qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
8 Associated clinical manifestations (e. g., gynaecomastia, galactorrhoea, and breast enlargement) were rare.
11 8 Geassocieerde klinische manifestaties (bijvoorbeeld gynaecomastie, galactorrhoea en vergrote borsten) zijn zeldzaam.
Long-term exposure (at least 48 weeks) The proportion of patients who had adverse, clinically significant changes in weight gain, glucose, total/ LDL/ HDL cholesterol or triglycerides increased over time.
Langdurige blootstelling (ten minste 48 weken) Het aandeel van de patiënten waarbij klinische significante veranderingen in gewichtstoename, glucose, totale / LDL/HDL cholesterol en triglyceriden optraden, nam toe naarmate de tijd vorderde.
In adult patients who completed 9-12 months of therapy, the rate of increase in mean blood glucose slowed after approximately 4-6 months.
In volwassen patiënten die 9-12 maanden of therapie hadden ondergaan, werd de verminderde snelheid waarmee het gemiddelde bloedglucose steeg na ongeveer 4-6 maanden.
Additional information on special populations In clinical trials in elderly patients with dementia, olanzapine treatment was associated with a higher incidence of death and cerebrovascular adverse reactions compared to placebo (see also section 4.4).
Aanvullende informatie over speciale patiëntenpopulaties In klinische onderzoeken bij oudere patiënten met dementie werd behandeling met olanzapine in verband gebracht met een hogere sterfte-incidentie en hogere incidentie van cerebrovasculaire bijwerkingen vergeleken met placebo (zie ook 4.4).
Very common adverse reactions associated with the use of olanzapine in this patient group were abnormal gait and falls.
Zeer vaak (> 10%) voorkomende bijwerkingen die geassocieerd worden met het gebruik van olanzapine in deze patiëntengroep waren abnormaal looppatroon en vallen.
Pneumonia, increased body temperature, lethargy, erythema, visual hallucinations and urinary incontinence were observed commonly.
Pneumonie, verhoogde lichaamstemperatuur, lethargie, erytheem, visuele hallucinaties en urine-incontinentie werden vaak (1-10%) waargenomen.
The following table summarises the adverse reactions reported with a greater frequency in adolescent patients (aged 13-17 years) than in adult patients or adverse reactions only identified during short-term clinical trials in adolescent patients.
De volgende tabel geeft een samenvatting van de bijwerkingen die met grotere frequentie bij adolescente patiënten (leeftijd 13-17 jaar) dan bij volwassen patiënten zijn gemeld of bijwerkingen die alleen zijn gemeld tijdens klinisch onderzoek met adolescente patiënten.
The
Klinisch significante gewichtstoename (≥ 7%) lijkt vaker op te treden in de adolescente populatie.
11 magnitude of weight gain and the proportion of adolescent patients who had clinically significant weight gain were greater with long-term exposure (at least 24 weeks) than with short-term exposure.
De omvang van de gewichtstoename en het aandeel van de adolescente patienten die klinisch significante gewichtstoename hadden, waren groter bij langdurige blootstelling (ten minste 24 weken) dan bij kortdurende blootstelling.
Very common (≥ 10%), common (≥ 1% and < 10%).
De frequenties zijn als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 10%), vaak (≥ 1% en < 10%).
Metabolism and nutrition disorders Very common:
12 Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak:
Dry mouth Hepato-biliary disorders Very common:
Droge mond Lever- en galwegaandoeningen Zeer vaak:
9 Weight gain ≥ 7% of baseline body weight (kg) was very common and ≥ 15% of baseline body weight was common.
9 Gewichtstoename van ≥ 7% van het lichaamsgewicht (kg) bij aanvang kwam zeer vaak voor en ≥ 15% van het lichaamsgewicht bij aanvang kwam vaak voor.
With long-term exposure (at least 24 weeks), approximately half of adolescent patients gained ≥ 15% and almost a third gained ≥ 25% of their baseline body weight.
Bij langdurige blootstelling (ten minste 24 weken) kwam ongeveer de helft van de adolescente patienten ≥ 15% aan en bijna een derde van de adolescente patienten kwam ≥ 25% van het lichaamsgewicht bij start van de behandeling aan.
Among adolescent patients, mean weight gain was greatest in patients who were overweight or obese at baseline.
Onder adolescente patiënten werd de grootste gewichtstoename waargenomen bij patiënten met overgewicht of met obesitas bij start van de behandeling.
10 Observed for fasting normal levels at baseline (< 1.016 mmol/ l) which increased to high (≥ 1.467 mmol/ l) and changes in fasting triglycerides from borderline at baseline (≥ 1.016 mmol/ l - < 1.467 mmol/ l) to high (≥ 1.467 mmol/ l).
10 Er werd gezien dat normale nuchtere triglyceridenspiegels bij aanvang (< 1,016 mmol/l) naar een hoge spiegel toenamen (≥ 1,467 mmol/l), en dat borderline nuchtere triglyceridenspiegels bij aanvang (≥ 1,016 mmol/l - < 1,467 mmol/l) naar een hoge spiegel toenamen (≥ 1,467 mmol/l).
Changes in total fasting cholesterol levels from borderline at baseline (≥ 4.39 - < 5.17 mmol/ l) to high (≥ 5.17 mmol/ l) were very common.
Veranderingen van borderline nuchtere cholesterolspiegels bij aanvang (≥ 4,39 mmol/l - < 5,17 mmol/l) naar een hoge spiegel (≥ 5,17 mmol/l) kwamen zeer vaak voor.
If signs and symptoms of overdose consistent with post injection syndrome are observed, appropriate supportive measures should be taken (see section 4.4).
Wanneer klachten en symptomen van een overdosis passend bij post-injectie syndroom na injectie worden waargenomen, dienen de gepaste ondersteunende maatregelen te worden genomen (zie rubriek 4.4).
While overdose is less likely with parenteral than oral medication, reference information for oral olanzapine overdose is presented below:
Hoewel een overdosis bij parenterale middelen minder waarschijnlijk is dan bij orale middelen, wordt hieronder als referentie informatie gegeven voor een overdosis oraal olanzapine:
Other medically significant sequelae of overdose include delirium, convulsion, coma, possible neuroleptic malignant syndrome, respiratory depression, aspiration, hypertension or hypotension, cardiac arrhythmias (< 2% of overdose cases) and cardiopulmonary arrest.
Andere medisch significante gevolgen van overdosering zijn delirium, convulsie, coma, mogelijk maligne neurolepticasyndroom, ademhalingsdepressie, aspiratie, hypertensie of hypotensie, cardiale aritmieën (< 2% van de gevallen van overdosering) en hart- en ademstilstand.
Fatal outcomes have been reported for acute oral overdoses as low as 450 mg but survival has also been reported following acute overdose of approximately 2 g of oral olanzapine.
Dodelijke aflopen zijn gemeld bij acute orale overdoses vanaf 450 mg, maar overleving is ook gemeld na acute overdosis van ongeveer 2 g oraal olanzapine.
Management of overdose There is no specific antidote for olanzapine.
13 Behandeling van een overdosis Er bestaat geen specifiek antidotum tegen olanzapine.
Symptomatic treatment and monitoring of vital organ function should be instituted according to clinical presentation, including treatment of hypotension
De standaardprocedures voor de behandeling van overdosering kunnen van toepassing zijn (dat wil zeggen maagspoeling, toediening van geactiveerde kool).
12 and circulatory collapse and support of respiratory function.
Symptomatische behandeling en controle van de vitale orgaanfuncties dienen te worden ingesteld op geleide van het klinisch beeld, waaronder behandeling van hypotensie en circulatoire collaps en ondersteuning van de ademhalingsfunctie.
Do not use epinephrine, dopamine, or other sympathomimetic agents with beta-agonist activity since beta stimulation may worsen hypotension.
Gebruik geen adrenaline, dopamine of andere sympathicomimetica met bèta-agonistische activiteit, omdat stimulering van de bètareceptoren de hypotensie kan verergeren.
Close medical supervision and monitoring should continue until the patient recovers.
Zorgvuldige medische supervisie en controle dienen te worden voortgezet totdat de patiënt is hersteld.
Olanzapine is an antipsychotic, antimanic and mood stabilising agent that demonstrates a broad pharmacologic profile across a number of receptor systems.
Olanzapine is een antipsychoticum, een middel tegen manie en een stemmingsstabilisator en vertoont een breed farmacologisch profiel in een aantal receptorsystemen.
In preclinical studies, olanzapine exhibited a range of receptor affinities (Ki; < 100 nM) for serotonin 5-HT2A/ 2C, 5-HT3, 5-HT6; dopamine D1, D2, D3, D4, D5; cholinergic muscarinic receptors m1-m5; α -1 adrenergic; and histamine H1 receptors.
In preklinische onderzoeken vertoonde olanzapine een reeks van receptoraffiniteiten (Ki; < 100 nM) voor serotonine 5HT2A/2C-, 5HT3- en 5HT6-receptoren, dopamine D1-, D2-, D3-, D4- en D5-receptoren, cholinerge muscarinereceptoren (m1-m5), α 1-adrenerge receptoren en histamine H1-receptoren.
Animal behavioural studies with olanzapine indicated 5HT, dopamine, and cholinergic antagonism, consistent with the receptor-binding profile.
Ethologisch onderzoek met olanzapine bij dieren duidden op 5HT-, dopamine- en cholinerg antagonisme, consistent met het receptorbindingsprofiel.
Olanzapine demonstrated a greater in-vitro affinity for serotonin 5-HT2 than dopamine D2 receptors and greater 5-HT2 than D2 activity in vivo, models.
Olanzapine vertoonde een hogere in-vitro- affiniteit voor serotonine 5HT2- dan dopamine D2-receptoren en grotere 5HT2-activiteit dan D2- activiteit in in-vivo-modellen.
Electrophysiological studies demonstrated that olanzapine selectively reduced the firing of mesolimbic (A10) dopaminergic neurons, while having little effect on the striatal (A9) pathways involved in motor function.
Elektrofysiologische onderzoeken toonden aan dat olanzapine selectief het vuren van de mesolimbische (A10) dopaminerge neuronen reduceert, terwijl het weinig effect heeft op de striatale (A9) banen betrokken bij motorische functies.
Unlike some other antipsychotic agents, olanzapine increases responding in an “ anxiolytic” test.
Anders dan bij sommige andere antipsychotica neemt bij olanzapine de respons toe in een ‘ anxiolytische’ test.
The effectiveness of ZYPADHERA in the treatment and maintenance treatment of schizophrenia is consistent with the established effectiveness of the oral formulation of olanzapine.
De effectiviteit van ZYPADHERA in de behandeling en onderhoudsbehandeling van schizofrenie is consistent met de vastgestelde effectiviteit van de orale formulering van olanzapine.
In a Positron Emission Tomography (PET) study in patients treated with ZYPADHERA (300 mg/ 4 weeks), mean D2 receptor occupancy was 60% or higher at the end of a 6 month period, a level consistent with that found during treatment with oral olanzapine.
Dit niveau is consistent met het niveau dat tijdens behandeling met oraal olanzapine is gevonden.
A total of 1469 patients with schizophrenia were included in 2 pivotal trials:
In totaal 1469 patiënten met schizofrenie werden in twee hoofdonderzoeken opgenomen.
The first, an 8-week, placebo controlled trial conducted in adult patients (n=404) who were experiencing acute psychotic symptoms.
Het eerste onderzoek was een 8 weken durend, placebogecontroleerd onderzoek onder volwassen patiënten (n = 404) met acute psychotische symptomen.
Patients were randomized to receive injections of ZYPADHERA 405 mg every 4 weeks, 300 mg every 2 weeks, 210 mg every 2 weeks, or placebo every 2 weeks.
De patiënten ontvingen via randomisatie injecties met ZYPADHERA 405 mg elke 4 weken, 300 mg elke 2 weken, 210 mg elke 2 weken of placebo elke 2 weken.
No oral antipsychotic supplementation was allowed.
Suppletie met orale antipsychotica was niet toegestaan.
Total Positive and Negative Symptom Scores (PANSS) showed significant improvement from baseline (baseline mean Total PANSS Score 101) to endpoint (mean changes -22.57, -26.32, -22.49 respectively) with each dose of ZYPADHERA (405 mg every 4 weeks, 300 mg every 2 weeks, and 210 mg every 2 weeks) as compared to placebo (mean change -8.51).
De totaalscore op de Positive and Negative Symptom Scale (PANSS) liet met elke dosis ZYPADHERA (405 mg elke 4 weken, 300 mg elke 2 weken en 210 mg elke 2 weken) een significante verbetering zien van aanvang (gemiddelde PANSS-totaalscore bij aanvang 101) tot eindpunt (gemiddelde veranderingen respectievelijk -22,57, -26,32, -22,49) in vergelijking met placebo (gemiddelde verandering -8,51).
Visitwise mean change from baseline to endpoint in PANSS Total score indicated that by Day 3, patients in the 300 mg/ 2 weeks and 405 mg/ 4 weeks treatment groups had statistically significantly greater reductions in PANSS Total score compared to placebo (-8.6, -8.2, and -5.2, respectively).
14 dag 3 bij patiënten in de behandelgroepen met 300 mg/2 weken en 405 mg/4 weken de PANSS- totaalscore statistisch significant sterker was verlaagd dan bij placebo (respectievelijk -8,6, -8,2 en - 5,2).
All 3 ZYPADHERA treatment groups showed statistically significantly greater improvement than placebo beginning by end of Week 1.
Alle drie ZYPADHERA-behandelgroepen vertoonden vanaf het eind van week 1 een statistisch significant grotere verbetering dan de placebogroep.
These results support efficacy for ZYPADHERA over 8 weeks of treatment and a drug effect that was observed as early as 1 week after starting treatment with ZYPADHERA.
Deze resultaten ondersteunen werkzaamheid van ZYPADHERA gedurende 8 weken behandeling en een geneesmiddeleffect dat al vanaf 1 week na het starten van de behandeling met ZYPADHERA werd waargenomen.
The second, a long term study in clinically stable patients (n=1065) (baseline mean Total PANSS Score 54.33 to 57.75) who were initially treated with oral olanzapine for 4 to 8 weeks and then switched to continue on oral olanzapine or to ZYPADHERA for 24 weeks.
Het tweede onderzoek betrof een langetermijnonderzoek onder klinisch stabiele patiënten (n = 1065) (gemiddelde PANSS-totaalscore bij aanvang 54,33 tot 57,75), die eerst gedurende 4 tot 8 weken werden behandeld met oraal olanzapine en vervolgens gedurende 24 weken doorgingen met oraal olanzapine of werden overgezet op ZYPADHERA.
ZYPADHERA treatment groups of 150 mg and 300 mg given every 2 weeks (doses pooled for analysis) and 405 mg given every 4 weeks were non inferior to the combined doses of 10, 15 and 20 mg of oral olanzapine (doses pooled for analysis) as measured by rates of
ZYPADHERA-behandelgroepen met 150 mg en 300 mg elke 2 weken (doses samengevoegd voor analyse) en 405 mg elke 4 weken waren niet inferieur aan de gecombineerde doses van 10, 15 en 20 mg oraal olanzapine (doses samengevoegd voor analyse), gemeten aan het percentage exacerbaties van symptomen van schizofrenie (respectieve exacerbatiepercentages 10%, 10% en 7%).
Exacerbation was measured by worsening of items on the PANSS derived BPRS Positive scale and hospitalization due to worsening of positive psychotic symptoms.
Exacerbatie werd gemeten middels verslechtering van items op de, van de PANSS afgeleide, positieve symptoomschaal Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS) en ziekenhuisopname als gevolg van verergering van positieve psychotische symptomen.
The combined 150 mg and 300 mg/ 2 week treatment group was non inferior to the 405 mg/ 4 week treatment group (exacerbation rates 10% for each group) at 24 weeks after randomisation.
De gecombineerde behandelgroep met 150 mg en 300 mg/2 weken was 24 weken na randomisatie niet inferieur aan de behandelgroep met 405 mg/4 weken (exacerbatiepercentages 10% voor elke groep).
Paediatric population ZYPADHERA has not been studied in the paediatric population.
Kinderen ZYPADHERA is niet onderzocht bij kinderen.
The experience in adolescents (ages 13 to 17 years) is limited to short term oral olanzapine efficacy data in schizophrenia (6 weeks) and mania associated with bipolar I disorder (3 weeks), involving less than 200 adolescents.
De ervaring met adolescenten (leeftijd 13 tot 17 jaar) is beperkt tot werkzaamheidsgegevens voor de kortetermijn bij schizofrenie (6 weken) en manie geassocieerd met bipolaire I-stoornis (3 weken), waarbij minder dan 200 adolescenten betrokken waren.
Oral olanzapine was used as a flexible dose starting with 2.5 and ranging up to 20 mg/ day.
Olanzapine werd gebruikt in een flexibele dosering beginnend met 2,5 en oplopend tot 20 mg/dag.
During treatment with oral olanzapine, adolescents gained significantly more weight compared with adults.
Tijdens de behandeling met olanzapine namen de adolescenten significant meer in gewicht toe dan volwassenen.
The magnitude of changes in fasting total cholesterol, LDL cholesterol, triglycerides, and prolactin (see sections 4.4 and 4.8) were greater in adolescents than in adults.
De omvang van veranderingen in nuchter totaal cholesterol, LDL-cholesterol, triglyceriden en prolactine (zie rubriek 4.4 en 4.8) was bij adolescenten groter dan bij volwassenen.
Olanzapine is metabolised in the liver by conjugative and oxidative pathways.
Olanzapine wordt gemetaboliseerd in de lever via conjugatie en oxidatie.
The major circulating metabolite is the 10-N-glucuronide.
De belangrijkste metaboliet is het 10-N-glucuronide.
Cytochromes P450-CYP1A2 and P450-CYP2D6 contribute to the formation of the N-desmethyl and 2-hydroxymethyl metabolites; both exhibited significantly less in vivo pharmacological activity than olanzapine in animal studies.
Cytochroom P450-CYP1A2 en P450-CYP2D6 dragen bij tot de vorming van de N-desmethyl- en 2-hydroxymethylmetabolieten, die beide in onderzoeken bij dieren in vivo significant minder farmacologische activiteit vertoonden dan olanzapine.
The predominant pharmacologic activity is from the parent, olanzapine.
De overheersende farmacologische activiteit komt van de moederstof olanzapine.
After a single IM injection with ZYPADHERA the slow dissolution of the olanzapine pamoate salt in muscle tissue begins immediately and provides a slow continuous release of olanzapine for more than four weeks.
Na één i.m. injectie met ZYPADHERA begint onmiddellijk de langzame desintegratie van het olanzapinepamoaat zout in spierweefsel, wat zorgt voor een langzame, continue afgifte van olanzapine gedurende meer dan vier weken.
The release becomes diminishingly smaller within eight to twelve weeks.
Na acht tot twaalf weken wordt de afgifte steeds minder.
Antipsychotic supplementation is not required at the initiation of ZYPADHERA treatment (see section 4.2).
Suppletie met antipsychotica bij het starten van de ZYPADHERA-behandeling is niet nodig (zie rubriek 4.2).
The combination of the release profile and the dosage regimen (IM injection every two or four weeks) result in sustained olanzapine plasma concentrations.
De combinatie van het afgifteprofiel en het doseringsschema (i.m. injectie elke twee of vier weken) leidt tot aanhoudende olanzapineconcentraties in plasma.
Plasma concentrations remain measurable for several months after each ZYPADHERA injection.
Plasmaconcentraties blijven na elke ZYPADHERA-injectie nog een aantal maanden meetbaar.
The half-life of olanzapine after ZYPADHERA is 30 days compared to 30 hours following oral administration.
De halfwaardetijd van olanzapine na ZYPADHERA-injectie is 30 dagen, terwijl die na orale toediening 30 uur bedraagt.
The absorption and elimination are complete approximately six to eight months after the last injection.
De absorptie en eliminatie zijn ongeveer zes tot acht maanden na de laatste injectie volledig.
Oral olanzapine is rapidly distributed.
Oraal olanzapine wordt snel verspreid.
The plasma protein binding of olanzapine is about 93% over the concentration range of 7 to about 1000 ng/ mL.
De plasma-eiwitbinding van olanzapine bedraagt ongeveer 93% over een concentratiebereik van 7 tot ongeveer 1000 ng/ml.
In plasma, olanzapine is bound to albumin and α 1-acid glycoprotein.
In plasma wordt olanzapine gebonden aan albumine en α 1-zure glycoproteïne.
Olanzapine plasma clearance after oral olanzapine is lower in females (18.9 l/ hr) versus males (27.3 l/ hr), and in non-smokers (18.6 l/ hr) versus smokers (27.7 l/ hr).
Vergelijkbare
Similar pharmacokinetic differences between males and females and smokers and nonsmokers were observed in ZYPADHERA clinical trials.
15 farmacokinetische verschillen tussen mannen en vrouwen en tussen rokers en niet-rokers zijn waargenomen in klinische onderzoeken met ZYPADHERA.
However, the magnitude of the impact of gender, or smoking on olanzapine clearance is small in comparison to the overall variability between individuals.
De grootte van de invloed van geslacht of roken op de klaring van olanzapine is echter klein in vergelijking met de totale interindividuele variabiliteit.
After repeated IM injections with 150 to 300 mg ZYPADHERA every two weeks, the 10th to 90th percentile of steady-state plasma concentrations of olanzapine were between 4.2 and 73.2 ng/ ml.
Na herhaalde i.m. injecties met 150 tot 300 mg ZYPADHERA elke twee weken lagen het 10e tot 90e percentiel van ‘ steady-state’ -plasmaconcentraties van olanzapine tussen 4,2 en 73,2 ng/ml.
The plasma concentrations of olanzapine observed across the dose range of 150mg every 4 weeks to 300mg every 2 weeks illustrate increased systemic olanzapine exposure with increased ZYPADHERA doses.
De plasmaconcentraties van olanzapine waargenomen in het doseringsbereik van 150 mg elke 4 weken tot 300 mg elke 2 weken zijn illustratief voor een verhoogde systemische blootstelling aan olanzapine bij hogere ZYPADHERA-doses.
During the initial three months of treatment with ZYPADHERA, accumulation of olanzapine was observed but there was no additional accumulation during long-term use (12 months) in patients who were injected with up to 300 mg every two weeks.
Tijdens de eerste drie maanden van de behandeling met ZYPADHERA werd accumulatie van olanzapine waargenomen, maar er was geen additionele accumulatie bij langdurig gebruik (12 maanden) bij patiënten die elke twee weken een injectie met maximaal 300 mg kregen toegediend.
No specific investigations have been conducted in the elderly with ZYPADHERA.
Er is geen specifiek onderzoek met ZYPADHERA bij ouderen uitgevoerd.
ZYPADHERA is not recommended for treatment in the elderly population (65 years and over) unless a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine has been established.
Hoewel ZYPADHERA niet wordt aanbevolen voor de behandeling van oudere patiënten tenzij een goed verdragen en effectief doseringsschema met oraal olanzapine is ingesteld, was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd bij gezonde ouderen (65 jaar en ouder) verlengd in vergelijking met niet-ouderen (51,8 t.o.v.
In healthy elderly (65 and over) versus non-elderly subjects, the mean elimination half-life was prolonged (51.8 versus
33,8 uur) en was de klaring afgenomen (17,5 t.o.v.
14 33.8 hours) and the clearance was reduced (17.5 versus 18.2 l/ hr).
18,2 l/uur).
In 44 patients with schizophrenia > 65 years of age, dosing from 5 to 20 mg/ day was not associated with any distinguishing profile of adverse events.
Bij 44 patiënten met schizofrenie van 65 jaar en ouder was een dosering van 5 tot 20 mg/dag niet geassocieerd met een afwijkend bijwerkingenprofiel.
In renally impaired patients (creatinine clearance < 10 ml/ min) versus healthy subjects, there was no significant difference in mean elimination half-life (37.7 versus 32.4 hours) or clearance (21.2 versus 25.0 l/ hr).
25,0 l/uur).
A mass balance study showed that approximately 57% of radiolabelled olanzapine appeared in urine, principally as metabolites.
Een massa-balansonderzoek toonde aan dat ongeveer 57% van radioactief gelabeld olanzapine in de urine verscheen, hoofdzakelijk als metabolieten.
Although patients with renal impairment were not studied with ZYPADHERA, it is recommended that a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine is established in patients with renal impairment before treatment with ZYPADHERA is initiated (see section 4.2).
Hoewel patiënten met een nierfunctiestoornis niet bij onderzoeken met ZYPADHERA betrokken waren, wordt aanbevolen voor deze patiënten een goed verdragen en effectief doseringsschema met oraal olanzapine in te stellen voordat behandeling met ZYPADHERA wordt gestart (zie rubriek 4.2).
In smoking subjects with mild hepatic dysfunction, mean elimination half-life (39.3 hours) of orally administered olanzapine was prolonged and clearance (18.0 l/ hr) was reduced analogous to non- smoking healthy subjects (48.8 hours and 14.1 l/ hr, respectively).
Bij rokers met een lichte leverfunctiestoornis was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd (39,3 uur) na oraal toegediende olanzapine verlengd en de klaring (18,0 l/uur) afgenomen, analoog aan gezonde niet-rokers (48,8 uur en 14,1 l/uur, respectievelijk).
Although patients with hepatic impairment were not studied with ZYPADHERA, it is recommended that a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine is established in patients with hepatic impairment before treatment with ZYPADHERA is initiated (see section 4.2).
Hoewel patiënten met een leverfunctiestoornis niet bij onderzoeken met ZYPADHERA betrokken waren, wordt aanbevolen voor deze patiënten een goed verdragen en effectief doseringsschema met oraal olanzapine in te stellen voordat behandeling met ZYPADHERA wordt gestart (zie rubriek 4.2).
In a study of oral olanzapine given to Caucasians, Japanese, and Chinese subjects, there were no differences in the pharmacokinetic parameters among the three populations.
In een onderzoek naar oraal olanzapine toegediend aan Kaukasische, Japanse en Chinese proefpersonen waren er geen verschillen in de farmacokinetische parameters tussen de drie populaties.
Preclinical safety studies were performed using olanzapine pamoate monohydrate.
Er is preklinisch veiligheidsonderzoek uitgevoerd met olanzapinepamoaat-monohydraat.
The main findings found in repeat-dose toxicity studies (rat, dog), in a 2-year rat carcinogenicity study, and in toxicity to reproduction studies (rat, rabbit) were limited to injection site reactions for which no NOAEL could be determined.
In toxiciteitsonderzoeken met herhaalde doses (rat, hond), een tweejarig carcinogeniteitsonderzoek met ratten en onderzoeken naar reproductietoxiciteit (rat, konijn) bleven de voornaamste bevindingen beperkt tot reacties op de injectieplaats, waarvoor geen NOAEL kon worden vastgesteld.
No new toxic effect resulting from systemic exposure to olanzapine could be identified.
Er konden geen nieuwe toxische effecten als gevolg van systemische blootstelling aan olanzapine worden geïdentificeerd.
However, systemic concentrations in these studies were generally less than that seen at effect levels in the oral studies; thus the information on oral olanzapine is provided below for reference.
Daarom worden de gegevens voor oraal olanzapine hierna ter referentie vermeld.
Acute (single-dose) toxicity Signs of oral toxicity in rodents were characteristic of potent antipsychotic compounds: hypoactivity, coma, tremors, clonic convulsions, salivation, and depressed weight gain.
Acute toxiciteit (na eenmalige dosis) De symptomen van toxiciteit bij knaagdieren na orale toediening waren karakteristiek voor potente antipsychotica: hypoactiviteit, coma, tremoren, clonische convulsies, speekselvloed en gereduceerde gewichtstoename.
Dogs tolerated single oral doses up to 100 mg/ kg without mortality.
Honden verdroegen eenmalige orale doses tot 100 mg/kg zonder sterfte.
Clinical signs included sedation, ataxia, tremors, increased heart rate, laboured respiration, miosis, and anorexia.
De klinische symptomen omvatten sedatie, ataxie, tremoren, verhoging van de hartfrequentie, bemoeilijkte
In monkeys, single oral doses up to 100 mg/ kg resulted in prostration and, at higher doses, semi-consciousness.
Bij apen veroorzaakten eenmalige orale doses tot 100 mg/kg prostratie en in hogere doses een verlaagd bewustzijn.
Repeated-dose toxicity In studies up to 3 months duration in mice and up to 1 year in rats and dogs, the predominant effects were CNS depression, anticholinergic effects, and peripheral haematological disorders.
Toxiciteit na herhaalde toediening In onderzoeken met een duur tot 3 maanden bij muizen en tot 1 jaar bij ratten en honden werden voornamelijk depressie van het centrale zenuwstelsel (CZS), anticholinerge effecten en perifere hematologische stoornissen gezien.
Reversible effects consistent with elevated prolactin in rats included decreased weights of ovaries and uterus and morphologic changes in vaginal epithelium and in mammary gland.
Zij omvatten een gewichtsvermindering van de ovaria en uterus en morfologische veranderingen in het vaginaal epitheel en in de borstklieren.
Effects on haematology parameters were found in each species, including dose-related reductions in circulating leukocytes in mice and non-specific reductions of circulating leukocytes in rats; however, no evidence of bone marrow cytotoxicity was found.
Effecten op hematologische parameters werden gevonden in alle species, waaronder dosis-afhankelijke afnamen in circulerende leukocyten in muizen en aspecifieke verlagingen van circulerende leukocyten in ratten; er was echter geen beenmergcytotoxiciteit aantoonbaar.
Reversible neutropenia, thrombocytopenia, or anaemia developed in a few dogs treated with 8 or 10 mg/ kg/ day (total olanzapine exposure [AUC] is 12- to 15-fold greater than that of a man given a 12 mg dose).
Bij enkele honden die werden behandeld met 8 of 10 mg/kg/dag (totale olanzapineblootstelling [AUC] is 12-15 maal groter dan die bij een dosis van 12 mg aan de mens) ontwikkelde zich reversibele neutropenie, trombocytopenie of anemie.
In cytopenic dogs, there were no undesirable effects on progenitor and proliferating cells in the bone marrow.
Bij cytopenische honden werden geen ongewenste effecten waargenomen op voorlopercellen en prolifererende cellen in het beenmerg.
15 Olanzapine had no teratogenic effects.
Voortplantingstoxiciteit Olanzapine had geen teratogene effecten.
Oestrous cycles were affected at doses of 1.1 mg/ kg (3 times the maximum human dose) and reproduction parameters were influenced in rats given 3 mg/ kg (9 times the maximum human dose).
Bij ratten werden de oestruscycli beïnvloed bij doses van 1,1 mg/kg (3 maal de maximale dosis bij de mens) en de voortplantingsparameters werden beïnvloed bij doses van 3 mg/kg (9 maal de maximale dosis bij de mens).
In the offspring of rats given olanzapine, delays in foetal development and transient decreases in offspring activity levels were seen.
De nakomelingen van met olanzapine behandelde ratten bleken in foetale ontwikkeling vertraagd te zijn en bij deze werden voorbijgaande dalingen in reproductieactiviteit gezien.
Mutagenicity Olanzapine was not mutagenic or clastogenic in a full range of standard tests, which included bacterial mutation tests and in vitro and oral in vivo mammalian tests.
Mutageniciteit In een volledige reeks van standaardtesten, waaronder bacteriële mutatietesten en in-vitro- en in-vivo- zoogdiertesten, was olanzapine mutageen noch clastogeen.
Carcinogenicity Based on the results of oral studies in mice and rats, it was concluded that olanzapine is not carcinogenic.
Carcinogeniteit Op basis van de resultaten van onderzoeken bij muizen en ratten werd geconcludeerd dat olanzapine niet carcinogeen is.
Powder No excipients.
Poeder Geen hulpstoffen.
Solvent Croscarmellose sodium Mannitol Polysorbate 80 Water for injections Hydrochloric acid (for pH adjustment) Sodium hydroxide (for pH adjustment)
Oplosmiddel Croscarmellosenatrium Mannitol Polysorbaat 80 Water voor injectie Zoutzuur (voor pH-aanpassing) Natriumhydroxide (voor pH-aanpassing)
After reconstitution in the vial:
Na reconstitutie in de injectieflacon:
If the product is not used right away, it should be shaken vigorously to re-suspend.
Als het product niet direct wordt gebruikt, moet het krachtig worden geschud om het poeder opnieuw te suspenderen.
Once withdrawn from vial into syringe, the suspension should be used immediately.
Nadat de suspensie vanuit de injectieflacon in de injectiespuit is opgetrokken, moet deze onmiddellijk worden gebruikt.
Chemical and physical stability of the suspension in the vials has been demonstrated for 24 hours at 20-25 °C.
Chemische en fysische stabiliteit van de suspensie in de injectieflacons is aangetoond voor een duur van 24 uur bij 20-25°C.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 20-25°C.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, is de gebruiker verantwoordelijk voor de bewaartijden en de condities tussen bereiding en gebruik, en mag de bewaartijd normaal gesproken niet meer dan 24 uur bedragen bij 20-25°C.
Type I glass vial.
210 mg poeder: glazen injectieflacon type I.
Bromobutyl stopper with rust colour seal.
Broombutyl stop met roestbruine verzegeling.
Type I glass vial.
3 ml oplosmiddel: glazen injectieflacon type I.
Butyl stopper with purple seal.
Butyl stop met paarse verzegeling.
One carton contains one vial of powder and one vial of solvent.
Eén doosje bevat één injectieflacon met poeder en één injectieflacon met oplosmiddel.,
16 6.6 Special precautions for disposal and other handling
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere handelingen
FOR INTRAMUSCULAR GLUTEAL INJECTION ONLY.
UITSLUITEND VOOR DIEPE INTRAGLUTEALE INJECTIE.
DO NOT ADMINSTER INTRAVENOUSLY OR SUBCUTANEOUSLY.
NIET INTRAVENEUS OF SUBCUTAAN TOEDIENEN.
RECONSTITUTION STEP 1:
Reconstitutie STAP 1:
Assembling and preparing materials
Materialen voorbereiden
Other materials needed:
Andere materialen die nodig zijn: • Een 3 ml naald • Drie naalden van 19 gauge en 35 mm voor injectie.
One 3 ml syringe Three 19-gauge, 35 mm needles for injection (For obese patients, 19-gauge, 50 mm needles are recommended)
(Voor patiënten met overgewicht worden naalden van 19 gauge en 50 mm aanbevolen.)
It is recommended that gloves are used as ZYPADHERA may irritate the skin.
Het is raadzaam handschoenen te gebruiken, omdat ZYPADHERA de huid kan irriteren.
Reconstitute ZYPADHERA powder for suspension for injection only with the solvent for parenteral use provided in the pack using standard aseptic techniques for reconstitution of parenteral products.
Reconstitueer ZYPADHERA poeder voor suspensie voor injectie, alleen met het oplosmiddel dat in de verpakking wordt meegeleverd, en gebruik aseptische standaardtechnieken voor de reconstitutie van parenterale producten.
ZYPADHERA powder for suspension for injection must not be combined in the syringe with any substance other than the solvent for parenteral use.
ZYPADHERA poeder voor suspensie voor injectie moet in de spuit niet gecombineerd worden met een andere substantie dan het oplosmiddel voor parenteraal gebruik.
Determining solvent volume for reconstitution This table provides the amount of solvent required to reconstitute ZYPADHERA powder for suspension for injection.
Het volume van het oplosmiddel voor reconstitutie bepalen In deze tabel wordt de hoeveelheid oplosmiddel vermeld die nodig is om ZYPADHERA poeder voor suspensie voor injectie, te reconstitueren.
ZYPADHERA
ZYPADHERA in injectieflacon (mg)
Volume of solvent to add
oplosmiddel (ml)
(ml) 1.3 1.8 2.3
1.3 1.8 2.3
It is important to note that there is more solvent in the vial to reconstitute than is needed.
Let op: de injectieflacon bevat meer oplosmiddel dan voor de reconstitutie nodig is.
Reconstituting ZYPADHERA 1.
ZYPADHERA reconstitueren 1.
Loosen the powder by lightly tapping the vial.
Maak het poeder los door lichtjes tegen de injectieflacon te tikken.
Inject the required solvent volume into the ZYPADHERA powder vial.
Injecteer de benodigde hoeveelheid oplosmiddel in de ZYPADHERA injectieflacon met het poeder.
Withdraw air to equalize the pressure in the vial.
Zuig lucht op om de druk in de flacon te normaliseren.
Remove the needle, holding the vial upright to prevent any loss of solvent.
Houd de injectieflacon hierbij rechtop om te voorkomen dat er oplosmiddel uitloopt.
Tap the vial firmly and repeatedly on a hard surface, protected to cushion impact, until no powder is visible.
Tik de injectieflacon krachtig en herhaaldelijk tegen een hard oppervlak totdat er geen poeder meer zichtbaar is.
Tap firmly to mix
Tik krachtig om te mengen
The suspended product will be yellow and opaque.
Het gesuspendeerde product is geel en ondoorzichtig.
Visually check the vial for clumps.
Controleer de injectieflacon visueel op de aanwezigheid van klontjes.
Unsuspended powder appears as light yellow, dry clumps clinging to the bottom of the vial.
Niet-gesuspendeerd poeder is zichtbaar als gele, droge klontjes tegen de wand van de injectieflacon.
Additional tapping may be required if clumps remain.
Als er nog klontjes aanwezig zijn, dient u nogmaals te tikken.
Check for unsuspended powder
Controleer op niet-gesuspendeerd poeder
Shake the vial vigorously until the suspension appears smooth and is consistent in color and texture.
Schud de injectieflacon krachtig totdat de suspensie er homogeen uitziet en gelijkmatig van kleur en structuur is.
Figure C:
Afbeelding C:
Vigorously shake vial
Schud de injectieflacon krachtig
If foam forms, let vial stand to allow foam to dissipate.
Als er schuimvorming optreedt, laat u de injectieflacon even staan totdat het schuim is verdwenen.
Reconstituted ZYPADHERA remains stable for up to 24 hours in the vial.
Opgelost ZYPADHERA Is stabiel voor tenminste 24 uur in de injectieflacon.
If the product is not used right away, it should be shaken vigorously to re-suspend.
Als het product niet direct wordt gebruikt, moet het voor gebruik krachtig worden geschud om het poeder opnieuw te suspenderen.
Do not refrigerate or freeze.
Stop het niet in de koelkast of vriezer.
ADMINISTRATION STEP 1:
19 Toediening STAP 1:
Injecting ZYPADHERA This table confirms the final ZYPADHERA suspension volume to inject.
ZYPADHERA injecteren In deze tabel wordt aangegeven hoe groot het uiteindelijk te injecteren volume van de ZYPADHERA- suspensie is.
Suspension concentration is 150 mg/ ml.
De concentratie olanzapine in de suspensie is 150 mg/ml.
vial strength (mg) 210 210 300 405
Sterkte ZYPADHERA in injectieflacon (mg) 210 210 300 405
(ml) 1.0 1.4 2.0 2.7
Uiteindelijk te injecteren volume (ml) 1,0 1,4 2,0 2,7
Use a second needle and slowly withdraw the desired amount.
Bevestig een tweede naald op de injectiespuit en trek langzaam de gewenste hoeveelheid op.
Some excess product will remain in the vial.
Er blijft wat product in de injectieflacon achter.
Remove air bubbles to ensure a full dose.
Verwijder de luchtbellen om zeker te zijn van een volledige dosering.
Change to the third 19-gauge (35 mm or 50 mm) needle prior to injection.
Wissel naar een derde 19 gauge naald (35 of 50 mm) voor het injecteren.
Once ZYPADHERA has been removed from the vial into the syringe, it should be injected immediately.
Zodra de ZYPADHERA uit de injectieflacon is opgezogen, dient deze onmiddellijk te worden geïnjecteerd.
Select and prepare a site for injection in the gluteal area.
Selecteer een injectieplaats in de m. gluteus en bereid de injectieplaats voor.
DO NOT INJECT INTRAVENOUSLY.
NIET INTRAVENEUS INJECTEREN.
Aspirate for several seconds to ensure no blood appears after insertion of the needle into the muscle.
Aspireer na het inbrengen van de naald gedurende enkele seconden om te controleren of er geen bloed verschijnt.
If any blood is drawn into the syringe, the syringe and the dose should be discarded and fresh drug prepared.
Als er bloed in de spuit wordt opgetrokken, gooit u de spuit en de dosis weg en start u de reconstitutie- en toedieningsprocedure opnieuw.
The injection should be performed with steady, continuous pressure.
De injectie dient met een gelijkmatige, continue druk te worden uitgevoerd.
Discard the syringe, needles and any unused solvent in accordance with appropriate clinical procedures.
Gooi de injectieflacons, injectiespuiten, naalden en niet-gebruikt oplosmiddel weg volgens de in de kliniek gebruikelijke procedures.
The vial is for single use only.
De injectieflacon is uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik.
Eli Lilly Nederland BV, Grootslag 1 – 5, NL-3991 RA, Houten, The Netherlands.
Eli Lilly Nederland B.V., Grootslag 1 – 5, NL-3991 RA Houten, Nederland
EMEA/ H/ C/ 890/ 001 ZYPADHERA 210 mg - 1 vial + 1 vial
EMEA/H/C/890/001 ZYPADHERA 210 mg – 1 vial + 1 vial
DD/ MM/ YYYY
DD/MM/JJJJ
ZYPADHERA 300 mg powder and solvent for prolonged release suspension for injection.
ZYPADHERA 300 mg poeder en oplosmiddel voor suspensie voor injectie, met verlengde afgifte.
Each vial contains olanzapine pamoate monohydrate equivalent to 300 mg olanzapine.
Elke injectieflacon bevat olanzapine pamoaat mon-hydraat overeenkomend met 300 mg olanzapine.
Maintenance treatment of adult patients with schizophrenia sufficiently stabilised during acute treatment with oral olanzapine.
Onderhoudsbehandeling van schizofrenie bij volwassen patiënten die voldoende gestabiliseerd zijn tijdens behandeling met orale olanzapine.
Patients should be treated initially with oral olanzapine before administering ZYPADHERA, to establish tolerability and response.
Patiënten dienen eerst behandeld te worden met orale olanzapine voordat ZYPADHERA wordt toegediend, om tolerantie en respons vast te stellen.
Do not confuse ZYPADHERA 300 mg powder and solvent for prolonged release suspension for injection with olanzapine 10 mg powder for solution for injection.
Verwar ZYPADHERA 300 mg poeder en oplosmiddel voor suspensie voor injectie niet met olanzapine 10 mg poeder voor oplossing voor injectie.
In order to identify the first ZYPADHERA dose for all patients the scheme in Table 1 should be considered.
21 De eerste dosis ZYPADHERA dient voor elke patiënt te worden bepaald aan de hand van het schema in Tabel 1.
20 Table 1
Tabel 1
Smokers The starting dose and dose range need not be routinely altered for non-smokers relative to smokers.
22 Rokers De startdosis en het doseringsbereik hoeven niet routinematig aangepast te worden voor niet-rokers t.o.v. rokers.
21 Paediatric patients ZYPADHERA is not recommended for use in children and adolescents below 18 years due to a lack of data on safety and efficacy.
Kinderen ZYPADHERA wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Use in patients who are in an acutely agitated or severely psychotic state ZYPADHERA should not be used to treat patients with schizophrenia who are in an acutely agitated or severely psychotic state such that immediate symptom control is warranted.
Gebruik bij patiënten die in een acute geagiteerde of ernstige psychotische staat verkeren ZYPADHERA dient niet gebruikt te worden bij patiënten met schizofrenie die in een acute geagiteerde of ernstige psychotische staat verkeren, waarbij een directe controle over symptomen en noodzakelijk is.
(see section 4.5)
23 Wanneer parenteraal toegediende benzodiazepinen essentieel zijn voor de behandeling van postinjectiereacties, wordt zorgvuldige evaluatie van de klinische toestand op excessieve sedatie en cardiorespiratoire depressie aanbevolen (zie rubriek 4.5).
22 Dementia-related psychosis and/ or behavioural disturbances Olanzapine is not approved for the treatment of dementia-related psychosis and/ or behavioural disturbances and is not recommended for use in this particular group of patients because of an increase in mortality and the risk of cerebrovascular accident.
Dementie-gerelateerde psychose en/of gedragsstoornissen Olanzapine is niet geregistreerd voor de behandeling van dementie-gerelateerde psychose en/of gedragsstoornissen en wordt niet aanbevolen voor gebruik in deze specifieke groep patiënten door een toename in mortaliteit en het risico op CVA (cerebrovasculair accident).
Hyperglycaemia and diabetes Hyperglycaemia and/ or development or exacerbation of diabetes occasionally associated with ketoacidosis or coma has been reported rarely, including some fatal cases (see section 4.8).
24 Hyperglykemie en diabetes Hyperglykemie en/of ontwikkeling of exacerbatie van diabetes, in enkele gevallen geassocieerd met ketoacidose of coma, is zelden gemeld, waaronder enkele met een dodelijke afloop (zie rubriek 4.8).
Patients treated with any antipsychotic agents, including ZYPADHERA, should be observed for signs and symptoms of hyperglycaemia (such as polydipsia, polyuria, polyphagia, and weakness) and patients with diabetes mellitus or with risk factors for diabetes mellitus should be monitored regularly for worsening of glucose control.
Patienten die behandeld worden met een antipsychoticum, inclusief ZYPADHERA, moeten adequaat worden vervolgd voor tekenen en symptomen voor hyperglykemie (zoals polydipsie, polyurie, vraatzucht en zwakte).
Patients treated with any antipsychotic agents, including ZYPADHERA, should be monitored regularly for lipids in accordance with utilised antipsychotic guidelines.
Patiënten die behandeld worden met een antipsychoticum zoals ZYPADHERA dienen regelmatig vervolgd te worden voor lipiden, zoals beschreven wordt in gebruikte richtlijnen voor antipsychotica.
23 Anticholinergic activity While olanzapine demonstrated anticholinergic activity in vitro, experience during the clinical trials revealed a low incidence of related events.
Anticholinergische activiteit Hoewel olanzapine in vitro een anticholinerge activiteit vertoonde, toonden de klinische onderzoeken een lage incidentie van dergelijke effecten.
QT interval In clinical trials with oral olanzapine, clinically meaningful QTc prolongations (Fridericia QT correction [QTcF] ≥ 500 milliseconds [msec] at any time post baseline in patients with baseline QTcF < 500 msec) were uncommon (0.1% to 1%) in patients treated with olanzapine, with no significant differences in associated cardiac events compared to placebo.
In klinische onderzoek met olanzapine poeder voor
In clinical trials with olanzapine powder for solution for injection or ZYPADHERA, olanzapine was not associated with a persistent increase in absolute QT or in QTc intervals.
25 oplossing voor injectie of ZYPADHERA was olanzapine niet geassocieerd met een aanhoudende toename van de absolute QT- of QTc-intervallen.
However, as with other antipsychotics, caution should be exercised when olanzapine is prescribed with medicines known to increase QTc interval, especially in the elderly, in patients with congenital long QT syndrome, congestive heart failure, heart hypertrophy, hypokalaemia or hypomagnesaemia.
Zoals bij andere antipsychotica is echter voorzichtigheid geboden wanneer olanzapine wordt voorgeschreven met geneesmiddelen die het QTc- interval verlengen, vooral bij ouderen, patiënten met een congenitaal verlengd QT-syndroom, congestief hartfalen, hypertrofie van het hart, hypokaliëmie of hypomagnesiëmie.
24 Tardive Dyskinesia In comparator studies of one year or less duration, olanzapine was associated with a statistically significant lower incidence of treatment emergent dyskinesia.
Tardieve dyskinesie In vergelijkende onderzoeken van één jaar of korter werd olanzapine geassocieerd met een statistisch significant lagere incidentie van behandelingsgerelateerde dyskinesie.
Potential interactions affecting olanzapine Since olanzapine is metabolised by CYP1A2, substances that can specifically induce or inhibit this isoenzyme may affect the pharmacokinetics of olanzapine.
26 Mogelijke interacties met invloed op olanzapine Aangezien olanzapine wordt gemetaboliseerd door CYP1A2, kunnen stoffen die dit iso-enzym specifiek kunnen induceren of remmen, de farmacokinetiek van olanzapine beïnvloeden.
25 metabolism of the following active substances was found: tricyclic antidepressant (representing mostly CYP2D6 pathway), warfarin (CYP2C9), theophylline (CYP1A2) or diazepam (CYP3A4 and 2C19).
Er wordt dus geen specifieke interactie verwacht, zoals bevestigd met behulp van in-vivo- onderzoeken waarin geen remming van het metabolisme van de volgende actieve stoffen werd gevonden: tricyclische antidepressiva (die voornamelijk de CYP2D6-route vertegenwoordigen), warfarine (CYP2C9), theofylline (CYP1A2) of diazepam (CYP3A4 en 2C19).
4.6 Pregnancy and lactation
27 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
4.8 Undesirable effects
4.9 Bijwerkingen
These events occurred in about 0.1 to 1.1% of patients.
Deze bijwerkingen kwamen voor in 0,1 tot 1.1% van de patiënten.
The following table lists the adverse reactions and laboratory investigations observed from spontaneous reporting and in clinical trials.
28 De volgende tabel bevat een overzicht van bijwerkingen en laboratoriumonderzoeken die via spontane meldingen en tijdens de klinische onderzoeken zijn gemeld.
Transient, asymptomatic elevations of hepatic transaminases (ALT, AST), especially in early treatment (see section 4.4)
Vaak asymptomatische verhogingen van levertransaminasen (ALAT, ASAT), vooral in het begin van de behandeling (zie 4.4).