recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Egodistoniese seksuele oriëntasie** is ’n geestesteuring wat gekenmerk word deur ’n seksuele oriëntasie of aangetrokkenheid wat nie ooreenstem met die geïdealiseerde selfbeeld van ’n persoon nie, met ’n gevolglike angs en ’n begeerte om die oriëntasie te verander of gemakliker te raak daarmee.

Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) stel dit egter duidelik dat geen spesifieke seksuele oriëntasie self (heteroseksualiteit, homoseksualiteit of biseksualiteit) as ’n geestesteuring beskou word nie.

Klassifikasie
-------------

Die WGO lys egodistoniese seksuele oriëntasie in die ICD-10 as ’n steuring in seksuele ontwikkeling en oriëntasie. Dit kom voor wanneer ’n persoon se seksuele oriëntasie duidelik is, maar die pasiënt ’n ander gedrags- of psigologiese steuring het wat veroorsaak dat hy dit wil verander.

Die kategorie "egodistoniese homoseksualiteit" is in 1987 uit die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings van die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging verwyder. Seksuele steurings kom egter steeds in die handleiding voor; een van dié steurings is "volhardende angstigheid oor ’n persoon se seksuele oriëntasie", wat ooreenstem met die ICD-10 se "egodistoniese seksuele oriëntasie".

Behandeling
-----------

Terapie kan insluit om ’n persoon se seksuele oriëntasie te probeer verander of om hom te help om gemakliker daarmee te wees. Baie mense soek ook hulp met nie-professionele metodes, soos godsdienstige berading of die aansluit by 'n groep vir oud-gays.
'n Illustrasie deur Gerhard Munthe uit die *Ynglinga saga* (1899).
**Ongentheow** (Oudengels: *Ongenþeow*, *Ongenþio*, *Ongendþeow*; Sweeds: *Angantyr*) (oorlede omstreeks 515 n.C.) was in Oudengelse bronne en die Noorse sagas 'n legendariese koning van Swede se Huis van Yngling.

Hy word gewoonlik verbind met die Sweedse koning **Egil** of **Egill Vendilkráka**, van wie in *Ynglingatal*, *Historia Norwegiae* en die *Ynglinga saga* vertel word. Hulle word as dieselfde persoon beskou vanweë 'n reeks ooreenkomste. Egil was die seun van Aun, wat hy opgevolg het.

Volgens Snorri Sturluson was Egil, nes sy pa, nie baie lief vir oorlog nie. Nadat hy die slaaf Tunni vir die tesourie verantwoordelik gemaak het, het Tunni teen Egil gerebelleer. Hulle het agt gevegte geveg, waarna Egil na Denemarke gevlug het, volgens die *Ynglinga saga*. Snorri skryf dat die Deense koning Egil gehelp het om Tunni te verslaan. Daarna het hy Egil 'n vasal van hom gemaak. 

Egil is deur 'n bul doodgemaak tydens 'n offerande in Uppsala. Hy is deur sy seun Ottar opgevolg.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Voorganger**← Aun** | **Legendariese Sweedse koning** | Opvolger**Ottar →** |
Takke van die Oseaniese tale:
   Admiraliteits en Yapees

   Sint-Matthias

   Wes-Oseanies

   Temotu

   Suidoos-Salomonies

   Suid-Oseanies

   Mikronesies

   Fidjiaans-Polinesies

Die **Maleis-Polinesiese tale** is verreweg die belangrikste taalgroep van die Austronesiese tale wat die grootste aantal moedertaalsprekers omvat; die ander is die kleiner en bedreigde Formosaanse tale op die eiland Taiwan (Republiek China). Dit omvat omtrent 1100 tale wat deur sowat 300 miljoen mense gepraat word. Die Maleis-Polinesiese tale word deur die Austronesiese bevolking op die eilande van Suidoos-Asië en die Stille Oseaan, met 'n kleiner aantal op die vasteland van Asië, gepraat. Kambodja, Laos en Viëtnam vorm die mees noordwestelike verspreidingsgebied, wat tot die Maleise Skiereiland oorgaan. Malgassies word in die eilandnasie van Madagaskar gepraat, geleë aan die oostelike kus van Afrika in die Indiese Oseaan. Dele van die taalfamilie toon 'n sterk invloed deur Sanskrit en gedeeltelik Arabies omdat die westelike deel van die streek 'n vesting van Hindoeïsme, Boeddhisme en sedert die 10de eeu van Islam gevorm het. Afhangende van die godsdiens van die mense wat die taal gebruik, word dit met die Arabiese alfabet (Moslems), die Latynse alfabet (Christene) of 'n inheemse skrif wat uit die Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie ontwikkel het (Boeddhiste en Hindoes), geskryf.

Die Kern-Maleis-Polinesiese tale word deur sowat 230 miljoen mense gepraat en sluit in Atjehs, Balinees, Bandjarees, Boeginees, Chamorro, Indonesies, Javaans, Madoerees, Maleis, Malgassies, Minangkabau, Palauaans, Soendanees en Tetoem; asook die Oseaniese tale soos Fidjiaans, Kiribaties, Marshallees, Nauruaans en Polinesiese tale soos Cookeilandse Māori, Hawais, Māori, Niuies, Rapa Nui, Samoaans, Tahitiaans, Tokelauaans, Tongaans en Tuvaluaans.

Die Filippynse tale word deur sowat 100 miljoen mense gepraat en sluit in Tagalog (Filippyns), Cebuano, Ilokano, Hiligaynon, Sentraal-Bikol, Waray-Waray, Kapampangan en Pangasinan, elk met ten minste een miljoen sprekers.

Die mees gebruikte Borneaanse taal is Malgassies met 20 miljoen sprekers.

Bronne
------

* (en)  Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, reds. (2013). "Malayo-Polynesian". *Glottolog*. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
**Rika Cloete** is 'n Afrikaanse digter en skrywer.

Werk
----

Haar digbundel "***eensaamigheid***" bevat hoofsaaklik kort gedigte oor ’n wye verskeidenheid onderwerpe, insluitende die dood, verskeie sienings van skepping vanaf die skryfdaad tot die ontstaan van die heelal, gedigte oor spesifieke persone, klein huislike vreugdes, samesyn en liefde. Hierdie onderwerpe is nie suksesvol gestruktureer nie, sodat die bundel ten spyte van knap gedigte ongeordend voorkom. Op haar beste is sy egter gevat en bondig, met die gedig "*oerknal*" ’n besliste hoogtepunt met sy relativering van die skepping van die heelal. In 2020 word haar gedig ‘afsêbrief aan ’n regsgeleerde’ in *Vers en vrou* opgeneem.

Publikasies
-----------

* 2002 - *eensaamigheid* (Suider Kollege Uitgewers Stellenbosch, *Eerste druk 2002*)
* 2004 - *Die oog van Isis* (LAPA Uitgewers)
* 2017 - *Doodsroeper* (LAPA Uitgewers)

’n Aantal kortverhale in plaaslike tydskrifte (Huisgenoot, Vrouekeur)

Bronnelys
---------

### Boeke

* Cloete, Rika "eensaamigheid"

### Tydskrifte en koerante

* Hugo, Daniël "Presies hoe oorspronklik is die oerknal?" "Die Burger" 1 Maart 2004

### Verwysings

1. ↑  Olivier, Fanie "Beeld" 12 April 2004
2. ↑  De Wet, K. (samest.) Vers & vrou. Kaapstad: Human & Rousseau. 2020
**Marcel Duchamp** [maʁ'sɛl dy'ʃɑ̃] (volle naam: **Henri Robert Marcel Duchamp**, \* 28 Julie 1887; † 2 Oktober 1968) was 'n Frans-Amerikaanse skilder, beeldende kunstenaar, skaakspeler, en skrywer. Duchamp was een van die grondleggers van moderne konseptuele kuns (konsepkuns) en word ook as 'n wegbereider van kubisme, dadaïsme en surrealisme beskou. Die kunsprys Prix Marcel Duchamp is na hom vernoem.

Sedert die 1960's word Duchamp deur baie kunshistorici en -kritici as die belangrikste kunstenaar van die 20ste eeu beskou, terwyl die Franse digter en skrywer André Breton (1896–1966) hom as die "mees intelligente man van die eeu" beskryf het. Duchamp het waarnemers gedwing om nuwe gedagtes te vorm oor wat kuns is. Sy nuwe definisie van kuns was dié van 'n konsep eerder as dié van 'n blote produk. Deur gewone alledaagse gebruiksvoorwerpe, wat buite 'n kunsmuseum nooit as kunswerke beskou sou word nie, na 'n galery te neem en hulle met klein aanpassings as kunswerke te vertoon, het Duchamp bestaande konsepte van kuns radikaal bevraagteken. Tydgenote het in vurige debatte oor Duchamp se kuns geraak, en verskeie kere het dit tot skandale gelei.

Sy skildery *Nu descendant un escalier* ("Ontblote vrou wat 'n trap afklim") het in 1913 emosies opgesweep, net soos die opvoering van Igor Strawinski se ballet- en orkesstuk *Le Sacre du printemps* (Die Lenteoffer) in dieselfde jaar in Parys. 'n Resensent van die gesiene dagblad *The New York Times* het die werk beskryf as "'n ontploffing in 'n dakteëlfabriek".

Oorgang van kuns na skaak
-------------------------

In 1918 het Duchamp afskeid geneem van die New Yorkse kunstoneel, sy werk op die *Large Glass* onderbreek en na Buenos Aires gegaan, waar hy vir nege maande gebly het en dikwels skaak gespeel het. Hy het sy eie skaakstel uit hout gekerf met die hulp van 'n plaaslike vakman wat die ridders gemaak het. Hy het in 1919 na Parys verhuis, en toe terug na die Verenigde State in 1920. Met sy terugkeer na Parys in 1923 was Duchamp in wese nie meer 'n praktiserende kunstenaar nie. In plaas daarvan was sy hoofbelangstelling skaak, wat hy vir die res van sy lewe bestudeer het met die uitsluiting van die meeste ander aktiwiteite.
Tupolev Tu-154 B-1 van Palair Macedonian op die lughawe van Zürich in 1992
Die **Toepolef Tu-154** (Russies: Tyполев Ту-154; NAVO verslagnaam: **"Careless"**) is 'n driemotorige mediumafstand-smalromp-passasiersvliegtuig wat in die 1960's ontwerp en deur Toepolef vervaardig is. Dit was vir 'n paar dekades 'n werkesel van die Sowjet- en later Russiese lugdienste, en het die helfte van al Aeroflot en sy filiale se passasiers vervoer, (137,5 miljoen per jaar of 243,8 miljard passasiers km in 1990). Dit bly die standaardvliegtuig op binnelandse roetes in Rusland en die voormalige Sowjetstate tot die middel 2000's. Dit is na 17 nie-Russiese lugdienste uitgevoer, en is as 'n vervoermiddel vir staatshoofde deur die lugmagte van verskeie lande gebruik.

Die vliegtuig het 'n kruisspoed van 850 km/h en 'n reikafstand van 5 280 km. Dit is in staat om vanaf ongeplaveide en gruisvliegvelde met slegs basiese fasiliteite te funksioneer, en is wyd gebruik in die uiterste Arktiese toestande in die noordelike/oostelike streke van Rusland waar ander vliegtuie nie in staat was om te werk nie. Oorspronklik ontwerp vir 'n lewensduur van 45 000 uur (18 000 siklusse), maar 80 000 uur met opgraderings, sou dit na verwagting tot 2016 kon voortgaan, hoewel geraasregulasies vlugte na Wes-Europa en ander streke beperk het.
Michelle Obama, tussen 2009 en 2017 Eerste Dame van die Verenigde State, het vir 'n portretfoto tydens haar eerste ampstermyn 'n tabberd gedra wat deur Michael Kors ontwerp is
**Michael Kors** (gebore as **Karl Anderson, Jr.**; \* 9 Augustus 1959) is 'n Amerikaanse modeontwerper wat in New York werksaam is. Kors dien as die ere-voorsitter en hoof kreatiewe beampte vir sy modeonderneming Michael Kors Holdings Limited wat in 1981 gestig is en waarvan die aandele op die New Yorkse effektebeurs genoteer word. 

Kors se twee mode-etikette (*Michael Kors Collection* en *MICHAEL Michael Kors*) spits hom op prêt-à-porter-sportmode vir dames en here, bybehore, juweliersware, horlosies, skoene en parfuums toe. Kors het daarnaas tussen 1997 en 2003 as die Franse modehuis *Céline* se eerste ontwerper vir prêt-à-porter-damesklere gedien.

Michael Kors se eie of konsessie-modewinkels is in die belangrikste metropole en welvarendste nedersettings op aarde gevestig, waaronder New York, Beverly Hills, Chicago, Londen, Milaan, Parys, München, Istanboel, Doebai, Seoel, Tokio, Hongkong, Shanghai en Rio de Janeiro.
|  |
| --- |
| **Javamens** |
| 'n Beeld van die fossiel. |
| 

---

 |
| Algemene naam | Javamens |
| Katalogusnommer | Trinil 2, ens. |
| Spesie | *Homo erectus erectus* |
| Ouderdom | 700 000 tot 1,49 miljoen |
| Plek ontdek | Trinil, Java, Indonesië |
| Datum ontdek | 1891 en 1892 |
| Ontdek deur | Eugène Dubois |

Die **Javamens** (***Homo erectus erectus***, voorheen ook *Anthropopithecus erectus* en *Pithecanthropus erectus*) is die fossiele van 'n vroeë mens wat in 1891 en 1892 ontdek is op die eiland Java (Nederlands-Indië, nou deel van Indonesië). Dit is na raming tussen 700 000 en 1 490 000 jaar oud en was ten tyde van sy ontdekking die oudste Hominidae-fossiel wat nog ontdek is. Dit is steeds die tipespesimen vir *Homo erectus*.

Geskiedenis
-----------

Die span onder leiding van Eugène Dubois het 'n tand, skedeldak en femur by Trinil aan die oewers van die Solorivier in Oos-Java ontdek. Dubois het gedink die fossiele verteenwoordig die "vermiste skakel" tussen ape en mense, en het die spesie die wetenskaplike naam *Anthropopithecus erectus* gegee, maar dit later na *Pithecanthropus erectus* verander. 

Die fossiel het groot omstredenheid ontlok. Binne 'n dekade is amper 80 boeke en artikels oor Dubois se vonds geskryf. Ondanks Dubois se mening het min mense sy idee aanvaar dat die Javamens 'n oorgangsvorm tussen ape en mense is. Die meeste het gedink die fossiele is van óf ape óf moderne mense, terwyl ander geglo het die Javamens is 'n primitiewe sytak van evolusie wat glad nie aan moderne mense verwant is nie. 

In die 1930's het Dubois beweer *Pithecanthropus* is soos 'n "reusagtige gibbon" gebou om te bewys dit is wel die vermiste skakel, maar dit is algemeen verkeerd vertolk. Eindelik, vanweë ooreenkomste tussen *Pithecanthropus erectus* (die Javamens) en *Sinanthropus pekinensis* (die Pekingmens) het Ernst Mayr albei in 1950 hernoem tot *Homo erectus*. Daarmee is hulle in die direkte evolusielyn van die mens geplaas.

Om die Javamens van ander *Homo erectus*-bevolkings te onderskei, het sommige wetenskaplikes dit in the 1970's as 'n subspesie, *Homo erectus erectus*, begin beskou. Ander fossiele wat in die eerste helfte van die 20ste eeu in Java by Sangiran en Mojokerto ontdek is en wat almal ouer is as dié wat deur Dubois ontdek is, word nou ook as deel van die spesie *Homo erectus* beskou. 

Die fossiele van die Javamens word sedert 1900 in die Rijksmuseum en later Naturalis in Nederland gehou.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Trekmonument 1904–1954
Trekmonument 1904–1954
Trekmonument 1904–1954
Die **Trekmonument 1904–1954** herdenk die Afrikaners wat hulle in die eerste helfte van die twintigste eeu in Tanzanië gevestig het.

Hierdie monument is opgerig ter viering van die 50ste herdenking van die eerste Boere wat hulle na afloop van die Tweede Vryheidsoorlog in Tanganjika, Duits-Oos-Afrika (tans deel van Tanzanië) gaan woon het. Die eerste groep van 41 mense het in 1904 van Delagoabaai vertrek en op 4 Desember het hulle hul eindbestemming bereik: die gebied tussen die Ngorongoro-krater, berg Kilimanjaro, berg Neru en die stad Arusha. Die vlam bo-op die monument is deur Coert Steynberg ontwerp en vervaardig. Gegraveerde stene op die sitbanke verteenwoordig sekere van die families wat in Tanganjika gewoon het. Op 16 Desember 1954 het J.K. Christie, die Suid-Afrikaanse kommissaris in Tanganjika, die hoeksteenlegging op die plaas Kampfontein waargeneem. Tans versorg die Lutherse sendingstasie die monument.

Op inisiatief van die Tanganjika Saamtrek Vereniging is 'n replika van hierdie gedenkteken by die Voortrekkermonument opgerig. Dit is op 16 Desember 2004 by Fort Schanskop onthul.

Bibliografie
------------

* www.vtm.org.za
**Javier Pérez de Cuéllar** (Spaans: [xaˈβjeɾ ˈperez ðe ˈkweʝaɾ]; Lima, 19 Januarie 1920 – 4 Maart 2020, aldaar) was 'n Peruaanse diplomaat en politikus. Van 1981 tot 1991 was hy die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies (VN). Vanaf 1940 werk hy as 'n diplomaat en was aan ambassades in onder andere Switserland en die Sowjetunie verbonde. Van 1971 was hy 'n permanente verteenwoordiger by die VN.

Lewe
----

Javier Pérez de Cuéllar in 1982
Ná die verdeling van die eiland Siprus in 1974, wat 'n ernstige krisis tussen NAVO-bondgenote Griekeland en Turkye veroorsaak het, lei Perez de Cuellar in die jare 1975-'77 'n VN-missie daarheen. In 1981 word hy tot sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies verkies om Kurt Waldheim op te volg.

Sy ampstermyn is in 1986 met vyf jaar verleng. In 1991 is hy versoek om langer aan te bly, omdat daar nog nie eenstemmigheid oor sy opvolger bereik is nie. In 1992 is hy eindelik deur die Egiptenaar Boutros Boutros-Ghali opgevolg.

In sy eie land was Perez de Cuellar in 1995 'n kandidaat vir die presidentskap, as teenstander van Alberto Fujimori. Ná Fujimori se val word hy in November 2000 die premier van 'n oorgangsregering wat die land bestuur totdat pres. Alejandro Toledo sy amp in Julie 2001 aanvaar. Daarna word hy ambassadeur in Parys en werk ook daar vir Unesco. Op 31 Desember 2004 beëindig hy sy ambassadeurskap, maar bly in Frankryk by Unesco werksaam. In Julie 2005 kry hy 'n hartaanval, maar herstel daarvan.

Onderskeidings
--------------

Perez de Cuellar ontvang onder meer 'n eredoktoraat van die Vrije Universiteit Brussel.

Die Olof Palme-prys is in 1988 aan die VN-vredesmag onder sy leiding toegeken.

In 1992 word die Vier Vryhede-prys (*Four Freedoms Award*) aan hom oorhandig.
Die stygende nodus is een van verskeie wentelelemente.
’n **Knoop** in sterrekunde is een van twee punte waar ’n wentelbaan ’n verwysingsvlak kruis waarmee dit ’n helling vorm. ’n Wentelbaan sonder ’n helling, wat op die verwysingsvlak voorkom, het geen knope nie.

Verwysingsvlak
--------------

Twee algemene verwysingsvlakke is:

* Vir ’n liggaam wat om die Aarde draai: die Aarde se ewenaarvlak. In dié geval word wentelbane sonder ’n helling "ekwatoriaal" genoem.
* Vir ’n liggaam wat om die Son draai: die sonnebaanvlak. In dié geval word ’n wentelbaan sonder ’n helling "eklipties" genoem.

Onderskeid
----------

As ’n verwysingsrigting van een kant van die verwysingsvlak na die ander vasgestel is, kan ’n onderskeid tussen die twee knope getref word. Vir geosentriese en heliosentriese wentelbane (om die Aarde en Son onderskeidelik) is die **klimmende knoop** (of "noordknoop") waar die wentelende liggaam noordwaarts deur die verwysingsvlak beweeg en die **dalende knoop** (of "suidknoop") waar dit suidwaarts deur die vlak beweeg. In die geval van liggame buite die Sonnestelsel is die klimmende knoop die knoop waardeur die wentelende liggaam in die teenoorgestelde rigting as die waarnemer beweeg, en die dalende knoop is wanneer dit in die rigting van die waarnemer beweeg. p. 137.

Die posisie van die knoop kan gebruik word as een stel parameters wat ’n wentelbaan beskryf en bekend is as "wentelelemente". 

Die **knooplyn** is die kruising van die voorwerp se wentelvlak met die verwysingsvlak. Dit loop deur die twee knope.

Simbole
-------

Die simbool van die klimmende knoop is  (Unicode: U+260A, ☊), en die simbool van die dalende knoop is  (Unicode: U+260B, ☋). In Middeleeuse en vroeë moderne tye is die klimmende knoop die "draak se kop" (Latyn: *caput draconis*) genoem en die dalende knoop die "draak se stert" (Latyn: *cauda draconis*). p. 141;, p. 245. Dié terme is oorspronklik gebruik vir die tye wanneer die Maan die oënskynlike baan van die Son in die lug gekruis het.

Sien ook
--------

* Maanknoop
Die Zaroebintsi-kultuur (rooi).
Die **Zaroebintsi-kultuur** was 'n kultuur wat van die 3de eeu v.C. tot die 1ste eeu n.C. floreer het in die gebied noord van die Swartsee, aan die bo- en middel-Dnjepr- en Pripjatrivier. Zaroebintsi-terreine was veral dig bymekaar tussen die Desna- en Rosrivier, sowel as aan die Pripjat. Dit is omstreeks 1899 deur die Tsjeggies-Oekraïense argeoloog Wikenti Chwoika geïdentifiseer en omvat nou sowat 500 terreine. Die kultuur is genoem na ontdekkings van veraste oorblyfsels op die dorp Zaroebintsi aan die Dnjepr.

Die Zaroebintsi-kultuur was moontlik verwant aan die pre-Slawiese voorouers van vroeë Slawiërs (proto-Slawiërs), en het moontlike bande gehad met die volke van die Dnjeprbekken. Dit is beïnvloed deur die La Tène-kultuur en die nomades van die steppe (die Skitiërs en Sarmate). Die Skitiese en Sarmatiese invloed is veral sigbaar in erdewerk, wapens en huishoudelike en persoonlike artikels.

Nedersettings
-------------

Die kultuur het landbou beoefen. Dit word bewys deur verskeie ontdekkings van sekels. Pobol stel voor die kultuur het hulle landboumetode verander van afsny en verbrand tot ploeg. Hulle het ook met diere geboer. Oorblyfsels sluit in skape, bokke, perde en varke. Daar is ook bewyse dat hulle die huide van wilde diere met dorpe aan die Swartsee verhandel het.

Sommige terreine is verdedig met slote en walle, moontlik teen nomadiese stamme van die steppe.

Begrafnisse
-----------

Oorledenes is veras, en die as is dan óf in 'n groot keramiek-urn geplaas of in 'n groot put omring deur kos en ornamente soos armbande en borsspelde.

Verval
------

Die veral van die Zaroebintsi-kultuur word verbind met die migrasie van sy bevolking in verskeie rigtings. Die digtheid van nedersettings in die sentrale streek het afgeneem en die laat Zaroebintsi-groepe het na weerskante versprei, veral suidwaarts na die woudsteppestreke van die middel-Dnjepr, die Desna en die suidelike Donets. Invloede op plaaslike kulture in die oostelike Karpatestreek en, in 'n mindere mate, noord in die woudsone is ook duidelik. Die migrasie word verbind met 'n toenemend droë klimaat, as gevolg waarvan die bevolking suidwaarts na die riviervalleie getrek het. Teen die 3de eeu n.C. het die sentrale laat Zaroebintsi-terreine verskuif na die sogenaamde Kiëf-kultuur, terwyl die westelike terreine in die Wielbark-beskawing opgeneem is.

Bronne en eksterne skakels
--------------------------

* J.P. Mallory, "Zarubintsy Culture", *Encyclopedia of Indo-European Culture*, Fitzroy Dearborn, 1997.
* The Early Germans
* The Slavs in Antiquity
* *The Early Slavs. Eastern Europe from the Initial Settlement to the Kievan Rus*. Pavel M. Dolukhanov. Longman. 1996. Pages 148-151.
* Andrew Villen Bell, Andrew Bell-Fialkoff. *The role of migration in the history of the Eurasian steppe: sedentary civilization vs. "barbarian" and nomad*. Palgrave Macmillan, 2000. ISBN 0-312-21207-0

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Sasha Son** – kunstenaarsnaam van (Russies) **Dmitry Shavrov**, (Litaus) **Dmitrijus Šavrovas**, kort **Dima Šavrovas**, buite Oos-Europa ook bekend as **Sasha Song**, \* 18 September 1983 in Vilnius, Litause SSR – is
'n Litause sanger van Russies-Litause afkoms. Sy kunstenaarsnaam is 'n kombinasie van die Russiese roepnaam vir *Aleksander* ("Sasha") en die Russiese woord *son* ("droom").

Terwyl hy in sy tuisland reeds een van die bekendste musikale kunstenaars is wat groot invloed op die Litause popmusiek uitoefen, het hy in die buiteland veral danksy sy optredes tydens internasionale musiekfeeste en die Eurovision-sangfees van 2009 in Moskou bekendheid verwerf.

Biografie
---------

### Vroeë lewe

Dima Šavrovas het reeds op 12-jarige ouderdom 'n groot treffer met sy snit *Mamai* ("Vir Ma") en die album *Svajonių Laivas* ("Die Skip van Drome") behaal en was die jongste sanger ooit wat die *Bravo*-musiekprys vir die "lied van die jaar" met *Mamai* gewen het. Op 15-jarige ouderdom het hy na die Verenigde Koninkryk verhuis waar hy 'n sekondêre skool bygewoon en 'n musikale opleiding ontvang het.

### Beroepslewe

Sasha Son tydens die *Eurovision-sangfees*-eindronde in Moskou, Mei 2009
Nadat sy groep *Unconventional Soul* nie die verwagte sukses behaal het nie en ook geen platekontrak kon ontvang nie, het Dima Šavrovas ná agt jaar se verblyf in Bromley, Londen in die Verenigde Koninkryk na Litaue teruggekeer en saam met Hywel Sam die Groot Prys van die internasionale musiekfees *Palanga 2005*, wat in die kusstad Palanga gehou is, gewen. Sy eerste enkelsnit in twaalf jaar, *Ne Uletaj* (Russies: "Moenie wegvlieg nie"), wat hy saam met die Litause musiekgroep SEL opgeneem het, het die eerste plek in die Balties-Russiese top 10-radiotrefferlys behaal. Dit was dertien weke lank in die top 5- en veertien weke lank in die top 10-trefferlys.

Onder sy nuwe kunstenaarsnaam Sasha Son het Dima Šavrovas Litaue in die internasionale *Eurovision-sangfees* in 2009 verteenwoordig. Sy lied *Miss Kiss* het in 2008 op die derde plek van die Litause finale rondte beland. In Moskou het hy 2009 in die halffinaal en die finaal meegeding waar hy die 23ste plek met sy lied *Pasiklydęs žmogus* (Russies *Okinoky Geroi*, Engels *Love*) behaal het. Die lied is in Moskou in Engels en Russies voorgedra. Die Litause weergawe het plek 1 op die Litause trefferlys behaal. Sasha Son tree gereeld voor sowel plaaslike Baltiese asook internasionale gehore op.

Sasha Son het saam met die sangeres Nora met sy lied *Say Yes to Life* vir die Litause finale rondte van die Eurovision-sangfees 2010 gekwalifiseer wat op 4 Maart 2010 gehou is en 'n vyfde plek behaal. In 2017 het Sasha Son met sy liedjie *Never Felt Like This Before* in Litaue se nasionale Eurovision-musiekwedstryd meegeding.

### Musikale invloede

Sasha Son beskryf sy musiekstyle op sy *MySpace Music*-gebruikersbladsy as soul, rhythm & blues en alternatiewe musiek en verwys onder meer na Whitney Houston, Queen-sanger Freddie Mercury, jazz-sangeres Ella Fitzgerald, Boyz II Men en Alicia Keys as sy belangrikste musikale invloede.

Diskografie
-----------

### Langspelers

* *Sasha Song: Dima Šavrovas* (Monaco 2010)
Jason "Wee Man" Acuña, 'n Amerikaanse akteur en waaghals met achondroplasie.
**Achondroplasie** is 'n genetiese steuring wat dwergisme veroorsaak. In mense met dié toestand is die arms en bene kort, terwyl die torso 'n normale lengte is. Mens met die toestand het 'n gemiddelde lengte van onderskeidelik 131 en 123 cm vir mans en vroue. Ander eienskappe kan insluit 'n groot kop en prominente voorkop. Komplikasies kan insluit slaapapnee of herhaalde oorinfeksies. Die toestand tas gewoonlik nie die intelligensie aan nie.

Achondroplasie word veroorsaak deur 'n mutasie in die fibroblastiese groeifaktorreseptor 3- (FGFR3-)geen, wat veroorsaak dat sy proteïen ooraktief is. Die steuring het 'n outosomaal dominante manier van oorerwing, wat beteken dat slegs een alleel van 'n geen in 'n indiwidu aanwesig hoef te wees om tot die toestand te lei.

Sowat 80% van gevalle spruit uit 'n nuwe mutasie, wat in die pa se sperma ontstaan. Die res word oorgeërf van 'n ouer met die toestand. Die risiko van 'n nuwe mutasie neem toe saam met die ouderdom van die pa. In gesinne met twee ouers met die toestand sal kinders wat albei aangetaste gene erf, gewoonlik voor geboorte of kort daarna sterf weens asemhalingsprobleme. Die toestand word gewoonlik gediagnoseer op grond van die simptome, maar kan deur genetiese toetsing bevestig word.

Behandeling kan insluit steungroepe en groeihormoonterapie. Komplikasies soos obesiteit, 'n waterhoof, slaapapnee, middeloorinfeksies en werwelkanaalstenose kan dalk behandel moet word. Die lewensverwagting van mense met achondroplasie is 10 jaar minder as normaalweg.

Achondroplasie is die algemeenste oorsaak van dwergisme en tas sowat 1 in 27 500 mense aan.

Tekens en simptome
------------------

* Disproporsionele dwergisme
* Kort arms en bene
* Kort vingers en tone
* Groot kop met prominente voorkop
* Klein middelgesig met 'n plat neusbrug
* 'n Konvekse of konkawe rugkurwe
* Bakbene of knopknieë
* Herhaalde oorinfeksies, slaapapnee en 'n waterhoof

### Komplikasies

#### Kinders

'n Waterhoof is 'n ernstige komplikasie wat met achondroplasie in kinders verbind word. Dit gebeur wanneer serebrospinale vloeistof nie in en uit die skedel kan vloei nie weens die manier waarop die werwelkolom vernou. Dié opbou van vloeistof word verbind met 'n vergrote kop, vomering, lusteloosheid, hoofpyne en irriteerbaarheid.

#### Volwassenes

Volwassenes met achondroplasie het dikwels probleme met obesiteit en slaapapnee. Hulle ondervind ook dikwels 'n dooie gevoel of tinteling in hulle bene weens die samepersing van senuwees.

Vroue met achondroplasie het gewoonlik 'n keisersnee as hulle die lewe skenk om komplikasies te voorkom.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Eva Krotoa** (ca. 1643 – 29 Julie 1674) was 'n Khoi-vrou wat as jong meisie deur Jan en Maria van Riebeeck in hulle huis in die Kaap opgeneem is as speelmaat en kinderoppasser vir die Van Riebeeck-kinders. Sy was 'n broerskind van Herrie die Strandloper (Autshumato). Haar Khoi naam was Krotoa, maar sy is deur Maria van Riebeeck na Eva hernoem. Krotoa kon Nederlands en Portugees praat en het as tolk vir die Nederlanders aan die Kaap gewerk.

Op 3 Mei 1662 is Eva in die ou fort gedoop. 'n Paar dae later, op 7 Mei 1662, verlaat haar aangenome familie, die Van Riebeecks, die Kaap. Op 12 April 1664 is sy, weer eens in die fort in die Kaap, met Pieter van Meerhof uit Kopenhagen, Denemarke getroud. Van Meerhof het in 1659 as soldaat na die Kaap gekom. Van Meerhof is in Mei 1665 aangestel as superintendent van die gevangenis op Robbeneiland. Meerhof sterf in 1668 tydens 'n ekspedisie na Madagaskar. Die egpaar het drie kinders gehad, Jacobus, Salamon en Pieternella. Eva keer in Februarie 1668 terug na die Kaapse vasteland.

Ná haar man se afsterwe raak Eva aan drank verslaaf en begin sy 'n losbandige lewe lei. Reeds in Februarie 1669 besluit die kerk om haar en Pieter van Meerhof se kinders uit haar sorg weg te neem en tydelik by ene Jan Reynierszoon en sy vrou te plaas. Op 1 Maart 1669 is die kinders by Barbara Geems geplaas, wat blykbaar 'n bordeel in die Kaap bedryf het. Eva het later nog twee kinders, Jeronimus en Anthonij, gehad. As gevolg van die toenemende verleentheid wat sy vir die Kompanjie en die Nederlanders aan die Kaap geword het, is sy na Robbeneiland verban waar sy op 29 Julie 1674 oorlede is. Sy is volgens Christen-gebruik in die Nuwe Kasteel in die Kaap begrawe.

Twee van Eva en Pieter Meerhof se kinders, Pieternella en Salamon, is in 1677 toegeken aan Bartholomeus Borns, wat in dieselfde jaar na Mauritius verhuis het. Pieternella is op 'n jeugdige ouderdom getroud met Daniel Zaaiman van Vlissingen, Nederland. Agt kinders is uit die huwelik gebore. In 1709 het die Zaaiman-gesin uit Mauritius teruggekeer na die Kaap.

Eva is 'n vroeë nie-Europese voorouer van sommige Afrikaner-families. Bekende Afrikaners van wie sy 'n stammoeder is, sluit in Paul Kruger, Jan Christian Smuts en Frederik Willem de Klerk.
Tekeninge van fossielen uit die Neogene megafauna in Meyers Konversations-Lexikon (1885–1890)
Die **Neogeen** is die tweede geologiese periode van die Kainosoïese Era en strek van die einde van die Paleogeen sowat 23 miljoen jaar gelede tot die begin van die Kwartêr sowat 2,588 miljoen jaar gelede. Dié periode bestaan uit twee epogs: die Mioseen en die Plioseen.

Die Neogeen strek oor sowat 20 miljoen jaar. In dié periode het soogdiere en voëls verder ontwikkel in baie van die moderne vorme, terwyl ander groepe diere relatief onveranderd gebly het. Die vroeë Hominidae, die voorouers van die mens, het in Afrika sy verskyning gemaak. Van die kontinente het verder geskuif – die belangrikste is Suid-Amerika wat laat in die Plioseen tot teen Noord-Amerika geskuif het. Dit het die warm seestrome van die Stille na die Atlantiese Oseaan afgesny. Die aarde se klimaat het aansienlik afgekoel tydens die Neogeen, en dit het gelei tot ’n reeks ysvormings in die daaropvolgende Kwartêr.

Klimaat en geografie
--------------------

Die kontinente was in die Neogeen baie na aan hul huidige posisie. Seevlakke het gedaal en landbrûe het gevorm tussen Afrika en Eurasië en tussen Eurasië en Noord-Amerika.

Die seisoene het ontstaan en die klimaat het steeds kouer en droër geword. Die ys op die pole het dikker geword en teen die einde van die periode het die eerste van ’n reeks ysvormings van die huidige Ystydperk begin.

Flora en fauna
--------------

Die see- en landlewe was teen dié tyd redelik modern. Soogdiere en voëls het steeds die dierelewe buite die see oorheers en het talle vorme aangeneem namate hulle by verskeie habitats aangepas het. Die eerste Hominidae, die voorouers van die mens, het in Afrika ontstaan en na Eurasië versprei.

Meer grassoorte het ontstaan en plantetende soogdiere, soos perde, bokke en bisons, het saam daarmee ontwikkel.
**Corfu** of **Korfoe** (Grieks: *Κέρκυρα*, *Kerkura/Kerkira/Kerkyra*, [ˈcercira], Latyns: *Corcyra*; Italiaans: *Corfù*) is ’n eiland in die Ioniese See noordwes van Griekeland en suidwes van Albanië. Die eiland het 'n oppervlakte van 1 540 km² en 'n bevolking van 102 071 (2011), van wie ongeveer 'n derde in die gelyknamige hoofstad woon. Die gelyknamige departement omvat die eiland Corfu en enkele ander eilande. Corfu is ’n gewilde toeristebestemming.

Geskiedenis
-----------

Corfu-stad
Kus
In antieke tye was Corfu 'n kolone van Korinthe. Hierdie kolonie was een van die oorsake vir die begin van die Peloponnesiese oorlog. Later het die eiland deel van die Romeinse Ryk geword. Dit was ook op 'n tyd deel van die Bisantynse Ryk gewees.

Die eiland is deur baie lande beheer. In die dertiende eeu het die Venesiërs beheer oor die eiland geneem en dit tot 1797 regeer. Gedurende hierdie tyd het die Ottomane die eiland twee keer aangeval (in 1537 en weer in 1716). Onder Napoleon Bonaparte se bewind het die Franse die eiland oorgeneem. Hulle het egter beheer in 1799 aan die Russe en Turke verloor. Daarna is die eiland in 1807 aan Frankryk teruggegee en in 1815 aan Engeland oorhandig. In 1864 het die Verenigde Koninkryk Corfu saam met die ander Ioniese eilande aan Griekeland oorgedra.

In die negentiende eeu het keiserin Elisabeth van Oostenryk, ook bekend as Sissi, 'n paleis op die eiland gebou. Die paleis staan as *Achilleion* bekend. Die naam van die paleis kom van 'n beeld van die held Achilles.

Toerisme
--------

Corfu is 'n gewilde toeristebestemming en een van die mees besoekte eilande in die Middellandse See. Die eiland het talle strande, woude en olyfbome.

Corfu-stad het 'n outydse karakter met talle Venesiese, Napoleontiese en Georgiese geboue. In 2007 is die ou kwartier van die stad deur Unesco as wêrelderfenisgebied verklaar.

Die Achilleion-paleis is 'n bekende trekpleister vir toeriste. Daarnaas beskik die eiland oor talle dorpies, strande en bekende kastele.

Klimaat
-------

| Maand | Jan | Feb | Mar | Apr | Mei | Jun | Jul | Aug | Sep | Okt | Nov | Des | Jaar |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Hoogste gem. °C** | 14 | 14 | 16 | 19 | 23 | 28 | 31 | 31 | 28 | 23 | 18 | 15 | 22 |
| **Laagste gem. °C** | 5 | 6 | 7 | 9 | 13 | 16 | 18 | 18 | 16 | 13 | 9 | 7 | 11 |
| **Neerslag in mm** | 132 | 137 | 99,1 | 61,0 | 35,6 | 15,2 | 7,60 | 17,8 | 76,2 | 147 | 180 | 180 | 90,8 |

*Bron: Weather Channel 7 September 2008*
Die **Coreca Riwwe** vorm 'n groep gesteentes van Italië wat in die Tirseense See, in Calabria, in die Frazione of Coreca geleë is. 

 Coreca Reefs gesien van Colle degli Ulivi 
Dit is 'n groep van tien gesteentes: Capoto (die grootste daarvan), Formica, Ginario, Longarino, Piccirillo, Tirolé (ook bekend as Pirolé) en die vier Scuagli da Funtana het 'n verspreidingsgebied vanaf die nabygeleë "La Tonnara" aan die die rand van die seelug van die hoofdorp van Coreca. 

Capoto is die grootste van hulle met 'n oppervlakte van 50 vierkante meter, en word hoofsaaklik gebruik vir duik en vir fotografiese en kinematografiese amateursport.

Gedurende die 1960's, 1970's en 1980's was dit 'n bestemming vir radio-amateurs en kameramanne, en 'n meta van omgewingsgebeurtenisse soos die LIPU vir die uitgestrekte mariene ornitologiese fauna wat nou heeltemal verdwyn het.

Sien ook
--------

* Coreca
* Coreca grotte

Bronne
------

* Martinucci, Mimmo (2007). Sognando le isole italiane. Guida per radioamatori. Vol. 4 - Tutte le isole del mar Tirreno e del mar Jonio. Sandit Libri Albino. ISBN    Martinucci, Mimmo (2007).  Martinucci, Mimmo (2007).
**Knoet IV** of **Knoet die Heilige** (Deens: *Knud IV den Hellige* of *Sankt Knud*; omstreeks 1043 – 10 Julie 1086) ), was van 1080 tot 1086 koning van Denemarke. Knoet was ’n ambisieuse koning wat sy oog op die Engelse troon gehad, die Deense monargie versterk en die Rooms-Katolieke Kerk ondersteun het. Hy is in 1086 deur rebelle vermoor en word deur die Katolieke Kerk as die beskermheilige van Denemarke beskou.

Lewe
----

Knoet se graf in die Odense-katedraal.
Knoet was die buite-egtelike seun van Sven II van Denemarke. Voordat hy koning geword het, was hy volgens berigte in 1075 een van die leiers van ’n Wiking-strooptog in Engeland.

In 1080 het hy sy broer, Harald III, opgevolg as koning van Denemarke. Hy het met sy troonbestyging getrou met Adela, die dogter van Robert I, Graaf van Vlaandere. Hulle het ’n seun, Charles, gehad – ’n ongewone naam in Denemarke. Die seun het later Graaf van Vlaandere (1119–1127) geword en was bekend as Karel die Goeie. Nes sy pa is hy deur rebelle in ’n kerk vermoor (in 1127 in Brugge).

Knoet het hom gou bewys as ’n hoogs ambisieuse en vroom koning. Sy bewind is gekenmerk deur pogings om die koninklike mag in Denemarke uit te brei. Hy het edikte afgekondig waarkragtens hy vir homself grond toegeëien het, asook die reg op die inhoud van skeepswrakke en op die besittings van buitelanders en mense wat sonder familie sterf. Hy het ook wette uitgevaardig om swakkes, buitelanders en die weduwees en wese te beskerm. Al dié maatreëls het gelei tot ontevredenheid onder sy onderdane, wat nie gewoond was aan ’n koning wat homself soveel mag toeëien en so inmeng in hul daaglikse lewe nie.

Knoet se ambisies was nie net tot sy eie land beperk nie. As ’n kleinseun van die suster van Knoet die Grote, wat tot in 1035 koning van Engeland, Denemarke en Noorweë was, het hy geglo hy is geregtig op die Engelse troon. Hy het Willem die Veroweraar dus as ’n indringer beskou. In 1085 het hy ’n vloot byeengebring om Engeland binne te val, maar dit het nooit gevaar nie. Knoet was waarskynlik lugtig vir inmenging deur Hendrik IV, Heilige Romeinse Keiser met wie Denemarke en Vlaandere op vyandelike voet was. Hy was ook wantrouig teenoor sy broer Olaf (later Olaf I van Denemarke), wat die vloot wou aanvoer. Hy het hom laat arresteer en na Vlaandere gestuur. Dit was die einde van die vloot, maar Knoet wou dit weer die volgende jaar byeenbring.

Dood
----

Voor dit egter kon gebeur, het ’n opstand in 1086 uitgebreek in Suid-Jutland, waar Knoet gebly het. Hy en sy manne het in ’n houtkerk in Odense gaan skuil. Maar op 10 Julie 1086 het die rebelle die kerk binnegestorm en Knoet voor die kansel vermoor.

Vanweë sy steun aan die kerk is hy gou as ’n heilige beskou en in 1101 is hy amptelik heilig verklaar.
Die **Irtisj** (Mongools: Эрчис мөрөн, *Erchis mörön*, "erchleh", "kronkel"; Russies: Иртыш; Kasaks: Ертіс, *Ertis*, ه‌رتىس‎; Chinees: 额尔齐斯河, pinyin: *É'ěrqísī hé*, Xiao'erjing: عَعَرٿِسِ حْ; Oeigoers: إيرتيش, Әртиш, *Ertish*; Tartaars: Cyrillies Иртеш, Latyns *İrteş*, Arabies ﻴﺋرتئش, Siberiese Tartaars: Эйәртеш, *Eya’rtes’*) is 'n rivier wat sy bron op die Mongools-Chinese grens het en deur Xinjiang, Kasakstan en Rusland na die Ob-rivier stroom.

Dit is die grootste linkersyrivier van die Ob. Met 'n lengte van 4 248 km is die Irtisj langer as die Ob self. Van die Irtisj se bron tot die Ob se monding is 5410 km, wat die langste rivier van Rusland en die tweede langste rivier van Asië is.

Geografie
---------

Die Irtisj se stroomgebied
Die Swart Irtisj (Эрцисыхэ) in die nedersetting Koktokay, Kasakstan
Die Irtisj is die langste syrivier van die wêreld. Sy bron lê op die grens van Mongolië en die Volksrepubliek China op die oostelike helling van die Mongoolse Altai-gebergte.

Die rivier bereik Kasakstan en word Эрцисыхэ, "Swart Irtisj", genoem. In Kasakstan is die enigste brug oor die Swart Irtisj in die rajon van Boran.

Die Swart Irtisj mond vloei in die Zajsan-meer en vorm daar 'n groot delta. Talle ander riviere mond vanuit die Roedniese Altaj en die kranse van Tarbaghataj en Saoer hierin uit. Versterk deur hierdie waters vloei die Irtisj in die noordweste na die Boegtarminski-dam en die stad Serebrjansk. Verder vloei dit na die Sjoeljbinski-dam en die stad Semej.

Effens hoër as Pavlodar en ontvang die Irtisj-Karaganda-kanaal wat na die weste vloei water van die Irtisj. In die gebied van Chanto-Mansië bereik die Irtisj die Ob.

Hidrologie
----------

Die rivier word verskillend gevoed: sy bolope ontvang water van sneeu en ys; minder van reën, die benedeloop kry dit van sneeu, reën en van grondwater. Die vloed begin in sy bolope in April en bereik sy hoogtepunt van April-Junie en neem af tot Oktober. Die vloei is gereguleer. Die gemiddelde afloop In Oest-Kamenogorsk is 628 m³/s, in Semej meer as 960 m³/s, in Omsk 917 m³/s, in Tobolsk 2150 m³/s by die monding meer as 3000 m³/s. Die jaarlikse vloei is ongeveer 95 kubieke kilometer.
Die Drakensberg-amfiteater en die Tugelarivier.
Kam van die Amfiteater vanuit 'n suidoostelike rigting.
Die **Drakensberg-amfiteater** is 'n geografiese kenmerk van die Noordelike Drakensberg in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word as een van die indrukwekkendste kranswande op Aarde beskou. Die krans se aangesig is ongeveer drie keer die totale gesamentlike oppervlakte van al die kranswande van die Yosemite Nasionale Park se beroemde *El Capitan*, en meer as 10 keer die grootte van *El Capitan* se bekendste (suidwestelike) aansig. Dit is deel van die Royal Natal- Nasionale Park.

Die Amfiteater is meer as 5 km (3,1 myl) lank en het steil kranse wat ongeveer 1 220 meter (4 000 voet) langs sy totale lengte uitstyg. Die onderkant van die vallei, vanwaar baie foto's geneem word, is meer as 1 830 meter (6 000 voet) onder die Amfiteater se hoogste punt. Mont-aux-Sources, een van die hoogste pieke van die Drakensberg, is meer as 3 254 meter (11 000 voet) bo seevlak geleë. Die Tugelawaterval, die tweede hoogste waterval ter wêreld, stort ongeveer 948 meter (3 100 voet) vanaf die Amfiteater na benede.

Verskeie staproetes, onder ander na die voet van die Tugelawaterval, kan vanaf die Royal Natal- Nasionale Park aangedurf word.

Sien ook
--------

* Lys van Bergpieke in Suid-Afrika
**Cork** (Iers: *Corcaigh* [ˈkoɾkɪɟ], afgelei van *corcach* "moeras") is die tweede grootste stedelike nedersetting in die Republiek Ierland na Dublin en die derde grootste op die eiland Ierland met 'n bevolking van 210 000 in die stads- en meer as 300 000 in die metropolitaanse gebied. Alhoewel die stad as administratiewe setel van die gelyknamige graafskap dien, val dit administratief nie onder dié graafskap nie, maar is selfregerend. Die Ierse regstelsel gee aan die stadsraad van Cork dieselfde status as aan 'n graafskapsraad.

Cork, wat in die sogenaamde Suidwesstreek (*South-West Region*) en die provinsie Munster geleë is, het langs die oewer van die River Lee ontstaan wat hier, naby die westelike stadsrand, in twee kanale vertak. Die middestad is op die riviereiland geleë wat deur die twee kanale gevorm word. Net oos van Cork se middestad, waar die twee kanale weer tot een rivierloop verenig, het hawehowe en dokke langs die oewers ontstaan wat tot Lough Mahon, 'n inham van die see, en Cork-hawe strek - een van die wêreld se grootste natuurlike seehawens.

Die stadsgebied is in Mei 2019 merkbaar uitgebrei met die insluiting van woonkwartiere rondom Cork-lughawe en die aangrensende nedersettings Douglas, Rochestown, Ballincollig, Blarney en Glanmire.
Die drakebootfees
Die **drakebootfees** is een van die oudste feeste wat jaarliks in China gevier word, op die 5de dag van die 5de maanmaand (die datum val gewoonlik in Junie van die Gregoriaanse kalender). Algemeen word die fees beskou as een van die vier belangrikste jaarlikse feeste in China. Die fees word gehou as 'n dankdiens vir kos en water tydens die droë seisoen. Tydens die drakebootfees word een van China se vroegste digters Qu Yuan (340 v.C. – 278 v.C.) se lewe herdenk.

Die fees word gehou deur draakbootwedvaarte te hou en Zongzi (of Tsungtzu) te eet. Die draakbootwedvaart word begelei met harde tromslae, wat ritme aandui vir die roeiers. Volgens tradisie vaar die draakbote uit op die rivier om die lewe van die Qu Yuan te red. Zongzi is saamgeperste gekookte ryskoekies wat toegevou word in plantblare en vasgebind word met 'n gekleurde toutjie. Tradisioneel roei deelneemers aan die fees uit op die rivier met draakbote. Later het die mense begin om die ryskoekies te eet as deel van die feesverrigtinge.

Volgens oorlewering het Qu Yuan homself verdrink in die Miluorivier in die provinsie Hunan, nadat die koning geweier het om na sy raad te luister. Die tradisie het begin toe sy ondersteuners na sy liggaam gesoek het. Die ryskoekies is op die water geplaas om die visse te voer en sodoende te voorkom dat die liggaam deur die visse opgevreet word.

Bronnelys
---------

* Common Knowledge of Chinese Culture Geargiveer 17 Junie 2006 op Wayback Machine
* China in brief
* FAQ – Traditional festivals Geargiveer 21 Junie 2006 op Wayback Machine
* Die Groot geïllustreerde ensiklopedie Bl. 149
* Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
**Fan Bingbing** (Chinees: 范冰冰, gebore 16 September 1981) is 'n Chinese aktrise. Van 2013 tot 2017 is sy ingesluit as die hoogsbetaalde glanspersoonlikheid in die Forbes China Glanspersoonlikheid 100-lys nadat sy elke jaar sedert 2006 onder die top-10 geplaas is. Sy het in 2017 op die tydskrif *Time* se lys van die 100 mees invloedryke mense verskyn. 

Fan se vroeë werk was in Oos-Asiatiese rolprente en televisie, en het veral in die dramareeks *My Fair Princess* (1998–1999) verskyn. Haar deurbraak het gekom met die rolprent *Cell Phone* (2003) wat China se mees winsgewende rolprent van die jaar was. Sy het voortgegaan om in verskeie Chinese rolprente te speel, wat *Lost in Beijing* (2007), *Buddha Mountain* (2011) en *Double Xposure* (2012) insluit. Vir die hoofrol van die rolprent *I Am Not Madame Bovary* (2016), het Fan toekennings van die Goue Perd-rolprentfees, die Tokio Internasionale Rolprentfees, die San Sebastián Internasionale Rolprentfees en die Golden Rooster-toekennings gewen. Haar buitelandse rolprentrolle sluit in die Franse rolprent *Stretch* (2011), die Koreaanse rolprent *My Way* (2011), die Amerikaanse superheldfilm *X-Men: Days of Future Past* (2014) en die Hongkong-Chinees-Amerikaanse rolprent *Skiptrace* (2015).
| **Falun**
 |
| --- |
| **Ligging in Swede** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Ligging in Dalarna** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Swede |
|  **Provinsie** |  Dalarnas län |
|  **Koördinate** | 60°36′N 15°37′O﻿ / ﻿60.600°N 15.617°O﻿ / 60.600; 15.617 |
|  **Stigting** | Voor 1100 |
|  **Stadstatus** | 1641 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 26,4 vk km |
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (31 Desember 2006) | 36 447 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 1 381/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) Somertyd: +2 |
|
|  **Munisipaliteit** | Falun (*Falu kommun*) |
|  **Amptelike Webwerf** | www.falun.se |
|

**Falun** [ˈfɑːlʉn] is 'n stad in die provinsie Dalarnas län (Sentraal-Swede) met 36 447 inwoners. Die stad is die administratiewe setel van die gelyknamige munisipaliteit met 55 000 inwoners en vorm saam met die buurstad Borlänge 'n metropolitaanse gebied met 'n bevolking van naastenby 100 000. 

Falun het vanweë sy kopermyne 'n belangrike rol in die ekonomiese geskiedenis van Swede gespeel en is nog steeds 'n beduidende nywerheidsstad en dienstesentrum, alhoewel die plaaslike myn in 1992 gesluit is. Falun se kopermyn, werkerskwartiere en nywerheidsgebiede in 2001 deur die UNESCO tot wêrelderfenisgebied verklaar. 18de eeuse kantoorgeboue op die mynterrein huisves tans die Stora Kopparberget Museum wat modelle van die myn asook versamelings van minerale en kopermunte vertoon.

Falun was vroeër die hoofkwartier van die Sweedse maatskappy *Stora* of *Stora Kopparberget* - die oudste industriële sakeonderneming ter wêreld waarvan die voorloper reeds in 'n biskoplike dokument uit die jaar 1288 en 'n koninklike oktrooi van 1347 genoem word. *Stora Kopparberget* het in 1888 'n beperkte maatskappy geword (met houtverwerking en metale as sy hoofbelange) en in 1998 met die Finse maatskappy *Enso* saamgesmelt tot *Stora Enso*.

Tradisionele nywerhede, wat steeds bewaar gebly het, is die vervaardig van die sogenaamde Falun-rooi Sweeds: *Falun rödfärg* of *faluröd*), 'n kleur wat van koperoksied gemaak word. Die fasades van Sweedse houthuise word al eeue lank met hierdie kleur geverf.

Vandag vorm masjienbou, chemiese en tekstielnywerhede die ekonomiese basis van Falun. Die stad is daarnaas 'n gewilde wintersportoord en was 'n kandidaatstad vir die Olimpiese Winterspele in 1988. Die skiwêreldkampioenskap van die jaar 1993 het op Falun se Lugnet-wintersportterrein plaasgevind.