recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sigourney Weaver** (gebore as **Susan Alexandra Weaver**; 8 Oktober 1949) is ’n Amerikaanse aktrise en rolprentvervaardiger.

Loopbaan
--------

Weaver in 1989 by die Oscars.
Ná haar debuut in ’n klein rol in *Annie Hall* (1977) het sy gou bekend geraak vir haar eerste hoofrol in 1979 as Ellen Ripley in *Alien*. Sy het dié rol weer in drie opvolgprente gespeel: *Aliens* (1986), waarvoor sy vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem is, *Alien 3* (1992) en *Alien: Resurrection* (1997). Sy is ook bekend vir haar rolle in die lokettreffers *Ghostbusters* (1984), *Ghostbusters II* (1989) en *Avatar* (2009). 

Weaver is in 1980 vir ’n Drama Desk-prys benoem vir die Off-Broadway-toneelstuk *Das Lusitania Songspiel*, en het in 1984 ’n Tony-benoeming gekry vir die Broadway-stuk *Hurlyburly*. Sy is al sewe keer vir ’n Golden Globe benoem, waarvan sy twee gewen het: vir *Gorillas in the Mist* en *Working Girl*. Sy was die eerste persoon wat in dieselfde jaar twee Golden Globes vir toneelspel gewen het. Sy het ook Oscar-benoemings vir albei rolle gekry. 

Vir haar rol in die 1997-prent *The Ice Storm* het sy die Bafta vir beste vroulike byspeler gewen. Sy is ook vir drie Emmys benoem en het twee Saturn-pryse gewen.

Weaver is bekend vir haar talle rolle in wetenskapsfiksieprente, ook soms klein rolle in suksesvolle flieks soos *Futurama* (2002), *WALL-E* (2008), *Paul* (2011) en *The Cabin in the Woods* (2012). Haar ander prente sluit in *The Year of Living Dangerously* (1983), *Dave* (1993), *Death and the Maiden* (1994), *Copycat* (1995), *A Map of the World* (1999), *Galaxy Quest* (1999) en *Prayers for Bobby* (2009).
**Carel Boshoff (IV)**, gebore in Pretoria, is 'n Suid-Afrikaanse politikus, Afrikaner, die seun van Carel Boshoff, kleinseun van Hendrik Verwoerd en 'n lid van die Vryheidsfront Plus. Hy is 'n stigter van Orania en was tussen 2007 en 2019 die voorsitter van die Orania Beweging.

Biografie
---------

Boshoff het afgestudeer in die teologie, in filosofie en in geskiedenis. Hy het met sy proefskrif 'n doktorsgraad in geskiedenis verwerf. Sy proefskrif is later onder die titel *Afrikaners na Apartheid* gepubliseer.

In die vroeë 1990's het hy saam met sy pa, sy familie en sy kinders na Orania getrek om 'n Volkstaat met Afrikaner selfbeskikking op te rig in die konteks van die grondwetlike onderhandelinge in Kempton Park.

In 1994 het hy deelgeneem aan die stigting van die Vryheidsfront en is hy aangestel as 'n permanente lid van die Volkstaatraad. 

Hy is daarna verkies in die Orania Verteenwoordigende Raad en die Orania Dorpsraad en is aangestel as uitvoerende hoof van die Orania Beweging. Boshoff het 'n deurslaggewende rol gehad in die ontwikkeling van Orania se bestuur tot 'n ware munisipale raad. 

Aan die einde van 2001 is hy verkies tot die provinsiale raad van die Noord-Kaap. 

In Februarie 2003 is hy verkies as die provinsiale leier van die Vryheidsfront in die Noord-Kaap.

Boshoff het op 25 Mei 2019 bedank as hoof van Orania se burgerraad weens korrupsiebewerings, wat hy ontken het.

In die verlede was Boshoff ook 'n joernalis by Beeld, 'n aanbieder van die TV-program *Dwarsklap* op KykNET, 'n lid van die Groep van 63, en die president van die "Afrikanervryheidstigting". 

Carel Boshoff IV is getroud met Anje Strik. Hulle woon in Orania.

Publikasies
-----------

* *NP van Wyk Louw en die derde Afrikaner*, FAK

Sien ook
--------

* Carel Boshoff
* Orania
**Stafford's Hill** is 'n berg aan die noordelike kant van die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat, naby die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho.Die berg lê ongeveer noord-wes tot suid-oos. 

Stafford's Hill se hoogte bo gemiddelde seevlak is ongeveer 1 762 m, terwyl die omliggende landskap ongeveer 1 600m bo seevlak is. Die koördinate vir Stafford's Hill is 28°51′38″S 27°53′54″O﻿ / ﻿28.86056°S 27.89833°O﻿ / -28.86056; 27.89833. Die hoogste piek van Staffords Hill is dus ongeveer 162 m. As gevolg van die terrein se helling (rofweg na die suidooste na die Caledonrivier toe), is die hoogte bo die omliggende area laer aan die noordwestelike kant.

Geologie
--------

Stafford's Hill bestaan uit gesteentes van die Stormberg-groep, met die kranse van die Clarens-sandsteenformasie, een of meer dolerietgange wat teen die een sy afloop, en 'n piedmond van verweerde materiaal. As gevolg van verwering kan groot blokke sandsteen teen die hange van die berg waargeneem word. Die gebied se nat klimaat lei tot chemiese verwering van die doleriete, en dus vertoon die dolerietgange 'n negatiewe verwering. Die dolerietgange wat chemies verweer, het kleierige gronde op gedeeltes van die voet van die berg tot gevolg, naby die Dolerietgange.
'n Romeinse augur met kromstaf  
Illustrasie uit die Sweedse ensiklopedie *Nordisk familjebok*
Die **augur** (in Afrikaans soms ook **ougur** gespel) was 'n godsdienstige beampte in antieke Rome wat deur die staat of familiehoofde (die *patres familias*) voor enige belangrike besluitneming geraadpleeg is om vas te stel of dit in ooreenstemming met die wil van die Gode was. Dié wil is geopenbaar deur natuurtekens, veral die gedrag van voëls: of hulle in swerms of alleen gevlieg het, watter klanke hulle in vlug geuiter het, die rigting van hul vlug en die soort waartoe hulle behoort het. 

Die waarneming en interpretasie van sodanige tekens het bekend gestaan as die "neem van die *auspicium*." Hierdie plegtigheid en die optrede van die augur het sentraal gestaan tot enige gewigtige onderneming in die Romeinse samelewing — publiek of privaat — insluitend sake aangaande oorlog, handel en religie. 

Die Romeinse historikus Livius beklemtoon die belang van die augurs: "Wie weet dan nie dat hierdie stad gestig is slegs ná die neem van die *auspicium* nie, dat alles in oorlog en in vrede, tuis en buitelands, slegs ná die neem van die *auspicium* onderneem is nie?"

Sien ook
--------

* Waarsêery
* Wiggelary
Tweeling (Gemini)
Die astrologiese simbool van die Tweeling
Die **Tweeling** (Lat: *Gemini*) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 21 Mei en 21 Junie gebore is. Dit is die derde teken van die Diereriem.

Die Tweeling is een van die drie lugtekens en een van die vier beweeglike tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken en is vergelykbaar met die Perd van die Chinese Diereriem. Die tradisionele heerser van die Tweeling is Mercurius.

Tweelinge kom volgens die astrologie goed oor die weg met Waterdraers en Weegskale.

Agtergrond
----------

Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
Die **Noord-Kaap** (Engels: **Northern Cape**, Tswana: **Kapa Bokone**, Xhosa: **uMntla-Koloni**) is die grootste en ylbevolkste provinsie van Suid-Afrika. Die hoofstad en grootste stad is Kimberley. Die provinsie is gestig toe die ou Kaapprovinsie in 1994 in drie nuwe provinsies, die Wes-, Oos- en Noord-Kaap verdeel is.

Ander belangrike plekke is Upington, Carnarvon, Colesberg, De Aar, Kuruman en Springbok. Suid-Afrika se koudste dorp, Sutherland, het 'n sterrewag wat al hoe belangriker word as 'n astronomiese observasiesentrum van wêreldklas.

Demografie
----------

Meerderheidstale in die Noord-Kaap:

   Afrikaans

   Engels

   Xhosa

   Tswana

   Geen meerderheidstaal

* Bevolking (2011-sensus): 1 145 861. Mees ylbevolkte Suid-Afrikaanse provinsie.
* Tale: Afrikaans (53,8%), gevolg deur Tswana (33,1%).

Distrikte
---------

1. Namakwa
2. Pixley ka Seme
3. ZF Mgcawu
4. Frances Baard
5. John Taolo Gaetsewe

Geografie
---------

Oppervlakte: Sowat 361 830 vierkante kilometer – die grootste provinsie wat 29,7% van die land beslaan.

Ligging en topografie
---------------------

Waterval geleë 'n paar myl ten noorde van Nieuwoudtville, op pad na Loeriesfontein, Noord-Kaap
Die Noord-Kaap word begrens deur die Atlantiese Oseaan in die weste, die lande Namibië en Botswana in die noorde, die provinsie Wes-Kaap in die suide en die provinsies Noordwes, Vrystaat en Oos-Kaap in die ooste. Die Noord-Kaap is 'n plat, klipperige wêreld, yl begroei en droog (gemiddeld slegs sowat 250 mm reën per jaar). Die suide is 'n deel van die Groot Karoo, terwyl die Kalahariwoestyn vanuit Botswana in die noorde oor die provinsie reik. Dis 'n harde wêreld, wat darem ryklik getemper word deur die beroemde veldblomme wat in die lente in Namakwaland ontluik. Van die veldblomme is inheems, maar die gewildste plant, die kosmos, is 'n indringer van Amerika. En dan is daar die Oranjerivier, wat soos 'n lint van lafenis deur die dorsland sny en in die Atlantiese Oseaan uitmond.

Ekonomie
--------

Die Noord-Kaap is ryk aan minerale (asbes, koper, ystererts, mangaan, gips, edelstene) en het die grootste diamantneerslae in die land. Dit is skaapwêreld, maar die provinsie het ook sy kwota wynmakers en sitrusvrugteboere.

Wet en regering
---------------

Die huidige premier van die Noord-Kaap is Zamani Saul. Hy is van die ANC.

Die Noord-Kaapse Provinsiale Wetgewer se setel is in Kimberley en dit voer wetgewing deur volgens die provinsiale belange, wat in die Grondwet van Suid-Afrika bepaal is, onder meer op die gebied van landbou, onderwys, omgewingsake, gesondheidsorg, behuising, taalbeleid, toerisme, handel en welvaart.

Bronne
------

* Noord-Kaap by Mieliestronk - Met toestemming gebruik
Die Noongar groepe se ligging in Wes-Australië
Die **Noongar** (soms ook gespel: **Nyungar**/**Nyoongar**/**Nyoongah**/**Nyungah**/**Nyugah**), is 'n Australiese inboorlingvolk wat in die suidweste van Wes-Australië voorkom vanaf Geraldton aan die weskus tot by Esperance aan die suidkus en oos tot by Ravensthorpe en Southern Cross. 'Noongar' is ook die naam vir hul gemeenskaplike taal. Daar word vermoed dat die naam in die verskeie oorspronklike dialekte "mense" beteken. In die suide word die spelling 'Noongar' verkies wat ook 'n aanduiding is van die aksent daar.

Subgroepe
---------

Voor Europese nedersetting het die Noongar volk bestaan uit sowat dertien dialekgroepe wat 'n gemeenskaplike taal en kultuur gedeel het. Daar is opgemerk dat die Noongar uitgeken kon word aan twee algemene faktore:

* hulle het 'n woord soortgelyk aan "Noongar" gebruik om na hulself te verwys;
* anders as die meeste ander Australiese inboorlingvolke het hulle nie besnyding op hulle manlike kinders beoefen nie. Die Noongar bestaan uit vyf tipes kulturele subgroeperinge: Perth, Nyakinyaki, Bibelmen, Wudjari en die Nyunga.

Sedert kolonisering het die Noongar hul identiteit en bewustheid van streeksgroeperinge behou. Die Noongar mense en hul kultuur is baie beïnvloed deur Europese kolonisering en ontwikkeling van Wes-Australië.
| ***Nooit Meer Slaap Nie*** |
| --- |
| **Outeur** | Willem Frederik Hermans |
| **Land** |  Nederland |
| **Taal** | Nederlands (ook beskikbaar in Afrikaans) |
| **Genre** | Roman |
| **Uitgewer** |  |
| **Uitgegee** |  |
| Letterkunde-portaal |

***Nooit Meer Slaap Nie*** is 'n roman deur Willem Frederik Hermans, wie al by geleentheid aangeprys is as Nederland se grootste skrywer van die 20ste eeu. Die boek is in Afrikaans vertaal deur Wium van Zyl.

Die roman neem die leser op 'n spanningsvolle en selfs lewensgevaarlike navorsingstog in Finnmark, die yl-bewoonde noordelikste deel van Noorweë. Die verhaal handel oor die lotgevalle van Alfred Issendorf, 'n jong Nederlandse geologiestudent wat aan sy doktorsgraad werk. Die harde werklikheid van die onbekende landskap maak dit vir hom ontsettend moeilik om bewyse vir sy hipotese te vind. Die versperrings in sy pad blyk egter veel verder te strek. Dit word 'n verhaal waarin ook die mens se stryd teen "moedswilligheid en misverstand" en teen die noodlot en ironie, in sowel tragiese as komiese situasies telkens te voorskyn kom.
**Rina Botha** was ’n Afrikaanse aktrise en skrywer en lektor in Drama aan die Universiteit van Stellenbosch.

Lewe en werk
------------

Catharina Philippina Botha is in 1925 in George gebore. Sy studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en die Graaff-Reinet Onderwyskollege en gee daarna onderwys op Sutherland. In 1944 verlaat sy die onderwys om aktrise te word. Sy sluit aan by die akteur Johan Fourie se toneelgeselskap en trou later met hom. Vir twaalf jaar is sy aan die Johan Fourie-toneelgeselskap verbonde en doen ook werk vir die Nasionale Toneelorganisasie. In 1964 keer sy terug na die Universiteit van Stellenbosch om drama te studeer onder Fred Engelen en sy voltooi ook ’n B.A. Honneurs-graad in Afrikaanse letterkunde. Hierna word sy aangestel as lektor in spraak en stem in die Departement Drama, ’n pos wat sy beklee tot met haar dood. In hierdie tyd lei sy vele bekende akteurs en aktrises op, insluitende Annalize van der Ryst, Rina Nienaber, Johan Esterhuizen, Antoinette Kellerman, Dawie Malan, Laurika Rauch, Juanita Swanepoel en Marie Kruger, laasgenoemde twee wat haar opvolg as stemonderwysers in die departement. Van die rolle wat sy op die verhoog vertolk het, sluit in ’n rol in "*Geknakte riete*" van Johan Fourie in 1952. Haar tweede man, Carel "Yster" Hattingh, is in 1970 oorlede.

Skryfwerk
---------

Sy skryf die romans "*Amanda Conradie*", "*Totdat ons weer ontmoet*" en "*Drakensnek*". Sy skryf ook ’n aantal ontspanningsverhale, waarvan sommige in *Die Naweek* gepubliseer word.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1950 | Amanda Conradie |
|  | Totdat ons weer ontmoet |
| 1952 | Drakensnek |

Bronnelys
---------

### Boeke

* Aucamp, Hennie "Bly te kenne" Tafelberg-Uitgewers Bpk. Kaapstad Eerste uitgawe 2001
* Nienaber, P.J.; Senekal, J.H en Bothma, T.C. "Mylpale in die geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde"
* Afrikaanse Pers-Boekhandel Tweede hersiene uitgawe 1963
* Van Coller, H.P. (red.) "Perspektief en Profiel Deel 2" J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1999

### Internet

* Esat:
Die **talent** (Latyn: *talentum*; Antieke Grieks: τάλαντον, *talanton*, "skaal", "balans", "som") was een van verskeie antieke eenhede van massa, ’n kommersiële gewig en ooreenstemmende eenhede met ’n waarde gelykstaande aan daardie massa van ’n edelmetaal. Die talent goud was bekend aan Homeros, wat geskryf het Achilles het ’n halwe talent goud aan Antilochos gegee as prys. Dit was min of meer die massa water wat nodig was om ’n amfora te vul. ’n Griekse, of Attiese, talent was 26 kg, ’n Romeinse talent 32,3 kg, ’n Egiptiese talent 27 kg en ’n Babiloniese talent 30,3 kg. Die Bybelse algemene talent wat in die tyd van die Nuwe Testament gebruik is, was 58,9 kg.

’n Attiese talent silwer het die waarde gehad van nege man-jare geskoolde arbeid. Huursoldate in die Hellenistiese tydperk is gewoonlik een dragme per dag betaal. Daar was 6 000 dragmes in ’n Attiese talent.

Die Babiloniërs, Sumeriërs en Hebreërs het die talent in 60 mines verdeel, wat elk weer in 60 sikkels verdeel is. In die Griekse talent was ook 60 mines. ’n Griekse mine was sowat 434 ± 3 gram. ’n Romeinse talent het bestaan uit 100 libres (Romeinse pond). ’n Egiptiese talent is verdeel in 80 libres.

In die Bybel
------------

Die talent as ’n eenheid van waarde word in die Ou Vertaling van die Afrikaanse Bybel genoem in Jesus se gelykenis van die talente (Matt 25:14-30). Dié gelykenis is die oorsprong van die woord "talent" in verskeie tale vir ’n begaafdheid of aanleg. Dit word ook in ’n ander gelykenis aangetref: Matt 18:23-35, waarin ’n dienskneg kwytgeskeld word van sy skuld van tienduisend talente, maar ’n ander dienskneg wat hom net honderd pennings skuld in die gevangenis werp. 

Die talent word ook op ander plekke in die Ou Vertaling gebruik, soos in die beskrywing van die materiaal wat vir die tabernakel gebruik is (Eks 38). Salomo se inkomste in een jaar was 666 talente goud (2 Kron 9:13, 1 Kon 10:14).
Die bevolkings van Gallia Cisalpina. Name word in Italiaans aangedui
Die **Liguriërs** (Latyn: *Ligures*) word as die oorspronklike bewoners van die westelike Alpegebied, veral die valleie van die Bo-Ryn, Wes-Switserland, die Rhônegebied, die Povlakte, die Franse en Italiaanse Riviera, Korsika en Wes-Spanje beskou. Die Liguriërs word verbind met die sogenaamde Terramare-beskawing wat in die Middelbronstyd, tussen 1750 en 1150 v.C. in Noord-Italië gefloreer het. Dit is nog nie duidelik of hulle oorspronklik deel uitgemaak het van die Indo-Europese groep van volkere en tale nie, alhoewel sommige navorsers die Liguriese taal, waarvan net enkele woorde en name bekend is, wél as van Indo-Europese afkoms beskou.

Sedert 700 v.C. word die Liguriërs ingevolge die uitbreiding van Keltiese stamme in Europa teruggedring na die gebied van die huidige Ligurië. In sommige gebiede soos die Rhônevallei vermeng hulle met Keltiese stamme. Nadat die Liguriërs aanvanklik net militêre diens in die Romeinse leër doen, veral as bekwame ruiters, kom hulle gebied sedert 238 v.C. onder Romeinse heerskappy. 

Albingaunum (Album Ingaununm, die huidige Albenga), wat deur die Liguriese stam van die Ingauni bewoon is, behoort tot die belangrikste Liguriese stede van die antieke tydperk.

Baie Liguriërs, wat tydens die Tweede Puniese Oorlog as soldate in die Romeinse vloot geveg het, bly na die einde van die oorlog in 202 v.C. sonder soldy. Hulle probeer net soos hul Istriese metgeselle 'n heenkome as seerowers te vind. Seerowerskepe in groot eskaders verwoes in hierdie tydperk 'n aantal Mediterreense kusgebiede. Die seerowers is deur die Romein Aemilius Paulus verslaan, en volgens oorlewerings het sowat 17 000 Liguriërs in die seegevegte gesneuwel.
**Tsongkhapa** of **Je Rinpoche** (1357-1419) is die stigter van die Gelug-skool van Tibettaanse Boeddhisme. Sy naam beteken "Man uit die Uievallei". Hy word ook soms **Je Tsongkhapa** genoem; sy naam as monnik was **Lobsang Drakpa**. Die twee belangrikste eienskappe van die Gelug-tradisie is die eenheid van soetra en tantra en die klem op die vinaya (morele kloosterkode).

Lewe
----

Tsongkhapa is in 1357 gebore in die Amdo-provinsie in Noordoos-Tibet. Die Kumbum-klooster is later op sy geboorteplek gebou.

Van driejarige ouderdom af is hy opgelei deur Rolpey Dorje, die 4de karmapa, wat hom die naam Kunga Nyingpo gegee het. Toe hy sewe was, het hy die kloosterbelofte afgelê en het hy die naam Lobsang Drakpa gekry. 

Tsongkhapa het in 1409 die Ganden-klooster gestig en het so die 1ste Ganden Tripa, hoof van die klooster en van die latere Gelug-skool, geword. Hier het hy sy eie leringe verkondig, wat later Gelug genoem is. Dit is op ’n kombinasie van verskillende skole se leringe gebaseer. Toe hy in 1419 sterf, het hy 18 versamelings geskrifte oor honderde onderwerpe nagelaat. Dié geskrifte vorm die belangrikste studiebron (buiten die leringe van die Boeddha) in die Gelug-tradisie.

Een van Tsongkhapa se leerlinge was Gendun Drup (1391-1474), wat nadoods as die eerste Dalai Lama aangewys is.
Kraus in 1971.
**Lili Kraus** (3 April 1903 - 6 November 1986) was 'n Hongaars-gebore pianis.

Biografie
---------

Lili Kraus is in 1903 in Boedapest gebore. Haar vader was van Tsjeggiese afkoms, en haar moeder van 'n geassimileerde Joods-Hongaarse familie.

Sy studeer aan die Franz Liszt Musiekakademie, en op die ouderdom van 17 skryf sy in by die Boedapest Konservatorium waar sy studeer onder Zoltán Kodály en Béla Bartók. In the 1930's sit sy haar studies voort onder Severin Eisenberger en Eduard Steuermann in Wene, en Artur Schnabel in Berlyn, wat haar belangstelling in die klassieke tradisie aanwakker.

Lili Kraus word spoedig bekend as 'n spesialis in die musiek van Mozart en Beethoven. Haar vroeë kamermusiekopvoerings en opnames saam met die violis Szymon Goldberg help haar om kritiese lof in te oes en loods terselfdertyd haar internasionale loopbaan. In the 1930's toer sy deur Europa, Japan, Australië en Suid-Afrika. In 1940, tydens die Tweede Wêreldoorlog, onderneem Kraus 'n toer van Asië, waartydens sy en haar familie in Java gevange geneem word deur Japannese magte en vanaf Junie 1943 tot Augustus 1945 deur die Japannese magte geïnterneer word.

Na die oorlog vestig sy haar in Nieu-Seeland waar sy vir 'n aantal jare opvoerings en onderrig gee. Sy word 'n Nieu-Seelandse burger en sit aldaar haar loopbaan voort met uitgebreide toere. In die vroeë 1950's voer sy 'n volledige siklus van Beethoven se vioolsonates op saam met die violis Henri Temianka. Sy gee vanaf 1967 tot 1983 as inwonende kunstenaar klas aan die *Texas Christian University* in Fort Worth. Hierna vestig sy haar in Asheville, Noord-Carolina, waar sy in 1986 oorlede is.

Kraus se eggenoot was Otto Mandl (gebore 1889, sterf 1956), 'n welgestelde Joodse (hy het hom later tot die Katolisisme bekeer) myningenieur en filosoof. Hulle is op 31 Oktober 1930 getroud. Mandl het sy sakebelange verkoop ten einde sy vrou se loopbaan te bevorder. 'n Seun en dogter genaamd Ruth en Michael is uit die huwelik gebore.

Erfenis en waardering
---------------------

Kraus was een van die vernaamste en prominentste 20ste eeuse vertolkers van die musiek van Mozart. Haar volledige opname van sy klaviersonates, wat in die laat 1960's opgeneem is, word vandag steeds as 'n toonaangewende interpretasie beskou; haar opnames van Mozart se klavierconcertos (saam met die Weense Fees-simfonieorkes onder leiding van Stephen Simon) vanaf 1965/66, parallel met Géza Anda se volledige opnames, wat in 1961 begin is, is van groot artistieke waarde. Anders as baie pianiste van haar tyd, het Kraus nie 'n kragtige en oordonderde toon verkies nie. Aangesien sy nooit 'n eksklusiewe kontrak met 'n platemaatskappy gesluit het nie, was dit vir 'n lang tyd moeilik om haar opnames te bekom. Intussen is haar opnames van 1933–1958 asook die volledige opnames van die Mozart-concertos op die Parlophone, Ducretet-Thomson en Les Discophiles Français (insluitend opnames van Mozart en Beethoven se vioolsonates saam met Goldberg) plate-etikette vrygestel.
'n Waterwiggelaar, van 'n 18de eeu Franse boek oor bygelowe.
**Waterwiggelary** is 'n woord wat veral verwys na die praktyk om ondergrondse lopende water op te spoor, gewoonlik met behulp van die swaai van 'n stokkie, stafie of pendulum oor 'n kaart, of terwyl die wiggelaar beweeg oor 'n landsoppervlakte. Sommige handboeke oor waterwiggelary dring daarop aan dat dit slegs met behulp van varsgesnyde takkies kan geskied. Wetenskaplike navorsing omtrent hierdie bedryf kon nie bewys dat dit werk nie, maar dit word steeds deur talle mense geglo.

Die beweging van stokkies word nou algemeen toegeskryf aan die Idiomotoriese effek. Die ideomotoriese effek is 'n sielkundige verskynsel waarin 'n persoon onbewustelike bewegings maak.
In minder komplekse terme beweeg stokke slegs as gevolg van toevallige of onwillekeurige bewegings van die persoon wat dit gebruik.

Geskiedenis
-----------

Wiggelary bestaan al in die een of ander vorm vir duisende jare. Oorspronklik skyn dit dat dit meestal gebruik was om die toekoms, of die wil van die gode, te voorspel. Tydens die Middeleeue is gedink dat waterwiggelary die Duiwel se werk is. Wiggelary soos dit vandag beoefen word, het moontlik in die 16de eeu in Duitsland ontstaan, toe dit gebruik is in pogings om metale te vind.

Wetenskaplike studies
---------------------

Dié navorsingstudies wat wel getoon het dat dit werk, was nie ontwerp volgens wetenskaplike standaarde nie, en kon verklaar word deur ander veranderlikes, soos leidrade vervat in die geografie van die terrein waarin die waterwiggelaar gewerk het. Waterwiggelary word beskou as 'n skynwetenskap en daar is dusver geen wetenskaplike bewys dat waterwiggelary slegs werk so dikwels as wat dit toevallig reg sou wees deur net wild te raai.

### Sydney, Australië

In 1980 het 'n objektiewe wetenskaplike toets tot stand gekom. Tien plastiese pype is ondergronds begrawe, parallel met mekaar, met net een pyp wat lopende water daardeur het. Dit het sedertdien tot 'n jaarlikse kompetisie ontwikkel, en teen 2005, was die uitslag in slegs 15 van 111 pogings suksesvol. 

### München, Duitsland

Die mees uitgebreide toetsing het hier, tussen 1987 en 1988, plaasgevind. Meer as 500 wiggelaars het deelgeneem in meer as 10 000 dubbelblinde toetse. Van die 500 het slegs ses wiggelaars uitslae gehad wat effens beter as toevallig was.

Sien ook
--------

* Wiggelary getoets: die faling van die navorsingstoetse in München Geargiveer 1 Julie 2008 op Wayback Machine
* Die wiggelarytoets van Australiese skeptici Geargiveer 18 Junie 2005 op Wayback Machine
**French Toast** is 'n rolprent wat op 24 April 2015 in Suid-Afrika vrygestel is. Die rolprent is deels in Frankryk en deels in Suid-Afrika geskiet. Groot dele van die dialoog is in Afrikaans, Frans en Engels.

Genre
-----

Die rolprent is 'n romantiese komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.

Hoofrolspelers
--------------

Lika Berning en Thierry Ballarine vertolk die hoofrolle as Lise le Roux en Jean-Pierre Baptiste onderskeidelik.
Van die ander akteurs wat in die film speel:

* Paul du Toit
* Deon Lotz
* Helene Lombaard

Storielyn
---------

Die rolprent handel oor fotograaf Lise le Roux (Lika Berning) wat saam met haar pa op 'n wynplaas naby Stellenbosch woon. Lise se ma, wat lank gelede oorlede is, het as simbool van haar nagedagtenis 'n geheime familieresep vir Franse braaibrood nagelaat.

Op 'n reënerige dag ontdek Lise haar ma se ou dagboek en vind tot haar verbasing uit dat sy ‘n broer of suster iewers in Frankryk het. Ondanks die feit dat Theo, haar pa se regterhand-wynmaker, op die punt staan om haar te vra om te trou, besluit Lise om na Parys te vertrek op soek na haar broer of suster en hopelik 'n stukkie waarheid oor haar ma uit te vind.

In Parys ontmoet Lise 'n Franse sjef, Jean-Pierre Baptiste. Jean-Pierre soek ‘n fotograaf vir sy nuwe kookboek. Lise stem in om die foto's vir sy boek te neem mits hy haar help om leidrade te volg om haar verlore broer of suster op te spoor.

Terwyl hulle Parys saam verken, ontdooi Jean-Pierre se warm spontane persoonlikheid Lise se koel terughoudendheid. Lise se lewe verander in 'n palet van nuwe smake, teksture, kleure en emosies, totdat daar skielik iets gebeur wat meebring dat Jean-Pierre verdwyn nadat hy vir Lise laat belowe het dat sy nie na hom sal soek nie. Lise ontdek uiteindelik die waarheid wat sy gehoop het haar vry sou maak.

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
Die ligging van die eilande en Halligen in die Noord-Friese Waddensee
Ockelützwarft op die Hallig Hooge
Die **Halligen** is klein eilandjies wat nie ingedyk is nie en in die Noord-Friese Waddesee langs die Noordseekus van die Noord-Duitse deelstaat Sleeswyk-Holstein geleë is. 'n Besondere kenmerk van Halligen is dat hulle tydens 'n sterk vloed heeltemal deur seewater oorspoel word, met uitsondering van die sogenaamde *Warften*, kunsmatige heuwels waarop huise opgerig word.

Die grond op die Halligen stoor geen varswater nie sodat reënval die enigste bron van natuurlike varswater is. Reënwater is vroeër in klein reservoirs, sogenaamde *Fethingen*, opgegaar.

Die Halligen, waarvan die oppervlakte van tien tot 956 hektaar wissel, is meestal oorblyfsels van die oorspronklike vasteland of eilande nadat groot dele land deur die see verdelg is - veral tydens stormvloede. Ander Halligen het ontstaan nadat die Noordsee sand op bepaalde plekke sand opgespoel het. Die term Halligen is dan ook eerder 'n sambreelterm wat na spesifieke eienskappe verwys, maar geen geografiese term nie. Nogtans is alle tien Duitse Halligen rondom die eiland Pellworm geleë wat self geen Hallig is nie.

| * l
* b
* w
Waddesee-eilande |
| --- |
| Wes-Friese Eilande(Nederland) | 

|  |
| --- |
| 
* Noorderhaaks
* Texel
* Vlieland
* Richel
* Griend
* Engelschhoek
* Terschelling
* Robbenbank
* Ameland
* Rif
* Engelsmanplaat
* Schiermonnikoog
* Simonszand
* Rottumerplaat
* Rottumeroog
* Zuiderduin

 |
| Voormalige eilande | 
* Wieringen
* Eierland
* Bosch
* Monnikenlangenoog

 |

 |  |
| Oos-Friese Eilande(Duitsland) | 

|  |
| --- |
| 
* Borkum
* Lütje Hörn
* Brauerplate
* Kachelotplate
* Memmert
* Juist
* Norderney
* Baltrum
* Langeoog
* Spiekeroog
* Wangerooge
* Minsener Oog

 |
| Voormalige eilande | 
* Bant
* Buise

 |

 |
| Helgolandbaai se eilande(Duitsland) | 

|  |
| --- |
| 
* Mellum
* Hoher Knechtsand
* Neuwerk
* Nigehörn
* Scharhörn
* Trischen
* Blauort

 |

 |
| Noord-Friese Eilande(Duitsland) | 

|  |
| --- |
| 
* Nordfriesische Außensände
* Pellworm
* Amrum
* Föhr
* Sylt
	+ Uthörn

 |
| Halligen | 
* Gröde
* Habel
* Hamburger Hallig
* Hooge
* Langeneß
* Norderoog
* Nordstrandischmoor
* Oland
* Süderoog
* Südfall

 |
| Voormalige eilande | 
* Hainshallig
* Nordstrand
* Strand

 |

 |
| Deense Waddesee-eilande(Denemarke) | 

|  |
| --- |
| 
* Rømø
* Koresand
* Fanø

 |
| Halligen | 
* Langli
* Mandø

 |
| Voormalige eilande | 
* Jordsand

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb119839101 (data)
* GND: 4023049-1
* VIAF: 183144783070093379906
* WorldCat Identities (via VIAF): 183144783070093379906

 |
*Bibliotheca historica*, 1746
**Diodorus Siculus** (Grieks: Διόδωρος Σικελιώτης, *Diodoros Sikeliotes*) of **Diodorus van Sicilië** was ’n Griekse geskiedkundige. Hy het tussen 60 en 30 v.C. die groot universele historiese werk *Bibliotheca Historica* geskryf, waarvan die grootste deel bewaar gebly het. Dit is in drie dele verdeel. 

Die eerste ses boeke strek van die mitiese geskiedenis van die Hellenistiese en nie-Hellenistiese stamme tot met die verwoesting van Troje. Dit is geografies verdeel en handel oor die geskiedenis en kultuur van Antieke Egipte (Boek I), van Mesopotamië, Indië, Skitië en Arabië (II), van Noord-Afrika (III) en van Griekeland en Europa (IV–VI).

Die volgende deel (VII–XVII) strek van die Trojaanse Oorlog tot met die dood van Alexander die Grote. Die laaste deel (XVII tot die einde) beskryf die historiese gebeure van Alexander se opvolgers tot omstreeks 60 v.C.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BIBSYS: 90321794
* BNE: XX1076951
* BNF: cb11900233c (data)
* CANTIC: a11185818
* CiNii: DA01310863
* GND: 118679627
* ISNI: 0000 0001 2020 835X
* LCCN: n50028820
* LNB: 000012489
* NDL: 00746934
* NKC: jn19981000658
* NLA: 35763969
* NLG: 17958
* NLP: A11838747
* NSK: 000084353
* NTA: 06809499X
* RERO: 02-A000051703
* The SBN id CFIV068396 is not valid.
* SELIBR: 49277
* SUDOC: 026832682
* Trove: 1076593
* VIAF: 56608763
* WorldCat Identities: lccn-n50028820

 |
'n Twintig20-wedstryd tussen Engeland en Sri Lanka in volle swang. Twintig20-wedstryde word as gevolg van die korte duur daarvan dikwels in die aand en dus met 'n wit bal gespeel
'n Indiese Premierligawedstryd op die Chepaukstadion tussen Chennai Super Kings en Kolkata Knight Riders
Die Sri Lankaanse Lasith Malinga boul teen die Pakistanse Shahid Afridi tydens die T20I-wêreldbeker 2009 se eindstryd op Lord’s in Londen
Perth Scorchers teen Hobart Hurricanes by die WACA tydens die BBL 01 (2011)
**Twintig20** (afgekort *T20*) is 'n vorm van krieket waar twee spanne elk 20 boulbeurte kry om vinnig soveel lopies moontlik te slaan. Dit is 'n relatief nuwe vorm van krieket en 'n wedstryd neem gewoonlik nie langer as drie ure nie. Twintig20 is in 2003 in Engeland bekendgestel. Die doel van die korter formaat is om krieket aantrekliker vir televisiekykers te maak.

Sedert 2005 word Twintig20-wedstryde in internasionale verband gespeel (T20I). Sedert 2007 word daar ook in die T20I-wêreldbeker aangebied, sedert 2009 ook vir vroue. Die mees onlangse T20I-wêreldbeker 2022 is in Australië aangebied en deur Engeland gewen.

Plaaslik
--------

Dit is 'n lys van die huidige Twenty20-binnelandse kompetisies in verskeie van die voorste krieketlande.

| Nasie | Plaaslike kompetisie | Aantal spanne |
| --- | --- | --- |
| Vlag van Afghanistan Afghanistan | Afghanistan Premierliga, Shpageeza Krieketliga | 5, 6 |
| Vlag van Australië Australië | Big Bash League | 8 |
| Vlag van Bangladesj Bangladesj | Bangladesj Premierliga | 8 |
| Vlag van Engeland Engeland | T20 Blast | 18 |
| Vlag van Hongkong Hongkong | Hongkong T20 Blitz | 5 |
| Flag of Ireland Ierland | Inter-provinsiale trofee | 4 |
| Vlag van Indië Indië | Indiese Premierliga, Saurashtra Premierliga, Syed Mushtaq Ali-trofee | 10, 5, 38 |
| Vlag van Kanada Kanada | Globale T20 Kanada | 6 |
| Vlag van Nederland Nederland | Nederlandse Twintig20-beker | 16 |
| Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland | Super Smash | 6 |
| Vlag van Nepal Nepal | Everest Premierliga, Dhangadhi Premierliga, Pokhara Premierliga | 6, 6, 6 |
| Vlag van Pakistan Pakistan | Pakistanse Superliga, Nasionale T20-beker Kashmir Premierliga | 6, 6, 8 |
| Vlag van Skotland Skotland | Murgitroyd Twintig20, Regional Pro Series | 4, 3 |
| Vlag van Sri Lanka Sri Lanka | Sri Lanka Premierliga, Premier Twintig20 | 6, 24 |
| Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika | Mzansi Superliga, CSA Provinsiale T20 Cup, SA20 | 6, 15, 6 |
| Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State | Major League Cricket | 6 |
| Flag of West Indies Wes-Indië | Karibbiese Premierliga | 6 |
| Vlag van Zimbabwe Zimbabwe | Stanbic Bank 20 Series | 4 |
'n **Vanagon** in die VSA. Die **Caravelle** in Suid-Afrika was identies hieraan
'n Mikrobus se stuurkajuit in 1989
Die **Volkswagen Mikrobus** (Tipe 2 (T3) oorsee) was die derde geslag van die Volkswagen Transporter, primêr in Duitsland vervaardig vanaf 1979 tot 1990. Dit is wêreldwyd bemark onder verskillende name - insluitend die **Transporter** of **Caravelle** in Europa, Kombi, Mikrobus en Caravelle in Suid-Afrika, en Vanagon in Noord- en Suid-Amerika.

Hy was groter en swaarder as sy voorganger, die T2, en het 'n meer hoekige en minder geronde stilering gehad.

Suid-Afrikaanse produksie van die T3 het voortgeduur tot in 2002, toe die reeks gestaak is weens 'n tekort aan noodsaaklike onderdele. Die T3 was die laaste geslag agterenjin-Volkswagen.

Wasserbokserenjins is vervang met vyfsilinder Audi-enjins in die "Mikrobus" en "Caravelle", terwyl 'n VW 1.8 L inlynviersilinder in die "Kombi" en "Paneelwa" modelle gebruik is. Die 5-silinder T3 het aanvanklik uitgekom met 'n 2.5 L brandstofinspuitingenjin in 1991, maar dit is vervang in 1995 met 'n 2.6 L met 'n verbeterde brandstofinspuitingstelsel, 5-spoed ratkas en twee style van 15 duim allooiwiele as standaard (Rhein of Burst) saam met groter geventileerde voorste skyfremme. 

'n Effens laer spesifikasie 2.3 L vyfsilinder-brandstofinspuiting model is bekendgestel saam met die 2.6, maar was toegerus met 'n 4-spoed ratkas en veranderde omkrulstaalbuffers. Naby die einde van sy produksie is 'n top-van-die-reeks Caravelle 2.6i as die "Exclusiv" bekendgestel. Dit het (agter) twee rye vliegtuigtipe sitplekke wat na mekaar gedraai was in plek van die middelste bank gehad, 'n yskas en 'n oopklaptafel aan die agterkant van die voertuig en Carat 2 allooiwiele. 'n Mikrobus 2,6i met soortgelyke eienskappe, maar met Rhein allooiwiele was bekend as die "Activ". 

Die laaste T3 uit die produksielyn in Uitenhage op Vrydag 16 Junie 2002 was 'n goudkleurige Mikrobus 2.6i wat Volkswagen SA behou het vir uitstalling in hul AutoPavilion.

* 1979 Volkswagen Kombi
* 1980 Kombi kampeerder
* Laat-1980s Tipe 2 T3 Kombi
* 1995 Caravelle
* 1987 Tipe 2 T3 syncro dubbelkajuit
* VW T3-bakkie, skaars in Suid-Afrika
* 1990 Tipe 2 T3 Caravelle Syncro (4x4)
* 1990 Tipe 2 T3 Multiwa
* Volkswagen Vanagon Westfalia
’n Mikroskopiese beeld van keratien wat met kleurstof behandel is.
**Keratien** of **horingstof** is ’n eiwit wat as ’n struktuurelement voorkom by diere en is ’n klassieke voorbeeld van ’n veseleiwit.

Keratien is ’n taai, onoplosbaar eiwit wat voorkom in onder meer die epidermis (buitelaag) van die vel van mense en baie diere. Die buitenste sellaag bevat keratien, waardeur die vel taai en waterafstotend is. By eeltvorming aan byvoorbeeld die hande of voete neem die aantal selle met keratien sterk toe. Keratienbevattende selle word voortdurend afgestoot en vervang deur nuwe selle. Ook ekseem en ander skilfers ontstaan deur dié proses.

Keratienmolekules is veselagtig en om mekaar gedraai, waardeur hulle fyn vesels tussenin vorm. Dié eiwitte bevat ’n hoë persentasie swaelhoudende aminosure, hoofsaaklik sisteïen, wat disulfiedbrûe tussen die afsonderlike molekules vorm. Hierdeur ontstaan ’n stewige struktuur. Menslike hare bevat ongeveer 14% sisteïen.

Daar is twee hoofsoorte keratien:

* **Alfakeratien**, wat voorkom by mense en ander soogdiere
* **Betakeratien**, wat voorkom by voëls en reptiele.

Betakeratien is harder as alfakeratien. Laasgenoemde se struktuur is spiraalvormig, terwyl dié van eersgenoemde gedraai is. Keratien kom ook voor in naels, hoewe, horings, kloue, skubbe, snawels en vere.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Nederlandse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb119457882 (data)
* LCCN: sh85072032
* NDL: 00576167
* NKC: ph860087

 |
**Talal bin Abdoellah** (Arabies: طلال بن عبد الله, *Ṭalāl ibn ʿAbdullāh*; 26 Februarie 1909 - 7 Julie 1972) was van die sluipmoord op sy pa op 20 Julie 1951 koning van Jordanië totdat hy op 11 Augustus 1952 gedwing is om te abdikeer. Volgens Talal was hy ’n afstammeling van Mohammed omdat hy lid was van die Hasjim-familie, wat sedert 1921 oor Jordanië heers.

Talal is in Mekka gebore as die oudste kind van Abdoellah I en sy vrou, Moesbah bint Nasser. Abdoellah was die seun van Hoessein bin Ali, die sjarief van Mekka, wat tydens die Eerste Wêreldoorlog die Arabiese opstand teen die Ottomaanse Ryk gelei het. Hy het in 1921 die emiraat Transjordanië gestig, wat ’n Britse protektoraat geword het, en as emir regeer. 

Talal is privaat in Amman opgevoed en het in 1921 as 2de luitenant by Transjordanië se weermag, die Arabiese Legioen, aangesluit. Teen 1948 was hy ’n generaal.

Abdoellah wou in 1946 onafhanklik word en die emiraat het die Hasjemitiese koninkryk Jordanië geword. Abdoellah het koning geword en Talal kroonprins. Abdoellah is in 1951 in Jerusalem in ’n sluipmoordaanval vermoor en Talal het hom opgevolg. Talal se grootste prestasie as koning was die opstelling van Jordanië se moderne grondwet in 1952, wat sy land in ’n konstitusionele monargie omskep het. Hy het minder as 13 maande regeer, totdat hy gedwing is om te abdikeer weens ’n geestesiekte wat as skisofrenie gediagnoseer is. Hy het die res van sy lewe in ’n sanatorium in Istanboel deurgebring en is op 7 Julie 1972 oorlede. Hy is opgevolg deur sy oudste seun, Hoessein.
Tonika en mediant (dominantparallel of tonikateenparallel) in C-majeur: Cmaj- en Emin-akkoorde  Play (help·info).
Mineursewendeakkoord op e  Speel (hulp·inligting). iii7 of **mediantsewendeakkoord** in C-majeur.
♭III+  Speel (hulp·inligting).
♭III+ as dominantplaasvervanger  Speel (hulp·inligting).
"1. Tonika, 2. Mediant, d.w.s. halfpad na die dominant, 3. Dominant, 4.Submediant, d.w.s. halfpad na die subdominant, 5. Subdominant."
In musiek, is die **mediant** (*Latyn*: om in die middel te wees) die derde trap van 'n diatoniese toonleer, wat die noot halfpad tussen die tonika en die dominant is. Dit wordin solfege as **mi** gesing. Net so is die submediant halfpad tussen die tonika en subdominant. Die vyfde noot is byna altyd 'n rein kwint, terwyl die derde noot ’n mineur- of majeurderde kan wees.

Schenker-ontleders is van mening dat hierdie trap van die toonleer ’n uitbreiding van die tonika is aangesien hulle twee gemeenskaplike tone het. Aan die ander kant, in Duitse teorie afgelei van Hugo Riemann word die mediant in die majeur beskou as die dominantparallel, Dp, en in die mineur die tonikaparallel, tP.

Die mediantakkoord kan op verskeie maniere in Romeinse syfers geskryf word. In majeurtoonlere, is die mediantakkoord in die mineur en word dit geskryf met die Romeinse **iii**. In 'n natuurlike mineurtoonleer kom die mediant as 'n majeurakkoord voor word word dit geskryf met die Romeinse **III**. In harmoniese mineurtoonlere en stygende melodiese mineurtoonlere, word die sewende trap van die toonleer met ’n halftoon verhoog van 'n subtonika na 'n leitoon, waardeur 'n vergrote mediantakkoord geskep word wat geskryf word met die Romeinse **(♭)III+**.

Byvoorbeeld, in die C-majeurtoonleer (wit note op 'n klavier, begin op C), is die mediant die noot E; en die mediantakkoord is E-mineur, wat bestaan uit die note E, G, en B. Daarom is Em is die iii-akkoord in die C-majeurtoonleer. Ook, in die natuurlike A-mineurtoonleer (dieselfde wit note, maar begin nou begin op A), is die mediant C, en die mediantakkoord is C (of C-majeur) wat bestaan uit die note C, E en G. Daarom is C die III-akkoord in die A- (natuurlike) mineurtoonleer. Maar as die harmoniese mineurtoonleer gebruik word, sal G verhoog word na G♯, wat die akkoord verander na Caug, wat bestaan uit die note C, E en G♯. Caug is dus die III+-akkoord in die A- harmoniese mineurtoonleer.

"Mediant" verwys ook na 'n verhouding tussen musikale toonsoorte. Byvoorbeeld, in verhouding tot toonsoort A- (natuurlike) mineur, is die toonsoort C-majeur die mediant en dien dit dikwels as ’n middelpunt tussen I en V (vandaar die naam). Tonikalisering of modulasie na die mediant is redelik algemeen in stukke wat in mineurtoonsoorte geskryf is, en dien gewoonlik as die tweede temagroep in sonatevorm, want dit is baie maklik om III in mineurtoonsoorte te tonikaliseer (dit is onnodig om note te verander). Tonikalisering van III in majeurtoonsoorte is nogal seldsaam in klassieke harmonie, in vergelyking met, byvoorbeeld modulasie na die V in die majeurtoonsoorte, maar medianttonikalisering in majeurtoonsoorte is 'n belangrike kenmerk van laat-Romantiese musiek.
**Thandi Modise** (\* 25 Desember 1959, Vryburg) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en tans die Minister van Verdediging en Militêre Veterane. Sy was die Speaker van die Nasionale Vergadering voor die aanstelling. Sy het as voorsitter van die Nasionale Raad van Provinsies gedien van 2014 tot 2019. Voor dit was sy die Premier van Noordwes (2010 tot 2014) en word in hierdie hoedanigheid deur Supra Mahumapelo (ANC) opgevolg, na die algemene verkiesing van 2014.

Apartheidsjare
--------------

Sy verlaat Suid-Afrika in 1976 om by die verbanne African National Congress (ANC) aan te sluit en ontvang opleiding in Angola. Sy keer in 1978 terug na Suid-Afrika as 'n werknemer van die militêre vleuel van die ANC, Umkhonto we Sizwe (MK). In 1979 word sy in hegtenis geneem en gevangenisstraf opgelê, wat haar die eerste vrou maak om in Suid-Afrika vir aktiwiteite verbonde aan MK tronk toe gestuur te word.

Aanklagte van dieremishandeling op haar plaas
---------------------------------------------

In Julie 2014 ontdek die NDBV 'n aantal dooie diere, insluitend hoenders, varke, bokke en ganse, op 'n plaas wat Modise in Modderfontein, buite Potchefstroom, in die Noordwes-provinsie besit. Dit was duidelik dat die diere langer as 'n week sonder kos en water gegaan het, en 85 oorblywende varke op die plaas het hulsef daarop gewend het om 58 dooie varke te kannibaliseer. Geen werkers was op die perseel te vinde nie. Die Noordwes-polisie het op 7 Julie bevestig dat sy teregstaan op aanklagte van dieremishandeling in stryd met die Wet op Dierebeskerming. Sy het op die bewerings gereageer deur te verklaar dat sy leer hoe om te boer, en dat sy 'n plaasbestuurder aangestel het, maar dat hy sy pligte versaak het weens 'n gesinsaangeleentheid. Ongeveer vier maande later is gerapporteer dat die omstandighede op die plaas verbeter het, dat Modise se vee voldoende voedsel ontvang het en in 'n "aanvaarbare toestand" was.

Bronne
------

1. ↑  "Thandi Modise could face criminal charges over farm horror". eNCA. Besoek op 7 Julie 2014.
2. ↑  "Today's top stories". Destinyconnect.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 7 Julie 2014.
3. ↑  "Modise to cooperate with SPCA". iafrica.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Julie 2014. Besoek op 7 Julie 2014.
4. ↑  "Better conditions at Thandi Modise's farm". The Citizen. Besoek op 21 Januarie 2015.*[dooie skakel]*

* "Gerrie Nel gaan saak van dieremishandeling privaat vervolg". Maroela Media. 19 Julie 2018. Besoek op 19 Julie 2018.
**Medowoecha** (Russies: медову́ха, Oekraïns: меду́ха, *medoecha*, Belarussies: мяду́ха/медаву́ха, *mjadoecha/medawoecha*) is 'n Slawiese heuninggebaseerde alkoholiese drankie soortgelyk aan heuningbier, maar dit gis vir 'n korter tyd (sowat 'n maand). Die woord dateer uit die Proto-Indo-Europese *\*médʰu* ("heuning"). 

In Oos-Europa is die drankie sedert heidense dae bekend en was dit tot in die 19de eeu gewild, anders as in Wes-Europa, waar heuningbier teen die Middeleeue reeds deur hoofsaaklik bier en wyn vervang is.

Geskiedenis
-----------

Byeboerdery was een van die eerste Slawiese bedrywe. Die Slawiërs het ontdek dat heuning kan gis, en die eerste gegiste heuning het as 'n luukse-item in Europa verskyn, waar dit in groot hoeveelhede ingevoer is.

Gisting duur natuurlik sowat 15 tot 50 jaar en daarom was medowoecha oorspronklik duur en net die adel beskore. Die Slawiërs het egter 'n manier gevind om gisting gouer te laat plaasvind deur die heuningmengsel te verhit. Dit het meegebring dat medowoecha 'n drankie vir die gewone mense van Kiëf-Roes geword het.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
Bret Easton Ellis (2010)
**Bret Easton Ellis** (gebore op 7 Maart 1964) is 'n Amerikaanse outeur, draaiboekskrywer en kortverhaalskrywer.
Sy werke is reeds in 27 tale vertaal. Aan die begin van sy loopbaan is hy as een van die sogenaamde literêre "brat pack" beskou, wat ook Tama Janowitz en Jay McInerney ingesluit het. Hy is 'n selfverklaarde satiris, wie se hooftegnieke as 'n skrywer die uitdrukking van buitengewone of ekstreme handelinge en opinies behels, wat uitgevoer word op 'n sorgelose styl. Ellis maak gebruik van die tegniek om romans te verbind met algemene, terugkerende karakters.

Op die ouderdom van 21 jaar is sy eerste roman, die kontroversiële topverkoper "Less than Zero", gepubliseer deur Simon & Schuster. Sy derde roman, American Psycho (1991) was sy mees suksesvolste werk, en by verskyning daarvan het mense die roman luidkeels veroordeel as té, oftewel oordadiglik geweldadig. Alhoewel menigte petisies ten einde die boek te verban, daartoe gely het dat Simon & Schuster sy sakeverhouding met Ellis beëindig het, het die allesoorheersende berugtheid daarvan Alfred A. Knopf daartoe beweeg om dit as 'n sagteband uitgawe later daardie jaar te publiseer. Ellis se romans het in al hoe groter wordende mate metafiksioneel begin raak. Lunar Park (2005), 'n spookstorie en pseudo-memoires, het ook positiewe resensies ontvang. Imperial Bedrooms (2010), wat bemark is as 'n vervolg op Less Than Zero, gaan ook voort in die trant. Vier van Ellis se werke is verwerk in rolprente.

Bibliografie
------------

* 1985: *Less Than Zero*
* 1987: *The Rules of Attraction*
* 1991: *American Psycho*
* 1994: *The Informers*
* 1998: *Glamorama*
* 2005: *Lunar Park*
* 2010: *Imperial Bedrooms*
Die **Tweekol-lipvis** (*Oxycheilinus bimaculatus*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van kwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Two-spot wrasse*.

Identifikasie
-------------

Die vis word tot 45 cm lank en is een van die kleiner visse in die genus. Die kleur skema kan varieer. Dit kan van rooibruin tot groenbruin wees. Die keel en onderkant is altyd ligter. Die stertvin het 'n ongewone vorm; die boonste en middelste stekels van die vin is langer wat die vin 'n verwaarloosde voorkoms gee. Die onvolwasse visse het 'n geronde stert. Ouer volwasse visse het dikwels 'n breë, donker horisontale streep op die sye wat in vlekke opbreek. Alle visse het groenerige strepe op die kop en by party straal dit uit van die oë.

Hulle leef in rotskus areas en ook aflandige riwwe in water wat 2 tot 50m diep is. Die visse is alleenlopers of kom in pare voor. Hulle is sku en skuil agter seegras of digte alge groei, waar hulle goed gekamoefleer is. Die vis vreet bodem ongewerweldes. Die mannetjies is hoogs territoriaal en hou 'n harm aan.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3