recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ds. P.A. Strasheim.
Geboortesertifikaat van Pieter Adam Strasheim.
Ds. **Pieter Adam Strasheim** (Terschelling, Friesland, 29 Junie 1851 - Stellenbosch 21 Februarie 1899) kan as die vader van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Zimbabwe beskou word.

Hy tree in 1881 in diens van die NG Kerk en is leraar van NG gemeente Philadelphia (destyds Koeberg genoem) van 1882 - '83. Van 1883 tot 1895 is hy leraar van NG gemeente Wynberg. Hy kry op 7 Maart 1895 opdrag van die Kaapse Sinode om te gaan "als verteenwoordiger onzer Kerk in Mashonaland om onze verstrooide leden aldaar te bezoeken, ze waar mogelijk tot eene gemeente te vormen". Die gevolg van sy geslaagde besoek was die stigting van vier gemeentes in die destydse Suid-Rhodesië, in chronologiese volgorde: Bulawayo, Enkeldoorn op die teenswoordige Chivhu, Melsetter op die teenswoordige Chipinge en Fort Victoria, wat doodgeloop het tot dit in 1936 opnuut gestig is.

Saam met ds. Strasheim het na Mashonaland gekom eerww. J.S. Groenewald (as sendeling toegelaat in 1895), later in Bulawayo bevestig as eerste leraar, A.J. Liebenberg op Enkeldoorn en P.L. le Roux op Melsetter. Eerw. Groenewald was tegelykertyd onderwyser en die Geoktrooieerde Maatskappy (British South Africa Company) was deur bemiddeling van dr. Leander Starr Jameson tot 1 April 1901 behulpsaam met £300 vir 'n skoolgebou en £75 jaarliks vir sy salaris.

Ds. Strasheim was tot en met sy dood by die werk in Rhodesië betrokke.

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
* Smit, ds. A.P. 1963. *Koeberg se Eeufees, 1863 - 1963*. Philadelphia: Die Kerkraad.
**Isak I** (Ge'ez: ይሥሓቅ *yisḥāḳ*) was van 1414 tot 1429 keiser van Ethiopië. Sy troonnaam was **Gabra Masqal II** (ገብረ መስቀል *gäbrä mäsḳäl*). Hy was die tweede oudste seun van keiser Dawid I en lid van die Salomoniese Dinastie.

Geskiedenis
-----------

Isak se bewind is gekenmerk deur ’n opstand van die Beta Israel. Die keiser het opgeruk na Wegera, waar hy die rebelle by Kossoge, sowat 30 km noord van Gondar, verslaan en die opstand beëindig het. Hy het die kerk Debre Yishak daar laat bou om sy oorwinning te vier. Hy het ook ’n paar ander gebiede om Ethiopië verower.

Volgens die Islamitiese historikus al-Maqrizi het hy ’n groep Mamelukke gehuur om sy weermag op te lei in die gebruik van wapens en swaarde. Dit is die vroegste verwysing na vuurwapens (Arabies: *naft*) in Ethiopië. Volgens al-Maqrizi het ’n ander Egiptiese besoeker, ’n Kopt, "die koninkryk gereorganiseer". Hy het baie rykdom vir die keiser versamel en die praktyk ingestel dat die keiser "manjifieke" klere en ’n kruis dra om hom tussen sy onderdane te laat uitstaan.

George Wynn Brereton Huntingford skryf dit was ook in sy tyd dat die keisers opgehou het om vaste hoofstede te hê. Hulle howe was in die kampe wat hulle opgeslaan het terwyl hulle deur die land reis.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Die **premier van die Oos-Kaap** is die regeringshoof van die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Die huidige premier van die Oos-Kaap is die agbare Oscar Mabuyane. Hy is 'n lid van die African National Congress. Mabuyane is op 22 Mei 2019 tot provinsiale premier verkies nadat 'n meerderheid van die wetgewerslede vir hom gestem het

Funksies
--------

Ingevolge die grondwet word die uitvoerende gesag van 'n provinsie aan die premier toevertrou. Die premier stel 'n Uitvoerende Raad aan wat uit tien lede van die provinsiale wetgewer bestaan; hulle word lede van die Uitvoerende Raad (LUR's) genoem. Die LUR'e is hoofsaaklik ministers en die Uitvoerende Raad 'n kabinet op provinsiale vlak. Die Premier het die outoriteit om LUR'e op eie wil aan te stel en af te dank. 

Die premier en die Uitvoerende Raad is verantwoordelik vir die uitvoering van provinsiale wetgewing, tesame met die nasionale wetgewing wat aan die provinsie toegeken word. Hulle stel provinsiale beleid op en bestuur die departemente van die provinsiale regering; hul optrede is onderhewig aan die nasionale grondwet. 

Die premier is ook 'n *ex officio* lid van die Nasionale Raad van Provinsies as een van die spesiale afgevaardigdes van die provinsie.

Lys
---

| Nr. | Naam | Termynaanvang | Party |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Mhlaba !Raymond Mhlaba | 000000001994-05-07-00007 Mei 1994 | African National Congress |
| 2 | Stofile !Makhenkesi Stofile | 000000001997-02-04-00004 Februarie 1997 | African National Congress |
| 3 | Balindlela !Nosimo Balindlela | 000000002004-04-26-000026 April 2004 | African National Congress |
| 4 | Sogoni !Mbulelo Sogoni | 000000002008-08-01-00001 Augustus 2008 | African National Congress |
| 5 | Kiviet !Noxolo Kiviet | 000000002009-05-06-00006 Mei 2009 | African National Congress |
| 6 | Masualle !Phumulo Masualle | 000000002014-05-21-000021 Mei 2014 | African National Congress |
| 7 | Mabuyane !Oscar Mabuyane | 000000002019-05-22-000022 Mei 2019 | African National Congress |

Verkiesing
----------

Die verkiesing vir die Oos-Kaapse Provinsiale Wetgewer word elke vyf jaar gehou, terselfdertyd met die verkiesing van die Nasionale Vergadering; die laaste sodanige verkiesing het op 8 Mei 2019 plaasgevind. Op die eerste vergadering van die provinsiale wetgewer na 'n verkiesing verkies die lede die premier. Die provinsiale wetgewer kan die premier dwing om te bedank deur 'n mosie van wantroue in te stel. As die premierskap (om welke rede ook al) vakant raak, moet die provinsiale wetgewer 'n nuwe premier verkies om die periode tot die volgende verkiesing uit te dien. Een persoon kan nie langer as twee termyne van vyf jaar as premier dien nie; wanneer 'n premier verkies word om 'n vakature te vul, tel die tydperk tot die volgende verkiesing egter nie as 'n termyn nie.
Ds. Pieter Bos (met die hoed), 'n Gereformeerde predikant, as krygsgevangene op Ceylon.
**Pieter Bos** (Schiedam, Nederland, 22 Oktober 1859 – Louis Trichardt, Transvaal, 21 September 1923) was 'n boekhouer en daarna baanbrekersendeling van die Gereformeerde Kerk. 

Hy is in Nederland opgevoed en kom daarna op 37-jarige leeftyd na Suid-Afrika en vestig hom as boekhouer in Pretoria. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) word hy as krygsgevangene na Brits-Indië verban. In 1904 begin Bos onder toesig van die kerkraad van die Gereformeerde kerk Pretoria met sendingwerk onder die swartmense in die township en in die distrik van Pretoria. 'n Swart gemeente word op Middelbult gestig en hiervandaan brei die werk uit na die Maletsi-reservaat naby Pietersburg, waar ook 'n gemeente gestig word die heel eerste gemeentes van die Gereformeerde Kerk onder die swart mense in Suid-Afrika. 

Hoewel Bos nooit 'n swart taal kon praat nie, het hy nietemin deur middel van tolke baanbrekerswerk gedoen. Van 1907 af oriënteer hy hom in die teologie onder leiding van dr. S.O. Los, predikant in Pretoria. Kragtens art. 8 van die Kerkorde wat voorsiening maak dat persone met buitengewone natuurlike begaafdheid sonder akademiese studie beroepbaar gestel word, word Bos in 1910 deur sy kerk se Sinode met die oog op die sending as predikant toegelaat. In dieselfde jaar word hy deur die Gereformeerde kerk Pretoria as sendeling beroep en die sendingarbeid in Pretoria en omgewing en die Maletsi-reservaat as eintlike sendingterrein aan hom opgedra. So word hy die eerste heeltydse sendeling van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika. 

Sy arbeid is veral toegespits op die Vendas in die Soutpansberg. In 1911 koop hy en sy vrou die plaas Dundee en in 1915 die plaas Uniondale in die distrik Soutpansberg. Hoewel in getalle bereken Bos se sendingarbeid nie groot resultate bereik nie, is sy arbeid van groot belang, volgens B. Spoelstra in die *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*. Hy doen baie deeglike werk en juis die hoë vereistes wat hy stel voordat hy bekeerlinge tot die doop toelaat, verhinder die snelle uitbreiding van die kerk. Jare lank bly die gebied van Louis Trichardt die vernaamste sendingveld van die Gereformeerde Kerk. Volgens Spoelstra was Bos 'n mensliewende persoon met so 'n sterk verantwoordelikheidsgevoel, vaste geloof en taai deursettingsvermoë dat hy onder moeilike fisieke omstandighede steeds volhard het, selfs wanneer sy eie kerkgenote hul teen die sending verset het.

Bronne
------

* Krüger, prof. D.W. (hoofred. tot 1972) en Beyers, C.J. (hoofred. sedert 1973). 1977. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, namens die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
Die **premier van Limpopo** is die regeringshoof van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die huidige premier van Limpopo is Stanley Mathabatha, 'n lid van die African National Congress, wat die amp op 18 Julie 2013 aanvaar het.

Funksies
--------

Ingevolge die Grondwet van Suid-Afrika berus die uitvoerende gesag van 'n provinsie by die Premier. Die Premier stel 'n Uitvoerende Raad aan wat uit tien lede van die provinsiale wetgewer bestaan; hulle staan bekend as Lede van die Uitvoerende Raad (LUR'e). Die LUR'e is effektief ministers en die Uitvoerende Raad 'n kabinet op provinsiale vlak. Die Premier het die vermoë om LUR'e na sy/haar eie goeddunke aan te stel en af te dank.

Die Premier en die Uitvoerende Raad is verantwoordelik vir die implementering van provinsiale wetgewing, tesame met enige nasionale wetgewing wat aan die provinsie opgedra is. Hulle stel provinsiale beleid op en bestuur die departemente van die provinsiale regering; hul optrede is onderhewig aan die nasionale grondwet.

Vir 'n wetsontwerp van die provinsiale wetgewer om aanvaar te word, moet die Premier dit onderteken. Indien hy/sy meen dat die wet ongrondwetlik is, kan hy dit terugverwys na die wetgewer vir heroorweging. Indien die Premier en die wetgewer nie saamstem nie, moet die wet na die Konstitusionele Hof verwys word vir finale oorweging.

Die Premier is ook *ex officio* 'n lid van die Nasionale Raad van Provinsies, die hoërhuis van die Parlement, as een van die spesiale afgevaardigdes van die provinsie.

Lys van vorige premiers
-----------------------

| No. | Naam | Aangestel | Bedank pos | Party |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ngoako Ramatlhodi | 7 Mei 1994 | 22 April 2004 | African National Congress |
| 2 | Catherine Mabuza (wnd.) | 22 April 2004 | 26 April 2004 | African National Congress |
| 3 | Sello Moloto | 26 April 2004 | 2 Maart 2009 | African National Congress |
| 4 | Cassel Mathale | 3 Maart 2009 | 18 Julie 2013 | African National Congress |
| 5 | Stanley Mathabatha | 18 Julie 2013 | *dienend* | African National Congress |

Verkiesing
----------

Die verkiesing vir die Limpopo provinsiale wetgewer word elke vyf jaar gehou, gelyktydig met die verkiesing van die Nasionale Vergadering; die laaste verkiesing het op 8 Mei 2019 plaasgevind. By die eerste vergadering van die provinsiale wetgewer na 'n verkiesing kies die lede die Premier uit hul eie. Die provinsiale wetgewer kan die Premier dwing om te bedank deur 'n mosie van wantroue. Indien die Premierskap vakant raak (om watter rede ook al) moet die provinsiale wetgewer 'n nuwe Premier kies om vir die tydperk tot die volgende verkiesing te dien. Een persoon kan nie meer as twee termyne van vyf jaar as Premier dien nie; wanneer 'n Premier egter gekies word om 'n vakature te vul, tel die tyd tot die volgende verkiesing nie as 'n termyn nie.
Ds. P.G.J. Meiring.
Ds. Meiring en sy gesin, onder wie sy medeleraar in die NG gemeente Rondebosch, ds. Arnold Meiring.
Ds. en mev. Meiring.
Ds. **Pieter Gerhardus Meiring** (Worcester, 20 Desember 1866 – Kaapstad, 15 Mei 1938) was 'n leraar van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en redakteur van die Kerk se weekblad, die *Kerkbode*.

Opleiding
---------

Meiring is 'n afstammeling van ds. Arnoldus Mauritius Meiring, wat in 1743 na Suid-Afrika gekom het en predikant was van die kerk op Roodezand (nou Tulbagh). Hy is op Worcester gebore waar hy ook sy skoolopleiding ontvang. Later skryf hy in aan die Victoria Kollege op Stellenbosch en slaag sy B.A.-eksamen in 1888 met lof. Hy studeer verder in die teologie aan die Kweekskool en word in 1892 gelegitimeer.

Predikant
---------

Kort daarna, op 27 Januarie 1893, word hy as hulpprediker in De Nieuwe Kerk (NG gemeente Tamboerskloof) in Kaapstad bevestig. Later word hy medeleraar van die gemeente met as spesiale werkkring die Buitenkantstraat-wyk, wat in 1944 as die NG gemeente Tafelberg van Tamboerskloof sou afstig. 

Van 1897 tot 1904 is hy leraar van die NG gemeente Johannesburg-Oos, die sogenaamde Irenekerk in Doornfontein. In dié tyd word hy scriba van die Algemene Kerkvergadering en mederedakteur van *De Vereniging*, kerkblad van die destydse Transvaalse Kerk. Hy bedank albei ampte en vertrek in 1904 na die NG gemeente Graaff-Reinet, waar hy tot 1907 arbei. Hierna vertrek hy na die Paarl om daar as leraar te werk. Sy volgende en laaste gemeente is Rondebosch, wat destyds klein was en die geldelike toestand sorgwekkend. Ds. Meiring is in 1922 gevra om die gemeente teen 'n geringe vergoeding en saam met sy ander werksaamhede deeltyds te bearbei. Sy seun, ds. Arnold Meiring, werk as voltydse leraar in die gemeente van 1932 tot 1938, ses maande na sy vader se dood.

*Kerkbode*-redakteur
--------------------

Hy neem deeltyds as redakteur van die *Kerkbode* waar, aanvaar die amp as voltydse redakteur in 1921 of '23 (bronne verskil) en bly in die amp aan tot en met sy dood in 1938. Meiring was bevriend met prof. John du Plessis en tydens sy redakteurskap is hy en die *Kerkbode* onvermydelik by die leersaak teen Du Plessis betrek. Meiring het neutraal probeer bly, maar die beswaarmakers teen Du Plessis wou hê hy en die blad moes die amptelike, behoudende standpunt steun. Daarom ontruim Meiring sy redakteurstoel ses maande lank van April tot Augustus 1931.

Van hom is in sy leeftyd gesê: "Hy is 'n man wat sy volk ken, sy kerk innig liefhet en sy belange steeds op waardige wyse verteenwoordig. Hy besit 'n geniale en aantreklike persoonlikheid en is boweal 'n evangeliedienaar in die ware sin van die woord."

Bronne
------

* Gaum, Frits, red. (hoofred.), *Christelike Kernensiklopedie*, Wellington: Lux Verbi.BM, 2008.
**Laura Chinchilla Miranda** (\* 28 Maart 1959 in San José) is 'n Costa Ricaanse politoloog wat op 8 Mei 2010 as staatspresident van dié Sentraal-Amerikaanse land en opvolger van Óscar Arias ingesweer is. Sy is die eerste vrou wat hierdie amp beklee het en is op 8 Mei 2014 opgevolg deur Luis Guillermo Solís.

Laura Chinchilla is die dogter van Rafael Ángel Chinchilla Fallas wat tussen 1972 en 1987 as kontroleur en ouditeur-generaal van Costa Rica gedien het, en Emilce Miranda Castillo. Sy het politieke wetenskappe aan die Universiteit van Costa Rica gestudeer en 'n meestersgraad in openbare politiek aan die Georgetown-universiteit behaal.

Sy het haar politieke loopbaan as raadgewer vir regtelike en veiligheidsake in Latyns-Amerika en Afrika in verskillende internasionale organisasies begin. Sy was daarnaas spreker van 'n reeks internasionale forums vir openbare veiligheid en polisiekwessies. Tussen 1994 en 1996 het sy die amp van viseminister van justisie en tussen 1996 en 1998 dié van minister van openbare veiligheid beklee.

Ná die oorwinning van die PLN in die presidensiële verkiesing van 2006 is Laura Chinchilla as eerste visepresident in die kabinet van president Óscar Arias benoem. Sy het in dié amp tot en met 8 Oktober 2008 waargeneem en daarna as kandidaat van haar party aan die verkiesingsveldtog vir die presidensiële verkiesing van 2010 deelgeneem. Sy het 47 persent van die uitgebragte stemme gekry, teenoor 'n stemaandeel van slegs 25 persent vir die linkse kandidaat Ottón Solís.

Laura Chinchilla is getrou en het 'n seun.
Die **Prentlipvis** (*Halichoeres nebulosus*) is 'n vis wat voorkom in die Indies-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Algoabaai in Suid-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die *Picture wrasse*.

Voorkoms
--------

Die vis se lyf is reghoekig en dun met 'n bolronde stert. Die sylyn is aaneenlopend. Die vis word tot 12 cm groot.
Die wyfie se kop en lyf is bruinerig aan die bokant met 'n groot ligrooi area op die sye net bo die anale vin. Net agter die rooi area is twee wit lyne en 'n swart kol agter die oog. Daar is 'n swart kolletjie op die voorkant van die dorsale vin en 'n swart oogvormige kol op die dorsale vin, asook rooibruin strepe op die dorsale en anale vinne.

Die mannetjie is hoofsaaklik groenbruin van kleur aan die bokant en ligter van kleur aan die onderkant tewyl daar geen rooi area op die pens is soos by die wyfie nie. Daar is verskeie swart vlekke op die liggaam en pienk strepe op die kop. Daar is 'n swart merk op die dorsale vin.

Habitat
-------

Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat tot 40 m diep is en word ook in hawens opgemerk.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. ISBN 1-920033-01-7
Tremissis van Arichis III
**Arichis II** (of *Arechis*) 736 - 26 Augustus 787, Salerno was 758 – 787 hertog van Benevento.

Die laaste koning van die Langobarde wat in Pavia aan die mag kom (757) is Desiderius. Hy probeer om die hertogdomme in die suide, Spoleto en Benevento weer onder die Lombardiese kroon te vereen. Hulle hertoë probeer dit te verhoed deur die hulp van die pous en van Pepyn in te roep, maar Desiderius beset Spoleto en maak sy skoonseun Arichis hertog van Benevento.

Die hertogdom Benevento in die 8ste eeu
Toe in 774 Desiderius se koninkryk deur Karel die Grote ingelyf word, verklaar Arichis homself onafhanklik met as titel *princeps gentis Langobardorum*. Hy probeer steun van die Bisantyne te kry as teenwig van die Frankiese invloed. Karel die Grote, gesteun deur pous Adrianus I, reageer met 'n veldtog teen Benevento (786-'87) en beset Capua in 787. Arichis verskans hom in Salerno, maar moet sy tweede seun Grimoald as gyselaar na die Frankiese koning stuur, skatting betaal en Karel se koningskap van die Langobarde met 'n eed erken. Hy behou egter sy hertogdom.

Opvolging
---------

'n Maand voor sy eie dood sterf sy oudste seun Romoald. Arichis word daarom opgevolg deur sy tweede seun Grimoald III (788 – 806). Grimoald was nogtans nog gyselaar aan Karel se hof toe sy pa sterf en die pous wil nie dat Karel hom hertog laat word nie. Die volgende jaar besluit Karel nogtans Grimoald hertog te maak, maar Grimaols moet 'n eed van trou aflê en sy munte moet ook Karel vertoon.

Gesin
-----

Hy het 'n dogter van Desiderius, Adelperga, getrou en hulle het vyf kinders gehad:

1. Romoald \*761/62 - 21 Julie 787
2. Grimoald (III) - April 806
3. Gisulf
4. Theoderada
5. Adelchisa
| **A Short History of Nearly Everything** |
| --- |
| **Outeur** | Bill Bryson |
| **Land** | Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk |
| **Taal** | Engels |
| **Genre** | Nie-fiksie |
| **Uitgewer** | Doubleday (VK) |
| **Uitgegee** | 2003 |
| **ISBN** | 0-7679-0817-1 |
| Letterkunde-portaal |

***A Short History of Nearly Everything*** (Afrikaansː 'n Kort geskiedenis van byna alles) deur die Amerikaans-Britse skrywer Bill Bryson is 'n gewilde nie-fiksie boek wat 'n paar gebiede van die wetenskap verduidelik, met behulp van maklik toeganklike taal wat die algemene publiek meer aantrek as ander boeke wat aan die onderwerp gewy is. Dit was een van die topverkoper populêre wetenskaplike boeke van 2005 in die Verenigde Koninkryk en het meer as 300 000 eksemplare verkoop.

*A Short History* wyk af van Bill Bryson se gewilde reisboekgenre en beskryf algemene wetenskappe soos chemie, paleontologie, sterrekunde en deeltjiesfisika. Hierin ondersoek hy tyd vanaf die Oerknal tot die ontdekking van kwantummeganika, via evolusie en geologie.

Agtergrond
----------

Bill Bryson het hierdie boek geskryf omdat hy ontevrede was met die vlak van sy wetenskaplike kennis - dit was glad nie veel nie. Hy skryf dat wetenskap op skool vir hom 'n verre, onverklaarbare vak was. Handboeke en onderwysers het nie die passie vir kennis by hom aangesteek nie, veral omdat hulle nooit op die *hoekom*, *hoe* of *wanneer* ingegaan het nie. Dit was vir hom asof skoolwetenskapboeke die goeie dinge geheim wou hou deur alles sober en onpeilbaar voor te stel.

Inhoud
------

In die boek Bryson beskryf die grootte van die heelal en die van atome en subatomiese deeltjies grafies en in leketerme. Daarna verken hy die geskiedenis van geologie en biologie en volg lewe vanaf die eerste verskyning daarvan tot by vandag se moderne mense, met die klem op die ontwikkeling van die moderne Homo sapiens. Verder bespreek hy die moontlikheid dat die aarde deur 'n meteoriet getref kan word en besin oor menslike vermoëns om 'n meteoor op te spoor voordat dit die aarde tref, en die groot skade wat so 'n gebeurtenis sou veroorsaak. Hy beskryf ook 'n paar van die mees onlangse en toekomstig potensieel vernietigende rampe van vulkaniese oorsprong, waaronder Krakatoa en Yellowstone Nasionale Park.

'n Groot deel van die boek word gewy aan die vertel van humoristiese verhale oor die wetenskaplikes agter die navorsing en ontdekkings en hul soms eksentrieke gedrag. Bryson skryf ook oor moderne wetenskaplike sienings oor die mens se invloed op die aarde se klimaat en die voortbestaan van lewe, en die omvang van natuurrampe soos aardbewings, vulkane, tsoenami's en orkane en die massa-uitwissings wat deur sommige van hierdie gebeure veroorsaak kan word. 'n Geïllustreerde uitgawe van die boek is in November 2005 vrygestel. 'n Paar uitgawes in oudioboekvorm is ook beskikbaar, insluitend 'n verkorte weergawe wat deur die skrywer gelees word.
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Kryt | Vroeg | Berriasium | **jonger** |
| Jura | Laat | Titonium | 145,0–152,1 |
| Kimmeridgium | 152,1–157,3 |
| Oxfordium | 157,3–163,5 |
| Middel | Callovium | 163,5–166,1 |
| Batonium | 166,1–168,3 |
| Bajosium | 168,3–170,3 |
| Aalenium | 170,3–174,1 |
| Vroeg | Toarsium | 174,1–182,7 |
| Pliensbachium | 182,7–190,8 |
| Sinemurium | 190,8–199,3 |
| Hettangium | 199,3–201,3 |
| Trias | Laat | Rhaetium | **ouer** |
| Die verdeling van die Jura (IKS). |

Die **Aalenium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Jura (serie/epog Middel-Jura). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 174,1 tot 170,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Toarsium en gevolg deur die Bajosium.

Naam en definisie
-----------------

Die Aalenium is genoem na Aalen in Duitsland, 100 km oos van Stuttgart. Die naam is in 1864 daaraan gege deur die Duitse stratigraaf Karl Mayer-Eymar. 

Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammonietgenus *Leioceras*, en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammonietgenus *Hyperlioceras*. Die tipeligging en globale stratotipepunt is in ’n ontsluiting 500 m noord van die dorp Fuentelsaz in Spanje.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
| **Ecser**Ečer |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Hongarye Hongarye |
|  **Stigting** | 1315 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 13,11 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | - m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2011) | 3 649 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 278/vk km |
|  **Tydsone** | CET / UTC +1 |
|  - Somertyd | CEST / UTC +2 |
|  **Burgemeester** | István Harazin |
|  **Amptelike Webwerf** | ecser.hu |
|

**Ecser** (Slowaaks: Ečer) is 'n dorpie in Pest distrik, Budapest, Hongarye.

Ligging
-------

**Ecser** (Uitspraak ˈɛʧɛr, naby aan "etsher") is geleë suid-wes van Budapest, naby Ferihegy Internationale Lughawe. Die buurdorpe is Maglód, Vecsés, Gyömrő en Üllő. Die M0 snelweg loop reg deur die dorp. Die dorp is geleë op die spoorweglyn 120a (Budapest-Újszász-Szolnok). Dit het 'n slowaakse minderheid bevolking.

Geskiedenis
-----------

Die eerste geskrewe weergawe van Ecser is van 15 Desember 1315, alhoewel die dorpie reeds vanaf 896 bestaan het, toe die Magyars in hul huidige land aangekom het. Volgens een legende, is die naam aan die dorp gegee deur Grootprins Árpád van die Hungaarse stamme. Terwyl hy by 'n nedersetting gestop het om te rus, kon die inwoners nie vir hom 'n naam gee vir die nedersetting nie, dus het Árpád vir hulle gesê: vernoem die plek na hierdie eikeboom (Hongaars *cser*).

Gedurende die periode van die Ottoman Turkse bewind (1526-1686) het die dorpie uitgesterf, veral na die beleëring van nabye Buda. Die inwoners het eers in 1699 teruggekeer. Elf soldate van Ecser het in die Rákóczi's Vryheidsoorlog (1703-1711) geveg. In die vroeë 1700's het die eienaar van die dorpie, Graaf Antal Grassalkovich slowaakse setlaars ingebring.

Noemenswaardighede
------------------

* Die enigste monumet in die dorpie is die Rooms Katolieke kerk van 1740.
* In die dorpie word ook 'n wêreldberoemde volksdans genaamd ‘Huwelik in Ecser’ (*Ecseri lakodalmas*) beoefen.
* Op die dorpswapen is die kerk, volksdans en eikeboom, die drie mees belangrikste tekens van die dorpie.

Susterstede
-----------

Die Sustersdete van Ecser is:

* Vlag van Slowakye Zlaté Klasy (Slowakye)
* Vlag van Turkye Kumbağ (Turkye)

Galery
------

* Die Katolieke kerk van EcserDie Katolieke kerk van Ecser
* 'n Tweetalige verwelkomingsbord op die grens van Ecser'n Tweetalige verwelkomingsbord op die grens van Ecser
* Die Slovaakse kapelDie Slovaakse kapel
* Die monument van die Tweede Wêreld OorlogDie monument van die Tweede Wêreld Oorlog
* Die historiese huis van EcserDie historiese huis van Ecser
* Binnehof van 'n ou huisBinnehof van 'n ou huis
* Die park met die kerkDie park met die kerk
* 'n Straatnaamlys in die Kálvária Heuwel distrik'n Straatnaamlys in die Kálvária Heuwel distrik
* Die "burg" van Ecser, speelhuis vir kindersDie "burg" van Ecser, speelhuis vir kinders
* 'n Woonstelblok in Ecser'n Woonstelblok in Ecser
* Die nuutste deel van Ecser, die Kálvária HeuwelDie nuutste deel van Ecser, die *Kálvária* Heuwel
* Die hoofstraat, Széchenyi utcaDie hoofstraat, *Széchenyi utca*
’n Man met ’n stoppelbaard.
’n **Stoppelbaard** is die ongeskeerde gesigshare van ’n man, wat nog nie lank genoeg is om die vel te bedek en as volgroeid gereken kan word nie. Die stoppelbaard-benaming word hoofsaaklik gebruik om na gelaatshare te verwys wat te kort is om as ’n volkweekte baard of snor bestempel te word. 
Elektriese skeermesse word ingespan om ’n stoppelbaard te help skep en die vorm daarvan te behou. Stoppelbaarde was veral ’n modegier onder die Duitsers teen die aanvang van die 16de eeu, toe baie jong mans ’n week lank stoppelbaarde gekweek het, voordat hul geskilder is.

Die Engelse woord, *five o’clock shadow*, verwys gewoonlik na ’n baard van ’n man wie se gesig die oggend skoongeskeer is, wat laatmiddag begin sigbaar word. Die benaming is afgelei van die tipiese (Amerikaanse) werksdag wat teen 5-uur namiddag eindig.

Gedurende die 1980’s het tweedae-stoppelbaarde vir ’n ruk lank as modegril gedien, wat grootliks deur die televisiereeks ,,*Miami Vice*" met die ongeskeerde hoofrolspeler James "Sonny" Crocket (Don Johnson) aangeblaas is. Dit het ook as die ontwerperstoppelbaard bekend gestaan, veral indien dit soos ’n gewone baard gevorm en versorg is. Later is die elektriese skeermes, ene die *Miami Device*, op die mark bekend gestel, wat stoppelbaarde só kon skeer dat dit ’n eendag-, tweedag- of heelwatdae-voorkoms kon skep. 

’n Nadere beskouing van ’n stoppelbaard
’n Onlangse opname in die Verenigde Koninkryk het bevind dat vroue mans met stoppelbaarde as taai, volwasse, strydlustig, baasspelerig en manlik beskou, maar ook as die ideale minnaar, hetsy as losbol of as iemand wat vir ’n langtermynverhouding bestem is.
Die **Presbiteriaanse Kerk in Ierland**  (Engels: *Presbyterian Church in Ireland*, kort *PCI*; Iers: *Eaglais Phreispitéireach in Éirinn*, Ulster-Skots: *Prisbytairin Kirk in Airlann*) is die grootste Presbiteriaanse denominasie in Ierland en die grootste Protestantse denominasie in Noord-Ierland. Soos die meeste ander Christelike kerke is dit op 'n gesamentlike grondslag vir die hele eiland georganiseer, in beide Noord-Ierland en die Republiek Ierland. Die Presbiteriaanse Kerk het sowat 225 000 lidmate in 536 gemeentes wat van Bushmills in die Noord-Ierse graafskap Antrim tot Aghada in die graafskap Cork, Republiek Ierland strek.

Die Presbiteriaanse Kerk in Ierland is in 1840 gestig met die samesmelting van twee Presbiteriaanse kerke, die *General Synod of Ulster* en die *Secession Synod*, tydens die eerste Algemene Vergadering van die Presbiteriaanse Kerk in Ierland in Belfast op 10 Julie 1840. 

Ierse Presbiterianisme het sy oorsprong in die Skotse migrasiegolwe na Ulster in die vroeë 17de eeu. Die oudste gemeente in Noord-Ierland is die Presbiteriaanse Kerk van Ballycarry wat in 1613 gestig is. Die jongste, die Presbiteriaanse Kerk Donabate in die graafskap Dublin, is in 2010 gevestig.
Generaal Kock met sy eie staf en lede van die Duitse Korps.
**Johannes Hermanus Michiel Kock** (Graaff-Reinet, 1835 – Elandslaagte 1899) was 'n Boeregeneraal en soldaat.

Lewensloop
----------

Reeds op die ouderdom van 10 was hy saam met sy vader by die Slag van Zwartkopjes en op 13 by die Slag van Boomplaats betrokke. Hy word 'n landdros in Potchefstroom en ook 'n Volksraadlid vir daardie gebied. Hy was baie betrokke by kerksake en was grotendeels verantwoordelik vir die aanvaarding van beleid dat Protestantse predikante uit staatsfondse besoldig word.

Tweede Vryheidsoorlog
---------------------

Met die uitbreek van die oorlog was hy in beheer van die Johannesburgkommando en Duitse Korps. Hy val Natal binne om die spoorlyn te gaan opblaas maar volg nie sy opdragte presies nie en raak betrokke by die Slag van Elandslaagte op 21 Oktober 1899. Hy verloor saam die slag en word gewond. 'n Paar dae later beswyk hy aan sy wonde. Sy jongste seun, regter Antonie Kock, is ook gewond en het oorleef, maar sou die laaste 43 jaar van sy lewe tot sy dood in 1948 in 'n inrigting van sielsiekes in Pretoria deurbring.

Bronne
------

* Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.
* The Hall Handbook of the Anglo Boer War. Darren Hall. 1999. ISBN 0-86980-943-1
Voormalige Nico Malan-teater, vandag se Artscape Theatre Centre
Konsert program van 1975
Die **Kaaplandse Raad vir die Uitvoerende Kunste** (afgekort as **Kruik** of **KRUIK**) is in 1963 gestig nadat die Nasionale Teaterorganisasie die vorige jaar ontbind en deur vier provinsiale rade vervang is. Die doel was om die uitvoerende kunste in die Kaapprovinsie te bevorder. Die raad het ’n subsidie van die staat gekry om verskillende kunsvorms aan te bied en ’n teater te bedryf. 

Dit is geregistreer as ’n niewinsgewende vereniging en is bestuur deur ’n raad wat verteenwoordig is deur die provinsiale administrateur en verteenwoordigers van die provinsie, die stad Kaapstad, die departement van nasionale opvoeding, die sakesektor en kunstenaars.

Kruik het vier kunsvorms aangebied: orkes, opera, ballet en toneel. Die geselskappe het voltydse kunstenaars, tegniese en adminitratiewe personeel gehad. In 1994 moes die onderskeie geselskappe onafhanklik word. Kunstekaap is op 27 Maart 1999 gestig om Kruik te vervang. Hul basis, die Nico Malan-teater, is hernoem na die Kunstekaap-teatersentrum.

Bronne
------

* Botha, Amanda: KRUIK-ballet en die Nederburg-prys. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 10, nr. 3, Maart 1961

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 135568000
* WorldCat Identities (via VIAF): 135568000

 |
Stormberg-groep in groen
Die Stormberg-groep bestaan uit geologiese formasies van die Karoo-supergroep wat in Suid-Afrika gevind word. Dit bestaan hoofsaaklik uit sandsteen, moddersteen en kalksteen, en word direk bo-op die Beaufort-groep aangetref. Die groep vertoon 'n reeks formasies wat geleidelik van 'n nat klimaat (Molteno- en Elliot-formasie) na 'n woestynklimaat (Clarens-sandsteenformasie) oorgaan. 

Die Stormberg-groep word in die volgende drie formasies opgedeel:

* Clarens-sandsteenformasie

Die Clarens-formasie is die jongste formasie van die Stormberg-groep en oorlê die Elliot-formasie. Dit bestaan uit geel-wit, fynkorrelrige sandsteen, sanderige sliksteen en moddersteen, en verteenwoordig 'n eoliese afsetting (wind), wat gevorm word deur sandduine in 'n woestynklimaat. In natter dele van die kom word vlak meer- en rivierafsetting gevind, wat 'n komplekse interaksie van eoliese en fluviale sedimentasie veroorsaak. Die onderkant van die massiewe Clarens-formasiekranse het 'n rooierige skynsel as gevolg van yster afkomstig vanaf die Elliot-formasie.

Fossiele soos wurmboorsels en dinosourusvoetspore kan ook in die Clarens-formasie gesien word. 'n Bekende stel voetspore kan naby die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat gesien word.

Die Clarens-formasie vorm die bekende kranse van die berge in veral die Oos-Vrystaat, waarvan Soutkop en Imperani buite Ficksburg, Visierskerf naby Fouriesburg, die Brandwag Rots by die Golden Gate Nasionale Park en Platberg naby Harrismith veral bekend is.

* Elliot-formasie

Die Elliot-formasie oorlê die Molteno-formasie en is jonger. Dit bestaan hoofsaaklik uit afwisselende dun lae rooi moddersteen en sliksteenrooi wat in vloedvlaktes gevorm het. Die Elliot-formasie verteenwoordig dus 'n fluviale afsetting. Dit bevat ook verskeie fossiele, soos die 12 meter lange Melanorosaurus.

Aan die bokant van die formasie word eoliese sedimente gevind, wat 'n aanduiding is van die toenemend droërwordende omgewing.

* Molteno-formasie

Die Molteno-formasie is die oudste formasie van die Stormberg-groep en is gevorm uit riviersand van Triassiese ouderdom. Dit is blootgestel deur verwering en kan gesien word as kranse in die Drakensberge. Die Molteno-fromasie kan maklik uitgeken word aan sy skitterende voorkoms, wat veroorsaak word deur klein kwartskristalle wat die sandkorrels saambind.
M/Y *Eclipse* lê in September 2009 in die Deense seehawe Frederikshavn voor anker
Die *Eclipse* in 2010 in 'n dok in die Hamburgse hawe
Die *Eclipse* in Januarie 2011 terwyl dit in sy tuishawe Nassau, Bermuda voor anker lê
**M/Y *Eclipse*** is 'n superjag wat deur die skeepswerf *Blohm + Voss* in Hamburg, Duitsland teen 'n koste van €340 miljoen gebou en op 9 Desember 2010 by die Russiese oliemagnaat en sakeman Roman Abramowitsj afgelewer is. In 2015 is die jag in Hamburg deur *Blohm + Voss* gerenoveer en van die nuutste gerieflikhede voorsien.

Met 'n lengte van 162,5 m (533 voet 2 duim) was dit 'n tyd lank die grootste privaat motorjag ter wêreld. Tans is dit die derde langste megajag tger wêreld. Die jag se superstruktuur (dit wil sê alle geriewe behalwe vir die romp en hoofdek wat deur *Blohm + Voss* ontwerp en gebou is), binne- en buite-ontwerp is deur die befaamde Britse ateljee *Terence Disdale Studio* behartig. Passasiers word in 36 kajuite gehuisves. Die jag vaar tans onder Bermudaanse vlag.

M/Y *Eclipse* beskik - naas twee swembaddens, 'n diskoteek, twintig jetski's en twee helikopter-landingsplekke - oor sy eie duikboot en is volgens persberigte van 'n lasergebaseerde anti-paparazzi-stelsel asook 'n moderne lugafweerstelsel voorsien wat in Frankryk vervaardig en in die Russiese Federasie geïnstalleer is. Duitse wetgewing plaas 'n verbod op die verkoop van hierdie soort wapenstelsels aan privaat persone.
Sir Thomas Muir, na wie die skool genoem is en wat ook die vorige skoolgebou, in Parklaan, in 1904 geopen het.
Die **Hoër Seunskool Muir-kollege** is ’n gekombineerde staatskool op Uitenhage in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, wat onderrig deur medium van Engels aan seuns van gr. R tot 12 bied.

Geskiedenis
-----------

Muir-kollege maak daarop aanspraak dat dit die oudste Engelsmedium-hoërskool in Suid-Afrika is wat reeds in 1822 ontstaan het, sewe jaar voor die Suid-Afrikaanse Kollege waaruit SACS voortgevloei het, toe ’n Skotse opvoedkundige, James Rose-Innes, op 12 Julie in daardie jaar Uitenhage se eerste vrye staatskool in Cuylerstraat met 60 leerders begin het. In 1865 het die Proprietary School begin, wat eksklusiewer was en skoolgeld gehef het. Eerw. dr. Robert Templeton was die eerste skoolhoof. In 1873 het die staatskool en dié instelling saamgesmelt en in 1875, toe dit bekendgestaan het as die Openbare Onsektariese Skool, na Parklaan verhuis.

In 1892 het die skool se naam verander na die Muir-akademie ter ere van die nuwe en derde superintendent-generaal van onderwys in die Kaapkolonie onder Britse bewind, sir Thomas Muir, wat die amp in daardie jaar aanvaar het nadat hy op 20 Mei na die Kaap gekom het uit Skotland. Hy het die nuwe skoolgebou in 1904 in Parklaan ingewy. Later is die naam weer verander, na die Hoërkool Muir en in 1962 het die laerskoolafdeling na ’n afsonderlike perseel verhuis. In 1987 het Muir se hoërskoolafdeling na Vanes Estate verhuis toe die laerskool die geboue in Parklaan betrek het. In 1994 het die twee afdelings opnuut een geword en sedertdien gebruik albei die perseel in Vanes Estate. 

Die skool bied koshuisgeriewe aan sowat 100 kosgangers op sy Vanes Estate-kampus.

Noemenswaardige oudleerders
---------------------------

* Fred Smollan
* Mel Channer
* Shane Gates
* Darron Nell
* Michael Killian
* Andrew Binning
* Garth Wright
* Peter Myburgh

Bronne
------

* (en)  Die geskiedenis van die skool op sy webtuiste Geargiveer 12 Junie 2016 op Wayback Machine

Sien ook
--------

* Riebeek-kollege
Ali het die hoofstad van die kalifaat van Medina na Kufa geskuif. 
'n Foto van hedendaagse Kufa, die hoofkwartier van Mukhtar, en die Groot Moskee van Kufa waar sy graf geleë is.
Die pers gekleurde streek verteenwoordig gebied wat deur Mukhtar (685–686) beheer is.
**Mukhtar bin Abi ʿUbayd al-Thaqafī** (Arabies:المختار بن أبي عبيد الثقفي}}; c. 622 – 3 April 687) was 'n pro-Alid rewolusionêre leier wat gebaseer was in Kufa. Hy het 'n rebellie gelei teen die Oemajjad Kalifaat en vir 'n tydperk van agtien maande oor die grootste deel van Irak regeer gedurende die Tweede Islamitiese Burgeroorlog. 

Mukhtar al-Thaqafi is gebore in Ta'if. Hy het op 'n jong ouderdom na Irak getrek en grootgeword in Kufa. Na die dood van Husayn ibn Ali, 'n kleinseun van die Islamitiese profeet Mohammed deur die Oemajjad leër in die Slag van Karbala in 680, het hy homself geallieer met die mededingende Kalief van Abd Allah ibn al-Zubayr in Mekka, maar die alliansie was van korte duur. Mukhtar het na Kufa teruggekeer waar hy Mohammed ibn al-Hanafiyyah, 'n seun van kalief Ali (r. 656–661) en broer van Hoessein, as die Mahdi en die Imam verklaar het. Hy het 'n oproep gemaak vir die stigting van 'n Alid kalifaat en vergelding vir Hoessein se moord. Hy het in Oktober 685 vir Kufa oorgeneem nadat hy die dorp se Zoebeirid goewerneur uitgesit het. Hy het later die teregstelling van die wat betrokke was in die moord op Hoessein beveel. Vyandige verhoudinge met Ibn al-Zubayr het uiteindelik na 'n viermaand-lange beleg gelei tot Mukhtar se ondergang en dood deur die magte van die Zoebeirid goewerneur van Basra, naamlik Mus'ab ibn al-Zubayr.

Alhoewel Mukhtar oorwin was, sou sy beweging verreikende gevolge hê. Na sy dood het sy volgelinge 'n radikale Sjia sekte van Moslems gevorm wat, anders as Soenni moslems, glo dat Ali, die neef en skoonseun van die Islamitiese profeet Mohammed en sy afstammelinge die ware, regmatige en goddelik-aangestelde leiers (imams) van die Moslem gemeenskap is. Die sekte sou later bekend staan as die Keisaniete, en het verskeie nuwe leerstellinge ontwikkel het en ook latere Sjia ideologie beïnvloed. Mukhtar het die maatskaplike status van die *mawālī* (plaaslike bekeerlinge na Islam) verhoog en hulle het 'n belangrike politiese eenheid geword. Mukhtar is 'n kontroversiële figuur tussen Moslems; hy word deur baie verwerp as 'n vals profeet, maar word deur Sjia bewonder en vereer as gevolg van sy ondersteuning vir die Alids. Moderne geskiedkundiges se oogpunte wissel van die beskouing van Mukhtar as 'n opregte rewolusionêr tot die wat hom as 'n ambisieuse opportunis beskou.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. | 

Klik vir info oor hierdie sjabloon.
 |
**Johannes Nicolaus Brønsted** (\* 22 Februarie 1879 Varde (Jutland) - † 17 Desember 1947 Kopenhagen) was 'n Deense fisies-chemikus. 

Brønsted het in 1899 afgestudeer as chemiese ingenieur aan die Universiteit van Kopenhagen, waar hy in 1908 ook sy doktoraat behaal het en aangestel is as professor in anorganiese en fisiese chemie.

In 1906 publiseer hy sy eerste werk oor "affiniteit", en in 1923 volg hy dit op met sy teorie oor die reaksies tussen sure en basisse. Hy beskryf díe reaksies as 'n uitwisseling van protone. Sy teorie is opgestel gelyktydig met, maar onafhanklik van die amper identiese teorie van die Britse chemikus Thomas Lowry, en hulle werk word nou die Brønsted-Lowry-teorie genoem.

In dieselfde jaar, 1923, het ook Gilbert Lewis 'n teorie oor suur-basisreaksies gepubliseer, wat egter op 'n andere beginsel, die uitwisseling van elektronpare gebaseer is. Beide teorieë, Brønsted-Lowry en Lewis word vandag baie toegepas.

Andere onderwerpe wat sy aandag getrek het is die skeiding van isotope in samewerking met G. Hevesy en die oplosbaarheid van soute in oplossings wat andere soute bevat het en die aktiwiteite wat dit beskryf. Saam met Victor K LaMer het hy in 'n oplosbaarheidsstudie eksperimentele bevestiging gevind vir die teorie van Petrus Debye en Erich Hückel oor de aktiwiteitskoëffisiënte vir baie verdunde oplossings. Brønsted was 'n outoriteit op die gebied van die katalise deur toevoeging van sure of basisse. Die Brønsted-katalisevergelyking is na hom vernoem.

In die Tweede Wêreldoorlog het hy teen die nazi-besetting geageer en na die bevryding van Denemarke in 1945 het hy betrokke geraak by die politiek en is verkies tot die Deense parlement in 1947. Siekte het hom egter verhinder om sy setel te beset en hy is kort na sy verkiesing oorlede.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90224933
* CANTIC: a11344052
* GND: 123077389
* ISNI: 0000 0001 0963 5633
* LCCN: no2002110724
* NKC: ola2002153794
* NTA: 129803995
* SNAC: w6jx63vt
* SUDOC: 073454354
* VIAF: 32894763
* WorldCat Identities: lccn-no2002110724

 |
Foto: Wikipedia Commons Multikulture onderrig in gebruik
**Multikulturele onderwys** bestaan uit 'n reeks opvoedkundige strategieë wat ontwikkel is om onderwysers toe te rus om positief te reageer op die talle probleme wat geskep is deur die vinnigveranderende demografie van hul studente. Dit bied studente kennis rakende die geskiedenis, kulture, en die bydraes van diverse groepe; dit veronderstel dat die toekoms van die samelewing pluralisties is. Dit is gebaseer op insigte van verskillende velde, insluitende etniese studies en vrouestudies, en herinterpretasie van die inhoud van verwante akademiese dissiplines. Dit word ook beskou as 'n manier van onderrig wat gebaseer is op die beginsels van insluiting, diversiteit, demokrasie, vaardigheid verkryging, ondersoek, kritiese denke, waarde van perspektiewe en self-refleksie. Hierdie metode van onderrig is doeltreffend in die bevordering van opvoedkundige prestasies onder immigrantstudente en vorm dus deel van die hervorming-beweging agter die transformasie van skole.

  

**Doelstellings en doelwitte**

Die doelstellings en mikpunte van multikulturele onderrig wissel tussen opvoedkundige filosowe en liberale politieke teoretici. Opvoedkundige filosowe fokus op die behoud van die minderheidsgroepkultuur, deur die ontwikkeling van outonomie van kinders te bevorder en hulle aan nuwe en verskillende idees bekend te stel. Hierdie vorm van blootstelling help kinders om krities te dink, asook om hulle aan te moedig om 'n meer oop ingesteldheid te hê. Politieke teoretici fokus op 'n model van multikulturele onderwys wat sosiale aksie teweegbring en regverdig. Studente word dus toegerus met kennis, waardes en vaardighede wat nodig is om gemeenskapsveranderinge aan te wakker en deel te neem. Dit lei tot geregtigheid vir andersins geviktimiseerde en uitgesluite etniese groepe. Onder so 'n model dien onderwysers as agente van sulke verandering om demokratiese waardes te bevorder en bemagtig studente om op te tree. Multikulturele onderwys het 'n leër van ander winste en doelwitte:

* Bevorder goeie burgerlikheid
* Stel historiese rekords reg
* Verhoog selfbeeld van nie-hoofstroomstudente
* Verhoog blootstelling aan gediversifiseerde studente
* Bewaar minderheidsgroepkultuur
* Bevorder kinders se outonomie
* Die bevordering van sosiale geregtigheid en gelykheid
* Stel student in staat om ekonomies te slaag in 'n geïntegreerde, multikulturele wêreld

Die uitkoms hierbo gelys is afhanklik van die hoeveelheid tyd en moeite wat die onderwyser daaraan spandeer. Multikulturele onderwys, in sy ideale vorm, verg 'n aktiewe en opsetlike struktuur, eerder as 'n passiewe, toevallige benadering.

  

**Verwysings**

1. ↑  Multikulture onderrig in gebruik
2. ↑
3. ↑
Dr. **Johannes Rudolf Albertyn** (Riversdal, 6 Augustus 1878 - Kaapstad, 14 November 1967) was 'n leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n kenner op die gebied van armesorg en welsyn. 

Albertyn behaal die BA-graad aan die Hugenote-universiteitskollege op Wellington in 1899 en daarna die graad BD aan die Princeton-universiteit in Amerika. Van 1906 tot 1926 is hy leraar van die NG gemeente Willowmore, waar hy hom beywer vir die opvoeding van behoeftige kinders, en van 1926 tot 1936 leraar van die NG gemeente Kimberley, waar hy werk om verarmde gesinne op te hef. 

Van 1936 tot 1949 dien hy as algemene armesorgsekretaris van die Nederduitsch Hervormde of Gereformeerde Kerk in Transvaal en van 1949 tot 1956 sekretaris van die Federale Armesorgraad, wat hy in 1933 gestig het. Hy was ook van 1928 tot 1932 lid van die Carnegie-kommissie van Ondersoek na die Armblankevraagstuk. Die nasionale kongres in 1934 oor die verarming van blankes is deur sy toedoen gehou. As voorsitter van die Kommissie van Ondersoek oor Stadstoestande (1945-'47), skryf hy die verslag *Kerk en stad*, wat 'n standaardwerk geword en meer as een uitgawe beleef het.

In 1960 volg die publikasie van nog 'n ondersoek, *Land en stad*. Albertyn het ook 'n magdom artikels vir verskeie joernale geskryf. In 1948 ken die Universiteit van Pretoria 'n eredoktersgraad aan hom toe. Nog 'n eerbewys was toe die kerkraadslede van die Bosveldgedeelte van die NG gemeente Waterberg-Noord in 1944 uit drie voorgestelde name Albertyn kies as die naam van die gemeente wat op die afstigtingsvergadering op 14 Oktober 1944 op Hoornbosch in die huidige provinsie Limpopo gestig is. Dit was nadat dr. Albertyn soveel vir die afstigting van dié destyds hulpbehoewende gemeente beteken het. Vandag is Ellisras die kern van die gemeente.

Albertynshof in Kimberley, wat vroeër as Newton bekendgestaan het, is na hom genoem nadat die inwoners van die township verskuif en die krotbehuising "opgeruim" is.

Lees ook
--------

* Carnegie-verslag

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Hofmeyr, George (hoofred.), "NG Kerk 350", Lux Verbi.BM, Wellington, 2002.
Monseigneur **Frederick Charles Kolbe** (aanvanklik Friedrich Carl Kolbe, 28 September 1854 - Seepunt, 12 Januarie 1936) was 'n Katolieke geleerde, digter, skrywer, filosoof en plantkundige. Hy is in 1854 in George gebore en is die seun van die bekende Protestantse predikant van die Rynse Sendinggenootskap, Friedrich Wilhelm Kolbe. 

Hy studeer as advokaat in die *Inner Temple* in Londen. Daar word hy bekeer tot die Rooms-Katolieke geloof en word 'n priester. Na sy doktorale eksamen in Teologie in Rome keer hy in 1882 na Suid-Afrika terug. Hy speel ten spyte van sy doofheid 'n leidende rol in sy kerk, en was ook 'n vooraanstaande persoonlikheid in universiteitskringe en die skrywer van boeke oor wysgerige en godsdienstige onderwerpe. Hy was ook 'n bergklimmer en wetenskaplike.

Bronne
------

* 
* Rosenthal, Eric (red.). *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*. Londen en New York: Frederick Warne & Kie Bpk.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 75970096
* WorldCat Identities (via VIAF): 75970096

 |