qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The fluticasone propionate plasma levels increased significantly, whereas the intrinsic cortisol levels decreased by approximately 86% (90% confidence interval 82-89%) Greater effects may be expected when fluticasone propionate is inhaled.
Grotere effecten kunnen worden verwacht indien fluticasonproprionaat wordt geïnhaleerd.
Systemic corticosteroid effects including Cushing’ s syndrome and adrenal suppression have been reported in patients receiving ritonavir and inhaled or intranasally administered fluticasone propionate; this could also occur with other corticosteroids metabolized via the P450 3A pathway, eg, budesonide.
Systemische corticosteroïd-effecten waaronder het syndroom van Cushing en remming van de bijnierschors zijn gemeld bij patiënten die ritonavir kregen en fluticasonproprionaat inhaleerden dan wel intranasaal toegediend kregen; dit kan ook optreden met andere corticosteroïden die gemetaboliseerd worden via het P450 A3 pathway bijv. budesonide.
The effects of high fluticasone systemic exposure on ritonavir plasma levels are yet unknown.
De effecten van hoge systemische fluticason blootstelling op ritonavir plasmawaarden zijn nog onbekend.
The mechanism of interaction is CYP3A4 inhibition.
Het interactiemechanisme berust op CYP3A4-remming.
A dose reduction of the glucocorticoid should be considered with close monitoring of local and systemic effects or a switch to a glucocorticoid, which is not a substrate for CYP3A4 (eg, beclomethasone).
glucocorticoïd, met nauwgezette controle van de lokale en systemische effecten, of de overstap naar een glucocorticoïd dat geen substraat is voor CYP3A4 (bijv. beclomethason), dient te worden overwogen.
Moreover, in case of withdrawal of glucocorticoids, progressive dose reduction may have to be performed over a longer period.
Daarbij kan het noodzakelijk zijn om de dosering over een langere periode geleidelijk af te bouwen wanneer de behandeling met glucocorticoïden gestaakt wordt.
Sildenafil is metabolised by CYP3A4.
Sildenafil wordt gemetaboliseerd door CYP3A4.
Co-administration with REYATAZ/ ritonavir may result in increased concentrations of sildenafil and an increase in sildenafil-associated adverse events, including hypotension, visual changes, and priapism.
Gelijktijdig gebruik met REYATAZ/ ritonavir kan leiden tot verhoogde concentraties sildenafil en een toename van sildenafil geassocieerde bijwerkingen zoals hypotensie, visusstoornissen en priaprisme.
The mechanism of the sildenafil/ atazanavir interaction is CYP3A4 inhibition.
Het interactiemechanisme tussen sildenafil/ atazanavir berust op CYP3A4-remming.
Patients should be warned about these possible side effects.
Patiënten dienen te worden gewaarschuwd over de mogelijke bijwerkingen.
HERBAL PRODUCTS
PLANTAARDIGE PRODUCTEN St.
John’ s wort (Hypericum perforatum):
Janskruid (Hypericum perforatum)
Concomitant use of St.
Van gelijktijdig gebruik van St.
John's wort with REYATAZ/ ritonavir may be expected to result in significant reduction in plasma levels of atazanavir.
Janskruid en REYATAZ/ ritonavir kan verwacht worden dat dit leidt tot een significante afname in plasmawaarden van atazanavir.
Co-administration of REYATAZ/ ritonavir
Gelijktijdig gebruik van REYATAZ/ ritonavir en middelen die St.
10 Co-administered medicinal
Janskruid bevatten is
AUC
12
products (dose in mg)
Gelijktijdig toegediende geneesmiddelen (dosering in mg)
(90% CI) (90% CI) (90% CI)
Geëvalueerd AUC Cmax Cmin geneesmiddel (90% CI) (90% CI) (90% CI)
co-administration
Aanbevelingen met betrekking tot gelijktijdige toediening
This effect may be due to an induction of CYP3A4.
HORMONALE ANTICONCEPTIVA
John's wort is contraindicated.
de ontwikkeling van resistentie (zie rubriek 4.3).
HORMONAL CONTRACEPTIVES
gecontraindiceerd.
Ethinyloestradiol 35 μ g + norethindrone (atazanavir 400
Ethinylestradiol 35 μ g + noretindron (atazanavir 400 mg
The co-administration of
Gelijktijdig gebruik van REYATAZ/ ritonavir en orale anticonceptiva
mg QD) LIPID LOWERING AGENTS HMG-CoA reductase inhibitors
QD)
The concentration of oral contraceptives was increased due to UGT inhibition.
De concentratie van orale anticonceptiva was verhoogd door UGT remming.
In contrast, ritonavir may decrease ethinyloestradiol concentrations.
Ritonavir daarentegen verlaagt mogelijk de ethinylestradiol concentraties.
The effects of co-administration of oral contraceptives and REYATAZ/ ritonavir have not been studied.
De effecten van gelijktijdig toegediende orale anticonceptiva en REYATAZ/ ritonavir zijn niet onderzocht.
REYATAZ/ ritonavir and oral contraceptives should be avoided (see section 4.4).
dient te worden vermeden (zie rubriek 4.4).
Alternate reliable methods of contraception should be considered.
Alternatieve betrouwbare anticonceptie methoden dienen te worden overwogen.
Simvastatin Lovastatin
LIPIDENVERLAGENDE MIDDELEN HMG-CoA reductaseremmers Simvastatine
Simvastatin and lovastatin are highly dependent on CYP3A4 for their metabolism and co-administration with REYATAZ/ ritonavir may result in increased concentrations.
Simvastatine en lovastatine zijn voor hun metabolisme erg afhankelijk van CYP3A4 en gelijktijdige toediening met REYATAZ/ ritonavir leidt
Co-administration of simvastatin or lovastatin with REYATAZ/ ritonavir is not recommended due to an increased risk of myopathy including rhabdomyolysis.
lovastatine met REYATAZ/ ritonavir wordt niet aanbevolen vanwege het verhoogd risico op myopathie inclusief rhabdomyolyse.
The use of another HMG- CoA reductase inhibitor which does not undergo metabolism by CYP3A such as pravastatin or fluvastatin is recommended.
Het gebruik van andere HMG-CoA reductaseremmers die geen CYP3A metabolisme ondergaan zoals pravastatine of fluvastatine wordt aanbevolen.
Atorvastatin OPIOIDS
Atorvastatine OPIATEN
The risk of myopathy including rhabdomyolysis may also be increased with atorvastatin, which is also metabolised by CYP3A4.
Het risico op myopathie inclusief rhabdomyolyse, kan hoger zijn met atorvastatine, hetgeen ook gemetaboliseerd word door CYP3A4.
Caution should be exercised.
Voorzichtigheid is geboden.
Buprenorphine, QD, stable maintenance dose,
Buprenorfine, QD, stabiele onderhoudsdosering,
buprenorphine ↑ 1.67 ↑ 1.37 ↑ 1.69
buprenorfine ↑ 1,67 ↑ 1,37 ↑ 1,69
Co-administration warrants
Gelijktijdige toediening maak nauwkeurige klinische controle
(atazanavir 300 mg QD with ritonavir 100 mg QD)
(atazanavir 300 mg QD en ritonavir 100 mg QD)
norbuprenorphine ↑ 2.05 ↑ 1.61 ↑ 2.01 The mechanism of interaction is CYP3A4 and UGT1A1 inhibition.
norbuprenorfi ↑ 2,05 ↑ 1,61 ↑ 2,01 ne Het interactiemechanisme berust op CYP3A4- en UGT1A1-remming.
Concentrations of atazanavir were not significantly affected.
De concentratie van atazanavir werd niet significant beïnvloed.
clinical monitoring for sedation and cognitive effects.
noodzakelijk op sedatie en cognitieve effecten.
A dose reduction of buprenorphine may be considered
Een dosisverlaging van buprenorfine kan worden overwogen.
Methadone, stable maintenance dose (atazanavir 400 mg QD) SEDATIVES Benzodiazepines
Methadon, stabiele onderhoudsdosering,
No significant effect on methadone concentrations was observed.
Geen significante effecten op de methadonconcentratie werd opgemerkt.
Given that low dose ritonavir (100 mg twice daily) has been shown to have no significant effect on methadone concentrations, no interaction is expected if methadone is co-administered with REYATAZ and ritonavir, based on these data.
Aangezien lage doseringen ritonavir (100 mg tweemaal daags) geen significante invloed vertoont op de methadonconcentratie wordt er geen
No dosage adjustment is necessary if methadone is coadministered with REYATAZ and ritonavir.
Geen dosisaanpassing is nodig indien methadon gelijktijdig wordt
Midazolam Triazolam
Midazolam
Midazolam and triazolam are extensively metabolized by CYP3A4.
Midazolam en triazolam worden extensief gemetaboliseerd door CYP3A4.
Co-administration with REYATAZ/ ritonavir may cause a large increase in the concentration of these benzodiazepines.
Gelijktijdig gebruik met REYATAZ/ ritonavir kan leiden tot
No drug interaction study has been performed for the co-administration of REYATAZ/ ritonavir with benzodiazepines.
REYATAZ/ ritonavir dient niet tegelijkertijd te
Based on data for other CYP3A4 inhibitors, plasma concentrations of midazolam are expected to be significantly higher when midazolam is given orally.
een grote toename van de concentratie van deze benzodiazepines.
Data from concomitant use of parenteral midazolam with other protease inhibitors suggest a possible 3-4 fold increase in midazolam plasma levels.
Geen geneesmiddeleninteractiestudies zijn verricht met gelijktijdige toediening
If REYATAZ is
worden toegediend met triazolam of oraal
co-administered with parenteral midazolam, it should be done in an intensive care unit (ICU) or similar setting which ensures close clinical monitoring and appropriate medical management in case of respiratory depression and/ or prolonged sedation.
Indien REYATAZ/ ritonavir gelijktijdig wordt toegediend dient dit te gebeuren op een intensive care afdeling (IC) of een vergelijkbare omgeving waarbij nauwkeurige klinische controle en geschikte medische supervisie gewaarborgd is in het geval dat respiratoire depressie en/ of geprolongeerde sedatie optreedt.
Dosage adjustment for midazolam should be considered, especially if more than a single dose of midazolam is administered.
Dosisaanpassing van midazolam dient te worden overwogen, in het bijzonder wanneer er meervoudige doseringen midazolam worden toegediend.
There are no adequate data from the use of atazanavir in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van atazanavir bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have not shown evidence of selective developmental toxicity or effects on reproductive function and fertility (see section 5.3).
Dierstudies hebben geen bewijs laten zien voor selectieve ontwikkelingstoxiciteit of effecten op de reproductieve functie en de vruchtbaarheid (zie rubriek 5.3).
REYATAZ should be used during pregnancy only if the potential benefit justifies the potential risk.
REYATAZ mag alleen tijdens de zwangerschap worden gegeven na zorgvuldige afweging van de mogelijke voordelen en risico's.
It is not known whether REYATAZ administered to the mother during pregnancy will exacerbate physiological hyperbilirubinaemia and lead to kernicterus in neonates and infants.
Het is niet bekend of toediening van REYATAZ aan de moeder tijdens de zwangerschap de fysiologische hyperbilirubinemie zal verergeren of zal leiden tot kernicterus bij neonaten en jonge zuigelingen.
In the prepartum period, additional monitoring and alternative therapy to REYATAZ should be considered.
Tijdens de prepartumperiode dient aanvullende monitoring en een alternatieve behandeling voor REYATAZ te worden overwogen.
It is not known whether atazanavir is excreted in human milk.
Het is niet bekend of atazanavir wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Studies in rats have demonstrated that atazanavir is excreted in the milk.
Studies bij ratten lieten zien dat atazanavir wordt uitgescheiden in de moedermelk.
It is therefore recommended that mothers being treated with REYATAZ not breast-feed their infants.
Het wordt daarom aanbevolen dat moeders die REYATAZ gebruiken geen borstvoeding geven aan hun zuigelingen.
As a general rule, it is recommended that HIV infected women not breast-feed their infants in order to avoid transmission of HIV.
In het algemeen wordt aanbevolen dat hiv-geïnfecteerde vrouwen hun zuigelingen geen borstvoeding moeten geven om overdracht van hiv te vermijden.
Patients should be informed that dizziness has been reported during treatment with regimens containing REYATAZ (see section 4.8).
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat duizeligheid is gemeld tijdens behandeling met behandelschema's die REYATAZ bevatten (zie rubriek 4.8).
REYATAZ has been evaluated for safety in combination therapy with other antiretroviral medicinal products in controlled clinical trials in 1,806 adult patients receiving REYATAZ 400 mg once daily (1,151 patients, 52 weeks median duration and 152 weeks maximum duration) or REYATAZ 300 mg with ritonavir 100 mg once daily (655 patients, 48 weeks median duration and 101 weeks maximum duration).
REYATAZ is op veiligheid onderzocht in combinatietherapie met andere antiretrovirale geneesmiddelen, klinische studies bij 1.806 volwassen patiënten die éénmaal daags 400 mg REYATAZ (1151 patienten gedurende gemiddeld 52 weken en een maximumduur van 152 weken) of REYATAZ 300 mg met ritonavir 100 mg eenmaal daags (655 patiënten gedurende gemiddeld 48 weken en een maximumduur van 101 weken) toegediend kregen.
Adverse reactions were consistent between patients who received REYATAZ 400 mg once daily and patients who received REYATAZ 300 mg with ritonavir 100 mg once daily, except that jaundice and elevated total bilirubin levels were reported more frequently with REYATAZ plus ritonavir.
De bijwerkingen waren vergelijkbaar bij patiënten die éénmaal daags 400 mg REYATAZ kregen en bij patiënten die éénmaal daags 300 mg REYATAZ met 100 mg ritonavir kregen,, met uitzondering van geelzucht en verhoogde totaal bilirubinespiegels die vaker bij REYATAZ met ritonavir voorkwamen.
Among patients who received REYATAZ 400 mg once daily or REYATAZ 300 mg with ritonavir 100 mg once daily, the only adverse reactions of any severity reported very commonly with at least a possible relationship to regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs were nausea (20%), diarrhoea (10%), and jaundice (12%).
Bij patiënten welke éénmaal daags REYATAZ 400 mg of éénmaal daags REYATAZ 300 mg met 100 mg ritonavir kregen, waren de enige bijwerkingen van enige ernst die zeer vaak werden gemeld met ten minste een mogelijke relatie met regiems die REYATAZ en één of meer NRTI's bevatten: misselijkheid (20%), diarree (10%) en geelzucht (12%).
Among patients receiving REYATAZ 300 mg with ritonavir
Bij patiënten die 300 mg REYATAZ met 100 mg ritonavir kregen was de frequentie van geelzucht 17%.
In the majority of cases, jaundice was reported within a few days to a few months after the initiation of treatment (see section 4.4).
In de meerderheid van de gevallen werd geelzucht binnen enkele dagen tot enkele maanden na start van de behandeling gemeld (zie rubriek 4.4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients, including loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy, and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Antiretrovirale combinatietherapie is bij hiv-patiënten geassocieerd met herverdeling van lichaamsvet (lipodystrofie), inclusief verlies van perifeer en faciaal subcutaan vet, toename van intra-abdominaal en visceraal vet, borsthypertrofie en accumulatie van dorsocervicaal vet ("buffalo hump").
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia, and hyperlactataemia (see sections 4.4 and 5.1).
Antiretrovirale combinatietherapie is geassocieerd met metabole afwijkingen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insulineresistentie, hyperglykemie en hyperlactatemie (zie rubrieken 4.4 en 5.1).
Adult patients The following adverse reactions of moderate intensity or greater with at least a possible relationship to regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs have also been reported.
Volwassen patiënten De volgende bijwerkingen met een matige intensiteit of groter met tenminste een mogelijke relatie met de REYATAZ en één of meer NRTI's bevattende regiems zijn ook gemeld.
The frequency of adverse reactions listed below is defined using the following convention: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000), or very rare (< 1/ 10,000).
De frequentie van de hieronder vermelde bijwerkingen is als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/ 10), vaak (≥ 1/ 100 tot < 1/ 10), soms (≥ 1/ 1.000 tot < 1/ 100), zelden (≥ 1/ 10.000 tot < 1/ 1.000), of zeer zelden (< 1/ 10.000).
rare: oedema, palpitation
zelden: oedeem, palpitaties
common: headache; uncommon: peripheral neuropathy, syncope, amnesia, dizziness, somnolence, dysgeusia
vaak: hoofdpijn; soms: perifere neuropathie, syncope, amnesie, duizeligheid, slaperigheid, dysgeusie
common: ocular icterus
vaak: oculair icterus
uncommon: dyspnoea
soms: dyspneu
common: vomiting, diarrhoea, abdominal pain, nausea, dyspepsia; uncommon: pancreatitis, gastritis, abdominal distension, stomatitis aphthous, flatulence, dry mouth
vaak: braken, diarree, buikpijn, misselijkheid, dyspepsie; soms: pancreatitis, gastritis, opgezette buik, orale aften, flatulentie, droge mond
uncommon: nephrolithiasis, hematuria, proteinuria, pollakiuria; rare: kidney pain
soms: nierstenen, hematurie, proteïnurie, pollakisurie; zelden: pijnlijke nier
common: rash; uncommon: urticaria, alopecia, pruritus; rare: vesiculobullous rash, eczema, vasodilatation
vaak: huiduitslag; soms: urticaria, alopecia, pruritis; zelden: vesiculobulleuze huiduitslag, eczeem,
uncommon: muscle atrophy, arthralgia, myalgia; rare: myopathy
soms: spieratrofie, arthralgie, myalgie; zelden: myopathie
uncommon: weight decreased, weight gain, anorexia, appetite increased
soms: gewichtsafname, gewichtstoename, anorexie, toegenomen eetlust
Vascular disorders:
Bloedvataandoeningen
uncommon: hypertension
soms: hypertensie
common: lipodystrophy syndrome, fatigue; uncommon: chest pain, malaise, pyrexia, asthenia; rare: gait disturbance
vaak: lipodystrofie syndroom, moeheid; soms: pijn op de borst, malaise, koorts, asthenie; zelden: verstoorde manier van lopen
uncommon: hypersensitivity
soms: allergische reacties
common: jaundice; uncommon: hepatitis; rare: hepatosplenomegaly
Vaak: geelzucht; soms: hepatitis; zelden: hepatosplenomegalie
Reproductive system and breast disorders:
Voortplantingstelsel- en borstaandoeningen:
uncommon: gynaecomastia
soms: gynaecomastie
uncommon: depression, disorientation, anxiety, insomnia, sleep disorder, abnormal dream
soms: depressie, verwardheid, angst, slapeloosheid, slaapstoornissen, abnormale dromen
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Bij met hiv geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties voordoen (zie rubriek 4.4).
Cases of osteonecrosis have been reported, particularly in patients with generally acknowledged risk factors, advanced HIV disease or long-term exposure to combination antiretroviral therapy (CART).
Er zijn gevallen van osteonecrose gemeld, vooral bij patiënten met algemeen erkende risicofactoren, voortgeschreden hiv-infectie of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie (CART).
Laboratory abnormalities The most frequently reported laboratory abnormality in patients receiving regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs was elevated total bilirubin reported predominantly as elevated indirect [unconjugated] bilirubin (84% Grade 1, 2, 3, or 4).
Laboratoriumafwijkingen De meest frequent gemelde laboratoriumafwijking bij patiënten met behandelschema's met REYATAZ en één of meer NRTI's was een verhoogd totaal bilirubine, voornamelijk aangegeven als verhoogd indirect [ongeconjugeerd] bilirubine (84% graad 1, 2, 3 of 4).
Grade 3 or 4 elevation of total bilirubin was noted in 35% (5% Grade 4).
Een derdegraads of vierdegraads verhoging van totaal bilirubine werd gemeld bij 35% (5% graad 4).
Among experienced patients treated with REYATAZ 300 mg once daily with 100 mg ritonavir once daily for a median duration of 95 weeks, 53% had Grade 3-4 total bilirubin elevations.
Bij voorbehandelde patiënten, die behandeld werden met éénmaal daags 300 mg REYATAZ met 100 mg ritonavir, met een gemiddelde duur van 95 weken, had 53% derde- of vierdegraads verhogingen van totaal bilirubine.
Among naive patients treated with REYATAZ 300 mg once daily with 100 mg ritonavir once daily for a median duration of 48 weeks, 39% had Grade 3-4 total bilirubin elevations (see section 4.4).
Bij behandelingsnaïeve patiënten die behandeld werden met éénmaal daags REYATAZ 300 mg met 100 mg ritonavir, met een gemiddelde duur van 48 weken, had 39% derde- tot vierdegraads verhogingen bilirubine (zie rubriek 4.4).
Other marked clinical laboratory abnormalities (Grade 3 or 4) reported in ≥ 2% of patients receiving regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs included: elevated creatine kinase (7%), elevated alanine aminotransferase/ serum glutamic-pyruvic transaminase (ALT/ SGPT) (4%), low neutrophils (4%), elevated aspartate aminotransferase/ serum glutamic-oxaloacetic transaminase (AST/ SGOT) (3%), and elevated lipase (2%).
Opvallende laboratoriumafwijkingen (derde- en vierdegraads) gemeld in ≥ 2% van de patiënten, die regiems met REYATAZ en één of meer NRTI's hadden, bevatten: verhoogd creatinine kinase (7%), verhoogd alanine aminotransferase/ serum glutamine-pyruvaat transaminase (ALT/ SGPT (4%), lage neutrofielen (4%), verhoogd aspartaat aminotransferase/ serum glutamine-oxaloacetaat transaminase (AST/ SGOT) (3%) en verhoogd lipase (2%).
One percent of patients treated with REYATAZ experienced concurrent Grade 3-4 ALT/ AST and Grade 3-4 total bilirubin elevations.
Eén procent van de patiënten behandeld met REYATAZ ondervond gelijktijdig graad 3-4 ALT/ AST en graad 3-4 totaal bilirubine verhogingen.
Patients co-infected with hepatitis B and/ or hepatitis C virus Among 1,151 patients receiving atazanavir 400 mg once daily, 177 patients were co-infected with chronic hepatitis B or C, and among 655 patients receiving atazanavir 300 mg once daily with ritonavir 100 mg once daily, 97 patients were co-infected with chronic hepatitis B or C.
Van de 655 patiënten die éénmaal daags 300 mg atazanavir met 100 mg ritonavir kregen waren er 97 patiënten tevens geïnfecteerd met chronische hepatitis B of C.
Co-infected patients were more likely to have baseline hepatic transaminase elevations than those without chronic viral hepatitis.
Bij patiënten met een co-infectie is de kans dat er verhogingen van de normaalwaarde van de levertransaminases optreden groter dan bij patiënten die geen chronische virale hepatitis hebben.
No differences in frequency of bilirubin elevations were observed between these patients and those without viral hepatitis.
Bij deze patiënten werd er geen verschil in de frequentie van verhoging van het bilirubine waargenomen ten opzicht van patiënten zonder virale hepatitis.
The frequency of treatment emergent hepatitis or transaminase elevations in co-infected patients was comparable between REYATAZ and comparator regimens (see section 4.4).
De frequentie van het optreden van een hepatitis of transaminaseverhogingen die behandeling vereisten was vergelijkbaar tussen REYATAZ en vergelijkbare regiems (zie rubriek 4.4).
Postmarketing experience There have been postmarketing reports of unknown frequency for torsades de pointes, QTc prolongation, diabetes mellitus, hyperglycaemia, nephrolithiasis, and gallbladder disorders including cholelithiasis, cholecystitis, and cholestasis.
Postmarketing ervaring Er zijn postmarketing een onbekend aantal meldingen gedaan van torsades de pointes, QTc verlenging, diabetes mellitus, hyperglykemie, nefrolithiasie en galblaasaandoeningen inclusief cholelithiasis, cholecystitis en cholestasis.
Human experience of acute overdose with REYATAZ is limited.
Ervaring met acute overdosering bij de mens met REYATAZ is beperkt.
At high doses that lead to
Enkelvoudige doseringen tot 1.200 mg zijn ingenomen door gezonde vrijwilligers zonder symptomatische ongunstige effecten.
14 high drug exposures, jaundice due to indirect (unconjugated) hyperbilirubinaemia (without associated liver function test changes) or PR interval prolongations may be observed (see sections 4.4 and 4.8).
Bij hoge doseringen die leiden tot hoge blootstellingen aan het geneesmiddel, kunnen geelzucht als gevolg van indirecte (ongeconjugeerde) hyperbilirubinemie (zonder geassocieerde veranderingen in leverfunctietesten) of PR interval verlenging worden gezien (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
Treatment of overdose with REYATAZ should consist of general supportive measures, including monitoring of vital signs and electrocardiogram (ECG), and observations of the patient's clinical status.
Behandeling van een overdosis van REYATAZ zou moeten bestaan uit algemeen ondersteunende maatregelen, zoals het controleren van vitale signalen en het elektrocardiogram (ECG) en het observeren van de klinische toestand van de patiënt.
If indicated, elimination of unabsorbed atazanavir should be achieved by emesis or gastric lavage.
Indien aangewezen dient niet geabsorbeerde atazanavir verwijderd te worden door overgeven of maagspoelen.
Administration of activated charcoal may also be used to aid removal of unabsorbed drug.
Toediening van actieve kool kan ook worden gebruikt om het verwijderen van niet geabsorbeerde geneesmiddelen te ondersteunen.
There is no specific antidote for overdose with REYATAZ.
Er is geen specifiek antidotum voor een overdosis van REYATAZ.
Since atazanavir is extensively metabolised by the liver and is highly protein bound, dialysis is unlikely to be beneficial in significant removal of this medicinal product.
Omdat atazanavir uitgebreid wordt gemetaboliseerd door de lever en in grote mate aan eiwitten is gebonden, is het onwaarschijnlijk dat dialyse van belang is voor de significante klaring van dit geneesmiddel.
Pharmacotherapeutic group: protease inhibitor, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: proteaseremmer, ATC-code:
Mechanism of action: atazanavir is an azapeptide HIV-1 protease inhibitor (PI).
Werkingsmechanisme: atazanavir is een azapeptide hiv-1 proteaseremmer (PI).
The compound selectively inhibits the virus-specific processing of viral Gag-Pol proteins in HIV-1 infected cells, thus preventing formation of mature virions and infection of other cells.
De verbinding blokkeert selectief de virusspecifieke bewerking van virale gag-pol eiwitten in hiv-1 geïnfecteerde cellen en voorkomt zo de vorming van rijpe virionen en infectie van andere cellen.
Antiviral activity in vitro: atazanavir exhibits anti-HIV-1 activity (EC50 of 2 to 5 nM) in the absence of human serum against a variety of laboratory and clinical HIV isolates.
Antivirale activiteit in vitro: atazanavir vertoont in de afwezigheid van humaan serum anti-hiv-1 activiteit (EC50 van 2 tot 5 nM) tegen een verscheidenheid aan laboratorium en klinische hiv-isolaten.
Atazanavir has activity against HIV-1 Group M subtype viruses A, B, C, D, AE, AG, F, G, and J isolates in cell culture.
Atazanavir is actief tegen hiv-1 groep M subtype virussen A, B, C, D, AE, AG, F, G en J celcultuur- isolaten.
Atazanavir has activity against HIV-2 isolates (EC50 of 1.9 to 32 nM).
Atazanavir is actief tegen hiv-2 isolaten (EC50 van 1.9 tot 32 nM).
Combinations of atazanavir with stavudine, didanosine, lamivudine, zidovudine, nelfinavir, indinavir, ritonavir, saquinavir, amprenavir, did not result in antagonistic anti-HIV activity or enhanced cytotoxic effects at the highest concentrations used for antiviral evaluation.
Combinaties van atazanavir met stavudine, didanosine, lamivudine, zidovudine, nelfinavir, indinavir, ritonavir, saquinavir, amprenavir resulteerden niet in antagonistische anti-hiv activiteit of toegenomen cytotoxische effecten bij de hoogste concentraties die gebruikt werden voor antivirale evaluatie.
Resistance Antiretroviral treatment naive patients In antiretroviral treatment naive patients, the I50L substitution, sometimes in combination with an A71V change, is the signature resistance substitution for atazanavir.
Resistentie Antiretrovirale behandeling van naïeve patienten Bij antiretrovirale behandeling van behandelingsnaïeve patiënten is de I50L mutatie, soms in combinatie met een A71V substitutie, de kenmerkende resistentie substitutie van atazanavir.
An atazanavir resistance phenotype is expressed in all recombinant viral clones containing the I50L substitution in a variety of genetic backgrounds.
Alle recombinante virale klonen die een I50L substitutie bevatten in een variëteit van genetische aanleg hebben een atazanavir resistent fenotype.
Resistance levels ranged from 3.5- to 29-fold.
Resistentieniveaus varieerde van 3,5-29-voud. De I50L en
There was no evidence of cross-resistance between atazanavir and amprenavir, with the presence of the I50L and I50V substitutions yielding selective resistance to atazanavir and amprenavir, respectively.
17 I50V substituties leiden tot een selectieve resistentie voor respectievelijk atazanavir en amprenavir en er was geen aanwijzing voor kruisresistentie tussen atazanavir en amprenavir.
The N88S substitution has been rarely observed in patients with virologic failure on atazanavir treatment.
De N88S substitutie werd zelden waargenomen bij patiënten met virologisch falen die behandeld werden met atazanavir.
While it may contribute to decreased susceptibility to atazanavir when it occurs with other protease substitutions, in clinical studies N88S by itself does not lead to phenotypic resistance to atazanavir or have a consistent impact on clinical efficacy.
Hoewel dit kan bijdragen aan een afgenomen gevoeligheid voor atazanavir indien het voorkomt bij andere proteasesubstituties, gaf N88S in klinische studies zelf geen aanleiding tot fenotypische resistentie tegen atazanavir of had het geen samenhangende invloed op de klinische effectiviteit.
Antiretroviral treatment experienced patients In antiretroviral treatment experienced patients, 100 isolates from patients designated as virological failures on therapy that included either atazanavir, atazanavir + ritonavir, or atazanavir + saquinavir were determined to have developed resistance to atazanavir.
Antiretrovirale behandeling bij voorbehandelde patiënten Bij voorbehandelde patiënten bleken 100 isolaten van patiënten, die virologisch gefaald hadden na therapie met atazanavir of atazanavir + ritonavir of atazanavir + saquinavir resistentie tegen atazanavir te hebben ontwikkeld.
Of the 60 isolates from patients treated with either atazanavir or atazanavir + ritonavir, 18 (30%) displayed the I50L phenotype previously described in naive patients.
Van de 60 isolaten van deze patiënten, allen behandeld met atazanavir of atazanavir + ritonavir, bevatten er 18 (30%) de I50L mutatie, welke eerder beschreven werd bij behandelingsnaïeve patiënten.
The resistance in antiretroviral treatment experienced patients mainly occurs by accumulation of the primary and secondary resistance substitutions described previously to be involved in protease inhibitor resistance.
De resistentie bij antiretrovirale voorbehandelde patiënten bestaat voornamelijk uit accumulatie van de primaire en secundaire resistentie mutaties, die reeds eerder zijn beschreven als zijnde betrokken bij de resistentie tegen proteaseremmers.
These isolates developed higher levels of resistance to the other protease inhibitors.
Deze isolaten ontwikkelen een hogere mate van resistentie voor de andere proteaseremmers.
Cross-resistance in vitro in viruses resistant to other protease inhibitors Atazanavir susceptibility was evaluated in 943 clinical isolates from patients without prior atazanavir exposure and exhibited a wide array of genotypic and phenotypic patterns.
Kruisresistentie in-vitro bij virussen die resistent zijn tegen andere proteaseremmers De atazanavirgevoeligheid is geëvalueerd in 943 klinische isolaten van patiënten zonder eerdere atazanavirblootstelling en vertoonde een wijde reeks van genotypische en fenotypische patronen.
In vitro, there was a clear trend toward decreased susceptibility to atazanavir as isolates exhibited high resistance levels to
In- vitro werd een duidelijke trend gezien van een afgenomen gevoeligheid voor atazanavir indien isolaten een hoge resistentiegraad vertoonden voor meerdere proteaseremmers.
In general, susceptibility to atazanavir was retained (83% of isolates displayed < 2.5 fold change in EC50) among isolates resistant to no more than 2 protease inhibitors.
In het algemeen werd de atazanavirgevoeligheid behouden (83% van de isolaten vertoonden < 2,5-voudige verandering in EC50) onder de isolaten die resistent waren voor niet meer dan 2 proteaseremmers.
Eighteen percent of isolates had 4 or more of the following 6 substitutions considered critical substitutions for protease inhibitors: positions L10, M46, I54, V82, I84, and L90.
18% van de isolaten hadden 4 of meer van de volgende 6 substituties die als kritische substituties beschouwd worden voor proteaseremmers: positites L10, M46, I54, V82, I84 en L90.
These isolates expressed a median fold change in EC50 relative to wildtype of 12.0 for atazanavir.
Deze isolaten vertoonden een relatieve mediane verandering in de EC50 van 12,0 ten opzichte van het atazanavir wildtype.
Therefore, viral isolates having at least 4 of these specific mutations would be considered resistant for atazanavir.
Daarom dienen virale isolaten met minimaal 4 van deze specifieke mutaties beschouwd te worden als atazanavir resistent.
Clinical results In antiretroviral naive patients Study 138 is an international randomised, open-label, multicenter, prospective trial of 883 antiretroviral treatment naïve patients comparing REYATAZ/ ritonavir (300 mg/ 100 mg once daily) to lopinavir/ ritonavir (400 mg/ 100 mg twice daily), each in combination with fixed dose tenofovir/ emtricitabine (300 mg/ 200 mg tablets once daily).
Bij antiretrovirale behandelingsnaïeve patiënten Onderzoek 138 is een internationaal gerandomiseerd, open-label, multicenter, prospectief onderzoek met 883 antiretrovirale behandelingsnaïeve patiënten waar REYATAZ/ ritonavir (300 mg/ 100 mg eenmaal daags) vergeleken wordt met lopinavir/ ritonavir (400 mg/ 100 mg tweemaal daags), elk in combinatie met een vaste dosis tenofovir/ emtricitabine (300 mg/ 200 mg tabletten eenmaal daags).
2.6 to 5.88 log10 copies/ ml).
De gemiddelde uitgangswaarde CD4-celtelling was 214 cellen/ mm3 (variërend van 2 tot 810 cellen/ mm3) en de gemiddelde uitgangswaarde van plasma hiv-1 RNA was 4,94 log10 kopieën/ ml (variërend van 2,6 tot 5,88 log10 kopieën/ ml).
The REYATAZ/ ritonavir arm has similar (non-inferior) antiviral efficacy compared to the lopinavir/ ritonavir arm, as assessed by the proportion of patients with HIV RNA < 50 copies/ ml at week 48:
De REYATAZ/ ritonavir arm heeft vergelijkbare (niet-inferiueure) antivirale effectiviteit vergeleken met de lopinavir/ ritonavir arm, zoals bepaald aan de hand van het aantal patiënten met hiv-RNA < 50 kopieën/ ml op week 48:
78% of patients on REYATAZ/ ritonavir compared to 76% on lopinavir/ ritonavir (difference estimate of ATV/ RTV-LPV/ RTV:
78% van de patiënten op REYATAZ/ ritonavir vergeleken met 76% van de patiënten op lopinavir/ ritonavir (geschatte verschil van ATV/ RTV-LPV/ RTV:
1.7% [95% CI, -3.8%, 7.1%] according to the Confirmed Virologic Response (CVR) Non-Completer = Failure (NC = F) definition of response.
1,7% [95% CI, -3,8%, 7,1%] volgens de Confirmed Virologic Response (CVR) Non-Completer = Falen (NC = F) definitie van response.
In a per protocol analysis which excluded non-completers (i. e. patients who discontinued before the week 48 HIV RNA assessment) and patients with major protocol deviations, the proportion of patients with HIV RNA < 50 copies/ ml at week 48 was 86% (338/ 392) for REYATAZ/ ritonavir and 89% (332/ 372) for lopinavir/ ritonavir (difference estimate of ATV/ RTV-LPV/ RTV: -3% [95% CI, -7.6%, 1.5%].
In een analyse per protocol waarbij non-completers (patiënten die staakten voor de hiv-RNA bepaling van week 48) en patiënten met ernstige afwijkingen van het protocol werden uitgesloten, was het patiëntendeel met hiv-RNA < 50 kopieën/ ml op week 48, 86% (338/ 392) voor REYATAZ/ ritonavir en 89% (332/ 372) voor lopinavir/ ritonavir (geschatte verschil tussen ATV/ RTV-LPV/ RTV: -3% [95% CI, -7,6%, 1,5%].
Efficacy Outcomes at Week 48 (Study 138) for the CVR (NC=F) REYATAZ/ ritonavira (300 mg/ 100 mg once daily)
Effectiviteitsresultaten op week 48 (Onderzoek 138) voor de CVR (NC=F) analyse REYATAZ/ ritonavira lopinavir/ ritonavirb (300 mg/ 100 mg (400 mg/ 100 mg eenmaal daags) tweemaal daags)
HIV RNA < 50 copies/ ml,% c All patients Baseline Characteristics HIV RNA
hiv-RNA < 50 kopieën/ ml,% c Alle patiënten Uitgangswaardeeigenschappen hiv-RNA
< 100,000 copies/ ml ≥ 100,000 copies/ ml
< 100,000 kopieën/ ml ≥ 100,000 kopieën/ ml
16 CD4 count
63 (n=48)
< 50 cells/ mm3 50 to < 100 cells/ mm3
50 to < 100 cellen/ mm
100 to < 200 cells/ mm3 ≥ 200 cells/ mm3
≥ 200 cellen/ mm
HIV RNA Mean Change from Baseline, log10 copies/ ml
hiv-RNA gemiddelde verandering ten opzichte van de uitgangswaarde, log10 kopieën/ ml
CD4 Mean Change from Baseline, cells/ mm3 All patients Baseline Characteristics HIV RNA
CD4 gemiddelde verandering ten opzichte van de uitgangswaarde, cellen/ mm Alle patiënten Uitgangswaardeeigenschappen hiv-RNA
< 100,000 copies/ ml ≥ 100,000 copies/ ml a
< 100,000 kopieën/ ml ≥ 100,000 kopieën/ ml a
REYATAZ/ RTV with tenofovir/ emtricitabine (fixed dose 300 mg/ 200 mg tablets once daily). b Lopinavir/ RTV with tenofovir/ emtricitabine (fixed dose 300 mg/ 200 mg tablets once daily). c Intent-to-treat analysis, with missing values considered as failures. d Number of patients evaluable.
REYATAZ/ RTV met tenofovir/ emtricitabine (vaste dosis 300 mg/ 200 mg tabletten eenmaal daags). b Lopinavir/ RTV met tenofovir/ emtricitabine (vaste dosis 300 mg/ 200 mg tabletten eenmaal daags). c Intent-to-treat analyse, met ontbrekende waarden beschouwd als falers. d Aantal evalueerbare patienten.
In antiretroviral experienced patients Study 045 is a randomised, multicenter trial comparing REYATAZ (300 mg once daily) with ritonavir (100 mg once daily) to REYATAZ (400 mg once daily) with saquinavir soft gelatine capsules (1,200 mg once daily), and to lopinavir + ritonavir (400/ 100 mg fixed dose combination twice daily), each in combination with tenofovir (see sections 4.5 and 4.8) and one NRTI, in 347 (of 358 randomised) patients with virologic failure on two or more prior regimens containing at least one PI, NRTI, and NNRTI.
Hierin wordt REYATAZ (300 mg éénmaal daags) samen met ritonavir (100 mg éénmaal daags) vergeleken met REYATAZ (400 mg éénmaal daags) met saquinavir soft gel capsules (1.200 mg éénmaal daags) en met lopinavir + ritonavir (400/ 100 mg vaste dosis combinatie tweemaal daags), allen in combinatie met tenofovir (zie rubrieken 4.5 en 4.8) en één NRTI.
For randomised patients, the mean time of prior antiretroviral exposure was 138 weeks for PIs, 281 weeks for NRTIs, and 85 weeks for NNRTIs.
Bij de gerandomiseerde patiënten was de gemiddelde tijd van voorafgaande antiretrovirale blootstelling 138 weken voor PI's, 281 weken voor NRTI's en 85 weken voor NNRTI's.
At baseline, 34% of patients were receiving a PI and 60% were receiving an NNRTI.
Bij de start van de studie kregen 34% van de patiënten een PI en 60% een NNRTI voorgeschreven.
Fifteen of 120 (13%) patients in the REYATAZ + ritonavir treatment arm and 17 of 123 (14%) patients in the lopinavir + ritonavir arm had four or more of the PI substitutions L10, M46, I54, V82, I84, and L90.
Vijftien van de 120 (13%) patiënten in de REYATAZ + ritonavir behandelingsarm en 17 van de 123 (14%) patiënten in de lopinavir + ritonavir arm hadden vier of meer van de PI mutaties L10, M46, I54, V82, I84 en L90.
Thirty-two percent of patients in the study had a viral strain with fewer than two NRTI substitutions.
Tweeëndertig procent van de patiënten in de studie had een virale stam met minder dan twee NRTI substituties.
2.6 to 5.88 log10 copies/ ml).
Het gemiddelde uitgangsniveau voor het CD4 celgetal was 337 cellen/ mm3 (variërend van 14 tot 1.543 cellen/ mm3) en het gemiddelde uitgangsniveau voor de plasma hiv-1 RNA spiegel was 4,4 log10 kopieën/ ml (variërend van 2,6 tot 5,88 log10 kopieën/ ml).
The population included in this study was moderately pretreated.
De in deze studie geïncludeerde populatie was matig voorbehandeld.
The primary endpoint was the time-averaged difference in change from baseline in HIV RNA through 48 weeks.
Het primaire eindpunt was het tijdsgemiddelde verschil in wijziging ten opzichte van het uitgangsniveau van hiv RNA over 48 weken.
Through 48 weeks of treatment, the decreases from baseline in HIV RNA levels (primary endpoint) were 1.93 log10 copies/ ml for REYATAZ + ritonavir and 1.87 log10 copies/ ml for lopinavir + ritonavir.
19 Na 48 weken behandeling waren de afnamen ten opzicht van de uitgangsniveaus van hiv RNA spiegels (primair eindpunt) 1,93 log10 kopieën/ ml voor REYATAZ + ritonavir en 1,87 log10 kopieën/ ml voor lopinavir + ritonavir.
REYATAZ + ritonavir was similar (non-inferior) to lopinavir + ritonavir on this efficacy measure (time-averaged difference of 0.13, 97.5% confidence interval [-0.12, 0.39]).
REYATAZ + ritonavir was qua werkzaamheid gelijkwaardig (niet-inferieur) aan lopinavir + ritonavir (tijdsgemiddelde verschil van 0,13, 97,5% betrouwbaarheidsinterval [-0,12, 0,39]).
Consistent results were obtained with the last observation carried forward method of analysis (time-averaged difference of 0.11, 97.5% confidence interval [-0.15, 0.36]).
Vergelijkbare resultaten werden verkregen uit de “ last observation carried forward” analyse methode (tijdsgemiddelde verschil van 0,11, 97,5% betrouwbaarheidsinterval [-0,15, 0,36]).
The proportions of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml in the REYATAZ + ritonavir arm and the lopinavir + ritonavir arm were 53% and 54%, respectively, by intent-to-treat analysis, with missing values considered as failures.
Het percentage patiënten met hiv RNA < 400 kopieën/ ml in de REYATAZ + ritonavir arm en de lopinavir + ritonavir arm was bij "intent-to-treat" analyse, waarbij ontbrekende waarden als ‘ falen’ werd beschouwd, 53% en respectievelijk 54%.
The proportions of patients with HIV RNA < 50 copies/ ml in the REYATAZ + ritonavir arm and the lopinavir + ritonavir arm were 36% and 42%, respectively.
Het percentage patiënten met hiv RNA < 50 kopieën/ ml in de REYATAZ + ritonavir arm en de lopinavir + ritonavir arm was 36% en respectievelijk 42%.
By as-treated analysis, excluding missing values, the proportions of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml (< 50 copies/ ml) in the REYATAZ + ritonavir arm and the lopinavir + ritonavir arm were 55% (40%) and 56% (46%), respectively.
Bij "as-treated" analyse, met exclusie van ontbrekende waarden, was het aandeel van de patiënten met hiv RNA < 400 kopieën/ ml (< 50 kopieën/ ml) in de REYATAZ + ritonavir arm en de lopinavir + ritonavir arm 55% (40%) en respectievelijk 56% (46%).
The mean increases from baseline in CD4 cell count were 110 cells/ mm3 and 121 cells/ mm3 in the REYATAZ + ritonavir and lopinavir + ritonavir arms, respectively.
De gemiddelde toename ten opzichte van het uitgangsniveau van CD4 celgetal waren 110 cellen/ mm3 en 121 cellen/ mm3 in de REYATAZ + ritonavir arm en respectievelijk de lopinavir + ritonavir arm.
Analyses of data through 96 weeks of treatment demonstrated durability of antiviral activity.
Analyse van data na 96 weken behandeling toonden duurzaamheid van antivirale activiteit.
Mean HIV RNA changes from baseline at Week 96 (-2.29 log10 copies/ ml for REYATAZ + ritonavir and -2.08 log10 copies/ ml for lopinavir + ritonavir, time-averaged difference of 0.14, 97.5% confidence interval [-0.13, 0.41]) met criteria for non-inferiority based on observed cases.
Gemiddelde hiv RNA veranderingen in week 96 ten opzichte van de uitgangsniveaus (-2,29 log10 kopieën/ ml voor REYATAZ + ritonavir en -2,08 log10 kopieën/ ml voor lopinavir + ritonavir, tijdsgemiddelde verschil van 0,14, 97,5% betrouwbaarheidsinterval [-0,13, 0,41]) kwamen, gebaseerd op geobserveerde gevallen, tegemoet aan criteria voor niet-inferioriteit.
Consistent results were obtained with the last observation carried forward method of analysis.
Vergelijkbare resultaten werden verkregen uit de “ last observation carried forward” analyse methode.
The proportions of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml (< 50 copies/ ml) for REYATAZ + ritonavir were 43% (32%) and for
Het percentage patiënten met hiv RNA < 400 kopieën/ ml (< 50 kopieën/ ml) in de REYATAZ + ritonavir arm was 43% (32%) en de lopinavir + ritonavir arm was 46% (35%).
Patients completing treatment while in response after 48 weeks were censored.
Patiënten die de behandeling voltooiden terwijl ze na 48 weken reageerden op de behandeling werden uitgesloten.
By as-treated analysis, excluding missing values, the proportions of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml (< 50 copies/ ml) for REYATAZ + ritonavir were 84% (72%) and for lopinavir + ritonavir were 82% (72%).
Bij "as-treated" analyse, met exclusie van ontbrekende waarden, was het aandeel van de patiënten met hiv RNA < 400 kopieën/ ml (< 50 kopieën/ ml) in de REYATAZ + ritonavir arm 84% (72%) en de lopinavir + ritonavir arm 82% (72%).
It is important to note that at time of the 96-week analysis, 48% of patients overall remained on study.
Het is belangrijk op te merken dat op het moment van de 96-weken analyse 48% van alle patiënten nog in de studie zaten.
Through 48 weeks of treatment, two types of analyses were performed based on baseline genotypic mutations.
Na 48 weken behandeling werden twee soorten analysen uitgevoerd gebaseerd op genotypische mutaties van het uitgangsniveau.
The first consisted in assessing the HIV RNA change from baseline in the subgroup of patients with < or ≥ of 4 of the following set of mutations:
De eerste bestond uit het beoordelen van de hiv RNA verandering ten opzichte van de uitgangswaarde bij de subgroep van patiënten met < of ≥ 4 van de volgende set mutaties:
10, 20, 24, 32, 33, 36, 46, 48, 50, 54, 63, 71, 73, 82, 84 and 90.
10, 20, 24, 32, 33, 36, 46, 48, 50, 54, 63, 71, 73, 82, 84 en 90.
The second consisted in assessing the HIV RNA change from baseline in the subgroup of patients with < or ≥ of 4 of the following more specific set of mutations:
De tweede bestond uit het beoordelen van de hiv RNA verandering ten opzichte van de uitgangswaarde bij de subgroep van patiënten met < of ≥ 4 van de volgende set mutaties:
10, 46, 54, 82, 84, 90.
10, 46, 54, 82, 84 en 90.
In the analysis performed for patients with ≥ 4 protease gene mutations among the following set of mutations 10, 20, 24, 32, 33, 36, 46, 48, 50, 54, 63, 71, 73, 82, 84 and 90, the results significantly favoured the lopinavir + ritonavir arm.
Bij de analyse uitgevoerd voor patiënten met ≥ 4 protease genmutaties onder de set van 10, 20, 24, 32, 33, 36, 46, 48, 50, 54, 63, 71, 73, 82, 84 en 90 waren de resultaten significant in het voordeel van de lopinavir + ritonavir arm.
10, 46, 54, 82, 84, 90) to assess the comparability of the REYATAZ + ritonavir and lopinavir + ritonavir regimens, but reduced virologic activity may be anticipated among patients with this resistance profile.
Er waren te weinig patiënten met ≥ 4 van de tweede meer specifieke set van mutaties (10, 46, 54, 82, 84 en 90) om de vergelijkbaarheid van REYATAZ + ritonavir en lopinavir + ritonavir regimes te beoordelen, maar verminderde virologische activiteit kan verwacht worden bij patiënten met dit resistentie profiel.
REYATAZ + saquinavir was shown to be inferior to lopinavir + ritonavir.
REYATAZ + saquinavir bleken inferieur te zijn aan lopinavir + ritonavir.
The pharmacokinetics of atazanavir were evaluated in healthy adult volunteers and in HIV-infected patients; significant differences were observed between the two groups.
De farmacokinetiek van atazanavir werd geëvalueerd bij gezonde volwassen vrijwilligers en hiv-patiënten; significante verschillen werden gezien tussen de twee groepen.
The pharmacokinetics of atazanavir exhibit a non-linear disposition.
De farmacokinetiek van atazanavir vertoont een niet-lineair karakter.
In healthy subjects, the AUC of atazanavir from the capsules and oral powder were similar.
Bij gezonde personen waren de AUC van atazanavir capsules en poeder voor oraal gebruik gelijk.