qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
If signs of hepatic insufficiency occur, or if abnormal liver function tests (ALT or AST > 3xULN) persist, lumiracoxib should be discontinued.
12 leverfunctietest (ALAT of ASAT > 3x ULN) aanhoudt, moet de behandeling met lumiracoxib worden stopgezet.
Cardiovascular effects COX-2 selective inhibitors are not a substitute for ASA for prophylaxis of cardiovascular thromboembolic diseases because of their lack of antiplatelet effect.
Cardiovasculaire effecten COX-2-selectieve remmers zijn geen vervanging voor acetylsalicylzuur bij de profylaxe van trombo- embolische cardiovasculaire aandoeningen, aangezien ze geen remmend effect hebben op de trombocytenfunctie.
Therefore antiplatelet therapies should not be discontinued (see section 4.5 and 5.1).
Daarom dient behandeling met aggregatieremmers niet gestopt te worden (zie rubriek 4.5 en 5.1).
Clinical trials suggest that the selective COX-2 inhibitor class of drugs may be associated with a risk of thrombotic events (especially myocardial infarction (MI)and stroke), relative to placebo and some NSAID’ s.
De resultaten van klinische studies suggereren dat gebruik van geneesmiddelen uit de klasse van de COX-2-selectieve remmers gepaard kan gaan met een risico op trombotische voorvallen (met name myocardinfarct (MI) en beroerte) ten opzichte van placebo en sommige NSAIDs.
The patients need
Aangezien de cardiovasculaire risico’ s van lumiracoxib kunnen toenemen met de dosis en duur van de blootstelling, dient de kortst mogelijke behandelingsduur en de laagste effectieve dagdosis toegepast te worden.
11 for symptomatic relief and response to therapy should be re-evaluated periodically, especially in patients with osteoarthritis (see section 4.2, 4.3, 4.8 and 5.1).
De behoefte van de patiënt aan symptomatische pijnverlichting en zijn respons op de behandeling dienen periodiek geherevalueerd te worden, in het bijzonder bij patiënten met artrose (zie rubriek 4.2, 4.3, 4.8 en 5.1).
Patients with significant risk factors for cardiovascular events (eg hypertension, hyperlipidaemia, diabetes mellitus, smoking) should only be treated with lumiracoxib after careful consideration (see section 5.1).
Patiënten met een aanmerkelijk cardiovasculair risicoprofiel (b.v. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken) dienen slechts na zorgvuldige overweging te worden behandeld met lumiracoxib (zie rubriek 5.1).
Skin reactions Serious skin reactions, some of them fatal, including exfoliative dermatitis, Stevens-Johnson syndrome, and toxic epidermal necrolysis, have been reported very rarely in association with the use of NSAIDs and some selective COX-2 inhibitors during post-marketing surveillance.
Huidreacties Gedurende post-marketing surveillance werden bij het gebruik van NSAIDs en sommige selectieve COX-2 remmers zeer zelden ernstige huidreacties, sommige met fatale afloop, zoals exfoliatieve dermatitis, syndroom van Stevens-Johnson en toxische epidermale necrolyse gerapporteerd.
Patients appear to be at highest risk for these reactions early in the course of therapy, with the onset of the reaction occurring in the majority of cases within the first month of treatment.
Patiënten lijken het grootste risico op deze reacties te lopen aan het begin van de behandeling: de eerste symptomen van de reactie traden in de meeste gevallen op in de eerste maand van de behandeling.
Serious hypersensitivity reactions (such as anaphylaxis and angioedema) have been reported in patients receiving lumiracoxib.
Ernstige overgevoeligheidsreacties (zoals anafylaxie en angio-oedeem) zijn gemeld bij patiënten die lumiracoxib toegediend kregen.
Some selective COX-2 inhibitors have been associated with an increased risk of skin reactions in patients with a history of any drug allergy.
Gebruik van sommige selectieve COX-2-remmers is bij patiënten met geneesmiddelallergie in de voorgeschiedenis gepaard gegaan met een verhoogd risico op huidreacties.
Lumiracoxib, should be discontinued at the first appearance of skin rash, mucosal lesions, or any other sign of hypersensitivity.
De behandeling met lumiracoxib dient stopgezet te worden bij de eerste tekenen van huiduitslag, mucosalaesies of bij enig ander teken van overgevoeligheid.
General If during treatment, patients deteriorate in any of the organ system functions described above, appropriate measures should be taken and discontinuation of lumiracoxib therapy should be considered.
Algemeen Als tijdens de behandeling bij patiënten de functie van één van de bovengenoemde orgaansystemen achteruitgaat, dienen passende maatregelen genomen te worden en dient stopzetting van de behandeling met lumiracoxib te worden overwogen.
Use of lumiracoxib, as with any drug known to inhibit COX-2, is not recommended in women attempting to conceive (see section 4.6).
Net als voor elk geneesmiddel met een bekende remmende werking op COX-2, wordt gebruik van lumiracoxib niet aanbevolen bij vrouwen die zwanger willen raken (zie rubriek 4.6).
As with other NSAIDs, lumiracoxib may mask fever and other signs of inflammation or infection.
Net zoals andere NSAIDs kan lumiracoxib koorts en andere tekenen van ontsteking of infectie maskeren.
{Invented Name} 100 mg and 200 mg film-coated tablets contain lactose (23.3 mg and 46.6 mg, respectively).
{Fantasienaam} 100 mg en 200 mg filmomhulde tabletten bevatten lactose (respectievelijk 23,3 mg en 46,6 mg).
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take 100 mg and 200 mg film-coated tablets.
Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen van galactose intolerantie, Lapp lactase deficiëntie of glucose-galactose malabsorptie mogen 100 mg en 200 mg filmomhulde tabletten niet gebruiken.
However, there is no lactose in {Invented Name} 400 mg film-coated tablets.
{Fantasienaam} 400 mg filmomhulde tabletten bevatten daarentegen geen lactose.
Pharmacodynamic Interactions
Farmacodynamische interacties
In a drug-drug interaction study in healthy subjects stabilised on warfarin therapy, the administration of lumiracoxib 400 mg once daily for five days was associated with an approximate 15% increase in prothrombin time.
Daarom moet bij patiënten die met
Therefore anticoagulant activity should be monitored in patients taking warfarin or similar agents, particularly in the first few days after initiating or changing the dose of lumiracoxib.
13 warfarine of soortgelijke agentia worden behandeld de stolling extra worden gecontroleerd, voornamelijk de eerste dagen na instelling van de behandeling met lumiracoxib of na verandering van de dosering lumiracoxib.
Diuretics, ACE inhibitors and Angiotensin II antagonists:
Diuretica, ACE-remmers en angiotensine-II-antagonisten:
NSAIDs may reduce the effect of diuretics and antihypertensive drugs.
NSAIDs kunnen de effecten van diuretica en antihypertensiva verminderen.
In some patients with compromised renal function (e. g. dehydrated patients or elderly patients with compromised renal functions), the co-administration of an ACE inhibitor or angiotensin II antagonist and agents that inhibit cyclooxygenase may result in further deterioration of renal function, including possible acute renal failure, which is usually reversible.
Bij sommige patiënten met een gestoorde nierfunctie (bijvoorbeeld gedehydreerde patiënten of oudere patiënten met een gestoorde nierfunctie) kan gelijktijdige gebruik van een ACE-remmer of angiotensine-II-antagonist met cyclo-oxygenaseremmers leiden tot verdere verslechtering van de nierfunctie, mogelijk zelfs tot acuut nierfalen, welke meestal reversibel van aard is.
These interactions should be given consideration in patients taking lumiracoxib concomitantly with ACE-inhibitors or angiotensin II antagonists.
Deze interacties moeten in overweging worden genomen bij patiënten die lumiracoxib gelijktijdig met ACE-remmers of angiotensine-II-antagonisten gebruiken.
Therefore, the combination should be administered with caution, especially in the elderly.
Daarom dient deze combinatie met name bij ouderen met voorzichtigheid gegeven te worden.
Patients should be adequately hydrated and consideration should be given to monitoring of renal function after initiation of concomitant therapy, and periodically thereafter.
Patiënten dienen voldoende gehydreerd te worden en het controleren van de nierfunctie na het starten van de gelijktijdige toediening en periodieke controle daarna dient in overweging te worden genomen.
Other NSAIDs:
Andere NSAIDs:
Lumiracoxib can be used with low-dose aspirin.
Lumiracoxib kan gebruikt worden in combinatie met lage dosis aspirine.
Concomitant administration of lumiracoxib with high doses of aspirin, other NSAIDs or COX-2 inhibitors should be avoided.
Gelijktijdige gebruik van lumiracoxib met hoge doses aspirine, andere NSAIDs of COX-2-remmers moet worden vermeden.
12 Ciclosporin or tacrolimus:
Cyclosporine of tacrolimus:
Although this interaction has not been studied with lumiracoxib, co- administration of ciclosporin or tacrolimus and any NSAID may increase the nephrotoxic effect of ciclosporin or tacrolimus.
Hoewel deze interactie niet onderzocht werd met lumiracoxib, kan gelijktijdige gebruik van cyclosporine of tacrolimus met elke NSAID het nefrotoxisch effect van cyclosporine of tacrolimus vergroten.
Renal function should be monitored when lumiracoxib and either of these drugs is used in combination.
Als lumiracoxib en één van deze geneesmiddelen gelijktijdig worden gebruikt, moet de nierfunctie worden gecontroleerd.
Pharmacokinetic Interactions
Farmacokinetische interacties
The oxidative metabolism of lumiracoxib is mainly CYP2C9 mediated.
Het oxidatieve metabolisme van lumiracoxib is hoofdzakelijk CYP2C9 gemedieerd.
In vitro studies indicate that lumiracoxib is not a significant inhibitor of other cytochrome P450 isoforms, including CYP1A2, CYP2C8, CYP 2C19, CYP2D6, CYP2E1, and CYP3A4.
In vitro studies suggereren dat lumiracoxib geen andere cytochroom P450 isovormen, waaronder CYP1A2, CYP2C8, CYP 2C19, CYP2D6, CYP2E1, en CYP3A4 significant remt.
Based on these studies, lumiracoxib appears to have a low potential for interactions with compounds cleared by cytochrome P450 except for CYP2C9 where there is possibility of decreased clearance of concomitantly administered substrates of CYP2C9.
Op grond van deze studies lijkt lumiracoxib in geringe mate interacties te hebben met geneesmiddelen die geklaard worden door cytochroom P450 met uitzondering van CYP2C9; er bestaat een mogelijkheid tot verminderde klaring van gelijktijdig toegediende substraten voor CYP2C9.
In vivo studies suggest that lumiracoxib has low potential for interactions with CYP2C9 substrates.
In vivo studies suggereren dat lumiracoxib slechts in geringe mate interacties met CYP2C9 substraten aangaat.
However care should be exercised when lumiracoxib is co-administered with substrates of CYP2C9 that have very narrow therapeutic index, such as phenytoin and warfarin.
Desondanks dient men voorzichtigheid te betrachten als lumiracoxib gelijktijdig wordt toegediend met CYP2C9 substraten, die een zeer smalle therapeutische breedte hebben, zoals fenytoïne en warfarine.
Based on in vitro studies, interactions involving plasma protein binding are not expected to have any clinically relevant effects on lumiracoxib or co-administered drugs.
Op grond van in vitro studies wordt niet verwacht dat interacties als gevolg van plasma-eiwitbinding enig klinisch relevant effect hebben op lumiracoxib of gelijktijdig gebruikte geneesmiddelen.
The effect of lumiracoxib on the PK of other drugs Warfarin:
Het effect van lumiracoxib op de farmacokinetiek van andere geneesmiddelen Warfarine:
In a study with warfarin, which is considered to be a CYP2C9 substrate sensitive to drug interactions, co-administration with lumiracoxib 400 mg had no effect on plasma AUC, Cmax or Tmax of R-warfarin or S-warfarin.
In een studie met warfarine, dat beschouwd wordt als een CYP2C9 substraat gevoelig voor geneesmiddelinteracties, vertoonde gelijktijdige toediening van 400 mg lumiracoxib geen effect op de plasma-AUC, Cmax of Tmax van R-warfarine of S-warfarine.
Compared to placebo treatment, recovery of the S-7-OH warfarin metabolite in urine was about 25% lower in subjects treated with lumiracoxib.
In vergelijking met placebobehandeling werd bij de patiënten behandeld met lumiracoxib 25% minder S-7-OH-warfarine metaboliet in de urine teruggevonden.
Methotrexate:
Methotrexaat:
Co-administration of lumiracoxib at doses of 400 mg once daily had no clinically significant effects on the plasma pharmacokinetics, plasma protein binding or urinary excretion of methotrexate and of the 7-hydroxy methotrexate metabolite.
Gelijktijdige toediening van lumiracoxib 400 mg éénmaal daags had geen klinisch significante effecten op de plasma farmacokinetiek, plasma-eiwitbinding of urine uitscheiding van methotrexaat of de 7-hydroxymethotrexaatmetaboliet.
Co-administration of lumiracoxib did not affect the steady state pharmacokinetics or the efficacy of ethinylestradiol and of levonorgestrel.
Gelijktijdige toediening van lumiracoxib had geen effect op de steady state farmacokinetiek of de werkzaamheid van ethinylestradiol en van levonorgestrel.
Thus no alteration in oral contraceptive medication is necessary when lumiracoxib is co-administered.
Derhalve is geen aanpassing in de medicatie met orale anticonceptiva noodzakelijk als lumiracoxib gelijktijdig wordt gebruikt.
Lithium:
14 Lithium:
NSAIDs have produced an elevation of plasma lithium levels and a reduction in renal lithium clearance.
NSAIDs geven een verhoging van de lithium plasmaconcentraties en een afname van de renale klaring van lithium.
Thus when lumiracoxib and lithium are administered concurrently, subjects should be observed carefully for signs of lithium toxicity.
Derhalve dienen patiënten die gelijktijdig lumiracoxib en lithium gebruiken, zorgvuldig gecontroleerd te worden op toxische verschijnselen van lithium.
Effects of other drugs on the PK of lumiracoxib Fluconazole:
Effecten van andere geneesmiddelen op de farmacokinetiek van lumiracoxib Fluconazol:
Co-administration of lumiracoxib with the potent CYP2C9 inhibitor fluconazole had no clinically relevant effect on the pharmacokinetics or the COX-2 selectivity of lumiracoxib.
Gelijktijdige toediening van lumiracoxib met de krachtige CYP2C9 remmer fluconazol had geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek of de COX-2-selectiviteit van lumiracoxib.
Omeprazole had no effect on the pharmacokinetics of lumiracoxib.
Omeprazol had geen effect op de farmacokinetiek van lumiracoxib.
(aluminium hydroxide/ magnesium hydroxide) had no clinically relevant effect on the pharmacokinetics of lumiracoxib.
(aluminiumhydroxide/magnesiumhydroxide) Antacida hadden geen klinisch relevant effect op de farmacokinetiek van lumiracoxib.
Pregnancy The use of lumiracoxib, as with any drug to inhibit COX-2, is not recommended in women attempting to conceive.
Zwangerschap Net als elk ander geneesmiddel met een remmende werking op COX-2, wordt het gebruik van lumiracoxib niet aanbevolen bij vrouwen die zwanger willen worden.
The use of lumiracoxib is contraindicated in the last trimester of pregnancy because, as with other drugs known to inhibit prostaglandin synthesis, it may cause uterine inertia and premature closure of the ductus arteriosus.
Gebruik van lumiracoxib is in het laatste trimester van de zwangerschap gecontra-indiceerd, omdat het, net als andere geneesmiddelen met een bekende remmende werking op de prostaglandinesynthese, tot weeënzwakte en vroegtijdige sluiting van de ductus arteriosus (Botalli) kan leiden.
13 The use of lumiracoxib in pregnant women has not been studied in adequate and well controlled clinical trials and therefore it should not be used during the first two trimesters of pregnancy unless the potential benefit to the patients justifies the potential risk to the fetus.
Het gebruik van lumiracoxib bij zwangere vrouwen is niet in geschikte en goed gecontroleerde klinische studies bestudeerd en dient daarom niet te worden gebruikt tijdens de eerste twee trimesters van de zwangerschap tenzij het potentiële voordeel voor de patiënt opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
Breast-feeding mothers It is not known whether lumiracoxib is excreted in human milk.
Borstvoeding Het is onbekend of lumiracoxib bij de mens in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Lumiracoxib is excreted in the milk of lactating rats.
Lumiracoxib wordt in de melk van lacterende ratten uitgescheiden.
Women who use lumiracoxib should not breastfeed.
Vrouwen, die lumiracoxib gebruiken, mogen geen borstvoeding geven.
No studies on the effect of lumiracoxib on the ability to drive or use machines have been performed.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot het effect van lumiracoxib op de rijvaardigheid of op het vermogen om machines te bedienen.
However, patients who experience dizziness, vertigo or somnolence while taking lumiracoxib should refrain from driving or operating machinery.
Echter, patiënten, die bij gebruik van lumiracoxib last krijgen van duizeligheid, vertigo of slaperigheid, mogen niet rijden of machines bedienen.
In clinical trials, lumiracoxib was evaluated for safety in approximately 7,000 patients, including approximately 4,000 patients with OA and 2,100 patients with RA (approximately 1,100 patients with OA or RA were treated for 6 month, and 530 patients with OA were treated for 1 year).
In klinische studies is de veiligheid van lumiracoxib beoordeeld bij ongeveer 7.000 patiënten, waaronder ongeveer 4.000 patiënten met artrose (OA) en 2.100 patiënten met reumatoïde arthritis (RA) (ongeveer 1.100 patiënten met OA of RA zijn behandeld gedurende 6 maanden en 530 patiënten met OA zijn 1 jaar behandeld).
In clinical studies the following undesirable effects were reported at an incidence greater than placebo in patients with OA or RA treated with lumiracoxib 200 mg daily for up to one year (approximately 920 patients for three months and approximately 250 patients for one year).
In klinische stu dies bij patiënten met OA of RA die tot 1 jaar behandeld zijn met lumiracoxib 200 mg per dag (ongeveer 920 patiënten gedurende drie maanden en ongeveer 250 patiënten gedurende een jaar) zijn de volgende bijwerkingen gemeld met een incidentie groter dan placebo.
[Common (> 1/ 100 ,< 1/10) Uncommon (> 1/1000 ,< 1/100) Rare (> 1/10,000, < 1/1,000) Very rare (< 1/10,000)]
[Vaak (> 1/100, < 1/10) Soms (> 1/1.000, < 1/100) Zelden (> 1/10.000, < 1/1.000) Zeer zelden (< 1/10.000)]
Infections Common: influenza like symptoms, respiratory tract infection (e. g bronchitis), urinary tract infection Uncommon: candidiasis, ear infection, herpes simplex, tooth infection
Infecties Vaak: griep-achtige symptomen, luchtweginfectie (bijv. bronchitis), urineweginfectie Soms: candidiasis, oorontsteking, herpes simplex, tandontsteking
Blood and lymphatic system disorders Uncommon: anaemia Rare: pancytopenia, neutropenia, leucopenia
Anemie Zelden:
Psychiatric disorders Uncommon: depression, insomnia, anxiety
Soms: depressie, slapeloosheid, angst
Nervous system disorders Common: dizziness, headache Uncommon: syncope, hypoaesthesia, migraine, paraesthesia, dysgeusia, vertigo, tinnitus
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: duizeligheid, hoofdpijn Soms: syncope, hypoaesthesia, migraine, paresthesie, smaakstoornis, vertigo, oorsuizen
Eye disorders Uncommon: conjunctivitis, dry eye, visual disturbance (e. g. blurred vision) Rare: keratitis
Oogaandoeningen Soms: conjunctivitis, droge ogen, visusstoornissen (bijv. wazig zien) Zelden: keratitis
Cardiac disorders Uncommon: palpitations, myocardial infarction* Rare: cardiac failure, atrioventricular block of first degree Vascular disorders Uncommon: venous insufficiency, hypotension, cerebrovascular accident*
Hartaandoeningen Soms: palpitaties, myocardinfarct * Zelden: hartfalen, eerste graads atrioventriculair block
Respiratory disorders Common: cough, pharyngitis Uncommon: dyspnoea, epistaxis, rhinitis, sinus congestion, asthma
Ademhalingsstelselaandoeningen Vaak: hoest, pharyngitis Soms: dyspnoe, epistaxis, rhinitis, sinus congestie, astma
14 Gastrointestinal disorders Common: abdominal pain, constipation, diarrhoea, dyspepsia, nausea, vomiting, flatulence Uncommon: gastroduodenal ulcer, gastroduodenitis, oesophagitis, abdominal distension, aphthous stomatitis, dry mouth, dysphagia, epigastric discomfort, eructation, gastrooesophageal reflux disease, gingivitis, hyperacidity, toothache Rare: gastrointestinal haemorrhage
Gastroduodenale ulcus, gastroduodenitis, oesophagitis, abdominale zwelling, stomatitis apthosa, droge mond, dysfagie, maagklachten, oprispingen, gastro-oesofageale reflux, gingivitis, hyperaciditeit, kiespijn Zelden: gastro-intestinale bloedingen
Hepatobiliary disorders Rare: cholecystitis, cholelithiasis, hepatitis
Lever- en galaandoeningen Zelden: cholecystitis, cholelithiasis, hepatitis
Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon: contusion, exanthem, pruritus, rash, urticaria Rare: angioedema
Huid- en onderhuidaandoeningen Soms: kneuzing, exantheem, pruritus, rash, urticaria Zelden: angio-oedeem
Musculoskeletal disorders Uncommon: joint swelling, muscle cramps, arthralgia
Skeletspierstelselaandoeningen Soms: gewrichtszwelling, spierkrampen, gewrichtspijn
Renal and urinary disorders Uncommon: dysuria, urinary frequency, cystitis Rare: chromaturia, renal failure
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: dysurie, toename van frequentie micties, cystitis Zelden: chromaturie, nierinsufficiëntie
Reproductive system disorders Rare: erectile dysfunction
Erectiestoornissen
General disorders Common: fatigue, oedema (e. g lower limb) Uncommon: appetite increased or decreased, chest pain, rigors, thirst Rare: anaphylaxis
Anafylaxie
Investigations Uncommon: alanine aminotransferase increased, aspartate aminotransferase increased, blood creatinine increased, blood urea increased, gamma-glutamyltransferase increased, weight increased.
Onderzoeken Soms: verhoging van alanine aminotransferase, verhoging van aspartaat aminotransferase, verhoging van serumcreatinine, verhoging van het bloedureum, verhoging van γ -
Rare: blood bilirubin increased, blood glucose increased
verhoging bilirubine, verhoging bloedglucose
* Based on analyses of long-term placebo and active controlled clinical trials, some selective COX-2 inhibitors have been associated with an increased risk of serious thrombotic arterial events, including myocardial infarction and stroke.
* Gebaseerd op analyses van met placebo en actieve stof gecontroleerde klinische langetermijnstudies is gebruik van sommige selectieve COX-2-remmers gepaard gegaan met een verhoogd risico op ernstige trombotische arteriële voorvallen, waaronder myocardinfarct en beroerte.
Approximately 1,100 patients were treated with lumiracoxib in analgesia clinical studies (post-surgical dental pain, primary dysmenorrhea, and post-orthopedic surgery pain).
Ongeveer 1.100 patiënten werden in klinische studies behandeld voor pijn (postoperatieve pijn na tandheelkundige chirurgie, primaire dysmenorroe en postoperatieve pijn na orthopedische chirurgie).
The undesirable effects profile was generally similar to that reported in the OA and RA studies.
Het bijwerkingenprofiel was over het algemeen vergelijkbaar met het bijwerkingenprofiel gerapporteerd in de OA en RA studies.
In the post-orthopedic surgery pain studies, anemia was reported more frequently, although the frequency was similar to placebo.
In studies met betrekking tot pijn na orthopedische chirurgie werd anemie frequenter gerapporteerd als bijwerking, hoewel de frequentie vergelijkbaar was met placebo.
The following rare serious undesirable effects have been reported in association with the use of NSAIDs and cannot be ruled out for lumiracoxib: nephrotoxicity including interstitial nephritis and nephrotic syndrome and renal failure; hepatotoxicity including hepatic failure and jaundice; cutaneo- mucosal adverse effects and severe skin reactions.
De volgende zeldzame, ernstige bijwerkingen zijn gemeld bij het gebruik van NSAIDs en kunnen niet worden uitgesloten voor lumiracoxib: nefrotoxiciteit met interstitiële nefritis, nefrotisch syndroom en nierinsufficiëntie; levertoxiciteit waaronder leverinsufficiëntie en geelzucht; bijwerkingen op de slijmvliezen en huid en ernstige huidreacties.
Compared to a daily dose of 200 mg, a daily dose of 400 mg of lumiracoxib is associated with a relatively higher frequency of drug-related adverse events, especially the gastrointestinal, neurological and psychiatric events.
Vergeleken met een dagelijkse dosering van 200 mg, wordt een dagelijkse dosering van 400 mg in verband gebracht met een hogere frequentie van geneesmiddel-gerelateerde bijwerkingen, met name gastro-intestinale, neurologische en psychiatrische bijwerkingen.
15 There is no clinical experience of overdose.
Er is geen klinische ervaring met overdosering.
Multiple doses of lumiracoxib 1,200 mg once daily have been administered to patients with rheumatoid arthritis for 4 weeks without clinically significant adverse effects.
Meervoudige doses van 1.200 mg lumiracoxib éénmaal daags werden ingenomen door patiënten met reumatoïde arthritis gedurende 4 weken zonder het optreden van klinisch significante bijwerkingen.
In the event of suspected overdose, appropriate supportive medical care should be provided e. g. by eliminating the gastric contents, clinical supervision and, if necessary, the institution of symptomatic treatment.
In geval van een vermoedelijke overdosis, dient men gepaste, ondersteunende medische maatregelen te nemen, bijvoorbeeld maagspoeling, klinische observatie en indien nodig, het instellen van symptomatische behandeling.
Haemodialysis is unlikely to be an efficient method of drug removal due to high protein binding.
Als gevolg van de hoge eiwitbinding is het niet waarschijnlijk dat hemodialyse een efficiënte methode is om het geneesmiddel uit het lichaam te verwijderen.
Anti-inflammatory and antirheumatic products, non-steroids, coxibs, ATC code:
Niet-steroïde, anti-inflammatoire en antireumatische middelen, coxibs, ATC code:
Mode of Action Lumiracoxib is an orally active, selective cyclooxygenase-2 (COX-2) inhibitor within the clinical dose range.
Werkingsmechanisme Binnen het klinische doseringsbereik is lumiracoxib een orale, selectieve cyclo-oxygenase-2 (COX-2) - remmer.
Cyclooxygenase is responsible for generation of prostaglandins.
Cyclo-oxygenase is verantwoordelijk voor de vorming van prostaglandines.
Two isoforms, COX-1 and COX-2 have been identified.
Er zijn twee isovormen geïdentificeerd, COX-1 en COX-2.
COX-2 is also involved in ovulation, implantation and closure of the ductus arteriosus, regulation of renal function, and central nervous system functions (fever induction, pain perception and cognitive function).
COX-2 speelt ook een rol bij de ovulatie, implantatie en sluiting van de ductus Botalli, regulering van de nierfunctie en functies binnen het centrale zenuwstelsel (koortsinductie, pijnbeleving en cognitieve functie).
It may also play a role in ulcer healing.
COX-2 is bij de mens in weefsel
COX-2 has been identified in tissue around gastric ulcers in man but its relevance to ulcer healing has not been established.
17 rondom maagzweren aangetoond, maar de relevantie daarvan voor de genezing van ulcera is niet vastgesteld.
The difference in antiplatelet activity between some COX-1 inhibiting NSAIDs and COX-2 selective inhibitors may be of clinical significance in patients at risk of thrombo-embolic reactions.
Het verschil in plaatjesremmende activiteit tussen sommige COX-1 remmende NSAIDs en COX-2- selectieve remmers kan bij patiënten met een risico op trombo-embolische reacties van klinische belang zijn.
COX-2 selective inhibitors reduce the formation of systemic (and therefore possibly endothelial) prostacyclin without affecting platelet thromboxane.
COX-2-selectieve remmers verminderen de vorming van systemisch (en daarom mogelijke endotheliaal) prostacycline zonder het thromboxaan in de bloedplaatjes te beïnvloeden.
The clinical relevance of these observations has not been established.
De klinische betekenis van deze waarnemingen is niet vastgesteld.
Across clinical pharmacology studies, lumiracoxib produced dose-dependent inhibition of COX-2 in plasma without inhibition of COX-1.
In de klinisch farmacologische studies gaf lumiracoxib een dosis-afhankelijke remming van COX-2 in het plasma zonder remming van COX-1.
Selective inhibition of COX-2 by lumiracoxib provides anti-inflammatory and analgesic effects.
Selectieve remming van COX-2 door lumiracoxib levert anti-inflammatoire en analgetische effecten op.
Administration of 100 mg, 200 mg or 400 mg once daily leads to > 90% peak inhibition of COX-2.
Toediening van éénmaal daags 100 mg, 200 mg of 400 mg resulteert in > 90% piekinhibitie van COX-2.
There is no significant inhibition of COX-1 (assessed as ex vivo inhibition of thromboxane B2) up to 800 mg in healthy volunteers.
In gezonde vrijwilligers is er tot 800 mg geen significante remming van COX-1 (vastgesteld als ex vivo remming van thromboxaan B2).
Lumiracoxib at 800 mg daily did not lead to clinically meaningful inhibition of gastric prostaglandin synthesis and had no effect on platelet function.
Dagelijks 800 mg lumiracoxib leidde niet tot een klinisch relevant remmend effect op de prostaglandinesynthese in de maag en had geen effect op de functie van de bloedplaatjes.
Efficacy In patients with osteoarthritis, lumiracoxib doses up to 200 mg once daily provided significant improvements in pain, stiffness, function, and patient assessments of disease status.
Werkzaamheid Bij patiënten met artrose traden met lumiracoxib doses tot 200 mg éénmaal daags significante verbeteringen op van pijn, stijfheid, functie en beoordelingen van de ziektetoestand door de patiënt.
These beneficial effects were maintained for up to 52 weeks.
Deze gunstige effecten hielden tot 52 weken aan.
There is no additional benefit by increasing the dose to 400 mg daily.
Er is geen additioneel gunstig effect door de dosis te verhogen tot 400 mg per dag.
In clinical studies, lumiracoxib 400 mg relieved pain in acute analgesic models of post-operative dental pain, post-orthopaedic surgical pain, and primary dysmenorrhea.
In klinische studies leidde lumiracoxib 400 mg tot verlichting van pijn in acute analgesie modellen van pijn na tandheelkundige en orthopedische chirurgie en van primaire dysmenorroe.
In single dose post-operative dental pain trials, the onset of analgesia occurred within 45 minutes and persisted for as long as 24 hours after dosing.
In klinische éénmalige dosisstudies met betrekking tot pijn na tandheelkundige chirurgie vond de aanvang van de pijnstillende werking plaats binnen 45 minuten en hield stand tot 24 uur na de toediening.
In short-term, multiple-dose clinical studies of post-orthopaedic surgical pain and pain from primary dysmenorrhea, lumiracoxib 400 mg once daily was effective in relieving pain.
In klinische kortdurende, meervoudige dosisstudies met betrekking tot pijn na orthopedische chirurgie en van primaire dysmenorroe was lumiracoxib 400 mg éénmaal daags doeltreffend in de verlichting van de pijn.
Safety The Therapeutic Arthritis Research and Gastrointestinal Event Trial (TARGET)
Veiligheid De ‘ Therapeutic Arthritis Research and Gastrointestinal Event Trial’ (TARGET) In TARGET, een dubbelblinde, fase III studie over 12 maanden werden 18.325 patiënten met artrose geïncludeerd en gerandomiseerd naar lumiracoxib 400 mg éénmaal daags (twee- tot viermaal de aanbevolen OA dosering), naproxen 500 mg tweemaal daags of ibuprofen 800 mg driemaal daags.
TARGET included patients taking low-dose ASA (75-100 mg daily) for primary or secondary prevention of coronary heart disease.
TARGET includeerde patiënten, die een lage dosis acetylsalicylzuur (75-100 mg dagelijks) gebruikten voor primaire of secundaire preventie van coronaire hartaandoeningen.
Randomization was stratified by low-dose ASA use (24% of patients in the overall study population) and age.
Randomisatie werd gestratificeerd naar lage dosis acetylsalicylzuurgebruik (24% van de patiënten in de gehele studiepopulatie) en leeftijd.
Gastrointestinal Effect in TARGET (12-month study) The primary endpoint was time to event distribution of definite or probable upper gastrointestinal tract ulcer (UGIT) complications (POBs).
Gastro-intestinaal effect in TARGET (studie over 12 maanden) Het primaire eindpunt was de verdeling van de tijd tot het voorval van vastgestelde of vermoedelijke complicaties van het bovenste deel van het maagdarmkanaal (POBs).
- In the population not using low-dose aspirin, the incidence of POBs was 14/ 6950 patients
- In de groep, die geen lage dosis acetylsalicylzuur gebruikte, was de incidentie van
(0.2%) for lumiracoxib versus 64/ 6968 patients (0.92%) for NSAIDs, with a hazard ratio (HR) of 0.21 [95% CI 0.12-0.37] p < 0.0001.
POBs 14/6.950 patiënten (0,2%) voor lumiracoxib versus 64/6.968 patiënten (0,92%) voor NSAIDs, met een hazard ratio (HR) van 0,21 [95% BI 0,12-0,37] p < 0,0001.
- In the low dose ASA group the incidence of POBs was 15/ 2167 patients (0.69%) for
- In de groep die een lage dosis acetylsalicylzuur gebruikte, was de incidentie van
lumiracoxib versus 19/ 2159 patients (0.88%) for NSAIDs, with a HR of 0.79 [95% CI 0.40- 1.55] (not statistically significant).
POBs 15/2.167 patiënten (0,69%) voor lumiracoxib versus 19/2.159 patiënten (0,88%) voor NSAIDs, met een HR van 0,79 [95% BI 0,40-1,55] (niet statistisch significant).
- In the overall population, the incidence of POBs was 29/ 9117 patients (0.32%) for lumiracoxib
- In de gehele groep was de incidentie van POBs 29/9.117 patiënten (0,32%) voor
versus 83/ 9127 patients (0.91%) for NSAIDs, with a HR of 0.34 [95% CI 0.22-0.52] p < 0.0001.
lumiracoxib versus 83/9.127 patiënten (0,91%) voor NSAIDs, met een HR van 0,34 [95% BI 0,22-0,52] p < 0,0001.
Cardiovascular Effect in TARGET (12-month study) The primary cardiovascular (CV) endpoint studied was the Antiplatelet Trialists’ Collaboration (APTC) endpoint: confirmed or probable myocardial infarction (clinical or silent), stroke (ischemic or haemorrhagic) and CV death.
18 Het primaire cardiovasculaire eindpunt dat werd onderzocht was het ‘ Antiplatelet Trialists’ Collaboration’ (APTC) eindpunt: aangetoond of vermoedelijk myocardinfarct (klinisch of stil), beroerte (ischemisch of hemorragisch) en cardiovasculaire dood.
There were no significant differences between lumiracoxib and NSAIDs.
Er was geen significant verschil tussen lumiracoxib en NSAIDs.
However, the APTC event rate was numerically higher for lumiracoxib than for naproxen but lower than for ibuprofen.
Echter, het aantal APTC voorvallen voor lumiracoxib was numeriek hoger dan voor naproxen, maar lager dan voor ibuprofen.
- In the population not using low-dose aspirin, the incidence of APTC events was
- In de populatie, die geen lage dosis aspirine gebruikte, was de incidentie van APTC
35/ 6950 patients (0.50%) for lumiracoxib versus 27/ 6968 patients (0.39%) for NSAIDs, with a HR of 1.22 [95% CI 0.74-2.02] p=0.4343.
voorvallen 35/6.950 patiënten (0,50%) voor lumiracoxib versus 27/6.968 patiënten (0,39%) voor NSAIDs, met een hazard ratio (HR) van 1,22 [95% BI 0,74-2,02] p=0,4343.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.94 [95% CI 0.44-2.04] p=0.8842 and 1.49 [95% CI 0.76-2.92] p=0.2417, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,94 [95% BI 0,44-2,04] p=0,8842 en 1,49 [95% BI 0,76-2,92] p=0,2417.
- In the low-dose ASA group, the incidence of APTC events was 24/ 2167 patients (1.11%) for
- In de groep, die een lage dosis acetylsalicylzuur gebruikte, was de incidentie van
lumiracoxib versus 23/ 2159 patients (1.07%) for NSAIDs, with a hazard ratio (HR) of 1.04 [95% CI 0.59-1.84] p=0.8918.
APTC voorvallen 24/2.167 patiënten (1,11%) voor lumiracoxib versus 23/2.159 patiënten (1,07%) voor NSAIDs, met een HR van 1,04 [95% BI 0,59- 1,84] p=0,8918.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.56 [95% CI 0.20-1.54] p=0.2603 and 1.42 [95% CI 0.70-2.90] p=0.3368, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,56 [95% BI 0,20-1,54] p=0,2603 and 1,42 [95% BI 0,70-2,90] p=0,3368.
- In the overall population, the incidence of APTC events was 59/ 9117 patients (0.65%) for
- In de gehele populatie was de incidentie van APTC voorvallen 59/ 9.117 patiënten
lumiracoxib versus 50/ 9127 patients (0.55%) for NSAIDs, with a HR of 1.14 [95% CI 0.78- 1.66] p=0.5074.
(0,65%) voor lumiracoxib versus 50/ 9.127 patiënten (0,55%) voor NSAIDs, met een HR van 1,14 [95% BI 0,78-1,66] p=0,5074.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.76 [95% CI 0.41-1.40] p=0.3775 and 1.46 [95% CI 0.89-2.37] p=0.1313, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,76 [95% BI 0,41- 1,40] p=0,3775 en 1,46 [95% BI 0,89-2,37] p=0,1313.
MI events in TARGET (12-month study) There was no statistically significant difference between lumiracoxib and NSAIDs for incidence of MI (clinical MI and silent MI).
Myocardinfarcten in TARGET (studie over 12maanden) Er was geen statistisch significant verschil tussen lumiracoxib en NSAIDs voor de incidentie van myocardinfarct (klinisch MI en stil MI).
- In the population not using low-dose aspirin, the incidence of MI events was 14/ 6950 patients
- In de populatie, die geen lage dosis aspirine gebruikte, was de incidentie van MI
(0.20%) for lumiracoxib versus 9/ 6968 patients (0.13%) for NSAIDs, with a HR of 1.47 [95% CI 0.63-3.39] p=0.3706.
14/ 6.950 patiënten (0,20%) voor lumiracoxib versus 9/ 6.968 patiënten (0,13%) voor NSAIDs, met een HR van 1,47 [95% BI 0,63-3,39] p=0,3706.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.75 [95% CI 0.20-2.79] p=0.6669 and 2.37 [95% CI 0.74-7.55] p=0.1454, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,75 [95% BI 0,20-2,79] p=0,6669 en 2,37 [95% BI 0,74-7,55] p=0,1454.
- In the low-dose ASA group, the incidence of MI events was 9/ 2167 patients (0.42%) for
- In de groep, die een lage dosis acetylsalicylzuur gebruikte, was de incidentie van
lumiracoxib versus 8/ 2159 patients (0.37%) for NSAIDs, with a HR of 1.14 [95% CI 0.44-2.95] p=0.7899.
MI 9/ 2.167 patiënten (0,42%) voor lumiracoxib versus 8/ 2.159 patiënten (0,37%) voor NSAIDs, met een HR van 1,14 [95% BI 0,44-2,95] p=0,7899.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.47 [95% CI 0.04-5.14] p=0.5328 and 1.36 [95% CI 0.47-3.93] p=0.5658, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,47 [95% BI 0,04-5,14] p=0,5328 en 1,36 [95% BI 0,47-3,93] p=0,5658.
- In the overall population, the incidence of MIs was 23/ 9117 patients (0.25%) for lumiracoxib
- In de gehele populatie was de incidentie van MI 23/ 9.117 patiënten (0,25%) voor
versus 17/ 9127 patients (0.19%) for NSAIDs, with a HR of 1.31 [95% CI 0.70-2.45] p=0.4012.
lumiracoxib versus 17/ 9.127 patiënten (0,19%) voor NSAIDs, met een HR van 1,31 [95% BI 0,70-2,45] p=0,4012.
When compared separately to ibuprofen and naproxen, the HR were 0.66 [95% CI 0.21-2.09] p=0.4833 and 1.77 [95% CI 0.82-3.84] p=0.1471, respectively.
Wanneer afzonderlijk vergeleken wordt met ibuprofen en naproxen, waren de HR respectievelijk 0,66 [95% BI 0,21-2,09] p=0,4833 en 1,77 [95% BI 0,82-3,84] p=0,1471.
The cardiovascular safety of lumiracoxib beyond 1 year of use has not been established.
De cardiovasculaire veiligheid van lumiracoxib bij een gebruik van meer dan 1 jaar is niet bewezen.
17 For systolic blood pressure, mean change from baseline were +0.4 mmHg for lumiracoxib and +2.1 mmHg for NSAIDs (p < 0.0001).
Cardiorenaal effect in TARGET (studie over 12 maanden) De gemiddelde verandering in systolische bloeddruk ten opzichte van de basislijn was +0,4 mmHg voor lumiracoxib en +2,1 mmHg voor NSAIDs (p < 0,0001).
For diastolic blood pressure, mean change from baseline were - 0.1 mmHg for lumiracoxib and +0.5 mmHg for NSAIDs (p < 0.0001).
De gemiddelde verandering in diastolische bloeddruk ten opzichte van de basislijn was -0,1 mmHg voor lumiracoxib en +0,5 mmHg voor NSAIDs (p < 0,0001).
The number of discontinuations in TARGET due to oedema was not significantly different between lumiracoxib (43) and NSAIDs (55).
Het aantal patiënten dat stopte in TARGET als gevolg van oedeem was niet significant verschillend tussen lumiracoxib (43) en NSAIDs (55).
The number of discontinuations due to hypertension-related events was also not significantly different between lumiracoxib (37) and NSAIDs (52).
Het aantal patiënten dat stopte als gevolg van hypertensie-gerelateerde voorvallen was ook niet significant verschillend tussen lumiracoxib (37) en NSAIDs (52).
Absorption Lumiracoxib is rapidly absorbed following oral administration.
Absorptie Lumiracoxib wordt snel geabsorbeerd na orale inname.
At 15 minutes post 400 mg dose, the plasma concentration reached 0.6 µg/ ml, which is sufficiently high to achieve over 90% inhibition of COX-2.
15 minuten na toediening van 400 mg werd een plasmaconcentratie van 0,6 µg/ ml bereikt, welke voldoende hoog is om COX-2 met meer dan 90% te remmen.
Median tmax is about 2 hours post dose.
De mediane tmax wordt ongeveer 2 uur na toediening bereikt.
Over the range of 25 to 800 mg, extent of exposure (AUC) increases in a dose-proportional manner and the peak plasma concentration (Cmax) was roughly dose-proportional.
Over het bereik van 25 tot 800 mg neemt de area under the curve (AUC) op een dosis-proportionele wijze toe en de piek- plasmaconcentratie (Cmax) was over het algemeen dosis-proportioneel.
Following 400 mg once daily dosing, Cmax was about 9 µg/ ml and AUC was about 31 µg h/ ml.
Na toediening van éénmaal daags 400 mg was Cmax ongeveer 9 µg/ ml en AUC ongeveer 31 µg ·uur/ ml.
The absolute bioavailability of lumiracoxib is approximately 74%.
De absolute biologische beschikbaarheid van lumiracoxib is ongeveer 74%.
Food had no significant effect on either Cmax or AUC of lumiracoxib when either 200 mg or 400 mg film-coated tablets of {Invented Name} were taken with a high-fat meal.
Voeding had geen substantieel effect op de Cmax of AUC van lumiracoxib, wanneer filmomhulde tabletten van 200 mg of 400 mg {Fantasienaam} werden ingenomen met een vetrijke maaltijd.
{Invented Name} film- coated tablets can be administered without regard to timing of meals.
{Fantasienaam} filmomhulde tabletten kunnen worden toegediend zonder inachtneming van het tijdstip van de maaltijd.
Distribution Lumiracoxib is highly bound to plasma proteins, (≥ 98%), and binding is independent of concentration over a range of 0.1 to 100 µg/ mL.
Distributie Lumiracoxib heeft een sterke binding aan plasma-eiwitten (≥ 98%) en de bindingscapaciteit is onafhankelijk van de concentratie binnen het bereik van 0.1 tot 100 µg/ ml.
The volume of distribution (Vss) is 9 L.
Het verdelingsvolume (Vss) is 9 l.
By about 5 hour post dose, concentrations of lumiracoxib in human synovial fluid of rheumatoid arthritis patients were higher than plasma and remained substantially higher for the remainder of the dose interval (AUC12-24 in synovial fluid was 2.6 times higher than that for plasma).
Ongeveer 5 uur na toediening was de concentratie van lumiracoxib hoger in het synoviaal vocht dan in plasma van reumatoïde arthritis patiënten en dit bleef substantieel hoger gedurende het verloop van het dosis interval (AUC12-24 in synoviaal vocht was 2,6 keer hoger dan in plasma).
No difference was observed in the extent of lumiracoxib protein binding in synovial fluid compared to plasma.
Er werd geen verschil waargenomen in de mate van lumiracoxib plasma-eiwitbinding in synoviaal vocht in vergelijking met plasma.
Lumiracoxib crosses the placenta in rats and rabbits.
Lumiracoxib passeert de placenta bij ratten en konijnen.
One hour after oral administration of 14[C]-labeled lumiracoxib in a rat model of inflammation, the ratio of radioactivity detected at the site of inflammation versus that detected in the blood was 2:1, and was 8:1 four hours post dose.
In een ratmodel voor inflammatie, was de ratio van de radioactiviteit gemeten op de plaats van ontsteking versus de radioactiviteit gemeten in het bloed 2:1 één uur na orale toediening van 14[C]- gelabelde lumiracoxib en 8:1 vier uren na toediening.
This indicates lumiracoxib and/ or its metabolites are preferentially distributed and retained in inflamed tissue.
Dit geeft aan dat lumiracoxib en/ of de metabolieten met name gedistribueerd worden naar weefsel met een inflammatie.
Biotransformation In humans, lumiracoxib undergoes extensive hepatic metabolism.
Metabolisme In de mens wordt lumiracoxib uitgebreid gemetaboliseerd in de lever.
Of the total drug related material in plasma, unchanged lumiracoxib is the major component.
De belangrijkste component van de totale hoeveelheid aan dit geneesmiddel gerelateerde producten in het plasma is ongemetaboliseerd lumiracoxib.
Three major metabolites were identified in plasma:
Drie belangrijke metabolieten zijn in plasma geïdentificeerd:
4’ -hydroxy-lumiracoxib, 5-carboxy-lumiracoxib and 4’ - hydroxy-5-carboxy-lumiracoxib.
4’ -hydroxy-lumiracoxib, 5-carboxy-lumiracoxib en 4’ -hydroxy-5-carboxy- lumiracoxib.
In addition various conjugates (glucuronides and sulfates) of these metabolites are formed.
Bovendien worden verschillende conjugaten (glucuroniden en sulfaten) van deze metabolieten gevormd.
The 4’ -hydroxy metabolite has similar potency and COX-2 selectivity to lumiracoxib.
De 4’ -hydroxy metaboliet heeft een vergelijkbare potentie en COX-2- selectiviteit als lumiracoxib.
The concentration of 4’ -hydroxy metabolite in plasma and synovial fluid is low, thus it is unlikely to contribute to efficacy.
De concentratie van de 4’ -hydroxy metaboliet is laag in plasma en synoviaal vocht en daarom is het onwaarschijnlijk dat deze metaboliet een bijdrage levert aan de werkzaamheid.
Other metabolites are not active as COX-1 or COX-2 inhibitors.
Andere metabolieten zijn niet actief als COX-1- of COX-2-remmers.
Elimination Lumiracoxib is eliminated predominantly via hepatic metabolism.
Eliminatie Lumiracoxib wordt hoofdzakelijk geëlimineerd via hepatisch metabolisme.
After administration of a single dose of lumiracoxib 400 mg to healthy subjects, 54% of drug-related material was excreted in urine
In gezonde vrijwilligers wordt na éénmalige toediening van 400 mg lumiracoxib 54% van geneesmiddel gerelateerde producten in de urine uitgescheiden en 43% in de feces.
Only about 5% of the administered dose was recovered in excreta as unchanged lumiracoxib.
Slechts ongeveer 5% van de ingenomen dosis werd ongemetaboliseerd in de excretia teruggevonden.
Plasma clearance is 7.7 L/ h.
20 De plasmaklaring is 7,7 l/ uur.
The mean plasma half-life of lumiracoxib is approximately 4 hours.
De gemiddelde plasma-halfwaardetijd van lumiracoxib is ongeveer 4 uur.
Lumiracoxib does not accumulate in plasma under once or twice daily administration and steady state is achieved on the first day of administration with no increase in Cmax or AUC after extended dosing.
Na éénmaal daagse of tweemaal daagse toediening accumuleert lumiracoxib niet in plasma en de steady state wordt op de eerste dag van toediening bereikt zonder dat de Cmax of de AUC toeneemt na langdurig gebruik.
Characteristics in patients
Patiëntenkarakteristieken
There is no difference in exposure of lumiracoxib in men and women.
Er is geen verschil in blootstelling aan lumiracoxib tussen mannen en vrouwen.
In elderly subjects (over 65 years old), a 15% increase in AUC was observed as compared to younger subjects.
In ouderen (65 jaar en ouder) wordt een 15% toename in AUC waargenomen in vergelijking met jongere patiënten.
Dosage adjustment in the elderly is not necessary.
Doseringsaanpassing bij ouderen is niet noodzakelijk.
The pharmacokinetics of lumiracoxib are similar in Asians, Blacks and Caucasians.
De farmacokinetiek van lumiracoxib is vergelijkbaar voor Aziatische, negroïde en blanke patiënten.
CYP2C9 polymorphism:
CYP2C9 polymorfisme:
On the basis of both plasma exposure to lumiracoxib and pharmacogenetic analysis, no evidence has been found to suggest that exposure to lumiracoxib is increased in subjects with genotypes of CYP2C9 associated with reduced metabolic clearance.
Op basis van zowel plasmablootstelling aan lumiracoxib als farmacogenetische analyse, is er geen bewijs gevonden dat suggereert dat blootstelling aan lumiracoxib verhoogd is bij patiënten met het CYP2C9 genotype, dat geassocieerd wordt met gereduceerde metabole klaring.