recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ds. A.F. Louw.
Ds. Affie Louw se ouers met hul kinders. Agter: Hy, Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.
Ds. **Abraham Faure Louw** (Fauresmith, 28 Desember 1866 - Somerset-Wes, 16 Augustus 1960) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n kenner op die gebied van die Sending.

Hy was een van ds. A.A. Louw, 'n skoonseun van ds. Andrew Murray van Graaff-Reinet en die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, se drie seuns wat 'n evangeliedienaar geword het. Die ander twee as di. A.A. Louw en James Murray Louw. Hy ontvang sy opleiding op Murraysburg en in die Paarl, waarna hy verder studeer aan die Victoria-kollege en die Kweekskool op Stellenbosch. In 1894 word hy georden as leraar in die NG Kerk en dien agtereenvolgens die NG gemeente Graaff-Reinet (tot in 1900 en weer vanaf 1906), waar sy oupa aan moederskant, ds. Andrew Murray van 1822 tot 1866 leraar was, NG gemeente Aberdeen (1917-'20), NG gemeente Bloemfontein-Noord (1920-'28) en daarna 18 jaar op Stellenbosch.

Tydens die Anglo-Boereoorlog het hy as kapelaan onder sowat 5 000 krygsgevangenes op St. Helena gewerk en daarna van 1903 tot 1906 aan die hoof gestaan van die Boeren Zending School of Drostdy op Worcester waar 175 veral voormalige krygsgevangenes vir sendingwerk opgelei is. Hy verlaat Graaff-Reinet in 1912 en werk tot 1917 as die eerste organiserende sendingsekretaris van die Kaapse Kerk. Hy het die bynaam "oom Affie" gekry en was bekend om sy veelsydige en hoogs merkwaardige persoonlikheid. Hy was van nature vroom, evangelies geesdriftig en nederig, maar het ook 'n fyn humorsin gehad, treffende voorkoms, buitengewone geheue, skerp sêgoed en uitstaande preek- en skryfstyl. Hy het vele artikels en traktaatjies geskryf asook die outobiografie *My eerste neëntig jaar* (1958).

Sy seun ds. Abraham Faure Louw jr. het sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring en was ook in 'n stadium moderator van daardie Sinode.

Bronne
------

* Gaum, Frits (hoofred.), *Christelike Kernensiklopedie*, Lux Verbi.BM, Wellington, 2008.
* Potgieter, D.J. (hoofred.) 1974. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
**Absolute magnitude** of **absolute liggewendheid** is die mate van werklike ligsterkte wat ’n hemelliggaam het. Omdat byvoorbeeld sterre se werklike ligsterkte nie met die blote oog waargeneem kan word nie omdat hulle nie ewe ver van die Aarde af is nie, is ’n manier ontwerp om hul magnitude te vergelyk soos wanneer hulle almal ewe ver sou wees. Dié afstand is vasgestel op 10 parsek (32,6 ligjare). Absolute magnitude word uitgedruk in ’n eenheid wat as "mag" of "M" afgekort word (vir magnitude). Hoe hoër ’n liggaam se absolute liggewendheid, hoe laer is die magnitude. Die helderste ster het ’n magnitude van sowat -9 mag, terwyl die dofste ster ’n helderheid van sowat 26 mag het. ’n Ster van 0 mag is 82,4 keer so helder as die son.

**Skynbare magnitude** (afgekort as "m") is die liggewendheid van die hemelliggaam soos van die Aarde af gesien en word beïnvloed deur die afstand en die Aarde se atmosfeer.

**Bolometriese magnitude** neem energie in ag wat by alle golflengtes uitgestraal word, dus oor die hele elektromagnetiese spektrum.

Vir ’n planetoïde of komeet is die absolute magnitude die werklike ligsterkte wat dit sou gehad het op ’n afstand van 1 astronomiese eenheid van sowel die Aarde as die son.
**Petrus Johannes (Piet) Badenhorst** (gebore op 3 Junie 1930 in Maitland en oorlede in Desember 2012 in Somerset-Wes) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, lid van die destydse regerende Nasionale Party en lid van die Volksraad vir die kiesafdeling Oudtshoorn (1972-1989). Hy was ook 'n lid van Tweede kabinet van P.W. Botha en dien eers as adjunkminister voordat hy in 1988 Minister van Gesondheid en Volkswelsyn in die Volksraad word. Hy sluit sy openbare loopbaan af as president van die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK).

Biografie
---------

As 'n gegradueerde van die Universiteit van Suid-Afrika, teoloog en predikant van die NG Kerk in Wolseley, Sydenham en Calitzdorp, is Piet Badenhorst in 1972 verkies tot parlementslid vir Oudtshoorn. Hy sluit in 1980 aan by die regering van Suid-Afrika as adjunkminister van binnelandse sake en word in 1984 adjunkminister vir grondwetlike ontwikkeling en beplanning. In 1988 word hy bevorder tot Minister van Gesondheid en Volkswelsyn van die Volksraad (verkies deur die blankes van Suid-Afrika).

Hy verlaat die politieke lewe in 1989 en wy hom aan die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.

Privaatlewe
-----------

Uit sy eerste huwelik is vyf kinders gebore. As wewenaar is hy weer in 1982 met Maretha van Heerden getroud.

Bronne
------

* Biografie Geargiveer 27 September 2013 op Wayback Machine, Die Burger, 23 April 1987 en 11 Maart 1988
* Berig Geargiveer 27 September 2013 op Wayback Machine, Volksblad, 15 Februarie 2012
Ds. A.I. Steytler.
Ds. Steytler as predikant van NG gemeente Kaapstad.
Ds. **Abraham Isaac Steytler** (5 Februarie 1840 tot 17 Desember 1922) was 'n leraar van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat die bynaam "Nederduitse Gereformeerde Pous" gekry het weens sy groot invloed.

Hy is in Seepunt, Kaapstad, gebore en het die skool van die bekende dr. Changuion bygewoon waarna hy na Engeland en Nederland gegaan het tot hy uiteindelik met 'n graad in godgeleerdheid van die Universiteit van Utrecht teruggekeer het. In 1863 word hy predikant van die NG gemeente Uitenhage waar sy sterk persoonlikheid en organisasievermoë op die voorgrond getree het. 'n Deel van sy gemeente is afgestig as die kerkdorp Steytlerville, wat te danke aan sy ywer en volharding afgestig is en dus Steytlerwil moes heet, maar met die amptelike stigting van die NG gemeente Steytlerville is die naam aanvaar wat vandag nog in gebruik is. Op Uitenhage was hy verantwoordelik vir die stigting van die Riebeeck-kollege vir meisies en 'n seunskool wat vir 'n tyd lank sonder regeringshulp bestaan het.

In 1881 is hy na die NG gemeente Kaapstad beroep waar hy die res van sy bediening deurgebring het. Hy was nie alleen 'n leier in die NG Kerk (onder meer moderator in 1909) nie, maar ook op opvoedingsgebied. 

Hy tree in Oktober 1915 af en sterf in 1922 in Kaapstad.

Bron
----

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Rosenthal, Eric. 1978. *Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town and Johannesburg: Juta and Company Limited.
Tsaar Dmitri II die Valse
**Vals Dmitri II** (Russies: Лжедимитрий II), ook genoem die *Rebel van Tusjino*, was die tweede swendelaar wat in die Tyd van Beroeringe voorgegee het hy is Dmitri Iwanowitsj, jongste seun van Iwan die Verskriklike wat in 1591 glo ’n sluipmoordaanval oorleef het. Daar word algemeen aanvaar dat die ware Dmitri in Oeglitsj vermoor is. 

Die tweede Vals Dmitri het omstreeks 1607 in Starodoeb op die toneel verskyn. Hy was na bewering óf ’n priester se seun óf ’n bekeerde Jood en was goed opgevoed vir daardie tyd. Hy het Russies en Pools gepraat en was ’n soort kenner van liturgiese sake. Hy gee eers voor hy is die Moskouse bojaar Nagoi; maar erken onder marteling hy is tsarewitsj Dmitri. Hy word geglo en duisende Kosakke, Pole en inwoners van Moskou sluit by hom aan. 

In die loop van die jaar "herenig" Jerzy Mniszech, vader van Marina Mniszech, weduwee van die eerste Vals Dmitri, hom met Marina. Sy erken die tweede Dmitri wonder bo wonder as haar oorlede man, Vals Dmitri I. Sy trou in die geheim met dié swendelaar, wat glad nie soos haar eerste man lyk nie. Daardeur verwerf hy die steun van die eerste Vals Dmitri se ondersteuners, wat vir hom geld en 7 500 soldate gee. 

Gou neem hy Karatsjef, Brijansk en ander dorpe in en versterk Poolse soldate sy leër. In die lente van 1608 trek hy teen Moskou op. Met beloftes dat beslag gelê sal word op die landgoede van die bojare, werf hy die steun van talle gewone mense. Die dorpie Tusjino naby Moskou word in ’n leërkamp vir Dmitri omskep. Daar is aanvanklik 7 000 Poolse soldate, 10 000 Kosakke en 10 000 ander soldate, en dit groei gou aan tot meer as 100 000 man. Hy stel Fjodor Romanof aan as patriarg en wen die onderdanigheid van die stede Jaroslawl, Kostroma, Wologda, Kasjin en verskeie ander. 

Die aankoms van koning Sigismund III Wasa by Smolensk veroorsaak dat talle Poolse ondersteuners hom verlaat en oorloop na die leërs van die Poolse koning. Intussen trek ’n sterk Russies-Sweedse leër onder Michail Skopin-Sjoeiski en Jacob de la Gardie na Tusjino op. Dit dwing hom om na Kostroma te vlug, vermom as ’n boer, en daar sluit Marina by hom aan. Hy loods nog ’n onsuksesvolle aanval op Moskou en herwin ’n houvas oor Suidoos-Rusland met die steun van die Don-kosakke. Hy word egter op 11 Desember 1610 vermoor terwyl hy halfdronk is.

| * l
* b
* w
Tsare en keisers van Rusland |
| --- |
| Tsare | 
* Iwan IV (Iwan die Verskriklike)
* Fjodor I
* Boris Godoenof
* Fjodor II
* Vals Dmitri I
* Vals Dmitri II
* Wasili IV
* Michail
* Aleksei
* Fjodor III
* Sofia Aleksejewna (regent)
* Iwan V saam met Pieter I

 |
| Keisers | 
* Pieter I (Pieter die Grote)
* Katharina I
* Pieter II
* Anna
* Iwan VI
* Elisabeth
* Pieter III
* Katharina II (Katharina die Grote)
* Paul
* Aleksander I
* Nikolaas I
* Aleksander II
* Aleksander III
* Nikolaas II

 |
"**Helter Skelter**" is 'n liedjie deur die Engelse rockgroep die Beatles van hulle album van 1968 *The Beatles* (ook bekend as die "White Album"). Die liedjie is deur Paul McCartney geskryf, met erkenning wat gaan aan Lennon-McCartney. Dit was McCartney se poging om so 'n harde en vuil klank as moontlik te skep en word beskou as 'n belangrike invloed in die vroeë ontwikkeling van heavy metal. Die liedjie is in 1976 in Amerika uitgereik aan die B-kant van "Got to Get You into My Life" om Capitol Records se versameling *Rock 'n' Roll Music* bekend te stel.

Saam met ander liedjies van die White Album is "Helter Skelter" deur die kultusleier Charles Manson vertolk as 'n boodskap wat 'n rasseoorlog in die VSA voorspel. Manson het sy visie van die opstand na die liedjie genoem. *Rolling Stone* het "Helter Skelter" 52ste gelys op sy "The 100 Greatest Beatles Songs".

*Helter skelter* in Essex, Engeland.

Agtergrond
----------

Paul McCartney is geïnspireer om "Helter Skelter" te skryf nadat hy 'n onderhoud met The Who se Pete Townshend gelees het waarin hy hulle enkelspeler van September 1967, "I Can See for Miles", beskryf as die hardste, rouste, vuilste liedjies wat The Who nog opgeneem het. McCartney het toe "Helter Skelter" geskryf om dit te ewenaar.

In Britse Engels is *helter skelter* 'n pretparkrit wat bestaan uit 'n hoë, spiraalvormige glybaan rondom 'n toring, maar die frase kan ook beteken chaos en wanorde. McCartney het gesê hy het die "simbool van die *helter skelter* gebruik as 'n rit van bo na onder; die val van die Romeinse Ryk, en dit was die val, die agteruitgang."

Hy het later bygevoeg die liedjie was 'n reaksie op resensente wat hom daarvan beskuldig het dat hy net sentimentele ballades skryf en dat hy die "soppy" lid van die groep is. Hoewel erkenning vir die liedjie aangedui word as Lennon-McCartney, is dit net deur McCartney geskryf.

Sien ook
--------

* Helter Skelter (scenario)

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* MusicBrainz work: da5b679c-9e91-3241-a959-f43a224f54be

 |
**Helm Jooste** (23 Oktober 1909, Bethal – 28 Oktober 1997, Strand) was ’n Afrikaanse skrywer wie se werk meestal oor lewe in die ou Suidwes-Afrika gehandel het. Jooste, wat self ’n bekende in Suidwes-Afrika was, het sy eerste boek eers na sy aftrede op die ouderdom van 80 gepubliseer.

Lewe en werk
------------

Frans Helm Jooste is op 23 Oktober 1909 op Bethal in die Oos-Transvaal gebore, as seun van Johannes Christoffel Jooste en Elsa Swart. Sy vader neem as Kaapse rebel deel aan die Tweede Vryheidsoorlog, terwyl sy moeder na die oorlog die enigste oorlewende van haar gesin is. Saam met familielede keer sy uit die konsentrasiekampe terug na die afgebrande familieplaas Bosmanskraal, in die Bethal-distrik. Vier jaar later word sy vader by die buurplaas as onderwyser van die Klipkraal plaasskool aangestel. Sy ouers is toe in 1907 met mekaar getroud. Helm se eerste twee skooljare is in die Klipkraal plaasskool, waarna hy die dorpskool op Bethal bywoon. Hier matrikuleer hy in 1927 aan die Hoërskool Hoogenhout. Hy studeer verder aan die Heidelbergse Onderwyskollege, waar hy in 1930 sy Onderwysdiploma in die eerste graad verwerf. Onderwysposte in die Transvaal is in hierdie depressiejare moeilik bekombaar en hy word dan onderwyser in Westfalen in Suidwes-Afrika, ’n plaasskool sowat tagtig myl noordoos van Mariental. Eindelik gee hy onderwys aan twaalf skole in die sowat vyftig jaar wat hy in Suidwes-Afrika bly, en hy is hoof van verskeie van hulle. Hy vestig hom later op Otjiwarongo, waar hy besturende direkteur is van die firma Jooste Scott, en burgemeester word van die dorp terwyl hy hom wy aan sy groot liefde vir beesboerdery. In 1935 trou hy met Johanna Maria Pyper en op 2 Januarie 1969 trou hy met die weduwee Catharina Christina Burger, gebore Van der Westhuizen. Na sy aftrede in 1980 neem sy seun sy boerderybelange oor en vestig hy hom in die Strand. In 1990 verloor hy die gebruik van sy regteroog in ’n fratsongeluk toe hy teen die spieëltafel in ’n hotel in Okiep val.

Skryfwerk
---------

Na aftrede begin hy om sy komiese outobiografiese sketse te skryf. In sy prosa spits hy hom toe op humoristiese vertellings van die kinderjare, ambisie en mislukkings en daaglikse doen en late, insluitende jag- en hengelstories, in die ou Suidwes-Afrika. Die verhale munt uit deur hulle onopgesmuktheid, waardeur die gebeure en mense in eenvoudige Afrikaans aan die leser voorgestel word. Dit het eerder die aard van vertellings as verhale, wat op eerlike en intieme wyse tot die leser spreek, met ’n onfeilbare aanvoeling vir die komieklike in die gewone gang van daaglikse sake. Hierdie eiesoortige verhale word gebundel in "*Daar doer in Duitswes*", "*Dinge daar doer*" en "*Verdriet se moses*".

Publikasies
-----------

* 1989  Daar doer in Duitswes
* 1992  Dinge daar doer
* 1996  Verdriet se moses
* 2014 Herdruk van al 3 boeke

Bronnelys
---------

* Kannemeyer, J.C. "Die Afrikaanse literatuur 1652-2004" Eerste uitgawe, 2005. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria
Die Tauris-paleis en sy tuine in die vroeë 20ste eeu.
Die paleis in 2012.
Die **Tauris-paleis** (Russies: Таврический дворец; Tawritsjeski dworets) is een van die grootste en histories belangrikste paleise in Sint Petersburg, Rusland.

Potjomkin
---------

Prins Grigori Potjomkin van Tauris het sy gunsteling-argitek, Iwan Starof, gevra om die paleis te ontwerp in ’n Palladiaanse styl. Starof het ook ’n groot park en hawe voor die paleis ingesluit wat deur ’n kanaal met die Newarivier verbind was. Bouwerk het in 1783 begin en ses jaar geduur. Die ontwerp van dié vername edelman se woning is regdeur die Russiese Ryk nageboots.

Ná sy dood het Katharina die Grote, wat sy minnares was, die paleis gekoop en die argitek Fjodor Wolkof aangestel om dit in ’n somerpaleis vir haar te omskep.

In die 19de eeu het die argitekte Carlo Rossi en Wasili Stasof dit in ’n woning vir minder belangrike adellikes verander. Danspartye en uitstallings is daar gehou tot in 1906, toe dit die setel van die eerste Russiese parlement geword het. Ná die Russiese Rewolusie het dit die Voorlopige Regering gehuisves.

Sedert die 1990's is die Tauris-paleis die setel van die Interparlementêre Vergadering van Lidlande van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS).
Die **Ford Territory** is 'n oorkruissportnutsvoertuig wat deur Ford Australië gebou word van April 2004 tot 2016. Dit is gebaseer op die EA169 platform wat ook deur die 2002 Ford Falcon gebruik word. Die Territory het verskeie motortoekennings verower sedert sy bekendstelling, en is die eerste SNV om die gesogte titel van die Australiese *Wheels* "Motor van die Jaar" te wen in 2004, danksy sy tipiese sedanhantering en praktiese uitleg.

Beide agterwielaandrywing en veelwieldryfkonfigurasies is beskikbaar in die Australiese mark. 4WD-modelle het 'n opsionele heuweldaalbeheerstelsel, wat met behulp van die teensluitremstelsel die beweging van die motor teen afdraandes beheer.

Tekenend van sy SNV ontwerp, het die Territory vyf (in twee rye) of sewe (in drie rye) sitplekke vir passasiers. Al die sitplekke is in 'n "teaterstyl" gerangskik, met die eerste ry die laagste voor en die laaste ry die hoogste agter. Die middel- en agterrye kan platvou teen die vloer om die beskikbare vragvolume te vergroot.

Ford het die Territory langs die bestaande Falcon-stasiewa bekend gestel, wat albei op dieselfde Broadmeadows monteerlyn gebou is. Ford Australië se senior bestuurders het verwag dat die Falcon wa binnekort gestaak sou word ná die bekendstelling van die Territory. Maar die twee modelle het ​​vir 'n rukkie saam bly verkoop, want die Falcon wa het sy vlootverkoopsbasis behou en die Territory het hom hoofsaaklik op privaatkopers beroep. Die produksie van die Falcon-stasiewa is heelaas in September 2010 gestaak.

Die Territory word in Nieu-Seeland verkoop, en in 2005 is uitvoere na Suid-Afrika en Thailand begin (alhoewel die Thai-reeks beperk was tot die top-in-die-reeks 4WD Ghia en later, die Titaniumspesifikasie). Teen Oktober 2016 het al Ford Australië se produksie gestaak word, insluitend die Territory.

Die polisie in Australië gebruik die Ford Territory as een van hul patrollievoertuie.
1969 Ford Mustang
Die **Ford Mustang** is 'n gewilde motorkar wat oorspronklik gebaseer is op die Ford Falcon. Die eerste produksie Ford Mustang, 'n wit afslaankap met swart bekleedsel, het van die produksielyn afgerol op 9 Maart 1964 en was later aan die Amerikaanse publiek bekend gestel as 'n "1964 1/2"-model, beide op die New York World's Fair op 17 April 1964 en op al drie Amerikaanse televisienetwerke op 19 April van daardie jaar deur die Ford Motormaatskappy *(Engels: Ford Motor Company)*. Dit was die suksesvolste produkbekendstelling in die geskiedenis van die motorkar, en het amper pandemonium veroorsaak by al die Ford-handelaars dwarsoor Noord-Amerika.

Toekennings
-----------

Dit is aanvanklik deur Ford se produksiebestuurder Lee Iacocca ontwikkel as 'n tweesitplekmotor en later as 'n viersitplekmotor. Die ontwerp is gedoen deur David Ash en Joseph Oros in Ford se Lincoln-Mercury afdeling se ontwerp-ateljees (hulle het die ontwerpkompetisie gewen in ’n kompetisie georganiseer deur Iacocca). Die basismodel Mustang, met 78 kW (105 perdekrag), 2.8*l* (170 duim³) sessilinderenjin en driespoedratkas se verkoopsprys was VS$ 2 368. 
Die Mustang het 'n aantal motorindustrietoekennings ontvang reeds in die eerste jaar, insluitende "*Motor Trend* Motor van die jaar", pasaangeemotor vir die 1964 Indianapolis 500 en die Tiffany ontwerptoekenning vir "uitstekende ontwerp," – die eerste motor wat so vereer is.
**Wsewolod III** of **Wsewolod die Groot Nes** (Russies: Все́волод III Ю́рьевич Большо́е Гнездо́; 1154–1212) was die grootprins van Wladimir. Die stadstaat het gedurende Wsewolod se lang bewind (1177–1212) sy hoogtepunt bereik.

Vroeë lewe
----------

Wsewolod se Christelike naam was Dmitri, en hy het sy paleis se kerk aan sy beskermheilige, sint Dmitri, opgedra.
Wsewolod was die tiende of elfde seun van Joeri Dolgoroeki, wat die dorp Dmitrof gestig het om die plek van sy geboorte te gedenk. Ná Joeri se dood het Wsewolod se ma hom saam met haar na Konstantinopel geneem, waar hy grootgeword het.

Bewind
------

Hy het in 1170 uit die Bisantynse Ryk teruggekeer en in 1173 is hy vir ’n rukkie op die troon van Kiëf geplaas. Twee prinse van Smolensk wat die stad ingeneem het, het hom gevange geneem en hy is ’n jaar later vir ’n losprys vrygelaat. Hy het die kant van sy broer Michail van Wladimir gekies in sy stryd teen die bojare van Soezdal en Rostof. Hy het Michail ná sy dood in Wladimir opgevolg.

Hy het die bojare aan sy gesag onderwerp en die Wolga-volke geplunder. Hy het sy marionette op die troon van Nowgorod geplaas en sy dogters met prinse van Tsjernigof en Kiëf laat trou.

Wsewolod het min genade betoon aan diegene wat ongehoorsaam was. In 1180 en 1187 het hy die prinse van Rjazan gestraf deur hulle uit hul lande te verban. In 1207 het hy beide Rjazan en Belgorod laat afbrand. Hy het gou beroemd geword op militêre gebied.

Vrou en kinders
---------------

Sy eerste vrou, Maria Sjwarnowna, het verskeie kloosters gestig en godsdienswerk gedoen en is deur die Russies-Ortodokse Kerk tot heilige verklaar. Hulle het minstens 14 kinders gehad en dit het hom die bynaam "Groot Nes" besorg. Vier van hulle – Konstantyn, Joeri, Jaroslaf en Swjatoslaf – het hom as grootprinse opgevolg. Hy is op 12 April 1212 oorlede.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **16** |
| ↓ **Periode** |  |
| **2** | 8O |
| **3** | 16S |
| **4** | 34Se |
| **5** | 52Te |
| **6** | 84Po |
| **7** | 116Lv |
|

'n **Chalkogeen** is 'n chemiese element wat tot groep 16 van die periodieke tabel behoort.

Hierdie elemente word daardeur gekenmerk dat 'n atoom se elektronkonfigurasie in die grondtoestand 'n gedeeltelik gevulde p-subskil met 4 elektrone bevat **[…]np4**. Die atoom het net twee elektrone minder as 'n edelgas van dieselfde periode. Die elemente vorm dikwels verbindings met elemente wat 'n laer elektronegatiwiteit het neem daarin 'n oksidasietoestand 2- aan. Hulle eie elektronegativiteit neem egter van die kolom se bokant na die onderkant baie af.

Suurstof word gewoonlik as 'n paramagnetiese diatomiese molekuul O2 in die gasvorm aangetref, hoewel daar ook 'n triatomiese vorm O3 bestaan: osoon. Die ander elemente is vastestowwe. Swawel bestaan uit ringvormige molekule S8 hoewel daar ook afstande is tussen atome wat tot twee buurringe behoort, wat korter is as die vanderwaalsafstande van twee swawelatome. Die struktuur is dus nie 100% molekulêr nie. Seleen en telluur is halfgeleiers wat spiraalvormige ketens bevat wat egter ook korter afstande as vanderwaalsafstande vertoon. Polonium is een van die baie min stowwe wat 'n eenvoudigkubiese rooster besit. Dit is 'n elektriese geleier. Van Livermorium se moontlike eienskappe is min bekend omrede dit baie onstabiel en radioaktief is.

Chalkogeniede
-------------

Die mees algemene verbindings wat hierdie elemente vorm is chalkogeniede met 'n X2−-oksidasietoestand. Dit is veral die geval wanneer die element met 'n elektropositiewe element soos 'n alkalimetaal of 'n aardalkalimetaal kan reageer. Daar bestaan saam met sink byvoorbeeld 'n homoloë reeks ZnO, ZnS, ZnSe en ZnTe: magnesium oksied, sulfied, selenied en telluried. Die verwantskap van die sulfied en die selenied se eienskappe is nogtans sterker as van die ander twee verbindings. Die suurstofatoom is baie minder polariseerbaar ("harder") as die ander atome. Die telluuratoom is swaar genoeg dat relatiwistiese effekte begin om 'n rol te speel.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4147539-2
* LCCN: sh2002008811
* NDL: 00570185

 |
**Forpost Starowatazjenski** (Russies: Форпост Староватаженский) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Tisjkowo Plaaslike Munisipaliteit behoort. Soos baie ander nedersettings in Wolodarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.

Dit lê oorkant die kanaal van Tisjkowo, die munisipaliteit se setel. Daar is geen brug nie, maar daar is 'n veerboot wat die twee nedersettings verbind.

Geskiedenis
-----------

Forpost Starowatazjenski is in die middel van die 19de eeu gestig. Die dorpie se oorspronklike naam, Starowatazjnoje, kom van die naam van 'n nabylegeë heuwel, waarvan die letterlike betekenis "ou samewerkingsverband" is. Die heuwel het hierdie naam gekry, omdat dit die werkplek van 'n koöperatiewe groep vissers was. Die Russiese woord форпост (*forpost*), wat in 1965 bygevoeg is, beteken "voorpoos" en is 'n leenwoord uit Duits of Nederlands.

Demografie
----------

Volgens Sensus 2010 het Forpost Starowatazjenski 280 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.

| **Etniese groepe** | Sensus 2010 | Persentasie |
| --- | --- | --- |
| Russe | 168
  | 60%
  |
| Kasakke | 109
  | 38,9%
  |
| Tartare | 3
  | 1,1%
  |
| **Totaal** | **280** | **100%** |
Die **Chandrasekhar-limiet** (tʃʌndrəˈʃeɪkɑr) is die massagrens wat bepaal of ’n instortende ster ’n witdwerg word, of ’n meer eksotiese voorwerp soos ’n neutronster of swartkolk. Dit is genoem na Subrahmanyan Chandrasekhar, die Indiaans-Amerikaanse astrofisikus wat die limiet in 1930, op die ouderdom van 19, onafhanklik ontdek het. Dié limiet is aanvanklik deur die wetenskapgemeenskap geïgnoreer omdat so ’n limiet logies vereis dat swartkolke bestaan, en dit is destyds as ’n wetenskaplike onmoontlikheid beskou.

Werking
-------

Sterre waarvan die kernbrandstof opgebrand is, sal weens swaartekrag instort. Wat die gevolg van die instorting sal wees, hang af van die massa van die oorblywende kern. As dit kleiner as die Chandrasekhar-limiet is, sal die ster ’n witdwerg word, maar as die massa hoër is, sal dit ’n neutronster of swartkolk word.

Die waarde van die Chandrasekhar-limiet *MCh* hang af van die proton-nukleon-verhouding in die ster en beloop ongeveer

{\displaystyle M\_{Ch}\approx {\frac {m\_{P}^{3}}{m\_{p}^{2}}}=\left({\frac {m\_{P}}{m\_{p}}}\right)^{2}m\_{P}\approx 3\cdot 10^{30}\mathrm {kg} \approx 1{,}5M\_{\bigodot }},
waar *m*P die Planck-massa is, *m*p die massa van die proton en {\displaystyle M\_{\bigodot }} die sonmassa.

Realistieser ramings, wat rekening hou met variasies in die digtheid, gee:

{\displaystyle M\_{Ch}\approx 1{,}4M\_{\bigodot }},
’n Noukeuriger benadering, wat rekening hou met die eienskappe van die ster, is:

{\displaystyle M\_{Ch}\approx {\frac {3{\sqrt {2\pi }}}{8}}m\_{P}^{3}\left({\frac {z}{m\_{p}}}\right)^{2}=5{,}76z^{2}M\_{\bigodot }}
waar *z* (= *Z/A*) die verhouding voorstel van die aantal protone *Z* tot die aantal nukleone (protone + neutrone) *A* in die ster. Algemeen geld volgens die Oerknal-nukleosintese Z = 7, A = 8, dus z = 7/8.
**Robert Louis Stevenson** (13 November 1850 – 3 Desember 1894) was 'n Skotse romansier en reisskrywer, wat veral bekend is om sy boeke *Treasure Island*, *Kidnapped*, *Die Vreemde Geval van Dr Jekyll en Mnr Hyde* en *A Child's Garden of Verses*.

Stevenson is in Edinburgh gebore en ook daar opgevoed. Hy het vir die grootste deel van sy lewe aan ernstige brongiale kwale gely, maar het ten spyte daarvan voortgegaan om beide wyd te skryf en te reis.

As 'n jong man was hy gereeld in Londen se literêre kringe te sien, en persone soos Andrew Lang, Edmund Gosse, Leslie Stephen en W. E. Henley het hom aangemoedig. Daar word bespiegel dat laasgenoemde dalk die model voorsien het vir die karakter *Long John Silver* in sy boek *Treasure Island*. Sy reise het hom na Frankryk, Amerika en Australië geneem, voordat hy hom uiteindelik in Samoa gevestig het, waar hy oorlede is.

Hy was in sy dae 'n glanspersoonlikheid, en het beduidend negatiewe kritiek gedurende die 20ste eeu ontvang vir sy werk, alhoewel sy reputasie grootliks herstel is. Hy word tans as die 26ste mees vertaalde skrywer in die wêreld gereken.

Lewe
----

Stevenson is in Edinburgh, Skotland gebore, die seun van die ingenieur Thomas Stevenson en Margaret Balfour. Sy ouers was baie godsdienstig, maar gedurende sy kollegejare het hy die geloof laat vaar, hoewel dit 'n invloed op hom sou uitoefen. Sy relatief kort lewe was egter vol ondernemings en avonture. Hy het as ingenieur begin, net soos sy pa (hy het die vuurtoringontwerp gemoderniseer). As gevolg van sy gebrekkige gesondheid, het hy oorgegaan na die regsskool, maar het nie 'n praktiserende advokaat geword nie. Aan die einde van sy lewe was hy 'n plantasie-eienaar en stamleier in Samoa.

Hy het verskeie reise na die koninkryk van Hawaii onderneem en was bevriend met koning David Kalakaua, met wie hy baie tyd deurgebring het. Hy het ook vriende geword met laasgenoemde se niggie, prinses Victoria Ka'iulani, soos Stevenson ook van Skotse afkoms. Op die eiland Molokai besoek hy vader Dami wat daar onder die melaatses in ballingskap gewerk het. 'n Ander tydgenoot van hom was die uitvinder, ingenieur en skrywer Fleeming Jenkin, met wie hy baie ooreenkomste gehad het met betrekking tot sy verlede sowel as sy persoonlike en professionele ambisies. Sy vrou, byna elf jaar ouer, was Fanny Osbourne (10 Maart 1840 - 18 Februarie 1914), 'n sterk en sjarmante persoonlikheid, wat hy in 1876 in Frankryk ontmoet en in 1880 mee getroud is. Sy was 'n groot steun vir hom in sy avontuurlustige, maar ook moeilike lewe. Hy sterf op 44-jarige ouderdom aan breinbloeding in sy tuisdorp Vailima in Samoa.

Bronne
------

* Alex Clunas, *R.L. Stevenson, Precursor of the Post-Moderns?*, in Murray, Glen (red.), *Cencrastus* No. 6, Autumn 1981, pp. 9 – 11
* Michael Shaw (ed.), *A Friendship in Letters: Robert Louis Stevenson & J.M. Barrie*, Sandstone Press, Inverness, 2020, ISBN 978-1-913207-02-1

Notas
-----


|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

 |
Wurgknoop (Enkel)
'n **Wurgknoop** (Engels: *strangle knot*) is 'n knoop, soortgelyk aan die konstriktorknoop (Engels: *constrictor knot*), behalwe vir die twee kante wat by die sye uitsteek, en nie by die bo- en onderkant soos by die konstriktorknoop nie.

Gebruike
--------

Hierdie knoop is baie effektief om silindriese voorwerpe mee vas te maak. Dit kan ook gebruik word om twee stokke 90° met mekaar vas te maak (bv. die stutte van 'n vlieër), of om voorwerpe permanent of semi-permanent vas te bind. Dit is veral geskik vir take waar die punte naby die knoop afgesny moet word, sonder dat die knoop losgaan. Die knoop moet egter eers styf vasgetrek word voor die punte afgesny word.

Eienskappe
----------

Dit is 'n baie veilige knoop, wat nie maklik losgaan nie, maar ook baie moeilik is om los te maak. As hierdie knoop styfgetrek is, word gereedskap soos bv. 'n els benodig om dit los te maak, of soms moet dit selfs afgesny word om dit los te kry.

Verwante knope
--------------

Verwante knope sluit o.a. die volgende knope in:

* Dubbele wurgknoop
* Konstriktorknoop
* Dubbele konstriktorknoop
* Boaknoop

Dubbele wurgknoop
Boaknoop
Canon EF 70–200mm f/2.8 L IS USM II
Die **EF 70–200mm lens** is 'n telefoto zoemlens wat deur Canon Inc. vervaardig word. Die lens het 'n EF-lenspassing om met die EOS-lyn van kameras te werk.

Die lens kom in vyf verskillende weergawes, wat almal vaste maksimum lensopeninge het by al die fokusafstande en is L-reekslense.

* f/2.8 L IS USM
* f/2.8 L IS USM II
* f/2.8 L USM
* f/4L IS USM
* f/4L USM

Die f/4 nie-IS weergawe, die goodkoopste L-reekslens deur Canon gemaak, is gewild onder die gewig-sensitiewe landskapfotograwe en amateurs wat L lens gehalte wil he sonder om duisende dollar te spandeer. Die f/2.8 weergawes is gewild onder gebeurtenisfotograwe en fotojoernaliste waar laer ligvermoëns vereis word; sommige portretfotograwe verkies ook hierdie lens omrede die verbeterde agtergrondvervaging wat deur die f/2.8 diafragma gebied word. Die nie-IS f/2.8 weergawe is vrygestel in 1995 en vervang die EF 80–200mm f/2.8 L lens. 

Die IS-weergawe lense gebruik 'n agt-lem diafragma wat byna 'n ronde opening gee wanneer dit tot stilstand kom. Weerverseëlde Canonprodukte is nie heeltemal verseël teen die omgewing nie, hulle bied net meer weerstand as die nie-verseëlde weergawes. Hierdie lense is verenigbaar met die Canon Extender EF teleconverters. Danksy sy interne inzoem meganisme, is daar nooit enige "lens kruip" indien die lens na die grond toe gerig word nie.

Spesifikasies
-------------

| Eienskap | f/2.8L IS II USM | f/2.8L IS USM | f/2.8L USM | f/4L IS USM | f/4L USM |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Illustrasie → |  |  |  |  |  |
| Sleuteleienskappe |
| Beeldstabiliseerder | Ja, 3de geslag | Ja, 2de geslag | Nee | Ja, 3de geslag | Nee |
| Omgewingsverseëling | Ja | Nee | Ja | Nee |
| Ultrasoniese Motor | Ja |
| L-reeks | Ja |
| Diffraksie Optika | Nee |
| Makro | Nee |
| Maksimum lensopening | f/2.8 | f/4.0 |
| Minimum lensopening | f/32 |
| Maksimum diameter | 89 mm (3.5 dm) | 86 mm (3.4 dm) | 85 mm (3.3 dm) | 76 mm (3.0 dm) |
| Horisontale sighoek | 29°–10° |
| Vertikale sighoek | 19°30'–7° |
| Diagonale sighoek | 34°–12° |
| Groepe/elemente | 19/23 | 18/23 | 15/18 | 15/20 | 13/16 |
| Aantal diafragmalemme | 8 |
| Kortste fokusafstand | 1.2 m (3.9 vt) | 1.4 m (4.6 vt) | 1.5 m (4.9 vt) | 1.2 m (3.9 vt) |
| Maksimumvergroting | .21 | .17 | .16 | .21 |
| Fisiese data |
| Massa | 1,490 g (3.28 lb) | 1,470 g (3.24 lb) | 1,310 g (2.89 lb) | 760 g (1.68 lb) | 705 g (1.554 lb) |
| Lengte | 197 mm (7.8 dm) | 197 mm (7.8 dm) | 194 mm (7.6 dm) | 172 mm (6.8 dm) |
| Filter diameter | 77 mm | 67 mm |
| Toebehore |
| Lenskappie | Tulpvormig (ET-87) | Tulpvormig (ET-86) | Tulpvormig (ET-83II) | Silindries (ET-74) |
| Kleinhandelinligting |
| Vrygestel in | April 2010 | September 2001 | Maart 1995 | November 2006 | September 1999 |
| ± Verkoopsprys in VS$ | $2,099.00 | $1,999.00 | $1,349.00 | $1,199.00 | $649.99 |
**Amitabha**, ook **Amida** of **Amitayus**, is ’n hemelse boeddha wat in die geskrifte van die Mahayana-Boeddhisme beskryf word. Amitabha is die hoofboeddha in Suiwer Land-Boeddhisme, ’n tak van die Oos-Asiatiese Boeddhisme, terwyl hy in Vajrayana bekend is vir sy langlewendheid, magnetiserende vuurelement, die basiese aspek van insig, suiwer waarneming en goeie begrip van die leegheid van verskynsels. 

Volgens dié geskrifte besit Amitabha oneindige deugde danksy goeie dade oor tallose vorige lewens as ’n bodhisattva met die naam Dharmakara. "Amitabha" kan ook vertaal word as "Oneindige Lig" en daarom word hy ook "die Boeddha van Onmeetbare Lewe en Lig" genoem.

Leerstelling
------------

Boeddha Amitabha in Tibettaanse Boeddhisme (tradisionele skildery).
Volgens verskillende soetras was Amitabha ’n monnik of ’n koning met die naam Dharmakara. Hy het toe onderneem om ’n boeddha te word en het in besit gekom van ’n boeddha-veld (*buddhakṣetra*), ’n ryk in die heelal buite die gewone werklikheid wat ontstaan vanweë ’n boeddha se deugde. In sy 48 beloftes het hy die soort boeddha-veld uiteegesit wat hy wou skep, die voorwaardes waarvolgens wesens in dié wêreld herbore kon word en watter soort wesens hulle sou wees as hulle daar herbore word.

In die weergawes van die soetras wat in China, Japan, Viëtnam en Korea bekend is, was sy 18de belofte dat enige wese in enige heelal wat in Amitabha se Suiwer Land herbore wou word en sy naam selfs net 10 keer aanroep, daar herbore sal kan word. Sy 19de belofte was dat hy, sy bodhisattvas en ander geseënde boeddhas voor dié sal verskyn wat sy naam aanroep op die oomblik dat hulle sterf. 

Met sy beloftes het Amitabha dit moontlik gemaak vir enigiemand wat sy naam aanroep om in sy Suiwer Land herbore te word, daar deur hom in die dharma (geloof) onderrrig te word en ’n bodhisattva of boeddha te word (die uiteindelike doel in Mahayana). Van daar af keer die bodhisattvas en boeddhas terug na ons wêreld om nóg mense te help. Volgens die soetras het Amitabha toe groot verdienste in tallose lewens behaal, en eindelik volle boeddhaskap. 

Hierdie aanvaarding van alle soorte mense het die Suiwer Land-geloof een van die grootste invloede in Mahayana-Boeddhisme gemaak. Suiwer Land-Boeddhisme het blykbaar eers in Noordwes-Indië/Pakistan en Afganistan gewild geword en van daar na Sentraal-Asië en China versprei.
Die **Vank** (Armeens: Սուրբ Ամենափրկիչ Վանք, *Surp Amenaprgich Vank*; Persies: کلیسای وانک of آمنا پرکیج, *Kelisa-ye Vank of Amenapergich*), of **Vank-katedraal**, is 'n Armeens-Apostoliese kerk in Isfahan, Iran. *Vank* beteken klooster in Armeens. Die katedraal heet amptelik die **Heilige Verlosser-katedraal**. Dit is aan die begin van die 17de eeu gebou.

Agtergrond
----------

Die ou hoofstad was Tabriz, in die noordweste van die Persiese Ryk. Sjah Abbas I die Grote was bang dat deel van sy ryk deur die Ottomaanse Ryk verower sou word, wat inderdaad later gebeur het. Hy het dus sy hoofstad na Isfahan verskuif. In 1604 het hy ook 3 000 Armeense gesinne uit die stad Julfa na Isfahan verskuif. Julfa lê nou in die Aserbeidjanse eksklawe Nachitsjevan.

Abbas I het dit ook gedoen om die handel in sy nuwe hoofstad te bevorder, veral om die syhandel te bly monitor. Hy het 'n nuwe distrik, Nieu-Julfa, gebou en die inwoners in staat gestel om hul eie kerke te bou. In 1606 bou Nieu-Julfa sy eerste katedraal, wat tussen 1655 en 1664 vervang is deur die huidige gebou.

Tot op hede word die kerk steeds vir godsdiens gebruik. In die altaar lê glo die oorblyfsels van die heilige Josef van Arimathea.

Benewens hierdie katedraal is daar nog 12 Armeense kerke in Isfahan. Enkele van hierdie kerke is die Betlehem-kerk, die Kerk van Maria en die Kerk van Sint Joris.

Langs die katedraal is 'n museum waar verskillende voorwerpe uit die geskiedenis van Armeniërs in Isfahan bewaar word, waaronder die eerste gedrukte Armeense Bybel, wat in 1665 in Amsterdam gedruk is.
Die *Amoco Cadiz* aan die sink.
Die **Amoco Cadiz** was 'n reuse-olietenkskip wat op 16 Maart 1978 gestrand het, vyf kilometer van die kus van Portsall, munisipaliteit Ploudalmézeau, in die noordwestelikste punt van Bretagne (Frankryk). Die tenker was besit deur die Amerikaanse oliemaatskappy *Amoco*.

Die skip wat onder die Liberiese vlag gevaar het, was van die Persiese Golf na Le Havre in Frankryk onderweg toe dit swaar weer teëgekom het. 'n Geringe stuurprobleem het die skip buite beheer gelaat, waarna dit na die Franse kus gedryf het en op die riwwe langs Portsallbaai gestrand het. As 'n laaste uitweg het die skip probeer anker, maar tevergeefs. Gevolglik het die skip opgebreek en 233 000 ton ru-olie in die see gemors, wat die Engelse Kanaal ernstig besoedel het en die Bretonse strand oor 'n lengte van meer as 300 kilometer ernstig beskadig het. Dit het een van die grootste omgewingsrampe in die geskiedenis geword. Die opruim van die olie het meer as 'n jaar geneem.

Die ramp het gelei tot die bou van 'n vaartuigverkeersbeheertoring op die eiland Ouessant. Sedertdien het die kusreddingsdiens in Brest ook 'n kragtige sleepboot gekry.

Die anker van die *Amoco Cadiz*, wat meer as 20 ton weeg, is nou as 'n monument by die hawe van Portsall geleë.
Die **smeltpunt** van 'n vastestof is die temperatuur waarteen dit vanaf 'n vastetoestand na 'n vloeistof verander. Wanneer die toestandsverandering omgekeer word, m.a.w. waar die vloeistof na 'n vastestof verander word daarna as die **vriespunt** verwys.

Vir die meeste stowwe is die smeltpunt en vriespunte dieselfde. Die smelt- en vriespunt vir die element kwik is byvoorbeeld 234.32 kelvin (−38.83 °C). Sekere stowwe het egter verskillende vastestof-vloeistof oorgangstemperature. Agar-agar smelt byvoorbeeld by 85 °C en stol tussen 32 en 40 °C; 'n verskynsel wat bekend staan as histerese.

Anders as die kookpunt, is die smeltpunt relatief onafhanklik van die druk. Grafiet is die materiaal met die hoogste bekende smeltpunt by atmosferiese druk (3948 kelvin).

Kofler bench
Die smeltpunt word dikwels gebruik om die suiwerheid van 'n stof te bepaal en om organiese stowwe te karakteriseer. Die smeltpunt van 'n suiwer stof is gewoonlik hoër as die smeltpunt van 'n onsuiwer monster van daardie stof. Wanneer twee chemiese stowwe vermeng word, sal die smeltpunt van die gevolglike mengsel laer wees as die smeltpunt van enige komponent waaruit dit bestaan. Die verhouding van komponente wat die laagste moontlike smeltpunt tot gevolg het staan bekend as die eutektiese punt.
**Joseph Romain-Desfossés** (8 Desember 1798 – 25 Oktober 1864) was 'n Franse vlootoffisier en politikus.

Lewe
----

Joseph Romain-Desfossés is op 8 Desember 1798 in Couesnon, Finistère, gebore. Hy het op negejarige ouderdom by die *Cassard* aangesluit en 'n adelbors geword. Op twaalfjarige ouderdom het hy aangesluit by 'n geweerboot wat onder bevel van sy vader, 'n vlootluitenant, was, en daarna vir verskeie jare in die Franse vloot gedien. Hy het in September 1819 'n sub-luitenant, en in Desember 1828 'n luitenant geword. Hy was verbonde aan die personeel van Admiraal Jean-Baptiste Grivel, maritieme prefek by Brest. 

Romain-Desfossés is op 10 April 1837 'n kaptein van die *la Loire* gemaak. Hy het 'n vaart meegemaak as kaptein in die Levant en in 1838 tydens die bombardement van *San Juan de Ulúa* die prins van Joinville vergesel. Hy is op 31 Julie 1841 'n Kaptein gemaak, en was vanaf 1844 tot 1847 opperbevelvoerder van die Madagaskar-stasie. Hy het 'n voordelige verdrag met die Imam van Muscat en Oman gesluit, en 'n vlootdemonstrasie teen Madagaskar gehou. By sy terugkeer na Frankryk op 27 September 1847 is hy aangestel as Kommodoor.

Romain-Desfossés was Majoor-Generaal van die vloot in Brest toe hy op 13 Mei 1849 verkies is om Finistère in die Wetgewende Vergadering te verteenwoordig. Hy was deel van die meerderheid. Op 31 Oktober 1849 is hy deur die President Louis Napoleon tot minister van die vloot en kolonies aangestel. Op 9 Augustus 1850 is hy 'n *groot offisier* van die Erelegioen gemaak. Hy het sy pos in Januarie 1851 verlaat en bevelvoerder van die Levant-eskader geword.

Hy het op 11 Junie 1853 vise-admiraal, 'n lid van die admiraliteitskomitee en voorsitter van die werkkomitee, geword. Op 20 Maart 1855 is hy benoem tot senator.

In Februarie 1858 het Romain-Desfossés Koningin Victoria te Cherbourg ontvang. Tydens die Tweede Italiaanse onafhanklikheidsoorlog in 1859 was hy in bevel van die eskader van die Middellandse See en die Adriatiese See. Na hierdie veldtog het hy Tétouan in Marokko gebombardeer om hom te wreek oor 'n belediging aan die vlag. Hy is op 9 Julie 1860 tot admiraal bevorder. Joseph Romain-Desfossés het op 25 Oktober 1864 in Parys gesterf.
**Pieter Johannes (Piet) Potgieter** (24 Desember 1822–6 November 1854) was 'n Voortrekkerleier. Potgieter was die tweede seun en sesde kind van Andries Hendrik Potgieter. Hy is in 1852 (in opvolging van sy vader) as kommandant-generaal van die Zuid-Afrikaansche Republiek aangestel. Die dorp Potgietersrus (letterlik Potgieter se laaste rusplek) was vroeër na hom vernoem.

In 1854 is veldkornet Hermanus Potgieter, broer van Andries Hendrik Potgieter en oom van kommandant-generaal Piet Potgieter aangeval en vermoor nadat 'n poging om met die Ndebele hoofman, Kgosi Mokopane (Makapan), te onderhandel skeefgeloop het. Piet Potgieter was hewig ontsteld en het met 150 man na Mokopane se kraal opgetrek om Mokopane aan te val. Sy kommando is aangevul deur Marthinus Wessel Pretorius, die Engelse William Hartley en 'n ene dr. Wey van Smithfield, Vrystaat. Mokopane en sy mense is verdryf en het in die Mokopaangrotte gaan skuiling soek. Die boere het hulle van water en kos afgesny en enigiemand wat probeer uitkom het summier geskiet. 'n Skoot uit die grotte het egter vir Potgieter getref waar hy langs Paul Kruger gestaan het, en hy is op slag dood.

Mokopane het blykbaar ontsnap deur homself onder 'n os vas te bind en sy krygers te kry om al die vee uit die grot te dryf.

Potgieter is op sy plaas Middelfontein naby Nylstroom begrawe. Hy is op 30 Mei 1964 op Potgietersrus herbegrawe. Sy graf is in Ruiterweg op die munisipale gronde oorkant die poskantoor.

Sien ook
--------

* Hoërskool Piet Potgieter, skool na hom vernoem.
**Pieter Cornelis (Piet) Mondriaan** (Amersfoort, 7 Maart 1872 – New York, 1 Februarie 1944) was 'n Nederlandse kunstenaar en skilder wat 'n groot gedeelte van sy lewe in die buiteland gewoon en gewerk het. Hy word oor die algemeen as 'n pionier van die abstrakte en nie-figuratiewe kuns beskou. Veral sy latere geometries-abstrakte werk, met die kenmerkende horisontale en vertikale swart lyne en primêre kleure, is wêreldberoemd en is 'n bron van inspirasie vir vele argitekte en ontwerpers van toegepaste kuns. Hy was één van die belangrikste medewerkers van die tydskrif *De Stijl* en ontwikkel 'n eie kunsteorie, wat hy *Nuwe Beelding* of *Neo-plastisisme* noem. Hy is buite Nederland beter bekend as *Mondrian*, 'n verfransing van sy van.

Tableau I van Mondriaan, waarin die kenmerke van neo-plastisisme gesien kan word: reguit lyne, primêre kleure, asimmetrie en 'n duidelike vlakverdeling.
Mondrian kom in 1911 van Nederland in Parys aan. Hy het hier eksperimente in kubisme teëgekom. Dit merk die begin van 'n tydperk van diepgaande verandering in sy werk. Om homself met die avant-garde in Parys te integreer, het hy 'n 'a' van die Nederlandse spelling van sy naam (Mondrian) verwyder.

In 1940 emigreer hy van die oorloggeteisterde Europa na om die laaste vier jaar van sy lewe in New York Stad te woon. Sy skilderye van daardie tyd druk die uitbundige stadslewe uit. In sy finale skildery, *Broadway Boogie Woogie* (1942–1943), word sy dambord-patrone, wat voorheen swart was, nou met blou, grys, rooi en geel geverf. Die geel is glo deur New York se geel taksies geïnspireer.
**Pieter (Piet) Dankert** (Stiens, 8 Januarie 1934 – Perpignan, 21 Junie 2003) was 'n Nederlandse en Europese politikus. Hy was lid van die PvdA

Hy het aanvanklik in die onderwys gewerk, maar het in 1968 lid van die Tweede Kamer van die Nederlandse volksverteenwoordiging geword. Hy was woordvoorder vir Buitelandse Sake en Verdediging en het die veral verder eenwording van Europa nagestreef. Aan die einde van die 1970s het hy lid van die Europese Parlement geword en die nasionale politiek verlaat. In 1982 volg hy Simone Veil op as die tweede president van die parlement ná dit direk verkies is. (Die 13de in totaal). Hy wen die verkiesing in die parlement van Altiero Spinelli, die Italiaanse parlementslid wat met gedeeltelike sukses die Franse president Mitterrand daarvan oortuig dat Frankryk sy steun moet gee aan nuwe planne om die Europese Gemeenskappe te reorganiseer, versterk en verenig in die Europese Unie.  Frankryk het sedert Charles de Gaulle se tyd verder integrasie taamlik vertraag. Dankert steun hierdie dialoog tussen Straatsburg en Parys. Saam met Spinelli en Mauro Ferri besoek hy Mitterrand en Spinelli en oortuig die Franse president dat Frankryk 'n uitsonderlike rol hiermee kan speel.

In 1984 word Dankert opgevolg deur Pierre Pflimlin. In 1989 keer hy na die Nederlandse politiek terug in die Kabinet Lubbers III (1989-1994) as adjunkminister vir Europese Sake. Ná hierdie periode keer hy terug na die Europese Parlement as lid tot 1999. In hierdie tyd is hy veral begrotingspesialis en hy beywer hom vir 'n EU-lidmaatskap van Turkye. Hy was ook lid van die Parlementêre Assemblees van die Raad van Europa, NAVO en die Wes-Europese Unie.

Funksies
--------

* lid Tweede Kamer; 6 Februarie 1968 - 10 Junie 1981
* lid Europese Parlement; 17 Julie 1979 - 6 November 1989
* president van die Europese Parlement; 19 Januarie 1982 - 24 Julie 1984
* adjunkminister van Buitelandse Sake (Europese Sake); 7 November 1989 - 15 Julie 1994
* lid Europese Parlement; 19 Julie 1994 - 20 Julie 1999
**Sydney Clouts** (1926–1982) was ’n Suid-Afrikaanse digter. Sy bundels sluit in *One Life* en *Collected Poems*.

Clouts is in 1926 in Kaapstad gebore. Hy studeer aanvanklik regte aan die Universiteit van Kaapstad, maar verskuif sy fokus en skryf 'n magistertesis oor Suid-Afrika se Engelse Letterkunde aan die Rhodes-universiteit. Hy het later 'n kwalifikasie as bibliotekaris in Londen verwerf.

Clouts was die skrywer van 'n digbundel getiteld *One Life* in 1966 wat ook in die *New Coin*-reeks gepubliseer is. In 1967 ontvang hy die Ingrid Jonkerprys en in 1968 die Olive Schreinerprys vir Engelse Letterkunde vir dié bundel. 'n Versameling van Clout se gedigte (wat deur M. en C. Clouts geredigeer is) is postuum gepubliseer, getiteld *Sydney Clouts: Collected Poems* (1984). In Oktober 1984 het die joernaal *English in Africa* 'n *Sydney Clouts-memorial issue* uitgegee.

Hy is in 1982 op 56-jarige ouderdom oorlede.

Werke
-----

* *One Life* (1966)
* *Sydney Clouts: Collected Poems* (1984, postuum), ISBN 978-0-86486-029-3