recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die Da Vinci brug in die skemer
Die **Da Vinci Brug** is 'n 109,2 m lange spanbrug by Nygårdskrysset in Ås, naby Oslo in die suide van Noorweë wat gebou is volgens 'n ontwerp wat in 1502 deur Leonardo da Vinci gedoen is. Die voetgangerbrug oorkruis die Europese roete E18 wat Noorweë en Swede verbind. Die brug in Noorweë wat deur die kunstenaar Vebjørn Sand ontwerp is vorm deel van die Da Vinci Projek. 

Die brug is 'n eietydse implementering van 'n brug wat Da Vinci in 1502 vir die Goue Horing in Istanbul ontwerp het. Da Vinci se oorspronklike ontwerpstekeninge word in die *Institut de la Biblioithèque de Paris* in Parys bewaar. Die Sultan Bajazet II het nie geglo dat die 240 m lange brug wat Da Vinci uit graniet wou bou voltooi kon word nie. Da Vinci was oortuig van die uitvoerbaarheid van sy ontwerp vir die brug, wat die langste in die wêreld sou wees, dat hy aangebied het om dit self te bou. Die ontwerp, wat uit drie boë wat 'n looplys ondersteun met 'n wye vurk-basis waaroor die brug se gewig versprei is, bestaan is egter eers 300 jaar later aanvaar. In Da Vinci se tyd was dit nie moontlik om te bepaal of die kragte in die brug veilig deur die struktuur na die grond toe oorgedra sou word nie. Die brug kon eers 500 jaar later gebou word toe rekenaar simulasies wat van die Eindige Deeltjie Analise tegniek gebruik maak gebruik kon werk om die ontwerp met die nodige verstelling te implementeer. Die Noorweegse Openbare Paaie Administrasie het 'n beleid waarvolgens kuns in openbare plekke bevorder word. Volgens die beleid speel estetiese oorwegings 'n belangrike rol by die ontwerp van alledaagse strukture soos verkeersirkels en brûe. Die administrasie het dus onmiddellik die historiese en kuns waarde van die projek besef toe Sand dit in 1996 aan hulle voorstel.

Die brug is volgens 'n Noorweegse tegniek gebou wat aanvanklik ontwikkel is vir die dakstruktuur van die skaatsbaan vir die 1994 Winter Olimpiese spele in Lillehammer. Die brug se grasieuse boë is volgens 'n laminering tegniek met plaaslike Noorse sparhout gebou. Die brug is op 31 Oktober 2001 vir voetganger- en fietsverkeer geopen.

Vebjørn Sand beoog dat 'n Leonardo brug op al die kontinente van die wêreld gebou moet word. Daar is tans planne vir die bou van 'n Da Vinci Brug wat uit klip gebou gaan word in die VSA
USS Yorktown (CV-10)

Vliegdekskip, military museum| Onderdeel van | Patriots PointWysig |
| Vaartuig klas | Essex-class (SCB-125)Wysig |
| Amptelike naam | USS Bon Homme Richard, USS YorktownWysig |
| Kort naam | YorktownWysig |
| Vernoem na | USS Bonhomme Richard, USS Yorktown (CV-5)Wysig |
| Kontinent | Noord-AmerikaWysig |
| Land | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Geleë in administratiewe eenheid | Mount PleasantWysig |
| Geleë in of aan waterliggaam | Charleston HarborWysig |
| Geografiese ligging | 32°47′26″N 79°54′31″WWysig |
| Konflik | Tweede WêreldoorlogWysig |
| Operateur | Amerikaanse VlootWysig |
| Vervaardiger | Newport News ShipbuildingWysig |
| Ligging van vervaardiging | Newport NewsWysig |
| Wapentuig | lugvaartuigWysig |
| Gebruik | museum skipWysig |
| Erfenisbenaming | National Historic Landmark, National Register of Historic Places listed placeWysig |
| Vlagstaat | Verenigde State van AmerikaWysig |
| Roepsein | NWKJ, OCEAN WAVEWysig |
| Teken nommer | CV-10, CVA-10, CVS-10Wysig |

Die USS *Yorktown* in die Stille Oseaan in 1963.
Die **USS *Yorktown* (CV/CVA/CVS-10)** is een van 24 Essex-klas vliegdekskepe wat gebou is gedurende die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse Vloot. Dit is aanvanklik die naam USS *Bonhomme Richard* gegee maar later hernoem as *Yorktown*, terwyl dit nog onder konstruksie was, na die USS *Yorktown* CV-5 wat gekelder is tydens die Slag van Midway. Dit is die vierde skip van die Amerikaanse Vloot wat die naam gedra het, die vorige skepe is egter vernoem na die Slag van Yorktown. Die *Yorktown* is in diens gestel in April 1943 en het aan verskeie offensiewe in die Stille Oseaangebied deelgeneem. Daar is elf *Battle Stars* en die *Presidential Unit Citation* aan die skip toegeken.

Die *Yorktown* is uit diens onttrek kort nadat die oorlog beëindig is, dit is gemoderniseer en weer in diens gestel in Februarie 1953 as 'n aanvalsvliegdekskip (CVA). Dit het met onderskeiding tydens die Koreaanse Oorlog diens gedoen. Die skip was later weer gemoderniseer met 'n dek wat se neus lig en is as 'n teen-duikboot vliegdekskip (CVS) geklassifiseer. Dit het daarna nog vir jare diens gedoen in die Stille Oseaan, insluitende die Viëtnamoorlog waarna vyf *Battle Stars* aan haar toegeken is. Dit het later die herwinningskip vir die Apollo 8-ruimtetuig geword en is gebruik in die rolprent *Tora! Tora! Tora!*, die rolprent handel oor die aanval oor Pearl Harbor. Dit is ook gebruik in die wetenskapfiksie rolprent *The Philadelphia Experiment*. 

Die *Yorktown* is vir die finale keer in 1970 uit diens onttrek en het in 1975 'n museumskip geword by Patriots Point, Mount Pleasant, Suid-Carolina en word beskou as 'n Nasionale Geskiedkundige Landwerk.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4402216-5
* LCCN: n86010176
* NKC: kn20040527001
* VIAF: 137286351
* WorldCat Identities: lccn-n86010176

 |
Replika van Groot Boeddha van Kyoto (Groot Boeddha van Kyoto bestel deur Hideyoshi om sy mag te wys)
Portret van Toyotomi Hideyoshi, deel van (Kodaiji-versameling)
**Toyotomi Hideyoshi** (豊 臣 秀吉, 17 Maart 1537 - 18 September 1598) was 'n Japannese politikus uit die laat Sengoku-periode wat beskou word as die tweede 'Groot Vereniger' van Japan.

Hideyoshi het vanuit 'n boere-agtergrond gestyg as 'n ondergeskikte van die vooraanstaande heer Oda Nobunaga om een van die magtigste mans in Japan te word. Hideyoshi volg Nobunaga op na die Honnō-ji-voorval in 1582 en sit Nobunaga se veldtog om Japan te verenig voort, wat tot die einde van die Sengoku-periode gelei het. Hideyoshi het die *de facto*-leier van Japan geword en het teen die middel 1580's die gesogte posisies van kanselier van die koninkryk en keiserlike regent verwerf. Hideyoshi het die Japannese invalle in Korea in 1592 geloods tot aanvanklike sukses, maar die uiteindelike militêre dooiepunt het sy aansien voor sy dood in 1598 benadeel. Hideyoshi se jong seun en opvolger Toyotomi Hideyori is deur Tokugawa Ieyasu verslaan tydens die Slag van Sekigahara in 1600 wat sou lei tot die stigting van die Tokugawa-shogunaat.

Hideyoshi se bewind beslaan die grootste deel van die Azuchi – Momoyama-periode in Japan, gedeeltelik vernoem na sy kasteel, Momoyama-kasteel. Hideyoshi het 'n invloedryke en blywende nalatenskap in Japan agtergelaat, waaronder die Osaka-kasteel, die Tokugawa-klasstelsel, die beperking van die besit van wapens tot die samoerai, en die oprigting en herstel van baie tempels, waarvan sommige steeds in Kyoto bestaan.
**Rekenliniaal** is 'n instrument waarmee talle berekenings vinnig en eenvoudig gedoen kan word. Naas die lineêre en logaritmiese skale op die liniaal is dit dikwels ook van bykomende skale vir funksies soos sin, cos en tan voorsien. Die rekenliniaal word dikwels nog gebruik, hoewel die vinniger en noukeuriger elektroniese sakrekenaars dit waarskynlik heeltemal sal verdring. 

Optel en aftrek kan gedoen word deur 2 gewone liniale met lineêre skaalindelings langs mekaar te verskuif. Vermenigvuldiging en deling kan op dieselfde manier gedoen word, mits die berekenings na optel en aftrek herlei kan word. Die beginsel van die rekenliniaal berus gevolglik op die volgende eienskappe van logaritmes:

log a + log b = log a.b

log a - Iog b = log a/b

Ontwikkeling
------------

In 1620 het die Engelse wiskundige Edmund Gunter (1581-1626) 'n logaritmiese skaalindeling op 'n lang liniaal aangebring. Deur met behulp van ŉ meetpasser bepaalde afstande op die liniaal te meet en dit op te tel of af te trek, kon hy vermenigvuldiging en deling doen. 'n Jaar later het William Oughtred (1574-1660) 2 van die Gunter-liniale saamgevoeg tot die eerste rekenliniaal. 

Aanvanklik is die liniale net teen mekaar gehou om berekenings te maak, maar spoedig is die liniale verskuifbaar ten opsigte van mekaar saamgevoeg. Die Franse artillerie-offisier Amédée Mannheim (1831-1906) het uiteindelik die moderne rekenliniaal ontwerp. In plaas van hout is ander materiale soos geelkoper, staal en kunsstowwe ook vir die liniale gebruik.

### Die moderne rekenliniaal

Die moderne rekenliniaal is opgebou uit 'n liggaam met 'n logaritmiese D-skaal, waarin 'n verskuifbare tong met 'n logaritmiese C-skaal aangebring is. Op die liggaam is ook 'n loper, 'n deursigtige plastiekplaatjie waarop 'n haarlyn is. Die standaardlengtes vir rekenliniale is 15 cm (sakrekenliniaal), 25 cm en 50 em. By die gewone 25-cm-liniaal is die noukeurigheid ongeveer 0,1 tot 1 %. Naas die logaritmiese basisskale (C- en D-skale) het die liniaal ook ander skaalindelings. 

Dit het byvoorbeeld ook 'n skaal wat van 0 tot 100 ingedeel is, wat die kwadratiese skaal genoem word (A- en B-skaal). Tussen die C- en die D-skaal is dikwels ook 'n CI-skaal met die omgekeerdes van die getalle op die C-skaal. Vir die getal a op die C-skaal is die getal dan 1/a op die CI-skaal. Die liniaal het dikwels ook ŉ K-skaal vir derde magte en 'n L-skaal vir die mantissa van log x. Op die agterkant van die tong word ook ŉ LL-skaal aangegee wat 'n dubbele ofte wel 'n log-Iog-skaal is. 

Met die LL-skaal kan byvoorbeeld magte en wortels met willekeurige eksponente bereken word (c = ab). Op die rekenliniaal is daar ook skale vir die goniometriese funksies sin, cos en tan, asook 'n skaal waarmee die oppervlakte van ŉ sirkel met 'n gegewe diameter bepaal kan word.

Bronnelys
---------

* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409648, volume 23, bl. 199

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4177168-0
* NDL: 00565380
* NKC: ph136560

 |
Dikwillem.
**Dikwillem** is ‘n opvallende bergspits in die suide van die Namibwoestyn.

Ligging
-------

Die alleenstaande kop is by die koördinate 26° 28′ suid, 16° 1′ oos. Dit is 11 km noord van die Garub-spoorweghalte op die spoorlyn tussen Lüderitz en Aus, 15 km noord van die B4-pad tussen Lüderitz en Keetmanshoop, 35 km noordwes van Aus en 80 km oos van Lüderitz in die streek Karas in Namibië.

Spits
-----

Hierdie inselberg is van alle rigtings en vanaf ‘n groot afstand sigbaar. Sy piek is net minder as 1500 m bo seespieël en dit staan ‘n 200 m bo die woestynvloer. Dit het besonder steil hellings. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Duitse beskermingstroepe ‘n heliograafpos op die piek beman.

Omgewing
--------

Rondom die piek is diamantgebied. Veral gemsbokke, springbokke en die bekende wilde perde van die Namib bevolk die omgewing. Die skrapse plantegroei is beperk tot vetplante en euphorbias.

Naam
----

Die naam Dikwillem of Dicker Wilhelm het die spits te danke aan keiser Wilhelm II van Duitsland. Soms word dit ook die Garubberg of die Grosse Tigerberg genoem.

Bronnelys
---------

* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 5. Kaapstad: Nasou, 1972. ISBN 0-625-00321-7
Die **dikblaargroenappel** (*Monodora junodii*) is 'n plantspesie in die familie *Annonaceae*. Dit is inheems aan Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Suid-Afrika, Tanzanië en Zimbabwe. Die twee Duitse plantkundiges Heinrich Gustav Adolf Engler en Ludwig Diels, wat die spesie die eerste keer formeel beskryf het, het dit genoem na Henri-Alexandre Junod, die Switserse sendeling en wetenskaplike wat die monster wat hulle ondersoek het, versamel het.

Beskrywing
----------

Die dikblaargroenappel is 'n boom wat 7 meter hoog word. Sy takke het lentiselle. Sy blare is 6,5-16,5 by 3-5,5 cm en loop tot 'n punt. Die blare is glad op hul boonste en onderste oppervlaktes. Die hangende blomme is reukloos, enkelvoudig en okselvormig. Elke blom word op 'n steeltjie van 0,8-2 cm lank gedra. Die blomme het 3 effens harige, groen kelkblare wat 5-10 mm lank is met geronde punte. Sy 6 kroonblare is in twee rye van 3 gerangskik.

Die buitenste kroonblare is 2-3,5 by 1,6-2,7 cm en geel wanneer dit jonk is, maar verkleur pers wanneer dit volwasse is. Die binneste blomblare is soortgelyk gekleur, het 'n 0,7-1,0 cm lange klou aan hul basis en 'n 2 cm wye lem. Die binneste blomblare is harig met die uitsondering van die bokant van die klou. Sy gerimpelde, gladde vrugte is bolvormig en 4-5 cm in deursnee en is groengrys met bruin hoogtepunte. Die liggeelbruin, plat, ovaalvormige sade is 2 cm lank.

Voortplanting
-------------

Die stuifmeel van *M. junodii* word as permanente viervoudvorme gestort.

Habitat en verspreiding
-----------------------

Die bome groei in sanderige grond in laaglande en immergroen woude op hoogtes van 0-900 meter.
George Fox
**George Fox** (\* Julie 1624, † 13 Januarie 1691) was 'n Engelse *Dissenter* (religieus-andersdenkende) en stigter van die Genootskap van Vriende, algemeen bekend as die Kwakers of Vriende.

Fox, wat as die seun van 'n wewer in Leicestershire gebore is, het in 'n tyd van groot maatskaplike omwentelinge en oorlog geleef. Met sy voorstel vir 'n ongewone en onwrikbare benadering tot die Christelike geloof het hy in opstand gekom teen godsdienstige en wêreldlike owerhede. As andersdenkende Christelike preker het Fox dwarsdeur Brittanje gereis en was dikwels blootgestel aan religieuse vervolging deur die owerheid wat sy oortuigings met wantroue bejeën het.

In 1669 het Fox met Margaret Fell getrou, die weduwee van een van sy meer welvarende ondersteuners en 'n leidende Vriend. Fox het sy predikwerk vervolgens grootliks uitgebrei en besoeke aan Noord-Amerika en die Lae Lande gebring. Tussen sy reise is hy meer as een jaar in 'n tronk aangehou. Die laaste dekade van sy lewe het Fox in Londen deurgebring waar hy die uitbreiding van die Kwakerbeweging georganiseer het.

Terwyl sy godsdienstige beweging deur sommige geringgeskat is, het ander soos William Penn en Oliver Cromwell Fox met respek bejeën. Fox het sy laaste rusplek in Quaker Gardens, Islington, Londen gevind.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX931717
* BNF: cb124323858 (data)
* GND: 11869233X
* ISNI: 0000 0001 1778 6968
* LCCN: n79065610
* NDL: 00851526
* NKC: xx0166068
* NLA: 35097342
* NLI: 000048231
* NTA: 068387245
* SELIBR: 187288
* SNAC: w6912v76
* SUDOC: 03346040X
* Trove: 825750
* VIAF: 106965214
* WorldCat Identities: lccn-n79065610

 |
Sir **Galbraith Lowry Cole** (1 Mei 1772 - 1842) was die vyfde Britse goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop, opvolger van lord Charles Somerset en voorganger van sir Benjamin D'Urban.

Cole is in Ierland gebore. Hy dien eers as goewerneur van Mauritius van 1823 tot 1828 totdat hy na die Kaap die Goeie Hoop verplaas word. Tydens sy bewind vind belangrike gebeure plaas, waaronder die herverskyning van die eens verbode South African Commercial Advertiser, die stigting van die Suid-Afrikaanse Kollege (later die Universiteit van Kaapstad en SACS) en die bou van nuwe paaie, byvoorbeeld die pad deur die pas wat na Cole genoem is, die Sir Lowryspas. 

Cole het veel moeite gehad om die oproerige stamme aan die Oosgrens te bedwing. Teen 1820 is talle reuse-plase in die latere distrik Colesberg aangelê en in 1822 vra boere die regering om 'n dorp op die perseel van die verlate sendingpos van die Londense Sendinggenootskap te stig. Die owerheid staan op 27 Januarie 1830 sowat 15 500 hektaar aan die Nederduitse Gereformeerde Kerk toe en so ontstaan Colesberg, genoem na Cole. Die NG gemeente Colesberg het drie jank lank na sy ontstaan in 1826 as "Torenberg" (verkeerde spelling van "Toverberg") bekend gestaan, maar dit staan reeds meer as 180 jaar lank bekend as Colesberg. 

In 1833 tree hy af en sterf nege jaar later.

Sien ook
--------

* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie

Bron
----

* Rosenthal, Eric, 1978. *Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town and Johannesburg: Juta and Company Limited.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* ISNI: 0000 0003 7640 336X
* LCCN: no2012094266
* NTA: 217667015
* VIAF: 253435875
* WorldCat Identities: lccn-no2012094266

 |
Die *E-Werk* in 2014
Die **E-Werk** in Wilhelmstraße 43 in die Berlynse stadsdeel Mitte is 'n voormalige kragsubstasie wat tot argitektoniese monument verklaar is. In die tydperk tussen 1993 en 1997 was dit een van die voorste musiekklubs vir tegnomusiek. Die klub is deur Hille Saul, Andreas Rossmann, Ralf Regitz en Lee Waters bestuur.

In 1994 is *Chromapark* as die eerste groot uitstalling, wat uitsluitlik aan tegnokuns gewy was, hier gehou. Permanente diskjokkies was DJ Disko, DJ Clé, Jonzon, Woody, Terry Belle en Hazel B uit Engeland. Die wêreld se DJ-elite het tydens talle konserte hier opgetree. Op Vrydae het sogenaamde Dubmission-partyjies met bekende plaaslike diskjokkies soos Kid Paul en Paul van Dyk in die *E-Werk* plaasgevind. Op 24 Julie 1997 het die tegnoklub sy deure vir goed gesluit.

Die *E-Werk* is vervolgens deur die Berlynse argitekte-ateljee *HSH Architektur* omgebou en in 2005 heropen om as kwartier vir 'n verskeidenheid kuns- en ander gebeurtenisse te dien. Intussen huisves die gebou kantore en het ondernemings soos *ÖPP Deutschland AG*, *Anne Will Media* of *MyHammer/abacho* hier hulle hoofkwartiere.
**Dún Laoghaire** [d̪ˠuːn̪ˠ ˈɫeːrʲə] is 'n groot kusdorp en hawestad aan die ooskus van die Republiek Ierland, sowat sewe myl (12 km) suid van die hoofstad Dublin, waarna tradisioneel as die "Poort na Ierland" verwys word. Die dorp, wat deur 'n golwende heuwellandskap omring word, het intussen ook 'n gewilde bestemming vir plesierbote geword.

Dún Laoghaire het vanaf 1821 ter ere van koning George IV van die Verenigde Koninkryk, wat in dié jaar 'n besoek aan die kusdorp gebring het, die Engelse naam **Kingstown** gedra. In 1921 is die Ierse naam herstel wat afgelei is van *dún* ("fort" of "vesting") en die naam van 'n 5de eeuse Hoë Koning van Ierland voor die aankoms van Wiking-setlaars in Dublin, Laoghaire Mac Néill (*Lóegaire mac Néill* volgens die historiese spelwyse).

Nasionale Seevaartmuseum
------------------------

Versamelings in die National Maritime Museum of Ireland
Ierland se Nasionale Seevaartmuseum (*National Maritime Museum*) is in die historiese Old Mariners-kerk gevestig, een van min sakrale geboue ter wêreld wat vir seelui opgerig is en tot vandag toe bewaar gebly het. Die museum huisves 'n uitgebreide versameling oor alle aspekte van seevaart, insluitende 'n groot anker in die binnehof en klein modelle van skepe wat deur vuurtoringwagters vervaardig is om die lang eensame ure te vul wat hulle langs Ierland se kus deurgebring het. 

Verder is daar meganiese versamelings, 'n kunsgalery met werke wat aan die see gewy is, 'n herboude radiokamer van 'n skip, 'n uitstalling oor die *RMS Titanic* en versamelings oor die fauna en flora van Ierland se kusgebiede.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4814582-8
* LCCN: n83301217
* MusicBrainz: 00de0e2a-aa9d-4f16-8b59-435d7b721879
* VIAF: 142558965
* WorldCat Identities: lccn-n83301217

 |
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Trias | Vroeg | Indusium | **jonger** |
| Perm | Lopingium | Changhsingium | 252,2–254,1 |
| Wuchiapingium | 254,1–259,8 |
| Guadalupium | Capitanium | 259,8–265,1 |
| Wordium | 265,1–268,8 |
| Roadium | 268,8–272,3 |
| Sisuralium | Kungurium | 272,3–283,5 |
| Artinskium | 283,5–290,1 |
| Sakmarium | 290,1–295,0 |
| Asselium | 295,0–298,9 |
| Karboon | Pennsylvanium | Gzhelium | **ouer** |
| Die verdeling van die Perm (IKS). |

Die **Artinskium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Perm (epog/serie Sisuralium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die etage was van sowat 290,1 tot 279,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Sakmarium en gevolg deur die Kungurium.

Naam en definisie
-----------------

Die etage is genoem na die Russiese plek Arti (ou naam Artinsk), suid van die stad Koengoer in die westelike Oeralgebergte. Die basis van die Artinskium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Sweetognathus whitei* en *Streptognathodus postfusus*, en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Neostreptognathus pnevi* en *Neostreptognathus exculptus*.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
Uitsig oor Leipziger Platz vanuit die Sony Center. Die Kanadese ambassade is links onder, met 'n gestileerde namaaksel van die Mackenzie-rivierlandskap as daktuin
Boubedrywighede op Leipziger Platz in 2004
**Leipziger Platz** is 'n plein in die Berlynse stadsdistrik Mitte wat in die weste aan die plein Potsdamer Platz en in die ooste, by die beginpunt van Leipziger Straße, aan die Pruisiese Herehuis, die eerste parlementskamer van die voormalige Duitse deelstaat Koninkryk Pruise en huidige setel van die Federale Raad van Duitsland, een van die grondwetlike liggame van Duitsland met afgevaardigdes uit alle sestien deelstate wat besluite oor federale wetgewing, administrasie en aangeleenthede rakende die Europese Unie kan neem.

Die plein is tussen 1732 en 1738 met 'n kenmerkende agthoekige uitleg aangelê en het voor 1945 deel uitgemaak van Berlyn se besigste winkelstraat, Leipziger Straße. Die meeste geboue is gedurende die Tweede Wêreldoorlog deur geallieerde lugaanvalle vernietig en hul bouvalle later verwyder. Ná die Duitse hereniging is die plein herbou met moderne kantoor- en sakegeboue wat onder meer die ambassade van Kanada en die winkelsentrum *LP12 Mall of Berlin* huisves.
Die **kleinsneeugans** (*Anser caerulescens caerulescens*) is 'n subspesie van die sneeugans wat endemies aan Noord-Amerika is.

Die wetenskaplike klassifikasie van hierdie gans word tans betwis: sommige wetenskaplikes klassifiseer die ganse onder die genus *Anser*, terwyl ander weer ten gunste van die genus *Chen* is.

Kleinsneeuganse word op die Noord-Amerikaanse vasteland aangetref in Kalifornië, Meksiko, Texas en Louisiana. Hulle kom op eilande langs die kus voor, van Baffin-eiland in die suide, wes deur Southampton- en Victoria-eiland, tot by Banks-eiland.

Hierdie ganse het 'n wit en 'n blou fase, maar daar is geen verskil in die kleur van die vere tussen mannetjies en wyfies nie. Kleinsneeuganse kan van grootsneeuganse onderskei word aan hul kleiner, dunner nek, korter kop en kleiner snawel.

Hulle dieet bestaan hoofsaaklik uit plantmateriaal, byvoorbeeld wortels en stamme van plante, gras en graan, maar hulle sal ook die lêkorrels van hoenders en eende vreet.

Kleinsneeuganse broei tussen Oktober en Januarie. Die nes word op egalige terreig met 'n effense hoogte gebou. Die wyfie lê vyf tot sewe roomwiteiers wat na 23-25 dae uitbroei. Die kuikens is self na twee jaar broeigereed.

Bronnelys
---------

* Hilko Insel, (2005): *Eksotiese Watervoëls*. LAPA Uitgewers, Pretoria. ISBN 0799334286

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q13035182
* GBIF: 8191839
* iNaturalist: 559073
* NCBI: 70340

 |
*Die liefde van Helena en Paris*, deur Jacques-Louis David, 1788.)
**Helena van Troje**, eintlik meer korrek **Helena van Sparta** (antieke Grieks: Ἑλένη *Helénē*), was in die Griekse mitologie die beeldskoonste vrou in die wêreld. Sy was volgens die meeste bronne die dogter van Zeus en Leda, en die suster van onder andere Klitemnestra, Kastor en Polluks en Foibe. Sy was getroud met koning Menelaos van Sparta.

Volgens tradisie het Afrodite haar aan Paris belowe nadat hy die godin ’n kompetisie laat wen het. Paris het haar toe ontvoer en na Troje geneem. 

Haar verhaal is onder meer opgeteken is Homeros se *Ilias* en *Odussee*. Omdat baie mans om haar hand meegeding het, het haar pa hulle ’n eed laat aflê dat hulle haar huwelik sou verdedig, maak nie saak wie hy kies nie. Menelaos is toe gekies. Toe Paris Helena steel, het die eed veroorsaak dat die Achajers na Troje opgeruk het om haar te gaan haal en dit het gely tot die Trojaanse Oorlog.

Eindelik is Paris in die oorlog doodgemaak en volgens Homeros is Helena met Menelaos herenig.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Helena van Troje.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX528744
* BNF: cb119683523 (data)
* GND: 118548778
* LCCN: no2014085150
* LNB: 000219372
* NKC: jo2016908859
* NLI: 001859548
* NTA: 293069743
* SELIBR: 224491
* SUDOC: 02769660X
* VIAF: 45094221
* WorldCat Identities: viaf-45094221

 |
**Helene Bechstein** née Capito (26 Mei 1876 – 20 April 1951) was'n Duitse sosiale persoonlikheid en sakevrou. Sy het vir Adolf Hitler in etiket opgelei en was die vrou van Edwin Bechstein, die eienaar en later meerderheidsaandeelhouer van C. Bechstein, 'n toonaangewende vervaardiger van klaviere.

Agtergrond
----------

Helene Capito is in Düsseldorf in 1876 gebore. Sy het met Edwin Bechstein getrou, die seun van Carl Bechstein, die eienaar van die C. Bechstein klavierfabriek. In 1923, nadat C. Bechstein 'n beperkte maatskappy geword het, het Helene en Carl begin om aandele in die maatskappy op te koop, totdat hulle die meerderheidsaandeel gehad het. Helene het as woordvoerder van die maatskappy opgetree. Sy het dikwels antisemitiese opmerkings gemaak, wat daartoe gelei het dat 'n aantal hoë-profiel-musici 'n boikot van C. Bechstein klaviere begin het. In 1934 is die maatskappy herstruktureer sodat Helene die meerderheidsaandeelhouer geword het. Om kapitaal in te win, het sy van die maatskappy se eiendom aan Hermann Göring in sy hoedanigheid as Minister President van Pruise verkoop.

Hitler
------

Bechstein het Adolf Hitler in 1921 vir die eerste keer deur Marlene Eckart by haar Berchtesgaden Villa ontmoet. Sy het aanklank by hom gevind, en toe hy in die tronk was na die mislukte "biersaal putsch", het sy hom gereeld besoek, en eenkeer haarself by die tronk as sy aangenome moeder opgegee. Op Hitler se vrylating, het Bechstein hom aan die Duitse hoë sosiale kringe in Berlyn voorgestel. Saam met Elsa Bruckmann en Winifred Wagner, het sy gehelp om vir Hitler tafelmaniere te leer, en het bygedra tot die hervorming van sy openbare beeld. Bechstein en Hitler het hegte vriende geword: sy het vir hom geskenke gegee, insluitend 'n Mercedes ter waarde van RM26,000, het vir hom "Wölfchen" ("wolfie") genoem, en het gesê dat sy hom graag as haar eie seun sou wou gehad het. Hitler het vir haar na bewering 'n oorspronklike manuskrip van *Mein Kampf* gegee. Die Bechsteins het vir Hitler openbaar befonds, en het vir hom die geld voorgeskiet om voort te gaan met die publikasie van die *Völkischer Beobachter* koerant.

Toe die Nazi's aan bewind gekom het in 1934, het Hitler vir haar die Goue Partyembleem van die NSDAP toegeken. Bechstein self het eers in 1944 by die Nazi-Party aangesluit. Sy het gehoop dat Hitler sou trou met haar dogter.

Later lewe
----------

Na Nazi-Duitsland se oorgawe in die Tweede Wêreldoorlog, is die C. Bechstein maatskappy deur die Geallieerdes in die Amerikaanse Besettingsone opgekommandeer, en Bechstein se aandele is gekonfiskeer deur die Amerikaners. Die maatskappy is eers in 1948 toegelaat om weer te begin om klaviere te vervaardig. Bechstein self is gevonnis tot 60 dae harde arbeid en 30% bates is onteien weens haar aktiwiteit as 'n ondersteuner van die Nazi's. Sy is in 1951 oorlede.
| Ekonomiese sektore |
| --- |
| Drie-sektore-hipotese |
| Primêre sektor: grondstowweSekondêre sektor: vervaardigingTersiêre sektor: dienste |
| 
Bykomende sektore |
| Kwaternêre sektor: inligtings-diensteKwinêre sektor: menslike dienste |
| 
Teoretici |
| AGB Fisher · Colin Clark · Jean Fourastié |
| 
Sektore volgens eienaarskap |
| Sake sektor · Private sektor · Openbare sektor · Vrywillige sektor |
| * l
* b
* w
 |

Moderne bierbrouery
Staalproduksie
'n Bouer aan die werk.
Die **industriële sektor** of **sekondêre sektor** is die ekonomiese sektor waar produkte vervaardig word uit natuurlike hulpbronne wat deur die primêre sektor ontgin is, met ondernemings wat die grondstowwe van die primêre sektor verwerk. Die produkte word gewoonlik deur die tersiêre sektor aan die verbruiker verkoop.

Die sekondêre sektor staan ook bekend as die industriële sektor. Die ambagte, konstruksiebedryf  en ander nie-geïndustrialiseerde nis of gespesialiseerde vervaardigingsbedrywighede word ook in die sekondêre sektor ingesluit.

In die meeste gevalle word dienste wat nywerheidsondernemings vir hulself produseer (byvoorbeeld interne skoonmaakwerksaamhede) as onderdeel van die sekondêre sektor getel, terwyl dit eintlik tot die tersiêre sektor behoort. Wanneer dit uitgekontrakteer word dit wel as deel van die tersiêre sektor beskou, waar hierdie tipe dienste formeel hoort.

Hierdie feit lei tot 'n vooroordeel in die ontwikkeling van die sektore. Juis vanweë die tendens om dienste uit te kontrakteer- welke tendens vanaf die middel van die 1970's sigbaar geword het as gevolg van ondernemings se toespitsing op kern aktiwiteite, is verskeie interne dienste uitgekontrakteer aan gespesialiseerde diensverskaffers. As gevolg hiervan het die gerapporteerde omvang van die sekondêre sektor sneller afgeneem as wat werklik die geval is. Trouens, die sekondêre sektor is deur die jare te omvangryk voorgestel.

Geskiedenis
-----------

Die ontwikkeling van die sekondêre sektor hou nou verband met die skepping van landbousurplusse. Enersyds het dit spesialisering moontlik gemaak omdat almal nie voltyds in landbou kon werk nie, en andersyds het dit die vraag na meer gespesialiseerde produkte verhoog.

In hierdie stadium het die nedersettings gegroei tot groter entiteite, soms selfs stede. Hierdie fase het baie eeue in die Westerse wêreld geduur totdat die Industriële Revolusie in Groot-Brittanje die sekondêre sektor se groei versnel het.

Wanneer 'n ekonomie 'n belangrike oorgang van een fase na 'n ander deurmaak gaan dit dikwels gepaard met maatskaplike onrus. Die arbeidsbewegings het derhalwe ontstaan as gevolg van die industriële revolusie, en vandag sien ons onrus in baie Westerse ekonomieë as gevolg van die klemverskuiwing vanaf die industriële sektor na die dienstesektor.
**John Pierre Herman Joubert** (20 Maart 1927 – 7 Januarie 2019) was 'n Suid-Afrikaanse komponis. Hy is in Kaapstad gebore. Van 1942 tot 1946 het hy onder prof. William Henry Bell aan die Suid-Afrikaanse Musiekkollege in Kaapstad gestudeer. Hy het later na Engeland vertrek en tot in 1950 onder Howard Ferguson aan die Royal Academy of Music in Londen gestudeer.

Biografie
---------

Joubert het hom in Engeland gevestig, waar hy in Hull lektor in musiek geword het. Sedert 1962 is hy aan die Universiteit van Birmingham verbonde.

Joubert komponeer instrumentale en vokale musiek en is die eerste komponis van 'n werklik Suid-Afrikaanse opera, *In die droogte* (1956). Sy radio-opera *Antigone* is in 1954 deur die BBC uitgesaai. In 1960 het 'n meer ambisieuse opera gevolg: *Silas Marner,* gegrond op die gelyknamige roman van George Eliot. In 1969 het *Under Western Eyes,* gegrond op Joseph Conrad se boek, gevolg.

Vir sy geestelike vokale musiek maak Joubert van Latynse tekste gebruik. Sy *Koorsimfonie,* in 1981 voltooi, beskryf hy as "'n seereis en 'n eindpunt: 'n metafisiese reis, 'n leef-en-sterf-siklus". Die teks is gegrond op gedigte van Walt Whitman*,* Roy Campbell en W.B. Yeats.

Onder die meer as 70 gepubliseerde werke is 'n aantal opdragte uit Suid-Afrika gekomponeer. Sy toonsettings van gedigte deur W.E.G. Louw en Leipoldt se *Ek sing van die wind* vorm deel van sy groot bydrae tot die kunsliedskat. Hy is op 7 Januarie 2019 oorlede.

Bronnelys
---------

* *Wêreldspektrum*, Vol. 12, 215, ISBN 0 908409 53 2
| **Sejong**세종시
 |
| --- |
| **Kaart** | **Seël** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Suid-Korea Suid-Korea |
|  **Streek** | Hoseo |
|  **Koördinate** | 36°29′N 127°17′O﻿ / ﻿36.483°N 127.283°O﻿ / 36.483; 127.283 |
|  **Stigting** | 2012 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 465,23 vk km |
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2020) | 351 007 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 754,48/vk km |
|  **Tydsone** | UTC+9 |
|
|  **Burgemeester** | Lee Choon-hee |
|
|
|  **Amptelike webwerf** | www.sejong.go.kr |

**Sejong** (Koreaans: 세종; Hanja: 世宗, [ˈsʰe̞ː.dzoŋ], luister (hulp·inligting)) is 'n spesiale selfregerende stad en die *de facto* administratiewe hoofstad van Suid-Korea.

Sejong is in 2007 as die nuwe beplande hoofstad van Suid-Korea gestig uit groot dele van die provinsie Suid-Chungcheong en kleiner dele van die provinsie Noord-Chungcheong om die opeenhoping in Suid-Korea se huidige hoofstad en grootste stad Seoel te verlig en beleggings in die sentrale streek van die land aan te moedig. Sedert 2012 het die Suid-Koreaanse regering 'n aantal ministeries en agentskappe na Sejong verhuis, maar baie bly steeds in ander stede, veral Seoel, waar die Nasionale Vergadering en baie belangrike regeringsliggame bly.

Sejong het in 2020 'n bevolking van 351 007 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 465,23 km², wat dit die mins bevolkte en kleinste administratiewe afdeling op die eerste vlak in Suid-Korea maak. Sejong is geleë in die wessentrale Hoseo-streek, en grens in die weste aan Suid-Chungcheong, in die suide aan Daejeon, asook in die ooste aan Noord-Chungcheong.

Die bou van die stad behoort in 2030 voltooi te wees. In dieselfde jaar sal alle staatsinstellings na Sejong verskuif wees. In 2030 sal die stad 'n bevolking van sowat 500 000 hê.

Naam
----

Sejong is genoem na koning Sejong die Grote, die vierde koning van die Joseon-dinastie en skepper van die Koreaanse alfabet Hangul. Die stad is gevorm deur die saamsluiting Yeongi, die provinsie Suid-Chungcheong, waaruit die meerderheid van die stad se gebied ontstaan het is, en ander provinsies.
Koning Chulalongkorn van Siam (heel regs) met enkele van sy seuns by Eton-kollege in 1897 (die Koning het 33 seuns gehad).
'n Seun hardloop na sy pa.
'n Groepie seuns in Xinjiang, China.
'n **Seun** is 'n manlike kind (spruit), ongeag ouderdom, en die woord beskryf die verhouding tot die ouers in 'n familie. Die vroulike ekwivalent is 'n dogter.

Voor industrialisasie, en in sommige landbou-gebaseerde ekonomieë, is daar 'n hoër waarde aan seuns as aan dogters geheg, omdat seuns fisies sterker was en beter met die landbou kon help. In heelwat gemeenskappe sal seuns tradisioneel eerste erf, voor dogters.

Seun as Christelike simbool
---------------------------

Onder Christene verwys "die Seun" (met 'n hoofletter) of "Seun van God" na Jesus Christus. Christene wat in 'n drie-eenheid glo, aanvaar Jesus as die menslike vergestalting van God. In die Bybel verwys Jesus na Homself as die "Seun van die Mens".

Seun as eienaam
---------------

Sommige vanne verwys na die vader, met 'n voor- of agtervoegsel wat dit aandui.

### Arabies

***bin*** of **ibn**. Bv. "Ibn Khaldun" (seun van Khaldun)

### Deens (ook Engels en Sweeds)

***son***: Bv. "Magnusson" ("seun van Magnus"); "Sigurdsson" ("seun van Sigurds")

### Italiaans

'**d***: "d'Antonio" ("seun van Antonio")*

### Iers

***Mac*** of ***Mc***: Bv. "MacThomas" ("seun van Thomas"), "MacDonald" ("seun van Donald"), "MacLean" ("seun van Lean")
Die **Sekondêre Skool Delta** (afkorting **DSW**, Engels: *Delta School Windhoek*, Duits: *Delta Schule Windhoek*) is 'n openbare skool in Olympia, 'n stadsdeel van die Namibiese hoofstad Windhoek. Dit het tot en met 1990 bekend gestaan as *Deutsche Oberschule Windhoek (DOSW)*.

Die DSW is oorspronklik as 'n Duitsmediumskool in 1970 met 320 leerders en dertien onderwysers gestig, maar word sedert die onafhanklikwording van Namibië deur sowat 40 persent nie-Duitssprekende leerders bygewoon. Oor die jare heen het die DSW tot een van die leidende onderwysinstellings in Windhoek ontwikkel, met byna 600 leerders en 30 onderwysers. Die onderrigmedium is naas Duits ook Engels, vanaf die vyfde graad hoofsaaklik Engels.

Die skool beskik oor 'n koshuis wat in 2009 vir 37 kinders voorsiening gemaak het. Met *Future Education* is 'n skoolprojek in die lewe geroep wat op namiddae aktiwiteite vir leerders aanbied.

Net soos ander Namibiese skole bied die DSW sedert 2007 die *Namibia Senior Secondary Certificate* (Namibië se Senior Sekondêre Skoolsertifikaat) as hoogste sertifikaat (graad 12) aan.
Die **Severn** (Wallies: *Afon Hafren*), in Engels dikwels ook die *River Severn* genoem, is met sowat 354 km die langste rivier in Engeland en Wallis. Dit ontspring naby die dorpie Llanidloes teen 'n hoogte van 610 m op die Plynlimon, die hoogste bergtop in die Kambriese Gebergte van Sentraal-Wallis, en digby die grens tussen die graafskappe Ceredigion en Powys.

River Severn in Bewdley, Worcestershire
Twee *narrowboats*, tradisionele Engelse kanaalbote, in Northwick Marina, Worcester. Die Verenigde Koninkryk se uitgebreide kanaalnetwerk vorm die basis vir 'n florerende rivierboot-vakansiebedryf
'n Baggerboot buite die stoorhuis *Llanthony Warehouse* in Gloucester wat tans die *National Waterways Museum* huisves
'n Nagtelike uitsig oor die *Gloucester Docks*. Die stoorhuise in Gloucester se rivierhawe is omgeskep tot woonstelgeboue
Brûe oor die *Severn Estuary*, die magtige Severnmonding
Severnmonding: Uitsig oor die eiland Steep Holm vanuit Clevedon, 'n kusdorpie in Somerset
Die Severn vloei daarna deur Shropshire, Worcestershire en Gloucestershire, met die *county towns* of administratiewe setels Shrewsbury, Worcester en Gloucester langs sy oewer. Vanaf die motorbrug Second Severn Crossing tussen Severn Beach in Suid-Gloucestershire en Sudbrook in Monmouthshire word na die rivierloop algemeen as die Severnmonding (*Severn Estuary*) verwys. Die rivier mond daarna in die Kanaal van Bristol uit wat op sy beurt deel uitmaak van die Keltiese See en sodoende die wyer Atlantiese Oseaan.

Die Severn het 'n opvanggebied van 11 419 km2, met die Vyrnwy, Clywedog, Teme, Warwickshire Avon en Stour as sy belangrikste takriviere. 'n Gemiddelde afloop van 107 m³/s naby Apperley in Gloucestershire maak van die Severn die grootste rivier in Engeland en Wallis ten opsigte van watervloei.
Binne die Sesriemcanyon
Die Sesriemcanyon
**Sesriem** is 'n klein nedersetting in die Namibwoestyn in Namibië, naby die suidelike punt van die Naukluftberge. Dit is veral bekend vir die "Sesriemhek", die belangrikste toegangspunt na die Namib-Naukluft Nasionale Park. Die hek word hoofsaaklik deur besoekers, wat die toeristeaantreklikhede in en om Sossusvlei besoek, gebruik.

Soos baie dorpies in die Namib, is Sesriem 'n vulstasie met basiese dienste soos openbare telefone en 'n paar kiosks waar reisigers algemene voorrade, soos kos en water kan koop. Akkommodasie is in die omgewing beskikbaar, soos 'n paar gastehuise (bv. "Le Mirage Desert" en die "Sossusvlei Lodge") en ten minste 24 kampplekke vir rugsaktoeriste (*backpackers*).

Warmlugballonne vertrek soggens vroeg vanaf die Sesriemhek, wat 'n skilderagtige vlug oor Sossusvlei se duine bied.

Sesriem is ook bekend vir die Sesriemkloof, sowat 4 km van Sesriem self. Dit is die tweede belangrikste toeriste-aantreklikheid in die omgewing. Dit is 'n natuurlike ravyn wat die Tsauchabrivier deur die plaaslike sedimentêre gesteente gekerf het. Die ravyn is sowat 'n kilometer (0,6 myl) lank en tot 30 meter (100 voet) diep. Die ravyn is op plekke slegs twee meter (6,5 voet) breed, en het 'n gedeelte wat permanent water bevat, en deur diere in die omgewing gebruik word.

Die naam *Sesriem* verwys na ses gemsbokrieme. Die setlaars wat van die Dorslandtrek teruggekeer het, moes ses rieme aan mekaar bind om water uit die ravyn te kon skep.
'n *Wiki-Wiki*-bus op die lughawe van Honolulu, Hawaii, USA die oorsprong van die term.
'n **Wiki** of **wiki** (met 'n kleinletter; van *wikiwiki*, Hawais vir 'snel'; uitgespreek "whiekie" of "wiekie") is 'n webwerf (of ander dokumentversameling) wat 'n gebruiker toelaat om inhoud by te voeg, net soos in 'n Internetforum, maar maak ook die verandering daarvan deur enige ander gebruiker moontlik.

Die term Wiki kan ook verwys na die samewerkende sagteware wat ingespan word om só 'n webwerf te bedryf; sien Wiki-sagteware.

"Wiki" (met 'n hoofletter) en "WikiWikiWeb" word soms gebruik om na die Portland Pattern Repository te verwys, wat geag word as die eerste wiki ooit. Voorstaanders van hierdie gebruik stel 'n kleinletter-"w" voor om te onderskei tussen die generiese terme hier beskryf. "Wiki wiki" kom van die Hawaise term vir "flink" of "uiters vinnig".

Soms word "wikiwiki" of "WikiWiki" gebruik in plaas van "wiki". Die terme is uitruilbaar, alhoewel die voorafgaande verskillende standpunte oor letterkas ook soortgelyk van toepassing is.
**Set** of **Seth** (ook **Setesj** of **Soetech**) was in die Egiptiese mitologie ’n god van storms, die woestyn en chaos. Hy is die troonrower wat sy broer, Osiris, vermoor, die stukke van sy liggaam oor die aarde uitstrooi en sy bewind oorneem. Daarna maak Osiris se vrou en suster, Isis, sy liggaam bymekaar en maak dit weer heel. Sy wek hom vir lank genoeg op om vir haar ’n seun, Horus, te gee. Horus veg daarna teen Set; in die Osiris-mite word hul konflik weergegee.

Familie
-------

Set se sibbes was Osiris, Isis en Nephthys. Set en Nephthys se seun was Anoebis. In sommige mites het hy verhoudings met ander godinne ook gehad: Hathor, Neith en die buitelandse godinne Anat en Astarte.

Uitbeelding
-----------

Set is meestal uitgebeeld as ’n eksotiese wese met ’n geboë snoet, lang en driehoekige ore, ’n gevurkte stert en hondagtige liggaam. Dit lyk soos geen bekende dier nie, hoewel dit beskou kan word as ’n mengsel tussen ’n aardvark, donkie en jakkals. Daar is ook trekke van ’n kameelperd. In latere uitbeeldings het hy die kop van ’n donkie.

Beelde van Osiris en van Isis met die baba Horus.
Set steek Apep met ’n spies.

Die Osiris-mite
---------------

*Hoofartikel: Osiris-mite*
Die mite oor Osiris se dood en opvolging is die grootste versameling van al die Egiptiese mites. In die eerste deel van die mite word Osiris, wat verbind word met beide vrugbaarheid en koningskap, vermoor en sy posisie ingeneem deur sy broer, Set. In sommige weergawes word Osiris selfs opgesny en die dele van sy lyk oor Egipte gestrooi. Osiris se suster en vrou, Isis, maak haar man se liggaam weer heel. Sy gee vir ’n kort rukkie weer lewe aan Osiris om ’n erfgenaam by hom te kry: die god Horus.

Die volgende deel van die mites handel oor Horus se geboorte en kinderlewe. In die derde fase van die mite ding Horus met Set mee om die koningskap. Daar is twee verskillende eindes aan die konflik: een waarin Egipte verdeel word onder twee aanspraakmakers, en een waarin Horus die alleenheerser word. In laasgenoemde weergawe simboliseer die troonbestyging van Horus, Osiris se regmatige erfgenaam, die herstel van *maät* ná die onregmatige heerskappy van Set.

Beskermer van Ra
----------------

Set is soms uitgebeeld waar hy op die songod, Ra, se boot staan en Apep, in die vorm van ’n slang, seeskilpad of ander gevaarlike waterdier, met ’n spies steek. In latere tydperke is hy in die proses uitgebeeld met die kop van ’n valk, dus in die vorm van Horus. In die Amdoeat het Set ’n sleutelrol in die verslaning van Apep.

Set as duiwelse wese
--------------------

Volgens Herman te Velde het Set die vorm van ’n duiwelse wese aangeneem ná Egipte se verowering deur verskeie vyande in die Derde Oorgangstydperk en Laat Tydperk. Set, wat tradisioneel die god van buitelanders was, is dus verbind met die buitelandse verdrukkers, soos die Assiriërse en Perse. In dié tyd is sy verslaning deur Horus wyd gevier.

Die Grieke het Set later verbind met Typhon uit die Griekse mitologie; albei was bose kragte, die god van storms en seuns van die aarde wat die hoofgode aangeval het.
Die **Sewedagoorlog** of die **ANC-IVP Oorlog** was 'n oorlog tussen die ANC en die IVP.

Agtergrond
----------

In die tagtigs was Edendale grootliks onder die beheer van die UDF end die ANC. Die Vulindlela-gebied wat buite Edendale strek, is oorwegend onder die beheer van die IVP. Daar was aansienlike stryd tussen IVP en UDF, en die IDF oorheers meeste van die gebied. Maar daar is 'n klein aantal UDF-ondersteunende gebiede soos KwaShange, Nxamalala, Gezubuso en Mnyandu.

In Februarie 1990 vlug jong UDF/ANC-vlugtelinge van Vulindlela en skuil in Edendale om van krygshere te ontsnap wat spanning verhoog. Reeds in geweld en politieke faksie-gevegte, kan hierdie jongmense nie na hul gesinne in Vulindlela terugkeer nie omdat hulle bang is dat hulle vermoor sal word. Hulle neem dikwels hul frustrasies uit, selfs op onskuldige pendelaars wat in Pietermaritzburg gaan werk. 'n Aantal voorvalle van bus-stenings word by die polisie aangemeld.

Konflik
-------

Op 25 Maart is 'n IVP-byeenkoms by Kings Park in Durban gehou. Busse wat mense huis toe vervoer vanaf die byeenkoms word gestenig deur jong vlugtelinge van Vulindlela wat in Edendale woon. IVP-lede van die byeenkoms veg met UDF/ANC-lede by KwaShange, en twee mense sterf. Die hoof van KwaShange is na berig woedend, want hoewel die gebied onder sy gesag is, is mense wat daar woon vyandig teenoor hom en die IVP-beweging.

Op 27 en 28 Maart begin massiewe aanvalle op nie-IVP-gebiede in Vulindlela, Edendale, Ashdown en Imbali, wat lei tot die dood van 200 mense. 'n Groot aantal mense is gewond. Soveel as 12000 impi-lede aanval 'n aantal gebiede in Vulindlela, veral in KwaShange. 120 huise is verbrand en eiendom word geplunder. Hulle het blykbaar logistieke ondersteuning gehad, en daar is groot vragmotors gesien wat gewapende mans vervoer, insluitende mense in blou spesiale konstabel uniforms, ongehinderd deur die polisie of weermag wat teenwoordig was.

Op 29 Maart vergader 'n krisiskomitee in die Katedraal van die Heilige Geboorte in Pietermaritzburg. Gemaak van vakbondlede, kerkwerkers en menseregte en politieke regte-ondersteunersgroepe, nadat hulle grafiese rekeninge van die gebeure van die vorige twee dae gehoor.
Die kaskades van die Tweede Los Angeles-akwaduk naby Sylmar vorm die eindpunt van die waterleidingstelsel
Plaaslike waterbronne is ver van voldoende om in die metropool Los Angeles se onversadigbare dors na water te voorsien. 'n Hele reeks waterleidingstelsels voer die kosbare water uit ander landsdele na die halfdroë Suid-Kaliforniese kusgebied
Die **Los Angeles-akwaduk** (Engels: *Los Angeles Aqueduct*) is 'n waterleidingstelsel wat deur die stad Los Angeles se Departement van Waterwese en Kragvoorsiening gebou is en bedryf word. Dit behels twee waterleidings, die Los Angeles- of Owensvallei-akwaduk en die Tweede Los Angeles-akwaduk. Die Owensvallei-akwaduk is deur die stedelike Departement van Waterwese (destyds *The Bureau of Los Angeles Aqueduct* genoem) onder toesig van William Mulholland, die departement se hoofingenieur, ontwerp en gebou.

Die waterleidingstelsel voorsien die metropool Los Angeles van water wat uit die Owensrivier in die oostelike Sierra Nevada-berge na die digbevolkte kusgebied gevoer word. Die bouwerk is deur die *American Society of Civil Engineers* in 1971 tot die lys van historiese bakens van siviele ingenieurswese (*List of Historic Civil Engineering Landmarks*) gevoeg.

Die watervoorsieningsprojek was van die begin af omstrede aangesien die omleiding van water uit die Owensrivier in die distrik Mono na Los Angeles landbouaktiwiteite in die Owensvallei 'n nekslag sou toedien. Die voortgesette bedryf van die watervoorsieningstelsel is aan openbare debatvoering oor die akwadukte se impak op die omgewing van die Monomeer en ander ekostelsels onderwerp waaruit nuwe wetgewing en verskeie hofsake voortgespruit het.
Die **teëlblaarkwassie** (*Sorocephalus imbricatus*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Sorocephalus* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Piketberg, Groot-Winterhoekberge en Elandskloofberge voorkom. Plante is egter 50 jaar laas by laasgenoemde twee plekke gewaar.

Die struik word slegs 2 m hoog en blom van Augustus tot September. Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Die vrugte word, twee maande nadat die plant geblom het, ryp en die sade val na die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei saam met sandsteen fynbos in bergagtige skalie op hoogtes van 330 - 860 m.

In Engels staan die struik as die *Tile-leaf clusterhead* bekend.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer
* Protea Atlas
* Protea Atlas 2
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q15585588
* GBIF: 3996083
* iNaturalist: 566352
* IPNI: 706688-1
* IUCN: 113240289
* Plant List: tro-26500167
* Tropicos: 26500167

 |