qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
Aan deze onderzoeken deden kinderen en nieuwe patiënten mee, bij wie twee verschillende 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged patients who had been treated with a dummy treatment as part of another, unrelated trial.
Aangezien het een zeer ernstige ziekte betreft, was het om ethische redenen niet mogelijk om Cystagon rechtstreeks met een placebobehandeling te vergelijken.
The studies looked at the kidney function, the survival and the growth rate of the patients.
In de studies werden de nierfunctie onderzocht, het overlevingspercentage en het groeitempo van de patiënten.
What benefit has CYSTAGON shown during the studies?
Welke voordelen bleek Cystagon tijdens de studies te hebben?
The three studies have shown that CYSTAGON delays kidney problems, and the need for dialysis or renal transplantation when treatment is started at an early age in patients with good kidney function.
Uit de drie studies is gebleken dat Cystagon het ontstaan van nierproblemen vertraagt en zodoende ook de noodzaak van dialyse of niertransplantatie wanneer bij patiënten met een nog goede nierfunctie op jonge leeftijd met de behandeling wordt begonnen.
It also improves survival and growth rate in the children treated.
Het verbetert tevens de overlevingskansen en groei bij de behandelde kinderen.
What is the risk associated with CYSTAGON?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Cystagon in?
The side effects of CYSTAGON are mainly connected with the digestive system.
De bijwerkingen van Cystagon betreffen voornamelijk het spijsverteringskanaal.
The most common side effects (seen in more than 1 patient in 10) are anorexia (loss of appetite), vomiting, nausea (feeling sick), diarrhoea, lethargy (lack of energy) and pyrexia (fever).
De meest voorkomende bijwerkingen (meer dan één op de tien patiënten) zijn: anorexie (gebrek aan eetlust), braken, misselijkheid, diarree, lethargie (gebrek aan energie) en koorts.
For the full list of all side effects reported with CYSTAGON, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Cystagon.
CYSTAGON should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to cysteamine or any of the other ingredients, or to penicillamine.
Cystagon mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zijn voor cysteamine of enig ander bestanddeel van het middel, dan wel voor penicillamine.
It should also not be used in women who are breast- feeding, or who are or may be pregnant (particularly during the first three months) unless it is clearly necessary.
Het mag evenmin worden gebruikt bij vrouwen die borstvoeding geven of (mogelijk) zwanger zijn (vooral tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap), tenzij dit absoluut noodzakelijk is.
Why has CYSTAGON been approved?
Waarom is Cystagon goedgekeurd?
Cystinosis is a rare, fatal disease, and CYSTAGON is considered a useful medicine for this disease, for which no alternative treatments are available.
Omdat een alternatieve behandeling ontbreekt, wordt Cystagon als een nuttig medicijn beschouwd.
The Committee for Medicinal products for Human Use (CHMP) decided that CYSTAGON’ s benefits are greater than its risks and recommended that CYSTAGON be given marketing authorisation.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft besloten dat de voordelen van Cystagon groter zijn dan de risico’ s en dat een vergunning voor het in de handel brengen van Cystagon moet worden verleend.
CYSTAGON was originally authorised under "Exceptional Circumstances", because, as the disease is rare, limited information was available at the time of approval.
Aangezien het een zeldzame ziekte betreft was er ten tijde van de goedkeuring slechts beperkte informatie beschikbaar.
As the company had supplied the additional information requested, the "Exceptional Circumstances" ended on 17 April 2007.
Omdat de firma de verlangde aanvullende informatie heeft overlegd, is de bepaling “ onder uitzonderlijke omstandigheden” op 17 april 2007 geschrapt.
Other information about CYSTAGON:
Overige informatie over Cystagon:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for CYSTAGON to Orphan Europe on 23 June 1997.
De Europese Commissie heeft op 23 juni 1997 aan Orphan Europe een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen verleend.
The marketing authorisation was renewed on 23 June 2002 and on 23 June 2007.
De vergunning werd verlengd op 23 juni 2002 en op 23 juni 2007.
The full EPAR for CYSTAGON can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Cystagon.
This summary was last updated in 06-2007.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 06-2007.
EU/ 1/ 97/ 039/ 001
EU/1/97/039/001
Cystagon
CYSTAGON
Hard capsule
Capsule, hard
EU/ 1/ 97/ 039/ 002
EU/1/97/039/002
EU/ 1/ 97/ 039/ 003
EU/1/97/039/003
EU/ 1/ 97/ 039/ 004
EU/1/97/039/004
CYSTAGON 50 mg hard capsules
CYSTAGON 50 mg harde capsules
Each hard capsule contains 50 mg of cysteamine (as mercaptamine bitartrate).
Iedere harde capsule bevat 50 mg cysteamine (als mercaptaminebitartraat).
Hard Capsule White, opaque hard capsules with CYSTA 50 on the body and MYLAN on the cap.
Harde capsule Witte, opake harde capsules met CYSTA 50 op de romp en MYLAN op de dop.
4.1 Therapeutic indication
4.1 Therapeutische indicaties
CYSTAGON is indicated for the treatment of proven nephropathic cystinosis.
CYSTAGON is geïndiceerd voor de behandeling van bewezen nefropathische cystinose.
Cysteamine reduces cystine accumulation in some cells (e. g. leukocytes, muscle and liver cells) of nephropathic cystinosis patients and, when treatment is started early, it delays the development of renal failure.
Cysteamine vermindert de opstapeling van cystine in sommige cellen (bijv. leukocyten, spier- en levercellen) bij patiënten met nefropathische cystinose, en vertraagt, wanneer vroegtijdig met de behandeling wordt begonnen, de ontwikkeling van nierinsufficiëntie.
CYSTAGON treatment should be initiated under the supervision of a physician experienced in the treatment of cystinosis.
De behandeling met CYSTAGON moet worden begonnen onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van cystinose.
The goal of therapy is to keep leucocyte cystine levels below 1 nmol hemicystine/ mg protein.
Het doel van de behandeling is de leukocytaire cystinespiegels lager te houden dan 1 nmol hemicystine/mg eiwit.
White blood cell (WBC) cystine levels should therefore be monitored to adjust the dose.
De cystinespiegels van witte bloedcellen (WBC) moeten dan ook worden gecontroleerd om de dosering aan te passen.
The WBC levels should be measured 5 to 6 hours after dosing and should be checked frequently when initiating therapy (e. g. monthly) and every 3-4 months when on a stable dose.
De WBC spiegels moeten 5 à 6 uur na inname worden bepaald en regelmatig worden gecontroleerd als met de behandeling wordt begonnen (bijv. éénmaal per maand) en iedere 3-4 maanden na het bereiken van de onderhoudsdosering.
• For children up to age 12 years, CYSTAGON dosing should be on the basis of body surface area (g/ m2/ day).
• Voor kinderen tot 12 jaar, dient de CYSTAGON-dosering op basis van lichaamsoppervlakte (g/m2/dag) te zijn.
The recommended dose is 1.30 g/ m2/ day of the free base divided four times daily. • For patients over age 12 and over 50 kg weight, the recommended CYSTAGON dose is 2 g/ day, divided four times daily.
De aanbevolen dosis is 1,30 g/m2/dag van de vrije base verdeeld over 4 doses per dag. • Voor patiënten ouder dan 12 jaar en zwaarder dan 50 kg, bedraagt de aanbevolen hoeveelheid CYSTAGON 2 g/dag, verdeeld over 4 doses per dag.
Starting doses should be 1/ 4 to 1/ 6 of the expected maintenance dose, increased gradually over 4- 6 weeks to avoid intolerance.
De begindoses moeten 1/4 tot 1/6 bedragen van de verwachte onderhoudsdosering, met een geleidelijke toename over 4-6 weken om intolerantie te vermijden.
The dose should be raised if there is adequate tolerance and the leucocyte cystine level remains > 1 nmol hemicystine/ mg protein.
Indien het geneesmiddel goed wordt verdragen en de leukocytaire cystine spiegel > 1 nmol hemicystine/mg eiwit blijft, moet de dosis worden opgevoerd.
The maximum dose of CYSTAGON used in clinical trials was 1.95 g/ m2/ day.
De maximale dosis CYSTAGON gebruikt in klinische studies bedroeg 1,95 g/m2/dag.
The use of doses higher than 1.95 g/ m2/ day is not recommended (see section 4.4).
Het gebruik van hogere doses dan 1,95 g/m2/dag wordt afgeraden (zie rubriek 4.4)
Digestive tolerance of cysteamine is improved when the medicinal product is taken just after or with food.
Met betrekking tot de spijsvertering wordt Cysteamine beter verdragen wanneer het geneesmiddel onmiddellijk na of samen met voedsel wordt ingenomen.
In children who are at risk of aspiration, aged approximately 6 years and under, the hard capsules should be opened and the content sprinkled on food.
Bij kinderen van ongeveer 6 jaar en jonger, die het risico lopen zich te verslikken, moeten de harde capsules worden geopend en de inhoud over het voedsel worden gestrooid.
However, acidic drinks, e. g. orange juice, should generally be avoided as the powder tends not to mix well and may precipitate out.
De ervaring suggereert dat voedingsmiddelen zoals melk, aardappels en andere producten op basis van zetmeel geschikt lijken te
2 Patients on dialysis or post-transplantation:
2 zijn voor menging met het poeder.
Experience has occasionally shown that some forms of cysteamine are less well tolerated (i. e. leading to more adverse events) when patients are on dialysis.
De ervaring toont dat sommige vormen van cysteamine soms minder goed getolereerd worden door dialyse-patiënten (d.w.z. dat het leidt tot meer bijwerkingen).
A closer monitoring of the leucocyte cystine levels is recommended in these patients.
Er wordt voor deze patiënten een nauwkeuriger controle van de leukocytaire cystine concentraties aangeraden.
Patients with hepatic insufficiency:
Patiënten met leverinsufficiëntie:
Dose adjustment is not normally required; however, leucocyte cystine levels should be monitored.
Een aanpassing van de dosis is normaal gezien niet nodig; maar de leukocytaire cystine concentraties moeten gecontroleerd worden.
Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients The use of CYSTAGON is contra-indicated during breast-feeding.
Het gebruik van CYSTAGON vormt een contra-indicatie bij het geven van borstvoeding.
CYSTAGON should not be used during pregnancy, particularly during the first trimester, unless clearly necessary (see section 4.6 and section 5.3 as it is teratogenic in animals.
CYSTAGON dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, in het bijzonder tijdens de eerste trimester, tenzij strikt noodzakelijk (zie rubriek 4.6. en 5.3), vanwege zijn teratogeniciteit in dieren.
CYSTAGON is contraindicated in patients who have developed hypersensitivity to penicillamine.
CYSTAGON vormt een contra-indicatie bij patiënten die een overgevoeligheid voor penicillamine hebben ontwikkeld.
CYSTAGON therapy must be initiated promptly after confirmation of the diagnosis of nephropathic cystinosis to achieve maximum benefit.
De behandeling met CYSTAGON moet onmiddellijk worden begonnen na de bevestiging van de diagnose van nefropathische cystinose om een maximale werking te bekomen.
Nephropathic cystinosis must have been diagnosed by both clinical signs and biochemical investigations (leucocyte cystine measurements).
De diagnose van nefropathische cystinose moet met behulp van zowel klinische als biochemische onderzoeken (leukocytaire cystinebepalingen) gesteld worden.
A few cases of Ehlers-Danlos like syndrome on elbows have been reported in children treated with high doses of different cysteamine preparations (cysteamine chlorhydrate or cystamine or cysteamine bitartrate) mostly above the maximal dose 1.95 g/ m2/ day.
(cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m² / dag.
These skin lesions were associated with skin striae and bone lesions first seen during an X-ray examination.
Deze huidlaesies gingen gepaard met huidstriae en botlaesies die voor het eerst worden opgemerkt tijdens een röntgenonderzoek.
It is therefore recommended to monitor regularly skin and to consider X-ray examinations of the bone as necessary.
Daarom wordt aanbevolen de huid regelmatig te observeren en waar nodig röntgenonderzoeken van het bot te overwegen.
Self-examination of the skin by the patient or the parents should also be advised.
Zelfonderzoek van de huid door de patiënt of de ouders dient eveneens geadviseerd te worden.
If any similar skin or bone abnormalities appear, it is recommended to decrease the dose of CYSTAGON.
Wanneer soortgelijke huid- of botafwijkingen verschijnen is het raadzaam de CYSTAGON-dosis te verlagen.
The use of doses higher than 1.95g/ m2/ day is not recommended (see sections 4.2 and 4.8).
Het gebruik van doses hoger dan 1,95 g/m2/dag wordt afgeraden (zie rubriek 4.2 en 4.8).
Monitoring of blood cell count is recommended on a regular basis.
Het is aanbevolen het bloedbeeld regelmatig te controleren.
Oral cysteamine has not been shown to prevent eye deposition of cystine crystals.
Er is niet aangetoond dat de orale toediening van cysteamine de afzetting van cystine kristallen in het oog voorkomt.
Therefore, where cysteamine ophthalmic solution is used for that purpose, its usage should continue.
Als er in dit verband cysteamine oogdruppels worden gegeven, moet het gebruik ervan dan ook worden voortgezet.
In contrast to phosphocysteamine, CYSTAGON does not contain phosphate.
In tegenstelling tot fosfocysteamine, bevat CYSTAGON geen fosfaat.
Most patients will already be receiving phosphate supplements and the dose of these may need to be altered when CYSTAGON is substituted for phosphocysteamine.
Meestal krijgen de patiënten al fosfaatsupplementen en de dosis hiervan moet mogelijk worden gewijzigd als fosfocysteamine wordt vervangen door CYSTAGON.
Intact CYSTAGON hard capsules should not be administered to children under the age of approximately 6 years due to risk of aspiration (see section 4.2).
Intacte CYSTAGON harde capsules moeten niet worden gegeven aan kinderen jonger dan ongeveer 6 jaar vanwege het risico van verslikken (zie rubriek 4.2).
No interaction studies have been performed CYSTAGON can be administered with electrolyte and mineral replacements necessary for management of the Fanconi syndrome as well as vitamin D and thyroid hormones.
CYSTAGON kan worden toegediend in combinatie met elektrolyten- en mineraalsubstituties nodig voor de behandeling van het Fanconi-syndroom, evenals met vitamine D en schildklierhormonen.
Indomethacin and CYSTAGON have been used simultaneously in some patients.
Indometacine en CYSTAGON zijn bij enkele patiënten gelijktijdig gebruikt.
In cases of patients with kidney transplants, anti-rejection treatments have been used with cysteamine.
In geval van patiënten met niertransplantaten, zijn anti- afstotingstherapieën gebruikt in combinatie met cysteamine.
3 4.6 Pregnancy and lactation
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
There are no adequate data from the use of cysteamine bitartrate in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van cysteaminebitartraat bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity, including teratogenesis (see section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogeniciteit (zie rubriek 5.3).
The effect on pregnancy of untreated cystinosis is also unknown.
Het effect op de zwangerschap van een onbehandelde cystinose is eveneens onbekend.
Therefore, CYSTAGON should not be used during pregnancy, particularly during the first trimester, unless clearly necessary.
Daarom dient CYSTAGON niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, in het bijzonder tijdens de eerste trimester, tenzij strikt noodzakelijk.
If a pregnancy is diagnosed or planned, the treatment should be carefully reconsidered and the patient must be advised of the possible teratogenic risk of cysteamine.
Indien een zwangerschap werd vastgesteld of gepland is, dient de behandeling zorgvuldig heroverwogen te worden en dient de patiënt geïnformeerd te worden over het potentiële teratogene risico van cysteamine.
CYSTAGON excretion in human's milk is unknown.
Het is niet bekend of CYSTAGON bij de mens wordt uitgescheiden in de moedermelk.
However, due to the results of animal studies in breast-feeding mothers and neonates (see section 5.3), breast-feeding is contraindicated in women taking CYSTAGON.
Doch, gezien de resultaten in dierstudies bij moeders die borstvoeding geven en pasgeborenen (zie rubriek 5.3), vormt borstvoeding een contra-indicatie bij vrouwen die CYSTAGON gebruiken.
CYSTAGON has minor or moderate influence on the ability to drive and use machines CYSTAGON may cause drowsiness.
CYSTAGON heeft een geringe tot matige invloed op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
When starting therapy, patients should not engage in potentially hazardous activities until the effects of the medicinal product on each individual are known.
Als met de behandeling wordt begonnen, moeten de patiënten geen riskante activiteiten ondernemen tot de effecten van het geneesmiddel op iedere afzonderlijke patiënt bekend zijn.
Approximately 35% of patients can be expected to experience adverse reactions.
Bij ongeveer 35% van de patiënten kunnen bijwerkingen vertonen.
These mainly involve the gastrointestinal and central nervous systems.
Deze bijwerkingen betreffen voornamelijk het maag-darmkanaal en het centrale zenuwstelsel.
When these effects appear at the initiation of cysteamine therapy, temporary suspension and gradual reintroduction of treatment may be effective in improving tolerance.
Als deze verschijnselen zich voordoen bij het begin van de cysteamine behandeling, kan een tijdelijke onderbreking en het geleidelijk aan opnieuw invoeren van de behandeling de tolerantie op doeltreffende wijze verbeteren.
Reported adverse reactions are listed below, by system organ class and by frequency.
De meest voorkomende bijwerkingen zijn in de onderstaande lijst gerangschikt volgens orgaanklasse en volgens de frequentie.
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) and uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100).
De frequenties zijn als volgende gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10) en soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
Investigations Blood and lymphatic system disorders Nervous system disorders
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Somnolence, convulsions
Onderzoeken Vaak: leverfunctietests abnormaal Bloed- en lymfestelselaandoeningen Soms: leukopenie Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn, encefalopathie Soms: slaperigheid, convulsies Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: braken, misselijkheid, diarree Vaak: buikpijn, slechte adem, dyspepsie, gastro- enteritis Soms: maag- en darmzweren
Gastrointestinal ulcer
4 Nier- en urinewegaandoeningen Soms: nefrotisch syndroom Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: abnormale huidgeur, uitslag Soms: haarkleur verandert, huidstriae, kwetsbare huid (molluscoïde pseudotumor op ellebogen) Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Renal and urinary disorders Skin and subcutaneous tissue disorders
Soms: gewrichtshyperextensie, pijn in de benen, genu valgum, osteopenie, compressiefractuur, scoliose
Skin odour abnormal, rash Uncommon:
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Algemene aandoeningen en
Anorexia
Zeer vaak: anorexia
General disorders and administration site conditions Immune system disorders Psychiatric disorders
toedieningsplaatsstoornissen Immuunsysteemaandoeningen Psychische stoornissen
Nervousness, hallucination
Zeer vaak: lethargie, pyrexie Vaak: asthenie Soms: anafylactische reactie Soms: nervositeit, hallucinatie
4 Two cases of nephrotic syndrome have been reported within 6 months of starting therapy with progressive recovery after treatment discontinuation.
Twee gevallen van nefrotisch syndroom werden vastgesteld binnen de zes maanden na de aanvang van de behandeling, maar met een progressief herstel na het stoppen van de behandeling.
Histology showed a membranous glomerulonephritis of the renal allograft in one case and hypersensitivity interstitial nephritis in the other.
De histologie toonde één geval van membraneuze glomerulonephritis van de nier allograft en overgevoeligheids interstitiële nephritis in een ander geval.
A few cases of Ehlers-Danlos like syndrome on elbows have been reported in children chronically treated with high doses of different cysteamine preparations (cysteamine chlorhydrate or cystamine or cysteamine bitartrate) mostly above the maximal dose 1.95 g/ m2/ day.
Een paar op het syndroom van Ehlers-Danlos lijkende gevallen op ellebogen zijn gemeld bij kinderen die chronisch werden behandeld met hoge doses van verschillende cysteaminepreparaten (cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m² / dag.
In some cases, these skin lesions were associated with skin striae and bone lesions first seen during an X-ray examination.
Deze huidlaesies gingen in sommige gevallen gepaard met huidstriae en botlaesies die voor het eerst worden opgemerkt tijdens een röntgenonderzoek.
Bone disorders reported were genu valgum, leg pain and hyperextensive joints, osteopenia, compression fractures, and scoliosis.
Gemelde botaandoeningen waren genu valgum, pijn in de benen en hyperextensieve gewrichten, osteopenie, compressiefracturen en scoliose.
In the few cases where histopathological examination of the skin was performed, the results suggested angioendotheliomatosis.
In de weinige gevallen waarin histopathologisch onderzoek van de huid werd uitgevoerd, wezen de resultaten op angio-endotheliomatose.
One patient subsequently died of acute cerebral ischemia with marked vasculopathy.
Eén patiënt kwam vervolgens te overlijden aan acute cerebrale ischemie met duidelijke vasculopathie.
In some patients, the skin lesions on elbows regressed after CYSTAGON dose reduction.
Bij sommige patiënten verminderden de huidlaesies op ellebogen na verlaging van de CYSTAGON- dosis.
Cysteamine mechanism of action by interfering with the cross-linking of collagen fibers has been postulated (see section 4.4).
Het werkingsmechanisme van cysteamine door het verstoren van de brugvorming van collageenvezels wordt voorondersteld (zie rubriek 4.4).
An overdose of cysteamine may cause progressive lethargy.
Een overdosis aan cysteamine kan een toenemende lethargie veroorzaken.
Should overdosage occur, the respiratory and cardiovascular systems should be supported appropriately.
In geval van overdosering, moet het ademhalingssysteem en het cardiovasculaire stelsel op aangepaste wijze worden ondersteund.
No specific antidote is known.
Een specifiek antidotum is niet bekend.
It is not known if cysteamine is removed by haemodialysis.
Het is niet bekend of cysteamine wordt geëlimineerd door hemodialyse.
Alimentary tract and metabolism product, ATC code:
Product voor spijsverteringskanaal en stofwisseling, ATC code:
A16AA04.
A16A A04.
Normal individuals and heterozygous subjects for cystinosis have white cell cystine levels of < 0.2, and usually below 1 nmol hemicystine/ mg protein, respectively.
5 Normale personen en personen die heterozygoot zijn voor cystinose hebben cystine spiegels in de witte bloedcellen van respectievelijk < 0,2, en gewoonlijk lager dan 1 nmol hemicystine/mg eiwit.
Individuals with nephropathic cystinosis have elevations of white cell cystine above 2 nmol hemicystine/ mg protein
Bij personen met nefropathische cystinose bedraagt de hoeveelheid cystine in de witte cellen meer dan 2 nmol hemicystine/mg eiwit.
Cysteamine reacts with cystine to form the mixed disulfide of cysteamine and cysteine, and cysteine.
Cysteamine reageert met cystine en vormt een gemengd disulfide van cysteamine en cysteïne, en cysteïne.
The mixed disulfide is then exported from the lysosomes by an intact lysine transport system.
Het gemengde disulfide wordt vervolgens door een intact lysine-transportsysteem uit de lysosomen gevoerd.
The decrease in leucocyte cystine levels is correlated to the cysteamine plasma concentration over the six hours following the administration of CYSTAGON.
De daling in de leucocytaire cystinespiegel is gecorreleerd met de plasma cysteamine concentratie gedurende de 6 uren volgend op de toediening van CYSTAGON.
1.4 ± 0.4 hours) and returns to its baseline level as the plasma cysteamine concentration decreases at 6 hours post-dose.
De leukocytaire cystinespiegel bereikt een minimum (na 1,8 ± 0,8 uur (gemiddelde waarde ± sd)) iets later dan de plasmacysteamine piekconcentratie (na 1,4 ± 0,4 uur (gemiddelde waarde ± sd)) en keert terug naar zijn basisniveau terwijl de plasma cysteamineconcentratie afneemt 6 uur na de toediening.
In one clinical study, baseline white cell cystine levels were 3.73 (range 0.13 to 19.8) nmol hemicystine/ mg protein and were maintained close to 1 nmol hemicystine/ mg protein with a cysteamine dose range of 1.3 to 1.95 g/ m2/ day.
In één klinische studie, waren de uitgangswaarden van de cystinespiegels in de witte bloedcellen 3,73 (spreiding van 0,13 tot 19,8) nmol hemicystine/mg eiwit en met een cysteamine-dosisspreiding van 1,3 tot 1,95 g/m2/dag werden deze gehandhaafd op ongeveer 1 nmol hemicystine/mg eiwit.
An earlier study treated 94 children with nephropathic cystinosis with increasing doses of cysteamine to attain white cell cystine levels of less than 2 nmol hemicystine/ mg protein 5 to 6 hours post-dose, and compared their outcome with an historical control group of 17 children treated with placebo.
In een eerdere studie werden 94 kinderen met nefropathische cystinose behandeld met oplopende doses cysteamine om 5 tot 6 uur na de toediening cystine spiegels in de witte bloedcellen te bereiken van minder dan 2 nmol hemicystine/mg eiwit en het resultaat werd vergeleken met een historische controlegroep van 17 kinderen behandeld met placebo.
The principal efficacy measurements were serum creatinine and calculated creatinine clearance and growth (height).
De voornaamste metingen van werkzaamheid waren serumcreatinine en berekende creatinine klaring en groei (lengte).
The mean white cell cystine level attained during treatment was 1.7 + 0.2 nmol hemicystine/ mg protein.
De gemiddelde cystine spiegel in de witte bloedcellen, bereikt tijdens de behandeling, was 1,7 ± 0,2 nmol hemicystine/mg eiwit.
Among cysteamine patients, glomerular function was maintained over time.
Bij de cysteamine-patiënten bleef de glomerulus-functie over de tijd gehandhaafd.
Placebo treated patients, in contrast, experienced a gradual rise in serum creatinine.
De met placebo behandelde patiënten vertoonden daarentegen een geleidelijke toename van de serum creatinine waarde.
However, growth velocity did not
Patiënten onder behandeling bleven groeien, in vergelijking met onbehandelde patiënten.
5 increase enough to allow patients to catch up the normal for their age.
De groeisnelheid nam echter niet voldoende toe om het de patiënten mogelijk te maken de voor hun leeftijdsgroep normale lengte te bereiken.
Renal tubular function was not affected by treatment.
De tubulaire nierfunctie werd niet aangetast door de behandeling.
Two other studies have shown similar results.
Twee andere studies hebben gelijkwaardige resultaten getoond.
In all studies, patient response was better when treatment was started at an early age with good renal function.
In alle studies was de respons van de patiënten beter wanneer de behandeling begonnen wordt op jeugdige leeftijd bij een goede nierfunctie.
Following a single oral dose of cysteamine bitartrate equivalent to 1.05 g of cysteamine free base in healthy volunteers, the mean (± sd) values for the time to peak and peak plasma concentration are 1.4 (± 0.5) hours and 4.0 (± 1.0) µg/ ml, respectively.
In gezonde vrijwilligers zijn de gemiddelde (± sd) waarden voor de tijd tot piekconcentratie en plasma piek concentratie na een enkele orale dosis cysteaminebitartraat, overeenkomend met 1,05 g cysteamine vrije base, respectievelijk 1,4 (± 0,5) uur en 4,0 (± 1,0) µg/ml.
In patients at steady state, these values are 1.4 (± 0.4) hours and 2.6 (± 0.9) µg/ ml, respectively, after a dose ranging from 225 to 550 mg.
Bij patiënten in de evenwichtstoestand zijn deze waarden na een dosis van 225 tot 550 mg respectievelijk 1,4 (± 0,4) uur en 2,6 (± 0,9) µg/ml.
Cysteamine bitartrate (CYSTAGON) is bioequivalent to cysteamine hydrochloride and phosphocysteamine.
Cysteaminebitartraat (CYSTAGON) is bio-equivalent met cysteaminehydrochloride en fosfocysteamine.
The in vitro plasma protein binding of cysteamine, which is mostly to albumin, is independent of plasma drug concentration over the therapeutic range, with a mean (± sd) value of 54.1% (± 1.5).
De in vitro plasma eiwitbinding van cysteamine, voornamelijk aan albumine, is onafhankelijk van de plasma geneesmiddel concentratie binnen het therapeutische interval, met een gemiddelde (± sd) waarde van 54,1% (± 1,5).
The plasma protein binding in patients at steady state is similar:
Bij patiënten in de evenwichtstoestand is de plasma eiwitbinding gelijkaardig:
53.1% (± 3.6) and 51.1% (± 4.5) at 1.5 and 6 hours post-dose, respectively.
53,1% (± 3,6) en 51,1% (± 4,5) respectievelijk 1,5 en 6 uur na toediening.
In a pharmacokinetic study performed in 24 healthy volunteers for 24 hours, the mean estimate (± sd) for the terminal half-life of elimination was 4.8 (± 1.8) hours.
In een farmacokinetische studie in 24 gezonde vrijwilligers gedurende 24 uur bedroeg de gemiddelde schatting (± sd) van de finale eliminatiehalfwaardetijd 4,8 (± 1,8) uur.
The elimination of unchanged cysteamine in the urine has been shown to range between 0.3% and 1.7% of the total daily dose in four patients; the bulk of cysteamine is excreted as sulphate.
De eliminatie van onveranderde cysteamine in de urine schommelt tussen 0,3% en 1,7% van de totale dagelijkse dosis in 4 patiënten; het grootste deel van cysteamine wordt geëlimineerd als sulfaat.
Very limited data suggest that cysteamine pharmacokinetic parameters may not be significantly modified in patients with mild to moderate renal insufficiency.
6 Zeer beperkte gegevens suggereren dat de farmacokinetische parameters van cysteamine niet significant zouden verschillen in patiënten met een milde tot matige nierinsufficiëntie.
No information is available for patients with severe renal insufficiency.
Geen informatie is beschikbaar voor patiënten met een ernstige nierinsufficiëntie.
Genotoxicity studies have been performed: although in published studies using cysteamine, induction of chromosome aberrations in cultured eukaryotic cell lines has been reported, specific studies with cysteamine bitartrate did not show any mutagenic effects in the Ames test or any clastogenic effect in the mouse micronucleus test.
Alhoewel in gepubliceerde studies met cysteamine chromosoomaberraties in culturen van eukaryote cellijnen gerapporteerd werden, vertoonden specifieke studies met cysteaminebitartraat geen mutageen effect in de Ames-test noch enig clastogeen effect in de micronucleus test bij muizen.
Reproduction studies showed embryofoetotoxic effects (resorptions and post-implantation losses) in rats at the 100 mg/ kg/ day dose level and in rabbits receiving cysteamine 50 mg/ kg/ day.
Voortplantingstudies tonen een embryofoetotoxische werking (resorptie en verlies na innesteling) bij de rat bij een dosis van 100 mg/kg/dag en bij het konijn bij een toediening van 50 mg/kg/dag.
Teratogenic effects have been described in rats when cysteamine is administered over the period of organogenesis at a dose of 100 mg/ kg/ day.
Teratogene effecten werden beschreven in ratten bij toediening van een dosis cysteamine van 100 mg/kg/dag tijdens de organogenese.
This is equivalent to 0.6 g/ m2/ day in the rat, which is less than half the recommended clinical maintenance dose of cysteamine, i. e.
Dit stemt overeen met een dosis van 0,6 g/m2/dag bij de rat, de helft van de aanbevolen klinische onderhoudsdosis cysteamine, i.e.
1.30 g/ m2/ day.
1,30 g/m2/dag.
A reduction of fertility was observed in rats at 375 mg/ kg/ day, a dose at which body weight gain was retarded.
Een vermindering van de vruchtbaarheid in ratten werd waargenomen bij een dosis van 375 mg/kg/dag, een dosis waarbij de gewichtstoename werd vertraagd.
At this dose, weight gain and survival of the offspring during lactation was also reduced.
De gewichtstoename en overlevingskansen van de nakomelingen tijdens de lactatieperiode verminderde eveneens bij deze dosis.
High doses of cysteamine impair the ability of lactating mothers to feed their pups.
Hoge doses cysteamine schaden het vermogen van zogende moeders om hun pups te voeden.
Single doses of the drug inhibit prolactin secretion in animals.
Een enkele dosis van het geneesmiddel belemmert de prolactine-afscheiding bij dieren.
Administration of cysteamine in neonate rats induced cataracts.
De toediening van cysteamine aan pasgeboren ratten veroorzaakte cataracten.
High doses of cysteamine, either by oral or parenteral routes, produce duodenal ulcers in rats and mice but not in monkeys.
Hoge doses cysteamine, zowel via orale als parenterale weg, veroorzaken duodenum zweren bij ratten en muizen maar niet bij apen.
Experimental administration of the drug causes depletion of somatostatin in several animal species.
De experimentele toediening van het middel veroorzaakt depletie van somatostatine in verschillende diersoorten.
The consequence of this for the clinical use of the drug is unknown.
De gevolgen hiervan bij klinisch gebruik van het geneesmiddel zijn onbekend.
No carcinogenic studies have been conducted with CYSTAGON.
Er zijn geen carcinogeniteitsstudies uitgevoerd met CYSTAGON.
Capsule content: microcrystalline cellulose, pregelatinized starch, magnesium stearate/ sodium lauryl sulfate, colloidal silicon dioxide, croscarmellose sodium Capsule shell: gelatin, titanium dioxide,
Inhoud van de capsule: microkristallijne cellulose, voorverstijfseld zetmeel, magnesiumstearaat/natriumlaurylsulfaat, colloïdaal siliciumdioxide, natriumcroscarmellose, Omhulsel van de capsule: gelatine, titaandioxide,
black ink on hard capsules containing E172
De zwarte inkt op de harde capsules bevat E172
Do not store above 25°C.
7 Bewaren beneden 25 ° C.
Keep the container tightly closed in order to protect from light and moisture.
Houd de container zorgvuldig gesloten ter bescherming tegen licht en vocht.
HDPE bottles of 100 and 500 hard capsules.
HDPE flacons met 100 en 500 harde capsules.
A desiccant unit containing black activated carbon and silica gel granules is included in the bottle.
Er is een droogmiddel met zwarte geactiveerde kool en silicagel-korrels ingesloten in de flacon.
Not applicable
Geen bijzondere vereisten
Orphan Europe SARL Immeuble “ Le Wilson” F-92058 Paris La Défense France
Orphan Europe SARL Immeuble "Le Wilson" F-92058 Paris La Défense Frankrijk
EU/ 1/ 97/ 039/ 001 (100 hard capsules per bottle), EU/ 1/ 97/ 039/ 002 (500 hard capsules per bottle).
EU/1/97/039/001 (100 harde capsules per flacon), EU/1/97/039/002 (500 harde capsules per flacon).
Date of latest renewal:
Datum van de meest recente hernieuwing van de vergunning:
Detailed information on this product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /
CYSTAGON 150 mg hard capsules
CYSTAGON 150 mg harde capsules
Each hard capsule contains 150 mg of cysteamine (as mercaptamine bitartrate) For a full list of excipients, see section 6.1.
Iedere harde capsule bevat 150 mg cysteamine (als mercaptaminebitartraat).
Hard Capsule White, opaque hard capsules with CYSTAGON 150 on the body and MYLAN on the cap.
Harde capsule Witte, opake harde capsules met CYSTAGON 150 op de romp en MYLAN op de dop.
The goal of therapy is to keep leucocyte cystine levels below 1 nmol hemicystine/ mg protein.
Het doel van de behandeling is de leukocytaire cystine spiegels lager te houden dan 1 nmol hemicystine/mg eiwit.
The recommended dose is 1.30 g/ m2/ day of the free base divided four times daily. • For patients over age 12 and over 50 kg weight, the recommended CYSTAGON dose is 2 g/ day, divided four times daily.
De aanbevolen dosis is 1.30 g/m2/dag van de vrije base verdeeld over 4 doses per dag. • Voor patiënten ouder dan 12 jaar en zwaarder dan 50 kg, bedraagt de aanbevolen hoeveelheid CYSTAGON 2 g/dag, verdeeld over 4 doses per dag.
The use of doses higher than 1.95 g/ m2/ day is not recommended (see section 4.4).
Het gebruik van hogere doses dan 1.95 g/m2/dag wordt afgeraden (zie rubriek 4.4).
9 Patients on dialysis or post-transplantation:
9 zijn voor menging met het poeder.
A closer monitoring of the leucocyte cystine levels is recommended in these patients.
Er wordt voor deze patiënten een nauwkeuriger controle van de leukocytaire cystineconcentraties aangeraden.
CYSTAGON should not be used during pregnancy, particularly during the first trimester, unless clearly necessary (see section 4.6 and section 5.3), as it is teratogenic in animals.
CYSTAGON dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, in het bijzonder tijdens de eerste trimester, tenzij strikt noodzakelijk (zie rubriek 4.6 en 5.3), vanwege zijn teratogeniciteit in dieren.
A few cases of Ehlers-Danlos like syndrome on elbows have been reported in children treated with high doses of different cysteamine preparations (cysteamine chlorhydrate or cystamine or cysteamine bitartrate) mostly above the maximal dose 1.95 g/ m2/ day.
Een paar gevallen op ellebogen zijn gemeld bij kinderen die werden behandeld met hoge doses cysteamine (cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m² / dag.
Intact CYSTAGON hard capsules should not be administered to children under the age of approximately 6 years due to risk of aspiration (see section 4.2).
Intacte CYSTAGON harde capsules moeten niet worden gegeven aan kinderen jonger dan ongeveer 6 jaar vanwege het risico van verslikken (zie rubriek 4.2.)
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
10 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
No interaction studies have been performed Interactions with other medicines have not been studied.
Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd.
CYSTAGON can be administered with electrolyte and mineral replacements necessary for management of the Fanconi syndrome as well as vitamin D and thyroid hormones.
CYSTAGON kan worden toegediend in combinatie met elektrolyten- en mineraalsubstituties nodig voor de behandeling van het Fanconi syndroom, evenals met vitamine D en schildklierhormonen.
10 4.6 Pregnancy and lactation
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
However, due to the results of animal studies in breast-feeding mothers and neonates (see section 5.3), breast-feeding is contra-indicated in women taking CYSTAGON.
Doch, gezien de resultaten in dierstudies bij moeders die borstvoeding geven en pasgeborenen (zie rubriek 5.3), vormt borstvoeding een contra-indicatie bij vrouwen die CYSTAGON gebruiken.
CYSTAGON has minor or moderate influence on the ability to drive ans use machines CYSTAGON may cause drowsiness.
CYSTAGON heeft een geringe tot matige invloed op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Investigations Blood and lymphatic system disorders Nervous system disorders
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst
Somnolence, convulsions
Onderzoeken Vaak: leverfunctietests abnormaal Bloed- en lymfestelselaandoeningen Soms: leukopenie Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn, encefalopathie Soms: slaperigheid, convulsies Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: braken, misselijkheid, diarree Vaak: buikpijn, slechte adem, dyspepsie, gastro- enteritis Soms: maag- en darmzweren Nier- en urinewegaandoeningen Soms: nefrotisch syndroom
Gastrointestinal ulcer
11 Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: abnormale huidgeur, uitslag Soms: haarkleur verandert, huidstriae, kwetsbare huid (molluscoïde pseudotumor op ellebogen) Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
11 Two cases of nephrotic syndrome have been reported within 6 months of starting therapy with progressive recovery after treatment discontinuation.
Twee gevallen van nefrotisch syndroom werden vastgesteld binnen de zes maanden na de aanvang van de behandeling, maar met een progressief herstel na het stoppen van de behandeling.
A few cases of Ehlers-Danlos like syndrome on elbows have been reported in children chronically treated with high doses of different cysteamine preparations (cysteamine chlorhydrate or cystamine or cysteamine bitartrate) mostly above the maximal dose 1.95 g/ m2/ day.
(cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m² / dag.
In some the patients, the skin lesions on elbows regressed after CYSTAGON dose reduction.
Bij sommige patiënten verminderden de huidlaesies op ellebogen na verlaging van de CYSTAGON- dosis.
Normal individuals and heterozygous subjects for cystinosis have white cell cystine levels of < 0.2, and usually below 1 nmol hemicystine/ mg protein, respectively.
Bij
Individuals with nephropathic cystinosis have elevations of white cell cystine above 2 nmol hemicystine/ mg protein
12 personen met nefropathische cystinose bedraagt de hoeveelheid cystine in de witte cellen meer dan 2 nmol hemicystine/mg eiwit.
The mixed disulfide is then exported from the lysosomes by an intact lysine transport system.
Het gemengde disulfide wordt vervolgens door een intact lysine transportsysteem uit de lysosomen gevoerd.
The decrease in leucocyte cystine levels is correlated to the cysteamine plasma concentration over the six hours following the administration of CYSTAGON.
De daling in de leucocytaire cystinespiegel is gecorreleerd met de plasma cysteamineconcentratie gedurende de 6 uren volgend op de toediening van CYSTAGON.
In one clinical study, baseline white cell cystine levels were 3.73 (range 0.13 to 19.8) nmol hemicystine/ mg protein and were maintained close to 1 nmol hemicystine/ mg protein with a cysteamine dose range of 1.3 to 1.95 g/ m2/ day.
In één klinische studie, waren de uitgangswaarden van de cystinespiegels in de witte bloedcellen 3,73 (spreiding van 0,13 tot 19,8) nmol hemicystine/mg eiwit en met een cysteamine-dosisspreiding van 1,3 tot 1,95 g/m² / dag werden deze gehandhaafd op ongeveer 1 nmol hemicystine/mg eiwit.
The principal efficacy measurements were serum creatinine and calculated creatinine clearance and growth (height).
De voornaamste metingen van werkzaamheid waren serum creatinine en berekende creatinine klaring en groei (lengte).
Among cysteamine patients, glomerular function was maintained over time.
Bij de cysteamine-patiënten bleef de glomerulusfunctie over de tijd gehandhaafd.
12 increase enough to allow patients to catch up the normal for their age.
De groeisnelheid nam echter niet voldoende toe om het de patiënten mogelijk te maken de voor hun leeftijdsgroep normale lengte te bereiken.
Following a single oral dose of cysteamine bitartrate equivalent to 1.05 g of cysteamine free base in healthy volunteers, the mean (± sd) values for the time to peak and peak plasma concentration are 1.4 (± 0.5) hours and 4.0 (± 1.0) µg/ ml, respectively.
In gezonde vrijwilligers zijn de gemiddelde (± sd) waarden voor de tijd tot piekconcentratie en plasma piekconcentratie na een enkele orale dosis cysteaminebitartraat, overeenkomend met 1,05 g cysteamine vrije base, respectievelijk 1,4 (± 0,5) uur en 4,0 (± 1,0) µg/ml.
The in vitro plasma protein binding of cysteamine, which is mostly to albumin, is independent of plasma drug concentration over the therapeutic range, with a mean (± sd) value of 54.1% (± 1.5).
De in vitro plasma eiwitbinding van cysteamine, voornamelijk aan albumine, is onafhankelijk van de plasma geneesmiddelconcentratie binnen het therapeutische interval, met een gemiddelde (± sd) waarde van 54,1% (± 1,5).
Very limited data suggest that cysteamine pharmacokinetic parameters may not be significantly modified in patients with mild to moderate renal insufficiency.
Zeer beperkte gegevens suggereren dat de farmacokinetische parameters van cysteamine niet significant zouden verschillen in patiënten met een milde tot matige nierinsufficiëntie.
5.3 Preclinical safety data
13 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Genotoxicity studies have been performed: although in published studies using cysteamine, induction of chromosome aberrations in cultured eukaryotic cell lines has been reported, specific studies with cysteamine bitartrate did not show any mutagenic effects in the Ames test or any clastogenic effect in the mouse micronucleus test.
Alhoewel in gepubliceerde studies met cysteamine chromosoomaberraties in culturen van eukariote cellijnen gerapporteerd werden, vertoonden specifieke studies met cysteaminebitartraat geen mutageen effect in de Ames-test noch enig clastogeen effect in de micronucleus test bij muizen.
The consequence of this for the clinical use of the drug is unknown.
De gevolgen hiervan bij klinisch gebruik van het geneesmiddel is onbekend.
Capsule content: microcrystalline cellulose, pregelatinized starch, magnesium stearate/ sodium lauryl sulfate, colloidal silicon dioxide, croscarmellose sodium Capsule shell: gelatin, titanium dioxide,
Inhoud van de capsule: microkristallijne cellulose, voorverstijfseld zetmeel, magnesiumstearaat/natriumlaurylsulfaat, colloïdaal siliciumdioxide, natriumcroscarmellose, Omhulsel van de capsule: gelatine, titaandioxide, De zwarte inkt op de harde capsules bevat E172
HDPE bottles of 100 and 500 hard capsules.
14 HDPE flacons met 100 en 500 harde capsules.
Not applicable.
Geen bijzondere vereisten
EU/ 1/ 97/ 039/ 003 (100 hard capsules per bottle), EU/ 1/ 97/ 039/ 004 (500 hard capsules per bottle).
EU/1/97/039/003 (100 harde capsules per flacon), EU/1/97/039/004 (500 harde capsules per flacon).
Orphan Europe SARL, Immeuble “ Le Wilson”, 70 avenue du Général de Gaulle, F-92800 Puteaux, France
Orphan Europe SARL, Immeuble “ Le Wilson”, 70 avenue du Général de Gaulle, F-92800 Puteaux, Frankrijk
19 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
19 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD:
OUTER CARTON CYSTAGON 50 mg x 100 hard capsules OUTER CARTON CYSTAGON 50 mg x 500 hard capsules
BUITENVERPAKKING CYSTAGON 50 mg x 100 harde capsules BUITENVERPAKKING CYSTAGON 50 mg x 500 harde capsules
CYSTAGON 50 mg hard capsules Cysteamine
CYSTAGON 50 mg harde capsules Cysteamine
Each hard capsule contains 50 mg of cysteamine (as mercaptamine bitartrate).
Elke harde capsule bevat 50 mg cysteamine (als mercaptaminebitartraat).
100 hard capsules (with a desiccant unit in the bottle) 500 hard capsules (with a desiccant unit in the bottle)
100 harde capsules (met een droogmiddel in de flacon) 500 harde capsules (met een droogmiddel in de flacon)
Read the package leaflet before use.
Voor oraal gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen.
Keep the container tightly closed in order to protect from light and moisture
Houd de container zorgvuldig gesloten ter bescherming tegen licht en vocht.
EU/ 1/ 97/ 039/ 001 – 100 hard capsules EU/ 1/ 97/ 039/ 002 – 500 hard capsules
EU/1/97/039/001 – 100 harde capsules EU/1/97/039/002 – 500 harde capsules
Batch {number}
Charge{nummer}
21 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
21 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
OUTER CARTON CYSTAGON 150 mg x 100 hard capsules OUTER CARTON CYSTAGON 150 mg x 500 hard capsules
BUITENVERPAKKING CYSTAGON 150 mg x 100 harde capsules BUITENVERPAKKING CYSTAGON 150 mg x 500 harde capsules
CYSTAGON 150 mg hard capsules Cysteamine
CYSTAGON 150 mg harde capsules Cysteamine)
Each hard capsule contains 150 mg of cysteamine (as mercaptamine bitartrate).
Elke harde capsule bevat 150 mg cysteamine (als mercaptaminebitartraat).
EU/ 1/ 97/ 039/ 003 – 100 hard capsules EU/ 1/ 97/ 039/ 004 – 500 hard capsules
EU/1/97/039/003 – 100 harde capsules EU/1/97/039/004 – 500 harde capsules
23 PARTICULARS TO APPEAR ON THE IMMEDIATE PACKAGING
23 GEGEVENS DIE OP DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD