qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
14 The median TTP on SUTENT was 28.9 weeks (95% CI = 21.3-34.1 weeks) and was statistically significantly longer than the TTP of 5.1 weeks (95% CI = 4.4-10.1 weeks) on placebo.
De mediane TTP bij gebruik van SUTENT was 28,9 weken (95% CI 21,3 – 34,1), hetgeen statistisch significant langer was dan de TTP van 5,1 weken (95% CI 4,4 – 10,1 weken) bij placebo.
The difference in overall survival was statistically in favour of SUTENT [hazard ratio:
Het verschil in totale overleving was statistisch gezien in het voordeel van SUTENT [hazard ratio:
0.290- 0.831)]; the risk of death was 2 times higher in patients in the placebo arm compared to the SUTENT arm.
0,491 (95% CI 0,290-0,831)]; in vergelijking met de SUTENT arm was het risico van overlijden in de placebo-arm 2 maal zo hoog.
The percentages of deaths were 14% for SUTENT vs 25% for placebo.
De sterftepercentages waren 14% voor SUTENT tegenover 25% voor placebo.
Median overall survival had not yet been reached in either treatment arm at the time of analysis.
Ten tijde van de analyse was de mediane totale overleving in geen van beide behandelarmen al bereikt.
Treatment-naïve Metastatic Renal cell Carcinoma (MRCC) A phase 3 randomized, multicenter, international, study evaluating the efficacy and safety of sunitinib compared with IFN-α in patients with treatment-naïve metastatic RCC was conducted.
Niet eerder behandeld gemetastaseerd niercelcarcinoom (MRCC) Er werd een gerandomiseerde, multicenter, internationale fase III-studie uitgevoerd waarin de werkzaamheid en veiligheid werden geëvalueerd van sunitinib ten opzichte van IFN-α bij patiënten met niet eerder behandeld gemetastaseerd niercelcarcinoom.
Seven hundred and fifty patients were randomized 1:1 to the treatment arms; they received treatment with either sunitinib in repeated 6-week cycles, consisting of 4 weeks of 50 mg daily oral administration followed by 2 weeks of rest (Schedule 4/ 2), or IFN-α, administered as a subcutaneous injection of 3 million units (MU) the first week, 6 MU the second week, and 9 MU the third week and thereafter on 3 non-consecutive days each week.
Zevenhonderdvijftig patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar de behandelingsarmen; zij werden behandeld met ofwel sunitinib in herhaalde cycli van 6 weken, bestaande uit 4 weken waarin dagelijks oraal 50 mg werd toegediend, gevolgd door 2 weken rust (schema 4/ 2), ofwel IFN-α toegediend als een subcutane injectie van 3 miljoen eenheden (ME) in de eerste week, 6 ME in de tweede week, en 9 ME in de derde week en daarna wekelijks op 3 niet-opeenvolgende dagen.
The primary efficacy endpoint was progression free survival (PFS).
Het primaire eindpunt met betrekking tot de werkzaamheid was progressievrije overleving (PFS).
In this study the median PFS for the sunitinib-treated group was 47.3 weeks compared with 22.0 weeks for the IFN-α -treated group; the hazard ratio was 0.415 (95% CI:
In deze studie bedroeg de mediane PFS voor de met sunitinib behandelde groep 47,3 weken, vergeleken met 22,0 weken voor de met IFN-α behandelde groep; de hazard ratio was 0,415 (95%-CI:
0.320-0.539, p-value < 0.001).
0,320- 0,539, p-waarde < 0,001).
Cytokine-Refractory Metastatic Renal Cell Carcinoma A phase 2 study of SUTENT was conducted in patients who were refractory to prior cytokine therapy with interleukin-2 or interferon-α.
Cytokine-refractair gemetastaseerd niercelcarcinoom Een fase-2 onderzoek naar SUTENT werd uitgevoerd bij patiënten die refractair waren voor een eerdere cytokinetherapie met interleukine-2 of interferon-α.
Sixty-three patients received a starting dose of 50 mg of SUTENT orally, once daily for 4 consecutive weeks followed by a 2-week rest period, to comprise a complete cycle of 6 weeks (schedule 4/ 2).
Samen vormt dit een complete cyclus van zes weken (schema 4/ 2).
The primary efficacy endpoint was objective response rate (ORR) based on Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (RECIST).
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid was de objectieve response rate (ORR), gebaseerd op de Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (RECIST).
24.0 - 46.4 weeks).
In dit onderzoek was de objectieve response rate 36,5% (95% CI 24,7 – 49,6) en de mediane TTP was 37,7 weken (95% CI 24,0- 46,4 weken).
A confirmatory, open-label, single-arm, multi-centre study evaluating the efficacy and safety of SUTENT was conducted in patients with MRCC who were refractory to prior cytokine therapy.
Een bevestigend, open-label, single-arm multicenter onderzoek waarbij de werkzaamheid en veiligheid van SUTENT werden geëvalueerd, werd uitgevoerd bij patiënten met MRCC die refractair waren voor een eerdere cytokinebehandeling.
One hundred and six patients received at least one 50 mg dose of SUTENT on schedule 4/ 2.
Honderdenzes patiënten kregen tenminste een dosis SUTENT van 50 mg in een 4/ 2-schema.
The primary efficacy endpoint of this study was Objective Response Rate (ORR).
16 Het primaire eindpunt van dit onderzoek naar de werkzaamheid was het objective responspercentage (ORR).
Secondary endpoints included TTP, duration of response (DR) and overall survival (OS).
Secundaire eindpunten waren onder meer TTP, duur van respons (duration of response, DR) en totale overleving (overall survival, OS).
In this study the ORR was 35,8% (95% C. I.
De ORR van dit onderzoek was 35,8% (95% CI 26,8-47,5%).
26.8% – 47.5%) The median DR and OS had not yet been reached.
De mediane DR en OS waren nog niet bereikt.
The pharmacokinetics of sunitinib and sunitinib malate have been evaluated in 135 healthy volunteers and 266 patients with solid tumours.
De farmacokinetiek van sunitinib en sunitinibmalaat is onderzocht bij 135 gezonde vrijwilligers en bij 266 patiënten met solide tumoren.
Absorption After oral administration of sunitinib, maximum concentrations (Cmax) are generally observed from 6 to 12 hours (Tmax) post-dose.
Absorptie Na orale toediening van sunitinib worden de maximale concentraties (Cmax) over het algemeen gezien 6 tot 12 uur (Tmax) na de dosering.
Food has no effect on the bioavailability of sunitinib.
Voedsel heeft geen effect op de biologische beschikbaarheid van sunitinib.
Distribution Binding of sunitinib and its primary active metabolite to human plasma protein in in vitro assays was 95% and 90%, respectively, with no apparent concentration dependence.
Distributie De binding van sunitinib en zijn primaire actieve metaboliet aan menselijk plasmaproteïne was bij in- vitrobepalingen respectievelijk 95% en 90%, waarbij geen duidelijke afhankelijkheid van de concentratie werd waargenomen.
The apparent volume of distribution (V/ F) for sunitinib was large – 2230l -, indicating distribution into the tissues.
Het schijnbaar verdelingsvolume (V/ F) voor sunitinib was groot – 2230 l - hetgeen wijst op weefseldistributie.
Metabolism The calculated in vitro Ki values for all CYP isoforms tested (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/ 5 AND CYP4A9/ 11) indicated that sunitinib and its
Metabolisme De berekende in-vitroKi-waarden voor alle geteste CYP-isovormen (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/ 5 en CYP4A9/ 11) toonden aan dat het onwaarschijnlijk is dat sunitinib en zijn primaire actieve metaboliet in enige klinisch relevante mate het metabolisme inhiberen van geneesmiddelen die door deze enzymen kunnen worden gemetaboliseerd.
15 primary active metabolite are unlikely to inhibit metabolism, to any clinically relevant extent, of drugs that may be metabolized by these enzymes.
Biotransformatie Sunitinib wordt voornamelijk gemetaboliseerd door CYP3A4, het cytochrome P450-enzym, dat zijn primaire actieve metaboliet produceert.
Biotransformation Sunitinib is metabolized primarily by CYP3A4, the cytochrome P450 enzyme, which produces its primary active metabolite, which is then further metabolized by CYP3A4.
Deze primaire actieve metaboliet wordt vervolgens verder gemetaboliseerd door CYP3A4.
Concurrent administration of SUTENT with the potent CYP3A4 inducer, rifampin, resulted approximately in 56% and 78% reduction in sunitinib Cmax and AUC0-∞, values respectively, after a single dose of SUTENT in healthy volunteers.
Gelijktijdige toediening van SUTENT met de krachtige CYP3A4-inductor rifampicine resulteerde in een ongeveer 56% en 78% verlaging van respectievelijk de Cmax en de AUC0-∞, na één toediening van SUTENT aan gezonde vrijwilligers.
John’ s Wort) may decrease sunitinib concentrations.
De toediening van SUTENT met andere inductoren van de CYP3A4-familie (bv. dexamethason, fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital of Hypericum perforatum, ook bekend als Sint-Janskruid) kan de sunitinibconcentraties verlagen.
Elimination Excretion is primarily via faeces (61%) with renal elimination of drug and metabolites accounting for 16% of the administered dose.
Eliminatie Uitscheiding vindt voornamelijk plaats via de feces (61%), waarbij 16% van de toegediende dosis als geneesmiddel en metabolieten renaal wordt uitgescheiden.
Sunitinib and its primary active metabolite were the major drug-related compounds identified in plasma, urine and faeces, representing 91.5%, 86.4% and 73.8% of radioactivity in pooled samples, respectively.
Sunitinib en zijn primaire actieve metaboliet waren de belangrijkste geneesmiddelgerelateerde verbindingen die in plasma, urine en feces werden geïdentificeerd; zij namen respectievelijk 91,5%, 86,4% en 73,8% van de radioactiviteit in gepoolde monsters voor hun rekening.
Minor metabolites were identified in urine and faeces, but generally were not found in plasma.
Minder belangrijke metabolieten werden geïdentificeerd in urine en feces, maar werden over het algemeen niet gevonden in plasma.
Total oral clearance (CL/ F) was 34-62 l/ hr.
De totale orale klaring (CL/ F) was 34-62 l/ uur.
Organ Functions impairment Hepatic insufficiency:
Verslechtering van de orgaanfuncties Leverinsufficiëntie:
Sunitinib and its primary metabolite are mainly metabolized by the liver.
Sunitinib en zijn primaire metaboliet worden voornamelijk door de lever gemetaboliseerd.
Systemic exposures after a single dose of SUTENT were similar in subjects with mild or moderate (Child-Pugh Class A and B) hepatic impairment compared to subjects with normal hepatic function.
Systemische blootstelling na een eenmalige dosis SUTENT was gelijk bij personen met een milde of matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh Class A en B) in vergelijking met personen met een normale leverfunctie.
SUTENT was not studied in subjects with severe (Child-Pugh class C) hepatic impairment.
SUTENT is niet onderzocht bij personen met een ernstig verminderde leverfunctie (Child-Pugh Class C).
Studies in cancer patients have excluded patients with ALT or AST > 2.5 x ULN (Upper Limit of Normal) or, if due to liver metastasis, > 5.0 x ULN.
Patiënten met ALT of AST > 2,5 x ULN (bovengrens
No clinical studies have been performed in patients with impaired renal function Studies excluded patients with serum creatinine > 2.0 x ULN.
Van de studies werden patiënten met een serumcreatinine > 2,0 x ULN uitgesloten.
Population pharmacokinetic analyses indicated that sunitinib apparent clearance (CL/ F) was not affected by creatinine clearance within the range evaluated (42-347 ml/ min).
Farmacokinetische populatieanalyses toonden aan dat de schijnbare klaring van sunitinib (CL/ F) niet gewijzigd werd door de creatinineklaring in de geëvalueerde nierfunctierange (42-347 ml/ min).
Plasma Pharmacokinetics Following oral administration in healthy volunteers, the elimination half-lives of sunitinib and its primary active desethyl metabolite are approximately 40 - 60 hours, and 80 - 110 hours, respectively.
Plasmafarmacokinetiek Na orale toediening bij gezonde vrijwilligers zijn de eliminatiehalfwaardetijden van sunitinib en zijn primaire actieve desethylmetaboliet respectievelijk ongeveer 40 tot 60 uur en 80 tot 110 uur.
In the dosing ranges of 25 to 100 mg, the area under the plasma concentration-time curve (AUC) and Cmax increase proportionally with dose.
Bij doseringen tussen 25 en 100 mg nemen het oppervlak onder de plasmaconcentratiecurve (AUC) en de Cmax proportioneel toe met de dosering.
With repeated daily administration, sunitinib accumulates 3- to 4-fold and its primary active metabolite accumulates 7- to 10-fold.
Bij herhaalde dagelijkse toediening accumuleert sunitinib drie- tot viervoudig en de primaire actieve metaboliet zeven- tot tienvoudig.
Steady-state concentrations of sunitinib and its primary active metabolite are achieved within 10 to 14 days.
Steady-stateconcentraties van sunitinib en zijn primaire actieve metaboliet worden binnen 10 tot 14 dagen bereikt.
By day 14, combined plasma concentrations of sunitinib and is active metabolite are 62.9 - 101 ng/ ml which are target concentrations predicted from preclinical data to inhibit receptor phosphorylation in vitro and result in tumour stasis/ growth reduction in vivo.
Van deze ‘ target’ concentraties werd verwacht dat ze op grond van preklinische gegevens in vitro de receptorfosforylatie remmen, en in vivo leiden tot stilstand of vermindering van tumorgroei.
The primary active metabolite comprises 23 to 37% of the total exposure.
De primaire actieve metaboliet neemt 23 tot 37% van de totale blootstelling voor zijn rekening.
No significant changes in the pharmacokinetics of sunitinib or the primary, active metabolite are observed with repeated daily administration or with repeated cycles in the dosing regimens tested.
Er zijn geen significante wijzigingen in de farmacokinetiek van sunitinib of de primaire actieve metaboliet waargenomen bij herhaalde dagelijkse toediening of bij herhaalde cycli in de geteste doseringsregimes.
The pharmacokinetics were similar in all solid tumour populations tested and in healthy volunteers.
De farmacokinetiek was vergelijkbaar bij alle geteste populaties met solide tumoren en bij gezonde vrijwilligers.
Population pharmacokinetic analyses of demographic data indicate that no dose adjustments are necessary for weight or ECOG score.
Farmacokinetische populatieanalyses van demografische gegevens wijzen uit dat er ten aanzien van gewicht of ECOG-score geen aanpassingen in de dosering noodzakelijk zijn.
Available data indicate that females could have about 30% lower apparent clearance (CL/ F) of sunitinib than males: this difference however does not necessitate dose adjustments.
De beschikbare gegevens tonen aan dat vrouwen een ongeveer 30% lagere schijnbare sunitinibklaring (CL/ F) kunnen vertonen dan mannen: dit verschil behoeft echter geen aanpassingen van de dosering.
16 haemolymphopoietic system (bone morrow hypocelularity, and lymphoid depletion of thymus, spleen, and lymph node), exocrine pancreas (acinar cell degranulation with single cell necrosis), salivary gland (acinar hypertrophy), bone joint (growth plate thickening), uterus (atrophy) and ovaries (decreased follicular development).
In tot 9 maanden durende toxiciteitstudies met herhaalde toediening bij ratten en apen werden de “ primary target organ” -effecten vastgesteld in het maagdarmkanaal (braken en diarree bij apen), de bijnieren (corticale congestie en/ of bloeding bij ratten en apen, inclusief necrose gevolgd door fibrose bij ratten), het hemolymfopoiëtisch systeem (beenmerghypocellulariteit, en lymfoïde depletie van de thymus, de milt en de lymfeknoop), de exocriene pancreas (acineuze celdegranulatie met enkelvoudige celnecrose), de speekselklier (acineuze hypertrofie), het botgewricht (verdikking van de groeischijf), de baarmoeder (atrofie) en de ovaria (afname van de follikelontwikkeling).
All findings occurred at clinically relevant sunitinib plasma exposure levels.
Al deze bevindingen deden zich voor bij blootstelling aan klinisch relevante plasmaspiegels van sunitinib.
Additional effects, observed in other studies included QTc interval prolongation, LVEF reduction, pituitary hypertrophy, and testicular tubular atrophy, increased mesangial cells in kidney, haemorrhage in GI tract and oral mucosa, and hypertrophy of anterior pituitary cells.
Aanvullend zijn effecten waargenomen in andere studies, waaronder verlenging van het QTc-interval, LVEF-reductie, hypertrofie van de hypofyse en tubulaire atrofie van de testes, toename van de mesangiale cellen in de nier, bloedingen in het maagdarmkanaal en het mondslijmvlies en hypertrofie van de cellen van de hypofysevoorkwab.
Changes in the uterus (endometrial atrophy) and bone growth plate (physeal thickening or dysplasia of cartilage) are thought to be related to the pharmacological action of sunitinib.
Van veranderingen in de uterus (endometriumatrofie) en de groeischijven (verdikking van de epifysairschijf of kraakbeendysplasie) wordt aangenomen dat ze verband houden met de farmacologische werking van sunitinib.
Most of these findings were reversible after 2 to 6 weeks without treatment.
De meeste bevindingen waren reversibel na 2 tot 6 weken zonder behandeling.
Genotoxicity The genotoxic potential of sunitinib was assessed in vitro and in vivo.
Genotoxiciteit De potentiële genotoxiciteit van sunitinib werd in vitro en in vivo bepaald.
Sunitinib was not mutagenic in bacteria using metabolic activation provided by rat liver.
Sunitinib was niet mutageen bij bacteriën, waarbij gebruik gemaakt werd van metabole activatie uit rattenlever.
Sunitinib did not induce structural chromosome aberrations in human peripheral blood lymphocyte cells in vitro.
Sunitinib induceerde in vitro geen structurele chromosomale afwijkingen in lymfocyten in menselijk perifeer bloed.
Polyploidy (numerical chromosome aberrations) was observed in human peripheral blood lymphocytes in vitro, both in the presence and absence of metabolic activation.
Polyploïdie (numerieke chromosomale afwijkingen) werd in vitro waargenomen in lymfocyten in menselijk perifeer bloed, zowel met als zonder metabole activatie.
Sunitinib was not clastogenic in rat bone marrow in vivo.
Sunitinib was in vivo niet clastogeen in beenmerg van ratten.
The major active metabolite was not evaluated for genetic toxicity potential.
De belangrijkste primaire actieve metaboliet is niet onderzocht op mogelijke genotoxiciteit.
Carcinogenicity Carcinogenicity studies with sunitinib malate have not been performed.
18 Carcinogeniciteit Met sunitinibmalaat zijn geen carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd.
Reproductive and Developmental toxicity No effects on male or female fertility were observed in reproductive toxicity studies.
Reproductie- en ontwikkelingstoxiciteit Er werden geen effecten op de mannelijke of vrouwelijke fertiliteit in reproductietoxiciteitstudies waargenomen.
However, in repeated- dose toxicity studies performed in rats and monkeys, effects on female fertility were observed in the form of follicular atresia, degeneration of corpora lutea, endometrial changes in the uterus and decreased uterine and ovarian weights at clinically relevant systemic exposure levels.
In toxiciteitstudies met herhaalde toediening bij ratten en apen werden echter effecten op de vrouwelijke fertiliteit waargenomen in de vorm van folliculaire atresie, degeneratie van de corpora lutea, veranderingen van het endometrium in de baarmoeder en gewichtsvermindering van de baarmoeder en de eierstokken bij blootstelling aan klinisch relevante systemische concentraties.
Effects on male fertility in rat were observed in the form of tubular atrophy in the testes, reduction of spermatozoa in epididimes and colloid depletion in prostate and seminal vesicles at plasma exposure levels 18-fold higher than is observed in clinic.
Effecten op de mannelijke fertiliteit bij ratten werden waargenomen in de vorm van een tubulaire atrofie van de testes, een vermindering van het aantal spermatozoa in de bijballen en colloïdale depletie in de prostaat en de zaadblaasjes bij een blootstelling aan plasmaspiegels die 18 maal hoger lagen dan in de klinische praktijk wordt waargenomen.
In rats, embryo-foetal mortality was evident as significant reductions in the number of live foetuses, increased numbers of resorptions increased postimplantation loss, and total litter loss in 8 of 28 pregnant females at plasma exposure levels 5.5-fold higher than is observed in clinic.
Bij ratten was een embryofoetale mortaliteit duidelijk in de vorm van een significante reductie van het aantal levende foetussen, een verhoogd aantal resorpties, een toename van de postimplantatieverliezen en het verlies van alle jongen bij 8 van de 28 zwangere vrouwtjes bij blootstellingen aan plasmaspiegels die 5,5 maal hoger lagen dan in de klinische praktijk wordt waargenomen.
In rabbits, reductions in gravid uterine weights and number of live foetuses were due to increases in the number of resorptions, increases in post-implantation loss and complete litter loss in 4 of 6 pregnant females at plasma exposure levels 3-fold higher than is observed in clinic.
Bij konijnen waren reducties van het gewicht van de zwangere baarmoeder en van het aantal levende foetussen toe te schrijven aan een toename van het aantal resorpties, een toename van de postimplantatieverliezen en het verlies van alle jongen bij 4 van de 6 zwangere vrouwtjes bij blootstellingen aan plasmaspiegels die 3 maal hoger lagen dan in de klinische praktijk wordt waargenomen.
Sunitinib treatment in rats during organogenesis resulted in developmental effects at ≥ 5 mg/ kg/ day consisting of increased incidence of foetal skeletal malformations, predominantly characterized as retarded ossification of thoracic/ lumbar vertebrae and occurred at plasma exposure levels 6-fold higher than is observed in clinic.
Ze deden zich voor bij blootstellingen aan plasmaspiegels die 6 maal hoger lagen dan in de klinische praktijk wordt waargenomen.
In rabbits, developmental effects consisted of increased incidence of cleft lip at plasma exposure levels approximately equal to that observed in clinic, and cleft lip and cleft palate at plasma exposure levels 2.7-fold higher than is observed in clinic.
Bij konijnen bestonden de ontwikkelingseffecten uit een verhoogde incidentie van hazenlip bij blootstellingen aan plasmaspiegels die ongeveer gelijk waren als die in de klinische praktijk worden waargenomen, en een verhoogde incidentie van hazenlip en gespleten gehemelte bij blootstellingen die 2,7 maal hoger lagen dan in de klinische praktijk wordt waargenomen.
Capsule content Mannitol Croscarmellose Sodium Povidone Magnesium Stearate
Mannitol Natriumcroscarmellose Povidon Magnesiumstearaat
17 Capsule Shell Gelatin Red Iron Oxide (E172) Titanium dioxide (E171)
Gelatine Rood ijzeroxide (E172) Titaniumdioxide (E171)
Printing ink Shellac Propylene glycol Sodium hydroxide Povidone Titanium dioxide (E171)
Schellak Propyleenglycol Natriumhydroxide Povidon Titaniumdioxide (E171)
6.2 Incompatibilities
19 6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
This medicinal product does not require any special storage conditions.
Voor dit product zijn er geen speciale bewaarcondities.
High-density polyethylene (HDPE) bottles with a polypropylene closure, containing 30 capsules.
Hoge dichtheid polyethyleen (HDPE) flessen, voorzien van een polypropyleendop, met 30 capsules.
Aclar/ PVC transparent blister with aluminium foil coated with heat seal lacquer containing 28 (4 x 7) hard capsules Not all pack sizes may be marketed.
Aclar/ PVC transparante blisterverpakking met aluminiumfolie, bedekt met hitteverzegelingslak, die 28 (4 x 7) harde capsules bevat.
Date of first Authorisation:
Datum van de eerste vergunning:
July 19, 2006
19 juli 2006
SUTENT 25 mg hard capsules
SUTENT 25 mg harde capsules.
Each capsule contains sunitinib malate, equivalent to 25.0 mg of sunitinib Excipient(s):
Hulpstof(fen):
39.663 mg of mannitol.
39,663 mg mannitol.
Hard capsules Gelatin capsules with caramel cap and orange body, printed with white ink “ Pfizer” on the cap and “ STN 25 mg” on the body and containing yellow to orange granules.
Gelatine capsules met karamelkleurige bovenste en oranje onderste capsulehelft, met in witte opdruk "Pfizer" op de bovenste en "STN 25 mg" op de onderste capsulehelft, die geel tot oranje granulaat bevatten.
Gastrointestinal Stromal Tumour (GIST) SUTENT is indicated for the treatment of unresectable and/ or metastatic malignant gastrointestinal stromal tumour (GIST) after failure of imatinib mesylate treatment due to resistance or intolerance.
Gastro-intestinale stromatumor (GIST) SUTENT is geïndiceerd voor de behandeling van niet-operatief te verwijderen en/ of gemetastaseerde maligne gastro-intestinale stromatumoren (GIST) na het falen van behandeling met imatinibmesilaat, als gevolg van resistentie of intolerantie.
Metastatic Renal Cell Carcinoma (MRCC) SUTENT is indicated for the treatment of advanced and/ or metastatic renal cell carcinoma (MRCC).
Gemetastaseerd niercelcarcinoom (MRCC) SUTENT is geïndiceerd voor de behandeling van gevorderd en/ of gemetastaseerd niercelcarcinoom (MRCC).
Therapy should be initiated by a physician experienced in the treatment of renal cell carcinoma or GIST.
De behandeling dient te worden gestart door een arts met ervaring in de behandeling van nier- celcarcinoom of GIST.
CYP3A4 Inhibitors/ Inducers Co-administration of potent CYP3A4 inducers such as rifampin, should be avoided (see sections 4.4 and 4.5).
CYP3A4-remmers/ -inductoren Gelijktijdige toediening van krachtige CYP3A4-inductoren, zoals rifampicine, dient te worden vermeden (zie rubrieken 4.4 en 4.5).
Selection of an alternate concomitant medication with no, or minimal potential to induce or inhibit CYP3A4 should be considered.
21 De keuze voor alternatieve co-medicatie, die geen of minimale CYP3A4-inducerende of remmende eigenschappen heeft, dient in overweging te worden genomen.
19 Paediatric use:
Gebruik bij kinderen:
SUTENT should not be used in paediatric population until further data become available.
SUTENT dient niet bij kinderen te worden gebruikt tot er meer gegevens beschikbaar zijn.
Bleeding events occurred in 18% of patients receiving SUTENT in a phase 3 GIST Study compared to 17% of patients receiving placebo.
Bloedingen kwamen voor bij 18% van de patiënten die in een fase III-studie SUTENT kregen in vergelijking met 17% van de patiënten die placebo kregen.
Routine assessment of this event should include complete blood counts and physical examination.
Een volledige telling van de bloedcellen en een lichamelijk onderzoek dienen onderdeel uit te maken van een routine-onderzoek van dit voorval.
Epistaxis was the most common treatment-related haemorrhagic adverse event, having been reported for approximately half of the patients with solid tumours who experienced haemorrhagic events.
Neusbloeding was het meest frequent gemelde behandelingsgerelateerde hemorragische ongewenste voorval en werd gemeld bij ongeveer de helft van de patiënten met solide tumoren die hemorragische voorvallen vertoonden.
Gastrointestinal events Nausea, diarrhoea, stomatitis, dyspepsia and vomiting were the most commonly reported treatment-related gastrointestinal events.
Gastro-intestinale voorvallen Misselijkheid, diarree, stomatitis, dyspepsie en braken waren de meest gemelde behandelingsgerelateerde gastro-intestinale voorvallen.
Gastro-intestinal tract Serious, sometimes fatal gastrointestinal complications including gastrointestinal perforation have occurred rarely in patients with intra-abdominal malignancies treated with SUTENT.
Maagdarmkanaal Ernstige, soms fatale gastro-intestinale complicaties, waaronder gastro-intestinale perforatie, deden zich zelden voor bij patiënten met intra-abdominale maligniteiten die met SUTENT behandeld werden.
Treatment-related hypertension was reported in approximately 24% of patients receiving sunitinib malate for treatment-naïve MRCC compared to 1% of patients receiving IFN-α.
Behandelingsgerelateerde hypertensie werd gemeld bij ongeveer 24% van de patiënten die sunitinibmalaat kregen voor niet eerder behandeld MRCC vergeleken met 1% van de patiënten die IFN-α kregen.
Haematological Decreased absolute neutrophil counts of grade 3 and 4 severity were reported in 10% and 1.7% of patients on the phase 3 GIST study, respectively and in 16% and 1.6% of patients on the phase 3 MRCC study, respectively.
Hematologie Graad 3 en 4 verminderde absolute aantallen neutrofielen werden gemeld bij respectievelijk 10% en 1,7% van de patiënten in de fase III-GIST-studie en bij respectievelijk 16% en 1,6% van de patiënten in de fase III-MRCC-studie.
Decreased platelet counts of grade 3 and 4 severity were reported in 3.7% and 0.4% of patients on the phase 3 GIST study, respectively, and in 8.2% and 1.1% of patients on the phase 3 MRCC study, respectively.
Graad 3 en 4 verminderde aantallen bloedplaatjes werden gemeld bij respectievelijk 3,7% en 0,4% van de patiënten in de fase III-GIST-studie en bij respectievelijk 8,2% en 1,1% van de patiënten in de fase III-MRCC-studie.
In clinical trials, decreases in LVEF of ≥ 20% and below the lower limit of normal occurred in approximately 2% of SUTENT-treated GIST patients, 4% of cytokine-refractory MRCC patients, 2% of placebo-treated patients.
Tijdens klinische studies trad een afname van de LVEF van ≥ 20% en beneden de ondergrens van de normaalwaarde op bij
In the treatment-naïve MRCC study, 21% patients on SUTENT and 12% of patients on interferon-α (IFN-α), had an LVEF value below the lower limit of normal.
In het onderzoek bij niet eerder behandeld MRCC hadden 21% van de SUTENT-patiënten en 12% van de interferon-α -patiënten (IFN-α) een LVEF-waarde beneden de ondergrens van de normaalwaarde.
Treatment-related adverse events of ‘ cardiac failure’, ‘ cardiac failure congestive’ or ‘ left ventricular failure’ were reported in 0.7% of patients with solid tumours and 1% of patients treated with placebo.
Behandelingsgerelateerde ongewenste voorvallen, zoals 'hartfalen ', 'congestief hartfalen' of 'linkerventrikelfalen ', werden gemeld bij 0,7% van de patiënten met solide tumoren en 1% van de patiënten, die met een placebo werden behandeld.
SUTENT and placebo arms).
Tijdens de fase III- GIST-studie (n=312) traden behandelingsgerelateerde fatale cardiale voorvallen op bij 1% van de patiënten in elke studie-arm (d. w. z. de SUTENT- en placebo-armen).
Patients who presented with cardiac events within 12 months prior to SUTENT administration, such as myocardial infarction (including severe/ unstable angina), coronary/ peripheral artery bypass graft, symptomatic congestive heart failure (CHF), cerebrovascular accident or transient ischemic attack, or pulmonary embolism were excluded from SUTENT clinical studies.
Patiënten bij wie zich binnen 12 maanden voorafgaand aan de toediening van SUTENT cardiale voorvallen voordeden, zoals myocardinfarct (waaronder ernstige/ onstabiele angina), coronaire/ perifere bypass-operatie, symptomatisch congestief hartfalen (CHF), cerebrovasculair accident, TIA of longembolie, werden van de klinische studies met SUTENT uitgesloten.
Close monitoring for clinical signs and symptoms of CHF should be performed, especially in patients with cardiac risk factors and/ or history of coronary artery disease.
Klinische signalen en symptomen van CHF dienen nauwgezet gevolgd te worden, in het bijzonder bij patiënten met cardiale risicofactoren en/ of een voorgeschiedenis van coronaire arteriële aandoeningen.
The dose of SUTENT should be interrupted and/ or reduced in patients without clinical evidence of CHF but with an ejection fraction< 50% and > 20% below baseline.
De dosering van SUTENT dient te worden onderbroken en/ of verlaagd bij patiënten zonder klinisch bewijs voor CHF, maar met een ejectiefractie < 50% en > 20% onder de uitgangswaarde.
QT Interval prolongationData from non-clinical (in vitro and in vivo) studies, at doses higher than the recommended human dose, indicate that sunitinib has the potential to inhibit the cardiac action potential repolarization process (e. g. prolongation of QT interval).
QT-intervalverlenging Gegevens uit niet-klinische (in-vitro en in-vivo) studies bij hogere doses dan de aanbevolen humane dosis wijzen er op dat sunitinib een potentiële remmer is van het repolarisatieproces van de cardiale actiepotentiaal (bijv. verlenging van het QT-interval).
At therapeutic plasma concentrations, the maximum QTcF (Frederica’ s correction) mean change from baseline was 9.6 msec (90% CI 15.1msec).
24 Bij therapeutische plasmaconcentraties was de maximale gemiddelde afwijking van de QTcF (Frederica’ s Correction) ten opzichte van de uitgangswaarde 9,6 msec (90% CI 15,1 msec).
At approximately twice therapeutic concentrations, the maximum QTcF change from baseline was 15.4 msec (90% CI 22.4 msec).
Bij ongeveer tweemaal de therapeutische concentraties was de maximale QTcF afwijking ten opzichte van de uitgangswaarde 15,4 msec (90% CI 22,4 msec).
Torsade de pointes has been observed in < 0.1% of SUTENT-exposed patients.
Torsade de pointes is waargenomen bij < 0,1% van de aan SUTENT blootgestelde patiënten.
Concomitant treatment with potent CYP3A4 inhibitors, which may increase sunitinib plasma concentrations, should be used with caution and the dose of SUTENT reduced (see Section 4.2 and 4.5).
Gelijktijdige behandeling met krachtige CYP3A4-remmers, die de plasmaconcentraties van sunitinib kunnen verhogen, dienen met voorzichtigheid te worden toegepast en de dosis van SUTENT dient te worden verlaagd (zie rubriek 4.2 en 4.5).
22 Seven patients (3%) on SUTENT and none on placebo in a phase 3 GIST study experienced venous thromboembolic events; five of the seven were Grade 3 deep venous thrombosis (DVT) and two were Grade 1 or 2.
In een fase III-GIST-studie kregen zeven SUTENT-patiënten (3%) en geen van de placebopatiënten veneuze trombo-embolische voorvallen; bij vijf van de zeven patiënten trad er een graad 3 diepveneuze trombose (DVT) op en bij twee een graad 1 of 2 DVT.
Cases with fatal out- come had been observed in post-marketing setting (see respiratory events and section 4.8).
Voorvallen met fatale afloop werden waargenoemen onder post-marketing omstandigheden (zie Ademhalingsstelselvoorvallen en rubriek 4.8).
Respiratory Events Patients who presented with pulmonary embolism within the previous 12 months were excluded from SUTENT clinical studies.
Ademhalingsstelselvoorvallen Patiënten bij wie zich in de achterliggende 12 maanden longembolie had voorgedaan, werden uitgesloten van deelname aan klinische studies met SUTENT.
In patients who received SUTENT in Phase 3 registrational studies, treatment- related pulmonary events (i. e. dyspnoea, pleural effusion, pulmonary embolism or pulmonary oedema) were reported in approximately 5% of patients with GIST and in approximately 14% of patients with MRCC.
Bij patiënten die SUTENT kregen in fase III registratie-studies werden behandelingsgerelateerde longvoorvallen gemeld (dat wil zeggen dyspnoe, pleurale effusie, longembolie of longoedeem): bij ongeveer 0,5% van de patiënten met GIST en bij ongeveer 14% van de patiënten met MRCC.
Rare cases with fatal outcome were reported Approximately 8% of patients with solid tumours, including GIST and MRCC, who received Sutent in clinical trials experienced treatment-related pulmonary events.
Ongeveer 8% van de patiënten met solide tumoren, waaronder GIST en MRCC, die SUTENT kregen in klinische studies, ondervonden behandelingsgerelateerde longvoorvallen.
Cases of Pulmonary embolism were observed in approximately 1.3% of patients with GIST and in approximately 0.8% of patients with MRCC, who received Sutent in Phase 3 studies (see section 4.4 - Venous Thromboembolic Events).
Gevallen van longembolie werden waargenomen bij ongeveer 1,3% van de patiënten met GIST en bij ongeveer 0,8% van de patiënten met MRCC die in fase III studies SUTENT kregen (zie rubriek 4.4 - Veneuze thrombo-embolische voorvallen).
Thyroid Dysfunction Baseline laboratory measurement of thyroid function is recommended, and patients with hypothyroidism or hyperthyroidism should be treated as per standard medical practice prior to the start of sunitinib treatment.
Schildklierdisfunctie Een nulmeting van de schildklierfunctie d. m. v. een laboratoriumbepaling wordt aanbevolen en patiënten met hypothyreoïdie of hyperthyreoïdie dienen volgens de standaard medische praktijk te worden behandeld vóór de behandeling met sunitinib wordt gestart.
All patients should be observed closely for signs and symptoms of thyroid dysfunction on sunitinib treatment.
Bij de behandeling met sunitinib dienen alle patiënten nauwlettend te worden gecontroleerd op verschijnselen of symptomen van
Patients with signs and/ or symptoms suggestive of thyroid dysfunction should have laboratory monitoring of thyroid function performed and be treated as per standard medical practice.
Bij patiënten met verschijnselen en/ of symptomen die wijzen op schildklierdisfunctie, dient de schildklier-functie in het laboratorium te worden onderzocht en volgens de standaard medische praktijk te worden behandeld.
Hypothyroidism was reported as an adverse event in 7 patients (4%) across the two cytokine-refractory MRCC studies; in nine patients (2%) on SUTENT and one patient (< 1%) in the IFN-α arm in the treatment- naïve MRCC study.
Hypothyreoïdie werd als ongewenst voorval gemeld bij 7 patiënten (4%) in de twee studies bij cytokine-refractair MRCC, en in de studie bij niet eerder behandeld MRCC bij negen SUTENT- patiënten (2%) en één patiënt (< 1%) in de IFN-α -arm.
Pancreatitis Increases in serum lipase and amylase activities were observed in patients with various solid tumours who received SUTENT.
Pancreatitis Een verhoogde activiteit van het serumlipase en amylase werd waargenomen bij patiënten met diverse solide tumoren, die SUTENT kregen toegediend.
Cases of serious pancreatic events, some with fatal outcome, have been reported.
Er zijn gevallen van ernstige pancreas-voorvallen gemeld, sommige met fatale afloop.
Hepatic Function Serious cases of SUTENT-related hepatobiliary events have been reported in patients with solid tumours; hepatic failure was observed in < 1% of these patients.
Leverfunctie Ernstige gevallen van SUTENT-gerelateerde hepatobiliaire voorvallen zijn gemeld bij patiënten met solide tumoren; leverfalen werd waargenomen bij < 1% van deze patiënten.
Cases of hepatobiliary events, some with fatal outcome, have been reported.
Er zijn gevallen van hepatobiliare voorvallen gemeld, sommige met fatale afloop.
If signs or symptoms of hepatic failure are present, SUTENT should be discontinued and appropriate supportive care should be provided.
Indien zich verschijnselen of symptomen van leverfalen voordoen, dienen het gebruik van SUTENT te worden gestopt en dient adequate ondersteunende zorg te worden verleend.
23 Renal function The safety of continued SUTENT treatment in patients with moderate to severe proteinuria has not been systematically evaluated.
Nierfunctie De veiligheid van doorgezette behandeling met SUTENT bij patiënten met milde tot ernstige proteïnurie is niet systematisch onderzocht.
Drugs that may increase sunitinib plasma concentrations:.
Geneesmiddelen die de plasmaconcentraties van sunitinib kunnen verhogen:
Administration of SUTENT with potent inhibitors of the CYP3A4 family (e. g. ritonavir, itraconazole, erythromycin, clarithromycin, grapefruit juice) may increase sunitinib concentrations Combination with inhibitors should therefore be avoided, or the selection of an alternate concomitant medication with no, or minimal potential to inhibit CYP3A4 should be considered.
Combinatie met deze remmers dient daarom te worden vermeden, of er dient alternatieve co-medicatie te worden gekozen die geen of minimale CYP3A4-remmende eigenschappen heeft.
If this is not possible, the dosage of SUTENT may need to be reduced to a minimum of 37.5 mg daily, based on careful monitoring of the tolerability (see section 4.2).
Indien dit niet mogelijk is kan het nodig zijn de dosering van SUTENT te verlagen tot een minimum van 3 7,5 mg per dag, waarbij er zorgvuldig op wordt toegezien hoe dit wordt verdragen (zie rubriek 4.2).
John’ s Wort) may decrease sunitinib concentrations.
Toediening van SUTENT met krachtige inductoren van de CYP3A4-groep (zoals dexamethason, fenytoïne, carbamazepine, rifampicine, fenobarbital of Hypericum perforatum, ook bekend als St. - Janskruid) kan de concentratie van sunitinib verlagen.
Combination with inducers should therefore be avoided, or selection of an alternate concomitant medication with no, or minimal potential to induce CYP3A4 should be considered.
Een combinatie met inductoren dient daarom te worden vermeden, of er dient een alternatieve co-medicatie te worden gekozen die geen of minimale CYP3A4-inducerende eigenschappen heeft.
Haemorrhage has been observed rarely in patients treated with SUTENT (see section 4.4).
Bloedingen zijn zelden waargenomen bij patiënten behandeld met SUTENT (zie rubriek 4.4).
24 Women of childbearing potential should be advised to avoid becoming pregnant while receiving treatment with SUTENT.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd dienen te worden geadviseerd niet zwanger te worden tijdens de behandeling met SUTENT.
No studies on the effects on the ability to drive or operate machinery have been performed.
Er is geen onderzoek verricht naar de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Fatigue, hypertension and neutropoenia were the most common treatment-related adverse events of Grade 3 maximum severity and increased lipase was the most frequently occurring treatment-related adverse event of Grade 4 maximum severity in patients with solid tumours.
Bij patiënten met solide tumoren waren vermoeidheid, hypertensie en neutropenie de meest voorkomende behandelingsgerelateerde ongewenste voorvallen met een maximale ernst van graad 3 en was verhoogd lipase het meest voorkomende behandelingsgerelateerde ongewenst voorval met een maximale ernst van graad 4.
Fatal events other than those listed in section 4.4 above or section 4.8 below that were considered possibly related to SUTENT drug included multi-system organ failure, disseminated intravascular coagulation, peritoneal haemorrhage, rhabdomyolysis, cerebrovascular accident, dehydration, adrenal insufficiency, renal failure, respiratory failure, pleural effusion, pneumothorax, shock, and sudden death.
Andere fatale bijwerkingen dan genoemd in bovenstaande rubriek 4.4 opf in onderstaande rubriek 4.8, waarvan wordt verondersteld dat ze mogelijk te wijten zijn aan SUTENT, omvatten multi-systeem orgaanfalen, verspreide intravasculaire coagulatie, peritoneale bloeding, rhabdomyolyse, cerebrovasculair accident, dehydratie, bijnierinsufficiëntie, nierfalen, longfalen, pleurale effusie, pneumothorax, shock en plotselinge dood.
Very common Common Common Common
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak
Headache Paraesthesia Dizziness Neuropathy peripheral
Hoofdpijn Paresthesie Duizeligheid Perifere neuropathie
76 (17.3%) 27 (6.1%) 18 (4.1%) 11 (2.5%)
76 (17,3%) 27 (6,1%) 18 (4,1%) 11 (2,5%)
5 (1.1%) 1 (0.2%) 1 (0.2%) 0 (0.0%)
5 (1,1%) 1 (0,2%) 1 (0,2%) 0 (0,0%)
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
Hypoaesthesia
Hypo-esthesie
10 (2.3%)
10 (2,3%)
28 (6.4%) 16 (3.6%)
28 Systeem/ orgaan- klasse
1 (0.2%) 2 (0.5%)
Ongewenste reacties
0 (0.0%) 0 (0.0%)
Alle graden n (%)
Very common
Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak
Diarrhoea
Diarree Misselijkheid Braken Stomatitis Dyspepsie Buikpijnc / distensie
187 (42.5%)
187 (42,5%) 161 (36,6%) 98 (22,2%) 90 (20,5%) 80 (18,2%) 77 (17,5%)
24 (5.5%)
24 (5,5%) 15 (3,4%) 7 (1,6%) 7 (1,6%) 4 (0,9%) 15 (3,4%)
0 (0.0%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 2 (0,5%)
Nausea
Flatulentie
161 (36.6%)
46 (10,5%)
15 (3.4%)
0 (0,0%)
Very common Very common Very common Very common
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak Vaak
Vomiting Stomatitis Dyspepsia Abdominal pain C / distension
Pijn in de mond Obstipatie Glossodynie Droge mond Gastro- oesofageale reflux
98 (22.2%) 90 (20.5%) 80 (18.2%) 77 (17.5%)
44 (10,0%) 37 (8,4%) 37 (8,4%) 31 (7,0%) 12 (2,7%)
7 (1.6%) 7 (1.6%) 4 (0.9%) 15 (3.4%)
2 (0,5%) 2 (0,5%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 1 (0,2%)
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 2 (0.5%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
Very common Very common Common Common Common Common
Vaak
Flatulence Oral pain Constipation Glossodynia Dry mouth Gastro-oesophageal reflux disease
Zweertjes in de mond
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
0 (0,0%)
Mouth ulceration Oral discomfort
Onbehaaglijk gevoel in de mond
Skin and subcutaneous
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Yellow skin/ Skin discolouration
Gele huid/ huidverkleuri ng
Very common Very common Common Common Common Common Common Common Common Common Common
Zeer vaak
0 (0.0%) 3 (0.7%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 1 (0.2%) 0 (0.0%) 3 (0.7%) 0 (0.0%) 1 (0.2%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
Haarkleur- veranderingen
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
67 (15,2%)
26
0 (0,0%)
System Organ Class
0 (0,0%)
Adverse Reactions
Rash***
All Grades n (%)
64 (14,5%)
Grade 3 n (%)
3 (0,7%)
Grade 4 n (%)
0 (0,0%)
Skin exfoliation Blister Skin lesion
41 (9,3%) 33 (7,5%) 29 (6,6%) 20 (4,5%)
12 (2.7%) 10 (2.3%) 10 (2.3%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 1 (0,2%) 0 (0,0%)
0 (0.0%) 1 (0.2%) 1 (0.2%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
3 (0,7%) 0 (0,0%) 1 (0,2%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
Muscoloskeletal, connective tissue
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
Very Common
Vaak Vaak Vaak
Pain in extremity/ limb
Huidschilfering Blaren Lesie van de huid
54 (12.3%)
12 (2,7%) 10 (2,3%) 10 (2,3%)
5 (1.1%)
0 (0,0%) 1 (0,2%) 1 (0,2%)
0 (0.0%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
and bone disorders
Skeletspierstelsel-, bindweefsel- en botaandoeningen
Common Common Common Common Common
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak Vaak Vaak
Arthralgia Myalgia Muscle spasm Back pain Muscular weakness
Pijn in extremiteit Gewrichtspijn Spierpijn Spierspasme Rugpijn Spierzwakte
39 (8.9%) 29 (6.6%) 21 (4.8%) 11 (2.5%) 10 (2.3%)
54 (12,3%) 39 (8,9%) 29 (6,6%) 21 (4,8%) 11 (2,5%) 10 (2,3%)
3 (0.7%) 0 (0.0%) 1 (0.2%) 2 (0.5%) 1 (0.2%)
5 (1,1%) 3 (0,7%) 0 (0,0%) 1 (0,2%) 2 (0,5%) 1 (0,2%)
0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%) 0 (0.0%)
0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%) 0 (0,0%)
Fatigue/ Asthenia
Vermoeidheid/ Asthenie
287 (65.2%)
287 (65,2%)
64 (14.5%)
64 (14,5%)
administration site conditions
toedieningsplaats- stoornissen
Mucosal Inflammation
Ontsteking van de slijmvliezen
Oedema d Pyrexia
Oedeemd Pyrexie
59 (13.4%) 26 (5.9%)
59 (13,4%) 26 (5,9%)
Psychiatric disorders
Psychiatrische aandoeningen
14 (3.2%)
14 (3,2%)
Ejection fraction decrease
Verminderde linkerventrikel- ejectiefractie
Weight decreased Blood creatinine phosphokinase increase
Gewichtsafname Verhoogd bloedcreatinine- fosfokinase
Neutropoenia Thrombocytopoenia Anaemia Leukopoenia Lymphopenia
Neutropenie Thrombocytopenie Anemie Leukopenie Lymfopenie
89 (16.4%) 86 (15.8%) 67 (12.3%) 45 (8.3%) 21 (3.9%)
89 (16,4%) 86 (15,8%) 67 (12,3%) 45 (8,3%) 21 (3,9%)
46 (8.5%) 37 (6.8%) 20 (3.7%) 16 (2.9%) 12 (2.2%)
46 (8,5%) 37 (6,8%) 20 (3,7%) 16 (2,9%) 12 (2,2%)
5 (0.9%) 5 (0.9%) 3 (0.6%) 0 (0%) 1 (0.2%)
5 (0,9%) 5 (0,9%) 3 (0,6%) 0 (0%) 1 (0,2%)
Eye disorders
30 Systeem/ orgaanklasse
Lacrimation increased
Ongewenste reacties Alle graden n (%)
39 (7.2%)
Graad 3 n (%)
0 (0%)
Graad 4 n (%)
0 (0%)
Oogaandoeningen
Eyelid oedema
Toegenomen 39 (7,2%) tranenvloed
Very Common
Vaak Zeer Vaak
Decreased appetite
Ooglidoedeem 12 (2,2%) Verminderde eetlust 205 a (37,7%)
9 (1.7%)
0 (0%) 9 (1,7%)
Common Very common
Vaak
33 (6.1%) 250 (46.0%)
Dehydratie 33 (6,1%)
7 (1.3%) 1 (0.2%)
7 (1,3%)
Very common Common Common Common
Zenuwstelsel- aandoeningen
Headache Dizziness Paraesthesia Neuropathy peripheral
Zeer vaak
82 (15.1%) 38 (7.0%) 36 (5.9%) 33 (6.1%)
Smaak stoornissen b 250 (46,0%)
3 (0.6%) 2 (0.4%) 0 (0%) 1 (0.2%)
1 (0,2%)
Common Common
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak Vaak Vaak
Hypoaesthesia Hyperaesthesia
Hoofdpijn 82 (15,1%) Duizeligheid 38 (7,0%) Paresthesie 36 (5,9%) Perifere neuropathie 33 (6,1%) Hypoesthesie 20 (3,7%) Hyperesthesie 17 (3,1%)
20 (3.7%) 17 (3.1%)
3 (0,6%) 2 (0,4%) 0 (0%) 1 (0,2%) 0 (0%) 0 (0%)
143 (26.3%)
Hypertensie 143 (26,3%)
17 (3.1%) 12 (2.2%)
Blozen 17 (3,1%) Opvliegers 12 (2,2%)
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en
Epistaxis
Neusbloeding 86 (15,8%)
86 (15.8%)
3 (0,6%)
0 (0%)
mediastinum- aandoeningen
Dyspnoea Pharyngolaryngeal pain
Dyspnoe 45 (8,3%) Faryngolaryngeale 29 (5,3%) pijn
Common Common Common Common Common Common
Vaak Vaak Vaak Vaak
Cough Dysphonia Nasal dryness Dyspnoea exertional Nasal congestion Pleural effusion
Hoest 23 (4,2%) Dysfonie 16 (2,9%) Droge neus 14 (2,6%) Ademnood bij 12 (2,2%) inspanning
23 (4.2%) 16 (2.9%) 14 (2.6%) 12 (2.2%) 12 (2.2%) 12 (2.2%)
0 (0%) 0 (0%) 0 (0%) 0 (0%)
0 (0%) 0 (0%) 0 (0%) 0 (0%) 0 (0%) 0 (0%)
Verstopte neus 12 (2,2%) Pleurale effusie 12 (2,2%)
Gastrointestinal disorders
0 (0%) 3 (0,6%)
Very common
0 (0%) 0 (0%)
Diarrhoea
Zeer vaak
326 (59.9%)
Diarree 326 (59,9%)
38 (7.0%)
38 (7,0%)
290 (53.3%)
Misselijkheid 290 (53,3%)