recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Lachenalia salteri*** is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom kuslangs voor vanaf die suide van die Kaapse Skiereiland, ooswaarts tot by by Elim op die Agulhasvlakte. Dit groei in moerasagtige gedeeltes waar die grond seisoenaal nat is. Die spesie het baie van sy habitat verloor weens kus en voorstedelike ontwikkeling, veral tussen Bettiesbaai en Hermanus. Verskeie subpopulasies, soos aangedui deur historiese rekords, is nou uitgestorwe. Ontwikkeling lei ook tot drooglegging van die plant se habitat. Rondom Elim word die spesie bedreig deur gewasverbouing en indringerplante.

Dit is na die plantkundige Terence Macleane Salter vernoem.

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q15519230
* EoL: 1003520
* GBIF: 2775405
* GRIN: 418293
* iNaturalist: 588422
* IPNI: 537243-1
* NCBI: 1826241
* Plant List: kew-280801
* Tropicos: 18403184
* WCSP: 280801

 |
'n Smeermiddel
'n **Smeermiddel** is 'n stof (dikwels 'n vloeistof) wat tussen twee bewegende oppervlakke ingevoer word om die wrywing tussen hulle te verminder en sodoende die doeltreffenheid te verbeter en verwering te verminder. Smeermiddels het ook 'n verdere funksie in dat hulle vreemde partikels verwyder. Petroleum gebaseerde smeermiddels soos petroleumjellie is geneig om petroleum afgeleide produkte soos rubber en plastiek aan te val; watergebaseerde smeermiddels sal polêre stowwe oplos en silikongebaseerde smeermiddels sal silikonrubbers afbreek dus is die keuse van die regte soort smeermiddel vir elke toepassing belangrik.

'n Smeermiddel moet gewoonlik vervang word as dit vol partikels is of die molekules daarin afgebreek het as gevolg van blootstelling aan hitte. Een van die mees bekende toepassings van is motorolie wat gebruik word om die bewegende dele van 'n binnebrandenjin in motors en ander toerusting te beskerm. Tipies bestaan hierdie smeermiddels uit 'n 90% basisolie (gewoonlik 'n petroleumfraksie wat minerale olies genoem word en minder as 10% bymiddels. Plantolies of sintetiese olies soos gehidrogeneerde poli-olefiene, esters, silikoon, fluorokoolstowwe en vele ander stowwe word soms ook as basisolies gebruik. Bymiddels het verskillende funksies soos om wrywing en verwering te verminder, die viskositeit te verhoog, die viskositeitsindeks te verbeter, weerstand teen korrosie en oksidasie te verhoog, om die veroudering van die olie of kontaminasie daarvan teen te werk ensovoorts.
Die **Harriman Institute**, wat aan die Columbia-universiteit te New York verbonde is, is een van die wêreld se leidende akademiese instellings wat op Russiese, Eurasiese en Oos-Europese studies fokus. Dit is die oudste navorsingsinstelling op hierdie gebied in die Verenigde State.

Geskiedenis
-----------

William Averell Harriman as Amerikaanse ambassadeur in Moskou
Die Britse premier Winston Churchill, W. Averell Harriman, Josef Stalin en Wjatsjeslaf Molotof, Sowjet-Russiese minister van buitelandse sake, in 1942 in Moskou
Die instituut is in 1946 gestig as die eerste akademiese sentrum in die Verenigde State wat aan interdissiplinêre navorsing oor Rusland en die Sowjetunie gewy is. Die instelling, wat aanvanklik as *Russian Institute* bekend gestaan het, is onder meer deur die Rockefeller-stigting (*Rockefeller Foundation*) geborg.

Die *Russian Institute* is in 1982 amptelik hernoem as *W. Averell Harriman Institute for the Advanced Study of the Soviet Union*, ter waardering van goewerneur Harriman (1891−1986) se grootmoedige bydrae tot die instituut en die lewenslange voortreflike diens wat hy gelewer het - onder meer as een van die VSA se leidende diplomate in Moskou gedurende die Tweede Wêreldoorlog en die Koue Oorlog wat daarop gevolg het. Harriman, die seun van die spoorwegmagnaat Edward Henry Harriman (1848−1909), was 'n demokratiese politikus, sakeman en diplomaat wat onder president Harry S. Truman tussen 1946 en 1947 as Minister vir Handel (*Secretary of Commerce*) gedien en later die amp van 48ste goewerneur van die deelstaat New York beklee het. Hy is daarnaas benoem as Amerikaanse ambassadeur in die Sowjetunie (1943−1946) en in die Verenigde Koninkryk (April tot Oktober 1946). Harriman het ter geleentheid van die *Harriman Institute* opgemerk:

```
Die doelwit, wat ek gestel het, is baie duidelik: Ek wil die gevorderde wetenskaplike navorsing oor die Sowjetunie aanwakker. Dit is baie gevaarlik om 'n politieke beleid op onkunde en illusies te grond. 'n Beleid moet op kennis en begrip baseer.
```

Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie het die instituut sy fokus in 1992 uitgebrei om alle opvolgerstate van die Sowjetunie asook voormalige Oosbloklande in te sluit. Die instituut se naam is gewysig tot *Harriman Institute*. In 1997 is die *Harriman Institute* begin saamwerk met die *East Central European Institute* om komparatiewe akademiese navorsing en kennis en openbare begrip vir die ingewikkelde en vinnig veranderende politieke situasie en entiteite, ekonomieë, samelewings en kulture van die uitgestrekte gebied tussen Duitsland en die Stille Oseaan te bevorder. Die *East Central European Center* is in 2017 amptelik met die *Harriman Institute* saamgesmelt. Die instelling word deur twee mededirekteurs bestuur.
Die **Sebrahout** (*Dalbergia melanoxylon*) is 'n boom in die familie *Fabaceae*. In Suid-Afrika is die boom inheems aan Limpopo en Mpumalanga. Buite Suid-Afrika is die boom inheems in Angola, Botswana, Burkina Faso, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Guinee, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Malawi, Mali, Mauritanië, Mosambiek, Namibië, Nigerië, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe. Die boom is 'n belangrik vir houtproduksie in sy voorkomsgebied; dit word gebruik vir die vervaardiging van musiekinstrumente  en goeie meubels. Die plant se genetiese biodiversiteit word bedreig deur oorbenutting as gevolg van 'n gebrek aan bewaringsbeplanning en deur die spesie se swak ontkiemingsvermoë.

Die klein boom word slegs 4–15 m hoog, met 'n grys bas en stekelrige lote. Die blare is bladwisselende in die droë seisoen, alternatiewe, 6–22 cm lank, veervormig saamgestelde, met 6 tot 9 afwisselend gerangskikte pamflette. Die blomme is wit en kom voor in digte trosse. Die vrugte is 3–7 cm lank in 'n peul wat een tot twee sade bevat. In Engels staan dit ook as **African Black Grenadella** of **Mpingo** bekend.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
**Pierrefonds-Roxboro** is 'n arrondissement (stadswyk) van die Kanadese stad Montreal (provinsie Quebec) met 'n oppervlakte van 27 vierkante kilometer en 68 410 inwoners (2011). Dit word in administratiewe opsig in twee distrikte verdeel, Pierrefonds-Roxboro-Est en Pierrefonds-Roxboro-Ouest.

Die arrondissement behels die voormalige munisipaliteite Pierrefonds en Roxboro in die noordweste van Montrealeiland. Pierrefonds-Roxboro grens aan die arrondissemente L'Île-Bizard-Sainte-Geneviève, Saint-Laurent, Ahuntsic-Cartierville, Senneville, Sainte-Anne-de-Bellevue, Kirkland en Dollard-Des Ormeaux.

Die logo van die ou Ville de Pierrefonds is ook ná sy samesmelting met Roxboro in 1999 en die insluiting by Montreal nog steeds in gebruik.

Oorsprong van die naam
----------------------

Die naam Pierrefonds is afgelei van 'n kasteel wat in 1902 deur die afgevaardigde Joseph-Adolphe Chauret opgerig is. Sy boustyl is deur 'n gravure van die Franse kasteel Pierrefonds naby Compiègne (Pikardië) geïnspireer.

Die oorsprong van die naam Roxboro is daarenteen nie presies bekend nie. Die aanneemlikste verklaring verwys na die boubedrywighede wat hier in 1914 vir 'n nuwe spoorwegtonnel deur die Mont Royal uitgevoer is. Gedurende die tonnelgraafwerk is talle rotse (Engels *rocks*) verwyder sodat die naam in etimologiese opsig 'n samestelling van *rox (rocks)* en *boro (borough)* kan wees.
**Joachim Gauck** (\* 24 Januarie 1940 in Rostock) het tussen Maart 2012 en Maart 2017 as die elfde federale president (seremoniële staatshoof) van Duitsland gedien. As Evangelies-Lutherse pastoor, partylose politikus en publisis het hy 'n belangrike bydrae tot die politieke proses van Duitse hereniging in 1990 gespeel.

Loopbaan
--------

Joachim Gauck in Desember 1990
Tussen 1982 en 1990 was Gauck in Rostock by die koördinasie van kerklike kongresse betrokke. In die tyd van vreedsame omwenteling in die destydse Duitse Demokratiese Republiek (DDR) in 1989 en 1990 was hy een van die leidende persoonlikhede in Rostock se *Neues Forum* en ná die eerste en enigste vrye verkiesing afgevaardigde in die DDR-parlement (*Volkskammer*). Hier is hy as voorsitter van 'n spesiale parlementêre kommissie verkies wat toesig oor die ontbinding van die DDR-veiligheidsdiens *Ministerium für Staatssicherheit* (MfS) gehou het.

Vanaf 3 Oktober 1990 was Gauck die hoof van 'n openbare instelling wat die geheime argiewe van die DDR-veiligheidsdiens bestuur en vir die algemene publiek toeganklik gemaak het. Hy het hierdie posisie twee ampstermyne lank beklee en is in Oktober 2000 deur Marianne Birthler opgevolg.

Gauck was sedertdien as publisis werksaam en het sy mening oor maatskaplike aangeleenthede onder meer in lesings en in openbare media uitgespreek, onder meer as voorsitter van die vereniging *Gegen Vergessen – Für Demokratie*. Hy was een van die inisieerders van die "Praag-verklaring oor die Europese gewete en kommunisme" en die "Verklaring oor die misdade van kommunisme". Gauck het verskeie kere toekennings vir sy prestasies en publikasies ontvang.

Sy kandidaatskap om Duitse bondspresident te word het in 2010 wye ondersteuning in die media en by die algemene publiek geniet. Ná drie stemmings het Gauck teen Christian Wulff, wat deur die konserwatief-liberale regeringskoalisie as kandidaat benoem is, verloor.

Ná Wulff se bedanking in Februarie 2012 het die drie regeringspartye CDU, CSU en FDP ná moeilike onderhandelinge met die opposisiepartye SPD en Bündnis 90/Grüne ooreengekom om Joachim Gauck amptelik as opvolger van Wulff te nomineer. Op 18 Maart 2012 is hy deur die *Bundesversammlung* as nuwe bondspresident van Duitsland en opvolger van Christian Wulff verkies en vyf dae later amptelik ingesweer. Hy is op 19 Maart 2017 deur Frank-Walter Steinmeier opgevolg.
**MSV Neuruppin**|  |
| **Volledige naam** | Märkischer Sportverein  1919 Neuruppin e.V. |
| **Stigtingsdatum** | 1919 |
| **Tuisveld** | Volksparkstadion,  Neuruppin |
| **Kapasiteit** | 5 300 |
| **Kompetisie** | Oberliga Noordoos-Noord |
|

**MSV Neuruppin** is 'n sportklub uit Neuruppin in die deelstaat Brandenburg in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir atletiek, biljard, boks, skaak, sport vir gestremdes, gimnastiek, voetslaan, swem, tafeltennis, vlugbal en algemene ontspanning.

Die klub is gestig as *Neuruppiner Turnerbund* in 1919. Dit het ontwikkel in die militêre sportklub *Militärsportverein Neuruppin* en later in *Märkischer Sportverein Neuruppin*. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub in 1945 heropgerig as *SG Neuruppin*, maar hierna (in tipies Oos-Duitse styl) het 'n reeks naamsveranderinge gevolg: *ZSG Neuruppin* (1948), *Nordwest Neuruppin* (1949), *BSG Konsum Neuruppin* (1950), *BSG Empor Mitte Neuruppin* (1951) en toe *BSG Empor Neuruppin* (1952). Tussen 1983 en 1989 het die klub bekend gestaan as *Elektronik Neuruppin*. Na die Duitse hereniging het die klub sy naam eers verander na *TuS Neuruppin* en toe na die huidige naam (wat ook die klub se naam was voor die Tweede Wêreldoorlog).

Neuruppin het nooit die hoër Oos-Duitse ligas gehaal nie en het sy grootste prestasies in die herenigde Duitsland behaal:

Na die klub aanvanklik op die 6de vlak in die Landesliga ingedeel is, het dit die Oberliga Noordoos-Noord in 2001 gehaal. In die 2004/05-seisoen het *MSV* tweede geëindig na FC Hansa Rostock se amateurspan, wat nie aansoek gedoen het om 'n Regionalliga-lisensie nie. Dit het Neuruppin die geleentheid gegee om aan 'n uitspeelrondte om promosie na die Regionalliga deel te neem. Die klub is egter verslaan deur FC Carl Zeiss Jena. Dieselfde seisoen het die klub die Brandenburgpokal gewen (2-1 teen SV Babelsberg 03), wat aan hom toegang tot die hoofrondte van die volgende seisoen se DFB-Pokal gegee het.

Die span is geloot om teen FC Beiere München te speel. Die klub het verkies om die wedstryd in die Olimpiese stadion in Berlyn te speel en alhoewel Neuruppin met 0-4 verloor het, was daar 33 200 toeskouers, die meeste wat nog ooit 'n wedstryd van *MSV* bygewoon het.

Die klub sukkel tans (status 2007) met finansiële probleme en moes die meeste van sy beste spelers verkoop.

Onlangse ligaposisionering
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * 1993-94 (V) Landesliga Brandenburg-Noord 13de
* 1994-95 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 4de
* 1995-96 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 2de
* 1996-97 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 8ste
* 1997-98 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 10de
* 1998-99 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 3de
* 1999-00 (VI) Landesliga Brandenburg-Noord 1ste
* 2000-01 (V) Verbandsliga Brandenburg 1ste
 | * 2001-02 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 9de
* 2002-03 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 7de
* 2003-04 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 8ste
* 2004-05 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 2de
* 2005-06 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 2de
* 2006-07 (IV) Oberliga Noordoos-Noord 15de
* 2007-08 (V) Verbandsliga Brandenburg
 |
MPEG-2 Oudio Laag 3 (mp3PRO)
----------------------------

**MPEG-2 Oudio Laag 3** (mp3PRO), (engels: *MPEG-2 Audio Layer 3*) is die nuwe formaat, wat 'n konsekwente verdere ontwikkeling meegebring het en omtrent 50% dataspasie benodig vir dieselfde kwaliteit gehalte en terugkompatiebel is. Dit beteken dat mp3PRO lêers sonder probleme deur ouer produkte wat slegs die gewone (oorspronklike) MP3-formaat ondersteun teruggespeel kan word.

Indien 'n mp3PRO-lêer ook deur 'n mp3PRO afspeler teruggespeel word, sal dit die volle spektrum klank bied wat heelwat beter is as die MP3-standaard. Dit is ook 'n stroomformaat (*streaming format*).

Gratis sagteware
----------------

Thomson mp3PRO Opnemer/Speler Geargiveer 2 November 2007 op Wayback Machine mp3PRO-sone

Thomson mp3PRO Opnemer/Speler Geargiveer 5 Maart 2016 op Wayback Machine

Eksterne Internet skakels
-------------------------

* Offisiële mp3PRO-Webwerf met produkinligting
* Freeware-mp3PRO-Player (V1.4.0) (insl. omsitter (*converter*) WAV-formaat <-> 64-kbps-mp3PRO) en ook mp3PRO-Plugin vir WinAMP en XMMS
* Coding Technologies Geargiveer 9 Mei 2008 op Wayback Machine Kodering tegnologie
**Joachim Peiper** (30 Januarie 1915 - 14 Julie 1976), ook bekend as **Jochen Peiper**, was 'n Duitse SS-leier en oorlogsmisdadiger wat verantwoordelik was vir die slagting in Malmedy in 1944 teen Amerikaanse krygsgevangenes. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy tussen September 1939 en September / Oktober 1941 as persoonlike adjudant van Heinrich Himmler, hoof van die SS, gedien en daarna as Waffen-SS-bevelvoerder.

Peiper het tydens sy loopbaan saam met Himmler getuie geword van die SS-beleid van etniese suiwering en volksmoord in Oos-Europa; hierdie feit is aanhoudend deur Peiper ontken of verduister na die oorlog. Peiper is oorgeplaas na 'n gevegsrol en het in die SS-afdeling Leibstandarte aan beide die Oostelike Front en die Westelike Front gedien, met 'n bataljon en daarna 'n regiment. Hy het geveg in die Derde Slag van Kharkov en die Slag van die Bul. Peiper se opdrag het bekend geword vir gruweldade teen burgerlikes en krygsgevangenes.

Peiper is in die Malmedy-bloedbadverhoor skuldig bevind en ter dood veroordeel. Die vonnis is opgelê, met Peiper wat 12 jaar tronkstraf uitdien. Hy is daarvan beskuldig dat hy die Boves-slagting in Italië gepleeg het; die ondersoek is gesluit weens onvoldoende bewyse dat die bevel om burgerlikes dood te maak, direk deur Peiper uitgereik is. Na sy vrylating uit die gevangenis het Peiper vir sowel Porsche as Volkswagen gewerk voordat hy na Frankryk verhuis het, waar hy as vryskutvertaler gewerk het. Peiper het deurgaans gereelde, hoewel diskrete, kontak met sy SS-netwerk, waaronder HIAG, 'n Waffen-SS-lobbygroep, onderhou. Peiper is in Julie 1976 in Frankryk vermoor, nadat sy identiteit as 'n SS-man en oorlogsmisdadiger daar bekend gemaak is.

Peiper het kultusstatus behaal onder diegene wat die Waffen-SS romantiseer. Met sy goeie voorkoms en menigte toekennings, het Peiper die gees van waaghalsige Pantser-afdelings verteenwoordig. Die bewondering duur voort tot die 2010's, met die amptelike Facebook-rekening van die Amerikaanse departement van verdediging met 'n glansryke foto van Peiper ter herdenking van die 2019-herdenking van die Ardenne-offensief. In werklikheid was Peiper 'n beliggaming van die SS-ideologie en 'n egosentriese, genadelose bevelvoerder, wat sy eie verliese geïgnoreer het en 'n kultuur binne sy eenheid geskep het waar oorlogsmisdade nie net geduld word nie, maar ook verwag is.
**Vivian Braaf** is 'n Suid-Afrikaanse akteur, regisseur en toneelskrywer. Hy is die broer van Peter Braaf.

Lewe en werk
------------

In die vroeë tagtigerjare studeer hy aan die Kaap Skiereiland Technikon. Hy is eers as akteur verbonde aan Cape Flats Players en begin dan om sy eie dramas, soos "*Die bulldozers het gekom*", te skryf vir opvoering. In 1985 stig hy die Pensinsula Group for Performing Arts, vir wie hy dramas skryf en opvoerings regisseur. Later besluit hy om die kennis wat hy by die Cape Flats Players opgedoen het, aan te wend vir meer Christelike opvoerings. By die Anglikaanse Kerk in Blackheath naby Kaapstad stig hy dan die Pure Image-groep, wat hom daarvoor beywer om 'n geestelike boodskap uit te dra aan die gemeenskap en terselfdertyd aktueel te wees en voer so onder andere "*Elke duiwel kry sy dag*" en "*Practice wat djy preach*" op. In 1996 is hy ook verantwoordelik vir die reëling van die Blackheath Kunstefees in die Blackheath Gemeenskapsaal, waar verskillende amateur dramagroepe van die omgewing dramas van plaaslike skrywers soos Melvin Whitebooi opvoer. So poog hy om 'n liefde vir drama by die jongmense te kweek.

Skryfwerk
---------

"***Die bulldozers het gekom***" het die tema van gedwonge uitsettings onder die apartheidsera Groepsgebiedewet. "***Elke duiwel kry sy dag***" handel oor mense wat vigs op verskillende maniere opgedoen het. Een kry die virus deurdat sy ma dit vóór sy geboorte opgedoen het, en die ander weens sy losbandige lewe. Die stuk beeld uit hoe die duiwel mense kan manipuleer en ook hoe die Here ingryp. Benewens op die Kaapse Vlakte word hierdie drama ook op Atlantis, Mamre en Vredenburg opgevoer. "***Practice wat djy preach***", is propvol humor en handel oor die daaglikse wel en weë van die hedendaagse tiener. Hy skryf ook "***Gaan vlug met jou smarte***".

Ander verwysings
----------------

* Van Coller, H.P. (red.) "Perspektief en Profiel Deel 3" Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006
Ma Huateng in 2019
**Ma Huateng** (geb. 29 Oktober 1971 in Tsjaojang, Guangdong), ook bekend as **Pony Ma**, is 'n Chinese entrepreneur en stigter van Tencent, een van die grootste internetmaatskappye in China. Hy is in 2007 deur Time as een van die wêreld se invloedrykste persone aangewys. In Oktober 2013 was Ma die vyfde rykste persoon in China en die 173ste rykste persoon ter wêreld, met 'n geskatte netto waarde van VS$10.2 miljard.

Loopbaan by Tencent
-------------------

Ma het 'n graad aan die Universiteit Shenzhen behaal en was die mede-stigter van Tencent in 1998. Die maatskappy se eerste produk, die kitsboodskapprogram Tencent QQ, het vinnig in China gewild geword. Tencent het kort daarna begin uitbrei tot 'n internetreus, vergelykbaar met AOL in die VSA. Hy is tans voorsitter en HUB van Tencent Holdings, een van die drie grootste chinese internetmaatskappye - die ander is Alibaba en Baidu. Teen die einde van September 2012 het QQ by die 784 miljoen aktiewe gebruikers gehad, wat 'n toename van 10% op die vorige jaar was. Tencent bestuur ook 'n mobiele boodskapproduk genaamd WeChat; dié het teen die einde van 2012 200 miljoen aktiewe gebruikers behaal. Tencent bedryf ook ander uiteenlopende dienste soos webportale, e-handel en multispeler-aanlynspeletjies. Aanlynspeletjies soos die Legende van Julong en die Legende van Sjuanjuan het omset met meer as 50% opgestoot tot by VS$5.1 miljard, waarvan VS$1.5 miljard wins was.
**Modderpoort** is ‘n nedersetting en spoorwegknooppunt in die ooste van die Vrystaat.

Ligging
-------

Modderpoort lê 10km noord van Ladybrand in die rigting van Clocolan. Dit is in ‘n opening tussen die berg Viervoet en die sandsteenkoppie Platberg in die Verowerde gebied, slegs enkele kilometer wes van die Lesotho-grens en by die koördinate 29° 5′ 59.84″ suid en 27° 27′ 3.44″ oos en 1595m bo seevlak.

Sendingstasie
-------------

Die plek was aanvanklik bekend as "Lekhalong la Bo Tau", die "nek van die leeufamilie", wat verwys na die opening tussen Platberg en Viervoet. Modderpoort het ontstaan nadat die Anglikaanse kerk in 1869 met sendingwerk daar begin het. Lede van die sendinggenootskap het aanvanklik in ‘n grot in die Platberg gewoon en daar kerkdienste gehou totdat ‘n klooster en kapel uit sandsteen gebou is. In 1928 is ‘n skool en kweekskool vir onderwysers begin. Laasgenoemde sluit in 1955 weens apartheidswetgewing. Die bekendste alumni is waarskynlik die politikus Winkie Direko. In die kerkhof lê o.a. die Basoeto-profetes Mantsopa begrawe. Haar graf sowel as die grot waarin die sendingaktiwiteite begin het, is ‘n bedevaartsoord vir lede van die Zion Christian Church. Gelowiges aanvaar dat die water uit ‘n fontein by Moddepoort oor helende kragte beskik.

Spoorlyn
--------

Op 15 Junie 1904 bereik die spoorlyn die dorp op die roete tussen Bloemfontein en Bethlehem. Van hier af swaai ‘n taklyn van 10km weg na Ladybrand. In 2002 is die spoortrajek tussen Ficksburg en Modderpoort gesluit.

Prehistoriese reste
-------------------

Verskeie rotstekeninge is by die dorpie gevind. Een tekening toon inheemse Suid-Afrikaners gewapen met pyl en boog in ‘n geveg met mense wat tulbande en borsplate dra. Klipwerktuie van vroeëre bewoners is in die omgewing gevind. Daarom is die terrein by die sendingstasie in 1936 tot nasionale monument verklaar en in 1998 genomineer om as wêrelderfenisgebied verklaar te word.

Bibliografie
------------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 7. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00323-3
Die **Demokratiese Unionisteparty** (***Democratic Unionist Party, DUP***) is 'n politieke party in Noord-Ierland wat die huidige grondwetlike status van dié land as deel van die Verenigde Koninkryk wil bewaar en uitbou en gekant is teen enige Ierse deelname aan politieke prosesse in Noord-Ierland. As sulks verteenwoordig dit veral die Protestantse element in die Noord-Ierse bevolking. 

Die party is in 1971 op die hoogtepunt van die onluste in Noord-Ierland, die sogenaamde *Troubles*, gestig deur Ian Paisley, 'n predikant in die *Free Presbyterian Church of Ulster*. Die party het hom destyds as "regsgesind" ten opsigte van grondwetlike kwessies en as "linksgesind" ten opsigte van sy maatskaplike politiek beskryf. Sterk historiese bande met Paisley se kerk word weerspieël in die DUP se beleid. So is Demokratiese Unioniste tans gekant teen die wettiging van aborsie en selfdegeslaghuwelike in Noord-Ierland. 

Die DUP het, met Arlene Foster as sy huidige leier, tot die invloedrykste Unionisteparty gegroei wat in die algemene Noord-Ierse verkiesings van 2017 die meeste setels (28) in die Noord-Ierse Vergadering kon verower. In die algemene Britse verkiesing, wat op 8 Junie 2017 gehou is, het die DUP met tien setels die vyfde grootste party in die Britse Laerhuis geword. Die party steun die konserwatiewe minderheidsregering van eerste minister Theresa May tydens belangrike stemmings van wedersydse belang.

Terwyl die DUP 'n meer konserwatiewe neiging met betrekking tot vroue- en LGBT-regte asook globale klimaatsverandering openbaar, plaas sy onvoorwaardelike steun vir Brexit - die Verenigde Koninkryk se opskorting van lidmaatskap van die Europese Unie wat deur sowat sestig persent van die Protestantse bevolking in Noord-Ierland gesteun word - hom in 'n moeilike posisie ten opsigte van sy plattelandse kieserbasis. 'n Doeanegrens tussen Noord-Ierland en die Republiek Ierland as EU-lidstaat sal byvoorbeeld duisende Noord-Ierse melkboere benadeel wat meer as 'n kwart van hul ru-melk aan Ierse suiwelfabrieke verkoop. Die oop grens tussen Noord-Ierland en die Suide spruit egter nie uit EU-reg voort nie, maar uit die sogenaamde *Common Travel Area (CTA)*-ooreenkoms tussen die Verenigde Koninkryk en die Republiek Ierland.

'n Meningspeiling onder Noord-Ierse kiesers in Mei 2018 het nogtans gewys die steun om in die EU te bly is 69%. Die enigste kans op voortgesette EU-lidmaatskap, die hereniging van Noord-Ierland en die Suide, word deur 'n meerderheid kiesers in beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland vir die nabye toekoms as onrealisties en onbekostigbaar verwerp.
Die **Chambeshirivier** (ook soms Chambezirivier) in die noordooste van Zambië word beskou as die verste boloop van die Kongorivier.

Die rivier ontspring in die berge van die baie afgeleë grensgebied tussen Zambië en Tanzanië, naby die Tanganjikameer, op 'n hoogte van 1760 m bo seevlak en net suidwes van Mbala. Aanvanklik loop die rivier opvallend direk suidoos, maak dan 'n skielike draai van 90° en loop dan suidwes. In hierdie draai sluit die Kalungurivier by die Chambeshi aan. Wes van Chinsali loop die Chambeshi deur moerasse, waarna die Lukulurivier (met sy Chisimbe-waterval net wes van Kasama) van noord af aansluit. Na 480 km van sy oorsprong loop die Chambeshi deur moerasse aan die suidoostekant van die Bangweulu- en die Kampolompomeer en word die vloeispoed van die water aansienlik vertraag. Aan die suidekant van die mere ontspring die Luapularivier wat die water noordwaarts neem. Eintlik is die Luapula bloot 'n voortsetting van die Chambeshi.

Hierdie riviere oos van die Bangweulumeer word algemeen aanvaar as die bolope van die Kongo en word die Chambeshi dus as die bron van die Kongo beskou. Via die Kalungu en sy sytak die Chozi ontvang die Kongo sy mees oostelike water. Opvallend is dat die oorsprong van die Kongo en die Nyl nie so ver van mekaar geleë is nie.

Bibliografie
------------

* allafricafacts.com
**Robert Mangaliso Sobukwe** (5 Desember 1924 – 27 Februarie 1978) was 'n Suid-Afrikaanse politieke dissident, wat die Pan Africanist Congress of Azania in opposisie teen apartheid gestig het. In 2004 is Sobukwe as nommer 42 in die lys van SABC3 se Grootste Suid-Afrikaners benoem.

Lewensloop
----------

Huis op Robbeneiland waar Sobukwe aangehou is.
Sobukwe is in Graaff-Reinet, in die Kaapse Provinsie gebore. Hy het van 'n arm familie gekom en dus was hy plaaslik opgelei. Hy het 'n Metodiste kollege in Healdtown en later die Universiteit van Fort Hare bygewoon waar hy in 1948 'n lid van die African National Congress Youth League (ANCYL) geword het. Hy was baie betrokke by die Afrikanistiese politiek en die ideale wat daarmee verbind is. Hy het later die ANC verlaat om sy eie bevrydingsbeweging, die PAC te stig.

Sobukwe is op Robbeneiland in eensame opsluiting aangehou en daarna onder huisarres in Kimberley geplaas.

As gevolg van longkanker is hy in 1977 in 'n hospitaal opgeneem. Sy dokters het versoek dat die regering hom die vryheid van beweging op humanitêre gronde toelaat. Maar hierdie versoek is voortdurend geweier. Hy het op 27 Februarie 1978 gesterf, en is op 11 Maart 1978 in Graaff-Reinet begrawe.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb122093959 (data)
* GND: 119028352
* ISNI: 0000 0001 0980 6287
* LCCN: n80137596
* NARA: 10567689
* NTA: 172214823
* SNAC: w6bs1jxz
* SUDOC: 030737702
* VIAF: 64808668
* WorldCat Identities: lccn-n80137596

 |
'n Modem is 'n toestel wat 'n analoë draersein moduleer om digitale inligting te enkodeer en demoduleer so 'n draersein om die versende data te ontsyfer. Die doel hiervan is om 'n sein te produseer wat maklik versend en ontsyfer kan word om weer die oorspronklike data te verkry. Modems kan gebruik word in vele toepassings waar analoë seine ingespan word om data te versend en wissel van aangedrewe diodes tot radio. Eksperimente is al selfs uitgevoer met die gebruik van modems tussen twee blikke wat met 'n draad verbind is! Die mees algemene voorbeeld van 'n modem skakel die ene en nulle van 'n persoonlike rekenaar om na klanke wat dan oor telefoonlyne versend word en wanneer dit aan die ander kant ontvang word, word die inligting dan weer na ene en nulle omgeskakel. Modems word oor die algemeen geklassifiseer volgens die hoeveelheid data wat hulle in 'n gegewe tydperk kan oordra en word normaalweg is bisse per sekonde of "bps" gemeet.

Veel meer eksotiese modems word deesdae daagliks deur internetgebruikers ingespan, veral die kabelmodems en ADSL modems. In telekommunikasie word "radiomodems" gebruik om herhaalde datarame teen baie hoë tempo oor mikrogolfradioverbindings te versend. Sommige mikrogolfmodems versend meer as 'n honderd miljoen bisse per sekonde. Optiese modems kan data oor optiese vesels versend. Die meeste interkontinentale dataverbindings gebruik deesdae optiese modems wat data deur ondersese optiese veselkabels versend. Optiese modems het dikwels dataversendingstempo's wat 'n miljard (1x109) bisse per sekonde oorskry.
**Ian Richard Kyle Paisley, Baron Bannside, PC** (\* 6 April 1926 in Armagh, † 12 September 2014 in Belfast) was 'n unionistiese politikus en Protestantse godsdienstige leier, predikant en evangelis in Noord-Ierland.

Paisley het vanaf 1946 tot en met sy afsterwe in 2014 as predikant gedien. In 1951 was hy 'n medestigter en tot en met 2008 ook die leier van die fundamentalistiese Vrye Presbiteriaanse Kerk (*Free Presbyterian Church*). Paisley het bekendheid verwerf as die stormvoël van Noord-Ierse politiek en radikale Protestantisme. In sy vurige toesprake en preke het hy steeds weer skerp kritiek op Roomse Katolisisme, die ekumeniese beweging en homoseksuele leefwyses gelewer. Na sy aanhangers is as *Paisleyites* verwys.

In die laat 1950's het Paisley as Ulster-unionis en lojalis tot die Noord-Ierse politiek toegetree. Vanaf die middel- tot die laat 1960's was hy die aanstigter en organiseerder van felle Protestants-lojalistiese opposisie teen Noord-Ierland se Rooms-Katolieke burgerregtebeweging. Hy het eskalerende invloed op die politieke situasie uitgeoefen wat in die laat 1960's uiteindelik 'n soort burgeroorlog, die sogenaamde *Troubles*, laat uitbreek het. Die gewelddadige konflik tussen Noord-Ierse polisie, Britse troepe en radikale Protestantse en Katolieke groeperings sou drie dekades lank voortduur en meer as 3 000 menselewens eis.

In 1970 is Paisley as parlementslid vir die kiesafdeling North Antrim verkies. In die volgende jaar het hy die Demokratiese Unionisteparty (DUP) gestig en vervolgens byna veertig jaar as dié party se leier gedien. In 1979 het hy 'n lid van die Europese Parlement geword.

Gedurende die *Troubles* was Paisley die spreekbuis van Noord-Ierland se mees radikale Protestante wat enige vreedsame politieke skikking en magsdeling met Rooms-Katolieke republikeine en nasionaliste of enige betrokkenheid by Noord-Ierse politieke aangeleenthede van die kant van die Ierse regering af gedwarsboom het. So kon twee belangrike politieke ooreenkomste, die Sunningdale-ooreenkoms van 1974 en die Anglo-Ierse Ooreenkoms van 1985, uiteindelik nie in werking tree nie.

Paisley se pogings om 'n paramilitêre beweging tot stand te bring het hul hoogtepunt in die vorming van die *Ulster Resistance* gevind. Paisley en sy politieke aanhangers het jare lank die Noord-Ierse vredesproses en die Goeie Vrydag-ooreenkoms van 1998 gedwarsboom. 

In 2005 het die DUP die grootste unionistiese party in Noord-Ierland geword en sodoende die *Ulster Unionists (UUP)*, wat sedert die 1920's die oorheersende unionistiese party was, verdring. In sy latere lewe het Paisley se poltieke standpunte steeds gematigder geword. In 2007 het die DUP ná die ondertekening van die St Andrews-ooreenkoms uiteindelik politieke magsdeling met die Iers-republikeinse Sinn Féin-party aanvaar. Paisley en die republikeinse Sinn Féin-politikus Martin McGuinness het vanaf Mei 2007 die ampte van respektiewelik eerste minister en vise-premier in die Noord-Ierse regering beklee.

In 2008 het Paisley as eerste minister en DUP-leier afgetree en hom in 2011 aan die politieke lewe onttrek. In 2010 het hy 'n lewenslange peer as Baron Bannside geword.
**Pieter Johannes Hendrik Coetsee** (Burgersdorp, Kaapkolonie, 24 April 1889 – Johannesburg, Transvaal, Suid-Afrika, 15 Mei 1964) was ’n onderwyser, toneelmens en een van die eerste Afrikaanse omroepers.

Pieter Coetsee is in die Noordoos-Kaap as seun van ’n Kaapse rebel gebore in die dae toe ds. M.P.A. Coetsee jr. leraar was van die plaaslike Gereformeerde kerk en proff. Dirk Postma en Jan Lion Cachet die dosente aan die Teologiese Skool Burgersdorp. In die moeilike jare ná die Rebellie (1914), die Eerste Wêreldoorlog (1914–'18) en die arbeidsonluste aan die Rand (1922) het oom Pieter, soos hy algemeen bekendgestaan het, waardevolle kulturele vormingswerk in die suidelike voorstede van die Goudstad verrig. 

Hy was onderwyser aan die Turffonteinse Afrikaansmediumskool, ’n kerkraadslid van die Gereformeerde kerk Johannesburg-Suid, ’n toneelmens en toegewyde afrigter van deelnemers aan die kunswedstryde van die Afrikaanse Kunsvereniging. Die Turffonteinse Asafkoor, wat later wyd bekend sou word, is in 1924 aan sy huis gestig en in die beginjare van die Afrikaanse radio was hy dikwels agter die mikrofoon. Hy het blykbaar ook in die rolprent *Die bou van ’n nasie* (1938) opgetree.

Bronne
------

* (af)  Malan, dr. Jacques P. 1980. *Suid-Afrikaanse Musiekensiklopedie, deel I*. Kaapstad: Oxford University Press.
* (af)  Swart, prof. dr. M.J. (voors.). 1980. *Afrikaanse Kultuuralmanak*. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.
**Shelflife Records** is 'n platemaatskappy wat in Portland en San Francisco in die VSA gebaseer is en deur Ed Mazzucco en Matthew Bice bestuur word. Die platemaatskappy het al ooreenkomste met groepe soos Days, Acid House Kings en The Radio Dept. gehad.

Geskiedenis
-----------

Shelflife Records het in 1995 in 'n slaapkamer in 'n suid-Kaliforniese voorstad ontstaan, wat hy saam met 'n posorder- en verspreidingsdiens begin het. Ed Mazzucco, 'n aanhanger van 1980'er Engelse popmusiek en geïnspireer deur plate-etikette soos Factory en Sarah, het die Shelflife-etiket van stapel gestuur sodat hy uitlandse indiepopgroepe aan Amerikaanse gehore kon blootstel. Shelflife se eerste vrystelling was die 1996 versamelalbum *Whirl-Wheels* wat snitte van Club 8, Boyracer, La Buena Vida, en Mazzucco se eie groep, The Autocollants, ingesluit het.

Mazzucco het Shelflife in 1997 na New York Stad verskuif, waar hy langtermyn samewerkingsooreenkomste met grafiese ontwerper Jill Bliss en vervaardiger Jon Chaikin gesluit het. Die posorder- en verspreidingsdiens is gestaak sodat meet tyd aan die platemaatskappy bestee kon word, wat teen dié tyd kontrakte met 'n groeiende aantal kunstenaars aangegaan het. Hierdie skuif het die einde van die etiket as tydsverdryf beteken en die etiket het Mazzucco se voltydse kommersiële nastrewe geword. Gedurende die laat 1990's het die toenemende gewildheid van tweepop- en indiemusiek groeiende erkenning aan Shelflife as noemenswaardige platemaatskappy besorg. Vanaf 1998 tot 2001 was die etiket gasheer tot The September Set, 'n jaarlikse skoukas van regstreekste popmusiek van kunstenaars op Shelflife en ander etikette.

In Junie 2007 het Mazzucco en Bice die etiket wederlanseer met die nuwe oog daarop om kuns met musiek te meng.

Bronne
------

* Last.fm-profiel Geargiveer 9 Maart 2016 op Wayback Machine (en)
**Mobile Status Notification Protocol** (MSNP, is nie 'n afkorting vir "Microsoft Network Protocol" soos algemeen aanvaar word nie) is die netwerkprotokol wat deur .NET Messenger Service vir MSN Messenger en ander Internet-gesels programmatuur soos Trillian en Windows Messenger gebruik word.

Met elke groot verandering wat aan die protokol gemaak word, word die weergawenommer met een vergroot. Die protokol is dus MSNP1, MSNP2, ens.
Microsoft het gedurende Oktober 2003 begin om alle programmatuur wat protokol weergawes laer as MSNP8 nie meer op die geselsnetwerk toe te laat nie.

Geskiedenis
-----------

### MSNP1

MSNP1 is nooit as 'n publieke protokol gebruik nie, maar eerder om die MSN Messenger 1 programmatuur mee te toets en ontwikkel.

### MSNP2

Die weergawe se spesifikasies word in 1999 beskikbaar gemaak.

### MSNP3

### MSNP4

### MSNP5

### MSNP6

### MSNP7

### MSNP8

'n Nuwe manier om kliënte en gebruikers te identifiseer, word in gebruik geneem. Die identifikasieproses maak nou gebruik van Microsoft Passport se veilige bedieners. Dit word die minimum vereiste vir programmatuur om aan MSN te verbind.

Die enigste weergawes van MSN Messenger wat hierdie weergawe van die protokol gebruik is MSN Messenger 4.7 tot 5.1.

MSNP8 ondersteun webkameras en spraakoordrag.

### MSNP9

MSNP9 is gebruik in MSN Messenger 6. Ondersteuning vir D-tipe boodskappe word bygevoeg. D-tipe boodskappe word gebruik om prentjies, klank, gesiggies en ander lêers oor te dra.

### MSNP10

Word bekendgestel in MSN Messenger 6.1. Daar is nie groot veranderinge nie, behalwe dat Microsoft se Hotmail-adresboeke gebruik kan word.

### MSNP11

Bekendgestel in MSN Messenger 7.0

### MSNP12

Bekendgestel in MSN Messenger 7.5.

### MSNP13

Gebruik in Windows Live Messenger 8.0, MSNP13 bring baie veranderinge mee. Die kontaklys sinkronisasie word heeltemal verander, en programmatuur moet kontaklyste met 'n ander bediener sinkroniseer. Daarna moet die programmatuur die oorspronklike bediener kontak om statusinligting te verkry.

### MSNP14

In hierdie weergawe word Yahoo! Messenger gebruik bygevoeg.
*Vir ander gebruike, sien Muis (dubbelsinnig).*

'n Wilde muis
'n **Muis** is 'n knaagdier wat aan een van twee families behoort: die *Muridae* (vanaf Latyn *mus* wat *muis* beteken) en die *Cricetidae* (vanaf Nieu-Latyn *cricetus* wat *kleiner hamster* beteken).

Alhoewel muise vir tot twee jaar lank kan lewe in laboratoriumtoestande, is die gemiddelde lewensduurte in die natuur slegs drie maande lank, omdat hulle so gejag word deur roofdiere. Veral katte, wildehonde, roofvoëls en slange vang hulle.

Muise kan 'n plaag wees, deurdat hulle aanplantings kan beskadig en opvreet, en ook omdat hulle siekte kan versprei deur middel van muisparasiete en die bakterieë in hul mis. Die makmaking van die kat duisende jare gelede het waarskynlik juis gebeur om muise en rotte te beheer.

Muise kan nie kleur onderskei nie, en sien slegs in swart-en-witskakering.

Voedsel
-------

Muise is gewoonlik herbivore, maar eet wel vleis: selfs die dooie liggame van ander muise, en in die geval van verhongeringstoestande, hul eie sterte. Graansoorte en vrugte is die stapelvoedsel.

Sien ook
--------

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

Bron
----

* 'Smither's Mammals of Southern Africa. A field guide'. Redakteur Peter Apps. Derde uitgawe, 2000.
* 'Veldgids tot die soogdiere van Suider-Afrika'. Chris en Tilde Stuart. Eerste uitgawe, 1988.
Die **multituberkulate** is 'n uitgestorwe groep soogdiere wat baie lank bestaan het.

Fossiele van hierdie groep word gevind uit 'n tydperk wat 100 miljoen jaar geduur het, langer as die van enige ander groep soogdiere. Hulle het 'n bietjie soos die knaagdiere van vandag gelyk, maar was hoegenaamd nie aan hulle verwant nie. Daar is vorme wat soos eekhorings of muise gelyk het, maar daar was ook vorme wat soos bewers gelyk het. Hulle verskyn in die laat jura en hulle het uitgesterf in die vroeë oligoseen toe die ware knaagdiere verskyn het. Dit beteken dat hulle een van die groepe is wat die Kryt-Paleogeen-uitwissing oorleef het.

In teenstelling tot die ware knaagdiere was hulle nie *Theria* nie. (wat amper alle soogdiere van vandag insluit). Hul bekken was taamlik nou. Dit beteken dalk dat hulle eiers gelê het soos die eendbekdier of baie klein onvolgroeide babatjies gekry het soos die Kangaroe vandag. Die ware knaagdiere het wat betref hul voortplanting 'n groot voordeel geniet. Die naam Multituberculata verwys na hulle gebit. Hulle kiestande het baie klein knoppies gehad, wat *tubercula* heet in Latyn.
**MXit** was 'n kitsboodskap-toepassing wat in Suid-Afrika ontwikkel is en wat hoofsaaklik op GPRS- of 3G-bevoegde selfone gebruik is. MXit het beperkte versoenbaarheid gebied met meer gevorderde kitsboodskappers soos Windows Live Messenger, ICQ, en Google Talk deur van die nie-verwante Jabber-poort gebruik te maak. Die koste aan MXit verbonde sluit in die prys vir internettoegang soos deur die gebruiker se sellulêre diensverskaffer bepaal, asook ander betaaldienste soos kletskamers wat op die program beskikbaar was. MXit se amptelike uitspraak is die Engelse "mix it" (*meng dit*), alhoewel die naam ook algemeen in Engels uitgespel word.

Ongeveer 11 miljoen rekeninge is in MXit se gebruikerdatabasis geregistreer, en daar het daagliks 17 miljoen intekeninge plaasgevind, so ook meer as 250 miljoen boodskapversendings. Alhoewel die program grotendeels in Suid-Afrika en Indonesië gebruik is, was dit daagliks in ongeveer 120 lande gebruik. Naspers het in Januarie 2007 'n 30%-aandeel in die MXit-maatskappy vir 'n onbekende bedrag gekoop.

Die maatskappy het sy sluiting in 'n verklaring aangekondig op 23 Oktober 2015. Al die maatskappy se intellektuele eiendom en tegnologiebates is aan The Reach Trust, 'n onafhanklike openbare weldaadsorganisasie, geskenk. Terwyl die organisatoriese veranderinge nie die mobiele sosiale netwerk beïnvloed het nie, en gebruikers nog steeds toegang tot al sy dienste kon verkry en gebruik, is in September 2016 aangekondig dat die diens op 30 September gesluit word.

Omstredenheid
-------------

MXit het aan enigeen toegang tot die verspreiding en ontvangs van pornografie gebied en pedofiele in staat gestel om met minderjariges in die ongesensorde kletskamers te kommunikeer. Op 30 Julie 2006 het M-Net se aktualiteitsprogram Carte Blanche ontbloot hoe 'n jong meisie met 'n pedofiel gekommunikeer het deur haar persoonlike gegewens met hom te deel. Die skeppers van MXit het sedertdien begin om met die Suid-Afrikaanse regstoepassing saam te span om minderjariges se veiligheid op MXit te beskerm.

Menige nuusagentskappe en koerante het artikels gepubliseer oor hoe ouers hul kinders toelaat om MXit te misbruik en hoe eksamenuitslae gevolglik verswak. Ouers sit met hul hande in hul hare omdat hul kinders na bewering nie meer openlik kan kommunikeer nie en hulle hulself glo in hul eie wêreld van internetkletskamers bevind. Dit het daartoe gelei dat al hoe meer ouers hul kinders se selfone konfiskeer.

Op MXit se webwerf het sy veiligheidsmaatreëls versterk en probeer om die verspreiding van pornografie, bekruipery (Engels: *stalking*), laster en ander vorme van misbruik te bekamp, alhoewel dit fisies byna onmoontlik was om toe te pas.
**MP3** (MPEG-1-oudiolaag 3; Engels: *MPEG-1 Audio Layer 3*) is 'n lêerformat vir die verliesvrye kompressie van oudiodata. MP3 gebruik die beginsel dat slegs die gedeelte opgeneem en gestoor word wat die menslike oor kan hoor. Daardeur word 'n datakompressie moontlik wat die oudiogehalte min of glad nie beïnvloed nie. Die formaat is 'n indirekte voorganger van AAC (*Advanced Audio Coding*) of Vorbis, wat 'n beter gehalte en funksionaliteit lewer.

Bergingspoed
------------

In vergelyking met die data wat op 'n oudio-CD gestoor is, gebruik 'n lêer wat in MP3 geënkodeer is sowat 10% van die stoorplek. Dit geld vir gehalte wat 'n bergingspoed (*sampling rate*) van 128 kilobis per sekonde (kbps) bied.

Wenke
-----

Die opneem van jou eie musiek- en spraaklêers in MP3/mp3PRO is vandag redelik maklik.

### Gehalte

Die gehalte is direk afhanklik van die bergingspoed, die bisse per sekonde wat gestoor word. Hoe meer inligting per sekonde gestoor word, hoe beter is die reproduksie van die klank. Jy kan 'n reeks opnames met wisselende bergingspoed maak en die gehalte daarvan vergelyk voor jy begin om opnames op 'n groot skaal te maak. 

### Praktiese reël vir MP3-opnames

Die algemeenste standaard vir die MP3-formaat wat tans vir musiekopnames gebruik word, is 128 kbps. Dit bied die beste verhouding tussen gehalte en stoorplek en is goed om opnames van 'n oudio-CD of ander bronne te maak. Dit sal sowat 10% van die stoorplek van 'n CD-opname van dieselfde lengte gebruik. Vir beter gehalte kan 192 en 256 kbps gebruik word. Meer as dit is moontlik, maar eintlik 'n mors van stoorplek omdat die gehalteverskille skaars waargeneem sal kan word.

As jy 'n CD-speler het in jou motor, waar die geraas in elke geval redelik hoog is, sal dit dalk goed wees om 'n laer gehalte en 'n langer speeltyd te oorweeg. Hiervoor sal oudiomateriaal van laer as 128 kbps (dalk selfs 56 kbps, 64 kbps of 96 kbps) opgeneem kan word om die speeltyd amper te verdubbel (met 64 kbps).

Vir spraakopnames is dit moontlik om so laag as 56 kbps te kies om 'n langer speeltyd te kry en die stoorplek effektief te benut. 

Indien jy beoog om 'n CD-speler vir die huis aan te skaf, koop verkieslik een wat ook MP3's kan terugspeel of kies 'n DVD-speler. Die meeste DVD-spelers vandag ondersteun al verskeie formate, soos MP3 en ander.
Die **Amoer** (Russies: Амур), **Heilong Jiang** (Chinees: 黑龙江) of **Sahaliyan Ula** (Mantsjoe) is die wêreld se negende langste rivier en vorm die grens tussen die Russiese Verre-Ooste en Noordoos-China (Mantsjoerye).

Geskiedenis
-----------

In baie historiese geskrifte word na bogenoemde twee gebiede verwys as onderskeidelik Buite-Mantsjoerye (Russiese Mantsjoerye) en Binne-Mantsjoerye. Die Chinese provinsie Heilongjiang aan die suideroewer sowel as die Russiese Amoer-oblast aan die noorderoewer is na die rivier genoem. Die naam "Swartrivier" (*sahaliyan ula*) is deur die Mantsjoes en die Qing-dinastie gebruik – hulle het die rivier as heilig beskou.

Die Amoer het altyd ’n belangrike rol gespeel in die betrekkinge tussen Rusland en China. In 1689 is die Argoenrivier as die grens tussen die lande vasgestel ná ’n botsing by die Amoer. Twee eeue later het die Russe die verswakking van die Qing-dinastie uitgebuit en is die grens in 1858 by die Verdrag van Aigun na die Amoer verskuif.

Deur die tyd het gereelde grenskonflikte oor die rivier plaasgevind – die ergstes was in 1900 met die verdrywing van die Chinese uit Blagowesjtsjensk in die Amoer-oblast en die botsing tussen die Sowjetunie en China in 1969 oor ’n paar eilande. Eers in 2005 is ’n volledige ooreenkoms oor laasgenoemde bereik.

Sedert die middel van die 20ste eeu verskuif die bedding van die Amoer algaande noordwaarts, ’n proses wat versnel word deur Chinese bouwerk soos studamme. Dit het ’n oorstromingsgevaar tot gevolg, veral vir die stad Chabarofsk.

Beskrywing
----------

Die Amoer ontstaan uit die noordelike rivier die Sjilka, waarvan die water kom uit die Henti-gebergte in Mongolië en die suidelike rivier die Argoen, wat weer ontspring in die Groot Hinggan-gebergte in die noordooste van China. Die twee riviere kom by die Chinese dorp Moguhe in die Heilongjiang-provinsie bymekaar en vorm die Amoer.

Die rivier vloei daarna ooswaarts deur ’n uiteenlopende landskap van woestyne, steppe, toendra en taiga in die rigting van die Stille Oseaan se kus. Suidwes van die Russiese stad Nikolajefsk aan die Amoer vloei die rivier in die Straat van Newelskoi, ’n onderdeel van die Straat van Tartarye wat die eiland Sachalin van die vasteland skei. Die Straat van Tartarye is direk verbind aan See van Ochotsk noord daarvan en die See van Japan suid daarvan.

Die Amoer se belangrikste sytakke is die Zeja, Boereja, Amgoen, Songhua, Toengoeska, Oessoeri en Anjoei.

As die Sjilka se sytak die Onon bygereken word, is die Amoer se rivierstelsel sowat 4 000 km lank.

Tydens die reënseisoen vloei water van die Hulunmeer, wat eintlik sonder uitvloei is, sowat 30 km noord en bereik die Argoen. Daarmee behoort die Kherlen se rivierloop soms tot die Argoen-Amoer-rivier, wat daardeur 'n lengte van 5 052 km (3 139 myl) bereik.

Stede
-----

Die volgende stede is aan die Amoer geleë:

### China

* Mohe
* Huma
* Heihe
* Jiayin
* Tongjiang
* Fuyuan

### Rusland

* Blagowesjtsjensk
* Chabarofsk
* Komsomolsk aan die Amoer
* Amoersk
* Nikolajefsk aan die Amoer