qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
11 TAMs might be selected when thymidine analogs are associated with abacavir.
TAM’s kunnen geselecteerd worden als thymidine-analogen zich verbinden aan abacavir.
In vivo resistance (Therapy experienced patients):
In vivo resistentie (therapie-ervaren patiënten):
In a meta-analysis of five clinical trials where abacavir was added to intensify therapy, of 166 subjects, 123 (74%) had M184V/ I, 50 (30%) had T215Y/ F, 45 (27%) had M41L, 30 (18%) had K70R and 25 (15%) had D67N.
In een meta-analyse van vijf klinische studies bij 166 personen, waarin abacavir was toegevoegd om de 12 therapie te versterken, hadden 123 (74%) M184V/I, 50 (30%) T215Y/F, 45 (27%) M41L, 30 (18%) K70R en 25 (15%) D67N.
Logistic regression modelling of the predictive value for genotype (adjusted for baseline plasma HIV-1 RNA [vRNA], CD4+ cell count, number and duration of prior antiretroviral therapies), showed that the presence of 3 or more NRTI resistance-associated mutations was associated with reduced response at Week 4 (p=0.015) or 4 or more mutations at median Week 24 (p≤ 0.012).
Berekende regressiemodellering van de predictieve waarde van genotype (aangepast voor baseline plasma HIV- 1RNA [vRNA], CD4+ cellenaantal, hoeveelheid en duur van voorgaande antiretrovirale therapieën) liet zien dat de aanwezigheid van 3 of meer NRTI resistentie-geassocieerde mutaties samenging met een verminderde respons in week 4 (p=0,015) of 4 of meer mutaties in mediaan week 24 (p≤0,012).
In addition, the 69 insertion complex or the Q151M mutation, usually found in combination with A62V, V75I, F77L and F116Y, cause a high level of resistance to abacavir.
Week 4
Transcriptase
transcriptase mutatie
Median
Mediane
Percent with
Percentage met
Mutation
op uitga
n
ngsniveau n
Change vRNA
verandering
< 400 copies/ mL
< 400 kopieën/ml vRNA
(log10 c/ mL)
vRNA (log10 c/ml)
mutation
Een NRTI mutatie Twee NRTI-
Four or more NRTI-
Vier of meer NRTI-
Phenotypic resistance to abacavir requires M184V with at least one other abacavir-selected mutation, or M184V with multiple TAMs.
Fenotypische resistentie tegen abacavir vereist M184V met ten minste één andere abacavir-selectieve mutatie, of M184V met meerdere TAM’ s.
Cross-resistance between abacavir and antiretrovirals from other classes (e. g.
Kruisresistentie tussen abacavir en antiretrovirale middelen uit een andere groep (bijv.
PIs or NNRTIs) is unlikely.
PI’ s of NNRTI’ s) is onwaarschijnlijk.
The demonstration of the benefit of Ziagen is mainly based on results of studies performed in adult treatment-naïve patients using a regimen of Ziagen 300 mg twice daily in combination with zidovudine and lamivudine.
Het bewijs voor de meerwaarde van Ziagen is voornamelijk gebaseerd op de resultaten van studies, uitgevoerd bij volwassen patiënten die niet eerder met anti-retrovirale middelen zijn behandeld met een doseringsschema van tweemaal daags 300 mg Ziagen in combinatie met zidovudine en lamivudine.
12 Twice daily (300 mg) administration:
Tweemaal daagse toediening (300 mg):
• Therapy naïve adults
• Therapienaïeve volwassenen:
In adults treated with abacavir in combination with lamivudine and zidovudine the proportion of patients with undetectable viral load (< 400 copies/ ml) was approximately 70% (intention to treat analysis at 48 weeks) with corresponding rise in CD4 cells.
Van de volwassenen die werden behandeld met abacavir in combinatie met lamivudine en zidovudine had ongeveer 70% na behandeling een niet detecteerbare viral load (< 400 kopieën/ml) met een overeenkomstige stijging in CD4-cellen ("intention-to-treat" analyse na 48 weken).
One randomised, double blind, placebo controlled clinical study in adults has compared the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine to the combination of indinavir, lamivudine and zidovudine.
Eén gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde klinische studie bij volwassenen heeft de combinatie van abacavir, lamivudine en zidovudine vergeleken met de combinatie indinavir, lamivudine en zidovudine.
Due to the high proportion of premature discontinuation (42% of patients discontinued randomised treatment by week 48), no definitive conclusion can be drawn regarding the equivalence between the treatment regimens at week 48.
Vanwege het hoge percentage vroegtijdige beëindiging (42% van de 13 patiënten stopte met de gerandomiseerde behandeling na 48 weken), kan geen definitieve conclusie getrokken worden over de equivalentie van de behandelregimes na 48 weken.
Although a similar antiviral effect was observed between the abacavir and indinavir containing regimens in terms of proportion of patients with undetectable viral load (≤ 400 copies/ ml; intention to treat analysis (ITT), 47% versus 49%; as treated analysis (AT), 86% versus 94% for abacavir and indinavir combinations respectively), results favoured the indinavir combination, particularly in the subset of patients with high viral load (> 100,000 copies/ ml at baseline; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% for abacavir and indinavir respectively).
Hoewel een gelijkwaardig antiviraal effect werd gezien tussen abacavir en indinavir bevattende regimes in termen van deel van patiënten met niet-detecteerbare viral load (≤ 400 kopieën/ml; intention-to-treat analyse (ITT), 47% versus 49%; as-treated analyse (AT), 86% versus 94% voor respectievelijk abacavir en indinavir combinaties), zijn de resultaten gunstiger voor de indinavir-combinatie, voornamelijk voor patiënten met een hoge viral load (> 100.000 kopieën/ml bij aanvang van de therapie; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% voor respectievelijk abacavir en indinavir).
In a multicentre, double-blind, controlled study (CNA30024), 654 HIV-infected, antiretroviral therapy-naïve patients were randomised to receive either abacavir 300 mg twice daily or zidovudine 300 mg twice daily, both in combination with lamivudine 150 mg twice daily and efavirenz 600 mg once daily.
In een multicenter, dubbelblinde, gecontroleerde studie (CNA30024) werden 654 HIV-geïnfecteerde, niet eerder met antiretrovirale middelen behandelde patiënten gerandomiseerd om ofwel tweemaal daags 300 mg abacavir, ofwel tweemaal daags 300 mg zidovudine te krijgen, beide in combinatie met tweemaal daags 150 mg lamivudine en eenmaal daags 600 mg efavirenz.
The duration of double-blind treatment was at least 48 weeks.
De duur van de dubbelblinde behandeling was minimaal 48 weken.
In the intent-to-treat (ITT) population, 70% of patients in the abacavir group, compared to 69% of patients in the zidovudine group, achieved a virologic response of plasma HIV-1 RNA ≤ 50 copies/ ml by Week 48 (point estimate for treatment difference:
In de ‘ intention-to-treat’ populatie (ITT) bereikten 70% van de patiënten in de abacavirgroep, in vergelijking met 69% van de patiënten in de zidovudinegroep, een virologische response van ≤ 50 plasma HIV-1 RNA kopieën/ml in week 48 (puntschatting van het behandelingsverschil:
0.8, 95% CI -6.3, 7.9).
0,8; 95% BHI -6,3, 7,9).
In the as treated (AT) analysis the difference between both treatment arms was more noticeable (88% of patients in the abacavir group, compared to 95% of patients in the zidovudine group (point estimate for treatment difference: -6.8, 95% CI -11.8; - 1.7).
In de analyse ‘ as-treated’ (AT) was het verschil tussen beide armen meer uitgesproken (88% van de patiënten in de abacavirgroep tegen 95% van de patiënten in de zidovudinegroep (puntschatting van het behandelingsverschil: -6,8; 95% BHI -11,8, - 1,7).
However, both analyses were compatible with a conclusion of non-inferiority between both treatment arms.
Echter, beide analyses waren vergelijkbaar met een conclusie van non-inferioriteit tussen de beide behandelingsarmen.
After a median follow-up of 32 weeks, the tritherapy with the three nucleosides ZDV/ 3TC/ ABC was shown to be virologically inferior to the two other arms regardless of baseline viral load (< or > 100 000 copies/ml) with 26% of subjects on the ZDV/3TC/ABC arm, 16% on the ZDV/3TC/EFV arm and 13% on the 4 drug arm categorised as having virological failure (HIV RNA > 200 copies/ml).
Na een mediane follow-up periode van 32 weken werd aangetoond dat de triple therapie met de drie nucleosides ZDV/3TC/ABC virologisch inferieur was aan de twee andere behandelgroepen ongeacht de basaalwaarde van de virale lading (< of > 100.000 kopieën/ml) met een virologisch falen (HIV RNA > 200 kopieën/ml) bij 26% van de patiënten uit de ZDV/3TC/ABC- groep, bij 16% uit de ZDV/3TC/EFV-groep en bij 13% uit de groep met combinatie van vier middelen.
At week 48 the proportion of subjects with HIV RNA < 50 copies/ ml were 63%, 80% and 86% for the ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV and ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arms, respectively.
In week 48 waren de percentages van patiënten met HIV RNA < 50 kopieën/ml 63%, 80% en 86% voor de ZDV/3TC/ABC-, ZDV/3TC/EFV- en ZDV/3TC/ABC/EFV-groepen, respectievelijk.
The study Data Safety Monitoring Board stopped the ZDV/ 3TC/ ABC arm at this time based on the higher proportion of patients with virologic failure.
De “ Study Data Safety Monitoring Board” stopte op dat moment de ZDV/3TC/ABC-behandeling vanwege het hogere percentage patiënten met virologisch falen.
The remaining arms were continued in a blinded fashion.
De overgebleven groepen bleven op blinde wijze doorgaan.
After a median follow-up of 144 weeks, 25% of subjects on the ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arm and 26% on the ZDV/ 3TC/ EFV arm were categorised as having virological failure.
Na een mediane follow-up periode van 144 weken werd een virologisch falen geconstateerd bij 25% van de patiënten uit de ZDV/3TC/ABC/EFV-groep en bij 26% uit de ZDV/3TC/EFV-groep.
There was no significant difference in the time to first virologic failure (p=0.73, log-rank test) between the 2 arms.
Er was geen significant verschil tussen beide groepen op het moment van het eerste virologisch falen (p=0,73, log-rank test).
Virologic failure (HIV 32 weeks RNA > 200 copies/ ml) 144 weeks Virologic success (48 weeks HIV RNA < 50 copies/ ml)
Virologisch falen (HIV RNA > 200 kopieën/ml)
13 • Therapy naïve children
• Therapienaïeve kinderen:
In a study comparing the unblinded NRTI combinations (with or without blinded nelfinavir) in children, a greater proportion treated with abacavir and lamivudine (71%) or abacavir and zidovudine (60%) had HIV-1 RNA ≤ 400 copies/ ml at 48 weeks, compared with those treated with lamivudine and zidovudine (47%)[ p=0.09, intention to treat analysis].
Evenzo hadden een groter aantal kinderen die werden behandeld met
Similarly, greater proportions of children treated with the abacavir containing combinations had HIV-1 RNA ≤ 50 copies/ ml at 48 weeks (53%, 42% and 28% respectively, p=0.07).
53%, 42% en 28%, p=0,07).
• Therapy experienced patients
• Eerder behandelde patiënten
In adults moderately exposed to antiretroviral therapy the addition of abacavir to combination antiretroviral therapy provided modest benefits in reducing viral load (median change 0.44 log10 copies/ ml at 16 weeks).
Bij volwassenen die matig blootgesteld zijn geweest aan antiretrovirale therapie leidde het toevoegen van abacavir aan een antiretrovirale combinatietherapie tot een bescheiden voordeel in de afname van de viral load (mediane verlaging 0,44 log10 kopieën/ml na 16 weken).
In heavily NRTI pretreated patients the efficacy of abacavir is very low.
Bij sterk met NRTI’ s voorbehandelde patiënten is de effectiviteit van abacavir zeer gering.
The degree of benefit as part of a new combination regimen will depend on the nature and duration of prior therapy which may have selected for HIV-1 variants with cross-resistance to abacavir.
De mate waarin de patiënt baat heeft bij abacavir als onderdeel van een nieuwe combinatietherapie hangt af van de aard en duur van eerdere behandelingen, waardoor HIV-1 varianten kunnen zijn geselecteerd met een kruisresistentie voor abacavir.
Once daily (600 mg) administration:
Eenmaal daagse toediening (600 mg):
The once daily regimen of abacavir is supported by a 48 weeks multi-centre, double-blind, controlled study (CNA30021) of 770 HIV-infected, therapy-naïve adults.
Het eenmaal daagse doseerschema van abacavir wordt ondersteund door een 48 week durende, multicenter, dubbelblinde, gecontroleerde studie (CNA30021) met 770 HIV- geïnfecteerde, niet eerder behandelde volwassen patiënten.
These were primarily asymptomatic HIV infected patients (CDC stage A).
Dit waren voornamelijk a-symptomatische HIV-geïnfecteerde patiënten (CDC stadium A).
They were randomised to receive either abacavir 600 mg once daily or 300 mg twice daily, in combination with efavirenz and lamivudine given once daily.
Ze waren gerandomiseerd om ofwel eenmaal daags 600 mg abacavir ofwel tweemaal daags 300 mg te ontvangen, in combinatie met eenmaal daags efavirenz en lamivudine.
Similar clinical success (point estimate for treatment difference -1.7, 95% CI -8.4, 4.9) was observed for both regimens.
Vergelijkbaar klinisch succes (puntschatting van behandelingsverschil – 1,7, 95% BHI – 8,4, 4,9) werd waargenomen voor beide doseerschema’ s.
From these results, it can be concluded with 95% confidence that the true difference is no greater than 8.4% in favour of the twice daily regimen.
Uit deze resultaten kan met 95% zekerheid worden geconcludeerd dat het echte verschil niet groter is dan 8,4% in het voordeel van het tweemaal daagse doseerschema.
There was a low, similar overall incidence of virologic failure (viral load > 50 copies/ ml) in both the once and twice daily treatment groups (10% and 8% respectively).
Er werd een lage, vergelijkbare overall incidentie van virologisch falen waargenomen (viral load > 50 kopieën/ml) in zowel de eenmaal daagse doseringsgroep als in de tweemaal daagse doseringsgroep (respectievelijk 10% en 8%).
In the small sample size for genotypic analysis, there was a trend toward a higher rate of NRTI-associated mutations in the once daily versus the twice daily abacavir regimens.
In het kleine monster voor genotypische analyse was een trend te zien naar een hoger aantal NRTI-geassocieerde mutaties in de eenmaal daagse versus de tweemaal daagse doseerschema’ s van abacavir.
No firm conclusion could be drawn due to the limited data derived from this study.
Geen harde conclusies konden worden getrokken vanwege de beperkte gegevens die deze studie oplevert.
Long term data with abacavir used as a once daily regimen (beyond 48 weeks) are currently limited.
Lange-termijngegevens van abacavir, toegediend als een eenmaal daags doseringsregime (meer dan 48 weken), zijn momenteel beperkt.
In study CAL30001, 182 treatment-experienced patients with virologic failure were randomised and received treatment with either the fixed-dose combination of abacavir/ lamivudine (FDC) once daily or abacavir 300 mg twice daily plus lamivudine 300 mg once daily, both in combination with tenofovir and a PI or an NNRTI for 48 weeks.
In studie CAL30001 werden 182 voorbehandelde patiënten met virologisch falen gerandomiseerd en ze werden behandeld met ofwel de vast gecombineerde dosis abacavir/lamivudine (VGD) eenmaal daags ofwel 300 mg abacavir tweemaal daags samen met eenmaal daags 300 mg lamivudine, beiden in combinatie met tenofovir en een PI of een NNRTI gedurende 48 weken.
Results indicate that the FDC group was non-inferior to the abacavir twice daily group, based on similar reductions in HIV-1 RNA as measured by average area under the curve minus baseline (AAUCMB, -1.65 log10 copies/ ml versus -1.83 log10 copies/ ml respectively, 95% CI -0.13, 0.38).
De resultaten laten zien dat de VGD-groep non-inferieur is aan de tweemaal daags gedoseerde abacavirgroep, gebaseerd op vergelijkbare reducties in HIV-1 RNA gemeten als gemiddeld oppervlak onder de curve minus de baseline (AAUCMB, -1,65 log10 kopieën/ml versus -1,83 log10 kopieën/ml respectievelijk, 95% BHI - 0,13, 0,38).
Proportions with HIV-1 RNA < 50 copies/ ml (50% versus 47%) and < 400 copies/ ml (54% versus 57%) were also similar in each group (ITT population).
De verhoudingen met HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml (50% versus 47%) en < 400 kopieën/ml (54% versus 57%) waren ook vergelijkbaar in iedere groep (ITT populatie).
In study ESS30008, 260 patients with virologic suppression on a first line therapy regimen containing abacavir 300 mg plus lamivudine 150 mg, both given twice daily and a PI or NNRTI, were randomised to continue this regimen or switch to abacavir/ lamivudine FDC plus a PI or NNRTI for 48 weeks.
In studie ESS30008 werden 260 patiënten met virologische suppressie op een eerstelijns behandelschema bestaande uit 300 mg abacavir en 150 mg lamivudine, beiden tweemaal daags gedoseerd en een PI of een NNRTI, gerandomiseerd om ofwel deze behandeling voort te zetten ofwel om over te stappen op abacavir / lamivudine VGD met een PI of een NNRTI gedurende 48 weken.
Results indicate that the FDC group was associated with a similar virologic outcome (non-
De resultaten laten zien dat de VGD-groep werd geassocieerd met vergelijkbare virologische uitkomsten
14 inferior) compared to the abacavir plus lamivudine group, based on proportions of subjects with HIV- 1 RNA < 50 copies/ ml (90% and 85% respectively, 95% CI -2.7, 13.5).
15 (non-inferieur) in vergelijking met de abacavir plus lamivudinegroep, gebaseerd op aantallen patiënten met HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml (respectievelijk 90% en 85%, 95% BHI -2,7; 13,5).
Additional information:
• Aanvullende informatie
The safety and efficacy of Ziagen in a number of different multidrug combination regimens is still not completely assessed (particularly in combination with NNRTIs).
De veiligheid en werkzaamheid van Ziagen in een aantal verschillende combinatietherapieën met verscheidene geneesmiddelen is nog niet volledig beoordeeld (met name de combinatie met NNRTI’ s).
Abacavir penetrates the cerebrospinal fluid (CSF) (see section 5.2), and has been shown to reduce HIV-1 RNA levels in the CSF.
Abacavir dringt door in het cerebrospinale vocht (CSV) (zie rubriek 5.2) en heeft laten zien de HIV-1 spiegels in het CSV te reduceren.
However, no effects on neuropsychological performance were seen when it was administered to patients with AIDS dementia complex.
Er werden echter geen effecten op de neuropsychologische prestaties gezien toen abacavir werd toegediend aan patiënten met het AIDS-dementie-complex.
Absorption: abacavir is rapidly and well absorbed following oral administration.
Absorptie: abacavir wordt snel en goed geabsorbeerd na orale toediening.
The absolute bioavailability of oral abacavir in adults is about 83%.
De absolute biobeschikbaarheid van oraal toegediend abacavir bij volwassenen bedraagt ongeveer 83%.
Following oral administration, the mean time (tmax) to maximal serum concentrations of abacavir is about 1.5 hours for the tablet formulation and about 1.0 hour for the solution formulation.
Na orale toediening bedraagt de gemiddelde tijd voor het bereiken van de maximale serumconcentratie van abacavir ongeveer 1,5 uur voor de tabletten en ongeveer 1,0 uur voor de drank.
At therapeutic dosages a dosage of 300 mg twice daily, the mean (CV) steady state Cmax and Cmin of abacavir are approximately 3.00 μ g/ ml (30%) and 0.01 µg/ ml (99%), respectively.
Bij een therapeutische dosering van tweemaal daags 300 mg zijn de gemiddelde (CV) steady-state Cmax en Cmin van abacavir ongeveer respectievelijk 3,00 microgram/ml (30%) en 0,01 microgram/ml (99%).
The mean (CV) AUC over a dosing interval of 12 hours was 6.02 μ g. h/ ml (29%), equivalent to a daily AUC of approximately 12.0 μ g. h/ ml.
De gemiddelde (CV) AUC tijdens een doseringsinterval van 12 uur was 6,02 microgram.uur/ml (29%), vergelijkbaar met een dagelijkse AUC van ongeveer 12,0 microgram.uur/ml.
The Cmax value for the oral solution is slightly higher than the tablet.
De Cmax waarde voor de drank ligt iets hoger dan voor de tablet.
After a 600 mg abacavir tablet dose, the mean (CV) abacavir Cmax was approximately 4.26 μ g/ ml (28%) and the mean (CV) AUC ∞ was 11.95 μ g. h/ ml (21%).
Na een dosering van 600 mg abacavir tabletten, was de gemiddelde (CV) Cmax van abacavir ongeveer 4,26 microgram.uur/ml (28%) en de gemiddelde (CV) AUC∞ was 11,95 microgram.uur/ml (21%).
Food delayed absorption and decreased Cmax but did not affect overall plasma concentrations (AUC).
Voedsel vertraagde de opname en verlaagde de Cmax maar had geen effect op plasmaconcentraties (AUC).
Therefore Ziagen can be taken with or without food.
Daarom kan Ziagen met of zonder voedsel worden ingenomen.
This conclusion is based on the physiochemical and pharmacokinetic data, assuming that the patient crushes and transfers 100% of the tablet and ingests immediately.
Deze conclusie is gebaseerd op de fysisch- chemische en farmacokinetische eigenschappen en gaat uit van de aanname dat de patiënt de tabletten fijnmaakt, voor de volle 100% vermengt en onmiddellijk inneemt.
Distribution: following intravenous administration, the apparent volume of distribution was about 0.8 l/ kg, indicating that abacavir penetrates freely into body tissues.
Deze gegevens duiden erop dat abacavir gemakkelijk doordringt in de lichaamsweefsels.
Studies in HIV infected patients have shown good penetration of abacavir into the cerebrospinal fluid (CSF), with a CSF to plasma AUC ratio of between 30 to 44%.
Studies bij met HIV geïnfecteerde patiënten hebben een goede penetratie van abacavir in het cerebrospinale vocht (CSV) laten zien, met een concentratieverhouding CSV: plasma van 30-44%.
The observed values of the peak concentrations are 9 fold greater than the IC50 of abacavir of 0.08 µg/ ml or 0.26 µM when abacavir is given at 600 mg twice daily.
Wanneer tweemaal daags 600 mg abacavir werd gegeven waren de gemeten Cmax waarden 9 maal hoger dan de IC50 van abacavir van 0,08 µg/ml of 0,26 µM.
Plasma protein binding studies in vitro indicate that abacavir binds only low to moderately (~49%) to human plasma proteins at therapeutic concentrations.
Plasma-eiwitbindingstudies in vitro geven aan dat abacavir in therapeutische concentraties slechts weinig tot matig (ca.
This indicates a low likelihood for interactions with other medicinal products through plasma protein binding displacement.
49%) bindt aan humane plasma-eiwitten, hetgeen duidt op een geringe waarschijnlijkheid van interacties met andere geneesmiddelen door verdringing van de eiwitbinding.
Metabolism: abacavir is primarily metabolised by the liver with approximately 2% of the administered dose being renally excreted, as unchanged compound.
Metabolisme: abacavir wordt in grote mate gemetaboliseerd in de lever, waarbij ongeveer 2% van de toegediende dosis onveranderd renaal wordt uitgescheiden.
The primary pathways of metabolism in man are by alcohol dehydrogenase and by glucuronidation to produce the 5’ -carboxylic acid and 5’ - glucuronide which account for about 66% of the administered dose.
De belangrijkste metabolisatieweg bij de mens is via alcoholdehydrogenase en via glucuronidering, waarbij het 5’ -carboxylzuur en het 5’ - glucuronide worden gevormd, die ongeveer 66% van de toegediende dosis vormen.
The metabolites are excreted in the urine.
De metabolieten worden in de urine uitgescheiden.
Elimination: the mean half-life of abacavir is about 1.5 hours.
Eliminatie: de gemiddelde halfwaardetijd van abacavir is 1,5 uur.
Following multiple oral doses of abacavir 300 mg twice a day there is no significant accumulation of abacavir.
Eliminatie
Elimination of abacavir is via hepatic metabolism with subsequent excretion of metabolites primarily in the urine.
16 van abacavir vindt plaats via levermetabolisme met daaropvolgende uitscheiding van de metabolieten in voornamelijk de urine.
The metabolites and unchanged abacavir account for about 83% of the administered abacavir dose in the urine.
De metabolieten en onveranderd abacavir vormen 83% van de toegediende abacavir-dosis in de urine.
15 Intracellular pharmacokinetics
Intracellulaire farmacokinetiek
In a study of 20 HIV-infected patients receiving abacavir 300 mg twice daily, with only one 300 mg dose taken prior to the 24 hour sampling period, the geometric mean terminal carbovir-TP intracellular half-life at steady-state was 20.6 hours, compared to the geometric mean abacavir plasma half-life in this study of 2.6 hours.
In een studie met 20 HIV-geïnfecteerde patiënten die behandeld worden met tweemaal daags 300 mg abacavir, waarvan slechts een 300 mg dosis genomen wordt voorafgaand aan de monsterafname periode van 24 uur, was het geometrische gemiddelde terminale carbovir-TP intracellulaire halfwaardetijd bij steady-state 20,6 uur, vergeleken met het geometrische gemiddelde abacavir halfwaardetijd in plasma in deze studie van 2,6 uur.
Overall, these data support the use of abacavir 600 mg once daily for the treatment of HIV infected patients.
Alles bij elkaar ondersteunen deze gegevens het gebruik van eenmaal daags 600 mg abacavir voor de behandeling van HIV-geïnfecteerde patiënten.
Additionally, the efficacy and safety of abacavir given once daily has been demonstrated in a pivotal clinical study (CNA30021- See section 5.1 Clinical experience).
Daarnaast is de effectiviteit en de veiligheid van de eenmaal daags gedoseerde abacavir aangetoond in een centrale klinische studie (CNA30021 – zie rubriek 5.1).
Hepatically impaired: abacavir is metabolised primarily by the liver.
Met verminderde leverfunctie: abacavir wordt hoofdzakelijk gemetaboliseerd via de lever.
The pharmacokinetics of abacavir have been studied in patients with mild hepatic impairment (Child-Pugh score 5-6) receiving a single 600 mg dose.
De farmacokinetiek van abacavir is bestudeerd bij patiënten met licht verminderde leverfunctie (Child- Pugh score 5-6) die een dosis van 600 mg ontvingen.
The results showed that there was a mean increase of 1.89 fold [1.32; 2.70] in the abacavir AUC, and 1.58 [1.22; 2.04] fold in the elimination half-life.
De resultaten toonden een 1,89-voudige [1,32; 2,70] verhoging van de abacavir-plasmaconcentratie en een 1,58-voudige [1,22; 2,04] verhoging van de halfwaardetijd van abacavir aan.
No recommendation on dosage reduction is possible in patients with mild hepatic impairment due to the substantial variability of abacavir exposure.
Er is geen aanbeveling voor dosisvermindering mogelijk bij patiënten met lichte vermindering van de leverfunctie door de aanzienlijke verschillen in de blootstelling aan abacavir.
Renally impaired: abacavir is primarily metabolised by the liver with approximately 2% of abacavir excreted unchanged in the urine.
Met verminderde nierfunctie: abacavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd via de lever, waarbij ongeveer 2% onveranderd wordt uitgescheiden in de urine.
Therefore no dosage reduction is required in patients with renal impairment.
Daarom is er geen doseringsaanpassing vereist bij patiënten met een verminderde nierfunctie.
Based on limited experience Ziagen should be avoided in patients with end-stage renal disease.
Uitgaande van de beperkte ervaring moet Ziagen worden vermeden bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie.
Children: according to clinical trials performed in children abacavir is rapidly and well absorbed from an oral solution administered to children.
Kinderen: uit klinisch onderzoek blijkt dat abacavir snel en goed wordt geabsorbeerd uit de drank toegediend aan kinderen.
The overall pharmacokinetic parameters in children are comparable to adults, with greater variability in plasma concentrations.
Bij kinderen zien we een iets grotere variabiliteit in plasmaconcentraties.
The recommended dose for children from three months to 12 years is 8 mg/ kg twice daily.
De aanbevolen dosering voor kinderen van 3 maanden en met een gewicht van minder dan 30 kg is 8 mg/ kg tweemaal daags.
This will provide slightly higher mean plasma concentrations in children, ensuring that the majority will achieve therapeutic concentrations equivalent to 300 mg twice daily in adults.
Dit levert iets hogere gemiddelde plasmaconcentraties op bij kinderen, waardoor de meerderheid met zekerheid therapeutische concentraties zal bereiken die overeenkomen met die na 300 mg tweemaal daags bij volwassenen.
There are insufficient safety data to recommend the use of Ziagen in infants less than three months old.
Er zijn onvoldoende veiligheidsgegevens om het gebruik van Ziagen bij baby’ s jonger dan 3 maanden aan te bevelen.
The limited data available indicate that a dose of 2 mg/ kg in neonates less than 30 days old provides similar or greater AUCs, compared to the 8 mg/ kg dose administered to older children.
De beperkte gegevens die beschikbaar zijn wijzen erop dat een dosis van 2 mg/ kg in neonaten jonger dan 30 dagen leidt tot gelijke of hogere AUC’ s in vergelijking met de 8 mg/ kg dosering die wordt toegediend aan oudere kinderen.
Elderly: the pharmacokinetics of abacavir have not been studied in patients over 65 years of age.
Ouderen: de farmacokinetiek van abacavir is niet onderzocht bij patiënten ouder dan 65 jaar.
Abacavir was not mutagenic in bacterial tests but showed activity in vitro in the human lymphocyte chromosome aberration assay, the mouse lymphoma assay, and the in vivo micronucleus test.
Abacavir was niet mutageen in bacteriële testsystemen maar vertoonde activiteit in vitro in een humane lymfocyt-chromosoomafwijkingen-test, de muislymfoomtest en in de in vivo micronucleus- test.
This is consistent with the known activity of other nucleoside analogues.
Dit is in overeenstemming met de bekende activiteit van andere nucleoside-analogen.
These results indicate that abacavir has a weak potential to cause chromosomal damage both in vitro and in vivo at high test concentrations.
Deze resultaten duiden erop dat abacavir zowel in vivo als in vitro in hoge testconcentraties in geringe mate in staat is chromosoombeschadigingen te veroorzaken.
Malignant tumours occurred in the preputial gland of males and the clitoral gland of females of both species, and in rats in the thyroid gland of males and the liver, urinary bladder, lymph nodes and the subcutis of females.
Maligne tumoren traden op in de preputiumklieren bij mannelijke dieren en in de clitorisklieren bij vrouwelijke dieren van beide soorten en in de lever, urineblaas, lymfeklieren en subcutis van vrouwelijke ratten.
The majority of these tumours occurred at the highest abacavir dose of 330 mg/ kg/ day in mice and 600 mg/ kg/ day in rats.
De meerderheid van deze tumoren trad op bij de hoogste abacavir dosering van 330/ mg/ kg dag bij muizen en 600 mg/ kg/ dag bij ratten.
The systemic exposure at the no effect level in mice and rats was equivalent to 3
De tumor in de preputiumklieren was hierop een uitzondering, deze trad op bij een dosis van 110 mg/ kg bij muizen.
16 and 7 times the human systemic exposure during therapy.
Dit komt overeen met drie en zeven maal de verwachte systemische blootstelling bij mensen.
While the carcinogenic potential in humans is unknown, these data suggest that a carcinogenic risk to humans is outweighed by the potential clinical benefit.
Hoewel het carcinogene risico voor de mens onbekend is, suggereren deze data dat het potentiële klinische voordeel voor de mens opweegt tegen het carcinogene risico.
In pre-clinical toxicology studies, abacavir treatment was shown to increase liver weights in rats and monkeys.
In preklinische toxicologiestudies werd aangetoond dat behandeling met abacavir het gewicht van lever bij apen en ratten verhoogt.
There is no evidence from clinical studies that abacavir is hepatotoxic.
Er zijn geen aanwijzingen uit klinische studies, dat abacavir hepatotoxisch is.
Additionally, autoinduction of abacavir metabolism or induction of the metabolism of other medicinal products hepatically metabolised has not been observed in man.
Bovendien is er geen autoinductie van het abacavir metabolisme of inductie van het metabolisme van andere via de lever gemetaboliseerde geneesmiddelen waargenomen bij de mens.
The systemic exposures were equivalent to 7 to 24 times the expected systemic exposure in humans.
De systemische blootstelling was gelijkwaardig met zeven tot 24 maal de verwachte systemische blootstelling in de mens.
In reproductive toxicity studies, embryo and foetal toxicity have been observed in rats but not in rabbits.
In reproductietoxiciteitsstudies werd embryofoetale toxiciteit waargenomen bij ratten, maar niet bij konijnen.
These findings included decreased foetal body weight, foetal oedema, and an increase in skeletal variations/ malformations, early intra-uterine deaths and still births.
Deze waarnemingen waren o. a. afgenomen foetaal lichaamsgewicht, foetaal oedeem, en een toename in skeletafwijkingen/ misvormingen, vroege intra-uteriene sterfte en doodgeboorten.
No conclusion can be drawn with regard to the teratogenic potential of abacavir because of this embryo-foetal toxicity.
Er kan geen conclusie worden getrokken met betrekking tot het teratogene potentieel van abacavir vanwege deze embryofoetale toxiciteit.
Microcrystalline cellulose Sodium starch glycollate Magnesium stearate Colloidal anhydrous silica
Microkristallijne cellulose Natriumzetmeelglycolaat Magnesiumstearaat Colloïdaal watervrij silica
Triacetin Methylhydroxypropylcellulose Titanium dioxide Polysorbate 80 Iron oxide yellow
Triacetin Methylhydroxypropylcellulose Titaandioxide Polysorbaat 80 Geel ijzeroxide
Do not store above 30°C
Bewaren beneden 30°C.
Polyvinyl chloride/ foil blister packs containing 60 tablets.
Polyvinylchloride / aluminiumfolie blisterverpakkingen met 60 tabletten.
MARKETING AUTHORISATION NUMBER(S)
NUMMER (S) VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
Date of renewal:
Datum van laatste hernieuwing:
Ziagen 20 mg/ ml oral solution
Ziagen 20 mg/ ml drank
Oral solution containing 20 mg/ ml of abacavir (as sulfate).
Drank bevat 20 mg/ ml abacavir (als sulfaat).
Sorbitol (E420)340 mg/ ml Methyl parahydroxybenzoate (E218) 1.5 mg/ ml Propyl parahydroxybenzoate (E216) 0.18 mg/ ml
Hulpstoffen Sorbitol (E420) 340 mg/ ml Methylparahydroxybenzoaat (E218) 1,5 mg/ ml Propylparahydroxybenzoaat (E216) 0,18 mg/ ml
The oral solution is clear to slightly opalescent yellowish, aqueous solution.
De drank is een heldere tot weinig opaalachtig gele waterige oplossing.
Ziagen is indicated in antiretroviral combination therapy for the treatment of Human Immunodeficiency Virus (HIV) infection.
Ziagen is geïndiceerd bij antiretrovirale combinatietherapie voor de behandeling van Humaan Immunodeficiëntie Virus (HIV) infectie.
The demonstration of the benefit of Ziagen is mainly based on results of studies performed in treatment-naïve adult patients on combination therapy with a twice daily regimen (see section 5.1).
De aangetoonde voordelen van Ziagen zijn vooral gebaseerd op resultaten van studies met naïeve volwassen patiënten, die combinatietherapie op basis van twee maal daags doseren kregen (zie rubriek 5.1).
Adults and adolescents: the recommended dose of Ziagen is 600 mg daily (30 ml).
De aanbevolen dosering Ziagen is 600 mg (30 ml) per dag.
This may be administered as either 300 mg (15 ml) twice daily or 600 mg (30 ml) once daily (see sections 4.4 and 5.1).
Dit kan toegediend worden als 300 mg (15 ml) tweemaal daags of als 600 mg (30 ml) eenmaal daags (zie rubrieken 4.4 en 5.1).
Patients changing to the once daily regimen should take 300 mg (15 ml) twice a day and switch to 600 mg (30 ml) once a day the following morning.
Patiënten die overgaan op de eenmaal daagse dosering dienen 300 mg (15 ml) tweemaal daags in te nemen en de volgende morgen over te gaan op de 600 mg (30 ml) eenmaal daagse dosering.
Where an evening once daily regimen is preferred, 300 mg (15 ml) of Ziagen should be taken on the first morning only, followed by 600 mg (30 ml) in the evening.
Wanneer ’ s avonds doseren wordt geprefereerd, dan dient men de eerste ochtend 300 mg (15 ml) Ziagen in te nemen gevolgd door 600 mg (30 ml) dezelfde avond.
When changing back to a twice daily regimen, patients should complete the day's treatment and start 300 mg (15 ml) twice a day the following morning.
Wanneer patiënten weer terug willen gaan naar tweemaal daags doseren, dan dienen ze de dagdosering af te maken en de volgende morgen te starten met 300 mg (15 ml) tweemaal daags.
Children from three months to 12 years: the recommended dose is 8 mg/ kg twice daily up to a maximum of 600 mg (30 ml) daily.
De aanbevolen dosering is 8 mg/ kg tweemaal daags tot een maximum van 600 mg (30 ml) per dag.
19 Children less than three months: the data available on the use of Ziagen in this age group are very limited (see section 5.2).
Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Ziagen in deze leeftijdsgroep (zie rubriek 5.2).
Ziagen is also available as a tablet formulation.
Ziagen is ook beschikbaar in tabletvorm.
No data are available in patients with moderate hepatic impairment, therefore the use of abacavir is not recommended unless judged necessary.
Er bestaan geen gegevens bij patiënten met matig leverinsufficiëntie waardoor het gebruik van abacavir niet wordt aanbevolen behalve wanneer het noodzakelijk wordt geacht.
Ziagen is contraindicated in patients with severe hepatic impairment.
Ziagen is gecontraïndiceerd bij patiënten met een ernstig verminderde leverfunctie
Abacavir should not be used in patients known to carry the HLA-B*5701 allele, unless no other therapeutic option is available based on the treatment history and resistance testing (see section 4.1).
21 er voor deze patiënten geen ander therapeutisch alternatief beschikbaar is op grond van de behandelhistorie en resistentietesten (zie rubriek 4.1).
Skin patch testing was used as a research tool for the PREDICT-1 study but has no utility in the clinical
Het testen van huidpatches werd gebruikt als een onderzoeksmethode in de PREDICT-1 studie, maar dit is niet bruikbaar bij de klinische behandeling van patiënten en dient daarom niet te worden toegepast in de klinische praktijk.
Almost all hypersensitivity reactions will have fever and/ or rash as part of the syndrome.
Bij bijna alle overgevoeligheidsreacties maken koorts en/ of huiduitslag deel uit van het syndroom.
Other signs and symptoms may include respiratory signs and symptoms such as dyspnoea, sore throat, cough and abnormal chest x-ray findings (predominantly infiltrates, which can be localised), gastrointestinal symptoms, such as nausea, vomiting, diarrhoea, or abdominal pain, and may lead to misdiagnosis of hypersensitivity as respiratory disease (pneumonia, bronchitis, pharyngitis), or gastroenteritis.
Andere tekens en symptomen kunnen o. a. zijn: respiratoire tekens en symptomen zoals dyspnoe, pijnlijke keel of hoesten, en abnormale radiologische bevindingen van de thorax (voornamelijk infiltraten die kunnen worden gelokaliseerd), gastro-intestinale symptomen zoals misselijkheid, braken, diarree of pijn in de buik en dit kan leiden tot misdiagnose omdat een overgevoeligheidsreactie wordt aangezien voor een respiratoire aandoening (pneumonie, bronchitis, faryngitis) of gastro-enteritis.
Other frequently observed signs or symptoms of the hypersensitivity reaction may include lethargy or malaise and musculoskeletal symptoms (myalgia, rarely myolysis, arthralgia).
Andere frequent waargenomen symptomen van de overgevoeligheidsreactie kunnen o. a. zijn: lethargie, of malaise en symptomen met betrekking tot de skeletspieren (myalgie, zelden myolyse, artralgie).
Patients should be monitored closely, especially during the first two months of treatment with Ziagen, with consultation every two weeks.
Patiënten moeten nauwkeurig worden gecontroleerd, in het bijzonder gedurende de eerste twee maanden van de behandeling met Ziagen, waarbij elke twee weken een contact met de arts dient plaats te vinden.
Patients who are diagnosed with a hypersensitivity reaction whilst on therapy MUST discontinue Ziagen immediately.
Patiënten bij wie een overgevoeligheidsreactie wordt vastgesteld tijdens de behandeling MOETEN de behandeling met Ziagen onmiddellijk staken.
Ziagen, or any other medicinal product containing abacavir (i. e.
Behandeling met Ziagen, of enig ander geneesmiddel dat abacavir bevat (d. w. z.
This recurrence is usually more severe than on initial presentation, and may include life-threatening hypotension and death.
Deze hernieuwde reactie is gewoonlijk ernstiger dan de eerste en kan o. a. bestaan uit levensbedreigende hypotensie en overlijden.
Special care is needed for those patients simultaneously starting treatment with Ziagen and other medicinal products known to induce skin toxicity (such as non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors - NNRTIs).
22 Speciale aandacht is nodig voor patiënten die tegelijkertijd een behandeling beginnen met Ziagen en andere geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze huidtoxiciteit kunnen veroorzaken (zoals non- nucleoside reverse transcriptaseremmers – NNRTI’ s).
This is because it is currently difficult to differentiate between rashes induced by these products and abacavir related hypersensitivity reactions.
Dit vanwege het feit dat het momenteel moeilijk is onderscheid te maken tussen de huiduitslag veroorzaakt door deze middelen en overgevoeligheidsreacties, die in verband staan met het gebruik van abacavir.
If a hypersensitivity reaction cannot be ruled out, Ziagen or any other medicinal product containing abacavir (i. e.
Wanneer een overgevoeligheidsreactie niet kan worden uitgesloten mag er nooit opnieuw worden gestart met Ziagen of enig ander abacavir bevattend geneesmiddel (d. w. z.
Hypersensitivity reactions with rapid onset, including life-threatening reactions have occurred after restarting Ziagen in patients who had only one of the key symptoms of hypersensitivity (skin rash, fever, gastrointestinal, respiratory or constitutional symptoms such as lethargy and malaise) prior to stopping Ziagen.
Snel optredende overgevoeligheidsreacties, waaronder levensbedreigende reacties, zijn voorgekomen bij patiënten waarbij de behandeling met Ziagen werd hervat en die maar één van de belangrijkste symptomen van overgevoeligheid (huiduitslag, koorts, gastro-intestinale, respiratoire of constitutionele symptomen zoals lethargie en malaise) hadden voordat de behandeling met Ziagen werd gestopt.
Moreover, on very rare occasions hypersensitivity reactions have been reported in patients who have restarted therapy, and who had no preceding symptoms of a hypersensitivity
Tevens zijn in zeldzame gevallen overgevoeligheidsreacties gemeld bij patiënten die de therapie hervat hebben en die geen voorafgaande symptomen van een overgevoeligheidsreactie hadden.
Ziagen or any other medicinal product containing abacavir (i. e.
meer Ziagen of enig ander geneesmiddel dat abacavir bevat (d. w. z.
They
- Iedere patiënt moet eraan worden herinnerd de bijsluiter in de Ziagen-verpakking te lezen.
should be reminded of the importance of removing the Alert Card included in the pack, and keeping it with them at all times.
Patiënten moeten erop worden gewezen dat het belangrijk is het Waarschuwingskaartje, dat is bijgesloten in de verpakking uit de verpakking te halen en altijd bij zich te dragen.
Lactic acidosis: lactic acidosis, usually associated with hepatomegaly and hepatic steatosis, has been reported with the use of nucleoside analogues.
23 Lactaatacidose: lactaatacidose wordt meestal geassocieerd met ernstige hepatomegalie en hepatische steatosis en zijn gerapporteerd met het gebruik van nucleoside-analogen.
Early symptoms (symptomatic hyperlactatemia) include benign digestive symptoms (nausea, vomiting and abdominal pain), non-specific malaise, loss of appetite, weight loss, respiratory symptoms (rapid and/ or deep breathing) or neurological symptoms (including motor weakness).
Vroege symptomen (symptomatische hyperlactatemie) omvatten benigne digestieve symptomen (misselijkheid, braken en buikpijn), niet-specifieke malaise, verlies van eetlust, gewichtsverlies, respiratoire symptomen (snelle en/ of zware ademhaling) of neurologische symptomen (inclusief verzwakte motoriek).
Treatment with nucleoside analogues should be discontinued in the setting of symptomatic hyperlactatemia and metabolic/ lactic acidosis, progressive hepatomegaly, or rapidly elevating aminotransferase levels.
Behandeling met nucleoside-analogen dient te worden onderbroken in het geval van symptomatische hyperlactatemie, metabole/ lactaatacidose, progressieve hepatomegalie of snel toenemende aminotransferasespiegels.
Mitochondrial dysfunction: nucleoside and nucleotide analogues have been demonstrated in vitro and in vivo to cause a variable degree of mitochondrial damage.
Voor nucleoside en nucleotide-analogen is in vitro en in vivo aangetoond dat ze in min of meerdere mate mitochondriale beschadiging veroorzaken.
There have been reports of mitochondrial dysfunction in HIV-negative infants exposed in utero and/ or post-natally to nucleoside analogues.
Er werden mitochondriale disfuncties gemeld bij HIV-negatieve kinderen die in utero en/ of postnataal zijn blootgesteld aan nucleoside-analogen.
Whether the
Enkele laattijdig optredende neurologische stoornissen werden gerapporteerd (hypertonie, convulsies, abnormaal gedrag).
22 neurological disorders are transient or permanent is currently unknown.
Het is momenteel niet bekend of deze neurologische stoornissen tijdelijk of blijvend zijn.
Pancreatitis: pancreatitis has been reported, but a causal relationship to Ziagen treatment is uncertain.
Pancreatitis is gemeld, maar een oorzakelijk verband met Ziagen-behandeling is onzeker.
Triple nucleoside therapy: in patients with high viral load (> 100,000 copies/ ml) the choice of a triple combination with abacavir, lamivudine and zidovudine needs special consideration (see section 5.1).
Bij patiënten met een hoge viral load (> 100.000 kopieën/ ml) dient de keuze van een triple combinatie met abacavir, lamivudine en zidovudine speciale aandacht te krijgen (zie rubriek 5.1).
A pharmacokinetic study has been performed in patients with mild hepatic impairment.
Een farmacokinetische studie is uitgevoerd bij patiënten met een licht verminderde leverfunctie.
For patients with severe hepatic impairment, Ziagen is contraindicated (see section 4.3).
Bij patiënten met ernstige vermindering van de leverfunctie is Ziagen gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Ziagen oral solution contains 340 mg/ ml of sorbitol.
Ziagen drank bevat 340 mg/ ml sorbitol.
Patients with rare hereditary
Wanneer de drank volgens de doseringsaanbeveling wordt ingenomen bevat elke 15 ml dosering ongeveer 5 g sorbitol.
23 problems of fructose intolerance should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame, erfelijke problemen van fructose intolerantie dienen dit geneesmiddel niet in te nemen.
Sorbitol can have a mild laxative effect.
Sorbitol kan een mild laxerend effect hebben.
The calorific value of sorbitol is 2.6 kcal/ g.
De caloriewaarde van sorbitol is 2,6 kcal/ g.
Ziagen oral solution also contains methyl parahydroxybenzoate and propyl parahydroxybenzoate which may cause allergic reactions (possibly delayed).
Ziagen drank bevat ook methylparahydroxybenzoaat en propylparahydroxybenzoaat, die overgevoeligheidsreacties (mogelijk vertraagd) kunnen veroorzaken.
Transmission: patients should be advised that current antiretroviral therapy, including Ziagen, have not been proven to prevent the risk of transmission of HIV to others through sexual contact or blood contamination.
Patiënten moeten erop worden gewezen dat niet is bewezen dat de huidige antiretrovirale therapie, inclusief Ziagen het risico van HIV-overdracht via seksueel contact of bloedcontaminatie voorkomt.
Based on the results of in vitro experiments and the known major metabolic pathways of abacavir, the potential for P450 mediated interactions with other medicinal products involving abacavir is low.
Uitgaande van de resultaten van in vitro experimenten en de belangrijkste bekende metabolisatie- routes van abacavir, is de kans op geneesmiddelinteracties via P450 of van andere geneesmiddelen met abacavir gering.
Methadone: in a pharmacokinetic study, coadministration of 600 mg abacavir twice daily with methadone showed a 35% reduction in abacavir Cmax and a one hour delay in tmax but the AUC was unchanged.
Methadon: in een farmacokinetische studie werd bij gelijktijdige toediening van 600 mg abacavir tweemaal daags en methadon een 35% reductie van de Cmax van abacavir waargenomen en één uur vertraging in tmax, maar de AUC was onveranderd.
24 Retinoids: retinoid compounds are eliminated via alcohol dehydrogenase.
Retinoïden: retinoïdverbindingen worden geëlimineerd met behulp van alcoholdehydrogenase.
Placental transfer of abacavir and/ or its related metabolites has been shown to occur in animals.
Bij dieren is aangetoond dat overdracht van abacavir en/ of de metabolieten ervan via de placenta plaatsvindt.
Toxicity to the developing embryo and foetus occurred in rats, but not in rabbits (see section 5.3).
(zie rubriek 5.3).