qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Zonegran is indicated as adjunctive therapy in the treatment of adult patients with partial seizures, with or without secondary generalisation.
Zonegran is geïndiceerd als adjuvante therapie bij het behandelen van volwassen patiënten met partiële aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
Zonegran hard capsules are for oral use.
Harde capsules Zonegran zijn voor oraal gebruik.
Zonegran must be added to existing therapy and the dose should be titrated on the basis of clinical effect.
Zonegran moet worden toegevoegd aan bestaande therapie en de dosis dient getitreerd te worden op basis van klinisch effect.
Doses of 300 mg to 500 mg per day have been shown to be effective, though some patients, especially those not taking CYP3A4-inducing agents, may respond to lower doses.
Doses van 300 mg tot 500 mg per dag hebben aangetoond effectief te zijn, hoewel sommige patiënten, vooral patiënten die geen CYP3A4-inducerende stoffen gebruiken, mogelijk reageren op lagere doses.
The recommended initial daily dose is 50 mg in two divided doses.
De aanbevolen aanvangsdosis is 50 mg verdeeld in twee doses.
After one week the dose may be increased to 100 mg daily and thereafter the dose may be increased at one weekly intervals, in increments of up to 100 mg.
Na één week kan de dosis worden verhoogd tot 100 mg per dag en daarna kan de dosis worden verhoogd met tussenpozen van een week in stappen van maximaal 100 mg.
Use of two weekly intervals should be considered for patients with renal or hepatic impairment and patients not receiving CYP3A4-inducing agents (see Section 4.5).
Gebruik van tweewekelijkse tussenpozen dient overwogen te worden voor patiënten met nier- of leverfunctiestoornis en patiënten die geen CYP3A4-inductors ontvangen (zie rubriek 4.5).
Zonegran can be administered once or twice daily after the titration phase.
Zonegran kan een- of tweemaal daags na de titratiefase worden toegediend.
Elderly
Bejaarden
Caution should be exercised at initiation of treatment in elderly patients as there is limited information on the use of Zonegran in these patients.
Bij het begin van de behandeling van bejaarden dient men voorzichtig te zijn daar er beperkte informatie beschikbaar is over het gebruik van Zonegran bij deze patiënten.
Prescribers should also take account of the safety profile of Zonegran (see Section 4.8).
Voorschrijvende artsen dienen ook rekening te houden met het veiligheidsprofiel van Zonegran (zie rubriek 4.8).
The safety and effectiveness in children and adolescents under 18 years have not been established.
De veiligheid en werkzaamheid bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn niet vastgesteld.
Therefore use in these patients is not recommended.
Gebruik bij deze patiënten wordt daarom afgeraden.
2 Patients with renal impairment
2 Patiënten met nierfunctiestoornis
Caution must be exercised in treating patients with renal impairment, as there is limited information on use in such patients and a slower titration of Zonegran might be required.
Bij het behandelen van patiënten met nierfunctiestoornis dient men voorzichtig te zijn, daar er weinig informatie is over het gebruik bij dergelijke patiënten en mogelijk tragere titratie van Zonegran nodig kan zijn.
Since zonisamide and its metabolites are excreted renally, it should be discontinued in patients who develop acute renal failure or where a clinically significant sustained increase in serum creatinine is observed.
Daar zonisamide en haar metabolieten renaal worden uitgescheiden, dient men bij patiënten die acuut nierfalen ontwikkelen of bij wie een klinisch significante continue verhoging van serumcreatinine wordt opgemerkt te stoppen.
In subjects with renal impairment, renal clearance of single doses of zonisamide was positively correlated with creatinine clearance.
Bij proefpersonen met nierfunctiestoornis werd nierklaring van enkele doses zonisamide positief gecorreleerd aan creatinineklaring.
The plasma AUC of zonisamide was increased by 35% in subjects with creatinine clearance < 20 ml/ min.
De plasma-AUC van zonisamide was 35% hoger bij proefpersonen met creatinineklaring < 20 ml/min.
Patients with hepatic impairment
Patiënten met leverfunctiestoornis
Use in patients with hepatic impairment has not been studied.
Gebruik bij patiënten met leverfunctiestoornis is niet bestudeerd.
Therefore use in patients with severe hepatic impairment is not recommended.
Gebruik bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornis wordt daarom afgeraden.
Caution must be exercised in treating patients with mild to moderate hepatic impairment, and a slower titration of Zonegran may be required.
Bij het behandelen van patiënten met milde tot middelmatige leverfunctiestoornis dient men voorzichtig te zijn en tragere titratie van Zonegran kan nodig zijn.
Effect of food
Effect van voedsel
Zonegran may be taken with or without food (see Section 5.2).
Zonegran kan al dan niet met voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2).
Withdrawal of Zonegran
Stoppen met Zonegran
When Zonegran treatment is to be discontinued, it should be withdrawn gradually.
Wanneer de behandeling met Zonegran gestopt moet worden dient het geleidelijk afgebouwd te worden.
In clinical studies, dose reductions of 100 mg at weekly intervals have been used with concurrent adjustment of other antiepileptic drug doses.
In klinische onderzoeken zijn dosisverlagingen van 100 mg met tussenpozen van een week gebruikt samen met gelijktijdige aanpassing van doses van andere anti-epileptica.
Hypersensitivity to zonisamide, to any of the excipients or to sulphonamides.
Overgevoeligheid voor zonisamide, voor een van de hulpstoffen of voor sulfonamiden.
Serious rashes occur in association with Zonegran therapy, including cases of Stevens-Johnson syndrome.
Tijdens de behandeling met Zonegran treedt ernstige huiduitslag op waaronder gevallen van het syndroom van Stevens-Johnson.
Consideration must be given to discontinuing Zonegran in patients who develop an otherwise unexplained rash.
Bij patiënten die een anderszins onverklaarbare uitslag ontwikkelen, dient men te overwegen te stoppen met Zonegran.
All patients who develop a rash while taking Zonegran must be closely supervised, with additional levels of caution applied to those patients receiving concomitant antiepileptic agents that may independently induce skin rashes.
Alle patiënten die een uitslag ontwikkelen tijdens het gebruik van Zonegran moeten nauwlettend worden gecontroleerd, waarbij men nog voorzichtiger moet zijn met patiënten die gelijktijdig anti-epileptica ontvangen die zelfstandig huiduitslag kunnen induceren.
In accordance with current clinical practice, discontinuation of Zonegran in patients with epilepsy must be accomplished by gradual dose reduction, to reduce the possibility of seizures on withdrawal.
Conform de huidige klinische praktijk moet het stoppen met Zonegran bij patiënten met epilepsie plaatsvinden door middel van geleidelijke dosisverlaging om de kans op aanvallen bij het stoppen te verkleinen.
There are insufficient data for the withdrawal of concomitant antiepileptic medications once seizure control with Zonegran has been achieved in the add-on situation, in order to reach monotherapy with Zonegran.
Er is onvoldoende informatie voor het stoppen met gelijktijdig toegediende anti-epileptica nadat de aanvallen in de toevoegsituatie onder controle zijn gebracht met behulp van Zonegran, om monotherapie met Zonegran te bereiken.
Therefore withdrawal of concomitant anti-epileptic agents must be undertaken with caution.
Men dient daarom voorzichtig te zijn met het stoppen met gelijktijdige anti-epileptica.
Zonegran is a benzisoxazole derivative, which contains a sulphonamide group.
Zonegran is een a benzisoxazoolderivaat, dat een sulfonamidegroep bevat.
Serious immune based adverse reactions that are associated with medicinal products containing a sulphonamide group include rash, allergic reaction and major haematological disturbances including aplastic anaemia, which very rarely can be fatal.
Ernstige bijwerkingen op immuunbasis die in verband worden gebracht met geneesmiddelen die een sulfonamidegroep bevatten zijn onder meer huiduitslag, allergische reactie en aanzienlijke hematologische stoornissen waaronder aplastische anemie, dat in zeer zeldzame gevallen fataal kan zijn.
Cases of agranulocytosis, thrombocytopenia, leukopenia, aplastic anaemia, pancytopenia and leucocytosis have been reported.
3 Er zijn gevallen van agranulocytose, trombocytopenie, leukopenie, aplastische anemie, pancytopenie en leukocytose gemeld.
There is inadequate information to assess the relationship, if any, between dose and duration of treatment and these events.
Er is onvoldoende informatie voor het bepalen van het eventuele verband tussen dosis en duur van de behandeling en deze voorvallen.
3 Kidney stones have occurred in patients treated with Zonegran.
Bij patiënten die werden behandeld met Zonegran zijn nierstenen opgetreden.
Zonegran should be used with caution in patients who have risk factors for nephrolithiasis, including prior stone formation, a family history of nephrolithiasis and hypercalcuria.
Bij patiënten met risicofactoren voor nephrolithiasis, inclusief eerdere steenvorming, een familie-anamnese met nephrolithiasis en hypercalciurie dient men voorzichtig te zijn met het gebruik van Zonegran.
Such patients may be at increased risk for renal stone formation and associated signs and symptoms such as renal colic, renal pain or flank pain.
Dergelijke patiënten kunnen een verhoogd risico hebben op niersteenvorming en bijbehorende tekenen en symptomen zoals nierkoliek, nierpijn of pijn in de zij.
In addition, patients taking other medications associated with nephrolithiasis may be at increased risk.
Bovendien kunnen patiënten die andere medicaties gebruiken in verband met nephrolithiasis een verhoogd risico hebben.
Increasing fluid intake and urine output may help reduce the risk of stone formation, particularly in those with predisposing risk factors.
Een verhoogde vloeistofinname en urineproductie kunnen helpen het risico van steenvorming te verkleinen, met name bij personen met risicofactoren waardoor zij aanleg hebben.
Zonegran should be used with caution in patients being treated concomitantly with carbonic anhydrase inhibitors such as topiramate, as there are insufficient data to rule out a pharmacodynamic interaction (see Section 4.5).
Bij patiënten die gelijktijdig worden behandeld met koolzuuranhydraseremmers zoals topiramaat dient men voorzichtig te zijn met het gebruik van Zonegran, daar er onvoldoende informatie is om een farmacodynamische interactie uit te sluiten (zie rubriek 4.5).
Cases of decreased sweating and elevated body temperature have been reported mainly in paediatric patients.
Gevallen van minder transpireren en verhoogde lichaamstemperatuur zijn voornamelijk bij pediatrische patiënten gemeld.
Heat stroke requiring hospital treatment was diagnosed in some cases.
In sommige gevallen werd warmtesteek gediagnosticeerd waarvoor ziekenhuisopname noodzakelijk was.
Most reports occurred during periods of warm weather.
De meeste meldingen deden zich voor tijdens perioden met warm weer.
Patients or their carers must be warned to take care to maintain hydration and avoid exposure to excessive temperatures.
Patiënten of hun verzorgers moeten worden gewaarschuwd dat zij de vochtvoorziening op peil houden en blootstelling aan excessieve temperaturen moeten vermijden.
Caution should be used when Zonegran is prescribed with other medicinal products that predispose patients to heat related disorders; these include carbonic anhydrase inhibitors and medicinal products with anticholinergic activity.
Dit zijn onder meer koolzuuranhydraseremmers en geneesmiddelen met anticholinergische activiteit.
In patients taking Zonegran who develop the clinical signs and symptoms of pancreatitis, it is recommended that pancreatic lipase and amylase levels are monitored.
Bij patiënten die Zonegran gebruiken en die de klinische tekenen en symptomen van pancreatitis ontwikkelen, wordt aanbevolen pancreatische lipase- en amylasespiegels te controleren.
If pancreatitis is evident, in the absence of another obvious cause, it is recommended that discontinuation of Zonegran be considered and appropriate treatment initiated.
Wanneer pancreatitis evident is, bij het ontbreken van een andere voor de hand liggende oorzaak, is het raadzaam te overwegen te stoppen met Zonegran en te beginnen met een passende behandeling.
In patients taking Zonegran, in whom severe muscle pain and/ or weakness develop either in the presence or absence of a fever, it is recommended that markers of muscle damage be assessed, including serum creatine phosphokinase and aldolase levels.
Bij patiënten die Zonegran gebruiken en bij wie zich ernstige spierpijn en/of zwakte ontwikkelen al dan niet met koorts, is het raadzaam markers van spierbeschadiging te beoordelen, met inbegrip van serumcreatinefosfokinase- en aldolasespiegels.
If elevated, in the absence of another obvious cause such as trauma or grand mal seizures, it is recommended that Zonegran discontinuation be considered and appropriate treatment initiated.
Wanneer zij hoog zijn, bij het ontbreken van een andere voor de hand liggende oorzaak zoals trauma of grand mal aanvallen, is het raadzaam te overwegen te stoppen met Zonegran en te beginnen met een passende behandeling.
Women of child-bearing potential must use adequate contraception during treatment with Zonegran and for one month after discontinuation (see section 4.6).
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten adequate anticonceptie toepassen tijdens de behandeling met Zonegran en gedurende één maand na het stoppen (zie rubriek 4.6).
Physicians treating patients with Zonegran should try to ensure that appropriate contraception is used, and should use clinical judgement when assessing whether OCs, or the doses of the OC components, are adequate based on the individual patient’ s clinical situation.
Artsen die patiënten behandelen met Zonegran moeten zich ervan overtuigen dat passende anticonceptie wordt gebruikt en moeten een klinisch beoordeling toepassen bij het bepalen of orale anticonceptiva, of de doses van de componenten van het orale anticonceptivum, adequaat zijn op basis van de klinische situatie van de individuele patiënt.
Zonegran 100 mg hard capsules contain a yellow colour called sunset yellow FCF (E110), which may cause allergic reactions.
De harde capsules Zonegran 100 mg bevatten een gele kleurstof die ‘ sunset yellow’ FCF (E110) wordt genoemd, die allergische reacties kan veroorzaken.
There is limited data from clinical studies in patients with a body weight of less than 40 kg.
Er is weinig informatie uit klinische onderzoeken bij patiënten met een lichaamsgewicht van minder dan 40 kg.
Therefore these patients should be treated with caution.
Men dient daarom voorzichtig te zijn bij het behandelen van deze patiënten.
Zonegran may cause weight loss.
Zonegran kan gewichtsverlies veroorzaken.
A dietary supplement or increased food intake may be considered if the patient is losing weight or is underweight whilst on this medication.
Een voedingssupplement of verhoogde voedselopname kan worden overwogen wanneer de patiënt gewicht verliest of onvoldoende weegt tijdens het gebruik van deze medicatie.
If substantial undesirable weight loss occurs, discontinuation of Zonegran should be considered.
Wanneer aanzienlijk ongewenst gewichtsverlies optreedt, dient stoppen met Zonegran overwogen te worden.
Effect of Zonegran on cytochrome P450 enzymes
Effect van Zonegran op cytochroom P450-enzymen
In vitro studies using human liver microsomes show no or little (< 25%) inhibition of cytochrome P450 isozymes 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 or 3A4 at zonisamide levels approximately two- fold or greater than clinically relevant unbound serum concentrations.
In vitro onderzoeken waarbij humane levermicrosomen worden gebruikt tonen geen of weinig (< 25%) remming van cytochroom P450-isozymen 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 of 3A4 aan bij zonisamidespiegels van ongeveer twee keer of meer dan klinisch relevant ongebonden serumconcentraties.
Therefore Zonegran is not expected to affect the pharmacokinetics of other medicinal products via cytochrome P450-mediated mechanisms, as demonstrated for carbamazepine, phenytoin, ethinylestradiol and desipramine in vivo.
Daarom zal Zonegran naar verwachting geen invloed hebben op de farmacokinetica van andere geneesmiddelen via cytochroom P450-gemedieerde mechanismen, als aangetoond in vivo voor carbamazepine, fenytoïne, ethinylestradiol en desipramine.
4 Potential for Zonegran to affect other medicinal products
Potentieel voor Zonegran om andere geneesmiddelen te beïnvloeden
Anti-epileptic drugs In epileptic patients, steady-state dosing with Zonegran resulted in no clinically relevant pharmacokinetic effects on carbamazepine, lamotrigine, phenytoin, or sodium valproate.
Anti-epileptica Bij patiënten met epilepsie had steady-state-dosering met Zonegran geen klinisch relevante farmacokinetische effecten op carbamazepine, lamotrigine, fenytoïne of natriumvalproaat.
Oral contraceptives In clinical studies in healthy subjects, steady-state dosing with Zonegran did not affect serum concentrations of ethinylestradiol or norethisterone in a combined oral contraceptive.
Orale anticonceptiva In klinische onderzoeken bij gezonde proefpersonen had steady-state-dosering met Zonegran geen invloed op serumconcentraties van ethinylestradiol of norethisteron in een gecombineerd oraal anticonceptivum.
Carbonic anhydrase inhibitors There are insufficient data to rule out possible pharmacodynamic interactions with carbonic anhydrase inhibitors such as topiramate.
Koolzuuranhydraseremmers Er is onvoldoende informatie om mogelijke farmacodynamische interacties met koolzuuranhydraseremmers zoals topiramaat uit te sluiten.
P-gp substrate An in vitro study shows that zonisamide is a weak inhibitor of P-gp (MDR1) with an IC50 of 267 µmol/ L and there is the theoretical potential for zonisamide to affect the pharmacokinetics of drugs which are P-gp substrates.
P-gp-substraat Een in vitro-onderzoek toont aan dat zonisamide een zwakke remmer is van P-gp (MDR1) met een IC50 van 267 µmol/l en de theoretische mogelijkheid bestaat dat zonisamide de farmacokinetica van geneesmiddelen die P-gp-substraten zijn beïnvloedt.
Caution is advised when starting or stopping zonisamide treatment or changing the zonisamide dose in patients who are also receiving drugs which are P-gp substrates (e. g. digoxin, quinidine).
Men dient voorzichtig te zijn bij het starten of stoppen met behandeling met zonisamide of het veranderen van de dosis zonisamide bij patiënten die ook geneesmiddelen gebruiken die P-gp-substraten zijn (bijv. digoxine, kinidine).
Potential medicinal product interactions affecting Zonegran
Mogelijke geneesmiddelinteracties die invloed hebben op Zonegran
In clinical studies co-administration of lamotrigine had no apparent effect on zonisamide pharmacokinetics.
In klinische onderzoeken had gelijktijdige toediening van lamotrigine geen zichtbaar effect op zonisamidefarmacokinetica.
The combination of Zonegran with other medicinal products that may lead to urolithiasis may enhance the risk of developing kidney stones; therefore the concomitant administration of such medicinal products should be avoided.
Gelijktijdige toediening van dergelijke geneesmiddelen dient daarom vermeden te worden.
Zonisamide is metabolised partly by CYP3A4 (reductive cleavage), and also by N-acetyl-transferases and conjugation with glucuronic acid; therefore, substances that can induce or inhibit these enzymes may affect the pharmacokinetics of zonisamide:
Daarom kunnen stoffen die deze enzymen kunnen induceren of remmen de farmacokinetica van zonisamide beïnvloeden:
- Enzyme Induction:
- Enzyminductie:
Exposure to zonisamide is lower in epileptic patients receiving
Blootstelling aan zonisamide is lager bij epileptische patiënten die
CYP3A4-inducing agents such as phenytoin, carbamazepine, and phenobarbitone.
CYP3A4-inductors zoals fenytoïne, carbamazepine en fenobarbiton ontvangen.
These effects are unlikely to be of clinical significance when Zonegran is added to existing therapy; however, changes in zonisamide concentrations may occur if concomitant CYP3A4-inducing anti-epileptic or other medicinal products are withdrawn, dose adjusted or introduced, an adjustment of the Zonegran dose may be required.
Veranderingen in zonisamideconcentraties kunnen zich voordoen wanneer gelijktijdig CYP3A4-inducerende anti-epileptica of andere geneesmiddelen worden gestaakt, de dosis wordt aangepast of geïntroduceerd en instelling van de Zonegran-dosis kan nodig zijn.
Rifampicin is a potent CYP3A4 inducer.
Rifampicine is een potente CYP3A4-inductor.
If co-administration is necessary, the patient should be closely monitored and the dose of Zonegran and other CYP3A4 substrates adjusted as needed.
Wanneer gelijktijdige toediening noodzakelijk is, dient de patiënt nauwlettend gecontroleerd te worden en dient de dosis van Zonegran en andere CYP3A4-substraten naar behoefte bijgesteld te worden.
- CYP3A4 Inhibition:
- CYP3A4-remming:
Based upon clinical data, known specific and non-specific CYP3A4
Op basis van klinische gegevens, schijnen bekende specifieke en niet-
inhibitors appear to have no clinically relevant effect on zonisamide pharmacokinetic exposure parameters.
specifieke CYP3A4-remmers geen klinisch relevante invloed te hebben op farmacokinetische blootstellingsparameters van zonisamide.
Steady-state dosing of either ketoconazole (400 mg/ day) or cimetidine (1200 mg/ day) had no clinically relevant effects on the single-dose pharmacokinetics of zonisamide given to healthy subjects.
Steady-state dosering van ketoconazol (400 mg/dag) of cimetidine (1200 mg/dag) had geen klinisch relevante effecten op de enkel-dosis farmacokinetica van aan gezonde proefpersonen gegeven zonisamide.
Therefore, modification of Zonegran dosing should not be necessary when co-administered with known CYP3A4 inhibitors.
Daarom zou aanpassing van Zonegran-dosering niet noodzakelijk zijn bij gelijktijdige toediening met bekende CYP3A4- remmers.
Zonegran must not be used during pregnancy unless clearly necessary, in the opinion of the physician, and only if the potential benefit is considered to justify the risk to the foetus.
Zonegran dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij naar de mening van de arts strikt noodzakelijk en alleen wanneer het mogelijke voordeel het risico voor de foetus rechtvaardigt.
The need for anti- epileptic treatment should be reviewed in patients planning to become pregnant.
Bij patiënten die van plan zijn zwanger te worden dient de noodzaak van anti-epileptische behandeling opnieuw bekeken te worden.
If Zonegran is prescribed, careful monitoring is recommended.
Wanneer Zonegran wordt voorgeschreven wordt zorgvuldige controle aanbevolen.
Women of childbearing potential should be given specialist
Vrouwen die waarschijnlijk zwanger zullen raken dienen specialistisch advies te krijgen om de optimale behandeling tijdens de zwangerschap te overwegen.
5 advice regarding possible effects of Zonegran on the foetus and the risk should be discussed with the patient in relation to the benefits before starting treatment.
Alvorens te starten met de behandeling dienen vrouwen die kinderen kunnen krijgen specialistisch advies te ontvangen met betrekking tot mogelijke effecten van Zonegran op de foetus en het risico in verhouding tot de voordelen dient met de patiënt besproken te worden.
The risk of birth defect is increased by factor 2 to 3 in the offspring of mothers treated with an antiepileptic medication.
Het risico van aangeboren afwijkingen wordt verhoogd met een factor 2 tot 3 bij de nakomelingen van moeders die worden behandeld met een anti-epilepticum.
The most frequently reported are cleft lip, cardiovascular malformations and neural tube defect.
De meest voorkomende zijn een hazenlip, cardiovasculaire misvormingen en neuraalbuisdefect.
Multiple antiepileptic drug therapy may be associated with a higher risk of congenital malformations than monotherapy.
Multipele anti- epilepticatherapie kan in verband worden gebracht met een hoger risico van aangeboren misvormingen dan bij monotherapie.
Women of childbearing potential must use adequate contraception during treatment with Zonegran, and for one month after discontinuation.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd dienen adequate anticonceptie te gebruiken tijdens de behandeling met Zonegran, en gedurende een maand na het stoppen.
There are no adequate data from the use of Zonegran in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van Zonegran bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity (see Section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
No sudden discontinuation of anti-epileptic therapy should be undertaken as this may lead to breakthrough seizures, which could have serious consequences for both mother and child.
Men dient niet plotseling te stoppen met een anti-epileptische therapie daar dit kan leiden tot doorbraakaanvallen die ernstige consequenties kunnen hebben voor zowel de moeder als het kind.
Zonisamide is excreted in human milk; the concentration in breast milk is similar to maternal plasma.
Zonisamide wordt uitgescheiden in borstvoeding; de concentratie in borstvoeding komt overeen met plasma van de moeder.
A decision must be made whether to discontinue breast-feeding or to discontinue/ abstain from Zonegran therapy.
Er dient een beslissing genomen te worden over het stoppen met het geven van borstvoeding of te stoppen met/af te zien van de behandeling met Zonegran.
Due to the long retention time of zonisamide in the body, breast-feeding must not be resumed until one month after Zonegran therapy is completed.
In verband met de lange retentietijd van zonisamide in het lichaam mag het geven van borstvoeding pas worden hervat nadat een maand is verstreken na het voltooien van de behandeling met Zonegran.
Some patients may experience drowsiness or difficulty with concentration, particularly early in treatment or after a dose increase.
Sommige patiënten kunnen slaperigheid of problemen met de concentratie ondervinden, met name in het begin van de behandeling of na een verhoging van de dosis.
Zonegran has been administered to over 1,200 patients in clinical studies, more than 400 of whom received Zonegran for at least 1 year.
Zonegran is in klinische onderzoeken toegediend aan meer dan 1.200 patiënten, waarvan er meer dan 400 gedurende minimaal 1 jaar Zonegran hebben ontvangen.
In addition there has been extensive post-marketing experience with zonisamide in Japan since 1989 and in the USA since 2000.
Bovendien is er na het in de handel brengen in Japan sinds 1989 en in de VS sinds 2000 uitgebreide ervaring met zonisamide.
It should be noted that Zonegran is a benzisoxazole derivative, which contains a sulphonamide group.
Wij willen erop wijzen dat Zonegran een benzisoxazoolderivaat is dat een sulfonamidegroep bevat.
Serious immune based adverse reactions that are associated with medicinal products containing a sulphonamide group include rash, allergic reaction and major haematological disturbances including aplastic anaemia, which very rarely can be fatal (see Section 4.4).
Ernstige bijwerkingen op immuunbasis die in verband worden gebracht met geneesmiddelen die een sulfonamidegroep bevatten zijn onder meer huiduitslag, allergische reactie en aanzienlijke
The most common adverse reactions in controlled adjunctive-therapy studies were somnolence, dizziness and anorexia.
De meest voorkomende bijwerkingen in gecontroleerde adjuvante-therapie-onderzoeken waren slaperigheid, duizeligheid en anorexia.
Adverse reactions associated with Zonegran obtained from clinical studies and post-marketing surveillance are tabulated below.
Bijwerkingen in verband met Zonegran verkregen uit klinische onderzoeken en surveillance na het in de handel brengen worden hieronder getabellariseerd.
The frequencies are arranged according to the following scheme:
De frequenties zijn opgesteld volgens het volgende schema:
very common common uncommon rare very rare
zeer vaak vaak soms zelden zeer zelden
≥ 1/ 10 ≥ 1/ 100 < 1/ 10 ≥ 1/ 1,000 < 1/ 100 ≥ 1/ 10,000 < 1/ 1,000 < 1/ 10,000 including isolated reports
≥ 1/10 ≥ 1/100 < 1/10 ≥ 1/1.000 < 1/100 ≥ 1/10.000 < 1/1.000 < 1/10.000 met inbegrip van meldingen van geïsoleerde gevallen
System Organ Class (MedDRA terminology)
Systeem/orgaan- klasse (MedDRA- terminologie)
Pneumonia Urinary tract infection
Infecties en parasitaire aandoeningen
6 System Organ Class (MedDRA terminology)
Longontsteking Infectie van urinekanaal
Agranulocytosis Aplastic anaemia Leucocytosis Leucopoenia Lymphadenopathy Pancytopenia, Thrombocytopenia
Agranulocytose Aplastische anemie Leukocytose Leukopenie Lymfadenopathie Pancytopenie, Trombocytopenie
Hypersensitivity
Overgevoelig- heid
Metabolic acidosis
Metabole acidose
Agitation Irritability Confusional state Depression
Agitatie Prikkel- baarheid Verwarde toestand Depressie
Affect lability Anxiety Insomnia Psychotic disorder
Beïnvloeden aansprakelijk- heid Angst Slapeloosheid Psychotische stoornis
Anger Aggression Suicidal ideation Suicide attempt
Woede Agressie Suïcidale idéation Zelfmoordpoging
Hallucination
Hallucinatie
Nervous system disorders Eye disorders Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Zenuwstelsel- aandoeningen
Ataxia Dizziness Memory impairment Somnolence Diplopia
Ataxie Duizeligheid Geheugen- verzwakking Slaperigheid
Bradyphrenia Disturbance in attention Nystagmus Paraesthesia Speech disorder Tremor
Bradyfrenie Concentratie- stoornis Nystagmus Paresthesie Spraakstoornis Tremor
Amnesia Coma Grand mal seizure Myasthenic syndrome Neuroleptic malignant syndrome Status epilepticus Dyspnoea Pneumonia aspiration Respiratory disorder
Geheugenverlies Coma Grand mal aanval Myasthenisch syndroom Neuroleptisch maligne syndroom Status epilepticus
Gastrointestinal disorders
Oogaandoeningen Diplopie Ademhalings- stelsel-, borstkas- en mediastinum- aandoeningen
Abdominal pain Constipation Diarrhoea Dyspepsia Nausea
Dyspneu Aspiratiepneumonie Ademhalingsstoornis
Pancreatitis
Zeer zelden
Hepatobiliary disorders
Maagdarmstelsel- aandoeningen
Cholecystitis Cholelithiasis
Buikpijn Constipatie Diarree Dyspepsie Misselijkheid
Hepatocellular damage
Pancreatitis
Skin and subcutaneous tissue disorders
Lever- en galaandoeningen Huid- en onderhuid- aandoeningen
Anhidrosis Erythema multiforme Pruritis Stevens-Johnson syndrome
Hepatocellulaire beschadiging Anhidrose Erythema multiforme Pruritus Syndroom van Stevens-Johnson
Renal and urinary disorders General disorders and administration site conditions
Nier- en urineweg- aandoeningen Algemene aandoeningen en toedienings- plaatsstoornissen:
Nephrolithiasis Fatigue Influenza-like illness Pyrexia
Nephrolithiasis Vermoeidheid Griepachtige ziekte Pyrexie
Calculus urinary
Urinesteen
7 System Organ Class (MedDRA terminology)
Hydronefrose Nierfalen Urine-afwijking
Very Common
Onderzoeken
Decreased bicarbonate
Verlaagd bicarbonaat
Weight decreased
Gewichtsverlies
Blood creatine phosphokinase increased Blood creatinine increased Blood urea increased Liver function tests abnormal
Bloedcreatine- fosfokinase verhoogd Bloedcreatinine verhoogd Bloedureum verhoogd Leverfunctietests abnormaal
Injury, poisoning and procedural complications
Letsel, intoxicaties en verrichtingen- complicaties
Heat stroke
Warmtesteek
In addition there have been isolated cases of Sudden Unexplained Death in Epilepsy Patients (SUDEP) receiving Zonegran.
Bovendien zijn er geïsoleerde gevallen geweest van Sudden Unexplained Death in Epilepsy Patients (SUDEP) (plotseling onverklaarbaar overlijden van epilepsiepatiënten) die Zonegran ontvingen.
Additional information on special populations:
Aanvullende informatie over speciale populaties
Stevens-Johnson syndrome (SJS) and Drug Induced Hypersensitivity syndrome (DIHS).
Bestudering van post-marketinggegevens suggerereertdat patiënten van 65 jaar en ouder een hogere frequentie van de volgende aandoeningen melden dan de algemene populatie: syndroom van Stevens- Johnson (SJS) en door geneesmiddel geïnduceerd overgevoeligheidssyndroom (DIHS).
There have been cases of accidental and intentional overdose in adult and paediatric patients.
Er zijn gevallen geweest van onbedoelde en opzettelijke overdosering bij volwassen en pediatrische patiënten.
In some cases, the overdoses were asymptomatic, particularly where emesis or lavage was prompt.
In sommige gevallen waren de overdoses asymptomatisch, met name waar emesis of lavage prompt was.
In other cases, the overdose was followed by symptoms such as somnolence, nausea, gastritis, nystagmus, myoclonus, coma, bradycardia, reduced renal function, hypotension and respiratory depression.
In andere gevallen werd de overdosis gevolgd door symptomen zoals slaperigheid, misselijkheid, gastritis, nystagmus, myoclonus, coma, bradycardie, verminderde nierfunctie, hypotensie en respiratoire depressie.
A very high plasma concentration of 100.1 μ g/ ml zonisamide was recorded approximately 31 hours after a patient took an overdose of Zonegran and clonazepam; the patient became comatose and had respiratory depression, but recovered consciousness five days later and had no sequelae.
Een zeer hoge plasmaconcentratie van 100,1 μ g/ml zonisamide werd ongeveer 31 uur nadat een patiënt een overdosis Zonegran en clonazepam had genomen
No specific antidotes for Zonegran overdose are available.
Er zijn geen specifieke antidota voor overdosering met Zonegran beschikbaar.
Following a suspected recent overdose, emptying the stomach by gastric lavage or by induction of emesis may be indicated with the usual precautions to protect the airway.
Na een vermoedelijk recente overdosis, kan het ledigen van de maag door middel van maaglavage of door het induceren van emesis worden geïndiceerd met de gebruikelijke voorzorgen ter bescherming van de luchtwegen.
General supportive care is indicated, including frequent monitoring of vital signs and close observation.
Algemene ondersteunende zorg is geïndiceerd, inclusief frequent controleren van vitale functies en nauwlettende controle.
Zonisamide has a long elimination half-life so its effects may be persistent.
Zonisamide heeft een lange eliminatiehalfwaardetijd zodat de effecten persistent kunnen zijn.
Although not formally studied for the treatment of overdose, haemodialysis reduced plasma concentrations of zonisamide in a patient with reduced renal function, and may be considered as treatment of overdose if clinically indicated.
Hoewel het niet officieel is onderzocht voor de behandeling van overdosis, reduceerde hemodialyse plasmaconcentraties van zonisamide bij een patiënt met verminderde nierfunctie en kan worden gezien als behandeling van overdosis indien klinisch geïndiceerd.
Zonisamide is a benzisoxazole derivative.
Zonisamide is een benzisoxazoolderivaat.
It is an anti-epileptic medicine with weak carbonic anhydrase activity in-vitro.
Het is een anti-epilepticum met zwakke koolzuuranhydrase-activiteit in-vitro.
It is chemically unrelated to other anti-epileptic agents.
Chemisch heeft het geen relatie met andere anti-epileptica.
Anti-epileptics, ATC code:
Anti-epileptica, ATC-code:
These studies show that the median
De werkzaamheid van Zonegran is aangetoond in 4 dubbelblinde placebo-gecontroleerde onderzoeken van periodes van maximaal 24 weken met een- of tweemaal daagse dosering.
8 reduction in partial seizure frequency is related to Zonegran dose with sustained efficacy at doses of 300-500 mg per day.
Deze onderzoeken tonen aan dat de gemiddelde vermindering in partiële aanvalfrequentie is gerelateerd aan de dosis Zonegran met blijvende werkzaamheid in doses van 300-500 mg per dag.
The anticonvulsant activity of zonisamide has been evaluated in a variety of models, in several species with induced or innate seizures, and zonisamide appears to act as a broad-spectrum anti-epileptic in these models.
De anticonvulsiewerking van zonisamide is geëvalueerd in een verscheidenheid aan modellen, in verschillende species met geïnduceerde of natuurlijke aanvallen en zonisamide schijnt in deze modellen te werken als een breed-spectrum anti-epilepticum.
Zonisamide prevents maximal electroshock seizures and restricts seizure spread, including the propagation of seizures from cortex to sub-cortical structures and suppresses epileptogenic focus activity.
Zonisamide voorkomt maximale elektroshockaanvallen en beperkt de spreiding van aanvallen, inclusief de propagatie van aanvallen vanaf cortex naar sub-corticale structuren en onderdrukt epileptogene focusactiviteit.
Unlike phenytoin and carbamazepine however, zonisamide acts preferentially on seizures originating in the cortex.
In tegenstelling tot fenytoïne en carbamazepine werkt zonisamide echter bij voorkeur op aanvallen die hun oorsprong hebben in de cortex.
The mechanism of action of zonisamide is not fully elucidated, but it appears to act on voltage-sensitive sodium and calcium channels, thereby disrupting synchronised neuronal firing, reducing the spread of seizure discharges and disrupting subsequent epileptic activity.
Het werkingsmechanisme van zonisamide is niet helemaal opgehelderd, maar het schijnt te werken op spanningsgevoelige natrium- en calciumkanalen, waarbij de gesynchroniseerde neuronale afvuring wordt verstoord, zodat de spreiding van aanvalontladingen wordt verminderd en de daarop volgende epileptische activiteit wordt verstoord.
Zonisamide also has a modulatory effect on GABA-mediated neuronal inhibition.
Zonisamide heeft ook een modulerend effect op GABA-gemedieerde neuronale remming.
Zonisamide is almost completely absorbed after oral administration, generally reaching peak serum or plasma concentrations within 2 to 5 hours of dosing.
Zonisamide wordt bijna volledig geabsorbeerd na orale toediening en bereikt over het algemeen piekserum- of plasmaconcentraties binnen 2 tot 5 uur na dosering.
The first-pass metabolism is believed to be negligible.
Naar men aanneemt is het first- pass-metabolisme te verwaarlozen.
Absolute bioavailability is estimated to be approximately 100%.
Absolute biobeschikbaarheid is naar schatting ongeveer 100%.
Oral bioavailability is not affected by food, although peak plasma and serum concentrations may be delayed.
Orale biobeschikbaarheid wordt niet beïnvloed door voedsel, hoewel piek-plasma- en serumconcentraties kunnen worden vertraagd.
Zonisamide AUC and Cmax values increased almost linearly after single dose over the dose range of 100-800 mg and after multiple doses over the dose range of 100-400 mg once daily.
AUC- en Cmax-waarden van zonisamide stegen bijna lineair na een enkele dosis over het dosisbereik van 100-800 mg en na multipele doses over het dosisbereik van eenmaal daags 100-400 mg.
The increase at steady state was slightly more than expected on the basis of dose, probably due to the saturable binding of zonisamide to erythrocytes.
9 van de verzadigbare binding van zonisamide aan erythrocyten.
Steady state was achieved within 13 days.
Steady-state werd binnen 13 dagen bereikt.
Slightly greater than expected accumulation occurs relative to single dosing.
Iets grotere accumulatie dan verwacht treedt op in relatie tot enkele dosering.
Zonisamide is 40 - 50% bound to human plasma proteins, with in vitro studies showing that this is unaffected by the presence of various antiepileptic medicinal products (i. e., phenytoin, phenobarbitone, carbamazepine, and sodium valproate).
Zonisamide wordt voor 40 - 50% gebonden aan humane plasmaproteïnen, waarbij in vitro onderzoeken aantonen dat dit niet wordt beïnvloed door de aanwezigheid van verschillende anti- epileptica (d.w.z., fenytoïne, fenobarbiton, carbamazepine en natriumvalproaat).
The apparent volume of distribution is about 1.1 – 1.7 l/ kg in adults indicating that zonisamide is extensively distributed to tissues.
Het schijnbare distributievolume is ongeveer 1,1 – 1,7 l/kg bij volwassenen, hetgeen erop wijst dat zonisamide extensief wordt gedistribueerd naar weefsels.
Erythrocyte/ plasma ratios are about 15 at low concentrations and about 3 at higher concentrations.
Erythrocyt/plasmaratio’ s zijn ongeveer 15 bij lage concentraties en ongeveer 3 bij hogere concentraties.
Zonisamide is metabolised primarily through reductive cleavage of the benzisoxazole ring of the parent drug by CYP3A4 to form 2-sulphamoylacetylphenol (SMAP) and also by N-acetylation.
Zonisamide wordt primair gemetaboliseerd door middel van reductieve splitsing van de benzisoxazoolring van het stamgeneesmiddel door CYP3A4 om 2-sulfamoylacetylfenol (SMAP) te vormen en ook door N-acetylering.
Parent drug and SMAP can additionally be glucuronidated.
Stamgeneesmiddel en SMAP kunnen bovendien worden geglucuronideerd.
The metabolites, which could not be detected in plasma, are devoid of anticonvulsant activity.
De metabolieten die niet konden worden ontdekt in plasma, hebben geen anticonvulsieve activiteit.
There is no evidence that zonisamide induces its own metabolism.
Er zijn geen aanwijzingen dat zonisamide haar eigen metabolisme induceert.
Apparent clearance of zonisamide at steady-state after oral administration is about 0.70 l/ h and the terminal elimination half-life is about 60 hours in the absence of CYP3A4 inducers.
Schijnbare klaring van zonisamide bij steady-state na orale toediening is ongeveer 0,70 l/u en de terminale eliminatiehalfwaarde is ongeveer 60 uur in afwezigheid van CYP3A4 inductors.
The elimination half-life was independent of dose and not affected by repeat administration.
De eliminatiehalfwaardetijd was onafhankelijk van dosis en werd niet beïnvloed door herhaalde toediening.
Fluctuation in serum or plasma concentrations over a dosing interval is low (< 30%).
Schommeling in serum- of plasmaconcentraties over een doseringsinterval is laag (< 30%).
The main route of excretion of zonisamide metabolites and unchanged drug is via the urine.
De hoofduitscheidingsroute van zonisamidemetabolieten en onveranderd geneesmiddel is via de urine.
Renal clearance of unchanged zonisamide is relatively low (approximately 3.5 ml/ min); about 15 - 30% of the dose is eliminated unchanged.
15 - 30% van de dosis wordt onveranderd uitgescheiden.
9 In subjects with renal impairment, renal clearance of single doses of zonisamide was positively correlated with creatinine clearance.
Bij proefpersonen met nierfunctiestoornis werd nierklaring van enkele doses zonisamide positief gecorreleerd aan creatinineklaring.
The plasma AUC of zonisamide was increased by 35% in subjects with creatinine clearance < 20 ml/ min (see also section 4.2.).
De plasma-AUC van zonisamide was 35% hoger bij proefpersonen met creatinineklaring < 20 ml/min (zie ook rubriek 4.2.).
Patients with an impaired liver function:
Patiënten met een leverfunctiestoornis:
The pharmacokinetics of zonisamide in patients with impaired liver function have not been adequately studied.
De farmacokinetica van zonisamide bij patiënten met leverfunctiestoornis zijn niet adequaat onderzocht.
No clinically significant differences were observed in the pharmacokinetics between young (aged 21-40 years) and elderly (65-75 years).
Er werden geen klinisch significante verschillen in de farmacokinetica opgemerkt tussen jongeren (21-40 jaar) en bejaarden (65-75 jaar).
Adolescents (12-18 years):
Adolescenten (12-18 jaar):
Limited data indicate that pharmacokinetics in adolescents dosed to steady state at 1, 7 or 12 mg/ kg daily, in divided doses, are similar to those observed in adults, after adjustment for bodyweight.
Beperkte gegevens geven aan dat farmacokinetica bij adolescenten gedoseerd tot steady-state bij 1, 7 of 12 mg/kg per dag, in verdeelde doses, overeenkomen met de bij volwassenen opgemerkte na instelling op lichaamsgewicht.
Other characteristics
Andere kenmerken
No clear Zonegran dose-concentration-response relationship has been defined.
Er is geen duidelijke Zonegran dosis-concentratie-responsrelatie gedefinieerd.
When comparing the same dose level, subjects of higher total body weight appear to have lower steady-state serum concentrations, but this effect appears to be relatively modest.
Bij vergelijking van hetzelfde dosisniveau schijnen proefpersonen met een hoger totaal lichaamsgewicht lagere steady-state-serumconcentraties te hebben, maar dit effect schijnt relatief bescheiden te zijn.
Age (≥ 12 years) and gender, after adjustment for body weight effects, have no apparent effect on zonisamide exposure in epileptic patients during steady-state dosing.
Leeftijd (≥ 12 jaar) en geslacht hebben tijdens steady-state-dosering na aanpassing op effecten van lichaamsgewicht geen schijnbaar effect op blootstelling aan zonisamide van epileptische patiënten.
Findings not observed in clinical studies, but seen in the dog at exposure levels similar to clinical use, were liver changes (enlargement, dark-brown discolouration, mild hepatocyte enlargement with concentric lamellar bodies in the cytoplasm and cytoplasmic vacuolation) associated with increased metabolism.
10 Niet in klinische onderzoeken opgemerkte bevindingen, maar gezien bij de hond op blootstellingsniveaus die overeenkomen met klinisch gebruik waren veranderingen in de lever (vergroting, donkerbruine verkleuring, milde hepatocytvergroting met concentrische lamellaire lichamen in het cytoplasma en cytoplasmische vacuolatie) in verband gebracht met verhoogd metabolisme.
Zonisamide was not genotoxic and has no carcinogenic potential.
Zonisamide was niet genotoxisch en heeft geen carcinogeen potentieel.
Zonisamide caused developmental abnormalities in mice, rats, and dogs, and was embryolethal in monkeys, when administered during the period of organogenesis at zonisamide dosage and maternal plasma levels similar to or lower than therapeutic levels in humans.
Zonisamide veroorzaakte abnormaliteiten in de ontwikkeling bij muizen, ratten en honden en was letaal voor embryo’ s van apen, indien toegediend tijdens de periode van organogenese bij zonisamidedosering en moederplasmaspiegels gelijk aan of lager dan therapeutische spiegels bij de mens.
Microcrystalline cellulose Hydrogenated vegetable oil Sodium laurilsulfate.
Microkristallijne cellulose Gehydrogeneerde plantaardige olie Natriumlaurylsulfaat.
Capsule shells:
Omhulsels van capsules:
Gelatin Titanium dioxide (E171) Shellac Propylene glycol Potassium hydroxide Black iron oxide (E172).
Gelatine Titaandioxide (E171) Schellak Propyleenglycol Kaliumhydroxide IJzeroxidezwart (E172).
10 6.3 Shelf life
6.3 Houdbaarheid
PVC/ PCTFE/ aluminium blisters, packs of 14, 28, 56, and 84 hard capsules.
PVC/PCTFE/aluminiumblisterverpakkingen, verpakkingen van 14, 28, 56 en 84 harde capsules.
Eisai Limited 3 Shortlands London W6 8EE United Kingdom
11 3 Shortlands Londen W6 8EE Verenigd Koninkrijk
EU/ 1/ 04/ 307/ 001 EU/ 1/ 04/ 307/ 005 EU/ 1/ 04/ 307/ 002 EU/ 1/ 04/ 307/ 013
EU/1/04/307/001 EU/1/04/307/005 EU/1/04/307/002 EU/1/04/307/013
10 March 2005
10 maart 2005
Zonegran 50 mg hard capsules.
Zonegran harde capsules 50 mg.
Each Zonegran hard capsule contains 50 mg of zonisamide.
Elke harde capsule Zonegran bevat 50 mg zonisamide.
A white opaque body and a grey opaque cap printed with a logo and “ ZONEGRAN 50” in black.
Een witte opake huls en een grijze opake dop bedrukt met een logo en “ ZONEGRAN 50” in het zwart.
12 Patients with renal impairment
13 Patiënten met nierfunctiestoornis
Serious immune based adverse reactions that are associated with medicinal products containing a sulphonamide group include rash, allergic reaction and major haematological disturbances including aplastic anaemia, which very rarley can be fatal.
Ernstige bijwerkingen op immuunbasis die in verband worden gebracht met geneesmiddelen die een sulfonamidegroep bevatten zijn onder meer huiduitslag, allergische reactie en aanzienlijke hematologische stoornissen waaronder aplastische anemie, dat in zeer zeldzame gevallen fataal kan zijn.
Cases of agranulocytosis, thrombocytopenia, leukopenia, aplastic anaemia, pancytopenia and leucocytosis have been reported.
14 Er zijn gevallen van agranulocytose, trombocytopenie, leukopenie, aplastische anemie, pancytopenie en leukocytose gemeld.
13 Kidney stones have occurred in patients treated with Zonegran.
Bij patiënten die werden behandeld met Zonegran zijn nierstenen opgetreden.
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
15 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
14 Potential for Zonegran to affect other medicinal products
Potentieel voor Zonegran om andere geneesmiddelen te beïnvloeden