recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **Zimbabwe-aalwyn** (*Aloe excelsa*) is 'n boom wat voorkom vanaf die Limpoporivier tot in Zimbabwe en die suide van Malawi asook Botswana, Mosambiek en Zambië.Die boom se FSA-nommer is 28.8.
Daar is twee subspesies:

* *Aloe excelsa var. breviflora* L.C.Leach
* *Aloe excelsa var. excelsa*

Beskrywing
----------

Die Zimbabwe-aalwyn is 'n hoë aalwyn wat soms boomafmetings van 5-6 meter bereik, hoewel 3 meter 'n meer algemene hoogte is. Dit het 'n enkele stam, en alles behalwe die laagste deel van die stam word in die oorblyfsels van dooie blare toegedraai. Die blare vorm 'n kompakte roset aan die bokant wat versprei en word tot 1 meter lank. Blare is donkergroen in die somer en sappig, tot 3 cm dik in die middel. 

Soos sommige ander aalwynspesies, het jong plante 'n groot aantal stekels oor hul blaaroppervlaktes. Aangesien dit langer en minder kwesbaar vir weiding is, verdwyn hierdie bruinrooi tande en bly dit slegs op die blaarrand oor.

Hierdie spesie word gereeld verwar met die verwante *Aloe ferox*- en *Aloe africana*-spesies in die suide, en hulle lyk baie dieselfde as dit volgroei is. Die blomme is egter verskillend; die bloeisels van *Aloe excelsa* is baie korter en effens geboë.

Verspreiding
------------

Die Zimbabwe-aalwyn is vernoem na die groot aantal eksemplare wat rondom die ruïnes van Groot Zimbabwe groei, waar dit baie aandag getrek het vir sy grootte en vorm.

Dit word oor 'n relatiewe klein gebied van suid-sentraal-Afrika aangetref vanaf die Magato-berge in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika, aan die suidelike grens, noordwaarts langs die suidekant van die sentrale waterskeiding van Zimbabwe en strek tot heuwelagtige liggings aan die suidekant van die Zambezirivier in Mosambiek, met twee bevolkings in die buiteland wat sy noordelike grense vorm rondom die Mulanje-berg in Malawi en in die Kafue-kloof net oorkant die Zambezirivier in Zambië.

Habitat
-------

Binne hierdie gebiede, verkies dit matig stabiele grond met goeie dreinering, soos klipperige, beboste heuwels. Dit word beperk deur te veel hitte in die droë seisoen na die noorde en koue winde in die winterseisoen na die suide. Dit verdra ligte ryp gedurende die rusperiode (en blomseisoen) wat soms op sy gunstelinghoogtes van 800–1600 meter voorkom.

Fotogalery
----------

* 'n Variëteit met geel blomme. Nampoela-dorp in Mosambiek'n Variëteit met geel blomme. Nampoela-dorp in Mosambiek
* Rooi blomme. Matsinho in MosambiekRooi blomme. Matsinho in Mosambiek
* In 'n botaniese tuin naby BrisbaneIn 'n botaniese tuin naby Brisbane
* 5 m hoë-eksemplaar. Chimoio-dorp in Mosambiek5 m hoë-eksemplaar. Chimoio-dorp in Mosambiek
* In 'n potIn 'n pot

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van aalwynspesies
**Truman Garcia Capote** (New Orleans, 30 September 1924 – 25 Augustus 1984) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy het fiksie, niefiksie, kortverhale én toneelstukke geskryf. Sy bekendste werk was *In Cold Blood* (1966. Deur B.A. Schoeman In Afrikaans vertaal as "Koelbloedig") en die novelle *Breakfast at Tiffany's*). Minstens 20 rolprente en televisiereekse is al van sy werk gemaak. Sien Breakfast at Tiffany's, die rolprent.

Biografie
---------

Truman Capote in 1959.
### Jeug

Capote word as Truman Streckfus Persons in New Orleans gebore. Hy is 'n eensaame kind en leer homself lees voordat hy skool toe gaan.

Op sy vierde verjaarsdag verhuis die gesin na Monroeville waar hy bevriend raak met Harper Lee, die buurmeisie. Hy het 'n lewenslange vriendskap met haar en het 'n invloed op haar bekendste werk, *To Kill a Mockingbird*.

Capote begin op sy agtste verjaarsdag skryf en beweer hy het op nege al 'n boek geskryf. Toe hy 11 word, begin hy ernstig te skryf. In 1933 verhuis hy na New York Stad om saam met sy moeder en dié se tweede eggenoot, Joseph Garcia Capote, te gaan woon. Dié neem hom aan en hernoem hom "Truman Garcia Capote".

Toe hy sewentien word, begin hy vir die tydskrif *The New Yorker* skryf.

### Aktiwiteite as skrywer

Sy debuutroman is *Other Voices, Other Rooms* (1948), wat 'n groot sukses en blitsverkoper word. Die boek bly meer as nege weke boaan die letterkundelys van die *New York Times*.

Ná *Other Voices, Other Rooms* volg werke soos *Breakfast at Tiffany's*, wat 'n sukses is, en *In Cold Blood*, 'n niefiksieroman oor 'n wrede moord op 'n gesin in Holcomb, Kansas. Capote doen diepgaande navorsing en praat met almal betrokke in die saak, onder wie die twee ter dood veroordeelde moordenaars. Hy raak bevriend met die moordenaars, wat dit vir hom moeilik maak om die boek te voltooi. Hierdie konflik is die grondslag van die prent oor dié tydperk van sy lewe, *Capote* (2005). Capote word in hierdie film gespeel deur Philip Seymour Hoffman, wat vir sy rol in 2006 'n Oscar wen as beste akteur.

### Karakter

Capote was openlik homoseksueel in 'n tyd toe dit nog nie algemeen was nie. Hy het uitgestaan as gevolg van sy hoë, lispelende stem en unieke kleredrag. Hy was beroemd in die letterkundige kringe van die Verenigde State en het beweer dat hy baie beroemdes intiem ken, wat nie altyd waar blyk te gewees het nie. Op 28 November 1966 gee hy 'n legendariese gemaskerde bal in die groot balsaal van die Plaza Hotel in New York ter ere van die uitgewer Katharine Graham.

### Latere lewe en dood

In sy latere lewe bly Capote grootliks in afsondering. Hy raak verslaaf aan drank en dwelms. Dit het 'n groot inpak op sy gesondheid en hy beleef gereeld hallusinasies. Hy sterf op 25 Augustus 1984 op 59-jarige leeftyd as gevolg van 'n dwelmoordosis in die huis van Joanne Carson, voormalig eggenote van die TV-aanbieder Johnny Carson.
Alain-Fournier in 1905
**Alain-Fournier** (3 Oktober 1886, La Chapelle-d'Angillon - 22 September 1914, Les Éparges) is die skuilnaam vir die Franse skrywer **Henri-Alban Fournier**.

Fournier kom uit 'n familie van onderwysers en is deur sy vader onderrig in die dorpskool Épineuil-le-Fleuriel (Cher). As 18-jarige was hy verlief op Yvonne Quiévrecourt, maar sy verwerp hom egter. Hierdie ervaring sou regdeur sy lewe 'n obsessie bly, en sou die basis vorm vir sy boek *Le Grand Meaulnes* (1913) waarin hy 'n "droom- en kinderwêreld optower" wat reeds verlore is. Dit is een van die belangrikste werke in die Franse letterkunde en een van die weinig suksesvolle boeke van die simbolisme. Die boek is as 'n meesterstuk geprys en het op naelskraapse wyse die gesogte Prix Goncourt misgeloop. In 2006 is die boek verfilm deur Jean-Daniel Verhaeghe.

Graf van Alain-Fournier in die begraafplaas van Saint-Remy-la-Calonne
Afgesien van 'n aantal gedigte, essays en verhale wat gebundel is in die postuum gebundelde *Miracles* (1924), was dit die enigste werk wat hy sou voltooi. Hy is as luitenant opgeroep en het in die 288ste infanterieregiment gedien. Hy sterf tydens een van die eerste veldslae van die Eerste Wêreldoorlog naby Verdun. Hy is in 'n massagraf begrawe. 

Na 'n 14-jarige soektog is sy liggaam uiteindelik in 1991 geïdentifiseer en in die begraafplaas van Saint-Remy-la-Calonne herbegrawe.

Sekondêre literatuur
--------------------

* Adam, Frédéric. *Alain Fournier et ses companons d'arme*. Serpenoise, 2006
* Zoest, Aart van, "Het kwaad in een lieve wereld. Over 'Le Grand Meaulnes' van Alain-Fournier t.g.v. zijn 100e verjaardag, in: *BZZLLETIN* 139, Oktober 1986, p. 8-19.
Die **Transvaalse Raad vir die Uitvoerende Kunste** (afgekort as **Truk** of **TRUK**) is op 3 Januarie 1963 gestig nadat die Nasionale Teaterorganisasie (NTO) ontbind en deur vier provinsiale rade vervang is. Die doel was om die uitvoerende kunste in die Transvaal te bevorder (die gebied wat nou beslaan word deur Gauteng, Mpumalanga, Noordwes en Limpopo). Die raad het ’n subsidie van die staat gekry om verskillende kunsvorms aan te bied en ’n teater te bedryf. 

Dit is geregistreer as ’n niewinsgewende vereniging en is bestuur deur ’n raad wat verteenwoordig is deur die provinsiale administrateur en verteenwoorigers van die provinsie, die stede Johannesburg en Pretoria, die departement van nasionale opvoeding, die sakesektor en kunstenaars. Dit het al die fisieke bates van die ou NTO geërf, onder meer verskeie teaters. In die 1980's het die Staatsteater in Pretoria ook bygekom.

Truk het vier kunsvorms aangebied: musiek, opera, ballet en toneel. Dit het klein begin met ’n personeel van omtrent 80 (kunstenaars, tegnici en skoonmakers ingesluit) en het gegroei tot ’n groot administratiewe en tegniese infrastruktuur met ’n aantal permanente geselskappe, insluitende vier toneelgeselskappe in een stadium. Tussen 1963 en 1981 het Truk 484 toneelstukke opgevoer met 18 957 optredes en ’n bywoningsyfer van byna 4,5 miljoen. Van dié stukke was plaaslik, ander was groot oorsese klassieke en moderne werke.

In die 1980's het die administrasie steeds gegroei, maar die permanente kunstenaars is geleidelik vervang met akteurs wat op ’n kontrak aangestel is.

Bibliografie
------------

* TRUK is mondig! Lantern, Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 34, nr. 1, Januarie 1985.
'n Satellietbeeld van die Egeïese See en Eilande.
Die **Egeïese eilande** (Grieks: Νησιά Αιγαίου, Nisiá Aigaíou; Turks: Ege Adaları) is die groep eilande in die Egeïese See, met die Griekse vasteland in die weste en noorde en Turkye in die ooste. Dit het 'n oppervlakte van 3 660 km² en 'n bevolking van sowat 220 000 (in 2005). Die eiland Kreta baken die see na die suide af, met Rhodos, Karpatos en Kasos in die suiooste. Die antieke Griekse naam van die Egeïese See, *archipelagos* (ἀρχιπέλαγος), is later vir die eilande gebruik en verwys nou oor die algemeen na enige eilandgroep.

Die meeste van die eilande behoort aan Griekeland en word verdeel onder nege administratiewe streke. Die enigste groot eilande wat aan Turkye behoort, is Imbros (Gökçeada) en Tenedos (Bozcaada) in die noordoostelike deel van die see. Verskeie kleiner eilande aan Turkye se weskus val ook onder Turkse heerskappy.

Die eiland het warm somers en gematigde winters, dus 'n warmsomer- Mediterreense klimaat (*Csa* in die Köppen-klimaatklassifikasie).

Groepe eilande
--------------

Die Egeïese eilande word tradisioneel in sewe groep verdeel. Van noord na suid is hulle:

* Die Noord-Egeïese eilande
* Eubea
* Die Sporades ("Noord-Sporades")
* Die Kuklades
* Die Saroniese Eilande
* Dodekanesos ("Suid-Sporades")
* Kreta

Die term "Italiaanse Eilande van die Egeïese See" (Italiaans: *Isole Italiane dell’Egeo*) word soms gebruik vir die Egeïese eilande wat in die Italiaans-Turkse Oorlog in 1912 deur Italië verower en volgens die Verdrag van Lausanne van 1923 tot 1947 geannekseer is: Dodekanesos, insluitende Rhodos en Kastellorizo. In die vredesverdrag van 1947 is die eilande aan Griekeland oorgedra.

Biskopsetels
------------

Antieke biskopsetels van die Romeinse provinsie Insulae (die Egeïese eilande) het die volgende titulêre setels in die *Annuario Pontificio* gelys:

* Astypalaea
* Carpathus
* Cos
* Ios
* Lemnus
* Lerus
* Nisyrus
* Parus
* Samos
* Scyrus

Antieke biskopsetels van die provinsie Lesbos (die Egeïese eilande) het die volgende titulêre setels in die *Annuario Pontificio* gelys:

* Eressus
* Methymna
* Mitylene
* Strongyle
* Tenedus

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Egeïese eilande.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh85001233
* NARA: 10044382
* NDL: 00561768
* NKC: ge139351
* VIAF: 252680661
* WorldCat Identities: viaf-252680661

 |
*Villa dei Vescovi* in Luvigliano di Torreglia
Uitsig vanaf die Monte Venda. In 1818 het die Engelse romantiese digter Percy Bysshe Shelley die heuwel beklim en sy eerste gedig op Italiaanse bodem geskryf - *Lines Written Among the Euganean Hills*
Sononder oor die Venesiaanse strandmeer - San Giorgio in Alga en die Euganese Heuwels in die verte (1853). Een van die werke wat die Engelse landskap- en seeskilder Edward William Cooke (1811−1880) tydens sy reise na Venesië geskep het
Historiese kostuums tydens Monselice se Middeleeuse Fees, die *Festa Medioevali di Monselice*
Die Benediktyne-abdy van Praglia (*Abbazia di Praglia*)
Die **Euganese Heuwels** (Italiaans: ***Colli Euganei*** [ˈkɔlli euˈɡaːnei]) is 'n Noord-Italiaanse heuwelreeks van vulkaniese oorsprong met hoogtes van tussen 300 en 600 m wat enkele kilometer suidwes van Padua skielik uit die uitgestrekte Paduaans-Venetiese Vlakte verrys. Die reeks, wat hoofsaaklik uit laccoliete bestaan wat tussen 40 en 35 miljoen jaar gelede gedurende twee periodes van vulkaniese aktiwiteit gevorm is, strek oor 'n afstand van sowat 15 km, met 'n wydte van 12 km. Die hoogste punt is Monte Venda op 601 m bo seevlak (inheemses verwys na die 81 heuwels gewoonlik as *monti* of berge). Die heuwelketting se naam is ontleen aan die Euganeërs, 'n halfmitiese volk wat die gebied na bewering voor die aankoms van die Veneters bewoon het.

Die heuwellandskap is in 1989 tot die eerste natuurpark in die administratiewe streek Veneto benoem (*Parco regionale dei Colli Euganei* met 'n oppervlakte van 18 694 hektaar). Die reeks staan onder meer bekend vir sy geotermiese aktiwiteite met gewilde warmbaddens soos Abano Terme, Montegrotto Terme en Galzignano Terme, en 'n verskeidenheid wit en rooi wyne van oorsprong (DOC) wat hier verbou word, net soos die wit *Moscato*.

Landskapstonele in die gebied word oorheers deur eeue oue kastaiing- en eikebosse, Mediterreense *macchia* (fynbos) en wingerd- en vrugteterrasse. In hierdie rustige heuwellandskap sowat sestig kilometer van Venesië af het - danksy 'n uitgestrekte en wyd vertakte kanaalstelsel wat die Euganese Heuwels met Venesië verbind het - gesofistikeerde villa's (soos die *Villa dei Vescovi* in Luvigliano di Torreglia en Villa Barbarigo in Galzignano) as berg- en somerverblyf vir welvarende Venesiane ontstaan, maar ook kloosters soos Praglia en Rua. Die streek se geskiedenis strek verder terug. Die heuwels word beskou as die bakermat van die Paleo-Venetiese beskawing. Die gebied se Middeleeuse argitektoniese erfenis sluit dorpies soos Arquà Petrarca (die laaste woon- en rusplek van die digtervors Francesco Petrarca) en Monselice met sy versterkings in.
Die **Eufraat** (Sumeries: 𒌓𒄒𒉣, *Buranuna*; Akkadies: 𒌓𒄒𒉣, *Purattu*; Arabies: الفرات‎, *al-Furāt*; Siries: ̇ܦܪܬ, *Pǝrāt*; Armeens: Եփրատ, *Yeprat*; Hebreeus: פרת‎, *Perat*; Turks: *Fırat*; Koerdies: *Firat*‎) is die westerse een van die twee groot riviere wat Mesopotamië begrens. Die ander een is die Tigrisrivier, wat oor die berge van Anatolië deur Irak vloei. (Trouens, die naam "Mesopotamië" is 'n Griekse vertaling uit die Ou-Persies *Mîânrûdân*, wat "die Land tussen die Riviere" beteken. Die Siriese naam vir die gebied is *Beth Nahrain*).

Die Eufraat in Sirië
Die Eufraat in Irak
Die oorspronklike Sumeriese naam was *idigna* of *idigina*, wat vertaal kan word as "die vinnig vloeiende rivier, die rivier wat vloei", teenoor sy eweknie, die Eufraat, wat stadiger vloei sodat dit meer slik laat opbou en 'n hoër stroombed het as die Tigris. In Pahlavi beteken *tigr* "pyl" (in dieselfde taalfamilie as Ou-Persies *tigra-*, hedendaagse Persies têz, "skerp"). Dit is blykbaar nie die oorspronklike naam van die rivier nie, maar (soos die Semitiese vorme van die naam) 'n nabootsing van die inheemse Sumeriese naam.

Die Eufraat is ongeveer 2 736 km lank en ontspring in die Taurus-berge van Oos-Turkye en vloei meestal in 'n suidoostelike rigting totdat dit naby Al-Kurna in Suid-Irak by die Tigris aansluit. Die twee riviere vorm saam die Sjatt al-Arab-waterweg, wat in die Persiese Golf uitmond.

Baie sytakke sluit by die rivier aan, onder meer die Dijala en die Bo- sowel as die Onder-Zab-rivier.

Die Eufraat is al lank 'n belangrike vervoerroete in 'n land wat hoofsaaklik uit 'n woestyn bestaan.
’n Voorstelling van die standbeeld van Zeus.
Die **Zeus-standbeeld van Olimpia** was ’n standbeeld van ’n reusagtige, sittende figuur van sowat 13 meter hoog wat omstreeks 435 v.C. deur die Griekse beeldhouer Phidias gemaak is. Dit het in die Tempel van Zeus in die heiligdom Olimpia in Griekeland gestaan en het bestaan uit ivoor, goud en hout. Dit het die god Zeus voorgestel wat op ’n versierde sederhouttroon sit. Dit is beskou as een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld totdat dit eindelik omstreeks die 5de eeu n.C. verwoes is.

Geen namaaksel van die beeld is ooit gevind nie en besonderhede oor die voorkoms daarvan is slegs bekend danksy antieke Griekse beskrywings en voorstellings op muntstukke.

Beskrywing
----------

’n Munstuk van die Elis-distrik in Suid-Griekeland bevat ’n uitbeelding van die Zeus-standbeeld.
Die groot standbeeld deur Phidias het die helfte van die gang van die tempel wat daarvoor gebou is, beslaan. Die geograaf Strabo het in die 1ste eeu v.C. gesê: "Dit lyk of Zeus die tempel se dak sal afstamp as hy sou opstaan."

Die standbeeld het bestaan uit ivoor- en goudpanele oor ’n houtraamwerk. Die reisiger uit die 2de eeu Pausanias het ’n gedetailleerde beskrywing gegee. Die standbeeld het ’n kroon opgehad wat van olyftakke gemaak was. Dit het goue sandale gehad en ’n goue kleed met ’n patroon van diere en lelies. In die regterhand was ’n beeldjie van Nike, die godin van oorwinning. In die linkerhand was ’n septer met ’n arend bo-op. Die troon was versier met ebbehout, ivoor, goud en edelstene.

Volgens legende is Phidias gevra wat hom geïnspireer het – of hy Berg Olimpus geklim het om Zeus te sien en of Zeus van die berg af gekom het sodat Phidias hom kon sien. Phidias het toe geantwoord sy inspirasie kom uit Homeros se *Ilias* (Boek 1, verse 528–530).

Verwoesting
-----------

So het Phidias se werkwinkel in Olimpia in 2005 gelyk.
Volgens die Romeinse historikus Suetonius het kesier Caligula opdrag gegee dat alle standbeelde van gode met ’n groot heilige of kunstige waarde, insluitende die een van Zeus in Olimpia, na Griekeland gebring word sodat hul koppe verwyder en met afbeeldings van sy eie kop vervang kon word. Voordat dit kon gebeur, is die keiser egter in 41 n.C. vermoor.

Die omstandighede van die standbeeld se vernietiging is onbekend. Volgens een historikus is dit na Konstantinopel geskuif, waar dit in 475 in ’n brand verwoes is. Of dit het in 425 saam met die tempel afgebrand. Ander meen dit is vroeër verwoes, in die 2de eeu.
**Egiptiese Arabies** is die taal wat die meeste hedendaagse Egiptenare praat. Dit is plaaslik bekend as die **Egiptiese omgangstaal** of **Egiptiese dialek**.

Geskiedenis
-----------

Egiptiese Arabies is ’n variant van Arabies, wat lid is van die Semitiese tak van die Afro-Asiatiese taalfamilie. Dit het in die Nyldelta van Benede-Egipte ontwikkel rondom die Egiptiese hoofstad, Kaïro. Dit stam af van die gesproke Arabies wat in die 7de eeu na Egipte gebring is met die Moslemse verowering van die land. Die ontwikkeling daarvan is beïnvloed deur die inheemse Kopties van Antieke Egipte, en later deur ander tale soos Ottomaanse Turks, Italiaans, Frans en Engels. Die 80 miljoen Egiptenare praat verskeie dialekte, waarvan Kaïrees die belangrikste is. Dit word in al die Arabiessprekende lande verstaan danksy die groot teenwoordigheid van die Egiptiese media.

Hoewel dit hoofsaaklik ’n spreektaal is, word dit ook in geskrewe vorm aangetref in romans, gedigte, advertensies, sommige tydskrifte en die transkripsie van gewilde liedjies. Dit word feitlik uitsluitlik in die Arabiese alfabet geskryf. Soms word die Latynse alfabet gebruik, soos op die internet of in SMS'e.

In die meeste ander media word Standaardarabies gebruik, wat op die Koran geskoei is.

Geografiese verspreiding
------------------------

Egiptiese Arabies word in Egipte deur 54 miljoen mense as eerste taal gepraat en deur die meeste van die ander 32 miljoen Egiptenare as tweede taal. Verskeie dialekte kom voor, ook in Egiptiese gemeenskappe in die Midde-Ooste, Europa, Noord-Amerika, Australië en Suidoos-Asië. Die Kaïrese dialek is die enigste een wat algemeen in ander Arabiessprekende lande gebruik word danksy die gewildheid van Egiptiese rolprente in die streek sedert die vroeë 20ste eeu, asook die groot getal Egiptiese onderwysers en professore wat instrumenteel was in die vestiging van opvoedingstelsels in verskeie lande op die Arabiese Skiereiland en wat daar en in ander lande soos Algerië en Libië klas gegee het.

Status
------

Egiptiese Arabies het geen amptelike status nie en word nie amptelik as ’n taal erken nie. Egipte se amptelike taal is Standaardarabies, ’n moderne vorm van die Klassieke Arabies van die Koran. Belangstelling in die plaaslike taal het in die 1800's begin en verskeie dekades lank is kwessies oor die hervorming en modernisering van Arabies bespreek. Voorstelle het gewissel van die ontwikkeling van neologismes tot die vervanging van argaïese terminologie en die vereenvoudiging van sintaktiese en morfologiese reëls.

Vir ’n ruk het Egiptiese Arabies ’n oplewing beleef, maar daar was ’n ommekeer met die opkoms van Arabiese nasionalisme in die jare daarna. Egiptiese Arabies is toe geïdentifiseer as ’n dialek wat nie universeel in Egipte gepraat word nie, met die grootste deel van Bo-Egipte wat die Saïdiese dialek van Arabies praat.

Dit word verder geknou deur die feit dat die Egiptiese media regdeur die Arabiese wêreld uitgesaai en versprei word en dus Standaardarabies gebruik.

Sien ook
--------

* Egipties-Arabiese Wikipedia
Die **Éder Strykkwartet** is in 1973 gestig deur lede van die Liszt Akademie in Boedapest.

Biografie
---------

Die teenswoordige lede van die Eder-kwartet is die violiste Jenos Selmeczi en Peter Szts, met Sndor Papp as die altviolis en Gyorgy Eder as tjellis. Die kwartet is in 1973 deur studente van die Liszt Akademie in Boedapest gevorm, en het eerste prys verower tydens die *Evian Internasionale Strykkwartet Kompetisie* van 1976, waar die beoordelingspaneel lede van die *Amadeus Kwartet* ingesluit het. Die kwartet het tweede prys verower tydens die *ARD Internasionale Strykkwartet Kompetisie* in München in 1977, toe geen eerste prys toegeken is nie. Sedert hul sukses in München, het hulle in bykans elke Europese land opgetree, en gehore en kritici betower op die internasionale feeste van Bordeaux, Wes-Berlyn, Evian, Istanboel en Bath. Die kwartet het ook uitgebreid getoer in die VSA, Australië en Nieu-Seeland en het die volledige Mozart en Sjostakowitsj strykkwartette vir Naxos opgeneem.
Longwood was Napoleon se woning op Saint Helena vanaf Desember 1815 tot sy dood in Mei 1821.
Longwood in Januarie 2008.
Longwood in September 2014
**Longwood House** is 'n herehuis in Sint Helena en die finale woning van keiser Napoleon Bonaparte van Frankryk, tydens sy ballingskap op die eiland Sint Helena, vanaf 10 Desember 1815 tot sy dood op 5 Mei 1821.

Geskiedenis
-----------

Longwood "was oorspronklik 'n plaas wat aan die Oos-Indiese Kompanjie behoort en is daarna as 'n plattelandse woning aan die Adjunk-Goewerneur gegee." Dit is omgeskakel vir die gebruik van Napoleon in 1815. Die Britse regering het uiteindelik die ontoereikendheid daarvan erken as 'n tuiste vir die voormalige Keiser en sy gevolg en het teen sy dood 'n nuwe huis naby vir hom gebou, wat hy nooit bewoon het nie. In Februarie 1818 het goewerneur sir Hudson Lowe aan Lord Bathurst voorgestel om Napoleon na Rosemary Hall te skuif, 'n huis wat beskikbaar geword het en in 'n meer gasvrye deel van die eiland geleë was, beskut teen die winde en skadu, soos wat Napoleon verkies het. Maar die onthullings van generaal Gourgaud in Londen het Lord Bathurst tot die mening gebring dat dit veiliger was om Napoleon by Longwood te hou, waar 'n ontsnapping moeiliker was om te onderneem. Die bou van die nuwe huis het eers in Oktober 1818 begin, drie jaar ná Napoleon se aankoms op die eiland.

Die testament wat Napoleon by Longwood House geskryf het, word in die Franse Nasionale Argief bewaar.

Napoleon se testament (1821)

Na Napoleon se dood
-------------------

Ná Napoleon se dood het Longwood House teruggekeer na die Oos-Indiese Kompanjie en later na die Kroon, en is vir landboudoeleindes gebruik. Berigte van die verwaarlosing daarvan het Napoleon III bereik wat vanaf 1854 met die Britse regering onderhandel het vir die oordrag daarvan na Frankryk. In 1858 is dit saam met die Vallei van die Graf aan die Franse regering oorgedra vir 'n bedrag van £7 100. Sedertdien is hulle onder die beheer van die Franse ministerie van buitelandse sake en 'n Franse regeringsverteenwoordiger het op die eiland gewoon en was verantwoordelik vir die bestuur van beide eiendomme. In 1959 is 'n derde eiendom, The Briars, waar Napoleon die eerste twee maande deurgebring het terwyl Longwood voorberei is, deur Dame Mabel Brookes aan die Franse regering gegee.

As gevolg van die verwoesting van termiete het die Franse regering in die 1940's dit oorweeg om die gebou te sloop. New Longwood en die Balcombe se huis by The Briars is albei in hierdie tyd gesloop, maar Longwood House is gered, en dit is gerestoureer deur onlangse Franse kurators. Die kliptrappe aan die voorkant is die enigste deel van die oorspronklike materiaal wat oorleef het.

In 2006 het Michel Dancoisne-Martineau die hartvormige Watervalvallei aan die Saint Helena National Trust geskenk. In 2008 het hy die grond rondom die paviljoen by The Briars aan die Franse republiek geskenk.

Longwood House is nou 'n museum wat deur die Franse regering besit word. Dit is een van twee museums op die eiland, die ander is die Museum van Sint Helena.
**Johann Heinrich Ludwig Müller** (\* 23 Junie 1883 in Gütersloh; † 31 Julie 1945 in Berlyn, vermoedelik selfmoord) het in die tydperk van die Nasionaal-Sosialisme as "Ryksbiskop" (*Reichsbischof*) van die Duitse Evangeliese Kerk (*Deutsche Evangelische Kirche*, DEK) gefungeer en was een van die leiers van die sogenaamde "Duitse Christene" (*Deutsche Christen*)-beweging wat 'n sintese tussen die Christendom en die Nasionaal-Sosialistiese ideologie gepropageer het.

Biografie
---------

Ludwig Müller het ná sy skoolloopbaan vanaf 1908 as pastoor in Rödinghausen (Wesfale) en vanaf 1914 as pastoor in die Duitse Vloot gedien. In die tydperk tussen 1926 en 1933 was hy militêre pastoor in Königsberg (die huidige Kaliningrad).

Müller het reeds in 1931 by die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Werkersparty NSdAP aangesluit. Hy was 'n medestigter van die Duitse Christene-beweging in Oos-Pruise en het as sy gewestelike leier gedien. In April 1933 is hy deur Adolf Hitler as sy vertrouensman vir kerksake benoem. Vanaf 4 Augustus 1933 was Müller die provinsiale biskop van die Kerk van die Oud-Pruisiese Unie (*Kirche der Altpreußischen Union*) en het op 27 September 1933 Friedrich von Bodelschwingh as Ryksbiskop opgevolg. Hermann Göring het Müller daarnaas as Staatsraad benoem. Desondanks het Müller reeds in 1935 al sy bevoegdhede as Ryksbiskop kwytgeraak.

Müller was 'n onvoorwaardelike aanhanger van Hitler en sy ideologie. Met sy verbintenis met die NSdAP het Müller die indruk geskep dat die Christelike geloof met die Nasionaal-Sosialisme versoenbaar sou wees. Müller het sodoende die *Barmer Theolgische Erklärung* (Barmense Teologiese Verklaring) uit die jaar 1934 verwerp waarmee Evangelies-Lutherse teoloë die Bybelse leerstellings bevestig het wat slegs God as die Here erken. Die rasse-ideologie van die Nasionaal-Sosialistiese beweging was eweneens nie versoenbaar met die uitverkiesing van Israel as Godsvolk nie.

Bronne
------

* "Ludwig Müller". In: Ernst Klee: *Das Personenlexikon zum Dritten Reich*. 2de oplaag. Frankfurt: S. Fischer 2003, bl. 422. ISBN 3-10-039309-0
* Niesel, Wilhelm: *Kirche unter dem Wort. Der Kampf der Bekennenden Kirche der altpreußischen Union 1933 – 1945*, Göttingen 1978

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNE: XX5290599
* BNF: cb159343793 (data)
* CANTIC: a11640637
* GND: 118785222
* ISNI: 0000 0000 5488 8843
* LCCN: n94023003
* NKC: uk2018980211
* NTA: 10829241X
* SUDOC: 111715628
* VIAF: 13103577
* WorldCat Identities: lccn-n94023003

 |
Omstreeks 1900 het die Londense Sendinggenootskap 'n reeks projektorbeelde soos hierdie vervaardig wat die sendingpogings van David Livingstone uitbeeld.
Die **Londense Sendinggenootskap** is in 1795 in Londen as reuse- vrywillige vereniging gestig deur leiers van die Onafhanklike Kerke, wat met die Anglikaanse Kerk en Presbiteriaanse Kerk saamgespan het om die evangelie aan die heidene te bring.

Die genootskap het denominasionalisme verwerp omdat die leiers geglo het bekeerlinge kan self kies watter kerkverband vir hulle die meeste ooreenkom met die Woord van die Here. In 1818 aanvaar die genootskap die naam *London Missionary Society* (LSM).

Baie van die eerste sendelinge was afkomstig uit Skotland of Europa en was lekepredikers. Hulle moes na regte onder 'n predikant werk, maar dié situasie het verander weens die opkoms van die mediese sendingaksies. Sedert die begin van die 19de eeu het die LSM sy optrede op die Stille Oseaan en Suider-Afrika toegespits.

In 1966 smelt die LSM saam met die Commonwealth Missionary Society en vorm die Congregational Council for World Mission (CCMW), wat dui op die noue verband wat nog altyd tussen die LSM en die Kongregasionalistiese Kerk bestaan het. In 1977 ontstaan die Council for World Mission toe die Presbyterian Board of Missions by die CCMW inskakel.

Bronne
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Londense Sendinggenootskap***. |

* Gaum, Frits (hoofred.). 2008. *Christelike Kernensiklopedie*. Wellington: Lux Verbi.BM.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4383191-6
* ISNI: 0000 0001 0790 2179
* LCCN: n79099439
* NKC: kn20140916016
* SUDOC: 027679306
* VIAF: 139544209
* WorldCat Identities: lccn-n79099439

 |
Die **Riffelstampendoring** (*Gymnosporia heterophylla*) is 'n klein, geharde, bladwisselende boom wat tot 5 meter hoog groei. Dit kom voor in klipperige plekke en het 'n wye verspreiding in Afrika, vanaf Ethiopië, die Soedan en Kongo-bekken, suidwaarts na die Kaapprovinsie en weswaarts na Angola en Namibië, benewens die aanliggende eilande Madagaskar en Sint Helena, terwyl 'n naverwante spesie in Mauritius aangetref word.

Dit het 'n ruie maar rigiede groeivorm en is gewapen met skerp en reguit dorings, elk tot 10 cm lank, wat in werklikheid gemodifiseerde takke is. Die bas aan 'n volwasse stam is grysbruin en diep gegroef. Die boom is tweehuisig, en trosse wit blomme word oorvloedig in lentetyd voortgebring langs die dikker lote en takke. Die blomme gee 'n stink ontlastingsruik af wat 'n wye verskeidenheid bestuiwende insekte lok, veral aasliewende vlieë, soos dié van die familie Calliphoridae. Die boom staan in 'n noue verhouding met 'n aantal sonbesie-soorte, soos *Platypleura divisa*, *P. mijburghi* en *P. maytenophila*.

Die spesienaam "heterophylla" beteken "veelsydige blare" en wanneer die lys van sinonieme ondersoek word, bied dit interessante insigte in die sienswyses van botaniste sedert 1753 toe Linnaeus verklaar het dat die blare hom aan dié van bukshout herinner, en dit *Celastrus buxifolius* benoem het. Sedertdien is dit al benoem as *ellipticus*, *heterophyllus*, *spathephyllus*, *empleurifolius*, *rhombifolius*, *parvifolius* en *buxifolioides*, maar die benaming *heterophylla* blyk die mees gepaste te wees.

Dit kan 'n vinnig-groeiende en baie effektiewe heining vorm. Die hout is hard en duursaam, en geskik vir houtsneewerk, maar groot blokke is nie maklik te vinde nie.

Die boom se FSA-nommer is 401.6.

Galery
------

* BastekstuurBastekstuur
* BlaarvormBlaarvorm

Kyk ook
-------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

Bronne
------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons bevat media in verband met ***Gymnosporia heterophylla***. |

* Trees and Shrubs of the Witwatersrand – Boomvereniging van Suidelike Afrika (Universiteit van die Witwatersrand, 1969)
* Trees and Shrubs of Mpumalanga and Kruger National Park – Schmidt et al. (Jacana uitgewers, 2002)
* Plants of the World
* *Reinstatement of "Gymnosporia"*
* Maytenus heterophylla. *Aluka*. 2014-06-29. doi:10.5555/AL.AP.COMPILATION.PLANT-NAME-SPECIES.MAYTENUS.HETEROPHYLLA Check `|doi=` value (hulp).
* "*Gymnosporia*". *Flora Kruger Park*. Besoek op 2010-02-12.*[dooie skakel]*
'n **Siviele sameswering** of samespanning is 'n ooreenkoms tussen twee of meer partye om 'n derde party van wettige regte te ontneem of om 'n derde party te mislei om 'n onwettige doel te bereik. 'n Sameswering kan ook verwys na 'n groep mense wat 'n ooreenkoms maak om 'n vennootskap te vorm waarin elke lid die agent of 'n vennoot van elke ander lid word en beplan of instem om 'n daad te pleeg. Dit is nie nodig dat die samesweerders in alle fases van die beplanning betrokke is of van alle besonderhede bewus is nie. Die vrywillige ooreenkoms en openlike optrede deur een samesweerder ter bevordering van die plan is die belangrikste elemente wat nodig is om 'n sameswering te bewys. 

Daar kan 'n sameswering bestaan, hetsy wettige middele word gebruik om onwettige resultate te bewerkstellig, of onwettige middele wat gebruik word om iets wettigs te bewerkstellig. In Suid-Afrika is die misdaad van sameswering beperk tot ooreenkomste om 'n misdaad te pleeg, en sluit wel dade soos terrorisme en sabotasie in, terwyl in ander jurisdiksies word dit wyer geïnterpreteer en selfs as daar geen misdaad betrokke is nie, kan die persone wat beskadig is, 'n siviele saak teen sameswering aanhangig maak.

Die wettige elemente wat nodig is om 'n siviele sameswering tot stand te bring, is wesenlik dieselfde as vir die totstandkoming van 'n kriminele sameswering, dit wil sê daar is 'n ooreenkoms tussen twee of meer natuurlike persone om die wet op 'n sekere tyd in die toekoms te oortree of 'n wettige doelwit op onwettige wyse te bereik. Die strafreg vereis dat een van die samesweerders 'n openlike stap neem om die onwettige daad te bewerkstellig om die werklikheid van hul voorneme om die wet te verbreek, te demonstreer, terwyl in 'n siviele sameswering is 'n openlike stap om die onregmatige doel te bereik nie nootwendig nodig nie. 

Etimologies kom die term van die Latynse *con-* "met, saam" en *spirare* "om asem te haal".
**Lilli Pilli** is 'n klein woonbuurt in die suide van Sydney, in die Australiese deelstaat Nieu-Suid-Wallis. Lilli Pilli is sowat 26 kilometer ten suide van Sydney se sentrale sakekern geleë in die plaaslike regeringsgebied van die Sutherland Shire. Daar is ook 'n ander Lilli Pilli in Nieu-Suid-Wallis (poskode 2536) wat 12 kilometer suid van Batemans Bay geleë is.

Geskiedenis
-----------

Winkels in Lilli Pilli
'n Kleuterskool in Lilli Pilli
Lilli Pilli is vernoem na 'n inheemse soort Mirtebos wat die Lilly Pilly heet en op die punt groei. Thomas Holt (1811-88) was die aanvanklike eienaar van die grondgebied wat van Sutherland tot na Cronulla gestrek het, insluitende die punt. In 1840 het kaarte ook aangedui dat sowat 20 akker van die grond aan die punt aan 'n sekere Francis Mitchell behoort het. Die publieke skool het in 1957 oopgemaak.

Geografie
---------

Lilli Pilli is aan die noordelike oewer van die Port Hacking mondingsmeer. Die enigste aangrensende woonbuurte is Caringbah, Port Hacking en Dolans Bay. Die dorpies Maianbar en Bundeena is aan die oorkantste oewer van Port Hacking geleë.

Lilli Pilli word omring deur Gannons Bay, Little Turriel Bay, die Port Hacking-rivier en Great Turriel Bay. Lilli Pilli Point is aan die einde van Lilli Pilli Point Road geleë. Op die punt is 'n reservaat geleë wat op die Royal National Park uitkyk. Die reservaat is 'n goed beskutte piekniekarea. 'n Rotslys loop al langs die noordelike punt vanwaar baie gewilde visvangplekkies gevind kan word tot by Little Turriel Bay.
|  |
| --- |
| #882D17 |

**Siënna** of "Siënnese aarde" is 'n aardse pigment wat ysteroksied en mangaanoksied bevat. In sy natuurlike toestand is dit geelbruin gekleur en word dit rou siënna genoem. Wanneer dit verhit word, word dit 'n rooibruin kleur en word dit gebrande siënna genoem. Dit ontleen sy naam van die stadstaat Siëna, waar dit gedurende die Renaissance vervaardig is. Tesame met oker en amber is dit een van die eerste pigmente wat deur die mens gebruik is, en dit is op heelwat grotskilderye gevind. Sedert die Renaissance is dit een van die bruin pigmente wat die meeste deur kunstenaars gebruik word.

Die eerste opgetekende gebruik van die Engelse woord *sienna* as 'n kleur was in 1760.

Kleurkoördinate
---------------

Volgens verskeie kleurskemas word **siënna** soos volg voorgestel:

| Model | Koördinate |
| --- | --- |
| *Heksadesimale kode* | #882D17 |
| RGB-kleurmodel | (136, 45, 23) |
| CMYK | (25, 59, 86, 0) |
| HSV | (12°, 83%, 53%) |

Sien ook
--------

* Lys van kleure
’n Kunstenaarsvoorstelling van ’n T Tauri-ster met ’n protoplanetêre skyf om.
**T Tauri-sterre** is ’n klas veranderlike sterre. Hulle word aangetref naby molekulêre wolke en word geëien aan hul optiese veranderlikheid en sterk chromosferiese lyne.

Eienskappe
----------

T Tauri-sterre is voor-hoofreekssterre – die jongste sigbare vorm van sterre van spektraalklasse F, G, K en M (<2 sonmassas). Hul oppervlaktemperatuur is dieselfde as dié van hoofreekssterre met dieselfde massa, maar hulle is baie helderder omdat hul radiusse groter is. Hul sentrale temperatuur is te laag dat die fusie van waterstof kan plaasvind. Hulle word eerder van krag voorsien deur swaartekragenergie wat vrygestel word terwyl die ster instort en na die hoofreeks beweeg – wat hulle ná sowat 100 miljoen jaar bereik. Hul tipiese rotasieperiode is tussen een en twaalf dae, in vergelyking met die Son se maand, en hulle is baie aktief en veranderlik.

Die prototipe van die sterre is T Tauri, ’n ster van spektraalklas K1, waarvan die skynbare magnitude wissel tussen 9,3 en 13,5. Daar is bewyse van groot gebiede met stervlekke op die sterre, en hulle het intense en veranderlike X-straal- en radio-emissies (sowat 1 000 keer dié van die Son). Baie het uiters sterk sterwinde. ’n Protoplanetêre skyf, wat oorgebly het van die gaswolk waaruit die sterre ontstaan het, kom om hulle voor.

T Tauri-sterre kom steeds voor in gas- en stofgebiede van die Melkweg, soos in die Orion-newel en die donker stofwolke in die sterrebeeld Bul. 

Daar is soortgelyke sterre met ’n groter massa (van 2 tot 10 sonmassas), wat Herbig AeBe-sterre genoem word.

| * l
* b
* w
Soorte sterre en sterregroepe |
| --- |
| Sterre | 
* Ster
* Dwergster
* Rooidwerg
* Geeldwerg
* Bruindwerg
* Witdwerg
* Bloudwerg
* Swartdwerg
* Subdwerg
* Reusester
* Helder reus
* Superreus
* Hiperreus
* Subreus
* Rooireus
* Bloureus
* Neutronster
* Kwarkster
* Pulsar
* Bloudwaalster
* Cepheïed
* Veranderlike ster
* Opvlamster
* RR Lyrae-ster
* Wolf-Rayetster
* Poolster
* Skilster
* Be-ster
* Sterreklassifikasie
* O-tipe ster
* B-tipe ster
* A-tipe ster
* F-tipe ster
* G-tipe ster
* K-tipe ster
* M-tipe ster
* Luside
* Sterevolusie
* Jong stervoorwerp
* Voorhoofreeksster
* T Tauri-ster
* Herbig Ae/Be-ster

 |  |
| Sterregroepe | 
* Dubbelster
* X-straaldubbelster
* Veelvoudige ster
* Sterreswerm
* Sterrestroom
* Sterrestelsel
* Melkweg
* Sterrestelselswerm
* Superswerm

 |
| Verwante voorwerpe | 
* Nova
* Supernova
* Supernova-oorblyfsel
* Hipernova
* Newel
* Planetêre newel
* Protoplanetêre skyf
* Messier-voorwerp
* Heelal
* Multiversum
* Sterrebeeld • Asterisme
* Swartkolk
* Supermassiewe swartkolk
* Kwasar
* Superholte
* Interstellêre medium
* Molekulêre wolk

 |
| Lyste | 
* Sterrekundige katalogusse
* Naaste sterre
* Grootste sterre
* Helderste sterre
* Gewone name van sterre

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4186382-3
* LCCN: sh85131769

 |
**Long John Silver** is ’n fiktiewe karakter en die hoofantagonis in die roman *Treasure Island* (1883) deur Robert Louis Stevenson. Hy is die kleurrykste en mees komplekse karakter in die boek en maak nog sy verskyning in moderne kultuur. Veral sy af been en papegaai het grootliks bygedra tot moderne uitbeeldings van seerowers.

Profiel
-------

Long John Silver is ’n geslepe en opportunistiese seerower wat kwartiermeester was onder die berugte kaptein Flint. Stevenson se uitbeelding van Silver het die moderne beeld van seerowers grootliks beïnvloed.

Silver het ’n papegaai, genoem na kaptein Flint, wat gewoonlik op sy skouer sit en klets met bekende seerowersfrases. Silver gebruik die papegaai om Jim Hawkins, die boek se protagonis en verteller, se vertroue te wen deur vir hom opwindende verhale van die voël te vertel.

Sy been is naby die heup afgesit en hy steun op ’n kruk, wat hy baie flink hanteer. Hy is lank en sterk, met ’n gesig so groot soos ’n stuk ham – eenvoudig en bleek, maar intelligent en glimlaggend. Soos baie van Stevenson se karakters is daar ’n tweeledigheid in sy karakter: Silver is blykbaar ’n hardwerkende en aangename seeman, en dit is eers later in die storielyn dat sy skurkagtige aard geleidelik onthul word. Sy verhouding met Jim weerspreek daardie tweeledigheid, want hy dien as ’n mentor en eindelik vaderfiguur vir Jim. Dit skep groot skok en emosie wanneer ontdek word hy is in beheer van die muitery, veral wanneer Jim hom later moet konfronteer en teen hom moet veg.

Volgens Stevenson se briewe is die idee van Long John Silver geïnspireer deur ’n werklike vriend, William Henley, ’n skrywer en redakteur.

Skakels
-------

* John Silver op IMDb
* *Treasure Island* op *The Mercury Theatre on the Air*: 18 Julie 1938
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
**TV Globo**, of bloot **tvglobo**, is 'n Brasiliaanse gratis televisie-netwerk, wat op 26 April 1965 deur die medie-eienaar Roberto Marinho van stapel gestuur is. Dit word besit deur die mediakonglomeraat Grupo Globo, terwyl die Amerikaanse eweknie in besit was van NBCUniversal, wat verreweg die grootste van sy besit is. Globo is die grootste kommersiële TV-netwerk in Latyns-Amerika en die tweede grootste kommersiële TV-netwerk ter wêreld net agter die Amerikaanse ABC-televisienetwerk en die grootste produsent van telenovelas. Dit alles maak Globo bekend as een van die belangrikste televisienetwerke ter wêreld en Grupo Globo een van die grootste mediagroepe.

Globo het sy hoofkantoor in die Jardim Botânico-woonbuurt in Rio de Janeiro, waar sy nuusafdeling gevestig is. Die hoofproduksiestudio's van die netwerk is geleë in 'n kompleks met die naam *Estúdios Globo*, in Jacarepaguá, in dieselfde stad. Globo bestaan ​​uit 5 televisiestasies wat besit en bestuur word en 119 filiale regdeur Brasilië plus sy eie internasionale netwerke, Globo TV International en TV Globo Portugal. In 2007 het Globo sy analoogbedrywighede na hoëdefinisie-televisieproduksie vir digitale uitsendings verskuif.

Rede Globo is een van die grootste mediamaatskappye ter wêreld en lewer ongeveer 2400 uur vermaak en 3000 uur joernalistiek per jaar in Brasilië. Deur middel van sy netwerk beslaan die uitsaaier 98,6% van Brasilië se gebied. Die maatskappy word erken vir sy produksiekwaliteit en het reeds 14 internasionale Emmys aangebied. Die internasionale bedrywighede van Globo sluit in sewe televisie-kanale wat betaal, en 'n produksie- en verspreidingsafdeling wat Brasiliaanse sport- en vermaakinhoud versprei na meer as 190 lande regoor die wêreld.
**Achalasie van die slukderm** ontstaan wanneer daar 'n afname in spierkontraksies van die onderste twee derdes van die slukderm ontstaan. Die afname in die spierkontraksies is as gevolg van die degenerasie van spier senuwees van die slukderm. Achalasie van die slukderm begin gewoonlik wanneer pasiënte tussen vyf-en-twintig en sestig is.

Tydsverloop van Achalasie van die slukderm
------------------------------------------

Aanvanklik ervaar pasiënte moeite om te sluk wat stelselmatig erger word soos wat tyd verloop. Waar dit aanvanklik net moeilik is om vaste kos te sluk, word dit later ook moeilik om vloeistowwe te sluk.

Pasiënte sukkel dikwels met borskaspyn en opbrengs van kos en vloeistowwe in die slukpyp (veral snags). Hierdie opstoting van kos en vloeistowwe, kan ook in 'n hoes omskakel omdat kosdeeltjies in die longe kan beland en selfs longinfeksies of -skade kan veroorsaak.

Mettertyd verloor pasiënte gewig.

Pasiënte wat aan Achalasie van die slukderm ly, het 'n verhoogde kans om kanker van die slukderm te ontwikkel.

Diagnose
--------

Pasiënte drink Barium en X-strale word geneem om hierdie kondisie te diagnoseer, terwyl 'n endoskopie die ernstigheidsgraad van die siekte kan bepaal.

Behandeling
-----------

* Mondelinge medikasie
* Uitrekking van die slukderm met 'n ballon
* Chirurgie
* Die inspuiting van spier ontspan medisyne (byvoorbeeld botulinum toksien) direk in die slukderm
Amable Jodoin

mens| Geslag | ManlikWysig |
| Land van burgerskap | KanadaWysig |
| Gegewe naam | AmableWysig |
| Familie naam | JodoinWysig |
| Geboortedatum | 31 Mei 1828Wysig |
| Geboorteplek | BouchervilleWysig |
| Sterfdatum | 8 Januarie 1880Wysig |
| Taalbeheersing | EngelsWysig |
| Beroep | politikusWysig |
| Politieke amp | member of the House of Commons of CanadaWysig |
| Werk plek | OttawaWysig |
| Lid van politieke party | Liberal Party of CanadaWysig |

**Amable Jodoin** (31 Mei 1828 – 8 Januarie 1880) was 'n sakeman en politieke figuur in Quebec. Hy het vir Chambly verteenwoordig in die Kanadese Laerhuis van 1874 tot 1875 as 'n Liberale lid.

Hy was gebore in Boucherville, Laer Kanada, die seun van Amable Jodoin en Ester Weilbrenner. Jodoin het gedien as 'n lid van Montreal se stadsraad. Hy was getroud met Marie-Hélène Jodoin in 1853. Jodoin was 'n direkteur van die Metropolitaanse Bank. In 1870, het hy 'n gietery gekoop in Longueuil. Die Jodoins het ook verskeie eiendomme gekoop in die Ou Montreal gebied. Sy verkiesing tot die Laerhuis in 1874 was omgeslaan; hy het die deur-verkiesing wat gevolg het in 1875 ook gewen, maar daardie verkiesing is weer geappelleer; Pierre Basile Benoit het die deur-verkiesing in 1867 gewen. Jodoin het vier jaar later op die ouderdom van 51 gesterf in Beloeil, Quebec.
'n Huisknopiespinnekop
**Knopiespinnekop** is 'n algemene naam wat in Suider-Afrika gebruik word om te verwys na die plaaslike lede van die spinnekopgenus, *Latrodectus*, in die *Theridiidae*-familie. Hierdie spinnekoppe staan elders in die wêreld ook as weduweespinnekoppe ("widows") bekend.

Daar kom ongeveer ses *Latrodectus*-spesies in Suider-Afrika voor – vyf van hulle is inheems en een moontlik ingevoer.

Die knopiespinnekopfamilie
--------------------------

Die verskillende spesies word informeel in twee groepe verdeel, volgens hulle kleur:

Die **swart knopiespinnekoppe** is swart gekleur (gewoonlik met rooi dorsale merke), en sluit die volgende spesies in:

* *L. cinctus* (Ooskusknopiespinnekop)
* *L. indistinctus* (Weskusknopiespinnekop)
* *L. karooensis* (Karooknopiespinnekop)
* *L. renivulvatus* (Binnelandknopiespinnekop)

Al die bogenoemde spinnekopspesies kom endemies in Suider-Afrika voor.

Die **bruin knopiespinnekoppe** is ligter gekleur as die swart knopiespinnekoppe; daar bestaan twee bruin knopiespesies:

* *L. geometricus* (huisknopiespinnekop)
* *L. rhodesienses* (Zimbabweknopiespinnekop)