qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
HBeAg-positive (n = 921) HBeAg-negative (n = 446) Telbivudine Lamivudine Telbivudine Lamivudine 600 mg 100 mg 600 mg 100 mg (n = 384)1 (n = 386)1 (n = 199)1 (n = 207)1
HBeAg-positief (n = 921) HBeAg-negatief (n = 446) Telbivudine Lamivudine Telbivudine Lamivudine 600 mg 100 mg 600 mg 100 mg 1 (n = 384) (n = 386)1 (n = 199) 1 (n = 207)1
Histological response2
Histologische respons2
Improvement No improvement
Verbetering Geen verbetering
Ishak Fibrosis Score3
Ishak-fibrosescore3
Improvement No change Worsening
Verbetering Geen verandering Verslechtering
Missing week 52 biopsy 1
Ontbrekende biopsie in week 52 1
Patients with ≥ one dose of study drug with evaluable baseline liver biopsies and baseline Knodell Histological Activity Index (HAI) score > 3.
Patiënten met ≥ één dosering van de studiemedicatie met evalueerbare uitgangswaarde leverbiopsie en uitgangswaarde Knodell Histological Activity Index (HAI) score > 3.
2 Histological response defined as a ≥ 2 point decrease in Knodell Necroinflammatory Score from baseline with no worsening of the Knodell Fibrosis Score.
2 Histologische respons gedefinieerd als een ≥ 2 punt verlaging in Knodell necro-ontstekingsscore t. o. v. de uitgangswaarde zonder verslechtering van de Knodell-fibrosescore.
3 For Ishak Fibrosis Score, improvement measured as ≥ 1 point reduction in Ishak Fibrosis Score from baseline to week 52. *p = 0.0024
3 Voor Ishak-fibrosescore, verbetering gemeten als ≥ 1 punt reductie in Ishak-fibrosescore vanaf de uitgangswaarde tot week 52. *p = 0,0024
10 Clinical results at week 104 Overall, clinical results at week 104 in telbivudine-treated patients were consistent with those at week 52, demonstrating durability of efficacy responses for telbivudine-treated patients with continued treatment.
Dit laat de duurzaamheid van de effectiviteitsrespons zien voor de met telbivudine behandelde patiënten met voortgezette behandeling.
Among HBeAg-positive patients, therapeutic response (63% vs 48%; p < 0.0001) and key secondary endpoints (mean log10 HBV DNA reduction: -5.74 vs -4.42; p < 0.0001, PCR negativity:
48%; p < 0,0001) en de belangrijkste secundaire eindpunten (gemiddelde log10 HBV DNA reductie: -5,74 vs. -4,42; p < 0,0001, PCR negativiteit:
56% vs 39%; p < 0.0001 and ALT normalisation of 70% vs 62%) demonstrated a widening difference at week 104 between telbivudine and lamivudine, respectively.
62%) een ruimer wordend verschil zien in week 104 tussen respectievelijk telbivudine en lamivudine.
A trend towards higher rates of HBeAg loss (35% vs 29%) and seroconversion (30% vs 25%) was also observed for telbivudine.
25%) werd ook gezien bij telbivudine.
Moreover, in the subgroup of patients with baseline ALT levels ≥ 2x ULN (320), a significantly higher proportion of telbivudine patients than lamivudine patients achieved HBeAg seroconversions at week 104 (36% vs 28%, respectively).
28%).
82% vs 57%; p < 0.0001) were higher for telbivudine up to week 104.
57%; p < 0,0001) hoger voor telbivudine tot en met week 104.
ALT normalisation rates (78% vs 70%) continued to be higher by week 104.
70%) bleven hoger tot en met week 104.
Predictability at week 24 At week 24, 203 HBeAg-positive (44%) and 177 HBeAg-negative (80%) telbivudine-treated subjects achieved non-detectable HBV DNA levels.
Voorspelbaarheid in week 24 in week 24 hadden 203 HBeAg-positieve (44%) en 177 HBeAg-negatieve (80%) met telbivudine behandelde patiënten niet-detecteerbare HBV DNA concentraties bereikt.
For both HBeAg positive and negative patients, week 24 HBV DNA results were a predictor of long- term favourable outcomes.
Voor zowel HBeAg-positieve als -negatieve patiënten waren de HBV DNA resultaten in week 24 een voorspeller van gunstige resultaten op de lange termijn.
Telbivudine-treated patients who achieved PCR negativity by week 24 had the highest rates of PCR negativity and HBeAg seroconversion (in HBeAg-positive patients), and the lowest overall rates of virological breakthrough at week 104.
Telbivudine-behandelde patiënten die PCR negativiteit bereikten in week 24, hadden de hoogste percentages PCR negativiteit en HBeAg seroconversie (in HBeAg-positieve patiënten) en het laagste algehele percentage van virologische doorbraak in week 104.
Outcome results at week 104, based on level of HBV DNA at week 24, for either HBeAg-positive or HBeAg-negative patients are presented in Table 7.
12 De resultaten in week 104, gebaseerd op het niveau van HBV DNA in week 24, worden voor zowel HBeAg-positieve als HBeAg-negatieve patiënten gepresenteerd in tabel 7.
Key efficacy endpoints at week 104 by serum HBV DNA levels at week 24, telbivudine patients (NV-02B-007 GLOBE)
Resultaat voor de belangrijkste effectiviteitseindpunten op 104 weken, gebaseerd in week 24 resultaten
HBV DNA at week 24
HBV DNA in week 24
Outcome for key efficacy end points at 104 weeks based on week 24 results Therapeutic PCR-negative HBeAg ALT Virological response HBV DNA seroconversion normalisation breakthrough* n/ N (%) n/ N (%) n/ N (%) n/ N (%) n/ N (%)
Therapeutische PCR- HBeAg ALT Virologische respons negatieve seroconversie normalisatie doorbraak* n/ N (%) HBV n/ N (%) n/ N (%) n/ N (%) DNA n/ N (%)
HBeAg-positive < 300 copies/ ml 300 copies/ ml to < 3 log10 copies/ ml
HBeAg-positief < 300 kopieën/ ml
≥ 3 log10 copies/ ml
≥ 3 log10 kopieën/ ml HBeAg-negatief
HBeAg-negative
< 300 kopieën/ ml
< 300 copies/ ml 300 copies/ ml to < 3 log10 copies/ ml
300 kopieën/ ml tot < 3 log10 kopieën/ ml
N/ A N/ A
n. v. t
≥ 3 log10 copies/ ml N/ A = not applicable
≥ 3 log10 kopieën/ ml
N/ A
n. v. t
* Virological breakthrough: “ 1 log above nadir” definition assessed at week 104
n. v. t. = niet van toepassing * Virologische doorbraak: “ 1 log boven nadir” definitie bepaald in week 104
11 Study NV-02B-015 The efficacy and safety results of the 007 GLOBE study were confirmed in study NV-02B-015.
Studie NV-02B-015 De resultaten met betrekking tot de werkzaamheid en veiligheid van de 007 GLOBE studie werden bevestigd in studie NV-02B-015.
This study is a phase III, randomised, double-blind study of telbivudine 600 mg once daily compared to lamivudine 100 mg once daily for a treatment period of 104 weeks in 332 nucleoside-naïve chronic hepatitis B HBeAg-positive and HBeAg-negative Chinese patients.
Deze studie is een fase III, gerandomiseerde, dubbelblinde studie van telbivudine 600 mg eenmaal daags vergeleken met lamivudine 100 mg eenmaal daags voor een behandelduur van 104 weken in 332 nucleoside-naïeve, chronische hepatitis B HBeAg-positieve en HBeAg-negatieve Chinese patiënten.
Durability of HBeAg-seroconversion Durability of HBeAg-seroconversion was assessed from pooled data from studies NV-02B-007 and NV-02B-015.
Duurzaamheid van HBeAg-seroconversie De duurzaamheid van HBeAg seroconversie was bepaald uit samengevoegde gegevens van studies NV-02B-007 en NV-02B-015.
The Kaplan-Meier estimates of the proportion of patients who maintained HBeAg seroconversion for at least 52 weeks following treatment discontinuation were 86.2% for telbivudine and 92.8% for lamivudine.
De Kaplan-Meier schattingen van het deel van de patiënten die HBeAg seroconversie behielden gedurende minstens 52 weken na stoppen met de behandeling, waren 86,2% voor telbivudine en 92,8% voor lamivudine.
Patients included in this analysis had completed ≥ 52 weeks of study drug treatment and exhibited HBeAg loss for ≥ 24 weeks, with HBV DNA < 5 log10 copies/ ml at the last visit, or, if they were HBeAg-negative at entry, completed ≥ 52 weeks of study drug treatment AND had HBsAg loss documented on ≥ 2 consecutive study visits.
Patiënten die in deze analyse opgenomen waren, hadden ≥ 52 weken van behandeling met het studiegeneesmiddel afgemaakt en lieten HBeAg verlies voor ≥ 24 weken zien, met HBV DNA < 5 log10 kopieën/ ml bij de laatste visite, of, als ze HBeAg-negatief waren bij de entree, maakten ≥ 52 weken van behandeling met het studiegeneesmiddel af EN hadden HBsAg verlies op ≥ 2 opeenvolgende studievisites.
Clinical resistance Analysis of patients with virological rebound (confirmed increase of ≥ 1 log10 copies/ ml HBV DNA from nadir) in the pivotal study (NV-02B-007) at week 48 indicated that, among HBeAg-positive and HBeAg-negative patients, 5% (23/ 458) and 2% (5/ 222), of telbivudine recipients, respectively, had virological rebound with detectable HBV resistance mutations.
13 Klinische resistentie Analyse van patiënten met een virologische rebound (bevestigde verhoging van ≥ 1 log10 kopieën/ ml HBV DNA vanaf nadir) in de pivotale studie (NV-02B-007) in week 48, toonde aan dat van de HBeAg-positieve en HBeAg-negatieve patiënten die telbivudine ontvingen respectievelijk 5% (23/ 458) en 2% (5/ 222) een virologische rebound hadden met waarneembare HBV-resistentiemutaties.
The cumulative rates of genotypically confirmed telbivudine resistance by week 104 were 25.1% (115/ 458) for HBeAg-positive patients and 10.8% (24/ 222) for HBeAg-negative patients.
De cumulatieve cijfers van genotypisch bevestigde tebivudine resistentie in week 104 waren 25,1% (115/ 458) voor HBeAg-positieve patiënten en 10,8% (24/ 222) voor HBeAg-negatieve patiënten.
Genotypic analysis of 203 evaluable sample pairs with HBV DNA ≥ 1,000 copies/ ml at week 104 demonstrated that the primary mutation associated with telbivudine resistance was rtM204I, often associated with mutations rtL180M and rtL80I/ V and infrequently with rtV27A, rtL82M, rtV173L, rtT184I and rtA200V.
Deze was vaak geassocieerd met mutaties rtL180M en rtL80I/ V en zelden met rtV27A, rtL82M, rtV173L, rtT184I en rtA200V.
Baseline factors associated with development of genotypic drug resistance included: lamivudine treatment, higher baseline HBV DNA, lower baseline serum ALT, and increased body weight/ BMI.
Basislijnfactoren die geassocieerd waren met de ontwikkeling van genotypische geneesmiddelresistentie bevatten: lamivudine-behandeling, hogere uitgangswaarden van HBV DNA, lagere uitgangswaarden van serum ALT en verhoogd lichaamsgewicht/ BMI.
On-treatment response parameters at week 24 that predicted emergence of drug resistant virus by week 104 were HBV DNA > 300 copies/ ml and elevation of serum ALT.
De responsparameters tijdens behandeling in week 24 die het verschijnen van een geneesmiddelresistent virus voorspelden in week 104, waren HBV DNA > 300 kopieën/ ml en verhoging van serum ALT.
When considering patients with viral breakthrough by 104 weeks, the rate of resistance was lower in patients with HBV DNA < 300 copies/ ml at week 24 than in patients with HBV DNA ≥ 300 copies/ ml at week 24.
Wanneer de patiënten met een virale doorbraak op 104 weken in beschouwing genomen worden, was de mate van resistentie bij patiënten met HBV DNA < 300 kopieën/ ml in week 24 lager dan bij patiënten met HBV DNA ≥ 300 kopieën/ ml in week 24.
In HBeAg positive patients with HBV DNA < 300 copies/ ml at week 24, resistance was 1% (3/ 203) at 48 weeks and 9% (18/ 203) at week 104, whilst in patients with HBV DNA ≥ 300 copies/ ml resistance was 8% (20/ 247) at 48 weeks and 39% (97/ 247) at week 104.
Bij HBeAg-positieve patiënten met HBV DNA < 300 kopieën/ ml in week 24 was de resistentie 1% (3/ 203) op 48 weken en 9% (18/ 203) in week 104, terwijl bij patiënten met HBV DNA ≥ 300 kopieën/ ml de resistentie 8% (20/ 247) was op 48 weken en 39% (97/ 247) in week 104.
In HBeAg- negative patients with HBV DNA < 300 copies/ ml at week 24, resistance was 0% (0/ 177) at 48 weeks and 5% (9/ 177) at week 104, whilst in patients with HBV DNA ≥ 300 copies/ ml resistance was 11% (5/ 44) at 48 weeks and 34% (15/ 44) at week 104.
Bij HBeAg-negatieve patiënten met HBV DNA < 300 kopieën/ ml in week 24 was de resistentie 0% (0/ 177) op 48 weken en 5% (9/ 177) in week 104, terwijl bij patiënten met HBV DNA ≥ 300 kopieën/ ml de weerstand 11% (5/ 44) was op 48 weken en 34% (15/ 44) in week 104.
Cross-resistance Cross-resistance has been observed among HBV nucleoside analogues (see section 4.4).
Kruisresistentie Kruisresistentie is waargenomen bij HBV-nucleoside-analoga (zie rubriek 4.4).
In cell-based assays, lamivudine-resistant HBV strains containing either the rtM204I mutation or the rtL180M/ rtM204V double mutation had ≥ 1,000-fold reduced susceptibility to telbivudine.
In celtesten hadden lamivudine-resistente HBV-stammen, die ofwel de rtM204I-mutatie ofwel de rtL180M/ rtM204V dubbel mutatie bevatten, een ≥ 1.000-voudig verminderde gevoeligheid voor telbivudine.
HBV encoding the adefovir resistance-associated substitutions rtN236T or rtA181V had 0.5- and 3.7-fold change in susceptibility to telbivudine in cell culture, respectively (see section 4.4).
HBV die voor de adefovir resistentie-geassocieerde substituties rtN236T of rtA181V codeert, had respectievelijk een 0,5 en 3,7-voudige verandering in gevoeligheid voor telbivudine in celcultuur (zie rubriek 4.4).
The single- and multiple-dose pharmacokinetics of telbivudine were evaluated in healthy subjects and in patients with chronic hepatitis B.
De farmacokinetiek van telbivudine van enkel- en meervoudige doseringen was geëvalueerd bij gezonde personen en bij patiënten met chronische hepatitis B.
The pharmacokinetics of telbivudine were not evaluated with the recommended dose of 600 mg in patients with chronic hepatitis B.
De farmacokinetiek van telbivudine was niet geëvalueerd bij patiënten met chronische hepatitis B met de aanbevolen dosering van 600 mg.
However telbivudine pharmacokinetics are similar between both populations.
Echter, de farmacokinetiek van telbivudine is gelijk tussen beide populaties.
12 Absorption Following oral administration of a 600 mg single dose of telbivudine to healthy subjects (n = 42), the peak plasma concentration (Cmax) of telbivudine was 3.2 ± 1.1 μ g/ ml (mean ± SD) and occurred at median 3.0 hours post dose.
Absorptie De piekplasmaconcentratie (Cmax) van telbivudine was 3,2 ± 1,1 μ g/ ml (gemiddeld ± SD), na een orale toediening van een enkelvoudige dosering van 600 mg telbivudine aan gezonde personen (n = 42) waarbij de mediaan werd vastgesteld op 3,0 uur na doseren.
The telbivudine area under the plasma concentration-time curve (AUC0-∞) was 28.0 ± 8.5 μ g h/ ml (mean ± SD).
Het oppervlak onder de plasmaconcentratietijdscurve (AUC0-∞) van telbivudine was 28,0 ± 8,5 μ g.• uur/ ml (gemiddeld ± SD).
Inter-subject variability (CV%) for measures of systemic exposures (Cmax, AUC) was typically approximately 30%.
De interindividuele variabiliteit tussen personen (CV%) voor metingen van systemische blootstellingen (Cmax, AUC) was gewoonlijk ongeveer 30%.
Effect of food on oral absorption Telbivudine absorption and exposure were unaffected when a single 600 mg dose was administered with food.
14 Effect van voedsel op orale absorptie De absorptie en blootstelling van telbivudine waren onveranderd na een enkelvoudige dosering van 600 mg met voedsel.
Distribution In vitro binding of telbivudine to human plasma proteins is low (3.3%).
Distributie De in vitro-binding van telbivudine aan humane plasma-eiwitten is laag (3,3%).
Biotransformation No metabolites of telbivudine were detected following administration of 14C-telbivudine in humans.
Biotransformatie Er zijn geen metabolieten van telbivudine waargenomen na toediening van 14C-telbivudine bij de mens.
Telbivudine is not a substrate, inhibitor or inducer of the cytochrome P450 (CYP450) enzyme system.
Telbivudine is geen substraat, remmer of induceerder van het cytochroom P450 (CYP450) enzymsysteem.
Elimination After reaching peak concentration, plasma disposition of telbivudine declined in an bi-exponential manner with a terminal elimination half-life (t1/ 2) of 41.8 ± 11.8 hours.
Eliminatie Na het bereiken van de piekconcentratie daalde de plasmadispositie van telbivudine op een bi- exponentiële manier met een terminale eliminatiehalfwaardetijd (t1/ 2) van 41,8 ± 11,8 uur.
Telbivudine is eliminated primarily by urinary excretion of unchanged substance.
Telbivudine wordt hoofdzakelijk geëlimineerd door excretie via de urine als onveranderde stof.
The renal clearance of telbivudine approaches normal glomerular filtration rate, suggesting that filtration is the main mechanism of excretion.
De renale klaring van telbivudine nadert normale glomerulaire filtratiesnelheden, wat suggereert dat filtratie het belangrijkste mechanisme is van de excretie.
Approximately 42% of the dose is recovered in the urine over 7 days following a single 600 mg oral dose of telbivudine.
Ongeveer 42% van de dosering is terug te vinden in de urine na 7 dagen na een orale enkelvoudige dosering van 600 mg van telbivudine.
As renal excretion is the predominant route of elimination, patients with moderate to severe renal dysfunction and those undergoing haemodialysis require a dose interval adjustment (see section 4.2).
Aangezien renale excretie de belangrijkste eliminatieroute is, is aanpassing van het doseringsinterval vereist bij patiënten met matige tot ernstige nierdisfunctie en bij patiënten die hemodialyse ondergaan (zie rubriek 4.2).
Linearity / non-linearity Telbivudine pharmacokinetics are dose proportional over the range of 25 to 1,800 mg.
Lineariteit / niet-lineariteit De farmacokinetiek van telbivudine is doseringsproportioneel over een bereik van 25 tot 1.800 mg.
Steady state was achieved after 5 to 7 days of once-daily administration with an approximate 1.5-fold accumulation in systemic exposure, suggesting an effective accumulation half-life of approximately 15 hours.
Dit suggereert een effectieve accumulatiehalfwaardetijd van ongeveer 15 uur.
Following once-daily administration of telbivudine 600 mg, steady-state trough plasma concentrations were approximately 0.2-0.3 μ g/ ml.
Na een eenmaal daagse toediening van 600 mg telbivudine waren de steady-state dalplasmaconcentraties ongeveer 0,2-0,3 μ g/ ml.
Special populations Gender There are no significant gender-related differences in telbivudine pharmacokinetics.
Speciale populaties Geslacht Er zijn geen significante geslachtsgerelateerde verschillen in de farmacokinetiek van telbivudine.
Race There are no significant race-related differences in telbivudine pharmacokinetics.
Ras Er zijn geen significante rasgerelateerde verschillen in de farmacokinetiek van telbivudine.
Paediatrics and geriatrics Pharmacokinetic studies have not been conducted in paediatric or elderly subjects.
Kinderen en ouderen Er zijn geen farmacokinetische onderzoeken uitgevoerd bij kinderen of ouderen.
Renal impairment The single-dose pharmacokinetics of telbivudine (200, 400 and 600 mg) have been evaluated in patients (without chronic hepatitis B) with various degrees of renal impairment (as assessed by creatinine clearance).
Verminderde nierfunctie De farmacokinetiek van telbivudine na een enkelvoudige dosering (200, 400 en 600 mg) is geëvalueerd bij patiënten (zonder chronische hepatitis B) met verschillende mate van verminderde nierfunctie (bepaald aan de hand van de creatinineklaring).
Based on the results shown in Table 8, adjustment of the dose interval for telbivudine is recommended in patients with creatinine clearance of < 50 ml/ min (see sections 4.2 and 4.4).
Op basis van de resultaten, die weergegeven zijn in tabel 8, wordt een aanpassing van het doseringsinterval voor telbivudine aanbevolen bij patiënten met een creatinineklaring van < 50 ml/ min (zie rubrieken 4.2 en 4.4).
13 Table 8
15 Tabel 8
Pharmacokinetic parameters (mean ± SD) of telbivudine in subjects with various degrees of renal function
Farmacokinetische parameters (gemiddeld ± SD) van telbivudine bij personen met een verschillende mate van nierfunctie
Normal Mild (50-80) Moderate Severe (< 30)
Nierfunctie (creatinineklaring in ml/ min) Normaal Mild (50-80) Matig (30-49) Ernstig (< 30) Eindstadium (> 80) (n = 8) (n = 8) (n = 6) nierfalen / (n = 8) 600 mg 400 mg 200 mg Hemodialyse 600 mg (n = 6) 200 mg
AUC0-∞ (μ g• h/ ml)
Cmax (μ g/ ml) AUC0-∞ (μ g• uur/ ml)
CLRENAL (ml/ min)
CLNIER (ml/ min)
Renally impaired patients on haemodialysis Haemodialysis (up to 4 hours) reduces systemic telbivudine exposure by approximately 23%.
Patiënten met verminderde nierfunctie die hemodialyse ondergaan Hemodialyse (tot 4 uur) vermindert de systemische telbivudineblootstelling met ongeveer 23%.
Following dose interval adjustment for creatinine clearance, no additional dose modification is necessary during routine haemodialysis (see section 4.2).
Na aanpassing van het doseringsinterval voor creatinineklaring is geen additionele doseringsaanpassing nodig gedurende routinehemodialyse (zie rubriek 4.2).
Telbivudine should be administered after haemodialysis.
Telbivudine moet na hemodialyse toegediend worden.
Hepatic impairment The pharmacokinetics of telbivudine following a single 600 mg dose have been studied in patients (without chronic hepatitis B) with various degrees of hepatic impairment.
Verminderde leverfunctie De farmacokinetiek van telbivudine na een enkelvoudige dosering van 600 mg is bestudeerd bij patiënten (zonder chronische hepatitis B) met verschillende mate van verminderde leverfunctie.
There were no changes in telbivudine pharmacokinetics in hepatically impaired subjects compared to unimpaired subjects.
Er waren geen veranderingen in de farmacokinetiek van telbivudine bij personen met verminderde leverfunctie in vergelijking met personen zonder verminderde leverfunctie.
Results of these studies indicate that no dosage adjustment is necessary for patients with hepatic impairment (see section 4.2).
De resultaten van deze onderzoeken tonen aan dat er geen doseringsaanpassing nodig is voor patiënten met verminderde leverfunctie (zie rubriek 4.2).
Non-clinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, repeated dose toxicity and genotoxicity.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit.
Telbivudine did not show any carcinogenic potential.
Telbivudine toonde geen carcinogeen potentieel.
No evidence of a direct toxic effect of telbivudine was seen in standard tests of reproduction toxicology.
Er is geen bewijs gevonden van een direct toxisch effect van telbivudine in standaardtesten op het gebied van reproductietoxicologie.
In rabbits doses of telbivudine providing exposure levels of 37 times those observed in humans at the therapeutic dose (600 mg) were associated with an increased incidence of abortion and early delivery.
Bij konijnen werd een verhoogde incidentie van abortus en vroeggeboorte waargenomen bij blootstellingen van 37 keer de therapeutische dosering (600 mg) van telbivudine die is waargenomen bij de mens.
This effect was considered to be secondary to maternal toxicity.
Dit effect werd beschouwd als secundair ten opzichte van maternale toxiciteit.
Tablet core Cellulose microcrystalline Povidone Sodium starch glycolate Silica, colloidal anhydrous Magnesium stearate
Tabletkern Microkristallijne cellulose Povidon Natriumzetmeelglycolaat Watervrij colloïdaal silicium Magnesiumstearaat
Tablet film coat Titanium dioxide (E171) Macrogol Talc Hypromellose
16 Tablet filmomhulsel Titaniumdioxide (E171) Macrogol Talk Hypromellose
PVC/ aluminium blisters
PVC/ aluminium blisterverpakkingen.
28 or 98 film-coated tablets
28 of 98 filmomhulde tabletten
Sebivo 20 mg/ ml oral solution
Sebivo 20 mg/ ml drank
One ml contains 20 mg telbivudine.
Eén ml bevat 20 mg telbivudine.
A 600 mg dose (30 ml) of oral solution contains approximately 47 mg sodium.
Een dosis van 600 mg (30 ml) drank bevat ongeveer 47 mg natrium.
Sebivo is indicated for the treatment of chronic hepatitis B in adult patients with compensated liver disease and evidence of viral replication, persistently elevated serum alanine aminotransferase (ALT) levels and histological evidence of active inflammation and/ or fibrosis.
Sebivo is geïndiceerd voor de behandeling van chronische hepatitis B bij volwassen patiënten met gecompenseerde leverziekte en bewijs van virale replicatie, aanhoudend verhoogde serumalanineaminotransferase (ALT)-spiegels en histologisch bewijs van actieve ontsteking en/ of fibrose.
Adults The recommended dose of Sebivo is 30 ml, providing a dose equivalent to 600 mg, once daily, taken orally, with or without food.
Volwassenen De aanbevolen dosering van Sebivo is eenmaal daags 30 ml, wat een dosisequivalent van 600 mg oplevert, oraal ingenomen, met of zonder voedsel.
With prolonged treatment for more than 2 years, regular reassessment is recommended to confirm that continuation of the selected therapy remains appropriate for the patient.
Bij een langdurige behandeling gedurende meer dan 2 jaar wordt een regelmatige nieuwe beoordeling aanbevolen om te bevestigen dat continuering van de geselecteerde therapie geschikt blijft voor de patiënt.
On-treatment response at week 24 has been shown to be predictive of longer-term response (see Table 7 in section 5.1) and might be useful for driving the management of patients treated with telbivudine monotherapy.
18 Het is aangetoond dat de respons tijdens behandeling in week 24 voorspellend is voor de respons op de langere termijn (zie Tabel 7 in rubriek 5.1) en geschikt zou kunnen zijn om de behandeling van patiënten die met telbivudine monotherapie behandeld worden te bepalen.
16 Renal impairment No adjustment of the recommended dose of telbivudine is necessary in patients whose creatinine clearance is ≥ 50 ml/ min.
Verminderde nierfunctie Een aanpassing van de aanbevolen dosering van telbivudine is niet nodig bij patiënten met een creatinineklaring van ≥ 50 ml/ min.
Adjustment of the dose is required in patients with creatinine clearance < 50 ml/ min, including those with end-stage renal disease (ESRD) on haemodialysis.
Bij patiënten met een creatinineklaring < 50 ml/ min, inclusief die met eindstadium nierfalen die hemodialyse ondergaan, is een aanpassing van de dosering vereist.
Creatinine clearance (ml/ min)
Creatinineklaring (ml/ min)
Telbivudine 20 mg/ ml oral solution Daily dose adjustment
Telbivudine 20 mg/ ml drank Aanpassing dagelijkse dosering
17 Exacerbations of hepatitis have also been reported in patients who have terminated treatment of hepatitis B.
Exacerbaties van hepatitis zijn ook gemeld bij patiënten die gestopt zijn met de behandeling van hepatitis B.
Occurrence of lactic acidosis (in the absence of hypoxaemia) sometimes fatal, and usually associated with severe hepatomegaly with steatosis have been reported with the use of nucleoside/ nucleotide analogues.
Met het gebruik van nucleoside-/ nucleotideanaloga is lactaatacidose (in afwezigheid van hypoxemie) gemeld, die soms fataal en over het algemeen geassocieerd is met ernstig hepatomegalie met steatose.
Treatment with nucleoside analogues should be discontinued when rapidly elevating aminotransferase levels, progressive hepatomegaly or metabolic/ lactic acidosis of unknown aetiology occur.
De behandeling met nucleoside-analoga moet worden gestopt wanneer snel stijgende aminotransferasespiegels, progressieve hepatomegalie of metabole/ lactaatacidose met onbekende oorzaak optreden.
Severe cases, sometimes with fatal outcome, were associated with pancreatitis, liver failure/ hepatic steatosis, renal failure and higher levels of serum lactate.
Ernstige gevallen, soms met fatale afloop, waren geassocieerd met pancreatitis, leverfalen/ leversteatose, nierfalen en hogere serumlactaatspiegels.
Myopathy, defined as persistent unexplained muscle aches and/ or muscle weakness regardless of the degree of increases in creatine kinase levels, should be considered in any patient with diffuse unexplained myalgias, muscle tenderness, muscle weakness or myositis (defined as myopathy with histological evidence of muscle damage).
Er moet rekening worden gehouden met myopathie, gedefinieerd als aanhoudende onverklaarbare spierpijn en/ of spierzwakte ongeacht van de mate van toename van creatinekinasespiegels, bij elke patiënt met diffuse onverklaarbare myalgie, gevoelige spieren, spierzwakte of myositis (gedefinieerd als myopathie met histologisch bewijs van spierschade).
Renal function Telbivudine is eliminated primarily by renal excretion, therefore dose interval adjustment is recommended in patients with creatinine clearance < 50 ml/ min, including patients on haemodialysis.
Nierfunctie Aangezien telbivudine hoofdzakelijk geëlimineerd wordt door renale excretie, wordt een aanpassing van het doseringsinterval aanbevolen bij patiënten met een creatinineklaring < 50 ml/ min, inclusief patiënten die hemodialyse ondergaan.
18 Patients with cirrhosis without decompensation Due to the limited data available (about 3% of patients enrolled had cirrhosis), telbivudine should be used with particular caution in cirrhotic patients.
Patiënten met cirrose zonder decompensatie Als gevolg van de beperkt beschikbare gegevens (ongeveer 3% van de patiënten die deelnamen, had cirrose) moet telbivudine bij cirrosepatiënten met uitzonderlijke voorzichtigheid gebruikt worden.
In vitro, telbivudine was not active against the HBV strains containing rtM204V/ rtL180M or rtM204I mutations (see section 5.1).
Telbivudine was in vitro niet actief tegen de HBV-stammen die rtM204V/ rtL180M of rtM204I mutaties bevatten (zie rubriek 5.1).
Elderly patients Clinical studies of telbivudine did not include sufficient numbers of patients ≥ 65 years of age to determine whether they respond differently from younger subjects.
21 Ouderen Onvoldoende aantallen patiënten van ≥ 65 jaar namen deel aan klinische onderzoeken van telbivudine om te bepalen of zij verschillend reageren vergeleken met jongere personen.
Sebivo oral solution contains approximately 47 mg sodium per 600 mg dose (30 ml), which should be taken into consideration by patients on a controlled sodium diet.
Sebivo drank bevat ongeveer 47 mg natrium per dosis van 600 mg (30 ml), hetgeen door patiënten op een gecontroleerd natriumdieet in overweging dient te worden genomen.
The steady-state pharmacokinetics of telbivudine were unaltered following multiple dose administration in combination with lamivudine, adefovir dipivoxil, tenofovir disoproxil fumarate, 19 ciclosporin or pegylated interferon-alfa 2a.
De steady-state farmacokinetiek van telbivudine was onveranderd nadat meervoudige doseringen toegediend werden in combinatie met lamivudine, adefovir dipivoxil, tenofovirdisoproxilfumaraat, ciclosporine of gepegyleerd interferon alfa-2a.
No definitive conclusion could be drawn regarding the effects of telbivudine on the pharmacokinetics of pegylated interferon due to high interindividual variability of pegylated interferon alfa 2a concentrations.
Er kan geen definitieve conclusie getrokken worden met betrekking tot de effecten van telbivudine op de farmacokinetiek van gepegyleerd interferon vanwege de hoge interindividuele variabiliteit van de gepegyleerd interferon alfa-2a concentraties.
4.6 Pregnancy and lactation
22 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Animal studies do not indicate direct harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Studies in pregnant rabbits showed early delivery and/ or abortion secondary to maternal toxicity.
Onderzoeken bij zwangere konijnen toonden vroeggeboorte en/of abortus, secundair aan maternale toxiciteit.
There are no data on the effect of telbivudine on transmission of HBV from mother to infant.
Er zijn geen gegevens betreffende het effect van telbivudine op de overdracht van HBV van moeder op kind.
Assessment of adverse reactions is mainly based on two studies (NV-02B-007 “ GLOBE” and NV- 02B-015) in which 1,699 patients with chronic hepatitis B received double-blind treatment with telbivudine 600 mg/ day (n = 847) or lamivudine (n = 852) for 104 weeks.
De beoordeling van bijwerkingen is hoofdzakelijk gebaseerd op twee studies (NV-02B-007 “GLOBE”en NV-02B-015) waaraan 1. 699 patiënten met chronische hepatitis B deelnamen die een dubbelblinde behandeling met 600 mg/dag telbivudine (n = 847) of lamivudine (n = 852) ontvingen gedurende 104 weken.
20 Table 2
23 Tabel 2
Clinical adverse reactions in patients with chronic hepatitis B, treated with telbivudine 600 mg in the pooled 104-week NV-02B-007 (GLOBE) and NV-02B-015 studies *
Klinische bijwerkingen van patiënten met chronische hepatitis B, behandeld met 600 mg telbivudine in de samengevoegde 104-weken durende NV-02B-007 (GLOBE) en NV-02B-015 studies*
Table 3
24 Tabel 3
21 Exacerbations of hepatitis B after discontinuation of treatment Severe acute exacerbations of hepatitis B have been reported in patients who have discontinued anti- hepatitis B therapy including telbivudine (see section 4.4).
Exacerbaties van hepatitis B na het beëindigen van de behandeling Er zijn ernstige acute exacerbaties van hepatitis B gemeld bij patiënten die de anti-hepatitis B- behandeling (waaronder telbivudine) hebben beëindigd (zie rubriek 4.4).
The in vitro antiviral activity of telbivudine was assessed in the HBV-expressing human hepatoma cell line 2.2.15.
De antivirale activiteit in vitro van telbivudine werd bepaald aan de hand van de humaan hepatoom HBV-expressie cellijn 2.2.15.
22 NV-02B-007 GLOBE study The NV-02B-007 GLOBE study is a randomised, double-blind, multinational phase III study of telbivudine compared to lamivudine for a treatment period of 104 weeks in 1,367 nucleoside-naïve chronic hepatitis B HBeAg-positive and HBeAg-negative patients.
NV-02B-007 GLOBE onderzoek Het NV-02B-007 GLOBE-onderzoek is een gerandomiseerd, dubbelblind, multinationaal fase III onderzoek waarbij telbivudine en lamivudine met elkaar vergeleken werden, over een behandelingsperiode van 104 weken, bij 1.367 nucleoside-naïeve chronische hepatitis B HBeAg- positieve en HBeAg-negatieve patiënten.
The primary endpoint of therapeutic response was a composite serological endpoint requiring suppression of HBV DNA to < 5 log10 copies/ ml in conjunction with either loss of serum HBeAg or ALT normalised.
Het primaire eindpunt van de therapeutische respons was een samengesteld serologisch eindpunt dat remming van HBV DNA tot < 5 log10 kopieën/ml vereist in combinatie met ofwel het verlies van serum HBeAg ofwel het normaliseren van ALT.
At week 24, 203 HBeAg-positive and 178 HBeAg-negative subjects achieved non-detectable HBV DNA levels.
26 In week 24 bereikten 203 HBeAg-positieve en 178 HBeAg-negatieve personen niet-waarneembare HBV DNA-spiegels.
ALT normalisation4 HBeAg seroconversion4
ALT-normalisatie4 HBeAg- seroconversie4 HBeAg-verlies5 1
77% 23%
77% 23% 26%
75% 22%
75% 22% 23%
74% -
74% - -
79% -
79% - -
Table 6
27 Tabel 6
24 Clinical results at week 104 Overall, clinical results at week 104 in telbivudine-treated patients were consistent with those at week 52, demonstrating durability of efficacy responses for telbivudine-treated patients with continued treatment.
Dit laat de duurzaamheid van de effectiviteitsrespons zien voor de met telbivudine behandelde patiënten met voortgezette behandeling.
Outcome results at week 104, based on level of HBV DNA at week 24, for either HBeAg-positive or HBeAg-negative patients are presented in Table 7.
28 De resultaten in week 104, gebaseerd op het niveau van HBV DNA in week 24, worden voor zowel HBeAg-positieve als HBeAg-negatieve patiënten gepresenteerd in tabel 7.
25 Study NV-02B-015 The efficacy and safety results of the 007 GLOBE study were confirmed in study NV-02B-015.
Studie NV-02B-015 De resultaten met betrekking tot de werkzaamheid en veiligheid van de 007 GLOBE studie werden bevestigd in studie NV-02B-015.
Clinical resistance Analysis of patients with virological rebound (confirmed increase of ≥ 1 log10 copies/ ml HBV DNA from nadir) in the pivotal study (NV-02B-007) at week 48 indicated that, among HBeAg-positive and HBeAg-negative patients, 5% (23/ 458) and 2% (5/ 222), of telbivudine recipients, respectively, had virological rebound with detectable HBV resistance mutations.
29 Klinische resistentie Analyse van patiënten met een virologische rebound (bevestigde verhoging van ≥ 1 log10 kopieën/ ml HBV DNA vanaf nadir) in de pivotale studie (NV-02B-007) in week 48, toonde aan dat van de HBeAg-positieve en HBeAg-negatieve patiënten die telbivudine ontvingen respectievelijk 5% (23/ 458) en 2% (5/ 222) een virologische rebound hadden met waarneembare HBV-resistentiemutaties.
26 Absorption Following oral administration of a 600 mg single dose of telbivudine to healthy subjects (n = 42), the peak plasma concentration (Cmax) of telbivudine was 3.2 ± 1.1 μ g/ ml (mean ± SD) and occurred at median 3.0 hours post dose.
Absorptie De piekplasmaconcentratie (Cmax) van telbivudine was 3,2 ± 1,1 μ g/ ml (gemiddeld ± SD), na een orale toediening van een enkelvoudige dosering van 600 mg telbivudine aan gezonde personen (n = 42) waarbij de mediaan werd vastgesteld op 3,0 uur na doseren.
Film-coated tablets containing 600 mg telbivudine are bioequivalent to 30 ml telbivudine oral solution (20 mg/ ml).
Filmomhulde tabletten die 600 mg telbivudine bevatten, zijn bioequivalent aan 30 ml telbivudine drank (20 mg/ ml).
Effect of food on oral absorption Telbivudine absorption and exposure were unaffected when a single 600 mg dose was administered with food.
30 Effect van voedsel op orale absorptie De absorptie en blootstelling van telbivudine waren onveranderd na een enkelvoudige dosering van 600 mg met voedsel.
27 Table 8
31 Tabel 8
Benzoic acid Sodium saccharin Passion fruit flavouring Sodium hydroxide Citric acid anhydrous Water, purified
Benzoëzuur Natriumsacharine Passievrucht aroma Natriumhydroxide Citroenzuur anhydraat Gezuiverd water
28 6.3 Shelf life
6.3 Houdbaarheid
Use within 2 months of opening the bottle.
Gebruiken binnen 2 maanden na openen van de fles.
300 ml brown glass bottle with a child-resistant closure, including a polyethylene sealing disc and a guarantee ring and a polypropylene dosing cup with embossed graduations of 5 to 30 ml in 5 ml increments.
300 ml bruine glazen fles met een kindveilige sluiting, waaronder een polyethyleen dichtingsschijfje en een polypropyleen veiligheidsring en een polypropyleen doseringsbekertje met een in reliëf aangebrachte schaalverdelingen van 5 tot 30 ml in stappen van 5 ml.
29 ANNEX II
33 BIJLAGE II
26, rue de la Chapelle F-68330 Huningue France
26, rue de la Chapelle F-68330 Huningue Frankrijk
The MAH must ensure that the system of pharmacovigilance, as described in version 3.0 (19 August 2008) presented in Module 1.8.1. of the Marketing Authorisation Application, is in place and functioning before and whilst the product is on the market.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet garanderen dat het systeem van farmacovigilantie, zoals beschreven in versie 3.0 (19 augustus 2008) omschreven in Module 1.8.1 van de vergunningsaanvraag, aanwezig is en functioneert vóór en terwijl het product op de markt is.
The MAH commits to performing the studies and additional pharmacovigilance activities detailed in the Pharmacovigilance Plan, as agreed in version 2 (12 February 2008) of the Risk Management Plan (RMP) presented in Module 1.8.2. of the Marketing Authorisation Application and any subsequent updates of the RMP agreed by the CHMP.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verplicht zich om de onderzoeken uit te voeren, alsook additionele farmacovigilantie-activiteiten, nader omschreven in het farmacovigilantieplan, zoals overeengekomen in versie 2 (12 februari 2008) van het Risico Management Plan (RMP), voorgesteld in Module 1.8.2 van de vergunningsaanvraag, alsook elke volgende aanpassing van het RMP, zoals overeengekomen met het CHMP.
As per the CHMP Guideline on Risk Management Systems for medicinal products for human use, the updated RMP should be submitted at the same time as the next Periodic Safety Update Report (PSUR).
In overeenstemming met de CHMP Guideline on Risk Management Systems voor geneesmiddelen voor humaan gebruik, dient elke bijgewerkte versie van het RMP te worden voorgelegd op hetzelfde moment als het volgende Periodic Safety Update Report (PSUR).
In addition, an updated RMP should be submitted • When new information is received that may impact on the current Safety Specification, Pharmacovigilance Plan or risk minimisation activities • Within 60 days of an important (pharmacovigilance or risk minimisation) milestone being reached • At the request of the EMEA
Daarnaast dient een bijgewerkte versie van het RMP te worden voorgelegd:
31 ANNEX III
35 BIJLAGE III
33 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
37 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
Sebivo 600 mg film-coated tablets telbivudine
Sebivo 600 mg filmomhulde tabletten telbivudine
One tablet contains 600 mg telbivudine.
Een tablet bevat 600 mg telbivudine.
28 film-coated tablets 98 film-coated tablets
28 filmomhulde tabletten 98 filmomhulde tabletten
35 MINIMUM PARTICULARS TO APPEAR ON BLISTERS OR STRIPS
39 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
36 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
40 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
FOLDING BOX AND BOTTLE LABEL
VOUWKARTON EN ETIKET OP FLES
Sebivo 20 mg/ ml oral solution Telbivudine
Sebivo 20 mg/ ml drank telbivudine
Each ml contains 20 mg telbivudine.
Elke ml bevat 20 mg telbivudine.
Also contains sodium.
Bevat ook natrium.
1 bottle containing 300 ml oral solution 1 cup
1 fles bevat 300 ml drank 1 maatbekertje
Use within 2 months of opening the bottle.
Gebruik binnen 2 maanden na openen van de fles.
Sebivo 20 mg/ ml [folding box only]
Sebivo 20 mg/ ml [alleen op vouwkarton]
39 PACKAGE LEAFLET:
43 BIJSLUITER:
Sebivo 600 mg film-coated tablets Telbivudine
Sebivo 600 mg filmomhulde tabletten Telbivudine
What Sebivo is and what it is used for 2.
Wat is Sebivo en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you take Sebivo 3.
Wat u moet weten voordat u Sebivo inneemt 3.
How to take Sebivo 4.
Hoe wordt Sebivo ingenomen 4.
How to store Sebivo 6.
Hoe bewaart u Sebivo 6.
WHAT SEBIVO IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS SEBIVO EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Sebivo belongs to a group of medicines called antiviral medicines, which are used to treat infections caused by viruses.
Ze worden gebruikt ter behandeling van infecties die veroorzaakt worden door virussen.
Sebivo is used to treat adults with chronic hepatitis B.
Sebivo wordt gebruikt om volwassenen met chronische hepatitis B te behandelen.
Hepatitis B is caused by infection with the hepatitis B virus, which multiplies in the liver and causes liver damage.
Hepatitis B wordt veroorzaakt door infectie met het hepatitis B-virus, die zich vermenigvuldigt in de lever en leverbeschadiging veroorzaakt.
Treatment with Sebivo reduces the amount of hepatitis B virus in the body by blocking its growth, resulting in less liver damage and improved liver function.
Een behandeling met Sebivo vermindert de hoeveelheid hepatitis B-virus in het lichaam door de groei ervan te blokkeren, wat leidt tot minder leverbeschadiging en een verbeterde leverfunctie.
BEFORE YOU TAKE SEBIVO
WAT U MOET WETEN VOORDAT U SEBIVO INNEEMT
Do not take Sebivo
Neem Sebivo niet in
- if you are allergic (hypersensitive) to telbivudine or any of the other ingredients of Sebivo
- als u allergisch (overgevoelig) bent voor telbivudine of voor één van de andere bestanddelen
(listed in section 6).
van Sebivo (zoals beschreven in de lijst in rubriek 6 van deze bijsluiter).
If this applies to you, do not take Sebivo.
Als dit op u van toepassing is, neem dan geen Sebivo in.
Talk to your doctor.
Neem contact op met uw arts.
Take special care with Sebivo
Wees extra voorzichtig met Sebivo
- if you have or have had any kidney problems.
- als u nierproblemen heeft of heeft gehad.
Your doctor may order laboratory tests to check
Uw arts kan laboratoriumtesten laten uitvoeren om te
your kidneys are working properly before and during treatment.
controleren of uw nieren voor en gedurende de behandeling goed werken.
Depending on the results of these tests your doctor may advise you to change how often you take Sebivo.
Afhankelijk van de resultaten van deze testen kan uw arts u adviseren om het aantal maal dat u Sebivo inneemt te veranderen.
In
- als u lijdt aan cirrose van de lever (een ernstige aandoening die de vorming van littekens op de
this case your doctor will want to monitor you more closely.
In dit geval zal uw arts u nauwkeuriger willen controleren.
- if you have had a liver transplant.
- als u een levertransplantatie heeft ondergaan.
- if you are taking any medicines that may cause muscle problems (talk to your doctor or
- als u geneesmiddelen inneemt die spierproblemen kunnen veroorzaken (raadpleeg bij twijfel uw
pharmacist if you are unsure).
arts of apotheker).
- if you are infected with HIV, hepatitis C or D, or are being treated with any antiviral medicines.
- als u geïnfecteerd bent met HIV, hepatitis C of D, of als u behandeld wordt met antivirale
If any of these applies to you, tell your doctor before you take Sebivo.
Als één of meer van deze gevallen op u van toepassing is, vertel het dan uw arts voordat u Sebivo inneemt.
- Sebivo can cause persistent unexplained muscle weakness or muscle pain (myopathy).
- Sebivo kan aanhoudende onverklaarbare spierzwakte of spierpijn (myopathie) veroorzaken.
Uncommonly Sebivo can induce numbness, tingling, pain and/ or burning sensations in the arms and/ or legs (peripheral neuropathy).
Soms kan Sebivo gevoelloosheid, tinteling, pijn en/ of een brandend gevoel in de armen en/ of benen veroorzaken (perifere neuropathie).
If you experience any of these symptoms, call your doctor immediately.
Als u één van deze symptomen ervaart, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts.
Other effects of this type of medicine Sebivo belongs to a class of medicines (a nucleoside analogue) that can cause an excess of lactic acid in the blood (lactic acidosis) and enlargement of the liver (hepatomegaly) with fatty liver (steatosis).
Andere effecten van dit type geneesmiddel Sebivo behoort tot een klasse van geneesmiddelen (een nucleoside-analogon), die een overmaat aan melkzuur in uw bloed (melkzuuracidose) en een vergroting van de lever (hepatomegalie) met vervetting van de lever (steatose) kunnen veroorzaken.
Lactic acidosis is a rare but serious side effect which can occasionally be fatal.
Melkzuuracidose is een zelden voorkomende maar ernstige bijwerking die af en toe fataal kan zijn.
Lactic acidosis occurs more often in women, particularly if they are very overweight.
Melkzuuracidose komt vaker voor bij vrouwen, met name als zij ernstig overgewicht hebben.
Your doctor will monitor you regularly while you are receiving Sebivo.
Uw arts zal u regelmatig nauwkeurig controleren, terwijl u Sebivo gebruikt.
If you experience muscle pain, severe and persistent stomach pain with nausea and vomiting, severe and persistent trouble breathing and tiredness while taking Sebivo, call your doctor immediately.
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u spierpijn, ernstige en aanhoudende maagpijn met misselijkheid en overgeven, ernstige en aanhoudende moeilijkheden met ademhalen en vermoeidheid ervaart terwijl u Sebivo inneemt.
Some people may get very serious hepatitis symptoms when they stop taking medicines like Sebivo.
Sommige mensen kunnen zeer ernstige symptomen van hepatitis krijgen als ze stoppen met het innemen van geneesmiddelen zoals Sebivo.
Your doctor will monitor your health and do regular blood tests to check your liver after you stop treatment with Sebivo.
Uw arts zal uw gezondheid controleren en regelmatig bloedtesten uitvoeren om uw lever te controleren nadat u met de behandeling met Sebivo bent gestopt.
Tell your doctor immediately about any new or unusual symptoms that you notice after stopping treatment (see “ If you stop taking Sebivo” in section 3 of this leaflet).
Licht uw arts onmiddellijk in over nieuwe of ongebruikelijke symptomen die u opmerkt na het stoppen met de behandeling (zie “ Als u stopt met het innemen van Sebivo” in rubriek 3 van deze bijsluiter).
Take care not to infect other people Sebivo does not reduce the risk of infecting others with hepatitis B virus (HBV) through sexual contact or exposure to contaminated blood or other body fluids.
Zorg ervoor dat u niet andere mensen infecteert Sebivo verkleint niet het risico op het infecteren van anderen met het hepatitis B-virus (HBV) door seksueel contact of blootstelling aan besmet bloed of ander lichaamsvocht.
Never share needles.
Gebruik altijd uw eigen naalden en geef deze niet aan een ander.
Do not share personal items that could have blood or body fluids on them, such as toothbrushes or razor blades.
Gebruik niet samen met andere persoonlijke voorwerpen waar bloed of lichaamsvocht op kan zitten, zoals tandenborstels en scheermesjes.