Die **Parti Québécois** is 'n politieke party in die Franstalige Kanadese provinsie Quebec, wat na die onafhanklikheid van die provinsie streef en tans 'n opposisieparty in die Nasionale Vergadering van Quebec. Die party is op provinsiale vlak aktief, terwyl die party Bloc Québécois die nasionale belange van die Quebecane behartig.

Die Parti Québécois (PQ) strewe na soewereiniteit  en is ‘n sosiaal-demokratiese provinsiale politieke party in Quebec, Kanada. Die PQ bepleit nasionale soewereiniteit vir Quebec wat die onafhanklikheid van die provinsie Quebec van Kanada insluit en 'n soewereine staat tot stand bring. Die PQ het ook die moontlikheid bevorder om 'n los politieke en ekonomiese soewereiniteitsvereniging tussen Quebec en Kanada te handhaaf. Die party het tradisioneel steun van die arbeidersbeweging, maar anders as die meeste ander sosiaal-demokratiese partye is sy bande met georganiseerde arbeid informeel. Lede en ondersteuners van die PQ het die bynaam *péquistes*; 'n Franse woord afgelei van die uitspraak van die party se voorletters in Quebec-Frans.

Die party is 'n medelid van die *Conférence permanente des partis politiques d'Amérique latine et des Caraïbes* (COPPPAL). Die party het sterk informele bande met die Bloc Québécois (BQ, wie se lede bekend staan as 'Bloquistes'), die federale party wat ook gepleit het vir die afstigting van Quebec uit Kanada, maar die twee is nie organisatories gekoppel nie. Soos met sy federale eweknie, word die Parti Québécois ondersteun deur 'n wye verskeidenheid kiesers in Quebec, van groot dele georganiseerde arbeid tot meer konserwatiewe plattelandse kiesers.

Party beleid
------------

Die Parti Québécois fokus op die beskerming van die Frans-Quebecane-identiteit, tot en met die uiteindelike resultaat van soewereiniteit-assosiasie. Strewe na soewereiniteit is in 'artikel 1' in sy partyprogram.

Nadat die destydse Franse president, Nicolas Sarkozy in 2009, die langdurige standpunt van "nie-inmenging" teenoor Quebec as die gebied soewereiniteit sou versoek, verwerp het, besoek van die PQ-leier en voormalige premier Pauline Marois aan Frankryk in Oktober 2012. Sy oortuig President François Hollande om dit weer in te stel. Marois het ook tydens haar besoek gesê: "Kanada se huidige buitelandse beleid stem nie ooreen met ons waardes of ons belange nie"

Die PQ het in 2009 'n voorligting aan die redelike akkommodasiekommissie oor minderhede gegee, wat regoor die provinsie byeenkomste gehou het. In die kommissie-inligtingsessie is daar gekyk na die hervorming van die betrekkinge tussen Quebec se Franssprekende en minderheidsbevolking. Die kommissie se taak was om 'n platform te wees vir die PQ se beskerming van Frans.

Marois het gesê daar is niks dogmaties in Fransprekendes wat hul bestaan wil verklaar nie, selfs al sluit dit die ontwikkeling van wetgewing in wat vereis dat nuwelinge 'n basiese begrip van die Frans moet hê voordat hulle burgers van Quebec word. Na aanleiding van haar begeerte om Frans in Quebec te beskerm, tydens Marois se besoek aan Frankryk in Oktober 2012, aanbeveel dat die "Franse elite" hulself slegs in Frans op die internasionale toneel moet gedra. Sommige van Marois se internasionale kritici spot egter oor haar voorgee dat die "Franse elite" Québécois is.

Marois het gesê die PQ verstaan dat die aankoms van nuwelinge aantreklik is en hulle dra grotendeels by tot Quebec se groei, maar sy het gesê dit beteken nie dat hulle beter moet assimileer dat 'ons ons eie geskiedenis moet uitwis nie'.

Met ingang van 2014 beskryf die PQ-verkiesingsmanifes die belangrikste verbintenis van die party: 'As strewe na politieke vryheid, het die Parti Québécois sy eerste doel om die soewereiniteit van Quebec in te stel nadat die bevolking deur 'n referendum geraadpleeg is. Die referendum behoort op die oomblik gehou te word wat die regering as wenslik beskou."