’n tak van die Khoi-San-taalfamilie en is ook **Suid-Khoi-San** genoem.

Tale
----

* Tuu
	+ **Taa**
		- !Xóõ (dialekgroep; 4 200 sprekers)
		- Laer Nossob (twee dialekte, ǀʼAuni en Kuǀhaasi; uitgesterf)
	+ **ǃKwi**
		- Nǁng (dialekgroep; sterwend)
		- ǀXam (dialekgroep; uitgesterf)
		- ǂUngkue (uitgesterf)
		- ǁXegwi (uitgesterf)
		- ǃGãǃne (uitgesterf)

Die ǃKwi-tak van Suid-Afrika is bedreig, met net een taal wat nog gepraat word, naamlik Nǁng (minder as vyf ouer sprekers). ǃKwi-tale was eens wydverspreid oor Suid-Afrika; die bekendste taal, ǀXam, word gebruik vir die leuse op die Suid-Afrikaanse landswapen, *ǃke eː ǀxarra ǁke*. 

Die Taa-tak van Botswana het meer (2 500) sprekers, maar net een taal, ǃXóõ, word nog gepraat. Omdat baie van die Tuu-tale sonder enige rekords uitgesterf het, is daar aansienlike verwarring oor watter van die baie name aparte tale of selfs dialekte is.

Naas ǂʼAmkoe is dit die enigste tale ter wêreld met tweelippige klikke as ’n kenmerkende spraakklank. Taa en die naburige tale ǂʼAmkoe en Gǀui (van die Khoi-familie) vorm ’n spraakbond (taalgebied), met van die ingewikkeldste lys konsonante en klinkers in die wêreld. Al die tale in hierdie taalfamilies gebruik stemtoon om betekenisverskille aan te dui.

Bronne
------

* Güldemann, Tom. (2006). "The San languages of southern Namibia: Linguistic appraisal with special reference to J. G. Krönlein's N|uusaa data." *Anthropological Linguistics,* 48(4): 369-395.
* Story, Robert. (1999). "K'u|ha:si Manuscript" (MS collections of the Ki|hazi dialect of Bushman, 1937). *Khoisan Forum Working Paper 13.* red. Anthony Traill. Keulen: Universiteit van Keulen. 18-34.

Skakels
-------

* Taa by DoBeS, "Documentation of endangered languages"

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Prins Christian Victor van Sleeswyk-Holstein** (Albert Ludwig Ernst Anton; 14 April 1867 – 29 Oktober 1900) was ’n lid van die Britse koningshuis wat in Suid-Afrika aan maagkoors gesterf het. Hy was die oudste seun van Helena, prinses Christiaan van Sleeswyk-Holstein, die derde dogter van Koningin Victoria, en prins Christian van Sleeswyk-Holstein.

Prins Christian is op 14 April 1867 in Windsor-kasteel gebore. Hy het skoolgegaan aan Wellington-kollege, Magdalen-kollege, Oxford, en die Koninklike Militêre Akademie Sandhurst. Hy was in dié opsig die eerste lid van die koninklike familie wat nie tuis onderrig is nie. Op Wellington het hy voetbal gespeel en hy was kaptein van die krieketspan by Wellington- en Magdalen-kollege en Sandhurst. In 1887 het hy selfs ’n wedstryd op professionele vlak gespeel.

Ná sy studies aan Sandhurst is hy in 1888 aangestel in die regiment "60th King's Royal Rifles" en later in "4th King’s Royal Rifle Corps". Vervolgens het hy in verskillende gebiede gedien. Hy het in 1898 onder lord Kitchener gedien toe die Britse troepe deur die Dervishe by Omdoerman naby Khartoem in Soedan verslaan is. Hy het deelgeneem aan die Ashanti-ekspedisie na Ghana. In 1900 is hy na Suid-Afrika gestuur om in die Anglo-Boereoorlog te veg waar hy onder lord Roberts gedien het. Hier het hy malaria opgedoen en is op 29 Oktober op 33-jarige ouderdom aan maagkoors dood. Hy is op 1 November in Pretoria begrawe.

Prins Christiaan Victor is tydens sy lewe geëer as "Ridder Grootkruis van Bad" (GCB) en "Ridder Grootkruis in die Koninklike Victoriaanse Orde" (GCVO). ’n Metaalkruis is ter ere van hom in die Sint Alban Anglikaanse Katedraal in Pretoria aangebring.
**Louise Joy Brown** (1978 - ) was die eerste proefbuisbaba in die geskiedenis.

Louise Brown is die oudste kind van John en Lesley Brown. Na nege jaar se probeer ondergaan hulle die eerste IVF-behandeling (vitro-bevrugting). Die behandeling is deur Patrick Steptoe en Robert Edwards uitgevoer. Dit was suksesvol en Louise is op 25 Julie 1978 deur middel van 'n keisersnee gebore. Sy het met geboorte 2,6 kg geweeg.

Alle bewyse dui daarop dat die IVF-metode, wat intussen deur miljoene mense gebruik is, tot gesonde en vrugbare kinders lei. Brown het geen gebrek of enige ernstige siektes nie. Haar suster Natalie, wat 4 jaar jonger en ook 'n proefbuisbaba is, is ook gesond.

Brown werk by die poskantoor in Bristol en is sedertdien getroud. Op 10 Julie 2006 kom dit aan die lig dat sy op natuurlike wyse swanger geword het. Haar seun, Cameron, is op 21 Desember 2006 gebore. Sy was egter nie die eerste proefbuisbaba wat self 'n kind gekry het nie. Die eer het haar suster reeds in 1999 toegeval.
Braganza in 1915.
**Prins Antônio (**9 Augustus 1881 – 29 November 1918) die derde en laaste seun van prinses Isabel, en haar man prins Gaston, en lid van die Huis van Orleans-Braganza.

Antônio is in Parys gebore, sy vader was 'n kleinseun van die laaste koning van Frankryk, Louis Philippe I, en sy ma was die oudste dogter en erfgenaam van keiser Pedro II van Brasilië. Hy is op 27 Augustus 1881 gedoop. 

Nadat sy oupa in 'n militêre staatsgreep in Brasilië afgesit is, is hy en sy gesin in ballingskap in Europa gestuur. As kind was hy chronies siek met brongitis.  Hy is opgelei in Parys, en aan die Theresian Military Academy in Wiener Neustadt, Oostenryk.  Na die gradeplegtigheid was hy tussen 1908 en 1914 'n Hussar -luitenant in die Oostenryk-Hongaarse leër.

Toe die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek het, is Antônio verhinder om by die Franse gewapende magte aan te sluit deur 'n wet wat lede van die afgesette Franse koninklike familie verbied het om in die weermag te dien.  In plaas daarvan is hy aangestel as 'n luitenant in die Royal Canadian Dragoons waar hy as intelligensiebeampte verbonde aan die Royal Flying Corps gedien het. Hy is in 1916 tot kaptein bevorder.
Dr. Viljoen het in 1928 op Maties se studenteraad gedien. Agter: A.A. Smuts (B.A.), (later ds.) O.A. Cloete (B.A.), C.P. van der Merwe (B.A.), E. Stals (B.Sc.), H. Liebenberg (B.A.), A.A. Smuts (B.Sc.), E.P. Groenewald (M.A.). Middel: (later prof.) H.B. Thom (M.A. adjunkvoorsitter), J.C. van der Westhuizen (M.A. sekretaris), (later ds.) Berning Malan (B.A. voorsitter), Erika Theron (B.A. asst.sekr.), (later dr.) Louis Rex (B.A.) Voor: J.C. Pauw (B.A.), P.A. Weber (B.A. penningmeester), L.H. Bartel (B.Sc.). Abraham Jonker (inlas) was afwesig.
Dr. **Louis Viljoen Rex** (gebore Utrecht 26 Julie 1907, oorlede Johannesburg 15 Desember 1959) was predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en ten tyde van sy dood aktuarius van die Sinode van die Suidstreek van Transvaal, later die Sinode Hoëveld.

Gemeentelike bediening
----------------------

Rex is in 1931 tot die bediening toegelaat en het agtereenvolgens die gemeentes Steynsburg (1932 - 1939), Drieankerbaai (1939 - 1941), Queenstown (1941 - 1947), Carolina (1947 - 1948), Bronberg, Queenstown-Oos en Johannesburg-Oos (die Irenekerk) (1957 - 1959) bedien.

Kerkleier
---------

Hy het dikwels sy kerk in belangrike kommissies gedien. Hy was onder meer lid van die Raad van die Kerke (die voorloper van die Algemene Sinode) en het in die eksamenkommissies vir teologiese studente in Kaapland en Transvaal gedien. Hy was onder meer secundi van die Sinodale Kommissie van die Ring van Pretoria-Oos, voorsitter van die Transvaalse Sinode se Kommissie vir Studente-bearbeiding, lid van die Kommissie van Revisie, primarius van die Kommissie vir Eksaminatore vir Dogmatiek, lid van die Kommissie vir Aktuele Vraagstukke en tydens sy heengaan actuarius van die Sinode van die Suidstreek van die Transvaalse Kerk nadat hy ds. M.S. Joubert opgevolg het wat uit die sinodale ressort vertrek het om 'n beroep na Pietersburg te aanvaar. 

Sy opvolger ná sy skielike dood was ds. Willie Jonker (later ook leraar van Johannesburg-Oos van 1966 tot 1968). Van hom is gesê dat hy buitengewone talente, gepaard met 'n innige godsvrug, geopenbaar het. 

Dr. Rex, afgeneem sowat sewe jaar voor hy in die amp oorlede is ná 'n lang siekbed.
Hy sterf op 15 Desember 1959, ná 'n lang siekbed, in die ouderdom van 52 jaar.

Bronne
------

* Acta van die vierde vergadering van die Suid-Transvaalse Sinode van die N.G. Kerk gehou te Pretoria op 26 Maart 1963 en volgende dae.
**Louis B Rautenbach** is 'n Afrikaanse skrywer en storieverteller wat vier nie-fiksie boeke gepubliseer het. Hy beplan toekomstige publikasies, onder andere, opvolgboeke, kleinverhaal-bundels en selfs 'n draaiboek. Hy het 'n voorliefde vir geskiedenis, en veral verhale van die Bybel. Sy stories is lewensinspirerend en laat 'n mens nadink oor die geestelike lewe en die verganklikheid van die mens. Sy doel as skrywer is om die leser, onder andere, te laat nadink oor die lewe.

Publikasies
-----------

### My Vriend, My Broer

Hierdie boek vertel die verhaal van 'n besonderse toegeneëntheid tussen twee vriende, die een 'n tienerseun en die ander alreeds 'n ervare soldaat, wat uitgedaag met die eise van die lewe wat bemoeilik word deur mense uit die verskillende wêrelde en raamwerke waaruit hulle kom.
Die leser behoort egter te sien dat beide Jònatan en Dawid hul diepe afhanklikheid en liefde openlik vir God en vir mekaar bely. Albei leef hul geloofsvertroue in die HERE uit, en skroom nie om Sy leiding en beskerming af te bid nie.
Elke leser kan met vrymoedigheid vrye teuels gee daaraan om hierdie realistiese beskrywing te interpreteer, en selfs die feite daarvan na te slaan.

### Spieël Splinters

Die verhaal handel oor die ongekompliseerde lewe van kindwees in 'n beskermde omgewing, waar jong lewens meteens deur 'n rits negatiewe gebeure na onbeskermde en ongenaakbaarheid van die grootmenswêreld geruk word.
Die vele aanslae van die lewe word met wisselende emosionele uitdagings aangespreek. Die boek is belaai met intriges: vreugdes, teleurstellings en uitdagings wat uiteindelik lei tot by 'n kruispad van keuses. 'n Kruispad in die lewe waar emosionele oorwinning 'n seker realiteit word. En oorwinning bring.
Hierdie unieke oorgangsboek is ideaal vir tiener- sowel as volwasse lesers.

ISBN 978-1-928210-51-1

### Oorsprong Van Smarte

'Oorsprong van Smarte' is 'n roman gebaseer op Ou Testamentiese Bybelverhale en neem die leser op 'n interessante reis deur die bekende Bybelverhale, vanaf Genesis tot Konings. Die skrywer delf dieper in emosionele belewenis van bekende Bybelse figure en gee die leser 'n nuwe perspektief op die menslikheid van hierdie karakters en ook die verreikende nagevolge van hul dade.
Soos die verhaal vorder, sal die leser toenemend bewus word van God se opregte belangstelling in die skepping en liefde vir mens.
God beskerm deurlopend. Hy rig en lei die mens om hom teen selfvernietiging te beskerm.
Daar is niks groter as God se genade...

ISBN 978-1-928210-50-4

### Soveel Jare

Die boek handel hoofsaaklik oor 'n man wat as baba van sy ouers weggeneem en vir aanneming afgegee word.
Sonder dat sy eie familie weet waar hy hom bevind, en onbewus van sy herkoms vanuit 'n groot familie waarna hy as enigste kind soveel keer gesmag het, leef hy 'n unieke en interessante lewe totdat hy onverwags met waarheid gekonfronteer word.
Ons reis vir ongeveer sestig jaar oor hierdie lewenspad wat soms ongelyk en klipperig voorkom.
Die leser sal sien watter leemte in die lewe kan ontstaan terwyl geliefdes onder die valse indruk verkeer dat hulle die beste om jou ontwil doen.

ISBN 978-1-928202-93-6
Colt-Browning M2 cal 50 (12,7 mm)
Die **Supermarine Spitfire** is 'n Britse enkelsitplekvegvliegtuig wat tydens en na die Tweede Wêreldoorlog deur die Royal Air Force en baie ander geallieerde magte gebruik is. Die Spitfire is in baie variante gebou, deur gebruik van verskeie vlerkkonfigurasies, en is in groter hoeveelhede as enige ander Britse vliegtuig vervaardig. Dit was ook die enigste Britse vegter wat aaneenlopend deur die oorlog in produksie was. Die Spitfire bly 'n gewilde vliegtuig, met ongeveer 53 wat steeds lugwaardig is, terwyl baie ander op statiese uitstallings in lugvaartmuseums dwarsoor die wêreld pryk.

Die Spitfire is ontwerp as 'n kortbereik, hoë-prestasie onderskepvliegtuig deur RJ Mitchell, hoofontwerper by Supermarine Aviation Works. In ooreenstemming met sy rol as 'n onderskepper, het Mitchell die Spitfire ontwerp met sy kenmerkende elliptiese vlerke op die dunste moontlike deursnit; hierdie dun vlerke het die Spitfire in staat gestel om 'n hoër topsnelheid as 'n paar kontemporêre vegters, insluitend die Hawker Hurricane, te behaal. Mitchell het voortgegaan om die ontwerp te verfyn tot en met sy dood aan kanker in 1937, waarna sy kollega Joseph Smith oorgeneem het as hoofontwerper, en toesig gehou het oor die ontwikkeling van die Spitfire deur sy menigte variante.

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4359289-2
* LCCN: sh85126799
* NARA: 10664174
* NKC: ph166214

 |
**George Craig Sanders Pauling** (1853 – 1919) was 'n Britse ingenieur en kontrakteur. Hy is in 1853 gebore. Hy help met die bou van vroeë Londense spoorlyne en ander spoorlyn in Brittanje. Hy kom in 1875 na Suid-Afrika as assistent-ingenieur in die Kaapse Staatspoorweë in Oos-Kaapland. Hy begin later sy eie onderneming en van 1882 tot 1885 bou hy die spoorlyn van Sterkstroom na Aliwal-Noord. In 1884 kry hy die kontrak vir die spoorlyn van Beaufort-Wes na Kimberley.

In 1886 neem hy deel aan die goudstormloop na Barberton en werk tydelik as myningenieur. Hy keer terug na Engeland en raak bevriend met baron Emile Beaumont d'Erlanger wat hom in 1888 na die Transvaal stuur om verslag te doen oor sy myn belange. Hier kry hy die kontrak vir die bou van die *Rand Tram*. In 1892 het Cecil Rhodes hom gekry om die spoorlyn van Vryburg na Rhodesië te bou en daarna ook een van Beira af. Hy bou ook die lyne van Umtali na Salisbury en van die suide na Bulawayo. Hy bou ook die Bulawayo-Salisbury-trajek en die verlenging vanaf die Victoria-waterval en verder. In Suid-Afrika het hy onder andere die spoorlyn oor Sir Lowryspas na Caledon gebou. Een van sy latere kontrakte was vir die bou van die grootste deel van die Benguela-spoorlyn in Angola. Hy is oorlede in 1919.

Bron
----

* Rosenthal, Eric. 1967. *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*
*Flegias met Dante en Vergilius*, gebrandskilderde glas in die Museo Poldi Pezzoli in Milaan.
In die Griekse mitologie was **Flegias** (antieke Grieks: Φλεγύας, "vurig") 'n koning van die Lapite (of Flegiane). Hy was die vader van Koronis, een van Apollo se minnaresse.

Mitologie
---------

Terwyl Koronis swanger was met Asklepios het sy verlief geraak op Iskus, die seun van Elatus. Toe 'n kraai Apollo van die verhouding vertel, het hy sy suster Artemis gestuur om Koronis te vermoor omdat hy dit nie self kon doen nie. Hermes het die baba egter gered en hom aan die sentour Chiron gegee om groot te maak. 

Flegias, wat kwaad vir Apollo was omdat hy sy dogter laat vermoor het, het Apollo se tempel by Delphi aan die brand gesteek. Apollo het hom vermoor en 'n swaar straf in die onderwêreld opgelê.

In die *Eneïde* van Vergilius word Flegias gewys waar hy gefolter word in Tartaros, waar hy ander waarsku om nie die gode te verag nie. In Dante se *Inferno* neem Flegias hom en Vergilius met sy boot oor die rivier Styx, wat uitgebeeld word as 'n moeras in die hel se sirkel van woede.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Superjoint Ritual** is 'n Amerikaanse heavy metal musiekgroep wat in die vroeë 1990's gevorm is deur Phil Anselmo, Joe Fazzio, en Jimmy Bower, later sluit Hank Williams III en Kevin Bond hul ook by die groep aan. Die musiekgroep is gestig deur Anselmo gelyktydig met sy lidmaatskap van Pantera, maar dit het 'n voltydse musiekgroep geword na Pantera se ontbinding 'n paar jaar later.

Hul styl van musiek kan beskou word as 'n mengsel van Pantera se styl van groove metal en thrash metal, met invloede van swart metal. Orkeste soos Venom, Slayer, Celtic Frost, Voivod, en Darkthrone is opgemerk as invloede. Die naam *Superjoint Ritual* kom uit 'n liriek in die Darkthrone liedjie *The Pagan Winter*. Volgens Bower het Anselmo 70-80% van die groep se musiek geskryf.

Ten spyte van hul stigting in die 1990's, was dit nie tot 'n dekade later, na Pantera ontbind het, wat die groep begin albums produseer het nie. 

'n Verskil van mening tussen Anselmo en Fazzio het gely tot die groep se ontbinding teen die einde van 2004, wat bevestig is deur beide Hank Williams III en Jimmy Bower.

Die orkes het herenig by die Housecore Horror Film Festival in Austin, Texas in Oktober 2014. Vir regsredes, speel die orkes onder die naam *Superjoint*. Hank Williams III was aanvanklik veronderstel om deel te neem in hierdie eerste herenigingsvertoning, maar kon toe nie as gevolg van persoonlike kwessies.

Alhoewel hul vertoning by Housecore Horror veronderstel was om die enigste reunievertoning te wees, het die musiekgroep later as *Superjoint Ritual* gespeel by die *Hellfest Open Air 2015*.

Superjoint het die album *Caught Up in the Gears of Application* op 11 November 2016 deur Housecore Records vrygestel.

Lede
----

Huidige
* Phil Anselmo – voorsang, kitaar (1993-2004, 2014–nou)
* Jimmy Bower – kitaar (1993-2004, 2014–nou)
* Kevin Bond – baskitaar (1994-1995), kitaar (2002-2004, 2014–nou)
* Stephen Taylor – baskitaar (2014–nou)
* Jose Gonzalez – tromme (2014–nou)

Voormalige lede
* Michael Haaga – baskitaar (1993-1994, 1995-2002)
* Hank Williams III – baskitaar (2002-2004)
* Joe Fazzio – tromme (1993-2004)
* Marzi Montazeri – kitaar (1996-1998)

Diskografie
-----------

### Ateljeealbums

* 2002: *Use Once and Destroy*
* 2003: *A Lethal Dose of American Hatred*
* 2016: *Caught Up in the Gears of Application*

Videografie
-----------

* 2002: *Live in Dallas, TX 2002*
* 2004: *Live at CBGB'S*
*Moenie verwar word met die huidige Hoogste Hof van Appèl, Suid-Afrika nie.*

|  |
| --- |
| **Suid-Afrikaanse politiek** |
| Parlement van Suid-AfrikaNasionale VergaderingNasionale Raad van Provinsies |
| PresidentAdjunkpresidentMinistersSpeaker van die Nasionale VergaderingOpposisieleier |
| PoliticiPolitieke partye |
| Konstitusionele HofHoogste Hof van AppèlHooggeregshof |
| Verkiesings |

Die **Hooggeregshof van Suid-Afrika** was van 1910 tot 1997 'n hoër hof in Suid-Afrika gewees. Dit het uit verskeie provinsiale en plaaslike afdelings met jurisdiksie oor spesifieke geografiese gebiede bestaan, asook 'n Appèlafdeling wat die hoogste appélhof in die land was. Dit moet nie met die moderne Hoogste Hof van Appèl, wat in 1997 gestig is, verwar word nie.

Geskiedenis
-----------

Die Unie van Suid-Afrika is in 1910 uit vier Britse kolonies gestig. Die hoogste howe van hierdie kolonies het provinsiale afdelings van die nuwe Hooggeregshof van Suid-Afrika geword. 'n Appèlafdeling is geskep as 'n suiwer appélhof met 'n hoër gesag as die provinsiale afdelings. Dit was die setel van 'n paar van die land se mees uitgelese regters, soos C.J. Innes, C.J. Watermeyer, J.A. Galgut, C.J Wessels en J.A. Schreiner.

In 1994 is die Konstitusionele Hof van Suid-Afrika geskep, wat 'n hoër gesag as die Appèlafdeling het, maar dit kon slegs grondwetlike aangeleenthede aanhoor. Die Appèlafdeling was dus steeds die hoogste hof vir nie-grondwetlike aangeleenthede.

In 1997 word die Appèlafdeling die Appèlhof van Suid-Afrika en kry dit grondwetlike jurisdiksie, hoewel die stelsel van twee hooggeregshowe gebly het: die Grondwetlike Hof was die hoogste hof rakende grondwetlike aangeleenthede, maar die Appèlhof van Suid-Afrika was die hoogste hof rakende nie-grondwetlike aangeleenthede.

Afdelings
---------

* AA – Appèlafdeling
* KPA – Kaapse Provinsiale Afdeling
	+ GW – Griekwaland-Wes Plaaslike Afdeling/1969 NK – Noord-Kaapse Afdeling
	+ OK – Oos-Kaapse Afdeling
* NPA – Natalse Provinsiale Afdeling
	+ D – Durban en Kus Plaaslike Afdeling
* OPA – Oranje-Vrystaatse Provinsiale Afdeling
* TPA – Transvaalse Provinsiale Afdeling
	+ WPA – Witwatersrandse Plaaslike Afdeling
* SWA – Suidwes-Afrika Afdeling (1960–1981)
Die **Flamsteed-naam** van sterre stem ooreen met die Bayer-naam, maar syfers word gebruik in plaas van Griekse letters.

Formaat en gebruik
------------------

Elke ster het ’n syfer, gevolg deur die genitief van die Latynse naam van die sterrebeeld waarin dit lê. Daar is 2 554 sterre met Flamsteed-name.

Die nommers is aanvanklik toegeken volgens die sterre se regte klimming, maar vanweë die invloed van presessie is hulle nie meer heeltemal in die regte volgorde nie. Dié metode van naamgewing het die eerste keer voorgekom in John Flamsteed se *Historia Coelestis Britannica*, wat in 1712 sonder sy toestemming gepubliseer is deur Edmond Halley en Isaac Newton. Die finale weergawe van die **Flamsteed-katalogus** is in 1725 ná sy dood gepubliseer sonder enige nommers.

Die Flamsteed-name het in die 18de eeu gewild geraak en word nou algemeen gebruik wanneer die ster nie ’n Bayer-naam het nie; wanneer daar egter wel ’n Bayer-naam is, word dié feitlik uitsluitlik gebruik. Voorbeelde van sterre waarvan die Flamsteed-naam gewoonlik gebruik word, is 51 Pegasi en 61 Cygni. Wanneer ’n Bayer-naam egter ’n ekstra letter het, word die Flamsteed-naam dikwels eerder gebruik, soos 55 Cancri in plaas van Rho-1 Cancri.

Die Flamsteed-katalogus bevat net sterre wat van Groot-Brittanje af sigbaar is en daarom het sterre in die verre suidelike lugruim nie Flamsteed-name nie. Nes in ander sterrekundige katalogusse is daar ’n paar foute: Flamsteed het Uranus in 1690 gesien, maar nie besef dit is ’n planeet nie. Dit is in sy katalogus opgeneem as ’n ster met die naam 34 Tauri.

Sterrebeelde met Flamsteed-stername
-----------------------------------

Daar is 52 sterrebeelde wat hoofsaaklik Flamsteed-name gebruik:

* Akkedis
* Andromeda
* Arend
* Beker
* Berenike se Hare
* Boogskutter
* Bul
* Dolfyn
* Draak
* Driehoek
* Eenhoring
* Eridanus
* Groot Beer
* Groot Hond
* Haas
* Hercules
* Jaghonde
* Jagter
* Kameelperd
* Kassiopeia
* Kefeus
* Klein Beer
* Klein Hond
* Klein Leeu
* Koetsier
* Kraai
* Kreef
* Lier
* Leeu
* Maagd
* Noordelike Kroon
* Noordelike Waterslang
* Perseus
* Pyl
* Ram
* Rooikat
* Sekstant
* Skerpioen
* Slang
* Slangdraer
* Steenbok
* Suidelike Vis
* Swaan
* Tweeling
* Veewagter
* Visse
* Vlieënde Perd
* Vos
* Vul
* Walvis
* Waterdraer
* Weegskaal
'n Straatbord in Fleet Street
**Fleet Street** is 'n straat in die City of London wat na die Fleet, Londen se grootste ondergrondse rivier, vernoem is. Tot met die 1980's was die uitgewerye, redaksiekantore en drukkerye van Britse nasionale dagblaaie hier gesetel en het rolperse die straat saans laat bewe. Vragmotors het miljoene pasgedrukte dagblaaie na stasies, lughawens of ander bestemmings vervoer. Die eerste drukpers in Fleet Street is reeds teen die einde van die 15de eeu in bedryf gestel, en in 1702 het die eerste dagblad verskyn. 

Tegnologiese vooruitgang en strukturele veranderinge in die koerantmark het die einde van Fleet Street as Britse koerantsentrum ingelui namate nuwe moderne drukaanlegte in stadsdele soos Wapping en Canary Wharf ontstaan het. Alhoewel die laaste oorblywende nuusagentskap, *Reuters*, sy kantore in 2005 gesluit en na Canary Wharf verskuif het, word die term *Fleet Street* steeds as 'n sinoniem vir die nasionale pers in die Verenigde Koninkryk gebruik.

Geskiedenis en ligging
----------------------

Fleet Street omstreeks 1890  
Foto deur James Valentine
Fleet Street in 2008
Blykbaar het die straat reeds in die 13de eeu as Fleet Street bekendgestaan, en daar is talle verwysings na Fleet Street in die vroeë 14de eeuse dokumente. Oorspronklik het Fleet Street die City of London as kommersiële sentrum met Westminster verbind waar belangrike politieke instellings geleë was. So weerspieël die straat se lengte die uitbreiding van die City gedurende die 14de eeu.

Aan die straat se oostelike einde het die Fleetrivier langs die middeleeuse stadsmuur van Londen gevloei, terwyl die Temple Bar aan Fleet Street se westelike einde die huidige grens tussen die City of London en die City of Westminster aandui. Vanaf Temple Bar loop die straat buite die stadgrens van Londen as The Strand in westelike rigting; in die ooste loop die roete verby Ludgate Circus en word hier, net soos die nabygeleë heuwel, Ludgate Hill genoem.

Die A4-pad het oorspronklik vanaf Ludgate Circus geloop waarby die hele Fleet Street deel uitgemaak het van dié pad. Vandag begin die pad egter by Holborn Circus, loop langs Fetter Lane en daarna langs die westelike gedeelte van Fleet Street en van daar verder na Westminster. Die naaste moltreinstasies is Temple, Chancery Lane en Blackfriars, naas die City Thameslink-treinstasie.

Godsdienstige instellings
-------------------------

Gedurende die hoë Middeleeue het leidende geestelikes hul Londense paleise in Fleet Street laat bou. So verwys straatname soos Peterborough Court of Salisbury Court na vroeëre biskoplike paleise, en naas instellings van die Tempelridders herinner Whitefriars Street aan die gelyknamige klooster waarvan die oorblyfsels besigtig kan word.

Tans het drie gemeentes hul kerkgeboue in Fleet Street: Temple Church, St Bride's Church (wat met die drukkersbedryf verbind word) en St. Dunstan-in-the-West wat as plaaslike parogiekerk en kerk van die Roemeens-Ortodokse gemeente dien.
**Hoover-gebou**  

**Western Avenue, Perivale**   

Londen  
Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk  


---

**Styl**  

Art Deco

---

**Argitekte**  

*Wallis, Gilbert and Partners*

---

**Opgerig**

1932–1933

---

Die **Hoover-gebou** in Perivale, 'n voorstad in die Londense stadsdistrik Ealing (*London Borough of Ealing*), word as een van die uitstekendste voorbeelde van Art Deco-boukuns in die Britse hoofstad en die Verenigde Koninkryk beskou. Dit is oorspronklik in 1932 deur die argitekte-vennootskap *Wallis, Gilbert and Partners* as Londense fabriek- en kantoorkompleks vir die Amerikaanse stofsuiervervaardiger *Hoover* ontwerp.

Hoofingang
Die fasade van die laagliggende wit hoofgebou met twee verdiepings word deur massiewe suile in die Egiptiese styl in vyftien nisse verdeel; opvallend is die suile se versierings aan die bo- en onderkant. Ook die hoofingang is versier met Art Deco-stylelemente soos gestileerde sonstrale.

Nadat die fabriek in die vroeë 1980's gesluit is, het die Britse supermarkketting *Tesco* dit in 1989 gekoop om hier – volgens sy konsep van 'n "lewende museum" – 'n moderne supermark in die argitektoniese konteks van Art Deco-boukuns uit die 1930's te bedryf.
Die Eugene Marais-hospitaal se hoofingang in Vyfde laan, Les Marais, Pretoria
Aanwysingsbord voor die trauma- en noodeenheid
Die dokter en bekende digter, Eugène Marais
Die **Eugène Marais-hospitaal** is 'n hospitaal op die hoek van Vyfde laan en Fred Nicholsonstraat in Les Marais, 'n voorstad van Pretoria. Dit was aanvanklik 'n homeopatiese hospitaal wat later in 'n klein kliniek omskep is. Die hospitaal is op 19 Maart 1973 geopen en is na die dokter en digter, Eugène Marais, genoem. Dit is 'n deel van die Life Healthcare-groep.

Dienste
-------

Die hospitaal bied 'n wye spektrum van dienste, insluitend:

* 'n Trauma-afdeling (vir noodgevalle, 24 uur per dag)
* 'n Kritiekesorgeenheid
* Ginekologie
* Plastiese en torakale chirurgie
* Laparoskopiese en ander endoskopiese chirurgie
* 'n MR-eenheid (vir Magnetiese resonansie-beelding)
* Verskeie fasiliteite vir die neem van X-strale

Die hospitaal het 'n helikopter-landingsplek wat vir mediese of trauma-noodgevalle gebruik kan word. Aanliggend tot die hospitaal is verskeie laboratoriums, ortopediese dienste en eenhede vir X-strale, asook die Les Marais MR-instituut.

Geskiedenis
-----------

Die Eugène Marais-hospitaal staan op die presiese terrein waar die Sewendedag-Adventiste 'n homeopatiese hospitaal in die 1950's bedryf het. Die hospitaal is daarna deur 'n mev. Snyman in die Esperanza-kliniek, wat ook 'n ouetehuis was, omskep. In Mei 1968 is die gebou deur 'n groep dokters onder leiding van die psigiater, dr. J.P. Verster, gekoop. In 1969, ná 'n tekort aan privaat beddens in die provinsiale hospitaal ontstaan het, sluit nog dokters by hulle aan en is 'n nuwe vleuel aangebou.

Danksy die toewyding van dr. Lombard, Guldenpfennig, Buys en Nel is die suidelike vleuel geoormerk om as 'n algemene hospitaal te dien. Die eerste pasiënt is op 19 Maart 1973 in hiérdie vleuel opgeneem. Op aanbeveling van dr. Ivan McCusker is dit na Eugene Marais genoem.

In 1984 is 'n vleuel bokant die huidige apteek aangebou en is die hospitaal se bestuur deur die Afrox Healthcare-groep oorgeneem.

In November 1985 word dit die eerste privaat hospitaal in Pretoria om magtiging vir die oplei van verpleegsters (van die Suid-Afrikaanse Raad van Verpleging) te ontvang. In dieselfde jaar is 'n bykomende vleuel geopen om die toeloop van pasiënte te akkommodeer.

In 1995 is moderne spinaal- en 'n vlakeen-traumaeenheid bygevoeg.

In November 2000 is 'n nuwe vleuel, wat vir spesialiste se spreekkamers aangebou is, geopen. 

Dié hospitaal se nuwe harteenheid van R30 miljoen is in 2002 vir pasiënte oopgestel.

In 2005 is die Afrox Healthcare-groep se naam na Life Healthcare verander. Die hospitaal staan sedertdien as die *Life Eugène Marais Hospitaal* bekend.

In Julie 2006 is 'n rehablitasie-eenheid met 'n kapasiteit van 21 beddens op die grondvloer geopen.

Sien ook
--------

* Lys van hospitale in Suid-Afrika
Hoogoond

Q393308| Subklas van | metallurgiese oond |
| Vervang | bloomery |
| Produk of materiaal wat geproduseer word | cast iron, ferroalloy |

‘n **Hoogoond** word gebruik om deur smelting metaal aan die ertse te onttrek. Dit is die proses waardeur ru-yster uit ystererts verkry word.

So ‘n oond is ‘n silindervormige toringgebou van staalplate en van binne uitgevoer met vuurvaste bakstene. Kooks, kalksteen en erts word in die juiste verhouding gemeng en aan die brand gesteek. Die temperatuur van die mengsel word daarna geweldig verhoog deur die voortdurende inblaas van warm lug. Die ystererts word teen daardie hoë temperatuur vloeibaar en as die vloeistof stol, word potyster verkry.

Die eerste hoogoond wat potyster in Suid-Afrika geproduseer het, is deur S.L. Green te Sweetwaters naby Pietermaritzburg opgerig. Dit was in 1901 of 1902 en het twee ton yster gelewer voordat produksie gestaak is. In 1909 het Green met sy proefneming voortgegaan en 12 ton potyster gemaak. 'n Elektriese ingenieur uit Nederland, Cor Delfos, bou in 1917 ‘n hoogoond in Pretoria-Wes waaruit Yskor ontwikkel.

Bibliografie
------------

* Lantern. Tydskrif vir Volksopvoeding. Jaargang 3, nr. 1, Junie 1953.