qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
* Dosage and/or frequency of administration should be adjusted depending on the blood pressure response.
De dosering kan worden verhoogd totdat de bloeddruk onder controle is of tot een maximum van 40 mg per dag.
CPMP/423/04
Hartfalen CPMP/423/04
31/42
30/42
Heart Failure In patients with symptomatic heart failure, Zestril should be used as adjunctive therapy to diuretics and, where appropriate, digitalis or beta-blockers.
Bij patiënten met symptomatisch hartfalen dient Zestril te worden gebruikt als aanvullende therapie bij diuretica en, waar aangewezen, digitalis of bèta-blokkers.
Zestril may be initiated at a starting dose of 2.5 mg once a day, which should be administered under medical supervision to determine the initial effect on the blood pressure.
Een behandeling met Zestril kan worden begonnen met een startdosering van éénmaal daags 2,5 mg, deze dient onder medisch toezicht te worden toegediend om het initiële effect op de bloeddruk te bepalen.
The dose of Zestril should be increased: • By increments of no greater than 10 mg • At intervals of no less than 2 weeks • To the highest dose tolerated by the patient up to a maximum of 35 mg once daily.
De dosering van Zestril dient te worden verhoogd: • bij toename van niet meer dan 10 mg • bij intervallen van niet minder dan 2 weken • tot de hoogste dosering die door de patiënt wordt getolereerd met een maximum van eenmaal daags 35 mg.
Dose adjustment should be based on the clinical response of individual patients.
Doseringsaanpassing dient te worden gebaseerd op de klinische reactie van de individuele patiënt.
Patients at high risk of symptomatic hypotension e.g. patients with salt depletion with or without hyponatraemia, patients with hypovolaemia or patients who have been receiving vigorous diuretic therapy should have these conditions corrected, if possible, prior to therapy with Zestril.
Patiënten die een hoog risico van symptomatische hypotensie hebben, zoals patiënten met zoutdepletie al dan niet met hyponatriëmie, patiënten met hypovolemie of patiënten die een krachtige diuretische therapie ondergaan, dienen hiervoor zo mogelijk te worden gecorrigeerd alvorens op Zestril wordt overgegaan.
Renal function and serum potassium should be monitored (see section 4.4).
De nierfunctie en het plasma kalium dienen te worden gecontroleerd (zie rubriek 4.4).
Acute Myocardial Infarction Patients should receive, as appropriate, the standard recommended treatments such as thrombolytics, aspirin, and beta-blockers.
Acuut myocardinfarct Indien aangewezen dienen patiënten met de standaard aangegeven behandeling zoals antitrombose middelen, aspirine, en bètablokkers te worden behandeld.
Intravenous or transdermal glyceryl trinitrate may be used together with Zestril.
Intraveneus of transdermaal glyceryltrinitraat kan samen met Zestril worden gebruikt.
Starting dose (first 3 days after infarction) Treatment with Zestril may be started within 24 hours of the onset of symptoms.
Startdosering (eerste 3 dagen na infarct) Behandeling met Zestril dient binnen 24 uur na ontstaan van klachten te worden gestart.
Treatment should not be started if systolic blood pressure is lower than 100 mm Hg.
Wanneer de systolische bloeddruk lager is dan 100 mm Hg dient behandeling niet te worden gestart.
The first dose of Zestril is 5 mg given orally, followed by 5 mg after 24 hours, 10 mg after 48 hours and then 10 mg once daily.
De eerste dosis Zestril is 5 mg (oraal), gevolgd door 5 mg na 24 uur, 10 mg na 48 uur en dan eenmaal daags 10 mg.
Patients with a low systolic blood pressure (120 mm Hg or less) when treatment is started or during the first 3 days after the infarction should be given a lower dose - 2.5 mg orally (see section 4.4).
Bij patiënten met een lage systolische bloeddruk (120 mm Hg of minder) dient een lage dosering van 2,5 mg oraal te worden gegeven wanneer de behandeling wordt gestart of gedurende de eerste 3 dagen na het infarct (zie rubriek 4.4).
In cases of renal impairment (creatinine clearance < 80 ml/min), the initial Zestril dosage should be adjusted according to the patient’s creatinine clearance (see Table 1).
In gevallen van een verslechterde nierfunctie (creatinineklaring < 80 ml/min), dient de initiële dosering van Zestril te worden aangepast aan de creatinineklaring van de patiënt (zie tabel 1).
Maintenance dose The maintenance dose is 10 mg once daily.
Onderhoudsdosering De onderhoudsdosering is eenmaal daags 10 mg.
If hypotension occurs (systolic blood pressure less than or equal to 100 mm Hg) a daily maintenance dose of 5 mg may be given with temporary reductions to 2.5 mg if needed.
Indien hypotensie optreedt (systolische bloeddruk minder dan of gelijk aan 100 mm Hg) kan een dagelijkse onderhoudsdosering van 5 mg worden gegeven met tijdelijke verlagingen van 2,5 mg als dat nodig is.
If prolonged hypotension occurs (systolic blood pressure less than 90 mm Hg for more than 1 hour) Zestril should be withdrawn.
Indien aanhoudende hypotensie optreedt (systolische bloeddruk lager dan 90 mm Hg gedurende meer dan 1 uur) dient Zestril te worden gestaakt.
Treatment should continue for 6 weeks and then the patient should be re-evaluated.
De behandeling dient 6 weken te worden voortgezet en daarna dient de patiënt opnieuw te worden geëvalueerd.
Patients who develop symptoms of heart failure should continue with Zestril (see section 4.2).
Patiënten die symptomen van hartfalen ontwikkelen dienen door te gaan met Zestril (zie rubriek 4.2).
Renal Complications of Diabetes Mellitus In hypertensive patients with type 2 diabetes mellitus and incipient nephropathy, the dose is 10 mg Zestril once daily which can be increased to 20 mg once daily, if necessary, to achieve a sitting diastolic blood pressure below 90 mm Hg.
Indien nodig kan deze dosis worden verhoogd tot eenmaal daags 20 mg om een diastolische bloeddruk (zittend gemeten) lager dan 90 mm Hg te bereiken.
In cases of renal impairment (creatinine clearance < 80 ml/min), the initial Zestril dosage should be adjusted according to the patient’s creatinine clearance (see Table 1).
In gevallen van een verslechterde nierfunctie (creatinineklaring < 80 ml/min), dient de initiële dosering Zestril te worden aangepast aan de creatinineklaring van de patiënt (zie tabel 1).
Paediatric Use Efficacy and safety of use in children has not been fully established.
Toepassing bij kinderen Bij gebruik bij kinderen is de veiligheid en effectiviteit niet volledig vastgesteld.
Therefore, use in children is not recommended.
Daarom wordt het gebruik bij kinderen niet geadviseerd.
Use In The Elderly CPMP/423/04
CPMP/423/04 Toepassing bij ouderen
32/42
31/42
In clinical studies, there was no age-related change in the efficacy or safety profile of the drug.
verandering van de effectiviteit of het
When advanced age is associa ted with decrease in renal function, however, the guidelines set out in Table 1 should be used to determine the starting dose of Zestril.
Wanneer het ouder worden gepaard gaat met een achteruitgang van de nierfunctie, dienen de in tabel 1 gegeven richtlijnen in acht genomen te worden om de aanvangsdosis van Zestril vast te kunnen stellen.
Thereafter, the dosage should be adjusted according to the blood pressure response.
Daarna dient de dosering op geleide van de bloeddrukrespons te worden aangepast.
Use in kidney transplant patients There is no experience regarding the administration of Zestril in patients with recent kidney transplantation.
Toepassing bij patiënten met een niertransplantatie Er is geen ervaring met de toediening van Zestril bij patiënten die recentelijk een niertransplantatie hebben ondergaan.
Treatment with Zestril is therefore not recommended.
Behandeling met Zestril wordt daarom niet geadviseerd.
Hypersensitivity to Zestril, to any of the excipients or any other angiotensin converting enzyme (ACE) inhibitor
• Overgevoeligheid voor Zestril, of een van de hulpstoffen of een andere angiotensine converting enzyme (ACE) remmer • Voorgeschiedenis van angio-oedeem bij een eerdere behandeling met een ACE-remmer • Erfelijk of idiopathisch angio-oedeem • Tweede of derde trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.6)
Symptomatic Hypotension Symptomatic hypotension is seen rarely in uncomplicated hypertensive patients.
Symptomatische hypotensie Symptomatische hypotensie is zelden bij patiënten met ongecompliceerde hypertensie waargenomen.
In hypertensive patients receiving Zestril, hypotension is more likely to occur if the patient has been volume-depleted e.g. by diuretic therapy, dietary salt restriction, dialysis, diarrhoea or vomiting, or has severe renin- dependent hypertension (see section 4.5 and section 4.8).
Bij hypertensiepatiënten die Zestril krijgen, doet hypotensie zich waarschijnlijk eerder voor als de patiënt een volumedepletie heeft, bijvoorbeeld door een diuretische behandeling, een zoutarm dieet, dialyse, diarree of braken of als er sprake is van ernstige renine-afhankelijke hypertensie (zie rubriek 4.5 en rubriek 4.8).
In patients with heart failure, with or without associated renal insufficiency, symptomatic hypotension has been observed.
Bij patiënten met hartfalen, al dan niet met nierinsufficiëntie, is symptomatische hypotensie waargenomen.
This is most likely to occur in those patients with more severe degrees of heart failure, as reflected by the use of high doses of loop diuretics, hyponatraemia or functional renal impairment.
De kans hierop is groter bij patiënten met ernstiger vorm van hartfalen zoals blijkt uit het gebruik van hoge doses lisdiuretica, hyponatriëmie of een verslechterde nierfunctie.
In patients at increased risk of symptomatic hypotension, initiation of therapy and dose adjustment should be closely monitored.
Patiënten met een verhoogd risico op symptomatische hypotensie dienen bij de start van de behandeling en bij een doseringsaanpassing nauwlettend te worden gecontroleerd.
Similar considerations apply to patients with ischaemic heart or cerebrovascular disease in whom an excessive fall in blood pressure could result in a myocardial infarction or cerebrovascular accident.
Soortgelijke overwegingen gelden voor patiënten met een ischemische hartziekte of een cerebrovasculaire aandoening bij wie een excessieve bloeddrukdaling kan leiden tot een myocardinfarct of cerebrovasculair accident.
If hypotension occurs, the patient should be placed in the supine position and, if necessary, should receive an intravenous infusion of normal saline.
Indien hypotensie optreedt, dient de patiënt op zijn rug te worden neergelegd en indien nodig dient een intraveneus infuus met fysiologisch zout te worden gegeven.
A transient hypotensive response is not a contraindication to further doses, which can be given usually without difficulty once the blood pressure has increased after volume expansion.
Een voorbijgaande bloeddrukdaling is geen contra-indicatie voor verdere doses, deze kunnen meestal zonder problemen worden gegeven zodra de bloeddruk is gestegen na volumevergroting.
In some patients with heart failure who have normal or low blood pressure, additional lowering of systemic blood pressure may occur with Zestril.
Bij sommige patiënten met hartfalen die een normale of lage bloeddruk hebben, kan een verdere verlaging van de systemische bloeddruk met Zestril voorkomen.
This effect is anticipated and is not usually a reason to discontinue treatment.
Dit effect is te verwachten en vormt gewoonlijk geen reden om de behandeling te staken.
If hypotension becomes symptomatic, a reduction of dose or discontinuation of Zestril may be necessary.
Als de hypotensie symptomatisch wordt, kan een verlaging van de dosering of staken van Zestril noodzakelijk zijn.
Hypotension In Acute Myocardial Infarction Treatment with Zestril must not be initiated in acute myocardial infarction patients who are at risk of further serious haemodynamic deterioration after treatment with a vasodilator.
Hypotensie bij acuut myocardinfarct Behandeling met Zestril dient niet te worden gestart bij patiënten met een acuut myocardinfarct die het risico lopen van verdere hemodynamische verslechtering na behandeling met een vasodilatator.
These are patients with systolic blood pressure of 100 mm Hg or lower or those in cardiogenic shock.
Dit zijn patiënten met een systolische bloeddruk van 100 mm Hg of lager of diegenen met een cardiogene shock.
During the first 3 days following the infarction, the dose should be reduced if the systolic blood pressure is 120 mm Hg or lower.
Gedurende de eerste drie dagen na het infarct dient de dosering te worden verlaagd als de systolische bloeddruk 120 mm Hg of lager is.
Maintenance doses should be reduced to 5 mg or temporarily to 2.5 mg if systolic blood pressure is 100 mm Hg or lower.
Onderhoudsdoseringen dienen te worden verlaagd naar 5 mg of tijdelijk naar 2,5 mg, als de systolische bloeddruk 100 mm Hg of lager is.
If hypotension persists (systolic blood pressure less than 90 mm Hg for more than 1 hour) then Zestril should be withdrawn.
Als hypotensie aanhoudt (systolische bloeddruk lager dan 90 mm Hg gedurende meer dan 1 uur) dan dient Zestril te worden gestaakt.
33/42
32/42
In cases of renal impairment (creatinine clearance < 80 ml/min), the initial Zestril dosage should be adjusted according to the patient’s creatinine clearance (see Table 1 in section 4.2) and then as a function of the patient’s response to treatment.
Nierfunctiestoornissen In gevallen van een verslechtering van de nierfunctie (creatinineklaring < 80 ml/min), dient de initiële dosering Zestril te worden aangepast aan de creatinineklaring van de patiënt (zie tabel 1 in rubriek 4.2) en dan aan de reactie van de patiënt op de behandeling.
Routine monitoring of potassium and creatinine is part of normal medical practice for these patients.
Regelmatige controle van kalium en creatinine is bij deze patiënten onderdeel van de normale medische praktijk.
In patients with heart failure, hypotension following the initiation of therapy with ACE inhibitors may lead to some further impairment in renal function.
Bij patiënten met hartfalen kan hypotensie na de start van de behandeling met ACE-remmers leiden tot verdere verslechtering van de nierfunctie.
Acute renal failure, usually reversible, has been reported in this situation.
Acuut nierfalen, gewoonlijk reversibel, is in deze situatie gemeld.
In some patients with bilateral renal artery stenosis or with a stenosis of the artery to a solitary kidney, who have been treated with angiotensin converting enzyme inhibitors, increases in blood urea and serum creatinine, usually reversible upon discontinuatio n of therapy, have been seen.
Bij sommige patiënten met een bilaterale renale arterie stenose of een stenose van de arterie naar een enkele nier die behandeld zijn met ACE remmers is een toename van ureum in het bloed en serumcreatinine, normaliter reversibel na stoppen van de therapie, waargenomen.
This is especially likely in patients with renal insufficiency.
Dit is vooral mogelijk bij patiënten met nierinsufficiëntie.
If renovascular hypertension is also present there is an increased risk of severe hypotension and renal insufficiency.
Indien ook renovasculaire hypertensie optreedt, is er een verhoogd risico van ernstige hypotensie en nierinsufficiëntie.
In these patients, treatment should be started under close medical supervision with low doses and careful dose titration.
Bij deze patiënten dient behandeling te worden gestart onder nauwlettend medische controle met lage doseringen en nauwgezette dosistitratie.
Since treatment with diuretics may be a contributory factor to the above, they should be discontinued and renal function should be monitored during the first weeks of Zestril therapy.
Aangezien behandeling met diuretica een bijdragende factor kan zijn aan bovenvermelde, moeten deze worden gestopt en de nierfunctie zou moeten worden gecontroleerd gedurende de eerste weken van de Zestril behandeling.
Some hypertensive patients with no apparent pre-existing renal vascular disease have developed increases in blood urea and serum creatinine, usually minor and transient, especially when Zestril has been given concomitantly with a diuretic.
Sommige hypertensieve patiënten die géén duidelijke preëxistente renale vasculaire ziekte hebben, hebben toename van ureum in het bloed en serumcreatinine ontwikkeld, gewoonlijk minder en van voorbijgaande aard, met name wanneer Zestril gelijktijdig met en diureticum wordt gegeven.
This is more likely to occur in patients with pre-existing renal impairment.
Het is meer waarschijnlijk dat dit bij patiënten met (een) preëxistente renale verslechtering gebeurt.
Dosage reduction and/or discontinuation of the diuretic and/or Zestril may be required.
Vermindering van de dosering en/of onderbreking van het diureticum en/of Zestril kan nodig zijn.
In acute myocardial infarction, treatment with Zestril should not be initiated in patients with evidence of renal dysfunction, defined as serum creatinine concentration exceeding 177 micromol/l and/or proteinuria exceeding 500 mg/24 h.
Bij een acuut myocardinfarct bij patiënten met aanwijzingen van verslechterde nierfunctie, gedefinieerd als serum creatinine concentratie hoger dan 177 micromol/l en/of proteïnurie hoger dan 500 mg/uur, dient de behandeling met Zestril niet te worden gestart.
If renal dysfunction develops during treatment with Zestril (serum creatinine concentration exceeding 265 micromol/l or a doubling from the pre-treatment value) then the physician should consider withdrawal of Zestril.
Als zich tijdens de behandeling met Zestril een verslechtering van de nier ontwikkelt (serumcreatinine concentratie hoger dan 265 micromol/l of een verdubbeling van de waarde van vóór de behandeling) dan dient de arts te overwegen de behandeling met Zestril te staken.
Hypersensitivity/Angioedema Angioedema of the face, extremities, lips, tongue, glottis and/or larynx has been reported rarely in patients treated with angiotensin converting enzyme inhibitors, including Zestril.
Overgevoeligheid/angio-oedeem Bij patiënten behandeld met ACE-remmers zoals Zestril, zijn angio-oedeem van het gezicht, extremiteiten, lippen, tong, glottis en/of strottenhoofd zelden gerapporteerd.
This may occur at any time during therapy.
Dit kan op elk moment gedurende de behandeling optreden.
In such cases, Zestril should be discontinued promptly and appropriate treatment and monitoring should be instituted to ensure complete resolution of symptoms prior to dismissing the patients.
In dergelijke gevallen dient Zestril direct te worden gestaakt en dient er een passende behandeling en controle te worden ingesteld om een complete verdwijning van de symptomen te verzekeren alvorens een patiënt te ontslaan.
Even in those instances where swelling of only the tongue is involved, without respiratory distress, patients may require prolonged observation since treatment with antihistamines and corticosteroids may not be sufficient.
Zelfs in die gevallen waarbij alleen een zwelling van de tong is opgetreden, zonder ademhalingsproblemen, kunnen patiënten een langdurige observatie nodig hebben wanneer de behandeling met histamine en corticosteroïden niet voldoende blijkt te zijn.
Very rarely, fatalities have been reported due to angioedema associated with laryngeal oedema or tongue oedema.
Zeer zelden zijn doden als gevolg van angio-oedeem, dat in verband met angio-oedeem van de larynx of tong werd gebracht, gerapporteerd.
Patients with involvement of the tongue, glottis or larynx, are likely to experience airway obstruction, especially those with a history of airway surgery.
Patiënten, waarbij de tong, glottis of larynx betrokken zijn, ervaren waarschijnlijk een obstructie van de luchtwegen met name diegenen die een luchtwegoperatie hebben ondergaan.
In such cases emergency therapy should be administered promptly.
In zulke gevallen dient direct een spoedtherapie gestart te worden.
This may include the administration of adrenaline and/or the maintenance of a patent airway.
Dit kan zijn de toediening van adrenaline en/of het handhaven van een vrije luchtweg.
The patient should be under close medical supervision until complete and sustained resolution of symptoms has occurred.
De patiënt dient onder strikt medisch toezicht te staan, totdat complete en aanhoudende verdwijning van de symptomen optreed.
Patients with a history of angioedema unrelated to ACE inhibitor therapy may be at increased risk of angioedema while receiving an ACE inhibitor (see 4.3 Contraindications).
ACE-remmers veroorzaken vaker angio-oedeem bij negroïde patiënten dan bij niet-negroïde patiënten.
34/42
33/42
Anaphylactoid reactions during low-density lipoproteins (LDL) apheresis Rarely, patients receiving ACE inhibitors during low-density lipoproteins (LDL) apheresis with dextran sulphate have experienced life-threatening anaphylactoid reactions.
Anafylactische reacties gedurende laag-dichtheid lipoproteinen (LDL) aferese Zelden hebben patiënten, die ACE-remmers kregen gedurende low-density-lipoproteins (LDL) aferese met dextraansulfaat, levensbedreigende anafylactische reacties ervaren.
These reactions were avoided by temporarily withholding ACE inhibitor therapy prior to each apheresis.
Deze reacties werden vermeden door tijdelijk de behandeling met ACE-remmers voor de aferese te staken.
Desensitisation Patients receiving ACE inhibitors during desensitisation treatment (e.g. hymenoptera venom) have sustained anaphylactoid reactions.
Desensibilisatie Patiënten die met ACE-remmer behandeld werden, hebben gedurende desensibilisatiebehandeling (bijvoorbeeld Hymenoptera gif) verergerde anafylactische reacties doorstaan.
In the same patients, these reactions have been avoided when ACE inhibitors were temporarily withheld but they have reappeared upon inadvertent re-administration of the medicinal product.
Bij dezelfde patiënten werden deze reacties vermeden wanneer ACE-remmers tijdelijk werden gestaakt, maar zij kwamen terug bij onopzettelijke, hernieuwde blootstelling.
Hepatic failure Very rarely, ACE inhibitors have been associated with a syndrome that starts with cholestatic jaundice or hepatitis and progresses to fulminant necrosis and (sometimes) death.
Leverinsufficiëntie Zeer zelden worden ACE-remmers geassocieerd met een syndroom dat begint met cholesteriële geelzucht of hepatitis en zich ontwikkelt tot een snel uitbreidende necrose en (soms) overlijden.
The mechanism of this syndrome is not understood.
Het mechanisme van dit syndroom is niet bekend.
Patients receiving Zestril who develop jaundice or marked elevations of hepatic enzymes should discontinue Zestril and receive appropriate medical follow-up.
Patiënten die met Zestril worden behandeld en die geelzucht ontwikkelen of die een duidelijke verhoging van de leverenzymen ontwikkelen, dienen de behandeling met Zestril te beëindigen en geschikte medische nazorg te krijgen.
Neutropenia/ Agranulocytosis Neutropenia/ Agranulocytosis, thrombocytopenia and anaemia have been reported in patients receiving ACE inhibitors.
Neutropenie/agranulocytose Bij patiënten die met ACE-remmers behandeld werden, zijn neutropenie/agranulocytose, trombocytopenie en anemie gerapporteerd.
In patients with normal renal function and no other complicating factors, neutropenia occurs rarely.
Bij patiënten met een normale nierfunctie en geen andere complicaties treedt zelden neutropenie op.
Neutropenia and agranulocytosis are reversible after discontinuation of the ACE inhibitor.
Neutropenie en agranulocytose zijn reversibel na staken van de ACE-remmer.
Zestril should be used with extreme caution in patients with collagen vascular disease, immunosuppressant therapy, treatment with allopurinol or procainamide, or a combination of these complicating factors, especially if there is pre-existing impaired renal function.
Zestril dient met uiterste voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een collageen vasculaire ziekte, immunosuppressieve behandeling, behandeling met allopurinol of procaïnamide, of een combinatie van deze complicerende factoren, met name wanneer er sprake is van een bestaande verslechterde nierfunctie.
Some of these patients developed serious infections, which in a few instances did not respond to intensive antibiotic therapy.
Sommige van deze patiënten ontwikkelden ernstige infecties, die in sommige gevallen niet op een intensieve antibiotica behandeling reageerden.
If Zestril is used in such patients, periodic monitoring of white blood cell counts is advised and patients should be instructed to report any sign of infection.
Als Zestril door deze patiënten wordt gebruikt, wordt geadviseerd periodiek het aantal witte bloedcellen te controleren en dienen de patiënten te worden geïnstrueerd elk teken van een infectie te melden.
Race Angiotensin converting enzyme inhibitors cause a higher rate of angioedema in black patients than in non-black patients.
Ras ACE-remmers veroorzaken vaker angio-oedeem bij negroïde patiënten dan bij niet-negroïde patiënten.
As with other ACE inhibitors, Zestril may be less effective in lowering blood pressure in black patients than in non-blacks, possibly because of a higher prevalence of low-renin states in the black hypertensive population.
Zoals andere ACE-remmers kan Zestril minder effectief zijn in het verlagen van de bloeddruk bij negroïde patiënten dan bij niet-negroïde patiënten, mogelijk door een hogere aanwezigheid van lage- renine status in de negroïde hypertensieve bevolking.
Cough Cough has been reported with the use of ACE inhibitors.
Hoest Als gevolg van het gebruik van ACE-remmers is hoest gerapporteerd.
Characteristically, the cough is non- productive, persistent and resolves after discontinuation of therapy.
Kenmerkend is de hoest niet- productief, aanhoudend en verdwijnt na staken van de behandeling.
Hyperkalaemia Elevations in serum potassium have been observed in some patients treated with ACE inhibitors, including Zestril.
Door een ACE-remmer veroorzaakte hoest, dient in overweging te worden genomen als onderdeel van de differentieel diagnose van hoest.
Diabetic patients CPMP/423/04
CPMP/423/04 Operatie/narcose
35/42
34/42
In diabetic patients treated with oral antidiabetic agents or insulin, glycaemic control should be closely monitored during the first month of treatment with an ACE inhibitor (see section 4.5)
Bij patiënten die een grote operatie ondergaan of bij patiënten gedurende anesthesie met middelen die hypotensie veroorzaken, kan Zestril de vorming van angiotensine II na een compensatoire reninesecretie blokkeren.
Lithium The combination of lithium and Zestril is generally not recommended (see section 4.5).
Als hypotensie optreedt en deze aan dit mechanisme wordt toegeschreven, kan ze door volumevergroting worden gecorrigeerd.
Pregnancy and lactation Lisinopril should not be used during the first trimester of pregnancy.
Hyperkaliëmie Verhogingen van serum kalium zijn in sommige patiënten die met ACE remmers werden behandeld, inclusief Zestril, waargenomen.
Zestril is contraindicated in the second and third trimesters of pregnancy (see section 4.3).
Patiënten die een verhoogd risico voor het ontwikkelen van hyperkaliëmie hebben, zijn diegenen met een nierinsufficiëntie, diabetes mellitus, of diegenen die gelijktijdig kaliumsparende diuretica of kaliumbevattende zoutvervangers gebruiken, of die patiënten die andere medicijnen gebruiken die in verband worden gebracht met de toename van serum kalium (vb. heparine).
When pregnancy is detected, lisinopril treatment should be discontinued as soon as possible (see section 4.6).
Wanneer gelijktijdig gebruik van bovengenoemde stoffen noodzakelijk is, wordt regelmatige controle van serum kalium aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Use of lisinopril is not recommended during breast-feeding.
Diabetespatiënten Bij diabetespatiënten die behandeld werden met orale antidiabetica of insuline, dient glycemie controle nauwkeurig te worden uitgevoerd gedurende de eerste maand van de behandeling met een ACE-remmer (zie rubriek 4.5).
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
Lithium De combinatie van lithium en Zestril wordt in het algemeen niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Diuretics When a diuretic is added to the therapy of a patient receiving Zestril the antihypertensive effect is usually additive.
Zwangerschap en borstvoeding Lisinopril dient niet tijdens het eerste trimester van de zwangerschap te worden gebruikt.
Patients already on diuretics and especially those in whom diuretic therapy was recently instituted, may occasionally experience an excessive reduction of blood pressure when Zestril is added.
Zestril is gecontraïndiceerd gedurende het tweede en derde trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
The possibility of symptomatic hypotension with Zestril can be minimised by discontinuing the diuretic prior to initiation of treatment with Zestril (see section 4.4).
Indien een zwangerschap wordt ontdekt, dient de behandeling met lisinopril zo spoedig mogelijk te worden beëindigd (zie rubriek 4.6).
Risk factors for the development of hyperkalaemia include renal insufficiency, diabetes mellitus, and concomitant use of potassium-sparing diuretics (e.g., spironolactone, triamterene or amiloride), potassium supplements or potassium-containing salt substitutes.
Het gebruik van linisopril bij het geven van borstvoeding wordt niet geadviseerd.
If Zestril is given with a potassium-losing diuretic, diuretic -induced hypokalaemia may be ameliorated.
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Lithium Reversible increases in serum lithium concentrations and toxicity have been reported during concomitant administration of lithium with ACE inhibitors.
Diuretica Het antihypertensie effect wordt gewoonlijk versterkt wanneer een diureticum wordt toegevoegd aan de behandeling van een patiënt die Zestril krijgt.
Concomitant use of thiazide diuretics may increase the risk of lithium toxicity and enhance the already increased lithium toxicity with ACE inhibitors.
Bij patiënten die reeds diuretica krijgen en met name degenen bij wie de diuretische behandeling onlangs werd ingesteld, kan een enkele keer een sterke bloeddrukdaling optreden na toevoeging van Zestril.
Use of Zestril with lithium is not recommended, but if the combination proves necessary, careful monitoring of serum lithium levels should be performed (see section 4.4).
De kans op het optreden van symptomatische hypotensie bij Zestril kan worden verkleind door het diureticum te staken alvorens een behandeling met Zestril te starten (zie rubriek 4.4 en rubriek 4.2).
Non steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) including acetylsalicylic acid = 3 G/day Chronic administration of NSAIDs may reduce the antihypertensive effect of an ACE inhib itor.
Kaliumsupplementen, kaliumsparende diuretica of kaliumbevattende zoutvervangers Hoewel het serumkalium tijdens klinische studies meestal binnen de normale waarden bleef, is bij sommige patiënten hyperkaliëmie opgetreden.
These effects are usually reversible.
Risicofactoren voor het ontstaan van hyperkaliëmie zijn nierinsufficiëntie, diabetes mellitus en gelijktijdig gebruik van kaliumsparende diuretica (zoals spironolacton, triamtereen of amiloride), kaliumsupplementen of kaliumbevattende zoutvervangingsmiddelen.
Rarely, acute renal failure may occur, especially in patients with compromised renal function such as the elderly or dehydrated.
Het gebruik van kaliumsupplementen, kaliumsparende diuretica en kaliumbevattende zoutvervangingsmiddelen kan met name bij patiënten met een verslechterde nierfunctie leiden tot een significante verhoging van het serumkalium.
Concomitant use with glyceryl trinitrate and other nitrates, or other vasodilators, may further reduce blood pressure.
Als Zestril met een kaliumverliezend diureticum wordt gegeven, kan de door het diureticum veroorzaakte hypokaliëmie worden verbeterd.
Tricyclic antidepressants / Antipsychotics /Anaesthetics
Lithium Gedurende gelijktijdige toediening van lithium en ACE-remmers zijn reversibele verhogingen van de
36/42
35/42
Concomitant use of certain anaesthetic medicinal products, tricyclic antidepressants and antipsychotics with ACE inhibitors may result in further reduction of blood pressure (see section 4.4)
Gelijktijdig gebruik van thiazidediuretica kan het risico van lithiumtoxiciteit verhogen en de reeds verhoogde lithium toxiciteit met ACE remmers versterken.
Sympathomimetics Sympathomimetics may reduce the antihypertensive effects of ACE inhibitors.
Gebruik van Zestril met lithium wordt niet aanbevolen, maar indien de combinatie noodzakelijk is, dienen de serum lithiumwaarden zorgvuldig te worden gecontroleerd (zie rubriek 4.4).
Antidiabetics Epidemiological studies have suggested that concomitant administration of ACE inhibitors and antidiabetic medicinal products (insulins, oral hypoglycaemic agents) may cause an increased blood glucose lowering effect with risk of hypoglycaemia.
Niet-steroïdale anti-inflammatoire middelen (NSAIDs) inclusief acetylsalicylzuur ≥ 3 g/dag Chronische toediening van NSAID’s kunnen het antihypertensief effect van een ACE remmer verlagen.
This phenomenon appeared to be more likely to occur during the first weeks of combined treatment and in patients with renal impairment.
NSAID’s en ACE remmers oefenen een additioneel effect uit op de verhoging van serum kalium en kan resulteren in een verslechtering van de nierfunctie.
Acetylsalicylic acid, thrombolytics, beta-blockers, nitrates Zestril may be used concomitantly with acetylsalicylic acid (at cardiologic doses), thrombolytics, beta- blockers and/or nitrates.
Zelden zal acute nierinsufficiëntie optreden, vooral bij patiënten met een gecompromitteerde nierfunctie zoals bij ouderen en gedehydrateerde patiënten.
Pregnancy Zestril should not be used during the first trimester of pregnancy.
Andere antihypertensieve geneesmiddelen Gelijktijdig gebruik van deze middelen kan het hypotensief effect van Zestril verhogen.
When pregnancy is planned or confirmed the switch to an alternative treatment should be initiated as soon as possible.
Gelijktijdig gebruik met glyceryltrinitraat en andere nitraten, of een andere vasodilatator kan de bloeddruk verder verlagen.
Controlled studies with ACE inhibitors have not been done in humans, but a limited number of cases with first trimester toxicity exposure have not appeared to manifest malformations consistent with human foetotoxicity as described below.
Tricyclische antidepressiva/antipsychotica/anesthetica Gelijktijdige gebruik van bepaalde anesthetica, tricyclische antidepressiva en antipsychotica en ACE remmers kan resulteren in een verdere verlaging van de bloeddruk (zie rubriek 4.4).
Zestril is contraindicated during the second and third trimester of pregnancy (see section 4.3).
Sympathomimetica Sympathomimetica kunnen het antihypertensief effect van ACE remmers verlagen.
Prolonged ACE inhibitor exposure during the second and third trimesters is known to induce human foetotoxicity (decreased renal function, oligohydramnios, skull ossification retardation) and neonatal toxicity (renal failure, hypotension, hyperkalaemia, see also section 5.3).
Antidiabetica Epidemiologische studies suggereerden dat gelijktijdige toediening van ACE-remmers en antidiabetische geneesmiddelen (insulines, orale hypoglycemische middelen) een versterkt bloedsuikerverlagend effect kan veroorzaken met risico van hypoglycemie.
Should exposure to Zestril have occurred from the second trimester of pregnancy, an ultrasound check of renal function and the skull is recommended.
Acetylsalicylzuur, thrombolytica, bètablokkers, nitraten Zestril kan gelijktijdig gebruikt worden met acetylsalicylzuur (in cardiolog ische doseringen), thrombolytica, bètablokkers en/of nitraten.
Infants whose mothers have taken Zestril should be closely observed for hypotension, oliguria and hyperkalaemia.
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Lactation It is not known whether Zestril is excreted into human breast milk.
Zwangerschap Zestril dient niet tijdens het eerste trimester van de zwangerschap te worden gebruikt.
Lisinopril is excreted into the milk of lactating rats.
Wanneer een zwangerschap is gepland of bevestigd dient de omzetting naar een alternatieve behandeling zo snel mogelijk te worden geïnitieerd.
The use of Zestril is not recommended in women who are breast-feeding.
Gecontroleerde studies met ACE remmers zijn niet bij mensen gedaan, maar een gelimiteerd aantal gevallen, die in het eerste trimester aan toxiciteit zijn blootgesteld, hebben geen misvormingen overeenkomend met menselijke foetale toxiciteit zoals hieronder beschreven is.
4.7 Effects on ability to drive and use machines When driving vehicles or operating machines it should be taken into account that occasionally dizziness or tiredness may occur.
Zestril is gecontraïndiceerd gedurende het tweede en derde trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Very common (≥10%), common (≥1%, < 10%), uncommon (≥0.1, < 1%), rare (≥0.01, < 0.1%), very rare (< 0.01%) including isolated reports.
Langdurige blootstelling aan ACE remmers gedurende het tweede en derde trimester kan foetale toxiciteit (verslechterde nierfunctie, oligohydramnie, achterstand in schedelverharding) en neonatale toxiciteit (nierfalen, hypotensie, hyperkaliëmie) induceren (zie ook rubriek 5.3).
Blood and the lymphatic system disorders: rare: decreases in haemoglobin, decreases in haematocrit.
Als blootstelling vanaf het tweede trimester van de zwangerschap heeft plaatsgevonden, wordt een echoscopie van de nierfunctie en de schedel aanbevolen.
37/42
36/42
bone marrow depression, anaemia, thrombocytopenia, leucopenia, neutropenia, agranulocytosis (see section 4.4), haemolytic anaemia, lymphadenopathy, autoimmune disease
Pasgeborenen van wie de moeder Zestril heeft gebruikt dienen nauwkeurig gecontroleerd te worden op hypotensie, oligurie en hyperkaliëmie.
Metabolism and nutrition disorders very rare:
Borstvoeding Het is niet bekend of Zestril bij de mens in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Nervous system and psychiatric disorders: common: uncommon: rare:
Lisinopril wordt in de melk van voedende ratten uitgescheiden.
dizziness, headache mood alterations, paraesthesia, vertigo, taste disturbance, sleep disturbances. mental confusion
Het gebruik van Zestril bij het geven van borstvoeding wordt niet geadviseerd.
Cardiac and vascular disorders: common: uncommon:
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
orthostatic effects (including hypotension) myocardial infarction or cerebrovascular accident, possibly secondary to excessive hypotension in high risk patients (see section 4.4), palpitations, tachycardia.
Bij het besturen van voertuigen of het bedienen van machines dient rekening te worden gehouden met het optreden van duizeligheid en moeheid.
Raynaud’s phenomenon
4.8 Bijwerkingen
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders: common: uncommon: very rare:
De volgende bijwerkingen zijn waargenomen en gerapporteerd gedurende de behandeling met Zestril en andere ACE-remmers, met de volgende frequentie:
cough rhinitis bronchospasm, sinusitis, allergic alveolitis/eosinophilic pneumonia
Zeer vaak (≥10%), vaak (≥1%, < 10%), soms (≥0.1%, < 1%), zelden (≥0.01%, < 0.1%), zeer zelden (< 0.01%), inclusief geïsoleerde gevallen.
Gastrointestinal disorders: common: uncommon: rare: very rare:
Bloed en lymfesysteemaandoeningen zelden: zeer zelden:
diarrhoea, vomiting nausea, abdominal pain and indigestion dry mouth pancreatitis, intestinal angioedema, hepatitis- either hepatocellular or cholestatic, jaundice and hepatic failure (see section 4.4)
hemoglobineverlagingen, hematocrietverlagingen depressie van het beenmerg, anemie, thrombocytopenie, leucopenie, neutropenie, agranulocytose (zie rubriek 4.4), hemolytische anemie, lymfadenopathie, auto-immuunziekten
Skin and subcutaneous tissue disorders: uncommon: rare:
Voedings- en zeer zelden:
rash, pruritus hypersensitivity/angioneurotic oedema: angioneurotic oedema of the face, extremities, lips, tongue, glottis, and/or larynx (see section 4.4), urticaria, alopecia, psoriasis
Zenuwstelselaandoeningen en psychische stoornissen vaak: duizeligheid, hoofdpijn soms: stemmingswisselingen, paresthesie, vertigo, smaakstoornissen, slaapstoornissen zelden:
very rare:
geestelijke verwardheid
diaphoresis, pemphigus, toxic epidermal necrolysis, Stevens-Johnson Syndrome, erythema multiforme.
Hart- en vaataandoeningen vaak: orthostatische effecten (inclusief hypotensie) soms: myocardinfarct of CVA, mogelijk het gevolg van buitensporige hypotensie in patiënten met een hoog risico (zie rubriek 4.4), palpitaties, tachycardie, Raynaud-fenomeen
A symptom complex has been reported which may include one or more of the following: fever, vasculitis, myalgia, arthralgia/arthritis, a positive antinuclear antibodies (ANA), elevated red blood cell sedimentation rate (ESR), eosinophilia and leucocytosis, rash, photosensitivity or other dermatological manifestations may occur.
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen vaak: hoest soms: rhinitis zeer zelden: bronchospasmen, sinusitis, allergische alveolitis/eosinofiele pneumonie
Renal and urinary disorders: common: rare: very rare:
Maagdarmstelselaandoeningen vaak: diarree, overgeven soms: misselijkheid, buikpijn en indigestie zelden: zeer zelden:
renal dysfunction uraemia, acute renal failure oliguria/anuria
droge mond pancreatitis, intestinaal angio-oedeem, hepatitis - zowel hepatocellulair of cholestatisch, geelzucht, leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4)
impotence gynaecomastia
Huid- en onderhuid aandoeningen
fatigue, asthenia
CPMP/423/04 soms:
CPMP/423/04 Investigations:
rash, pruritus
38/42
37/42
uncommon:
zelden:
increases in blood urea, increases in serum creatinine, increases in liver enzymes, hyperkalaemia
overgevoeligheid/angioneurotisch oedeem: angioneurotisch oedeem van het gezicht, extremiteiten, tong, glottis en/of strottenhoofd (zie rubriek 4.4), netelroos, alopecie, psoriasis
rare:
zeer zelden:
increases in serum bilirubin, hyponatraemia.
verhoging van serumbilirubine, hyponatriëmie
Limited data are available for overdose in humans.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over een overdosering bij mensen.
Symptoms associated with overdosage of ACE inhibitors may include hypotension, circulatory shock, electrolyte disturbances, renal failure, hyperventilation, tachycardia, palpitations, bradycardia, dizziness, anxiety and cough.
De verschijnselen, die geassocieerd worden met een overdosering met ACE-remmers kunnen hypotensie, circulatoir shock, verstoring van de elektrolyten, nierfalen, hyperventilatie, tachycardie, palpitaties, bradycardie, duizeligheid, angst en hoesten zijn.
The recommended treatment of overdose is intravenous infusion of normal saline solution.
De aanbevolen behandeling van overdosering is intraveneuze infusie van een fysiologische zoutoplossing.
If hypotension occurs, the patient should be placed in the shock position.
Wanneer hypotensie optreedt, dient de patiënt in de shockpositie te worden geplaatst.
If available, treatment with angiotensin II infusion and/or intravenous catecholamines may also be considered.
Indien beschikbaar kan een behandeling met angiotensine II infusie en/of intraveneuze catecholamines worden overwogen.
If ingestion is recent, take measures aimed at eliminating Zestril (e.g., emesis, gastric lavage, administration of absorbents and sodium sulphate).
Indien de inname recent is, neem dan maatregelen gericht op het elimineren van Zestril (zoals braken, maagspoeling, het toedienen van absorberende stoffen en natriumsulfaat).
Zestril may be removed from the general circulation by haemodialysis (see section 4.4).
Zestril kan door hemodialyse uit de bloedsomloop worden verwijderd (zie rubriek 4.4).
Pacemaker therapy is indicated for therapy-resistant bradycardia.
Een behandeling met een pacemaker is geïndiceerd bij therapie-resistente bradycardie.
Vital signs, serum electrolytes and creatinine concentrations should be monitored frequently.
Algehele toestand, serum, elektrolyten en creatinine concentraties dienen regelmatig te worden gecontroleerd.
5.1 Pharmacodynamic properties Pharmacotherapeutic group:
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
Angiotensin converting enzyme inhibitors, ATC code:
Farmacotherapeutische groep: angiotensine converting enzyme (ACE) remmers ATC code:
Zestril is a peptidyl dipeptidase inhibitor.
Zestril is een peptidyldipeptidase remmer.
It inhibits the angiotensin converting enzyme (ACE) that catalyses the conversion of angiotensin I to the vasoconstrictor peptide, angiotensin II.
Het remt het angiotensine converting enzyme (ACE) dat de omzetting van angiotensine I in het vasopressor angiotensine II katalyseert.
Angiotensin II also stimulates aldosterone secretion by the adrenal cortex.
Angiotensine II stimuleert eveneens de aldosteron afscheiding door de bijnierschors.
Inhibition of ACE results in decreased concentrations of angiotensin II which results in decreased vasopressor activity and reduced aldosterone secretion.
vermindering van concentraties van angiotensine II, wat resulteert in een vermindering van de vaatvernauwing en een verminderde aldosteronsecretie.
The latter decrease may result in an increase in serum potassium concentration.
Deze laatst genoemde verlaging kan resulteren in een verhoging van serum kalium concentratie.
Whilst the mechanism through which lisinopril lowers blood pressure is believed to be primarily suppression of the renin-angiotensin-aldosterone system, lisinopril is antihypertensive even in patients with low renin hypertension.
Hoewel verondersteld wordt dat het mechanisme waardoor lisinopril de bloeddruk verlaagt de primaire suppressie van het renine-aldosteron systeem is, is lisinopril hypotensief zelfs bij patiënten met lage renine hypertensie.
ACE is identical to kininase II, an enzyme that degrades bradykinin.
ACE is identiek aan kinase II, een enzym dat bradykinine degradeert.
Whether increased levels of bradykinin, a potent vasodilatory peptide, play a role in the therapeutic effects of lisinopril remains to be elucidated.
Of verhoogde spiegels van bradykinine, een potent vaatverwijdend peptide, een rol spelen bij de therapeutische effecten van lisinopril moet nog worden opgehelderd.
The effect of Zestril on mortality and morbidity in heart failure has been studied by comparing a high dose (32.5 mg or 35 mg once daily) with a low dose (2.5 mg or 5 mg once daily).
Het effect van Zestril op mortaliteit en morbiditeit bij hartfalen is onderzocht door een hoge dosis (32,5 mg of 35 mg eenmaal daags) met een lage dosis (2,5 mg of 5 mg eenmaal daags) te vergelijken.
In a study of 3164 patients, with a median follow up period of 46 months for surviving patients, high dose Zestril produced a 12% risk reduction in the combined endpoint of all-cause mortality and all-cause hospitalisation (p = 0.002) and an 8% risk reduction in all-cause mortality and cardiovascular hospitalisation (p = 0.036) compared with low dose.
In een studie met 3164 patiënten, met een mediaan follow-up periode van 46 maanden bij overlevende patiënten, veroorzaakt een hoge dosis Zestril een risico verlaging van 12% in het gecombineerde eindpunt van ‘all-cause’ mortaliteit en all-cause hospitalisatie (p = 0.002) en een risico verlaging van 8% in ‘all-cause’ mortaliteit en cardiovasculaire hospitalisatie (p = 0.036) vergeleken met een lage dosering.
Risk reductions for all-cause mortality (8%; p = 0.128) and cardiovascular mortality (10%; p = 0.073) were observed.
Risico verlagingen voor all-cause mortaliteit (8%; p = 0.128) en cardiovasculaire mortaliteit (10%;p=0.073) werden waargenomen.
In a post-hoc analysis, the number of hospitalisations for heart failure was reduced by 24% (p=0.002) in patients treated with high-dose Zestril compared with low dose.
In een post-hoc analyse was het aantal hospitalisaties voor hartfalen verlaagd met 24% (p = 0.002) bij patiënten die met hoge doses Zestril werden behandeld in vergelijking met een lage dosis.
Symptomatic benefits were similar in patients treated with high and low doses of Zestril.
Symptomatische voordelen waren gelijk bij patiënten die met hoge en lage doses Zestril werden behandeld.
The results of the study showed that the overall adverse event profiles for patients treated with high or low dose Zestril were similar in both nature and number.
De resultaten van de studie lieten zien dat de totale bijwerkingenprofielen voor patiënten die met hoge of lage doseringen Zestril werden behandeld gelijk waren zowel wat betreft aard als aantal.
Predictable events resulting from ACE inhibition, such as hypotension or altered renal function, were manageable and rarely led to treatment withdrawal.
Voorspelbare bijwerkingen gerelateerd aan ACE remmers, zoals hypotensie of veranderde nierfunctie, waren te behandelen en leidden zelden tot het staken van de behandeling.