recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die **nasionale vlag van Kiribati** is op 12 Julie 1979 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale tweekleur in rooi met ’n geel fregatvoël oor ’n opkomende son met 19 reguit en golwende strale; en blou met drie horisontale golwende wit bane.

Simboliek
---------

Die blou in die onderste helfte stel die Stille Oseaan voor en die drie wit golwende bane stel die drie eilangdroepe (die Gilbert-, Phoenix- en Line-eilande) voor. Die sewentien strale van die son stel die sestien Gilberteilande en Banaba (voorheen Oseaaneiland) voor. Die fregatvoël stel beheer oor die see, mag, vryheid en kulturele danspatrone van Kiribati voor. Die son verwys na Kiribati se ligging wydsbeen oor die ewenaar.

Geskiedenis
-----------

Die wapen is in 1932 deur sir Arthur Grimble ontwerp vir die Britse Kolonie van Gilbert- en Ellice-eilande. In Mei 1937 is die skild aan die Gilbert- en Ellice-eilande, soos Kiribati en Tuvalu destyds bekendgestaan het, toegeken. Die skild is geïnkorporeer in die middel van die wapperkant van ’n blou Britse vaandel en is gebruik as die staatsvaandel van die kolonie.

Kort voordat onafhanklikheid in 1979 verkry is, is ’n plaaslike kompetisie gehou vir ’n nuwe nasionale vlag. ’n Ontwerp wat gebaseer is op die koloniale wapen is by die *College of Arms* ingedien. Daar is besluit om die ontwerp aan te pas deur die goue fregatvoël en die son te vergroot sodat dit ’n groter deel van die boonste helfte van die vlag opneem terwyl die hoogte van die blou en wit golwende bane verminder is. Die plaaslike inwoners het egter aangedring op die oorspronklike ontwerp waarin die boonste en onderste helftes van die vlag ewe wyd was, die voël en son kleiner en die onderskeie elemente met swart omlyn was. Die nuwe vlag is op 12 Julie 1979 in die hoofstad Tarawa gehys gedurende die vieringe van onafhanklikheidsdag.

Ander vlae
----------

* Vlag van die Gilbert- en Ellice-eilande, 1892 tot 1976 Ontwerp is in verlede gebruik maar sedertdien laat vaar Vlag van die Gilbert- en Ellice-eilande, 1892 tot 1976

### Soortgelyke vlae

* Vlag van die Latviese Sosialistiese Sowjetrepubliek Vlag van die Latviese Sosialistiese Sowjetrepubliek
* Vlag van Brits-Columbia Vlag van Brits-Columbia
* Vlag van Groter Londen Vlag van Groter Londen
Ds. J.C. Combrinck, leraar van 1945 - 1947.
Ds. Jasper Anthonie Hough, leraar van 1958 tot 1968.
Ds. J.P. Cronje het in 1956 leraar geword van die dogtergemeentes Fairland en Fontainebleau, maar van 1959 af net van Fontainebleau.
Die **NG gemeente Randburg** (gestig as Ferndale) aan die noordwestelike kant van Johannesburg in die voorstad met dieselfde naam, is in 1944 afgestig van die moedergemeente Linden, soos trouens in 1955 ook Fairland en Fontainebleau.

Met die afstigting was die lidmaattal ietwat meer as 400, maar het teen 1952 reeds 630 getel. Die eerste leraar was prop. J.C. Combrinck wat in 1945 in die gemeente georden is. Gedurende sy bediening het die gemeente 'n ruim en doelmatige pastorie gebou. Aanvanklik is godsdiensoefeninge in 'n kerksaal gehou, wat gebou is toe die gemeente nog deel van Linden was. 

Die tweede leraar, ds. J.P. le Roux, is op 5 November 1948 bevestig.

Uiteindelik wy die gemeente sy eie kerkgebou in 1963 in, maar verkoop dit later weens die gedaanteverwisseling van die woonbuurt en bou sy huidige kerkkompleks, op die hoek van Doverstraat en Vinelaan, Ferndale, in die laat jare tagtig. In 2010 was die leraar ds. Servaas de Kock.

Enkele leraars
--------------

* Jan Christoffel Combrinck, 1945 - 1947 (eerste leraar)
* Jacob Philippus le Roux, 1948 - ? (die NG Kerk se Jaarboek van 1972 dui sy aftreedatum aan as 19–)
* Jasper Anthonie Hough, 1958 - 1968
* Andries Willem Lategan Smal, 1962 - 1964 (waarna van 7 Februarie 1964 eerste leraar van dogtergemeente Randburg-Suid)
* Dirk Cornelius Grobler Fourie, 27 Januarie 1968 - 1975
* Dr. Abraham Christiaan Johannes Smit, 12 Julie 1975 - 1979
* Albert Hendrik Botha, 1979 - 1982

Bronne
------

* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
* Symington, Johan (et. al.), *Jaarboek van die NG Kerke*, Tydskriftemaatskappy, Kaapstad en Wellington, 1985, 1990, 1994, 2010.
Filet van John Dory
'n **Filet**, van die Franse woord, is 'n snit of snysel van ontbeende vleis of vis.

Vleis
-----

In die geval van beesvleis, verwys die term gewoonlik na 'n spesiale stuk biefstuk of beeshaas (Engels: "steak"), veral filet mignon.

* Filet van varkvleis
* Rou hoenderfilette

Hoender
-------

**Hoenderfilette** is 'n spesifieke snit van vleis uit die hoender. Daar is twee filette aan 'n hoender, en hulle is elkeen 'n paar duim lank en ongeveer een duim of minder breed. Hulle lê onder die grootste gedeelte van die bors net bokant die ribbekas rondom die middel van die sternum. Hulle is geskei van die hoofbors deur filamente.

Hoenderfilette is baie gewild in die supermarkte van die meeste lande. Dit word verskaf aan die hoofbors, of geskei van die bors in pakkies van algemeen vier of meer filette.

Vis
---

Ter voorbereiding van visfilette moet die skubbe aan die vis eers verwyder word. Die inhoud van die maag moet ook versigtig verwyder word uit die filet.

Visfilette word gewoonlik verkry deur 'n snit parallel met die ruggraat te maak, eerder as loodreg op die rug soos die geval is met steaks. Die oorblywende bene met die aangehegte vlees is bekend as die "raam", en word dikwels gebruik om visaftreksel van te berei. In teenstelling met heel vis of "vis steaks", mag filette nie van die vis se ruggraat bevat nie; wat hulle minder vleis gee, maar dit makliker maak om te eet.

* Stokvis word in filette gesny.
* Japannese gereedskap gebruik om groot tuna in filette te sny.
* Twee mans sny vis in filette en sout dit, 1878.
* Outomatiese messe vir die sny van visfilette.

Daar is verskillende maniere om 'n visfilet te sny:

* *Kotelet*
	+ Hierdie filet word verkry deur 'n snit van agter die kop van die vis, om die maag en gepunt na die stert. Die vis word dan omgedraai en die proses word herhaal aan die ander kant om 'n dubbele filet te produseer.
* *Enkel*
	+ Hierdie filet is meer kompleks as die kotelet en lewer twee afsonderlike filette, een uit elke sy van die vis.
* *"J" Snit*
	+ Hierdie filet word op die dieselfde manier gemaak as 'n enkele filet maar die pengrate is met die sny van 'n "J" vorm van die filet verwyder.
Italiaanse polichrome sydamas, 14de eeu.
Eenkleurige damasmateriaal
**Damas** (/ˈdæməsk/ ; Arabies: دمشق‎) is 'n omkeerbare tekstielstof van sy, wol, linne, katoen, of sintetiese vesel, met patrone wat tydens die weefproses gevorm word. Damas word met een skering- of lengtedraad en een inslag- of breedtedraad geweef. Die patroon word gewoonlik gevorm deur skeringdrade van satyn op die oppervlak, terwyl die agtergrond met inslagdrade of satinetweef geskep word. **Keperdamas** bestaan uit 'n kepergeweefde agtergrond of patroon.

Geskiedenis
-----------

 Tweekleurige sydamas met blomtakke, Italiaanse Barok, 1600-1650 
Die vervaardiging van damas was een van die vyf basiese weeftegnieke - die ander was tabyn, keper, lampas en tapisserie - van die Bisantynse en Midde-Oosterse weefsentrums tydens die vroeë Middeleeue. Damas se naam is van die stad Damaskus ontleen. Damaskus was gedurende daardie tydperk 'n groot stad wat by sowel handel (as deel van die syroete), as vervaardiging, betrokke was. Ná die 9de eeu het Damas buite Islamitiese Spanje skaars geword, maar dit het in die 13de eeu weer op sommige plekke herleef.

Die woord "damas" het vir die eerste keer in Wes-Europese taalrekords in Frans verskyn. Teen die 14de eeu, is damas in Italië met die hand op trekweefstoele geweef. Van die 14de tot die 16de eeu is die meeste damas in een kleur, met 'n glansryke satynpatroon, wat deur die skeringdrade geskep is, teen 'n dowwer agtergrond, geweef. Tweekleurige damas het kontrasterende kleure skering- en inslagdrade gehad. In die geval van veelkleurige damas is goue en metaaldrade, of addisionele gekleurde inslagdrade, bygevoeg. Middeleeuse damas is gewoonlik van sy geweef. Wewers het egter ook van wol en linne gebruik gemaak om damas te vervaardig.

Moderne gebruik
---------------

 Damastafeldoek. Waterdruppeltjie lê op die oppervlak as gevolg van die lae absorpsie van damas.
Moderne damas word op gerekenariseerde Jacquard-weeftoestelle geweef. Damasstowwe word meestal as monochromatiese (eenkleurige) materiaal, van sy-, linne- of sintetiese vesels, soos rayon, vervaardig. Ontwerpe bestaan dikwels uit blomme, vrugte en gekurfde patrone. Die lang los satyngeweefde skering- en inslagdrade op die oppervlak van die tekstielstof het 'n subtiele speling van lig en ligweerkaatsing tot gevolg. Damastekstielstowwe word meestal as tafellinne en stoffeermateriaal gebruik, maar dit kan ook vir kledingstukke aangewend word. In die modebedryf word Damas, vanweë die veelsydigheid en hoë kwaliteit afwerking, wydverspreid gebruik. Damas word meestal vir klere van middel tot hoë gehalte gebruik, wat tot gevolg het dat dié tipe klere 'n 'duurder' voorkoms het.

Sien ook
--------

* Diapering ( damaspatrone in heraldiek)
**Nordaustlandet** (Noors vir: "Noordoosland") is die tweede grootste eiland van die Noorse eilandgroep Svalbard na Spitsbergen met 'n oppervlakte van 14 443 km². Dit is ook die tweede grootste eiland van Noorweë en die wêreld se 57ste grootste eiland. Daarbenewens is dit die negende grootste eiland van Europa na Groot-Brittanje, Ysland, Ierland, Sewerni-eiland, Spitsbergen, Joezjni-eiland, Sisilië en Sardinië.

Kaart van Nordaustlandet
Landskap op Nordaustlandet
Nordaustlandet vorm die noordoostelike deel van Svalbard en grens aan die Arktiese Oseaan in die noorde en die Barentssee in die ooste. Verder oos is die Russiese eilandgroep Franz Josef-land geleë.

Op Nordaustlandet is met Austfonna die grootste gletser van Europa geleë; dit beslaan 'n oppervlakte van 8 450 km². Dit is na Antarktika, Groenland en Sewerni-eiland die vierde grootste met ys bedekte gebied wêreldwyd. Vestfonna is met 2 450 km² die tweede grootste gletser van Nordaustlandet. Die gletsers word deur aardverwarming bedreig.

Nordaustlandet word in vyf streke of landskappe onderverdeel:

* Gustav-V-land (noordweste)
* Prins-Oscars-land (noorde)
* Orvin-land (noordooste)
* Harald-V-land (ooste)
* Gustav-Adolf-land (suide)
| Periode/sisteem | Epog/serie | Tydsnede/etage | M. jaar gelede |
| --- | --- | --- | --- |
| Karboon | Mississippium | Tournaisium | **jonger** |
| Devoon | Laat | Famennium | 372,2–358,9 |
| Frasnium | 382,7–372,2 |
| Middel | Givetium | 387,7–382,7 |
| Eifelium | 393,3–387,7 |
| Vroeg | Emsium | 407,6–393,3 |
| Pragium | 410,8–407,6 |
| Lochkovium | 419,2–410,8 |
| Siluur | Pridolium | geen gedef. | **ouer** |
| Die verdeling van die Devoon (IKS). |

Die **Frasnium** is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Devoon. Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. 

Die Frasnium was van sowat 382,7 tot 372,2 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Givetium-etage/tydsnede en gevolg deur die Famennium.

Naam en definisie
-----------------

Die etage is genoem na die Belgiese stad Frasnes-lez-Couvin noord van Couvin. Die basis van die Frasnium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta *Ancyrodella rotundiloba* en die bokant deur die uitwissing van die Conodonta *Ancyrodella* en *Ozarkodina* en die Goniatitida *Gephuroceratidae* en *Beloceratidae*. Die tipeligging vir die basis is op die Col du Puech de la Suque by die Franse St. Nazaire-de-Ladarez.

Bronne
------

1. ↑  Gradstein *et al.* (2012)
2. ↑  Klapper *et al.* (1987)

* (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; **2012**: *A Geologic Time Scale 2012*, Elsevier, ISBN 0444594256.
* (en) Klapper, G.; Feist, r. & House, M.R.; 1987: *Decision on the Boundary Stratotype for the Middle/Upper Devonian Series Boundary*, Episodes **10(2)**, p. 97-101.
Frederick William Barber.
**Frederick William (Fred) Barber** (Nottingham, Engeland, 20 Januarie 1813 – Grahamstad, Kaapkolonie, 2 Januarie 1892) was ’n Oos-Kaapse grenspionier en skeikundige.

Barber was die seun van Thomas Barber, befaamde portretskilder, en sy vrou, Mary Atherstone. Hy gaan skool aan Eton en op die Vasteland. Saam met dr. W.G. Atherstone emigreer hy in 1839 na Suid-Afrika en trou in 1845 met Mary Elizabeth Bowker, 'n dogter van Miles Bowker. Hy het twee seuns, Frederick Hugh Barber en Henry Mitford Barber, en 'n dogter gehad. (Die dorp Barberton is na albei sy seuns genoem.)

Barber besit aanvanklik 'n skaapplaas in die omgewing van Graaff-Reinet, maar gaan later na die Grahamstadse distrik om sy skaapboerdery voort te sit waar hy op die voorgrond tree tydens die skermutselinge met die vyandige Xhosastamme. Hy neem deel aan die Sewende Grensoorlog (1846–'47) en vir sy dienste gedurende die Agtste Grensoorlog (1850–'53) word die plaas Lammermoor naby Queenstown aan hom toegeken. 

Toe diamante ontdek word, vertrek hy in 1869 na Kimberley en is een van die eerste kleim-eienaars op die De Beerperseel. Hy is taamlik suksesvol en delf ook diamante aan die Vaalrivier, Dutoitspan en Bultfontein. Uiteindelik keer hy terug na Bristol, Engeland, waar hy fotografie beoefen en gereeld in tydskrifte skrywe oor grondontleding en algemene skeikunde. Barber was lief vir studie, godsdienstig, joviaal en gevat in sy gesprekke, aldus dr. B.J.T. Leverton in die *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*.

Bronne
------

* (af)  De Kock, W.J. (hoofred. tot 1970) en Krüger, prof. D.W. (hoofred. sedert 1971). 1972. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek*, deel II. Pretoria: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
Die **Adige** (Italiaans: [ˈaːdidʒe]; Duits: *Etsch*, [ɛtʃ]; Venesiaans: *Àdexe*; Romansch: *Adisch*, luister (hulp·inligting); Ladinies: *Adesc*; Latyn: *Athesis*; Antieke Grieks: Ἄθεσις) is 'n groot suidoos-vloeiende rivier in Italië. Die rivier, met 'n lengte van 410 km, is die tweede langste rivier in Italië na die Po, asook die langste rivier van die Italiaanse outonome provinsie Suid-Tirol in die outonome gewes Trentino-Suid-Tirol.

Die Adige in Verona, Italië
Die Adige ontspring in die Alpe naby die Reschenpas by Graun im Vinschgau in die outonome gebied Suid-Tirol van Italië. Die Reschenpas vorm die waterskeiding tussen die Middellandse See en die Swartsee en behoort sedert die Eerste Wêreldoorlog tot die grens tussen Italië en Oostenryk. Net noord van dié pas vloei die Inn. Aansluitend vloei die Adige in 'n suidelike rigting deur die stede Bolzano en Trient, voordat hy net wes van Verona in 'n oostelike rigting omslaan en net noord van die Po in 'n oostelike rigting vloei. Net suid van Venesië mond die rivier in die Adriatiese See (Middellandse See) uit.

Geskiedenis
-----------

In antieke tye was die vallei van die Adige 'n belangrike roete oor die Alpe en tydens die volksverhuising het baie volke deur dié vallei Italië bereik.

Die Adige is, onder sy Duitse naam Etsch, een van die waterliggame wat in die Deutschlandlied genoem word, die ander is die Maas, Memel en Belt. Die vers "Von der Maas bis an die Memel, von der Etsch bis an den Belt" dui sekere historiese nedersettingsgrense van die Duitssprekende etniese groepe aan.
Standbeeld van Margaretha van Oostenryk in Mechelen, met die rol van die Damesvrede in haar hand.
Die **Damesvrede van Kamerijk** is die laaste vredesverdrag van 'n reeks verdrae wat afgesluit is op 3 Augustus 1529 tussen koning Frans I, die koning van Frankryk, en Keiser Karel V van die Heilige Romeinse Ryk.

Die twee here is verteenwoordig deur twee dames, Margaretha van Oostenryk (1480-1530) (die tante van Karel V) en Louise van Savoye (1476-1531) (die moeder van Frans I).

Byna onmiddellik na die Vrede van Madrid (1526) gaan Frans I 'n bondgenootskap aan met sultan Suleiman die Grote van die Ottomaanse Ryk en gelyktydig hiermee stel hy 'n koalisie op met Hendrik VIII van Engeland, die koning van England, en Pous Clemens VII. Voor die poorte van Napels word die Franse leër, wat deur die pes getreiter is, verslaan deur die Habsburgse troepe van Karel V tydens die Oorlog van die Liga van Cognac.

Die damesvrede van Kamerijk wat hier op volg bekragtig grotendeels die bepalings van die Vrede van Madrid, naamlik dat Frans I sy aansprake op die Hertogdom van Milaan, die Koninkryk van Napels, Franche-Comté, Doornik, die Graafskap van Vlaandere (Kroon-Vlaandere) en die Graafskap van Artesië opgee. Bowendien word Filibert van Chalon hiermee opnuut verhef tot "Prince d'Orange" (Prins van Oranje).

Met die Damesvrede van Kamerijk kom die Italiaanse Oorloë tussen Frankryk en die Habsburgers tot 'n einde.
Leeu (Leo)
Die astrologiese simbool van die Leeu
Die **Leeu** (Lat: *Leo*) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 23 Julie en 22 Augustus gebore is. Dit is die vyfde teken van die Diereriem.

Die Leeu is een van die drie vuurtekens en vier vaste tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken en is vergelykbaar met die Aap van die Sjinese Diereriem. Die tradisionele heerser van die Leeu is Son.

Leeus kom volgens die astrologie goed oor die weg met lede van die ander vuurtekens, Ram en Boogskutter, asook met Tweelinge en Weegskale.

Agtergrond
----------

Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
**Adéle Gie** (\*17 Julie 1914, Worcester – 25 November 2012, Somerset-Wes) was ’n skryfster van Afrikaanse musiekdramas en liedjies. Haar getroude naam is **Adéle Jooste**, en sy skryf onder beide Gie en Jooste.

Lewe en werk
------------

Hermina Adéle Gie was op 17 Julie 1914 op Worcester gebore as een van drie dogters van Coenraad Johannes Carolus Gie en Louisa B.C. van Rensburg. Sy gaan skool op haar geboortedorp en behaal in 1931 die Senior Sertifikaat. In 1933 slaag sy die onderwyserslisensiaat in klavier onder leiding van mev. M. Fismer van Stellenbosch. Daarna gee sy klavierles op Worcester en gaan aan met haar studies in harmonie, sang en orrel.

In 1937 besoek sy Duitsland, waar sy etlike maande by haar oom, dr. S.F.N. Gie, deurbring. Hy is op daardie tydstip Suid-Afrika se ambassadeur in Duitsland. 

Sy neem ’n leidende aandeel in ’n skouspelagtige opelug-lentemusiekfees op Worcester in 1938 en neem in 1939 deel aan die historiese optogte op Franschhoek.

In Junie 1942 trou sy met mnr. J.G. Jooste, hoof van die Hoërskool Murraysburg.

Sy is op 25 November 2012 in Somerset-Wes oorlede.

Skryfwerk
---------

Sy skryf die drama *Kersfees om die kampvuur*. Dit is ’n toneelstuk vir kinders, waarin sy liedere en legendes versamel en verwerk en vierstemmig harmoniseer en saam met die musiek en verhoogaanduidings publiseer.

*Loelie se liedjies* is volkswysies met oorspronklike woorde en harmoniserings.

*Hollander en Hugenoot* is ’n musiekdrama wat sy onder haar getroude naam publiseer.

Publikasies
-----------

| Jaar | Publikasies |
| --- | --- |
| 1941 | *Kersfees om die kampvuur* |
| 1947 | *Loelie se liedjies* |
| 1949 | *Hollander en Hugenoot* (Adéle Jooste) |

Bronne
------

Boeke
* Nienaber, P.J. *Hier is ons skrywers!* Afrikaanse Pers-Boekhandel Johannesburg Eerste uitgawe 1949
In alledaagse spreektaal, kan 'n **frase** enige groep van woorde wees en het dit dikwels 'n spesiale idiomatiese betekenis; in hierdie sin is dit min of meer sinoniem met **uitdrukking**. In linguistiese analise, is 'n frase is groep woorde (of moontlik 'n enkele woord) wat as 'n bestanddeel in die sintaksis van 'n sin funksioneer, 'n enkele eenheid binne'n grammatikale hiërargie. 'n Frase verskyn gewoonlik binne'n klousule, maar dit is ook moontlik vir 'n frase om 'n klousule te wees of 'n klousule te bevat.

Algemene en tegniese gebruik
----------------------------

Daar is'n verskil tussen die algemene gebruik van die term *frase* en sy tegniese gebruik in linguistiek. In algemene gebruik, is 'n frase gewoonlik 'n groep woorde met 'n paar spesiale idiomatiese betekenis of ander betekenis, soos "alle regte voorbehou" of "skop die emmer". Dit kan 'n eufemisme, 'n gesegde of 'n spreekwoord, 'n vaste uitdrukking, figuurlike spraak, ens. wees.

In grammatikale analise, veral in die teorieë van sintaksis, is 'n frase 'n groep van woorde, of soms 'n enkele woord, wat 'n spesifieke rol binne die grammatikale struktuur van'n sin speel. Dit hoef nie enige spesiale betekenis of belang te hê, of selfs buite die sin wat ontleed word te bestaan nie, maar dit moet as 'n volledige grammatikale eenheid funksioneer.
Die **damara-dik-dik** (*Madoqua kirkii*) is 'n klein wildsbok wat hoofsaaklik in Sentraal- en Noordwes-Namibië voorkom. Dit staan ook bekend as 'n **dik-dik** of **bloubokkie**.

Kleur
-----

Ooie in die Nasionale Etoshawildtuin, Namibië.
Damara-dik-dik in die Nasionale Etoshawildtuin, Namibië.
Die rug en boude is gewoonlik 'n fyn gespikkelde grysbruin terwyl die nek, blaaie en sye bruiner is. Die bors en pens is vuilwit en die gedeelte om die oë wit. Die horinkies is kort en regop. Op die voorkop, tussen die horinkies, is 'n kuif. Die bokkie het 'n eienaardige lang neus; die bolip steek oor die onderlip.

Ram
---

Die ramme weeg gewoonlik 5,5 kg en het horings van 8 cm lank. Die rekord is 10,48 cm.

Ooi
---

Die ooie het nie horings nie en weeg sowat 4,3 kg. Een lammetjie word tussen Desember en April na 'n dratyd van 6 maande gebore.

Ander feite
-----------

Hulle natuurlike vyande is luiperds, leeus en rooikatte. Hulle kom voor in tipiese ruie bosveldgebiede met baie struike en min gras. Hulle is onafhanklik van water en kry hul vog uit plante. Die bokkies loop gewoonlik alleen.

Sien ook
--------

* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

Bron
----

* Die Soogdiergids van Suider-Afrika. Burger Cillié. 2009. ISBN 978-1-875093-46-5
***Fiela se kind*** is 'n Afrikaanse rolprent wat op 12 Februarie 1988 vrygestel was. Die regisseur was Katinka Heyns en die draaiboek is deur Chris Barnard geskryf. Die rolprent is gebaseer op 'n roman met dieselfde naam geskryf deur Dalene Matthee.

Genre
-----

Die rolprent kan as 'n drama beskryf word.

Hoofrolspelers
--------------

* Shaleen Surtie-Richards as Fiela
* Marchelle Verwey as Nina sr.
* André Rossouw as Elias
* Dawid Minnaar as Benjamin sr.
* Jan Ellis as Benjamin jr.
* Annie Malan as Nina jr.
* Andrè Jakobus Visstert as mnr. Goldsbury
* Goliath Davids as Selling Komoetie

Storielyn
---------

Fiela se Kind vertel die storie van 'n wit seun wat deur 'n bruin familie grootgemaak word.

'God vergewe ons baie, maar God vergewe ons nie die kwaad wat ons 'n kind aandoen nie.'

Aan die een kant van die berg, in die Lange Kloof, woon Fiela Komoetie, verknog aan haar hanskind – deur die Here aan haar 'toebetrou' een nag toe sy hom as driejarige gekry het waar hy voor haar deur staan en huil, 'n weggooilam. Aan die ander kant van die berg, in die Bos, woon die houtkapper Elias van Rooyen en sy vrou Barta, wie se driejarige kind weggeraak het.

Die een kind is Benjamin Komoetie, die ander Lukas van Rooyen. Is dit dieselfde mens? Kon 'n klein kind so ver geloop het, uit die Bos tot in die Lange Kloof? Dié vraag word nege jaar later oopgekrap deur twee sensusmanne wat deur die Lange Kloof reis en die wit kind met die blou oë tussen die bruinmense kry.

En jare later is dit die vraag wat Benjamin/Lukas self vra: Wie is ek? Hy móét weet, anders kan die vrou wat hy liefgekry het nooit syne wees nie. Die antwoord is daar, weet hy: iewers in homself, diep verskuil in die verlede, bly dit hom ontwyk.

Sien ook
--------

* Lys van Afrikaanse rolprente
Die **adeliepikkewyn** (*Pygoscelis adeliae*) is 'n pikkewyn wat in Antarktika leef en broei. Die pikkewyn se snawel is kort en stomp. Die kop is swart met wit ringe om die oë. In Engels staan die voël as die *Adelie penguin* bekend.

Adeliepikkewynne is die kleinste pikkewyne in Antarktika (maar nie die kleinste pikkewynspesie nie). Die voël word ongeveer 46 tot 61 cm hoog en weeg ongeveer 4 tot 6 kilogram (die massa van 'n huiskat). In die water kan hulle 'n snelheid van 40 km/uur bereik.

Die pikkewyne vreet vis, inkvis en ander skaaldiere (veral kril). Soms spring hulle met 'n sierlike boog bo die water uit om asem te skep. Hulle grootste vyand is die grootskedebek.

Die wyfie lê twee eiers in September wat groen en bruin in kleur is. Die eerste eier is groter en swaarder as die tweede. Die broeityd duur ongeveer 8 weke.

Die mannetjies bou tydens die broeiperiode 'n nes wat daarna deur die wyfies geïnspekteer word. Hulle rig hulle bekke na bo en maak 'n skreeugeluid om die wyfies te verlei. Die wyfies kies 'n maat aan die hand van die roep, wat hulle gebruik om die mannetjie se massa te pyl. 'n Vetter mannetjie het meer vetreserwes en kan beter vir die eiers sorg.

Nadat die eiers gelê is, pas die mannetjies dit op terwyl die wyfies vir ongeveer twee weke na die see terugkeer. Die mannetjies vreet nie gedurende die tyd nie. Die pasgebore kuikens vorm groepe, wat deur enkele volwasse diere opgepas word.

Sien ook
--------

* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bronne
------

* *Field guide to the birds of Southern Africa* Struik Publishers, Ian Sinclair 1984 ISBN 978-1-86825-510-8

1. ↑  *BirdLife International* (2012). "*Pygoscelis adeliae*". *IUBN-rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2*. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* BNF: cb14521908g (data)
* LCCN: sh85000830
* LNB: 000253042

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Taksondatabasisse | 
* Wd: Q187958
* ADW: Pygoscelis\_adeliae
* ARKive: pygoscelis-adeliae
* Avibase: 4A947BE7A06E046E
* BioLib: 8360
* eBird: adepen1
* Fossilworks: 372696
* GBIF: 2481663
* iNaturalist: 3810
* ITIS: 174445
* IUCN: 22697758
* NCBI: 9238
* WoRMS: 225757
* Xeno-canto: Pygoscelis-adeliae

 |
Die *Löwenmensch-*beeldjie na restourasie in 2013
Die ***Löwenmensch*-beeldjie**, ook genoem die **Leeuman** of die **Leeumens** van Hohlenstein-Stadel, is 'n prehistoriese ivoorbeeldhouwerk wat ontdek is in Hohlenstein-Stadel, 'n Duitse grot, in 1939. Die Duitse naam, *Löwenmensch*, wat beteken "leeupersoon" of "leeumens", word die meeste gebruik omdat dit in Duitsland ontdek is en uitgestal word.

Die beeldjie is tussen 35 000 en 40 000 jaar oud, soos bepaal deur radiokoolstofdatering van die laag waarin dit gevind is. Dit is een van die oudste bekende onbetwiste voorbeelde van 'n artistieke voorstelling, een van die oudste standbeelde wat ooit ontdek is, en die oudste bekende diervorm- (verdierliking) beeldhouwerk in die wêreld. Die ouderdom van die beeld assosieer dit met die argeologiese Acheuleense kultuur van die Laat-Paleolitikum. Dit is uit mammoetivoor gekerf met 'n vuursteenmes. Sewe parallelle, dwarsgekerfde holtes is op die linkerarm.

Na verskeie rekonstruksies wat nuutgevonde fragmente ingesluit het, is die beeldjie 31,1 cm hoog, 5,6 cm breed en 5,9 cm dik. Dit word tans in die Museum Ulm vertoon.
Italiaanse mozzarella, 'n tipiese filata-kaas Die vakterm **Filata** (afgelei van Italiaans *filare* "uitmekaar trek") verwys na 'n spesiale kaasmaakmetode, wat oorspronklik in Italië ontwikkel is. 

Pasta-Filata-kaas word van wrongel gemaak, wat eers 'n tyd lank moet rus en daarna uit die wei geneem en met warm water (teen 80 °C) oorgiet word. Die massa word vervolgens geroer, geknie en uitmekaar getrek om 'n sagte en vormbare deeg te verkry. Hiervan word klein stukkies afgesny en tot bolle gevorm. Nadat hulle in koue water afgekoel is, word die kaasbolletjies in pekel of wei geplaas. Hoe langer die kaas in die pekel lê, hoe meer word hy gesout.

Die kaas word vars verkoop of verder verwerk (meestal gedroog of gerook).

Tipiese filata-kaassoorte sluit byvoorbeeld in: 

* Bocconcini (oorsprong: Kanada)
* Caciotta
* Caciocavallo
* Fior di Latte (oorsprong: Kanada)
* Girellone, Girellone farcito
* Mozzarella (oorsprong: Italië)
* Buffelmelk-mozzarella (oorsprong: Italië)
* Perette bianche, Perette affumicate, Perette filoncini (oorsprong: Sardinië (Italië))
* Provolone (oorsprong: Italië, Kanada)
* Ragusano
* Scamorza (oorsprong: Italië)
* Tenerella
* Trecce (oorsprong: Kanada)
**Adelheid Armhold** (gebore 4 Maart 1900 in Kiel - 1992) was 'n sopraan. Sy is van 'n Hollandse vader en Friese moeder gebore. Sy was deeglik onderlê in die sangtradisies van die Duitse, Franse en Italiaanse skole. Hoewel sy in Lieder gespesialiseer het, het sy ook groot welslae in operas behaal as Pamina *(Die Towerfluit)* en Agathe *(Der Freischütz)* en andere. 

Haar stem het geleidelik dieper geword en dit was as mezzo-sopraan dat sy aan die einde van 1939 'n aanstelling as senior lektrise in sang aan die Musiekkollege in Kaapstad aanvaar het. Hier het sy bekendheid verwerf as sangeres en as leermeesteres van bekende Suid-Afrikaanse sangers soos Noreen Berry, Nellie du Toit, Zander Haagen, George van der Spuy, Désirée Talbot, Gé Korsten en andere. Sy het aan die einde van 1965 afgetree, en was van die begin van 1977 af 'n sangonderwyseres by 'n musiekskool in Honolulu. 

Sy was getroud met die bekende kunstenaar, professor Pranas Domšaitis.

Bronnelys
---------

* *Wêreldspektrum*, Volume 2, bl.66, ISBN 0908409419
Die term **Pueblokultuur** of **Pueblovolke** verwys na inheemse Amerikaners in Suidwes-VSA wat landbou-, materiële en godsdienspraktyke deel. Pueblo, wat "dorp" in Spaans beteken, is deur koloniale Spanjaarde gebruik om te verwys na die volke se spesifieke huisstyl.

Toe die Spanjaarde vanaf die 16de eeu in die gebied aankom en Nuevo México stig, het hulle afgekom op veelverdieping-"dorpe" van die Pueblo wat met plaaslike materiaal gebou is. Die mees erkende Pueblogemeenskappe kom in Nieu-Mexiko voor, maar gemeenskappe kom ook voor in Arizona en Texas, veral aan die Rio Grande en Coloradorivier en hulle sytakke.

Daar is tans 100 Pueblo's wat nog bewoon word. Die volke praat tale van vier verskillende taalfamilies, en elke Pueblo word verder kultureel verdeel deur familiestelsels en landboupraktyke, hoewel almal variëteite van mielies verbou.

Pueblovolke het ’n groot deel behou van hulle tradisionele kulture, wat op landbou gerig is, asook ’n intieme familiegemeenskap wat om familie en respek vir kultuur gesentreer is. Hulle was besonder vaardig in die handhawing van hulle kultuur en geloofsoortuigings, insluitende ’n sinkretiese (vermengende) benadering tot Katolisisme/Chistenskap. Die presiese getalle van die lede van die Pueblovolke is onbekend, maar in die 21ste eeu is geraam sowat 35 000 woon in Nieu-Mexiko en Arizona.

Skakels
-------

* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* LCCN: sh85108902

 |
Koepel op 'n tamboer van die Pennsylvania staatshoofgebou, Harrisburg
'n **Tamboer** of **koepeltrommel** is die regop deel van 'n gebou waarop 'n koepel rus. Dit is gewoonlik in die vorm van 'n silinder of 'n veelhoekige prisma.

In die vroeëre Bisantynse kerk argitektuur het die koepel direk op die pendentiewwe gerus en die vensters is in die koepel self deurboor; in latere voorbeelde, tussen die pendentief en die koepel, is 'n tussenliggende sirkelvormige muur gebou waarin die vensters deurboor is. Dit is die soort wat universeel gebruik is deur die argitekte van die Renaissance, van wie se werke die bekendste voorbeeld is Sint Pieterskerk in die Vatikaanstad. Ander voorbeelde van kerke van hierdie tipe is St. Paulus se katedraal in Londen en die kerke van Les Invalides, die Val-de-Grâce, en die Sorbonne in Parys.

Daar is ook sekulêre geboue met tamboere: die V.S. staatshoofgebou-koepel in Washington, D.C. is op 'n trommel gestel, so ook talle Amerikaanse staatshoofgeboue. Die Panteon in Parys is nog 'n sekulêre gebou met 'n koepel op 'n trommel. St. Paulus se katedraal en die Panteon were die twee inspirasies vir die V.S. staatshoofgebou. Daarteenoor was die koepel van die Reichstag-gebou in Berlyn voor sy na-oorlogse restourasie 'n vierhoek, so sy tamboer was vierkantig en nie rond nie.

Galery
------

* Die Reichstag in Berlyn ca. 1894, met 'n vierkantige tamboerDie Reichstag in Berlyn ca. 1894, met 'n vierkantige tamboer
* Tamboer op die Kingston Stadsaal in KanadaTamboer op die Kingston Stadsaal in Kanada
* Tamboer pop die Harichavank Klooster in ArmeniëTamboer pop die Harichavank Klooster in Armenië
Embleem van die Koninklike Nederlandse Vloot
Die **Koninklike Nederlandse Vloot** (Nederlands: *Koninklijke Marine*) is die vlootmag van die Koninkryk van die Nederlande. Sy oorsprong dateer uit die Tagtigjarige Oorlog (1568–1648), die onafhanklikheidsoorlog van die Huis van Habsburg wat oor die Habsburgse Nederland geheers het.

Gedurende die 17de eeu was die vloot van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande (1581–1795) een van die magtigste vlootmagte ter wêreld en het dit 'n aktiewe rol gespeel in die Anglo-Nederlandse oorloë, die Frans-Nederlandse Oorlog en oorloë teen Spanje en verskeie ander Europese moondhede. Die Bataafse vloot van die latere Bataafse Republiek (1795-1806) en die Koninkryk van Holland (1806-1810) het 'n aktiewe rol gespeel in die Napoleontiese Oorloë, hoewel dit meestal deur Franse belange gedomineer was.

Na die vestiging van die moderne Koninkryk van Nederland, speel dit 'n belangrike rol in die beskerming van die Nederlandse koloniale bewind, veral in Suidoos-Asië, en speel dit 'n kleiner rol in die Tweede Wêreldoorlog, veral teen die Japannese Keiserlike Vloot. Sedert die Tweede Wêreldoorlog het die Koninklike Nederlandse Vloot deelgeneem aan ekspedisie-vredesoperasies.

Viseadmiraal René Tas is die huidige bevelvoerder van die Koninklike Nederlandse Vloot.

Basisse
-------

Die belangrikste vlootbasis is in Den Helder, Noord-Holland. Sekondêre vlootbase is in Amsterdam, Vlissingen, Texel en Willemstad (Curaçao). Die Nederlands Marienekorps se kaserne is in Rotterdam, Doorn, Suffisant op Curaçao en Savaneta op Aruba.

Skeepsvoorvoegsels
------------------

'n Internasionale voorvoegsel vir skepe van die Koninklike Nederlandse Vloot is **HNLMS** (*His/Her Netherlands Majesty's Ship*). Die Nederlandse Vloot gebruik self die voorvoegsels Zr.Ms. (*Zijner Majesteits*, *His Majesty's* ) wanneer 'n koning op die troon is, en Hr.Ms. (*Harer Majesteits*, *Her Majesty's*) as daar 'n koningin regeer. Dit gebeur outomaties op die oomblik wat die vorige monarg ophou regeer.

HNLMS Java, ongeveer 1941
NAVO-vlootoefeninge in 2007 met HNLMS Evertsen tweede van regs.

Teater ballistiese missielverdediging
-------------------------------------

Saam met die Verenigde State en verskeie ander NAVO-lede, toets en dateer die Nederlandse Vloot sy skepe op vir taktiese ballistiese missielverdedigingsvermoë. Alhoewel toetse wat uitgevoer is rakende die vermoë van die APAR (*Active Phased Array Radar*) baie suksesvol was, het die Nederlandse regering in 2018 planne goedgekeur om die SM-3-missiele aan te skaf vir integrasie in die bestaande wapensuite van die LCF-fregatte. Die vier LCF-skepe sal elk met agt SM-3-missiele toegerus wees, verkry deur buitelandse militêre aankope.
| **Fiela se Kind** |
| --- |
| **Outeur** | Dalene Matthee |
| **Land** | Suid-Afrika |
| **Taal** | Afrikaans |
| **Genre** | Drama |
| **Uitgewer** | Tafelberg Uitgewers |
| **Uitgegee** | 1985 |
| **ISSN** | 624022692 |
| **Voorloper**  | *Kringe in ’n bos* |
| **Vervolg** | *Moerbeibos* |
| Letterkunde-portaal |

**Fiela se kind** is 'n Suid-Afrikaanse roman deur Dalene Matthee wat in 1985 gepubliseer is. Die boek is oorspronklik in Afrikaans geskryf, maar is later in verskeie andere tale, waaronder Engels, Frans, Duits, Nederlands, Spaans, Italiaans, Hebreeus en Yslands, vertaal.

Storie
------

Die verhaal speel hom af in die negentiende eeu in die woude van Knysna, Suid-Afrika, en handel oor die ervaringe van 'n Kleurlingvrou en haar gesin wat 'n wit weggooikind aanneem. Nege jaar later word die kind van haar weggeneem en gedwing om by 'n wit houtkappersgesin te woon wat beweer dat hy hul verlore seun is. Ironies genoeg is sy omstandighede by die wit gesin heelwat slegter as by die bruinmense, wat as van 'n laer klas beskou is vanweë hul ras. Die klimaks volg 'n paar jaar later wanneer sy wit "moeder" erken hy is nie haar regte seun nie en hy na sy oorspronklike gesin (Fiela en haar man Selling, nie sy biologiese ouers nie) terugkeer.

Fliek
-----

Die roman is verfilm en die rolprent *Fiela se kind* is in 1988 uitgereik, met Shaleen Surtie-Richards in die rol van Fiela.
Die **Mikojan-Goerewitsj MiG-3** was 'n Russiese veg- en onderskepvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Die vliegtuig is ontwikkel uit die *Mikojan-Goerewitsj MiG-1*. Verbeterings aan die *MiG-1* is: groter togafstand, beter beskerming en verbeterde bewapening. Die *MiG-3* was beskikbaar vanaf April 1941 tesame met die *MiG-1*. Die een nadeel van die *MiG-3* is dat dit doeltreffender was teen hoogtes bo 5 000 m. Sy spoed het egter verseker dat hy die *Luftwaffe* se vegters goed kon teenstaan.

Die vegvliegtuig is in April 1941 ontplooi op die front saam met die *MiG-1*, wat aanhou vervaardig is ten spyte van sy swakhede. Die Russe het gevoel alhoewel die *MiG-1* half verouder is, is dit beter om hulle te ontplooi as om geen vliegtuie teen die Duitsers te ontplooi nie. Die *MiG-3* was 'n moeilike vliegtuig om te vlieg, maar sy spoed het verseker dat hy mededingend in die lug was. Produksie van die *MiG-3* is in 1942 gestaak; teen daardie tyd het die *Luftwaffe* se nuwe vegters die oorhand oor die *MiG-3* gekry. Daar is altesaam 3 422 *MiG-1*- en *MiG-3*-vliegtuie vervaardig. Die vliegtuig is van die front verwyder en vir verkennings- en ondersteuningsvlugte gebruik.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Mikojan-Goerewitsj MiG-3:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motore | 1 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Mikulin AM-35A V-12 motor |
| Kraglewering per motor | 1 350 perdekrag |
| Vlerkspan | 10,2 m |
| Lengte | 8,3 m |
| Hoogte | 3,5 m |
| Vlerkoppervlakte | 17,44 m2 |
| Maks. opstygmassa | 3 350 kg |
| Maks. snelheid | 640 km/h |
| Diensplafon | 12 000 m |
| Togafstand | 820 km |
| Klimvermoë | 1 200 m per minuut |
| Bewapening | Een 12,7 mm- en twee 7,62 mm-masjiengewere in neusen tot 200 kg bomme of vuurpyle onder vlerke |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
'n Moderne drukkoker
'n Franse drukkoker van 1911 met veiligheidsklep
'n **Drukkoker** is 'n tipe kastrol met 'n lugdigte deksel (gewoonlik met veiligheidsklep) waarin kos teen hoër temperature gaargemaak word as die gewone kookpunt (100 °C vir water op seevlak). Die kooktyd word sodoende ingekort. Hoër kookpunte word in die drukvaste koker bereik deur druk op te bou.

Geskiedenis
-----------

Die geskiedenis van drukkokers strek terug tot in die 17de eeu. In 1679 het die Franse natuurkundige Denis Papin 'n pot ontwikkel waarin groter druk as in die lug opgebou kon word. Water en ander vloeistowwe het daarin hoër kookpunte bereik as 100 °C. Papin het die pot na homself genoem - Papiniaanse pot; alternatief is daarna verwys as digestor. Aanvanklik is die pot, wat van swaar kopervervaardig is, in natuurwetenskaplike laboratoria gebruik, maar dit het later ook ingang tot kombuise gevind waar Papin se drukkoker onder meer die basis vir voedselpreservering sou vorm. Papin het self geen voordeel getrek uit die uitvinding nie en tydens sy leeftyd ook geen erkenning daarvoor gekry nie. Sy reputasie het skade gely toe een van sy drukpotte tydens 'n openbare tentoonstelling ontplof het. Vervolgens het Papin 'n veiligheidsklep daarvoor ontwikkel.
Die nuwe embleem van Galeria Karstadt Kaufhof sedert 25 Maart 2019
Vlagskipwinkel in Keulen
Galeria Kaufhof afdelingswinkel Berlin-Alexanderplatz in Berlyn se middestad - interieur
Galeria Kaufhof Berlin-Alexanderplatz - buiteaansig
**Galeria Kaufhof GmbH** (eie skryfwyse: *GALERIA*) was 'n Duitse afdelingswinkelketting wat meer as 130 afdelingswinkels en sportwinkels op sy tuismark en in België (hier onder die handelsmerk *Galeria Inno*) bedryf het. Die onderneming met 'n bedryfsinkomste van sowat €3,1 miljard in 2013/2014 het sy oorsprong in 'n klein tekstielwinkel wat deur Leonhard Tietz in 1879 in die Oosseehawestad Stralsund gestig is. Intussen word dit as een van die voorste afdelingswinkelkettings in Europa beskou wat op internasionale handelsmerke in die middel- en hoër pryssegment fokus. Galeria Kaufhof beskryf homself as 'n multikanaal-handelsonderneming wat sy produkte sowel in winkels asook (sedert 2011) aanlyn verkoop. Teen 2020 was sowat 200 000 produkte aanlyn beskikbaar.

Tot en met 2015 was die aandelemaatskappy Galeria Holding AG as moedermaatskappy van Galeria Kaufhof GmbH in besit van die Duitse klein- en groothandelsreus Metro AG. Metro AG het op 15 Junie 2015 sy voorneme bekend gemaak om sy dogteronderneming vir €2,8 miljard aan die Kanadese Hudson's Bay Company (HBC) te verkoop. Die transaksie is op 30 September 2015 voltrek. In Maart 2016 het HBC 'n opknappingsprogram teen 'n koste van €1 miljard aangekondig om sy Duitse afdelingswinkels op te gradeer.

Nadat Galeria Kaufhof volgens persberigte in finansiële moeilikheid beland het in 2018, het die moedermaatskappy HBC ingestem om die onderneming met Duitsland se ander groot afdelingswinkelketting, *Karstadt AG* in besit van die Oostenrykse maatskappy *Signa*, in 'n gesamentlike onderneming saam te smelt. Na verwagting sal personeel verminder word en een van die twee hoofkwartiere sluit, terwyl die twee kettings se name behou sal word.

Op 25 Maart 2019 het Karstadt & Galeria Kaufhof die nuwe logo van hul saamgesmelte maatskappy **Galeria Karstadt Kaufhof** uitgereik. Hulle het ook op die dag hul nuwe webwerf *galeria.de* geloods. Op 15 Mei 2020 is planne bekendgemaak waarvolgens sowat 80 van die nuwe onderneming se 170 afdelingswinkels deur sluiting bedreig word.
Die **Nakajima Ki-27** is 'n enkelsitplek, enkelmotorige vegvliegtuig wat deur die Keiserlike Japannese Leër gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig was ontwikkel vanaf 'n privaat metaalvliegtuigontwerp, genaamd die PE, deur *Nakajima* in 1935. Toe die Japannese Leër 'n tender uitreik vir 'n gevorderde vegvliegtuig het *Nakajima* die PE se ontwerp verander en as die Ki-27 ingedien. Die prototipe het sy nooiensvlug in Oktober 1936 voltooi. Die vliegtuig was in diens gestel deur die Japannese Leër na vergelykende toetse met ander prototipes. Dit was die Japannese Leër se eerste monovlerk vegvliegtuig alhoewel die wiele nie kon intrek nie. Daar was ook 'n gly ski in stede van 'n stertwiel, geen beskerming vir die vlieënier nie en het ook nie oor selfseëlende brandstoftenks beskik nie. Dit het ook nie oor 'n selfaansitter beskik nie. Al die dinge het wel die vliegtuig lig en beweeglik gemaak. Die Geallieerdes se kodenaam vir die vliegtuig was *Nate*.

Die vliegtuig was die eerste keer in aksie in China in 1938 en het die lugruim beheer teen die *Polikarpof I-16* vliegtuie. Hulle het ook deel geneem aan die invalle in Burma, Maleisië en die Filippyne. Met die uitbreek van die Stille Oseaan-oorlog het die vliegtuig sukses behaal maar is later oordonder deur die nuwe geslag Geallieerde vegvliegtuie. In 1943 was hulle onttrek van die Japannese middelland en gebruik in Mantsjoerye tot aan die einde van die oorlog. Party was gebruik vir opleiding en ander gebruik as Kamikaze vliegtuie.

Tegniese besonderhede
---------------------

Besonderhede van die Nakajima Ki-27a:| Item | Statistiek |
| --- | --- |
| Aantal motors | 1 |
| Tipe motor | Skroef |
| Vervaardiger | Nakajima Ha-1b lugverkoelde stermotor |
| Kraglewering per motor | 710 perdekrag |
| Vlerkspan | 11,31 m |
| Lengte | 7,53 m |
| Hoogte | 3,25 m |
| Vlerkoppervlakte | 18,55 m2 |
| Maksimum opstygmassa | 1 790 kg |
| Maksimum snelheid | 470 km/h |
| Operasionele hoogte | 12 250 m |
| Togafstand | 635 km |
| Klimvermoë | 900 m per minuut |
| Bewapening | Twee 7 ,7mm masjiengewere in neus |

Sien ook
--------

* Lys van vegvliegtuie

Bron
----

* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9
**Galeras** (bekend as **Urcunina** onder die 16de-eeuse inheemse volk) is 'n stratovulkaan in die Colombiaanse Andes. Dit lê in Nariño, naby die departement se hoofstad, Pasto. Die hoogste punt is 4 276 m bo die seevlak. Dit het sedert die Spaanse verowering gereeld uitgebars – die eerste aangetekende uitbarsting was in Desember 1580. 'n Uitbarsting in 1993 het nege mense gedood, onder andere ses wetenskaplikes wat in die vulkaan se krater afgesak het om gasmonsters te versamel en metings van die swaartekrag te neem in 'n poging om toekomstige uitbarstings te voorspel. Dit is tans die altiefste vulkaan in Colombia.

Geologiese geskiedenis
----------------------

Galeras is minstens die afgelope miljoen jaar 'n aktiewe vulkaan, met andesiet as die oorheersende produk. Twee groot uitbarstings wat kalderas gevorm het, het voorgekom: die eerste een sowat 560 000 jaar gelede en die tweede een tussen 40 000 en 150 000 jaar gelede. Intussen het 'n deel van die kaldera se muur ingestort en latere uitbarstings het 'n kleiner keël in die nou hoefystervormige kaldera gevorm.

Vanweë sy geskiedenis van gewelddadige uitbarstings in sy nabyheid aan die 450 000 inwoners van Pasto, is Galeras aangewys as 'n Dekadevulkaan, wat bestudeer word om die skade van toekomstige natuurrampe te verklein.

Uitbarstings in 1993 en later
-----------------------------

Galeras het in 1988 weer aktief geraak nadat dit 10 jaar lank rustend was. 'n Konferensie oor Dekadevulkane in 1993 in Pasto het in 'n ramp geëindig nadat verskeie wetenskaplikes op 14 Januarie 'n ekspedisie na Galeras se krater onderneem het. 'n Onverwagte uitbarsting het voorgekom terwyl hulle op die kruin was en dit het ses wetenskaplikes en drie toeriste se lewe geëis.

In die 21ste eeu het verskeie klein uitbarstings voorgekom. Pasto is verskeie kere ontruim en geen bserings is aangemeld nie. 

Op 3 Januarie het die vulkaan weer uitgebars en daartoe gelei dat 8 000 mense in veiligheid gebring moes word. Dit was die 10de uitbarsting in 12 maande en die eerste van 2010. Op 25 Augustus 2010 was 'n aspluim in die lug sigbaar. Die uitbarsting was nieontploffend, maar 'n waarskuwing is aan naburige dorpe uitgereik.

Skakels
-------

* Wikimedia Commons logo Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Galeras.
* Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.

Decade VolcanoesTeideTeideNyiragongoNyiragongoVesuviusVesuviusEtnaEtnaSantoriniSantoriniUnzenUnzenSakurajimaSakurajimaTaalTaalMerapiMerapiUlawunUlawunMauna LoaMauna LoaColimaColimaSanta MaríaSanta MaríaAwatsjinskiAwatsjinskiKorjakskiKorjakskiGalerasGalerasRainierRainierKaart van die 16 Dekadevulkane.

|  |  |
| --- | --- |
| Normdata Edit this at Wikidata | 
* VIAF: 315141842
* WorldCat Identities (via VIAF): 315141842

 |