qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
7 Prolonged exposure to thiazides during the third trimester of pregnancy can reduce maternal plasma volume as well as uteroplacental blood flow, which may cause a foeto-placental ischaemia and growth retardation.
Langdurige blootstelling aan thiaziden tijdens het derde trimester van de zwangerschap kan het plasmavolume bij de moeder evenals de uteroplacentaire bloedstroom verminderen, wat foetoplacentale ischemie en groeivertraging kan veroorzaken.
Moreover, rare cases of hypoglycaemia and thrombocytopenia in neonates have been reported following exposure near term.
Bovendien zijn na blootstelling vlak vóór de bevalling zeldzame gevallen van hypoglykemie en trombocytopenie bij neonaten gemeld.
No specific clinical studies have been performed with this combination, therefore Rasilez HCT should not be used during the first trimester of pregnancy or in women planning to become pregnant and is contraindicated during the second and third trimesters (see section 4.3).
Het tweede en derde trimester van de zwangerschap vormen een contra-indicatie voor gebruik (zie rubriek 4.3).
A switch to a suitable alternative treatment should be carried out in advance of a planned pregnancy.
Voorafgaand aan een geplande zwangerschap dient op een geschikte alternatieve behandeling overgeschakeld te worden.
If pregnancy is detected during therapy, Rasilez HCT should be discontinued as soon as possible.
Indien een zwangerschap wordt vastgesteld tijdens de behandeling moet de behandeling met Rasilez HCT zo snel mogelijk worden stopgezet.
Lactation Rasilez HCT is contraindicated during lactation (see section 4.3).
Borstvoeding Rasilez HCT is tijdens de borstvoeding gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
It is not known whether aliskiren is excreted in human milk.
Het is niet bekend of aliskiren in de moedermelk terechtkomt.
Aliskiren was secreted in the milk of lactating rats.
Bij zogende ratten werd aliskiren in de melk uitgescheiden.
Thiazides appear in human milk and may inhibit lactation.
Thiaziden zijn in de moedermelk aanwezig en kunnen de borstvoeding remmen.
They can produce adverse biological effects including hypokalaemia, haemolysis (glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PD) defect) and hypersensitivity due to sulphonamide properties.
Ze kunnen tot negatieve biologische effecten leiden, waaronder hypokaliëmie, hemolyse (glucose-6-fosfaat dehydrogenase (G6PD) tekort) en overgevoeligheid als gevolg van sulfonamide-eigenschappen.
4.7 Effects on ability to drive and use machines
8 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Rasilez HCT is unlikely to affect the ability to drive and use machines.
Het is onwaarschijnlijk dat Rasilez HCT invloed heeft op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
However, when driving vehicles or operating machinery it must be borne in mind that dizziness or drowsiness may occasionally occur when taking antihypertensive therapy.
Bij het besturen van een voertuig of bij het bedienen van machines moet men er echter rekening mee houden dat duizeligheid of sufheid af en toe kan optreden wanneer men met een antihypertensivum wordt behandeld.
Aliskiren/ hydrochlorothiazide combination The safety of Rasilez HCT has been evaluated in 9 clinical trials with more than 3,900 patients, including over 700 treated for over 6 months, and 190 for over 1 year.
Combinatie aliskiren/hydrochloorthiazide De veiligheid van Rasilez HCT is onderzocht in 9 klinische onderzoeken met meer dan 3.900 patiënten, waarvan er meer dan 700 langer dan 6 maanden en 190 langer dan 1 jaar zijn behandeld.
The incidence of adverse reactions showed no association with gender, age, body mass index, race or ethnicity.
De incidentie van bijwerkingen vertoonde geen verband met geslacht, leeftijd, BMI (‘ body mass index’), ras of etnische afkomst.
Treatment with Rasilez HCT had an overall incidence of adverse experiences at doses up to 300 mg/ 25 mg similar to placebo.
De behandeling met Rasilez HCT gaf bij doses tot 300 mg/25 mg een totale incidentie van bijwerkingen die vergelijkbaar is met die van placebo.
Adverse reactions have generally been mild and transient in nature and have only infrequently required discontinuation of therapy.
Over het algemeen waren de bijwerkingen van lichte en van voorbijgaande aard en slechts af en toe moest de behandeling worden stopgezet.
The most common adverse drug reaction is diarrhoea.
De vaakst voorkomende bijwerking van het geneesmiddel is diarree.
The frequency of adverse reactions listed below is defined using the following convention: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
De frequentie van de hieronder vermelde bijwerkingen wordt gedefinieerd volgens de volgende conventie: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Diarrhoea:
Diarree:
Diarrhoea is a dose-related adverse drug reaction for aliskiren.
Diarree is een dosisgebonden bijwerking van aliskiren.
In controlled clinical trials, the incidence of diarrhoea in Rasilez HCT-treated patients was 1.3% compared to 1.4% for aliskiren- or 1.9% for hydrochlorothiazide-treated patients.
In gecontroleerde klinische onderzoeken was de incidentie van diarree bij patiënten die met Rasilez HCT behandeld werden 1,3% vergeleken met 1,4% bij patiënten die met aliskiren of 1,9% bij patiënten die met hydrochloorthiazide werden behandeld.
In a large placebo-controlled clinical trial, the opposite effects of aliskiren (150 mg or 300 mg) and hydrochlorothiazide (12.5 mg or 25 mg) on serum potassium approximately balanced each other in many patients.
In een groot placebogecontroleerd klinisch onderzoek wogen bij vele patiënten de tegengestelde effecten van aliskiren (150 mg of 300 mg) en hydrochloorthiazide (12,5 mg of 25 mg) op de kaliumspiegel in serum ongeveer tegen elkaar op.
In other patients, one or the other effect may be dominant.
Bij andere patiënten kan een van de twee effecten overwegen.
Periodic determinations of serum potassium to detect possible electrolyte imbalance should be performed in patients at risk at appropriate intervals (see sections 4.4 and 4.5).
Bij patiënten die een risico lopen moet de kaliumspiegel in serum regelmatig op de aangewezen tijdstippen worden gecontroleerd om een mogelijke verstoorde elektrolytenbalans te kunnen detecteren (zie rubrieken 4.4 en 4.5).
8 Additional information on individual components Adverse reactions previously reported with one of the individual components may occur with Rasilez HCT even if not observed in clinical trials.
Aanvullende informatie over de afzonderlijke componenten Met Rasilez HCT kunnen bijwerkingen optreden die eerder gemeld zijn met een van de afzonderlijke componenten, zelfs als ze niet in klinische onderzoeken zijn waargenomen.
Aliskiren Treatment with Aliskiren up to 300 mg resulted in an overall incidence of adverse reactions similar to placebo.
Aliskiren De behandeling met aliskiren tot 300 mg gaf een algemene incidentie van bijwerkingen die vergelijkbaar was met die van placebo.
The known aliskiren adverse drug reactions are presented in the table below using the same convention as described previously for the fixed combination.
De bekende bijwerkingen van aliskiren worden beschreven in de tabel hieronder gebruik makend van dezelfde conventie als eerder beschreven voor de vaste combinatie.
Gastrointestinal disorders
9 Maagdarmstelselaandoeningen
Rash Angioedema
Huiduitslag Angio-oedeem
In controlled clinical trials, angioedema occurred rarely during treatment with aliskiren with rates comparable to treatment with placebo or hydrochlorothiazide.
Bij gecontroleerde klinische onderzoeken kwam angio-oedeem zelden voor tijdens de behandeling met aliskiren en kwam het met een vergelijkbare frequentie als bij de behandeling met placebo of hydrochloorthiazide.
Cases of angioedema have also been reported in post-marketing experience (frequency unknown).
Gevallen van angio-oedeem werden ook gerapporteerd tijdens postmarketing ervaring (frequentie onbekend).
In the event of any signs suggesting an allergic reaction patients should discontinue treatment and contact the physician (see section 4.4).
Indien bepaalde tekenen optreden die een allergische reactie doen vermoeden moeten patiënten stoppen met de behandeling en hun arts raadplegen (zie rubriek 4.4).
The incidence of cough was similar in placebo (0.6%) and aliskiren-treated (0.9%) patients.
De incidentie van hoest was vergelijkbaar bij patiënten die met placebo (0,6%) en met aliskiren (0,9%) werden behandeld.
This effect is also seen with other agents acting on the RAS, such as ACEIs and angiotensin receptor blockers.
Dit effect is ook waargenomen met andere middelen die een werking hebben op het RAS, zoals ACE-remmers en angiotensine receptor blokkers.
Increases in serum potassium were minor and infrequent in patients with essential hypertension treated with aliskiren alone (0.9% compared to 0.6% with placebo).
Stijgingen in serumkalium waren minimaal en traden af en toe op bij patiënten met essentiële hypertensie die alleen met aliskiren werden behandeld (0,9% ten opzichte van 0,6% met placebo).
However, in one study where aliskiren was used in combination with an ACEI in a diabetic population, increases in serum potassium were more frequent (5.5%).
In één onderzoek waarbij aliskiren bij diabetici in combinatie met een ACE-remmer werd gebruikt, waren de stijgingen in serumkalium echter frequenter (5,5%).
Therefore, as with any agent acting on the RAS, routine monitoring of electrolytes and renal function is indicated in patients with diabetes mellitus, kidney disease, or heart failure.
Net zoals met elk middel dat een werking heeft op het RAS is daarom een routinematige controle van elektrolyten en van de nierfunctie geïndiceerd bij patiënten met diabetes mellitus, nieraandoeningen of hartfalen.
In post-marketing experience, renal dysfunction and cases of acute renal failure have been reported in patients at risk (see section 4.4).
In postmarketing ervaring werden renale dysfunctie en gevallen van acuut nierfalen gemeld bij patiënten die risico liepen (zie rubriek 4.4).
Hydrochlorothiazide Adverse events (regardless of relationship to medicinal product) reported with the use of hydrochlorothiazide alone include:
Hydrochloorthiazide Bijwerkingen (ongeacht of deze verband houden met het geneesmiddel) die bij het gebruik van hydrochloorthiazide alleen zijn gemeld, omvatten:
9 Blood and lymphatic system disorders
10 Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Aplastic anaemia, bone marrow depression, neutropenia/ agranulocytosis, haemolytic anaemia, leucopenia, thrombocytopenia
Aplastische anemie, beenmergdepressie, neutropenie/agranulocytose, hemolytische anemie, leukopenie, trombocytopenie
Depression, sleep disturbances
Depressie, slaapstoornissen
Restlessness, light-headedness, vertigo, paraesthesia, dizziness
Rusteloosheid, licht gevoel in het hoofd, vertigo, paresthesie, duizeligheid
Transient blurred vision, xanthopsia
Wazig zicht van voorbijgaande aard, xanthopsie
Cardiac arrhythmias
Hartritmestoornissen
Postural hypotension
Orthostatische hypotensie
Respiratory distress (including pneumonitis and pulmonary oedema)
Ademhalingsnood (inclusief pneumonitis en longoedeem)
Pancreatitis, anorexia, diarrhoea, constipation, gastric irritation, sialadenitis, loss of appetite
Pancreatitis, anorexia, diarree, constipatie, geïrriteerde maag, sialadenitis, verminderde eetlust
Jaundice (intrahepatic cholestatic jaundice)
Geelzucht (intrahepatische cholestatische geelzucht)
Anaphylactic reactions, toxic epidermal necrolysis, necrotising angiitis (vasculitis, cutaneous vasculitis), cutaneous lupus erythematosus-like reactions, reactivation of cutaneous lupus erythematosus, photosensitivity reactions, rash, urticaria
Anafylactische reacties, toxische epidermale necrolyse, necrotische angiitis (vasculitis, cutane vasculitis), cutane lupus erythematosusachtige reacties, reactivering van cutane lupus erythematosus, lichtgevoeligheidsreacties, huiduitslag, urticaria
Weakness, muscle spasm
Zwakte, spierspasme
Interstitial nephritis, renal dysfunction
Interstitiële nefritis, gestoorde nierfunctie
Electrolyte imbalance, including hypokalaemia and hyponatraemia (see section 4.4), hyperuricaemia, glycosuria, hyperglycaemia, increases in cholesterol and triglycerides
Verstoorde elektrolytenbalans, waaronder hypokaliëmie en hyponatriëmie (zie rubriek 4.4), hyperurikemie, glycosurie, hyperglykemie, verhoogde cholesterol- en triglyceridenwaarden
No information is available on the treatment of overdose with Rasilez HCT.
Er is geen informatie beschikbaar over de behandeling van overdosering met Rasilez HCT.
The most likely manifestation of overdose would be hypotension, related to the antihypertensive effect of aliskiren.
De meest waarschijnlijke uiting van overdosering is hypotensie, als gevolg van het antihypertensieve effect van aliskiren.
Overdose with hydrochlorothiazide is associated with electrolyte depletion (hypokalaemia, hypochloraemia, hyponatraemia) and dehydration resulting from excessive diuresis.
Overdosering met hydrochloorthiazide wordt in verband gebracht met elektrolytendepletie (hypokaliëmie, hypochloremie, hyponatriëmie) en dehydratatie als gevolg van overmatige diurese.
The most common signs and symptoms of overdose are nausea and somnolence.
De meest voorkomende tekenen en symptomen van overdosering zijn misselijkheid en slaperigheid.
Hypokalaemia may result in muscle spasms and/ or accentuate cardiac arrhythmias associated with the concomitant use of digitalis glycosides or certain antiarrhythmic medicinal products.
Hypokaliëmie kan leiden tot spierspasmen en/of kan hartritmestoornissen die verband houden met het gelijktijdig gebruik van digitalisglycosiden of bepaalde anti-arrhythmica verergeren.
Renin inhibitor (aliskiren) combinations with diuretics (hydrochlorothiazide), ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: combinaties van renineremmer (aliskiren) en diuretica (hydrochloorthiazide), ATC-code:
Aliskiren belongs to the class of direct renin inhibitors and hydrochlorothiazide to the class of thiazide diuretics.
Rasilez HCT combineert twee antihypertensiva om de bloeddruk bij patiënten met essentiële hypertensie onder controle te brengen: aliskiren behoort tot de klasse van directe renineremmers en hydrochloorthiazide tot de klasse van thiazidediuretica.
The combination of these substances with complementary mechanisms of action provides an additive antihypertensive effect, reducing blood pressure to a greater degree than either component alone.
De combinatie van deze stoffen met complementaire werkingsmechanismen geeft een additief antihypertensief effect waardoor de bloeddruk sterker daalt dan bij het gebruik van de afzonderlijke componenten.
Aliskiren Aliskiren is an orally active, non-peptide, potent and selective direct inhibitor of human renin.
Aliskiren Aliskiren is een oraal werkzame, niet-peptide, krachtige en selectieve directe remmer van humaan renine.
By inhibiting the enzyme renin, aliskiren inhibits the renin-angiotensin system (RAS) at the point of activation, blocking the conversion of angiotensinogen to angiotensin I and decreasing levels of angiotensin I and angiotensin II.
Door remming van het enzym renine, remt aliskiren het renine-angiotensinesysteem (RAS) aan het begin van de cascade, waardoor de omzetting van angiotensinogeen tot angiotensine I wordt voorkomen en de angiotensine I en angiotensine II spiegels afnemen.
Whereas other agents that inhibit the RAS (angiotensin converting enzyme inhibitors (ACEI) and angiotension II receptor blockers (ARB)) cause a compensatory rise in plasma renin activity (PRA), treatment with aliskiren decreases PRA in hypertensive patients by approximately 50 to 80%.
Terwijl andere middelen met een remmende werking op het RAS (angiotensin-converting-enzyme-remmers (ACE-remmers) en angiotensine II-receptorblokkers (ARB’ s)) een compenserende verhoging van de plasmarenineactiviteit (PRA) veroorzaken, zorgt een behandeling met aliskiren bij hypertensieve patiënten voor een daling van de PRA met ongeveer 50 tot 80%.
The clinical implications of the effects on PRA are not known at the present time.
De klinische implicaties van de effecten op de PRA zijn op dit ogenblik niet bekend.
In hypertensive patients, once-daily administration of aliskiren at doses of 150 mg and 300 mg provided dose-dependent reductions in both systolic and diastolic blood pressure that were maintained over the entire 24-hour dose interval (maintaining benefit in the early morning) with a mean peak to trough ratio for diastolic response of up to 98% for the 300 mg dose.
Deze hield aan tijdens het volledige 24-uurs dosisinterval (waarbij het effect aanhield tot ’ s ochtends vroeg) met een gemiddelde piek- tot dalverhouding voor diastolische reactie van maximaal 98% voor de dosis van 300 mg.
The blood-pressure-lowering effect was sustained during long-term treatment (12 months), and was independent of age, gender, body mass index and ethnicity.
Het bloeddrukverlagende effect hield aan tijdens een langdurige behandeling (12 maanden) en was onafhankelijk van de leeftijd, het geslacht, de BMI en de etnische afkomst.
There has been no evidence of first-dose hypotension and no effect on pulse rate in patients treated in controlled clinical studies.
Er is geen bewijs gevonden met betrekking tot hypotensie bij de eerste dosis en er was geen effect op de polsslag bij patiënten die in gecontroleerde klinische onderzoeken behandeld werden.
With cessation of treatment, blood pressure gradually returned towards baseline levels over a period of several weeks, with no evidence of a rebound effect for blood pressure or PRA.
Na stopzetting van de behandeling verviel de bloeddruk geleidelijk in de uitgangswaarden over een periode van enkele weken; er was geen bewijs voor een reboundeffect voor de bloeddruk of PRA.
In a 6-month study of 599 patients with hypertension, type 2 diabetes mellitus and nephropathy, all of whom were receiving losartan 100 mg and optimised antihypertensive background therapy, addition of aliskiren 300 mg achieved a 20% reduction versus placebo in urinary albumin: creatinine ratio (UACR), i. e. from 58 mg/ mmol to 46 mg/ mmol.
In een 6 maanden durend onderzoek bij 599 patiënten met hypertensie, type 2 diabetes mellitus en nefropathie, die allen losartan 100 mg en geoptimaliseerde antihypertensieve achtergrondtherapie kregen, resulteerde de toevoeging van aliskiren 300 mg in een 20% reductie versus placebo van de albumine/creatinine ratio in de urine (UACR), van 58 mg/mmol naar 46 mg/mmol.
The proportion of patients who had UACR reduced at least 50% from baseline to endpoint was 24.7% and 12.5% for aliskiren and placebo, respectively.
Het aandeel van patiënten bij wie de UACR bij het eindpunt met tenminste 50% was verminderd ten opzichte van de uitgangswaarde was 24,7% en 12,5%, respectievelijk voor aliskiren en placebo.
1.9% for placebo) of serum potassium concentration (≥ 6.0 mmol/ l), although this was not statistically significant.
Aliskiren had geen invloed op de serumconcentratie van creatinine maar werd wel in verband gebracht met een verhoogde frequentie (4,2% tegenover 1,9% voor placebo) van kalium in het serum (≥ 6,0 mmol/l), hoewel dit statistisch niet significant was.
In a 3-month study of 302 patients with mild stable heart failure, all of whom were receiving standard therapy for stable heart failure, addition of aliskiren 150 mg was well tolerated.
In een 3 maanden durend onderzoek bij 302 patiënten met mild stabiel hartfalen, die allemaal de standaard therapie voor stabiel hartfalen kregen, werd de toevoeging van aliskiren 150 mg goed verdragen.
B-type natriuretic peptide (BNP) levels were reduced by 25% in the aliskiren arm compared to placebo.
De B-type natriuretisch peptidewaarden (BNP) waren verlaagd met 25% in de Rasilez groep vergeleken met de placebogroep.
Combination therapy studies are available for aliskiren added to the diuretic hydrochlorothiazide, the ACEI ramipril, the calcium channel blocker amlodipine, the ARB valsartan, and the beta blocker atenolol.
12 Onderzoeken met een combinatietherapie zijn beschikbaar met aliskiren toegevoegd aan het diureticum hydrochloorthiazide, de ACE-remmer ramipril, de calciumkanaalblokker amlodipine, de ARB valsartan en de bètablokker atenolol.
These combinations were efficacious and well tolerated.
Deze combinaties waren werkzaam en werden goed verdragen.
Hydrochlorothiazide The site of action of thiazide diuretics is primarily in the renal distal convoluted tubule.
Hydrochloorthiazide De plaats waar thiazidediuretica werken is hoofdzakelijk in de distale niertubulus.
It has been shown that there is a high-affinity receptor in the renal cortex as the primary binding site for the thiazide diuretic action and inhibition of NaCl transport in the distal convoluted tubule.
Het is aangetoond dat er in de bijnierschors een receptor met hoge affiniteit aanwezig is als belangrijkste bindingsplaats voor de werking van het thiazidediureticum en de remming van NaCl-transport in de distale niertubulus.
The mode of action of thiazides is through inhibition of the Na+Cl- symporter by competing for the Cl- site, thereby affecting electrolyte reabsorption mechanisms: directly increasing sodium and chloride excretion to an approximately equal extent, and indirectly by this diuretic action reducing plasma volume, with
Het werkingsmechanisme van thiaziden gebeurt door remming van de Na+Cl-symporter door te concurreren voor de Cl-plaats, waardoor de reabsorptiemechanismen van elektrolyten beïnvloed worden: rechtstreeks de uitscheiding van natrium en chloride verhogen tot een ongeveer gelijke hoeveelheid, en indirect door deze diuretische werking het plasmavolume te verminderen met een daaruit volgende verhoging van de plasmarenineactiviteit, aldosteronsecretie en kaliumverlies via de urine, en een verlaging van de kaliumspiegel in serum.
Aliskiren/ hydrochlorothiazide Over 3,900 hypertensive patients received Rasilez HCT once daily in clinical trials.
Aliskiren/hydrochloorthiazide In klinische onderzoeken kregen meer dan 3.900 hypertensieve patiënten Rasilez HCT eenmaal daags.
In hypertensive patients, once-daily administration of Rasilez HCT provided dose-dependent reductions in both systolic and diastolic blood pressure that were maintained over the entire 24-hour dose interval.
Bij hypertensieve patiënten leidde een eenmaal daagse toediening van Rasilez HCT tot een dosisafhankelijke daling van zowel de systolische als de diastolische bloeddruk.
The antihypertensive effect is largely manifested within 1 week and the maximum effect is generally seen within 4 weeks. The blood-pressure-lowering effect was sustained during long-term treatment, and was independent of age, gender, body mass index and ethnicity.
Het bloeddrukverlagende effect hield aan tijdens een langdurige behandeling en was onafhankelijk van de leeftijd, het geslacht, de BMI en de etnische afkomst.
The antihypertensive effect of a single dose of the combination persisted for 24 hours.
Het antihypertensieve effect van een enkele dosis van de combinatie hield 24 uur aan.
Upon withdrawal of the aliskiren treatment (aliskiren with or without hydrochlorothiazide add-on), the return of blood pressure towards baseline was gradual (3-4 weeks) with no evidence of the rebound effect.
Na stopzetting van de behandeling met aliskiren (aliskiren met of zonder toevoeging van hydrochloorthiazide) keerde de bloeddruk geleidelijk (3-4 weken) terug naar de uitgangswaarden; er was geen bewijs voor een reboundeffect.
Rasilez HCT was studied in a placebo-controlled trial including 2,762 hypertensive patients with diastolic blood pressure ≥ 95 mmHg and < 110 mmHg (mean baseline blood pressure of 153.6/ 99.2 mmHg).
In een placebogecontroleerd onderzoek met 2.762 hypertensieve patiënten met een diastolische bloeddruk van ≥ 95 mmHg en < 110 mmHg (gemiddelde bloeddruk bij aanvang 153,6/99,2 mmHg) werd Rasilez HCT bestudeerd.
In this study, Rasilez HCT in doses from 150 mg/ 12.5 mg to 300 mg/ 25 mg produced dose-dependent blood pressure reductions (systolic/ diastolic) from 17.6/ 11.9 mmHg to 21.2/ 14.3 mmHg, respectively, compared to 7.5/ 6.9 mmHg with placebo.
Bij dit onderzoek leidde Rasilez HCT bij doses van 150 mg/12,5 mg tot 300 mg/25 mg tot dosisafhankelijke bloeddrukdalingen (systolisch/diastolisch) van respectievelijk 17,6/11,9 mmHg tot 21,2/14,3 mmHg ten opzichte van 7,5/6,9 mmHg met placebo.
The greater blood pressure reductions with these combination doses were also significantly greater than the respective doses of aliskiren and hydrochlorothiazide when used alone.
De grotere bloeddrukdalingen met deze combinatiedoses waren ook significant groter dan de respectieve doses van aliskiren en hydrochloorthiazide wanneer deze alleen werden gebruikt.
The combination of aliskiren and hydrochlorothiazide neutralised the reactive increase of PRA caused by hydrochlorothiazide.
De combinatie van aliskiren en hydrochloorthiazide neutraliseerde de reactieve stijging van PRA als gevolg van hydrochloorthiazide.
When administered in hypertensive patients with markedly elevated blood pressure (systolic blood pressure ≥ 160 mmHg and/ or diastolic blood pressure ≥ 100 mmHg), Rasilez HCT in doses from 150 mg/ 12.5 mg to 300 mg/ 25 mg administered without up-titration from monotherapy demonstrated significantly greater systolic/ diastolic blood pressure control rates (< 140/ 90 mmHg) as compared to the respective monotherapies.
Wanneer Rasilez HCT werd toegediend bij hypertensieve patiënten met een uitgesproken verhoogde bloeddruk (systolische bloeddruk ≥ 160 mmHg en/of diastolische bloeddruk ≥ 100 mmHg) vertoonde Rasilez HCT bij doses van 150 mg/12,5 mg tot 300 mg/25 mg toegediend zonder optitratie van de monotherapie significant grotere percentages voor het onder controle brengen van de systolische/diastolische bloeddruk (< 140/90 mmHg) ten opzichte van de respectieve monotherapieën.
In this population, Rasilez HCT 150 mg/ 12.5 mg to 300 mg/ 25 mg provided dose-dependent systolic/ diastolic blood pressure reduction from 20.6/ 12.4 mmHg to 24.8/ 14.5 mmHg, which were significantly superior to the respective monotherapies.
Bij deze populatie leidde Rasilez HCT 150 mg/12,5 mg tot 300 mg/25 mg tot een dosisafhankelijke daling van de systolische/diastolische bloeddruk van 20,6/12,4 mmHg tot 24,8/14,5 mmHg die significant waren ten opzichte van de respectieve monotherapieën.
The safety of the combination therapy was similar to the respective monotherapies regardless of severity of hypertension or of the presence or absence of additional cardiovascular risk.
De veiligheid van de combinatietherapie was vergelijkbaar met die van de respectieve monotherapieën, ongeacht de ernst van de hypertensie of de aan- of afwezigheid van een bijkomend cardiovasculair risico.
Hypotension and related adverse events were uncommon with the combination treatment, with no increased incidence in elderly patients.
Bij de combinatietherapie traden hypotensie en aanverwante bijwerkingen soms op, zonder verhoogde incidentie bij oudere patiënten.
In a study in 880 randomised patients not adequately responsive to aliskiren 300 mg treatment, the combination of aliskiren/ hydrochlorothiazide 300 mg/ 25 mg produced systolic/ diastolic blood pressure reductions of 15.8/ 11.0 mmHg, which were significantly greater than aliskiren 300 mg monotherapy.
Bij een onderzoek met 880 gerandomiseerde patiënten die niet voldoende reageerden op een behandeling met aliskiren 300 mg leidde de combinatie van aliskiren/hydrochloorthiazide 300 mg/25 mg tot een daling van de systolische/diastolische bloeddruk van 15,8/11,0 mmHg, een daling die significant was ten opzichte van de monotherapie met aliskiren 300 mg.
In a study in 722 randomised patients not adequately responsive to hydrochlorothiazide 25 mg treatment, the combination of aliskiren/ hydrochlorothiazide 300 mg/ 25 mg produced systolic/ diastolic blood pressure reductions of 16.78/ 10.7 mmHg, which were significantly greater than hydrochlorothiazide 25 mg monotherapy.
13 hydrochloorthiazide 25 mg leidde de combinatie van aliskiren/hydrochloorthiazide 300 mg/25 mg tot een daling van de systolische/diastolische bloeddruk van 16,78/10,7 mmHg, een daling die significant was ten opzichte van de monotherapie met hydrochloorthiazide 25 mg.
In another clinical trial, the efficacy and safety of Rasilez HCT were also assessed in 489 obese hypertensive patients who did not respond to hydrochlorothiazide 25 mg (baseline systolic/ diastolic blood pressure 149.4/ 96.8 mmHg).
Bij een ander klinisch onderzoek werden ook de werkzaamheid en veiligheid van Rasilez HCT beoordeeld bij 489 obese hypertensieve patiënten die niet reageerden op hydrochloorthiazide 25 mg (aanvangswaarde voor systolische/diastolische bloeddruk 149,4/96,8 mmHg).
In this difficult-to-treat population, Rasilez HCT provided a blood pressure reduction (systolic/ diastolic) of 15.8/ 11.9 mmHg compared to 15.4/ 11.3 mmHg for irbesartan/ hydrochlorothiazide, 13.6/ 10.3 mmHg for amlodipine/ hydrochlorothiazide and 8.6/ 7.9 mmHg for hydrochlorothiazide monotherapy, with similar safety to hydrochlorothiazide monotherapy.
Bij deze moeilijk te behandelen populatie leidde Rasilez HCT tot een bloeddrukdaling (systolische/diastolische) van 15,8/11,9 mmHg ten opzichte van 15,4/11,3 mmHg voor irbesartan/hydrochloorthiazide, 13,6/10,3 mmHg voor amlodipine/hydrochloorthiazide en 8,6/7,9 mmHg voor een monotherapie met hydrochloorthiazide, waarbij de veiligheid vergelijkbaar was met die van de monotherapie met hydrochloorthiazide.
In a study in 183 randomised patients with severe hypertension (mean sitting diastolic blood pressure ≥ 105 and < 120 mmHg), aliskiren treatment regimen with optional addition of hydrochlorothiazide 25 mg was shown to be safe and efficacious in reducing blood pressure.
Bij een onderzoek met 183 gerandomiseerde patiënten met ernstige hypertensie (gemiddelde diastolische bloeddruk in zittende houding ≥ 105 en < 120 mmHg) bleek een behandelingsschema met aliskiren en een eventuele toevoeging van hydrochloorthiazide 25 mg veilig en werkzaam te zijn bij het verlagen van de bloeddruk.
Aliskiren Absorption Following oral absorption, peak plasma concentrations of aliskiren are reached after 1-3 hours.
Aliskiren Absorptie Na orale absorptie worden piekplasmaconcentraties van aliskiren na 1-3 uur bereikt.
Metabolism and elimination The mean half-life is about 40 hours (range 34-41 hours).
Metabolisme en eliminatie De gemiddelde halfwaardetijd bedraagt ongeveer 40 uur (een bereik van 34-41 uur).
Aliskiren is mainly eliminated as unchanged compound in the faeces (oral radioactive dose recovery = 91%).
Aliskiren wordt voornamelijk ongewijzigd in de feces uitgescheiden (terugwinning van orale radioactieve dosis = 91%).
Linearity Exposure to aliskiren increased slightly more than in proportion to the increase in dose.
Lineariteit Blootstelling aan aliskiren nam naar verhouding enigszins meer toe dan de verhoging in dosis.
After single dose administration in the dose range of 75 to 600 mg, a 2-fold increase in dose results in a ~2.3 and 2.6-fold increase in AUC and Cmax, respectively.
Na toediening van een enkele dosis binnen het dosisbereik van 75 tot 600 mg, resulteerde een 2-voudige dosisverhoging in respectievelijk een ~2,3- en 2,6-voudige verhoging in AUC en Cmax.
Mechanisms responsible for the deviation from dose proportionality have not been identified.
Er zijn geen mechanismen vastgesteld die verantwoordelijk zijn voor de afwijking van dosisproportionaliteit.
Hydrochlorothiazide Absorption The absorption of hydrochlorothiazide, after an oral dose, is rapid (Tmax about 2 h), with similar absorption characteristics for both suspension and tablet formulations.
Hydrochloorthiazide Absorptie Na een orale dosis is de absorptie van hydrochloorthiazide snel (Tmax ongeveer 2 u); de absorptiekenmerken zijn vergelijkbaar voor zowel de suspensieformulering als de tabletformulering.
Absolute bioavailability of hydrochlorothiazide is 60-80% after oral administration.
Na orale toediening bedraagt de absolute biologische beschikbaarheid 60-80%.
Concomitant administration with food has been reported to both increase and decrease the systemic availability of hydrochlorothiazide compared with the fasted state.
14 Er is gemeld dat de gelijktijdige toediening met voedsel zowel een stijging als een daling van de systemische beschikbaarheid van hydrochloorthiazide geeft ten opzichte van toediening in nuchtere toestand.
The magnitude of these effects is small and has little clinical importance.
De omvang van deze effecten is klein en is klinisch gezien weinig belangrijk.
Distribution The apparent volume of distribution is 4-8 l/ kg.
Distributie Het schijnbaar distributievolume bedraagt 4-8 l/kg.
Circulating hydrochlorothiazide is bound to serum proteins (40-70%), mainly serum albumin.
Circulerend hydrochloorthiazide wordt aan serumeiwitten, hoofdzakelijk serumalbumine, gebonden (40-70%).
Hydrochlorothiazide also accumulates in erythrocytes at approximately 3 times the level in plasma.
Bovendien accumuleert hydrochloorthiazide in erytrocyten, waarbij het niveau ongeveer 3 maal hoger ligt dan in plasma.
Metabolism and elimination After oral administration, > 95% of the absorbed dose being excreted as unchanged compound in the urine.
Metabolisme en eliminatie Na orale toediening wordt > 95% van de geabsorbeerde dosis in ongewijzigde vorm in de urine uitgescheiden.
The distribution and elimination kinetics have generally been described by a bi-exponential decay function, with a terminal half-life of 6-15 h.
In het algemeen zijn de distributie- en eliminatiekinetiek beschreven met een bi- exponentiële vervalfunctie met een terminale halfwaardetijd van 6-15 u.
Linearity The increase in mean AUC is linear and dose proportional in the therapeutic range.
Lineariteit Binnen het therapeutisch bereik is de verhoging van de gemiddelde AUC lineair en dosisproportioneel.
There is no change in the kinetics of hydrochlorothiazide on repeated dosing, and accumulation is minimal when dosed once daily.
Bij herhaalde dosering wijzigt de kinetiek van hydrochloorthiazide niet, terwijl de accumulatie minimaal is bij een eenmaal daagse dosis.
13 Aliskiren/ hydrochlorothiazide Following oral administration of Rasilez HCT tablets, the median peak plasma concentration time is within 1 hour for aliskiren and 2.5 hours for hydrochlorothiazide.
Aliskiren/hydrochloorthiazide Na orale toediening van Rasilez HCT-tabletten wordt de mediane piekplasmaconcentratie binnen 1 uur bereikt voor aliskiren en na 2,5 uur voor hydrochloorthiazide.
The rate and extent of absorption of Rasilez HCT are equivalent to the bioavailability of aliskiren and hydrochlorothiazide when administered as individual monotherapies.
De snelheid en mate van absorptie van Rasilez HCT stemmen overeen met de biologische beschikbaarheid van aliskiren en hydrochloorthiazide wanneer ze als afzonderlijke monotherapieën worden gegeven.
Similar food effect was observed for Rasilez HCT as for the individual monotherapies.
Voor Rasilez HCT is een vergelijkbaar voedseleffect waargenomen als voor de afzonderlijke monotherapieën.
Characteristics in patients Rasilez HCT has been shown to be effective as a once-a-day antihypertensive treatment in adult patients, regardless of gender, age, body mass index and ethnicity.
Karakteristieken bij patiënten Rasilez HCT bleek effectief te zijn als antihypertensieve behandeling van eenmaal per dag bij volwassen patiënten, ongeacht het geslacht, de leeftijd, de BMI en de etnische afkomst.
The pharmacokinetics of aliskiren and hydrochlorothiazide are not significantly affected in patients with mild to moderate liver disease.
De farmacokinetiek van aliskiren en hydrochloorthiazide wordt niet significant beïnvloed bij patiënten met een lichte tot matige leveraandoening.
Consequently, no initial dose adjustment of Rasilez HCT is required in patients with mild to moderate hepatic impairment.
Dientengevolge hoeft de aanvangsdosis van Rasilez HCT niet te worden aangepast bij patiënten met een licht tot matig gestoorde leverfunctie.
No data are available on patients with severe hepatic impairment treated by Rasilez HCT.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over patiënten met een ernstig gestoorde leverfunctie die met Rasilez HCT worden behandeld.
However, due to its hydrochlorothiazide component, Rasilez HCT is contraindicated in patients with severe hepatic impairment (see section 4.3).
Als gevolg van de component hydrochloorthiazide is het gebruik van Rasilez HCT echter gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstig gestoorde leverfunctie (zie rubriek 4.3).
No adjustment of the initial dose is required for patients with mild to moderate renal impairment (see sections 4.4 and 4.2).
Een aanpassing van de aanvangsdosis is niet vereist voor patiënten met een licht tot matig gestoorde nierfunctie (zie rubrieken 4.4 en 4.2).
No data are available for Rasilez HCT in patients with severe renal impairment (GFR < 30 ml/ min/ 1.73 m2).
Er zijn geen gegevens beschikbaar voor Rasilez HCT bij patiënten met een ernstig gestoorde nierfunctie (GFR < 30 ml/min/1,73 m²).
However, as expected for a compound which is cleared almost exclusively via the kidneys, renal function has a marked effect on the kinetics of hydrochlorothiazide.
Zoals verwacht kan worden van een stof die vrijwel uitsluitend via de nieren wordt uitgescheiden, heeft de nierfunctie een duidelijk effect op de kinetiek van hydrochloorthiazide.
Therefore, Rasilez HCT is contraindicated in patients with severe renal impairment (GFR < 30 ml/ min/ 1.73 m2) (see section 4.3).
Daarom is Rasilez HCT gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstig gestoorde nierfunctie (GFR < 30 ml/min/1,73 m²) (zie rubriek 4.3).
No initial dose adjustment of Rasilez HCT is required in elderly patients.
Een aanpassing van de aanvangsdosis van Rasilez HCT is niet vereist voor oudere patiënten.
No pharmacokinetic data are available in the paediatric population.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar voor de pediatrische populatie.
Safety pharmacology studies with aliskiren did not reveal any adverse effects on central nervous, respiratory or cardiovascular function.
Farmacologische veiligheidsonderzoeken met aliskiren toonden geen bijwerkingen op zenuwstelsel-, ademhalingsstelsel- of cardiovasculaire functies.
No carcinogenic potential for aliskiren was detected in a 2-year rat study and a 6-month transgenic mouse study.
In een 2 jaar durend onderzoek met ratten en een 6 maanden durend onderzoek met transgene muizen werd geen carcinogeen vermogen vastgesteld.
One colonic adenoma and one caecal adenocarcinoma recorded in rats at the dose of 1,500 mg/ kg/ day were not statistically significant.
Er werd één colonadenoom en één caecumadenocarcinoom genoteerd bij ratten met de dosis van 1.500 mg/kg/dag maar deze waren niet statistisch significant.
Aliskiren was devoid of any mutagenic potential, embryo-foetal toxicity or teratogenicity.
Aliskiren had geen mutageen vermogen, embryofoetale toxiciteit of teratogeniciteit.
Fertility, prenatal development and postnatal development were unaffected in rats.
De fertiliteit, prenatale ontwikkeling en postnatale ontwikkeling waren niet aangedaan bij ratten.
Preclinical evaluations to support the administration of hydrochlorothiazide in humans included in vitro genotoxicity assays and reproductive toxicity and carcinogenicity studies in rodents.
Preklinische beoordelingen ter ondersteuning van de toediening van hydrochloorthiazide bij de mens omvatten in vitro genotoxiciteitstests, reproductietoxiciteits- en carcinogeniciteitsonderzoeken bij knaagdieren.
Extensive clinical data are available for hydrochlorothiazide and these are reflected in the relevant sections.
Er zijn uitvoerige klinische gegevens beschikbaar voor hydrochloorthiazide en deze worden in de relevante rubrieken vermeld.
The findings observed in the 2-week and 13-week toxicity studies were consistent with those observed previously with aliskiren or hydrochlorothiazide monotherapies.
De bevindingen die in de 2 en 13 weken durende toxiciteitsonderzoeken zijn waargenomen, kwamen overeen met deze die eerder waren waargenomen met monotherapie van aliskiren of hydrochloorthiazide.
There were no new or unexpected findings observed of relevance to human use.
Er werden geen nieuwe of onverwachte bevindingen waargenomen die relevant zijn voor gebruik bij mensen.
Increased cellular vacuolation of the adrenal gland zona glomerulosa was observed during the 13-week toxicity study in rats.
Verhoogde cellulaire vacuolenvorming van de zona glomerulosa van de bijnier werd waargenomen tijdens een 13-weken toxiciteitsstudie bij ratten.
The finding was observed in animals treated with hydrochlorothiazide but not in those animals receiving aliskiren alone or vehicle.
Deze bevinding werd waargenomen bij dieren die met hydrochloorthiazide werden behandeld, maar niet bij dieren die aliskiren alleen of de drager ervan kregen.
There was no evidence that this finding was enhanced in the aliskiren/ hydrochlorothiazide combination as it was only apparent at a minimal severity in all animals.
Er was geen bewijs dat deze bevinding werd versterkt door de combinatie van aliskiren/hydrochloorthiazide omdat dit enkel met een minimale ernst zichtbaar was bij alle dieren.
Cellulose microcrystalline Crospovidone Lactose monohydrate Wheat starch Povidone Magnesium stearate Silica colloidal anhydrous Talc
Microkristallijne cellulose Crospovidon Lactosemonohydraat Tarwezetmeel Povidon Magnesiumstearaat Colloïdaal watervrij siliciumdioxide Talk
Talc Hypromellose Macrogol Titanium dioxide (E171)
Talk Hypromellose Macrogol Titaandioxide (E171)
PA/ Alu/ PVC – Alu blisters:
PA/Alu/PVC-Alu blisterverpakkingen:
Single-packs containing 7, 14, 28, 30, 50 or 56 tablets.
Enkelstuksverpakkingen met 7, 14, 28, 30, 50 of 56 tabletten.
Multi-packs containing 90, 98 or 280 tablets.
Multiverpakkingen met 90, 98 of 280 tabletten.
PVC/ polychlorotrifluoroethylene (PCTFE) – Alu blisters:
PVC/polychloortrifluorethyleen (PCTFE) – Alu blisterverpakkingen:
Single-packs containing 7, 14, 28, 30, 50, 56, 90 or 98 tablets.
Enkelstuksverpakkingen met 7, 14, 28, 30, 50, 56, 90 of 98 tabletten.
Single-packs (perforated unit dose blister) containing 56 x 1 tablets.
Enkelstuksverpakkingen (geperforeerde blisterverpakking met eenheidsdosis) met 56 x 1 tablet.
Multi-packs containing 280 tablets.
Multiverpakkingen met 280 tabletten.
Multi-packs (perforated unit dose blister) containing 98 x 1 tablets.
Multiverpakkingen (geperforeerde blisterverpakking met eenheidsdosis) met 98 x 1 tablet.
Not all pack sizes or strengths may be marketed.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten of doseringen worden in de handel gebracht.
Rasilez HCT 150 mg/ 25 mg film-coated tablets
Rasilez HCT 150 mg/25 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 150 mg aliskiren (as hemifumarate) and 25 mg hydrochlorothiazide.
Elke filmomhulde tablet bevat 150 mg aliskiren (in de vorm van hemifumaraat) en 25 mg hydrochloorthiazide.
Each tablet contains 50 mg lactose monohydrate and 49 mg wheat starch.
Elke tablet bevat 50 mg lactosemonohydraat en 49 mg tarwezetmeel.
Pale yellow, biconvex, ovaloid film-coated tablet imprinted with “ CLL” on one side and “ NVR” on the other.
Lichtgele, biconvexe, ovaalvormige, filmomhulde tablet, bedrukt met ‘ CLL’ op de ene zijde en ‘ NVR’ op de andere zijde.
Rasilez HCT 150 mg / 25 mg may be administered in patients whose blood pressure is not adequately controlled with aliskiren 150 mg or hydrochlorothiazide 25 mg alone or by Rasilez HCT 150 mg/ 12.5 mg.
Rasilez HCT 150 mg/25 mg kan toegediend worden bij patiënten bij wie de bloeddruk niet voldoende onder controle kan worden gebracht met aliskiren 150 mg of hydrochloorthiazide 25 mg alleen of met Rasilez HCT 150 mg/12,5 mg.
If blood pressure remains uncontrolled after 2-4 weeks of therapy, the dose may be titrated up to a maximum of Rasilez HCT 300 mg/ 25 mg daily.
18 Als de bloeddruk na een behandeling van 2-4 weken nog niet onder controle is, kan de dosis getitreerd worden tot maximaal Rasilez HCT 300 mg/25 mg per dag.
17 Posology as substitution therapy For convenience, patients receiving aliskiren and hydrochlorothiazide from separate tablets may be switched to a fixed combination tablet of Rasilez HCT containing the same component doses.
Dosering als substitutietherapie Gemakshalve kunnen patiënten die afzonderlijke tabletten van aliskiren en hydrochloorthiazide krijgen, overgeschakeld worden op een Rasilez HCT-tablet met een vaste combinatie die dezelfde dosis van de componenten bevat.
In addition, measures necessary to ensure patient airways should be provided.
19 de luchtwegen van de patiënt veilig te stellen.
18 Electrolyte imbalance As for any patient receiving diuretic therapy, periodic determination of serum electrolytes should be performed at appropriate intervals.
Verstoorde elektrolytenbalans Zoals voor elke patiënt die met diuretica wordt behandeld, dient periodieke bepaling van serumelektrolyten met gepaste tussenperioden te worden uitgevoerd.
As for other agents acting on the renin-angiotensin system, caution should be exercised when aliskiren is given in the presence of conditions pre-disposing to kidney dysfunction such as hypovolaemia (e. g. due to blood loss, severe or prolonged diarrhoea, prolonged vomiting, etc.), heart disease, liver disease or kidney disease.
20 Zoals bij andere geneesmiddelen die op het renine-angiotensinesysteem werken, moet men voorzichtig zijn wanneer aliskiren wordt toegediend als er aandoeningen aanwezig zijn die predisponeren voor nierdisfunctie, zoals hypovolemie (bijv. door bloedverlies, ernstige of langdurige diarree, langdurig braken, enz.), hartaandoeningen, leveraandoeningen of nieraandoeningen.
19 Moderate P-gp inhibitors Co-administration of aliskiren 300 mg with ketoconazole 200 mg resulted in a 76% increase in aliskiren AUC but P-gp inhibitors such as ketoconazole are expected to increase tissue concentrations more than plasma concentrations.
Matige P-gp remmers Het gelijktijdig toedienen van aliskiren 300 mg met ketoconazol 200 mg resulteerde in een verhoging van 76% van de aliskiren AUC, maar P-gp remmers zoals ketoconazol worden verondersteld de weefselconcentraties meer te verhogen dan de plasmaconcentraties.
Excipients Rasilez HCT contains lactose.
21 Hulpstoffen Rasilez HCT bevat lactose.
20 Medicinal products affected by serum potassium disturbances:
Geneesmiddelen waarop kaliumstoornissen in serum een invloed hebben:
Moderate P-gp inhibitors:
22 Matige P-gp remmers:
21 with NSAIDs may result in further deterioration of renal function, including possible acute renal failure, which is usually reversible.
Bij sommige patiënten met een verslechterde nierfunctie (gedehydrateerde patiënten of oudere patiënten) kan aliskiren indien samen toegediend met NSAIDs, een verdere verslechtering van de nierfunctie veroorzaken, inclusief mogelijkheid acuut nierfalen, dat gewoonlijk omkeerbaar is.
Digitalis glycosides:
23 Digitalisglycosiden:
22 4.6 Pregnancy and lactation
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Prolonged exposure to thiazides during the third trimester of pregnancy can reduce maternal plasma volume as well as uteroplacental blood flow, which may cause a foeto-placental ischaemia and growth retardation.
Langdurige blootstelling aan thiaziden tijdens het derde trimester van de zwangerschap kan het plasmavolume bij de moeder evenals de uteroplacentaire bloedstroom verminderen, wat foetoplacentale ischemie en groeivertraging kan veroorzaken.
4.7 Effects on ability to drive and use machines
24 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
23 Serum potassium:
Serumkalium:
Additional information on individual components Adverse reactions previously reported with one of the individual components may occur with Rasilez HCT even if not observed in clinical trials.
Aanvullende informatie over de afzonderlijke componenten Met Rasilez HCT kunnen bijwerkingen optreden die eerder gemeld zijn met een van de afzonderlijke componenten, zelfs als ze niet in klinische onderzoeken zijn waargenomen.
Gastrointestinal disorders
25 Maagdarmstelselaandoeningen
24 Blood and lymphatic system disorders
26 Bloed- en lymfestelselaandoeningen