|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 103 | nobelium ← lawrensium → rutherfordium |
| Lu↑Lr↓(Upt) | 

|  |
| --- |
| Periodieke tabel |

 |

 |
| Algemeen |
| Naam, simbool, getal | lawrensium, Lr, 103 |
| Chemiese reeks | Oorgangsmetale |
| Groep, periode, blok | 3, 7, d |
| Voorkoms | onbekend, waarskynlik silwerigwit of metaalgrys |
| Atoommassa | (262) g/mol
 |
| Elektronkonfigurasie | waarskynlik [Rn] 5f14 7s2 7p1 |
| Elektrone per skil | 2, 8, 18, 32, 32, 8, 3 |
| Toestand | vermoedelik 'n vastestof |
| Smeltpunt | 1900 K(1627 °C)
 |
| Ionisasie-energieë | 1ste: 470 kJ/mol |
| CAS-registernommer | 22537-19-5 
 |
| Verwysings |

**Lawrensium**, ook **eka-lutesium** genoem, is 'n radioaktiewe sintetiese element in die periodieke tabel met die simbool **Lr** en atoomgetal 103. Die stabielste isotoop daarvan is 262Lr, met 'n halfleeftyd van ongeveer 4 ure. Lawrensium word uit Kalifornium gesintetiseer en het geen bekende gebruike nie.

Merkbare kenmerke
-----------------

Die voorkoms van hierdie element is onbekend, dit is egter waarskynlik silwerig-wit of grys en 'n metaal. As genoegsame hoeveelhede lawrensium vervaardig sou word, sou dit 'n stralingsgevaar inhou. Baie min is bekend oor die chemiese eienskappe van die element maar aanvanklike werk op 'n paar atome dui aan dat dit soortgelyk aan die aktiniede optree.

Element 103 is 'n d-blok-element analoog aan lutesium en daarom word dit al hoe meer saam met ander d-blok elemente in die oorgangsmetaal chemiese reeks geplaas, maar dit word steeds saam met die aktiniede in die periodieke tabel gegroepeer.

Geskiedenis
-----------

Opdatering van die periodieke tabel, Albert Ghiorso skryf "Lw" (lawrensium) in posisie 103; mede ontdekkers (van links na regs) Robert Latimer, Dr. Torbjorn Sikkeland, en Almon Larsh kyk toe Lawrensium is deur Albert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland, Almon Larsh en Robert M. Latimer op 4 Februarie 1961 by die Berkeley Radiation Laboratory (nou die Lawrence Berkeley National Laboratory genoem) op die University of California, Berkeley kampus ontdek. Dit is vervaardig deur 'n 3 milligram teiken wat uit drie kalifornium-isotope bestaan het met boron-10 en boron-11 ione in die *Heavy Ion Linear Accelerator* (HILAC) te bombardeer.

Die transmutasiekerne word elektries gelaai, met 'n heliumatmosfeer gestuit en op 'n dun kopervervoerband versamel. Die band word daarna geskuif om die versamelde atome voor 'n aantal vastetoestand detektors te plaas. Die Berkeley-span het rapporteer dat die isotoop 257103 op die manier waargeneem is en verval het deur 'n 8.6 MeV alfa-deeltjie met 'n halfleeftyd van 4.2 sekondes vry te stel.

In 1967 het navorsers in Dubna, Rusland gerapporteer dat hulle nie daarin kon slaag om 'n alfa uitsaaier met 'n halfleeftyd van 4,2 sekondes as 257103 kon bevestig nie. Die toekenning is intussen verander na 258Lr of 259Lr. Elf isotope van element 103 is gesintetiseer met 262Lr wat die langste oorleef het met 'n halfleeftyd van 216 minute (dit verval na 256No. Die isotope van lawrensium verval via alfa-emissie, spontane kernsplitsing en elektronvangs (gerangskik van die mees algemene na die mins algemene tipes).

Die oorsprong van die naam, wat deur die American Chemical Society verkies word, is 'n verwysing na Ernest O. Lawrence, uitvinder van die siklotron. Die simbool **Lw** is aanvanklik gebruik maar in 1963 is dit verander na **Lr**. In Augustus 1997 het die International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC) die naam lawrensium en simbool **Lr** tydens 'n vergadering in Geneva bekragtig *Unniltrium* (IFA: /ˌjuːˈnɪltriəm/, simbool *Unt*) is soms tot op die stadium as 'n tydelike, sistematiese elementnaam gebruik.