qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
For the full list of all side effects reported with Mycamine, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Mycamine.
Mycamine should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to micafungin or any of the other ingredients.
Mycamine mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor micafungine of enig ander bestanddeel van het middel.
Because liver damage and tumours have been seen in rats receiving Mycamine for long periods, patients should be monitored for liver problems during Mycamine treatment using blood tests.
Omdat bij ratten die langdurig Mycamine kregen toegediend, leverbeschadiging en levertumoren zijn waargenomen, moeten patiënten tijdens behandeling met Mycamine aan de hand van bloedonderzoek op leverproblemen worden gecontroleerd.
Treatment should be stopped if there are persistent increases in liver enzymes.
De behandeling moet worden stopgezet als de leverenzymen blijven stijgen.
Mycamine should only be used after careful assessment of its risks and benefits, particularly in patients who have existing liver problems.
Mycamine mag alleen worden gebruikt na zorgvuldige afweging van de risico’ s en voordelen ervan, in het bijzonder bij patiënten met bestaande leverproblemen.
Mycamine is not recommended for use in patients who have severe problems with their liver, who have long-term liver disease or who are taking other medicines that could harm the liver or the DNA.
Het gebruik van Mycamine wordt afgeraden bij patiënten met ernstige leverproblemen, bij wie sprake is van een lang bestaande leveraandoening of die andere geneesmiddelen gebruiken die de lever of het DNA zouden kunnen beschadigen.
2/ 3 Why has Mycamine been approved?
Waarom is Mycamine goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Mycamine’ s benefits are greater than its risks for the treatment of invasive candidiasis and of oesophageal candidiasis, and for the prophylaxis of Candida infection in patients undergoing allogeneic haematopoietic stem cell transplantation or who are expected to have neutropenia for 10 or more days, but that it should only be used if other antifungals are not appropriate.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Mycamine groter zijn dan de risico’ s voor de behandeling van invasieve candidiasis en oesofageale candidiasis en voor de profylaxe van Candida-infectie bij patiënten die een allogene hemopoëtische stamceltransplantatie ondergaan of van wie wordt verwacht dat ze gedurende 10 dagen of langer aan neutropenie lijden, maar dat het geneesmiddel alleen mag worden gebruikt als andere antifungale middelen niet in aanmerking komen.
The Committee recommended that Mycamine be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Mycamine.
Which measures are being taken to ensure the safe use of Mycamine?
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Mycamine te waarborgen?
The company that makes Mycamine will ensure that prescribers in all Member States receive a checklist before the launch of the medicine.
De firma die Mycamine produceert, garandeert dat alle voorschrijvend artsen in alle lidstaten een checklist ontvangen voordat het geneesmiddel op de markt wordt gebracht.
This checklist will remind prescribers how to use the medicine safely.
Deze checklist herinnert hen eraan hoe het geneesmiddel veilig gebruikt moet worden.
Other information about Mycamine:
Overige informatie over Mycamine:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Mycamine to Astellas Pharma GmbH on 25 April 2008.
De Europese Commissie heeft op 25 april 2008 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Mycamine verleend aan de firma Astellas Pharma GmbH.
The full EPAR for Mycamine can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Mycamine.
Mycamine 50 mg powder for solution for infusion
Mycamine 50 mg poeder voor oplossing voor infusie
Each vial contains 50 mg micafungin (as sodium).
Iedere injectieflacon bevat 50 mg micafungine (in natriumvorm).
After reconstitution each ml contains 10 mg micafungin (as sodium).
Na reconstitutie bevat elke ml 10 mg micafungine (in natriumvorm).
Each 50 mg vial contains 200 mg lactose.
Elke 50 mg injectieflacon bevat 200 mg lactose.
White compact powder.
Wit compact poeder.
Mycamine is indicated for:
Mycamine is geïndiceerd voor:
transplantation or patients who are expected to have neutropenia (absolute neutrophil count < 500 cells / µl) for 10 or more days.
Volwassenen, adolescenten ≥ 16 jaar en ouderen: − Behandeling van invasieve candidiasis. − Behandeling van oesofageale candidiasis bij patiënten voor wie intraveneuze therapie geschikt is. − Profylaxe van Candida-infectie bij patiënten die allogene hemopoëtische stamceltransplantatie ondergaan of van wie wordt verwacht dat ze aan neutropenie lijden (absolute neutrofielentelling < 500 cellen / µl) gedurende 10 dagen of langer.
transplantation or patients who are expected to have neutropenia (absolute neutrophil count < 500 cells / µl) for 10 or more days.
Kinderen (inclusief neonaten) en adolescenten < 16 jaar: − Behandeling van invasieve candidiasis. − Profylaxe van Candida-infectie bij patiënten die allogene hemopoëtische stamceltransplantatie ondergaan of van wie wordt verwacht dat ze aan neutropenie lijden (absolute neutrofielentelling < 500 cellen / µl) gedurende 10 dagen of langer.
The decision to use Mycamine should take into account a potential risk for the development of liver tumours (see section 4.4).
Bij de beslissing Mycamine te gebruiken dient rekening gehouden te worden met het potentiële risico voor de ontwikkeling van levertumoren (zie rubriek 4.4).
Mycamine should therefore only be used if other antifungals are not appropriate.
Mycamine dient daarom uitsluitend te worden gebruikt als andere antifungale middelen niet in aanmerking komen.
Consideration should be given to official/ national guidance on the appropriate use of antifungal agents.
De officiële/nationale richtlijnen voor het juiste gebruik van antifungale middelen dienen in acht te worden genomen.
Treatment with Mycamine should be initiated by a physician experienced in the management of fungal infections.
Behandeling met Mycamine dient te worden ingesteld door een arts die ervaring heeft met de behandeling van schimmelinfecties.
Therapy may be instituted before the results of the cultures and other laboratory studies are known.
Voorafgaand aan de behandeling moeten monsters voor schimmelkweken worden afgenomen en moeten andere relevante (ook histopathologische) laboratoriumonderzoeken worden verricht teneinde de veroorzakende organismen te isoleren en te determineren.
However, once these results become available, antifungal therapy should be adjusted accordingly.
De behandeling mag worden ingesteld voordat de
2 The dose regimen of Mycamine depends on the body weight of the patient as given in the following tables:
2 resultaten van de kweken en van andere laboratoriumonderzoeken bekend zijn.
Use in adults, adolescents ≥ 16 years of age and elderly
Gebruik bij volwassenen, adolescenten ≥ 16 jaar en ouderen
Body weight > 40 kg
Lichaamsgewicht > 40 kg
Body weight ≤ 40 kg
Lichaamsgewicht ≤ 40 kg
Treatment of invasive candidiasis Treatment of oesophageal candidiasis Prophylaxis of Candida infection
Behandeling van invasieve candidiasis Behandeling van oesofageale candidiasis Profylaxe van Candida-infectie
100 mg/ day* 150 mg/ day 50 mg/ day
100 mg/dag * 150 mg/dag 50 mg/dag
2 mg/ kg/ day* 3 mg/ kg/ day 1 mg/ kg/ day
2 mg/kg/dag * 3 mg/kg/dag 1 mg/kg/dag
*If the patient’ s response is inadequate, e. g. persistence of cultures or if clinical condition does not improve, the dose may be increased to 200 mg/ day in patients weighing > 40 kg or 4 mg/ kg/ day in patients ≤ 40 kg.
* Als de patiënt in onvoldoende mate reageert, b.v. indien de kweken positief blijven of de klinische toestand niet verbetert, dan mag de dosis worden verhoogd tot 200 mg/dag bij patiënten met een lichaamsgewicht > 40 kg of tot 4 mg/kg/dag bij patiënten met een lichaamsgewicht ≤ 40 kg.
Treatment duration Invasive candidiasis:
Behandelduur Invasieve candidiasis:
The treatment duration of Candida infection should be a minimum of 14 days.
De behandelduur voor een Candida-infectie moet ten minste 14 dagen zijn.
The antifungal treatment should continue for at least one week after two sequential negative blood cultures have been obtained and after resolution of clinical signs and symptoms of infection.
De antifungale behandeling moet ten minste één week worden voortgezet nadat twee opeenvolgende negatieve bloedkweken zijn verkregen en nadat de klinische verschijnselen en symptomen van infectie zijn verdwenen.
Oesophageal candidiasis:
Oesofageale candidiasis:
For the treatment of oesophageal candidiasis, Mycamine should be administered for at least one week after resolution of clinical signs and symptoms.
Voor de behandeling van oesofageale candidiasis moet toediening van Mycamine ten minste nog één week na verdwijning van de klinische verschijnselen en symptomen worden voortgezet.
Prophylaxis of Candida infections:
Profylaxe van Candida-infecties:
For prophylaxis of Candida infection, Mycamine should be administered for at least one week after neutrophil recovery.
Voor de profylaxe van een Candida-infectie moet toediening van Mycamine ten minste nog één week na herstel van de neutrofielen worden voortgezet.
Use in children (including neonates) and adolescents < 16 years of age
Gebruik bij kinderen (inclusief neonaten) en adolescenten < 16 jaar
Treatment of invasive candidiasis Prophylaxis of Candida infection
Behandeling van invasieve candidiasis Profylaxe van Candida-infectie
100 mg/ day* 50 mg/ day
100 mg/dag * 50 mg/dag
2 mg/ kg/ day* 1 mg/ kg/ day
2 mg/kg/dag * 1 mg/kg/dag
*If the patient’ s response is inadequate, e. g. persistence of cultures or if clinical condition does not improve, the dose may be increased to 200 mg/ day in patients weighing > 40 kg or 4 mg/ kg/ day in patients weighing ≤ 40 kg.
* Als de patiënt in onvoldoende mate reageert, b.v. indien de kweken positief blijven of de klinische toestand niet verbetert, dan mag de dosis worden verhoogd tot 200 mg/dag bij patiënten met een lichaamsgewicht > 40 kg of tot 4 mg/kg/dag bij patiënten met een lichaamsgewicht ≤ 40 kg.
Experience with Mycamine in patients less than 2 years of age is limited.
Er is slechts beperkte ervaring met gebruik van Mycamine bij kinderen jonger dan 2 jaar.
Gender/ Race No dose adjustment is necessary based on gender or race (see section 5.2).
Geslacht/ras Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk op basis van geslacht of ras (zie rubriek 5.2).
Use in patients with hepatic impairment No dose adjustment is necessary in patients with mild or moderate hepatic impairment (see section 5.2).
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen dosisaanpassing noodzakelijk (zie rubriek 5.2).
There are currently no data available for the use of Mycamine in patients with severe hepatic impairment and its use is not recommended in these patients (see section 4.4).
Het gebruik van Mycamine bij deze patiënten wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
Use in patients with renal impairment No dose adjustment is necessary in patients with renal impairment (see section 5.2).
3 Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een nierfunctiestoornis is geen dosisaanpassing noodzakelijk (zie rubriek 5.2).
After reconstitution and dilution, the solution should be administered by intravenous infusion over approximately 1 hour.
Na reconstitutie en verdunning dient de oplossing via intraveneus infuus in ongeveer 1 uur te worden toegediend.
More rapid infusions may result in more frequent histamine mediated reactions.
Snellere infusen kunnen aanleiding zijn voor frequentere histamine-gemedieerde reacties.
For reconstitution instructions see section 6.6.
Voor instructies voor reconstitutie zie rubriek 6.6.
Hepatic effects:
Hepatische effecten:
The development of foci of altered hepatocytes (FAH) and hepatocellular tumours after a treatment period of 3 months or longer were observed in rats.
De ontwikkeling van foci van veranderde hepatocyten (FAH) en hepatocellulaire tumoren werd bij ratten waargenomen na een behandelperiode van 3 maanden of langer.
The assumed threshold for tumour development in rats is approximately in the range of clinical exposure.
De veronderstelde drempelwaarde voor tumorontwikkeling bij ratten ligt ongeveer in het bereik van de klinische blootstelling.
The relevance of this finding for the therapeutic use in patients can not be excluded.
De relevantie van deze bevinding voor het therapeutische gebruik bij patiënten kan niet worden uitgesloten.
Liver function should be carefully monitored during micafungin treatment.
De leverfunctie dient zorgvuldig te worden gecontroleerd tijdens behandeling met micafungine.
To minimise the risk of adaptive regeneration and potentially subsequent liver tumour formation, early discontinuation in the presence of significant and persistent elevation of ALT/ AST is recommended.
Om het risico op adaptieve regeneratie en mogelijk daaropvolgende levertumorvorming te minimaliseren, wordt vroegtijdig staken aanbevolen indien significante en persisterende verhoging van ALT/AST optreedt.
Micafungin treatment should be conducted on a careful risk/ benefit basis, particularly in patients having severe liver function impairment or chronic liver diseases known to represent preneoplastic conditions, such as advanced liver fibrosis, cirrhosis, viral hepatitis, neonatal liver disease or congenital enzyme defects, or receiving a concomitant therapy including hepatotoxic and/ or genotoxic properties.
De micafungine behandeling dient uitgevoerd te worden na een zorgvuldige bepaling van de risico’ s en voordelen, met name bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornissen of chronische leverziekten die preneoplastische aandoeningen vertegenwoordigen, zoals gevorderde leverfibrose, cirrose, virale hepatitis, neonatale leverziekte of congenitale enzymdefecten, of bij het tegelijkertijd ondergaan van een behandeling met hepatotoxische en/of genotoxische eigenschappen.
Micafungin treatment was associated with significant impairment of liver function (increase of ALT, AST or total bilirubin > 3 times ULN) in both healthy volunteers and patients.
Micafunginetherapie werd geassocieerd met significante leverfunctiestoornissen (stijging ALT/AST of totaal bilirubine > 3 maal ULN bij zowel gezonde vrijwilligers als bij patiënten.
In some patients more severe hepatic dysfunction, hepatitis, or hepatic failure including fatal cases have been reported.
Bij sommige patiënten werden ernstiger gevallen van hepatische dysfunctie, hepatitis of leverfalen, waaronder met dodelijke afloop, gemeld.
Paediatric patients < 1 year of age might be more prone to liver injury (see section 4.8).
Kinderen < 1 jaar zijn mogelijk meer vatbaar voor leverletsel (zie rubriek 4.8).
There are insufficient data on the pharmacokinetics of micafungin in patients with severe hepatic impairment (see section 5.2).
Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar over de farmacokinetiek van micafungine bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
During administration of micafungin, anaphylactoid reactions including shock may occur.
Tijdens de toediening van micafungine kunnen er anafylactoïde reacties optreden, met inbegrip van shock.
If these reactions occur, micafungin infusion should be discontinued and appropriate treatment administered.
Bij het optreden van dergelijke reacties moet infusie van micafungine worden stopgezet en moet de juiste behandeling worden ingesteld.
Rare cases of haemolysis including acute intravascular haemolysis or haemolytic anaemia have been reported in patients treated with micafungin.
In zeldzame gevallen is er hemolyse gerapporteerd, met inbegrip van acute intravasculaire hemolyse of hemolytische anemie, bij patiënten die met micafungine waren behandeld.
Patients who develop clinical or laboratory evidence of haemolysis during micafungin therapy should be monitored closely for evidence of worsening of these conditions and evaluated for the risk/ benefit of continuing micafungin therapy.
Patiënten bij wie klinisch of in het laboratorium bewijzen worden aangetroffen voor hemolyse tijdens de behandeling met micafungine dienen nauwlettend te worden gevolgd om na te gaan of er geen verslechtering van deze aandoeningen optreedt.
Micafungin may cause kidney problems, renal failure, and abnormal renal function test.
Micafungine kan nierproblemen, nierfalen en afwijkende nierfunctietests veroorzaken.
Patients should be closely monitored for worsening of renal function.
De patiënten dienen nauwlettend te worden gecontroleerd op verslechtering van de nierfunctie.
The incidence of some adverse reactions was higher in paediatric patients than in adult patients (see section 4.8).
De incidentie van sommige bijwerkingen was hoger bij kinderen dan bij volwassenen (zie rubriek 4.8).
This medicinal product for intravenous use contains lactose.
Dit geneesmiddel voor intraveneus gebruik bevat lactose.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame galactose intolerantie, Lapp lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Micafungin has a low potential for interactions with medicines metabolised via CYP3A mediated pathways.
4 Micafungine bezit een gering vermogen tot interactie met geneesmiddelen die via CYP3A-gemedieerde routes worden gemetaboliseerd.
Drug interaction studies in healthy human subjects were conducted to evaluate the potential for interaction between micafungin and mycophenolate mofetil, ciclosporin, tacrolimus, prednisolone, sirolimus, nifedipine, fluconazole, ritonavir, rifampicin, itraconazole, voriconazole and amphotericin B.
Geneesmiddeleninteractiestudies naar mogelijke interacties tussen micafungine en mycofenolaatmofetil, ciclosporine, tacrolimus, prednisolon, sirolimus, nifedipine, fluconazol, ritonavir, rifampicine, itraconazol, voriconazol en amfotericine B werden uitgevoerd bij gezonde personen.
In these studies, no evidence of altered pharmacokinetics of micafungin was observed.
Deze studies leverden geen bewijzen op voor veranderingen in de farmacokinetiek van micafungine.
No micafungin dose adjustments are necessary when these medicines are administered concomitantly.
Bij gelijktijdige toediening van deze geneesmiddelen is geen dosisaanpassing van micafungine noodzakelijk.
4 Exposure (AUC) of itraconazole, sirolimus and nifedipine was slightly increased in the presence of micafungin (22%, 21% and 18% respectively).
De blootstelling (oppervlakte onder de curve (AUC)) van itraconazol, sirolimus en nifedipine was enigszins verhoogd in aanwezigheid van micafungine (respectievelijk 22%, 21% en 18%).
Patients receiving sirolimus, nifedipine or itraconazole in combination with Mycamine should be monitored for sirolimus, nifedipine or itraconazole toxicity and the sirolimus, nifedipine or itraconazole dosage should be reduced if necessary.
Indien noodzakelijk moet de dosering van sirolimus, nifedipine of itraconazol worden verlaagd.
There are no data from the use of micafungin in pregnant women.
Er zijn geen gegevens met betrekking tot het gebruik van micafungine bij zwangere vrouwen.
In animal studies micafungin crossed the placental barrier and reproductive toxicity was seen (see section 5.3).
In dierstudies passeerde micafungine de placentabarrière en bleek reproductietoxisch (zie rubriek 5.3).
The potential risk for humans is unknown.
Het potentiële risico bij de mens is niet bekend.
Mycamine should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Mycamine dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
It is not known whether micafungin is excreted in human breast milk.
Het is niet bekend of micafungine ook in humane moedermelk wordt uitgescheiden.
Animal studies have shown excretion of micafungin in breast milk.
In dierstudies is uitscheiding van micafungine in de moedermelk aangetoond.
A decision on whether to continue/ discontinue breast-feeding or to continue/ discontinue therapy with Mycamine should be made taking into account the benefit of breast-feeding to the child and the benefit of Mycamine therapy to the mother.
Besloten moet worden wel/niet door te gaan met borstvoeding of wel/niet door te gaan met de Mycaminetherapie, waarbij de gunstige effecten van borstvoeding voor het kind en de voordelen van Mycaminetherapie voor de moeder tegen elkaar worden afgewogen.
Testicular toxicity was observed in animal studies (see section 5.3).
In dierstudies werd testiculaire toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Micafungin may have the potential to affect male fertility in humans.
Micafungine kan mogelijk de vruchtbaarheid bij mannen aantasten.
However, adverse reactions may occur, which may influence the ability to drive and use machines (see section 4.8).
Er kunnen echter bijwerkingen optreden die de rijvaardigheid en de vaardigheid machines te gebruiken kunnen beïnvloeden (zie rubriek 4.8).
The safety profile of micafungin is based on 3028 patients treated with micafungin in clinical studies:
Het veiligheidsprofiel van micafungine is gebaseerd op 3028 patiënten die tijdens klinische studies met micafungine zijn behandeld:
2.002 patients with Candida infections (including candidaemia, invasive candidiasis and oesophageal candidiasis), 375 with invasive aspergillosis (primarily refractory infections) and 651 for prophylaxis of systemic fungal infections.
2002 patiënten met Candida-infecties (met inbegrip van candidemie, invasieve candidiasis en oesofageale candidiasis), 375 met invasieve aspergillose (hoofdzakelijk refractaire infecties) en 651 wegens profylaxe van systemische schimmelinfecties.
The patients treated with micafungin in clinical studies represent a critically ill patient population that requires multiple medicinal products including antineoplastic chemotherapy, potent systemic immunosuppressants and broad spectrum antibiotics.
De met micafungine behandelde patiënten uit de klinische studies vertegenwoordigen een ernstig zieke patiëntenpopulatie die meerdere geneesmiddelen moet gebruiken, met inbegrip van antineoplastische chemotherapie, krachtige systemische immunosuppressiva en breedspectrumantibiotica.
These patients had a wide variety of complex underlying conditions such as haematological malignancies and HIV-infection or were transplant recipients and/ or treated in intensive care.
Deze patiënten leden aan tal van complexe onderliggende aandoeningen, zoals hematologische maligniteiten en HIV- infecties, of waren orgaanontvanger en/of werden op de intensive care behandeld.
Patients treated prophylactically with micafungin were those undergoing haematopoetic stem cell transplantation (HSCT) who were at high risk for fungal infections.
Patiënten die een hemopoëtische stamceltransplantatie (HSCT) ondergingen en voor wie een hoog risico van schimmelinfectie bestond, werden profylactisch behandeld met micafungine.
Overall 32.2% of the patients experienced adverse drug reactions.
In totaal ondervond 32,2% van de patiënten bijwerkingen.
The most frequently reported adverse reactions were nausea (2.8%), blood alkaline phosphatase increased (2.7%), phlebitis (2.5%, primarily in HIV infected patients with peripheral lines), vomiting (2.5%), and aspartate aminotransferase increased (2.3%).
De meest gerapporteerde bijwerkingen waren misselijkheid (2,8%), verhoogd bloedalkalinefosfatase (2,7%), flebitis (2,5%, hoofdzakelijk bij HIV- patiënten met een perifere lijn), braken (2,5%) en verhoogd aspartaataminotransferase (ASAT; 2,3%).
No clinically significant differences were seen when the safety data were analysed by gender or race.
Analyse van de veiligheidsdata op geslacht of ras liet geen klinisch significante verschillen zien.
5 System Organ
5 De volgende tabel bevat een overzicht van de bijwerkingen, gerangschikt volgens systeem/orgaanklasse en MedDRA voorkeursterm.
Common
Systeemorgaanklasse
Uncommon
Vaak
Not known
Zelden
Class
Niet bekend
≥ 1/100 to < 1/10
≥ 1/100 tot < 1/10
≥ 1/1,000 to < 1/100
≥ 1/1000 tot < 1/100
≥
≥ 1/10000 tot < 1/1000
1/10,000 to < 1/1,000
(kan met de beschikbare
(frequency cannot be
gegevens niet worden bepaald)
estimated from available data) Blood and lymphatic system disorders
Bloed- en lymfestelsel- aandoeningen
leukopenia, neutropenia, anaemia
leukopenie, neutropenie, anemie
pancytopenia, thrombocytopenia, eosinophilia, hypoalbuminaemia
pancytopenie, trombocytopenie, eosinofilie, hypoalbuminemie
haemolytic anaemia, haemolysis (see section 4.4)
hemolytische anemie, hemo- lyse (zie rubriek 4.4)
anaphylactic / anaphylactoid reaction (see section 4.4), hypersensitivity
anafylactische/anafy- lactoïde reactie (zie rubriek 4.4), overgevoeligheid
hyperhidrosis
hyperhidrose
Metabolism and nutritional disorders
Voedings-en stofwisselings-stoornissen
hypokalaemia, hypomagnesaemia, hypocalcaemia
hypokaliëmie, hypomagnesiëmie, hypocalciëmie
hyponatraemia, hyperkalaemia, hypophosphataemia, anorexia
hyponatriëmie, hyperkaliëmie, hypofosfatemie, anorexia
insomnia, anxiety, confusion
slapeloosheid, angst, verwardheid
Nervous system disorders Cardiac disorders
Zenuwstelsel- aandoeningen Hartaandoeningen
somnolence, tremor, dizziness, dysgeusia tachycardia, palpitations, bradycardia
slaperigheid, tremor, duizeligheid, dysgeusie tachycardie, palpitaties, bradycardie
hypotension, hypertension, flushing
hypotensie, hypertensie, blozen
dyspnoea
dyspneu
nausea, vomiting, diarrhoea, abdominal pain
misselijkheid, braken, diarree, buikpijn
dyspepsia, constipation
dyspepsie, obstipatie
blood alkaline phosphatase increased, aspartate aminotransferase increased, alanine aminotransferase increased, blood bilirubin increased (including hyperbilirubinaemia), liver function test abnormal
verhoogd bloedalkaline- fosfatase, verhoogd aspartaataminotrans- ferase, verhoogd alanineamino- transferase, verhoogd bilirubine in het
hepatic failure (see section 4.4), gamma- glutamyltransferase increased, jaundice, cholestasis, hepatomegaly, hepatitis
leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4), verhoogd gammaglutamyl- transferase, geelzucht, cholestase, hepatomegalie, hepatitis
hepatocellular damage including fatal cases (see section 4.4)
hepatocellulaire schade inclusief leverceldood (zie rubriek 4.4)
Skin and subcutaneous tissue disorders
bloed (inclusief hyperbilirubinemie), afwijkende leverfunctietest
≥ 1/1,000 to < 1/100
Huid- en onderhuid- aandoeningen
≥
uitslag
(frequency cannot be
urticaria, pruritus, erytheem
estimated from available data) Renal and urinary disorders
Nier- en urineweg- aandoeningen
blood creatinine increased, blood urea increased, renal failure aggravated
bloedcreatinine verhoogd, bloedureum verhoogd, verergerde nierinsufficiëntie
renal impairment (see section 4.4), acute renal failure
nierfunctie- stoornissen (zie rubriek 4.4), acuut nierfalen
pyrexia, rigors
pyrexie, koude rillingen
injection site thrombosis, infusion site inflammation, injection site pain, peripheral oedema
trombose op injectieplaats, infuusplaats ontsteking, injectieplaats pijn, perifeer oedeem
blood lactate dehydrogenase increased
bloed lactaat hydrogenase verhoogd
Possible allergic-like symptoms Symptoms such as rash and rigors have been reported in clinical studies.
Symptomen als huiduitslag en rigor zijn gerapporteerd in klinische onderzoeken.
The majority were of mild to moderate intensity and not treatment limiting.
Het merendeel van deze symptomen had een lichte tot matige intensiteit en beperkte de behandeling niet.
Serious reactions (e.g. anaphylactoid reaction 0.2%, 6/3028) were uncommonly reported during therapy with micafungin and only in patients with serious underlying conditions (e.g. advanced AIDS, malignancies) requiring multiple co-medications.
Ernstige reacties (bijvoorbeeld een anafylactoïde reactie 0,2%, 6/3028) werden soms gerapporteerd tijdens behandeling met micafungine, en uitsluitend bij patiënten met ernstige onderliggende aandoeningen (bijvoorbeeld AIDS in een vergevorderd stadium, maligniteiten) die uitgebreide co-medicatie behoeven.
Hepatic adverse reactions The overall incidence of hepatic adverse reactions in the patients treated with micafungin in clinical studies was 8.6% (260/3028).
Leverbijwerkingen De totale incidentie van leverbijwerkingen bij patiënten die met micafungine werden behandeld in klinische studies bedroeg 8,6% (260/3028).
The majority of hepatic adverse reactions were mild and moderate.
Het merendeel van de leverbijwerkingen was van lichte of matig-ernstige aard.
Most frequent reactions were increase in AP (2.7%), AST (2.3%), ALT (2.0%), blood bilirubin (1.6%) and liver function test abnormal (1.5%).
De meest voorkomende reacties waren een verhoging van AP (2,7%), ASAT (2,3%), ALAT (2,0%), bloedbilirubine (1,6%) en een afwijkende leverfunctietest (1,5%).
Few patients (1.1%; 0.4% serious) discontinued treatment due to a hepatic event.
Enkele patiënten (1,1%; 0,4% ernstig) staakten de behandeling in verband met hepatische bijwerkingen.
Cases of serious hepatic dysfunction occurred uncommonly (see section 4.4).
Soms werden gevallen van ernstige leverdisfunctie waargenomen (zie rubriek 4.4).
Injection-site reactions None of the injection-site adverse reactions were treatment limiting.
Reacties op de toedieningsplaats Geen van de bijwerkingen op de toedieningsplaats beperkte de behandeling.
Paediatric patients The incidence of some adverse reactions (listed in the table below) was higher in paediatric patients than in adult patients.
Kinderen De incidentie van enkele bijwerkingen (zie de tabel hieronder) was hoger bij kinderen dan bij volwassen patiënten.
Additionally, paediatric patients < 1 year of age experienced about two times more often an increase in ALT, AST and AP than older paediatric patients (see section 4.4).
Daarnaast toonden kinderen < 1 jaar ongeveer 2 keer zo vaak een verhoogde ALT, AST en AP dan oudere kinderen (zie rubriek 4.4).
The most likely reason for these differences were different underlying conditions compared with adults or older paediatric patients observed in clinical studies.
De meest waarschijnlijke reden voor deze verschillen zijn andere onderliggende aandoeningen tussen volwassenen en oudere kinderen in klinische studies.
At the time of entering the study, the proportion of paediatric patients with neutropenia was several-fold higher than in adult patients (40.2% and 7.3% of children and adults, respectively), as well as allogeneic HSCT (29.4% and 13.4%, respectively) and haematological malignancy (29.1% and 8.7%, respectively).
40,2% en 7,3% voor kinderen en volwassenen) alsmede allogene HSCT (resp.
Blood and lymphatic system disorders common
29,4% en 13,4%) en hematologische maligniteit (resp.
tachycardia
29,1% en 8,7%).
Vascular disorders common
Bloed-en lymfestelselaandoeningen vaak thrombocytopenie Hartaandoeningen vaak tachycardie
common
Bloedvataandoeningen vaak hypertensie, hypotensie
hyperbilirubinaemia, hepatomegaly
Lever- en galaandoeningen vaak hyperbilirubinemie, hepatomegalie
7 Renal and urinary disorders common
7 Nier- en urinewegaandoeningen vaak acuut nierfalen, verhoogd bloedureum
Repeated daily doses up to 8 mg/kg (maximum total dose 896 mg) in adult patients have been administered in clinical trials with no reported dose-limiting toxicity.
Herhaalde dagelijkse doses tot 8 mg/kg (maximale totale dosis 896 mg) bij volwassen patiënten zijn in klinische trials aan patiënten toegediend zonder dat melding werd gemaakt van een dosisbeperkende toxiciteit.
One case of mis-dosage of 7.8 mg/kg/day for 7 days was reported in a newborn patient.
Bij een pasgeborene werd in één geval een onjuiste dosering van 7,8 mg/kg/dag gedurende 7 dagen gerapporteerd.
No adverse reactions associated with this high dose were noted.
Er werden evenwel geen met de hoge dosis samenhangende bijwerkingen waargenomen.
There is no experience with overdoses of micafungin.
Er is geen ervaring met overdosering van micafungine.
In case of overdose, general supportive measures and symptomatic treatment should be administered.
In het geval van overdosering dienen algemene ondersteunende maatregelen te worden genomen en symptomatische behandeling te worden ingezet.
Micafungin is highly protein-bound and not dialysable.
Micafungine heeft een sterke eiwitbinding en laat zich niet via de dialyse uitscheiden.
Other antimycotics for systemic use, ATC code:
Overige antimycotica voor systemisch gebruik., ATC-code:
Mode of action Micafungin non-competitively inhibits the synthesis of 1,3-β-D-glucan, an essential component of the fungal cell wall.
Werkingsmechanisme Micafungine heeft een non-competitieve remmende werking op de synthese van 1,3-β -D-glucan, een essentiële component van de schimmelcelwand.
1,3-β-D-glucan is not present in mammalian cells.
1,3-β-D-glucan komt niet voor in zoogdiercellen.
Micafungin exhibits fungicidal activity against most Candida species and prominently inhibits actively growing hyphae of Aspergillus species.
Micafungine toont fungicidale activiteit tegen de meeste Candida-soorten en heeft een sterk remmende werking op actief groeiende schimmeldraden van Aspergillus-soorten.
PK/PD relationship An additive or synergistic pharmacodynamic interaction of micafungin and amphotericin B was found in a mouse model of pulmonary aspergillosis (immunosuppression with hydrocortisone, intranasal infection with Aspergillus fumigatus).
PK/PD relatie Een aanvullende of synergistische farmacodynamische interactie tussen micafungine en amfotericine B werd waargenomen in een muismodel van pulmonale aspergillose (immunosuppressie met hydrocortison, intranasale infectie met Aspergillus fumigatus).
Mechanism(s) of resistance As for all antimicrobial agents, cases of reduced susceptibility and resistance have been reported and cross-resistance with other echinocandins cannot be excluded.
Resistentiemechanism(en) Zoals voor alle antimicrobiële middelen zijn gevallen van verminderde gevoeligheid en resistentie gemeld, en kruisresistentie met andere echinocandines kan niet worden uitgesloten.
Reduced susceptibility to echinocandins has been associated with mutations in the Fks1 gene coding for a major subunit of glucan synthase.
Verminderde gevoeligheid voor echinocandines werd geassocieerd met mutaties in de Fks1 gencodering voor een belangrijke subeenheid van glucansynthase.
Breakpoints Susceptibility testing was performed with modifications according to the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) methods M27-A2 (Candida species) and M38-A (Aspergillus species), respectively.
Breekpunten Gevoeligheidstesten werden in aangepaste vorm uitgevoerd overeenkomstig de CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) - methoden, respectievelijk M27-A2 (Candida-soorten) en M38-A (Aspergillus-soorten).
To date, standardised techniques for susceptibility testing for 1,3-β-D-glucan synthesis inhibitors have not been established and results of susceptibility testing do not necessarily correlate with clinical outcome.
Er zal dan ook niet altijd een correlatie bestaan tussen de resultaten van de gevoeligheidstesten en de klinische resultaten.
Although no MIC breakpoints for echinocandins have been established, a MIC of < 2 mg/l encompasses > 99% of all clinical isolates of Candida spp. without bisecting any species group and represents a concentration that is easily maintained throughout the dosing interval.
Deze concentratie wordt gemakkelijk behouden tijdens het doseringsinterval.
Infections due to Candida spp. in this MIC range are likely to respond to therapy.
Infecties door Candida spp. in dit MIC bereik reageren naar alle waarschijnlijkheid op de therapie.
The prevalence of resistance may vary geographically and with time for selected species and local information on resistance is desirable, particularly when treating severe infections.
De prevalentie van resistentie kan geografisch en in tijd variëren voor geselecteerde soorten en locale informatie over resistentie is gewenst, met name wanneer men ernstige infecties behandelt.
This information is only a guide to the probabilities of whether micro-organisms will be susceptible to micafungin or not.
De informatie is slechts een leidraad voor de waarschijnlijkheid dat een micro-organisme gevoelig zal zijn voor micafungine of niet.
Where applicable the information on the European range of acquired resistance for the individual micro-organisms is indicated in brackets.
Waar van toepassing wordt de informatie betreffende het Europese bereik van verworven resistentie voor het individuele micro-organisme tussen haakjes aangegeven.
8 Candida albicans [0.007 - 0.25] Candida glabrata [0.007 - 0.12] Candida tropicalis [0.007 - 0.12] Candida krusei [0.015 - 0.12] Candida kefyr [0.03 - 0.06] Candida parapsilosis [0.12 - 2] Candida guilliermondii [0.5] Candida lusitaniae [0.12 - 0.25] Candida spp.
8 Vaak gevoelige soorten [MIC bereik in Europa, mg/l] Candida albicans [0,007-0,25] Candida glabrata [0,007-0,12] Candida tropicalis [0,007-0,12] Candida krusei [0,015-0,12] Candida kefyr [0,03-0,06] Candida parapsilosis [0,12-2] Candida guilliermondii [0,5] Candida lusitaniae [0,12-0,25] Candida spp.
C. famata, C. dubliniensis, C. lipolytica, C. pelliculosa, C. rugosa, C. stellatoidea and C. zeylanoides)
C. famata, C. dubliniensis, C. lipolytica, C. pelliculosa, C. rugosa, C. stellatoidea and C. zeylanoides)
The mycelial form of dimorphic fungi (e.g.
De myceliale vorm van dimorfische fungi (bijv.
Species for which acquired resistance may be a problem None
Soorten waarvoor verworven resistentie een probleem kan zijn Geen
Inherently resistant organisms Cryptococcus spp.
Inherent resistente organismen Cryptococcus spp.
Information from clinical studies Candidaemia and Invasive Candidiasis:
Informatie uit klinische studies Candidemie en invasieve candidiasis:
Micafungin (100 mg/day or 2 mg/kg/day) was as effective as and better tolerated than liposomal amphotericin B (3 mg/kg) as first-line treatment of candidaemia and invasive candidiasis in a randomised, double-blind, multinational non-inferiority study.
Micafungine (100 mg/ dag of 2 mg/ kg/ dag) was even werkzaam als en werd beter verdragen dan liposomaal amfotericine B (3 mg/ kg) als eerstelijnsbehandeling van candidemie en invasieve candidiasis in een gerandomiseerd, dubbelblind, multinationaal non-inferiority onderzoek.
Micafungin and liposomal amphotericin B were received for a median duration of 15 days (range, 4 to 42 days in adults; 12 to 42 days in children).
Micafungine en liposomaal amfotericine B werden gegeven voor een mediane duur van 15 dagen (bereik 4 tot 42 dagen bij volwassenen, 12 tot 42 dagen bij kinderen).
Non-inferiority was proven for adult patients, and similar findings were demonstrated for the paediatric subpopulations (including neonates and premature infants).
Non-inferiority werd bewezen voor volwassen patiënten, en gelijksoortige bevindingen werden aangetoond voor de pediatrische subpopulaties (inclusief neonaten en prematuren).
Efficacy findings were consistent, independent of the infective Candida species, primary site of infection and neutropenic status (see Table).
De bevindingen betreffende de werkzaamheid bleken consistent en waren niet afhankelijk van het type Candida-infectie of de primaire infectielocatie, noch van de neutropenische status (zie tabel).
Micafungin demonstrated a smaller mean peak decrease in estimated glomerular filtration rate during treatment (p < 0.001) and a lower incidence of infusion-related reactions (p=0.001) than liposomal amphotericin B.
Micafungine liet een geringere gemiddelde sterkste daling van de geschatte glomerulaire filtratiesnelheid (GFR) tijdens de behandeling zien (p < 0,001) alsmede een lagere incidentie van infuusgerelateerde reacties (p=0,001) in vergelijking tot liposomaal amfotericine B.
Overall Treatment Success in the Per Protocol Set, Invasive Candidiasis Study
Algeheel behandelsucces in de per-protocol set van de invasieve candidiasis studie
Micafungin
Volwassen patiënten
% Difference
Micafungine N n (%)
Amphotericin B
Liposomaal amfotericine B N n (%)
Adult Patie nts
% Verschil [95% CI]
Overall Treatment Success
Algeheel behandelsucces
181 (89.6) 190
181 (89,6) 190
Overall Treatment Success by Neutropenic Status
Algeheel behandelsucces volgens neutropenische status
Neutropenia at baseline
Neutropenie bij aanvang
0.7 [-5.3, 6.7] ‡
0,7 [-5,3, 6,7] ‡
No neutropenia at baseline
Geen neutropenie bij aanvang
163 (91.6) 175
163 (91,6)
Paediatric Patients
Kinderen
Overall Treatment Success < 2 years old Premature Infants Neonates (0 days to < 4 weeks)
Behandelsucces (totaalbeeld) < 2 jaar oud Premature zuigelingen Neonaten (0 dagen tot < 4 weken)
35 (72.9) 21 (80.8) 7 (70.0) 7 (100)
35 (72,9) 21 (80,8) 7 (70,0) 7(100)
38 (76.0) 24 (77.4) 6 (66.7) 4 (80)
38 (76,0) 24 (77,4) 6 (66,7) 4 (80)
-2.7 [-17.3, 11.9] §
-2,7 [-17,3, 11,9] §
2 to 15 years old
2-15 jaar oud
Adults and Children Combined, Overall Treatment Success by Candida Species
Volwassenen en kinderen gecombineerd, algeheel behandelsucces per Candida specie
Candida albicans Non-albicans species ¶: all C. tropicalis C. parapsilosis C. glabrata C. krusei
Candida albicans Non – albicans soorten¶(totaal) C. tropicalis C. parapsilosis C. glabrata C. kruset
91 (89.2) 133 (88.1) 54 (91.5) 41 (85.4) 19 (82.6) 8 (88.9)
91(89,2) 133 (88,1) 54 (91,5) 41 (85,4) 19 (82,6) 8 (88,9)
89 (90.8) 123 (87.9) 49 (96.1) 35 (79.5) 14 (82.4) 6 (85.7)
89 (90,8) 123 (87,9) 49 (96,1) 35 (79,5) 14 (82,4) 6 (85,7)
† Micafungin rate minus the liposomal amphotericin B rate, and 2-sided 95% confidence interval for the difference in overall success rate based on large sample normal approximation. ‡ Adjusted for neutropenic status; primary endpoint. § The paediatric population was not sized to test for non-inferiority. ¶ Clinical efficacy was also observed (< 5 patients) in the following Candida species:
† Micafungine-percentage minus het liposomaal amfotericine B-percentage, met tweezijdige 95% betrouwbaarheidsinterval voor het verschil in totaal succespercentage op basis van een normale benadering van grote steekproeven. ‡ Gecorrigeerd voor neutropenische status; primair eindpunt. § De pediatrische populatie is niet groot genoeg om op non-inferiority te testen. ¶ Klinische werkzaamheid werd eveneens waargenomen (< 5 patiënten) in de volgende Candida soorten:
C. guilliermondii, C. famata, C. lusitaniae, C. utilis, C. inconspicua and C. dubliniensis.
C. guilliermondii, C. famata, C. lusitaniae, C. utilis, C. inconspicua en C. dubliniensis.
Oesophageal Candidiasis:
Oesofageale candidiasis:
In a randomised, double-blind study of micafungin versus fluconazole in the first-line treatment of oesophageal candidiasis, 518 patients received at least a single dose of study drug.
518 patiënten ontvingen ten minste één dosis van het experimentele middel in een gerandomiseerd dubbelblind onderzoek ter vergelijking van micafungine met fluconazol bij de behandeling van oesofageale candidiasis.
The median treatment duration was 14 days and the median average daily dose was 150 mg for micafungin (N=260) and 200 mg for fluconazole (N=258).
De gemiddelde behandelduur (mediaan) bedroeg 14 dagen voor beide onderzoeksgroepen, en de gemiddelde dagdosis (mediaan) was 150 mg voor micafungine (N=260) en 200 mg voor fluconazol (N=258).
An endoscopic grade of 0 (endoscopic cure) at the end of treatment was observed for 87.7% (228/260) and 88.0% (227/258) of patients in the micafungin and fluconazole groups, respectively (95% CI for difference:
Een endoscopische graad van 0 (endoscopische genezing) aan het einde van de behandeling werd waargenomen bij resp.
The lower limit of the 95% CI was above the predefined non-inferiority margin of -10%, proving non-inferiority.
87,7% (228/ 260) en 88,0% (227/ 258) van de patiënten in de micafungine en fluconazolgroepen (95% betrouwbaarheidsinterval voor verschil [-5,9%, 5,3%].
The nature and incidence of adverse events were similar between treatment groups.
De aard en incidentie van de bijwerkingen waren vergelijkbaar voor de behandelgroepen.
Prophylaxis:
Profylaxe:
Micafungin was more effective than fluconazole in preventing invasive fungal infections in a population of patients at high risk of developing a systemic fungal infection (patients undergoing haematopoietic stem cell transplantation [HSCT] in a randomised, double-blind, multicentre study).
Micafungine was effectiever dan fluconazol als preventie van invasieve schimmelinfecties in een populatie van patiënten met een hoog risico op ontwikkeling van een systemische schimmelinfectie (die een hemopoëtische stamceltransplantatie [HSCT] ondergingen in een gerandomiseerd, dubbelblind, multicentre onderzoek).
Treatment success was defined as the absence of a proven, probable, or suspected systemic fungal infection through the end of therapy and absence of a proven or probable systemic fungal infection through the end of study.
Een geslaagde behandeling werd gedefinieerd als de afwezigheid van een aangetoonde, waarschijnlijke of vermoede systemische schimmelinfectie tot aan het einde van de behandelperiode, en de afwezigheid van een aangetoonde of waarschijnlijke systemische schimmelinfectie tot aan het einde van de onderzoeksperiode.
Most patients (97%, N=882) had neutropenia at baseline (< 200 neutrophils/µL).
De meeste patiënten (97%, N=882) hadden neutropenie bij aanvang (< 200 cellen/ µl).
Neutropenia persisted for a median of 13 days.
Neutropenie persisteerde gemiddeld 13 dagen.
There was a fixed daily dose of 50 mg (1.0 mg/kg) for micafungin and 400 mg (8 mg/kg) for fluconazole.
Er was een vaste dagelijkse dosis van 50 mg (1,0 mg/ kg) voor micafungine en 400 mg (8 mg/ kg) voor fluconazol.
The mean period of treatment was 19 days for micafungin and 18 days for fluconazole in the adult population (N=798) and 23 days for both treatment arms in the paediatric population (N=84).
De gemiddelde behandelduur was 19 dagen voor micafungine en 18 dagen voor fluconazol in de volwassen populatie (N= 798) en 23 dagen voor beide behandelarmen in de pediatrische populatie (N= 84).
The rate of treatment success was statistically significantly higher for micafungin than fluconazole (1.6% versus 2.4% breakthrough infections).
Het behandelsucces was statistisch significant hoger voor micafungine dan voor fluconazol (1,6% versus 2,4% doorbraak infecties).
Breakthrough Aspergillus infections were observed in 1 versus 7 patients, and proven or probable breakthrough Candida infections were observed in 4 versus 2 patients in the micafungin and fluconazole groups, respectively.
Doorbraak Aspergillus infecties werden waargenomen in 1 versus 7 patiënten en bewezen of waarschijnlijke doorbraak Candida infecties werden waargenomen in respectievelijk 4 versus 2 patiënten in de micafungine- en fluconazolgroepen.
Other breakthrough infections were caused by Fusarium (1 and 2 patients, respectively) and Zygomycetes (1 and 0 patients, respectively).
1 en 0 patiënten).
The nature and incidence of adverse reactions were similar between treatment groups.
De aard en incidentie van de bijwerkingen waren vergelijkbaar voor de behandelgroepen.
Absorption Micafungin is an intravenously administered medication.
10 Absorptie Micafungine is een geneesmiddel voor intraveneuze toediening.
Pharmacokinetics are linear over the daily dose range of 12.5 mg to 200 mg and 3 mg/kg to 8 mg/kg.
De farmacokinetiek is lineair voor het dagelijkse dosisbereik van 12,5-200 mg en 3-8 mg/ kg.
There is no evidence of systemic accumulation with repeated administration and steady-state is generally reached within 4 to 5 days.
Meestal wordt de steady state binnen 4 à 5 dagen bereikt.
Distribution Following intravenous administration concentrations of micafungin show a biexponential decline.
Distributie Na intraveneuze toediening laten de micafungineconcentraties een biexponentiële afname zien.
The drug is rapidly distributed into tissues.
Het geneesmiddel wordt snel over de weefsels verdeeld.
10 In systemic circulation, micafungin is highly bound to plasma protein (> 99%), primarily to albumin.
In de systemische circulatie bindt micafungine zich sterk aan plasma-eiwit (> 99%), hoofdzakelijk albumine.
Binding to albumin is independent of micafungin concentration (10-100 µg/ml).
De albuminebinding is niet afhankelijk van de micafungine-concentratie (10– 100 µg/ ml).