recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Moet nie verwar word met Klassisisme nie.*
**Klassisme**, ook bekend as **klassediskriminasie**, is vooroordeel of diskriminasie op grond van sosiale klas. Dit bevat individuele houdings, gedrag, beleidstelsels en praktyke wat ingestel is om die hoërklas te bevoordeel ten koste van die laerklas.

Sosiale klas verwys na die groepering van individue in 'n hiërargie gebaseer op rykdom, inkomste, opvoeding, beroep en sosiale netwerk.

Geskiedenis
-----------

Klastrukture bestaan in 'n vereenvoudigde vorm in voor-landbou-samelewings, maar dit het meer kompleks geword en gevestig sedert die stigting van permanente landbou-gebaseerde beskawings met 'n voedseloorskot.

Klassisme begin om beoefen te word rondom die 18de eeu. Die lys dat mense volgens die laagste status tot die hoogste geklassifiseer is, vanaf die serwe of kleinboere, en voortgesit deur ridders, adellikes, tot die koning of monarg. Moderne klassisme, met minder streng klas strukture, is moeiliker om te identifiseer.In 'n berig van professionele verenigings sê sielkundige Thomas Fuller-Rowell, "Ervarings van [klas] diskriminasie is dikwels subtiel eerder as blatant, en die presiese rede vir onbillike behandeling is vir die slagoffer dikwels nie duidelik nie."

Sien ook
--------

* Kaste
Emmanuel I van Portugal
**Emmanuel I** (Portugees:Manuel I) (Alcochete, 31 Mei 1469 – Lissabon, 13 Desember 1521), met die bynaam die Grote of die Gelukkige (o Venturoso), uit die Huis van Aviz, was koning van Portugal van 1495 tot 1521.

Biografie
---------

Hy was 'n seun van Ferdinand van Viseu en Beatrix van Portugal. Hy het sy neef en swaer Johannes II as koning van Portugal opgevolg.

Hy is agtereenvolgens met die susters Isabella en Maria van Aragón getroud en daarna met Eleanor van Habsburg. 

Hy het as 'n absolutistiese monarg geregeer en met Portugese kolonialisme begin: In 1498 bereik Vasco da Gama Indië en in 1500 ontdek Pedro Álvares Cabral Brasilië, wat 'n Portugese besitting geword het.

In die tradisie van vorige konings het Emanuel I sy heerskappy met groot godsdienstige verdraagsaamheid begin en selfs Jode bevry wat vervolging in Kastilië ontvlug het en hulself in 'n situasie van slawerny bevind het. Hierdie verdraagsaamheid is ook geregverdig deur die behoefte aan die finansiële en intellektuele kapitaal van die Hebreeuse gemeenskappe, noodsaaklik vir sy ekspansionistiese beleid.

Sy ambisie om die Iberiese koninkryke te verenig het egter daartoe gelei dat hy toegee aan die eise van die Katolieke Spaanse konings, om 'n klousule in sy huwelikskontrak met Isabella van Aragon (geteken op 30 November 1496) in te sluit dat die More en Jode verdryf kon word. Toegegee aan hierdie Kastiliaanse druk, het Emanuel I in 1515 Pous Leo X versoek om 'n hof van Inkwisisie in Portugal te stig.

Portugal het 'n kulturele bloeitydperk onder sy bewind beleef. Die laat-Gotiese argitektoniese styl sou na hom Emanuel- of die Manuel-styl genoem word.

Manuel is in 1521 oorlede en is begrawe in die Mosteiro dos Jerónimos, wat tydens sy bewind gebou is. Sy weduwee Eleonora het ná sy dood met koning Francis I van Frankryk getrou.

Bronne
------

* Marques, António Henrique R. de Oliveira (1972). *History of Portugal*. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-03159-9. OCLC 364043.
* Rebelo, Luis (2003). "Manuel I, King of Portugal". In Gerli, E. Michael (red.). *Medieval Iberia : an encyclopedia*. New York: Routledge. ISBN 0-415-93918-6. OCLC 50404104.
* Sanceau, Elaine (1970). *Reign of the Fortunate King, 1495–1521: Manuel I of Portugal*. Hamden, Conn.: Archon Books. ISBN 0-2080096-8-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90756991
* BNE: XX1033956
* BNF: cb106530390 (data)
* CANTIC: a11230769
* CiNii: DA09434371
* GND: 118954830
* ISNI: 0000 0001 2125 0824
* LCCN: n85133328
* NKC: ola2013788864
* NLP: A2235556X
* NTA: 072137991
* RERO: 02-A024274345
* The SBN id SBLV120693 is not valid.
* SELIBR: 366837
* SUDOC: 07072573X
* VIAF: 27055008
* WorldCat Identities: lccn-n85133328

 |
Koerantopskrifte van regoor die wêreld oor die toetsing van 'n entstof teen polio.
**Openbare gesondheid** is al beskryf as "*die wetenskap en kuns van siektevoorkoming, lewensverlenging en die bevordering van gesondheid deur die georganiseerde pogings en ingeligte keuses van die samelewing, organisasies, gemeenskappe en individue.*" Dit is gemoeid met gevare vir die gesondheid van 'n gemeenskap gebaseer op bevolkingsgesondheidsontleding. Die betrokke bevolking kan so klein soos 'n handvol mense of so groot soos al die inwoners van verskeie kontinente (in die geval van 'n pandemie) wees. Openbare gesondheid het baie subterreine, maar sluit gewoonlik die volgende interdissiplinêre kategorieë in: epidemiologie, biostatistiek en gesondheidsdienste. Omgewingsgesondheid, gemeenskapsgesondheid, gedragsgesondheid en beroepsgesondheid is ook belangrike terreine van openbare gesondheid.

Die fokus van openbare gesondheidsintervensies is om siektes, beserings en ander gesondheidstoestande te voorkom en bestuur. Dit geskied deur die waarneming van gevalle en die bevordering van gesonde gedrag, gemeenskappe en (in aspekte verwant aan menslike gesondheid) omgewings. Dit is daarop gemik om te voorkom dat gesondheidsprobleme ontstaan of herhaaldelik voorkom deur opvoedkundige programme te implementeer, beleidstellings te ontwikkel, dienste te lewer en navorsing te doen. Die behandeling van 'n siekte of 'n patogeen kan voorkom dat dit na ander versprei, soos in die geval van 'n epidemie. Inentingsprogramme, bewusmakingsveldtogte en die verspreiding van kondome om te voorkom dat oordraagbare siektes versprei is voorbeelde van algemene voorkomende openbare gesondheidsmaatreëls.

Openbare gesondheid doen ook verskeie stappe om die gesondheidsongelykheid tussen verskillende areas van die land, en in sommige gevalle, die kontinent of wêreld te beperk. Een kwessie is individue en gemeenskappe se toegang tot gesondheidsorg weens finansiële, geografiese of sosiokulturele beperkings. Toepassings van die openbare gesondheidstelsel behels moeder- en kindgesondheid, gesondheidsdiensadministrasie, noodreaksie en die voorkoming en beheer van besmetlike en chroniese siektes.

Die groot positiewe impak van openbare gesondheidsprogramme word algemeen erken. Deels weens die beleide en aksies wat deur openbare gesondheid ontwikkel is, was daar in die 20ste eeu 'n afname in die sterftesyfers vir babas en kinders aangeteken en 'n deurlopende toename in lewensverwagting. Daar word byvoorbeeld beraam dat die lewensverwagting onder Amerikaners sedert 1900 met dertig jaar toegeneem het, en wêreldwyd met ses jaar sedert 1990.
Uitbeelding van twee konings, Emma se man Roedolf van Frankryk (regs, op die troon) en Karel die Eenvoudige (links, middel)
**Emma van Frankryk** (sterf in 935) was 'n Franse prinses en vanaf 923 tot haar afsterwe koningin van Wes-Frankië deur haar huwelik met Roedolf van Frankryk. Sy staan ook bekend as Emma Capet, Emma van Boergondië, of Emma van Neustrië. Sy was die dogter van Robert I van Frankryk en óf Aelis van Maine, óf Beatrix van Vermandois. Haar familie staan bekend as die Robertyne of Robertiens.

Omstreeks 921 is sy getroud met Hertog Roedolf van Frankryk. Roedolf is op 13 Julie 923 by Saint-Médard de Soissons gekroon as Koning van Wes-Frankië en gevolglik het sy Koningin van Frankryk geword. 

Sy het haar man se reg op die kroon verdedig teen die Karolingiese aanspraakmaker Karel die Eenvoudige en haar swaer Herbert II van Vermandois. Emma het in 931 vir Avalon verower, en in 933 die beleg van *Château Thierry* teen Herbert II aangevoer met haar man se leër.

Emma was die eerste Frankiese koningin wat gekroon is: sy is in dieselfde jaar as haar man in Reims deur die Biskop van Reims gekroon. Kroniekskrywers het opgemerk dat alhoewel die koronasie in dieselfde jaar plaasgevind het waarin haar man gekroon is, dit tog 'n bietjie later plaasgevind het. 

Dit wil voorkom asof Emma geboorte aan slegs 'n seun, genaamd Lodewyk, geskenk het.  Dit is egter moontlik dat Emma ook 'n dogter genaamd Judith gehad het.
**Emma Louw** (\* 7 Februarie 1917, Ermelo – onbekend) is een van die eerste vroulike Afrikaanse joernaliste en digters. In die 1940's skryf sy tydskrifpoësie onder die skuilnaam C. en onder haar getroude naam, Emma Horn, doen sy ook belangrike genealogiese navorsing.

Lewe en werk
------------

Emma Louw is op 7 Februarie 1915 op Ermelo gebore, die jongste kind en enigste dogter van Charles Robert Louw en Maria Gesina Stolp. Sy het drie ouer broers, Andries Adriaan, Charles Robert Murray en Jacob Stolp. In 1916 verhuis die gesin na Kaapstad en sewe jaar later na die plaas Dennegeur naby Somerset-Wes. Haar skoolopleiding ontvang sy aan die Laerskool Somerset-Wes en die Hoërskool Hottentots-Holland. Sy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.A.-graad behaal. Hierna reis sy na die buiteland en bring feitlik ’n jaar in Duitsland deur, waar sy die musiekseisoen in Berlyn en die wintersport in die berge ervaar. Na haar terugkeer na Suid-Afrika aanvaar sy in 1937 ’n betrekking as redaksielid van *Die Burger* in Kaapstad, waar sy vir twee jaar werk. In 1940 gaan bly sy ’n tyd lank by haar ouers op die familieplaas, waarna sy na Johannesburg verhuis en ’n betrekking by *Die Transvaler* aanvaar. Hier ontmoet sy vir Gideon Jozua Horn, met wie sy in 1943 trou en die egpaar verhuis later terug na Kaapstad. Twee dogters word uit die huwelik gebore, onder wie Hester Magdalena op 9 Mei 1949. Sy slyt haar laaste jare in ’n ouetehuis in Kaapstad.

Skryfwerk
---------

Sy skryf tydskrifpoësie in die veertigerjare onder die skuilnaam C. en publiseer *Venster in die stad* in 1947. Dit bevat hoofsaaklik stemmingsverse oor die heimwee en eensaamheid in die stad. Die oorheersende tema is ’n jong liefde wat smag na vervulling, met die verlange om uit die stad terug te keer na die natuur. Hoewel die verse tref deur hulle openhartigheid, ontbreek dit aan werklik diepgaande inhoud. Van haar gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing *Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte*.

Onder haar getroude naam spits sy haar later toe op genealogiese navorsing en verskeie werke in hierdie genre verskyn van haar, insluitende *Ds. A.A. Louw (1827–1908) en sy gesin*, *Louw-stamregister: Johannes Rudolph en sy afstammelinge*, *Murray-stamregister (1794–1954)* en *Dirk Louw en Jacob Stolp en hul afstammelinge*. Al hierdie werke word by die Genealogiese Instituut van Suid-Afrika gehuisves.

Publikasies
-----------

### Emma Louw

* 1947 *Venster in die stad*

### Emma Horn

* 1956 *Murray-stamregister (1794–1954)*
* 1967 *Louw-stamregister*
* 1974 *Ds. A.A. Louw (1827–1908) en sy gesin*
* 1991 *Dirk Louw en Jacob Stolp en hul afstammelinge*
Die Mercury-Redstone 1A lansering.
**Mercury-Redstone 1A** (MR-1A) was 'n Amerikaanse onbemande ruimtevaart en deel van die Mercury-program. Die ruimtetuig is op 19 Desember 1960 vanaf Kaap Canaveral, Florida gelanseer. Die doel van die sending was om seker te maak dat die ruimtetuig geskik is vir gebruik in die ruimte en ook vir toekomstige sub-orbitale vlugte gebruik kan word. Die ruimtetuig se instrumentasie, vuurpyle vir aandrywing en posisionering, en die herstelstelsels is getoets. Die sending was suksesvol. 

Die Mercurykapsule het 'n hoogte van 210 km bo die Aarde bereik, en 378 km afgelê tydens sy vlug. Die vuurpyl het 'n groter snelheid bereik as wat beplan is nl. 7 900 km/h. Die kapsule is 15 minute nadat dit geland het, deur 'n helikopter van die Amerikaanse Lugmag uit die Atlantiese Oseaan herwin. Die vlugtyd was 15 minute en 45 sekondes.

| * l
* b
* w
Mercury-projek |
| --- |
| Beman | 
* Sub-orbitaal: Freedom 7
* Liberty Bell 7
* Aardbaan: Friendship 7
* Aurora 7
* Sigma 7
* Faith 7
* Gekanselleer: Freedom 7 II

 | Mercury program-kapsuleMercury program-kapsule |
| Onbeman | 
* Little Joe 1
* Big Joe 1
* LJ-6
* LJ-1A
* LJ-2
* LJ-1B
* MA-1
* Little Joe 5
* MR-1
* MR-1A
* MR-2
* MA-2
* LJ-5A
* MR-BD
* MA-3
* LJ-5B
* MA-4
* MS-1
* MA-5

 |
Die **Mercedes-Benz W111** is 'n onderstelkode wat aan 'n reeks Mercedes-Benz S-klas-voertuie gegee is wat tussen 1959 en 1971 vervaardig is, waaronder vierdeur-sedans (1959-1968) en tweedeur-koepees en cabriolets (1961 tot 1971). Hul bakwerke het kenmerkende stertvinne in die Amerikaanse styl gehad, wat aan die modelle hul *Heckflosse-* bynaam gegee het - Duits vir "vinstert".

Agtergrond
----------

Die W111, wat met 'n 2,2-liter-inlynsessilinder-enjin vrygestel is, het in 1961 'n paar variëteitslyne opgelewer: dit is in 1961 Inlynviersilinder-aangedrewe voertuie wat die W111-onderstel en bakwerke deel, met die naam **W110**; en die **W112**, 'n topluukse sedan op die W111-onderstel gebou, maar met eksklusiewe funksies, uitgebreide afwerking, en die Mercedes-Benz 300D *Adenauer* se brandstofingespuite 3-liter M189 sessilinderenjin – op daardie tydstip die maatskappy se grootste enjin.

Produksie
---------

Die reeksproduksie van die vierdeur-sedan het in Augustus 1959 begin, en sy debuut by die Frankfurtse Motortentoonstelling gemaak. Aanvanklik het die reeks bestaan uit die 220b, 220Sb en 220SEb. Dit het onderskeidelik die (W105) 219, die (W180) 220S en die (W128) 220SE Ponton sedans vervang. Die 220b was 'n intreevlakweergawe met min chroomversiering, eenvoudige wieldoppe en basiese binne-afwerking wat ook nie sakke aan die deure gehad het nie. Pryse was DM 16.750, 18.500 en 20.500, met 'n ruwe verkoopsverhouding van 1:2:1.

Al die modelle het die 2195 cc M127 inlynsessilinderenjins gedeel, oorgedra uit die vorige generasie, wat 71 kW lewer teen 4 800 opm en in staat was om die swaar motor tot 160 km/h (155 indien dit met 'n opsionele outomatiese ratkas toegerus is) te versnel. Die 220Sb het dubbelkeel-vergassers wat 82 kW gelewer het teen 5 000 opm, wat die topsnelheid tot 165 km/h en 0-100 km/h versnelling tot 15 sekondes verbeter het.

Die top-van-die-reeks 220SEb was met Bosch-brandstofinspuiting toegerus, wat 89 kW teen 4 800 opm lewer, met 'n topsnelheid van 172 km/h en 'n 0-100 km/h tyd van 14 sekondes.

Galery
------

* Mercedes-Benz 220bMercedes-Benz 220b
* Mercedes-Benz 220SbMercedes-Benz 220Sb
* Mercedes-Benz 220SbMercedes-Benz 220Sb
* Mercedes-Benz 280SE koepee (VSA)Mercedes-Benz 280SE koepee (VSA)
* Mercedes-Benz 280SE koepeeMercedes-Benz 280SE koepee
* Aangesien die W108 en W109 slegs as vierdeurmodelle beskikbaar was, word daar gereeld foute met 2-deur W111 en W112-coupés en cabriolets soos hierdie 1969 280SE gemaak.Aangesien die W108 en W109 slegs as vierdeurmodelle beskikbaar was, word daar gereeld foute met 2-deur W111 en W112-coupés en cabriolets soos hierdie 1969 280SE gemaak.
***Miercna rīce* (Oud-Engels)  
*Merciorum regnum* (la)**  
 **Koninkryk Mercia**| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **527 – 918** |  |

 |
|   Vlag |
| Ligging of Koninkryk MerciaDie strekking van die Koninkryk Mercia (dik lyn) en sy magsgebied tydens die Merciaanse Oorheersing tussen 600 en 900 toe Mercia die Angel-Saksiese Heptargie oorheers het (groen skakering) |
| **Hoofstad** | Tamworth (as koningsetel) |
| **Taal/Tale** | Oud-Engels |
| **Godsdiens** | Heidendom, Christendom |
| **Regering** | Monargie |
| **Koning** |  |
|  - 527–? | Icel (eerste) |
|  - omstreeks 626–655 | Penda |
|  - 716–757 | Ethelbald |
|  - 757–796 | Offa |
|  - omstreeks 881–911 | Ethelred |
|  - 918 | Æthelwynn (laaste) |
| **Wetgewer** | Witenagemot |
| **Historiese tydperk** | Vroeë Middeleeue |
|  - Gevestig | 527 |
|  - Ontbind | 918 |

**Mercia** (Oud-Engels: *Miercna rīce*) was een van die magtigste van die sewe klein koninkryke in Engeland wat in die tydperk tussen die vestiging van Angel-Saksiese stamme in die 5de eeu n.C. en hulle vereniging tot die Koninkryk van Engeland in die vroeë 10de eeu bestaan het. Na hierdie sewe ryke word ook verwys as die Angel-Saksiese Heptargie.

Die Latynse benaming *Mercia* is afgelei van die Oud-Engelse *Mierce* of *Myrce* ("grensbewoners", "grensvolke"; vergelyk die Duitse term *mark*). Die koninkryk het die vallei beslaan wat deur die Trentrivier en sy syriviere gevorm is, 'n gebied wat tans as die Engelse Middellande bekendstaan. Tamworth in Staffordshire het sedert 584 as setel van Merciaanse konings gedien nadat koning Creoda hier 'n vesting laat bou het.
Die **Universiteit van Tilburg** (Engels: *Tilburg University*) is 'n Nederlandse openbare universiteit wat spesialiseer in die vakgebiede Administrasie, Lettere, Sosiale en Gedragswetenskappe, Regte, Teologie en menslikheid, Ekonomie en Geesteswetenskappe. Dit is geleë in die stad Tilburg, deel van die provinsie Noord-Brabant, in die suide van Nederland

Die Universiteit van Tilburg het 'n studentetal van ongeveer 17 400, waarvan 18 persent internasionale studente is. Hierdie persentasie het oor die laaste aantal jare toenemend gegroei. Die universiteit bied sy programme in beide Nederlands en Engels aan. In 2019 was 48 uit 'n totaal van 71 (21 voorgraadse en 50 meestersprogramme) in medium Engels. Die Universiteit van Tilburg ken gemiddeld 120 PhDs per jaar toe.

Die instelling het 'n wêreldwye reputasie opgebou vir sowel navorsing as onderrig. Op die gebied van akademiese publikasies het "Research Papers in Economics" die Fakulteit Ekonomie en Bedryfsadministrasie as die 23ste produktiefste navorsingsdepartement ter wêreld en die 6de in Europa aangewys. Volgens die Shanghai-rangorde van 2020 beklee die Universiteit van Tilburg 'n 6de plek op die gebied van bedryfsadministrasie en 'n 24ste plek op die gebied van finansies wêreldwyd.   Op die gebied van die regte is die Universiteit van Tilburg 28ste in die wêreld en tweede in Nederland volgens die akademiese rangorde van universiteite van THE 2021.  Daarbenewens bied die Fakulteit Sosiale en Gedragswetenskappe 'n unieke tweejaar-Magisterprogram in Mediese Sielkunde (aangebied in Nederlands), waarin studente opgelei word as wetenskaplike kundiges in die mediese veld.

Geskiedenis
-----------

Die universiteit is in 1927 gestig. Aanvanklik was dit uitsluitlik 'n skool vir bedryfsadministrasie en -bestuur. Later is fakulteite soos regte (gestig in 1963), sosiale en gedragswetenskappe (ook in 1963), teologie en filosofie (1967) en uiteindelik die kunsskool (1981) opgeneem.

Ondanks die groei in die res van die fakulteite, is die fakulteit bedryfsadministrasie en -bestuur steeds die grootste van almal waaruit die universiteit bestaan, volgens die aantal studente.

In 2009 het die Universiteit 'n eredoktorsgraad aan Marlene van Niekerk toegeken.
Air Force One vlieg oor Mount Rushmore.
Lyndon B. Johnson word twee uur na die moord op pres. John F. Kennedy as die nuwe president van die VSA in *Air Force One*, destyds nog 'n Boeing 707, beëdig.
**Air Force One** is die roepsein vir enige vliegtuig van die Amerikaanse Lugmag wat deur die president van die Verenigde State van Amerika gebruik word. Dit word as 'n prominente simbool van die V.S.A. se mag en invloed in die wêreld gesien.

Die Amerikaanse president vlieg gewoonlik in een van twee omgeboude Boeing 747-vliegtuie, met stertnommers 28000 en 29000. Die vliegtuie word slegs *Air Force One* genoem as die president aan boord is. Wanneer die vise-president of 'n ander hooggeplaaste amptenaar daarin vlieg, word dit *Air Force Two* genoem. Om veiligheidsredes mag die president en die vise-president nooit saam vlieg nie.

Toe pres. Richard Nixon in 1974 as president bedank het, het hy in *Air Force One* na sy huis in Kalifornië teruggevlieg. Halfpad daarheen het sy presidentskap tot 'n einde gekom, en is 'n nuwe roepsein in vlug aan die vliegtuig toegeken.

Die huidige Boeing 747-200B's kan teen 'n topsnelheid van ongeveer 1 100 km/h vlieg. Dit het 'n bemanning van 26 lede en bied plek vir 76 passasiers. Die vliegtuig het (soos alle 747's) drie vlakke. Die boonste vlak huisves gevorderde kommunikasietoerusting, terwyl die middelste vlak vir passasiers en kantore gebruik word, en die onderste vlak as vragruim dien. Die vliegtuie sal na verwagting in 2018 met twee Boeing 747-8's vervang word.
'n **Woordkorrelaat** is 'n onafhanklike komponent wat 'n sterk ooreenkoms vertoon met 'n afhanklike komponent, met ander woorde 'n stam wat 'n ooreenkoms vertoon met die betekenis en vorm van 'n affiks. Dit kan dus waargeneem word as 'n samestelling. 'n Samestelling kan nie beskryf word as 'n komposisie van woorde nie, omdat woorde onafhanklik in sinne voorkom wat 'n sekere betekenis en vormveranderinge vertoon, as gevolg hiervan kan ons sê dat stamme woordkorrelate vertoon. Wanneer samestellings ontleed word, sien ons dat stamme meestal 'n ooreenkoms vertoon met woorde.

Voorbeelde:

| Woord | Samestelling | Stam |  |
| --- | --- | --- | --- |
| sit;plek | sitplek | sit- + -plek | \*sitplekke |
| Ek het 'n plek / Ek sit | - | - | \*sitplekkie |
| geel;pit | geelpit | geel- + -pit | \*geelpitte/ \*geelpitjies |
| ry;stoel | rystoel | ry- + -stoel | \*rystoele/ \*rystoeltjies |

Om samestellings volgens hul vorm in te deel, word daar gebruik gemaak van die *woordsoortelike verband* wat die woordkorrelate in samestellings met onafhanklike woorde wat in sintaktiese verbinding vertoon.

| Woord | Samestelling | Woordsoortvoorstelling |
| --- | --- | --- |
| boek;rak | boekrak | s.nw. + s.nww. |
| vier;kant | vierkant | telw. + s.nw. |
| rus;bank | rusbank | s.nw. + s.nw. |

Stam: 'n Morfeem wat selfstandig is en aan ander morfeme of stamme kan verbind om 'n komplekse woord te vorm.
Voorbeeld: **hond**- en **tand**- in hondetand, **rak**- en **boek**- in boekerak.

Affiks: 'n Morfeem wat nie as 'n woord kan optree nie en wat aan 'n stam verbind om dit te verbuig of af te lei. Daar word onderskeid getref tussen 'n voorvoegsel (prefiks) en 'n agtervoegsel (suffiks).
Voorbeeld: **her**- in hersien, -**lik** in onafhank**lik**.

Bronne
------

* T.J.R. Botha, J.G.H. Combrink & F.F. Odendal. 1984.Inleiding tot die Afrikaanse taalkunde. Academia, afdeling van Human & Rousseau (Edms.)Bpk: Pretoria.
* *Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.2009.Afrikaanse woordelys en spelreëls.10uitg.Suid-Afrika.NB-uitgewers; Kaapstad.*
**World Flora Online** is ’n internetgebaseerde samevatting van die wêreld se plantspesies. Dit is die projek van 'n groep instelling in antwoord op die Globale Strategie vir Plantbewaring (GSPB) se doelwit om 'n "aanlyn flora van alle bekende plante" daar te stel.

Beskrywing
----------

World Flora Online (WFO) is ’n vryetoegangdatabasis wat in Oktober 2012 van stapel gestuur is as ’n opvolgprojek van The Plant List. Die doel daarvan is om ’n aanlyn flora van alle bekende plante saam te stel. Dit is ’n projek van die VN se Konvensie oor Biologiese Diversiteit, en het ten doel om die verlies van plantspesies wêreldwyd te beëindig. 

’n Toeganklike flora van alle bekende plantspesies is beskou as ’n basiese vereiste vir plantbewaring. Dit verskaf ’n grondlyn vir die bereiking en monitering van ander doelwitte van die strategie. Die vorige teiken van die GSPB is in 2010 bereik met The Plant List.

Bibliografie
------------

* Miller, Chuck; Ulate, William (23 Augustus 2017). "World Flora Online Project: An online flora of all known plants". *Proceedings of Taxonomic Databases Working Group (TDWG)*. **1**: e20529. doi:10.3897/tdwgproceedings.1.20529.
* "World Flora Online: An international initiative of the Global Partnership for Plant Conservation". The World Flora Online Consortium. Besoek op 6 November 2019.
* "The Plant List". Royal Botanic Gardens, Kew; Missouri Botanical Garden. 2013. Besoek op 6 November 2019.
Die **Airbus A330** is 'n wyeromp tweemotorige straalvliegtuig wat deur Airbus vervaardig word. Verskillende weergawes van die A330 het reikafstande van 7 400 tot 13 430 kilometer (4 000 tot 7 250 seemyl) en kan tot 335 passasiers in 'n tweeklasuitleg vervoer of 70 ton (150 000 pond) vrag dra.

Die oorsprong van die A330 dateer uit die 1970's as een van verskeie afgeleides van Airbus se eerste vliegtuig, die A300. Die A330 is in parallel met die A340 ontwikkel, wat baie algemene vliegkomponente deel, maar verskil ten opsigte van die aantal enjins. Beide vliegtuie gebruik elektroniese "fly-by-wire" vliegbeheertegnologie wat die eerste keer in 'n Airbus gebruik is op die A320, sowel as die A320 se ses-vertoonskerm glaskajuit. Na bestellings van verskeie kliënte ontvang is, het Airbus in Junie 1987 die A330-projek geloods om die A340 aan te vul. Die A330 word Airbus se eerste vliegtuig met 'n keuse van drie enjins: General Electric CF6, Pratt & Whitney PW4000 en die Rolls-Royce Trent 700.

Die A330-300, die eerste variant, onderneem sy nooiensvlug in November 1992 en begin passasiersdiens met Air Inter in Januarie 1994. In reaksie op dalende verkope, het Airbus dit opgevolg met die effens korter A330-200 variant in 1998. Verdere ontwikkeling in A330-variante sluit in 'n toegewyde vragvliegtuig, die A330-200F, en 'n militêre tenker, die A330 MRTT. Die A330 MRTT het die basis gevorm van die voorgestelde KC-45 vir die Amerikaanse Lugmag se KC-X-tender in samewerking met Northrop Grumman, maar dit verloor later teen Boeing se tenker-voorstel.

Sedert sy bekendstelling het die A330 heelwat bygedra om Airbus se markaandeel te vergroot vir wyerompvliegtuie. Rederye het die A330 gekies as 'n plaasvervanger vir minder ekonomiese driestralers en ook mededinger-tweestralers. Boeing het weergawes van die 767 en 777 as mededingers op die mark, asook die 787, wat in diens gestel is in November 2011. Airbus se A350 sal ook deel word van hierdie wyerompvliegtuigmark. Die grootste operateur is Air China wat 41 A330's in sy vloot het. Daar word verwag dat die A330 se goeie verkope sal voortduur tot minstens 2020. Teen Oktober 2015 het die A330 se bestelboek op 1 439 gestaan, waarvan 1 230 reeds afgelewer is. Die Turkse Lugredery bedryf die meeste A330's en het 53 in sy vloot.

Tydlyn Airbus A3xx-reeks
------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2010 | 2020 |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
|  |  |  |  |  | **A220** |  |
|  | **A300** |  |  |  |
|  |  | **A310** |  |  |  |
|  |  |  |  | **A318** |  |  |
|  |  |  | **A319 en A319neo** |  |  |
|  |  | **A320** | **neo** |  |
|  |   **= In produksie** |  |  | **A321 en A321neo** |  |
|  |   **= Uit produksie** |  |  | **A330 en A330neo** |  |  |
|  |   **= Toekoms** |  |  | **A340** |  |  |
|  |   **= Toekomstige modelle** |  |  |  |  | **A350** |  |
|  |  |  |  | **A380** |  |
Charles-Valentin Alkan, c. 1835. Portret deur Édouard Dubufe
**Charles-Valentin Alkan** (Frans: [ʃaʁl valɑ̃tɛ̃ alkɑ̃]; 30 November 1813 – 29 Maart 1888) was 'n Frans-Joodse komponis en virtuoos pianis. Op die kruin van sy roem in die 1830's en 1840's was hy, saam met sy vriende en kollegas Frédéric Chopin en Franz Liszt gereken tussen die toonaangewende pianiste in Parys, die stad waar hy bykans sy hele lewe spandeer het.

Alkan het baie toekennings by die *Conservatoire de Paris*; by wie hy aangesluit het voor hy ses was; verdien. Sy loopbaan in die salonne en konsertsale van Parys was gekenmerk deur ongereelde onttrekkings van openbare opvoerings as gevolg van persoonlike redes.

Alhoewel hy 'n wye netwerk van vriende gehad het in Parys se artistieke wêreld, insluitende Eugène Delacroix en George Sand, het hy vanaf 1848 begin om 'n kluisenaarsbestaan te voer. Hy het egter voortgegaan met komposisie- welke komposisies byna almal vir die klavier geskryf was. Gedurende hierdie tydperk het hy onder andere sy versamelings van grootskaalse studies in al die majeursleutels geskryf (Opus 35) en al die mineursleutels (Opus 39). Laasgenoemde sluit sy Simfonie vir Soloklavier (Opus 39, Nos. 4-7) en sy Concerto vir Soloklavier (Opus 39, nos. 8-10) in. Laasgenoemde werke word beskou as van sy grootste meesterwerke, en is van groot musikale en tegniese kompleksiteit. Alkan het in die 1870's teruggekeer van sy self-opgelegde aftrede ten einde 'n reeks opvoerings te gee wat bygewoon was deur 'n nuwe generasie Franse musikante.

Alkan se gehegtheid aan sy Joodse wortels word vertoon in beide sy lewe en sy werk. Hy was die eerste komponis om Joodse melodieë te inkorporeer in kunsmusiek. Hy was vlot in beide Hebreeus en Grieks, en hy het baie tyd spandeer aan 'n nuwe vertaling van die Bybel in die Franse taal. Ongelukkig is hierdie werk, soos baie van sy ander werke, verlore. Alkan was nooit getrou nie, maar sy veronderstelde seun, *Élie-Miriam Delaborde* was, soos Alkan, 'n virtuoos opvoerder op beide die klavier en die pedaalklavier, en het 'n aantal van Alkan se werke rangskik.

By Alkan se dood (welke volgens 'n volharde maar ongegronde legende veroorsaak was deur 'n vallende boekrak) het sy musiek verwaardeloos geraak, en was dit ondersteun deur slegs 'n paar musikante soos Ferruccio Busoni, Egon Petri en Kaikhosru Shapurji Sorabji. Vanaf die laat 1960's was daar egter 'n oplewing in sy musiek en het baie pianiste, gelei deur Raymond Lewenthal en Ronald Smith, sy musiek opgeneem en dit terug in die algemene repertoire gebring.
'n Lugaansig van Glasgow Green
'n Rustige wandelpad langs die Clyde
*Doulton Fountain*, die grootste terracotta-fontein ter wêreld, en die *People's Palace*-museum met sy glashuis (in die agtergrond) is van die besienswaardighede in Glasgow Green
**Glasgow Green** is 'n openbare park in die ooste van Glasgow, Skotland, geleë langs die Clyderivier se noordoewer. Dit is die oudste park in die stad met oorspronge wat tot in die 15de eeu terugstrek. Glasgow Green strek oor 136 akkers (55 hektaar) en is binne loopafstand van Glasgow se middestad oos van Saltmarket geleë.

Geskiedenis
-----------

Die park het op grond ontstaan wat deur koning Jakobus VII in 1450 aan biskop William Turnbull gegee is. Die biskop het dit op sy beurt aan die bewoners van Glasgow geskenk. In die Middeleeue was dit nog 'n ongelyke terrein met moerasse wat uit 'n aantal *greens* (grasvelde) bestaan het. Hierdie velde - waaronder High en Low Green, Calton Green en Gallowgate Green - is deur twee stroompies, Camlachie Burn en Molendinar Burn, verdeel. Gedurende sy eerste eeue is die terrein vir 'n verskeidenheid doeleindes gebruik - as weiveld vir skape, as wasplek vir linnegoed wat hier ook gebleek is, as droogplek vir vissersnette, maar ook as ontspanningsterrein vir swemmers. Die eerste *steamie* of openbare washuis, bekend as die *Washhouse*, het sy deure in 1732 op die oewer van Camlachie Burn geopen.
Die verskil tussen neutron-, alfa-, beta- en gammastraling in 'n magnetiese veld
**Alfastraling** (simbool: **α**) is een van die drie belangrikste soorte straling wat deur radioaktiwiteit vrygestel word.

In teenstelling tot gammastraling, wat neutrale fotone betref en betastraling wat gewoonlik uit negatief gelaaide elektrone bestaan is alfastraling 'n stroom positief gelaaide alfadeeltjies: 42He2+, die atoomkerne van helium. Hulle word by die alfaverval-proses vrygestel wat talle sware onstabiele isotope ondergaan. Vanweë sy positiewe lading word alfastraling in 'n magnetiese veld in die teenoorgestelde rigting as betastraling afgebuig. Neutrone en gammastraling word omrede hulle neutraal is nie afgebuig nie. 

Alfastraling word aangewend in rookdeteksie. Die amerikium-isotoop 24195Am is 'n baie aktiewe alfastraler met 'n halfleeftyd van 432,2 jaar. Dit verval na 23793Np wat ook radioaktief is, maar baie min omdat dit 'n lang halfleeftyd van 2,144 miljoen jaar het. Die vrygstelde alfastraling ioniseer 'n klein volume lug en dit verhoog die elektriese geleidbaarheid genoeg om 'n klein elektriese stroom deur te lei. Indien rook in die geïoniseerde lug deurdring verander hierdie stroompie en 'n alarm waarsku die bewoners dat daar dalk brand is.

Alfastraling is op aarde die bron van die element helium. Hierdie gas is taamlik seldsaam op ons planeet, omdat dit maklik ontsnap na die ruimte toe.
Letters van die alfabet.
Verskillende alfabette word oor die wêreld gebruik:
██ Latynse alfabet
██ Cyrilliese alfabet
██ Arabiese alfabet
██ Brāhmī-alfabet
██ Gemeng: Latynse en Cyrilliese alfabet
██ Gemeng: Latynse en Arabiese alfabet
██ Gemeng: geen alfabet en ander alfabet
██ Ander alfabet
██ Nie-alfabetiese skryfstelsels
'n **Alfabet** is 'n volledige gestandaardiseerde stel karakters wat bestaan uit letters en gebruik word om iets in 'n gekose taal neer te skryf. Geskrewe taal bestaan uit sinne, sinne bestaan uit woorde en woorde bestaan uit een of meer letters van die alfabet. Elke letter verteenwoordig rofweg 'n klank in die gesproke taal. 'n Alfabet is verskillend van ander vorme van skryfstelsels soos ideogramme, waarin elke simbool 'n volledige konsep verteenwoordig.

Die woord *alfabet* is afgelei van 'n kombinasie van die woorde *alfa* en *beta*, die eerste twee simbole in die Griekse alfabet. Daar word ook soms verwys na die gewone alfabet as die ABC (uitgespreek aa-bee-see). Die woord **alfabet** word ook soms gebruik om te verwys na die basiese elemente of dele van 'n stelsel, bv. die DNA-alfabet.

Geskiedenis
-----------

*Hoofartikel: Geskiedenis van die alfabet*

Tekens wat voorwerpe voorgestel het, eerder as klanke, dateer uit voor 10 000 v.C. uit die Madaleniese periode.

Die Egiptiese hiërogliewe was die voorloper tot die Fenisiese alfabet. Die Egiptiese hiërogliewe het simboliese en verborge betekenisse gehad en het ook klanke voorgestel. Bykomende karakters is later bygevoeg om te onderskei of die simbool verwys na die simbool self, of na die klank wat die simbool voorstel. Die Egiptenare het die stelsel uiteindelik gestandaardiseer tot 'n stelsel met 24 konsonante. Die Egiptiese stelsel was egter te lomp en omslagtig en moes plek maak vir 'n vokaalgedrewe stelsel.

Die Fenisiese alfabet het bestaan uit 22 karakters en was die eerste alfabet wat primêre klanke van 'n taal voorgestel het. Die Fenisiese skrif is van links na regs gelees en is gestandaardiseer deur koning Ahiram. Volgens oorlewering is Cadmos, die stigter van die stad Thebes, die persoon wat die Fenisiese alfabet ontwikkel het. Die term "foneties" verwys steeds na die herkoms van klank in die alfabet vanaf die Fenisiese alfabet. Die Fenisiese alfabet het die basis gelê vir die ontwikkeling van die antieke Griekse alfabet (800 v.C.).
Die **Alfa Romeo Alfetta** (Tipe 116) is 'n uitvoerende sedanmotor en koepee wat van 1972 tot 1987 deur die Italiaanse vervaardiger Alfa Romeo gebou is. Dit was gewild as gevolg van sy kombinasie van gemiddelde massa maar kragtige enjins, en meer as 400 000 eenhede is tot aan die einde van sy produksieloop verkoop.

Die Alfetta het 'n nuwe aandryfstelseluitleg vir die merk ingelui. Die koppelaar en ratkas was aan die agterkant van die motor gehuisves, tesame met die ewenaar, vir 'n meer gebalanseerde massaverspreiding, soos gebruik op die Alfetta 158/159 Grand Prix motors. Die suspensie het bestaan uit dubbele mikvering met wringstawe voor en 'n De Dionbuis aan die agterkant. Alle Alfettas het die fabriek verlaat met oorspronkliktoegeruste Pirelli Cinturato 165HR14-bande.

Benaming
--------

Die  *Alfetta*-naam (*Klein Alfa* in Italiaans) is ontleen van die bynaam van die Alfa Romeo Tipo 159 Alfetta, 'n suksesvolle Formule Eenmotor wat in sy 1951-weergawe 'n transas-uitleg gepaar het met 'n De Dion-buisagtervering, soos in die moderne sedan.
’n Kunstenaarsvoorstelling van die laaste glasiale tyd op sy maksimum.
’n **Glasiale tyd** of **ystyd** is ’n tyd (van duisende jare) in ’n ystydperk waarin kouer temperature en meer ysvorming voorkom. **Interglasiale tye**, daarenteen, is tye van warmer temperature tussen glasiale tye. Die laaste glasiale tyd het sowat 15 000 jaar gelede geëindig, terwyl die huidige ystydperk steeds voortduur. Die Holoseen-epog is die huidige interglasiale tyd.

Kwartêre Ystydperk
------------------

*Hoofartikel: Kwartêre Ystydperk*
In die Kwartêr is die huidige ystydperk van 2,58 miljoen jaar gelede tot nou, en in dié tyd het ’n paar glasiale en interglasiale tye voorgekom.

Laaste glasiale tyd
-------------------

*Hoofartikel: Laaste glasiale tyd*
Die laaste glasiale tyd was die mees onlangse koue periode in die huidige ystydperk, en dit het voorgekom van die Pleistoseen-epog vanaf sowat 110 000 jaar gelede, tot sowat 15 000 jaar gelede. Die ysvorming in dié tyd het gekonsentreer om dele van die Noordelike Halfrond en het verskillende name, na gelang van die streek. Dit het sy maksimum sowat 22 000 jaar gelede bereik.
Toonsetting van die lied
Instrumentale weergawe van Kanada se nasionale volkslied
Die nasionale volkslied van Kanada is **O Canada** (Engels) of **Ô Canada** (Frans).

Geskiedenis
-----------

Die lied is die eerste maal gesing op 24 Junie 1880. Net meer as 'n honderd jaar later, op 1 Julie 1980 is dit as Kanada se nasionale volkslied verklaar. Die musiek is gekomponeer deur Calixa Lavallée, 'n bekende komponis, terwyl die Engelse weergawe van die lied (wat natuurlik ook in Frans gesing word) gebaseer is op die gedig van Sy Edelagbare Regter Robert Stanley Weir, in 1908. Op sy beurt is dié weer gebaseer op die oorspronklike gedig van Sir Adolphe-Basile Routhier, 'n regter uit Quebec.

Die Engelse weergawe is waarskynlik die eerste keer in die openbaar gehoor toe die Hertog en Hertogin van Cornwall (wat later as Koning George V en Koningin Mary bekend sou staan) deur Kanada getoer het in 1901.

Toe die Eerste Wêreldoorlog uitbreek in 1914, was "O Canada" die mees bekende patriotiese lied in Kanada. Teen 1927 word gebruik van die lied goedgekeur om te sing in Kanadese skole, en by staatsgeleenthede. Teen 1966 het die destydse Eerste Minister, Lester B. Pearson, parlementêre stappe gedoen om "O Canada" sy plek as amptelike volkslied te laat inneem. In 1980 word dit in die wet vervat dat die lied die amptelike volkslied van Kanada word.

Inhoud
------

### Vertaalde lirieke van die eerste vers van die Engelse weergawe van "O Canada!"


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | O Kanada!
Ons tuiste en geboorteland!
U kommandeer ware vaderlandsliefde in al u seuns.

Met gloeiende harte sien ons u opstyg,
Die Ware Noorde sterk en vry!

Van heinde en verre, o Kanada,
Staan ons op wag vir u.

God hou ons land glorieryk en vry!
O Kanada, ons staan op wag vir u.

O Kanada, ons staan op wag vir u. |  |

### Vertaalde lirieke van die eerste vers van die Franse weergawe van "O Canada!"


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | O Kanada!
Land van ons voorvaders
U aangesig is gehul in 'n glorieryke blommeketting

Omdat u arm die swaard kan dra
Kan dit ook die kruis dra.

U geskiedenis is 'n epos van die briljantste wedervaringe.

U waarde, geskans in geloof,
Sal ons huise en ons regte beskerm

Sal ons huise en ons regte beskerm. |  |

Bronne
------

* Vertaal vanaf *O Canada* in die Engelse Wikipedia. Franse vertaling is vanaf die eerste vers van die volkslied, soos aan te tref op *Ô Canada - Wikisource*.
* Gratis aansoek vir Android.Karaoke + vertaling in 10 tale
**Charimkotan** (Russies: Харимкотан; Japannees: 春牟古丹島, *Harimukotan-tō* of *Harumukotan-tō* of *Karinkotan-tō*) is 'n onbewoonde vulkaniese eiland naby die noordelike eindpunt van die Koerile-argipel in die See van Ochotsk, noordwestelike Stille Oseaan. 

Charimkotan (onder), met Makanroesji links bo en Onekotan in die middel.
Die eiland val in die Sachalin-oblast van Rusland. Die naam kom van die inheemse taal Ainoe en beteken "plek van baie cardiocrinums".

Charimkotan is rofweg ovaal en het 'n oppervlakte van 68 km2. Die eiland se landskap is taamlik uiteenlopend, maar 'n groot deel is bedek met 'n fyn, geel as wat soos woestynduine lyk. Aan die noordwestelike kaap is die ruïnes van 'n Ainoedorpie en aan die noordekant, aan die kus van Sewerginbaai, is die ou nedersetting Sewerino. 

Charimkotan word deur die Sesde Straat van die Koerile van Onekotan geskei, wat 15 km noordoos lê, en deur die Straat van Sewergin van Sjiasjkotan, 29 km suidwes daarvan. Daar is geen gerieflike ankerplekke nie.

Die eiland bestaan uit 'n rustende stratovulkaan, Pik Sewergin (Russies: влк. Севергина; Japannees: 春牟古丹岳; *Harikotan-dake*), wat 1 157 m bo die seevlak uitrys. Die laaste vulkaanuitbarsting was in 1933, toe as tot by Paramoesjir getrek het. Die ineenstorting van die vulkaan se keël het 'n puinstorting veroorsaak; dit het weer 'n tsoenami tot gevolg gehad wat twee mense op Pamamoesjir se dood veroorsaak het.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Charimkotan.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Unix** (amptelike handelsmerk **UNIX®**) is 'n bedryfstelsel vir rekenaars wat oorspronklik in 1969 deur 'n groep AT&T-werknemers in Bell Labs ontwikkel is. Deel van die span was Ken Thompson, Dennis Ritchie en Douglas McIlroy. Vandag se Unix-bedryfstelsels is verdeel in verskeie takke, wat mettertyd deur AT&T, ander kommersiële verskaffers en nie-winsgewende organisasies ontwikkel is.

Vanaf 2007 besit die Open Group ('n industriestandaard-konsortium) die UNIX®-handelsmerk. Slegs stelsels wat ten volle ooreenstem met die *Enkele UNIX-spesifikasie* kwalifiseer as "UNIX®" (ander word gesien as Unix-verwant).

Gedurende die laat 1970's en vroeë 1980's het Unix se invloed in akademiese kringe gelei tot die grootskaalse implementering van Unix (in besonders die BSD-variant, komende van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, in die VSA) deur kommersiële organisasies. Die bekendste voorbeeld hiervan is Sun Microsystems. Vandag is Unix en Unix-verwante stelsels alomteenwoordig, insluitend variasies soos Linux en BSD.

Soms word die term "tradisionele Unix" gebruik om Unix of 'n bedryfstelsel te beskryf met die karakteristieke van Unix Weergawe 7 of UNIX System V (d.i. System V).
Die Sankoré-moskee in Timboektoe
Die **Universiteit van Sankoré** in Timboektoe in Mali dateer uit die Middeleeue en is dwarsdeur die wêreld bekend vir die bestudering van die regte en die snykunde.

Sankoré is in 1327 gestig en het ontwikkel uit die Sankoré-moskee wat reeds in 989 begin is. Teenswoordig vorm dit deel van die Universiteit van Timboektoe. Die voertaal van Sankoré was Arabies en die nie-wêreldse leerplan het klem gelê op Islam-studies, Arabies en sekere Afrikatale, maar natuur- en handelsvakke is ook onderrig. Hierdie sentrum vir aanbidding en godsdiens het ontwikkel tot ‘n sentrum van wetenskap en navorsing in die Arabiessprekende wêreld. Sankoré was beter as die meeste ander Moslem-universiteite, het sy hoogtepunt in die 16de eeu beleef, speel ‘n vername rol in die Moslem-kultuur en -beskawing en het dus baie bygedra tot die huidige ontwikkelingspeil. Die biblioteek van Sankoré is uniek in die wêreld omdat dit 700 000 manuskripte in Ou-Arabies huisves. Die verskillende tulbande wat deur die studente en dosente gedra word, toon die kwalifikasies aan wat hulle behaal het.

Bibliografie
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Sankoré-moskee***. |

* de Villiers, Cas: Afrika. Johannesburg: Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie, 1973. ISBN 0-86972-028-7
* 
* 
* www.muslimheritage.com

Koördinate: 16°46′33″N 3°0′20″W﻿ / ﻿16.77583°N 3.00556°W﻿ / 16.77583; -3.00556
**Air Arabia** (Arabies: العربية للطيران‎ *al-ʿArabiyya Lit-Ṭayarān*) is 'n Emirati-laekostelugredery met sy hoofkantoor in die A1-gebou Sharjah-vragsentrum, Sharjah Internasionale Lughawe, VAE. Die lugredery bedryf geskeduleerde dienste na 170 bestemmings in die Midde-Ooste, Noord-Afrika, die Indiese subkontinent, Sentraal-Asië en Europa na 22 lande vanaf Sharjah, 28 bestemmings in 9 lande vanaf Casablanca, Fes, Nador en Tangier, 11 bestemmings in 8 lande vanaf Ras Al Khaimah, en 6 bestemmings in 4 lande vanaf Alexandrië. Air Arabia se hoofbasis is Sharjah Internasionale Lughawe. Daar is ook spilpunte in Ras Al Khaimah en Aboe Dhabi en fokusstede in Alexandrië en Casablanca.

 ’n AirArabia Airbus A321LR
 ’n Air Arabia Airbus A320 in die vorige kleurskema
Air Arabia (العربية للطيران) is op 3 Februarie 2003 gestig deur 'n Amiri-besluit uitgereik deur Sultan bin Muhammad Al-Qasimi, die Heerser van Sharjah en lid van die Hoogste Raad van die Verenigde Arabiese Emirate, en het die eerste lae-tarief lugredery in die Verenigde Arabiese Emirate in die Midde-Ooste geword. Die lugredery het bedrywighede op 28 Oktober 2003 begin. Die lugredery het gelykgebreek gedurende die eerste jaar van sy besigheid. Dit het vroeg in 2007 'n aanvanklike openbare aanbod vir 55% van sy aandele gemaak.

In Maart 2014 het Airbus sy 6000ste A320-familievliegtuig aan Air Arabia gelewer.

Air Arabia het 'n kleurskema met die vliegtuig se bakwerk wat in drie verskillende kleure rooi, grys en wit geverf is. Die stert en elke vliegtuigenjinhulsel dra die maatskappylogo van Sharjah in die vorm van 'n voël.
'n Air Hong Kong Airbus A300-600F vragvliegtuig
**Air Hong Kong Beperk** (*AHK*, Chinees: 香港華民航空) is die enigste suiwer vragredery gebaseer in Hongkong, met sy belangrikste sentrum op Hongkong Internasionale Lughawe. Die lugredery bedryf 'n spoedvragnetwerk na 12 bestemmings in nege lande, waaronder China, Japan, Maleisië, die Filippyne, Singapoer, Suid-Korea, Taiwan, Thailand en Viëtnam. 

Air Hong Kong het 'n vloot Airbus A300-600F algemene vragvliegtuie, en die lugredery was ok die bekendstellingskliënt van hierdie nuwe variant. Sy hoofkantoor is geleë op die vierde verdieping van die Suidtoring van "Cathay Pacific City". 

Air Hong Kong is in November 1986 deur drie plaaslike sakemanne gestig, wat huurdienste met 'n Boeing 707-320C vragvliegtuig op 4 Februarie 1988 begin het. In Junie 1994 het Hongkong se grootste draer, Cathay Pacific, 75% besit van die lugredery bekom; en die oorblywende 25% in Februarie 2002. In Oktober stig Cathay Pacific 'n gesamentlike onderneming met DHL Worldwide Express (DHL), waarin DHL 'n belang van 40% verkry het, terwyl Cathay Pacific die ander 60% behou het.