recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die Blu-ray-handelsmerk
Handelsmerk vir Blu-ray-oudio. Blu-ray-skywe is, net soos SACD en DVD-Oudio, 'n geskikte formaat vir hoë resoöusie-klankopnames in stereo of omringklank
Een van die eerste Blu-ray-spelers wat deur Panasonic in 2005 bekend gestel is
Die **Blu-ray-skyf** (afkorting: **BD**, van Engels *Blu-ray disc*, letterlik "Bloustraalskyf") is 'n standaard vir hoë-resolusie-DVD-rolprente. 'n Oorspronklik mededingende formaat, High-Definition-DVD, is onder meer deur Toshiba bemark, maar intussen gestaak. In Maart 2016 is 'n nuwe formaat - Ultra HD Blu-ray - op die mark ingevoer wat video-inhoud met 4K-resolusie en hoë dinamiese omvang (HDR) kan stoor en weergee.

Blu-ray-tegnologie en -spelers is gemik op die verbruikersmark, terwyl professionele gebruikers twee variante ter beskikking sal hê - die *Professional Disc for Data (PDD)*, wat as stoormedium vir gewone gegewens dien, en die *Professional Disc for Broadcast (PDB)*, wat as medium vir die uitsaaibedryf ontwikkel is. 

Die tegniese besonderhede van die Blu-ray-skyf is op 19 Februarie 2002 deur die nege stigterslede van die Blu-ray Group vasgelê; naas Matsushita, Pioneer, Philips, Sony, Thomson, LG Electronics, Hitachi, Sharp en Samsung het ook Dell, Hewlett-Packard, Apple en meer as 150 ander ondernemings by die vereniging aangesluit. Die Blu-ray Forum dien as organisatoriese raamwerk van die groep.

Blu-ray-spelers en -sagteware
-----------------------------

Gebiede van die Wêreld volgens Blu-ray-kodes
Die eerste Blu-ray-spelers en -skywe het in 2006 op die Europese markte verskyn. Met pryse van meer as 1 000 € vir spelers en 30 € vir rolprente het die nuwe formaat aanvanklik 'n luukseproduk vir video-entoesiaste gebly. Sagteware-pryse in Noord-Amerika het egter reeds in laat 2006 tot omtrent 20 VSA-$ gedaal, en in September 2009 het die markprys vir intreevlak-spelers tot minder as $150 of €150 gedaal. Omstreeks 2014 word Blu-ray-spelers as produkte vir die massamark vervaardig en aangebied, met pryse vanaf €50 vir intreevlak-spelers en tegniese verbeteringe soos driedimensionale weergawe in meer gesofistikeerde spelers.

Enkele vervaardigers soos *Denon*, *Marantz*, *Pioneer*, *Oppo* (produksie word in die lente van 2018 gestaak) en *Cambridge Audio* bied sogenaamde universele spelers vir klankentoesiaste aan wat van hoëtrou-kpmponente voorsien word om naas Blu-ray ook oudiofiele klankformate soos Super Audio CD en DVD-Oudio asook gewone CD weer te gee. Panasonic het in 2009 die eerste draagbare Blu-ray-speler ingevoer.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 7597887-8
* LCCN: sh2010007700
* NDL: 01076562

 |
Die ontmanning van Uranus deur Saturnus (Kronos), Giorgio Vasari.
Die **Titane** (Grieks: Τιτάν, enkelvoud; Τιτᾶνες, meervoud) in die Griekse mitologie het ontstaan uit die oergode wat uit Chaos voortgekom het met die skepping van die Aarde. Een van die Titane, Kronos, het sy pa, Uranos, die koning van die oergode, ontman en sy bewind oorgeneem en so die nuwe koning van die gode geword. 

Sy bewind was bekend as die Goue Era, want die mense van daardie tyd het geen behoefte aan wette en reëls gehad nie; alles wat almal gedoen het, was reg en daar was geen immoraliteit nie. Die ander elf Titane was Kronos se suster en vrou Rea, asook Huperion, Iapetos, Koios, Krios, Mnemosune, Okeanos, Foibe, Tetis, Teia en Temis. 

Verskeie Titane het kinders gehad wat ook as Titane bekend staan. Hierdie tweede geslag sluit die kinders in van Huperion (Helios, Eos en Selene), die dogters van Koios (Leto en Asteria) en die seuns van Iapetos (Prometeus, Epimeteus, Atlas en Menoitios). 

Kronos se bewind is eindelik omvergewerp deur sy seun Zeus in die Titanestryd, waarna die Olimpiese gode die belangrikste gode geword het en Zeus hul nuwe koning. Die meeste van die verslane Titane is na die donkerste deel van die onderwêreld, Tartaros, gestuur. 

| * l
* b
* w
Gode, helde en ander wesens in die Griekse mitologie |
| --- |
| Oergode | 
* Eter
* Chaos
* Chronos
* Erebos
* Gaia
* Hemera
* Nyx
* Pontos
* Tartaros
* Uranos

 |
| Titane | 
* *Eerste geslag:* Huperion
* Iapetos
* Koios
* Krios
* Kronos
* Mnemosune
* Okeanos
* Foibe
* Rea
* Tetis
* Teia
* Temis
* *Tweede geslag:* Asteria
* Atlas
* Eos
* Epimeteus
* Helios
* Leto
* Menoitios
* Prometeus
* Selene

 |
| Olimpiese gode | 
* Afrodite
* Apollo
* Atena
* Ares
* Artemis
* Demeter
* Dionusos
* Hefaistos
* Hera
* Hermes
* Poseidon
* Zeus • (Hestia)

 |
| Ander gode | 
* Adonis
* Alfeus
* Asklepios
* Eros
* Hades
* Hebe
* Herakles
* Pan
* Persefone
* Plouton

 |
| Halfgode | 
* Achilles
* Antiope
* Daidalos
* Ganumedes
* Ikaros
* Jason
* Oidipus
* Orion
* Orfeus
* Peleus
* Penelope
* Perseus
* Sisufos
* Tantalos
* Teseus

 |
| Ander wesens | 
* Amasones
* Charon
* Chtoniese gode
* Eriniërs
* Gigante
* Gorgone
* Grasieë
* Honderdhandiges
* Hidra
* Kerberos
* Minotourus
* Muses
* Nimfe
* Saters
* Sentoure
* Siklope
* Skikgodinne
* Styx

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 118884786
* LCCN: sh85135642
* SUDOC: 124118410
* VIAF: 15567720
* WorldCat Identities: viaf-15567720

 |
*Moet nie verwar word met Prof Tjaart van der Walt (akademikus) (1934–2019) nie*
**Tjaart van der Walt** (1749 – 8 Augustus 1802) was 'n kommandant-generaal in die Kaapkolonie.

Hy is op 30 Maart 1749 gedoop en vergesel in 1790 vir Jacob van Reenen op 'n ekspedisie na die Oosgrens om na die skipbreukelinge van die Grosvenor te soek. Twee jaar later vergesel hy 'n ekspedisie onder Nicolaas Smit om 'n bende San, wat vee gesteel het, te straf. Later in dieselfde jaar trek hy onder die kommandantskap van sy broer tot aan die Sakrivier om die Khoi verder te verdryf. 

In die middel van 1790's is hy as kommandant van Swellendam aangestel en stuit in 1799 die aanval deur die Xhosas aan die Groot Swartberge. Daarna trek hy met 'n kommando Swellendammers ooswaarts om die vrede te help herstel. As erkenning vir sy dienste ontvang hy 'n tweeloopgeweer van genl. Francis Dundas, bevelvoerder van die Britse troepe aan die Oosgrens.

In 1802 val hy as kommandant-generaal die invallende Khoi-bendes oorkant die Sondagsrivier aan, waar een van sy seuns noodlottig gewond word. Hy sit die stryd teen die Khoi en Xhosas voort, maar word teruggeroep om 'n inval van die Khoi langs die Gamtoosrivier af te wend en word op 8 Augustus 1802 deur die Khoi-kaptein Boland verras en doodgemaak.

Sien ook
--------

* Tjaart van der Walt-gedenknaald

Bronne
------

* Albertyn, dr. C.F. (red.), 1962. *Afrikaanse Kinderensiklopedie*. Kaapstad: Nasionale Boekhandel Beperk.
**Prof. Tjaart van der Walt** (15 Februarie 1934 – 22 Februarie 2019) was die rektor van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys van 1 Mei 1977 tot 31 Desember 1988. Tydens sy beroepsjare was hy 'n vertaler van die Bybel en later 'n diplomaat.

Lewensloop
----------

Van der Walt is op 15 Februarie 1934 in Pietersburg, Transvaal gebore. Hy was die seun van Johannes Jacob van der Walt en Maria Jacoba de Klerk. Hy is op 30 Desember 1958 met Heiltje Johanna Gertruida Snyman getroud. Sy was die dogter van Johannes Jurie Snyman en Maria Magdalena Venter. Hy het in Johannesburg skoolgegaan en in 1950 Standerd 10 (graad 12) aan die Jongenskool Helpmekaar geslaag.

Onderwys
--------

Hy behaal die grade BA, BA (Hons) in Semitiese Tale en ThB aan die Potchefstroomse Universiteit. Hy behaal ook 'n BA (Hons) in Klassieke Tale aan die Universiteit van die Witwatersrand. Hy studeer verder aan die Protestantse Teologiese Universiteit in Kampen, Overijssel, Nederland en ontvang in 1962 'n PhD aldaar.

Beroepsloopbaan
---------------

By sy terugkeer na Suid-Afrika word hy predikant in die Gereformeerde kerk Krugersdorp. Daarna ontvang hy in 1969 'n professoraat aan die Potchefstroomse Universiteit vir Nuwe-Testamentiese Wetenskap. Van 1971 tot 1973 was hy die hoof van die Teologiese Sentrum in Potchefstroom. 

Hy word op 1 Mei 1977 as rektor van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys aangestel en tree op 31 Desember 1988 af. In 1983 oortuig hy die Raad van die Universiteit om swart studente op voorgraadse vlak toe te laat. In sy tyd as rektor is die Fakulteit Farmasie en die Fakulteit Ingenieurswese gestig.

Hy was ook betrokke by die nuwe Bybelvertaling van Grieks in Afrikaans.
**Darryl Earl David** is die eerste Indiër wat ’n lektor in Afrikaans aan ’n universiteit geword het toe hy in dié amp aangestel word aan die Universiteit van KwaZulu-Natal. Hy organiseer verskeie kunstefeeste, waaronder die Boekbedonnerd-fees op Richmond in die Noord-Kaap.

Lewe en werk
------------

Darryl Earl David is oorspronklik van Howick in Natal. In 1992 verwerf hy sy M.A.-graad in Afrikaans en later behaal hy ook ’n doktorsgraad in letterkundige toerisme. Hy is die eerste Indiër in Suid-Afrika wat lektor word in Afrikaans wanneer hy in hierdie posisie aangestel word by die Universiteit van KwaZulu-Natal. Hierdie departement is egter later deur die universiteit gesluit. Hy is veral bekend vir die stigting van Richmond in die Noord-Kaap as Boekedorp en organiseerder van die Boekbedonnerd-fees op hierdie dorp. Verskeie ander boekefeeste is ook aan sy inisiatief te danke, soos die Schreiner-fees op Cradock, die Midlands Literary Festival in Howick, die J.M. Coetzee-fees op Richmond, die Breyten Breytenbach-boekefees op Montagu en die enigste Kinderboekfees in Afrika in Pietermaritzburg. Hy neem ook die reëling van die Fugard-fees oor. In 2012 inisieer hy die oprigting van die Zoeloe letterkundige museum in Pietermaritzburg, die eerste letterkundige museum vir ’n swart inheemse taal en naas die museums vir Engels en Afrikaans die enigste in die land. Hy is getroud met Sheritha en hulle het ’n dogter, Kiara.

Skryfwerk
---------

Hy skryf "*Platteland pilgrimage*", ’n boek wat ten doel het om toerisme na die argitektoniese erfenis van ons kerke op die klein dorpies in die platteland te bevorder. Hierdie boek volg op "*101 country churches of South Africa*", wat hy saam met Philip Menache geskryf het. Sy kortverhaal "*The slow gardener*" is in 2008 in die KZN Ware Verhaalkompetisie en hierdie verhaal word later in ’n versamelbundel opgeneem.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 2012 | 101 country churches (saam met Phillip Menache) |
| 2013 | Platteland Pilgrimage |

Bronnelys
---------

### Tydskrifte en koerante

* Lategan, Herman "Ek is die Raka van Afrikaans" "Rapport" 1 November 2015
* Lategan, Herman "Boekbedonnerd ’n fees soos min" "Beeld" 6 November 2015

### Internet

* Esat:
* Lategan, Herman Netwerk24:  Geargiveer 29 November 2017 op Wayback Machine
* LitNet:
* University of KwaZulu-Natal:
**Tivoli** (antieke naam: **Tibur**), is 'n nedersetting in die Lazio-streek van Sentraal-Italië, omtrent 30 km oos-noordoos van Rome, by die oog van die Anienerivier waar dit ontspring in die Sabyne-bergreeks. Tivoli, wat deel uitmaak van die Metropolitane Stad Rome, het 'n bevolking van 56 533 (soos op 31 Desember 2015) en dien as setel van die gelyknamige Rooms-Katolieke bisdom. Reeds in antieke tye was Tivoli 'n gewilde somervakansieoord vir welgesteldes wat die kwaai somerhitte van Rome ontvlug het. Tivoli het sindsdien 'n sinoniem geword vir 'n verskeidenheid ontspanningsgeriewe soos pretparke, tuine, sportstadions en teaters. 

Die Villa d'Este en sy tuin
Die lang lys van bekende persoonlikhede, wat somervilla's in Tivoli en sy omgewing vir hulself laat bou het, sluit die Romeinse digters Catullus en Horatius; twee van Gaius Julius Caesar se moordenaars, Brutus en Cassius; en die keisers Hadrianus en Trajanus in. Tivoli se hoofaantreklikhede was sy skoon lug en sy ligging teen die hellings van die Tiburtini-heuwels, asook twee waterliggame waaraan genesende krag toegeskryf is - die plaaslike swaelbaddens en die Aniene-waterval. By die laasgenoemde is keiser Augustus volgens oorlewering genees van sy slaaploosheid.

Keiser Hadrianus, 'n groot bewonderaar van Griekse kultuur en die kunste asook 'n ervare reisiger, het vir homself 'n villa (Italiaans: *Villa Adriana*) net buite Tivoli laat bou wat vreemde kulturele invloede weerspieël. Sy tuin word as die mees volmaakte Romeinse voorbeeld van 'n Alexandrynse tuin beskou wat as heilige landskap ontwerp is en tegelykertyd as herinnering aan die vreemde geweste sou dien wat hy besoek het. Later, in die Renaissance-tydperk, het die eienaars van die Villa d'Este, tans die belangrikste toeristetrekpleister in Tivoli, die luukse leefstyl van antieke Romeine laat herleef. Die naamgewer, kardinaal d'Este, het Hadrianus se villa geplunder om boumateriaal vir sy eie paleis te verkry.

Ekonomie
--------

Tivoli staan bekend vir sy steengroewe waar travertyn ontgin word, 'n poreuse wit kalsiumkarbonaatklip wat maklik bewerk kan word. Dit het as boumateriaal vir die meeste van Rome se argitektoniese monumente gedien en is ook vir Los Angeles se befaamde Getty Center gebruik.
'n **Gebande grondkruiper** (of *Banded groundling* soos dit in Engels bekend staan), is 'n naaldekoker, *Brachythemis leucosticta*, en behoort tot die familie van *Libellulidae*.

Voorkoms
--------

Liggaamslengte: 29-31 mm. Agtervlerklengte: 23,5-25 mm.
Klein, onmiskenbaar, swart lyf met swart bande op elke vlerk en geel pterostigma.
Die mannetjie is een van die mees uitgekenbare van alle naaldekokers, met sy donkerbruin vlerkbande en houtskoolkleurige kop, bors en maag. Die vlerkbande is afwesig in die wyfie.
Wyfies word dikwels saam met die mannetjie gesien, maar paring word selde waargeneem. Die pterostigma is tweekleurig, geel in die middel en donkerbruin aan die kante. Mannetjies en wyfies sit dikwels op kaal grond naby die waterkant.

Verspreiding
------------

Dit kom wydverspreid voor in Afrika (behalwe in bosgebiede), die suide van Europa, en die Midde-Ooste. In Suid-Afrika kom dit voor in die Noord-Kaap, Wes-Kaap, Limpopo, Gauteng, KwaZulu-Natal (tot 700 m bo seevlak), Mpumalanga-laeveld en eSwatini.

Habitat
-------

Habitat is droë, swaarbeweide savanne naby swembaddens, damme en trae lope van riviere. Die spesie word langs grondpaaie of op die rand van terugtrekkende poele en strande gesien, en kom algemeen voor in warm savannegebiede.
Die burgerkommandant **Tjaart van der Walt** het op 8 Augustus 1802 tussen die Baviaanskloofberge en die Kougarivier gesneuwel en is op die plaas Cambria (toe bekend as Onverwacht) begrawe.

Op aanwysings van Walter Smith het die Humansdorpse Kultuurvereniging die graf in 1949 opgespoor. Van der Walt se oorskot is op 10 Oktober 1950 opgegrawe en herbegrawe langs die Goede Hoop-kerksaal. Dit is 'n 8 km van waar hy gesterf het. Die Geloftefeeskomitee van die Gamtoosvallei het 'n gedenknaald op sy nuwe graf opgerig. Van der Walt was die eerste Boere-kommandant wat in Suid-Afrika op die slagveld geval het.

Die obelisk kan bereik word deur met die R332-pad vanaf Patensie noordwes te ry tot net buite die suidelike hek van die Baviaanskloof Wildernisarea.

Bibliografie
------------

* Logie, Bartle: Governer's travels. A journey along the Kouga/Tsitsikamma coast. Hunters Retreat: Bluecliff, 1999. ISBN 0-620-24152-7
* Malan, George F.: Die brullende leeu getem. Die geskiedenis van die mense en die ontwikkeling van besproeiingsboerdry in die Gamtoosvallei. Patensie, 1970.
Die **Blue Lagoon** (Yslands: **Bláa Lonið**) is 'n geotermiese warmbad naby Grindavík, 'n dorp op die Yslandse skiereiland Reykjanes. Dit is naby die hoofstad Reykjavík en die internasionale lughawe in Keflavík geleë en het tot een van die gewildste toeristebestemmings in die suidweste van die land ontwikkel.

Die kunsmatige meer met 'n oppervlakte van 5 000 vierkante meter is 'n "neweproduk" van die nabygeleë geotermiese kragsentrale Svartsengi waar 'n mengsel van see- en soetwater vanuit 'n diepte van sowat 2 kilometer na die oppervlakte gepomp en vir kragopwekking ingespan word. In hierdie diepte styg die watertemperatuur tot by 240 °C. Die water vloei later in die omliggende lawaveld waar geleidelik 'n soutwatermeer met sy kenmerkende blou-wit kleur ontstaan het.

Die plaaslike bevolking het die meer aanvanklik as 'n baaiplek benut totdat die huidige warmbad-fasiliteite opgerig is. Die warmbad, wat ook in die winter baie gewild is, pomp tans ook sy eie warmwater na die oppervlakte. Blue Lagoon se warmwater het 'n temperatuur van tussen 37 en 42 °C en bevat mineraalsoute, kieselaarde en alge. Die kieselaarde reflekteer onder meer die blou strale van die sonlig en skep ook die blou kleur van die meerwater.

Die meerwater hou 'n heilsame effek vir lyers van psoriasis en ander velsiektes in. Blue Lagoon bied naas sy warmbad ook saunas, massages en stoombaddens aan. Blue Lagoon se kosmetiese produkte soos stortbadgel en sjampoe bevat onder meer soute en alge uit die warmwaterbronne en word plaaslik en via die warmbad se aanlynwinkel bemark. In 1999 is die Yslandse Prys vir Omgewingsbewaring aan Blue Lagoon toegeken.
**Yancheng** (Chinees: 盐城) is 'n stad in die Chinese provinsie Jiangsu met 'n bevolking van 7 260 240 in 2010. 

Die stad is in die ooste van China, aan die kus van die Geelsee geleë. Yancheng grens in die noorde aan Lianyungang, in die weste aan Huai'an, in die suidweste aan Yangtsjou en Taitsjou, en in die suide aan Nantong. Die naam van die stad beteken "sout-stad".

Yancheng is een van die oudste stede in China en het 'n lang en ryk geskiedenis van meer as 2100 jaar. In 119 v.C. is die eerste kanton van China tydens die Han-dinastie hier gestig. Tydens die Chinese Burgeroorlog tussen 1930 en 1940 het gevegte hier plaasgevind. Nadat die "Nuwe Vierde weermag" onder die Kommunistiese Party van China in 'n lokval gelei en deur die vyand geteister is, is dit in Yancheng heropgebou. Die Nuwe Vierde weermag het 'n belangrike rol by die kommunistiese oorwinning en die stigting van die Volksrepubliek gespeel. Baie monumente ter ere van die Nuwe Vierde weermag kan nog steeds rondom Yancheng gevind word.
Driedimensionele beeld van die *Titanic II*.
***Titanic II*** is 'n beplande passasierskip wat as namaaksel van die befaamde *Olympic*-klas-stoomskip RMS *Titanic* ontwerp is. Die projek is in April 2012 deur die Australiese miljardêr-sakeman Clive Palmer aangekondig. *Titanic II* sal die nuwe vlagskip van sy *Blue Star Line*-redery wees en na verwagting in 2022 van stapel loop, 110 jaar nadat die oorspronklike RMS *Titanic* op sy nooiensvaart gesink het. *Titanic II* se eerste vaart sal van Southampton, Engeland na New York wees en dus dieselfde roete volg as sy historiese voorloper.

Clive Palmer sal die projek self befonds. Die hoofontwerper van die skip, wat van die nuutste beskikbare navigasietegnologie voorsien sal word, is Markku Kanerva. *Titanic II* sal deur die Finse maatskappy *Deltamarin* ontwerp en deur *CSC Jinling*, 'n Chinese skeepsbouwerf met sy hoofkwartier in Nanjing, gebou word. Die koste van die projek word op VSA-$200 miljoen beraam.

Die oorspronklike *Titanic* in 1912.
Bruce Ismay, 'n nakomeling van die direkteur van die *White Star Line*-redery wat die oorspronklike *Titanic* laat bou het, het net soos 'n kleindogter van die *Titanic*-oorlewende Molly Brown aktief by die projek betrokke geraak. Palmer se planne het nogtans kritiek van ander nakomelinge van *Titanic*-slagoffers uitgelok, waaronder Pat Lacey, 'n agterniggie van RMS *Titanic* se kaptein Edward J. Smith, terwyl die tegniese vermoëns van *CSC Jinling* om so 'n gesofistikeerde luukse passasierskip te bou, deur sommige waarnemers in twyfel getrek is aangesien hulle tot dusver slegs vragskepe vervaardig het.
Die **Higgsveld** is ’n teoretiese en onsigbare energieveld wat deur die hele heelal voorkom. Dit het net ná die Groot Knal ontstaan. Dit is genoem na die Britse fisikus Peter Higgs, wat ’n meganisme ontwikkel het waarvolgens deeltjies massa verkry.

Volgens wetenskaplikes was alle deeltjies massaloos net ná die Groot Knal. Namate die heelal afgekoel het tot by ’n sekere temperatuur, het ’n onsigbare veld gevorm. Die meeste deeltjies in die heelal kry massa deur middel van ’n wisselwerking met hierdie veld – hoe groter dit is, hoe swaarder word die deeltjies. Sommige deeltjies, soos die fotone wat lig vorm, het nie dié wisselwerking met die Higgsveld nie en het dus geen massa nie. 

Die Higgsboson, waarvan die bestaan in 1964 al voorspel is en wat dalk in Julie 2012 ontdek is, is die kwantumdeeltjie wat met die Higgsveld verbind word nes die foton die kwantumdeeltjie is wat met die elektromagnetiese veld verbind word. Omdat die veld self nie gesien kan word nie, is die ontdekking van die boson noodsaaklik om die bestaan van die veld te bewys.
'n Tizio lessenaarlamp
**Tizio** is 'n lessenaarlamp wat in 1972 deur Richard Sapper vir Artemide ontwerp is. In 1979 is dit gekies vir die Compasso d'Oro- toekenning vir industriële ontwerp. Tizio lampe word in die Metropolitaanse Museum van Kuns en die Museum van Moderne Kuns uitgestal.

Die posisie en die rigting van die gloeilamp kan verstel word; danksy twee teenwigte is dit maklik om te beweeg. Twee ander kenmerke van hierdie lamp is die afwesigheid van drade (die twee parallelle arms word gebruik om elektrisiteit na die gloeilamp te gelei - gekonnekteer met snapverbindings wat aan die arms geklink is), en die halogeenlamp, wat voorheen hoofsaaklik in die motorindustrie gebruik is.

Die Tizio is beskikbaar in verskillende groottes en kleure; die oorspronklike, en die algemeen bekendste, is die 50 (met verwysing na die wattverbruik van die gloeilamp) in swart. Die middelgrootte model is die 35, en daar is die bedlampgrootte Mikro (20 Watt). Die Tizio is ook in wit en metaalgrys beskikbaar. Kleure soos gepoleerde aluminium of titanium word per geleentheid in beperkte hoeveehede vervaardig. Daar is ook 'n staanlamp weergawe, die Terra, wat bestaan uit 'n 70 sentimeter hoë voetstuk met dieselfde 11 cm deursnee as die basis van die lamp, met die 50 wat aan die bokant bygevoeg word. Die Terra-staanlamp is ook in 'n 10 cm deursnee weergawe beskikbaar, wat ooreenstem met die 35 model. 'n Energiebesparende LED-aangedrewe weergawe van die volgrootte model is onlangs by die Tizio-reeks gevoeg. 'n Weergawe van die gewone 50 met 'n horisontale draaibare kop, die Plus, is ook ontwikkel. Die LED-weergawe is met 'n verdofskakelaar toegerus; al die ander weergawes het 'n skakelaar met drie posisies, wat dit moontlik maak om die lamp aan en af te skakel, en dit ook op ongeveer die helfte van die krag te stel.

In die negentigerjare is ontwerpsveranderings aan die bokant van die lamp aangebring - 'n glasbedekking en 'n dun draad wat in 'n klein rooi kraletjie eindig, is bygevoeg.

Bibliografie
------------

* Hans Höger. The Tizio-Light by Richard Sapper. Birkhäuser, Basel 1997

Sien ook
--------

* Gebalanseerde armlamp
**Highgate** [ˈhaɪɡeɪt] of [ˈhaɪɡɨt] is 'n voorstad in Noord-Londen wat by die noordwestelike hoek van Hampstead Heath geleë is, 7,2 km noord-noordwes van Charing Cross.

Nog tot in die laat Victoriaanse tydperk was Highgate 'n dorp wat buite Londen langs die hoofpad na die noorde geleë was. Die nedersetting het steeds 'n sterk landelike karakter en is temidde van uitgestrekte groen ruimtes geleë, waaronder die oostelike deel van Hampstead Heath, drie ou bosgebiede, Waterlow Park en die hellings wat as die *Highgate bowl* bekendstaan. 'n Sterk plaaslike omgewingsliggaam, die *Highgate Society*, beywer hom vir die bewaring van Highgate se karakter.

Dit is juis sy aantreklike ligging en rustige dorpskarakter wat van Highgate een van die duurste voorstede in die Britse hoofstad gemaak het. Die dorpsgebied in sy sentrum word deur geboue in die Georgiaanse styl oorheers, waaronder winkels, kroeë, restourante en woonstrate, met 'n verskeidenheid bekende bakens en historiese monumente soos St Michael's-kerk met sy kenmerkende toring, St. Joseph's-kerk met sy groen koperkoepel, Highgate School wat van 1565 dateer, die Jacksons Lane-kunssentrum wat in 'n vroeëre kerkgebou gehuisves word, die kroeg *Gatehouse Inn* van 1670 en Berthold Lubetkin se baanbrekende moderne Highpoint-woonstelblokke, 'n uitstekende voorbeeld van Internasionale Styl-boukuns. Die Highgate-begraafplaas is een van die Britse hoofstad se bekendste vredehowe.
**Johan Badenhorst** is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in 1959 gebore. Hy ontvang sy laerskoolopleiding by Laerskool Nongoma in Zoeloeland, waar sy pa onderwyser was, waarna hy na Hoërskool Empangeni gaan.

Lewe en werk
------------

Reeds op skool begin hy nuus stuur vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK). Hy studeer Regte aan die Universiteit van Pretoria, behaal 'n honneurs in Strategiese Studies aan die Randse Afrikaanse Universiteit (RAU) en werk dan vir 'n tyd lank by die SAUK. In 1990 sluit hy by Scholtz Films aan waar hy onder andere die televisieprogramme "*Boude en blaaie*" en "*Van die Kaap tot die Kunene*" oor die skrywer en swerwerkok Pieter Pieterse vervaardig. Hierdie programme was sy leerskool vir koskook- en reisprogramme en sy inspirasie vir die  televisieprogram "*Voetspore*", waarvan hy die vervaardiger is. Sedert 2000 onderneem hy en sy span gereelde Afrika-reise, op verskillende roetes, sodat die besienswaardighede en interessante inligting van die kontinent op hierdie manier ontbloot word. Hieruit spruit verskeie reekse van "*Voetspore*". 

Die sukses van die televisieprogram laat hom besluit om ook die Voetspore- leefstylwinkel en 4x4 monteringsentrum in April 2013 by 'n winkelsentrum in die ooste van Pretoria te begin. Dit verskaf al die benodigdhede vir die mense wat self reise wil onderneem, terwyl die monteringsentrum voertuie uitrus met toerusting soos ekstra water- en petroltenks en spesiale vering. Johan is ook die vervaardiger van die musiekspel "*Stuur groete aan Mannetjies Roux*".

Gesinslewe
----------

Johan is getroud met Alma en hulle het drie kinders, van wie Nina die oudste is, Heleen die middelkind en Streicher die jongste. Die gesin bly in Kleinmond in die Wes-Kaap.

Skryfwerk
---------

Hy vertel die televisieprogram *Voetspore* se reisavonture in die boeke *In die voetspore van die grotes*, *Voetspore op die strand*, *Van die Kaap tot Kilimandjaro*, *Van Kilimandjaro tot by Kaïro*, *Van Gansbaai tot Gaboen*, *Casablanca tot die Kaap* en *Agulhas tot Alexandrië*. Dit bevat vertellings oor die reis, meermale op 'n dag-tot-dag verslag van die dag se gebeure, ryklik geïllustreer met foto’s. *Voetspore 4x4 kookboek* is 'n praktiese kookboek vir mense wat reis.

Publikasies
-----------

* 2001: In die voetspore van die grotes
* 2002: Voetspore op die strand
* 2007: Van die Kaap tot Kilimandjaro
* 2007: Voetspore 4x4 kookboek
* 2008: Van Kilimandjaro tot by Kaïro
* 2009: Van Gansbaai tot Gaboen
* 2011: Voetspore: Casablanca tot die Kaap
* 2013: Voetspore: Agulhas tot Alexandrië
* 2014: Voetspore 2 - 'n kookboek vir 4x4-entosiaste
* 2015: Voetspore op die Ewenaar - 'n reis van Lamu tot Muanda
* 2020: Voetspore in Suid-Afrika. 'n Reisgids
* 2021: Voetspore in Suid-Afrika 2. 'n Reisgids.

Bronne
------

* Botha, Marzahn: "Dié keer volg span spore deur Oos-Afrika" *Beeld* 26 Julie 2011.
* Retief, Hanlie: "Diep voetspore van 'n ‘brother’" *Rapport* 20 Julie 2014.
* Blumenthal, Mari: Voetspore: Van een reeks tot sakesukses Geargiveer 9 April 2016 op Wayback Machine (*Netwerk24* – intekening benodig.)
Die Erasmuskasteel, die ou "spookhuis" waarin die karakters Diddervogel en As moes tuisgaan.
**Hier’s ons weer** is ’n grapperige swart en wit Afrikaanse rolprent wat in Pretoria (onder andere in die Victoriaanse "Erasmuskasteel") verfilm is. Die film van 81 minute is op 1 September 1950 uitgereik. Al Debbo en Frederik Burgers, Suid-Afrika se eie Laurel en Hardy, het die hoofrolle vertolk.

Genre
-----

Die rolprent is ’n lekkerlag komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.

Hoofrolspelers
--------------

* Al Debbo as Gottlieb Diddervogel
* Frederik Burgers as Petrus Philluppus Hendrik As
* Hanlie van Niekerk as Rita Naudé
* Jan Jourdan as Migiel Moorulle
* Eric Egan as Jannie Scaponi
* Bernabe van Alphen
* Ella Kroon as mev. Naudé
* Dirk Lourens
* Dave Barlow
* Helen de Kock
* Hendrik Susan as homself
* Nico Carstens as homself (nie gekrediteer nie)
* Taffy Kikillus as homself (nie gekrediteer nie)

Storielyn
---------

Diddervogel en As is twee speurders wat na ’n bende rampokkers soek. Die bende is weer op soek na geld wat as erflating aan die leier van die bende, Moorulle, bemaak is. Diddervogel en As word aangestel om wag te hou by die opening van ’n vermaaklikheidsoord, maar hulle moet in ’n ou spookhuis daar naby tuisgaan. Moorulle en een van sy trawante word as kelners vir dieselfde geleentheid aangestel, sonder dat Diddervogel en As daarvan weet. Die erflating is iewers in dieselfde ou huis versteek.

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
Die **hidrouliese kapasitansie** is in die plantkunde 'n maat vir die sukkulensie van vetplante. Dit is gedefinieer as die verhouding van die volumeverandering en die verandering in waterpotensiaal:

{\displaystyle C\_{hidroulies}={\frac {\Delta V}{\Delta \Psi }}}
Die grootheid se eenheid is {\displaystyle {\frac {mL}{MPa}}}

Dit is nogtans nuttiger en gebruikliker om die *relatiewe hidrouliese kapasitansie* te gebruik:

{\displaystyle C\_{hidr,rel}={\frac {C\_{hidroulies}}{V}}}
Hierdie grootheid se eenheid is {\displaystyle MPa^{-1}}

Sukkulente plante het gewoonlik 'n hoë relatiewe hidrouliese kapasitansie. Hulle kan baie water opneem en opswel sonder veel toename van die waterpotensiaal.

Die selwand se modulus
----------------------

'n Verwante grootheid wat soms aangewend word is die sel se volumetriese elastisiteitsmudulus {\displaystyle \epsilon }:

{\displaystyle \epsilon ={\frac {\Delta \Psi \_{p}}{\Delta V/V}}}

Hierde grootheid het die eenheid MPa en is amper die inverse van die relatiewe hidrouiese kapasitansie, maar niet heeltemal nie omdat {\displaystyle \epsilon } strik 'n eienskap van die selwand is en nie van die selinhoud nie.

Bron
----

* *Advances in Botanical Research, Volume 55* Jean-Claude Kader, Michel Delseny Academic Press, 2010, ISBN 0123808693, 9780123808691
**Lucas Cranach die Ouere**  

**Duitse skilder**  
  


---

**Kunsstroming**  

Duitse Renaissance  
  


---

**Beduidende werke**  
  

  

Portrette van Martin Luther  
  
  
  
*Die Goue Tydperk*

---

**Handtekening**  


**Lucas Cranach die Ouere** (\* omstreeks 1472 in Kronach, Oberfranken as *Lucas Müller* of *Lucas Sunder* - *Cranach* as van verwys na sy geboortestad wat destyds as *Kranach* of *Cranach* gespel is; † 16 Oktober 1553 in Weimar) was een van die beduidendste Duitse skilders en grafiese kunstenaars van die Renaissance wat hom ook as boekdrukker, politikus (raadslid en burgemeester) en sakeman bekwaam het - onder meer deur sy eie kunswerke suksesvol te bemark. Hiervoor het sy eie handelsmerk ontwerp wat aan die onderkant van al sy sowat 500 werke verskyn - 'n klein slang met twee vlermuisvleuels, 'n robynring in sy mond en 'n kroon op sy kop. Vanaf 1505 het hy as hofskilder aan die keurvorstelike Saksiese hof onder Frederik III, Johan van Sakse en Johan Frederik I gedien.

Ter geleentheid van Lucas Cranach die Ouere se 500ste verjaardag het die Duitse Demokratiese Republiek 'n 20 Mark-muntstuk uitgereik wat die kunstenaar se befaamde slang-handelsmerk wys
Naas 'n groot verskeidenheid altaarkunswerke en allegoriese skilderye het Cranach en sy medekunstenaars in sy ateljee ook talle portrette van sy werkgewers asook van die hervormers Martin Luther en Philipp Melanchthon. Die Cranach-ateljee, waar na ramings sowat 5 000 skilderye ontstaan het, is later deur sy gelyknamige seun Lucas Cranach die Jongere oorgeneem.
Samuel, sedert 1883 die tuiste van die Sendinginstituut op Wellington.
Studente en dosente van die Sendinginstituut op Wellington in 1909 afgeneem saam met ds. Andrew Murray.
Die **Sendinginstituut van die NG Kerk** was van 1877 tot 1962 ’n opleidingsentrum vir sendelinge in die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Bolandse dorp Wellington. 

Ds. Andrew Murray, leraar van die plaaslike NG gemeente, het die instituut as privaat stigting onder die NG Kerk se toesig begin. Sy oogmerk was dat mindergegoede jong manne wat geroepe gevoel het om die evangelie aan die heidene in Suider-Afrika te verkondig, daar opgelei kon word.

Ten einde met hul opleiding te begin, het ds. Murray vir George Ferguson uit Amerika laat kom wat in 1877 klasse vir sowat 10 studente in teologiese vakke aangebied het. Die eerste van dié studente is in 1880 gelegitimeer en nog drie die jaar daarna. Onderrig was uitsluitlik in Engels tot eerw. J.C. Pauw, ’n Wellingtonse sendeling, in 1878 as medelektor aangestel is. Die eerste gebou is in 1883 in gebruik geneem en het bestaan uit ’n klaskamer, ’n woonstel vir die personeel en slaapkamers vir die studente. Aangesien die bewoording op die voorgewel die woord "Samuel" bevat het, het dié gebou weldra as "Samuel" bekendgestaan. In 1898 het C.T. Wood, ook uit Amerika, aangekom om Ferguson by te staan.

In 1903 het die Sinode van die Kaapse Kerk die instituut oorgeneem en van toe af is predikante van die NG Kerk as lektore aangestel: G.F. Marais (1905–'11), J. Rabie (1913–'21), Henri Gonin (1913–'32), D. Lategan (1922–'25), David Wilcocks (1925–'32), G.B.A. Gerdener (1933–'37), C.F. Kies (1933–'62), J.H. Greyvenstein (1935–'62), P.B. Ackermann (1941–'42), A.C. van Wyk (1943–'62) en C.H. Badenhorst (1951–'62). Laasgenoemde was die eerste (en ook laaste) afgestudeerde van die instituut wat in die personeel aangestel is. Ná geslaagde pogings om die teologiese kursus aan te pas sodat dit ooreenstem met dié van die Stellenbosse Kweekskool en om geld in te samel, is nuwe lesingslokale in 1941 in gebruik geneem en die kursus van drie tot vier jaar verleng. In 1950 is die dosente se status verhoog tot dié van professor. In 1953 het die instituut sy 75-jarige bestaan gedenk. In sy bestaan het hy honderde bekwame en toegewyde sendelinge vir diens in Suid-Afrika, Njassaland, Rhodesië en Nigerië opgelewer.

In 1957 het die Sinode van die Kaapse Kerk besluit om die instituut te sluit en so die onderskeid tussen predikant en sendeling op te hef. Die instituut is tyd tot einde 1962 gegun sodat die laaste klas kon afstudeer. Daarna is die eienaarskap van die geboue aan die Hugenote-kollege oorgedra.

Bronne
------

* (en)  Kies, C.F. in Potgieter, D.J. 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Ltd.
Barry Richter kort voor sy dood.
**Bernhard Wilhelm Richter** (16 Augustus 1878, Dewetsdorp – 6 Julie 1961, Bellville), beter bekend as **Barry Richter**, was tydens die Tweede Vryheidsoorlog die hoofadjudant van genl. Christiaan de Wet.

Richter was bekend vir sy dapperheid en het onder meer gehelp om die lewe van Klasie Havenga, later Suid-Afrika se Minister van Justisie, te red. Die Boere het die treinspoor tussen twee blokhuise in die nag oorgesteek nadat hulle die sperdrade geknip het. Ná die tyd is Havenga vermis en Richter het onder kruisvuur en soekligte deurgekruip om die swaar gewonde soldaat te gaan haal en hom op sy rug na veiligheid te dra.

Met die beleg van Dewetsdorp deur die Engelse het lt. Cecil Boyle 'n skrikbewind gevoer deur die vroue en kinders met 'n sweep aan te ja na konsentrasiekampe. Genl. De Wet het hiervan gehoor en in November 1900 besluit om Dewetsdorp te ontset. Hy het Richter opdrag gegee om twee ander saam te vat en Boyle in die nag in hegtenis te neem sodat hy nie opdragte aan sy soldate kan gee wanneer die Boere die dorp binneval nie. Dit het hulle gedoen, en Boyle en ’n klompie ander Britse soldate gevange gehou tot die Boere die dorp die middag van 20 November bevry het.

Richter het ná die oorlog in Dewetsdorp geboer. Hy en sy vrou, Bessie Wiese, het vier kinders gehad: Bernie, Bettie, Marge en Toby.
**Semjon I** of **Semjon die Trotse** (Russies: Семён Иванович Гордый; 7 November 1316 - 27 April 1353) was die prins van Moskou en die grootprins van Wladimir. Hy was die oudste seun van Iwan Kalita. 

Semjon het in 1340 die prins van Moskou geword en ’n jaar later het hy die Goue Horde se toestemming gekry om die Russiese hoofprins, die grootprins van Wladimir, te word. Sy militêre veldtog teen die stad Torzjok in 1341 het gelei tot die uitbreiding van sy mag na Nowgorod. Tien jaar later het hy Smolensk aangeval. Hy het sy pa se beleid voortgesit om die Goue Horde te steun. Hy het al hoe meer mag gekry by die khan om Litaue se groeiende mag teen te staan omdat dit ’n bedreiging vir die Mongoolse oorheersing was. Anders as die meeste ander Russiese prinse het Semjon lojaal teenoor die Horde gebly.

Semjon se testament is op papier geskryf. Dit word beskou as die eerste gebruik van papier in Rusland, voor perkament gebruik is. 

Hy was getroud met Augusta, dogter van groothertog Algirdas van Litaue. Voor sy dood in 1353 het Semjon ’n monnik geword met die naam Sozont. Hy en twee van sy seuns gesterf weens die Swart Dood. 

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n96116999
* VIAF: 73129935
* WorldCat Identities: lccn-n96116999

 |


| * l
* b
* w
Grootprinse en tsare van die Rjoerik-dinastie |
| --- |
| Grootprinse | 
* Rjoerik
* Oleg
* Igor I
* Olga
* Swjatoslaf I
* Jaropolk I
* Wladimir I die Grote
* Swjatopolk I
* Jaroslaf I die Wyse
* Isjaslaf I
* Swjatoslaf II
* Wsewolod I
* Swjatopolk II
* Wladimir Monomach
* Mstislaf I
* Jaropolk II
* Wsewolod II
* Igor II
* Isjaslaf II
* Joeri I Dolgoroeki
* Andrei Bogoljoebski
* Michail van Wladimir
* Wsewolod die Groot Nes
* Konstantyn
* Joeri II
* Jaroslaf II
* Swjatoslaf III
* Andrei II
* Aleksander Nefski
* Jaroslaf III van Twer
* Wasili
* Dmitri I
* Andrei III
* Michail
* Joeri III
* Dmitri II
* Aleksander
* Iwan I
* Semjon die Trotse
* Iwan II
* Dmitri Donskoi
* Wasili I
* Wasili II
* Iwan III die Grote
* Wasili III

 |
| Tsare | 
* Iwan IV die Verskriklike
* Fjodor I

 |
Die **Pantolestidae** is 'n familie uitgestorwe soogdiere uit die Paleoseen tot Oligoseen van Noord-Amerika, Asië en Europa, wat tradisioneel is die (polifiletiese?) onderorde Pantolesta (polifiletiese) orde Cimolesta geplaas word.

Taksonomie
----------

Die taksonomiese posisie is onduidelik. Onlangse kladistiese ontleding (Halliday 2015) betref net een spesie *Palaeosinopa* en plaas dit in 'n groep wat 'n susterklade van die Ietermagoë sou wees.

Beskrywing
----------

Pantolestidae het soos die moderne otters gelyk. Hulle is bekend van die Eoseen van Europe, soos *Buxolestes* van die Duitse Eoseense lagerstätte Messel. Hulle het op vis gejag en het 'n 50 cm lank liggaam met 'n stert van 35 cm gehad. Hulle het taamlik groot hoektande en sterk snytand wat ondersteun word deur gespierde kake. Die voorpote was kragtig en het groot benige kloue gedra. Die ulna en die radius was vry, wat groot draaiings moontlik gemaak het. Die eerste stertwerwels het sterk uitsteeksels gehad, wat die swembewegings versterk het, soos dit ook by otters die geval is.

Galery
------

* Buxolestes minor*Buxolestes minor*
* Buxolestes*Buxolestes*
* Palaeosinopa*Palaeosinopa*
* Palaeosinopa kaak*Palaeosinopa* kaak
* Palaeosinopa skedel*Palaeosinopa* skedel
**Titulus Regius** ("koninklike titel" in Latyn) is ’n wet van die parlement van Engeland van 1484 waarkragtens die titel "Koning van Engeland" aan Richard III gegee is.

Die wet het ’n deklarasie van die Hoër- en Laerhuis ’n jaar vantevore bekragtig dat die huwelik van Eduard IV van Engeland met Elizabeth Woodville ongeldig was – daardeur was Edward, Richard, Elizabeth en die ander kinders dus buite-egtelik en het hulle almal hulle aanspraak op die troon verloor. Richard III is as die regmatige koning aangewys. Aangesien die Hoër- en Laerhuis nie amptelik as ’n parlement byeengekom het nie, het vrae ontstaan oor die geldigheid van die deklarasie; toe die parlement dus byeenkom, is die deklarasie ’n wet gemaak.

Nadat Richard III se bewind omvergewerp is, is die wet herroep deur die eerste parlement van die nuwe koning, Hendrik VII. Dit was ’n belangrike stap, want die nuwe koning en sy ondersteuners het Richard III se bewind as troonrowery beskou. Dit het ook die wettigheid van Eduard IV en Elizabeth Woodville se kinders herstel, onder andere dié van Elizabeth van York, met wie Hendrik belowe het hy sou trou as hy die troon bestyg.
Die **wolsteelkwassie** (*Sorocephalus alopecurus*) is 'n blomdraende struik wat tot die genus *Sorocephalus* behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Riviersonderendberge voorkom.

Die struik word slegs 1 m hoog en blom van Julie tot September. Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Die vrugte word, twee maande nadat die plant geblom het, ryp en die sade val na die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei op suidelike, sandsteen hellings op hoogtes van 450 - 800 m.

In Engels staan die struik as die *Woolly-stalk clusterhead* bekend.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

* REDLIST Sanbi
* Biodiversityexplorer
* Protea Atlas
* Plants of the World Online

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q18083518
* GBIF: 3996137
* iNaturalist: 566349
* IPNI: 706679-1
* IUCN: 113240104
* NCBI: 380128
* Plant List: tro-26500162
* Tropicos: 26500162

 |
Die **Blyderivier** (of *Motlatserivier*, wat beteken "permanente rivier", of *Umdhlazi-rivier*), is 'n rivier in die Mpumalanga en Limpopoprovinsies van Suid-Afrika. Dit vloei in 'n noordelike rigting deur steil valleie en klowe van die Drakensberg in Mpumalanga, voordat dit die Laeveld bereik in die Limpopoprovinsie. Dit het sy oorsprong op ongeveer 2000 m hoogte in die Hartebeesvlakte bewaringsgebied, ten noorde van die Long Tompas.

Die Blyderivier en die Ohrigstadrivier se water vloei altwee in die Blyderivierspoortdam in.

Oorsprong van die rivier se naam
--------------------------------

Kommandant Andries Hendrik Potgieter het in 1844 'n ekspedisie onderneem om die moontlikheid van 'n handelsroete na Delagoabaai (tans Maputobaai) te ondersoek. Die waens kon nie die steil klowe na die laeveld afgaan nie, en is agtergelaat. Potgieter is alleen met 'n groep ruiters verder. Hulle het so lank weggebly dat die mense by die waens gevrees het dat hulle omgekom het. Die riviertjie by die kamp is toe die Treurrivier genoem, en die terugtog is aangepak. Na 'n paar dae het Potgieter en sy ruiters die waens ingehaal. Daar was groot blydskap en die rivier langs die uitspanning het die naam Blyderivier gekry.

Sytakke
-------

* Lisbonrivier
* Molototsirivier
* Ohrigstadrivier
* Sandspruit
* Nwanawayingwe
* Mapalagele
* Ga-Nogakgolo
* Kadisi
* Treurrivier, wat by Bourke's Luck by die Blyde aansluit.

Sien ook
--------

* Blyderivierspoort
* Blyderivierspoortdam
Die **Bo-Zambezi-moddervis** (*Labeo lunatus*) is 'n varswatervis wat voorkom in die boonste gedeelte van die Zambezi- en die Okavangorivier. In Engels staan hy bekend as die *Upper Zambezi labeo*.

In die Caprivi staan die vis bekend as die langvin-onderbek asook *mudsucker*.

Voorkoms
--------

Die Bo-Zambezi-moddervis se kop is klein, met 'n skurwe neus. Daar is klein tuberkels op die neus. Die bek is onder geplaas en kort baarde kan aanwesig wees. Tande is afwesig, maar smaakknoppies kom op die bo- en onderkaak voor.

Die vis se lyf is platterig en die dorsale vin (rugvin) staan hoog uit, meer as twee keer die lengte van die kop. Die rugvinwimpel is die vis se vernaamste kenmerk. Die stertvin is vlak gevurk en die anale vin driehoekig. Dié vinne, asook die buik- en borsvinne, is goed ontwikkel.

Die Bo-Zambezi-moddervis is groenerig of donker silwergrys van kleur, silwer tot grys onder en die vinne het 'n pienk/pers skynsel.

Die skubbe se basis is donker, wat die voorkoms van horisontale strepe oor die lyf gee. Hulle is grof en die telling is 37-40 op die systreep en 16-20 op die stertstam.

Die vis word 400 mm lank en weeg sowat 2,5 kg.

Habitat
-------

Die vis leef in diep water en in hoofstrome, met rotserige sowel as sanderige bodems, en ook in sagtebodem-vloedvlaktemere.

Hulle leef in skole en broei in die somer, vermoedelik in areas wat vol water is tydens die vloedtye. Hulle vreet alge, detritus en waterinsekte. Hulle word gevang met klein hoekies en deeg, gemaak van koekmeel en eier. Alge in 'n bolletjie gerol, en erdwurms sal ook werk, veral as op die bodem gehengel word.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
* *Hengel Visse in die Caprivi.* Willem Botha. 1984.
*Vir die rugbyspan, sien gerus Blues (rugbyspan).*
Die blues-legende B.B. King tydens 'n optrede in die Wit Huis in 2006.
Taj Mahal Blues Trio
**Blues** is 'n musiekstyl en genre wat tussen 1860 en 1900 ontstaan het uit die musiek van die slawe in die Suide van die Verenigde State, onder andere in die Mississippidelta, tussen Memphis en New Orleans. Die vernaamste musikale bronne wat tot die ontstaan van die blues bygedra het, is die godsdienstige liedjies (gospels) en liedjies wat die slawe gesing het terwyl hulle gewerk het. Musiek, in groepe of alleen, met of sonder selfgemaakte instrumente, was dikwels die enigste manier wat die slawe gehad het om hul lyding uit te druk en te versag. Vandaar ook die naam "blues", wat op die musiek se melankoliese toon en inhoud dui.

|  |
| --- |
| 1. *Crazy Blues*: Die eerste kommersiële opname van 'n swart sanger wat die blues sing: Mamie Smith sing die "Crazy Blues" in 1920.  |
| 2. *Dupree Blues*: 'n voorbeeld van die Ooskus-blues, deur Blind Willie Walker, opgeneem in 1930 |
| Probleme? Sien *Mediahulp*. |

Tydens die Eerste Wêreldoorlog het baie swartes vanuit die Suide na die stede in die Noorde (onder andere Chicago en Detroit) getrek, waardeur hul musiek 'n meer "stedelike" geluid gekry het, gekenmerk deur die gebruik van elektriese instrumente. Hierdie musiek het ook 'n vinniger tempo gehad en sou later die weg baan vir rhythm and blues (R&B) en ruk-en-rol. Die laasgenoemde het tydens die vyftigerjare die voortou geneem, maar deurdat Britse musikante soos Eric Clapton, die Rolling Stones en Led Zeppelin ook blues in hul musiek gebruik het, het die genre weer gewild geword.

Jazz is 'n verwante musiekstyl wat sterk deur blues beïnvloed is.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX536851
* BNF: cb11975253n (data)
* GND: 4132568-0
* LCCN: sh85015115
* NDL: 00970020

 |
Die **S.S. Tairoa** was 'n Britse vragksip wat tydens die Tweede Wêreldoorlog voor die kus van Namibië deur die Duitse oorlogskip Admiral Graf Spee gekelder is met 'n torpedo.

Die Tairoa van 7 983 ton is in 1920 gebou en was die eiendom van die Shaw, Savill and Albion Line van Londen. Dit was onderweg van Brisbane in Australië na Londen met 'n vrag van 12 000 ton bevrore vleis, kaas, botter, wol, lood en algemene vrag toe dit op 3 Desember 1939 op 'n afstand van 1 050 km suidoos van St. Helena deur die *Graf Spee* voorgekeer is. Om te voorkom dat die *Graf Spee* se posisie bekend word, is die Tairoa beveel om geen noodsein uit te stuur nie. Toe die marconis dit wel doen, skiet die *Graf Spee*. Nogtans doen die marconis dit weer en bombardeer die *Graf Spee* die Tairoa weer. Die Tairoa is so beskadig dat dit nie verder kon vaar nie. Al die 81 bemanningslede, insluitende kapt. William B.S. Starr, is krygsgevange aan boord die *Graf Spee* geneem. Daar was slegs 5 beseerdes en geen gesneuweldes nie. Daarna is die Tairoa gekelder. Op 6 Desember is die meeste krygsgevangenes na die *Altmark* oorgeplaas en saam met die gevangenes van die *Doric Star* na Europa gebring.

Bibliografie
------------

* www.maritimequest.com
* myweb.tiscali.co.uk
* www.wrecksite.eu