recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Eienskappe**| **Algemeen** |
| --- |
| Naam | Bariumkarbonaat  |
| IUSTC-naam | Bariumkarbonaat |
| Struktuurformule vanStruktuurformule van  |  |
| Chemiese formule | BaCO3 |
| Molêre massa | 197,34 [g/mol] |
| CAS-nommer | 513-77-9   |
| Voorkoms | Swaar, wit vastestof   |
| Reuk | Reukloos |
| **Fasegedrag**   |
| Fase | T <800 °C  |
| Selkonstantes | a=531,3pm b=889.6pm c=642,8pm   |
| Ruimtegroep | Pmcn (Pnma)   |
| Nommer | 62   |
| Strukturbericht | G0₂  |
| Fase | 800 °C<T <970 °C  |
| Selkonstantes | a=520,5pm; c=1055pm   |
| Ruimtegroep | R3m  |
| Nommer | 167   |
| Fase | T >970 °C  |
| Selkonstantes | 696pm   |
| Ruimtegroep | Fm3m ?  |
| Nommer | 225 |
| Smeltpunt | 1380 °C (ontbind) |
| Kookpunt | geen (ontbind) |
| Digtheid | 4,275 g/cm3 |
| Oplosbaarheid | onoplosbaar in water (14 mg/L @20 °C; oplosbaar in meeste sure, behalwe swaelsuur  |
| Ksp | 5,1 10-9  |
| Brekingsindeks | 1,529; 1,676; 1,677 |
| **Suur-basis eienskappe** |
| pKa |  |
| **Veiligheid** |
| Flitspunt | nie-brandbaar  |
| LD50 | 418 [mg/kg] (rot; oraal)  |
| Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. |
|   |  |
| Portaal  Chemie |

**Bariumkarbonaat** is 'n sout van barium en koolsuur met die formule BaCO3.

Dit kom in die natuur as die mineraal witheriet voor. Dit word gebruik in rottegif, bakstene, keramiekglasure en sement.

Kristalstruktuur
----------------

Bariumkarbonaat kristalliseer in die ortorombiese aragoniet-struktuur. (G02 in die strukturbericht-klassifikasie). Bariumkarbonaat het twee hoëtemperatuurmodifikasies. Teen 800 °C gaan dit oor in 'n romboëdriese kalsietstruktuur (G01). Die oorgangsentalpie is 18,79 [kJ/mol]. Teen 970 °C word die struktuur kubies (ΔH= 30,54 [kJ/mol]). Hierdie kubiese fase het dalk die RbNO3-I-struktuur. Die posisies van die karbonaatione vertoon wanorde.

Chemiese eienskappe
-------------------

Bariumkarbonaat kan as neerslag verkry word deur aan 'n oplossing van natriumkarbonaat (soda) 'n oplossing van bariumchloried by te voeg:

{\displaystyle 2Na^{+}(aq)+CO\_{3}^{2-}+Ba^{2+}+2Cl^{-}(aq)\rightarrow 2Na^{+}(aq)+2Cl^{-}(aq)+BaCO\_{3}\downarrow }
Dit is 'n basis wat gebruik kan word om uit oplossings van chloriede van Al3+, Cr3+ of Fe3+ hidroksiede neer te slaan:

{\displaystyle 2Cr^{3+}+6Cl^{-}+3BaCO\_{3}(s)+3H\_{2}O\rightarrow 2Cr(OH)\_{3}\downarrow +3Ba^{2+}+6Cl^{-}+3CO\_{2}\uparrow }

Produksie
---------

Bariumkarbonaat is 'n belangrike industriële materiaal. Die konvensionele metode van BaCO3-bereiding is gebaseer op hoë-temperatuur reduksie van bariet (natuurlike bariumsulfaat) met steenkool, wat 'n groot hoeveelheid CO2 vrystel. Onlangse navorsing bied 'n skoner metode vir BaCO3-produksie met metaan as die reduseermiddel, wat die CO2-emissie aansienlik verminder (tot 75%).

Medies
------

In teenstelling tot die sulfaat is bariumkarbonaat toksies omdat dit in die maagsuur oplos. Toe bariumkarbonaat verkeerdelik as 'n X-straal-kontrasmedium gebruik is, het ses pasiënte 133 gm elk (ongeveer 1900 mg/kg) oorleef, maar nog een is ná slegs 53 gm dood. Die skrywer het vroeëre verslae aangehaal wat aandui dat so min as 4 gm (ongeveer 57 mg/kg) dodelik was.
Heinrich Egersdörfer
Oorstop by 'n hotel langs die pad.
Oorsteek van 'n rivier
**Heinrich** (ook Heiner) **Egersdörfer** (Neurenberg, Duitsland, 1853 – Londen, 29 April 1915) was 'n kunstenaar (litograaf, illustreerder en spotprenttekenaar) wat tussen 1884 en ongeveer 1910 in Suider-Afrika gewerk het. Sy sketse is van groot kultuur-historiese belang aangesien hy die Suid-Afrikaanse leefwyse teen die einde van die 19de eeu in sy sketse uitgebeeld het.

Egersdörfer stam uit 'n kunstenaarsfamilie. Deur sy deelname aan die Frans-Pruisiese Oorlog (1870–71) moes hy sy studie in die litografie onderbreek. Nadat hy by verskeie uitgewers in Brittanje en Ierland gewerk het, sluit hy in 1884 in Kaapstad as tekenaar by die pas gestigte *South African Illustrated News* aan. Aanvanklik is sy sketse na aanleiding van foto's, maar sy onderwerpe kom al hoe meer uit sy eie leefwêreld. Hy teken die daaglikse lewe van die gewone mense en sy sketse omvat o.a. 'n uitsig op 'n plattelandse dorp, 'n poskoets, goud- en diamantdelwerye, 'n plattelandse hotel en kroeg, die dierelewe, posbote in die Kaapse hawe, vendusies, die Parlementsopening en die ingebruikstelling van die spoorlyn na die noorde. Kenners meen dat sy politieke spotprente minder geslaagd is. Uit sy sketse is dit duidelik dat hy oor 'n besonderse waarnemingsvermoë beskik het en dat hy die Afrikaner goedgesind was.

Nadat die tydskrif in 1885 gestaak is, emigreer Egersdörfer na Australië. Hier trou hy met 'n Ierse immigrant. In 1895 keer hy met sy gesin na Suider-Afrika terug. Hy werk o.a. in Zimbabwe en Johannesburg. In hierdie stadium begin hy ook in kleur teken en begin hy met reekse tekeninge.

Net ná 1900 sterf sy vrou en die oudste van sy twee seuns ontval hom in 1910. Egersdörfer was verpletter en keer na Duitsland terug. Die uitbraak van die Eerste Wêreldoorlog keer hom in Londen vas. Hier sterf hy as 'n vergete, maar begaafde kunstenaar.

Egersdörfer se oorspronklike werk is te besigtig in die Africana Museum in Johannesburg en vorm ook deel van die William Fehr-versameling in Kaapstad.

Bibliografie
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Heinrich Egersdörfer***. |

* Rosenthal, Eric: Heinrich Egersdörfer – 'n outydse sketsboek. Kaapstad: Nasionale Boekhandel Bpk. 1960.
* Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel 2. Kaapstad: Tafelberg vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1972. ISBN 0-624-00368-X

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* DAAO: heinrich-egersdorfer
* ISNI: 0000 0001 0803 6495
* LCCN: n2010079254
* NTA: 315974508
* RKD: 25651
* Trove: 1485007
* ULAN: 500002736
* VIAF: 95697325
* WorldCat Identities: lccn-n2010079254

 |
Die party se logo
Die **Patriotic Alliance (PA)** is 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat in November 2013 gestig is deur, onder meer, die voormalige bankrower wat 'n motiveringspreker, skrywer en sakeman geword het, Gayton McKenzie en die voorheen veroordeelde bedrieër, later sakeman en sosiale bekende Kenny Kunene. Kunene het die party in 2014 na die nasionale verkiesing verlaat. 

Op sy amptelike webwerf beskryf die party homself as 'n geloofwaardige alternatief vir beide die Demokratiese Alliansie (DA), wat die regerende party in die Wes-Kaap is, en die African National Congress (ANC), wat die res van die land regeer. Hierdie partye het elk die PA as 'n geloofwaardige bedreiging verwerp. Die party het relatief swak gevaar in sy eerste nasionale en provinsiale verkiesing, deur 0,07% van die nasionale stem te trek, met sy beste 0,4% in die Wes-Kaap.

Die PA het sy eerste verkose verteenwoordigers in die 2016 munisipale verkiesings bekom. Alhoewel die party slegs 0,06% van die nasionale stem ontvang het, het dit setels in die metropolitaanse munisipaliteite van Kaapstad, Nelson Mandelabaai, Johannesburg en Ekurhuleni verkry, gedeeltelik gehelp deur die lae drempel vir verteenwoordiging in hierdie rade. Dit het ook 'n setel in Tokologo Plaaslike Munisipaliteit bekom met 10% van die stemme.

Die party het aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 deelgeneem, maar kon slegs 6 660 stemme bekom. In 2021 se munisipale verkiesing het die party effens beter gevaar, en kon daarmee die burgemeester vir Laingsburg aanwys.

Op 29 Junie 2023 het die PA se kandidaat Lois Simonse in 'n tussentydse verkiesing in Johannesburg se distrik 7 'n setel op die ANC verower. Simonse het 47% van die stemme gekry. Die DA het nie deelgeneem nie omdat hulle kandidaat Randell Markgraaff hom op 16 Junie teruggetrek het. Dit was te laat om nog 'n ander kandidaat aan te wys. Distrik 7 bevat Ennerdale en Finetown. Ennerdale is veral 'n kleurlingedistrik maar Finetown is veral swart en die PA het ook daar baie stemme gekry.

Verkiesingsuitslae
------------------

### Nasionale verkiesings

| **Verkiesing** | **Stemme** | **%** | **Setels** |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014 | 13 263 | 0,07 | 0 |
| 2019 |  6 660 |  0,04 | Steady 0 |

### Munisipale verkiesings

| Verkiesing | Stemme | % |
| --- | --- | --- |
| 2016 | 22 236 | 0,07% |
| 2021 |  265 235 |  0,87% |
*The Bookworm*, 1850, deur Carl Spitzweg.
**Bibliofilie** of bibliofilisme is die liefde vir boeke. 'n Bibliofiel of boekwurm is 'n individu wat lief is vir en gereeld boeke lees.

Profiel
-------

Die klassieke bibliofiel is iemand wat daarvan hou om boeke te lees, te bewonder en te versamel. Hy maak dikwels 'n groot en gespesialiseerde versameling bymekaar. Bibliofiele besit gewoonlik boeke wat hulle liefhet of wat spesiale waarde het, sowel as ou uitgawes met ongewone bindings, getekende of geïllustreerde kopieë. "Bibliofiel" is 'n gepaste term vir 'n minderheid van diegene wat boekversamelaars is.

Gebruik van die term
--------------------

Bibliofilie moet nie verwar word met bibliomania nie, 'n potensiële simptoom van obsessief-kompulsiewe versteuring wat die versameling van boeke in 'n mate behels dat interpersoonlike verhoudings of gesondheid negatief beïnvloed kan word, en waarin die blote feit dat 'n fisiese voorwerp 'n boek is voldoende is, sodat dit versamel of geliefd kan word. Sommige gebruik die term "bibliomania" uitruilbaar met "bibliofilie".

Geskiedenis
-----------

Volgens Arthur H. Minters was die "private versameling van boeke 'n mode waarmee baie Romeine, insluitend Cicero en Atticus, hul besig gehou het. Die term bibliofiel het die Engelse taal in 1820 betree. 'n Bibliofiel moet onderskei word van die veel ouer begrip van 'n boekman (wat terugdateer na 1583), van een wat lief is vir boeke, en veral lees; meer algemeen was 'n boekman iemand wat deelneem aan die skryf, publiseer of verkoop van boeke.
Die **papierkannetjie** (*Conophytum burgeri* L.Bolus) is 'n knopie wat net naby Aggeneys in die noordelike Boesmanland aangetref word. Die wetenskaplike naam *burgeri* verwys na die familie Burger wat die kwartsietvlakte naby Aggeneys besit het waar hierdie knopie aangetref word. Hierdie grond is nou in die besit van die Black Mountain-mynboubedryf, maar hulle beskerm steeds die plek waar dit voorkom. Hierdie deel van die sukkulente Karoo is die enigste plek waar dit aangetref word.

Hierdie knopie is 'n dwergplantjie met 'n besondere vorm wat dit teen die kwartsietagtergrond waar dit voorkom, uiters moeilik maak om te vind. Dit word net 2 cm hoog en 4,5 cm in deursnee en het die vorm van 'n eier. Dit is eintlik twee vergroeide dik blare. Dit kan groen van kleur wees, maar ook rooierig soos robyn, maar dit is dikwels oortrek met 'n papieragtige omhulsel wat eintlik die uitgedroogde reste van die vorige seisoen se blare is. Hierdie bedekking maak die plantjie nie net moeilik om te vind nie, maar die omhulsel is ook 'n beskerming teen die son. Onder die papierjassie is die plantjie halfdeurskynend, wat die son se gefilterde lig dieper in die plant laat deurdring, om daar fotosintese moontlik te maak. Die vorm van die plant is rond om vogverlies te beperk. In April kry die plantjie 'n enkel blommetjie wat helderpienk van kleur is en met sy heuninggeur bye en ander insekte lok.

Galery
------

* 
*
Die **Oudebaaskraaldam** is 'n opgaardam in die Tankwarivier in die Wes-Kaap.

Hierdie dam in die Tankwa-Karoo is by nagenoeg 32° 24′ suid, 19° 56′ oos, tussen die paaie genommer P2250 en OP8026. Dit is net wes van die grens met die Noord-Kaap, oos-suidoos van die terrein van die Africa Burn-fees en ten noorde van die plaas De Vloeren wat bekend geword het om die avonture van Dirk Ligter.

Die 21 m-hoë grondwal is in 1969 voltooi en het 'n meer tot gevolg gehad met 'n maksimum volume van 34 miljoen m³. Destyds was dit een van die grootste besproeiingsdamme in privaatbesit in die land. Sedert dit onder beheer van die Tankwa Karoo Nasionale Park gekom het, word dit nie meer vir besproeiing gebruik nie.

Omrede die dam 'n wye verskeidenheid voëls (o.a. flaminke) lok, trek ook voëlkenners gereeld hier saam.

Lees ook
--------

* Lys van grootste damme in Suid-Afrika

Bibliografie
------------

* Slingsby, Peter: Tankwa-Karoo & the Roggeveld Escarpment. Slingsby Maps, 2018. www. slingsbymaps.com
**Biomediese ingenieurswese** (**BMI**) of mediese ingenieurswese is die toepassing van ingenieursbeginsels en ontwerpkonsepte op medisyne en biologie vir gesondheidsorgtoepassings (bv. diagnostiese of terapeutiese doeleindes). BMI is ook tradisioneel logiese wetenskappe om gesondheidsorgbehandeling te bevorder, insluitend diagnose, monitering en terapie. Ook ingesluit onder die bestek van 'n biomediese ingenieur is die bestuur van huidige mediese toerusting in hospitale terwyl dit voldoen aan relevante industriestandaarde. Dit behels verkryging, roetinetoetsing, voorkomende instandhouding en die maak van toerustingaanbevelings, 'n rol wat ook bekend staan as 'n Biomediese Toerusting Tegnikus (BMTT) of as 'n kliniese ingenieur.

Biomediese ingenieurswese het onlangs as sy eie studieveld na vore getree, in vergelyking met baie ander ingenieursrigtings. So 'n evolusie is algemeen aangesien 'n nuwe veld oorgaan van 'n interdissiplinêre spesialisasie onder reeds-gevestigde velde om as 'n veld in beskou te word insigself. Baie van die werk in biomediese ingenieurswese bestaan uit navorsing en ontwikkeling, wat oor 'n wye verskeidenheid subvelde strek. Prominente biomediese ingenieurstoepassings sluit in die ontwikkeling van bioversoenbare prosteses, verskeie diagnostiese en terapeutiese mediese toestelle wat wissel van kliniese toerusting tot mikro-inplantings, beeldtegnologieë soos MRI en EKG, regeneratiewe weefselgroei, en die ontwikkeling van Farmaseutiese middels insluitend biofarmaseutika.
**Dirk Adriaan Meerkotter** (9 Februarie 1922 – 17 Desember 2017) was ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar.

Meerkotter is in Pietersburg gebore en het die grootste deel van sy kinderjare in Johannesburg deurgebring. Gedurende 1944 het Meerkotter vir ’n rukkie tekenonderrig onder leiding van Maurice van Essche aan die Kunsskool van die destydse Witwatersrandse Tegniese Kollege ontvang.

Meerkotter, ’n apteker van beroep, het homself in sy vrye tyd egter in ander media, soos akriel, waterverf en olieverf, en ander kunssoorte, soos pottebakkery en grafiese kuns, onderrig. Sy vroeëre werke toon duidelike invloede van Van Essche en die Kubisme, maar hy het later ’n eie, individuele styl ontwikkel.

Hoewel hy studiereise na die buiteland onderneem het, het kunsstrominge en kunstenaars daar geen invloed op sy styl gehad nie. Meerkotter was voortdurend besig om die tegniese moontlikhede van verskillende media te ontwikkel. Afgesien van die sukses wat hy as skilder behaal het, was hy ook ’n bedrewe etser en pottebakker.

Hy het in 1961 vir die eerste keer met pottebakkersklei begin werk. Sy eerste werke in die medium was hoofsaaklik gebruiksvoorwerpe, maar sedertdien het hy verskeie openbare opdragte in keramiekpanele uitgevoer. Meerkotter maak van ’n verskeidenheid van kleure in sy skilderkuns gebruik en wend dikwels swart aan om ’n dramatiese effek te verkry.

Sy werk is nie-figuratief en abstrak en simbole van primitiewe herkoms kom dikwels daarin voor. Dirk Meerkotter het nie net uitgebreid in Suid-Afrika uitgestal nie, maar het die land ook op buitelandse tentoonstellings verteenwoordig. Van sy werk is in verskeie Suid-Afrikaanse museums opgeneem asook in die versameling van die Rembrandt-kunsstigting, die Schlesinger-versameling, die Pretoriase Kunsmuseum, die Ann Bryant-kunsmuseum in Oos-Londen en die Kunsmuseum in Durban.

Bronnelys
---------

* Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-59-1, volume 18, bl. 92
* Brosjure van die Republiekfees 1966 • Kunsuitstallings in amptelike opdrag gereël deur die Suid-Afrikaanse Kunsvereniging
* van Graan, Riena: Die kuns van Dirk Meerkotter. In: Lantern.Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 23, nr. 1, September 1973
Peter Singer in 2017 
**Peter Albert David Singer** AC (gebore 6 Julie 1946) is 'n Australiese morele filosoof en die Ira W. DeCamp Professor in Bio-etiek aan die Princeton-universiteit. Hy spesialiseer in toegepaste etiek en benader die onderwerp vanuit 'n sekulêre, utilitaristiese perspektief. Hy het die boek *Animal Liberation* (1975) geskryf waarin hy pleit vir veganisme, en die essay "*Famine, Affluence, and Morality*", wat skenkings ten gunste van die wêreldwye armes bevoordeel. Vir die grootste deel van sy loopbaan was hy 'n utilitaristieser, maar hy het in *The Point of View of the Universe* (2014), saam met Katarzyna de Lazari-Radek, onthul dat hy 'n hedonistiese utilitaris geword het.

By twee geleenthede het Singer gedien as voorsitter van die filosofie-departement aan die Monash-universiteit, waar hy sy Sentrum vir Menslike Bio-etiek gestig het. In 1996 het hy onsuksesvol gestaan as 'n Groen-kandidaat vir die Australiese Senaat. In 2004 is Singer erken as die Australiese Humanis van die Jaar deur die Council of Australian Humanist Societies. In 2005 het *The Sydney Morning Herald* hom onder Australië se tien mees invloedryke openbare intellektuele geplaas. Singer is 'n medestigter van Animals Australia en die stigter van The Life You Can Save.
***Downton Abbey*** is 'n Britse kostuumdrama wat deur Julian Fellowes geskep en deur *Carnival Films* en *Masterpiece* gemeenskaplik vervaardig is. Dit is deur *ITV* op 26 September 2010 vir die eerste keer in die Verenigde Koninkryk en deur *PBS* op 9 Januarie 2011 as deel van die *Masterpiece Classic*-antologie vir die eerste keer in die Verenigde State uitgesaai.

Die televisiereeks, wat op die fiksionele Engelse landgoed Downton Abbey in Yorkshire afspeel, beeld die lewe van die adellike Crawley-gesin en hul bediendes in die post-Edwardiaanse tydperk uit, waarby belangrike historiese gebeurtenisse invloed op hul lewe en die Britse klashiërargie uitoefen. Hierdie gebeurtenisse sluit die nuus oor die ondergang van die RMS *Titanic* in die eerste seisoen; die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, die grieppandemie in 1918 en die Marconi-skandaal in die tweede seisoen; en die tussenoorlogse tydperk en vorming van die Ierse Vrystaat in die derde seisoen in.

*Downton Abbey* het positiewe kritiek ontvang en is met 'n aantal pryse bekroon, waaronder die *Golden Globe Award* vir die beste mini- of televisiereeks en die *Primetime Emmy Award* vir uitstekende minireekse. Dit was die gewildste televisiereeks op sowel *ITV* asook *PBS* en het vervolgens die suksesvolste Britse kostuumdrama sedert *Brideshead Revisited*, wat in 1981 uitgesaai is, geword. Toe die derde reeks gebeeldsend is, was dit reeds een van die gewildste televisiereekse ter wêreld. 'n Vierde seisoen is in die najaar van 2013 uitgesaai, terwyl die vyfde seisoen in die Verenigde Koninkryk vanaf September 2014 deur ITV1 gebeeldsend is. Soos elke jaar is daar ook 'n spesiale Kersfees-aflewering in Desember 2014 uitgesaai. 'n Sesde seisoen is in September en Oktober 2015 gebeeldsend, en die laaste spesiale Kersfees-aflewering op Kersdag 2015.

Oorsig
------

Die reeks speel af in die fiktiewe Downton Abbey, 'n landhuis in Yorkshire en die setel van graaf en gravin Grantham, en volg die lewens van die adellike Crawley-gesin en hul bediendes tydens die regentskap van koning George V. Die eerste seisoen dek die twee jare voor die Groot Oorlog en begin met die nuus oor die ondergang van die RMS *Titanic* in 1912.

Die tweede seisoen dek die tydperk tussen 1916 en 1919, met 'n spesiale Kersfees-episode wat Kersfees 1919 dek en vroeg in 1920 eindig. Die derde seisoen sluit hierby aan en dek die tydperk tussen 1920 en die najaar van 1921.

Rolprent
--------

Gewilde *Downton Abbey*-akteurs soos Hugh Bonneville, Elizabeth McGovern, Michelle Dockery, Laura Carmichael en Dame Maggie Smith keer terug in die eerste *Downton Abbey*-rolprent wat op 13 September 2019 in Britse en op 20 September in Amerikaanse rolprentteaters begin draai. Die rolprent handel oor 'n besoek van die Britse koningspaar aan Downton Abbey.
*Lord Milner*-hotel
**Matjiesfontein** is 'n nedersetting in die Victoriaanse boustyl in die hartland van die Karoo, sowat 100 kilometer noordoos van Worcester. Die dorp in die huidige Suid-Afrikaanse provinsie Wes-Kaap, wat aanvanklik net 'n stilhouplek langs die spoorlyn was, waar stoomlokomotiewe van vars water voorsien is, is in 1884 deur die Britse immigrant James ("Jimmy") Douglas Logan gestig. In 1889 het Logan 'n mineraalwaternywerheid op die dorp opgerig en water en ander verversings aan treinpassasiers verkoop.

Logan se bekende *Lord Milner-hotel* is in 1899 opgerig. Die lug van die Karoo-halfwoestyn is destyds ook as baie geskik geag vir die behandeling van longsiektes, maar só het Matjiesfontein toe vinnig ook bekende persoonlikhede soos Cecil Rhodes, die skryfster Olive Schreiner, wat tussen 1890 en 1892 op die dorp gewoon het, Edgar Wallace, lord Randolph Churchill en Rudyard Kipling ontvang.

Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) het Logan se hotel as 'n Britse militêre hospitaal gedien. Met Jimmy Logan se afsterwe in 1920 raak Matjiesfontein uit die mode. Eers in 1968 herleef die dorpie met die heropening van die hotel. In 1970 is Matjiesfontein tot nasionale monument verklaar.

Matjiesfontein met sy gerestoureerde stasie en 'n nuwe konferensiesentrum is deesdae weer 'n gewilde bestemming vir welgestelde Kapenaars. Die N1 nasionale pad gaan naby die dorp verby.

Bibliografie
------------

* Allen, Dean: Empire, war & cricket in South Africa. Logan of Matjiesfontein. Kaapstad: Zebra Press, 2015. ISBN 978-1-77022-847-4

Sien ook
--------

* Lys van dorpe in Suid-Afrika
***Zastrozzi: A Romance*** is 'n Gotiese roman deur Percy Bysshe Shelley wat in 1810 die eerste keer in Londen naamloos gepubliseer is deur George Wilkie en John Robinson, met net die voorletters van die skrywer, "P.B.S." Dit is die eerste van Shelley se twee vroeë Gotiese novelles en beskryf sy ateïstiese wêreldbeskouing deur die oë van die booswig Zastrozzi. Dit roer sy vroegste gedagtes aan oor onverantwoordelike selfbevrediging en gewelddadige wraak. In 1810 het 'n resensent geskryf die hoofkarakter, "Zastrozzi, is een van die woesste en onwaarskynlikste demone wat nog uit 'n siek brein ontstaan het".

Shelley het *Zastrozzi* op 17-jarige ouderdom geskryf, in sy laaste jaar aan Eton-kollege, maar dit is eers in 1810 gepubliseer terwyl hy aan die Universiteit van Oxford was. Dit was Shelley se eerste gepubliseerde prosawerk.

In 1986 is die novelle deur Oxford gepubliseer as deel van die Oxford World's Classics-reeks. Nicole Berry het dit in 1999 in Frans vertaal en Manfred Pfister in 2007 in Duits.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**Wenera 2** (Russies: Венера-2 wat *Venus 2* beteken) ook bekend as **3MV-4 No.4**, was 'n Sowjetunie ruimtetuig wat ontwerp was om die planeet Venus te verken. Dit was 'n 3MV-4 ontwerp wat gelanseer is as deel van die Wenera-ruimteprogram. Dit het egter gefaal om verby Venus te vlieg.

Wenera 2 is met 'n Molnija vuurpyl vanaf lanseerterrein 31/6 by die Baikonoer gelanseer.Die lansering het om 05:02 UTC op 12 November 1965 plaasgevind. Die eerste driestadiums het die ruimtetuig en die Blok-L boonste stadium in lae wentelbaan, die sogenaamde parkeer wentelbaan, om die Aarde geplaas. Blok-L is afgevuur om die Wenera 2 in 'n heliosentriese wentelbaan te plaas vir Venus. Die baan het 'n perihelium van 0.716 AE, 'n afelium van 1.197 AE, eksentrisiteit van 0.252, 'n baanhelling van 4.29 grade en 'n omwentling periode van 341 dae gehad.

Wenera 2 was toegerus met kameras, 'n magnetometer, sonlig en kosmiese x-straal bespeurders, Piëso-elektrisiteit-bespeuders, ioon-valle, 'n Geiger-teller en ontvangers om kosmiese radio-uitstralings te meet.Op 27 Februarie 1966 om 02:52 UTC was die ruimtetuig ongeveer 23,810 km vanaf Venus, sy naaste punt aan Venus.

Gedurende die verbyvlug was al die toerusting aanboord geaktiveer, wat tot gevolg gehad het dat radiokommunikasie met die ruimtetuig verbreek moes word. Die tuig moes alle inligting ingewin aan boord stoor en dan na die Aarde terugstuur sodra radiokontak weer bewerkstellig was. Na die verby vlug kon radiokontak egter nie met die ruimtetuig vanaf die Aarde bewerkstellig word nie. Daar was op 4 Maart 1966 'n aankondiging gedoen waar die ruimtetuig as verlore beskou word. 'n Ondersoek na die faling het bepaal dat die ruimtetuig oorverhit het weens foutiewe werking van die verkoeler.
**Daavr Dordzhin** is 'n Kalmikiese politikus en regsgeleerde. Hy is een van die stigters van die North Caspian Institute en 'n lid van die Oirat-Kalmikiese Volkskongres, 'n separatistiese organisasie wat hom beywer vir die onafhanklikheid van die Republiek van Kalmikië, tans 'n deelgebied van die Russiese Federasie.

Biografie
---------

Dordzhin is in 'n Boeddhistiese Kalmikiese familie in Elista gebore, maar het in Moskou grootgeword, waarheen sy ouers verhuis het toe hy 'n kind was. Hy het regte aan die Hoër Ekonomiese Universiteit gestudeer. Later het hy as besoekende dosent in regsfilosifie en regsvergelyking aan dieselfde universiteit gewerk. Hy het ook as regspesialis gewerk vir verskeie nieregeringsorganisasies op die gebied van menseregte, soos Memorial en OVD Info.

Na die Russiese inval in Oekraïne in Februarie 2022 het hy om veiligheidsredes uit Rusland na Armenië geïmmigreer. Hy werk tans as buitelandse beleidsadviseur vir die Europese Party van Armenië. In Januarie 2023 het hy 'n toespraak namens die Oirat-Kalmikiese Volkskongres in die Europese Parlement in Brussel gehou oor Russiese kolonialisme en die stryd van Rusland se etniese minderhede.
**Dupleks vlekvrye stale** het 'n gemengde struktuur van kubies-ruimtegesentreerde ferriet en kubies-vlakgesentreerde austeniet. Die presiese hoeveelheid van elke fase word bepaal deur die samestelling en hittebehandeling. Die meeste legerings is ontwerp om ongeveer gelyke hoeveelhede van elke fase te bevat in die uitgegloeide toestand. Die hoof-legeringselemente is chroom en nikkel. Stikstof, molibdeen, koper, silikon en wolfram kan bygevoeg word om die strukturele balans te beheer en om sekere korrosieweerstand-eienskappe te verkry. Die korrosieweerstand van dupleks vlekvrye stale kom ooreen met dié van die austenitiese vlekvrye stale met vergelykbare legeringsinhoud, maar dupleks vlekvrye stale het hoër treksterktes en vloeigrense en het ook beter weerstand teen spanningskorrosiekraking. Die taaiheid van dupleks vlekvrye stale lê tussen dié van ferritiese vlekvrye stale en austenitiese vlekvrye stale.

Die voordele wat dupleks vlekvrye stale bied bo die konvensionele 300-reeks vlekvrye stale is sterktes ongeveer twee keer van dié van austenitiese stale, weerstand teen spanningskorrosie-kraking en putkorrosie. Hierdie materiale kan gebruik word in die temperatuurstrek van -60 tot 300°C.

Die hoë vloeigrens van dupleks vlekvrye stale bied ontwerpingenieurs die moontlikheid om dunner wanddikte materiaal te gebruik met voldoende druk- en lasdraende kapasiteit, wat lei tot laer massas en korter sweistyd. Die vloeigrens van 22Cr 5.5Ni 3Mo 0.15N grade is ten minste 450 MPa, wat twee keer hoër is as die vloeigrens van austenitiese vlekvye stale en aanmerklik hoër as dié van ferritiese vlekvrye stale.

Dupleks vlekvrye stale word in ‘n wye reeks industrieë gebruik, veral olie en gas, pulp en papier, hitteruilers en drukvate, in brugkonstruksie en ontsoutings- en waterbehandelingsaanlegte. Hulle word gereeld aanbeveel vir vervangings waar austenitiese vlekvrye stale gefaal het as gevolg van chloried-spanningskorrosie-kraking of ander korrosieprobleme.
Die **Gregoriaanse kalender**, wat tans regoor die Westerse wêreld gebruik word, is 'n wysiging van die Juliaanse kalender. Dit is die eerste keer voorgestel deur die Napelse dokter Aloysius Lilius, en is op 24 Februarie 1582 deurgevoer deur pous Gregorius XIII (hierdie dokument is gedateer 1581 aangesien die kalenderjaar in daardie tyd in Maart begin het).

Die Gregoriaanse kalender is ontwerp omdat die gemiddelde jaar in die Juliaanse kalender effe te lank was, wat veroorsaak het dat die dag-en-nag-ewening geleidelik vroeër in die kalenderjaar geskuif het.

Akkuraatheid
------------

Die Gregoriaanse kalender verbeter die Juliaanse benadering deur 3 Juliaanse skrikkeldae elke 400 jaar oor te slaan, wat 'n gemiddelde jaar met 365,2425 sonnedae gee.

Die kalender sal 'n fout van 1 dag elke 3 000 jaar lewer, wat 'n aansienlike verbetering op die Juliaanse fout van 1 dag elke 138 jaar is. Oor hierdie lang tydperke is dit te verwagte dat wisselinge in die Aarde se wentelbaan en onvoorspelbare rotasie dit onwaarskynlik maak dat enige langtermyn-akkuraatheid deur 'n skrikkeldag-reël bereik sal word.

Numeriese feite
---------------

Die gemiddelde jaar is 365,2425 dae = 52,1775 weke = 8 765,82 uur = 525 949,2 minute = 31 556 952 sekondes.

'n Gewone jaar is 365 dae = 8 760 uur = 525 600 minute = 31 536 000 sekondes.

'n Skrikkeljaar is 366 dae = 8 784 uur = 527 040 minute = 31 622 400 sekondes.

Party jare bevat ook 'n skrikkelsekonde.

Die 400-jaar-siklus van die Gregoriaanse kalender het 146 097 dae en dus presies 20 871 weke. So byvoorbeeld was die dae van die week in 1603 presies dieselfde as in 2003.

Dit veroorsaak ook dat meer maande op 'n Sondag begin (en dus 'n *Vrydag die dertiende* het) as enige ander dag van die week. 688 uit elke 4 800 maande (of 172 uit 1 200) begin op 'n Sondag, terwyl net 684 uit elke 4 800 maande (171 uit 1 200) begin op óf 'n Saterdag of óf ’n Maandag, die mins algemene gevalle.

'n Kleiner siklus is 28 jaar (1 461 weke), indien geen oorgeslane skrikkeljare daarin bevat is nie. Dae van die week in jare mag ook herhaal ná 6, 11, 12, 28 of 40 jaar. Intervalle van 6 en 11 is slegs moontlik met gewone jare, terwyl intervalle van 28 en 40 slegs moontlik is met skrikkeljare. 'n Interval van 12 jaar kan gebeur met beide tipes, maar slegs indien daar 'n oorgeslane skrikkeljaar tussen-in is.

Die *Doomsday*-metode is 'n manier waarmee jy die dag van die week van ’n gegewe datum ná die Gregoriaanse reformasie kan bepaal. Dit is gebaseer op die laaste dag in Februarie, ook bekend as die *doomsday*.

Sien ook
--------

* Juliaanse kalender
* Omrekening tussen die Juliaanse en die Gregoriaanse kalender
* Ou Styl en Nuwe Styl datums
* Skrikkeljaar
Uile, soos hierdie een in Pole, is vir hul nagtelike gewoontes bekend.
’n **Nagwolf**, **naguil** of **nagloper** is die benaming wat aan ’n persoon toegeskryf word wat die neiging het om tot laat in die aand wakker te bly. ’n Woord-eweknie vir hierdie omskrywing is *aandmens*.

Die benaming kan aan die hoofsaaklik nagtelike gewoontes van die wolf of uil toegeskryf word. Gewoonlik bly mense wat nagwolwe is tot ná middernag wakker, terwyl hulle in uiterste gevalle tot net voor of ná sonsopkoms aan die gang bly. Naguile het die neiging om die meeste bedrywig of werklustig te voel voordat hulle gaan slaap in die aand.

Party nagwolwe het ’n voorkeur of neiging om tot laat wakker te bly, of om nagskofte te werk. Naguile wat dagskof onderneem, het dikwels die moeilikheid om betyds by hul werk op te daag. Sommige nagwolwe wat dit bitter moeilik vind om by die normale slaap- en opstaanpatrone aan te pas, kan aan die "uitgestelde slaapfasesindroom" ly.

Die teenoorgestelde van ’n naguil is ’n vroegopstaner, wie geneig is om teen ’n sekere tyd, wat gewoonlik as ‘vroeg’ bestempel word, te gaan slaap, sowel as om vroeg uit die vere te wees. In etlike lande word vroegopstaners as "A-mense" bestempel, terwyl nagwolwe "B-mense" genoem word.  Navorsers gebruik gewoonlik die terme ‘morningness’ (oggendheid) en ‘eveningness’ (aandheid).

Voorkoms
--------

Gesprekvoering en navorsing rakende die voorkoms van oggend, aand, middelmatige of gemiddelde chronotipe persone, maak van verskeie maatstawwe gebruik en kom tot verskillende gevolgtrekkings. Party vra wanneer die persone gaan slaap en wakker word; ander vra weer watter tydgleuwe die persone sou verkies het. ’n Opname van oor die 400 volwassenes het getoon dat 15% vroegopstaners, 25% naguile en 60% middelbaar is.
**Teenpous Silvester IV** was 'n teenpous in die Rooms Katolieke Kerk van 18 November 1105 tot 11 of 12 April 1111. Hy was die vierde teenpous tydens die pontifikaat van Pous Paschalis II gedurende die Investituurstryd.

Biografie
---------

In 1101 was die teenpouse Theodoricus en Albertus gevange geneem deur Pous Paschalis. Die Romeinse adel wat die keiser van die Heilige Romeinse Ryk in Rome verteenwoordig het, het egter geweier om Paschalis te erken.

Toe Paschalis in 1105 tydelik Rome verlaat het, het die adellikes onder leiding van Werner von Lenzburg, graaf van Anconaweer 'n nuwe pous benoem. Hulle kies **Maginulfo**, aartspriester van St. Angelo in Peschiera. Maginulfo kies die naam **Silvester IV**. Op 18 November 1105 word hy in die Lateraanse basiliek as pous gekroon.

Toe Paschalis die volgende dag reeds na Rome terugkeer, breek ernstige onluste uit. Aanvanklik kon Silvester se troepe stand hou, maar in November is Silvester gedwing om te vlug. Silvester vlug na Osimo, waar hy die beskerming van graaf Werner von Lenzburg geniet.

Keiser Hendrik V het investituur-reg asook die keiserstitel van Paschalis geëis. Paschalis het dit geweier. Die keiser set Paschalis gevange en erken Silvester as pous. In gevangeskap gee Paschalis noodgedwonge toe aan die keiser se eise. Die pous en die keiser bereik 'n akkoord op 11 April 1105. Keiser Hendrik onttrek sy steun aan Silvester en dwing hom om af te tree op 11 of 12 April 1111. Silvester onderwerp hom aan Paschalis en vertrek na Osimo en sy beskermheer graaf Werner.

Met die aftrede van Silvester het dit gelyk of die skisma nou verby sou wees, maar toe Paschalis sewe jaar later sterf, was keiser Hendrik nie tevrede met die keuse van Pous Gelasius II as sy opvolger nie en stel Maurice Bourdin aan as Teenpous Gregorius VIII.
Twee chrisosistiede op die kieuoppervlak van *Hypholoma lateritium* wat in KOH gemonteer is.
'n **Sistied** (Latyn: **cystidium**, meervoud: **cystidia**) is 'n soort swamsel wat algemeen by uitkenning en klassifikasie van swamme bestudeer word. Hierdie betreklik groot selle word op die sporokarp van 'n basidiomiseet (soos op 'n paddastoel se kieuoppervlak) aangetref, en groei dikwels tussen saamgehoopde basidia. Aangesien sistiede besonder uiteenlopende en kenmerkende vorme vertoon wat dikwels uniek aan 'n betrokke spesie of genus is, dien hulle as 'n nuttige mikromorfologiese kenmerk by uitkenning van basidiomisete. Oor die algemeen word die adaptiewe belang van sistiede nog nie goed verstaan nie.

Klassifikasie
-------------

'n Metuloïedtipe sistied van *Inocybe* wat met Kongorooi-kleursel uitgelig word
### Volgens posisie

Sistiede kan op die rand van 'n kieu of analoë himenoforiese struktuur (dan **cheilosistiede** genoem) voorkom, op die syvlak van die kieu (**pleurosistiede** genoem), op die oppervlak van die hoed (**dermatosistiede** of **pileosistiede**), aan die rand van die hoed (**sirkumsistiede**) of op die stipe of steunstingel (**koulosistiede** genoem). Veral die pleurosistiede en cheilosistiede is belangrik by uitkenning van etlike swamgenera. Soms gee cheilosistiede 'n spesifieke kleur aan die kieurand wat met die blote oog of met 'n handlens sigbaar is.

### Volgens morfologie

**Chrisosistiede** is sistiede waarvan die selinhoud 'n kenmerkende refraktiewe geel liggaam bevat, wat dieper geel word wanneer dit aan ammoniak of ander alkaliese samestellings blootgestel word. Chrisosistiede is kenmerkend van baie (maar nie alle) lede van die *Agaricus*-familie Strophariaceae.

**Gleosistiede** vertoon 'n olierige of greinerige voorkoms onder die mikroskoop. Soos gleoswamdrade, kan hulle gelerig of deursigtig (hialien) vertoon, en kan soms selektief met sulfovanillien of ander reagente gekleur word. **Metuloïede** is dikwandige sistiede wat verskillende kenmerkende vorme aan hul bopunte kan vertoon.
**Oliewenhuis** in Bloemfontein huisves die enigste kunsmuseum in die Vrystaat.

Ligging
-------

Die huis is geleë by 29° 5′ 52.8″ suid, 26° 12′ 50.4″ oos, in Harry Smithrylaan op Grantsheuwel in die buurt Dan Pienaar.

Versameling
-----------

Die doel van die museum is die versamel, bewaar en vertoon van kunswerke. In November 1986 is die eerste uitstalling gehou met werke van Frans Claerhout. Onder die talle kunsvoorwerpe wat te besigtig is, is die volgende die opvallendeste:

* Iris Ampenberger se Portrait of a man (waterverf)
* John Thomas Baines se Bloemfontein vanaf Seinheuwel – 1851 (olieverf)
* Dorte Berner se Mother’s grief (klipbeeld)
* Enslin du Plessis se Straattoneel (olieverf)
* Maggie Laubser se Duitse meisie (olieverf)
* Hugo Naudé se Rock outcrop, Namaqua Spring (olieverf)
* Lucas Sithole se Fazini (Houtborsbeeld)
* Jan Vermeiren se Banana Picnic (litografie)
* Edoardo Villa se Torso (brons)

Huis
----

Hierdie neo-Kaaps-Hollandse herehuis was die Vrystaatse woning vir die goewerneur-generaal en later die staatspresident. Dit is in 1941 voltooi na ‘n ontwerp deur die argitekte William Mollison en John S. Clelland. Eers in 1972 is die naam Oliewenhuis daaraan gegee na aanleiding van die olienhoutbome in die tuin. Omdat die huis selde as huisvesting deur die staatshoof benut is, het die staat dit beskikbaar gestel en is op 11 Oktober 1989 die museum daarin geopen. Die tuin van 12 ha word vir pieknieks gebruik. Daar is verskeie wandelpaadjies.

Bibliografie
------------

* Coetzer, J.V.: Oliewenhuis-Kunsmuseum, Bloemfontien. In: Lantern. Die Kultuurtydskrif. Jaargang 41, nr. 2, 1992
* nasmus.co.za
**Palamedes** (Grieks: Παλαμήδης) is in die Griekse mitologie die seun van die seeheld Nauplius en ’n prinses van Kreta, Klumene. Hy het in die Trojaanse Oorlog aan die kant van die Grieke teen Troje geveg.

Ekspedisie teen Troje
---------------------

Nadat Paris vir Helena na Troje geneem het, het Agamemnon Palamedes na Itaka gestuur om Odusseus te gaan haal, omdat hy een van dié was wat belowe het om Helena en Menelaos se huwelik te verdedig. Odusseus wou nie die eed nakom nie en het sy lande geploeg met ’n donkie en ’n os voor dieselfde ploeg, wat veroorsaak het dat die ploeg woes heen en weer geruk het omdat die diere nie ewe groot was nie. Palamedes het vermoed wat aan die gang was en het Odusseus se babaseun Telemachos voor die ploeg geplaas. Odusseus het ophou ploeg en gewys hy is by sy volle sinne.

### Dood

Antieke bronne verskil oor die omstandighede om Palamedes se dood. 

Odusseus het Palamedes nooit vergewe dat hy sy seun se lewe in gevaar gestel en hom gedwing het om aan die oorlog deel te neem nie. Toe Palamedes die Grieke aanraai om terug te keer huis toe, het Odusseus goud in sy tent weggesteek en ’n vals brief geskryf wat lyk of dit van koning Priamos van Troje af kom. Die brief en goud is in die tent ontdek en die Grieke het hom daarvan beskuldig dat hy ’n verraaier is. Odusseus en Diomedes het Palamedes toe gestenig. Volgens ’n ander weergawe het die twee vegters hom tydens ’n hengeluitstappie verdrink. Nog ’n weergawe lui dat hy na ’n put gelok is op soek na ’n skat en dat klippe hom doodgeval het. Hoewel Palamedes ’n belangrike karakter in sommige weergawes van die Trojaanse Oorlog is, word hy glad nie in Homeros se *Ilias* genoem nie.

Ovidius bespreek Palamedes se rol in die Trojaanse Oorlog in die *Metamorfoses*. Palamedes se lot word beskryf in Vergilius se *Eneïde*. In Plato se *Apologie* sê hy dat Sokrates daarna uitsien om in die hiernamaals met Palamedes te praat. Euripides en baie ander dramaturge het werke oor sy lot geskryf.

Hyginus vertel ook ’n verhaal waarvolgens Palamedes 11 letters van die Griekse alfabet geskep het.

Skakels
-------

* Palamedes by "Greek Mythology Link"
* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Palamedes.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 118951491
* LCCN: n2013056919
* VIAF: 50025174
* WorldCat Identities: viaf-50025174

 |
'n **Tent** is 'n skuiling wat bestaan uit materiaal gedrapeer oor 'n raam van pale of 'n ondersteunende tou. Terwyl kleiner tente vrystaande of aan die grond vasgemaak kan wees, word groot tente gewoonlik geanker met behulp van toue wat aan stokke of tentpenne vasgemaak is. Tente wat eers as draagbare huise deur nomades gebruik is, word nou meer dikwels gebruik vir ontspanningskampeer en as tydelike skuilings.

Tente wissel in grootte van "bivak"-strukture, net groot genoeg vir een persoon om in te slaap, tot groot sirkustente wat duisende mense kan sit. Tente vir ontspanningsdoeleindes val in twee kategorieë. Tente wat bedoel is om deur rugsakreisigers gedra te word, is die kleinste en ligste tipe. Klein tente kan lig genoeg wees dat hulle vir lang afstande op 'n toerfiets, 'n boot of wanneer jy rugsak gedra kan word. Die tweede tipe is groter, swaarder tente wat gewoonlik in 'n motor of ander voertuig gedra word. Afhangende van die tentgrootte en die ervaring van die betrokke persoon of persone, kan sulke tente gewoonlik in tussen 5 en 25 minute opgeslaan word; afslaan neem 'n soortgelyke tyd. Sommige baie gespesialiseerde tente het veerbelaste pale en kan binne sekondes opgeslaan word, maar neem ietwat langer om af te slaan en te pak.

Oor die afgelope dekade is tente ook al hoe meer gekoppel aan haweloosheidskrisisse in die Verenigde State, Kanada en ander streke. Plekke van veelvuldige haweloses wat in tente woon wat naby mekaar opgeslaan is, word dikwels na verwys as tentstede.

Bronne
------

* "*A Brief History of Tents - where did tents originate? The History of Tents*". www.turas.tv. 2018-07-14. Besoek op 2020-02-14.
**Pous Herakles** (Grieks: Ἡρακλῆς) ook bekend as **Theoklas** was die 13de pous en patriarg van Alexandrië vanaf 232 n.C. tot die jaar 248.

Herakles van Alexandrië is gebore uit heidense ouers wat Christene geword het en na sy geboorte gedoop is. Hulle het hom Griekse filosofie, toe Christelike leerstellings, geleer. Hy het ook die vier evangelies en die sendingsbriewe bestudeer. Demetrius, 12de Patriarg van Alexandrië, het hom tot diaken georden, toe 'n priester oor die kerk van Alexandrië. Hy was suksesvol in die bediening en was getrou in alles wat aan hom toevertrou is. Hy het Origenes gevolg as hoof van die Kategetiese Skool van Alexandrië.

Toe Demetrius gesterf het, is Herakles as patriarg gekies. Hy het baie heidene bekeer en hulle gedoop. Hy het sy pogings aan onderrig en prediking gewy. Hy het aan Sint Dionisius die werk opgedra om tussen die gelowiges te oordeel, en om hulle sake te versorg. Herakles het 16 jaar lank tot sy dood op die troon van Sint Markus gesit.

Hy was die eerste patriarg van Alexandrië waarna verwys is as "pous" (in Grieks, *Papás*), 'n term, oorspronklik 'n aanspreekvorm wat 'vader' beteken, wat deur verskeie biskoppe gebruik is. Die eerste bekende rekord van hierdie benaming wat aan Herakles toegeken is, is in 'n brief wat deur die biskop van Rome, Dionisius, aan die biskop Filemon geskryf is:

> *τοῦτον ἐγὼ τὸν κανόνα καὶ τὸν τύπον παρὰ τοῦ μακαρίου **πάπα** (Papás) ἡμῶν Ἡρακλᾶ παρέλαβον.* *[Ek het hierdie reël en verordening van ons geseënde vader (**Pous**), Herakles, ontvang]*
> 
>

Bronnelys
---------

* (en) St. Heraclas (Theoclas), 13th Pope of Alexandria.
* (en) Meinardus, Otto F.A. (2002). *Two Thousand Years of Coptic Christianity*. American University in Cairo Press. ISBN 978-977-424-757-6.
* (en) Atiya, Aziz S. *The Coptic Encyclopedia*. New York: Macmillan Publishing Co. 1991. ISBN 0-02-897025-X
|  |
| --- |
| **Suid-Afrikaanse politiek** |
| Parlement van Suid-AfrikaNasionale VergaderingNasionale Raad van Provinsies |
| PresidentAdjunkpresidentMinistersSpeaker van die Nasionale VergaderingOpposisieleier |
| PoliticiPolitieke partye |
| Konstitusionele HofHoogste Hof van AppèlHooggeregshof |
| Verkiesings |

Die **Suid-Afrikaanse parlementsverkiesing van 1924** het op 19 Junie 1924 plaasgevind. Tydens die verkiesing is 135 verteenwoordigers vir die Volksraad van Suid-Afrika verkies. Groeiende ontevredenheid met die regering van Jan Smuts lei tot 'n nederlaag vir die regerende party nadat die pro-Afrikaner Nasionale Party en die Arbeidersparty 'n koalisie vorm. Genl. Barry Hertzog en kol. Frederic Creswell stel vervolgens die nuwe regering saam en Hertzog word as die 3de Eerste Minister van Suid-Afrika ingesweer, 'n posisie wat hy tot 1939 beklee. Die koalisie was as die Pakt-regering bekend.

Afbakening van kiesafdelings
----------------------------

Die Suid-Afrika-wet van 1909 maak voorsiening vir 'n Afbakeningskommissie om die grense van die kiesafdelings te definieer. Die verteenwoordiging per provinsie, onder die vierde verslag van 1923, word in die tabel hieronder uiteengesit. Die syfers in hakies is die aantal kiesafdelings in die vorige (1919) afbakening. As daar geen syfer tussen hakies is nie, het die aantal onveranderd gebly.

| Provinsies | Kaap | Natal | Oranje-Vrystaat | Transvaal | Totaal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Kiesafdelings | 51 | 17 | 17 | 50 (49) | **135 (134)** |

Uitslag
-------

Setels in die Volksraad van Suid-Afrika na die 1924-verkiesing
   Nasionale Party: 63 setels

   Suid-Afrikaanse Party: 53 setels

   Arbeidersparty: 18 setels

   Onafhanklikes: 1 setel

Daar was 413 136 geregistreerde kiesers, waarvan 319 047 gestem het. Daar is nie 'n amptelike syfer vir die aantal bedorwe stemme bekend nie.

| Party |  % | Setels | Leier |
| --- | --- | --- | --- |
| Nasionale Party | 35,25% | 63 | Barry Hertzog |
| Suid-Afrikaanse Party | 47,04% | 53 | Jan Smuts |
| Arbeidersparty | 14,35% | 18 | F.H.P. Creswell |
| Onafhanklikes | 3,36% | 1 |  |
| Totaal | 100% | 135 |  |

Nadraai
-------

Die nuwe Pakt-regering, wat beide arbeids- en Afrikanerbelange gedien het, het amptelik erkenning aan die Afrikaanse Taalbeweging verleen, maar het ook rasseskeiding en -diskriminasie in wetgewing verskans. Tydens die regering se bewind, wat geduur het tot die koalisie van die N.P. en die S.A.P. in 1933 wat op die Verenigde Party se stigting op 5 Desember 1934 uitgeloop het, het Afrikaans Nederlands in 1925 as ampstaal vervang, die *Stem van Suid-Afrika* het gelyke status naas God Save the King gekry en in 1928 is die Suid-Afrikaanse vlag aanvaar om naas die Union Jack te wapper.
Die **Kalaharitruffel** is 'n swamgenus in die familie Pezizaceae. Dit is 'n monotipiese genus waarvan die enkele truffelagtige spesie, die **Kalaharitruffel**, in die Kalahariwoestyn voorkom, asook in ander dele van Suider-Afrika (naamlik Botswana, Namibië en Suid-Afrika). In Namibië is die plaaslike naam vir die plant *N'abbas*.

Taksonomie
----------

Die swam is in 1895 vir die eerste keer wetenskaplik deur die Duitse mikoloog Paul Christoph Hennings as *Terfezia pfeilii* beskryf. Dit is in 2005 deur James Trappe en Varda Kagan-Zur na sy eie geslag verskuif.

Beskrywing
----------

Vrugtige liggame kan tot 12 cm in deursnee wees. Dit weeg ongeveer 200 gram, hoewel goeie reën (wat die massa beïnvloed) dit twee keer soveel sal kan laat weeg. Die vrugte groei naby die oppervlak, wat na reën 'n kraak op die grond veroorsaak.

Habitat
-------

Die Kalaharitruffel word in die Kalahariwoestyn gevind, asook in ander droë streke van Suid-Afrika, Angola, Botswana en Namibië. Dit kom voor in grond met 'n pH van 5,5 tot 6,5, met 'n sandinhoud van 94%-97%, 'n klei-inhoud van 2%-5% en 'n slikinhoud van 1–4%.

Mikorrisiese verhoudinge met plante
-----------------------------------

Dit is bekend dat die Kalaharitruffel 'n ektomikorrhizale verhouding met waatlemoen vorm, en vermoedelik het dit 'n aantal ander moontlike verwantskappe met ander plantspesies. Dit sluit in graansorghum, Eragrostis spp. Grewia flava, verskeie spesies acacia, en kweekgras

Eetbaarheid
-----------

Die Kalaharitruffel word geëet deur meerkatte, hiënas, bobbejane en bakoorjakkalse, sowel as mense. Volgens 'n gevallestudie deur die Australiese Nasionale Botaniese Tuine word die vrugliggaam deur die Khoisan van die Kalahari geëet. Die kommersiële gebruik van die spesie kom soms voor.

Bewaring
--------

Die voorkoms van die Kalaharitruffel is vermoedelik besig om agteruit te gaan, met moontlike oorsake van oormatige oes, klimaatsverandering of die landpraktyke wat in Kalaharitruffel-habitats gebruik word.