qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
For mild to moderate hepatic impairment: as sugammadex is mainly excreted renally no dose adjustments are required.
Bij lichte tot matige leverfunctiestoornis: aangezien sugammadex voornamelijk renaal wordt uitgescheiden, zijn er geen dosisaanpassingen vereist.
Studies in patients with hepatic impairment have not been conducted and therefore patients with severe hepatic impairment should be treated with great caution (see section 4.4).
Er zijn geen studies gedaan bij patiënten met een leverfunctiestoornis en daarom moeten patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis met grote voorzichtigheid worden behandeld (zie rubriek 4.4).
Paediatric population:
Pediatrische populatie:
The data for the paediatric population are limited (one study only for reversal of rocuronium induced blockade at reappearance of T2).
De gegevens betreffende de pediatrische populatie zijn beperkt (één studie gericht op opheffing van een door rocuronium geïnduceerde neuromusculaire blokkade, bij terugkeer van T2).
For routine reversal of rocuronium induced blockade at reappearance of T2 in children and adolescents (2-17 years) 2 mg/ kg sugammadex is recommended.
3 Bij kinderen en adolescenten (2-17 jaar) wordt voor standaardopheffing bij terugkeer van T2 na een door rocuronium geïnduceerde blokkade 2 mg/kg sugammadex aanbevolen.
Other routine reversal situations have not been investigated and are therefore not recommended until further data become available.
Andere situaties van standaardopheffing zijn niet onderzocht en worden daarom niet aanbevolen totdat nadere gegevens beschikbaar komen.
Immediate reversal in children and adolescents has not been investigated and is therefore not recommended until further data become available.
Onmiddellijke opheffing is bij kinderen en adolescenten niet onderzocht en wordt daarom niet aanbevolen totdat nadere gegevens beschikbaar komen.
3 Bridion 100 mg/ ml may be diluted to 10 mg/ ml to increase the accuracy of dosing in the paediatric population (see section 6.6).
Bridion 100 mg/ml kan worden verdund tot 10 mg/ml ten behoeve van een betere nauwkeurigheid van de dosering in de pediatrische populatie (zie rubriek 6.6).
Term newborn infants and infants:
Voldragen pasgeborenen en zuigelingen:
There is only limited experience with the use of sugammadex in infants (30 days to 2 years), and term newborn infants (less than 30 days) have not been studied.
De ervaring met het gebruik van sugammadex bij zuigelingen (30 dagen tot 2 jaar) is beperkt en voldragen pasgeborenen (jonger dan 30 dagen) zijn niet onderzocht.
The use of sugammadex in term newborn infants and infants is therefore not recommended until further data become available.
Het gebruik van sugammadex bij voldragen pasgeborenen en zuigelingen wordt daarom niet aanbevolen totdat nadere gegevens beschikbaar komen.
Sugammadex should be administered intravenously as a single bolus injection.
Sugammadex dient intraveneus te worden toegediend als eenmalige bolusinjectie.
The bolus injection should be given rapidly, within 10 seconds directly into a vein or into an existing intravenous line (see section 6.6).
De bolusinjectie moet snel worden gegeven, binnen 10 seconden rechtstreeks in een ader of in een bestaande intraveneuze lijn (zie rubriek 6.6).
Sugammadex has only been administered as a single bolus injection in clinical trials.
Sugammadex is in klinische onderzoeken uitsluitend als eenmalige bolusinjectie toegediend.
Monitoring respiratory function during recovery:
Bewaking ademhalingsfunctie tijdens herstel:
Ventilatory support is mandatory for patients until adequate spontaneous respiration is restored following reversal of neuromuscular block.
Patiënten moeten kunstmatig worden beademd totdat de spontane ademhaling na opheffing van de neuromusculaire blokkade voldoende is hersteld.
Even if recovery from neuromuscular blockade is complete, other medicinal products used in the peri- and postoperative period could depress respiratory function and therefore ventilatory support might still be required.
Zelfs bij een volledig herstel van de neuromusculaire blokkade kunnen andere geneesmiddelen die tijdens en na de operatie zijn gebruikt, de ademhalingsfunctie onderdrukken, zodat kunstmatige beademing nog steeds noodzakelijk kan zijn.
Should neuromuscular blockade reoccur following extubation, adequate ventilation should be provided.
In geval van hernieuwd optreden van een neuromusculaire blokkade na extubatie moet worden zorg gedragen voor adequate beademing.
Re-occurrence of blockade:
Hernieuwd optreden van een blokkade:
In clinical trials re-occurrence of blockade was reported mainly when sub-optimal doses (in dose finding studies) were administered.
In klinische onderzoeken werd vooral bij toediening van suboptimale doses (in dose-finding onderzoeken) hernieuwd optreden van de blokkade gerapporteerd.
In order to prevent re-occurrence of neuromuscular blockade, the recommended doses for routine or immediate reversal (see section 4.2) should be used.
Om hernieuwd optreden van neuromusculaire blokkade te voorkomen, dienen de aanbevolen doses (zie rubriek 4.2) te worden gebruikt.
Waiting times for re-administration with neuromuscular blocking agents after reversal with sugammadex:
Wachttijden voor hernieuwde toediening van neuromusculair blokkerende stoffen na opheffing met sugammadex:
If re-administration of rocuronium or vecuronium is required a waiting time of 24 hours is recommended.
Indien na opheffing met sugammadex hernieuwde toediening van rocuronium of vecuronium is vereist, wordt een wachttijd van 24 uur aanbevolen.
If neuromuscular blockade is required before the recommended waiting time has passed, a nonsteroidal neuromuscular blocking agent should be used.
Indien neuromusculaire blokkade is vereist vóór het verstrijken van de aanbevolen wachttijd, dient een niet-steroïd neuromusculair blokkerende stof te worden gebruikt.
In patients with severe renal failure (creatinine clearance < 30 ml/ min) the excretion of sugammadex or the sugammadex-rocuronium complex was delayed, however in these patients there were no signs of re-occurrence of neuromuscular blockade.
Deze patiënten vertoonden echter geen tekenen van hernieuwd optreden van neuromusculaire blokkade.
Data from a limited number of renally impaired patients requiring dialysis indicate an inconsistent decrease of plasma levels of sugammadex by haemodialysis.
Gegevens van een beperkt aantal patiënten met nierfunctiestoornis bij wie dialyse noodzakelijk was, duiden op een inconsistente daling van plasmaspiegels van sugammadex door hemodialyse.
The use of sugammadex in patients with severe renal impairment is not recommended.
Het gebruik van sugammadex bij patiënten met ernstige nierfunctiestoornis wordt niet aanbevolen.
Interactions due to the lasting effect of rocuronium or vecuronium:
4 Interacties als gevolg van het aanhoudende effect van rocuronium of vecuronium:
When medicinal products which potentiate neuromuscular blockade are used in the post-operative period special attention should be paid to the possibility of re-occurrence of blockade.
Wanneer in de postoperatieve periode geneesmiddelen worden gebruikt die een neuromusculaire blokkade versterken, moet vooral worden gelet op de mogelijkheid van hernieuwd optreden van een blokkade.
Please refer to the package leaflet of rocuronium or vecuronium for a list of the specific medicinal products which potentiate neuromuscular blockade.
Zie de bijsluiter van rocuronium of vecuronium voor een lijst van specifieke geneesmiddelen die neuromusculaire blokkade versterken.
In case re-occurrence of blockade is observed, the patient may require mechanical ventilation and re-administration of sugammadex (see section 4.2).
In geval dat hernieuwd optreden van een blokkade wordt waargenomen, kunnen kunstmatige beademing van de patiënt en hernieuwde toediening van sugammadex noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.2).
Potential interactions: • Capturing interactions:
Mogelijke interacties: • Bindingsinteracties:
4 Due to the administration of sugammadex, certain medicinal products could become less effective due to a lowering of the (free) plasma concentrations (see section 4.5, hormonal contraceptives).
Door de toediening van sugammadex kan de werkzaamheid van bepaalde geneesmiddelen verminderen als gevolg van een daling van de (vrije) plasmaconcentraties (zie rubriek 4.5, hormonale anticonceptiva).
If such a situation is observed, the clinician is advised to consider the re-administration of the medicinal product, the administration of a therapeutically equivalent medicinal product (preferably from a different chemical class) and/ or non-pharmacological interventions as appropriate. • Displacement interactions:
In een dergelijke situatie wordt de arts geadviseerd om het geneesmiddel opnieuw toe te dienen of de toediening van een therapeutisch gelijkwaardig geneesmiddel (bij voorkeur uit een andere chemische klasse) en/of niet-farmacologische interventies te overwegen, afhankelijk van wat passend is. • Verdringingsinteracties:
Due to the administration of certain medicinal products after sugammadex, theoretically rocuronium or vecuronium could be displaced from sugammadex.
Door de toediening van bepaalde geneesmiddelen na sugammadex, is het theoretisch mogelijk dat rocuronium of vecuronium uit sugammadex worden verdrongen.
As a result re-occurrence of blockade might be observed.
Als gevolg daarvan kan er opnieuw een blokkade optreden.
In this situation the patient must be ventilated.
In deze situatie moet de patiënt kunstmatig worden beademd.
Administration of the medicinal product which caused displacement should be stopped in case of an infusion.
In geval van infusie dient de toediening van het geneesmiddel dat de verdringing veroorzaakte te worden gestaakt.
In situations when potential displacement interactions can be anticipated, patients should be carefully monitored for signs of re-occurrence of blockade (approximately up to 15 minutes) after parenteral administration of another medicinal product occurring within a period of 6 hours after sugammadex administration.
In situaties waar mogelijke verdringingsinteracties verwacht kunnen worden, dienen patiënten zorgvuldig gecontroleerd te worden op tekenen van hernieuwd optreden van een blokkade (voor maximaal ongeveer 15 minuten), na parenterale toediening van een ander geneesmiddel binnen een periode van 6 uur na toediening van sugammadex.
Displacement interactions are at present only expected for a few drugs substances (toremifene, flucloxacillin and fusidic acid, see section 4.5).
Op dit moment worden verdringingsinteracties slechts bij enkele geneesmiddelen verwacht (toremifeen, flucloxacilline en fusidinezuur, zie rubriek 4.5).
Light anaesthesia:
Lichte anesthesie:
When neuromuscular blockade was reversed intentionally in the middle of anaesthesia in clinical trials, signs of light anaesthesia were noted occasionally (movement, coughing, grimacing and suckling of the tracheal tube).
Wanneer in klinische onderzoeken de neuromusculaire blokkade tijdens de anesthesie met opzet werd opgeheven, werden soms tekenen van lichte anesthesie waargenomen (beweging, hoesten, grimassen en zuigen op de beademingstube).
If neuromuscular blockade is reversed, while anaesthesia is continued, additional doses of anaesthetic and/ or opioid should be given as clinically indicated.
Indien de neuromusculaire blokkade wordt opgeheven tijdens voortzetting van de anesthesie, dienen aanvullende doses van het anestheticum en/of opioïd te worden gegeven op geleide van de klinische indicatie.
Sugammadex is not metabolised nor excreted by the liver; therefore dedicated studies in patients with hepatic impairment have not been conducted.
Sugammadex wordt niet gemetaboliseerd of uitgescheiden door de lever; daarom zijn er geen specifieke onderzoeken uitgevoerd bij patiënten met leverfunctiestoornis.
Patients with severe hepatic impairment should be treated with great caution.
Patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis moeten met grote voorzichtigheid worden behandeld.
Use in Intensive Care Unit (ICU):
Gebruik in de Intensive Care:
Sugammadex has not been investigated in patients receiving rocuronium or vecuronium in the ICU setting.
Sugammadex is niet onderzocht bij patiënten, die rocuronium of vecuronium krijgen binnen een Intensive Care-omgeving.
Use for reversal of neuromuscular blocking agents other than rocuronium or vecuronium:
Gebruik voor opheffing van neuromusculair blokkerende stoffen anders dan rocuronium of vecuronium:
Sugammadex should not be used to reverse block induced by nonsteroidal neuromuscular blocking agents such as succinylcholine or benzylisoquinolinium compounds.
Sugammadex mag niet worden gebruikt voor opheffing van blokkades geïnduceerd door niet-steroïde neuromusculair blokkerende stoffen als succinylcholine of benzylisoquinoliniumverbindingen.
Sugammadex should not be used for reversal of neuromuscular blockade induced by steroidal neuromuscular blocking agents other than rocuronium or vecuronium, since there are no efficacy and safety data for these situations.
Sugammadex mag niet worden gebruikt voor opheffing van neuromusculaire blokkade geïnduceerd door steroïde neuromusculair blokkerende stoffen anders dan rocuronium of vecuronium, aangezien er voor deze situaties geen gegevens zijn met betrekking tot werkzaamheid en veiligheid.
Limited data are available for reversal of pancuronium induced blockade, but it is advised not to use sugammadex in this situation.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over opheffing van door pancuronium geïnduceerde blokkades, maar geadviseerd wordt om sugammadex in deze situatie niet te gebruiken.
Delayed recovery:
5 Vertraagd herstel:
Conditions associated with prolonged circulation time such as cardiovascular disease, old age (see section 4.2 for the time to recovery in elderly), or oedematous state may be associated with longer recovery times.
Aandoeningen waarbij sprake is van een verlengde circulatietijd, zoals cardiovasculaire aandoeningen, gevorderde leeftijd (zie rubriek 4.2 voor de hersteltijd bij ouderen) of oedeemvorming kunnen gepaard gaan met langere hersteltijden.
Allergic reactions:
Allergische reacties:
Clinicians should be prepared for the possibility of allergic reactions and take the necessary precautions (see section 4.8).
Artsen moeten voorbereid zijn op de mogelijkheid van allergische reacties en de nodige voorzorgsmaatregelen treffen (zie rubriek 4.8).
Patients on a controlled sodium diet:
Patiënten op een natriumbeperkt dieet:
Each ml solution contains 9.7 mg sodium.
Elke ml oplossing bevat 9,7 mg natrium.
A dose of 23 mg sodium is considered essentially ‘ sodium- free’.
Een dosis van 23 mg natrium wordt beschouwd als min of meer ‘ natriumvrij’.
If more than 2.4 ml solution needs to be administered, this should be taken into consideration by patients on a controlled sodium diet.
Indien er meer dan 2,4 ml oplossing moet worden toegediend, dient hier rekening mee te worden gehouden bij patiënten met een natriumbeperkt dieet.
QTc-interval prolongation:
Verlenging van het QTc-interval:
5 Two thorough QTc trials (N=146), both in conscious volunteers, demonstrated that sugammadex alone or in combination with rocuronium or vecuronium is not associated with QTc interval prolongation. The one-sided 95% upper confidence limits for the QTc difference to placebo were well below the 10 ms margin for each of the 12-13 evaluated timepoints in both studies.
In beide studies waren voor elk van de 12-13 geëvalueerde meetpunten de eenzijdige 95% bovenste betrouwbaarheidslimieten van het QTc verschil ten opzichte van placebo minder dan de 10 msec marge.
In the clinical program, a few cases of QTc prolongation were reported (QTc > 500 msec or QTc increases > 60 msec) in clinical trials in which patients received sugammadex in combination with sevoflurane or propofol.
In het klinisch programma zijn een aantal gevallen van verlenging van het QTc-interval gemeld (QTc > 500 msec of een QTc toename van > 60 msec) in klinische onderzoeken waarbij patiënten sugammadex kregen toegediend in combinatie met sevofluraan of propofol.
During anaesthesia several medicinal products with the potential to prolong QTc (e. g. sevoflurane) are administered.
Gedurende anesthesie worden diverse geneesmiddelen (bijv. sevofluraan) toegediend die mogelijk het QTc-interval kunnen verlengen.
The routine precautions for treating arrhythmia should be taken into consideration.
De routinematige voorzorgsmaatregelen voor de behandeling van aritmie moeten in overweging worden genomen.
No interaction studies have been conducted in adults with sugammadex and other medicinal products.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd bij volwassenen naar de interactie van sugammadex met andere geneesmiddelen.
The information in this section is based on binding affinity between sugammadex and other medicinal products, non-clinical experiments and simulations using a model taking into account the pharmacodynamic effect of neuromuscular blocking agents and the pharmacokinetic interaction between neuromuscular blocking agents and sugammadex.
De informatie in deze rubriek is gebaseerd op de bindingsaffiniteit tussen sugammadex en andere geneesmiddelen, preklinische experimenten en simulaties gebruikmakend van een model dat rekening houdt met de farmacodynamische effecten van neuromusculair blokkerende stoffen en de farmacokinetische interactie tussen neuromusculair blokkerende stoffen en sugammadex.
Based on in-vitro data and taking into consideration pharmacokinetics and other relevant information, no clinically significant pharmacodynamic interaction with other medicinal products is expected, with exception of the following:
Op basis van in-vitrogegevens en rekening houdend met de farmacokinetica en andere relevante informatie, worden er geen klinisch significante farmacodynamische interacties met andere geneesmiddelen verwacht, met uitzondering van de volgende:
For toremifene, flucloxacillin and fusidic acid displacement interactions could not be excluded (no clinically relevant capturing interactions are expected).
Voor toremifeen, flucloxacilline en fusidinezuur konden verdringingsinteracties niet worden uitgesloten (er zijn geen klinisch relevante bindingsinteracties te verwachten).
For hormonal contraceptives a clinically relevant capturing interaction could not be excluded (no displacement interactions are expected).
Voor hormonale anticonceptiva kon een klinisch relevante bindingsinteractie niet worden uitgesloten (verdringingsinteracties zijn niet te verwachten).
Interactions potentially affecting the efficacy of sugammadex (see also section 4.4):
Interacties die de werkzaamheid van sugammadex mogelijk kunnen beïnvloeden (zie ook rubriek 4.4):
For toremifene, which has a relatively high affinity constant and relatively high plasma concentrations, some displacement of vecuronium or rocuronium from the complex with sugammadex could occur.
In geval van toremifeen, dat een relatief hoge affiniteitconstante en relatief hoge plasmaconcentraties heeft, kan enige verdringing van vecuronium of rocuronium uit het complex met sugammadex optreden.
The recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9 could therefore be delayed in patients who have received toremifene on the same day of the operation.
Het herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9 kan daarom vertraagd zijn bij patiënten die toremifeen hebben gekregen op dezelfde dag als de operatie.
Intravenous administration of flucloxacillin and fusidic acid:
Intraveneuze toediening van flucloxacilline en fusidinezuur:
Intravenous administration of fusidic acid and high dose flucloxacillin (infusion of 500 mg or more), may cause some displacement of rocuronium or vecuronium from sugammadex.
Intraveneuze toediening van fusidinezuur en hoge doses flucloxacilline (infusie van 500 mg of meer) kan een lichte verdringing van rocuronium of vecuronium uit sugammadex veroorzaken.
The use of these medicinal products in the pre-operative phase may give some delay in the recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9.
Het gebruik van deze geneesmiddelen in de preoperatieve fase kan het herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9 enigszins vertragen.
The use of these medicinal products in the post-operative phase after routine reversal during the surveillance period of 6 hours (see section 4.4) should be avoided.
Indien toediening
If administration of flucloxacillin or fusidic acid within this time period can not be avoided, ventilation should be closely observed, in particular during the first 15 minutes after dosing.
6 van flucloxacilline of fusidinezuur binnen deze periode niet kan worden vermeden, dient de ademhaling nauwlettend in de gaten te worden gehouden, vooral tijdens de eerste 15 minuten na toediening.
For re-administration of sugammadex see section 4.2.
Zie rubriek 4.2 voor hernieuwde toediening van sugammadex.
Interactions potentially affecting the efficacy of other medicinal products (see also section 4.4):
Interacties die de werkzaamheid van andere geneesmiddelen mogelijk kunnen beïnvloeden (zie ook rubriek 4.4):
Hormonal contraceptives:
Hormonale anticonceptiva:
The interaction between 4 mg/ kg sugammadex and a progestogen was predicted to lead to a decrease in progestogen exposure (34% of AUC) similar to the decrease seen when a missed daily dose of an oral contraceptive is taken 12 hours too late, which might lead to a reduction in effectiveness.
De interactie tussen 4 mg/kg sugammadex en een progestageen leidt naar verwachting tot een verlaging van de blootstelling aan progestageen (34% van AUC), vergelijkbaar met de verlaging die optreedt wanneer een gemiste dagelijkse dosis van een oraal anticonceptivum 12 uur te laat wordt ingenomen, hetgeen tot een verminderde effectiviteit kan leiden.
For estrogens, the effect is expected to be lower.
Voor oestrogenen is het effect naar verwachting lager.
Therefore the administration of a bolus dose of sugammadex is considered to be equivalent to one missed daily dose of oral contraceptive steroids (either combined or progestogen only).
Daarom wordt de toediening van een bolusdosis sugammadex beschouwd als gelijkstaand aan één overgeslagen dagelijkse dosis orale contraceptieve steroïden (gecombineerd of uitsluitend progestageen).
If sugammadex is administered at the same day as an oral contraceptive is taken reference is made to missed dose advice in the package leaflet of the oral contraceptive.
Indien sugammadex op dezelfde dag wordt toegediend als een oraal anticonceptivum, wordt er verwezen naar het advies met betrekking tot een vergeten tablet in de bijsluiter van het orale anticonceptivum.
In the case of non-oral hormonal contraceptives, the patient must use an additional non hormonal contraceptive method for the next 7 days and refer to the advice in the package leaflet of the product.
In het geval van niet-orale hormonale anticonceptiva dient de patiënt gedurende de volgende 7 dagen een aanvullende niet-hormonale anticonceptiemethode te gebruiken en het advies in de bijsluiter van het product raadplegen.
Interference with laboratory tests:
Interferentie met laboratoriumtests:
6 In general sugammadex does not interfere with laboratory tests, with the possible exception of the serum progesterone assay and some coagulation parameters (activated partial thromboplastin time prothrombin time, prothrombin time (international normalized ratio)).
In het algemeen interfereert sugammadex niet met laboratoriumtests, met als mogelijke uitzondering de progesteronbepaling in serum en bepaalde stollingsparameters (geactiveerde partiële tromboplastinetijd (APTT), protrombinetijd (PT) en de protrombinetijd (international normalized ratio) (PT(inr)).
This interference was observed in plasma samples spiked with a concentration of sugammadex in the same range as obtained for Cmax after a dose of 16 mg/ kg.
Deze interferentie werd waargenomen in plasmamonsters met een concentratie sugammadex in hetzelfde bereik als verkregen voor Cmax na een dosis van 16 mg/kg.
The clinical relevance of these findings is uncertain as this has not been studied in patients.
De klinische relevantie van deze bevindingen is onduidelijk, aangezien dit niet is onderzocht bij patiënten.
Paediatric population
Pediatrische populatie
No formal interaction studies have been performed.
Er is geen formeel onderzoek naar interacties uitgevoerd.
The above mentioned interactions for adults and the warnings in section 4.4 should also be taken into account for the paediatric population.
De bovengenoemde interacties voor volwassenen en de waarschuwingen in rubriek 4.4 moeten ook in aanmerking worden genomen voor de pediatrische populatie.
For sugammadex no clinical data on exposed pregnancies are available.
Er zijn voor sugammadex geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonic/ foetal development, parturition or postnatal development.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling.
Caution should be exercised when administering sugammadex to pregnant women.
Voorzichtigheid is geboden bij het toedienen van sugammadex aan zwangere vrouwen.
It is unknown whether sugammadex is excreted in human breast milk.
Het is niet bekend of sugammadex wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Animal studies have shown excretion of sugammadex in breast milk.
Experimenteel onderzoek bij dieren heeft uitscheiding van sugammadex in de moedermelk aangetoond.
Oral absorption of cyclodextrins in general is low and no effects on the suckling child is anticipated following a single dose to the breast-feeding woman.
De orale absorptie van cyclodextrines is in het algemeen laag en er zijn geen effecten bij de zuigeling te verwachten na toediening van een eenmalige dosis aan een vrouw die borstvoeding geeft.
Sugammadex can be used during breast-feeding.
Sugammadex kan worden gebruikt tijdens het geven van borstvoeding.
The safety of sugammadex has been evaluated based on an integrated safety database of approximately 1700 patients and 120 volunteers.
De veiligheid van sugammadex is beoordeeld op basis van een geïntegreerde veiligheidsdatabase van ongeveer 1700 patiënten en 120 vrijwilligers.
The most commonly reported adverse reaction dysgeusia (metal or bitter taste) was mainly seen after doses of 32 mg/ kg sugammadex or higher.
7 of bittere smaak) werd vooral waargenomen na doses van 32 mg/kg sugammadex of hoger.
In a few individuals allergic-like reactions (i. e. flushing, erythematous rash) following sugammadex were reported of which one was a confirmed mild allergic reaction.
In een paar gevallen zijn allergieachtige reacties (bijv. bloedstuwing, erythemateuze huiduitslag) gerapporteerd na gebruik van sugammadex waarvan er een als milde allergische reactie is bevestigd.
Body system Immune system disorders
Systeem/orgaanklassen Immuunsysteemaandoeningen
Subject incidence Uncommon (≥ 1/ 1000 to < 1/ 100)
Frequentie Soms (≥ 1/1000, < 1/100)
Undesirable effect Allergic reactions (see section 4.4)
Bijwerking Allergische reacties (zie rubriek 4.4)
Injury, poisoning and procedural complications
Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties
Common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) Uncommon (≥ 1/ 1000 to < 1/ 100)
Vaak (≥ 1/100, < 1/10) Soms (≥ 1/1000, < 1/100)
Anaesthetic complication (see section 4.4) Unwanted awareness during anaesthesia
Complicaties bij anesthesie (zie rubriek 4.4) Ongewenste awareness gedurende anesthesie
Very common (≥ 1/ 10) in volunteers
Zeer vaak (≥ 1/10) bij vrijwilligers
Anaesthetic complication:
Complicaties bij anesthesie:
Anaesthetic complications, indicative of the restoration of neuromuscular function, include movement of a limb or the body or coughing during the anaesthetic procedure or during surgery, grimacing, or suckling on the endotracheal tube.
Complicaties bij anesthesie, indicatief voor herstel van neuromusculaire functie, zijn beweging van een ledemaat of het lichaam of hoesten gedurende de anesthesieprocedure of gedurende de operatie, grimassen of zuigen op de beademingstube.
See section 4.4 light anaesthesia.
Zie rubriek 4.4 lichte anesthesie.
Awareness:
Awareness:
In sugammadex treated subjects a few cases of awareness were reported.
Na behandeling met sugammadex zijn een paar gevallen van awareness gerapporteerd.
The relation to sugammadex is uncertain.
De relatie tot gebruik van sugammadex is onzeker.
7 In the data-base of pooled phase I-III studies with a placebo group, the incidence of re-occurrence of blockade as measured with neuromuscular monitoring was 2% after sugammadex and 0% in the placebo group.
In de database van samengevoegde fase I-III studies met een placebogroep was de incidentie van het hernieuwd optreden van een blokkade, gemeten met neuromusculaire monitortechniek, 2% na gebruik van sugammadex en 0% in de placebogroep.
Virtually all of these cases were from dose-finding studies in which a sub-optimal dose (less than 2 mg/ kg) was administered (see section 4.4).
Vrijwel al deze gevallen kwamen voor in dose-finding onderzoeken waarin suboptimale doses (minder dan 2 mg/kg) werden toegediend (zie rubriek 4.4).
Additional information on special populations
Aanvullende informatie met betrekking tot speciale populaties
Pulmonary patients:
Longpatiënten:
In one clinical trial in patients with a history of pulmonary complications bronchospasm was reported as a possibly related adverse event in two patients and a causal relationship could not be fully excluded.
In één klinisch onderzoek bij patiënten met een voorgeschiedenis van longcomplicaties werd bij twee patiënten bronchospasme gemeld als mogelijke bijwerking en een causaal verband kon niet volledig worden uitgesloten.
As with all patients with a history of pulmonary complications the physician should be aware of the possible occurrence of bronchospasm.
Net als bij alle patiënten met een voorgeschiedenis van longcomplicaties, dient de arts zich bewust te zijn van het mogelijke optreden van bronchospasmen.
A limited database suggests that the safety profile of sugammadex (up to 4 mg/ kg) in paediatric patients was similar to that in adults.
Uit een beperkte database blijkt dat het veiligheidsprofiel van sugammadex (tot maximaal 4 mg/kg) bij pediatrische patiënten gelijk is aan dat bij volwassenen.
In clinical studies, 1 case of an accidental overdose with 40 mg/ kg was reported without any significant undesirable effects.
In klinische onderzoeken is 1 geval van onbedoelde overdosering met 40 mg/kg gerapporteerd zonder enige aanzienlijke bijwerkingen.
In a human tolerance study sugammadex was administered in doses up to 96 mg/ kg.
In een tolerantiestudie bij de mens werd sugammadex toegediend in doses van maximaal 96 mg/kg.
No dose related adverse events nor serious adverse events were reported.
Er werden geen dosisgerelateerde of ernstige bijwerkingen gerapporteerd.
Pharmacotherapeutic group: all other therapeutic products, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: alle overige therapeutische producten, ATC-code:
Mechanism of action:
8 Werkingsmechanisme:
Sugammadex is a modified gamma cyclodextrin which is a Selective Relaxant Binding Agent.
Sugammadex is een gemodificeerd gammacyclodextrine, een ‘ Selective Relaxant Binding Agent’.
It forms a complex with the neuromuscular blocking agents rocuronium or vecuronium in plasma and thereby reduces the amount of neuromuscular blocking agent available to bind to nicotinic receptors in the neuromuscular junction.
Het vormt een complex met de neuromusculair blokkerende stoffen rocuronium of vecuronium in plasma en reduceert daardoor de hoeveelheid neuromusculair blokkerende stof die zich kan binden aan nicotinereceptoren in de neuromusculaire junctie.
This results in the reversal of neuromuscular blockade induced by rocuronium or vecuronium.
Dit resulteert in de opheffing van de door rocuronium of vecuronium geïnduceerde neuromusculaire blokkade.
Pharmacodynamic effects:
Farmacodynamische effecten:
Sugammadex has been administered in doses ranging from 0.5 mg/ kg to 16 mg/ kg in dose response studies of rocuronium induced blockade (0.6, 0.9, 1.0 and 1.2 mg/ kg rocuronium bromide with and without maintenance doses) and vecuronium induced blockade (0.1 mg/ kg vecuronium bromide with or without maintenance doses) at different time points/ depths of blockade.
In dosisresponsstudies van door rocuronium geïnduceerde blokkades (0,6, 0,9, 1,0 en 1,2 mg/kg rocuroniumbromide met en zonder onderhoudsdoses) en door vecuronium geïnduceerde blokkades (0,1 mg/kg vecuroniumbromide met of zonder onderhoudsdoses) is sugammadex toegediend in doses variërend van 0,5 mg/kg tot 16 mg/kg op verschillende tijdstippen/dieptes van de blokkade.
In these studies a clear dose-response relationship was observed.
Bij deze studies werd een duidelijke dosisresponsrelatie waargenomen.
Clinical efficacy and safety:
Klinische werkzaamheid en veiligheid:
Sugammadex can be administered at several time points after administration of rocuronium or vecuronium bromide:
Sugammadex kan worden toegediend op verschillende tijdstippen na toediening van rocuronium- of vecuroniumbromide:
Routine reversal – deep neuromuscular blockade:
Standaardopheffing – diepe neuromusculaire blokkade:
In a pivotal study patients were randomly assigned to the rocuronium or vecuronium group.
In een pivotal studie werden patiënten willekeurig ingedeeld bij de rocuronium- of de vecuroniumgroep.
After the last dose of rocuronium or vecuronium, at 1-2 PTCs, 4 mg/ kg sugammadex or 70 mcg/ kg neostigmine was administered in a randomised order.
Na de laatste dosis rocuronium of vecuronium, bij 1-2 PTC’ s, werd 4 mg/kg sugammadex of 70 mcg/kg neostigmine toegediend in willekeurige volgorde.
The time from start of administration of sugammadex or neostigmine to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9 was:
De tijd van het begin van de toediening van sugammadex of neostigmine tot herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9 was:
Time (minutes) from administration of sugammadex or neostigmine at deep neuromuscular blockade (1-2 PTCs) after rocuronium or vecuronium to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9
Tijd (minuten) vanaf toediening van sugammadex of neostigmine bij diepe neuromusculaire blokkade (1-2 PTC’ s) na rocuronium of vecuronium tot herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9
8 Neuromuscular blocking agent Rocuronium
Neuromusculair blokkerende
Treatment regimen Sugammadex (4 mg/ kg)
Sugammadex (4 mg/kg)
Neostigmine (70 mcg/ kg)
Neostigmine (70 mcg/kg)
N Median (minutes) Range Vecuronium
N Mediaan (minuten) Spreiding Vecuronium
N Median (minutes) Range
N Mediaan (minuten) Spreiding
Routine reversal – moderate neuromuscular blockade:
Standaardopheffing – gematigde neuromusculaire blokkade:
In another pivotal study patients were randomly assigned to the rocuronium or vecuronium group.
In een ander pivotal studie werden patiënten willekeurig ingedeeld bij de rocuronium- of de vecuroniumgroep.
After the last dose of rocuronium or vecuronium, at the reappearance of T2, 2 mg/ kg sugammadex or 50 mcg/ kg neostigmine was administered in a randomised order.
Na de laatste dosis rocuronium of vecuronium werd bij terugkeer van T2 2 mg/kg sugammadex of 50 mcg/kg neostigmine toegediend in willekeurige volgorde.
The time from start of administration of sugammadex or neostigmine to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9 was:
De tijd van het begin van de toediening van sugammadex of neostigmine tot het herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9 was:
Time (minutes) from administration of sugammadex or neostigmine at reappearance of T2 after rocuronium or vecuronium to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9 Neuromuscular blocking agent Rocuronium
Tijd (minuten) vanaf toediening van sugammadex of neostigmine bij terugkeer van T2 na rocuronium of vecuronium tot herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9
Treatment regimen Sugammadex (2 mg/ kg)
Sugammadex (2 mg/kg)
Neostigmine (50 mcg/ kg)
Neostigmine (50 mcg/kg)
N Median (minutes) Range Vecuronium
N Mediaan (minuten) Spreiding
N Median (minutes) Range
9 Vecuronium N Mediaan (minuten) Spreiding
Reversal by sugammadex of the neuromuscular blockade induced by rocuronium was compared to the reversal by neostigmine of the neuromuscular blockade induced by cis-atracurium.
Opheffing van de door rocuronium geïnduceerde neuromusculaire blokkade met sugammadex werd vergeleken met de opheffing van de door cisatracurium geïnduceerde neuromusculaire blokkade met neostigmine.
At the reappearance of T2 a dose of 2 mg/ kg sugammadex or 50 mcg/ kg neostigmine was administered.
Bij terugkeer van T2 werd een dosis van 2 mg/kg sugammadex of 50 mcg/kg neostigmine toegediend.
Sugammadex provided faster reversal of neuromuscular blockade induced by rocuronium compared to neostigmine reversal of neuromuscular blockade induced by cis-atracurium:
Sugammadex leidde tot een snellere opheffing van de door rocuronium geïnduceerde neuromusculaire blokkade dan de opheffing met neostigmine van de door cisatracurium geïnduceerde neuromusculaire blokkade:
Time (minutes) from administration of sugammadex or neostigmine at reappearance of T2 after rocuronium or cis-atracurium to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9 Neuromuscular blocking agent
Tijd (minuten) vanaf toediening van sugammadex of neostigmine bij terugkeer van T2 na rocuronium of cisatracurium tot herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9 Neuromusculair blokkerende
Treatment regimen Rocuronium and sugammadex (2 mg/ kg)
Rocuronium en sugammadex (2 mg/kg)
Cis-atracurium and neostigmine (50 mcg/ kg)
Cisatracurium en neostigmine (50 mcg/kg)
For immediate reversal:
Voor onmiddellijke opheffing:
The time to recovery from succinylcholine-induced neuromuscular blockade (1 mg/ kg) was compared with sugammadex (16 mg/ kg, 3 minutes later) – induced recovery from rocuronium-induced neuromuscular blockade (1.2 mg/ kg).
De hersteltijd van de door succinylcholine geïnduceerde neuromusculaire blokkade (1 mg/kg) werd vergeleken met door sugammadex (16 mg/kg, 3 minuten later) geïnduceerd herstel van de door rocuronium geïnduceerde neuromusculaire blokkade (1,2 mg/kg).
Time (minutes) from administration of rocuronium and sugammadex or succinylcholine to recovery of the T1 10%
Tijd (minuten) vanaf toediening van rocuronium en sugammadex of succinylcholine tot herstel van de T1 10% Neuromusculaire blokkerende
9 Neuromuscular blocking agent
Behandelingsregime
Treatment regimen Rocuronium and sugammadex (16 mg/ kg)
Rocuronium en sugammadex (16 mg/kg)
Succinylcholine (1 mg/ kg)
Succinylcholine (1 mg/kg)
N Median (minutes) Range
N Mediaan (minuten) Bereik
In a pooled analysis the following recovery times for 16 mg/ kg sugammadex after 1.2 mg/ kg rocuronium bromide were reported:
In een gepoolde analyse werden de volgende hersteltijden voor 16 mg/kg sugammadex na 1,2 mg/kg rocuroniumbromide gerapporteerd:
Time (minutes) from administration of sugammadex at 3 minutes after rocuronium to recovery of the T4/ T1 ratio to 0.9, 0.8 or 0.7
Tijd (minuten) vanaf toediening van sugammadex bij 3 minuten na rocuronium tot herstel van de T4/T1-ratio tot 0,9, 0,8 of 0,7
T4/ T1 to 0.9
T4/T1 tot 0,9
T4/ T1 to 0.8
T4/T1 tot 0,8
T4/ T1 to 0.7
T4/T1 tot 0,7
N Median (minutes)
N Mediaan (minuten)
Range
Spreiding
The sugammadex pharmacokinetic parameters were calculated from the total sum of non-complex- bound and complex-bound concentrations of sugammadex.
De farmacokinetische parameters van sugammadex zijn berekend uit de totale som van niet- complexgebonden en complexgebonden concentraties van sugammadex.
Pharmacokinetic parameters as clearance and volume of distribution are assumed to be the same for non-complex-bound and complex-bound sugammadex in anaesthetised subjects.
Aangenomen wordt dat de farmacokinetische parameters zoals klaring en distributievolume gelijk zijn voor niet- complexgebonden en complexgebonden sugammadex in patiënten onder narcose.
The steady-state volume of distribution of sugammadex is approximately 11 to 14 litres.
10 Het distributievolume bij steady-state van sugammadex is ongeveer 11 tot 14 liter.
Neither sugammadex nor the complex of sugammadex and rocuronium bind to plasma proteins or erythrocytes, as was shown in vitro using male human plasma and whole blood.
Noch sugammadex noch het complex van sugammadex en rocuronium bindt aan plasmaproteïnen of erytrocyten, zoals in vitro is aangetoond in van mannen afkomstig humaan plasma en vol bloed.
Sugammadex exhibits linear kinetics in the dosage range of 1 to 16 mg/ kg when administered as an IV bolus dose.
Sugammadex vertoont lineaire kinetica in het dosisbereik van 1 tot 16 mg/kg bij toediening als een IV bolusdosis.
In preclinical and clinical studies no metabolites of sugammadex have been observed and only renal excretion of the unchanged product was observed as the route of elimination.
In preklinisch en klinisch onderzoek werden geen metabolieten van sugammadex waargenomen en werd sugammadex alleen in ongewijzigde vorm via de nieren geëlimineerd.
Elimination:
Eliminatie:
The elimination half-life (t½) of sugammadex in adults is 1.8 hours and plasma clearance is estimated to be 88 ml/ min.
De eliminatiehalfwaardetijd (t½) van sugammadex bij volwassenen is 1,8 uur en de plasmaklaring wordt geschat op 88 ml/min.
A mass balance study demonstrated that > 90% of the dose was excreted within 24 hours.
Een massabalansonderzoek heeft aangetoond dat > 90% van de dosis binnen 24 uur werd uitgescheiden.
96% of the dose was excreted in urine, of which at least 95% could be attributed to unchanged sugammadex.
96% van de dosis werd uitgescheiden in de urine, waarvan minstens 95% kon worden toegeschreven aan ongewijzigd sugammadex.
Excretion via faeces or expired air was less than 0.02% of the dose.
Uitscheiding via feces of uitgeademde lucht bedroeg minder dan 0,02% van de dosis.
Administration of sugammadex to healthy volunteers resulted in increased renal elimination of rocuronium in complex.
Toediening van sugammadex aan gezonde vrijwilligers resulteerde in een verhoogde renale eliminatie van rocuronium in complexvorm.
Special populations:
Speciale populaties:
Elderly and renal impairment:
Ouderen en nierfunctiestoornis:
The pharmacokinetic parameters based on pharmacokinetic modelling in typical elderly and/ or renally impaired patients are presented below:
De farmacokinetische parameters gebaseerd op farmacokinetische modellen bij representatieve ouderen en/of patiënten met nierfunctiestoornis worden hieronder weergegeven:
Typical subject (75 kg body weight) Adult Normal CrCL:
Representatieve patiënt (75 kg lichaamsgewicht)
(40 years) 100 ml/ min
(40 jaar) 100 ml/min
Adult Mild renal (40 years) impairment CrCL:
Volwassene Lichte (40 jaar) nierfunctiestoornis CrKL:
50 ml/ min
50 ml/min
Adult Moderate renal (40 years) impairment CrCL:
Volwassene Matige (40 jaar) nierfunctiestoornis CrKL:
30 ml/ min
30 ml/min
Elderly Normal CrCL:
Oudere Normaal CrKL:
(75 years) 80 ml/ min
(75 jaar) 80 ml/min
Elderly Mild renal (75 years) impairment CrCL:
Oudere Lichte (75 jaar) nierfunctiestoornis CrKL:
Elderly Moderate renal (75 years) impairment CrCL:
Oudere Matige (75 jaar) nierfunctiestoornis CrCL:
30 ml/ min Mean and CV (%) are presented.
30 ml/min
Paediatrics:
Gemiddelde en variatiecoëfficiënt (%) worden weergegeven.
Pharmacokinetics in paediatric patients (n=51) with ages ranging from 0 to 17 years were evaluated using population pharmacokinetic (PK) analysis.
De farmacokinetiek bij pediatrische patiënten (n=51) in de leeftijd variërend van 0 tot 17 jaar werd beoordeeld met behulp van een farmacokinetische (PK) populatieanalyse.
In patients under age 18, volume of distribution and clearance increase with increasing age.
Bij patiënten onder de 18 jaar stijgen het distributievolume en de klaring met de leeftijd van de patiënt.
Variability of plasma concentrations of sugammadex in paediatric patients is comparable to the variability in adult patients.
De variabiliteit van plasmaconcentraties van sugammadex bij pediatrische patiënten is vergelijkbaar met de variabiliteit
The pharmacokinetic (PK) parameters of two typical paediatric patients are summarised below:
De farmacokinetische (PK) parameters van twee representatieve pediatrische patiënten zijn hieronder samengevat:
PK Parameters of sugammadex in typical paediatric patients PK Parameter Elimination Half-Life (h) Volume of Distribution at Steady State (l)
PK-parameters van sugammadex bij representatieve pediatrische patiënten PK-parameter Eliminatiehalfwaardetijd (uur) Distributievolume bij steady-state (l)
Child (Age:8 yr) 0.9 3.1
8 jaar) 0,9 3,1
Adolescent (Age:
Adolescent (leeftijd:
15 yr) 1.7 9.1
15 jaar) 1,7 9,1
Clearance (ml/ min)
Klaring (ml/min)
Gender:
Geslacht:
No gender differences were observed.
Er werden geen verschillen tussen de geslachten waargenomen.
In a study in healthy Japanese and Caucasian subjects no clinically relevant differences in pharmacokinetic parameters were observed.
In een onderzoek bij gezonde Japanse en blanke patiënten werden geen klinisch relevante verschillen in de farmacokinetische parameters waargenomen.
Limited data does not indicate differences in pharmacokinetic parameters in Black or African Americans.
De beperkte gegevens geven geen aanwijzing voor verschillen in farmacokinetische parameters bij negroïden of Afrikaanse Amerikanen.
Body weight:
Lichaamsgewicht:
Population pharmacokinetic analysis of adult and elderly patients showed no clinically relevant relationship of clearance and volume of distribution with body weight.
Een farmacokinetische populatieanalyse van volwassen en oudere patiënten heeft geen klinisch relevant verband aangetoond van de klaring en het distributievolume met het lichaamsgewicht.
Preclinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, repeated dose toxicity, genotoxicity potential, and toxicity to reproduction, local tolerance or compatibility with blood.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxisch potentieel, reproductietoxiciteit, lokale tolerantie of compatibiliteit met bloed.
Sugammadex is rapidly cleared from most organs; however some retention of compound occurs in bone and teeth in the rat.
Sugammadex wordt uit de meeste organen snel geklaard; bij de rat treedt echter enige retentie van de verbinding op in botten en gebit.
The most likely component involved in the reversible binding is hydroxy apatite, the inorganic matrix in these tissues.
Het bestanddeel dat hoogstwaarschijnlijk bij de reversibele binding is betrokken, is hydroxyapatiet, de anorganische matrix in deze weefsels.
Preclinical studies in young adult and mature rats have shown that this retention does not adversely affect tooth colour or bone quality, structure, turnover and development.
Preklinisch onderzoek bij jongvolwassen en volwassen ratten heeft aangetoond dat deze retentie geen nadelige invloed heeft op de kleur van het gebit en de kwaliteit, structuur, turnover en ontwikkeling van het bot.
In juvenile rats whitish discoloration was observed in the incisors and disturbance of enamel formation was observed upon repeated dosing, however at exposure levels of 48-480 times the clinical exposure at 4 mg/ kg.
Bij juveniele ratten werd een witachtige verkleuring van de snijtanden waargenomen en bij herhaalde toediening verstoring van de glazuurvorming, maar pas bij blootstellingniveaus van 48-480 maal de klinische blootstelling bij 4 mg/kg.
Hydrochloric acid 3.7% and or sodium hydroxide (to adjust pH) 11 Water for injections
Zoutzuur 3,7% en/of natriumhydroxide (voor pH-aanpassing) Water voor injecties
This medicinal product must not be mixed with other medicinal products except those mentioned in section 6.6.
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld in rubriek 6.6.
Physical incompatibility has been reported with verapamil, ondansetron and ranitidine.
Fysische onverenigbaarheid is gerapporteerd met verapamil, ondansetron en ranitidine.
After first opening and dilution chemical and physical in-use stability has been demonstrated for 48 hours at 2 °C to 25 °C.
12 Na de eerste opening en reconstitutie is chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik aangetoond gedurende 48 uur bij 2 ° C tot 25 ° C.
From a microbiological point of view, the diluted product should be used immediately.
Vanuit microbiologisch oogpunt dient het gereconstitueerde product onmiddellijk te worden gebruikt.