'n Derwisj met 'n leeu en tier, omstreeks 1650.
Ottomaanse derwisj, omstreeks 1860's.
**Derwisj** (van Persies: درویش, *Darvīsh*) in Islam kan breedweg verwys na 'n lid van 'n Soefi-broederskap (*tariqah*), of dit kan dui op 'n **bedelmonnik**, wat materiële armoede kies. Laasgenoemde betekenis word veral aangetref in Persies en Turkies (*derviş*) sowel as in Amazigh (*Aderwish*), wat ooreenstem met die Arabiese term *faqīr*. Hulle fokus op die universele waardes van liefde en diens, en laat vaar enige illusie van ego (*nafs*) om God te bereik. 

In die meeste Soefi-ordes beoefen 'n derwisj *dhikr* deur fisieke inspanning of godsdienstige praktyke om in 'n ekstatiese beswyming te gaan om God te bereik. Hulle gewildste pratyk is *Sema*, wat met die 13de-eeuse mistikus Rumi verbind word. In folklore en onder aanhangers van Soefisme word derwisje dikwels verbind met die vermoë om wonderwerke te verrig en met bonatuurlike magte.

Draaiende derwisje in 2007.

Godsdienspraktyke
-----------------

Derwisje probeer om God te nader deur deugsaamheid en individuele ondervinding, eerder as deur godsdienstige geleerdheid. Baie is bedelmonnike wat 'n eed van armoede afgelê het. Die hoofrede dat hulle bedel, is om nederigheid te leer, en hulle mag nie vir hulle eie gewin bedel nie. Hulle moet die geld wat hulle ontvang aan ander armes gee.

Draaiende derwisje
------------------

Die draaiende derwisje, wat die bekendste derwisje is, is veral in die Weste bekend vanweë die danse van die Mevlevi-orde in Konya, Turkye, en is deel van 'n formele seremonie wat as *Sema* bekend is. 

Dit word egter ook deur ander ordes beoefen. 

Die *Sema* is net een van baie Soefi-seremonies om godsdienstige ekstase (*majdhb*, *fana*) te bereik. Hoewel die praktyk nie as vermaak bedoel is nie, het dit 'n groot toeristeattraksie in Turkye geword.

Ordes
-----

Daar is verskeie ordes van derwisje, waarvan feitlik almal hulle oorsprong terugspeur na 'n Moslemheilige of -onderwyser, soos imam Ali. Deur die eeue het verskeie ordes ontstaan en verdwyn. Derwisje het versprei na Noord-Afrika, die Horing van Afrika, Turkye, Anatolië, die Balkan, die Kaukasus, Sentraal-Asië, Iran, Pakistan, Indië, Afganistan en Tadjikistan.

Sommige broederskappe en subgroepe sing verse van die Koran, speel tromme en draai in groepe, almal volgens hulle eie tradisie. Elke broederskap het sy eie soort kleed en metodes van aanvaarding en inwyding, waarvan sommige taamlik streng is. Die vorm van Soefi-derwisjisme wat in die 17de eeu beoefen is, was gesentreer om esoterisisme, geduld en pasifisme.

Galery
------

* 'n Azerbeidjanse tapyt met 'n derwisj op.'n Azerbeidjanse tapyt met 'n derwisj op.
* Ottomaanse derwisje in Istanboel, 1857Ottomaanse derwisje in Istanboel, 1857
* 'n Ottomaanse derwisj in Istanboel, 1878'n Ottomaanse derwisj in Istanboel, 1878
* 'n Palestynse derwisj in 1913'n Palestynse derwisj in 1913
* 'n Groep Soefi-derwisje in Sudan'n Groep Soefi-derwisje in Sudan

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Derwisj.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX539680
* BNF: cb13163030n (data)
* GND: 4149163-4
* LCCN: sh85037114
* TDVİA: dervis

 |