qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The AUC of orally administered CYP3A4 substrates may increase up to approximately 3-fold during the 3-day treatment with fosaprepitant followed by oral aprepitant; the effect of aprepitant on the plasma concentrations of intravenously administered CYP3A4 substrates is expected to be smaller.
De AUC van oraal toegediende CYP3A4-substraten kan met ongeveer een factor 3 toenemen tijdens 3-daagse behandeling met fosaprepitant gevolgd door oraal aprepitant; het effect van aprepitant op de plasmaconcentratie van intraveneus toegediende CYP3A4-substraten is naar verwachting geringer.
Caution is advised during concomitant administration of fosaprepitant and CYP3A4 substrates.
Voorzichtigheid wordt geadviseerd bij gelijktijdige toediening van fosaprepitant en CYP3A4-substraten.
Fosaprepitant must not be used concurrently with pimozide, terfenadine, astemizole, or cisapride.
Fosaprepitant mag niet gelijktijdig worden toegediend met pimozide, terfenadine, astemizol of cisapride.
Inhibition of CYP3A4 by aprepitant could result in elevated plasma concentrations of these medicinal products, potentially causing serious or life-threatening reactions.
Remming van CYP3A4 door aprepitant kan de plasmaconcentratie van deze geneesmiddelen verhogen, wat tot ernstige of levensbedreigende reacties kan leiden.
Induction As a moderate inducer of CYP2C9 and a mild inducer of CYP3A4 and glucuronidation, aprepitant can decrease plasma concentrations of substrates eliminated by these routes within two weeks following initiation of dosing regimen.
Inductie Als matige inductor van CYP2C9 en lichte inductor van CYP3A4 en glucuronidering, kan aprepitant binnen 2 weken na instelling van de behandeling de plasmaconcentraties verminderen van substraten die via deze routes worden geëlimineerd.
This effect may become apparent only after the end of a 3 day regimen of fosaprepitant followed by aprepitant.
Het kan zijn dat dit effect pas duidelijk wordt aan het einde van een 3-daagse behandeling met fosaprepitant gevolgd door aprepitant.
For CYP2C9 and CYP3A4 substrates, the induction is transient with a maximum effect reached 3-5 days after end of the oral aprepitant 3-day treatment.
Voor substraten van CYP2C9 en CYP3A4 is de inductie van voorbijgaande aard, met een maximaal effect 3-5 dagen na afloop van de 3-daagse behandeling met oraal aprepitant.
The effect is maintained for a few days, thereafter slowly declines and is clinically insignificant by two weeks after end of oral aprepitant treatment.
Het effect houdt enkele dagen aan, daarna neemt het langzaam af en twee weken na afloop van de behandeling met oraal aprepitant is het klinisch van geen belang.
Caution is advised when warfarin, acenocoumarol, tolbutamide, phenytoin or other medicinal products that are known to be metabolised by CYP2C9 are administered during this time period.
5 geadviseerd als warfarine, acenocoumarol, tolbutamide, fenytoïne of andere geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze door CYP2C9 worden gemetaboliseerd gedurende deze periode worden toegediend.
Fosaprepitant or aprepitant does not seem to interact with the P-glycoprotein transporter, as demonstrated by the lack of interaction of oral aprepitant with digoxin.
Fosaprepitant of aprepitant lijkt geen interactie te vertonen met de P-glycoprotein transporter, zoals blijkt uit het ontbreken van een interactie van oraal aprepitant met digoxine.
The usual oral dexamethasone dose should be reduced by approximately 50% when co-administered with a regimen of fosaprepitant followed by aprepitant.
De gebruikelijke orale doses dexamethason moeten bij gelijktijdige toediening met fosaprepitant gevolgd door aprepitant met ongeveer 50% worden verminderd.
The dose of dexamethasone in clinical chemotherapy induced nausea and vomiting trials was chosen to account for medicinal product interactions (see section 4.2).
Bij de gekozen dosis dexamethason in het verrichtte klinische onderzoek naar misselijkheid en braken na chemotherapie is rekening gehouden met geneesmiddelinteracties (zie rubriek 4.2).
Oral aprepitant, when given as a regimen of 125 mg with dexamethasone co-administered orally as 20 mg on Day 1, and oral aprepitant when given as 80 mg/ day with dexamethasone co-administered orally as 8 mg on Days 2 through 5, increased the AUC of dexamethasone, a CYP3A4 substrate, 2.2-fold on Days 1 and 5.
Oraal aprepitant, toegediend in een dosering van 125 mg samen met dexamethason 20 mg oraal op dag 1, en oraal aprepitant 80 mg/dag samen met dexamethason 8 mg oraal op dagen 2-5, verhoogde de AUC van dexamethason, een CYP3A4-substraat, op de dagen 1 en 5 met een factor 2,2.
The usual intravenously administered methylprednisolone dose should be reduced approximately 25%, and the usual oral methylprednisolone dose should be reduced approximately 50% when co-administered with a regimen of fosaprepitant followed by aprepitant.
Bij gelijktijdige toediening met fosaprepitant gevolgd door aprepitant moet de gebruikelijke intraveneus toegediende dosis methylprednisolon met ongeveer 25% worden verminderd, en de gebruikelijke orale dosis methylprednisolon met ongeveer 50%.
Oral aprepitant, when given as a regimen of 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, increased the AUC of methylprednisolone, a CYP3A4 substrate, by 1.3-fold on Day 1 and by 2.5-fold on Day 3, when methylprednisolone was co-administered intravenously as 125 mg on Day 1 and orally as 40 mg on Days 2 and 3.
Oraal aprepitant, toegediend in een dosering van 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op de dagen 2 en 3, verhoogde de AUC van methylprednisolon, een CYP3A4-substraat, op dag 1 met een factor 1,3 en op dag 3 met een factor 2,5, als methylprenisolon gelijktijdig intraveneus werd toegediend als 125 mg op dag 1 en oraal als 40 mg op de dagen 2 en 3.
During continuous treatment with methylprednisolone, the AUC of methylprednisolone may decrease at later time points within 2 weeks following initiation of dosing with oral aprepitant, due to the inducing effect of aprepitant on CYP3A4.
Bij continue behandeling met methylprednisolon, kan de AUC van methylprednisolon op een later tijdstip binnen 2 weken na instelling van de toediening met oraal aprepitant afnemen als gevolg van het inductoreffect van aprepitant op CYP3A4.
In pharmacokinetic studies, oral aprepitant, when given as a regimen of 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, did not influence the pharmacokinetics of docetaxel administered
In farmacokinetisch onderzoek had oraal aprepitant toegediend als 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2 en 3, geen invloed op de farmacokinetiek van docetaxel, intraveneus toegediend op dag 1, of vinorelbine, intraveneus toegediend op dag 1 of dag 8.
Because the effect of aprepitant on the pharmacokinetics of orally administered CYP3A4 substrates is greater than the effect of aprepitant on the pharmacokinetics of intravenously administered CYP3A4 substrates, an interaction with orally administered chemotherapeutic agents metabolised primarily or in part by CYP3A4 (e. g., etoposide, vinorelbine) cannot be excluded.
Omdat het effect van aprepitant op de farmacokinetiek van oraal toegediende CYP3A4-substraten groter is dan het effect van aprepitant op de farmacokinetiek van intraveneus toegediende CYP3A4- substraten, kan een interactie met oraal toegediende chemotherapeutica die primair of gedeeltelijk door CYP3A4 worden gemetaboliseerd:
Caution is advised and additional monitoring may be appropriate in patients receiving such agents (see section 4.4).
Voorzichtigheid wordt geadviseerd en aanvullende controle kan nodig zijn bij patiënten die deze middelen toegediend krijgen (zie rubriek 4.4).
The potential effects of increased plasma concentrations of midazolam or other benzodiazepines metabolised via CYP3A4 (alprazolam, triazolam) should be considered when co-administering these agents with a 3-day regimen of fosaprepitant followed by aprepitant.
De mogelijke effecten van een verhoogde plasmaconcentratie van midalozam of andere benzodiazepines die via CYP3A4 worden gemetaboliseerd (alprazolam, triazolam) moeten bij gelijktijdige toediening van deze middelen met een 3-daagse behandeling met fosaprepitant gevolgd door aprepitant worden overwogen.
Fosaprepitant given at a dose of 100 mg over 15 minutes with a single dose of midazolam 2 mg increased the AUC of midazolam 1.6-fold.
Fosaprepitant in een dosis van 100 mg gedurende 15 minuten toegediend met een eenmalige dosis midazolom 2 mg verhoogde de AUC van midalozam met een factor 1,6.
This effect was not considered clinically important.
Dit effect werd niet klinisch belangrijk geacht.
Oral aprepitant increased the AUC of midazolam 2.3-fold on Day 1 and 3.3-fold on Day 5, when a single oral dose of midazolam 2 mg was co-administered on Days 1 and 5 of a regimen of oral aprepitant 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 to 5.
Oraal aprepitant verhoogde de AUC van midazolam op dag 1 met een factor 2,3 en op dag 5 met een factor 3,3 als een eenmalige orale dosis midazolam 2 mg gelijktijdig op dagen 1 en 5 werd
In another study with intravenous administration of midazolam, oral aprepitant was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, and midazolam 2 mg was given intravenously prior to the administration of the 3-day regimen of oral aprepitant and on Days 4, 8, and 15.
In een ander onderzoek waarin midazolam intraveneus werd toegediend, werd 125 mg oraal aprepitant op dag 1 gegeven en 80 mg/dag op dagen 2 en 3.
Oral aprepitant increased the AUC of midazolam 25% on Day 4 and decreased the AUC of midazolam 19% on Day 8 and 4% on Day 15.
Van midazolam werd 2 mg intraveneus toegediend voor aanvang van de 3-daagse behandeling met oraal aprepitant en op de dagen 4, 8 en 15. oraal aprepitant verhoogde de AUC van midazolam met 25% op dag 4 en verlaagde de AUC van midazolam met 19% op dag 8 en 4% op dag 15.
In a third study with intravenous and oral administration of midazolam, oral aprepitant was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, together with ondansetron 32 mg Day 1, dexamethasone, 12 mg Day 1 and 8 mg Days 2-4.
In een derde onderzoek met intraveneuze en orale toediening van midazolam werd oraal aprepitant gegeven als 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2 en 3, samen met ondansetron 32 mg op dag 1, dexamethason 12 mg op dag 1 en 8 mg op dagen 2-4.
This combination (i. e. oral aprepitant, ondansetron and dexamethasone) decreased the AUC of oral midazolam 16% on Day 6, 9% on Day 8, 7% on Day 15 and 17% on Day 22.
Deze combinatie (van oraal aprepitant, ondansetron en dexamethason) verlaagde de AUC van oraal midazolam op dag 6 met 16%, op dag 8 met 9%, op dag 15 met 7% en op dag 22 met 17%.
A fourth study was completed with intravenous administration of midazolam and oral aprepitant.
Er is een vierde onderzoek verricht met intraveneuze toediening van midazolam en oraal aprepitant.
Intravenous midazolam 2 mg was given 1 hour after oral administration of a single dose of oral aprepitant 125 mg.
Intraveneus midazolam 2 mg werd 1 uur na orale toediening van een eenmalige dosis oraal aprepitant 125 mg gegeven.
In patients with mild to moderate hypertension, infusion of 100 mg fosaprepitant over 15 minutes with diltiazem 120 mg 3 times daily, resulted in a 1.4-fold increase in diltiazem AUC and a small but clinically meaningful decrease in blood pressure, but did not result in a clinically meaningful change in heart rate, or PR interval.
Bij patiënten met lichte tot matige hypertensie leidde infusie van 100 mg fosaprepitant gedurende 15 minuten met diltiazem 120 mg driemaal daags tot een verhoging van de AUC van diltiazem met een factor 1,4 en een geringe maar klinisch relevante verlaging van de bloeddruk, maar er was geen klinisch relevante verandering in de hartfrequentie of het PR-interval.
In patients on chronic warfarin therapy, the prothrombin time (INR) should be monitored closely during treatment with fosaprepitant or aprepitant and for 2 weeks following each 3-day regimen for chemotherapy induced nausea and vomiting (see section 4.4).
Bij patiënten die chronisch met warfarine worden behandeld, moet de protrombinetijd (INR) tijdens behandeling met fosaprepitant of aprepitant en gedurende 2 weken na elke 3-daagse behandeling wegens misselijkheid en braken na chemotherapie zorgvuldig worden gecontroleerd (zie rubriek 4.4).
When a single 125 mg dose of oral aprepitant was administered on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3 to healthy subjects who were stabilised on chronic warfarin therapy, there was no effect of oral aprepitant on the plasma AUC of R(+) or S(-) warfarin determined on Day 3; however, there was a 34% decrease in S(-) warfarin (a CYP2C9 substrate) trough concentration accompanied by a 14% decrease in INR 5 days after completion of dosing with oral aprepitant.
Als een eenmalige dosis oraal aprepitant 125 mg op dag 1 werd toegediend en 80 mg/dag op de dagen 2 en 3 aan gezonde proefpersonen die stabiel op chronische behandeling met warfarine stonden ingesteld, werd er op dag 3 geen effect van oraal aprepitant op de plasma- AUC van R(+) of S(-) warfarine vastgesteld; 5 dagen na voltooiing van de toediening van oraal aprepitant was er echter een verlaging van 34% van de dalconcentratie van S(-) warfarine (een CYP2C9-substraat) vergezeld van een verlaging van 14% van de INR.
Oral aprepitant, when given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, decreased the AUC of tolbutamide (a CYP2C9 substrate) by 23% on Day 4, 28% on Day 8, and 15% on Day 15, when a single dose of tolbutamide 500 mg was administered orally prior to the administration of the 3-day regimen of oral aprepitant and on Days 4, 8, and 15.
Oraal aprepitant, toegediend als 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2 en 3, verminderde de AUC van tolbutamide (CYP2C9-substraat) met 23% op dag 4, 28% op dag 8 en 15% op dag 15, als een eenmalige dosis tolbutamide 500 mg oraal werd toegediend vóór de toediening van de 3-daagse behandeling met oraal aprepitant en op dagen 4, 8 en 15.
The efficacy of hormonal contraceptives may be reduced during and for 28 days after administration of oral aprepitant.
De werkzaamheid van hormonale anticonceptiva kan tijdens en gedurende 28 dagen na toediening van oraal aprepitant verminderd zijn.
Alternative or back-up methods of contraception should be used during treatment with fosaprepitant or oral aprepitant and for 2 months following the last dose of aprepitant.
Tijdens behandeling met fosaprepitant of oraal aprepitant en gedurende 2 maanden na de laatste dosis aprepitant moeten alternatieven of extra methodes van anticonceptie worden toegepast.
6 35 μ g of ethinyl estradiol and 1 mg of norethindrone, decreased the AUC of ethinyl estradiol by 43%, and decreased the AUC of norethindrone by 8%.
Aprepitant, 14 dagen eenmaal daags toegediend als een 100 mg capsule met een oraal anticonceptivum met 35 μ g etinylestradiol en 1 mg noretindron verlaagde de AUC van etinylestradiol met 43% en verlaagde de AUC van noretindron met 8%.
In another study, single doses of an oral contraceptive containing ethinyl estradiol and norethindrone were administered on Days 1 through 21 withoral aprepitant, given as a regimen of 125 mg on Day 8 and 80 mg/ day on Days 9 and 10 with ondansetron 32 mg intravenously on Day 8 and oral dexamethasone given as 12 mg on Day 8 and 8 mg/ day on Days 9, 10, and 11.
7 In een ander onderzoek werd een oraal anticonceptivum dat etinylestradiol en noretindron bevatte eenmaal daags toegediend op de dagen 1 tot 21, op dag 8 samen met oraal aprepitant 125 mg en op dagen 9 en 10 met oraal aprepitant 80 mg/dag, met op dag 8 ondansetron 32 mg intraveneus, en op dag 8 oraal dexamethason 12 mg en op dagen 9, 10 en 11 dexamethason 8 mg/dag.
During days 9 through 21 in this study, there was as much as a 64% decrease in ethinyl estradiol trough concentrations and as much as a 60% decrease in norethindrone trough concentrations.
60% verlaagd, waardoor de werkzaamheid kan afnemen.
Effect of other agents on the pharmacokinetics of aprepitant Concomitant administration of fosaprepitant or aprepitant with medicinal products that inhibit CYP3A4 activity (e. g., ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant.
Effect van andere middelen op de farmacokinetiek van aprepitant Bij gelijktijdige toediening van fosaprepitant of aprepitant met geneesmiddelen die een remming van de CYP3A4-activiteit geven (zoals ritonavir, ketoconazol, claritromycine, telitromycine) moet voorzichtig te werk worden gegaan omdat de combinatie de plasmaconcentraties van aprepitant verhoogt.
Concomitant administration of fosaprepitant or aprepitant with medicinal products that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant that may result in decreased efficacy.
Gelijktijdige toediening van fosaprepitant of aprepitant met geneesmiddelen die een sterke inductie van de CYP3A4-activiteit geven (zoals rifampicine, fenytoine, carbamazepine, fenobarbital) moet vermeden worden omdat de combinatie de plasmaconcentratie van aprepitant verlaagt waardoor de werkzaamheid kan afnemen.
When a single 125 mg dose of oral aprepitant was administered on Day 5 of a 10-day regimen of 400 mg/ day of ketoconazole, a strong CYP3A4 inhibitor, the AUC of aprepitant increased approximately 5-fold and the mean terminal half-life of aprepitant increased approximately 3-fold.
Als een eenmalige dosis oraal aprepitant 125 mg werd toegediend op dag 5 van een 10-daagse behandeling met 400 mg/dag ketoconazol, een sterke CYP3A4-remmer, werd de AUC van aprepitant met ongeveer een factor 5 verhoogd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd van aprepitant met ongeveer een factor 3 verhoogd.
Infusion of 100 mg fosaprepitant over 15 minutes with diltiazem 120 mg 3 times daily, resulted in a 1.5-fold increase of aprepitant AUC.
Infusie van 100 mg fosaprepitant gedurende 15 minuten met diltiazem 120 mg 3 dd verhoogde de AUC van aprepitant met een factor 1,5.
This effect was not considered clinically important.
Dit effect werd niet klinisch relevant geacht.
When a single 375 mg dose of oral aprepitant was administered on Day 9 of a 14-day regimen of 600 mg/ day of rifampicin, a strong CYP3A4 inducer, the AUC of aprepitant decreased 91% and the mean terminal half-life decreased 68%.
Als een eenmalige dosis oraal aprepitant 375 mg werd toegediend op dag 9 van een 14-daagse behandeling met 600 mg/dag rifampicine, een sterke CYP3A4-inductor, werd de AUC van aprepitant met 91% verlaagd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd met 68% verlaagd.
For fosaprepitant and aprepitant no clinical data on exposed pregnancies are available.
Er zijn voor fosaprepitant en aprepitant geen klinische gegevens beschikbaar over gevallen van blootstelling tijdens de zwangerschap.
The potential for reproductive toxicities of fosaprepitant and aprepitant have not been fully characterized, since exposure levels above the therapeutic exposure in humans were not attained in animal studies.
De kans op reproductietoxiciteit van fosaprepitant en aprepitant is niet volledig gekarakteriseerd, omdat in dieronderzoek geen hogere concentraties dan de therapeutische blootstelling bij mensen werden bereikt.
These studies did not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Uit deze onderzoeken kwamen geen directe of indirecte schadelijke effecten ten aanzien van zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling aan het licht (zie rubriek 5.3).
IVEMEND should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
IVEMEND dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Aprepitant is excreted in the milk of lactating rats after intravenous administration of fosaprepitant as well as after oral administration of aprepitant.
Aprepitant wordt bij ratten na intraveneuze toediening van fosaprepitant en na orale toediening van aprepitant in de moedermelk uitgescheiden.
It is not known whether aprepitant is excreted in human milk.
Het is niet bekend of aprepitant bij mensen in de
Therefore, breast-feeding is not recommended during treatment with IVEMEND and oral aprepitant.
Daarom wordt borstvoeding tijdens behandeling met IVEMEND en oraal aprepitant niet aanbevolen.
No studies on the effects of IVEMEND on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten van IVEMEND op de rijvaardigheid en op het vermogen machines te bedienen.
However, when driving vehicles or operating machines, it should be taken into account that dizziness and fatigue have been reported after using IVEMEND (see section 4.8).
Men moet er bij het autorijden of bedienen van machines rekening mee houden dat duizeligheid en vermoeidheid gemeld zijn na het gebruik van IVEMEND (zie rubriek 4.8).
Since fosaprepitant is converted to aprepitant, those adverse reactions associated with aprepitant are expected to occur with fosaprepitant.
Omdat fosaprepitant in aprepitant wordt omgezet, zullen de bijwerkingen in samenhang met aprepitant naar verwachting ook optreden met fosaprepitant.
The safety profile of aprepitant was evaluated in approximately 4900 individuals.
Het veiligheidsprofiel van aprepitant is bij ongeveer 4.900 personen beoordeeld.
Various formulations of fosaprepitant have been administered to a total of 729 individuals including 347 healthy subjects and 149 patients with CINV.
Verschillende toedieningsvormen van fosaprepitant zijn toegediend aan in totaal 729 personen, waaronder 347 gezonde proefpersonen en 149 patiënten met misselijkheid en braken bij chemotherapie.
In a clinical study of patients receiving moderately emetogenic chemotherapy, clinical adverse reactions were reported in approximately 21% of patients treated with the aprepitant regimen compared with approximately 20% of patients treated with standard therapy.
In een klinisch onderzoek bij patiënten die matig- emetogene chemotherapie kregen werden klinische bijwerkingen gemeld bij ongeveer 21% van de patiënten die werden behandeld met aprepitant tegen ongeveer 20% van de met standaardtherapie behandelde patiënten.
The most common adverse reactions reported at a greater incidence in patients treated with the aprepitant regimen than with standard therapy in patients receiving highly emetogenic chemotherapy were: hiccups (4.6%), asthenia/ fatigue (2.9%), ALT increased (2.8%), constipation (2.2%), headache (2.2%), and anorexia (2.0%).
De meest voorkomende bijwerkingen die bij de met aprepitant behandelde patiënten met een hogere incidentie werden gemeld dan bij de standaardtherapie bij patiënten die hoog-emetogene chemotherapie kregen, waren: hik (4,6%), asthenie/vermoeidheid (2,9%), verhoogd ALT (2,8%), constipatie (2,2%), hoofdpijn (2,2%), en anorexie (2,0%).
The most common adverse reaction reported at a greater incidence in patients treated with the aprepitant regimen than with standard therapy in patients receiving moderately emetogenic chemotherapy was fatigue (2.5%).
De meest voorkomende bijwerking die bij patiënten die aprepitant kregen met een hogere incidentie werd gemeld dan met standaardtherapie bij patiënten die matig-emetogene chemotherapie kregen, was vermoeidheid (2,5%).
ALT increased, AST increased.
Vaak: verhoogd ALT, verhoogd AST.
Uncommon: alkaline phosphatase increased, hyperglycaemia, microscopic haematuria, hyponatraemia, weight decreased.
Soms: verhoogde alkalische fosfatase, hyperglykemie, microscopische hematurie, hyponatriëmie, gewichtsverlies.
Uncommon: bradycardia.
Soms: bradycardie
Blood and the lymphatic system disorders:
9 Bloed- en lymfestelselaandoeningen:
Uncommon: anaemia, febrile neutropenia.
Soms: anemie, febriele neutropenie.
Common: headache, dizziness.
Vaak: hoofdpijn, duizeligheid.
Uncommon: dream abnormality, cognitive disorder.
Soms: abnormaal dromen, cognitieve stoornis.
Uncommon: conjunctivitis.
Soms: conjunctivitis
Uncommon: tinnitus.
Soms: tinnitus
Common: hiccups.
Vaak: hik.
Uncommon: pharyngitis, sneezing, cough, postnasal drip, throat irritation.
Soms: faryngitis, niezen, hoest, postnasal drip, keelirritatie.
8 Common: constipation, diarrhoea, dyspepsia, eructation Uncommon: nausea*, vomiting*, acid reflux, dysgeusia, epigastric discomfort, obstipation, gastroesophageal reflux disease, perforating duodenal ulcer, abdominal pain, dry mouth, enterocolitis, flatulence, stomatitis.
Soms: misselijkheid *, braken *, zure reflux, dysgeusie, epigastrische pijn, obstipatie, gastro- oesofageale reflux, perforerend ulcus duodenum, buikpijn, droge mond, enterocolitis, winderigheid, stomatitis.
Uncommon: polyuria, dysuria, pollakiuria.
Soms: polyurie, dysurie, pollakisurie.
Uncommon: rash, acne, photosensitivity, hyperhidrosis, oily skin, pruritus, skin lesion.
Soms: uitslag, acne, lichtgevoeligheid, hyperhydrose, olieachtige huid, pruritus, huidbeschadiging.
Uncommon: muscle cramp, myalgia.
Soms: spierkramp, myalgie.
Common: anorexia.
Vaak: anorexie.
Uncommon: weight gain, polydipsia.
Soms: gewichtstoename, polydipsie.
Infection and infestations:
Infecties en parasitaire aandoeningen:
Uncommon: candidiasis, staphylococcal infection.
Soms: candidiasis, stafylokokkeninfectie.
Uncommon: flushing/ hot flush.
Soms: roodheid/opvliegers.
Common: asthaenia/ fatigue.
Vaak: asthenie/vermoeidheid.
Uncommon: oedema, chest discomfort, lethargy, thirst.
Soms: oedeem, pijn op de borst, lethargie, dorst.
Uncommon: disorientation, euphoria, anxiety.
Soms: disoriëntatie, euforie, angst.
*Nausea and vomiting were efficacy parameters in the first 5 days of post-chemotherapy treatment and were reported as adverse reactions only thereafter.
10 * Misselijkheid en braken waren werkzaamheidsparameters in de eerste 5 dagen na behandeling met chemotherapie en werden alleen daarna als bijwerkingen gemeld.
In addition, infusion site induration and infusion site pain were common adverse reactions in a bioequivalence study in which 66 subjects were dosed with 115 mg of fosaprepitant intravenously.
Daarnaast waren in een bio-equivalentieonderzoek waarin 66 proefpersonen 115 mg fosaprepitant intraveneus kregen toegediend verharding en pijn op de infusieplaats vaak voorkomende bijwerkingen.
In addition, two serious adverse reactions were reported in postoperative nausea and vomiting (PONV) clinical studies in patients taking a higher dose of aprepitant: one case of constipation, and one case of sub-ileus.
Daarnaast werden twee ernstige bijwerkingen gemeld in klinische onderzoeken naar postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij patiënten die een hogere dosis aprepitant gebruikten: een geval van verstopping en een geval van subileus.
No specific information is available on the treatment of overdose.
Er zijn geen specifieke gegevens beschikbaar over de behandeling van overdosering.
Drowsiness and headache were reported in one patient who ingested 1,440 mg of aprepitant.
Bij één patiënt die 1440 mg aprepitant innam, werden slaperigheid en hoofdpijn gemeld.
Single doses up to 200 mg of fosaprepitant were generally well tolerated in healthy subjects.
Eenmalige doses tot 200 mg fosaprepitant werden door gezonde proefpersonen over het algemeen goed verdragen.
Three out of 33 subjects receiving 200 mg of fosaprepitant experienced mild injection site thrombosis.
Drie van de 33 proefpersonen die 200 mg fosaprepitant kregen, kregen lichte trombose op de injectieplaats.
In the event of overdose, fosaprepitant should be discontinued and general supportive treatment and monitoring should be provided.
In geval van overdosering moet fosaprepitant worden stopgezet en moeten algemene ondersteunende behandeling en controle worden ingesteld.
Antiemetics and antinauseants, ATC code:
Anti-emetica, ATC code:
Fosaprepitant is the prodrug of aprepitant and when administered intravenously is converted rapidly to aprepitant (see section 5.2).
Fosaprepitant is de prodrug van aprepitant en wordt na intraveneuze toediening snel omgezet in aprepitant (zie rubriek 5.2).
The contribution of fosaprepitant to the overall antiemetic effect has not fully been characterized, but a transient contribution during the initial phase cannot be ruled out.
De bijdrage van fosaprepitant aan het algehele anti-emetische effect is niet volledig gekarakteriseerd, maar een voorbijgaande bijdrage in de eerste fase kan niet worden uitgesloten.
The pharmacological effect of fosaprepitant is attributed to aprepitant.
Het farmacologische effect van fosaprepitant wordt toegeschreven aan aprepitant.
In 2 randomised, double-blind studies encompassing a total of 1,094 patients receiving chemotherapy that included cisplatin ≥ 70 mg/ m2, aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with a standard regimen (placebo plus ondansetron 32 mg intravenously administered on Day 1 plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1 and 8 mg orally twice daily on Days 2 to 4).
In twee gerandomiseerde, dubbelblinde studies met in totaal 1094 patiënten die werden behandeld met chemotherapie met cisplatine > 70 mg/m2, werd aprepitant in combinatie met een behandeling met ondansetron/dexamethason (zie rubriek 4.2) vergeleken met een standaardbehandeling (placebo plus ondansetron 32 mg intraveneus toegediend op dag 1 plus dexamethason 20 mg oraal op dag 1 en 8 mg oraal tweemaal daags op dagen 2 tot en met 4).
10 A summary of the key study results from the combined analysis is shown in Table 1.
Tabel 1 toont een overzicht van de belangrijkste studieresultaten uit de gecombineerde analyse.
521 )†%
Aprepitant (N= 521 )†%
(N= 524 )†%%
Standaardtherapie (N= 524 )†%%
(95% CI)
Verschillen * (95% BI)
49.7 74.0 53.5
71,9 86,8 76,2
22.2 12.7 22.6
49,7 74,0 53,5
(16.4, 28.0) (8.0, 17.5) (17.0, 28.2)
22,2 (16,4-28,0) 12,7 (8,0-17,5) 22,6 (17,0-28,2)
* The confidence intervals were calculated with no adjustment for gender and concomitant chemotherapy, which were included in the primary analysis of odds ratios and logistic models. † One patient in the Aprepitant Regimen only had data in the acute phase and was excluded from the overall and delayed phase analyses; one patient in the Standard Regimen only had data in the delayed phase and was excluded from the overall and acute phase analyses.
12 † Een patiënt die alleen aprepitant kreeg, had alleen gegevens voor de acute fase en werd van de analyses van de gehele studie en de latere fase uitgesloten; een patiënt die alleen standaardbehandeling kreeg, had alleen gegevens voor de latere fase en werd van de analyses van de gehele studie en de acute fase uitgesloten.
The estimated time to first emesis in the combined analysis is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 1.
Afbeelding 1 toont de geschatte tijd tot eerste braken in de gecombineerde analyse in een Kaplan-Meier-curve.
Figure 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
Afbeelding 1 Percentage patiënten die hoog-emetogene chemotherapie krijgen die niet braken, in de tijd – Cyclus 1
80%
80%% Patiënten
11 In the same 2 clinical studies, 851 patients continued into the Multiple-Cycle extension for up to 5 additional cycles of chemotherapy.
In dezelfde twee klinische studies kregen 851 patiënten in de Multiple-Cycle-extensie nog eens 5 chemokuren.
The efficacy of the aprepitant regimen was maintained during all cycles.
De werkzaamheid van aprepitant bleef tijdens al deze kuren behouden.
In a randomised, double-blind study in a total of 866 patients (864 females, 2 males) receiving chemotherapy that included cyclophosphamide 750-1500 mg/ m2; or cyclophosphamide 500-1500 mg/ m2 and doxorubicin (≤ 60 mg/ m2) or epirubicin (≤ 100 mg/ m2), aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with standard therapy (placebo plus ondansetron 8 mg orally (twice on Day 1, and every 12 hours on Days 2 and 3) plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1).
In een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek bij in totaal 866 patiënten (864 vrouwen, 2 mannen) die chemotherapie kregen met daarin cyclofosfamide 750-1500 mg/m2; of cyclofosfamide 500-1500 mg/m2 en doxorubicine (≤ 60 mg/m2) of epirubicine (≤ 100 mg/m2), werd aprepitant in combinatie met een behandeling met ondansetron/dexamethason (zie rubriek 4.2) vergeleken met standaard therapie (placebo + ondansetron 8 mg oraal (tweemaal op dag 1, en om de 12 uur op dagen 2 en 3) + dexamethason 20 mg oraal op dag 1).
Table 2 Percent of Patients Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1 Moderately Emetogenic Chemotherapy
13 Tabel 2 Percentage patiënten die per behandelingsgroep en fase reageren - Cyclus 1 Matig-emetogene chemotherapie
433 )†%
Aprepitant (N=433) †%
Overall (0-120 hours) 0-24 hours 25-120 hours
Algemeen (0-120 uur) 0-24 uur
(1.6, 15.0) (0.7, 12.7) (-0.4, 13.0)
(1,6, 15,0) (0,7, 12,7)
* The confidence intervals were calculated with no adjustment for age category (< 55 years, ≥ 55 years) and investigator group, which were included in the primary analysis of odds ratios and logistic models. † One patient in the Aprepitant Regimen only had data in the acute phase and was excluded from the overall and delayed phase analyses.
* De betrouwbaarheidsintervallen zijn berekend zonder aanpassing voor leeftijdscategorie (< 55 jaar, > 55 jaar) en onderzoekersgroep, die in de primaire analyse van odds-ratios en logistische modellen zijn meegerekend. † Bij een patiënt die alleen aprepitant kreeg, waren alleen gegevens beschikbaar voor de acute fase; hij werd van de analyses van de gehele studie en de latere fase uitgesloten.
12 The estimated time to first emesis in the study is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 2.
Afbeelding 2 toont de geschatte tijd tot het eerste braken in de studie in een Kaplan-Meier-curve.
Figure 2 Percent of Patients Receiving Moderately Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
14 Afbeelding 2 Percentage patiënten die matig-emetogene chemotherapie krijgen die niet braken, in de tijd-Cyclus 1
100%
90%
Aprepitant Regimen (N=432) Standard Therapy (N=424) 90%
(N=424)
Time (hours)
TijdTijd (uren) (uren)
Fosaprepitant, a prodrug of aprepitant, when administered intravenously is rapidly converted to aprepitant.
Fosaprepitant, een prodrug van aprepitant, wordt na intraveneuze toediening snel omgezet in aprepitant.
Plasma concentrations of fosaprepitant are below quantifiable levels within 30 minutes of the completion of infusion.
De plasmaconcentraties fosaprepitant liggen binnen 30 minuten na voltooiing van de infusie onder kwantificeerbare niveaus.
Aprepitant after fosaprepitant administration The AUC of aprepitant following 115 mg of fosaprepitant was equivalent to the AUC of 125 mg of oral aprepitant, while Cmax was 2.5-fold higher.
Aprepitant na toediening van fosaprepitant De AUC van aprepitant na 115 mg fosaprepitant was equivalent aan de AUC van 125 mg oraal aprepitant, terwijl de Cmax 2,5 maal hoger was.
Following a single intravenous dose of fosaprepitant administered as a 15-minute infusion to healthy volunteers the mean AUC0-24hr of aprepitant was 19.8 μ g• hr/ ml and the mean maximal aprepitant concentration was 3.26 μ g/ ml.
Na een eenmalige intraveneuze dosis fosaprepitant toegediend als een infusie van 15 minuten aan gezonde vrijwilligers was de gemiddelde AUC0-24 uur van aprepitant 19,8 μ g• hr/ml en de gemiddelde maximale concentratie aprepitant was 3,26 μ g/ml.
The mean aprepitant plasma concentrations from 4 hours after dosing (including the concentration at 24 hours postdose) were similar between the 125 mg oral aprepitant dose and the 115 mg intravenous fosaprepitant dose.
De gemiddelde plasmaconcentraties aprepitant vanaf 4 uur na toediening (inclusief de concentratie 24 uur na toediening) waren voor de orale dosis 125 mg aprepitant en de intraveneuze dosis 115 mg fosaprepitant vergelijkbaar.
The geometric mean apparent volume of distribution at steady state (Vdss) is approximately 66 l in humans.
Het geometrisch gemiddelde schijnbare verdelingsvolume in de steady state (Vdss) is bij de mens ongeveer 66 l.
Metabolism Fosaprepitant was rapidly converted to aprepitant in in vitro incubations with liver preparations from humans.
Metabolisme Fosaprepitant werd bij incubatie met menselijke leverpreparaten in vitro snel in aprepitant omgezet.
Furthermore, fosaprepitant underwent rapid and nearly complete conversion to aprepitant in S9 preparations from other human tissues including kidney, lung and ileum.
15 in S9-preparaten uit andere menselijke weefsels waaronder de nier, long en het ileum.
Thus, it appears that the conversion of fosaprepitant to aprepitant can occur in multiple tissues.
Naar het zich dus laat aanzien, kan de omzetting van fosaprepitant in aprepitant in meerdere weefsels optreden.
In humans, fosaprepitant administered intravenously was rapidly converted to aprepitant within 30 minutes following the end of infusion.
Bij mensen werd intraveneus toegediend fosaprepitant binnen 30 minuten na voltooiing van de infusie snel in aprepitant omgezet.
13 Aprepitant undergoes extensive metabolism.
Aprepitant wordt in hoge mate gemetaboliseerd.
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous administration 100 mg dose of [14C]-aprepitant prodrug, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
Bij jonge gezonde volwassenen vertegenwoordigt aprepitant ongeveer 19% van de radioactiviteit in plasma gedurende 72 uur na een eenmalige intraveneuze dosis van 100 mg (14C) aprepitant prodrug, wat wijst op een aanzienlijke concentratie metabolieten in het plasma.
Twelve metabolites of aprepitant have been identified in human plasma.
In menselijk plasma zijn 12 metabolieten van aprepitant geïdentificeerd.
All metabolites observed in urine, faeces and plasma following an intravenous 100 mg [14C]-fosaprepitant dose were also observed following an oral dose of [14C]-aprepitant.
Alle metabolieten die na een intraveneuze dosis [14C]-fosaprepitant 100 mg in de urine, feces en het plasma werden gezien, werden ook waargenomen na een orale dosis [14C]-aprepitant.
Upon conversion of 115 mg of fosaprepitant to aprepitant, 18.3 mg of phosphate is liberated from fosaprepitant.
Bij omzetting van 115 mg fosaprepitant in aprepitant wordt 18,3 mg fosfaat uit fosaprepitant vrijgemaakt.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]- fosaprepitant to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Na een eenmalige intraveneuze dosis 100 mg [14C]-fosaprepitant aan gezonde proefpersonen werd 57% van de radioactiviteit in de urine en 45% in de feces teruggevonden.
The pharmacokinetics of aprepitant is non-linear across the clinical dose range.
De farmacokinetiek van aprepitant is in het klinische doseringsbereik niet-lineair.
The terminal half-life of aprepitant after oral administration ranged from approximately 9 to 13 hours.
De terminale halfwaardetijd van aprepitant na orale toediening was ongeveer 9 tot 13 uur.
Pharmacokinetics in special populations Fosaprepitant pharmacokinetics has not been evaluated in special populations.
Farmacokinetiek in bijzondere populaties De farmacokinetiek van fosaprepitant is niet in bijzondere populaties onderzocht.
No clinically relevant differences in aprepitant pharmacokinetics is expected due to age and gender.
Er worden geen klinisch relevante verschillen in de farmacokinetiek van aprepitant op grond van leeftijd of geslacht verwacht.
Fosaprepitant has not been evaluated in patients below 18 years of age.
Fosaprepitant is niet beoordeeld bij patiënten jonger dan 18 jaar.
Fosaprepitant is metabolized in various extrahepatic tissues; therefore hepatic insufficiency is not expected to alter the conversion of fosaprepitant to aprepitant.
Fosaprepitant wordt in verschillende extrahepatische weefsels gemetaboliseerd; daarom wordt niet verwacht dat de omzetting van fosaprepitant in aprepitant wordt veranderd door de aanwezigheid van een leverinsufficiëntie.
Mild hepatic insufficiency (Child-Pugh score 5 to 6) does not affect the pharmacokinetics of aprepitant to a clinically relevant extent.
Lichte leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 5 tot en met 6) heeft geen klinisch relevante invloed op de farmacokinetiek van aprepitant.
No dose adjustment is necessary for patients with mild hepatic insufficiency.
Bij patiënten met lichte leverinsufficiëntie hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Conclusions regarding the influence of moderate hepatic insufficiency (Child-Pugh score 7 to 8) on aprepitant pharmacokinetics cannot be drawn from available data.
Uit de beschikbare gegevens kunnen geen conclusies over de invloed van matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 7 tot en met 8) op de farmacokinetiek van aprepitant worden getrokken.
There are no clinical or pharmacokinetic data in patients with severe hepatic insufficiency (Child-Pugh score > 9).
Voor patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score > 9) zijn er geen klinische of farmacokinetische gegevens.
Renal Insufficiency:
Nierinsufficiëntie:
A single 240 mg dose of oral aprepitant was administered to patients with severe renal insufficiency (CrCl < 30 ml/ min) and to patients with end stage renal disease (ESRD) requiring haemodialysis.
Een eenmalige dosis oraal aprepitant 240 mg werd toegediend aan patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (CrCl < 30ml/ min) en aan patiënten met nierlijden in het eindstadium (ESRD) die hemodialyse nodig hadden.
In patients with severe renal insufficiency, the AUC0-∞ of total aprepitant (unbound and protein bound) decreased by 21% and Cmax decreased by 32%, relative to healthy subjects.
16 Bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie was de AUC0-∞ van totaal aprepitant (ongebonden en aan eiwit gebonden) 21% lager en de Cmax 32% lager dan bij gezonde proefpersonen.
Due to modest decreases in protein binding of aprepitant in patients with renal disease, the AUC of pharmacologically active unbound aprepitant was not significantly affected in patients with renal insufficiency compared with healthy subjects.
Als gevolg van de bescheiden verlaging van de eiwitbinding van aprepitant bij patiënten met nierlijden werd de AUC van farmacologisch actief ongebonden aprepitant bij patiënten met nierinsufficiëntie niet aanzienlijk veranderd in vergelijking met gezonde proefpersonen.
No dose adjustment is necessary for patients with renal insufficiency or for patients with ESRD undergoing haemodialysis.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie of patiënten met ESRD die hemodialyse ondergaan, hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Relationship between concentration and effect Fosaprepitant is a prodrug of aprepitant.
Fosaprepitant is een prodrug van aprepitant.
PET imaging studies, using a highly specific NK1-receptor tracer, in healthy young men after administration of oral aprepitant have shown that aprepitant penetrates into the brain and occupies NK1 receptors in a dose-and plasma-concentration-dependent manner.
Uit beeldvormend PET-onderzoek, waarbij een zeer specifieke NK1-receptor tracer wordt gebruikt, blijkt na toediening van oraal aprepitant aan gezonde jonge mannen dat aprepitant tot in de hersenen doordringt en NK1-receptoren op een dosis- en plasmaconcentratieafhankelijke wijze bezet.
Aprepitant plasma concentrations achieved with the 3-day regimen of oral aprepitant are predicted to provide greater than 95% occupancy of brain NK1 receptors.
Bij de plasmaconcentratie aprepitant die bij de 3-daagse behandeling met oraal aprepitant wordt bereikt, wordt naar verwachting meer dan 95% van de NK1-receptoren in de hersenen bezet.
The relationship between concentration and effect has not been evaluated after administration of fosaprepitant.
De relatie tussen concentratie en effect na toediening van fosaprepitant is niet onderzocht.
14 5.3 Pre-clinical safety data
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Pre-clinical data obtained with intravenous administration of fosaprepitant and oral administration of aprepitant reveal no special hazard for humans based on conventional studies of single and repeated dose toxicity, genotoxicity (including in vitro tests), and toxicity to reproduction.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventionele studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit (waaronder in-vitro-onderzoeken) en reproductietoxiciteit.
In laboratory animals, fosaprepitant in non-commercial formulations caused vascular toxicity and hemolysis at concentrations below 1 mg/ ml and higher, dependent on the formulation.
Bij proefdieren veroorzaakte fosaprepitant in niet-commerciële toedieningsvormen vaattoxiciteit en hemolyse bij concentraties onder 1 mg/ ml en hoger, afhankelijk van de toedieningsvorm.
In human washed blood cells also evidence of hemolysis was found with non-commercial formulations at fosaprepitant concentrations of 2.3 mg/ ml and higher, although tests in human whole blood were negative.
Bij menselijke gewassen bloedcellen werden ook met niet-commerciële toedieningsvormen bij concentraties fosaprepitant van 2,3 mg/ ml en hoger aanwijzingen voor hemolyse gevonden, hoewel bepalingen met menselijk volledig bloed negatief waren.
No hemolysis was found with the commercial formulation up to a fosaprepitant concentration of 1 mg/ ml in human whole blood and washed human erythrocytes.
Er werd geen hemolyse gezien bij de commerciële toedieningsvorm tot concentraties fosaprepitant van 1 mg/ ml in menselijk volledig bloed en gewassen menselijke erytrocyten.
Carcinogenic potential in rodents was only investigated with orally administered aprepitant.
Het carcinogeenpotentieel in knaagdieren is alleen onderzocht met oraal toegediend aprepitant.
However, it should be noted that the value of the toxicity studies carried out with rodents, rabbit and monkey, including the reproduction toxicity studies, are limited since systemic exposures to fosaprepitant and aprepitant were only similar or even lower than therapeutic exposure in humans.
Hier zij opgemerkt dat de waarde van de toxiciteitsstudies bij knaagdieren, konijnen en apen, waaronder de onderzoeken naar toxische effecten op de voortplanting, beperkt zijn omdat de systemische blootstelling aan fosaprepitant en aprepitant slechts ongeveer gelijk was aan of zelfs lager was dan de therapeutische blootstelling bij mensen.
In the performed safety pharmacology and repeated dose toxicity studies with dogs, fosaprepitant Cmax and aprepitant AUC values were 4-7 times and 60-70 times, respectively, higher than clinical values.
60-70 maal hoger dan de klinische waarden.
Disodium edetate (E386) Polysorbate 80 (E433) Lactose anhydrous Sodium hydroxide (E524) (for pH adjustment) and/ or Hydrochloric acid diluted (E507) (for pH adjustment)
Dinatriumedetaat – (E 386) Polysorbaat 80 – (E 433) Watervrije lactose Natriumhydroxide – (E 524) (voor pH-aanpassing) en/ of Zoutzuur verdund (E 507) (voor pH-aanpassing)
IVEMEND is incompatible with any solutions containing divalent cations (e. g., Ca2+, Mg2+), including Hartman’ s and Lactated Ringer’ s Solutions.
Ca2+, Mg2+), waaronder Hartmanns oplossing en Ringer lactaat.
This medicinal product must not be mixed with other medicinal products except those mentioned in section 6.6..
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
After reconstitution and dilution, chemical and physical in-use stability has been demonstrated for 24 hours at 25°C.
Na reconstitutie en verdunning, chemische en fysische stabiliteit van de gebruiksklare oplossing is gedurende 24 uur aangetoond bij 25 °C.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately.
Uit microbiologisch oogpunt moet dit product direct worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 2 to 8°C.
Indien niet direct gebruikt, zijn de bewaarduur en -omstandigheden van de gebruiksklare oplossing vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; deze zijn normaliter niet langer dan 24 uur bij 2-8 °C
15 10 ml Type I clear glass vial with a chlorobutyl or bromobutyl rubber stopper and an aluminum seal with a blue plastic flip off cap.
Doorzichtige glazen flacon type I 10 ml, met een chloorbutyl of broombrutyl rubber stop en aluminium verzegeling met een blauwe plastic flip-off dop.
IVEMEND will be available as a pack of 1 vial of 115 mg fosaprepitant or 10 vials of 115 mg fosaprepitant.
IVEMEND is beschikbaar als 1 flacon met 115 mg fosaprepitant of 10 flacons met 115 mg fosaprepitant.