qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The biostatistical evaluation of the existing single dose study with replicate design (but showing non- bioequivalence) could be considered suitable to evaluate intra-individual variability and to determine the influence of the biopharmaceutical performance, in relation to the different release mechanisms (reservoir versus matrix).
De biostatistische evaluatie van de bestaande studie met eenmalige toediening met replicaatopzet (maar waarbij de niet-bio-equivalentie aangetoond wordt) zou als geschikt kunnen worden beschouwd om intra-individuele variabiliteit te evalueren en om de invloed te bepalen van de biofarmaceutische prestaties in verhouding tot de verschillende afgiftemechanismen (reservoir versus matrix).
The CHMP considered also that bioequivalence between test and reference medicinal product has been sufficiently characterised in 2 studies (single and multiple dose) performed with a reduced patch size (7.5 cm²).
Het CHMP was ook van oordeel dat de bio-equivalentie tussen test- en referentiegeneesmiddel voldoende beschreven werd in 2 studies (met eenmalige en herhaalde dosis) met een kleinere pleister (7,5 cm²).
The small differences observed are not deemed to be of clinical importance and suggests that Fentanyl ratiopharm has a somewhat more pronounced prolonged release profile, which is as expected for a matrix patch in comparison with a reservoir patch.
De kleine verschillen die werden vastgesteld worden niet als klinisch relevant beschouwd en suggereren dat Fentanyl Ratiopharm een iets meer uitgesproken verlengde-afgifteprofiel heeft, zoals men ook zou verwachten voor een matrixpleister in vergelijking met een reservoirpleister.
Finally, since Fentanyl ratiopharm is a matrix patch for which the release is proportional to the surface area, dose proportionality is expected and a bioequivalence study with the highest strength is not deemed necessary, nor an additional replicate design study.
Tot slot: aangezien Fentanyl Ratiopharm een matrixpleister is waarbij de afgifte in verhouding staat tot de oppervlakte, wordt proportionaliteit verwacht en wordt een bio-equivalentiestudie met de hoogste dosis niet nodig geacht, noch een bijkomende studie met replicaatopzet.
8 GROUNDS FOR AMENDMENT OF THE SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS, LABELLING AND PACKAGE LEAFLET
8 REDENEN VOOR DE WIJZIGING VAN DE SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN, DE ETIKETTERING EN DE BIJSLUITER
Whereas
Overwegende
- the scope of the referral was the potential public health concerns regarding the extension of the
- dat de verwijzing de potentiële bezwaren betrof in verband met de volksgezondheid met
clinical indication
betrekking tot de uitbreiding van de klinische indicatie;
- the demonstration of the bioequivalence with the reference product,
- dat de bio-equivalentie met het referentieproduct is aangetoond;
- and the harmonisation of the Summary of Product Characteristics, labelling and package leaflet,
- en gezien de harmonisering van de samenvatting van de productkenmerken, de etikettering en
based on the documentation submitted by the Marketing Authorisation Holder and the scientific discussion within the Committee,
adviseert het CHMP op basis van de documentatie voorgelegd door de houder van de vergunning voor het in de handel brengen en de wetenschappelijke discussie binnen het Comité,
the CHMP has recommended the granting of the Marketing Authorisation(s) and the amendment of the Summary of Product Characteristics, labelling and package leaflet which are set out in Annex III for Fentanyl-ratiopharm and associated names (see Annex I).
de toekenning van de vergunning(en) voor het in de handel brengen en de wijziging van de samenvatting van de productkenmerken, de etikettering en de bijsluiter die beschreven worden in bijlage III voor Fentanyl-Ratiopharm en aanverwante namen (zie bijlage I).
10 SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS
10 SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
Fentanyl-ratiopharm 25 µg/ h Matrixpflaster and associated names (see Annex I)
Fentanyl-ratiopharm 25 µg/h Matrixpflaster en geassocieerde namen (zie Bijlage I)
[See Annex I - To be completed nationally]
[zie Bijlage I - nationaal te implementeren]
Each patch of 7.5 cm2 contains 4.125 mg fentanyl.
7,5 cm2 actieve oppervlakte bevat 4,125 mg fentanyl met een afgifte van 25 microgram fentanyl per uur.
Transparent and colourless patch with blue imprint on the backing foil: “ fentanyl 25 µg/ h“.
Transparante en kleurloze pleister met een blauwe opdruk op de achterzijde van de folie: ‘ fentanyl 25 µg/ uur’.
The product is indicated in severe chronic pain which can be adequately managed only with opioid analgesics.
Dit product is geïndiceerd voor de behandeling van ernstige chronische pijn die slechts met opioïde analgetica afdoende kan worden behandeld.
The dosing is individual and based on the patient’ s opioid history and takes into account: • the possible development of tolerance, • the current general condition, the medical status of the patient, and • the degree of severity of the disorder.
De dosering is individueel en gebaseerd op de geschiedenis van opioïdegebruik van de patiënt en houdt rekening met: • de mogelijke ontwikkeling van tolerantie, • de huidige algemene conditie, de medische status van de patiënt, en • de ernst van de aandoening.
The required fentanyl dosage is adjusted individually and should be assessed regularly after each administration.
De vereiste fentanyl dosering moet individueel worden ingesteld en dient na elke toediening regelmatig te worden beoordeeld.
Patients receiving opioid treatment for the first time Patches with a release rate of 12.5 micrograms/ hour are available and should be used for initial dosing.
Patiënten die voor het eerst met opioïden worden behandeld Fentanylpleisters met een afgiftesnelheid van 12,5 microgram/ uur zijn beschikbaar en dienen voor de initiële dosering te worden gebruikt.
In very elderly or weak patients, it is not recommended to initiate an opioid treatment with Fentanyl- ratiopharm, due to their known susceptibility to opioid treatments.
Bij zeer oude patiënten of bij patiënten met een zwakke gezondheid wordt niet aangeraden om een opioïdebehandeling te starten met Fentanyl-ratiopharm, vanwege bekende gevoeligheid van ouderen voor behandeling met opioïden.
In these cases, it would be preferable to initiate a treatment with low doses of immediate release morphine and to prescribe Fentanyl-ratiopharm after determination of the optimal dosage.
In deze gevallen wordt aangeraden de behandeling te starten met een lage dosering met direct werkend morfine en pas na het vaststellen van de optimale dosering Fentanyl-ratiopharm voor te schrijven.
Switching from other opioids When changing over from oral or parenteral opioids to fentanyl treatment, the initial dosage should be calculated as follows:
Overstappen vanaf een andere opioïdebehandeling Wanneer wordt overgestapt van orale of parenterale opioïden naar behandeling met fentanyl, moet de startdosering als volgt worden berekend:
The quantity of analgesics required over the last 24 hours should be determined.
De hoeveelheid analgetica die de afgelopen 24 uur vereist was, dient vastgesteld te worden.
The obtained sum should be converted to correspond the oral morphine dosage using Table 1.
De verkregen som dient omgerekend te worden naar de overeenkomstige orale dosis morfine met behulp van Tabel 1.
The corresponding fentanyl dosage should be determined as follows: a) using Table 2 for patients who have a need for opioid rotation (conversion ratio of oral morphine to transdermal fentanyl equal to150:1)
De overeenkomstige dosering fentanyl dient als volgt vastgesteld te worden: a) met behulp van Tabel 2 voor patiënten die behoefte aan opioïdewisseling hebben (conversie verhouding van oraal toegediende morfine naar transdermaal fentanyl is gelijk aan 150:1) b) met behulp van Tabel 3 voor patiënten op een stabiele en goed verdragen opioïdebehandeling (conversie verhouding van oraal toegediende morfine naar transdermaal fentanyl is gelijk aan 100:1)
Equianalgesic potency conversion All dosages given in the table are equivalent in analgesic effect to 10 mg parenteral morphine.
Omrekening naar equi-analgetische potentie Alle doseringen in de tabel zijn gelijk aan het analgetische effect van 10 mg morfine parenteraal toegediend.
Equianalgesic doses (mg) Active substance Parenteral (im) Oral Morphine Hydromorphone Oxycodone Methadone Levorphanol Oxymorphine Diamorphine Pethidine Codeine Buprenorphine Ketobemidone
Equi-analgetische dosis (mg) Werkzaam bestanddeel
10 1.5 10-15 10 2 1 5 75 - 0.4 10
10 1.5 10-15 10 2 1 5 75 - 0,4 10
30-40 7.5 20-30 20 4 10 (rectal) 60 - 200 0.8 (sublingual) 20-30
30-40 7,5 20-30 20 4 10 (rectaal) 60 - 200 0,8 (sublinguaal) 20-30
Recommended initial dose of transdermal fentanyl based on daily oral morphine dose (for patients who have a need for opioid rotation)
Aanbevolen aanvangsdosering van transdermale fentanyl gebaseerd op het dagelijkse gebruik van oraal toegediende morfine (voor patiënten die behoefte aan opioïdewisseling hebben)
dose (mg/ 24 h) < 44
Orale morfine dosering (mg/ 24 uur)
Transdermal fentanyl release (micrograms/ h) 12.5
Transdermale fentanyl afgiftesnelheid (microgram/ uur)
315-404 405-494 495-584 585-674 675-764 765-854 855-944
< 44 12,5 45-134 135-224 225-314 315-404 405-494 495-584 585-674 675-764 765-854 855-944 945-1034 1035-1124
Recommended initial dose of transdermal fentanyl based on daily oral morphine dose (for patients on stable and well tolerated opioid therapy)
Aanbevolen aanvangsdosering van transdermale fentanyl gebaseerd op het dagelijkse gebruik van oraal toegediende morfine (voor patiënten op een stabiele en goed verdragen opioïdebehandeling) Orale morfine dosering (mg/ 24 uur)
Oral morphine dose (mg/ 24 h) < 60
Transdermale fentanyl afgiftesnelheid (microgram/ uur)
Transdermal fentanyl release (micrograms/ h) 12.5
< 60 12,5 60-89 25 90-149 150-209
60-89 90-149 150-209 210-269 270-329 330-389 390-449 450-509 510-569 570-629 630-689 690-749
210-269 270-329 330-389 390-449 450-509 510-569 570-629 630-689 690-749
13 By combining several transdermal patches, a fentanyl release rate of over 100 micrograms/ h can be achieved.
Door het combineren van verschillende transdermale pleisters, kunnen afgiftesnelheden van meer dan 100 microgram/ uur fentanyl worden bereikt.
The initial evaluation of the maximum analgesic effect of Fentanyl-ratiopharm should not be made before the patch has been worn for 24 hours.
Het maximale analgetische effect van Fentanyl-ratiopharm kan niet worden geëvalueerd tot de pleister gedurende 24 uur is gedragen.
This is due to the gradual increase in serum fentanyl concentrations during the first 24 hours after application of the patch.
Dat komt door de geleidelijke toename van de serumfentanylconcentratie gedurende de eerste 24 uur na de applicatie van de pleister.
In the first 12 hours after changing to Fentanyl-ratiopharm the patient continues to receive the previous analgesic at the previous dose; over the next 12 hours this analgesic is administered according to need.
In de eerste 12 uur na de overstap op Fentanyl-ratiopharm dient de patiënt het eerder gebruikte analgeticum in de eerder gebruikte dosering te continueren; in de daaropvolgende 12 uur wordt dit analgeticum toegediend afhankelijk van de behoefte.
Dose titration and maintenance therapy The patch should be replaced every 72 hours.
Dosistitratie en onderhoudstherapie De pleister dient iedere 72 uur te worden vervangen.
The dose should be titrated individually until analgesic efficacy is attained.
De dosering dient individueel te worden getitreerd tot analgetische effectiviteit is bereikt.
In patients who experience a marked decrease in the period 48-72 hours after application, replacement of fentanyl after 48 hours may be necessary.
Bij patiënten die een duidelijke afname van pijnstilling waarnemen in de periode van 48-72 uur na toediening, kan vervanging van de pleister na 48 uur noodzakelijk zijn.
Patches with a release rate of 12.5 micrograms/ hour are available and are appropriate for dose titration in the lower dosage area.
Pleisters met een afgiftesnelheid van 12,5 microgram/ uur zijn beschikbaar en zijn geschikt voor de dosistitratie in een lager doseringsgebied.
If analgesia is insufficient at the end of the initial application period, the dose may be increased after 3 days, until the desired effect is obtained for each patient.
Als het analgetische effect onvoldoende is aan het eind van de eerste toedieningsperiode, mag na 3 dagen de dosering worden verhoogd tot het gewenste effect is bereikt voor de patiënt.
Additional dose adjustment should normally be performed in 25 micrograms/ hour increments, although the supplementary analgesic requirements and pain status of the patient should be taken into account.
Additionele dosisaanpassing dient gewoonlijk te worden uitgevoerd in stappen van 25 microgram/ uur, maar er dient rekening te worden gehouden met de noodzaak voor aanvullende analgetische medicatie en de pijnbeleving van de patiënt.
Patients may require periodic supplemental doses of a short-acting analgesic for breakthrough pain.
Patiënten kunnen periodiek supplementaire doseringen van een kortwerkend analgeticum nodig hebben in geval van opleving van de pijn.
Additional or alternative methods of analgesia or alternative administration of opioids should be considered when the Fentanyl-ratiopharm dose exceeds 300 micrograms/ hour.
Additionele of alternatieve analgetische methoden dienen in overweging te worden genomen als de dosering van Fentanyl-ratiopharm boven 300 microgram/ uur komt.
Withdrawal symptoms have been reported when changing from long-term treatment with morphine to transdermal fentanyl despite adequate analgesic efficacy.
Ontwenningsverschijnselen zijn gerapporteerd bij het overzetten van patiënten van langdurige behandeling met morfine naar transdermale fentanyl, ondanks voldoende analgetische effectiviteit.
In case of withdrawal symptoms it is recommended to treat those with short-acting morphine in low doses.
In geval van ontwenningsverschijnselen wordt aanbevolen om deze met lage doses kortwerkende morfine te behandelen.
Changing or ending therapy If discontinuation of the patch is necessary, any replacement with other opioids should be gradual, starting at a low dose and increasing slowly.
Overzetting of stoppen van de behandeling Indien het stoppen van de behandeling met de pleister noodzakelijk is, moet iedere vervanging door andere opioïden geleidelijk gebeuren, te beginnen met een lage dosis die langzaam wordt verhoogd.
This is because fentanyl levels fall gradually after the patch is removed; it takes at least 17 hours for the fentanyl serum concentration to decrease by 50%.
De reden hiervoor is dat de fentanylspiegels geleidelijk dalen nadat de pleister is verwijderd; het duurt minstens 17 uur voordat de serumfentanylconcentraties tot 50% dalen.
As a general rule, the discontinuation of opioid analgesia should be gradual, in order to prevent withdrawal symptoms (nausea, vomiting, diarrhoea, anxiety and muscular tremor).
In het algemeen moet het stoppen van opioïde analgetica geleidelijk gebeuren om ontwenningsverschijnselen (misselijkheid, braken, diarree, angst en spiertremor) te voorkomen.
Tables 2 and 3 should not be used to switch from transdermal fentanyl to a morphine treatment.
Tabellen 2 en 3 mogen niet worden gebruikt voor het omzetten van behandeling met fentanylpleisters naar een behandeling met morfine.
Method of administration Directly after removal from the pack and the release liner, the patch is applied to a non-hairy area of skin on the upper body (chest, back, upper arm).
Wijze van toediening De pleister moet meteen na openen van de verpakking op een haarloze plaats op de huid van het bovenlichaam (borst, rug, bovenarm) worden aangebracht.
To remove hair, scissors should be used instead of razors.
Om haar te verwijderen dient een schaar in plaats van een scheerapparaat of scheermes te worden gebruikt.
Prior to application, the skin should be carefully washed with clean water (no cleaning agents) and thoroughly dried.
14 Voorafgaande aan het aanbrengen van de pleister dient de huid voorzichtig met schoon water (zonder toevoeging van verzorgingsmiddelen) te worden gewassen en grondig te worden gedroogd.
The transdermal patch is then applied using slight pressure with the palm of the hand for approximately 30 seconds.
Daarna wordt de pleister voor transdermaal gebruik aangebracht door deze ongeveer 30 seconden onder lichte druk met de handpalm op de betreffende plaats te drukken.
The skin area to which the patch is applied should be free of microlesions (e. g. due to irradiation or shaving) and skin irritation.
De huid waarop de pleister wordt aangebracht, dient vrij te zijn van microverwondingen (bijv. door straling of scheren) en huidirritaties.
As the transdermal patch is protected by an outer waterproof backing film, it can also be worn while showering.
Aangezien de transdermale pleister aan de buitenzijde een waterafstotende folie bevat, kan deze ook tijdens het douchen worden gedragen.
Occasionally, additional adhesion of the patch may be required.
Soms kan het nodig zijn de transdermale pleister extra vast te plakken.
If progressive dose increases are made, the active surface area required may reach a point where no further increase is possible.
Indien de dosis progressief wordt verhoogd, is het mogelijk dat het benodigde actieve oppervlakte een punt bereikt waarbij geen verdere toename mogelijk is.
Duration of administration The patch should be changed after 72 hours.
Duur van de behandeling De pleister dient na 72 uur te worden vervangen.
If an earlier change becomes necessary in individual cases, no change should be made before 48 hours have elapsed, otherwise a rise in mean fentanyl concentrations may occur.
Indien een eerdere vervanging in individuele gevallen noodzakelijk is, mag dat niet worden gedaan voordat 48 uur verstreken is, aangezien anders een toename in de gemiddelde fentanylconcentraties kan voorkomen.
A new skin area must be selected for each application.
Voor elke toepassing dient een nieuwe plek op de huid te worden gebruikt.
A period of 7 days should be allowed to elapse before applying a new patch to the same area of skin.
Pas na 7 dagen mag op dezelfde plek een nieuwe pleister worden toegepast.
The analgesic effect may persist for some time after removal of the transdermal patch.
Het analgetische effect kan enige tijd aanhouden na het verwijderen van de transdermale pleister.
14 If traces of the transdermal patch remain on the skin after its removal, these can be cleaned off using copious amounts of soap and water.
Indien sporen van de transdermale pleister achterblijven op de huid na verwijderen, kunnen deze met overvloedige hoeveelheden zeep en water worden schoongemaakt.
No alcohol or other solvents must be used for cleaning, as these may penetrate the skin due to the effect of the patch.
Alcohol en andere oplosmiddelen mogen niet worden gebruikt, aangezien ze in de huid kunnen doordringen tengevolge van het effect van de pleister.
Paediatric population The experience in children under 12 years of age is limited.
Gebruik bij kinderen Er is beperkte ervaring bij kinderen jonger dan 12 jaar.
Fentanyl-ratiopharm should not be used in this population.
Fentanyl-ratiopharm dient niet bij deze populatie te worden gebruikt.
Use in elderly patients Elderly should be observed carefully and the dose reduced if necessary (see sections 4.4 and 5.2).
Gebruik bij oudere patiënten Oudere patiënten dienen zorgvuldig te worden geobserveerd en de dosering dient, indien nodig, te worden verlaagd (zie rubrieken 4.4 en 5.2).
Hepatic and renal impairment Patients with hepatic or renal impairment should be observed carefully and the dose reduced if necessary (see section 4.4).
Lever- en nierinsufficïentie Patiënten met lever- of nierinsufficïentie dienen zorgvuldig te worden geobserveerd en de dosering dient mogelijk te worden verminderd (zie rubriek 4.4).
- Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients.
- Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of één van de hulpstoffen.
- Acute or postoperative pain, since dosage titration is not possible during short-term use.
- Acute of post-operatieve pijn, omdat dosistitratie niet mogelijk is tijdens kortdurend gebruik.
- Severe impairment of the central nervous system.
- Ernstig verminderd functioneren van het centraal zenuwstelsel.
The product should be used only as part of an integrated treatment of pain in cases where the patient is adequately assessed medically, socially and psychologically.
Dit product dient alleen te worden gebruikt als onderdeel van een complete behandeling van pijn in gevallen waarbij de patiënt voldoende medisch, sociaal en psychologisch is onderzocht.
Treatment with Fentanyl-ratiopharm should only be initiated by an experienced physician familiar with the pharmacokinetics of fentanyl transdermal patches and the risk for severe hypoventilation.
De behandeling met Fentanyl-ratiopharm mag alleen gestart worden door een ervaren arts die bekend is met de farmacokinetische eigenschappen van fentanylpleister voor transdermaal gebruik en het risico op ernstige hypoventilatie.
After exhibiting a serious adverse reaction a patient should be monitored for 24 hours following removal of a transdermal patch due to the half life of fentanyl (see section 5.2).
Patiënten bij wie ernstige bijwerkingen zijn geconstateerd, moeten tot 24 uur na het verwijderen van de transdermale pleister worden gecontroleerd vanwege de halfwaardetijd van fentanyl (zie rubriek 5.2).
In chronic non-cancer pain, it might be preferable to initiate the treatment with immediate-release strong opoids (e. g. morphine) and to prescribe fentanyl transdermal patch after determination of the efficacy and the optimal dosage of the strong opioid.
Bij chronische niet-kanker pijn wordt aanbevolen om de behandeling met sterke opioïden met onmiddellijke afgifte (bijv. morfine) te starten en na de bepaling van de effectiviteit en de optimale dosis van de sterke opioïd een fentanyl transdermaal pleister voor te schrijven.
The transdermal patch should not be cut, since no information is available on the quality, efficacy and safety of such divided patches.
15 De transdermale pleister mag niet worden geknipt, aangezien geen informatie beschikbaar is over de kwaliteit, effectiviteit en veiligheid van een gedeelde pleister.
If higher dosages than 500 mg morphine-equivalent are needed, a reassessment of opioid-therapy is recommended.
Indien doseringen groter dan 500 mg morfine-equivalent nodig zijn, wordt heroverweging van de opioïdebehandeling aangeraden.
The most common adverse reactions following administration at usual doses are drowsiness, confusion, nausea, vomiting and constipation.
De meest voorkomende bijwerkingen na toediening van gebruikelijke doseringen zijn slaperigheid, verwarring, misselijkheid, braken en constipatie.
The first of these are transient and their cause should be investigated if symptoms persist.
De eerste hiervan zijn van voorbijgaande aard en de oorzaak ervan dient te worden onderzocht als de symptomen aanhouden.
Constipation, on the other hand, does not stop if treatment continues.
Constipatie verdwijnt echter niet bij voortzetting van de behandeling.
All of these effects can be expected and should, therefore, be anticipated in order to optimise treatment, especially constipation.
Alle genoemde effecten zijn te verwachten en dienen te worden ondervangen om de behandeling te optimaliseren, dit geldt met name voor constipatie.
Corrective treatment may often be required (see section 4.8).
Behandeling van deze bijwerkingen zal vaak gewenst zijn (zie rubriek 4.8).
The concomitant use of buprenorphine, nalbuphine or pentazocine is not recommended (see also section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van buprenorfine, nalbufine of pentazocine wordt niet aanbevolen (zie ook rubriek 4.5).
Breakthrough pain Studies have shown that almost all patients, despite treatment with a fentanyl patch, require supplemental treatment with potent rapid-release medicinal products to arrest breakthrough pain.
Doorbraakpijn Studies hebben aangetoond dat bijna alle patiënten, ondanks de behandeling met fentanylpleisters, aanvullende medicatie met sterke, snel-vrijkomende geneesmiddelen nodig hebben om doorbraakpijn te stoppen.
15 As with all potent opioids some patients may experience respiratory depression with Fentanyl- ratiopharm, and patients must be observed for this effect.
Ademhalingsdepressie Net als met alle sterke opioïden kunnen sommige patiënten ademhalingsdepressie met Fentanyl- ratiopharm ervaren en patiënten dienen hiervoor geobserveerd te worden.
Respiratory depression may persist beyond the removal of the patch.
De ademhalingsdepressie kan blijven bestaan na verwijdering van de pleister.
The incidence of respiratory depression increases as the fentanyl dose is increased.
De kans op ademhalingsdepressie neemt toe naarmate de dosering fentanyl hoger is.
CNS active substances may worsen the respiratory depression (see section 4.5).
Geneesmiddelen die het CZS beïnvloeden kunnen de ademhalingsdepressie verergeren (zie rubriek 4.5).
In patients with existing respiratory depression, fentanyl should only be used with caution and at a lower dose.
Bij patiënten met bestaande ademhalingsdepressie dient fentanyl alleen behoedzaam en in lagere doseringen te worden gebruikt.
Chronic pulmonary disease In patients with chronic obstructive or other pulmonary diseases fentanyl may have more severe adverse reactions, in such patients opioids may decrease respiratory drive and increase airway resistance.
Chronische longziekte Bij patiënten die aan chronische obstructieve of andere longziekten lijden, kan de behandeling met fentanyl ernstigere bijwerkingen veroorzaken, zoals een verminderde ademhalingsfrequentie en een verhoogde luchtwegweerstand.
Drug dependence Tolerance and physical and psychological dependence may develop upon repeated administration of opioids, but is rare in treatment of cancer related pain.
Afhankelijkheid van het geneesmiddel Er kan tolerantie en fysieke en psychische afhankelijkheid ontstaan na herhaalde toediening van opioïden, maar bij de behandeling van pijn bij kanker komt dit zelden voor.
Increased intracranial pressure Fentanyl-ratiopharm should be used with caution in patients who may be particularly susceptible to the intracranial effects of CO2 retention such as those with evidence of increased intracranial pressure, impaired consciousness or coma.
Verhoogde intracraniale druk Fentanyl-ratiopharm moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten die bijzonder gevoelig zijn voor de intracraniale effecten van CO2-retentie, zoals degenen die lijden aan een verhoogde intracraniale druk, een verminderd bewustzijn of coma.
Cardiac disease Opioids may cause hypotension, especially in patients with hypovolemia.
Hartziekte Opioïden kunnen hypotensie veroorzaken, vooral bij patiënten met hypovolemie.
Caution should therefore be taken in treatment of patients with hypotension and/ or patients with hypovolemia.
Daarom is voorzichtigheid geboden bij de behandeling van patiënten met hypotensie en/ of patiënten met hypovolemie.
Fentanyl may produce bradycardia.
Fentanyl kan bradycardie veroorzaken.
Fentanyl-ratiopharm should be administered with caution to patients with bradyarrhythmias.
Fentanyl-ratiopharm moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met bradyaritmie.
Impaired liver function Fentanyl is metabolised to inactive metabolites in the liver, so patients with hepatic disease might have a delayed elimination.
Verminderde leverfunctie Fentanyl wordt in de lever afgebroken tot inactieve metabolieten, dus kan bij patiënten met leverziekten de eliminatie vertraagd zijn.
Patients with hepatic impairment should be observed carefully and the dose reduced if necessary.
Patiënten met een verminderde leverfunctie moeten zorgvuldig geobserveerd worden, en zonodig moet de dosis worden verlaagd.
Renal impairment Less than 10% of fentanyl is excreted unchanged by the kidneys, and unlike morphine, there are no known active metabolites eliminated by the kidneys.
16 Verminderde nierfunctie Minder dan 10% van de fentanyl wordt onveranderd via de nieren uitgescheiden en er zijn, anders dan bij morfine, geen bekende actieve metabolieten die door de nieren worden geëlimineerd.
Data obtained with intravenous fentanyl in patients with renal failure suggest that the volume of distribution of fentanyl may be changed by dialysis.
Gegevens verkregen met intraveneuze toediening van fentanyl bij patiënten met nierfalen geven aan dat het distributievolume van fentanyl door dialyse kan veranderen.
This may affect serum concentrations.
Dit kan invloed hebben op de serumconcentraties.
If patients with renal impairment receive transdermal fentanyl they should be observed carefully for signs of fentanyl toxicity and the dose reduced if necessary.
Als patiënten met een nierfunctiestoornis transdermale fentanyl krijgen moeten ze zorgvuldig geobserveerd worden op tekenen van fentanyltoxiciteit en moet de dosering zonodig worden verlaagd.
Patients with fever/ external heat Significant increases in body temperature can potentially increase fentanyl absorption rate.
Patiënten met koorts/ gebruik van externe warmtebronnen Aanzienlijke verhoging van de lichaamstemperatuur kan de absorptiesnelheid van fentanyl verhogen.
Therefore patients who develop fever should be monitored for opioid adverse reactions.
Daarom moeten patiënten die koorts krijgen gecontroleerd worden op bijwerkingen als gevolg van de opioïden.
The patch application site should not be exposed to heat from external heat sources, e. g. sauna.
De plaats waar de pleister wordt toegepast mag niet aan uitwendige warmtebronnen worden blootgesteld, zoals bijv. een sauna.
Elderly patients Data from intravenous studies with fentanyl suggest that the elderly patients may have reduced clearance and a prolonged half-life.
Oudere patiënten Gegevens uit onderzoek met intraveneuze toediening van fentanyl geven aan dat bij oudere patiënten de klaring verminderd en de halfwaardetijd verlengd kan zijn.
Moreover elderly patients may be more sensitive to the active substance than younger patients.
Daarnaast kunnen oudere patiënten gevoeliger voor het middel zijn dan jongere patiënten.
However, studies of fentanyl transdermal patch in elderly patients demonstrated fentanyl pharmacokinetics which did not differ significantly from young patients although serum concentrations tended to be higher.
Onderzoek naar het gebruik van fentanyl transdermale pleisters bij oudere patiënten heeft echter aangetoond dat de farmacokinetiek van fentanyl bij hen niet significant verschilde van die bij jonge patiënten, hoewel er een neiging was naar hogere serumconcentraties.
Elderly or cachectic patients should be observed carefully and the dose reduced if necessary.
Oudere of cachectische patiënten moeten zorgvuldig geobserveerd worden en zonodig moet de dosis worden verlaagd.
Paediatric patients Due to limited experience in children under 12 years of age, Fentanyl-ratiopharm should be used in this age group only after careful consideration has been given to the benefit versus risk ratio.
Pediatrische patiënten Vanwege beperkte ervaring bij kinderen jonger dan 12 jaar, dient Fentanyl-ratiopharm in deze leeftijdscategorie alleen te worden gebruikt na een zorgvuldige voordelen-risico analyse.
16 Lactation As fentanyl is excreted into breast milk, lactation should be discontinued under treatment with Fentanyl-ratiopharm (see also section 4.6).
Borstvoeding Aangezien fentanyl in de moedermelk wordt uitgescheden, dient het geven van de borstvoeding tijdens de behandeling met Fentanyl-ratiopharm te worden gestopt (zie ook rubriek 4.6).
Patients with myasthenia gravis Non-epileptic (myo)clonic reactions can occur.
Patiënten met myasthenia gravis Er kunnen niet-epileptische (myo)clone reacties optreden.
Caution should be exercised when treating patients with myasthenia gravis.
Zorgvuldigheid is geboden bij de behandeling van patiënten met myasthenia gravis.
Interactions Combination with barbituric acid derivatives, buprenorphine, nalbuphine and pentazocine should in general be avoided (see section 4.5).
Interacties Combinaties met barbituurzuurderivaten, buprenorfine, nalbufine en pentazocine dienen in het algemeen te worden vermeden (zie rubriek 4.5).
The concomitant use of barbituric acid derivatives should be avoided, since the respiratory depressing effect of fentanyl may be increased.
Gelijktijdig gebruik van barbituurzuurderivaten dient vermeden te worden, aangezien fentanyl de ademhalingsdepressie kan doen toenemen.
The concomitant use of buprenorphine, nalbuphine or pentazocine is not recommended.
Gelijktijdig gebruik van buprenorfine, nalbufine of pentazocine wordt niet aanbevolen.
They have high affinity to opioid receptors with relatively low intrinsic activity and therefore partially antagonise the analgesic effect of fentanyl and may induce withdrawal symptoms in opioid dependant patients (see also section 4.4).
Ze hebben hoog affiniteit voor opioïdereceptors met relatief lage intrinsieke activiteit en daarom antagoneren ze gedeeltelijk het analgetische effect van fentanyl en kunnen ontwenningsverschijnselen veroorzaken bij mensen die van opioïden afhankelijk zijn (zie ook rubriek 4.4).
The concomitant use of other CNS depressants may produce additive depressant effects and hypoventilation, hypotension as well as profound sedation or coma may occur.
Gelijktijdig gebruik van andere middelen die het CZS remmen kunnen een extra remmende werking hebben en hypoventilatie, hypotensie en een diepe sedatie of coma kunnen optreden.
The CNS depressants mentioned above include:
Bovengenoemde middelen die het CZS remmen bevatten:
- opioids
- opioïden
- anxiolytics and tranquilizers
- anxiolytica en tranquillizers
- hypnotics
- slaapmiddelen
- general anaesthetics
- algemene anesthetica
- phenothiazines
- fenothiazinen
- skeletal muscle relaxants
- spierontspannende middelen
- sedating antihistamines
- kalmerende antihistaminica
- alcoholic beverages
- alcoholische dranken
Therefore, the use of any of the above mentioned concomitant medicinal products and active substances require observation of the patient.
Daarom moet de patiënt goed geobserveerd worden bij gelijktijdig gebruik van een van de hierboven genoemde geneesmiddelen en werkzame bestanddelen.
MAO-inhibitors have been reported to increase the effect of narcotic analgesics, especially in patients with cardiac failure.
Het is gebleken dat MAO-remmers het effect van narcotische analgetica versterken, vooral bij patiënten met hartfalen.
Therefore, fentanyl should not be used within 14 days after discontinuation of treatment with MAO-inhibitors.
Daarom mag fentanyl niet binnen 14 dagen na staken van de behandeling met MAO-remmers worden gebruikt.
Fentanyl, a high clearance active substance, is rapidly and extensively metabolised mainly by CYP3A4.
Fentanyl, een actief bestanddeel met een hoge klaring, wordt snel en in grote mate gemetaboliseerd, met name door CYP3A4.
Itraconazole (a potent CYP3A4 inhibitor) at 200 mg/ day given orally for four days had no significant effect on the pharmacokinetics of intravenous fentanyl.
Oraal toegediend itraconazol (een sterke CYP3A4-remmer), 200 mg per dag gedurende 4 dagen, had geen significant effect op de farmacokinetiek van intraveneus fentanyl.
Increased plasma concentrations were, however, observed in individual subjects.
Bij sommige patiënten werden echter verhoogde plasmaconcentraties waargenomen.
Oral administration of ritonavir (one of the most potent CYP3A4 inhibitors) reduced the clearance of intravenous fentanyl by two thirds and doubled the half- life.
Orale toediening van ritonavir (een van de meest krachtige CYP3A4-remmers) verminderde de klaring van intraveneus fentanyl met tweederde, en verdubbelde de halfwaardetijd.
Concomitant use of potent CYP3A4-inhibitors (e. g. ritonavir) with transdermally administered fentanyl may result in increased plasma concentrations of fentanyl.
Gelijktijdig gebruik van sterke CYP3A4-remmers (bijv. ritonavir) en transdermaal fentanyl kan resulteren in verhoogde plasmaconcentraties van fentanyl.
This may increase or prolong both the therapeutic effects and the adverse reactions, which may cause severe respiratory depression.
Hierdoor kunnen zowel de therapeutische effecten als de bijwerkingen toenemen of langer aanhouden; dit kan ernstige ademhalingsdepressie veroorzaken.
In such cases increased care and observation of the patient should be undertaken.
In dergelijke gevallen moet de patiënt extra zorg krijgen en goed geobserveerd worden.
Combined use of ritonavir or other potent CYP3A4-inhibitors with transdermal fentanyl is not recommended, unless the patient is carefully observed.
Gelijktijdig gebruik van ritonavir of andere sterke CYP3A4-remmers met transdermale fentanyl wordt niet aanbevolen, tenzij de patiënt zorgvuldig wordt geobserveerd.
17 The safety of fentanyl in pregnancy has not been established.
De veiligheid van fentanyl tijdens de zwangerschap is niet vastgesteld.
Studies in animals have shown reproductive toxicity (see section 5.3).
Dierproeven hebben reproductietoxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3).
Fentanyl should only be used during pregnancy when clearly necessary.
Fentanyl mag tijdens de zwangerschap alleen worden gebruikt als dit strikt noodzakelijk is.
Long-term treatment during pregnancy may cause withdrawal symptoms in the infant.
Langdurige behandeling tijdens de zwangerschap kan bij het kind ontwenningsverschijnselen veroorzaken.
It is advised not to use fentanyl during labour and delivery (including caesarean section) since fentanyl passes the placenta and may cause respiratory depression in the new born infant.
Aanbevolen wordt geen fentanyl te gebruiken tijdens de weeën en het baren (inclusief keizersnede), aangezien fentanyl de placenta passeert en bij de pasgeborene ademhalingsdepressie kan veroorzaken.
Fentanyl is excreted into breast milk and may cause sedation and respiratory depression in the breast- fed infant.
Fentanyl wordt in de moedermelk uitgescheiden en kan sedatie en ademhalingsdepressie veroorzaken bij de zuigeling die borstvoeding krijgt.
Lactation should therefore be discontinued during treatment and for at least 72 hours after the removal of Fentanyl-ratiopharm (see also section 4.4)
Het geven van borstvoeding moet daarom tijdens de behandeling en ten minste tot 72 uur na verwijdering van Fentanyl ratiopharm worden gestaakt (zie ook rubriek 4.4).
Fentanyl-ratiopharm has major influence on the ability to drive and use machines.
Fentanyl-ratiopharm heeft een grote invloed op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te gebruiken.
This has to be expected especially at the beginning of treatment, at any change of dosage as well as in connection with alcohol or tranquilizers.
Dit effect is vooral te verwachten aan het begin van de behandeling, bij dosisverandering en in verband met alcohol of kalmeringsmiddelen.
Patients stabilized on a specific dosage will not necessarily be restricted.
Patiënten die stabiel zijn bij een specifieke dosering hoeven niet per se beperkingen opgelegd te worden.
Therefore, patients should consult their physician as to whether driving or use of machines is permitted.
Daarom dienen de patiënten met hun arts te overleggen of ze mogen autorijden of machines mogen gebruiken
The following frequencies are used for the description of the occurrence of adverse reactions:
De volgende frequenties worden gebruikt bij de beschrijving van de bijwerkingen:
Very common (≥ 1/ 10), Common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), Uncommon (≥ 1/ 1000, < 1/ 100), Rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1000), Very rare (< 1/ 10,000)
Zeer vaak (≥ 1/ 10), vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10), soms (≥ 1/ 1000, < 1/ 100), zelden (≥ 1/ 10000, < 1/ 1000), zeer zelden (< 1/ 10000, met inbegrip van meldingen van geïsoleerde gevallen)
The most serious undesirable effect of fentanyl is respiratory depression.
De meest ernstige bijwerking van fentanyl is ademhalingsdepressie.
Cardiac disorders Uncommon: tachycardia, bradycardia.
Zelden:
Rare: arrhythmia.
aritmie.
Nervous system disorders Very common: headache, dizziness.
Zenuwstelselaandoeningen Zeer vaak: hoofdpijn, duizeligheid.
Uncommon: tremor, paraesthesia, speech disorder.
Soms: tremor, paresthesie, spraakstoornis.
ataxia, seizures (including clonic and grand mal seizures).
Zeer zelden: ataxie, epileptische aanvallen (waaronder clonische en grand-mal aanvallen).
Very rare:
Oogaandoeningen Zeer zelden: amblyopie.
Very rare:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms: dyspnoe, hypoventilatie.
respiratory depression, apnoea.
Zeer zelden: ademhalingsdepressie, apnoe.
Common:
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: misselijkheid, braken, constipatie.
xerostomia, dyspepsia.
Vaak: xerostomie, dyspepsie.
Uncommon: diarrhoea.
Soms: diarree.
Rare: hiccup.
Zelden:
painful flatulence, ileus.
hikken. pijnlijke flatulentie, ileus.
Renal and urinary disorders Uncommon: urinary retention.
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: urineretentie.
Very rare:
Zeer zelden: cystalgie, oligurie.
Skin and subcutaneous tissue disorders Very common: sweating, pruritus.
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak: transpireren, pruritus.
skin reactions on the application site.
Vaak: huidreacties op de toedieningsplaats.
Uncommon: exanthema, erythema.
Soms: exantheem, erythema.
Rash, erythema and pruritus will usually disappear within one day after the patch has been removed.
Rash, erytheem en pruritus verdwijnen meestal binnen 24 uur na verwijdering van de pleister.
Vascular disorders Uncommon: hypertension, hypotension.
Bloedvataandoeningen Soms: hypertensie, hypotensie.
Rare: vasodilatation.
Zelden:
General disorders and administration site conditions Rare: oedema, cold feeling.
vasodilatatie.
Immune system disorders Very rare:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zelden:
anaphylaxis.
oedeem, gevoel van kou.
Common:
Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden: anafylaxie.
sedation, nervousness, loss of appetite.
Psychische stoornissen Zeer vaak: slaperigheid.
Uncommon: euphoria, amnesia, insomnia, hallucinations, agitation.
Vaak: sedatie, zenuwachtigheid, verminderde eetlust.
Very rare:
Soms: euforie, amnesie, slapeloosheid, hallucinaties, agitatie.
delusional ideas, states of excitement, asthenia, depression, anxiety, confusion, sexual dysfunction, withdrawal symptoms.
Zeer zelden: waanideeën, opwinding, asthenie, depressie, angst, verwarring, stoornis in seksuele functie, onthoudingsverschijnselen.
Other undesirable effects Not known (cannot be estimated from the available data):
Andere bijwerkingen Niet bekend (kan niet achterhaald worden uit de beschikbare data):
Long-term use of fentanyl can lead to development of tolerance and physical and psychological dependence.
Langdurig gebruik van fentanyl kan leiden tot tolerantie en psychische en psychologische afhankelijkheid.
After switching from previously prescribed opioid analgesics to Fentanyl-ratiopharm or after abrupt discontinuation of therapy patients may show opioid withdrawal symptoms (for instance: nausea, vomiting, diarrhoea, anxiety and shivering).
Na het overstappen van een eerder voorgeschreven opioïd op Fentanyl-ratiopharm of abrupt stoppen met de behandeling kunnen bij patiënten ontwenningsverschijnselen (zoals misselijkheid, braken, diarree, angst en rillerigheid) optreden.
Symptoms The symptoms of fentanyl overdose are an extension of its pharmacological actions, e. g. lethargy, coma, respiratory depression with Cheyne-Stokes respiration and/ or cyanosis.
Symptomen De symptomen van overdosering van fentanyl zijn een versterking van de farmacologische werking, d. w. z. lethargie, coma, ademhalingsdepressie met Cheyne-Stokes ademhaling en/ of cyanose.
Other symptoms may be hypothermia, decreased muscle tonus, bradycardia, hypotension.
Andere symptomen kunnen zijn: hypothermie, verlaagde spiertonus, bradycardie, hypotensie.
Signs of toxicity are deep sedation, ataxia, miosis, convulsions and respiratory depression, which is the main symptom.
Symptomen van toxiciteit zijn diepe sedatie, ataxie, miose, toevallen en ademhalingsdepressie; de laatste is het belangrijkste symptoom.
Treatment For management of respiratory depression immediate countermeasures should be started, including removing the patch and physically or verbally stimulating the patient.
Behandeling Bij de behandeling van ademhalingsdepressie moeten onmiddellijk tegenmaatregelen genomen worden, inclusief het verwijderen van de pleister en het fysiek of verbaal stimuleren van de patiënt.
These actions can be followed by administration of a specific opioid antagonist such as naloxone.
Dit kan gevolgd worden door toediening van een specifieke opioïdantagonist zoals naloxon.
A starting dose of 0.4-2 mg naloxone hydrochloride i. v. is recommended for adults.
Bij volwassenen wordt een aanvangsdosis van 0,4-2 mg intraveneus naloxonhydrochloride aanbevolen.
If needed, a similar dose can be given every 2 or 3 minutes, or be administered as continued infusion as 2 mg in 500 ml sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for injection or glucose 50 mg/ ml (5%) solution.
Zonodig kan elke 2 of 3 minuten eenzelfde dosis worden gegeven, of een continue infusie van 2 mg in 500 ml natriumchloride 9 mg/ ml (0,9%) oplossing voor injectie of glucose 50 mg/ ml (5%) oplossing.
The infusion rate should be adjusted according to previous bolus injections and the individual response of the patient.
De infusiesnelheid dient aangepast te worden op grond van de eerdere bolusinjecties en de individuele respons van de patiënt.
If intravenous administration is impossible, naloxone hydrochloride can also be given intramuscularly or subcutaneously.
Als intraveneuze toediening niet mogelijk is kan naloxonhydrochloride ook intramusculair of subcutaan worden toegediend.
Following intramuscular or subcutaneous administration the onset of action will be slower compared with intravenous administration.
Na intramusculaire of subcutane toediening treedt de werking langzamer in dan na intraveneuze toediening.
Intramuscular administration will give a more prolonged effect than intravenous administration.
Bij intramusculaire toediening duurt het effect langer dan bij intraveneuze toediening.
Respiratory depression due to overdose can persist longer than the effect of the opioid antagonist.
De ademhalingsdepressie als gevolg van overdosering kan langer aanhouden dan het effect van de opioïdantagonist.
Reversing the narcotic effect can give rise to acute pain and release of catecholamines.
Onderdrukking van het narcotische effect kan acute pijn en afgifte van catecholamines veroorzaken.
Intensive care unit treatment is important, if required by the patient’ s clinical condition.
Behandeling op de intensive care is belangrijk indien de klinische toestand van de patiënt dit vereist.
If severe or persistent hypotension occurs, hypovolemia should be considered, and the condition should be managed with appropriate parenteral fluid therapy.
Als er ernstige of aanhoudende hypotensie optreedt, dient rekening te worden gehouden met hypovolemie en moet de aangewezen parenterale vloeistoftoediening worden toegepast.
Pharmacotherapeutic group: opioids; Phenylpiperidine derivatives, ATC code:
Opioïden, Fenylpiperidinederivaten, ATC-code:
Fentanyl is an opioid analgesic which interacts predominantly with the µ-receptor.
Fentanyl is een opioïdanalgeticum dat vooral reageert met de µ-receptor.
Its principal therapeutic effects are analgesia and sedation.
De belangrijkste therapeutische effecten zijn analgesie en sedatie.
The serum concentrations of fentanyl that cause a minimal analgesic effect in opioid-naive patients fluctuate between 0.3– 1.5 ng/ ml; an increased incidence of adverse reactions is observed if serum levels exceed 2 ng/ ml.
De serumconcentraties van fentanyl die een minimaal analgetisch effect veroorzaken bij opioïdnaïeve patiënten fluctueren tussen 0,3 – 1,5 ng/ ml; bij serumconcentraties hoger dan 2 ng/ ml wordt een verhoogde incidentie van bijwerkingen waargenomen.
Both the lowest effective fentanyl concentration and the concentration causing adverse reactions will increase with the development of increasing tolerance.
Zowel de laagste effectieve fentanylconcentratie als de concentratie die bijwerkingen veroorzaakt nemen toe naarmate er een grotere tolerantie ontstaat.
The tendency to develop tolerance varies considerably between individuals.
De neiging tot het ontwikkelen van tolerantie varieert aanzienlijk per individu.