recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ryan Thomas Gosling** (gebore op 12 November 1980 in London, Ontario) is ’n Kanadese akteur en musikant wat by Hollywood se A-lys van akteurs gereken word.

Loopbaan
--------

Ryan Gosling se ouers was praktiserende lede van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae. Gosling het die geloof, waarin hy grootgemaak is, self nie aanvaar nie.
Hy het sy loopbaan as ’n kinderster op die Disney-televisiekanaal se *Mickey Mouse Club* (1993–'95) gemaak. Daarna het hy in ander gesinsvermaakprogramme opgetree soos *Are You Afraid of the Dark?* (1995) en *Goosebumps* (1996). Hy was ook in die TV-reekse *Breaker High* (1997–'98) as Sean Hanlon en *Young Hercules* (1998–'99) in die titelrol. Sy eerste rolprentrol was as ’n Joodse neo-Nazi in *The Believer* (2001) en hy het daarna naam gemaak in onafhanklike flieks soos *Murder by Numbers* (2002), *The Slaughter Rule* (2002) en *The United States of Leland* (2003).

Gosling het in 2004 wyer bekend geraak met sy hoofrol in die romantiese drama *The Notebook*, waarvoor hy vier Teen Choice-toekennings en ’n MTV Movie-prys ontvang het. Sy rol as ’n dwelmverslaafde onderwyser in *Half Nelson* (2006) is benoem vir ’n Oscar en sy rol as ’n sosiaal wanaangepaste alleenloper in *Lars and the Real Girl* (2007) is benoem vir ’n Golden Globe. In 2007 was hy ook in die hofriller *Fracture*. 

Ná ’n blaaskans van drie jaar was Gosling in *Blue Valentine* te sien en hy het ’n tweede Golden Globe-benoeming gekry. 2011 was ’n mylpaal vir hom – hy het in drie hoofstroomflieks gespeel: die romantiese komediedrama *Crazy, Stupid, Love*, die politieke drama *The Ides of March* en die aksieriller *Drive*. Hy het twee Golden Globe-benoemings daarvoor gekry. In 2013 was hy in die misdaadriller *Gangster Squad*, die drama *The Place Beyond the Pines* en die geweldfliek *Only God Forgives*. Sy regisseursdebuut, *Lost River*, is in 2014 uitgereik. In 2015 was hy in die drama *The Big Short* te sien. Vir sy hoofrol in die musiekblyspel *La La Land* (2016) het hy die Golden Globe as beste akteur in die kategorie musiekblyspel of komedie ontvang.

### Musikant en sakeman

Gosling se musiekgroep, *Dead Man's Bones*, het hul debuutalbum met dieselfde naam in 2009 uitgereik en het in dié jaar deur Noord-Amerika getoer. Hy is die mede-eienaar van *Tagine*, ’n Marokkaanse restaurant in Beverly Hills, Kalifornië.
**Greenwich**, Engelse uitspraak: [ˈɡrɛnɪtʃ], [ˈɡrɪnɪdʒ], [ˈɡrɪnɪtʃ] of [ˈɡrɛnɪdʒ], is 'n distrik in die Britse hoofstad Londen, in die suidooste van die metropool, aan die suidelike oewer van die Teemsrivier. Die elegante "park-en-paleis"-landskap van Greenwich, insluitende die historiese middestad rondom St Alfege se kerk, is in Desember 1997 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

Uitsig oor die Teems en Sentraal-Londen vanuit Greenwich
Greenwich se besige middestad is 'n trekpleister vir toeriste
Uitsig vanuit die Koninklike Greenwich-sterrewag se heuweltop oor Greenwich Park en Inigo Jones se *Queen's House* wat in 1637 voltooi is as Engeland se eerste gebou in die klassieke styl. Tans huisves dit kunsversamelings van die Nasionale Seevaartmuseum. In die agtergrond toring die wolkekrabbers van Canary Wharf uit bo die Teems
Die Greenwich-meridiaan (die 0° lengtelyn) loop deur Greenwich. Die wêreld se tydverskuiwings word ook van hier af bepaal - aanvanklik *Middelbare Greenwichtyd* (GMT), maar is later met Gekoördineerde Universele Tyd (UTC) vervang.

Greenwich, oorspronklik gestig as 'n vissersdorpie langs die Teems, het reeds in die laat Middeleeue die belangstelling van die koningshuis gewek. In 1427 het koning Hendrik V se jonger broer hier 'n paleis, Bella Court (later hernoem as Paleis van Placentia), vir homself laat bou. In die Tudor-tydperk was Greenwich een van die gunstelingplekke van koning Hendrik VIII wat hier oor privaat jaggronde beskik het. In die 18de eeu het Greenwich 'n gewilde seeoord geword waar 'n verskeidenheid herehuise opgerig is soos Vanbrugh Castle wat in 1717 op Maze Hill ontstaan het. Vanaf die Georgiaanse tydperk is nuwe eiendomme op hoër geleë terrein naby die historiese middestad gebou. Greenwich is nouliks deur die nywerheidsomwenteling geraak en kon sodoende sy karakter as historiese enklawe in 'n vinnig veranderende metropool bewaar.

Greenwich se historiese bande met die Britse Vloot en kommersiële seevaart is in die 20ste eeu herdenk met die opening van twee gerestoureerde museumskepe langs Greenwich se Teemsoewer, die historiese 19de eeuse teeklipper *Cutty Sark* en Sir Francis Chichester se seiljag *Gipsy Moth IV* wat hy in 1966 vir sy befaamde eenhandige vaart om die wêreld langs die historiese Klipperroete gebruik het, en die vestiging van die Nasionale Seevaartmuseum (*National Maritime Museum*) deur 'n parlementswet in 1934. Die museum se naam is volgens 'n voorstel van die skrywer Rudyard Kipling gekies. Die Seevaartmuseum, tans die grootste en mees besoekte van sy soort ter wêreld, is in die *Royal Hospital School* se vroeëre gebouekompleks gehuisves nadat die skool in 1933 in Suffolk hervestig is en op 27 April 1937 deur koning George VI plegtig ingewy.

Ter geleentheid van koningin Elizabeth II se Diamantjubileum in 2012 is aan die Nasionale Seevaartmuseum, die Koninklike Sterrewag, *Queen's House* en die museumskip *Cutty Sark* die titel "Koninklike Museums Greenwich" verleen.
Die **Moeras-ghieliemientjie** (*Barbus paludinosus*) is 'n varswater vis wat wyd verspreid voorkom. Hulle kom voor in riviere aan die ooskus van Afrika vanaf Oos-Afrika tot by Vungurivier in KwaZulu-Natal. Hulle kom ook voor in die suidelike sytakke van die Kongorivier asook alle riviere aan die weskus van Afrika vanaf die Quanzarivier in Angola tot by die Oranjerivier. Die vis staan ook bekend as die *lynvin-ghieliemientjie* en in Engels staan die vis bekend as *Straightfin barb*.

Voorkoms
--------

Die vis is olyf-grys of silwerig van kleur en 'n dun sylyn is soms sigbaar. Die kop is gepunt met twee pare baarde om die bek. Die vis word tot 150 mm lank en die wyfies word oor die algemeen groter as die mannetjies.

Habitat
-------

Die vis leef in stil water vol plantegroei in mere, moerasse; ook die kante van riviere. Hulle vreet 'n verskeidenheid klein organismes insluitende insekte, klein slakke, ongewerweldes, alge, diatome en detritus. Die wyfie skiet kuit in die plantegroei en die ouer wyfies lê tot 2500 eiers. Die eiers word ook geëet deur roofvisse soos babers, tiervis, baars en voëls.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

Bron
----

* *A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa.* Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1
**Lotarius I** (795 – 29 September 855) was 'n Karolingiese keiser wat oor die Midderyk geheers het. Hy was Lodewyk die Vrome se oudste seun en Karel die Grote se kleinseun.

Politiek
--------

Sy pa Lodewyk was 'n swak heerser. Hy het Lotarius in 817 tot medekeiser gemaak en sy jonger broers Pepyn en Lodewyk tot konings van Akwitanië en wat nou Duitsland is. In 819 hertrou Lodwyk met Judith uit die Welfe-familie en in 823 word 'n halfbroertjie gebore, Karel, wat later die naam Karel die Kale sal kry. Die verdeling van die erfenis moet nou verander word en in 830 lei dit tot 'n burgeroorlog wat tien jaar duur en die Wikings die kans gee om die keiserlike gesag verder te ondergraaf. In 833 neem Lotarius sy pa gevange en verneder hom vier maande lank. In 838 sterf Pepyn van Akwitanië en kry Karel hierdie gebied, hoewel Pepyn 'n seun het (Pepyn II) wat ook sy deel opeis. Ná Lodewyk se dood op 20 Junie 840 breek oor die erfenis opnuut 'n oorlog tussen die broers uit.

In 841 beveg Lodewyk die Vrome se seuns mekaar in die slag van Fontenoy. Die slag is onbeslis, maar Lotarius se poging om sy broers te onderwerp faal. Op 14 Februarie 842 sweer sy twee broers naby Straatsburg 'n eed om mekaar te help en Lotharius moet met die Verdrag van Verdun in Augustus toestaan dat die ryk in drie dele verdeel word.

Die verdeling van Verdun
Karel die Kaalkop kry die westelike deel, Lodewyk die Duitser die oostelike. Lotarius se deel bestaan uit die huidige Nederland, België, die Ryn se linkeroewer in Duitsland, die ooste van Frankryk (Elsas, Lotaringe), die weste van Switserland en die noorde en midde van Italië tot aan die grens met die vorstedom Benevento. Hierdie ryk het net vyftien jaar bestaan omdat dit onder Lotarius se seuns opnuut in drie dele verdeel is. Lotarius I het nooit die suidelike deel van sy ryk aan die suidkant van die Alpe besoek nie. Hy het reeds in 844 sy oudste seun Lodewyk as onderkoning Italië toe gestuur en in April 850 het hy vir hom medekeiser gemaak.

Familie
-------

Sy vrou was Irmingard, die dogter van Hugo van Tours (uit die Etichoniede-huis)  Hy het drie seuns: Lodewyk II, wat Italië en die keisertitel erf, Lotarius II wat die gebied van Friesland to die Alpe erf en Karel van Provence. Hy het ook 'n dogter Rotrud.

Wetgewing
---------

In Lotarius se tyd begin mense opnuut om woude te kap en in landbougrond om te sit. Aanvanklik word vuur gebruik, omdat dit vinnig werk, maar dit is ook gevaarlik en verkwistend. In 840 verbied Lotarius dit en dreig om oortreders met loesing of die skeer van hul kop te straf. Hulle moet die byl gebruik.

Religie
-------

In sy laaste jare keer Lotarius hom na sy geloof. In 852 skenk hy pragtig versierde relikwieëkassies en relikwieë aan die klooster van Prüm. In 855 abdikeer hy en tree toe tot hierdie klooster. Hy skryf ook aan Hrabanus Maurus, die aartsbiskop van Mainz en 'n beroemde teoloog, om vir hom 'n kompendium te skryf met homilieë -kort preke- vir elke dag van die jaar, wat hy kan saamneem op reis en wat daagliks tydens die maaltyd voorgelees kan word.
**Lotarius II** (835–8 Augustus 869) was 'n Karolingiese koning. Hy was 855-869 koning van die noordelike deel van die Midderyk, wat later as Lotaringe bekend raak. Dit het van die Alpe tot die huidige Nederlandse kus gestrek.

Hy was die tweede seun van keiser Lotarius I (wat tot 855 die hele Midderyk regeer) en agterkleinseun van Karel die Grote.

Die verdeling van Prüm (855)
----------------------------

Ná sy pa se dood in 855 raak die Karolingiese Ryk in vyf stukke verdeel, onder twee generasies van Karolingers:

* Lotarius I se broers:
	+ Die Oos-Frankiese Ryk (Lotarius II se oom Lodewyk die Duitser)
	+ Die Wes-Frankiese Ryk (Lotarius II se half-oom Karel II die Kale)
* Lotarius I se seuns:
	+ Italië (Lotarius II se ouere broer Lodewyk (II), wat die keisertitel erf)
	+ Lotaringe (Lotarius II self)
	+ Provence en Boergondië (Lotarius II se jongere broer Karel van Provence, wat jonk sou sterf).

In pers Lotarius se ryk met Tranjuranië in die suide
Sy ooms wil die verdeelde Midderyk inlyf. In Maart 857 ontmoet Lotarius oom Karel die Kaalkop in St. Quentin en hernieu daar sy pa se bondgenootskap met sy half-oom. Sy broer Lodewyk II die keiser wat Italië regeer doen dieselfde met die ander oom, Lodewyk die Duitser. In Augustus 858 val Lodewyk die Duitser die ryk van Karel die Kaalkop binne en probeer die hele Frankiese Ryk is sy mag te kry.

Die suidelike mark van Lotarius se koninkryk is die huidige Switserland of die toenmalige hertogdom Transjuranië wat beheers word deur Hugbert die seun van Boso van Arles. Lotarius trou in 855 met sy suster Theutberga, om sy bande met hom te versterk, maar twee jaar later probeer hy weens ontrou 'n egskeiding te verkry. Die gevolge is rampsalig. Hugbert kom in opstand. Deur Hugbert se opstand verloor Lotarius sy invloed op die strategiese Transjuranië, wat hy af moet staan aan die Oos-Frankiese Ryk.

Verder is die wet baie onduidelik oor egskeiding. Daardeur kry Pous Nicolaas I 'n belangrike rol in die magstryd binne die Karolingiese familie. Nicolaas benut dit om die politiese mag van die pouse te versterk. Hy dwing Lotarius om sy vrou weer te aanvaar. Lotarius sluit haar in Annecy in 'n tronk op, waaruit sy ontsnap. Lotarius se egskeiding is die begin van 'n lang debat oor huwelik, die reg en die invloed en mag van die kerk in die middeleeue en 'n belangrike stap in die proses waarin die Karolingers se mag afneem en die kerk s'n toeneem.
Die **Epupa-waterval** in die Kunenerivier lê op die grens tussen Angola en Namibië.

Ligging
-------

Die waterval is in die afgeleë bergagtige omgewing van Kaokoland, ongeveer 130 km stroomaf van die Ruacana-waterval en by
die koördinate 17°00′09″S 13°14′39″O﻿ / ﻿17.00250°S 13.24417°O﻿ / -17.00250; 13.24417Koördinate: 17°00′09″S 13°14′39″O﻿ / ﻿17.00250°S 13.24417°O﻿ / -17.00250; 13.24417. Hierdie onherbergsame gebied lê noordwes van Opuwa en word bewoon deur die halfnomadiese Ovahimba.

Waterval
--------

Die stroomversnelllings strek oor ‘n lengte van anderhalwe kilometer. Epupa-waterval se hoofval het ‘n loodregte val van 35 m en neem ‘n derde van die rivier se water wat in ‘n kloof van 6 m breed val. Katarakte neem die res van die water op. Hier is die rivier ‘n halwe kilometer breed. Die oorsaak van hierdie katarakte is ‘n rotsversperringsone van amper 20 km veroorsaak deur die stollingsgesteente gabbro-anortosiet. Tydens die droogte van 1914-1915 het die rivier amper gaan staan.

Flora en fauna
--------------

Op die eilande tussen die katarakte groei groot kremetartbome. By die waterval is daar ook palms, ficus, die opregte waaierpalm, ebbehoutbome en anabome (*Acacia albida*). Ook kom die hardekool, die mitiese boom van die lewe, hier voor. Plaaslik is die boom as die omumborombonga en wetenskaplik as *Combretum imberbe* bekend. In die rivier is inheemse visspesies en dit wemel van die krokodille. Op die oewers is daar baie bobbejane en daar is al 24 voëlspesies waargeneem. Die beste tyd van die jaar om die val en omgewing te besoek is net na die reëntyd.

Naam
----

Epupa is ‘n naam afgelei van die Himba-woord Otjipupa, wat verwys na die skuim wat die waterval maak. In die Duitse koloniale tyd is die waterval die Eisentor, die ysterhek, genoem. Op hul beurt het die Portugese die naam Quedas Montenegro, die waterval in die swart berge, gebruik. (In die Donaurivier tussen Roemenië en Serwië is daar vir skeepvaart ‘n moeilik bevaarbare plek. Dit word ook op landkaarte as die Eisernes Tor aangedui.)

Bibliografie
------------

* Ensiklopedie van die Wêreld, deel 4. Stellenbosch: Albertyn-uitgewery, 1993. ISBN 0-949948-10-1
* Green, Lawrence G.: Lords of the last frontier – the story of South West Africa and its people of all races. Kaapstad: Howard B. Timmins,1952.
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa, deel 4. Kaapstad: Nasou, 1971. ISBN 0-625-00320-9
*
Per Sundby

mens| Geslag | ManlikWysig |
| Land van burgerskap | NoorweëWysig |
| Gegewe naam | PerWysig |
| Familie naam | SundbyWysig |
| Geboortedatum | 4 Januarie 1926Wysig |
| Geboorteplek | HisøyWysig |
| Sterfdatum | 22 November 2016Wysig |
| Sterfplek | OsloWysig |
| Eggenoot | Hilchen Thode SommerschildWysig |
| Beroep | professor of medicineWysig |
| Werkveld | Psigiatrie, social medicineWysig |
| Werkgewer | Universiteit van OsloWysig |
| Lid van | National Insurance CourtWysig |
| Alma mater | University of Oslo Faculty of MedicineWysig |
| Akademiese graad | Candidate of Medicine, Doctor of MedicineWysig |

**Per Sundby** (\* 4. Januarie 1926 op Hisøy, Arendal, † 22 November 2016 in Oslo) was 'n Noorse geneesheer, psigiater en professor by die Universiteit van Oslo.

Hy het in 1951 sy graad in geneeskunde aan die Universiteit van Oslo behaal. Hy was 'n spesialis in psigiatrie in 1958 by die Gaustad Hospitaal. Vanaf 1965 het Sundby by die Departement Sosiale Geneeskunde by die Universiteit van Oslo gewerk, eers as assistent-professor en toe as 'n mede-professor. Hy het 'n mediese doktorsgraad in 1967 behaal, met sy proefskrif getiteld *Alkoholisme en mortaliteit*. Van 1971 tot 1992 was hy professor in sosiale geneeskunde aan die Universiteit van Oslo en 'n senior dokter by die Departement Sosiale Geneeskunde by Rikshospitalet.

Sundby was van 1993 tot 2006 'n mediese regter by die Nasionale Versekeringshof.
Voorstelling van die ses pieptone.
Die masjien wat in 1970 gebruik is om die pieptone te genereer.
Die **Greenwich-tydsein** (Engels: *Greenwich Time Signal*) is 'n reeks van ses kort pieptone (blieps) wat op die radio-senders van die BBC uitgesaai word om die begin van 'n nuwe uur aan te dui. Dit is vir die eerste keer op 5 Februarie 1924 gebruik. Hierdie piepgeluide word vanaf die 55ste tot en met die sestigste sekonde van die 59ste minuut van elke uur uitgesaai. Elke piep duur 0,1 sekonde, terwyl die laaste een 'n halwe sekonde duur. Die tydsein word meestal deur mense gebruik om hul horlosies in te stel.

As daar 'n skrikkelsekonde is, word sewe pieptone gespeel (of, teoreties, vyf om 'n negatiewe skrikkelsekonde aan te dui). Vóór die invoering van skrikkelsekondes was die laatste piep net so lank as die voriges.

Soortgelyke tone word oor die wêreld gebruik om 'n nuwe uur aan te dui, meesal oor die radio, en net voor die nuus gelees word. Die tyd word deesdae in sommige lande digitaal uitgesaai, met horlosies wat hulself daarvolgens instel. Elektroniese toestelle (soos selfone) wat aan die Internet gekoppel is kan hul tyd outomaties vanaf NTP-bedieners instel.

Die SAUK het ook uurlikse pieptone uitgesaai. Kort na die Tweede Wêreldoorlog het hulle blykbaar hul kantoor se venster oopgemaak om na die klokkespel van die Poskantoor se horlosie te luister, en hulle horlosie daarvolgens ingestel. Dit het later aan die lig gekom dat die Poskantoor op sy beurt weer hul horlosie volgens die blieps oor die radio ingestel het. Die Sterrewag het later die verantwoordelikheid by die Poskantoor oorgeneem, wat die blieps meer betroubaar gemaak het.

Die Nederlandse Publieke Omroep (NPO) gebruik oorspronklik ses pieptone, almal ewe lank, maar sedert 1991 word net drie tone gespeel, met die derde een langer as die res.
Die **Rwenzoriberge** (Engels: *Rwenzori Mountains*; Frans: *Rwenzori*; Swahili: *Safu ya Ruwenzori*), voorheen bekend as die *Ruwenzorireeks* (die spelling is in 1980 verander om aan te pas by die plaaslike naam *Rwenjura*), is 'n bergreeks in Oos-Afrika, feitlik op die ewenaar, op die grens tussen Uganda en die Demokratiese Republiek die Kongo. Daar kom gletsers op die berge voor; die water uit die gletsers is een van die Nylrivier se bronne. Die bergreeks se hoogste punt is 5 109 meter. Die hoogste pieke is permanent met sneeu bedek. Die *Rwenzoriberg Nasionale Park* en *Virunga Nasionale Park* is in die bergreeks geleë; eersgenoemde is in 1994 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys en laasgenoemde in 1979.

Die bergreeks is ongeveer 120 km lank en 65 km wyd. Dit bestaan uit ses bergpieke met diep ravyne tussen hulle: Berg Stanley (5 109 m), Berg Speke (4 890 m), Berg Baker (Uganda, 4 843 m), Berg Emin (4 798 m), Berg Gessi (4 715 m) en Berg Luigi di Savoia (4 627 m).

Net noord van die bergreeks is die Albertmeer, terwyl die Edwardmeer 20 km suid is.

Sien ook
--------

* Lys van Wêrelderfenisgebiede
Die term **buiteliggaamlike ervaring**, ook bekend as **astrale projeksie**, word gebruik om 'n paranormale verskynsel te beskryf waar mense 'n sensasie ervaar dat hul siel hul stoflike liggaam tydelik verlaat. Volgens mense wat beweer dat hulle buiteliggaamlike ervarings gehad het, kan mens dan bewus onder eie wil en beheer na verskillende aardse en astrale dimensies "reis". Die proses gaan gepaard met verskillende fisieke en astrale gevoelens soos dat die persoon 'n gesuig hoor, of 'n knal soos 'n pistoolskoot, 'n tintelende "los" gevoel in die stoflike liggaam en erotiese prikkelinge van 'n mens se chakra's.

Een voorstelling van 'n astrale projeksie.
Die Amerikaner Robert Monroe het sy eie ervaringe hiermee beskryf, en het met sy boeke die verskynsel vir die eerste keer onder 'n groot leserspubliek bekend gemaak. Hy het die term "buiteliggaamlike ervaring" gebruik om die proses te distansieer van die meer spirituele "astrale projeksie". In ander lande soos Nederland het Sten Oomen ook boeke oor "buiteliggaamlike ervaring" geskryf.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4127786-7

 |
***Green Porno*** is 'n reeks kortfilms oor die seksuele gedrag van diere. Die reeks is deur Isabella Rossellini bedink en geskryf en sy behartig ook die regie (saam met Jody Shapiro) en vertolk die rol van die verskillende diere. Die reeks is bedoel om humoristies en vermaaklik dog feitelik akkuraat en opvoedkundig te wees. Die episodes is kort: tussen 1 en 2 minute elk.

Isabella Rossellini vertolk die (enigste) rol in Green Porno.
Sundance was op soek na kortrolprente vir die "derde skerm": 'n metafoor vir skerms anders as die silwer- en televisieskerm. Volgens Rossellini wou sy nog altyd kortrolprente maak en was sy sedert kindwees in dierelewe geïnteresseer. Sundance het bygevoeg dat die rolprente mense se aandag op 'n manier moet trek en Rosselini het besluit op 'n seksuele tema.

In die eerste reeks (2008) het Rossellini op die paarrituele van verskeie goggas gekonsentreer: die spinnekop, vlieg, erdwurm, slak, by, hotnotsgot, naaldekoker en vuurvlieg. Die tweede reeks (2009) het weer lig op die paargewoontes van lewe in die see gewerp: die klipmossel, eendmossel, walvis, seester en seeduiwel. Een episode het ook op die uniekheid van elke spesie se voortplantingsorgane gefokus. Die komende derde reeks sal plaasdiere behandel.

Behalwe vir die by-episode is Rossellini die enigste toneelspeler in al die episodes.

Die reeks is op die Sundance-kanaal se webwerf beskikbaargestel, maar sommige episodes is ook tydens die Sundance-rolprentfees en Berlynse Rolprentfees gewys.

Bronnelys
---------

* Green Porno, webwerf by die Sundance-kanaal se werf. Die verskillende episodes kan ook hier besigtig word.
Ryan Crouser in 2019.
**Ryan Crouser** (gebore Desember 18, 1992) is 'n Amerikaanse gewigstoot en diskusgooier. Hy is 'n tweemalige Olimpiese goue medaljewenner en Olimpiese rekordhouer. Crouser is die huidige wêreldrekordhouer in gewigstoot, binne- en buitenshuis. Op 18 Junie 2021, by die Amerikaanse Olimpiese proewe het hy 23,37 m gestoot met sy vierde poging, om Randy Barnes se 31 jaar oue wêreldrekord van 23.12 m met 25 cm te verbeter. Vanaf September 2022 het Crouser 8 van die 12 verste stote van alle tye in die buitelug gestoot.

Op 24 Januarie 2021 het hy 22,82 m gestoot om 'n nuwe wêreld binnenshuise gewigstootrekord in Fayetteville, Arkansas, VSA, op te stel. Die vorige binnenshuise wêreldrekord van 22,66 m is in 1989 deur Barnes opgestel. Crouser het ook 'n 22,70 m in die vierde rondte gestoot.

Crouser is die heersende agtereenvolgende tweemalige Olimpiese kampioen. Hy het die goue medalje in gewigstoot by die 2016 Rio de Janeiro Olimpiese Spele gewen en die Olimpiese Spele rekord van 22.52 m opgestel. Hy het die Olimpiese titel by die 2020 Olimpiese Spele in Tokio verdedig en daar die Olimpiese rekord verbeter tot 23.30 m. Al ses sy stote in die kompetisie het sy vorige 2016 Olimpiese Rekord gebreek.

Crouser is aangewys as 2021 se Baan- en Veld Wêreldmansatleet van die Jaar. Hy is bekroon met die VSA Baan en Veld se hoogste toekenning, die Jesse Owens-toekenning, en was ook 'n finalis vir 2021 Manlike Baan- en Veldwêreldatleet van die Jaar deur Wêreldatletiek, die internasionale beheerliggaam vir baan en veld.

Teen die einde van die 2021-seisoen het Crouser al 163 keer 22 m of verder gestoot, die meeste in die geskiedenis, en het meer as 'n derde van al die 22 m-stote in die geskiedenis behaal. Hy het ook by 8 afsonderlike byeenkomste meer as 75 voet (22,86 m) gestoot. Verder het hy die twee verste stote in die geskiedenis, met vyf afstande wat 23 meter oortref.
Die **Witpensvlieëvanger** (*Bias musicus*) is 'n voëlspesie wat in Afrika voorkom.

Illustrasie deur Otto Finsch
Dit word in Angola, Benin, Kameroen, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Republiek van die Kongo, Demokratiese Republiek van die Kongo, Ekwatoriaal-Guinee, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kenia, Liberië, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Sierra Leone, Soedan, Tanzanië, Togo, Uganda en Zimbabwe gevind. Die voël se natuurlike habitat is subtropiese of tropiese droë bosse, subtropiese of tropiese vogtige laaglandwoude en subtropiese of tropiese klam bergwoude.

Die wyfie doen die meeste van die neskonstruksie. Die nes bestaan ​​uit 'n netjiese, vlak houer gebou van dun stamme, blaar stingels en bas. Dit word gewoonlik op 'n horisontale tak tussen die regopstaande takkies gebou.
Die broeiseisoen is vanaf September tot Desember.

Dit lê 2-3 eiers, wat deur beide geslagte vir 18-19 dae, afwisselend in skofte van 10-70 minute, uitgebroei.
Die kuikens word deur albei ouers versorg en verlaat die nes na ongeveer 18-23 dae. Hulle word daarna steeds gevoed deur die ouers vir 'n verdere 2 weke tot 3 maande en word eers ten volle onafhanklik 'n maand of twee voor die volgende teelseisoen.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Die **Perth-kom** is 'n dik sedimentêre kom in Wes-Australië. Dit lê onder die Swan kusvlakte wes van die Darling Range as die westelike grens van die Yilgarn kraton en strek verder wes in die see in. Stede en dorpe soos Perth, Busselton, Bunbury, Mandurah en Geraldton is bo-op die Perth-kom gebou.

Geologie
--------

Die Perth-kom het in die laat Permiese tydperk begin vorm tydens die skeiding van Gondwana toe die Australiese kontinentale plaat begin wegdryf het van die Afrika- en Indiese kontinentale plate.

Die Perth-kom was tydens die Permiese tydperk die oostelike kant van die skeurvallei wat gevorm het toe die kontinentale plate uitmekaar getrek is. Die skeiding wat voortgeduur het tot en met die Jurassiese tydperk het gelei tot die insakking van die middelste deel om 'n slenk te vorm wat dit moontlik gemaak het vir die see om in te vloei met die gevolglike neerslag van transgressiewe mariene sediment. Die Perth-kom se struktuur word gedomineer deur listriese uitgebreide breuke wat gevorm het tydens sedimentering en sodoende die verspreiding van die sedimente beheer het.

Die primêre meganisme vir sedimentering was oorspronklik bodemdaling ruimte geskep het vir die sedimente om in af te sak en op te hoop, gevolg deur 'n uitbreiding van die aardbreuk en verdere insakking van die kom as gevolg van die gewig van die sediment daarop.

Die oostelike grens van die Perth-kom is die Darling-breuk, wat topografies ooreenstem met die Darling Eskarp. Kleiner uitlopers van die Perth-kom soos die Collie subkom lê in oos van die Darling-breuk.

Bibliografie
------------

* Yarragadee Aquifer Geologiese verslag, 115kb pdf
**Lotharings-Frankies** (Frans: *Francique*, *platt lorrain*, of *platt mosellan*) verwys hoofsaaklik na die Moselle Frankiese (Duitse) dialek wat in die noordoostelike deel van die Franse région Lotaringe, in die noordelike deel van die département Moselle gepraat word. Lotharings Frankies is nou verwant aan Luxemburgs (Luxembourgish). Beide behoort tot die Wes-Middelduitse (Duits: *Westmitteldeutsch*) taalgroep. 

Kaart van die taal situasie in Lotaringe. Die gebied wat aangedui word as *francique mosellan* kom ooreen met die eng definisie van Lotharings Frankies wat beperk is tot Moselle Frankies.
Taal situasie (1630).
Streng gesproke word Lotharings-Frankies in die noord-sentrale deel van Moselle gepraat, in die omgewing van Bouzonville. Verder wes, rondom Thionville (plaaslik bekend as *Diedennuewen*), word Luxembourgish gepraat, en verder oos, rondom Sarreguemines en Bitche, word Ryn Frankies gepraat. In praktyk word die term "Lotharings-Frankies" soms gebruik om na al die Germaanse variëteite wat in noordoos Lotaringe gepraat word te verwys.

Deels as gevolg van die onsekerheid oor die taalnaam wissel skattings van die aantal sprekers heelwat van 30 000 tot so veel as 400 000. Een van die meer betroubare bronne, die *Enquête famille* wat as deel van die 1999 sensus uitgevoer is, dui aan dat ongeveer 78 000 mense aangedui het dat hulle Lotharings-Frankies (*platt lorrain*) praat, maar minder as 50 000 het basiese kennis aan hulle kinders oorgedra. Verder gebruik minder as 30% van die mans wat op 5-jarige ouderdom gereeld Lotharings-Frankies gepraat het, gereeld Lotharings-Frankies met hulle kinders.
**Lothar Paul Neethling** (29 Augustus 1935 - 11 Julie 2005) was van 1971 tydens die Apartheidsera 'n generaal in die Suid-Afrikaanse polisie se forensiese eenheid. Neethling het die Forensiese Wetenskaplaboratorium self op die been gebring.

Geskiedenis
-----------

Neethling is in Augustus 1935 in Duitsland as Lothar Paul Tietz gebore en het na Suid-Afrika gekom as een van die 83 Duitse weeskinders wat ná die Tweede Wêreldoorlog op 8 September 1948 per skip in Kaapstad aangekom het. Die dertienjarige Lothar is deur die voorsitter van die Duitse Kinderfonds, dr J C Neethling, in Pretoria aangeneem.

In die 1970's is 'n klein chemiese wapenlaboratorium vanuit die Suid-Afrikaanse Polisie se forensiese laboratorium bedryf. Neethling het van 1977 navorsing oor traangas gedoen wat daarop gemik was om beter aanwendingsmeganismes vir skarebeheer te ontwikkel sowel as meer effektiewe gasse. Traangas was 'n belangrike wapen in die onderdrukking van die stryd teen apartheid wat voldoen het aan die staat se aanvanklike beginsel van "minimum geweld". Die navorsing het teen 1982 gelei tot die standaardgebruik van nuwe traangasaërosols wat in sekere gevalle die tradisionele handgranaattipe traangashouers vervang het.

In 1989 het Dirk Coetzee, 'n voormalige bevelvoerder van die Suid-Afrikaanse Polisie se Vlakplaas-eenheid, in 'n onderhoud met die Afrikaanse anti-apartheid-koerant Vrye Weekblad aangevoer dat Neethling 'n chemiese middel aan hom verskaf het waarmee die studente-aktivis Sizwe Kondile verdoof is voordat hy geskiet en sy liggaam op 'n brandstapel tot as verbrand is. Die koerant het berig dat Neethling middels ontwikkel het wat teen anti-apartheidsaktiviste gebruik is en dat hy sodoende betrokke was by apartheidsmoordbendes. Die middels het bekend geword as *Lothar se doepa*. Neethling het Die Vrye Weekblad en die Weekly Mail vir laster gedagvaar. In die hooggeregshofsaak het regter Johan Kriegler ten gunste van die koerante beslis en generaal Neethling se eis van skadevergoeding ter bedrae van R1,5 miljoen verwerp. Neethling slaag egter in 'n appèlsaak (waarvan die uitspraak op 4 Desember 1993 gelewer is) daarin om Kriegler se uitspraak om te keer. Die Vrye Weekblad is beveel om R90 000 en Neethling se hofonkostes te betaal, wat uiteindelik bygedra het tot die ondergang van die koerant.

Coetzee het die bewering wat aan Vrye Weekblad gemaak is aan die Harmskommissie herhaal en weer tydens sy getuienis aan die Waarheid-en-versoeningskommissie. In September 1997 het Max du Preez, voormalige redakteur van die Vrye Weekblad, by die Brixtonse polisiestasie ook klagtes teen Neethling gelê weens beweerde sameswering tot moord, meineed en bedrog.

Neethling is in 2005 in Pretoria aan longkanker oorlede. Hy het twee doktorsgrade behaal en is in 1984 deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns, waarvan hy 'n lid was, met 'n erepenning van die Fakulteit Wetenskap en Tegniek vereer. Neethling het ook sewe medaljes van die Suid-Afrikaanse Polisie ontvang.
**Losskakel (No. 10 of no. 22)**. 

Dan Carter van Nieu-Seeland lê aan vir 'n skop pale toe.
'n **Losskakel** is deurslaggewend vir 'n span se wedstrydplan; hulle neem leiding en rig die agterlyn. Hulle is gewoonlik die eerste om die bal van die skrumskakel te ontvang na 'n afbreek, lynstaan ​​of skrum en moet beslissend wees met watter aksies om te neem en doeltreffend met die buiteagterspelers kommunikeer. 

Goeie losskakels is kalm, helderdenkend en het die visie om effektiewe aanvallende spel te loods. Losskakels benodig goeie aangee- en skopvaardighede. Dikwels is die losskakel die beste skopper in die span en behoort verskillende soorte aanvallende skoppe te kan uitvoer, asook om vir grondgebied te skop. Meestal is die losskakel ook die span se stelskopper.

Plaasvervanging
---------------

Onder deesdae se plaasvervangerreëls, word die no. 10 vervang deur no. 22 vanaf die reserwebank. Dit kan enige tyd gedurende die wedstryd gebeur, bv. as gevolg van 'n besering, maar meestal is dit 'n taktiese verandering tussen die 50ste en 75ste minuut van die wedstryd.

Noemenswaardige losskakels
--------------------------

'n Paar bekende losskakels (almal Springbokke) ter illustrasie:

* Hansie Brewis
* Bennie Osler
* Naas Botha
* Joel Stransky
* Morne Steyn
* Patrick Lambie
* Elton Jantjies
* Handré Pollard

  



| Spelerposisies in rugby |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 Loskopstut |  | 2 Haker |  | 3 Vaskopstut |
|  | 4 Slot |  | 5 Slot |
| 6 Linkerflank |  | 8 Agsteman |  | 7 Regterflank |
|   |
|  |  | 9 Skrumskakel |
|  |  |  | 10 Losskakel |
|  |  |  |  | 12 Binnesenter |
|  |  |  |  |  | 13 Buitesenter |
| 11 Linkervleuel |  |  |  |  |  | 14 Regtervleuel |
|  |  |  | 15 Heelagter |

 |
Die **persoon** in taalkunde is gewoonlik die onderskeid tussen ’n verwysing na die spreker (eerste persoon), die een met wie gepraat word (tweede persoon) en ander (derde persoon). Eenvoudige voorbeelde van die eerste persoon is "ek" en "ons", van die tweede persoon "jy", "u" en "julle" en van die derde persoon "hy", "sy", "dit" en "hulle". Die persoon kan dus enkel- of meervoud wees.

Vorme
-----

| persoon | enkelvoud | meervoud |
| --- | --- | --- |
| 1ste | ek | ons |
| 2de | jy, u | julle, u |
| 3de | hy/sy/dit | hulle |

Ander persone
-------------

Hierdie indeling in drie persone en twee getalle is taamlik kenmerkend vir Europese tale, maar buite Europa word ook ander persone (en getalle) gevind. In die taal Wes-Pantar (ISO-639: *lev*), 'n Papoea-taal wat deur omtrent 10 000 persone op die westelike skiereiland van die Indonesiese eiland Pantar gepraat word, kom 'n vierde persoon voor asook drie verskillende vorme van die eerste persoon meervoud. Die 'handelende' vorme (gewoonlik die onderwerp) vir die persoonlike voornaamwoord is:

| persoon | enkelvoud | meervoud |
| --- | --- | --- |
| 1ste | nang | insluitend | ping |
| distributief | tang |
| uitsluitend | ning |
| 2de | hang | hing |
| 3de | gang | ging |
| 4de | ang | ing |

Die distributiewe 1ste persoon is ook in hierdie taal taamlik skaars. Die verskil tussen die insluitende en uitsluitende 1ste persoon meervoud is nogtans in baie ander tale bekend, soos in amper alle Austronesiese tale. Die uitsluitende vorm is *ons, maar nie jy nie*, die insluitende vorm sluit ook die jy-persoon in.

In Wes-Pantar word die vierde persoon vir verskeie doeleinde aangewend. Dit word gebruik om wederkerigheid aan te gee soos 'homself', maar daar is ander betekenisse. In Afrikaans kan 'n sin wat meer as een voornaamwoord van die derde persoon gebruik vinnig onduidelik word, soos:

Daar is 'n man en 'n leeu. Hy sien hom.
In Wes-Pantar kan hierdie verwarring met 'n derde (=man) en 'n vierde persoon (=leeu) voorkom word.

In Indo-Europese tale word die term "vierde persoon" soms gebruik om 'n onbepaalde derde persoon aan te gee, soos in:

Hulle het die pad verander
sonder aan te gee wie "hulle" is. In Indo-Europese tale bestaan nogtans gewoonlik geen aparte woordvorme vir hierdie voornaamwoorde nie.
Gedenkplaat vir Friedrich Mohs in Wenen, Oostenryk.
**Mohs se hardheidskaal** is 'n skaal van 1 tot 10 wat die relatiewe hardheid van 'n mineraal aandui. Die skaal karakteriseer die krapweerstand van verskeie minerale deur hulle vermoë om ander sagter materiale te krap. Dit is ontwikkel deur die Duitse mineraloog Friedrich Mohs en is een van verskeie definisies van hardheid in materiaalkunde.

Mohs se skaal is gebaseer op tien maklik bekombare minerale. Materiale word gekenmerk teen die skaal deur die hardste materiaal te vind wat hulle kan krap.

Die tabel hieronder gee vergelykings met absolute hardheid soos gemeet met 'n hardheidsmeter. Mohs se skaal is 'n suiwer ordinale skaal aangesien korund byvoorbeeld byna dubbel so hard is as topaas terwyl diamant byna vier keer harder is as korund.

| Hardheid | Mineraal | Absolute Hardheid |
| --- | --- | --- |
| 1 | Talk
(Mg3Si4O10(OH)2) | 1 |
| 2 | Gips (CaSO4·2H2O) | 3 |
| 3 | Kalsiet (CaCO3) | 9 |
| 4 | Fluoriet (CaF2) | 21 |
| 5 | Apatiet
(Ca5(PO4)3(OH-,Cl-,F-)) | 48 |
| 6 | Ortoklase Veldspaat (KAlSi3O8) | 72 |
| 7 | Kwarts (SiO2) | 100 |
| 8 | Topaas
(Al2SiO4(OH-,F-)2) | 200 |
| 9 | Korund (Al2O3) | 400 |
| 10 | Diamant (C) | 1500 |

'n Alternatiewe tabel hieronder is beskikbaar om vir addisionele stowwe voorsiening te maak wat tussen die twee vlakke mag val.

| Hardheid | Mineraal |
| --- | --- |
| 1 | Grafiet |
| 2 | Gips |
| 3 | Kalsiet |
| 4 | Fluoriet |
| 5 | Apatiet |
| 6 | Ortoklase veldspaat |
| 7 | Kwartsglas silika |
| 8 | Kwarts |
| 9 | Topaas |
| 10 | Granaat |
| 11 | Versmelte sirkonia |
| 12 | Versmelte aluminiumoksied |
| 13 | Silikonkarbied |
| 14 | Boorkarbied |
| 15 | Diamant |
**Hardwick Hall**  

**in Derbyshire, East Midlands**   
  

Engeland  
 Verenigde Koninkryk  


---

**Opgerig**  

Tussen 1590 en 1597

---

**Boustyl**  

Renaissance

---

**Argitek**  

Robert Smythson

---

**Webtuiste**  

*Hardwick Hall*

**Hardwick Hall** is 'n argitektonies belangrike Elizabethaanse herehuis in die Engelse graafskap Derbyshire. Die huis, wat tussen 1590 en 1597 vir Elizabeth, gravin van Shrewsbury (Bess of Hardwick), een van Engeland se welvarendste adellike vroue, opgerig is, is deur die Renaissance-argitek Robert Smythson ontwerp. 

Hardwick Hall is een van die vroegste voorbeelde van die Engelse interpretasie van dié boustyl wat sy oorsprong in die Italiaanse stad Florence het en vervolgens ook in ander dele van Europa in swang gekom het. Sy invoering in Engeland het saamgeval met die begin van 'n nuwe rustiger tydperk waartydens dit nie meer nodig (of wettig) was om privaat woongeboue te versterk nie. 

Die herehuis is in 1959 aan die *National Trust* oorgedra en staan vandag in sy geheel oop vir die publiek.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: n00035926
* VIAF: 145599947
* WorldCat Identities: viaf-145599947

 |
**Weichai Holding Group Co. Ltd.** (Chinees: 潍柴控股集团有限公司) is 'n Chinese houermaatskappy in staatsbesit wat op die ontwerp, vervaardiging en bemarking van dieselenjins fokus. Die onderneming het belange in ses verskillende sektore - enjins en voertuie, boumasjinerie, aandryflyne, luukse motorjagte, intelligente logistiek en finansiële en onderhouddienste. 

'n Vragmotor in Kamsar, Guinee, gebou deur Shaanxi Heavy-duty Motor Co. Ltd (of te wel SHACMAN), 'n filiaal van Weichai-groep
Vanuit sy hoofkwartier in Weifang in die provinsie Shandong bestuur Weichai Group meer as 80 dogtermaatskappye in China en in oorsese lande. Die groep vervaardig produkte en verskaf dienste asook tegnologieë vir kommersiële voertuie, boumasjinerie, mariene kragopwekking, landboumasjinerie en landgebonde kragopwekking. Deur middel van dogterondernemings is die groep se portefeulje verder uitgebrei om vervoertourusting, busse, luukse motorjagte en hidrouliese produkte in te sluit. Daarnaas word ook finansiële en onderhouddienste aan klante verskaf.

Weichai Group se afsetmarkte in sowat 110 lande word deur meer as 35 kantore en 245 geoutoriseerde diensstasies bedien.

Waterstofaangedrewe voertuie
----------------------------

Die Chinese regering het besluit om grootskaals in die ontwikkeling en vervaardiging van waterstofaangedrewe voertuie en die uitbou van die bestaande netwerk van waterstof-vulstasies te belê. In 2018 is beleggings ter waarde van €10,9 miljard gemaak. Die doelwit is om die wêreldmarkleier in hierdie sektor word - 'n posisie wat China reeds in die batterysegment behaal het. Chinese ondernemings, wat tot nuwe sektore toetree, trek voordeel uit staatssubsidies sodat hulle van begin af 'n wins in dié bedrywe kan maak.

Kommersiële voertuie soos busse en vragwaens, wat tot dusver hoofsaaklik deur dieselenjins aangedryf word, sal in plaas daarvan ook maklik van brandstofselle voorsien kan word. So het *Weichai Power* in 2018 19,9 persent van die aandele aan *Ballard Power Systems*, 'n Kanadese vervaardiger van brandstofselle, en 20 persent van die aandele aan die Britse onderneming *Ceres Power*, wat eweneens in die brandstofselbedryf werksaam is, oorgeneem. Hierdie beleggings sal die stigting van gemeenskaplike ondernemings, wat groter winsgewendheid en verminderde afhanklikheid van staatssubsidies verseker, maar ook die oordrag van tegnologie na China bevorder.

Die eerste gemeenskaplike onderneming met *Ballard Power* sal tot 2021 jaarliks sowat 2 000 brandstofselle vervaardig waarmee aanvanklik veral busse aangedryf word.
| **St. Augustine**
 |
| --- |
| **Kaart** | **Wapen** |
|  |
|  |
|  |
| **Vlag** |
|  |
|  |
|  **Land** |  Verenigde State |
|  **Deelstaat** |  Florida |
|  **Koördinate** | 29°53′N 81°18′W﻿ / ﻿29.883°N 81.300°W﻿ / 29.883; -81.300Koördinate: 29°53′N 81°18′W﻿ / ﻿29.883°N 81.300°W﻿ / 29.883; -81.300 |
|  **Stigting** | 1565 |
|  **Oppervlakte:** |   |
|  - Totaal | 27,8 vk km |
|  **Hoogte bo seevlak** | 1,52 m |
|
|
|  **Bevolking:** |   |
|  - Totaal (2010) | 12 975 |
|  - Bevolkingsdigtheid | 534,7/vk km |
|  - Metropolitaanse gebied | 1 277 997 |
|  **Tydsone** | EST (UTC -5)  Somertyd: PDT (UTC -4) |
|
|  **Burgemeester** | Joseph L. Boles |
|  **Amptelike Webwerf** | *St. Augustine* |
|

**St. Augustine** (Spaans: *San Agustín*) is 'n stad in die deelstaat Florida, Verenigde State, en die administratiewe sentrum van die St. Johns County. Die stad het in 2010 'n bevolking van 12 975 gehad en van 1 277 997 in die metropolitaanse gebied en is ongeveer 56km suidoos van Jacksonville.

Die stad, wat in 1565 deur die Spanjaarde gestig is, is die oudste stad in die Verenigde State, wat steeds bewoon word. Saint Augustine is vernoem na Augustinus van Hippo, wat die biskop van Hippo was.

Geskiedenis
-----------

Juan Ponce de León was die eerste Europeër om Florida te bereik toe hy hier aan wal stap op 2 April 1513. Op 8 September 1565 het die Spaanse admiraal Pedro Menéndez de Avilés ook hier aan wal gestap, die area geannekseer vir Spanje en 'n nedersetting begin. Die dorpie het verskeie kere van eienaar verwissel. In 1586 was die dorpie bestorm en afgebrand deur sir Francis Drake. In 1763 het dit die eiendom van Engeland geword. Gedurende die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog was dit gebruik as basis vir operasies teen die Amerikaners deur die Britte. Na 1783 het Spanje weer eienaarskap verkry en dit behou toe die dorp aan Amerika afgestaan is in 1821.

Ekonomie
--------

Die eknomie berus op toerisme, vang en voorbereiding van seekos, groente en ander spesialis voedsel. Daar word ook bote gebou in die dorp.

Bron
----

* *Collier's Encyclopedia*, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 20, Bladsy 342.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* GND: 4392638-1
* LCCN: n79095312
* MusicBrainz: 2e520d3c-5d45-487e-99cf-20b23f9ef3b5
* NARA: 10045855
* NKC: xx0040804
* VIAF: 157399596
* WorldCat Identities: lccn-n79095312

 |
**Squid** is 'n instaanbediener en webkas demoon. Dit het vele gebruike wat insluit die versnelling van 'n webbediener deur herhaalde versoeke (DNS, Webblaaie en ander hulpbronne) in 'n kas te stoor vir 'n groep mense wat netwerkhulpbronne deel, dit kan ook help met netwerksekuriteit deur verkeer te filter. Alhoewel dit hoofsaaklik gebruik word vir HTTP en FTP sluit Squid ook beperkte ondersteuning van verskeie ander protokolle in soos onder andere TLS, SSL, Gopher en HTTPS. Die ontwikkelingsweergawe van Squid (3.1 Geargiveer 12 Mei 2008 op Wayback Machine) sluit IPv6 en ICAP ondersteuning in.

Squid is al vele jare in ontwikkeling. Die vroegste werk is deur die Universiteit van Kalifornië, San Diego gedoen en is befonds deur twee toekennings van die Nasionale wetenskapstigting in Amerika. Squid word tans byna uitsluitlik deur vrywilligers ontwikkel.

Squid is hoofsaaklik ontwerp om op Unix-soort stelsels te loop maar kan ook op Windows loop. Squid word onder die voorwaardes van die GNU General Public License vrygestel en is daarom vrye sagteware.
**Anatomie van die manlike geslagsorgane:**  

1. Blaas, 
2. Skaambeen, 
3. Penis, 
4. Swelliggaam, 
5. Eikel, 
6. Voorhuid, 
7. Urinebuis, 
8. Dikderm, 
9. Rektum, 
10. Saadblasie, 
11. Saadleier, 
12. Prostaat, 
13. Cowper se klier, 
14. Anus, 
15. Saadleier, 
16. Bytestis, 
17. Testis, 
18. Skrotum

**Anatomie van die vroulike geslagsorgane:**  

1. Eierleier, 
2. Fimbriae, 
3. Blaas, 
4. Skaambeen, 
5. Para-uretrale kliere, 
6. Urineleier, 
7. Klitoris, 
8. Vestibulêre bol, 
9. Labia minora, 
10. Labia majora, 
11. Eierstok, 
12. Dikderm, 
13. Baarmoeder, 
14. Forniks, 
15. Serviks, 
16. Rektum, 
17. Vagina
18. Anus
19. Klier van Bartholin

In anatomie verwys **anus** (van die Latyn: *ānus*, "ring") na die eksterne opening van die rektum. Die sluiting word deur die sluitspier beheer. Die primêre funksie van die anus is om afvalstowwe tydens ontlasting uit die liggaam te skei. Die meeste lewende wesens, van sywurms tot olifante en mense, het 'n buisagtige derm, met 'n mond aan die een punt en 'n anus aan die ander.

Die anus speel ook 'n rol in seksualiteit, alhoewel kulturele, spirituele en persoonlike houdings teenoor anale seks verskil en dit selfs in sommige lande onwettig is. Die anus is ook 'n plek vir moontlike infeksies en ander aandoenings, insluitend kanker. Die anus word dikwels as 'n deel van die liggaam wat taboe is beskou, en staan ook onder 'n aantal slang-terme bekend, waarvan die meeste vulgêr is.
**Stefan Zweig** (Wene, Oostenryk, 28 November 1881 − Petrópolis, Rio de Janeiro, Brasilië, 22 Februarie 1942) was 'n Oostenrykse skrywer van internasionale formaat wat as een van die suksesvolste outeurs van sy tyd beskou word. Sy literêre werk, wat grotendeels buite Europa in ballingskap ontstaan het, bestaan hoofsaaklik uit prosa, waaronder 'n groot aantal novelles en historiese verhale. Die *Schachnovelle* (1942), een van sy bekendste werke, beskryf op 'n indrukwekkende manier die sielkundig-emosionele pyn van 'n gevangene wat deur die geheime staatspolisie van Nazi-Duitsland, die Gestapo, aangehou is. Sommige van sy publikasies toon sterk impressionistiese invloede.

Met die Nasionaal-Sosialistiese magsoorname in Duitsland is Stefan Zweig, wat as seun van Joodse ouers gebore is, as een van die skrywers gelys wie se werke as ongewens was en met openbare boekeverbrandings vernietig is. Nog voor die aansluiting by die Duitse Ryk is hy ook in Oostenryk aan vervolging deur die plaaslike outoritêre bewind blootgestel. In 1934 is sy huis in Salzburg deur die polisie deursoek nadat hy, as pasifis, valslik daarvan beskuldig is dat hy wapens aangehou het. Die Britse hoofstad Londen was die eerste bestemming van 'n Lewe in ballingskap wat tot sy dood sou voortduur.

Vir sy studies en lesings het Zweig nie net besoeke aan talle Wes-Europese lande gebring nie, maar ook na oorsese bestemmings gereis, soos Indië (1912), Noord- en Sentraal-Amerika (1912), die Sowjetunie (1928) en vanaf 1935 verskeie kere na Suid-Amerika. Nadat sy eerste huwelik met Friderike von Winternitz in 1938 geskei is, het hy in die volgende jaar met sy sekretaresse Charlotte (Lotte) Altmann getrou. Hy het vir 'n kort tyd in New York gebly voordat hy hom met sy vrou in 1941 in Petrópolis gevestig het. Hy was in besit van 'n permanente visum vir Brasilië, 'n land waar hy groot verering geniet het, en het toestemming ontvang van die destydse Brasiliaanse president Getúlio Vargas om hom in die land te vestig. Een jaar voor sy dood het sy monografie oor Brasilië verskyn getitel, *Brasilien. Ein Land der Zukunft*. 

Alhoewel hy anders as baie ander ballinge geen materiële nood moes ly nie, het hy op 22 Februarie 1942 saam met sy vrou in Petrópolis sy eie lewe geneem. Sy nalatenskap bevat die herinneringe van 'n ontwortelde Europeër wat vol nostalgie 'n verlore wêreld betreur, maar ook politieke en geskiedkundig-literêre essays waarin Zweig hom as humanistiese wêreldburger definieer. Sy doktoraat in wysbegeerte van 1904, waarvan hy deur die Nazi-bewindhebbers om rassistiese redes ontneem is, is eers in 2003 volgens 'n besluit, wat deur die Universiteit van Wene se senaat geneem is, amptelik aan hom teruggegee.