recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Hassuna-beskawing** was ’n Neolitiese beskawing in Noord-Mesopotamië wat dateer van die vroeë 6de millennium v.C. Dit is genoem na die tipeterrein van die tydperk, Tell Hassuna in Irak. Ander terreine waar Hassuna-materiaal ontdek is, sluit Tell Shemshara in.

Beskrywing
----------

Teen omstreeks 6000 v.C. het mense na die voorheuwels in die verre noorde van Mesopotamië getrek, waar daar op sommige plekke genoeg reënval vir landbou was. Dit was die eerste boere in die verre noorde. Hulle het pottebakkery beoefen en in klein dorpies van tot 3,2 hektaar gewoon.

By Tell Hassuna is huise met stutmure om oop sentrale pleine gebou, en fyn geverfde potte het vroeër tye se rowwe erdeware vervang. Handbyle, sekels, maalstene, bakoonde en verskeie bene van makgemaakte diere weerspieël ’n landboukultuur. Vrouefigure is met godsdiens verbind en potte wat met kos begrawe is, dui op ’n geloof in ’n hiernamaals. Die verwantskap tussen Hassuna-potte en dié van Jerigo dui daarop dat ’n dorpskultuur algemeen geraak het.

Proto-Hassuna
-------------

Die terrein Umm Dabaghiyah in dieselfde streek van Irak bevat vermoedelik van die vroegste erdeware in die gebied en word soms beskryf as ’n "Proto-Hassuna-beskawing". Ander verwante terreine is Sotto, Kul Tepe en Tell Maghzaliyah.

Meer onlangs het die idee van ’n "Pre-Proto-Hassuna"-erdewaretradisie posgevat nadat nog vroeëre erdeware ontdek is. Dit het bestaan omstreeks 7000-6000 v.C. toe daar nog min keramiekartikels was. Potte van ’n soort kalksteenpleister is nog saam met erdeware gebruik.

Artefakte
---------

* Hassuna-rooiwarebak, omstreeks 5500 v.C.
* Stuk pot met gegraveerde en geverfde versiering. Van Tell Hassuna, 6500-6000 v.C.
* Stuk pot met gegraveerde en geverfde versiering. van Tell Hassuna, 6500-6000 v.C.
* Stuk pot met gegraveerde en geverfde versiering. van Tell Hassuna, 6500-6000 v.C.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hassuna-beskawing.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
| Tonlé Sap |
| --- |
| Nasa-Satellietbeeld van die Tonlé Sap |
| Kaart van die Tonlé Sap |
| Koördinate: | 12°53′N 104°04′O﻿ / ﻿12.883°N 104.067°O﻿ / 12.883; 104.067Koördinate: 12°53′N 104°04′O﻿ / ﻿12.883°N 104.067°O﻿ / 12.883; 104.067 |
| Ligging: | Kambodja |
| Soort: | Spoelgrondmeer |
| Oppervlakte: | Minimum: 2 700 km² (1 000 myl²)Maksimum: 16 000 km² (6 200 myl²) |
| Gemiddelde diepte: | Minimum: 1 m (3,3 vt) |
| Maksimum diepte: | 10 m (33 vt) |
| Volume: | Maksimum: 80 km³ (19 myl³) |
| Lengte: | Maksimum: 250 km (160 myl) |
| Breedte: | Maksimum: 100 km (62 myl) |
| Invloei: | Tonle Saprivier, Siem Reaprivier |
| Uitvloei: | Tonle Saprivier |
| Nedersettings: | Siem Reap, Battambang |
| Gevries: | nooit |

Die **Tonlé Sap** (Khmer: ទន្លេសាប, [tunleː saːp], letterlik: "groot rivier" (*tonle*); "vars", "nie-sout" (*sap*), algemeen vertaal as "groot meer") is die grootste meer in Suidoos-Asië en een van die visrykste binnemere op aarde. Dit is in Noordwes-Kambodja net suid van Angkor Wat en noord van die hoofstad Phnom Penh geleë. Die Tonlé Sapmeer word deur die Tonlé Saprivier met die Mekongrivier verbind; laasgenoemde stroom seisoenaal in die Tonlé Sap in, wat die Tonlé Sap aansienlik laat vergroot.

Tonlé Sap deur die loop van een jaar
Die Tonlé Sap is veral uniek vir sy fases in die loop van een jaar. In fase een van Maart/April aan die einde van die droëseisoen is die Tonlé Sap en die Mekong op hul laagste en die Tonlé Saprivier vloei in 'n suidelike rigting tot die Mekongrivier. In fase twee van Mei/Junie begin die natseisoen, die Mekong styg en die Tonlé Saprivier vloei in 'n noordelike rigting in die Tonlé Sapmeer. Vervolgens oorvloed die Tonlé Sap tydens die reënseisoen van Junie/Julie die omliggende gebiede. Op die hoogtepunt van die reënseisoen in Augustus is die Mekong op sy hoogste en die Tonlé Sap bereik sy grootste uitbreiding. In fase drie van November, aan die einde van die reënseisoen, is die Mekong op sy laagste terwyl die Tonlé Sap op sy hoogste is, die Tonlé Saprivier begin in 'n suidelike rigting vloei. In Januarie aan die begin van die droëseisoen vloei die Tonlé Saprivier in 'n suidelike rigting en die Tonlé Sapmeer begin krimp, terwyl die Mekongrivier se onderloop vervolgens op sy hoogste is. Aansluitend begin die siklus opnuut.
**Hattingh** is 'n familienaam wat algemeen tussen Afrikaners in Suid-Afrika voorkom.

Hattings van Suid-Afrika
------------------------

Alle Hattinghs in Suid-Afrika stam van die oorspronklike stamvader, Hans Heinrich Hattingh (c. 1665) af. Hy is waarskynlik afkomstig van Spijer in Duitsland. Hy kom in 1685 na Suid-Afrika toe en vestig homself in 1709 op wat vandag bekendstaan as Spierlandgoed net buite Stellenbosch. Hy het ook twee ander plase, La Motte en Hadernas, besit. Hy trou twee keer. Hy trou op 19 Januarie 1689 met Marie de Lanoy, 'n Franse vrou en die weduwee van Ary Lecrévent. Sy eerste huwelik het geen nageslag met die van Hattingh nagelaat nie. Hy trou 'n tweede keer met Susanna Visser (gebore 30 Oktober 1695) en uit hulle huwelik word daar twee seuns gebore waaruit alle Hattinghs in Suid-Afrika stam. 

### Eerste seun

Die eerste seun is **Christiaan Hattingh** (gebore 5 Junie 1718) en dit is uit sy nageslag wat die Hattingh-familie van die Oos-Kaap stam. Hy trou met Anna Catharina Basson (gebore 1732) en hulle vierde kind is Johannes Hendrik Hattingh, wat op 28 Junie 1750 gebore word. Presies twee eeue later, op 28 Junie 1950, word Maria Magdalena Hattingh, een van sy nageslag, gebore. Hy trou met Maria Johanna Botha (geboortedatum onbekend) en hulle vierde kind is 'n seun, Johannes Frederik wat op 25 Desember 1783 gebore word. Hierdie naam, Johannes Frederik, word een van die familiename van die Hattinghs in die Oos-Kaap. Hy tree in die huwelik met Rachel Potgieter en hulle tweede kind, Johannes Frederik Hattingh, word op 27 April 1803 gebore. 

Johannes Frederik trou met Anna Maria Stroh en hulle het 'n seun wat hulle Johannes Frederik noem. Hy is op 20 Januarie 1833 gebore. Hy tree in die huwelik met Engela Elizabeth Carolina Reynders en hulle oudste kind, 'n seun, word op 17 Maart 1853 gebore. Sy naam is ook Johannes Frederik. 

### Tweede seun

**Johannes Frederik Hattingh** trek weg uit Cradock en vestig hom in Cala waar hy op 65-jarige ouderdom tydens die griepepidemie van 1918 - 1919 sterf. Hy tree twee keer in die huwelik. Sy eerste vrou is Anna Catharina Botha (gebore in 1856) en hulle het saam 5 kinders. Sy tweede huwelik vind plaas iewers tussen 1892 en 1895. Hy trou met Aletta Johanna Botha wat hom agt kinders ryker maak. Aletta was die dogter van Hercules Johannes Botha en Aletta Johanna Botha wat op 11 Augustus 1873 in die NG Kerk op Dordrecht in die huwelik getree het. Johannes Frederik en Aletta doop hulle 8 kinders in die NG gemeente Elliot.

Sien ook
--------

* Vier Hattings het aan die Slag van Bloedrivier deelgeneem.

Verdere naleeswerk
------------------

* Die Hattingh-familie in Suid-Afrika. Hattingh, WHJ 1996 (2de uitgawe met indeks tot name).
Die **fossa** of **fretkat** (*Cryptoprocta ferox*; Malgassies: *fosa*) is ’n katagtige, karnivore soogdier wat endemies op Madagaskar voorkom. Dit is lid van die Eupleridae, ’n familie van vleisvreters wat na aan die muishond verwant is. Sy wetenskaplike klassifikasie is omstrede omdat hy so baie soos ’n kat lyk, maar ander eienskappe dui op ’n nabye verwantskap aan Viverridae (hoofsaaklik sivette en hul verwante). 

Sy klassifkasie, saam met dié van ander Malgassiese karnivore, het hipoteses beïnvloed oor hoeveel keer vleisvretende soogdiere op Madagaskar aangekom het. Met genetiese studies wat wys die fossa en alle ander Malgassiese karnivore is die naaste aan mekaar verwant (en vorm ’n klade, of die familie Eupleridae), word nou geglo karnivore het net een keer na die eiland gekom, sowat 18-20 miljoen jaar gelede.

Beskrywing
----------

Die fossa het 'n katagtige voorkoms en lyk soos 'n klein poema.
Die fossa is die grootste karnivoor op Madagskar en is al vergelyk met ’n klein poema. Volwassenes is sowat 70-80 cm lank en weeg tussen 5,5 en 8,6 kg; die mannetjies is groter as die wyfies. Die dier kan sy kloue uitstrek, maar nie heeltemal terugtrek nie en sy buigbare enkels gee hom die vermoë om kop eerste met bome op of af te klim en van boom tot boom te spring. Die fossa is uniek in die familie vanweë die vorm van sy geslagsorgaan, wat met dié van ’n kat of hiëna ooreenstem.

Die spesie kom algemeen voor, hoewel bevolkingsdigthede gewoonlik klein is. Dit word net in beboste gebiede aangetref en jag bedags en snags. Meer as die helfte van sy dieet bestaan uit lemurs, die endemiese primate van die eiland. Sy ander prooi is tenreks, knaagdiere, akkedisse, voëls en ander diere. Paring vind gewoonlik in bome plaas en kan ure duur. Daar is een tot ses kleintjies, wat blind en tandloos gebore word. Hulle speen ná 4,5 maande en is ná ’n jaar onafhanklik. Hulle lewe sowat 20 jaar in aanhouding. Die Malgasse is gewoonlik bang vir hulle.

Die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) lys fossas as kwesbaar. Hul grootste bedreiging is die vernietiging van hul habitat.
**Brandfort** is 'n klein dorp, sentraal geleë in die Vrystaat, Suid-Afrika, naby Bloemfontein, Winburg, Theunissen en Bultfontein. Die R30-provinsiale pad en die R703-streekroete kruis in die dorp.

Geskiedenis
-----------

'n Vrouemonument is ná die Tweede Vryheidsoorlog voor Brandfort se NG moederkerk opgerig ter nagedagtenis aan die vroue en kinders wat in die konsentrasiekamp gesterf het.
Die dorp is gestig op die plaas Keerom wat vir die eerste keer in 1838 deur Jacobus van Zijl, 'n Voortrekker van Prins Albert beset is. In 1866 het hy die NG Kerk genader om 'n dorp op sy plaas uit te lê. Die eerste woonerwe is op 30 Oktober 1866 verkoop. Die dorp is eers in 1874 geproklameer en het munisipale status in 1884 gekry.

Distrik
-------

Die distrik is 3 660 km2 groot. Gemengde boerdery word beoefen en daar is verskeie stoeterye vir merino's, Afrikanerbeeste, Bonsmara's en varke in die omgewing. 'n Paar kilometer buite die dorp is daar 'n groot hoenderplaas; Môreson. In die Weste is daar ook 'n aantal panne. Brandfort spog ook met 'n uitstekende skool gestig in 1906. Vroeër jare was dit 'n volkskool, maar het gegroei tot skool wat baie kinders lok uit omliggende distrikte soos Bultfontein, Winburg, Theunissen en selfs die naby gelee hoofstad van die Vrystaat; Bloemfontein. 

Om die dorp is daar ook verskeie wildsplase naamlik Amanzi wildreservaat, Stone Safari's reservaat asook Grasslands Estate na die Weste van die dorp. Grasslands is naby die Esbach-koppe gelee en hulle gebruik die koppe as natuurlike landmerk in die logo van hul Estate. Na die Suidooste groet Keeromberg jou, dis die grootste berg in die area. Aan die voet van Keerom lê die plaas van oudpresident CR Swart wat as staatspresident gedien het van 1961 tot 1967. Dié plaas se naam is *De Aap*. Hy was 'n groot figuur in die gemeenskap en die plaaslike skool is na hom vernoem.

Tweede Vryheidsoorlog
---------------------

Die Slag van Brandfort het op 25 Maart 1900 hier plaasgevind. Daar was ook 'n konsentrasiekamp by Brandfort genaamd Dwyersdorp so genoem omrede 'n Ier, kaptein Dwyer baie simpatie met die vroue en kinders gehad het. Van hulle het 1 550 egter gesterf.

Sien ook
--------

* Gereformeerde kerk Brandfort
* NG gemeente Brandfort
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Majemasweu (sy township)

Bron
----

* Eric Rosenthal. *Ensiklopedie van Suidelike Afrika*. 1967.
* B.P.J. Erasmus. *Op Pad in Suid-Afrika*. 1995. ISBN 1-86842-026-4

| * l
* b
* w
Lejweleputswa-distriksmunisipaliteit, Vrystaat |
| --- |
| Setel: **Welkom** |
| Masilonyana | Brandfort • Ikgomotseng • Majemasweu • Makeleketle • Masilo • Soutpan • Theunissen • Tshepong • Verkeerdevlei • Winburg | Lejweleputswa District within South AfricaLejweleputswa District within South Africa |
| Tokologo | Boshof • Dealesville • Hertzogville • Malebogo • Seretse |
| Tswelopele | Bultfontein • Hoopstad • Phahameng • Tikwana |
| Matjhabeng | Allanridge • Bronville • Hani Park • Hennenman • Kutloanong • Meloding • Mmamahabane • Odendaalsrus • Phathakahle • Phomolong • Riebeeckstad • Thabong • Tswelangpele • Ventersburg • Virginia • Welkom • Whites |
| Nala | Balkfontein • Bothaville • Kgotsong • Monyakeng • Wesselsbron |
’n Palech-juwelierskissie met ’n toneel uit die sprokie *Tsarewitsj Iwan, die Vuurvoël en die Grys Wolf*.
**Russiese verniskuns** het ontstaan uit die ikoonverwery wat geëindig het met die val van die Russiese Ryk. Die ikoonverwers, wat voorheen kerke en huise van ikone voorsien het, moes ’n ander manier kry om ’n bestaan te maak. So het versierde papier-mâché-boksies ontstaan; die boksies is vernis en tonele, dikwels uit volksverhale, is dan met die hand daarop geverf.

Vier kunssentrums
-----------------

Die dorp Fedoskino (Федоскино) naby Moskou is die oudste van die vier kunssentrums van Russiese verniskuns, wat al sedert 1795 daar beoefen word. Dit gebruik, anders as die ander sentrums, olieverf in plaas van tempera met ’n eierbasis. Terwyl die kunstenaars hul eie impressionistiese vertolking toegelaat word, is die Fedoskino-verfstyl hoofsaaklik realisties in samestelling en detail.

Die drie ander sentrums is:

* Palech (Палех)
* Choloei (Холуй)
* Mstjora (Мстёра)

Kunstenaars van dié drie sentrums gebruik steeds eiergebaseerde tempera vir die verfwerk, asook die toevoeging van ingewikkelde detail in bladgoud. Al drie sentrums is in die Iwanowo-streek van Wladimir-Soezdal in Sentraal-Rusland en was eers betrokke by die verf van ikone. Sedert die 21ste eeu verf jong kunstenaars weer ikone ook.

Galery
------

* ’n Palech-sigaretdosie met ’n toneel van ’n troika wat deur wolwe aangeval word.’n Palech-sigaretdosie met ’n toneel van ’n troika wat deur wolwe aangeval word.
* ’n Choloei-miniatuurjuweelkissie met ’n toneel uit Soezdal.’n Choloei-miniatuurjuweelkissie met ’n toneel uit Soezdal.
* ’n Mstjora-borsspeld met ’n toneel uit Die Verhaal van Tsaar Saltan.’n Mstjora-borsspeld met ’n toneel uit *Die Verhaal van Tsaar Saltan*.
* 'n USSR-seël van W.D. Antonof se vernisminiatuurkunswerk By die put.'n USSR-seël van W.D. Antonof se vernisminiatuurkunswerk   
*By die put*.
**Hastings Ndlovu** (1961 – 16 Junie 1976) was 'n skoolseun wat in die Soweto-opstand van 1976 doodgeskiet is. 

Op 16 Junie 1976 het die polisie van die Orlando-polisiestasie onder leiding van kolonel Kleingeld op studente in Soweto losgebrand. Hulle het teen 'n regeringsbesluit dat beide Afrikaans en Engels op 'n 50-50 basis as voertale in die Bantoe-onderwys gebruik moet word betoog. Ndlovu was die eerste persoon wat in die oproer geskiet is. Sy dood het egter nie soveel aandag getrek nie, aangesien dit nie soos Hector Pieterson se dood op film vasgelê is nie. Volgens kolonel Kleingeld se getuienis tydens die Cillié-kommissie was Ndlovu regstreeks by die aanhitsing van die skare betrokke.

Hoewel Ndlovu eerste geskiet is, is dit onseker wie eerste gesterf het. Hector Pieterson is met sy aankoms by die kliniek dood verklaar, terwyl Ndlovu eers 'n rukkie nadat hy in die kliniek opgeneem is, gesterf het. Ndlovu het in 'n koma gegaan en het nie weer herstel nie. Dit is dus nie duidelik wie eerste gesterf het nie, maar Pieterson was waarskynlik die eerste slagoffer van die dag se gebeure.

Hastings Ndlovu is deur sy ouers, drie susters en 'n broer oorleef. Sy susters verlaat die land na die gebeure, maar het 'n paar jaar later na Johannesburg teruggekeer.

Ndlovu is saam met Hector Pieterson by die Avalon-begraafplaas in Soweto begrawe. 'n Blou gedenkplaat is op 16 Junie 2012 by sy huis te Thabetestraat 7235, Soweto, Johannesburg aangebring om sy dood te gedenk.
Die **United Church in Zambia** is die grootste kerkgenootskap in Zambië naas die Rooms-Katolieke Kerk. Die kerk maak aanspraak op sowat 3 miljoen lidmate en het meer as 1050 gemeentes.

Ontstaan
--------

Die United Church in Zambia het ontstaan as die United Church of Central Africa in Rhodesia danksy baanbrekerswerk deur die Londense Sendinggenootskap, die sendingtak van die Church of Scotland, die Union Church of the Copperbelt en die Copperbelt Free Churches. Toe die ontginning van koper vroeg in die dekade na 1920 in die Koperstreek begin het, het Christene uit alle uithoeke van die destydse Noord-Rhodesië en ook uit die buiteland op die kopermyne gaan werk. Interkerklike aanbidding het in die blanke sowel as die swart woongebiede begin. In daardie stadium het die Londense Sendinggenootskap, die Church of Scotland en die Sendinggenootskap van die Metodistekerk reeds saamgewerk op onderwys- en welsynsgebied en daarom was die volgende logiese stap om die Union Church of the Copperbelt te stig. Kort hierna het die blanke gemeentes byeengekom en die Copperbelt Free Church Council gestig.

Vereniging
----------

Teen 1945 is die weg gebaan vir die vereniging van die Londense Sendinggenootskap en die Church of Scotland Mission, wat saam die Church of Central Africa in Rhodesia gevorm het. Die twee genootskappe het amptelik in 1958 verenig. In 1965 het dié kerk met die Metodistekerk en die Church of Barotseland as die United Church in Zambia verenig. Dit is verreweg die grootste Protestantse kerkverband in Zambië en sy lidmate neem steeds vinnig toe.
**Tony Curtis** (gebore as **Bernard Schwartz**; 3 Junie 1925 – 29 September 2010) was ’n Amerikaanse akteur wie se loopbaan oor ses dekades gestrek het. Hy was in die 1950's en vroeë 1960's op sy gewildste. Hy was die pa van die aktrises Kelly Curtis en Jamie Lee Curtis.

Loopbaan
--------

Curtis tydens die ondertekening van sy 2008-boek *American Prince*.
Curtis se rolprentdebuut was in 1949 in *Criss Cross* (hy het nie op die naamrol erkenning vir sy spel gekry nie). In sy tweede prent, *City Across the River* (ook in 1949), het hy erkenning as "Anthony Curtis" gekry. Later, as "Tony Curtis", het hy gewild geraak in deurbraakrolle in prente soos *Sweet Smell of Success* (1957) en *The Defiant Ones* (1958), waarvoor hy vir ’n Oscar benoem is.

Hy was in beide drama- en komedierolle te sien en het een van die mees gesogte sterre in Hollywood geword. Sy komedies sluit in *Some Like It Hot* (1959), *Sex and the Single Girl* (1964) en *The Great Race* (1965). Onder sy dramas tel *Spartacus* (1960), saam met Kirk Douglas en Laurence Olivier en waarvoor hy vir ’n Golden Globe benoem is; *The Outsider* (1961); *Taras Bulba* (1962), met Yul Brynner in die titelrol en Curtis as sy seun; en *The Boston Strangler* (1968), waarin hy die rol van die reeksmoordenaar Albert DeSalvo vertolk. Hy was ook deel van die akteurspan van Elia Kazan se 1976-drama *The Last Tycoon*. 

Curtis was dikwels op televisie te sien. Hy het saam met Roger Moore gespeel in die reeks *The Persuaders!* en was ook te sien in die reekse *McCoy* en *Vega$*. 

Hy het ook geskilder en het in die laaste jare van sy lewe op sy surrealistiese skilderye gekonsentreer. Hulle kan nou gesien word in ’n kunsgalery in Carmel, Kalifornië.

In Maart 2006 het Curtis die Sony Ericsson Empire-prys vir sy lewenslange bydrae ontvang. Hy het ook ’n ster op die Hollywood Walk of Fame en het in 1995 die Franse Orde van Kuns en Lettere ontvang.

### Skrywer

In Oktober 2008 is Curtis se outobiografie, *American Prince: A Memoir*, gepubliseer. Hy beskryf daarin ontmoetings met ander Hollywood-sterre soos Frank Sinatra en James Dean, asook sy moeilike kinderlewe en pad na sukses. 

Sy volgende boek, *The Making of Some Like it Hot: My Memories of Marilyn Monroe and the Classic American Movie*, het in 2009 verskyn. Soos die titel aandui, skryf hy daarin hoofsaaklik oor sy herinneringe aan Marilyn Monroe en haar gedrag op die stel van *Some Like it Hot*.
Die rigtingaanwyser by Uniesend: 773 km na Pretoria, 547 km na Windhoek en 360 km na Gaborone.
**Union's End** (Uniesend) is die mees noordwestelike punt van Suid-Afrika. Dit is die punt waar die grense van Suid-Afrika, Namibië en Botswana bymekaarkom. 

Waar die Nossobrivier van noordwes (vanaf Gobabis, Leonardville en Aranos) die 20°-oosterlengtelyn (die oosgrens van Namibië) sny, is die drielandepunt in die middel van die droë rivierbedding. Dit is geleë in die Kgalagadi Vredespark, daarom word die grens tussen Botswana en Suid-Afrika slegs deur bakens aangedui. Aan die Namibiese kant van die grens is boerderyplase, en sedert 1966 is daar 'n reguit heining op die grens gespan. Die naam van die punt verwys na die tydperk van die Unie van Suid-Afrika.

'n Piekniekplek, 'n inligtingsbord (onder 'n rietdakkie) en rigtingaanwysers is by 24°45′55.3″S 19°59′58.7″O﻿ / ﻿24.765361°S 19.999639°O﻿ / -24.765361; 19.999639 te vinde. Dit lê ongeveer 555 km van Upington (6 ure se ry), 284 km van Tweerivieren en 20 km vanaf Grootkolk se wilderniskamp.

Bibliografie
------------

* Green, Lawrence G.: To the river's end. Kaapstad: Timmins, 1948.
* notesfromafrica.wordpress.com
* tracks4africa.co.za
**Rutger Oelsen Hauer** ([ˈrɵtxər ˈulsə(n) ˈɦʌuər]; 23 Januarie 1944 – 19 Julie 2019) was 'n Nederlandse akteur, skrywer en omgewingsaktivis wat in 1981 en 1982 internasionale bekendheid verwerf het met sy hoofrolle in die Amerikaanse rolprente *Nighthawks* (as terroris Reinhardt Heymar Wulfgar) en *Blade Runner* (as gedoemde "replikant"). Hauer het in sy langdurige loopbaan in Nederlandse en Engelsmedium-rolprente opgetree. Sy debuut as akteur het hy reeds op vyfjarige leeftyd in die Sophokles-tragedie *Ajax* gemaak waar hy die rol van Eurysakes vertolk het. Sy eerste groot sukses het hy met die Nederlandse televisiereeks *Floris* behaal.

Hauer beywer hom vir maatskaplike kwessies soos Vigs en het die *Rutger Hauer Starfish Association*, 'n Vigs-bewussynsorganisasie, in die lewe geroep. Alle inkomste uit sy outobiografie *All Those Moments: Stories of Heroes, Villains, Replicants, and Blade Runners*, wat Rutger Hauer saam met die Amerikaanse outeur en aktivis Patrick Quinlan geskryf en in 2007 gepubliseer het, skenk die akteur aan dié organisasie.
Die *Luisenplatz* in Darmstadt (middestad) na die bombardering.
In 'n lugaanval, word die stad, Darmstadt gedurende die nag van die 11de en 12 September 1944 in 'n sogenaamde **Brandnag** deur doelgerigte bombardering van die Britse Koninklike Lugmag deur 'n vuurstorm tot 'n groot mate verwoes.

Die Aanval
----------

Lugfoto van die westelike deel van Darmstadt, na die aanval.
Die aanval word deur Bomgroep nr.5, op die bevel van Arthur Harris uitgevoer. Die Britse "Bomgroep nr. 5" was deel van 'n gespesialiseerde eenheid van die Britse koninklike lugmag, wat onder andere vir die vuurbomaanvalle in Dresden, Kassel, Braunschweig, Pforzheim, Hamburg en Stuttgart verantwoordelik was. Hierdie eenheid het gebruik gemaak van 'n kombinasie van springstof- en brandbomme wat in militêre optimale gevalle, 'n vuurstorm veroorsaak het. So 'n vuurstorm het die skade wat aangerig is, veelvuldig. 99 persent van die ou en middestad van Darmstadt is vernietig, wat ongeveer 87 persent van die totale bewoonde gebied uitgemaak het. 11 500 mense sterf hierdie nag en ongeveer 110 000 mense word haweloos gelaat.
Die ingangsportaal in 2009
Hierdie foto is kort ná die amptelike opening geneem. Die gebou van 20 000 vierkante meter het fees- en konsertsale, biblioteke, uitstallingsruimtes, 'n filmoteek (rolprentteater), taalkabinette (vir deelnemers aan Russies-taalkursusse) en 'n inligtingsentrum oor die Sowjetunie gehuisves. Alle geriewe bestaan steeds
Die ***Russisches Haus der Wissenschaft und Kultur*** (kort: ***Russisches Haus*** of ***RHWK***; «Russiese Huis van Wetenskap en Kultuuur», Russies: Российский дом науки и культуры в Берлине, kort РДНК) is 'n kulturele sentrum in die middestad van Berlyn, geleë in Friedrichstraße 176-179. Dit is amptelik op 5 Julie 1984 in die destydse Oos-Berlyn geopen as *Haus der Sowjetischen Wissenschaft und Kultur* («Huis van Sowjetse Wetenskap en Kultuur») en is vandag steeds die wêreld se grootste kulturele sentrum wat deur enige staat in 'n vreemde land opgerig is, met jaarliks sowat 200 000 besoekers.

Ná die ontbinding van die Sowjetunie is die sentrum in staatsbesit van die Russiese Federasie en speel 'n belangrike rol in die wedersydse kulturele en wetenskaplike betrekkinge tussen die Federasie en Duitsland - 'n land met 'n beraamde Russiessprekende bevolking van 4,5 miljoen. Dit word bestuur deur die federale Russiese agentskap Rossotroednitsjestwo. Die huidige leier is Pawel Iswolski.

Uitstallings in 2020
--------------------

*Uitstallings uitgestel tot verdere kennisgewing.*
Die **Hausa** (Hausa: *Hausawa*, letterlik: "Hausa-volk") is 'n etniese groep inheems aan Noord-Nigerië en Suid-Niger wat noord van beide die Niger- en Benueriviere leef. Die etniese groep omvat sowat 40 miljoen mense en hulle praat Hausa as moedertaal en Arabies, Engels, Frans of Fula as tweede taal. Dit is saam met die Igbo en die Joroeba een van die grootste etniese groepe in beide Nigerië en Wes-Afrika.

Vlag van die Hausa
Verspreiding van die Hausa in Suid-Niger en Noord-Nigerië
Die Hausa vorm 'n diverse, maar kultureel homogene etniese groep wat hoofsaaklik in die streke van die Sahel en die Soedan voorkom. Behalwe Niger en Nigerië leef Hausa ook in lande soos Benin, Ghana, Ivoorkus, Kameroen, Soedan, Tsjad en Togo. Groot stede met 'n belangrike Hausa-bevolking sluit in Lagos, Port Harcourt, Accra, Abidjan, Banjul en Cotonou.

Die Hausa is 'n hoofsaaklik Islamitiese volk en beoefen tradisioneel handel en die makmaak van beeste. Hulle het oor eeue heen 'n belangrike rol in die Trans-Sahara-handel gespeel en langs tradisionele handelsroete gevestig. Tans speel die Hausa 'n belangrike rol in die politiek en kultuur van beide Niger en Nigerië. Veral in Niger is sommige presidente en premiers van Hausa-afkoms, waar hulle ook omtrent die helfde van dié land se bevolking vorm.
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Paleogeen | Paleoseen | Danium | **jonger** |
| Kryt | Laat | Maastricht | 66,0–72,1 |
| Campanium | 72,1–83,6 |
| Santonium | 83,6–86,3 |
| Coniakium | 86,3–89,8 |
| Turonium | 89,8–93,9 |
| Senomanium | 93,9–100,5 |
| Vroeg | Albium | 100,5–~113,0 |
| Aptium | ~113,0–~125,0 |
| Barremium | ~125,0–~129,4 |
| Hauterivium | ~129,4–~132,9 |
| Valanginium | ~132,9–~139,8 |
| Berriasium | ~139,8–~145,0 |
| Jura | Laat | Titonium | **ouer** |
| Die verdeling van die Kryt (IKS). |

Die **Hauterivium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Kryt (serie/epog Vroeë Kryt). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die tydperk was van sowat 132,9 tot 129,4 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Valanginium, en gevolg deur die Barremium.

Naam en definisie
-----------------

Die Hauterivium is in 1873 deur Eugène Renevier genoem na Hauterive (Neuenburg) in Switserland. 

Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammonietgenus *Acanthodiscus* (veral *A. radiatus*), en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammoniete *Spitidiscus hugii* en *S. vandeckii*.

Bronne
------

* (en)  Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
Rust-en-Vreugd
Rust-en-Vreugd se voorstoep
**Rust-en-Vreugd** in Buitenkantstraat is een van die weinige 18de-eeuse huise wat in Kaapstad oorgebly het. Dit is in 1940 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar en huisves nou 'n deel van die William Fehr-versameling.

Die huis
--------

Tot aan die einde van die 19de eeu was die huis geleë op 'n ruim landgoed. Willem Cornelis Boers het dit tussen 1777 en 1782 besit en die indrukwekkende huis in 1778 laat bou. Die grondplan van die dubbelverdiepinghuis met 'n plat dak is tipies van die 18de-eeuse dorpshuis. Hierdie swierige huis gee 'n goeie idee van hoe die senior personeel van die VOC aan die Kaap geleef het. Opvallend van die huis is sy vooraansig – veral sy stoep, balkon en vier Korinthiese suile. Louis Thibault het die vooraansig ontwerp, Anton Anreith was die verantwoordelik vir die houtwerk van die stoep en die mooi voordeur en die bouer was Hermann Schutte. Die pilare, voordeur, balkondeur en die boligte van kiaathout en die houtsneewerk is deur Anreith. Op die grondvlak is twee sitkamers, eetkamer, spens, kombuis en slaapkamers en agter die binnehof. Bo was nog 'n sitkamer, nog meer slaapkamers, 'n badkamer, pakkamers en balkon.

Die hekke
---------

In die oorspronklike hekke van Rust en Vreugd staan die datum 1778. Hierdie smeeysterhekke is in 1878 verkoop aan 'n gemeente in Penkridge in Staffordshire, Engeland.

Bewoners
--------

Die regsgeleerde W.C. Boers was die fiskaal aan die Kaap, maar hy was so betrokke by korrupsie en magsmisbruik dat hy op versoek van die bevolking na Nederland moes terugkeer. In 1782 was Olof G. de Wet, ook 'n VOC-amptenaar, die eienaar. Hy verkoop dit in 1785 aan Jean Martin, 'n Franse geneesheer. In 1798 was die weduwee van Johannes Blösser die eienaar en daarna van R.J. van der Riet, 'n lid van die Politieke Raad. Tussen 1814 en 1826 was dit die residensie van die goewerneur, lord Charles Somerset. Later was die bewoner William Hopper en daarna sy seun. Die Hoppers herdoop die huis na The Grove. In 1860 verander die naam na Rustenburg Gardens en word die huis en die tuin oopgestel vir die publiek. Vanaf Julie 1885 was dit 'n onderwyserskollege (Normaal School, Kaapstad), staatsgastehuis, 'n skool, en 'n verplegingskollege. Met verloop van tyd het die landgoed weens verstedeliking verklein en het die gebou agteruitgegaan totdat die Kaapse Provinsiale Administrasie dit gerestoureer het en die William Fehr-versameling daarin gevestig het. Die huis en die deel van die landgoed wat oorgebly het, is 'n sieraad vir Kaapstad.

Sien ook
--------

* Kaaps-Hollandse Styl

Bibliografie
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Rust-en-Vreugd***. |

* Green, Eldred: Rust en Vreugd and its pictures. Lantern, April 1979, Jaargang 28, nr. 2.

Koördinate: 33°55′48.42″S 18°25′14.23″O﻿ / ﻿33.9301167°S 18.4206194°O﻿ / -33.9301167; 18.4206194
Die **Bondelswart-opstand** was 'n omstrede en gewelddadige voorval in Suidwes-Afrika, wat destyds onder Volkebond-mandaat deur die Suid-Afrikaanse regering geadministreer is.

In 1917 het die Suid-Afrikaanse administrasie 'n belasting op honde ingestel en dit in 1921 verhoog. Die Bondelswarts, 'n Khoikhoi-groep, het die belasting verwerp en was teen verskeie van die nuwe administrasie se beleide gekant. Hulle het ook beskerming aan vyf mans, teen wie lasbriewe uitgereik is, verleen.

Daar is verskillende menings oor die voorval, maar volgens die historikus Neta Crawford is daar algemeen in Mei 1922 geglo dat die Bondelswarts hulself voorberei het om te veg, of ten minste om hulself te verdedig. Die administrasie het dit as 'n rebellie van 500 tot 600 mense beskou, wat hulle wou onderdruk. Daar is beweer dat 200 van hulle gewapen was (hoewel net sowat 40 wapens afgeneem is nadat die groep verpletter is).

Gysbert Hofmeyr, die destydse administrateur, het 400 gewapende mans georganiseer en 'n vliegtuig ingestuur om die Bondelswarts te bombardeer. Ongeveer 100 Bondelswarts is gedood, insluitend 'n paar vroue en kinders. 'n Verdere 468 mense is óf gewond óf gevange geneem.
**Bonaventura Francesco Cavalieri** (Latyns, **Cavalerius**) (1598 - 30 November 1647) was 'n Italiaanse wiskundige wat bekendheid verwerf het vir *Cavalieri se beginsel* wat stel dat die volume van twee voorwerpe gelyk is as die oppervlak van hulle ooreenstemmende deursneë in alle gevalle gelyk is. Twee deursneë stem ooreen as hulle interseksies is van die liggaam met die vlakke ewe ver van 'n gekose vlak. Die beginsel is oorspronklik deur die 3de eeuse Sjinese wiskundige Liu Hui opgeteken in sy kommentaar op *Die Nege Hoofstukke oor die Wiskundige Kuns*. Cavalieri het 'n "metode van die ondeelbares" gehad, wat hy gebruik het om oppervlaktes en volumes te bepaal. Dit was 'n beduidende stap op die pad na moderne infinitesimale analise.

Lewe en Werk
------------

Monument van Cavalieri in Milaan.
Cavalieri is in Milaan gebore en het teologie in die klooster van San Gerolamo in Milaan en meetkunde by die Universiteit van Pisa studeer. Hy het elf boeke gepubliseer; die eerste in 1632. Hy het aan probleme in optika en beweging gewerk. Sy sterrekundige en astrologiee werk het minder aandag gekry as sy hoof belangstelling: meetkunde. Sy laaste boek, *Trattato della ruota planetaria perpetua* (1646), is egter wel aan sterrekunde toegewy. Hy is deur akademiese en ekklesiasties kontakte aan Galileo voorgestel. Cavalieri sou ten minste 112 briewe aan Galileo stuur. Galileo het oor Cavalieri gesê, "min, indien enige, sedert Archimedes, het so ver en diep by die wetenskap van meetkunde betrokke geraak."

Galileo het 'n groot invloed op Cavalieri uitgeoefen en hom aangemoedig om aan sy nuwe metode te werk en het vrugbare idees aan Cavalieri voorgestel. Deur te bou op die klassieke uitputtingsmetode het Cavalieri 'n meetkundige benadering tot analise ontwikkel en het hy 'n verhandeling oor die onderwerp, *Geometria indivisibilibus continuorum nova quadam ratione promota* (*Meetkunde, ontwikkel deur 'n nuwe metode deur die ondeelbares van die kontinuante,* 1635) geskryf. In hierdie werk is 'n oppervlak beskou asof dit sou bestaan uit 'n onbepaalde aantal of parallelle segmente en 'n volume uit 'n onbepaalde aantal parallelle vlak-oppervlaktes. Sulke elemente word onderskeidelik ondeelbares vir oppervlak en volume genoem en dit verskaf die boublokke van Cavalieri se metode. 

Cavalieri het ook 'n hidrouliese pomp vir sy klooster gebou en logaritmetabelle gepubliseer waarin hy die praktiese toepassing daarvan in die velde van sterrekunde en geografie beklemtoon het. Hy is in Bologna oorlede. 

Die maankrater Cavalerius is vernoem na sy Latynse naam Bonaventura Cavalieri.
**Russkaja Germanija** (Russies Русская Германия, *Russiese Duitsland*) is 'n onafhanklike Russiese weekblad wat in Duitsland en Europa versprei word. Dit word elke Woensdag in Duitsland met 'n verkoopte sirkulasie van 54 252 eksemplare (soos in die vierde kwartaal van 2014) uitgegee en is op straat asook in winkels, wat op Russiese klante gemik is, te koop. Daarnaas is subskripsies en - sedert 1999 - ook 'n gratis aanlyn-weergawe beskikbaar.

Geskiedenis
-----------

Die eerste uitgawe het as *Russkij Berlin* (Русский Берлин) op 17 Junie 1996 in Berlyn verskyn en is uitsluitlik in die Duitse hoofstad versprei. Die weekblad het destyds oor politiek, ekonomie, sport en maatskaplike onderwerpe berig. Daarnaas is ook literêre werke gepubliseer. *Russkij Berlin* het homself as raadgewer en wegwyser vir immigrante uit die voormalige Sowjetunie beskou.

Sedert 1997 is *RB* as nasionale weekblad vir die hele Duitsland versprei, terwyl die naam na *Russkaja Germanija* gewysig is. *Russkij Berlin* het as streeksuitgawe vir die hoofstad voortbestaan. In 2000 is 'n tweede streeksuitgawe vir Noordryn-Wesfale, *Rheinskaja Gazeta*, op die mark ingevoer. *Russkaja Germanija - Frankija*, nóg 'n streeksuitgawe vir Franke, is vir die eerste keer in 2002 uitgegee en later as *Russkaja Germanija - Bawarija* in die hele deelstaat Beiere versprei. 'n Streeksuitgawe vir Hamburg, *Russkaja Germanija - Gamburg*, word eweneens sedert 2002 uitgegee.

'n Aantal projekte is saam met twee Russiese nuusblaaie, *Argumenty i Fakty* en *Kommersant*, verwesenlik.
**Bonaventura**, gebore as *Giovanni di Fidanza*, (Bagnorea (die huidige Bagnoregio), 1221 - Lyon, 15 Julie 1274) was 'n Italiaanse fransiskaanse teoloog en filosoof.

Lewe
----

Giovanni di Fidanza word gebore in die gebied tussen Orvieto en Viterbo. Van 1236 tot 1243 studeer hy in teologie aan die Universiteit van Parys.Teen ongeveer 1240 word hy lid van die fransiskaanse orde. Minstens vanaf die tyd moes hy lesings gevolg het van sy medefransiskaan Alexander van Hales. Hy doseer in Parys van 1248 tot 1255 met die rang van *sententiarius*, dosent van *de Libri Sententiarum* van Petrus Lombardus. Dit was 'n opvallende lae rang vir iemand van sy formaat. Die fransiskaane maak hom in 1253 hoof van hul leerstoel in Parys. In 1257 het Bonaventura sy doktorsgraad verwerf.

In die tydperk van 1257 tot1273 word Bonaventura verkies tot "Minister Generaal" van die fransiskaanse-orde. Hy skryf in die hoedanigheid die amptelike heiligenlewe van Franciskus van Assisi, die stigter van die Fransiskane. Self word Bonaventura as tweede stigter van sy orde beskou. Hy reorganiseerde die orde onder andere deur studie tot 'n staande element vir lidmaatskap te maak. Pous Gregorius X benoem hom in 1273 tot kardinaal en biskop van Albano. Op versoek van hierdie pous werk hy mee aan die voorbereiding van die tweede konsilie van Lyon in 1274. Tydens die konsilie sterf hy op ongeveer 53-jarige leeftyd. Dit beteken dat hy in dieselfde jaar sterf as Thomas van Aquino. Saam word hulle beskou as die grootste teoloë uit die skolastiektydvak.

Werk
----

In sy teologiese werke fokus Bonaventura op Christus en sy lyding. Sy werke het 'n duidelike  mistieke inslag. Sy middeleeuse bynaam is *doctor passionis*, "doktor van die lyding". Pous Sixtus V verleen aan hom die eretitel *Doctor Seraphicus*. Behalwe sy kommentaar op Petrus Lombardus is veral sy *Itinerarium mentis ad Deum* en die *Breviloquium* bekend. Die negentiende-eeuse uitgawe van Bonaventura se *Opera omnia* omvat tien dele. Die latere pous Benedictus XVI verdedig in 1957 sy Habilitasietesis oor Bonaventura. Ook Romano Guardini wy 'n studie aan Bonaventura.

Pous Sixtus IV, 'n fransiskaan, verklaar Bonaventura in 1482 heilig. In 1588 benoem pous Sixtus V, eweneens 'n fransiskaan, hom tot kerkleraar. Sy feesdag is 15 Julie.
**Massaproduksie** is die vervaardiging van groot hoeveelhede gestandardiseerde produkte op monteerlyne.

Die vervaardigingstegniek is veral deur Henry Ford gewild gemaak in die 20ste eeu, veral deur sy vervaardiging van die Ford Model T.

Tydens massaproduksie word daar tipies gebruik gemaak van spore of vervoerbande om gedeeltelik voltooide produkte na medewerkers te vervoer, wat eenvoudige en herhalende take verrig om baie hoë produksietempos per werker te verseker sodat hoë volume vervaardiging van goedkoop goedere verseker kan word. Massaproduksie is kapitaalintensief aangesien dit tot 'n groot mate van masjinerie gebruik maak relatief tot die aantal arbeiders. Met laer arbeidskostes en 'n vinniger produksietempo, word die vereiste kapitaal vermeerder maar lopende uitgawes verminder. Masjinerie wat benodig word om 'n massaproduksielyn op te stel is egter so duur dat daar verseker moet word dat die produk sukses sal behaal sodat die maatskappy verseker kan word van 'n goeie opbrengs op sy belegging. Masjinerie vir massaproduksie soos robotte en persmasjiene se installasiekostes is ook baie hoog. Massaproduksie is dus uiters geskik om groot, relatief homogene verbruikersgroepe te bedien wie se vraag na sodanige produkte lang produksielopies, wat die soort produksieproses vereis, sal regverdig.

Bronne
------

* Womack, Jones, Roos; The Machine That Changed The World, Rawson & Associates, New York. Gepubliseer deur Simon & Schuster, 1990.
**Die wet van die drie fases** is 'n begrip in die filosofie.

Die wet word geformuleer deur Auguste Comte – 'n denker wie beskou word as die grondlegger van die sosiologie as 'n wetenskaplike dissipline. Die wet vorm in werklikheid 'n meer gedetailleerde ontwikkeling van die positiwistiese gedagtegoed van sy leermeerster Claude Henri de Rouvroy, (graaf van) Saint-Simon. Die wet gaan uit van die positiwistiese "wet van die vooruitgang", en het betrekking op die evolusie van die menslike denke. Dit verloop volgens Comte in drie fases:

1. Die teologiese stadium, waarin die verklaring vir verskynsel gesoek word in bonatuurlike kragte.

2. Die  metafisiese stadium, waarin bonatuurlike verklarings vervang word deur abstrakte begrippe sodat Siel en Rede as verklaringsgrond oorbly, soos by Thomas Hobbes en Sigmund Freud.

3. Die positiewe stadium, waarin verskynsels verklaar word deur ander verskynsels. Mens gaan op soek na verhoudige tussen die verskynsels, wat mens dan in wette probeer te giet. Comte sien hierin n programmatieseverklaring vir die sosiologie as wetenskap.

Volgens Comte, bied hierdie wet bonop die basis vir 'n rangskikking van die wetenskappe. Die indeling berus dan op die beginsel van afnemende algemeenheid en toenemende ingewikkeldheid. Die eenvoudigste en mees abstrakte wetenskappe (die wiskunde is hier die voorbeeld by uitstek) bereik die eerste die positiewe stadium, gevolg deur wetenskappe wat in toenemende mate kompleks en konkreet is. Comte beskou die sosiologie om die rede as die sluitstuk van alle wetenskappe.

Hy word algemeen as die stigter van die positivisme beskou: 'n wetenskap wat 'n antwoord wil bied aan alle waarom-vrae (godsdienstig) en alle hoe-vrae (wetenskap) deur hierdie vrae aan mekaar gelyk te stel.

Bron
----

* Hierdie artikel is vertaal van die Nederlandse Wikipedia
**Wetenskaplike notasie** is 'n drywende kommanotasie met grondtal 10. Dit is 'n manier om baie groot en klein getalle voor te stel as die aantal heel magte van 10. Die getalle word weergegee in die vorm {\displaystyle a\times 10^{b}} waar die eksponent *b* 'n heelgetal is en *a* enige reële getal is. Die getal wat deur *a* verteenwoordig word, word die koëffisiënt genoem. Die notasie maak dit maklik om twee getalle met dieselfde aantal syfers voor die desimale punt met mekaar te vergelyk, aangesien die een met die groter eksponent die groter getal is. In so 'n geval word *b* die getal se ordegrootte genoem. Wetenskaplike notasie is 'n baie nuttig hulpmiddel vir wetenskaplikes.

Positiewe eksponente verteenwoordig getalle groter as nul en negatiewe eksponente verteenwoordig getalle kleiner as nul. Sodoende kan baie groot getalle asook baie klein getalle maklik met die notasie verteenwoordig word. 'n Getal soos 123.456.789.012.345 word byvoorbeeld weergegee as 1.23 × 1014 en 'n baie klein getal soos 0,000000000000345 kan geskryf word as 3.45 × 10-13.

Die voordele van die wetenskaplike notasie is as volg:

* Baie groot of baie klein getalle kan by benadering met minder syfers voorgestel word.
* Baie groot of baie klein getalle kan maklik met mekaar vergelyk word deur bloot na die eksponent te kyk.
* Bewerkinge soos vermenigvuldiging, deel, optel en aftrek is makliker om uit te voer.

Sakrekenaars en rekenaars gebruik dikwels wetenskaplike notasie maar gebruik 'n E om die 10 voor te stel, bv.1.234e-6. Let wel die e moet nie verwar word met die wiskundige konstante, ‘’e’’ wat die grondtal van die natuurlike logaritme is. Daar word dikwels na hierdie skryfmetode verwys as eksponensiële notasie.

Wanneer die eksponent ‘’b’’ beperk word tot veelvoude van 3 word dit dikwels ingenieursnotasie genoem.

Voorbeelde
----------

* ’n Elektron se massa is 0.00000000000000000000000000000091093826 kg. Dit word in wetenskaplike notasie geskryf as 9.1093826×10−31 kg.
* Die Aarde se massa is 5,973,600,000,000,000,000,000,000 kg. Dit word in wetenskaplike notasie geskryf as 5.9736×1024 kg.

Beduidende syfer
----------------

Wetenskaplike notasie is nuttig om die presiesheid waarmee 'n hoeveelheid gemeet word aan te dui. Deur slegs die beduidende syfers (die syfers wat as betroubaar beskou kan word) in die koëffisiënt in te sluit word die presiesheid implisiet weergegee. Enige fisiese grootheid in wetenskaplike notasie word aanvaar as niks minder presies as die aantal syfers wat aangehaal word nie. Wanneer presisie in metings noodsaaklik is, moet meer gesofistikeerde uitdrukkings van meetfoute gebruik word.
██ Lande met tweekamer-wetgewers.██ Lande met eenkamer-wetgewers.██ Geen wetgewer.
Raadsaal van Suid-Afrika se Nasionale Vergadering.
'n **Wetgewer** is 'n beraadslaende vergadering met die gesag om wette vir 'n politieke entiteit soos 'n land of stad te maak. So 'n liggaam staan as die **wetgewende gesag** (of mag) bekend. Die wette wat deur 'n wetgewer gepromulgeer (verorden; in werking gestel) is, staan as *wetgewing* bekend. Wette wat nie gepromulgeer is nie, is nie van krag nie, en staan as wetsontwerpe bekend.

Wetgewers vorm 'n belangrike deel van die meeste regerings. 'n Wetgewer kan supra-nasionaal wees (soos die VN en Europese Parlement), nasionaal (soos die Parlement van Suid-Afrika), streekgebonde (vir provinsies en deelstate), of plaaslik (byvoorbeeld, munisipale owerhede).

Politieke teorie bepaal dat gesag verdeel moet word en dat die wetgewer apart van die uitvoerende gesag en die regbank funksioneer. 'n Wetgewer mag dus nie die wette wat dit opstel toepas of afdwing nie. Die skeiding van magte is oorspronklik deur die Fransman Charles Montesquieu bedink. Die meeste moderne politieke stelsels voldoen oor die algemeen aan hierdie beginsel.

Wetgewers bestaan gewoonlik uit politici wat deur mense verkies word. Hulle neem die optrede van die uitvoerende gesag (regering) waar en stuur dit met behulp van nuwe of gewysigde wetsontwerpe. Hulle het meestal eksklusiewe gesag om die begroting te wysig.

'n Wetgewer bestaan soms uit meer as een kamer. Al die kamers moet 'n bepaalde wetsontwerp goedkeur voordat dit gepromulgeer kan word. Suid-Afrika, as voorbeeld, het 'n tweekamer-wetgewer wat uit 'n laerhuis (die Nasionale Vergadering) en 'n hoërhuis (die Nasionale Raad van Provinsies) bestaan.

Sien ook
--------

* Parlement
J.H. Kruger en sy tweede vrou, die weduwee Francina Kruger, gebore Coetzee.
**Johannes Hendrik Kruger** (plaas Kleinfontein, distrik Middelburg, Kaapkolonie, 22 Maart 1827 – omstreeks 1904) was ’n medestigter van die Gereformeerde Kerk in die destydse Kaapkolonie.

Jeugjare en gesinslewe
----------------------

Kruger se vader was ook Johannes en sy moeder was Anna Catharina Maria Aucamp. Sy vader is oorlede toe hy 13 jaar oud was en so is sy moeder agtergelaat met ses kinders van wie hy die jongste was. Later is sy moeder getroud en wel met Johannes Jacobus Coetzee van die plaas Kalkfontein, Molteno. Die huwelik was slegs van korte duur toe ook haar tweede man oorlede is. In 1844 is sy opnuut getroud, dié keer met Jacobus Stephanus Kruger, van die plaas Leeuwfontein, distrik Venterstad. Op dié plaas het Johannes Hendrik Kruger gaan woon tot hy op 18-jarige leeftyd op 17 Junie 1844 met Hendrina Sophia Kruger getroud is. Uit dié huwelik is 13 kinders gebore van wie een, Pieter Kruger, omstreeks 1942 nog geleef het en koster was van die Gereformeerde kerk Steynsburg.

Johannes Henrik Kruger se eerste vrou is in 1869 oorlede. Ná nege maande, op 10 Januarie 1870, is hy weer getroud, met die weduwee Francina Hendrina Barendina Kruger, née Coetzee, ’n skoonsuyster van ds. Dirk Postma. Uit dié huwelik is twee seuns gebore. Die oudste was ds. J.C. Kruger, die vroeg gestorwe Gereformeerde predikant van Ladybrand. Die jongste van die twee seuns was Abraham Jacobus Kruger, wat omstreeks 1942 nog leef het. 

J.H. Kruger het die plaas Verlatenfontein in die distrik Steynsburg aangelê waar sy jongste jare later nog gebore het.

Kerklike rol
------------

J.H. Kruger het ’n prominente rol in die afskeiding van die Gereformeerde Kerk gespeel. Jare lank was hy ook ouderling van dié kerkverband, eers van die gemeente Burgersdorp en later van Steynsburg. Hy was ’n wel belese man en ’n intieme vriend van ds. Dirk Postma, die eerste predikant van die Gereformeerde Kerk. Ook het Kruger baie belanggestel in die Kerk en op onderwysgebied veel bygedra. Vroeër het hy selfs die begeerte gehad om vir predikant te leer, maar weens omstandighede is hy daartoe verhoed. Sy wens was daarna altyd om ’n seun van hom as predikant te sien en dié wens is dan ook vervul, hoewel ds. J.C. Kruger ná net ’n kort tyd in die bediening oorlede is.

Kruger was, voogens ds. J.V. Coetzee in sy lewensbeskrywing in die GKSA se *Almanak* van 1942, ’n streng Gereformeerde man, tot aan sy dood, en "het hom nie met alle nuwighede opgehou nie". Ds. Coetzee skryf Kruger het "op 77-jarige leeftyd ... as Christen gesterf in die geloof". Sy eggenote is vyf jaar later ook oorlede.

Bronne
------

* (af)  Van der Walt, ds. N.H. (hoofred.)1941. *Almanak van Die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika vir die jaar 1942.* Potchefstroom: Admin. Buro.