qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Similarly, the presence of TAMs gives rise to resistance to ZDV.
Op vergelijkbare wijze veroorzaakt de aanwezigheid van TAM’ s een resistentie tegen ZDV.
Clinically significant reduction of susceptibility to abacavir has been demonstrated in clinical isolates of patients with uncontrolled viral replication, who have been pre-treated with and are resistant to other nucleoside inhibitors.
Een klinisch significante vermindering van de gevoeligheid voor abacavir is aangetoond in klinische isolaten van patiënten met een ongecontroleerde virale replicatie, die voorbehandeld zijn met en resistent zijn tegen andere nucleosideremmers.
In a meta-analysis of five clinical trials where abacavir was added to intensify therapy, of 166 subjects, 123 (74%) had M184V/ I, 50 (30%) had T215Y/ F, 45 (27%) had M41L, 30 (18%) had K70R and 25 (15%) had D67N.
In een meta-analyse van vijf klinische studies bij 166 personen, waarin abacavir was toegevoegd om de therapie te versterken, hadden 123 (74%) M184V/I, 50 (30%) T215Y/F, 45 (27%) M41L, 30 (18%) K70R en 25 (15%) D67N.
Logistic regression modelling of the predictive value for genotype (adjusted for baseline plasma HIV-1 RNA [vRNA], CD4+ cell count, number and duration of prior antiretroviral therapies) showed that the presence of 3 or more NRTI resistance-associated mutations was associated with reduced response at Week 4 (p=0.015) or 4 or more mutations at median Week 24 (p≤ 0.012).
Berekende regressiemodellering van de predictieve waarde van genotype (aangepast voor baseline plasma HIV-1RNA [vRNA], CD4+ cellenaantal, hoeveelheid en duur van voorgaande antiretrovirale therapieën) liet zien dat de aanwezigheid van 3 of meer NRTI resistentie-geassocieerde mutaties samenging met een verminderde respons in week 4 (p=0,015) of 4 of meer mutaties in mediaan week 24 (p≤0,012).
16 Week 4
17 Week 4
Baseline Reverse Transcriptase
Reverse transcriptase mutatie
Median
(n =
(n = 166) Percent with
166) Mediane
Mutatio
Percentage
< 400 copies/ mL vRNA
< 400 kopieën/ml vRNA vRNA (log10 c/ml)
None
Geen Alleen M184V Een NRTI mutatie Twee NRTI-
15
15 -0,96 75 -0,74 82 -0,72
Any one NRTI
40% 64% 65%
22
22 -0,82
19
19 -0,30
28
28 -0,07
Zidovudine, didanosine, stavudine and tenofovir maintain their antiretroviral activities against such HIV-1 variants.
Zidovudine, didanosine, stavudine en tenofovir behouden hun antiretrovirale activiteit tegen dergelijke HIV-1 varianten.
The presence of M184V with K65R does give rise to cross-resistance between abacavir, tenofovir, didanosine and lamivudine, and M184V with L74V gives rise to cross-resistance between abacavir, didanosine and lamivudine.
Echter, de aanwezigheid van M184V met K65R bewerkstelligt wel kruisresistentie tussen abacavir, tenofovir, didanosine en lamivudine, en de aanwezigheid van M184V met L74V bewerkstelligt kruisresistentie tussen abacavir, didanosine en lamivudine.
Cross-resistance between abacavir, lamivudine or zidovudine and antiretrovirals from other classes e. g.
Kruisresistentie tussen abacavir, lamivudine of zidovudine en antiretrovirale middelen uit een andere groep, bijv.
PIs or NNRTIs is unlikely.
PI’ s of NNRTI’ s is onwaarschijnlijk.
One randomised, double blind, placebo controlled clinical study has compared the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine to the combination of indinavir, lamivudine and zidovudine in treatment naive patients.
Eén gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde klinische studie heeft de combinatie van abacavir, lamivudine en zidovudine vergeleken met de combinatie indinavir, lamivudine en zidovudine bij naïeve patiënten.
Due to the high proportion of premature discontinuation (42% of patients discontinued randomised treatment by week 48), no definitive conclusion can be drawn regarding the equivalence between the treatment regimens at week 48.
Vanwege het hoge percentage vroegtijdige beëindiging (42% van de patiënten stopte met de gerandomiseerde behandeling na 48 weken) kan geen definitieve conclusie getrokken worden over de equivalentie van de behandelregimes na 48 weken.
Although a similar antiviral effect was observed between the abacavir and indinavir containing regimens in terms of proportion of patients with undetectable viral load (≤ 400 copies/ ml; intention to treat analysis (ITT), 47% versus 49%; as treated analysis (AT), 86% versus 94% for abacavir and indinavir combinations respectively), results favoured the indinavir combination, particularly in the subset of patients with high viral load (> 100,000 copies/ ml at baseline; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% for abacavir and indinavir respectively).
Hoewel een gelijkwaardig antiviraal effect werd gezien tussen abacavir- en indinavir-bevattende regimes in termen van patiëntenpercentages met niet-detecteerbare virale lading (≤ 400 kopieën/ml; “ intention-to-treat” analyse (ITT), 47% versus 49%; “ as-treated” analyse (AT), 86% versus 94% voor respectievelijk abacavir en indinavir combinaties), waren de resultaten gunstiger voor de indinavircombinatie, voornamelijk voor patiënten met een hoge virale lading (> 100.000 kopieën/ml bij aanvang van de therapie; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% voor respectievelijk abacavir en indinavir).
ACTG5095 was a randomised (1:1:1), double-blind, placebo-controlled trial performed in 1147 antiretroviral naïve HIV-1 infected adults, comparing 3 regimens: zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), abacavir (ABC), efavirenz (EFV) vs ZDV/ 3TC/ EFV vs ZDV/ 3TC/ ABC.
ZDV/3TC/EFV vs.
After a median follow-up of 32 weeks, the tritherapy with the three nucleosides ZDV/ 3TC/ ABC was shown to be virologically inferior to the two other arms regardless of baseline viral load (< or > 100 000 copies/ml) with 26% of subjects on the ZDV/3TC/ABC arm, 16% on the ZDV/3TC/EFV arm and 13% on the 4 drug arm categorised as having virological failure (HIV RNA > 200 copies/ml).
Na een mediane follow-up periode van 32 weken werd aangetoond dat de triple therapie met de drie nucleosides ZDV/3TC/ABC virologisch inferieur was aan de twee andere behandelgroepen ongeacht de basaalwaarde van de virale lading (< of > 100.000 kopieën/ml) met een virologisch falen (HIV RNA > 200 kopieën/ml) bij 26% van de patiënten uit de ZDV/3TC/ABC groep, bij 16% uit de ZDV/3TC/EFV groep en bij 13% uit de groep met combinatie van 4 middelen.
At week 48 the proportion of subjects with HIV RNA < 50 copies/ ml were 63%, 80% and 86% for the ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV and ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arms, respectively.
In week 48 waren de percentages van patiënten met HIV RNA < 50 kopieën/ml 63%, 80% en 86% voor de ZDV/3TC/ABC, ZDV/3TC/EFV en ZDV/3TC/ABC/EFV groepen, respectievelijk.
The study Data Safety Monitoring Board stopped the ZDV/ 3TC/ ABC arm at this time based on the higher proportion of patients with virologic failure.
De “ Study Data Safety Monitoring Board” stopte op dat moment de ZDV/3TC/ABC behandeling vanwege het hogere percentage patiënten met virologisch falen.
The remaining arms were continued in a blinded fashion.
De overgebleven groepen bleven op blinde wijze
There was no significant
Na een mediane follow-up periode van 144 weken, werd een virologisch falen geconstateerd bij 25% van de patiënten uit de ZDV/3TC/ABC/EFV groep en bij 26% uit de ZDV/3TC/EFV groep.
17 difference in the time to first virologic failure (p=0.73, log-rank test) between the 2 arms.
Er was geen significant verschil tussen beide groepen op het moment van het eerste virologisch falen (p=0,73, log-rank test).
In this study, addition of ABC to ZDV/ 3TC/ EFV did not significantly improve efficacy.
In deze studie liet de toevoeging van ABC aan ZDV/3TC/EFV geen significant verbeterde werkzaamheid zien.
ZDV/ 3TC/ ABC
ZDV/3TC/ABC
ZDV/ 3TC/ EFV
ZDV/3TC/EFV
ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV
ZDV/3TC/ABC/EFV
Virologic failure (HIV 32 weeks RNA > 200 copies/ ml) 144 weeks Virologic success (48 weeks HIV RNA < 50 copies/ ml)
Virologisch falen RNA kopieën/ml)
26% - 63%
(HIV > 200
In an ongoing clinical study over 16 weeks in treatment-naive patients, the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine showed a similar antiviral effect to the combination with nelfinavir, lamivudine and zidovudine.
In een lopende klinische studie gedurende 16 weken bij naïeve patiënten liet de combinatie van abacavir, lamivudine en zidovudine hetzelfde antivirale effect zien als de combinatie nelfinavir, lamivudine en zidovudine.
In antiretroviral-naïve patients the triple combination of abacavir, lamivudine and zidovudine was superior in terms of durability of viral load response over 48 weeks to lamivudine and zidovudine.
Bij antiretroviraal-naïeve patiënten was de triple combinatietherapie met abacavir, lamivudine en zidovudine wat betreft de duurzaamheid van de virale-lading-respons na 48 weken superieur ten opzichte van lamivudine en zidovudine.
In a similar patient population durability of antiviral response over 120 weeks was demonstrated in approximately 70% of subjects.
70% van de patiënten.
In antiretroviral-naive patients treated with a combination of abacavir, lamivudine, zidovudine and efavirenz in a small, ongoing, open label pilot study, the proportion of patients with undetectable viral load (< 400 copies/ ml) was approximately 90% with 80% having < 50 copies/ ml after 24 weeks of treatment.
Bij antiretroviraal-naïeve patiënten die werden behandeld met een combinatie van abacavir, lamivudine, zidovudine en efavirenz in een kleine, lopende, open-label, pilot studie was het deel van de patiënten met een niet-detecteerbare virale lading (< 400 kopieën/ml) ongeveer 90%, waarbij 80% minder dan 50 kopieën/ml had na 24 weken behandelen.
In patients with a low baseline viral load (< 5,000 copies/ ml) and moderate exposure to antiretroviral therapy, addition of abacavir to previous treatment including lamivudine and zidovudine, produced a moderate impact on viral load at 48 weeks.
Bij patiënten met een lage virale lading bij aanvang van de therapie (< 5.000 kopieën/ml) en een matige blootstelling aan antiretrovirale therapie, leidde toevoeging van abacavir aan de voorafgaande behandeling waaronder lamivudine en zidovudine tot een matig effect op de virale lading na 48 weken.
Currently there are no data on the use of Trizivir in heavily pre-treated patients, patients failing on other therapies or patients with advanced disease (CD4 cells < 50 cells/ mm3).
Momenteel zijn er geen gegevens over het gebruik van Trizivir bij intensief voorbehandelde patiënten, patiënten die falen op andere therapie of patiënten in een gevorderd ziektestadium (CD4 waarden < 50 cellen/mm3).
The degree of benefit of this nucleoside combination in heavily pre-treated patients will depend on the nature and duration of prior therapy that may have selected for HIV-1 variants with cross-resistance to abacavir, lamivudine or zidovudine.
De mate van voordeel van deze nucleosidecombinatie bij intensief voorbehandelde patiënten zal afhangen van de aard en duur van de eerdere therapie, waardoor HIV-1 varianten kunnen zijn geselecteerd die resistent zijn tegen abacavir, lamivudine of zidovudine.
To date there are insufficient data on the efficacy and safety of Trizivir given concomitantly with NNRTIs or PIs.
Tot op heden zijn er onvoldoende gegevens over de effectiviteit en de veiligheid van Trizivir dat gelijktijdig gegeven wordt met NNRTI’ s of PI’ s.
Abacavir, lamivudine and zidovudine are rapidly and well absorbed from the gastro-intestinal tract following oral administration.
Abacavir, lamivudine en zidovudine worden na orale toediening goed geabsorbeerd uit het spijsverteringskanaal.
The absolute bioavailability of oral abacavir, lamivudine and zidovudine in adults is about 83%, 80 - 85% and 60 - 70% respectively.
De absolute biologische beschikbaarheid van oraal toegediend abacavir, lamivudine en zidovudine bij volwassenen is respectievelijk 83%, 80-85% en 60-70%.
In a pharmacokinetic study in HIV-1 infected patients, the steady state pharmacokinetic parameters of abacavir, lamivudine and zidovudine were similar when either Trizivir alone or the combination tablet lamivudine/ zidovudine and abacavir in combination were administered, and also similar to the values obtained in the bioequivalence study of Trizivir in healthy volunteers.
De
A bioequivalence study compared Trizivir with abacavir 300 mg, lamivudine 150 mg and zidovudine 300 mg taken together.
In een bio-equivalentiestudie is Trizivir vergeleken met gelijktijdige toediening van tabletten abacavir 300 mg, lamivudine 150 mg en zidovudine 300 mg.
The effect of food on the rate and extent of absorption was also studied.
Het effect van voedsel op de snelheid en mate van absorptie werd ook bestudeerd.
Trizivir was shown to be bioequivalent to abacavir 300 mg, lamivudine 150 mg and zidovudine 300 mg given as separate tablets for AUC0-∞ and Cmax.
Het bleek dat Trizivir bioequivalent was met abacavir 300 mg, lamivudine 150 mg en zidovudine 300 mg gegeven als afzonderlijk tabletten wat betreft AUC0-∞ en Cmax.
Food decreased the rate of absorption of Trizivir (slight decrease Cmax (mean 18 - 32%) and increase tmax (approximately 1 hour), but not the
Voedsel verminderde de snelheid van absorptie van Trizivir (lichte verlaging Cmax (gemiddeld 18-32%) en verhoogde tmax (ongeveer 1 uur)), maar niet de mate van absorptie (AUC0-∞).
These changes are not considered clinically relevant and no food restrictions are recommended for administration of Trizivir.
Deze veranderingen worden niet als klinisch relevant beschouwd en er worden geen voedselbeperkingen geadviseerd voor de toediening van Trizivir.
At a therapeutic dosage (one Trizivir tablet twice daily) in patients, the mean (CV) steady-state Cmax of abacavir, lamivudine and zidovudine in plasma are 3.49 µg/ ml (45%), 1.33 µg/ ml (33%) and 1.56 µg/ ml (83%), respectively.
CV) "steady-state" Cmax van abacavir, lamivudine en zidovudine in het plasma respectievelijk 3,49 µg/ml (45%), 1,33 µg/ml (33%) en 1,56 µg/ml (83%).
Corresponding values for Cmin could not be established for abacavir and are 0.14 µg/ ml (70%) for lamivudine and 0.01 µg/ ml (64%) for zidovudine.
Overeenkomstige waarden voor Cmin konden niet worden vastgesteld voor abacavir en waren voor lamivudine 0,14 µg/ml (70%) en voor zidovudine 0,01 µg/ml (64%).
The mean (CV) AUCs for abacavir, lamivudine and zidovudine over a dosing interval of 12 hours are 6.39 µg. h/ ml (31%), 5.73 µg. h/ ml (31%) and 1.50 µg. h/ ml (47%), respectively.
De gemiddelde (CV) AUC voor abacavir, lamivudine en zidovudine over een doseringsinterval van 12 uur zijn respectievelijk 6,39 µg.u/ml (31%), 5,73 µg.u/ml (31%) en 1,50 µg.u/ml (47%).
A modest increase in Cmax (28%) was observed for zidovudine when administered with lamivudine, however overall exposure (AUC) was not significantly altered.
Een matige toename in Cmax (28%) werd gezien voor zidovudine wanneer het werd toegediend met lamivudine, de totale blootstelling (AUC) was echter niet significant veranderd.
Zidovudine has no effect on the pharmacokinetics of lamivudine.
Zidovudine heeft geen effect op de farmacokinetiek van lamivudine.
An effect of abacavir is observed on zidovudine (Cmax reduced with 20%) and on lamivudine (Cmax reduced with 35%).
Een effect van abacavir werd gezien op zidovudine (Cmax afgenomen met 20%) en op lamivudine (Cmax afgenomen met 35%).
Intravenous studies with abacavir, lamivudine and zidovudine showed that the mean apparent volume of distribution is 0.8, 1.3 and 1.6 l/ kg respectively.
Uit intraveneuze studies blijkt het gemiddeld verdelingsvolume van abacavir, lamivudine en zidovudine respectievelijk 0,8, 1,3 en 1,6 l/kg te zijn.
Lamivudine exhibits linear pharmacokinetics over the therapeutic dose range and displays limited binding to the major plasma protein albumin (< 36% serum albumin in vitro).
Lamivudine vertoont een lineaire farmacokinetiek binnen het therapeutisch doseringsgebied en het is beperkt gebonden aan het voornaamste plasma-eiwit albumine (< 36% aan serum albumine in in-vitro studies).
Zidovudine plasma protein binding is 34% to 38%.
De plasma eiwitbinding van zidovudine bedraagt 34% tot 38%.
This indicates a low likelihood for interactions with other medicinal products through plasma protein binding displacement.
Plasma-eiwitbindingstudies in vitro geven aan dat abacavir in therapeutische concentraties slechts weinig tot matig (∼ 49%) bindt aan humane plasma-eiwitten, hetgeen duidt op een geringe waarschijnlijkheid van interacties met andere geneesmiddelen door verdringing van de eiwitbinding.
Interactions involving binding site displacement are not anticipated with Trizivir.
Interacties als gevolg van verdringing op de receptorbindingsplaats worden niet verwacht bij Trizivir.
Data show that abacavir, lamivudine and zidovudine penetrate the central nervous system (CNS) and reach the cerebrospinal fluid (CSF).
Gegevens laten zien dat abacavir, lamivudine en zidovudine in het centraal zenuwstelsel (CZS) doordringen en de cerebrospinale vloeistof (CSV) bereiken.
The mean ratios of CSF/ serum lamivudine and zidovudine concentrations 2 - 4 hours after oral administration were approximately 0.12 and 0.5 respectively.
De gemiddelde verhouding CSV/serum lamivudine- en zidovudine concentraties 2-4 uur na orale toediening is respectievelijk ongeveer 0,12 en 0,5.
The true extent of CNS penetration of lamivudine and its relationship with any clinical efficacy is unknown.
De werkelijke mate van CZS doordringing van lamivudine en de relatie met klinische effectiviteit is onbekend.
Studies with abacavir demonstrate a CSF to plasma AUC ratio of between 30 to 44%.
Studies met abacavir tonen een CSV/plasma-AUC-ratio van 30-44%.
The observed values of the peak concentrations are 9 fold greater than the IC50 of abacavir of 0.08 µg/ ml or 0.26 µM when abacavir is given at 600 mg twice daily.
Wanneer tweemaal daags 600 mg abacavir werd gegeven waren de gemeten Cmax-waarden 9 maal hoger dan de IC50 van abacavir van 0,08 µg/ml of 0,26 µM.
Metabolism of lamivudine is a minor route of elimination.
Metabolisme levert slechts een geringe bijdrage aan de eliminatie van lamivudine.
Lamivudine is predominately cleared by renal excretion of unchanged lamivudine.
Lamivudine wordt voornamelijk renaal uitgescheiden als onveranderd lamivudine.
The likelihood of metabolic drug interactions with lamivudine is low due to the small extent of hepatic metabolism (5 - 10%) and low plasma binding.
De waarschijnlijkheid van metabole geneesmiddelinteracties met lamivudine is laag door het beperkte metabolisme in de lever (5-10%) en de lage plasma-eiwitbinding.
The 5’ -glucuronide of zidovudine is the major metabolite in both plasma and urine, accounting for approximately 50 - 80% of the administered dose eliminated by renal excretion.
Na
3’ -amino-3’ - deoxythymidine (AMT) has been identified as a metabolite of zidovudine following intravenous dosing.
20 intraveneuze toediening is 3'amino-3'-deoxythymidine (AMT) aangetoond als metaboliet van zidovudine.
Abacavir is primarily metabolised by the liver with approximately 2% of the administered dose being renally excreted, as unchanged compound.
Abacavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd in de lever, waarbij ongeveer 2% van de toegediende dosis onveranderd renaal wordt uitgescheiden.
The primary pathways of metabolism in man are by alcohol dehydrogenase and by glucuronidation to produce the 5’ -carboxylic acid and 5’ -glucuronide which account for about 66% of the dose excreted in the urine.
De belangrijkste metabolisatieweg in de mens is via alcoholdehydrogenase en via glucuronidering, waarbij het 5’ -carboxylzuur en het 5’ -glucuronide worden gevormd, die ongeveer 66% van de in de urine uitgescheiden dosis vormen.
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.32 l/ h/ kg, with predominantly renal clearance (> 70%) via the organic
De gemiddelde systemische klaring van lamivudine is bij benadering 0,32 l/uur/kg, die voornamelijk via de nieren plaatsvindt (> 70%) via organisch kationentransport.
Studies in patients with renal impairment show lamivudine elimination is affected by renal dysfunction.
Studies bij patiënten tonen aan dat de eliminatie van lamivudine wordt beïnvloed door een gestoorde nierfunctie.
Dose reduction is required for patients with creatinine clearance ≤ 50 ml/ min (see section 4.2).
Aanpassing van de dosering is vereist indien de creatinineklaring ≤ 50 ml/min is (zie rubriek 4.2).
From studies with intravenous zidovudine, the mean terminal plasma half-life was 1.1 hours and the mean systemic clearance was 1.6 l/ h/ kg.
Uit studies met intraveneus toegediend zidovudine blijkt dat de gemiddelde terminale plasmahalfwaardetijd 1,1 uur is, en de gemiddelde systemische klaring 1,6 l/uur/kg.
Renal clearance of zidovudine is estimated to be 0.34 l/ h/ kg, indicating glomerular filtration and active tubular secretion by the kidneys.
De renale klaring van zidovudine wordt geschat op 0,34 l/uur/kg, hetgeen erop wijst dat glomerulaire filtratie en actieve tubulaire excretie in de nier plaatsvindt.
Zidovudine concentrations are increased in patients with advanced renal failure.
In patiënten met een gevorderde nierinsufficiëntie zijn de zidovudineconcentraties verhoogd.
The mean half-life of abacavir is about 1.5 hours.
De gemiddelde halfwaardetijd van abacavir is 1,5 uur.
Following multiple oral doses of abacavir 300 mg twice a day there is no significant accumulation of abacavir.
Na meerdere orale doses abacavir van 300 mg tweemaal daags is er geen sprake van significante accumulatie van abacavir.
Elimination of abacavir is via hepatic metabolism with subsequent excretion of metabolites primarily in the urine.
Eliminatie van abacavir vindt plaats via levermetabolisme met daarop volgende uitscheiding van de metabolieten in voornamelijk de urine.
The metabolites and unchanged abacavir account for about 83% of the administered abacavir dose in the urine the remainder is eliminated in the faeces.
De metabolieten en onveranderd abacavir vormen 83% van de toegediende abacavir dosis in de urine, de rest wordt geëlimineerd in de feces.
There are no data available on the use of Trizivir in hepatically impaired patients.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over het gebruik van Trizivir bij patiënten met verminderde leverfunctie.
Limited data in patients with cirrhosis suggest that accumulation of zidovudine may occur in patients with hepatic impairment because of decreased glucuronidation.
Beperkte gegevens van patiënten met cirrose duiden er op dat een accumulatie van zidovudine zou kunnen optreden bij patiënten met een verminderde leverfunctie vanwege een verminderde glucuronidering.
Data obtained in patients with moderate to severe hepatic impairment show that lamivudine pharmacokinetics are not significantly affected by hepatic dysfunction.
Data verkregen van patiënten met matig tot ernstig verminderde leverfunctie laten zien dat de farmacokinetiek van lamivudine niet significant wordt beïnvloed door leverdisfunctie.
Abacavir is metabolised primarily by the liver.
Abacavir wordt hoofdzakelijk gemetaboliseerd via de lever.
The pharmacokinetics of abacavir have been studied in patients with mild hepatic impairment (Child-Pugh score 5-6) receiving a single 600 mg dose.
De farmacokinetiek van abacavir is bestudeerd in patiënten met licht verminderde leverfunctie (“ Child-Pugh” score 5-6) die een enkele dosis van 600 mg ontvingen.
The results showed that there was a mean increase of 1.89 fold [1.32; 2.70] in the abacavir AUC, and 1.58 [1.22; 2.04] fold in the elimination half-life.
De resultaten toonden een 1,89-voudige [1,32; 2,70] verhoging van de abacavir AUC en een 1,58-voudige [1,22; 2,04] verhoging van de halfwaardetijd van abacavir aan.
No recommendation on dosage reduction is possible in patients with mild hepatic impairment due to substantial variability of abacavir exposure in this patient population.
Er is geen aanbeveling voor dosisvermindering mogelijk bij patiënten met lichte vermindering van de leverfunctie door de aanzienlijke verschillen in blootstelling aan abacavir in deze patiëntenpopulatie.
The pharmacokinetics of abacavir have not been studied in patients with moderate or severe hepatic impairment.
De farmacokinetiek van abacavir is niet bestudeerd bij patiënten met matig of ernstig verminderde leverfunctie.
Plasma concentrations of abacavir are expected to be variable and substantially increased in these patients (see section 4.3).
Naar verwachting zal de abacavirplasmaconcentratie variabel zijn en substantieel toenemen bij deze patiënten (zie rubriek 4.3).
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.32 l/ h/ kg, with predominantly renal clearance (> 70%) via the organic cationic transport system.
De gemiddelde systemische klaring van lamivudine is circa 0,32 l/ u/ kg, waarbij de renale klaring voornamelijk (> 70%) plaatsvindt via het organische kationentransportsysteem.
Studies in patients with renal impairment show lamivudine elimination is affected by renal dysfunction.
Studies bij patiënten met een verminderde nierfunctie tonen aan dat de eliminatie van lamivudine wordt beïnvloed door een verminderde nierfunctie.
From studies with intravenous zidovudine, the mean terminal plasma half-life was 1.1 hours and the mean systemic clearance was 1.6 l/ h/ kg.
Uit studies met intraveneus zidovudine bleek dat de gemiddelde terminale plasma halfwaardetijd 1,1 uur was en de gemiddelde systemische klaring 1,6 l/ uur/ kg.
Renal clearance of zidovudine is estimated to be 0.34 l/ h/ kg, indicating glomerular filtration and active tubular secretion by the kidneys.
De renale klaring van zidovudine wordt geschat op 0,34 l/ uur/ kg, hetgeen duidt op glomerulaire filtratie en actieve tubulaire secretie via de nieren.
Zidovudine concentrations are increased in patients with advanced renal failure.
Zidovudineconcentraties zijn verhoogd bij patiënten met gevorderd nierfalen.
Abacavir is primarily metabolised by the liver with approximately 2% of abacavir excreted unchanged in the urine.
21 Abacavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd via de lever, waarbij ongeveer 2% onveranderd wordt uitgescheiden in de urine.
The pharmacokinetics of abacavir in patients with end-stage renal disease is similar to patients with normal renal function, and, therefore, no dose reduction is required in patients with renal impairment.
Daarom is dosisvermindering niet vereist bij patiënten met een verminderde nierfunctie.
As dosage adjustments of lamivudine and zidovudine may be necessary it is recommended that separate preparations of abacavir, lamivudine and zidovudine be administered to patients with reduced renal function (creatinine clearance ≤ 50 ml/ min).
Aangezien doseringsaanpassingen van lamivudine en zidovudine nodig zouden kunnen zijn wordt aanbevolen om afzonderlijke preparaten van abacavir, lamivudine en zidovudine toe te dienen aan patiënten met een verminderde nierfunctie (creatinineklaring ≤ 50 ml/ min).
Trizivir is contraindicated in patients with end-stage renal disease (see section 4.3).
Trizivir is gecontraïndiceerd bij patiënten met terminale nierinsufficiëntie (zie rubriek 4.3).
No pharmacokinetic data are available in patients over 65 years of age.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar bij patiënten ouder dan 65 jaar.
20 There are no data available on treatment with the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine in animals.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over behandeling met de combinatie abacavir, lamivudine en zidovudine in proefdieren.
The clinically relevant toxicological effects of these three medicinal products are anaemia, neutropenia and leucopenia.
De klinisch relevante toxicologische effecten van deze drie geneesmiddelen zijn anemie, neutropenie en leukopenie.
Neither abacavir, lamivudine nor zidovudine is mutagenic in bacterial tests, but like many nucleoside analogues they show activity in the in vitro mammalian tests such as the mouse lymphoma assay.
Noch abacavir, noch lamivudine, noch zidovudine is mutageen in bacteriële tests, maar zoals bij veel nucleoside-analogen werd wel activiteit aangetoond in in-vitro testen bij zoogdieren, zoals de muislymfoomtest.
This is consistent with the known activity of other nucleoside analogues.
Dit komt overeen met de bekende activiteit van andere nucleoside-analogen.
Lamivudine has not shown any genotoxic activity in the in vivo studies at doses that gave plasma concentrations up to 40 - 50 times higher than clinical plasma levels.
Lamivudine heeft in in-vivo testen in concentraties tot 40-50 maal de klinische plasmaconcentraties geen enkele genotoxiciteit laten zien.
Zidovudine showed clastogenic effects in oral repeated dose micronucleus tests in mice and rats.
Zidovudine liet clastogene effecten zien in micronucleustesten met herhaalde orale doses bij muizen en ratten.
Peripheral blood lymphocytes from AIDS patients receiving zidovudine treatment have also been observed to contain higher numbers of chromosome breakages.
In lymfocyten uit het perifere bloed van AIDS- patiënten die behandeling met zidovudine ondergingen werd een hoger aantal chromosoombreuken waargenomen.
A pilot study has demonstrated that zidovudine is incorporated into leukocyte nuclear DNA of adults, including pregnant women, taking zidovudine as treatment for HIV-1 infection, or for the prevention of mother to child viral transmission.
Een pilot-studie heeft aangetoond dat zidovudine wordt ingebouwd in het nucleair DNA van leukocyten van volwassenen, inclusief zwangere vrouwen, die zidovudine innemen als behandeling van HIV-1 infectie of ter preventie van moeder/ kind transmissie.
A transplacental genotoxicity study conducted in monkeys compared zidovudine alone with the combination of zidovudine and lamivudine at human- equivalent exposures.
Een transplacentaire genotoxiciteitsstudie werd uitgevoerd bij apen waarbij zidovudine alleen werd vergeleken met de combinatie van zidovudine en lamivudine bij blootstellingen equivalent aan deze van mensen.
The study demonstrated that foetuses exposed in utero to the combination sustained a higher level of nucleoside analogue-DNA incorporation into multiple foetal organs, and showed evidence of more telomere shortening than in those exposed to zidovudine alone.
Deze studie toonde aan dat, bij foetussen die in utero werden blootgesteld aan dosissen van de combinatie, er een hogere graad van inbouw van nucleoside-analogen was in het DNA van meerdere foetale organen en toonde aan dat er evidentie is voor meer telomeerverkorting dan bij diegene die alleen aan zidovudine waren blootgesteld.
Abacavir has a weak potential to cause chromosomal damage both in vitro and in vivo at high test concentrations and therefore any potential risk to man must be balanced against the expected benefits of treatment.
Abacavir heeft in hoge testconcentraties zowel in vivo als in vitro een zwak vermogen om chromosoombeschadigingen te veroorzaken en daarom moet enig mogelijk risico voor de mens worden afgewogen tegen de verwachte voordelen van de behandeling.
The carcinogenic potential of a combination of abacavir, lamivudine and zidovudine has not been tested.
De carcinogeniciteit van een combinatie van abacavir, lamivudine en zidovudine is niet getest.
In long-term oral carcinogenicity studies in rats and mice, lamivudine did not show any carcinogenic potential.
In lange termijn orale carcinogeniciteitsstudies bij ratten en muizen, heeft lamivudine geen carcinogene potentie laten zien.
In oral carcinogenicity studies with zidovudine in mice and rats, late appearing vaginal epithelial tumours were observed.
In orale carcinogeniciteitsstudies met zidovudine bij muizen en ratten werden laat verschijnende vaginale epitheeltumoren gezien.
A subsequent intravaginal carcinogenicity study confirmed the hypothesis that the vaginal tumours were the result of long term local exposure of the rodent vaginal epithelium to high concentrations of unmetabolised zidovudine in urine.
In een daaropvolgende intravaginale carcinogeniciteitsstudie werd de hypothese bevestigd dat de vaginale tumoren het gevolg waren van langdurige blootstelling van het vaginale epitheel van de knaagdieren aan hoge concentraties niet- gemetaboliseerd zidovudine in de urine.
There were no other zidovudine-related tumours observed in either sex of either species.
Er werden geen andere zidovine-gerelateerde tumoren waargenomen bij beide geslachten van beide soorten.
In addition, two transplacental carcinogenicity studies have been conducted in mice.
22 Bovendien zijn er twee transplacentaire carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd bij muizen.
In one study, by the US National Cancer Institute, zidovudine was administered at maximum tolerated doses to pregnant mice from day 12 to 18 of gestation.
In een studie, uitgevoerd door het Amerikaanse Nationale Kankerinstituut, werden de maximaal verdraagbare doses zidovudine toegediend aan zwangere muizen gedurende dag 12 tot dag 18 van de dracht.
One year postnatally, there was an increase in the incidence of tumours in the lung, liver and female reproductive tract of offspring exposed to the highest dose level (420 mg/ kg term body weight).
In het nageslacht dat werd blootgesteld aan de hoogste doses (420 mg/ kg geboortegewicht) werd 1 jaar na de geboorte een verhoogde incidentie van tumoren waargenomen in de longen, lever en het vrouwelijke voortplantingssysteem.
In a second study, mice were administered zidovudine at doses up to 40 mg/ kg for 24 months, with exposure beginning prenatally on gestation day 10.
In een tweede carcinogeniciteitsstudie werden muizen beginnend in de prenatale fase vanaf de tiende dag van de zwangerschap gedurende 24 maanden blootgesteld aan zidovudine in doses tot 40 mg/ kg.
Treatment related findings were limited to late- occurring vaginal epithelial tumours, which were seen with a similar incidence and time of onset as in the standard oral carcinogenicity study.
De aan de behandeling gerelateerde bevindingen beperkten zich tot laat verschijnende epitheeltumoren van de vagina die met eenzelfde incidentie en op hetzelfde moment verschenen als die in de standaard carcinogeniciteitsstudie na orale toediening.
The second study thus provided no evidence that zidovudine acts as a transplacental carcinogen.
De tweede studie gaf derhalve geen duidelijkheid over een transplacentaire carcinogene werking van zidovudine.
It is concluded that as the increase in incidence of tumours in the first transplacental carcinogenicity study represents a hypothetical risk, this should be balanced against the proven therapeutic benefit.
Er kan worden geconcludeerd dat aangezien de verhoogde incidentie van tumoren in de eerste transplacentaire carcinogeniciteitsstudie een hypothetisch risico met zich meebrengt, dit dient te worden afgewogen tegen het bewezen therapeutisch voordeel.
Carcinogenicity studies with orally administered abacavir in mice and rats showed an increase in the incidence of malignant and non-malignant tumours.
In carcinogeniciteitsstudies met oraal toegediend abacavir bij muizen en ratten werd een verhoogde incidentie van maligne en niet-maligne tumoren gevonden.
Malignant tumours occurred in the preputial gland of males and the clitoral gland of females of both species, and in rats in the thyroid gland of males and and in the liver, urinary bladder, lymph nodes and the subcutis of females.
Maligne tumoren traden op in de preputiumklieren bij mannelijke dieren en in de clitorisklieren bij vrouwelijke dieren van beide soorten en in de lever, urineblaas, lymfeklieren en subcutis van vrouwelijke ratten.
21 The majority of these tumours occurred at the highest abacavir dose of 330 mg/ kg/ day in mice and 600 mg/ kg/ day in rats.
De meerderheid van deze tumoren trad op bij de hoogste abacavirdosering van 330/ mg/ kg dag in muizen en 600 mg/ kg/ dag in ratten.
The exception was the preputial gland tumour which occurred at a dose of 110 mg/ kg in mice.
De tumor in de preputiumklieren was hierop een uitzondering, deze trad op bij een dosis van 110 mg/ kg in muizen.
The systemic exposure at the no effect level in mice and rats was equivalent to 3 and 7 times the human systemic exposure during therapy.
De systemische blootstelling bij de “ no effect level” (NOEL) bij muizen en ratten komt overeen met 3 en 7 maal de verwachte systemische blootstelling bij mensen.
While the carcinogenic potential in humans is unknown, these data suggest that a carcinogenic risk to humans is outweighed by the potential clinical benefit.
Alhoewel het carcinogene risico voor de mens onbekend is, suggereren deze data dat het potentiële klinische voordeel voor de mens opweegt tegen het carcinogene risico.
Repeat-dose toxicity:
Toxiciteit bij herhaalde dosering
In toxicology studies abacavir was shown to increase liver weights in rats and monkeys.
In preklinische toxicologiestudies werd aangetoond dat behandeling met abacavir het gewicht van de lever bij apen en ratten verhoogt.
Additionally, autoinduction of abacavir metabolism or induction of the metabolism of other medicinal products hepatically metabolised has not been observed in man.
Bovendien is er geen auto-inductie van het abacavirmetabolisme of inductie van het metabolisme van andere via de lever gemetaboliseerde geneesmiddelen waargenomen bij de mens.
The systemic exposures were equivalent to 7 to 24 times the expected systemic exposure in humans.
De systemische blootstelling was gelijkwaardig met 7 tot 24 maal de verwachte systemische blootstelling in de mens.
Lamivudine was not teratogenic in animal studies but there were indications of an increase in early embryonic deaths in the rabbit at relatively low systemic exposures, comparable to those achieved in humans.
Lamivudine was niet teratogeen in dierstudies maar er waren aanwijzingen voor een toename in vroege embryonale letaliteit bij konijnen bij een relatief lage systemische belasting, vergelijkbaar met die bij de mens.
A similar effect was not seen in rats even at very high systemic exposure.
Ditzelfde effect werd niet waargenomen bij ratten, zelfs niet bij zeer hoge systemische belasting.
At maternally toxic doses, zidovudine given to rats during organogenesis resulted in an increased incidence of malformations, but no evidence of foetal abnormalities was observed at lower doses.
In een studie bij ratten veroorzaakte een voor de moeder toxische dosis zidovudine een toename van de incidentie van foetale misvormingen tijdens de organogenese, maar er waren geen aanwijzingen voor foetale misvormingen bij lagere doses.
Abacavir demonstrated toxicity to the developing embryo and foetus in rats, but not in rabbits.
23 Abacavir toonde toxiciteit voor de zich ontwikkelende embryo en foetus bij de rat, maar niet bij konijnen.
These findings included decreased foetal body weight, foetal oedema, and an increase in skeletal variations/ malformations, early intra-uterine deaths and still births.
Deze bevindingen bestonden uit afgenomen foetaal lichaamsgewicht, foetaal oedeem, en een toename in skeletafwijkingen en -misvormingen, vroege intra-uteriene sterfte en doodgeboorten.
No conclusion can be drawn with regard to the teratogenic potential of abacavir because of this embryo-foetal toxicity.
Er kan geen conclusie worden getrokken over de mogelijke teratogene eigenschappen van abacavir door deze embryofoetale toxiciteit.
A fertility study in the rat has shown that abacavir had no effect on male or female fertility.
Een vruchtbaarheidsonderzoek bij de rat heeft aangetoond dat abacavir geen effect heeft op de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid.
Likewise, neither lamivudine nor zidovudine had any effect on fertility.
Lamivudine en zidovudine hadden eveneens geen effect op de vruchtbaarheid.
Zidovudine has not been shown to affect the number of sperm, sperm morphology and motility in man.
Voor zidovudine is niet aangetoond dat deze het aantal zaadcellen, de morfologie en de motiliteit bij de mens beïnvloedt.
Core: microcrystalline cellulose, sodium starch glycollate (type A), magnesium stearate.
Tabletkern: microkristallijne cellulose, natriumzetmeelglycollaat (type A), magnesiumstearaat.
Opadry Green 03B11434 containing: hypromellose, titanium dioxide, polyethylene glycol, indigo carmine aluminium lake, iron oxide yellow.
Opadry Green 03B11434 bevattende: hypromellose, titaandioxide, polyethyleenglycol, indigokarmijn aluminium lak, geel ijzeroxide.
22 2 years
2 jaar
Do not store above 30°C
Bewaren beneden 30ºC
Trizivir tablets are available in opaque PVC/ Aclar blister packs containing 60 tablets or child-resistant HDPE bottles containing 60 tablets.
Trizivir tabletten zijn beschikbaar in ondoorschijnende PVC/ Aclar blisterverpakkingen met 60 tabletten of hoge-dichtheid-polyethyleen (HDPE)-fles met een kinderveilige sluiting met 60 tabletten.
6.6 Special precautions for disposal and other handling
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere behandeling
Any unused product should be disposed of in accordance with local requirements.
Alle ongebruikte producten dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
MARKETING AUTHORISATION NUMBER(S)
24 8 NUMMERS VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN
EU/ 1/ 00/ 156/ 002 - Blister pack (60 Tablets) EU/ 1/ 00/ 156/ 003 -Bottle pack (60 Tablets)
EU/ 1/ 00/ 156/ 002 – Blisterverpakking (60 tabletten) EU/ 1/ 00/ 156/ 003 – Fles (60 tabletten)
DATE OF FIRST AUTHORISATION/ RENEWAL OF THE AUTHORISATION
DATUM VAN EERSTE VERGUNNING/ HERNIEUWING VAN VERGUNNING
28 December 2000
28 december 2000 Datum van hernieuwing:
Glaxo Operations UK Ltd (trading as Glaxo Wellcome Operations), Priory Street, Ware, Hertfordshire, SG 12 0DJ, UK
Glaxo Operations UK Ltd, (trading as Glaxo Wellcome Operations), Priory Street, Ware, Hertfordshire, SG12 0DJ, VK.
Manufacturing Authorisation issued on 30 June 1995 by Medicines Control Agency, Market Towers, 1 Nine Elms Lane, Vauxhall.
Vergunning voor de vervaardiging verleend op 30 juni 1995 door het Medicines Control Agency, Market Towers, 1 Nine Elms Lane, Vauxhall.
London SW8 5 NQ.
Londen SW8 5 NQ.
The Marketing Authorisation Holder will continue to submit periodic safety update reports and safety information related to updates on activities and investigations on the mechanisms of hypersensitivity reaction to abacavir at six-monthly intervals.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen zal doorgaan met het voorleggen van halfjaarlijkse “ Periodic Safety Update Reports” (PSURs) en veiligheidsgegevens die voortkomen uit recent verkregen informatie over en onderzoeken naar het mechanisme van overgevoeligheidsreactie op abacavir.
27 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
29 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BLISTER CARTON x 60 FILM-COATED TABLETS
OMDOOS BLISTERVERPAKKING x 60 FILMOMHULDE TABLETTEN
Trizivir 300 mg/ 150 mg/ 300 mg film-coated tablets abacavir/ lamivudine/ zidovudine
TRIZIVIR 300 mg/ 150 mg/ 300 mg filmomhulde tabletten abacavir/ lamivudine/ zidovudine
Each film-coated tablet contains: abacavir 300 mg (as sulfate) lamivudine 150 mg zidovudine 300 mg
Elke filmomhulde tablet bevat: abacavir 300 mg (als sulfaat) lamivudine 150 mg zidovudine 300 mg
Detach enclosed Alert Card, it contains important safety information
Maak het bijgesloten waarschuwingskaartje los, het bevat belangrijke informatie over de veiligheid van het product.
In case of any symptoms suggesting hypersensitivity reactions, contact your doctor IMMEDIATELY.
Neem, in geval van symptomen van een overgevoeligheidsreactie, ONMIDDELLIJK contact op met uw arts.
“ Pull here” (with Alert card attached)
“ Hier trekken” (aan waarschuwingskaartje)
LOT
Charge:
BLISTER x 60 FILM-COATED TABLETS
BLISTER x 60 FILMOMHULDE TABLETTEN
Trizivir 300 mg/ 150 mg/ 300 mg tablets abacavir/ lamivudine/ zidovudine
Trizivir 300 mg/ 150 mg/ 300 mg tabletten abacavir/ lamivudine/ zidovudine
30 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
32 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BOTTLE CARTON x 60 FILM COATED TABLETS
OMDOOS FLES x 60 FILMOMHULDE TABLETTEN
32 PARTICULARS TO APPEAR ON THE IMMEDIATE PACKAGING
34 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
BOTTLE LABEL x 60 FILM-COATED TABLETS
ETIKET FLES x 60 FILMOMHULDE TABLETTEN
34 TRIZIVIR TABLETS ALERT CARD (blister and bottle pack)
36 TRIZIVIR TABLETTEN WAARSCHUWINGSKAART (blisterverpakking en flacon)
SIDE 1
Kant 1
IMPORTANT - ALERT CARD TRIZIVIR (abacavir sulfate / lamivudine / zidovudine) Tablets Carry this card with you at all times
BELANGRIJK - WAARSCHUWINGSKAART TRIZIVIR (abacavirsulfaat/ lamivudine/ zidovudine) tabletten Draag deze kaart altijd bij u.
Since Trizivir contains abacavir (Ziagen) some patients taking Trizivir may develop a hypersensitivity reaction (serious allergic reaction) which can be life-threatening if treatment with Trizivir is continued.
Ziagen) bevat kunnen sommige patiënten die Trizivir gebruiken een overgevoeligheidsreactie (ernstige allergische reactie) ontwikkelen die levensbedreigend kan zijn indien u doorgaat met het gebruik van Trizivir.
1) you get a skin rash OR 2) you get one or more symptoms from at least TWO of the following groups
NEEM ONMIDDELLIJK CONTACT OP MET UW ARTS voor advies over het al dan niet stoppen met het gebruiken van Trizivir als 1) u huiduitslag krijgt OF 2) u één of meer klachten krijgt uit ten minste TWEE van de volgende groepen:
- fever
- koorts,
- shortness of breath, sore throat or cough
- kortademigheid, pijnlijke keel of hoesten,
- nausea or vomiting or diarrhoea or abdominal pain
- misselijkheid of braken of diarree of buikpijn,
- severe tiredness or achiness or generally feeling ill
- erge vermoeidheid of pijn in het hele lichaam of een algeheel gevoel van ziek zijn.
If you have discontinued Trizivir due to this reaction, YOU MUST NEVER TAKE Trizivir, or any medicine containing abacavir (Kivexa, Ziagen) again as within hours you may experience a life-threatening lowering of your blood pressure or death.
Kivexa, Ziagen), gebruiken, omdat u anders binnen enkele uren een levensbedreigende verlaging van uw bloeddruk kan krijgen of kan overlijden.
(see reverse of card)
Z. O. Z.
SIDE 2
Kant 2
You should immediately contact your doctor if you think you are having a hypersensitivity reaction to Trizivir.
U moet onmiddellijk uw arts raadplegen als u denkt dat u een overgevoeligheidsreactie op Trizivir heeft.
Write your doctor's details below:
Noteer hieronder naam en telefoonnummer van uw arts:
Doctor:...................... .……………………………………………
Naam arts :…………………………
Tel:.................. .…………………………………………
Tel: ………………… .…………….
If your doctor is not available, you must urgently seek alternative medical advice (e. g. the emergency unit of the nearest hospital).
Indien u uw arts niet kunt bereiken moet u zo snel mogelijk elders medische hulp zoeken (bijvoorbeeld op de Eerste Hulp afdeling van het dichtstbijzijnde ziekenhuis).
For general Trizivir information enquiries, contact (local company name and telephone number inserted here)
Voor algemene informatie over Trizivir kunt u contact opnemen met GlaxoSmithKline tel:
INFORMATION FOR USER
INFORMATIE VOOR DE GEBRUIK(ST)ER
Trizivir 300 mg/ 150 mg/ 300 mg film-coated tablets abacavir/ lamivudine/ zidovudine
Trizivir 300 mg/ 150 mg/ 300 mg filmomhulde tabletten abacavir/ lamivudine/ zidovudine
- Keep this leaflet, you may need to read it again.
- Bewaar deze bijsluiter, het kan nodig zijn om deze nogmaals door te lezen.
- If you have any further questions ask your doctor or pharmacist.
- Heeft u nog vragen, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
if their symptoms are the same as yours.
- Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die
Since Trizivir contains abacavir (which is also the active substance of Ziagen) some patients taking Trizivir may develop a hypersensitivity reaction (serious allergic reaction) which can be life-threatening if you continue to take Trizivir.
Indien u na het optreden van deze reactie doorgaat met het gebruik van Trizivir, kan deze reactie levensbedreigend zijn.
It is essential you read the information on this reaction in the “ Take special care with” section of this leaflet.
Het is voor u van het grootste belang dat u de informatie leest over deze overgevoeligheidsreactie onder “ Wees extra voorzichtig met Trizivir” in rubriek 2 van deze bijsluiter.
There is also an Alert Card included in the Trizivir pack, to remind you and medical staff about Trizivir hypersensitivity.
In de Trizivir-verpakking zit ook een waarschuwingskaartje om u en medische hulpverleners opmerkzaam te maken op overgevoeligheid voor Trizivir.
This card should be removed and kept with you at all times.
Haal deze kaart uit de verpakking en draag hem altijd bij u.
CONTACT YOUR DOCTOR IMMEDIATELY for advice on whether you should stop taking Trizivir if:
NEEM ONMIDDELLIJK CONTACT OP MET UW ARTS voor advies over het al dan niet stoppen met het gebruiken van Trizivir als: