qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
In children, the initial presentation of a rash can be mistaken for an infection, physicians should consider the possibility of a reaction to lamotrigine treatment in children that develop symptoms of rash and fever during the first eight weeks of therapy.
Indien kinderen tijdens de eerste acht weken van de behandeling symptomen krijgen van koorts of huidreacties dient de behandelaar de mogelijkheid van een reactie op het geneesmiddel te overwegen.
Additionally the overall risk of rash appears to be strongly associated with:
Verder blijkt dat een verhoogde incidentie van huiduitslag sterk geassocieerd is met:
high initial doses of lamotrigine and exceeding the recommended dose escalation of lamotrigine therapy (see section 4.2)
- een hoge initiële dosis lamotrigine en overschrijding van het aanbevolen insluipschema bij het
-
instellen van de behandeling (zie rubriek 4.2)
concomitant use of valproate (see section 4.2).
- gelijktijdig gebruik met valproaat (zie rubriek 4.2)
Caution is also required when treating patients with a history of allergy or rash to other AEDs as the frequency of non-serious rash after treatment with lamotrigine was approximately three times higher in these patients than in those without such history.
Men dient eveneens voorzichtig te zijn bij de behandeling van patiënten met een historie van een allergie of rash in reactie op andere anti-epileptica aangezien de frequentie van niet-ernstige rash na behandeling met lamotrigine ongeveer driemaal hoger was bij deze patiënten dan bij patiënten zonder een dergelijke historie.
All patients (adults and children) who develop a rash should be promptly evaluated and Lamictal withdrawn immediately unless the rash is clearly not related to lamotrigine treatment.
Alle patiënten (volwassenen en kinderen) die een rash ontwikkelen moeten direct geëvalueerd worden en de behandeling met lamotrigine moet onmiddellijk worden gestaakt, tenzij het duidelijk is dat er geen verband bestaat tussen de huiduitslag en de behandeling met lamotrigine.
It is recommended that Lamictal not be restarted in patients who have discontinued due to rash associated with prior treatment with lamotrigine unless the potential benefit clearly outweighs the risk.
Het wordt aanbevolen lamotrigine niet opnieuw te starten bij patiënten die gestopt zijn vanwege huiduitslag die geassocieerd
Rash has also been reported as part of a hypersensitivity syndrome associated with a variable pattern of systemic symptoms including fever, lymphadenopathy, facial oedema and abnormalities of the blood and liver (see section 4.8).
Rash is ook gemeld als onderdeel van een overgevoeligheidssyndroom, dat gepaard gaat met een scala aan systemische symptomen waaronder koorts, lymfadenopathie, oedeem in het gelaat en bloed- en leverafwijkingen (zie rubriek 4.8).
The syndrome shows a wide spectrum of clinical severity and may, rarely, lead to disseminated intravascular coagulation and multiorgan failure.
Het klinische beeld van dit syndroom varieert in ernst en kan, in zeldzame gevallen, leiden tot zich uitbreidende intravasculaire stolling (DIC) en multipel orgaanfalen.
It is important to note that early manifestations of hypersensitivity (for example fever, lymphadenopathy) may be present even though rash is not evident.
Het is belangrijk op te merken dat vroege tekenen van overgevoeligheid (bijv. koorts, lymfadenopathie) aanwezig kunnen zijn terwijl huiduitslag niet duidelijk waarneembaar is.
If such signs and symptoms are present the patient should be evaluated immediately and Lamictal discontinued if an alternative aetiology cannot be established.
Indien deze tekenen en symptomen aanwezig zijn, moet de patiënt onmiddellijk worden geëvalueerd en moet Lamictal therapie worden gestaakt, tenzij een relatie tot de therapie onwaarschijnlijk is.
Suicidal ideation and behaviours (suicidality) have been reported in patients treated with AEDs in several indications, including epilepsy and bipolar disorder.
Klinische verergering en risico op suicide Het optreden van suïcidale ideevorming en- gedrag (zelfmoordneiging) is gemeld bij patiënten die behandeld werden met anti-epileptica bij verschillende indicaties, waaronder epilepsie en bipolaire aandoening.
A meta-analysis of placebo-controlled trials of AEDs (including lamotrigine) showed an increased risk of suicidal behaviour (see section 5.1).
Een meta-analyse van placebogecontroleerde studies met anti-epileptica (inclusief lamotrigine) laat een toegenomen risico zien op suïcidaal gedrag (zie rubriek 5.1).
For AEDs where no such data are available, a similar association with suicide-related events cannot be excluded.
Bij anti-epileptica waarvoor dergelijke gegevens niet beschikbaar zijn, kan een vergelijkbaar verband met suïcide gerelateerde gebeurtenissen, niet worden uitgesloten.
Therefore patients should be monitored for signs of suicidality during treatment with Lamictal.
Patiënten moeten daarom nauwkeurig gecontroleerd worden op tekenen van zelfmoordneiging tijdens de behandeling met Lamictal.
Patients (and caregivers of patients) should be advised to seek medical advice should signs of suicidality emerge.
Patiënten (en hun verzorgers) moeten er op gewezen worden dat indien er zich symptomen van zelfmoordneiging voordoen er direct medisch advies ingewonnen moet worden.
In patients with bipolar disorder, worsening of depressive symptoms and/ or the emergence of suicidality may occur whether or not they are taking medications for bipolar disorder, including Lamictal.
Patiënten met een bipolaire aandoening kunnen een verergering van hun symptomen van depressie en/of het optreden van zelfmoordneiging ervaren, of ze nu medicatie gebruiken voor de bipolaire aandoening (inclusief Lamictal) of niet.
Therefore patients receiving Lamictal for bipolar disorder should be closely monitored for clinical worsening (including development of new symptoms) and suicidality, especially at the beginning of a course of treatment, or at the time of dose changes.
Daarom moeten patiënten die Lamictal voor bipolaire aandoening krijgen, nauwkeurig gecontroleerd worden op klinische verergering (waaronder het ontwikkelen van nieuwe symptomen) en zelfmoordneiging, vooral in het begin van een behandeling, of als de dosering wordt gewijzigd.
Certain patients, such as those with a history of suicidal behaviour or thoughts, young adults, and those patients exhibiting a significant degree of suicidal ideation prior to commencement of treatment, may be at a greater risk of suicidal thoughts or suicide attempts, and should receive careful monitoring during treatment.
Zij dienen tijdens de behandeling nauwkeurig gecontroleerd te worden.
Consideration should be given to changing the therapeutic regimen, including possibly discontinuing the medication, in patients who experience clinical worsening (including development of new symptoms) and/ or the emergence of suicidal ideation/ behaviour, especially if these symptoms are severe, abrupt in onset, or were not part of the patient’ s presenting symptoms.
Dit geldt in het bijzonder als deze symptomen ernstig zijn, abrupt starten of als ze geen deel uitmaakten van de eerste symptomen van de patiënt.
Hormonal contraceptives
Hormonale anticonceptie
Effects of hormonal contraceptives on lamotrigine efficacy The use of an ethinyloestradiol/ levonorgestrel (30 µg/ 150 µg) combination increases the clearance of lamotrigine by approximately two-fold resulting in decreased lamotrigine levels (see section 4.5).
Effecten van hormonale anticonceptie op de werkzaamheid van lamotrigine Van een combinatie van ethinylestradiol/levonorgestrel (30 µg/150 µg) is aangetoond dat de klaring van lamotrigine met ongeveer een factor twee toeneemt (zie rubriek 4.5) wat resulteerde in afgenomen lamotriginespiegels (zie rubriek 4.5).
A decrease in lamotrigine levels has been associated with loss of seizure control.
Een verlaging van de lamotriginespiegels werd geassocieerd met verlies van aanvalscontrole.
Following titration, higher maintenance doses of lamotrigine (by as much as two-fold) will be needed in most cases to attain a maximal therapeutic response.
Volgend op het insluipen van lamotrigine kan een hogere dosering lamotrigine nodig zijn (tot een factor twee) om een maximale therapeutische respons te bereiken.
Increases in lamotrigine concentrations may be associated with dose-related adverse events.
Wanneer orale anticonceptie wordt gestopt, kan de klaring van lamotrigine halveren; dit is geassocieerd met dosisgerelateerde bijwerkingen.
Patients should be monitored with respect to this.
De patiënt dient hierop gecontroleerd te worden.
In women not already taking an inducer of lamotrigine glucuronidation and taking a hormonal contraceptive that includes one week of inactive treatment (for example "pill-free week"), gradual transient increases in lamotrigine levels will occur during the week of inactive treatment (see section 4.2).
Bij vrouwen die geen induceerder van de lamotrigine-glucuronidering gebruiken en die hormonale anticonceptie gebruiken die een week van inactieve medicatie inhoudt (bijvoorbeeld een pilvrije week), kunnen geleidelijke, voorbijgaande verhogingen van hun lamotriginespiegels optreden tijdens de week van de inactieve medicatie (zie rubriek 4.2).
Variations in lamotrigine levels of this order may be associated with adverse effects.
Dergelijke wisselingen in de lamotriginespiegels kunnen worden geassocieerd met bijwerkingen.
Therefore, consideration should be given to using contraception without a pill-free week, as first-line therapy (for example, continuous hormonal contraceptives or non-hormonal methods).
59 eerstelijns behandeling een anticonceptie te gebruiken zonder pilvrije week (bijvoorbeeld een continu hormonaal anticonceptivum of niet-hormonale methodes).
The interaction between other oral contraceptive or HRT treatments and lamotrigine have not been studied, though they may similarly affect lamotrigine pharmacokinetic parameters.
De interactie tussen andere orale anticonceptiva of hormoonvervangingstherapieën (HRT) en lamotrigine is niet bestudeerd, maar deze kunnen wellicht een vergelijkbaar effect op de farmacokinietiek van lamotrigine uitoefenen.
Effects of lamotrigine on hormonal contraceptive efficacy An interaction study in 16 healthy volunteers has shown that when lamotrigine and a hormonal contraceptive (ethinyloestradiol/ levonorgestrel combination) are administered in combination, there is a modest increase in levonorgestrel clearance and changes in serum FSH and LH (see section 4.5).
Effecten van lamotrigine op de werkzaamheid van hormonale anticonceptie Een interactiestudie bij 16 gezonde vrijwilligers heeft aangetoond dat, wanneer lamotrigine en een hormonaal anticonceptivum (combinatie ethinylestradiol/levonorgestrel) gelijktijdig worden toegediend, er een lichte verhoging in de klaring van levonorgestrel en veranderingen in het serum FSH en LH kunnen optreden (zie rubriek 4.5).
The impact of these changes on ovarian ovulatory activity is unknown.
De invloed van deze veranderingen op de ovulatieactiviteit van het ovarium is onbekend.
However, the possibility of these changes resulting in decreased contraceptive efficacy in some patients taking hormonal preparations with lamotrigine cannot be excluded.
De mogelijkheid dat deze veranderingen echter resulteren in verminderde contraceptieve werkzaamheid bij sommige patiënten die hormonale preparaten met lamotrigine gebruiken, kan niet worden uitgesloten.
Therefore patients should be instructed to promptly report changes in their menstrual pattern, i. e. breakthrough bleeding.
Daarom dienen patiënten geïnstrueerd te worden veranderingen in hun menstruele patroon, zoals doorbraakbloedingen, meteen te melden.
58 Dihydrofolate reductase
Dihydrofolaatreductase
Lamotrigine has a slight inhibitory effect on dihydrofolic acid reductase, hence there is a possibility of interference with folate metabolism during long-term therapy (see section 4.6).
Aangezien lamotrigine een zwakke remming van dihydrofolaatreductase geeft, bestaat bij langdurige behandeling de mogelijkheid van beïnvloeding van het folaatmetabolisme (zie rubriek 4.6).
However, during prolonged human dosing, lamotrigine did not induce significant changes in the haemoglobin concentration, mean corpuscular volume, or serum or red blood cell folate concentrations up to 1 year or red blood cell folate concentrations for up to 5 years.
Bij langdurige toepassing bij de mens, tot de duur van 1 jaar, veroorzaakte lamotrigine echter geen significante veranderingen van de hemoglobineconcentratie, het gemiddelde celvolume van de erytrocyt of de folaatconcentratie in serum of in rode bloedcellen.
Renal failure
Nierfalen
In single dose studies in subjects with end stage renal failure, plasma concentrations of lamotrigine were not significantly altered.
In onderzoeken met enkelvoudige doseringen bij patiënten met het eindstadium van nierfalen waren de plasmaconcentraties niet significant gewijzigd.
However, accumulation of the glucuronide metabolite is to be expected; caution should therefore be exercised in treating patients with renal failure.
Accumulatie van de glucuronidemetaboliet kan echter worden verwacht; er dient derhalve voorzichtigheid te worden betracht bij de behandeling van patiënten met nierfunctiestoornis.
Patients taking other preparations containing lamotrigine
Patiënten die andere preparaten gebruiken die lamotrigine bevatten
Lamictal should not be administered to patients currently being treated with any other preparation containing lamotrigine without consulting a doctor.
Lamictal mag niet worden gebruikt bij patiënten die tegelijkertijd worden behandeld met een ander preparaat dat lamotrigine bevat zonder dit eerst met een arts te bespreken.
25, 50, 100 and 200 mg tablets:
25, 50, 100 en 200 mg tabletten:
Excipient of Lamictal tablets
Hulpstof van Lamictal tabletten
Lamictal tablets contain lactose monohydrate.
Lamictal tabletten bevatten lactosemonohydraat.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame erfelijke problemen van galactose-intoleratie, Lapp-lactase deficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
Development in children
Ontwikkeling van kinderen
There are no data on the effect of lamotrigine on growth, sexual maturation and cognitive, emotional and behavioural developments in children.
Er zijn geen gegevens bekend van het effect van lamotrigine op groei, sexuele ontwikkeling en cognitieve, emotionele en gedragsontwikkeling bij kinderen.
As with other AEDs, abrupt withdrawal of Lamictal may provoke rebound seizures.
Voorzorgsmaatregelen geassocieerd met epilepsie Evenals bij andere anti-epileptica kan het abrupt staken van de toediening van Lamictal leiden tot het ontstaan van onttrekkingsinsulten.
Unless safety concerns (for example rash) require an abrupt withdrawal, the dose of Lamictal should be gradually decreased over a period of two weeks.
Tenzij veiligheidsoverwegingen (bijvoorbeeld bij huidreacties) vereisen dat de behandeling abrupt moet worden gestaakt, dient de dosering over een periode van twee weken stapsgewijs te worden verlaagd.
There are reports in the literature that severe convulsive seizures including status epilepticus may lead to rhabdomyolysis, multiorgan dysfunction and disseminated intravascular coagulation, sometimes with fatal outcome.
60 In de literatuur is beschreven dat ernstige convulsies, inclusief status epilepticus, kunnen leiden tot rhabdomyolyse, zich uitbreidende intravasculaire stolling (DIC) en multipel orgaanfalen, in een enkel geval met een fatale afloop.
Similar cases have occurred in association with the use of lamotrigine.
Dergelijke gevallen komen ook in samenhang met het gebruik van lamotrigine.
A clinically significant worsening of seizure frequency instead of an improvement may be observed.
Een klinisch significante verslechtering van epilepsie frequentie in plaats van een verbetering kan worden gezien.
In patients with more than one seizure type, the observed benefit of control for one seizure type should be weighed against any observed worsening in another seizure type.
Bij patiënten met meer dan één epilepsietype dient de geobserveerde werkzaamheid voor een epilepsietype afgewogen worden tegen elke geobserveerde verslechtering van een ander epilepsietype.
Myoclonic seizures may be worsened by lamotrigine.
Myoclonische epilepsie kan verergeren met lamotrigine.
There is a suggestion in the data that responses in combination with enzyme inducers is less than in combination with non-enzyme inducing antiepileptic agents.
Gegevens suggereren dat de respons in combinatie met enzym induceerders minder is ten opzichte van de combinatie met niet-enzym inducerende anti-epileptica.
The reason is unclear.
Het is onduidelijk waarom.
In children taking lamotrigine for the treament of typical absence seizures, efficacy may not be maintained in all patients.
Bij kinderen die behandeld worden met lamotrigine voor typerende absence epilepsie, kan de werkzaamheid niet altijd behouden blijven in alle patiënten.
59 Precautions relating to bipolar disorder
Voorzorgsmaatregelen geassocieerd met bipolaire aandoening
Children and adolescents below 18 years Treatment with antidepressants is associated with an increased risk of suicidal thinking and behaviour in children and adolescents with major depressive disorder and other psychiatric disorders.
Kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar De behandeling met antidepressiva wordt in verband gebracht met een toegenomen risico op zelfmoordgedachten en - gedrag bij kinderen en adolescenten met een ernstige depressieve stoornis en andere psychiatrische stoornissen.
Interaction studies have only been performed in adults.
Interactie-onderzoeken zijn alleen bij volwassenen uitgevoerd.
UDP-glucuronyl transferases have been identified as the enzymes responsible for metabolism of lamotrigine.
Van UDP-glucuronyl transferasen is aangetoond dat dit de enzymen zijn die verantwoordelijk zijn voor het lamotrigine-metabolisme.
There is no evidence that lamotrigine causes clinically significant induction or inhibition of hepatic oxidative drug-metabolising enzymes, and interactions between lamotrigine and medicinal products metabolised by cytochrome P450 enzymes are unlikely to occur.
Het is onwaarschijnlijk dat er interacties zullen optreden tussen lamotrigine en geneesmiddelen die door cytochroom P450 gemetaboliseerd worden.
Lamotrigine may induce its own metabolism but the effect is modest and unlikely to have significant clinical consequences.
Lamotrigine kan zijn eigen metabolisme induceren, maar dit effect is gering en het is onwaarschijnlijk dat dit klinisch significante gevolgen heeft.
Effects of other medicinal products on glucuronidation of lamotrigine
Effecten van andere geneesmiddelen op de glucuronidering van lamotrigine
Medicinal products that Medicinal products that
Geneesmiddelen die de Geneesmiddelen die de
Medicinal products that do not
Geneesmiddelen die de
significantly inhibit glucuronidation of lamotrigine Valproate
lamotrigine significant lamotrigine significant
significantly induce glucuronidation of lamotrigine Phenytoin Carbamazepine Phenobarbitone Primidone Rifampicin Lopinavir/ ritonavir Ethinyloestradiol/ levonorgestrel combination*
induceren Fenytoïne Carbamazepine Fenobarbital Primidon Rifampicine Lopinavir/ritonavir Ethinylestradiol/levonorgestrel combinatie *
significantly inhibit or induce glucuronidation of lamotrigine Oxcarbazepine Felbamate Gabapentin Levetiracetam Pregabalin Topiramate Zonisamide Lithium Buproprion Olanzapine
remmen of induceren Oxcarbazepine Felbamaat Gabapentine Levetiracetam Pregabaline Topiramaat Zonisamide Lithium Bupropion Olanzapine
* Other oral contraceptive and HRT treatments have not been studied, though they may similarly affect lamotrigine pharmacokinetic parameters (see sections 4.2 and 4.4).
* Andere orale anticonceptiva en hormoonvervangingstherapie zijn niet bestudeerd, alhoewel zij op soortgelijke wijze de lamotrigine-farmacokinetische parameters kunnen beïnvloeden (zie rubrieken 4.2 en 4.4).
Interactions involving antiepileptic drugs
Interacties met anti-epileptische geneesmiddelen
Valproate, which inhibits the glucuronidation of lamotrigine, reduces the metabolism of lamotrigine and increases the mean half-life of lamotrigine nearly two-fold.
Valproaat, dat de glucuronidering van lamotrigine remt, vertraagt het metabolisme van lamotrigine en verhoogt de halfwaardetijd van lamotrigine met bijna een factor 2.
In patients receiving concomitant therapy with valproate, the appropriate treatment regimen should be used (see section 4.2).
Bij patiënten die tegelijkertijd met valproaat behandeld worden, dient het juiste behandelschema te worden toegepast (zie rubriek 4.2).
Certain AEDs (such as phenytoin, carbamazepine, phenobarbitone and primidone) which induce hepatic drug-metabolising enzymes induce the glucuronidation of lamotrigine and enhance the metabolism of lamotrigine.
Sommige anti-epileptica (zoals fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital en primidon) die de metabolisering van het geneesmiddel door leverenzymen induceren, induceren de glucuronidering van lamotrigine en versnellen het lamotrigine-metabolisme.
In patients receiving concomitant therapy with phenytoin, carbamazepine, pheonbarbitone or primidone, the appropriate treatment regimen should be used (see section 4.2).
Bij patiënten die tegelijkertijd behandeld worden met fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital of primidon dient het juiste behandelschema te worden toegepast (zie rubriek 4.2).
There have been reports of central nervous system events including dizziness, ataxia, diplopia, blurred vision and nausea in patients taking carbamazepine following the introduction of lamotrigine.
Er zijn bijwerkingen gemeld op centraal zenuwstelselniveau waaronder duizeligheid, ataxie, diplopie, wazig zien en nausea bij patiënten die carbamazepine gebruiken nadat ze zijn gestart met lamotrigine.
These events usually resolve when the dose of carbamazepine is reduced.
Deze bijwerkingen verdwijnen over het algemeen als de dosering carbamazepine wordt verlaagd.
A similar effect was seen during a study of lamotrigine and oxcarbazepine in healthy adult volunteers, but dose reduction was not investigated.
Een vergelijkbaar effect werd waargenomen tijdens een onderzoek met lamotrigine en oxcarbazepine bij gezonde volwassen vrijwilligers, maar dosisverlaging is niet onderzocht.
However, in a prospective study in healthy adult volunteers using
Er zijn meldingen in de literatuur beschreven van afgenomen lamotriginespiegels wanneer lamotrigine in combinatie met oxcarbazepine wordt gegeven.
60 doses of 200 mg lamotrigine and 1200 mg oxcarbazepine, oxcarbazepine did not alter the metabolism of lamotrigine and lamotrigine did not alter the metabolism of oxcarbazepine.
Echter in een prospectieve studie bij gezonde volwassen vrijwilligers die doseringen gebruikten van 200 mg lamotrigine en 1200 mg oxcarbazepine, veranderde oxcarbazepine het lamotrigine- metabolisme niet en veranderde lamotrigine het oxcarbazepine-metabolisme niet.
Therefore in patients receiving concomitant therapy with oxcarbazepine, the treatment regimen for lamotrigine adjunctive therapy without valproate and without inducers of lamotrigine glucuronidation should be used (see section 4.2).
Daarom dient bij patiënten die gelijktijdige therapie met oxcarbazepine krijgen het behandelingsschema voor adjuvante therapie zonder valproaat en zonder induceerders van de lamotrigine glucuronidering te worden gebruikt (zie rubriek 4.2).
In a study of healthy volunteers, coadministration of felbamate (1200 mg twice daily) with lamotrigine (100 mg twice daily for 10 days) appeared to have no clinically relevant effects on the pharmacokinetics of lamotrigine.
In een studie bij gezonde vrijwilligers leek gelijktijdige toediening van felbamaat (1200 mg tweemaal daags) en lamotrigine (100 mg tweemaal daags gedurende 10 dagen) geen klinisch relevante effecten te hebben op de farmacokinetiek van lamotrigine.
Based on a retrospective analysis of plasma levels in patients who received lamotrigine both with and without gabapentin, gabapentin does not appear to change the apparent clearance of lamotrigine.
Gebaseerd op een retrospectieve analyse van de plasmaspiegels bij patiënten die lamotrigine kregen toegediend zowel met als zonder gabapentine, leek de gabapentine de schijnbare klaring van lamotrigine niet te veranderen.
Potential interactions between levetiracetam and lamotrigine were assessed by evaluating serum concentrations of both agents during placebo-controlled clinical trials.
Tijdens placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken zijn de mogelijke interacties tussen levetiracetam en lamotrigine beoordeeld via een evaluatie van de serumconcentraties van beide stoffen.
These data indicate that lamotrigine does not influence the pharmacokinetics of levetiracetam and that levetiracetam does not influence the pharmacokinetics of lamotrigine.
Deze gegevens wijzen erop dat lamotrigine geen invloed heeft op de farmacokinetiek van levetiracetam en dat levetiracetam geen invloed heeft op de farmacokinetiek van lamotrigine.
Steady-state trough plasma concentrations of lamotrigine were not affected by concomitant pregabalin (200 mg, 3 times daily) administration.
De steady state dalconcentraties van lamotrigine werden niet beïnvloed door gelijktijdig toegediende pregabaline (200 mg, driemaal daags).
There are no pharmacokinetic interactions between lamotrigine and pregabalin.
Er zijn geen farmacokinetische interacties tussen lamotrigine en pregabaline.
Topiramate resulted in no change in plasma concentrations of lamotrigine.
Gebruik van topiramaat veroorzaakte geen veranderingen in de plasmaconcentraties van lamotrigine.
Administration of lamotrigine resulted in a 15% increase in topiramate concentrations.
Toediening van lamotrigine resulteerde in een 15% toename in de topiramaatconcentraties.
In a study of patients with epilepsy, coadministration of zonisamide (200 to 400 mg/ day) with lamotrigine (150 to 500 mg/ day) for 35 days had no significant effect on the pharmacokinetics of lamotrigine.
In een studie bij patiënten met epilepsie had de gelijktijdige toediening van zonisamide (200 tot 400 mg/dag) met lamotrigine (150 tot 500 mg/dag) gedurende 35 dagen geen significant effect op de farmacokinetiek van lamotrigine.
Although changes in the plasma concentrations of other AEDs have been reported, controlled studies have shown no evidence that lamotrigine affects the plasma concentrations of concomitant AEDs.
62 Alhoewel veranderingen in de plasmaconcentraties van andere anti-epileptica zijn gemeld, hebben gecontroleerde onderzoeken niet bewezen dat lamotrigine van invloed is op de plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediende anti-epileptica.
Evidence from in vitro studies indicates that lamotrigine does not displace other AEDs from protein binding sites.
Bewijs uit in vitro onderzoeken laat zien dat lamotrigine andere anti-epileptica niet verdringt van de eiwitbindingsplaatsen.
Interactions involving other psychoactive agents
Interacties met andere psycho-actieve middelen
The pharmacokinetics of lithium after 2 g of anhydrous lithium gluconate given twice daily for six days to 20 healthy subjects were not altered by co-administration of 100 mg/ day lamotrigine.
De farmacokinetiek van lithium na toediening van 2 gram watervrij lithiumgluconaat tweemaal daags gedurende zes dagen, bleek bij 20 gezonde vrijwilligers niet te veranderen met co-administratie van 100 mg/dag lamotrigine.
Multiple oral doses of bupropion had no statistically significant effects on the single dose pharmacokinetics of lamotrigine in 12 subjects and had only a slight increase in the AUC of lamotrigine glucuronide.
Bij 12 personen hadden meervoudige orale doseringen bupropion geen statistisch significante effecten op de farmacokinetiek van een enkelvoudige dosering lamotrigine en veroorzaakten slechts een geringe toename in de AUC van lamotrigineglucuronide.
In a study in healthy adult volunteers, 15 mg olanzapine reduced the AUC and Cmax of lamotrigine by an average of 24% and 20%, respectively.
In een onderzoek met gezonde, volwassen vrijwilligers verlaagde 15 mg olanzapine de AUC en Cmax van lamotrigine met een gemiddelde van respectievelijk 24% en 20%.
An effect of this magnitude is not generally expected to be clinically relevant.
De verwachting is dat een effect van deze orde van grootte over het algemeen niet klinisch relevant is.
Lamotrigine at 200 mg did not affect the pharmacokinetics of olanzapine.
Lamotrigine in een dosering van 200 mg had geen invloed op de farmacokinetiek van olanzapine.
Multiple oral doses of lamotrigine 400 mg daily had no clinically significant effect on the single dose pharmacokinetics of 2 mg risperidone in 14 healthy adult volunteers.
Bij 14 gezonde, volwassen vrijwilligers hadden meervoudige orale doseringen van dagelijks 400 mg lamotrigine geen klinisch significant effect op de farmacokinetiek van een enkele dosering van 2 mg risperidon.
Following the co-administration of risperidone 2 mg with lamotrigine, 12 out of the 14 volunteers reported somnolence compared to 1 out of 20 when risperidone was given alone, and none when lamotrigine was administered alone.
Na gelijktijdige toediening van 2 mg risperidon met lamotrigine meldden 12 van de 14 vrijwilligers somnolentie vergeleken met 1 op de 20 na toediening van alleen risperidon en geen na toediening van alleen lamotrigine.
In vitro experiments indicated that the formation of lamotrigine's primary metabolite, the 2-N-glucuronide, was minimally inhibited by co-incubation with amitriptyline, bupropion, clonazepam, haloperidol or lorazepam.
In vitro experimenten toonden aan dat de vorming van de primaire metaboliet van lamotrigine, het 2- N-glucuronide, minimaal geremd werd door co-incubatie met amitriptyline, bupropion, clonazepam, haloperidol of lorazepam.
These experiments also suggested that metabolism of lamotrigine was unlikely to be inhibited by clozapine, fluoxetine, phenelzine, risperidone, sertraline or
Deze experimenten suggereerden ook dat het lamotrigine metabolisme waarschijnlijk niet geremd zou worden door clozapine, fluoxetine, fenelzine, risperidon, sertraline of trazodon.
In addition, a study of bufuralol metabolism using human liver microsome preparations suggested that lamotrigine would not reduce the clearance of medicinal products metabolised predominantly by CYP2D6.
Bovendien suggereerde een onderzoek naar het bufuralol metabolisme met gebruik van menselijke levermicrosoompreparaten dat lamotrigine de klaring van geneesmiddelen, voornamelijk gemetaboliseerd door CYP2D6, niet zou reduceren.
Interactions involving hormonal contraceptives
Interacties met hormonale anticonceptiva
Effect of hormonal contraceptives on lamotrigine pharmacokinetics In a study of 16 female volunteers, dosing with 30 µg ethinyloestradiol/ 150 µg levonorgestrel in a combined oral contraceptive pill caused an approximately two-fold increase in lamotrigine oral clearance, resulting in an average 52% and 39% reduction in lamotrigine AUC and Cmax, respectively.
Dit resulteerde in een gemiddelde afname in de lamotrigine AUC en Cmax van respectievelijk 52% en 39%.
Serum lamotrigine concentrations increased during the course of the week of inactive treatment (including the "pill-free" week), with pre-dose concentrations at the end of the week of inactive treatment being, on average, approximately two-fold higher than during co-therapy (see section 4.4).
De serumlamotrigineconcentraties namen toe tijdens de week van inactieve medicatie (waaronder de pilvrije week), waarbij de pre- dosisconcentraties aan het einde van de week van inactieve medicatie gemiddeld ongeveer het tweevoudige bedroegen van de week met co-behandeling (zie rubriek 4.4).
No adjustments to the recommended dose escalation guidelines for lamotrigine should be necessary solely based on the use of hormonal contraceptives, but the maintenance dose of lamotrigine will need to be increased or decreased in most cases when starting or stopping hormonal contraceptives (see section 4.2).
De onderhoudsdosering lamotrigine dient echter in de meeste gevallen te worden verhoogd of verlaagd als wordt gestart of gestopt met het gebruik van hormonale anticonceptiva (zie rubriek 4.2).
Effect of lamotrigine on hormonal contraceptive pharmacokinetics In a study of 16 female volunteers, a steady state dose of 300 mg lamotrigine had no effect on the pharmacokinetics of the ethinyloestradiol component of a combined oral contraceptive pill.
Het effect van lamotrigine op de farmacokinetiek van hormonale anticonceptiva In een onderzoek bij 16 vrouwelijke vrijwilligers had een steady state dosering van 300 mg lamotrigine geen effect op de farmacokinetiek van de ethinylestradiolcomponent van een orale combinatie anticonceptiepil.
A modest increase in oral clearance of the levonorgestrel component was observed, resulting in an average 19% and 12% reduction in levonorgestrel AUC and Cmax, respectively.
Deze resulteerde in een gemiddelde reductie van respectievelijk 19% en 12% in levonorgestrel AUC en Cmax.
Measurement of serum FSH, LH and oestradiol during the study indicated some loss of suppression of ovarian hormonal activity in some women, although measurement of serum progesterone indicated that there was no hormonal evidence of ovulation in any of the 16 subjects.
Uit meting van het serumprogesteron bleek dat er geen hormonaal bewijs was van ovulatie bij een van de 16 personen.
The impact of the modest increase in levonorgestrel clearance, and the changes in serum FSH and LH, on ovarian ovulatory activity is unknown (see section 4.4).
De invloed die de kleine toename in levonorgestrelklaring en de veranderingen in serum FSH en LH op de ovulatoire activiteit van de eierstokken heeft, is onbekend (zie rubriek 4.4).
The effects of doses of lamotrigine other than 300 mg/ day have not been studied and studies with other female hormonal preparations have not been conducted.
De effecten van doseringen lamotrigine anders dan 300 mg/dag zijn niet bestudeerd en onderzoeken met andere vrouwelijke hormoonpreparaten zijn niet uitgevoerd.
Interactions involving other medicinal products
Interacties met andere geneesmiddelen
In a study in 10 male volunteers, rifampicin increased lamotrigine clearance and decreased lamotrigine half-life due to induction of the hepatic enzymes responsible for glucuronidation.
In een onderzoek bij 10 mannelijke vrijwilligers verhoogde rifampicine de lamotrigineklaring en verkortte het de halfwaardetijd van lamotrigine vanwege de inductie van de leverenzymen die verantwoordelijk zijn voor de glucuronidering.
In patients receiving concomitant therapy with rifampicin, the appropriate treatment regimen should be used (see section 4.2).
Bij patiënten die gelijktijdig met rifampicine behandeld worden dient een geschikt behandelschema te worden gevolgd (zie rubriek 4.2).
In a study in healthy volunteers, lopinavir/ ritonavir approximately halved the plasma concentrations of lamotrigine, probably by induction of glucuronidation.
In een onderzoek bij gezonde vrijwilligers zorgde lopinavir/ritonavir voor een globale halvering van de plasmaconcentraties van lamotrigine, waarschijnlijk via inductie van glucuronidering.
In patients receiving concomitant therapy with lopinavir/ ritonavir, the appropriate treatment regimen should be used (see section 4.2).
Bij patiënten die tegelijkertijd werden behandeld met lopinavir/ritonavir dient een geschikt behandelschema te worden gevolgd (zie rubriek 4.2).
Risk related to antiepileptic drugs in general
Risico gerelateerd aan anti-epileptica in het algemeen
Specialist advice should be given to women who are of childbearing potential.
Aan vrouwen in de vruchtbare leeftijd dient het advies van een specialist te worden gegeven.
The need for treatment with AEDs should be reviewed when a woman is planning to become pregnant.
De noodzaak van behandeling met anti-epileptica moet worden beoordeeld als een vrouw van plan is zwanger te worden.
In women being treated for epilepsy, sudden discontinuation of AED therapy should be avoided as this may lead to breakthrough seizures that could have serious consequences for the woman and the unborn child.
Plotseling staken van de behandeling met anti-epileptica moet worden vermeden bij vrouwen die voor epilepsie behandeld worden, aangezien dit kan leiden tot doorbraakinsulten die ernstige gevolgen zouden kunnen hebben voor de vrouw en het ongeboren kind.
The risk of congenital malformations is increased by a factor of 2 to 3 in the offspring of mothers treated with AEDs compared with the expected incidence in the general population of approximately 3%.
Het risico op congenitale misvormingen is verhoogd met een factor 2 tot 3 bij de kinderen van moeders behandeld met anti-epileptica vergeleken met de verwachte incidentie van circa 3% in de algemene populatie.
The most frequently reported defects are cleft lip, cardiovascular malformations and neural tube defects.
De meest gemelde defecten zijn gespleten lip, cardiovasculaire misvormingen en defecten van de neurale buis.
Therapy with multiple AEDs is associated with a higher risk of congenital malformations than monotherapy and therefore monotherapy should be used whenever possible.
Behandeling met meerdere anti-epileptica tegelijkertijd is geassocieerd met een hoger risico op congenitale misvormingen dan monotherapie en daarom moet, indien mogelijk, voor monotherapie worden gekozen.
62 Risk related to lamotrigine
Risico gerelateerd aan lamotrigine
Pregnancy Epidemiological studies involving in total approximately 2000 women exposed to lamotrigine monotherapy during pregnancy cannot exclude an increased risk for congenital malformations.
Zwangerschap Epidemiologische onderzoeken waarin in totaal circa 2.000 vrouwen gedurende de zwangerschap waren blootgesteld aan monotherapie met lamotrigine, kunnen een verhoogd risico op congenitale misvormingen niet uitsluiten.
One registry has reported an increased incidence of facial clefts.
Eén register heeft een verhoogde incidentie van palatoschisis gemeld.
Other data sets have not confirmed this finding.
Andere gegevens hebben die bevinding niet bevestigd.
Animal studies have shown developmental toxicity (see section 5.3).
Uit dieronderzoek is ontwikkelingstoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
If therapy with Lamictal is considered necessary during pregnancy, the lowest possible therapeutic dose is recommended.
Als behandeling met lamotrigine tijdens de zwangerschap nodig wordt geacht, wordt de laagst mogelijke therapeutische dosering aanbevolen.
Lamotrigine has a slight inhibitory effect on dihydrofolic acid reductase and could therefore theoretically lead to an increased risk of embryofoetal damage by reducing folic acid levels (see section 4.4).
Lamotrigine heeft een licht remmend effect op de dihydrofoliumzuurreductase en zou daarom in theorie kunnen leiden tot een verhoogd risico op embryofoetale schade door verlaging van de foliumzuurspiegels (zie rubriek 4.4).
Intake of folic acid when planning pregnancy and during early pregnancy may be considered.
Foliumzuursuppletie in de periode waarin men probeert zwanger te worden en gedurende de vroege zwangerschap wordt sterk aanbevolen.
Physiological changes during pregnancy may affect lamotrigine levels and/ or therapeutic effect.
Fysiologische veranderingen gedurende de zwangerschap kunnen van invloed zijn op de lamotriginespiegels en/of het therapeutisch effect.
There have been reports of decreased lamotrigine plasma levels during pregnancy with a potential risk of loss of seizure control.
Er zijn meldingen geweest van daling van de lamotrigineplasmaspiegels tijdens de zwangerschap met een mogelijk risico op een verlies van
After birth lamotrigine levels may increase rapidly with a risk of dose-related adverse events.
Na de geboorte kunnen de lamotriginespiegels snel stijgen met een risico op dosis- gerelateerde bijwerkingen.
Therefore lamotrigine serum concentrations should be monitored before, during and after pregnancy, as well as shortly after birth.
Daarom dienen de serumspiegels van lamotrigine vóór, tijdens en na de zwangerschap en vlak na de bevalling gevolgd te worden.
If necessary, the dose should be adapted to maintain the lamotrigine serum concentration at the same level as before pregnancy, or adapted according to clinical response.
Zonodig dient de dosis te worden aangepast om de lamotrigine-spiegel van vóór de zwangerschap te handhaven, of te worden aangepast op geleide van de klinische respons.
In addition, dose-related undesirable effects should be monitored after birth.
Bovendien dient na de geboorte gecontroleerd te worden op dosisgerelateerde bijwerkingen.
Lactation Data indicate that lamotrigine passes into breast milk.
Borstvoeding Gegevens tonen aan dat lamotrigine wordt uitgescheiden in de moedermelk.
In some breast-fed infants, the serum concentrations of lamotrigine reached levels at which pharmacological effects may occur.
Bij sommige zuigelingen die borstvoeding krijgen, kunnen zodanige serumconcentraties lamotrigine bereikt worden, dat farmacologische effecten kunnen optreden.
The potential benefits of breast-feeding should be weighed against the potential risk of adverse effects occurring in the infant.
De mogelijke voordelen van borstvoeding moeten worden afgewogen tegen de potentiële risico's op bijwerkingen die bij de zuigeling kunnen optreden.
Should a woman decide to breast-feed while on therapy with lamotrigine, the infant should be monitored for adverse effects.
Indien een vrouw besluit te borstvoeden terwijl zij lamotrigine gebruikt, dan dient de zuigeling te worden gecontroleerd op bijwerkingen.
Fertility Animal experiments did not reveal impairment of fertility by lamotrigine (see section 5.3).
Vruchtbaarheid Uit dieronderzoek is geen afwijking in de vruchtbaarheid gebleken (zie rubriek 5.3).
As there is individual variation in response to all AED therapy, patients taking Lamictal to treat epilepsy should consult their physician on the specific issues of driving and epilepsy.
Aangezien de individuele reactie op de behandeling met anti-epileptica varieert, dienen patiënten die Lamictal gebruiken om hun epilepsie te behandelen, hun arts te raadplegen met specifieke vragen omtrent autorijden en epilepsie.
Two volunteer studies have demonstrated that the effect of lamotrigine on fine visual motor co-ordination, eye movements, body sway and subjective sedative effects did not differ from placebo.
Twee onderzoeken bij vrijwilligers hebben aangetoond dat het effect van lamotrigine op de fijne visuele motorcoördinatie, oogbewegingen, slingerend lichaam en subjectieve sedatieve effecten niet verschilden van die van placebo.
In clinical trials with lamotrigine adverse reactions of a neurological character such as dizziness and diplopia have been reported.
In klinische onderzoeken met lamotrigine zijn bijwerkingen met een neurologisch karakter zoals duizeligheid en diplopie gemeld.
Therefore, patients should see how Lamictal therapy affects them before driving or operating machinery.
Daarom dienen patiënten die met Lamictal behandeld worden eerst na te gaan welk effect de behandeling op hen heeft voordat zij autorijden of machines bedienen.
The undesirable effects have been divided into epilepsy and bipolar specific sections based on the data currently available.
De bijwerkingen zijn onderverdeeld in rubrieken met betrekking tot epilepsie en bipolaire aandoening, gebaseerd op de gegevens die momenteel beschikbaar zijn.
However, both sections should be consulted when considering the overall safety profile of lamotrigine.
Beide rubrieken dienen echter geraadpleegd te worden indien naar het algehele veiligheidsprofiel van lamotrigine wordt gekeken.
The following convention has been utilised for the classification of undesirable effects: - Very common (> 1/ 10), common (> 1/ 100 ,< 1/10), uncommon (> 1/ 1000 ,< 1/100), rare (> 1/ 10,000, < 1/ 1000), very rare (< 1/ 10,000).
Bijwerkingen zijn gerangschikt naar frequentie gebruik makend van de hier vermelde conventie: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000).
63 Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Blood and lymphatic system disorders Very rare:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden:
haematological abnormalities including neutropenia, leucopenia, anaemia, thrombocytopenia, pancytopenia, aplastic anaemia, agranulocytosis.
hematologische afwijkingen, waaronder neutropenie, leukopenie, anemie, trombocytopenie, pancytopenie, aplastische anemie, agranulocytose
Haematological abnormalities may or may not be associated with the hypersensitivity syndrome (see Immune system disorders**).
Hematologische afwijkingen kunnen al dan niet geassocieerd zijn met het overgevoeligheidssyndroom (zie Immuunsysteemaandoeningen * *).
Immune system disorders Very rare:
65 Zeer zelden:
hypersensitivity syndrome** (including such symptoms as, fever, lymphadenopathy, facial oedema, abnormalities of the blood and liver, disseminated intravascular coagulation, multi-organ failure).
overgevoeligheidssyndroom * * (waaronder symptomen als koorts, lymfadenopathie, gezichtsoedeem, bloed- en leverafwijkingen, uitgezaaide intravasculaire stolling en multi-orgaanfalen).
**Rash has also been reported as part of a hypersensitivity syndrome associated with a variable pattern of systemic symptoms including fever, lymphadenopathy, facial oedema and abnormalities of the blood and liver.
** Rash is eveneens gemeld als onderdeel van een overgevoeligheidssyndroom dat gepaard gaat met een scala aan systemische symptomen, waaronder koorts, lymfadenopathie, gezichtsoedeem en bloed- en leverafwijkingen.
The syndrome shows a wide spectrum of clinical severity and may, rarely, lead to disseminated intravascular coagulation and multiorgan failure.
Dit syndroom vertoont een uiteenlopende klinische ernst en kan in een enkel geval leiden tot zich uitbreidende uitgezaaide intravasculaire stolling en multi-orgaanfalen.
If such signs and symptoms are present, the patient should be evaluated immediately and Lamictal discontinued if an alternative aetiology cannot be established.
Indien deze tekenen en symptomen aanwezig zijn, moet de patiënt onmiddellijk worden geëvalueerd en moet de Lamictal therapie worden gestaakt, als een andere oorzaak niet kan worden vastgesteld.
Very rare:
Psychische stoornissen Vaak: agressie, prikkelbaarheid Zeer zelden:
aggression, irritability. confusion, hallucinations, tics.
verwarring, hallucinaties, tics
Nervous system disorders During monotherapy clinical trials:
Zenuwstelselaandoeningen Tijdens klinische onderzoeken met monotherapie:
headache. somnolence, dizziness, tremor, insomnia. ataxia. nystagmus.
hoofdpijn somnolentie, duizeligheid, tremor, insomina ataxie nystagmus
During other clinical experience:
Tijdens andere klinische onderzoeken:
somnolence, ataxia, dizziness, headache. nystagmus, tremor, insomnia. agitation, unsteadiness, movement disorders, worsening of Parkinson's disease, extrapyramidal effects, choreoathetosis, increase in seizure frequency.
somnolentie, ataxie, duizeligheid, hoofdpijn nystagmus, tremor, insomnia agitatie, onzekerheid, bewegingsstoornissen, verergering van de ziekte van Parkinson, extrapiramidale effecten, choreoathetose, toegenomen aanvalsfrequentie
There have been reports that lamotrigine may worsen parkinsonian symptoms in patients with pre-existing Parkinson’ s disease, and isolated reports of extrapyramidal effects and choreoathetosis in patients without this underlying condition.
Er zijn meldingen dat lamotrigine parkinsonisme kan verergeren bij patiënten met preëxistente ziekte van Parkinson, en geïsoleerde meldingen van extrapiramidale effecten en choreoathetose bij patiënten die deze onderliggende toestand niet hebben.
Eye disorders During monotherapy clinical trials:
Oogaandoeningen Tijdens klinische onderzoeken met monotherapie:
diplopia, blurred vision.
diplopie, wazig zien
During other clinical experience:
Tijdens ander klinisch onderzoek:
diplopia, blurred vision. conjunctivitis.
diplopie, wazig zien conjunctivitis
Gastrointestinal disorders During monotherapy clinical trials:
Maagdarmstelselaandoeningen Tijdens klinische onderzoeken met monotherapie:
64 Common:
Vaak: misselijkheid, braken, diarree
nausea, vomiting. diarrhoea.
misselijkheid, braken diarree
hepatic failure, hepatic dysfunction, increased liver function tests.
leverfalen, leverdisfunctie, toenames in leverfunctietests