qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
LPV/ r 400/ 100 mg bid (n=358), IDV/ r 800/ 100 mg bid (n=23), SQV/ r 1000/ 100 mg bid or 800/ 200 mg bid (n=162), APV/ r 600/ 100 mg bid (n=194) ENF Enfuvirtide; FAS Full Analysis Set; PP Per Protocol; APV/ rtv Amprenavir/ ritonavir; IDV/ rtv Indinavir/ ritonavir; LPV/ rtv Lopinavir/ ritonavir; SQV/ rtv Saquinavir/ ritonavir
LPV/ r 400/ 100 mg tweemaal daags (n=358), IDV/ r 800/ 100 mg tweemaal daags (n=23), SQV/ r 1000/ 100 mg tweemaal daags of 800/ 200 mg tweemaal daags (n=162), APV/ r 600/ 100 mg tweemaal daags (n=194) ENF enfuvirtide; FAS Full Analysis Set; PP Per Protocol; APV/ rtv amprenavir/ ritonavir; IDV/ rtv indinavir/ ritonavir; LPV/ rtv lopinavir/ ritonavir; SQV/ rtv saquinavir/ ritonavir
Combined 48-week median time to treatment failure for both studies was 115 days in the APTIVUS/ ritonavir arm and 0 days in the comparator arm (no treatment response was imputed to day 0).
De mediane tijd tot falen van de behandeling (data van beide studies gecombineerd en 48 weken analyse) was 115 dagen in de APTIVUS/ ritonavir arm en 0 dagen in de referentie-arm (het ontbreken van een behandelingseffect werd aangemerkt als falen op dag 0).
Through 48 weeks of treatment, the proportion of patients in the APTIVUS/ ritonavir arm compared to the comparator PI/ ritonavir arm with HIV-1 RNA < 400 copies/ ml was 30% and 14% respectively, and with HIV-1 RNA < 50 copies/ ml was 23% and 10% respectively.
Het percentage patiënten met HIV-1 RNA < 50 kopieën/ ml was 23% in de APTIVUS/ ritonavir arm en 10% in de referentie PI/ ritonavir arm.
Among all randomised and treated patients, the median change from baseline in HIV-1 RNA at the last measurement up to Week 48 was -0.64 log10 copies/ ml in patients receiving APTIVUS/ ritonavir versus -0.22 log10 copies/ ml in the comparator PI/ ritonavir arm.
Onder alle gerandomiseerde en behandelde patiënten was de mediane verandering van HIV-1 RNA van het uitgangsniveau tot het laatste meetpunt tot en met week 48 -0, 64 log10 kopieën/ ml voor patiënten in de APTIVUS/ ritonavir arm en -0,22 log10 kopieën/ ml voor patiënten in de referentie PI/ ritonavir arm.
19 Among all randomised and treated patients, the median change from baseline in CD4+ cell count at the last measurement up to Week 48 was +23 cells/ mm3 in patients receiving APTIVUS/ ritonavir (N=740) versus +4 cells/ mm3 in the comparator PI/ ritonavir (N=727) arm.
Onder alle gerandomiseerde en behandelde patiënten was de mediane verandering in CD4+ cellen op het laatste meetpunt tot en met week 48 +23 cellen/ mm3 voor patiënten in de APTIVUS/ ritonavir arm (N=740) en +4 cellen/ mm3 voor patiënten in de referentie PI/ ritonavir arm (N=727).
The superiority of APTIVUS co-administered with low dose ritonavir over the comparator protease inhibitor/ ritonavir arm was observed for all efficacy parameters at week 48.
De superioriteit van APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, ten opzichte van de referentie proteaseremmer/ ritonavir arm na 48 weken werd waargenomen voor alle effectiviteitsparameters.
It has not been shown that APTIVUS is superior to these boosted comparator protease inhibitors in patients harbouring strains susceptible to these protease inhibitors.
Het is niet aangetoond dat APTIVUS beter is dan de gebooste referentie proteaseremmers bij patiënten die virus dragen dat gevoelig is voor deze proteaseremmers.
RESIST data also demonstrate that APTIVUS co- administered with low dose ritonavir exhibits a better treatment response at 48 weeks when the OBR contains genotypically available antiretroviral agents (eg enfuvirtide).
De RESIST-data laten tevens zien dat APTIVUS, gecombineerd met een lage dosis ritonavir, een betere behandelingsrespons geeft na 48 weken wanneer de OBR genotypisch beschikbare antiretrovirale middelen (bijv. enfuvirtide) bevat.
At present there are no results from controlled trials evaluating the effect of APTIVUS on clinical progression of HIV.
20 Op dit moment zijn er geen resultaten van gecontroleerde onderzoeken die het effect van APTIVUS op de klinische progressie van een HIV-infectie evalueren.
APTIVUS/ ritonavir response rates in the RESIST studies were assessed by baseline tipranavir genotype and phenotype.
Analyse van tipranavir-resistentie bij voorbehandelde patiënten De mate van respons op APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir in de RESIST- onderzoeken is onderzocht op basis van baseline tipranavir genotype en fenotype.
Relationships between baseline phenotypic susceptibility to tipranavir, primary PI mutations, protease mutations at codons 33, 82, 84 and 90, tipranavir resistance-associated mutations, and response to APTIVUS/ ritonavir therapy were assessed.
De verbanden tussen baseline fenotypische gevoeligheid voor tipranavir, primaire PI mutaties, proteasemutaties op codons 33, 82, 84 en 90, tipranavir-resistentie geassocieerde mutaties en de respons op therapie met APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir zijn onderzocht.
Of note, patients in the RESIST studies had a specific mutational pattern at baseline of at least one primary protease gene mutation among codons 30N, 46I, 46L, 48V, 50V, 82A, 82F, 82L, 82T, 84V or 90M, and no more than two mutations on codons 33, 82, 84 or 90.
Van belang is dat patiënten in de RESIST-onderzoeken een specifiek baseline mutatiepatroon hadden van ten minste één primaire protease genmutatie op codon 30N, 46I, 46L, 48V, 50V, 82A, 82F, 82L, 82T, 84V of 90M en niet meer dan twee mutaties op de codons 33, 82, 84 of 90.
The following observations were made:
De volgende waarnemingen zijn gedaan:
− Primary PI mutations:
- Primaire PI-mutaties:
Analyses were conducted to assess virological outcome by the number of primary PI mutations (any change at protease codons 30, 32, 36, 46, 47, 48, 50, 53, 54, 82, 84, 88 and 90) present at baseline.
Analyses zijn uitgevoerd om het virologische effect te bepalen met behulp van het aantal op baseline aanwezige primaire PI mutaties (elke verandering in de proteasecodons 30, 32, 36, 46, 47, 48, 50, 53, 54, 82, 84, 88 en 90).
Response rates were higher in APTIVUS/ ritonavir patients than comparator PI boosted with ritonavir in new enfuvirtide patients, or patients without new enfuvirtide.
De mate van respons was hoger bij patiënten die APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, gebruikten dan bij patiënten in de referentie-arm die een PI samen met ritonavir gebruikten en startten met enfuviritide, of patiënten die niet startten met het gebruik van enfuvirtide.
However, without new enfuvirtide some patients began to lose antiviral activity between weeks 4 and 8.
Echter, zonder nieuw enfuvirtide begonnen sommige patiënten antivirale activiteit te verliezen tussen week 4 en 8.
− Mutations at protease codons 33, 82, 84 and 90:
- Mutaties op proteasecodons 33, 82, 84 en 90:
A reduced virological response was observed in patients with viral strains harbouring two or more mutations at HIV protease codons 33, 82, 84 or 90, and not receiving new enfuvirtide.
Bij patiënten met virusstammen die twee of meer mutaties op HIV proteasecodons 33, 82, 84 of 90 bevatten en die niet startten met enfuvirtide, werd een verminderde virologische respons gezien.
− Tipranavir resistance-associated mutations:
- Mutaties geassocieerd met tipranavir-resistentie:
Virological response to APTIVUS/ ritonavir therapy has been evaluated using a tipranavir-associated mutation score based on baseline genotype in RESIST-1 and RESIST-2 patients.
De virologische respons op therapie met APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir is onderzocht, gebruik makend van een tipranavir-geassosieerde mutatiescore gebaseerd op baseline genotype, bij patiënten die deelnamen aan de RESIST-1 en RESIST-2 onderzoeken.
This score (counting the 16 amino acids that have been associated with reduced tipranavir susceptibility and/ or reduced viral load response:
Deze score (telling van de 16 aminozuren die zijn geassocieerd met de verminderde gevoeligheid voor tipranavir en/ of afgenomen viral load respons:
10V, 13V, 20M/ R/ V, 33F, 35G, 36I, 43T, 46L, 47V, 54A/ M/ V, 58E, 69K, 74P, 82L/ T, 83D and 84V) was applied to baseline viral protease sequences.
10V, 13V, 20M/ R/ V, 33F, 35G, 36I, 43T, 46L, 47V, 54A/ M/ V, 58E, 69K, 74P, 82L/ T, 83D en 84V) werd toegepast op de baseline virale protease sequenties.
A correlation between the tipranavir mutation score and response to APTIVUS/ ritonavir therapy at week 48 has been established.
Een correlatie tussen de tipranavir mutatiescore en de respons op therapie met APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir na 48 weken is vastgesteld.
This score has been determined from the selected RESIST patient population having specific mutation inclusion criteria and therefore extrapolation to a wider population mandates caution.
Deze score is gebaseerd op de geselecteerde RESIST-patiëntenpopulatie met specifieke mutatie- inclusiecriteria en daarom is voorzichtigheid geboden bij extrapolatie naar een bredere populatie.
At 48-weeks, a higher proportion of patients receiving APTIVUS/ ritonavir achieved a treatment response in comparison to the comparator protease inhibitor/ ritonavir for nearly all of the possible combinations of genotypic resistance mutations (see table below).
Na 48 weken bereikte een groter deel van de patiënten die APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir kregen, een behandelingsrespons in vergelijking met de referentie proteaseremmer/ ritonavir voor bijna alle mogelijke combinaties van genotypische resistentie-mutaties (zie de tabel hieronder).
20 Proportion of patients achieving treatment response at Week 48 (confirmed ≥ 1 log10 copies/ ml decrease in viral load compared to baseline), according to tipranavir baseline mutation score and enfuvirtide use in RESIST patients
21 Percentage van de patiënten met een behandelingsrespons op week 48 (bevestigd ≥ 1 log10 kopieën / ml afname in viral load ten opzichte van baseline), gerelateerd aan de tipranavir baseline mutatiescore en enfuvirtide gebruik bij RESIST-patiënten
New ENF
Nieuw ENF
No New ENF*
Geen nieuw ENF*
Number of TPV Score Mutations**
Aantal TPV score mutaties**
0,1 2 3 4 ≥ 5 All patients
0-1 2 3 4 ≥ 5 Alle patiënten
* Includes patients who did not receive ENF and those who were previously treated with and continued ENF **Mutations in HIV protease at positions L10V, I13V, K20M/ R/ V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/ M/ V, 58E, H69K, T74P, V82L/ T, N83D or I84V ENF Enfuvirtide; TPV/ r Tipranavir/ ritonavir
*Inclusief patiënten die geen ENF kregen en patiënten die al behandeld werden met ENF en deze behandeling voortzetten. **Mutaties in HIV protease op de posities L10V, I13V, K20M/ R/ V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/ M/ V, 58E, H69K, T74P, V82L/ T, N83D of I84V ENF Enfuvirtide; TPV/ r Tipranavir/ ritonavir
Sustained HIV-1 RNA decreases up to week 48 were mainly observed in patients who received APTIVUS/ ritonavir and new enfuvirtide.
Aanhoudende HIV-1 RNA afname tot week 48 werd voornamelijk gezien bij patiënten die APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, en nieuw enfuvirtide kregen.
If patients did not receive APTIVUS/ ritonavir with new enfuvirtide, diminished treatment responses at week 48 were observed, relative to new enfuvirtide use (see Table below).
Als patiënten geen APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, met nieuw enfuvirtide kregen, werd een vermindering van de behandelingsrepsons op week 48 gezien, afhankelijk van nieuw enfuvirtide- gebruik (zie tabel hieronder).
Mean decrease in viral load from baseline to week 48, according to tipranavir baseline mutation score and enfuvirtide use in RESIST patients
Gemiddelde afname in viral load ten opzichte van baseline tot week 48, gerelateerd aan tipranavir baseline mutatiescore en enfuvirtide gebruik bij RESIST patiënten
Number of TPV Score Mutations**
Aantal TPV Score mutaties**
0, 1 2 3 4 ≥ 5 All patients
0-1 2 3 4 ≥ 5 Alle patiënten
* Includes patients who did not receive ENF and those who were previously treated with and continued ENF ** **Mutations in HIV protease at positions L10V, I13V, K20M/ R/ V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/ M/ V, 58E, H69K, T74P, V82L/ T, N83D or I84V ENF Enfuvirtide; TPV/ r Tipranavir/ ritonavir
* Inclusief patiënten die geen ENF kregen en patiënten die al behandeld werden met ENF en deze behandeling voortzetten. **Mutaties in HIV protease op de posities L10V, I13V, K20M/ R/ V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/ M/ V, 58E, H69K, T74P, V82L/ T, N83D of I84V ENF Enfuvirtide; TPV/ r Tipranavir/ ritonavir
− Tipranavir phenotypic resistance:
− Tipranavir fenotypische resistentie:
Increasing baseline phenotypic fold change to tipranavir in isolates is correlated to decreasing virological response.
Een toename van baseline fenotypische fold change voor tipranavir bij isolaten, is gecorreleerd aan een dalende virologische respons.
Isolates with baseline fold change of > 0 to 3 are considered susceptible; isolates with > 3 to 10 fold changes have decreased susceptibility; isolates with > 10 fold changes are resistant.
Isolaten met een fold change van > 3 tot 10 vertonen een verminderde gevoeligheid en isolaten met een fold change van > 10 zijn resistent.
Conclusions regarding the relevance of particular mutations or mutational patterns are subject to change with additional data, and it is recommended to always consult current interpretation systems for analysing resistance test results.
Daarom wordt aanbevolen altijd de meest recente interpretatiesystemen voor het analyseren van de resultaten van resistentieonderzoek te raadplegen.
21 5.2 Pharmacokinetic properties
22 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
In order to achieve effective tipranavir plasma concentrations and a twice daily dosing regimen, coadministration of tipranavir with low dose ritonavir twice daily is essential (see section 4.2).
Om effectieve tipranavir plasmaspiegels en een tweemaal daags doseringsregime te verkrijgen, is het noodzakelijk om tipranavir toe te dienen met laag gedoseerd ritonavir tweemaal daags (zie rubriek 4.2).
Ritonavir acts by inhibiting hepatic cytochrome P450 CYP3A, the intestinal P-glycoprotein (Pgp) efflux pump and possibly intestinal cytochrome P450 CYP3A as well.
Ritonavir werkt via remming van het levercytochroom P450 CYP3A, de darm-P-glycoproteïne (Pgp) effluxpomp en mogelijk ook via het darmcytochroom P450 CYP3A.
As demonstrated in a dose- ranging evaluation in 113 HIV-negative healthy male and female volunteers, ritonavir increases AUC0- 12h, Cmax and Cmin and decreases the clearance of tipranavir.
Zoals aangetoond in een dose-ranging evaluatie bij 113 HIV-negatieve gezonde mannelijke en vrouwelijke vrijwilligers, verhoogt ritonavir de AUC0-12h, Cmax en Cmin en verlaagt het de klaring van tipranavir.
Tipranavir co-administered with low dose ritonavir (500 mg/ 200 mg twice daily) was associated with a 29-fold increase in the geometric mean morning steady-state trough plasma concentrations compared to tipranavir 500 mg twice daily without ritonavir.
Tipranavir, gecombineerd toegediend met laag gedoseerd ritonavir (500 mg/ 200 mg tweemaal daags), was geassocieerd met een 29-voudige toename van de geometrische gemiddelde ochtend steady-state dalspiegel vergeleken met tipranavir 500 mg tweemaal daags zonder ritonavir.
Absorption of tipranavir in humans is limited, though no absolute quantification of absorption is available.
Absorptie van tipranavir bij de mens is beperkt, alhoewel er geen absolute kwantificering van de absorptie beschikbaar is.
Tipranavir is a Pgp substrate, a weak Pgp inhibitor and appears to be a potent Pgp inducer as well.
Tipranavir is een Pgp-substraat, een zwakke Pgp remmer en blijkt ook een krachtige Pgp inductor te zijn.
Data suggest that, although ritonavir is a Pgp inhibitor, the net effect of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, at the proposed dose regimen at steady-state, is Pgp induction.
Het blijkt dat, hoewel ritonavir een Pgp-remmer is, het netto effect van APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, bij het voorgestelde doseringsregime Pgp- inductie is.
Peak plasma concentrations are reached within 1 to 5 hours after dose administration depending upon the dosage used.
Piek-plasmaspiegels worden binnen 1 tot 5 uur na toediening bereikt afhankelijk van de toegediende dosering.
With repeated dosing, tipranavir plasma concentrations are lower than predicted from single dose data, presumably due to hepatic enzyme induction.
Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door leverenzyminductie.
Steady-state is attained in most subjects after 7 days of dosing.
Steady-state wordt bij de meeste personen na 7 dagen toediening bereikt.
Tipranavir, co-administered with low dose ritonavir, exhibits linear pharmacokinetics at steady state.
Tipranavir, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, vertoont een lineaire farmacokinetiek bij steady-state.
Dosing with APTIVUS 500 mg concomitant with 200 mg ritonavir twice daily for 2 to 4 weeks and without meal restriction produced a mean tipranavir peak plasma concentration (Cmax) of 94.8 ± 22.8 µM for female patients (n=14) and 77.6 ± 16.6 µM for male patients (n=106), occurring approximately 3 hours after administration.
De dosering van 500 mg APTIVUS zachte capsules gelijktijdig met 200 mg ritonavir tweemaal daags gedurende 2 tot 4 weken, zonder voedselrestricties, gaf ongeveer drie uur na inname een gemiddelde tipranavir plasma concentratie (Cmax) van 94,8 ± 22,8 µM bij vrouwelijke patiënten (n=14) en 77,6 ± 16,6 µM bij mannelijke patiënten (n=106).
The mean steady-state trough concentration prior to the morning dose was 41.6 ± 24.3 µM for female patients and 35.6 ± 16.7 µM for male patients.
De gemiddelde steady-state dalconcentratie vóór de ochtenddosering was 41,6 ± 24,3 µM bij vrouwelijke patiënten en 35,6 ± 16,7 µM bij mannelijke patiënten.
Tipranavir AUC over a 12 hour dosing interval averaged 851 ± 309 µM• h (CL=1.15 l/ h) for female patients and 710 ± 207 µM • h (CL=1.27 l/ h) for male patients.
De tipranavir AUC over een doseringsinterval van 12 uur was gemiddeld 851 ± 309 µM• h (CL=1,15 l/ h) bij vrouwelijke patiënten en 710 ± 207 µM• h (CL=1,27 l/ h) bij mannelijke patiënten.
The mean half-life was 5.5 (females) or 6.0 hours (males).
De gemiddelde halfwaardetijd was 5,5 (vrouwen) of 6,0 uur (mannen).
Food improves the tolerability of tipranavir/ ritonavir.
Voedsel verhoogt de verdraagbaarheid van tipranavir/ ritonavir.
Therefore APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, should be given with food.
Daarom dient APTIVUS, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, met voedsel te worden ingenomen.
Data are awaited to substantiate the influence of food on oral absorption.
Gegevens die de invloed van voedsel op orale absorptie bevestigen, worden verwacht.
Absorption of tipranavir, co-administered with low dose ritonavir, is reduced in the presence of antacids (see section 4.5).
De absorptie van tipranavir, gecombineerd met laag gedoseerd ritonavir, wordt verminderd door gelijktijdig gebruik van antacida (zie rubriek 4.5).
Tipranavir is extensively bound to plasma proteins (> 99.9%).
Tipranavir is grotendeels gebonden aan serumeiwitten (> 99,9%).
From clinical samples of healthy volunteers and HIV-1 positive subjects who received tipranavir without ritonavir the mean fraction of tipranavir unbound in plasma was similar in both populations (healthy volunteers 0.015% ± 0.006%; HIV-positive subjects 0.019% ± 0.076%).
De gemiddelde ongebonden fractie in het serum in bloedmonsters van gezonde vrijwilligers en HIV-1 positieve personen die tipranavir toegediend kregen zonder ritonavir, was gelijk in beide groepen (gezonde vrijwilligers 0,015% ± 0,006%; HIV-positieve personen 0,019% ± 0,076%).
Total plasma tipranavir concentrations for these samples ranged from 9 to 82 µM.
De totale tipranavir plasmaspiegel van deze monsters varieerden van 9 tot 82 µM.
The unbound fraction of tipranavir appeared to be independent of total drug concentration over this concentration range.
Gebleken is dat de ongebonden fractie van tipranavir onafhankelijk is van de totale geneesmiddelconcentratie bij dit concentratiebereik.
No studies have been conducted to determine the distribution of tipranavir into human cerebrospinal fluid or semen.
Er is niet onderzocht of tipranavir aanwezig is in de liquor of in sperma.
In vitro metabolism studies with human liver microsomes indicated that CYP3A4 is the predominant CYP isoform involved in tipranavir metabolism.
In vitro metabolisme studies met humane levermicrosomen toonden aan dat CYP3A4 de voornaamste CYP-isoform is, betrokken bij het metabolisme van tipranavir.
The oral clearance of tipranavir decreased after the addition of ritonavir which may represent diminished first-pass clearance of the drug at the gastrointestinal tract as well as the liver.
De klaring van tipranavir na orale toediening neemt af na het toevoegen van ritonavir, dit kan worden verklaard door verminderde first-pass klaring van het geneesmiddel in het spijsverteringskanaal en de lever.
The metabolism of tipranavir in the presence of low dose ritonavir is minimal.
23 Het metabolisme van tipranavir in de aanwezigheid van laag gedoseerd ritonavir is minimaal.
In a 14C-tipranavir human study (14C-tipranavir/ ritonavir, 500 mg/ 200 mg twice daily), unchanged tipranavir was predominant and accounted for 98.4% or greater of the total plasma radioactivity circulating at 3, 8, or
In een 14 C-tipranavir studie bij de mens (14C-tipranavir/ ritonavir, 500 mg/ 200 mg tweemaal daags), werd vooral onveranderd tipranavir aangetroffen, wat 98,4% of meer van de totale circulerende plasma radioactiviteit vertegenwoordigde op 3, 8, en 12 uur na toediening.
Only a few metabolites were found in plasma, and all were at trace levels (0.2% or less of the plasma radioactivity).
In het plasma werd slechts een klein aantal metabolieten gevonden, in zeer lage concentraties (0,2% of minder van de plasma radioactiviteit).
In faeces, unchanged tipranavir represented the majority of faecal radioactivity (79.9% of faecal radioactivity).
Onveranderd tipranavir vertegenwoordigde het grootste deel van de fecale radioactiviteit (79,9% van de fecale radioactiviteit).
The most abundant faecal metabolite, at 4.9% of faecal radioactivity (3.2% of dose), was a hydroxyl metabolite of tipranavir.
De meest voorkomende fecale metaboliet was een hydroxyl-metaboliet van tipranavir, met 4,9% van de fecale radioactiviteit (3,2% van de dosis).
In urine, unchanged tipranavir was found in trace amounts (0.5% of urine radioactivity).
Sporen van onveranderd tipranavir kwamen voor in de urine (0,5% van urine radioactiviteit).
The most abundant urinary metabolite, at 11.0% of urine radioactivity (0.5% of dose) was a glucuronide conjugate of tipranavir.
De meest voorkomende metaboliet in de urine, met 11,0% van de van de urine radioactiviteit (0,5% van de dosis), was een glucuronideconjugaat van tipranavir.
Administration of 14C-tipranavir to subjects (n = 8) that received tipranavir/ ritonavir 500 mg/ 200 mg twice daily dosed to steady-state demonstrated that most radioactivity (median 82.3%) was excreted in faeces, while only a median of 4.4% of the radioactive dose administered was recovered in urine.
Toediening van 14C-tipranavir aan proefpersonen (n = 8) die tipranavir/ ritonavir 500 mg/ 200 mg tweemaal daags toegediend kregen tot steady-state bereikt werd, liet zien dat de meeste radioactiviteit (mediaan 82,3%) werd uitgescheiden in de feces, terwijl slechts 4,4% (mediaan) van de toegediende radioactieve dosis werd teruggevonden in de urine.
In addition, most radioactivity (56%) was excreted between 24 and 96 hours after dosing.
Bovendien werd het grootste deel van de radioactiviteit (56%) uitgescheiden tussen 24 en 96 uur na toediening.
The effective mean elimination half-life of tipranavir/ ritonavir in healthy volunteers (n = 67) and HIV- infected adult patients (n = 120) was approximately 4.8 and 6.0 hours, respectively, at steady state following a dose of 500 mg/ 200 mg twice daily with a light meal.
De effectieve gemiddelde eliminatie halfwaardetijd van tipranavir/ ritonavir bij gezonde vrijwilligers (n = 67) en bij HIV- geïnfecteerde volwassen patiënten (n = 120) was respectievelijk ongeveer 4,8 en 6,0 uur, bij steady- state en een dosering van 500 mg/ 200 mg tweemaal daags per dag met een lichte maaltijd.
Although data available at this stage are currently limited to allow a definitive analysis, they suggest that the pharmacokinetic profile is unchanged in elderly and comparable between races.
Hoewel de beschikbare gegevens geen definitieve conclusie toelaten, lijkt het farmacokinetisch profiel bij ouderen niet veranderd en lijken er geen rassenverschillen te zijn.
By contrast, evaluation of the steady-state plasma tipranavir trough concentrations at 10-14 h after dosing from the RESIST-1 and RESIST-2 studies demonstrate that females generally had higher tipranavir concentrations than males.
Daarentegen waren in de RESIST onderzoeken bij vrouwen de steady-state tipranavir dalspiegels 10- 14 uur na inname doorgaans hoger dan bij mannen.
After four weeks of APTIVUS/ ritonavir (500 mg/ 200 mg twice daily) the median plasma trough concentration of tipranavir was 43.9 µM for females and 31.1 µM for males.
Na vier weken behandelen met APTIVUS/ ritonavir (500 mg/ 200 mg tweemaal per dag) was de mediane plasma tipranavir dalspiegel 43,9 µM bij vrouwen en 31,1 µM bij mannen.
This difference in concentrations does not warrant a dose adjustment.
Dit verschil is geen reden voor aanpassing van de dosering.
Renal dysfunction:
Verminderde nierfunctie:
Tipranavir pharmacokinetics have not been studied in patients with renal impairment.
De farmacokinetiek van tipranavir is niet onderzocht bij patiënten met verminderde nierfunctie.
However, since the renal clearance of tipranavir is negligible, a decrease in total body clearance is not expected in patients with renal impairment.
Maar aangezien de renale klaring van tipranavir verwaarloosbaar is, wordt er geen verlaging van de totale lichaamsklaring verwacht bij patiënten met verminderde nierfunctie.
Hepatic dysfunction:
Verminderde leverfunctie:
In a study comparing 9 patients with mild (Child-Pugh A) hepatic impairment to 9 controls, the single and multiple dose exposure of tipranavir and ritonavir were increased in patients with hepatic impairment but still within the range observed in clinical studies.
In een studie waarin 9 patiënten met milde leverinsufficiëntie (Child-Pugh A) werden vergeleken met 9 controlepatiënten, waren de plasmaspiegels van tipranavir en ritonavir na éénmalige en meervoudige toediening toegenomen bij patiënten met leverinsufficiëntie maar nog binnen de range die gevonden is in klinische studies.
No dosing adjustment is required in patients with mild hepatic impairment but patients should be closely monitored (see sections 4.2 and 4.4).
Aanpassing van de dosering is niet noodzakelijk bij patiënten met een milde leverinsufficiëntie, maar de patiënt dient wel nauwkeurig gecontroleerd te worden.
The influence of moderate (Child-Pugh B) or severe (Child-Pugh C) hepatic impairment on the multiple dose pharmacokinetics of either tipranavir or ritonavir has so far not been investigated.
De invloed van matige (Child-Pugh B) of ernstige (Child-Pugh C) leverinsufficiëntie op de farmacokinetiek na meervoudige toediening van tipranavir en/ of ritonavir is niet onderzocht.
APTIVUS is contraindicated in moderate or severe hepatic impairment (see sections 4.2 and 4.3).
APTIVUS is gecontraïndiceerd bij matige of ernstige leverinsufficiëntie (zie rubrieken 4.2 en 4.3).
The pharmacokinetic profile of tipranavir in paediatric patients has not been established.
De farmacokinetiek van tipranavir bij kinderen is niet vastgesteld.
Animal toxicology studies have been conducted with tipranavir alone, in mice, rats and dogs, and co- administered with ritonavir (3.75:1 w/ w ratio) in rats and dogs.
Toxiciteitstudies bij proefdieren zijn uitgevoerd met alleen tipranavir, bij muizen, ratten en honden en gecombineerd toegediend met ritonavir (3,75:1 w/ w ratio) bij ratten en honden.
Studies with co-administration of tipranavir and ritonavir did not reveal any additional toxicological effects when compared to those seen in the tipranavir single agent toxicological studies.
Studies met gecombineerde toediening van tipranavir en ritonavir leverden geen additionele toxische effecten op vergeleken met de toxicologische studies waarbij alleen tipranavir werd toegediend.
The predominant effects of repeated administration of tipranavir across all species toxicologically tested were on the gastrointestinal tract (emesis, soft stool, diarrhoea) and the liver (hypertrophy).
24 Bij alle diersoorten die toxicologisch getest zijn waren de belangrijkste effecten na herhaalde toediening van tipranavir, die op het maagdarmkanaal (overgeven, zachte ontlasting, diarree) en de lever (hypertrofie).
The effects were reversible with termination of treatment.
De effecten op de lever en het maagdarmkanaal zijn reversibel na het beëindigen van de behandeling.
Additional changes included bleeding in rats at high doses (rodents specific).
Andere afwijkingen zijn bloedingen bij ratten bij hoge doseringen (specifiek voor knaagdieren).
Bleeding observed in rats was associated with prolonged prothrombin time (PT), activated partial thromboplastin time (APTT) and a decrease in some vitamin K dependent factors.
De bloedingen die gezien werden bij ratten gingen gepaard met verlengde prothrombine tijd (PT), geactiveerde partiële thromboplastine tijd (aPTT) en een afname van sommige vitamine K afhankelijke factoren.
The co-administration of tipranavir with vitamin E in the form of TPGS (d-alphatocopherol polyethylene glycol 1000 succinate) from 2,322 IU/ m² upwards in rats resulted in a significant increase in effects on coagulation parameters, bleeding events and death.
Het gebruik van tipranavir in combinatie met vitamine E in de vorm van TPGS (d-alfatocoferol polyethyleen glycol 1000 succinaat) vanaf 2322 IU/ m² bij ratten resulteerde in een significante toename van effecten op stollingsparameters, bloedingen en sterfte.
In preclinical studies of tipranavir in dogs, an effect on coagulation parameters was not seen.
In preklinisch onderzoek met tipranavir bij honden werd geen effect op stollingsparameters gezien.
Co-administration of tipranavir and vitamin E has not been studied in dogs.
Het gebruik van tipranavir in combinatie met vitamine E is niet onderzocht bij honden.
23 The majority of the effects in repeat-dose toxicity studies appeared at systemic exposure levels which are equivalent to or even below the human exposure levels at the recommended clinical dose.
Het merendeel van de afwijkingen na meervoudige toediening in de toxiciteitstudies trad op bij systemische concentraties die vergelijkbaar of zelfs lager zijn dan die welke bereikt worden bij de aanbevolen klinische dosering.
In in-vitro studies, tipranavir was found to inhibit platelet aggregation when using human platelets (see section 4.4) and thromboxane A2 binding in an in vitro cell model at levels consistent with exposure observed in patients receiving APTIVUS/ ritonavir.
In in vitro onderzoek met menselijke bloedplaatjes werd gevonden dat tipranavir de bloedplaatsjesaggregatie remt (zie rubriek 4.4) en ook de tromboxaan A2 binding in een in vitro celmodel remt bij blootstelling aan spiegels die ook gezien worden bij patiënten die behandeld worden met APTIVUS/ ritonavir.
The clinical implications of these findings are not known.
De klinische implicaties van deze bevindingen zijn niet bekend.
In a study conducted in rats with tipranavir at systemic exposure levels (AUC) equivalent to human exposure at the recommended clinical dose, no adverse effects on mating or fertility were observed.
In een onderzoek bij ratten met een tipranavir blootstelling (AUC) die overeenkomt met de blootstelling bij de aanbevolen humane dosering, werden geen negatieve effecten op paargedrag of vruchtbaarheid waargenomen.
At maternal doses producing systemic drug exposure levels similar to or below those at the recommended clinical dose, tipranavir did not produce teratogenic effects.
Bij doses die bij de moeders resulteerden in een systemische blootstelling gelijk aan of lager dan die bereikt wordt bij de aanbevolen klinische dosering, werden geen teratogene effecten waargenomen.
At tipranavir exposures in rats at 0.8-fold human exposure at the clinical dose, foetal toxicity (decreased sternebrae ossification and body weights) was observed.
Wel werd foetale toxiciteit (afgenomen ossificatie en lichaamsgewicht) waargenomen bij een tipranavir blootstelling in ratten overeenkomend met een blootstelling van 0,8 maal de klinische dosis bij de mens.
In pre- and post-natal development studies with tipranavir in rats, growth inhibition of pups was observed at maternally toxic doses approximating 0.8-fold human exposure.
In pre- en postnatale ontwikkelingsstudies met tipranavir bij de rat werd remming van de groei van de jongen gezien bij doses aan de moeder, die overeenkomen met 0,8 maal de humane blootstelling.
Carcinogenicity studies of tipranavir in mice and rats revealed tumourigenic potential specific for these species, which are regarded as of no clinical relevance.
Carcinogeniteitsstudies met tipranavir bij muizen en ratten lieten tumorverwekkend potentieel specifiek voor deze soorten zien, die als klinisch niet-relevant worden beschouwd.
Tipranavir showed no evidence of genetic toxicity in a battery of in vitro and in vivo tests.
In een reeks van in vitro en in vivo studies werden geen aanwijzigen gevonden voor genetische toxiciteit van tipranavir.
Capsule contents:
Capsule inhoud:
Macrogolglycerol ricinoleate Ethanol Mono/ diglycerides of caprylic/ capric acid Propylene glycol Purified water Trometamol Propyl gallate.
Macrogolglycerolricinoleaat Ethanol Mono/ diglyceriden van capryl/ caprinezuur Propyleenglycol Gezuiverd water Trometamol Propylgallaat
Capsule shell:
Capsulewand:
Gelatin Red iron oxide (E172) Propylene glycol Purified water ‘ Sorbitol special-glycerin blend’ (d-sorbitol, 1,4 sorbitan, mannitol and glycerin) Titanium dioxide (E171).
Gelatine Rood ijzeroxide (E172) Propyleenglycol Gezuiverd water ‘ Sorbitol speciaal glycerine mengsel’ (d-sorbitol, 1,4 sorbitan, mannitol en glycerine) Titaniumdioxide (E171)
Black printing ink:
25 Zwarte drukinkt:
Propylene glycol Black iron oxide (E172) Polyvinyl acetate phthalate Macrogol Ammonium hydroxide.
Propyleenglycol Zwart ijzeroxide (E172) Polyvinylacetaatphtalaat Macrogol Ammoniumhydroxide
60 days (below 25 °C), after first opening of the bottle.
Na het openen van de fles is de houdbaarheid 60 dagen (beneden 25 °C).
It is advisable that the patient writes the date of opening the bottle on the label and/ or carton.
De patiënt wordt geadviseerd om de datum waarop de fles geopend wordt te noteren op het etiket en/ of de buitenverpakking.
Store in a refrigerator (2 - 8°C).
Bewaren in de koelkast (2 - 8°C).
High density polyethylene (HDPE) bottle with two-piece child-resistant closure (outer shell HDPE, inner shell polypropylene, with a pulpboard/ aluminium liner).
High-density polyethyleen (HDPE) flessen met een uit twee delen bestaande kindveilige sluiting (buitenste laag HDPE, binnenste laag polypropyleen, met een kartonnen/ aluminium binnenkant.
Each bottle contains 120 soft capsules.
Elke fles bevat 120 zachte capsules.
KG, Binger Strasse 173, D-55216 Ingelheim am Rhein, Germany.
KG, Binger Strasse 173, D-55216 Ingelheim am Rein, Duitsland
Risk Management Plan The MAH commits to performing the studies and additional pharmacovigilance activities detailed in the Pharmacovigilance Plan, as agreed in version 4.0 of the Risk Management Plan (RMP) presented in Module 1.8.2. of the Marketing Authorisation Dossier and any subsequent updates of the RMP agreed by the CHMP.
Risk Management Plan De vergunninghouder zet zich in om de in het Pharmacovigilance Plan beschreven studies en aanvullende farmacovigilantie activiteiten uit te voeren, zoals overeengekomen in versie 4.0 van het Risk Management Plan (RMP), dat is vastgelegd in Module 1.8.2 van het registratiedossier en alle door de CHMP goedgekeurde aanvullingen daarop.
As per the CHMP Guideline on Risk Management Systems for medicinal products for human use, the updated RMP should be submitted at the same time as the next Periodic Safety Update Report (PSUR).
Conform de CHMP richtlijn voor Risk Management Systemen voor geneesmiddelen voor humaan gebruik, moet het bijgewerkte RMP worden ingediend op hetzelfde tijdstip als het volgende Periodic Safety Update Report (PSUR).
In addition, an updated RMP should be submitted • When new information is received that may impact on the current Safety Specification, Pharmacovigilance Plan or risk minimisation activities • Within 60 days of an important (pharmacovigilance or risk minimisation) milestone being reached • At the request of the EMEA
Bovendien moet een bijgewerkt RMP worden ingediend: zodra nieuwe informatie ontvangen wordt die van invloed kan zijn op de huidige Safety Specification, Pharmacovigilance Plan of risicobeperkingsactiviteiten binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke (farmacovigilantie of risico mininalisatie) mijlpaal op verzoek van de EMEA
FOLDING BOX/ OUTER PACKAGING
BUITENVERPAKKING
APTIVUS 250 mg soft capsules Tipranavir
APTIVUS 250 mg zachte capsules Tipranavir
Each soft capsule contains 250 mg tipranavir
Elke zachte capsule bevat 250 mg tipranavir
Contains macrogolglycerol ricinoleate, sorbitol and ethanol (see package leaflet)
Bevat macrogolglycerol ricinoleaat, sorbitol en ethanol (zie bijsluiter)
120 soft capsules (one bottle)
120 zachte capsules (1 fles)
Oral use Read the package leaflet before use.
Oraal gebruik Lees de bijsluiter voor gebruik
60 days (below 25 °C) after first opening of the bottle.
EXP {MM/ JJJJ} Na openen 60 dagen (beneden 25 ºC) houdbaar.
Date of first opening of the bottle:
Datum van openen van de fles:
31 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
33 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BOTTLE/ IMMEDIATE PACKAGING
FLES/ PRIMAIRE VERPAKKING
STATEMENT OF ACTIVE SUBSTANCE(S)
GEHALTE AAN WERKZAME STOF
Contains macrogolglycerol ricinoleate, sorbitol and ethanol (see package leaflet)
Bevat macrogolglycerolricinoleaat, sorbitol en ethanol (zie bijsluiter)
120 soft capsules
120 zachte capsules
Oral use Read the package leaflet before use.
Oraal gebruik Lees de bijsluiter voor gebruik.
34 PACKAGE LEAFLET:
36 BIJSLUITER:
What APTIVUS is and what it is used for 2.
Wat is APTIVUS en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you take APTIVUS 3.
Wat u moet weten voordat u APTIVUS inneemt 3.
How to take APTIVUS 4.
Hoe wordt APTIVUS ingenomen 4.
Possible side effects 5 How to store APTIVUS 6.
Mogelijke bijwerkingen 5.
Further information
Hoe bewaart u APTIVUS 6.
WHAT APTIVUS IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS APTIVUS EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
The active substance tipranavir is an antiretroviral agent used in the treatment of Human Immunodeficiency Virus (HIV) infection.
De werkzame stof tipranavir is een antiretroviraal middel dat gebruikt wordt bij de behandeling van een HIV-infectie (Human Immunodeficiency Virus).
Tipranavir belongs to a group of medicines called protease inhibitors.
Tipranavir behoort tot een groep geneesmiddelen die proteaseremmers wordt genoemd.
Tipranavir is an inhibitor of the HIV protease enzyme which the HIV needs to multiply.
Het HIV heeft het HIV-protease nodig om zich te vermenigvuldigen.
By inhibiting the protease enzyme APTIVUS helps control HIV infection.
Door remming van het HIV-protease helpt APTIVUS de HIV-infectie onder controle te houden.
APTIVUS is prescribed for use in combination with low dose ritonavir and other antiretrovirals.
APTIVUS wordt voorgeschreven in combinatie met een lage dosis ritonavir en andere antiretrovirale geneesmiddelen.
Because APTIVUS is specifically used for the treatment of HIV which is resistant to most other antiretrovirals, your doctor will take blood samples before starting treatment to test that the HIV in your blood is resistant and that APTIVUS treatment is appropriate.
Omdat APTIVUS specifiek bedoeld is voor de behandeling van HIV dat resistent is tegen de meeste andere antiretrovirale middelen, zal uw arts voor de start van de behandeling een bloedmonster bij u afnemen om te controleren of het HIV in uw bloed resistent is en dat behandeling met APTIVUS voor u geschikt is.
APTIVUS treatment should not be used if you have never received antiretroviral therapy (treatment-naïve).
Als u nog niet eerder HIV-remmers gebruikt heeft, dient u niet behandeld te worden met APTIVUS.
BEFORE YOU TAKE APTIVUS
WAT U MOET WETEN VOORDAT U APTIVUS INNEEMT
Aptivus is to be taken in combination with low dose ritonavir and other antiretroviral medicines.
APTIVUS dient te worden gebruikt in combinatie met een lage dosis ritonavir en andere antiretrovirale middelen.
It is therefore important that you carefully read the Package Leaflet that is provided with these medicines.
Het is daarom belangrijk dat u de bijsluiters van deze middelen zorgvuldig leest.
If you have any further questions about ritonavir or the other medicines prescribed, please ask your doctor or pharmacist.
Als u nog vragen heeft over ritonavir of de andere middelen, stel deze dan aan uw arts of apotheker.
Do not take APTIVUS
Neem APTIVUS niet in
- if you are allergic (hypersensitive) to tipranavir or any of the other ingredients of APTIVUS
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor tipranavir of voor één van de andere bestanddelen van
- if you are currently taking rifampicin (used to treat tuberculosis) as this may stop APTIVUS
- als u momenteel rifampicine (voor de behandeling van tuberculose) gebruikt, omdat dit middel
from working properly
mogelijk de werking van APTIVUS tegengaat
- if you have moderate to severe liver problems.
- als u matige tot ernstige leverproblemen heeft.
In addition your doctor, based upon blood tests
Uw arts kan, op basis van een bloedafname om
used to monitor your liver function, may decide to delay the start, or to stop APTIVUS therapy
uw leverfunctie te controleren, besluiten de therapie met APTIVUS uit te stellen of te stoppen.
- if you are currently taking products containing cisapride (used to treat stomach problems),
- als u momenteel geneesmiddelen gebruikt met de volgende werkzame stoffen: cisapride (bij
pimozide or sertindole (used to treat schizophrenia), triazolam or oral (taken by mouth) midazolam (used to treat anxiety or sleep disorders), ergot derivatives (used to treat headaches), astemizole or terfenadine (used to treat allergies or hay fever), the statins simvastatin or lovastatin (used to lower blood cholesterol) or amioradone, bepridil, flecainide, propafenone or quinidine (used to treat heart disorders), and metoprolol (used to treat heart failure).
maagproblemen), pimozide of sertindol (bij schizofrenie), triazolam of midazolam in tabletvorm
35
37 (bij angststoornissen of slaapproblemen), ergotamine derivaten (bij de behandeling van hoofdpijn), astemizol of terfenadine (gebruikt bij behandeling van allergieën of hooikoorts), de statines simvastatine of lovastatine (om het cholesterolgehalte in het bloed te verlagen) of amiodaron, bepridil, flecaïnide, propafenon of kinidine (bij hartaandoeningen) en metoprolol (gebruikt bij hartfalen).
- Patients taking APTIVUS must not take products containing St John’ s wort (Hypericum
- Als u APTIVUS gebruikt mag u geen producten gebruiken die sint-janskruid bevatten
perforatum) as this may stop APTIVUS from working properly.
(Hypericum perforatum), omdat sint-janskruid de werking van APTIVUS sterk kan verminderen.
Take special care with APTIVUS
Pas goed op met APTIVUS
These
- APTIVUS kan een wisselwerking vertonen met andere geneesmiddelen, wat kan leiden tot
include erectile dysfunction agents (eg sildenafil, vardenafil, tadalafil), agents to treat alcohol dependence (disulfiram), anti-asthma agents (fluticasone), lipid lowering agents (atorvastatin) and agents to treat infections (metronidazole).
Dit betreft geneesmiddelen die gebruikt worden bij erectiestoornissen (bijvoorbeeld sildenafil, vardenafil, tadalafil), middelen die gebruikt worden bij alcohol verslaving (disulfiram), geneesmiddelen tegen astma (fluticason), geneesmiddelen die vetten in het bloed verlagen (atorvastatine) en geneesmiddelen die gebruikt worden bij infecties (metronidazol).
You must tell your doctor about all medicines which you are taking, or planning to take, including those medicines you can buy without a prescription.
Licht uw arts in als u andere geneesmiddelen gebruikt, of gaat gebruiken, ook als het geneesmiddelen betreft waarvoor geen recept noodzakelijk is.
- APTIVUS may also interact with other types of medicines, which may lead to a loss of
- APTIVUS kan ook met andere soorten geneesmiddelen een wisselwerking vertonen, die kan
effectiveness of these medicines.
leiden tot een verminderde werkzaamheid van deze geneesmiddelen.
These include the morphine-substitute methadone and oral contraceptives.
Dit betreft onder andere de morfinevervanger methadon en orale anticonceptiva (‘ de pil’).
If you are using oral contraceptives to prevent pregnancy you should use an additional or different type of contraception.
Als u orale anticonceptiva gebruikt om een zwangerschap te voorkomen dient u extra anticonceptieve maatregelen of een andere vorm van anticonceptie te gebruiken.
- if you have liver disease or hepatitis.
- Als u aan een leverziekte of hepatitis lijdt.
Patients with higher liver function tests and patients with
Als u bepaalde afwijkingen heeft in de leverfunctie,
hepatitis B or C infection are at increased risk for severe and potentially fatal liver damage while taking antiretroviral therapy in general, including APTIVUS.
of een infectie met hepatitis B of C, heeft u in het algemeen een hoger risico op ernstige leverbeschadiging door het gebruik van antiretrovirale therapie, waaronder ook APTIVUS.
Your doctor will monitor the function of your liver by blood tests before and during APTIVUS treatment.
Uw arts zal uw leverfunctie controleren voor en tijdens het gebruik van APTIVUS.
If you have liver disease or hepatitis your doctor will decide if you need additional testing.
Als u aan een leverziekte of hepatitis lijdt, zal uw arts bepalen of aanvullend onderzoek noodzakelijk is.
If you notice the signs or symptoms of hepatitis (fever, malaise, nausea, vomiting, abdominal pain, fatigue, jaundice) you should inform your doctor as soon as possible.
Als u klachten of symptomen bemerkt die kunnen wijzen op hepatitis (koorts, malaise, braken, buikpijn, vermoeidheid, geelzucht) dient u uw arts zo snel mogelijk op de hoogte te stellen.
- if you have type A or B haemophilia
- Als u type A of B hemofilie heeft
- if you have diabetes
- Als u diabetes heeft
- mild to moderate rash, including flat or raised rashes or sensitivity to the sun, have been
- Milde tot matige huiduitslag met of zonder bultjes, of overgevoeligheid voor zonlicht, zijn
reported in approximately 10% of subjects receiving APTIVUS.
gemeld bij ongeveer 10% van de patiënten die APTIVUS kregen.
Some patients who developed rash also had joint pain or stiffness, throat tightness, or generalized itching.
Sommige patiënten die uitslag kregen, hadden ook gewrichtspijn of stijfheid, een dichtgeknepen keel of jeuk over het hele lichaam.
- always take APTIVUS together with ritonavir, as failure to take ritonavir will prevent
Als u geen ritonavir inneemt, zal APTIVUS niet
APTIVUS from working properly.
goed werken.
APTIVUS is not a cure for HIV infection and you should know that you may continue to develop infections and other illnesses associated with HIV disease.
APTIVUS geneest de HIV-infectie niet, het is dus nog steeds mogelijk dat zich infecties of andere, met HIV-infectie gerelateerde ziektes, voordoen.
You should therefore remain in regular contact with your doctor.
U dient daarom regelmatig contact met uw arts te hebben.
In addition, APTIVUS does not prevent the risk of transmission of HIV to others through blood or sexual contact.
APTIVUS kan het gevaar van overdracht van het HIV-virus op anderen via seksueel contact of via bloedcontact niet voorkomen.
You should therefore continue to use appropriate precautions to prevent this.
U dient daarom geschikte voorbehoedmiddelen te blijven gebruiken om dit te voorkomen.
Redistribution, accumulation or loss of body fat may occur in patients receiving combination antiretroviral therapy.
Herverdeling, ophoping of verlies van lichaamsvet kan voorkomen bij patiënten die antiretrovirale middelen gebruiken.
Contact your doctor if you notice changes in body fat.
Raadpleeg uw arts als u een verandering in de verdeling van uw lichaamsvet opmerkt.