qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The dose can be further increased by 250 mg twice daily every two weeks depending upon the clinical response.
Afhankelijk van de klinische response kan de dosis iedere twee weken verhoogd worden met tweemaal daags 250 mg.
The maximum dose is 1500 mg twice daily.
De maximale dosis bedraagt tweemaal daags 1500 mg.
• Add-on therapy Adults (≥ 18 years) and adolescents (12 to 17 years) weighing 50 kg or more
• "Add-on" therapie Volwassenen (> 18 jaar) en adolescenten (12 tot 17 jaar) met een gewicht van 50 kg of meer
The initial therapeutic dose is 500 mg twice daily.
De therapeutische aanvangsdosering bedraagt tweemaal daags 500 mg.
This dose can be started on the first day of treatment.
Met deze dosering kan op de eerste dag van de behandeling worden begonnen.
Depending upon the clinical response and tolerability, the daily dose can be increased up to 1,500 mg twice daily.
Afhankelijk van de klinische response en de verdraagzaamheid kan de dagelijkse dosis worden verhoogd tot tweemaal daags 1500 mg.
Dose changes can be made in 500 mg twice daily increases or decreases every two to four weeks.
De dosis kan iedere twee tot vier weken worden verhoogd of verlaagd met tweemaal daags 500 mg.
Elderly (65 years and older)
Ouderen (65 jaar en ouder)
2 Adjustment of the dose is recommended in elderly patients with compromised renal function (see “ Patients with renal impairment ” below).
2 Bij oudere patiënten met een verminderde nierfunctie wordt aanbevolen de dosis aan te passen (zie “ Patiënten met een nierfunctiestoornis” hieronder).
Children aged 4 to 11 years and adolescents (12 to 17 years) weighing less than 50 kg
Kinderen van 4 tot 11 jaar en adolescenten (12 tot 17 jaar) met een gewicht van minder dan 50 kg
The initial therapeutic dose is 10 mg/ kg twice daily.
De therapeutische aanvangsdosering bedraagt tweemaal daags 10 mg/kg.
Depending upon the clinical response and tolerability, the dose can be increased up to 30 mg/ kg twice daily.
Afhankelijk van de klinische response en de verdraagzaamheid kan de dosis verhoogd worden tot tweemaal daags 30 mg/kg.
Dose changes should not exceed increases or decreases of 10 mg/ kg twice daily every two weeks.
Veranderingen in de dosering dienen iedere twee weken stapsgewijze verhogingen of verlagingen van tweemaal daags 10 mg/kg niet te overschrijden.
The lowest effective dose should be used.
De laagste effectieve dosis dient te worden gebruikt.
Dosage in children 50 kg or greater is the same as in adults.
De dosering bij kinderen met een gewicht van 50 kg of meer is gelijk aan die bij volwassenen.
The physician should prescribe the most appropriate pharmaceutical form and strength according to weight and dose.
De arts dient, in overeenstemming met gewicht en dosering, de meest geschikte farmaceutische vorm en sterkte voor te schrijven.
Dosage recommendations for children and adolescents:
Aanbevelingen voor dosering bij kinderen en adolescenten:
Starting dose:
Aanvangsdosering:
10 mg/ kg twice daily
10 mg/kg tweemaal daags
Maximum dose:
Maximale dosering:
30 mg/ kg twice daily
30 mg/kg tweemaal daags
15 kg (1) 20 kg (1) 25 kg From 50 kg (2) (1)
15 kg(1) 20 kg(1) 25 kg Vanaf 50 kg(2) (1)
150 mg twice daily 200 mg twice daily 250 mg twice daily 500 mg twice daily
150 mg tweemaal daags 200 mg tweemaal daags 250 mg tweemaal daags 500 mg tweemaal daags
450 mg twice daily 600 mg twice daily 750 mg twice daily 1500 mg twice daily
450 mg tweemaal daags 600 mg tweemaal daags 750 mg tweemaal daags 1500 mg tweemaal daags
Children 20 kg or less should preferably start the treatment with Keppra 100 mg/ ml oral solution.
Kinderen met een gewicht van 20
(2) Dosage in children and adolescents 50 kg or more is the same as in adults.
de behandeling te beginnen met
Infants and children less than 4 years
Kleine kinderen en kinderen jonger dan 4 jaar
Keppra is not recommended for use in children below 4 years of age due to insufficient data on safety and efficacy (see section 5.2).
Vanwege onvoldoende gegevens over de veiligheid en de werkzaamheid wordt het gebruik van Keppra bij kinderen jonger dan 4 jaar niet aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Patients with renal impairment
Patiënten met een nierfunctiestoornis
The daily dose must be individualised according to renal function.
De dagelijkse dosis moet individueel worden aangepast overeenkomstig de nierfunctie.
For adult patients, refer to the following table and adjust the dose as indicated.
Voor het aanpassen van de dosis bij volwassen patiënten wordt verwezen naar onderstaande tabel.
To use this dosing table, an estimate of the patient's creatinine clearance (CLcr) in ml/ min is needed.
Om van deze doseringstabel gebruik te maken is een berekening noodzakelijk van de creatinine klaring(CLcr) in ml/min van de patiënt.
The CLcr in ml/ min may be estimated from serum creatinine (mg/ dl) determination using the following formula:
De CLcr in ml/min kan worden berekend door bepaling van het serum- creatinine (mg/dl) met gebruikmaking van de volgende formule:
[140-age (years)] x weight (kg) CLcr (ml/ min) = ----------------------------------------- 72 x serum creatinine (mg/ dl)
[140-leeftijd(jaren)] x gewicht (kg) CLcr (ml/min) =------------------------------------------------- (x 0,85 voor vrouwen) 72 x serum-creatinine (mg/dl)
Then CLcr is adjusted for body surface area (BSA) as follows:
Daarna wordt wat betreft het lichaamsoppervlak (BSA) de CLcr als volgt aangepast:
CLcr (ml/ min) CLcr (ml/ min/ 1.73 m2) = ---------------------------- x 1.73 BSA subject (m2)
CLcr (ml/min) CLcr (ml/min/1.73m2) = --------------------------------- x 1.73 BSA patiënt (m2)
3 Dosing adjustment for adult patients with impaired renal function
3 Aanpassing dosering bij volwassen patiënten met een nierfunctiestoornis
Group
Groep
Creatinine clearance (ml/ min/ 1.73m2)
Creatinine-klaring (ml/min/1.73m2)
Dosage and frequency
Dosering en frequentie
Normal Mild Moderate Severe End-stage renal disease patients Undergoing dialysis (1)
Normaal Mild Matig Ernstig Patiënten met een nierziekte in het eindstadium die dialyse ondergaan (1)
500 to 1,500 mg twice daily 500 to 1,000 mg twice daily 250 to 750 mg twice daily 250 to 500 mg twice daily 500 to 1,000 mg once daily (2)
500 tot 1500 mg tweemaal daags 500 tot 1000 mg tweemaal daags 250 tot 750 mg tweemaal daags 250 tot 500 mg tweemaal daags 500 tot 1000 mg eenmaal daags (2)
(1) A 750 mg loading dose is recommended on the first day of treatment with levetiracetam.
(1) Op de eerste dag van een behandeling met levetiracetam wordt een oplaaddosis van 750 mg aanbevolen.
(2) Following dialysis, a 250 to 500 mg supplemental dose is recommended.
(2) Aansluitend op de dialyse wordt een aanvullende dosis van 250 tot 500 mg aanbevolen.
For children with renal impairment, levetiracetam dose needs to be adjusted based on the renal function as levetiracetam clearance is related to renal function.
Bij kinderen met een nierstoornis dient de dosering van levetiracetam te worden aangepast op basis van de nierfunctie daar de klaring van levetiracetam is gerelateerd aan de nierfunctie.
This recommendation is based on a study in adult renally impaired patients.
Deze aanbeveling is gebaseerd op een studie bij volwassen patiënten met een nierstoornis.
Patients with hepatic impairment
Patiënten met een leverfunctiestoornis
No dose adjustment is needed in patients with mild to moderate hepatic impairment.
Bij patiënten met een milde tot matige leverfunctiestoornis hoeft de dosis niet te worden aangepast.
In patients with severe hepatic impairment, the creatinine clearance may underestimate the renal insufficiency.
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis kan de creatinine-klaring de mate van nierinsufficiëntie onderschatten.
Therefore a 50% reduction of the daily maintenance dose is recommended when the creatinine clearance is < 70 ml/ min.
Daarom wordt aanbevolen bij een creatinine-klaring < 70 ml/min de dagelijkse onderhoudsdosering met 50% te verminderen.
Hypersensitivity to levetiracetam or other pyrrolidone derivatives or any of the excipients.
Overgevoeligheid voor levetiracetam of andere pyrrolidonderivaten of voor één van de hulpstoffen.
500 mg decreases twice daily every two to four weeks; in children: dose decrease should not exceed 10 mg/ kg twice daily every two weeks).
In overeenstemming met de gangbare klinische praktijk wordt aanbevolen de dosering bij volwassenen geleidelijk af te bouwen, wanneer met Keppra moet worden gestopt (bijv. bij volwassenen: iedere twee tot vier weken een stapsgewijze verlaging met tweemaal daags 500 mg; bij kinderen: verlaging van de dosering dient een stapsgewijze verlaging van tweemaal daags 10 mg/kg iedere twee weken niet te overschrijden).
Available data in children did not suggest impact on growth and puberty.
Beschikbare gegevens bij kinderen duiden niet op invloed op de groei en de puberteit.
However, long term effects on learning, intelligence, growth, endocrine function, puberty and childbearing potential in children remain unknown.
Bij kinderen blijven lange termijneffecten op leren, intelligentie, groei, endocriene functie, puberteit en het vermogen om kinderen te krijgen echter onbekend.
An increase in seizure frequency of more than 25% was reported in 14% of levetiracetam treated adult and paediatric patients with partial onset seizures, whereas it was reported in 26% and 21% of placebo treated adult and paediatric patients, respectively.
Bij 14% van de volwassen patiënten en pediatrische patiënten met partieel beginnende aanvallen die met levetiracetam werden behandeld werd melding gemaakt van een toename in de aanvalsfrequentie van meer dan 25%, terwijl bij de volwassen patiënten en pediatrische patiënten die met placebo werden behandeld melding werd gemaakt van respectievelijk 26% en 21%.
When Keppra was used to treat primary generalised tonic-clonic seizures in adults and adolescents with idiopathic generalised epilepsy, there was no effect on the frequency of absences.
Wanneer Keppra werd gebruikt voor de behandeling van primaire gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen bij volwassenen en adeloscenten met idiopatische gegeneraliseerde epilepsie, was er geen effect op de frequentie van absences.
The administration of Keppra to patients with renal impairment may require dose adjustment.
Bij toediening van Keppra aan patiënten met een nierfunctiestoornis kan een aanpassing van de dosis noodzakelijk zijn.
In patients with severely impaired hepatic function, assessment of renal function is recommended before dose selection (see section 4.2).
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis wordt aanbevolen de nierfunctie te bepalen alvorens de dosis vast te stellen (zie rubriek 4.2).
Suicide, suicide attempt, suicidal ideation and behaviour have been reported in patients treated with anti-epileptic agents (including levetiracetam).
Zelfmoord, zelfmoordpoging en zelfmoordgedachte zijn gerapporteerd bij patiënten die behandeld werden met anti-epileptica (waaronder levetiracetam).
A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials of anti-epileptic drugs has shown a small increased risk of suicidal thoughts and behaviour.
4 placebogecontroleerde onderzoeken met anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
The mechanism of this risk is not known.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend.
Therefore patients should be monitored for signs of depression and/ or suicidal ideation and behaviours and appropriate treatment should be considered.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van depressie en/of zelfmoordgedachte en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patients (and caregivers of patients) should be advised to seek medical advice should signs of depression and/ or suicidal ideation or behaviour emerge.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van depressie en/of zelfmoordgedachte en zelfmoordgedrag voordoen.
Pre-marketing data from clinical studies conducted in adults indicate that Keppra did not influence the serum concentrations of existing antiepileptic medicinal products (phenytoin, carbamazepine, valproic acid, phenobarbital, lamotrigine, gabapentin and primidone) and that these antiepileptic medicinal products did not influence the pharmacokinetics of Keppra.
Pre-marketing gegevens afkomstig uit klinische studies uitgevoerd met volwassenen duiden erop dat Keppra de serumconcentratie van bestaande anti-epileptica (fenytoïne, carbamazepine, valproïnezuur, fenobarbital, lamotrigine, gabapentine en primidon) niet beïnvloedt en dat deze anti-epileptica de farmacokinetiek van Keppra niet beïnvloeden.
As in adults, there is no evidence of clinically significant medicinal product interactions in paediatric patients receiving up to 60 mg/ kg/ day levetiracetam.
Zoals bij volwassenen is er bij pediatrische patiënten, die tot 60 mg/kg levetiracetam per dag ontvingen, geen duidelijk bewijs voor klinisch significante geneesmiddelen interacties.
A retrospective assessment of pharmacokinetic interactions in children and adolescents with epilepsy (4 to 17 years) confirmed that adjunctive therapy with orally administered levetiracetam did not influence the steady-state serum concentrations of concomitantly administered carbamazepine and valproate.
Een retrospectieve beoordeling van farmacokinetische interacties bij kinderen en adolescenten (4 tot 17 jaar) met epilepsie bevestigde dat adjuvante therapie met oraal toegediend levetiracetam de steady- state serum concentraties van gelijktijdig toegediend carbamazepine en valproaat niet beïnvloedde.
However, data suggested a 22% higher levetiracetam clearance in children taking enzyme- inducing antiepileptic medicinal products.
Gegevens suggereren echter een 22% hogere klaring van levetiracetam bij kinderen die enzym- inducerende anti-epileptica gebruiken.
Dosage adjustment is not required.
Aanpassing van de dosering is niet vereist.
Probenecid (500 mg four times daily), a renal tubular secretion blocking agent, has been shown to inhibit the renal clearance of the primary metabolite but not of levetiracetam.
Van probenecide (vier maal daags 500 mg), een middel dat de renale tubulaire secretie blokkeert, is aangetoond dat het de renale klaring remt van de primaire metaboliet maar niet van levetiracetam.
Nevertheless, the concentration of this metabolite remains low.
Niettemin blijft de concentratie van deze metaboliet laag.
It is expected that other medicinal products excreted by active tubular secretion could also reduce the renal clearance of the metabolite.
Verwacht kan worden dat andere geneesmiddelen die door actieve tubulaire secretie worden uitgescheiden ook de renale klaring van de metaboliet kunnen verminderen.
NSAIDs, sulfonamides and methotrexate, is unknown.
Het effect van levetiracetam op probenecide is niet onderzocht en het effect van levetiracetam op andere geneesmiddelen die actief worden uitgescheiden, zoals NSAID’ s, sulfonamiden en methotrexaat is niet bekend.
Levetiracetam 1,000 mg daily did not influence the pharmacokinetics of oral contraceptives (ethinyl- estradiol and levonorgestrel); endocrine parameters (luteinizing hormone and progesterone) were not modified.
Levetiracetam in een dosering van 1000 mg per dag had geen invloed op de farmacokinetiek van orale contraceptiva (ethinyloestradiol en levonorgesterol); endocriene parameters (luteïniseringshormoon en progesteron) werden niet veranderd.
Levetiracetam 2,000 mg daily did not influence the pharmacokinetics of digoxin and warfarin; prothrombin times were not modified.
Levetiracetam in een dosering van 2000 mg per dag had geen invloed op de farmacokinetiek van digoxine en warfarine; de protrombine tijden werden niet veranderd.
Co-administration with digoxin, oral contraceptives and warfarin did not influence the pharmacokinetics of levetiracetam.
Gelijktijdige toediening met digoxine, orale contraceptiva en warfarine beïnvloedde de farmacokinetiek van levetiracetam niet.
No data on the influence of antacids on the absorption of levetiracetam are available.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de invloed van antacida op de absorptie van levetiracetam.
The extent of absorption of levetiracetam was not altered by food, but the rate of absorption was slightly reduced.
De mate van absorptie van levetiracetam werd niet veranderd door voedsel, maar de absorptiesnelheid was licht verminderd.
No data on the interaction of levetiracetam with alcohol are available.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van levetiracetam met alcohol.
There are no adequate data from the use of Keppra in pregnant women.
Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van Keppra door zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity (see section 5.3).
Studies bij dieren hebben aangetoond dat met betrekking tot de voortplanting sprake is van toxiciteit (zie rubriek 5.3).
Keppra should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Keppra dient niet te worden gebruikt tijdens de zwangerschap, tenzij dit absoluut noodzakelijk is.
As with other antiepileptic drugs, physiological changes during pregnancy may affect levetiracetam concentration.
Zoals geldt voor andere anti-epileptica kunnen fysiologische veranderingen tijdens de zwangerschap van invloed zijn op de concentratie van levetiracetam.
Decrease in levetiracetam plasma concentrations has been observed during pregnancy.
Tijdens de zwangerschap zijn verlaagde plasmaconcentraties van levetiracetam waargenomen.
This decrease is more pronounced during the third trimester (up to 60% of baseline concentration before pregnancy).
Deze daling is meer uitgesproken tijdens het derde trimester (tot 60% van de concentratieuitgangswaarde voor de zwangerschap).
Appropriate clinical management of pregnant women treated with levetiracetam should be ensured.
Bij zwangere vrouwen die behandeld worden met levetiracetam dient gezorgd te worden voor een juiste klinische
Discontinuation of antiepileptic treatments may result in exacerbation of the disease which could be harmful to the mother and the foetus.
Het stoppen van de behandeling met anti-epileptica kan resulteren in een verergering van de ziekte die schadelijk kan zijn voor de moeder en de foetus.
Levetiracetam is excreted in human breast milk.
Levetiracetam wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Therefore, breast-feeding is not recommended.
Daarom wordt het geven van borstvoeding niet aanbevolen.
However, if levetiracetam treatment is needed during breastfeeding, the benefit/ risk of the treatment should be weighed considering the importance of breastfeeding.
Indien echter tijdens de periode dat borstvoeding wordt gegeven een behandeling met levetiracetam noodzakelijk is, dient het voordeel/risico van de behandeling te worden afgewogen tegen het belang van het geven van borstvoeding.
Due to possible different individual sensitivity, some patients might experience somnolence or other central nervous system related symptoms, especially at the beginning of treatment or following a dose 5 increase.
Tengevolge van een mogelijk verschillende individuele gevoeligheid kunnen sommige patiënten voornamelijk bij de aanvang van de behandeling of bij het verhogen van de dosis somnolentie of andere aan het centraal zenuwstelsel gerelateerde symptomen ervaren.
Therefore, caution is recommended in those patients when performing skilled tasks, e. g. driving vehicles or operating machinery.
Daarom wordt aanbevolen dat patiënten die geschoolde taken moeten uitvoeren, zoals het besturen van voertuigen of het bedienen van machines, de nodige voorzichtigheid in acht nemen.
Patients are advised not to drive or use machines until it is established that their ability to perform such activities is not affected.
Patënten wordt aangeraden niet te rijden of machines te bedienen totdat is vastgesteld dat hun vermogen om dergelijke activiteiten uit te voeren niet is aangetast.
Serious undesirable effects were experienced in 2.4% of the patients in the Keppra and 2.0% of the patients in the placebo groups.
Uit het geheel aan veiligheidsgegevens verkegen uit klinische onderzoeken, uitgevoerd met orale toedieningsvormen van Keppra bij volwassen patiënten met partieel beginnende aanvallen, bleek dat 46,4% van de patiënten in de Keppra-groep en 42,2% van de patiënten in de placebo-groep bijwerkingen ondervonden; 2,4% van de patiënten in de Keppra-groep en 2,0% van de patiënten in de placebo-groep ondervonden ernstige bijwerkingen.
The most commonly reported undesirable effects were somnolence, asthenia and dizziness.
De meest voorkomende bijwerkingen die werden gerapporteerd waren somnolentie, asthenie en duizeligheid.
In the pooled safety analysis, there was no clear dose-response relationship but incidence and severity of the central nervous system related undesirable effects decreased over time.
Uit de analyse van het geheel aan veiligheidsgegevens bleek dat er geen duidelijk dosis afhankelijk verband was, maar de incidentie en ernst van de aan het centraal zenuwstelsel gerelateerde bijwerkingen verminderden in de tijd.
In monotherapy 49.8% of the subjects experienced at least one drug related undesirable effect.
Tijdens monotherapie ondervond 49,8% van de patiënten minstens één door het geneesmiddel veroorzaakte bijwerking.
The most frequently reported undesirable effects were fatigue and somnolence.
De meest voorkomende bijwerkingen die werden gerapporteerd waren vermoeidheid en somnolentie.
Serious undesirable effects were experienced in 0.0% of the patients in the Keppra group and 1.0% of the patients in the placebo group.
Een studie uitgevoerd bij pediatrische patiënten (4 tot 16 jaar) met partieel beginnende aanvallen toonde aan dat 55,4% van de patiënten in de Keppra-groep en 40,2% van de patiënten in de placebo- groep bijwerkingen ondervonden; 0,0% van de patiënten in de Keppra-groep en 1,0% van de patiënten de placebo-groep ondervonden ernstige bijwerkingen.
The most commonly reported undesirable effects were somnolence, hostility, nervousness, emotional lability, agitation, anorexia, asthenia and headache in the paediatric population.
De meest voorkomende bijwerkingen die in de pediatrische populatie werden gerapporteerd waren somnolentie, vijandigheid, nervositeit, emotionele labiliteit, agitatie, anorexia, asthenie en hoofdpijn.
Safety results in paediatric patients were consistent with the safety profile of levetiracetam in adults except for behavioural and psychiatric adverse events which were more common in children than in adults (38.6% versus 18.6%).
Behalve gedrags- en psychiatrische bijwerkingen, die vaker voorkwamen bij kinderen dan bij volwassenen (38,6% versus 18,6%), waren bij pediatrische patiënten de veiligheidsgegevens in overeenstemming met het veiligheidsprofiel van levetiracetam bij volwassenen.
However, the relative risk was similar in children as compared to adults.
Vergeleken met volwassenen was het relatieve risico bij kinderen echter gelijk.
A study conducted in adults and adolescents with myoclonic seizures (12 to 65 years) showed that 33.3% of the patients in the Keppra group and 30.0% of the patients in the placebo group experienced undesirable effects that were judged to be related to treatment.
Een studie uitgevoerd bij volwassenen en adolescenten (12 tot 65 jaar) met myoclone aanvallen toonde aan dat 33,3% van de patiënten in de Keppra-groep en 30,0% van de patiënten in de placebo-groep bijwerkingen ondervonden die toegeschreven konden worden aan de behandeling.
The most commonly reported undesirable effects were headache and somnolence.
Zeer vaak gemelde bijwerkingen waren hoofdpijn en somnolentie.
The incidence of undesirable effects in patients with myoclonic seizures was lower than that in adult patients with partial onset seizures (33.3% versus 46.4%).
Bij patiënten met myoclone aanvallen was de incidentie aan bijwerkingen lager dan bij volwassen patiënten met partieel beginnende aanvallen (33,3% versus 46,4%).
A study conducted in adults and children (4 to 65 years) with idiopathic generalised epilepsy with primary generalised tonic-clonic seizures showed that 39.2% of the patients in the Keppra group and 29.8% of the patients in the placebo group experienced undesirable effects that were judged to be related to treatment.
Een onderzoek uitgevoerd bij volwassenen en kinderen (4 tot 65 jaar) met idiopatische gegeneraliseerde epilepsie met primaire gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen heeft
The most commonly reported undesirable effect was fatigue.
De meest gemelde bijwerking was vermoeidheid.
Undesirable effects reported in clinical studies (adults and children) or from post-marketing experience are listed in the following table per System Organ Class and per frequency.
Bijwerkingen afkomstig uit klinische studies (volwassenen en kinderen) of uit post-marketing onderzoek zijn, per orgaansysteem en frequentie, opgenomen in onderstaande tabel.
For clinical trials, the frequency is defined as follows: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100, < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), including isolated reports.
Voor klinische studies wordt de frequentie als volgt gedefinieerd: zeer vaak: ≥ 1/10; vaak: ≥ 1/100, < 1/10; niet vaak: ≥ 1/1.000, < 1/100; zelden: ≥ 1/10.000, < 1/1.000; zeer zelden: < 1/10.000, inclusief geïsoleerde meldingen.
Data from post-marketing experience are insufficient to support an estimate of their incidence in the population to be treated.
Gegevens afkomstig uit post-marketing onderzoek zijn onvoldoende ter ondersteuning van een schatting van de incidentie in de te behandelen populatie.
- General disorders and administration site conditions
- Algemene stoornissen en omstandigheden verbandhoudend met de plaats van toediening
Very common: asthenia/ fatigue
Zeer vaak: asthenie/vermoeidheid
- Nervous system disorders
- Stoornissen zenuwstelsel
Post-marketing experience: paraesthesia
Zeer vaak: somnolentie Vaak: amnesie, ataxie, convulsie, duizeligheid, hoofdpijn, hyperkinesie, tremor, evenwichtsstoornis, aandachtsstoornis, geheugenstoornis Post-marketing onderzoek: paresthesie
- Psychiatric disorders
- Psychiatrische stoornissen
Common: agitation, depression, emotional lability/ mood swings, hostility/ aggression, insomnia, nervousness/ irritability, personality disorders, thinking abnormal Post-marketing experience: abnormal behaviour, anger, anxiety, confusion, hallucination, psychotic disorder, suicide, suicide attempt and suicidal ideation
Vaak: agitatie, depressie, emotionele labiliteit/stemmingswisselingen, vijandigheid/agressie, insomnia, nervositeit/irritatie, persoonlijkheidsstoornissen, abnormaal denken Post-marketing onderzoek: abnormaal gedrag, boosheid, bezorgdheid, verwarring, hallucinatie, psychotische stoornis, zelfmoord, zelfmoordpoging en zelfmoordgedachte
- Gastrointestinal disorders
- Gastrointestinale stoornissen
Common: abdominal pain, diarrhoea, dyspepsia, nausea, vomiting Post-marketing experience: pancreatitis
Vaak: abdominale pijn, diarree, dyspepsie, nausea, braken Post-marketing onderzoek: pancreatitis
- Hepatobiliary disorders:
- Lever- en galaandoeningen
Post-marketing experience: hepatic failure, hepatitis, liver function test abnormal
Post-marketing onderzoek: leverfalen, hepatitis, afwijkende leverfunctietest
- Metabolism and nutrition disorders
- Stofwisseling en voedingsstoornissen
Common: anorexia, weight increase.
Vaak: anorexie, gewichtstoename.
The risk of anorexia is higher when topiramate is coadministered with levetiracetam.
Het risico op anorexie is hoger wanneer topiramaat tegelijkertijd wordt toegediend met levetiracetam.
Post-marketing experience: weight loss
Post-marketing onderzoek: gewichtsverlies
- Ear and labyrinth disorders
- Stoornissen oor en labyrint
Common: vertigo
Vaak: duizeligheid
- Eye disorders
- Oogstoornissen
Common: diplopia, vision blurred
Vaak: diplopie, wazig zien
- Musculoskeletal and connective tissue disorders
- Bot-, skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Common: myalgia
Vaak: myalgia
- Injury, poisoning and procedural complications
- Letsel, vergiftiging en procedurele complicaties
Common: accidental injury
Vaak: toevallige verwonding
- Infections and infestations
- Infecties en parasitaire aandoeningen
Common: infection, nasopharyngitis
Vaak: infecties, nasofaryngitis
- Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
- Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Common: cough increased
Vaak: toegenomen hoest
- Skin and subcutaneous tissue disorders
- Stoornissen huid en onderhuids weefsel
Common: rash, eczema, pruritus Post-marketing experience: alopecia: in several cases, recovery was observed when Keppra was discontinued.
Vaak: rash, eczeem, pruritus Post-marketing onderzoek: alopecia: in een aantal gevallen werd herstel waargenomen nadat Keppra werd gestaakt
- Blood and lymphatic system disorders
- Stoornissen bloed en lymfatisch systeem
Common: thrombocytopenia Post-marketing experience: leukopenia, neutropenia, pancytopenia (with bone marrow suppression identified in some of the cases)
Vaak: trombocytopenie Post-marketing onderzoek: leukopenie, neutropenie, pancytopenie (in sommige gevallen werd beenmergdepressie vastgesteld)
Somnolence, agitation, aggression, depressed level of consciousness, respiratory depression and coma were observed with Keppra overdoses.
Somnolentie, agitatie, agressie, verminderd bewustzijnsniveau, verminderde ademhaling en coma werden waargenomen na een overdosering van Keppra.
Management of overdose
Behandeling van overdosering
7 After an acute overdose, the stomach may be emptied by gastric lavage or by induction of emesis.
Na een acute overdosering dient de maag te worden geledigd door maagspoeling of door het opwekken van braken.
There is no specific antidote for levetiracetam.
Er is geen specifiek antidotum voor Keppra.
Treatment of an overdose will be symptomatic and may include haemodialysis.
De behandeling van een overdosering is symptomatisch, waarbij hemodialyse kan worden overwogen.
The dialyser extraction efficiency is 60% for levetiracetam and 74% for the primary metabolite.
Het dialyse-extractie rendement bedraagt 60% voor levetiracetam en 74% voor de primaire metaboliet.
Pharmacotherapeutic group: antiepileptics, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: anti-epileptica ATC code:
The active substance, levetiracetam, is a pyrrolidone derivative (S-enantiomer of α -ethyl-2-oxo-1- pyrrolidine acetamide), chemically unrelated to existing antiepileptic active substances.
Het werkzame bestanddeel levetiracetam is een pyrrolidonderivaat (de S-enantiomeer van alfa-ethyl-2-oxo-1-pyrrolidine- acetamide) en chemisch niet verwant aan de bestaande anti-epileptisch werkende stoffen.
The mechanism of action of levetiracetam still remains to be fully elucidated but appears to be different from the mechanisms of current antiepileptic medicinal products.
Het werkingsmechanisme van levetiracetam is nog niet volledig opgehelderd, maar lijkt te verschillen van het werkingsmechanismen van de huidige anti-epileptica.
In vitro and in vivo experiments suggest that levetiracetam does not alter basic cell characteristics and normal neurotransmission.
In vitro en in vivo experimenten doen vermoeden dat levetiracetam geen invloed heeft op de fundamentele karakteristieken van de cel en de normale neurotransmissie.
In vitro studies show that levetiracetam affects intraneuronal Ca2+ levels by partial inhibition of N- type Ca2+ currents and by reducing the release of Ca2+ from intraneuronal stores.
In vitro studies tonen aan dat levetiracetam de intraneuronale Ca++ concentratie beïnvloedt door een gedeeltelijke inhibitie van N-type Ca++ kanalen en door een vermindering van de afgifte van intraneuronaal Ca++.
In addition it partially reverses the reductions in GABA- and glycine-gated currents induced by zinc and β - carbolines.
Daarnaast heft levetiracetam de door zink en b-carbolines geïnduceerde verminderde gevoeligheid van GABA- en glycine kanalen gedeeltelijk op.
Furthermore, levetiracetam has been shown in in vitro studies to bind to a specific site in rodent brain tissue.
Bovendien is in in vitro studies aangetoond dat levetiracetam bindt aan een specifieke plaats in het hersenweefsel van knaagdieren.
This binding site is the synaptic vesicle protein 2A, believed to be involved in vesicle fusion and neurotransmitter exocytosis.
Deze bindingsplaats is het synaptische vesikel eiwit 2A waarvan wordt aangenomen dat het betrokken is bij de vesikel fusie en de exocytose van neurotransmitters.
Levetiracetam and related analogs show a rank order of affinity for binding to the synaptic vesicle protein 2A which correlates with the potency of their anti-seizure protection in the mouse audiogenic model of epilepsy.
De bindingsaffiniteit van levetiracetam en hieraan verwante analogen aan het presynaptische vesikel eiwit 2A correleert met de potentie van levetiracetam en deze analogen tot anti-aanvals bescherming in het audiogenetische muismodel voor epilepsie.
This finding suggests that the interaction between levetiracetam and the synaptic vesicle protein 2A seems to contribute to the antiepileptic mechanism of action of the medicinal product.
Deze bevindingen doen vermoeden, dat de interactie tussen levetiracetam en het synaptische vesikel eiwit 2A schijnt bij te dragen aan het anti-epileptische werkingsmechanisme van het geneesmiddel.
Levetiracetam induces seizure protection in a broad range of animal models of partial and primary generalised seizures without having a pro-convulsant effect.
8 Levetiracetam induceert een krachtige aanvalsbescherming in een breed scala van diermodellen van zowel partieel als primair gegeneraliseerde aanvallen, zonder dat het een pro-convulsief effect bezit.
The primary metabolite is inactive.
De primaire metaboliet is inactief.
In man, an activity in both partial and generalised epilepsy conditions (epileptiform discharge/ photoparoxysmal response) has confirmed the broad spectrum pharmacological profile of levetiracetam.
De werkzaamheid bij de mens in zowel partiële als gegeneraliseerde epileptische aandoeningen (epileptiforme ontlading/fotoparoxismale respons) heeft het brede farmacologische profiel van levetiracetam bevestigd.
Clinical experience
Klinische ervaring
Adjunctive therapy in the treatment of partial onset seizures with or without secondary generalisation in adults and children from 4 years of age with epilepsy:
Adjuvante therapie bij de behandeling van partieel beginnende aanvallen met of zonder secundaire generalisatie bij volwassenen en kinderen vanaf 4 jaar met epilepsie.
In adults, levetiracetam efficacy has been demonstrated in 3 double-blind, placebo-controlled studies at 1000 mg, 2000 mg, or 3000 mg/ day, given in 2 divided doses, with a treatment duration of up to 18 weeks.
De werkzaamheid van levetiracetam bij volwassenen is aangetoond in 3 dubbelblinde, placebo- gecontroleerde onderzoeken waarin 1000 mg, 2000 mg of 3000 mg/dag werd gegeven, verdeeld over 2 doses, met een behandelingsduur van maximaal 18 weken.
In a pooled analysis, the percentage of patients who achieved 50% or greater reduction from baseline in the partial onset seizure frequency per week at stable dose (12/ 14 weeks) was of 27.7%, 31.6% and 41.3% for patients on 1000, 2000 or 3000 mg levetiracetam respectively and of 12.6% for patients on placebo.
Uit een gecombineerde analyse bleek, dat het percentage patiënten dat een afname van het aantal partieel beginnende aanvallen per week van 50% of meer ten opzichte van de basislijn bereikte met een stabiele dosis (12/14 weken) respectievelijk 27,7%, 31,6% en 41,3% bedroeg voor patiënten die 1000, 2000 of 3000 mg levetiracetam kregen en 12,6% voor patiënten die placebo kregen.
In pediatric patients (4 to 16 years of age), levetiracetam efficacy was established in a double-blind, placebo-controlled study, which included 198 patients and had a treatment duration of 14 weeks.
Bij pediatrische patiënten (4 tot 16 jaar) is de werkzaamheid van levetiracetam vastgesteld in een dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek met 198 patiënten en met een behandelingsduur van 14 weken.
In this study, the patients received levetiracetam as a fixed dose of 60 mg/ kg/ day (with twice a day dosing).
In dit onderzoek kregen de patiënten een vaste dosis levetiracetam van 60 mg/kg/dag, verdeeld over twee doses per dag.
8 44.6% of the levetiracetam treated patients and 19.6% of the patients on placebo had a 50% or greater reduction from baseline in the partial onset seizure frequency per week.
Bij 44,6% van de patiënten die werden behandeld met levetiracetam en bij 19,6% van de patiënten die placebo kregen, nam het aantal partieel beginnende aanvallen per week af met 50% of meer ten opzichte van de basislijn.
With continued long-term treatment, 11.4% of the patients were seizure-free for at least 6 months and 7.2% were seizure-free for at least 1 year.
Bij voortgezette langetermijnbehandeling was 11,4% van de patiënten ten minste 6 maanden, en 7,2% ten minste 1 jaar vrij van aanvallen.
Monotherapy in the treatment of partial onset seizures with or without secondary generalisation in patients from 16 years of age with newly diagnosed epilepsy.
Monotherapie bij de behandeling van partieel beginnende aanvallen met of zonder secundaire generalisatie bij patiënten vanaf 16 jaar met nieuw gediagnosticeerde epilepsie.
Efficacy of levetiracetam as monotherapy was established in a double-blind, parallel group, non- inferiority comparison to carbamazepine controlled release (CR) in 576 patients 16 years of age or older with newly or recently diagnosed epilepsy.
De werkzaamheid van levetiracetam als monotherapie is aangetoond in een dubbelblind "non- inferiority" onderzoek in parallelle groepen, waarbij het middel werd vergeleken met carbamazepine met vertraagde afgifte (CR) bij 576 patiënten van 16 jaar en ouder met nieuw of recent gediagnosticeerde epilepsie.
The patients had to present with unprovoked partial seizures or with generalized tonic-clonic seizures only.
De patiënten moesten ofwel niet-geprovoceerde partiële aanvallen hebben ofwel alleen gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen.
The patients were randomized to carbamazepine CR 400 – 1200 mg/ day or levetiracetam 1000 - 3000 mg/ day, the duration of the treatment was up to 121 weeks depending on the response.
De patiënten werden willekeurig ingedeeld in een groep die 400 – 1200 mg carbamazepine-CR per dag kreeg of een groep die 1000 – 3000 mg levetiracetam per dag kreeg.
Six-month seizure freedom was achieved in 73.0% of levetiracetam-treated patients and 72.8% of carbamazepine-CR treated patients; the adjusted absolute difference between treatments was 0.2% (95% CI: -7.8 8.2).
Bij 73,0% van de met levetiracetam behandelde patiënten en 72,8% van de met carbamazepine-CR behandelde patiënten werd een periode van 6 maanden vrij van aanvallen bereikt; het gecorrigeerde absolute verschil tussen de behandelingen was 0,2% (95% CI: -7,8 8,2).
More than half of the subjects remained seizure free for 12 months (56.6% and 58.5% of subjects on levetiracetam and on carbamazepine CR respectively).
Meer dan de helft van de proefpersonen bleef 12 maanden vrij van aanvallen (respectievelijk 56,6% en 58,5% van de personen die levetiracetam en carbamazepine-CR kregen).
In a study reflecting clinical practice, the concomitant antiepileptic medication could be withdrawn in a limited number of patients who responded to levetiracetam adjunctive therapy (36 adult patients out of 69).
In een onderzoek dat een weerspiegeling was van de klinische praktijk, kon bij een beperkt aantal patiënten die reageerden op de adjuvante behandeling met levetiracetam (36 van de 69 volwassen patiënten) de begeleidende anti-epileptische medicatie worden gestaakt.
Adjunctive therapy in the treatment of myoclonic seizures in adults and adolescents from 12 years of age with Juvenile Myoclonic Epilepsy.
Adjuvante therapie bij de behandeling van myoclonische aanvallen bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder met juveniele myoclonische epilepsie.
Levetiracetam efficacy was established in a double-blind, placebo-controlled study of 16 weeks duration, in patients 12 years of age and older suffering from idiopathic generalized epilepsy with myoclonic seizures in different syndromes.
Bij patiënten van 12 jaar en ouder met idiopathische gegeneraliseerde epilepsie met myoclonische aanvallen in verschillende syndromen is de werkzaamheid van levetiracetam vastgesteld in een dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek met een duur van 16 weken.
The majority of patients presented with juvenile myoclonic epilepsy.
De meeste patiënten hadden juveniele myoclonische epilepsie.
In this study, levetiracetam, dose was 3000 mg/ day given in 2 divided doses.
9 In dit onderzoek werd 3000 mg levetiracetam per dag gegeven, verdeeld over 2 doses.
58.3% of the levetiracetam treated patients and 23.3% of the patients on placebo had at least a 50% reduction in myoclonic seizure days per week.
Bij 58,3% van de patiënten die werden behandeld met levetiracetam en bij 23,3% van de patiënten die placebo kregen, nam het aantal dagen met myoclonische aanvallen per week af met 50% of meer.
With continued long-term treatment, 28.6% of the patients were free of myoclonic seizures for at least 6 months and 21.0% were free of myoclonic seizures for at least 1 year.
Bij voortgezette langetermijnbehandeling was 28,6% van de patiënten gedurende tenminste 6 maanden vrij van myoclonische aanvallen en was 21,0% gedurende tenminste 1 jaar vrij van myoclonische aanvallen.
Adjunctive therapy in the treatment of primary generalised tonic-clonic seizures in adults and adolescents from 12 years of age with idiopathic generalised epilepsy.
Adjuvante therapie bij de behandeling van primaire gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder met idiopathische gegeneraliseerde epilepsie.
Levetiracetam efficacy was established in a 24-week double-blind, placebo-controlled study which included adults, adolescents and a limited number of children suffering from idiopathic generalized epilepsy with primary generalized tonic-clonic (PGTC) seizures in different syndromes (juvenile myoclonic epilepsy, juvenile absence epilepsy, childhood absence epilepsy, or epilepsy with Grand Mal seizures on awakening).
Bij volwassenen, adolescenten en een beperkt aantal kinderen met idiopathische gegeneraliseerde epilepsie met primaire gegeneraliseerde tonisch-clonische (PGTC) aanvallen in verschillende syndromen (juveniele myoclonische epilepsie, juveniele epilepsie met absences, kinderepilepsie met absences of epilepsie met Grand Mal aanvallen bij ontwaken) is de werkzaamheid van levetiracetam vastgesteld in een 24 weken durend dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek.
In this study, levetiracetam dose was 3000 mg/ day for adults and adolescents or 60 mg/ kg/ day for children, given in 2 divided doses.
In dit onderzoek werd aan volwassenen en adolescenten 3000 mg levetiracetam per dag gegeven en aan kinderen 60 mg/kg/dag, beide verdeeld over 2 doses.
72.2% of the levetiracetam treated patients and 45.2% of the patients on placebo had a 50% or greater decrease in the frequency of PGTC seizures per week.
Bij 72,2% van de patiënten die werden behandeld met levetiracetam en bij 45,2% van de patiënten die placebo kregen, nam de frequentie van PGTC-aanvallen per week af met 50% of meer.
With continued long-term treatment, 47.4% of the patients were free of tonic-clonic seizures for at least 6 months and 31.5% were free of tonic-clonic seizures for at least 1 year.
Bij voortgezette langetermijnbehandeling was 47,4% van de patiënten gedurende tenminste 6 maanden vrij van tonisch-clonische aanvallen en was 31,5% gedurende tenminste 1 jaar vrij van tonisch- clonische aanvallen.
Levetiracetam is a highly soluble and permeable compound.
Levetiracetam is een sterk oplosbare en permeabele stof.
The pharmacokinetic profile is linear with low intra- and inter-subject variability.
Het farmacokinetische profiel is lineair met weinig intra- en interindividuele proefpersoonvariabiliteit.
There is no modification of the clearance after repeated
Na herhaalde toediening is er geen wijziging van de klaring.
There is no evidence for any relevant gender, race or circadian variability.
Er zijn geen aanwijzingen voor enige relevante geslachts-, ras- of circadiaanse verschillen.
The pharmacokinetic profile is comparable in healthy volunteers and in patients with epilepsy.
Bij gezonde vrijwilligers en bij patiënten met epilepsie is het farmacokinetische profiel vergelijkbaar.
Due to its complete and linear absorption, plasma levels can be predicted from the oral dose of levetiracetam expressed as mg/ kg bodyweight.
Dankzij de complete en lineaire absorptie kan, op basis van de orale dosis van levetiracetam uitgedrukt in mg/kg lichaamsgewicht, de plasmaspiegel worden voorspeld.
Therefore there is no need for plasma level monitoring of levetiracetam.
Daarom is het niet noodzakelijk de plasmaspiegel van levetiracetam te controleren.
A significant correlation between saliva and plasma concentrations has been shown in adults and children (ratio of saliva/ plasma concentrations ranged from 1 to 1.7 for oral tablet formulation and after 4 hours post-dose for oral solution formulation).
Bij volwassenen en kinderen is een significante correlatie aangetoond tussen speeksel en plasma concentraties (ratio speeksel/plasma concentraties voor de tablet formulatie en 4 uur na toediening van de orale oplossing formulatie liggen tussen 1 en 1,7).
Adults and adolescents
Volwassenen en adolescenten
Levetiracetam is rapidly absorbed after oral administration.
Levetiracetam wordt na orale toediening snel geabsorbeerd.
Oral absolute bioavailability is close to 100%.
De orale absolute biologische beschikbaarheid bedraagt nagenoeg 100%.
Peak plasma concentrations (Cmax) are achieved at 1.3 hours after dosing.
De piekplasmaconcentratie (Cmax) wordt 1,3 uur na toediening bereikt.
Steady-state is achieved after two days of a twice daily administration schedule.
Na een tweemaal daagse toediening gedurende twee dagen wordt de steady-state bereikt.
Peak concentrations (Cmax) are typically 31 and 43 µg/ ml following a single 1,000 mg dose and repeated 1,000 mg twice daily dose, respectively.
Na toediening van een eenmalige dosis van 1000 mg en een herhaalde dosis van 1000 mg tweemaal daags bedraagt de kenmerkende piekplasmaconcentratie respectievelijk 31 en 43 µg/ml.
The extent of absorption is dose-independent and is not altered by food.
De mate van absorptie is onafhankelijk van de dosis en wordt niet veranderd door voedsel.
Distribution
Verdeling
No tissue distribution data are available in humans.
Er zijn geen gegevens over de weefselverdeling bij de mens.
Neither levetiracetam nor its primary metabolite are significantly bound to plasma proteins (< 10%).
Noch levetiracetam noch de primaire metaboliet worden in belangrijke mate gebonden aan plasma-eiwitten (< 10%).
The volume of distribution of levetiracetam is approximately 0.5 to 0.7 l/ kg, a value close to the total body water volume.
Deze waarde ligt dichtbij het totale watervolume van het lichaam.
Levetiracetam is not extensively metabolised in humans.
Levetiracetam wordt bij de mens niet extensief gemetaboliseerd.
The major metabolic pathway (24% of the dose) is an enzymatic hydrolysis of the acetamide group.
De belangrijkste stofwisselingsroute (24% van de dosis) bestaat uit een enzymatische hydrolyse van de acetamide-groep.
Production of the primary metabolite, ucb L057, is not supported by liver cytochrome P450 isoforms.
De productie van de primaire metaboliet ucb L057 wordt niet beïnvloed door de levercytochroom-P450-iso-enzymen.
Hydrolysis of the acetamide group was measurable in a large number of tissues including blood cells.
In een groot aantal weefsels, inclusief bloedcellen, was hydrolyse van de acetamide-groep aantoonbaar.
The metabolite ucb L057 is pharmacologically inactive.
De metaboliet ucb L057 is farmacologisch inactief.
Two minor metabolites were also identified.
Er werden ook twee onbelangrijke metabolieten geïdentificeerd.
One was obtained by hydroxylation of the pyrrolidone ring (1.6% of the dose) and the other one by opening of the pyrrolidone ring (0.9% of the dose).
De ene ontstaat door hydroxylering van de pyrrolidine-ring (1,6% van de dosis) en de andere door het opengaan van de pyrrolidine-ring (0,9% van de dosis).
Other unidentified components accounted only for 0.6% of the dose.
Andere, niet geïdentificeerde componenten maakten voor 0,6% deel uit van de dosis.