recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Benjamin Frith** (gebore in 1957 in *South Yorkshire*) is 'n Britse klassieke pianis.

Hy is aan die Universiteit van Leeds opgelei en het in 1979 'n BA-graad in musiek behaal. Daarna studeer hy onder Fanny Waterman en verower vroeg in sy loopbaan verskeie toekennings, waaronder die goue medalje by die 1989 Rubinstein Klavierkompetisie in Israel in 1989. Hy het ook op die ouderdom van slegs 14 jaar die Dudley-klavierkompetisie gewen. Hy het met vele van die wêreld se beste orkeste, waaronder die Berliner Philharmoniker, Israel Filharmoniese Orkes, die Stad van Birmingham Simfonieorkes, Poolse Nasionale Radio-simfonieorkes en die BBC Filharmoniese orkes, verskyn. Hy het saam met talle vooraanstaande dirigente soos Zubin Mehta, Antoni Wit, Vasary, Skrowaczewski, Bamert, Atzman en Barry Wordsworth gewerk.Sy repertoire wissel van Bach tot Tippett en sluit meer as 50 concertos in. Hy het die volledige klavierconcertos van John Field opgeneem en gedurende 2002 het nommers 5 en 6 daarvan die top van die speellyste gehaal. Sedertdien het Frith ook al Field se Nokturnes vir solo-klavier opgeneem. Sy plaat van die Davidsbundlertänze van Schumann is as die top aanbeveling op die Radio 3 "Building a Library" -program gekies. Vyf van sy plate is in die Gramophone - *Best CD Guide* opgeneem, en in reaksie op sy opname van die Diabelli Variasies het die Gramophone-kritikus Richard Osborne geskryf "hy beskik oor formidabele talente, beide musikaal sowel as tegnies. Ek sou inderdaad sover gaan as om voor te stel dat daar nog nie 'n beter Diabelli op cd van 'n jong pianis gemaak was sedert die klassieke opname deur die agt-en-twintigjarige Stephen Kovacevich in 1968 nie." 'n Onlangse opname van 'n seleksie van Scarlatti sonates is in die *BBC Music Magazine* soos volg beskryf: "Benjamin Frith is 'n geïnspireerde keuse vir die vyfde plaat van die Naxos-siklus, 'n dwingende voorstander van die klavier wat die musiek na 'n nuwe medium transponeer, met sy kapitalisering van die klavier se vermoë om 'n niksseggende deeltjie uit te kies en te transformeer, dinamiek te vorm en teksture in subtiele pedaalwerk neer te lê, sonder om ooit Scarlatti te verdraai en verwring - beslis 'n plaat om die mees hardnekkige puris te oorreed en te verras.

Hy is lid van die Gould Klaviertrio, en is 'n tutor aan die *Royal Northern College of Music* in Manchester.
Vloeiende basaltlawa.
**Basalt** is 'n digte vulkaniese stollingsgesteente wat gevorm word wanneer lawa wat nie baie vloeitraag of taai is nie en ryk aan magnesium en yster is (mafiese lawa), vinnig afkoel naby die oppervlak van 'n rotsagtige planeet of maan. Meer as 90% van alle vulkaanrots op Aarde is basalt. 

Vinnig afkoelende, fyn basalt is chemies gelyk aan stadig afkoelende, growwe gabbro. Die uitbarsting van basaltlawa word deur geoloë by sowat 20 vulkane per jaar waargeneem. Basalt is ook 'n belangrike rotstipe op ander planetêre liggame in die Sonnestelsel. Die grootste deel van die vlaktes van Venus, wat sowat 80% van die oppervlak bedek, is byvoorbeeld basalt, die seë of maria op die Maan is vlaktes van basaltiese lawastrome en basalt is 'n algemene rotssoort op Mars.

'n Stuk basalt.
Gesmelte basaltlawa is nie baie taai nie omdat dit min silika bevat (tussen 45% en 52%). Daarom beweeg dit vinnig en kan oor 'n groot gebied versprei voordat dit afkoel en stol. Vloedbasalte is dik opeenvolgings van sulke lawastrome wat honderdduisende vierkante kilometer kan bedek en die grootste deel van alle vulkaniese formasies uitmaak.

Basalt bevat dikwels gasblasies wat gevorm word wanneer opgeloste gasse uit die magma borrel as die insluitingsdruk verminder terwyl dit na die oppervlak beweeg, en die lawa dan stol voordat die gasse kan ontsnap.

Basaltiese magma in die Aarde kom vermoedelik oorspronklik van die bomantel. Die chemiese samestelling van basalte gee dus vir ons 'n aanduiding oor toestande diep in die Aarde se binnekant.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Basalt.

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

| * l
* b
* w
Gesteentes |
| --- |
| Vulkaniese stollingsgesteentes | rioliet, dasiet, andesiet, basalt, komatiïet |
| Magmatiese stollingsgesteentes | graniet, granodioriet, dioriet, gabbro, peridotiet |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb11964786j (data)
* GND: 4004612-6
* LCCN: sh85012019
* NDL: 00562320

 |
Noesj of Umngqusho. Let op die gelyke dele stampmielies (wit) en suikerbone (bruin)
**Noesj** of **umngqusho** is 'n eg-Suid-Afrikaanse gereg gebaseer op stampmielies en suikerbone, gewoonlik bedien met 'n skrophoender wat in isiXhosa *umleqwa* genoem word. Hierdie gereg is 'n stapelmaaltyd vir die meeste Suid-Afrikaanse gesinne, na verwys as *isitambu* deur die Zoeloe-mense en *umngqusho* deur die Xhosas.

Dit is een van die mees gerespekteerde en gewildste disse onder die Xhosas. Wanneer daar geleenthede soos troues of die bekendstelling van dogters is, is dit die kos wat aan die gaste en die mense van die huis bedien word.

Hoe om umngqusho uit te spreek
------------------------------

Umngqusho word uitgespreek as "oem-nqoo-shou", vir hierdie woord moet jy jou tong teen jou mond se verhemelte druk, net agter jou tande, om die klank te kry, die 'q' klink nie soos 'n 'k' in Engels nie.

Voorbereiding
-------------

Week die stampmielies en suikerbone oornag in koue water. Dreineer en plaas in 'n swaarboomkastrol met 1 liter water. Kook tot sag en geur met sout en peper. Die oumas op die platteland hou van hul pap ongegeur en met net 'n klein bietjie olie omdat hulle glo dat as daar te veel olie is, dit diabetes en ander siektes sal veroorsaak. Wanneer mense opgevoed is, is dit algemeen dat hulle neersien op noesj omdat hulle sê dat hulle baie daarvan geëet het toe hulle grootgeword het, maar dit bly die mees voedsame kos.

Bestanddele
-----------

Van Suid-Afrika se sjefs voeg gewoonlik uie, knoffel en speserye by om die smaak te verbeter. Die Xhosa-weergawe, bedien met botter of vet, was blykbaar Nelson Mandela se gunstelingdis.
Verspreiding van die Nok-kultuur
Nok-beeldhouwerk uit terracotta (Parys, Louvre)
Die **Nok-kultuur** was 'n beskawing wat tussen 400 v.C. en 200 n.C. in die sentrale deel van die huidige Nigerië bestaan het. Dit is teenswoordig veral bekend om sy terracottabeeldjies met versamelaarswaarde.

Die Nok-mense het in hul gevestigde samelewing 'n redelik hoë ontwikkelingspeil bereik en is die vroegste bewys van 'n georganiseerde samelewing in Afrika suid van die Sahara. Hulle het in dorpies gewoon, landbou en veeteelt beoefen en klipwerktuie gebruik. Van ongeveer 500 v.C. af het die mense die bewerking van yster baasgeraak en wapens, plaasgereedskap en juweliersware begin maak. Uit hierdie gebied het die vaardigheid suidwaarts in Afrika versprei.

Die ongeglasuurde erdeware met 'n bruinrooi kleur word beskou as die eerste kunswerke wat die suidelike deel van Afrika opgelewer het en word aanvaar as die bewys van die gevorderde kultuur se bestaan. Die bors- en standbeelde is hol en beeld gewoonlik mense uit wat sierade dra, maar ook beelde van diere en plante kom voor. Wat die doel van die beelde was, is onbekend. Waarskynlik het die beelde grafte aangedui of is dit gebruik as talismans in rituele seremonies by geboortes, troues en begrafnisse om die betrokkenes teen onheile soos misoeste, onvrugbaarheid en siektes te beskerm.

Bibliografie
------------

* The Kingfisher illustrated history of the world – 40 000 BC to present day. Londen: Kingfisher Books, 1993. ISBN 0-86272-953-X
**Noem my Skollie** is 'n Afrikaanse rolprent wat op 2 September 2016 vrygestel is. Die film speel in die Pollsmoor-gevangenis op die Kaapse Vlakte af. Dit vertel die verhaal van die draaiboekskrywer, John W. Fredericks (hy word AB in die film genoem). Dit is Daryne Joshua se eerste film as regisseur.

*Noem my Skollie* is die derde Afrikaanse fliek, ná Paljas (1997) en Skoonheid (2011), wat deur Suid-Afrika vir die Oscars ingeskryf is.

Genre
-----

Die rolprent is ’n drama, gebaseer op die ware verhaal van ’n jong storieverteller in die tronk in die 1960’s. Dit raak temas soos vriendskap, verraad, vergifnis en aanvaring aan.

Rolverdeling
------------

* Austin Rose as die jong AB
* Dann-Jacques Mouton as die ouer AB
* Ethan Patton as die jong Gimba
* Gantane Kusch as die ouer Gimba
* Joshua Vraagom as Gif
* Valentino de Klerk as Shorty
* Tarryn Wyngaard as Jenny
* David Manuel as die tronkbaas

Die rolverdeling bestaan verder uit onder andere: Christian Bennett, Gershwin Mias, Oscar Peterson, Abdu Adams, Peter Butler, Charlton George, Jill Levenberg, Denise Newman, Sandi Schultz, Andre Roothman, Paul du Toit en Irshaad Ally.

Storielyn
---------

AB en sy beste vriende, Gimba, Gif en Shorty groei in ’n armoedige bendewêreld op die Kaapse Vlakte op. Ten spyte van hulle omstandighede probeer hulle die bendes vermy, maar wanneer AB ’n traumatiese voorval beleef, besluit hulle om self ’n bende te stig om hulself te beskerm. Die vier pleeg nie ernstige misdade nie, maar die polisie hou hulle deur hul tienerjare dop, totdat hulle ’n groep gewilde jong mans word.

AB en Gimba word tydens ’n inbraak gearresteer en tot twee jaar tronkstraf gevonnis. AB besluit om sy talent vir storievertel te gebruik in Polsmoor-tronk om die geharde misdadigers in die tronk te vermaak en sy status te verhoog. Gimba het egter ’n ander pad ingeslaan om sy veiligheid te verseker.

Wanneer hy vrygelaat word, sit AB sy verhouding met sy vriendin, Jenny, voort. Storieskryf word ’n manier om haar te beïndruk. Sy bendevriende oortuig hom egter om weer by hulle aan te sluit – wat rampspoedige gevolge vir almal inhou.

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
Genl. **Edwin Alfred Conroy** (\*1879 - †1947) was ’n Suid-Afrikaanse politikus en oudstryder in die Tweede Vryheidsoorlog.

Conroy het as jong man van Britstown se omgewing by die Kaapse Rebelle aangesluit om sy volksgenote in hul stryd teen Groot-Brittanje te help. Conroy het berugtheid verwerf vir sy genadelose optrede jeens swartmense wat aan Engelse kant geveg het nadat ’n handvol van sy beseerde manskappe op brutale wyse vermoor is terwyl hy hul gaan soek het.

As politikus was hy ’n stoere ondersteuner van genl. Hertzog. Hy was dan ook in sy latere lewe die Volksraadslid vir Vredefort. Hy is in 1933 onbestrede verkies as kandidaat vir die Nasionale Party. In die verkiesing van 1938 was hy die kandidaat vir die Verenigde Party en het hy met 700 stemme gewen teen E.J.J. van der Horst van die NP. Toe die parlement in 1941 open was Conroy die leier van die Afrikanerparty se tien Volksraadslede aldaar en het hy dr. D.F. Malan van die HNP se mosie van wantroue in die Eerste Minister gesteun. Die laaste verkiesing waarin hy deelgeneem het was as kandidaat vir die Afrikanerparty in 1943 toe Henning Klopper, die NP-kandidaat, die kiesafdeling gewen het.

Die skrywer Sep Smidt het onder die skuilnaam Adriaan Roodt ’n boek geskryf oor Conroy se avonture tydens die Tweede Vryheidsoorlog.
'n Basboom.
'n Gemerkte Basboom.
Die **basboom** of **kannabas** (*Dais cotinifolia*) is 'n klein boompie wat voorkom van Limpopo, suidwaarts deur Mpumalanga en KwaZulu-Natal tot by Oos-Londen. Die spesie is ook inheems in Eswatini, Lesotho, Malawi, Tanzanië en Zimbabwe. Die boompie groei veral in woude en bosse. Die buisvormige blomme is pienk tot ligpers en word gedra in digte ronde hofies. Aan die basis van die blom is vier groot, skildvormige skubbe wat later houtagtig word en tot die volgende blomseisoen aan die boom bly. Die blare is deursigtig wanneer dit teen die lig gehou word. Die bome word dikwels vernietig of beskadig om die bas te verkry - waarvan toue gemaak word.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q3642894
* APDB: 121192
* EPPO: DAICO
* GBIF: 3570325
* GRIN: 13154
* iNaturalist: 583419
* IPNI: 831106-1
* IUCN: 128659516
* NCBI: 82392
* Plant List: kew-2755325
* Tropicos: 32000544

 |
**Solvabiliteit** is die vermoë van 'n onderneming om sy laste te dek indien al sy bates gelikwideer sou word. Solvabiliteit is dus die verhouding tussen die vreemde kapitaal en eie kapitaal op die balansstaat. Indien hierdie verhouding te klein word, kan die onderneming insolvensie in die gesig staar. Solvabiliteit is 'n belangrike kengetal wat deur kredietverskaffers en leweransiers gebruik word, aangesien dit 'n indruk skep van die waarskynlikheid dat skulde aan die onderneming verleen weer geïn kan word.

Vir die meeste ondernemings is die markwaarde van vaste bates nie geredelik beskikbaar sonder om kostelike waardasies te ondergaan nie; dus word boekwaardes en nie markwaardes nie gebruik om die solvabiliteit van die onderneming vas te stel. Hierdie benadering gebruik minder realistiese syfers, maar is meer uitvoerbaar. Vir sommige bedrywe is só 'n benadering onaanvaarbaar. Banke en versekeraars, bv. gebruik meer realistiese benaderings om hul solvabiliteit te bepaal. Die berekening van die solvabiliteit van banke en versekeraars is hoogs gereguleer. Sien bv. Basel III vir banke en Solvabiliteit II vir versekeraars (solvabiliteitassessering en -bestuur in Suid-Afrika).

By die vasstel van solvabiliteit moet ook in ag geneem word dat sekere balansposte wel teen 'n bepaalde waarde in die boeke weerspieël word, maar dat dit nie realisties hoegenaamd gelikwideer kan word nie. Voorbeelde hiervan is ondersoek en ontwikkeling, oprigtingskoste en klandisiewaarde. Oprigtingskoste kan onder sekere rekeningkundige regimes oor vyf jaar (d.i. 20% p.j.) afgeskryf word, dus is dit dan 'n balansstaatitem en nie 'n inkomstestaatitem nie.

Afhangend van die direkte opbrengswaarde van die bates lê die minimumnorm van solvabiliteit tussen 25% en 40%.

Daar bestaan verskeie rekenkundige definisies van solvabiliteit, waaronder:

{\displaystyle Solvabiliteit={\frac {Totale~bates}{Totale~laste}}}
Met solvabiliteit word egter gewoonlik 'n begrip bedoel wat verskeie maatstawwe omsluit wat 'n indruk van die onderneming se skuldbetalingsvermoë gee, insluitende, en veral vir handelsondernemings, likiditeitsverhoudings soos die bedryfskapitaalverhouding, die vuurproefverhouding, en die bedryfskontantvloeiverhouding.

Solvabiliteit kan ook met die skuldverhouding gemeet word, waarby die vreemde kapitaal deur die totale kapitaal gedeel word. As die skuldverhouding daal, verbeter die solvabiliteit.

Bronnelys
---------

* Boer, P. de; Brouwers, M.P.; Koetzier, W. (2010) *Basisboek Bedrijfseconomie*. Teteringen, Zwolle: Noordhoff Uitgevers Groningen/Houten.

Sien ook
--------

* Likiditeit
* Solvabiliteit II
* Solvabiliteitassessering en -bestuur
'n Uitsig oor die Wallensteinplein in die huidige Tsjeggiese stad Jičin, wat vroeër as Jitschin as residensiestad van die Hertogdom Friedland gedien het
Die **Hertogdom Friedland** (Tsjeggies: *Frýdlantské vévodství*) was 'n kortstondige domein wat gedurende die Dertigjarige Oorlog in die noordooste van Boheme bestaan het. Die hertogdom is deur die keiserlike generalissimus Albrecht von Wallenstein geskep wat vanaf 1625 die titel "Hertog van Friedland" gedra het. Die hertogdom se historiese kerngebied het uit twee domeine bestaan, Friedland en Reichenberg, wat in 1621 deur Ferdinand II, keiser van die Heilige Romeinse Ryk, aanvanklik as pand aan Wallenstein gegee is en een jaar later in 'n ewige erfleen omgeskep is.

Wallenstein het Friedland vanaf 1621 binne enkele jare tot 'n klein modelstaat uitgebou wat hy streng geadministreer het. Die ekonomiese doeltreffendheid van plaaslike boerderye, myne en sakeondernemings is deur Wallenstein merkbaar verhoog, terwyl die inkomste daaruit aangewend is om in die behoeftes van sy leër te voorsien.

Benaming en ligging
-------------------

Kasteel en slot Friedland in Frýdlant v Čechách (*Friedland in Böhmen*)
Naamgewend vir die nuutgeskepte hertogdom was Friedland, 'n nedersetting in die noorde van Boheme, terwyl Jitschin in die Boheemse Paradys as residensiestad gedien het. Die hertogdom was noordoos van Praag geleë en het oor die grootste deel van die gebied gestrek wat deur die Elbe se rivierkronkel in Boheme omsluit word, met 'n totale oppervlakte van sowat 9 000 vierkante kilometer. In die noorde het Friedland aan Silesië en Opper-Lausitz gegrens. Die Ysergebergte het, net soos dele van die Reusegebergte met die Elbe se brongebied, deel uitgemaak van die hertogdom.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Hierdie artikel bevat nie ’n bronnelys nie, wat beteken dat die inhoud nie geverifieer kan word nie. Enige bevraagtekende inligting mag dus ook mettertyd verwyder word. Help Wikipedia deur betroubare bronne tot die artikel by te voeg.
 |

Die **Hertie School of Governance** is 'n private Duitse universiteit gelee in Berlyn. Die helfte van die studente is vanaf ander lande en die werkstaal is Engels. Hertie se studente se agtergrond is oorwegend regte, ekonomie, politieke wetenskap en internasionale verhoudinge. Meeste studente volg 'n Meestersgraad in Publieke Beleid of Internasionale Studies. Hertie bied aan studente die geleentheid om 'n professionele jaar by 'n multinasionale korporasie, regeringsdepartement of internasionale organisasie te volg. Ter aanvullling hiervan word navorsingssamewerking tussen fakulteite aangemoedig.

Hertie bied gesamentlike graadprogramme aan, onder andere met die MPA program by die London School of Economics and Political Science (LSE), die MPP Program by die School of Public Affairs by Sciences Po in Parys, en die School of International and Public Affairs (SIPA) by Columbia Universiteit in New York Stad, die Program in Regerings en Internasionale Organisasies by Bocconi Universiteit in Milan en die MPP Program by die Universiteit van Tokyo. Bo en behalwe vir gesamentlike graadprogramme het studente ook die geleentheid om 'n uitruilsemester by die Georgetown Public Policy Institute (GPPI) by die Georgetown Universiteit deur te bring asook die Lee Kuan Yew School vir Publieke Beleid by die National University of Singapore asook die Terry Sanford Instituut vir Publieke Beleid by Duke Universiteit, die Maxwell School of Citizenship and Public Affairs by Syracuse Universiteit, die School of Public Policy & Management by Tsinghua Universiteit, die Graduate School of Public Policy by die Universiteit van Tokio, Trachtenberg School of Public Policy and Public administration by die George Washington Universiteit en laastens die Graduate Institute of International and Development Studies in Geneva.

Voorts is Hertie 'n lid van belangrike politiese wetenskap en beleidanalise verenigings. Dit sluit in die European Consortium for Political Science Research (ECPR), die American Political Science Association (APSA), asook die Association of Professional Schools of International Affairs (APSIA), PolicyNet, en die Global Public Policy Network (GPPN).
**Solvang** (Deens: "sonnige veld") is 'n stad in Santa Barbara County, Kalifornië, Verenigde State, 132 myl noord van Los Angeles. Dit is een van die nedersettings in Santa Ynez Valley met 'n bevolking van 5 173 in 2009. Solvang is op 1 Mei 1985 as stad geïnkorporeer.

Deense vakwerkboukuns op Tivoli Square
Solvang is in 1911 deur drie Deens-Amerikaanse opvoedkundiges op die *Rancho San Carlos de Jonata* op byna 9 000 akkers (3 600 hektaar) se grond gestig. Die eerste setlaars was Deens-Amerikaners wat weswaarts getrek het om 'n Deense kolonie ver weg van die strawwe winters in die Amerikaanse Midweste te stig. Die boustyl van talle fasades en geboue weerspieël dan ook die argitektoniese tradisies van Denemarke. 'n Aantal bakkerye, restourante en winkels roep die smaak van Deense kookkuns na vore en gee 'n indruk van dié land se ontwerpkuns. So is die historiese Santa Ynez Valley-bankgebou, wat in 1919 deur Deense immigrante opgerig is, in 'n winkelsentrum vir Deense ontwerpkuns en leefstylprodukte omgeskep, *The Copenhagen House*. Deense ondernemings, wat met Nordiese ontwerpkuns verbind word, soos *Bering Time*, 'n vervaardiger van horlosies en juweliersware, het eie konsepwinkels in Solvang geopen of maak gebruik van die bestaande kleinhandel-infrastruktuur.

Besienswaardighede in Solvang, wat dikwels die "Deense hoofstad van die VSA" genoem word, sluit 'n kopie van die bekende "Klein Meermin"-standbeeld in Kopenhagen, 'n borsbeeld van die Deense digter Hans Christian Andersen en 'n namaaksel van Kopenhagen se *Rundetårn* ("Ronde toring") op die skaal 1:3 in wat in 1991 in die middestad opgerig is.

Mission Santa Ines, een van Kalifornië se historiese sendingstasies, is eweneens naby die stadsentrum geleë. Michael Jackson se *Neverland Ranch* is 'n verdere trekpleister naby Solvang.
'n McDonnell Douglas F/A-18 Hornet vlieg teen transsoniese snelheid
In vloeidinamika, is die **Mach-getal** (**M** of **Ma**) (uitgespreek *"mag"*) 'n dimensielose hoeveelheid wat die verhouding tussen vloei snelheid relatief tot 'n grens (termodinamiese grens tussen die sisteem en die omgewing) en die lokale spoed van klank voorstel.

In alledaagse taal word die mach-getal gebruik as die meting van snelheid relatief tot die spoed van klank. In die geval is Mach die aantal keer wat 'n voorwerp vinniger as die spoed van klank gaan (Mach 3 beteken bv. die voorwerp beweeg drie keer vinniger as die spoed van klank). In vloeidinamika is dit egter meer kompleks en kan wiskundig as volg voorgestel word:

{\displaystyle \mathrm {M} ={\frac {u}{c}}}
waar

M die Mach-getal is,
*u* die lokale vloei snelheid is met verwysing na die grens tussen die sisteem (bv. die vlerk van 'n vliegtuig) en die omgewing, en
*c* die spoed van klank in die medium is.
Omdat vloei snelheid 'n vektor hoeveelheid is wat gedeel word deur 'n skalaar om die mach-getal te kry beteken dit dat die mach-getal ook 'n vektor hoeveelheid is. Die mach-getal het dus grootte en rigting maar nie 'n eenheid nie.

In vloeidinamika is die mach-getal nie beperk tot voorwerpe (vaste liggaam) nie maar kan ook die vloei van partikels in 'n kanaal wees (bv. windtonnel).

Vloei Om 'n Vaste Liggaam
-------------------------

|  | Subsonies | Transonies | Sonies | Supersonies | Hipersonies | Hoë-Hipersonies |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mach | <0.8 | 0.8–1.2 | 1.0 | 1.2–5.0 | 5.0–10.0 | >10.0 |

Vir die vloei van lug om 'n vliegtuig se vlerk word die vlerk as staties beskou en die lug partikels wat beweeg rondom die vlerk (sien relatiewe snelheid). In praktyk is dit andersom.

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| (a) | (b) |

Soos gesien kan word uit figuur (a) het die lug-partikels wat bo die vlerk verby gaan 'n verder afstand wat afgelê moet word om dieselfde verplasing as die partikels onder die vlerk te verkry. Dit moet in dieselfde tydsduur gebeur en beteken dat die boonste partikels vinniger sal moet beweeg. As 'n voorwerp teen transsoniese snelhede beweeg sluit die vloei veld rondom die voorwerp beide sub- en supersoniese dele in. Die lug digtheid van die area bo die vlerk verminder. Die transsoniese gebied begin gewoonlik waar die eerste M>1 areas begin vorm. In die geval van 'n vlerkprofiele, gebeur hierdie tipies bo die vlerk.

Supersoniese vloei kan slegs terug keer na subsoniese vloei deur middel van 'n normale skok soos die vloei stadiger raak (hierdie gebeur tipies voor die agterkant van die vlerk soos in die skets gesien). Die energie wat die lug in die vorm van snelheid besit het (kinetiese energie) moet nou van ontslae geraak word. Dit gebeur in die vorm van 'n skokgolf. Dit verklaar die soniese skokgolf wat gehoor kan word as 'n supersoniese vliegtuig oor 'n waarnemer vlieg. Hierdie konsep is nie beperk tot 'n vlerk van 'n vliegtuig nie kan in verskeie ander toepassings gesien word.
Hierdie man in Rhoemsiki, Kameroen, lê die toekoms uit deur waarneming van die versteuring van die posisie van verskillende objekte deur 'n varswaterkrap, 'n wiggelpraktyk wat as *nggàm* bekend staan.
**Wiggelary** (ook genoem waarsêery, voorspelkuns of divinasie, uit Latyn *divinare* "om voortydig te sien, om deur 'n god geinspireer te word", verwant aan *divinus*, goddelik) is die poging om insig te verkry in 'n vraagstuk of omstandigheid by wyse van 'n gestandaardiseerde proses of ritueel. Dit vorm 'n integrale deel van toordoktery, en word reeds duisende jare lank in verskillende vorme gepraktiseer. Wiggelaars ontleen hul interpretasies van hoe 'n navraer voortaan moet optree deur die lees van tekens, gebeure, of omens, of deur oënskynlike kontak met 'n bonatuurlike agent, wat merendeels as 'n engel of 'n god beskryf word, alhoewel Christene, Jode en Moslems dit as 'n gevalle engel of demoon sou beskou. Wiggelary kan gesien word as 'n stelselmatige metode waardeur skynbaar onverwante, willekeurige fasette van die ervaringswêreld so gestruktureer word dat dit insig sou verskaf in die betrokke probleem. Indien 'n onderskeid getref sou kon word tussen wiggelary en fortuinvoorspelling, sou wiggelary 'n formele of rituele, en dikwels sosiale karakter openbaar, gewoonlik in 'n religieuse konteks, soos waarneembaar is in tradisionele Afrikamedisyne; terwyl fortuinvertellery 'n meer alledaagse praktyk vir persoonlike doeleindes is. Spesifieke wiggelpraktyke wissel na gelang van die kultuur en geloof.

Wiggelary word dikwels deur skeptici verwerp, insluitend die wetenskaplike gemeenskap, as synde niks meer as bygelowigheid nie: in die 2de eeu het Lucianus 'n pittige opstel gewy aan die loopbaan van 'n swendelaar, *Alexander die valsprofeet*, wat opgelei is deur "een van diesulkes wat gelukbringers, wonderwerkende towerspreuke, amulette vir jou liefdesverhoudings, onheil op jou vyande, onthulling van versteekte skatte, en benoemings van boedels" gepropageer het, alhoewel meeste Romeine wel in drome en amulette geglo het. Dit word as 'n sonde beskou in meeste Christendenominasies en Judaïsme, alhoewel sekere metodes, veral droomuitlegging, wel skriftuurlik is.

Sien ook
--------

* Augur
* Voorbode
* Waarsêery
12de-eeuse Venesiaanse mosaïek van Noag wat die duif stuur

| Stamboom van ses belangrike profete in Islam |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|   |   | **ʾĀdam (Adam)** |
|
|   |   |   |   |   |
|
|   |   | **Nūḥ (Noag)** |   |   |
|
|   |   |   |   |   |
|
|   |   | **Ibrāhīm (Abraham)** |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |
| Ismāʿīl (Ismael) |   | Iṣḥāq (Isak) |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |
|   |   |   | **Mūsa (Moses)** |   |   |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   |   |   |   | Maryām (Maria) |
|
|   |   |   |   |   |   |
|
|   |   |   | **ʿĪsā (Jesus)** |
|
|   |   |   |
|
|   | Abdul-Muttalib |
|
|   |   |   |   |   |
|
|   |   | **Mohammed** |
|

 |
| *Stippellyne dui verskeie nageslagte aan* |

Geografiese identifikasies vir die seuns van Noag (Flavius Josephus, ca. 100 n.C.)
In Abrahamitiese gelowe was **Noag** (Hebreeus: נֹחַ, *Nōaḥ*; Siries: ܢܘܚ, *Nukh*; Amharies: ኖህ, *Noḥ*; Arabies: نُوح, *Nūḥ*; Grieks: Νῶε, *Nôe*) die tiende en laaste van die voor-vloedse patriarge. Sy verhaal is in die Hebreeuse Bybel in Beresjiet/Genesis se hoofstukke 5–9 opgeneem. Beresjiet/Genesis se vloedverhaal is van die bekendste in die hele Bybel. Noag word ook uitgebeeld as "die eerste landbouer van die grond' en die "uitvinder van wyn".

Volgens Beresjiet/Genesis het Noag getrou gewerk om sy Noag se ark op God (JHWH/Allah) se bevel te bou, om uiteindelik nie net sy eie gesin nie, maar die hele mensdom en alle landdiere van uitsterwing tydens die groot vloed te red. Daarna het God 'n Bond met Noag gesluit en belowe om nooit weer die aarde se wesens met 'n vloed te vernietig nie. Die vloedverhaal word gevolg deur die verhaal van die vloek van Gam.

Bykomende tot Beresjiet/Genesis word Noag in die Hebreeuse Bybel se 1-2 Kronieke, die Boek van Tobit, die Boek van Wysheid, Sirag, Jesaja, Esegiël, 2 Esdras, 4 Makkabeërs genoem. Daarbenewens word na hom in die Nuwe Testament se Evangelie volgens Matteus en Evangelie volgens Lukas, die Brief aan die Hebreërs, 1 Petrus en 2 Petrus verwys. Noag was ook die onderwerp van latere Abrahamitiese gelowe se Heilige skrifte soos die Koran (Soeras 71, 7, 1, en 21) en die Baha’i se Kitáb-i-Íqán.

Volgens die Bybel is die hele hedendaagse mensdom van Noag se drie seuns Sem, Gam en Jafet afkomstig. Sem is gevolglik as die voorvader van die Semitiese volke soos Amhare, Arabiere, Arameërs, Assiriërs, Galdeërs, Hebreërs en Tigrinya beskou. Gam sou die voorvader van die Hamitiese volke soos Koesjiete en Egiptenare gewees het. Van Jafet stam glo die Indo-Europese volke af. Volgens hierdie stelsel het Noag se drie seuns se afstammelinge die drie destyds bekende vastelande Afrika, Asië en Europa ná die sondvloed bevolk. Dié teorie word algemeen as verouderd beskou.

Sien ook
--------

* Lys van persone in die Bybel
* Noag in Islam
| **Wiener Neustadt**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** | Vlag van Oostenryk Oostenryk |
|  **Deelstaat** |  Neder-Oostenryk |
|  **Distrik** | Statutêre stad |
|  **Koördinate** | 47°49′N 16°15′O﻿ / ﻿47.817°N 16.250°O﻿ / 47.817; 16.250 |
|  **Stigting** | 1192 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 60,89 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 265 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (1 Januarie 2019) | 45 244 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 744/vk km |
|  **Tydsone** | UTC +1 (MET) |
|
|  **Somertyd** | UTC +2 (MET) |
|
|  **Burgemeester** | Klaus Schneeberger (ÖVP) |
|
|  **Amptelike Webwerf** | www.wiener-neustadt.at |
|

**Wiener Neustadt** is die tweede grootste stedelike nedersetting in die Oostenrykse deelstaat Neder-Oostenryk na die deelstaathoofstad Sankt Pölten, en die elfde grootste in Oostenryk, met 'n bevolking van 45 244 (soos op 1 Januarie 2019).

Wiener Neustadt is 'n beplande stad wat in die Hoë Middeleeue deur die Babenbergse hertog Leopold V om politieke en strategiese redes in die Steinfeld, die mees suidelike deel van die Weense Bekken, 50 km suid van die huidige federale hoofstad Wene, gestig is. Die stadsuitleg is aan antieke Romeinse voorbeelde ontleen, die finansiële middele vir die stadstigting onvrywillig deur Engeland beskikbaar gestel met die geweldige losprys van meer as twintig ton silwer wat vir die vrylating van koning en kruisvaarder Richard I Leeuehart betaal moes word nadat hy tydens sy terugreis uit die Heilige Land in Oostenryk gevange geneem en aangehou is.

Vanaf die laat 18de eeu het dit tot 'n belangrike nywerheidspilpunt temidde van die sogenaamde Teresiaanse Nywerheidsgebied (*Theresianisches Industrieviertel*) gegroei waar onder meer lokomotiewe vervaardig is. Die stad was gedurende die Tweede Wêreldoorlog vanweë sy militêre vliegtuigfabrieke en ander belangrike aanlegte die teiken van geallieerde lugaanvalle. Tans dien Wiener Neustadt, naas sy eie politieke status as statutêre (selfregerende) stad, as administratiewe setel vir die omliggende distrik Wiener Neustadt-Land.

Bekende boorlinge
-----------------

* Fritz Machlup (1902–1983), Oostenryks-Amerikaanse ekonoom
In baie godsdienste word engele beskou as goeie wesens.
Satan, wat gewoonlik beskou word as ’n kwade wese.
**Goed en kwaad** verwys in godsdiens, etiek en filosofie na die ligging van voorwerpe, begeertes en aksies op ’n lineêre spektrum – die goeie is moreel positief en die kwade moreel negatief. 

"Goed" is ’n breë konsep, maar het gewoonlik te doen met lewe, welsynwerk, geluk, liefde, vooruitgang en die reg. Daarteenoor word "kwaad" vereenselwig met bewustelik verkeerde aksies, diskriminasie, vernedering, vernietiging en onnodige en willekeurige geweld. In die Middeleeuse filosofie het Augustinus en Aquinas kwaad bloot verstaan as ’n gebrek aan goed. Dit kan gemeet word aan persoonlike of subjektiewe oordeel of aan ’n gemeenskapsnorm.

Teorieë
-------

Die aard van die goeie is al op baie maniere beskryf; een is dat dit gebaseer is op die natuurlike liefde, teerheid en meegevoel wat by die vroegste fases van persoonlike ontwikkeling begin; ’n ander is dat dit die resultaat is daarvan om die waarheid te ken. 

Daar is ook verskillende sienings oor hoekom daar kwaad is. Baie godsdienstige en filosofiese tradisies gaan van die standpunt uit dat kwade optrede ’n "afwyking" is weens die imperfekte wese van die mens (bv. die Sondeval). Sommige redeneer ook dat kwaad gebaseer is op onkunde oor die waarheid (bv. menslike waardes, reinheid, goddelikheid).

Godsdiens
---------

Kwaad het in baie godsdienste aanleiding gegee tot vrae oor die wese van hul god. As hy goed is, hoe kan daar kwaad bestaan? Kan daar dan wel ’n god bestaan? Een van die antwoorde is dat die mens ’n gebrek het: hy kan nie voldoende onderskei om te besluit wat kwaad is nie. ’n Ander antwoord word gesoek in die vrye wil van die mens, waarsonder daar geen kwaad kan wees nie. 

Wanneer een godsdiens ’n ander verdring, kan dit wat eers goed was, ook as kwaad beskou word. So word die ou godsdiens en die ou god(e) gedemoniseer.

Teenstelling en omvatting
-------------------------

Binne sommige (filosofiese) strominge, byvoorbeeld by Arthur Schopenhauer en Immanuel Kant, word gemeen die "absolute" goed en kwaad kan nie vasgestel word nie omdat dit subjektief is. Nes ander teenoorgestelde terme is goed en kwaad dan ’n onderdeel van die onsistematiese denke.

In baie godsdienste en ideologieë word die benadering gevind dat die kwade in die goeie ingelyf word, byvoorbeeld in terme van aanvaarding, genade, vergifnis en begrip. Die goeie is dan groter as die kwade, en omvat dit. 

In meer alledaagse opvattinge is daar egter ’n teenstelling tussen goed en kwaad, en die teenstelling is dikwels die oorsaak van ’n stryd. In verhale (ook rolprente, sprokies ens.) verleen die spanningsveld tussen goed en kwaad ’n dramatiese sy aan die verhaal. Die held kom hindernisse op sy pad teen, of dit nou drake of misverstande (die kwade) is, en behaal sukses deur oorwinning in die stryd of die opheldering van ’n misverstande (die goeie). 

Dit hoef nie altyd die goeie te wees wat oorwin nie; waar ’n oorwinning onmoontlik is of waar dit moeilik is om ’n onderskeid te tref tussen goed en kwaad, praat ons van ’n tragedie.
**Cobus Rossouw** (28 Maart 1933 - ) is ’n Afrikaanse akteur en ’n pionier van die Afrikaanse toneel. Hy het in verskeie groot rolprente, TV-reekse en toneelstukke gespeel, maar het nooit in enige sepies verskyn nie.

Rossouw maak sy rolprentdebuut in 1965 in Debbie. Daarna het hy in tientalle rolprente verskyn, onder ander in Die Kandidaat, Die wildsboudjie en Jannie totsiens. Onder sy groot verhoogrolle is *Koning Lear*, *Richard III*, *Hamlet*, *Oom Wanja* en *Die idoot*. In 1971 ontvang Rossouw die Erepenning vir Toneelkuns van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.

Biografie
---------

Rossouw is op 28 Maart 1933 op Marydale naby Prieska in die Noord-Kaap gebore. Sy pa was Jacobus Francois Rossouw en sy ma Susan Greyling. Hy was een van drie kinders, met 'n suster, Ria, en 'n boetie, Jannie, wat jonk oorlede is.

Hy was ’n skaam seun en onbetrokke by skoolaktiwiteite. Later matrikuleer hy van die Hoërskool Jan van Riebeeck.

In 1965 is hy met Sandra Kotzé getroud. Hulle het drie kinders, Wilmien, ’n skrywer en regisseur, Cobus, ’n TV- en rolprentregisseur, en Susan, ’n rolverdelingsregisseur.

Filmografie
-----------

* Debbie, 1965
* Die Kandidaat, 1968
* Katrina, 1969
* Jannie totsiens, 1970
* Breekpunt, 1971
* Salomien, 1972
* My Broer se Bril, 1972
* Die Wit Sluier, 1973
* Die Bankrower, 1973
* Die Square, 1975
* Die Groen Faktor, 1984
* Arme Moordenaar (TV-fliek), 1986
* Getroud met rugby, 2011
* Die Wonderwerker, 2012 as Jos van Deventer
* Faan se Trein , 2014

en andere.

TV
--

Van die TV-reekse waarin hy verskyn het, sluit in Die Sonkring.

Toekennings
-----------

Hy is op 3 Februarie 2011 tydens kykNET se Fiestas vereer vir sy lewensbydrae tot die Afrikaanse teater.
’n **Basale klade** is in filogenetika en kladistiek ’n klade wat vroeg binne ’n grotere klade aftak en die sustertakson is van ’n duidelike spesieryker hooftak wat nie baie vroeër uitgesterf het nie. Die basale klade word soms aan die onderkant van ’n kladogram aangedui. ’n Klade is altyd basaal relatief ten opsigte van ’n groter klade; ’n groep wat basaal is in een klade kan nie-basaal wees ten opsigte van ’n nog groter klade. Die woord "basaal" word tans verkies bo die ouer term "primitief" omdat laasgenoemde kan dui op minderwaardigheid of eenvoudigheid, wat dikwels nie die geval is nie.

’n Voorbeeld is die genus *Neofelis*, wat met twee spesies binne Pantherinae ’n basale plek inneem ten opsigte van sy sustertakson, die genus *Panthera*, wat meer spesies bevat. Dit kan gesien word in die onderstaande kladogram:

|  |
| --- |
| Filogenetiese stamboom van die Pantherinae

* **Pantherinae**
	+ *Panthera*
		- * *Panthera tigris* – tier
			* *Panthera uncia* – sneeuluiperd
		- * *Panthera leo* – leeu
			* *Panthera onca* – jaguar
			* *Panthera pardus* – luiperd
	+ *Neofelis*
		- *Neofelis nebulosa* – newelluiperd
		- *Neofelis diardi* – Borneotiese newelluiperd

 |

* Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Die wiegelied "**Slaap, my kindjie, slaap sag**" (Duits: "**Guten Abend, gut’ Nacht**"), ook bekend as die "**Wiegelied van Brahms**", is een van die bekendste komposisies van Johannes Brahms. Dit het die opusnommer 49 (4) en is in 1868 gepubliseer. Die Afrikaanse woorde is deur Jan F.E. Celliers geskryf.

Brahms het die wiegeliedjie aan sy vriendin en jeugliefde Bertha Faber opgedra ná die geboorte van haar tweede seun. Dit is een van die gewildste wiegeliedjies ter wêreld.

Woorde
------

Johannes Brahms (c. 1866).

> 
> Slaap, my kindjie, slaap sag, onder rose vannag.  
> 
> Eers die armpies om my nek en dan warmpies toegedek.  
> 
> Môre vroeg, as God wil, word my kindjie gewek;  
> 
> môre vroeg, as God wil, word my kindjie gewek.  
> 
>   
> 
> Slaap, my kindjie, slaap sag, onder eng'le se wag;  
> 
> hulle toon jou in 'n droom kindjie Jesus se boom.  
> 
> Slaap nou soet, hulle wys jou 'n droomparadys,  
> 
> Slaap nou soet, hulle wys jou 'n droomparadys.
> 
> 
>

Melodie
-------

\relative g' 
{\set Staff.midiInstrument = #"flute" \key es \major \time 3/4 \autoBeamOff
    \partial 4 g8 g | bes4. g8 g4 | bes r g8[_( bes)] | es4 d4. c8 | c4( bes) f8[_( g)] |aes4 f f8[_( g)] | aes4 r f8[_( aes)] | d[_( c)] bes4 d | es r es,8 es | es'2 c8 aes | bes2 g8 es | aes4 bes c | \appoggiatura g8 bes2 es,8 es | es'2 c8 aes | bes2 g8 es | \afterGrace aes4( { bes16[ aes]) } g4 f | es2 \bar "|."
}
\addlyrics {
Gu -- ten A -- bend, gut’ Nacht,
mit Ro -- sen be -- dacht,
mit Näg -- lein be -- steckt,
schlupf un -- ter die Deck:
Mor -- gen früh, wenn Gott will,
wirst du wie -- der ge -- weckt,
mor -- gen früh, wenn Gott will,
wirst du wie -- der ge -- weckt.
}
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
*Hierdie artikel handel oor die seestraat in Noord-Amerika. Vir die Nasionale Park in Suid-Afrika, sien Golden Gate Hoogland Nasionale Park.*

| Golden Gate |
| --- |
| Die Golden Gate-brug |
| Die ligging van die Golden Gate |
| Koördinate: | 37°48′36″N 122°30′0″W﻿ / ﻿37.81000°N 122.50000°W﻿ / 37.81000; -122.50000Koördinate: 37°48′36″N 122°30′0″W﻿ / ﻿37.81000°N 122.50000°W﻿ / 37.81000; -122.50000 |
| Ligging: | Kalifornië, Verenigde State |
| Soort: | Seestraat van die Stille Oseaan |
| Maksimum diepte: | 115 m (377 vt) |
| Lengte: | 8 km |
| Breedte: | 1,6–3 km |
| Nedersettings: | San Francisco |

Die **Golden Gate** (Afrikaans: "Goue Poort") is 'n seestraat met 'n lengte van sowat agt kilometer en 'n wydte van tussen 1,6 en drie kilometer, wat die Stille Oseaan met die San Franciscobaai (Kalifornië, Verenigde State) verbind. Die deurvaart is as gevolg van die groot verskil in waterhoogte tussen eb en vloed oor duisende jare en die water van die riviere Sacramento en San Joaquin geskep. Die bekende Golden Gate-brug oorspan die seestraat sedert die jaar 1930.

Die Golden Gate en sy omgewing verdwyn gedurende die somer dikwels in die newel, sodat die seestraat deur die vroeë Europese seevaarders nie ontdek is nie. Die Spaanse vlootoffisier Juan de Ayala was die eerste Europeër wat op 5 Augustus 1775 deur die Golden Gate geseil het. Die Spanjaarde het die seestraat oorspronklik *Boca del Puerto de San Francisco* genoem, tog staan dit sedert die groot Kaliforniese goudstormloop van die jaar 1848 onder sy huidige naam bekend.

Destyds het duisende gouddelwers met hulle skepe deur die seestraat gevaar en daarna in die hawe van San Francisco anker gegooi. Aangesien die goudkoors welvaart en rykdom voorspel het, het die publiek die nuwe naam vinnig aanvaar. Die naam het 'n sinoniem vir die "toegang tot geluk" geword.
***Coast of Skeletons*** is 'n 1965 Britse-Suid-Afrikaanse avontuurfilm, geregisseer deur Robert Lynn en met Richard Todd en Dale Robertson in die hoofrolle. Dit is 'n vervolg op die 1963-film *Death Drums Along the River*, en net soos die film gebruik dit die karakters uit Edgar Wallace se roman *Sanders of the River* uit 1911 en Zoltán Korda se film uit 1935 gebaseer op die roman, maar in 'n totaal ander verhaal geplaas. *Coast of Skeletons* is in Duitsland vrygestel as *Sanders und das Schiff des Todes* (Sanders en die doodskip).

Storielyn
---------

Na die onafhanklikheid ontslaan die naamlose Britse kolonie vir kommissaris Harry Sanders waar hy al jare werk as deel van die Britse polisiemag. Sanders keer dus terug na Londen, waar hy werk kry by 'n versekeringsmaatskappy, wat wil hê dat hy toesig moet hou oor 'n projek om diamante in die vlak waters buite Suidwes-Afrika te bagger.

Sanders vind hom gou ingetrek in 'n web van versekeringsbedrog, 'n geheime soektog na die Tweede Wêreldoorlog-goudstawe en 'n wedywerende liefdesdriehoek tussen 'n flambojante Amerikaanse diamantprospekteur, 'n voormalige Duitse U-boot-bevelvoerder in diens van die Amerikaner en die Duitser se baie jong vrou.

Rolverdeling
------------

* Richard Todd as Kommissaris Harry Sanders
* Dale Robertson as A.J. Magnus
* Heinz Drache as Janny von Koltze
* Marianne Koch as Helga
* Elga Andersen as Elisabeth von Koltze
* Derek Nimmo as Tom Hamilton
* Gabriel Bayman as Charlie Singer
* George Leech as Carlo Seton
* Gordon Mulholland as Mr. Spyker
* Josh du Toit as Hajo Petersen
* Dietmar Schönherr as Piet van Houten
Salvatore Accardo speel gedurende sy prysgewing geleentheid van "Premio Leonardo" en "Qualità Italia", Palazzo del Quirinale, Rome (Italië), 21/9/2000
**Salvatore Accardo** (Italiaanse uitspraak: [salvaˈtoːre akˈkardo]; Ridder van die Groot Kruis gebore op 26 September 1941 in Turyn, noord-Italië) is 'n Italiaanse violis en dirigent wat bekend is vir sy interpretasies van die werke van Niccolò Paganini.

Accardo het in die 1950's viool gestudeer in die suid-Italiaanse stad Napels. Hy het op dertienjarige leeftyd sy eerste professionele opvoering gegee met die speel van Paganini se *Capricci*. In 1958 het Accardo die eerste pryswenner van die Paganini Vioolkompetisie in Genua geword.

Hy het Paganini se *24 Caprices* (her-opgeneem in 1999) vir solo viool opgeneem en was die eerste violis om al ses van Paganini se vioolkonserte op te neem. Hy beskik oor 'n uitgebreide platelys van amper vyftig opnames op Philips, *Deutsche Grammophon*, EMI, Sony Klassiek, Foné, Dynamic, en Warner-Fonit. Van noemenswaardige belang is dat hy 'n plaat van klassieke en kontemporêre werke in 1995 opgeneem het op Paganini se Guarneri del Gesù 1742 viool, *Il Cannone*. Accardo het in 1992 die *Accardo Kwartet* gestig en was een van die stigterslede van die *Walter Stauffer Akademie* in 1986. Hy het die *Settimane Musicali Internazionali* in Napels gestig sowel as die Cremona Strykinstrument-fees in 1971. 

In 1996 was hy aan die hoof van die herstigting van die *Orchestra da Camera Italiana* (O.C.I.), wat sy lede verkry uit die beste leerlinge van die *Walter Stauffer Akademie*. Die mees bekendste leerlinge is Alessio Bidoli en Anastasiya Petryshak. Hy het die musiek van Niccolò Paganini opgevoer vir die klankbaan van die 1989 rolprent *Kinski Paganini*. In die 1970s was hy die leier van die gevierde Italiaanse Kamerorkes" I Musici" (1972-1977). Nadat hy afgestudeer het by die *Accademia Musicale Chigiana* in Sienna, het hy vanaf 1973 tot 1980 daar onderrig gegee. In 2004 het hy teruggekeer na Sienna, en gee hy nou weereens onderrig by die *Accademia Musicale Chigiana*.

Accardo besit een Stradivarius viool, die "Hart ex Francescatti" (1727) en het die *"Firebird ex Saint-Exupéry"* (1718) gehad.

Salvatore Accardo 1968, foto gewy aan die eerste van drie bekroonde Suider-Afrikaanse toere wat deur Hans Adler georganiseer is.

Eerbewyse
---------

* Vlag van Italië Italië: Grande Ufficiale dell'Ordine al merito della Repubblica italiana (June 1965)
* Vlag van Italië Italië: Cavaliere di Gran Croce dell'Ordine al merito della Repubblica italiana (Oct 1982)
* Vlag van Monaco Monaco: Kommandeur van die Orde van Kulturele Verdienstelikheid(Monaco) (November 1999)

Platelys
--------

* Diabolus in Musica, Accardo interpreta Paganini 1996
**X 2000** is die handelsmerk van 'n Sweedse hoëspoedtrein wat in 1990 deur die Sweedse spoorwegmaatskappy *Statens Järnvägar (SJ)* in gebruik geneem is. Sy huidige roetenetwerk strek van Stockholm tot Falun en Östersund in die noorde, Arvika, Uddevalla en Göteborg in die weste, en Malmö en die Deense hoofstad Kopenhagen in die suide.

Geskiedenis
-----------

'n X 2000-treinstel
Aangesien Swede met sy relatief lae bevolkingsdigtheid duidelik van Sentraal-Europa se digbevolkte lande verskil, is duur hoëspoedspoorlyne hier ekonomies nie vatbaar nie, terwyl die bou van só 'n hoëspoednetwerk in die bergagtige Sweedse landskap met sy talle heuwels ook in tegniese opsig baie koste-intensief sou wees. Die koste vir só 'n verbinding tussen die twee grootste stede in die land, Stockholm en Göteborg, is in die 1990's op sowat 9 miljard Sweedse kroon (SKR) beraam (rytuie ingesluit).

SJ het derhalwe besluit om 'n kanteltreinstel van die X2-reeks te gebruik wat in staat is om op die bestaande spoorweglyne hoër reissnelhede te bereik.

Tot in 1989 is twintig treinstelle bestel wat met lugreëling en radiotelefoon toegerus was. Die beplande maksimale reissnelheid was 200 kliometer per uur. Tien van die twintig treinstelle was bestem vir die roete tussen Stockholm en Göteborg, terwyl die res op die roetes tussen Stockholm en Malmö en tussen Stockholm en Östergötland sou ry. Die treinstelle is teen 'n koste van 100 miljoen SKR in ABB se Västerås-aanleg vervaardig. Vir hulle ontwikkeling is tot in die jaar 1989 twee miljard SKR bestee.

Die eerste gereelde treindiens tussen Stockholm en Göteborg is vanaf September 1990 bedryf. Die eerste reeks van twintig treinstelle is tot in die jaar 1994 in gebruik geneem. Die treine ry tans op verskillende roetes wat van Kopenhagen tot by Härnösand in Noord-Swede strek.
’n Ostrakon wat Xanthippos vermeld (484 v.C.)
**Xanthippos** (Gr. **Ξάνθιππος**) was 'n welgestelde Atheense politikus en generaal in die vroeë vyfde eeu v.C.. Hy was die seun van Ariphron en vader van Perikles. Xanthippos het in 479 v.C. die amp van eponieme archont in Athene beklee. Xanthippos was direk verantwoordelik vir die ontheffingsgerig van Miltiades die jongere volgend op Miltiades se onvermoë om Paros in 489 v.C. te verower.

Xanthippos is in 484 v.C. geostrakeer.

In 479 v.C. het Xanthippos vir Themistokles, 'n ou teëparty, opgevolg as kommandeur van die Atheense vloot.

Xanthippos se grootste militêre onderskeiding was sy aanvoering van die Atheense vlootmagte by die beslissende Seeslag van Mykale teen die Perse, 'n stryd wat gevoer is aan die kus van Lydië in Klein-Asië onder die aanvoering van Leotychidas van Sparta.

Ná die Spartane hulself van die Helleense bond onttrek het, het Xanthippos 'n Griekse mag gelei in 'n aanslag teen Sestos, wat deur die Perse ingeneem is na 'n winterbeleg. Die Persiese goewerneur Artayktes het probeer ontsnap, maar is gevangegeneem en deur Xanthippos aan die inwoners van Elaeos oorgelewer ter vergelding, wat Artayktes gekruisig het.

Xanthippos was met Agariste getroud, die broerskind van Kleisthenes.