qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Oral administration of the capsule with an approximately 800 Kcal standard breakfast resulted in an up to 40% increase in AUC of aprepitant.
Orale toediening van de capsule met een standaardontbijt van ongeveer 800 kcal leidde tot een verhoging van de AUC van aprepitant van maximaal 40%.
This increase is not considered clinically relevant.
Deze verhoging wordt niet klinisch relevant geacht.
The pharmacokinetics of aprepitant is non-linear across the clinical dose range.
De farmacokinetiek van aprepitant is over het gehele klinische doseringsbereik niet-lineair.
In healthy young adults, the increase in AUC0-∞ was 26% greater than dose proportional between 80 mg and 125 mg single doses administered in the fed state.
Bij gezonde jonge volwassenen was de verhoging van de AUC0-∞ 26% meer dan dosisproportioneel tussen eenmalige doses 80 mg en 125 mg op de niet-nuchtere maag.
Following oral administration of a single 125 mg dose of EMEND on Day 1 and 80 mg once daily on Days 2 and 3, the AUC0-24hr (mean±SD) was 19.6±2.5 microgram x h/ ml and 21.2±6.3 microgram x h/ ml on Days 1 and 3, respectively.
Na orale toediening van een eenmalige dosis EMEND 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op de dagen 2 en 3 was de AUC0-24 uur (gemiddeld +SD) 19,6 + 2,5 microgram x uur/ ml en 21,2 + 6,3 microgram x uur/ ml op dagen 1 resp.
Cmax was 1.6±0.36 microgram/ ml and 1.4±0.22 microgram/ ml on Days 1 and 3, respectively.
3.
21 Metabolism Aprepitant undergoes extensive metabolism.
Metabolisme Aprepitant wordt in hoge mate gemetaboliseerd.
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous administration 100 mg dose of [14C]-fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
Bij jonge gezonde volwassenen vertegenwoordigt aprepitant ongeveer 19% van de radioactiviteit in plasma gedurende 72 uur na een eenmalige intraveneuze dosis van 100 mg (14C) fosaprepipant, een prodrug van aprepitant, wat wijst op een aanzienlijke concentratie metabolieten in het plasma.
Twelve metabolites of aprepitant have been identified in human plasma.
In menselijk plasma zijn 12 metabolieten van 21 aprepitant geïdentificeerd.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]- fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Na een eenmalige intraveneuze dosis 100 mg [14C] fosaprepipant, een prodrug van aprepipant aan gezonde proefpersonen werd 57% van de radioactiviteit in de urine en 45% in de feces teruggevonden.
The plasma clearance of aprepitant is dose-dependent, decreasing with increased dose and ranged from approximately 60 to 72 ml/ min in the therapeutic dose range.
De plasmaklaring van aprepitant is dosisafhankelijk, neemt met toenemende doses af en varieerde in het therapeutische doseringsbereik ongeveer 60-72 ml/ min.
The terminal half-life ranged from approximately 9 to 13 hours.
De terminale halfwaardetijd was ongeveer 9 tot 13 uur.
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant on Day 1 and 80 mg once daily on Days 2 through 5, the AUC0-24hr of aprepitant was 21% higher on Day 1 and 36% higher on Day 5 in elderly (≥ 65 years) relative to younger adults.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepipant 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op dagen 2-5 was de AUC0-24u van aprepitant bij ouderen (> 65 jaar) 21% hoger op dag 1 en 36% hoger op dag 5 vergeleken met jongere volwassenen.
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant, the Cmax for aprepitant is 16% higher in females as compared with males.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepipant 125 mg is de Cmax van aprepitant bij vrouwen 16% hoger dan bij mannen.
Due to modest decreases in protein binding of aprepitant in patients with renal disease, the AUC of pharmacologically active unbound aprepitant was not significantly affected in patients with renal impairment compared with healthy subjects.
Als gevolg van de bescheiden verlaging van de eiwitbinding van aprepitant bij patiënten met nierlijden werd de AUC van farmacologisch actief ongebonden aprepipant bij patiënten met nierfunctiestoornis niet aanzienlijk veranderd in vergelijking met gezonde proefpersonen.
22 Relationship between concentration and effect Using a highly specific NK1-receptor tracer, positron emission tomography (PET) studies in healthy young men have shown that aprepitant penetrates into the brain and occupies NK1 receptors in a dose- and plasma- concentration-dependent manner.
Verband tussen concentratie en effect Door gebruikmaking van een zeer specifieke NK1-receptor tracer, blijkt uit positronemissietomografie (PET)-onderzoek bij gezonde jonge mannen dat aprepitant tot in de hersenen doordringt en NK1- receptoren op een dosis- en plasmaconcentratieafhankelijke wijze bezet.
5.3 Pre-clinical safety data
22 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Pre-clinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of single and repeated dose toxicity, genotoxicity, carcinogenic potential, and toxicity to reproduction.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventionele studies op het gebied van toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit, carcinogeen potentieel, reproductietoxiciteit.
However, it should be noted that systemic exposure in rodents was similar or even lower than therapeutic exposure in humans at the 125 mg/ 80 mg dose.
Hier zij opgemerkt dat de systemische blootstelling bij knaagdieren ongeveer gelijk was aan of zelfs lager was dan de therapeutische blootstelling bij mensen bij de 125 mg/ 80 mg dosering.
In particular, although no adverse effects were noted in reproduction studies at human exposure levels, the animal exposures are not sufficient to make an adequate risk assessment in man.
Hoewel er geen bijwerkingen werden waargenomen in de reproductiestudies met normale blootstellingsniveaus bij mensen, zijn de blootstellingsniveaus bij dieren niet voldoende om een adequate risicobeoordeling voor mensen te maken.
Capsule shell Gelatin Sodium laurilsulfate and silica colloidal anhydrous may be used Titanium dioxide (E 171)
Omhulling capsule Gelatine Natriumlaurylsulfaat en watervrij colloïdaal silicium kunnen worden gebruikt Titaandioxide (E 171)
Aluminium blister containing one 80 mg capsule.
Aluminium blister met 1 capsule 80 mg.
Aluminium blister containing two 80 mg capsules.
Aluminium blister met 2 capsules 80 mg.
5 Aluminium blisters each containing one 80 mg capsule.
5 Aluminium blisters met elk 1 capsule 80 mg.
23 6.6 Special precautions for disposal
23 7.
Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN 11 9BU United Kingdom
Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN 11 9BU United Kingdom
EMEND 125 mg hard capsules
EMEND 125 mg harde capsules
Each capsule contains 125 mg of aprepitant.
Elke capsule bevat 125 mg aprepitant.
Capsules are opaque with a white body and pink cap with “ 462” and “ 125 mg” printed radially in black ink on the body.
Capsules zijn ondoorschijnend, wit/ roze met “ 462” en “ 125 mg” radiaal opgedrukt met zwarte inkt.
EMEND 125 mg is given as part of combination therapy (see section 4.2).
EMEND 125 mg wordt toegediend als onderdeel van combinatietherapie (zie rubriek 4.2).
Posology EMEND is given for 3 days as part of a regimen that includes a corticosteroid and a 5-HT3 antagonist.
Dosering EMEND wordt 3 dagen gegeven als onderdeel van een combinatiebehandeling met een corticosteroïd en een 5HT3-antagonist.
In clinical studies with EMEND, the following regimens were used for the prevention of nausea and vomiting associated with emetogenic cancer chemotherapy:
In klinisch onderzoek met EMEND zijn de volgende behandelingsschema toegepast voor de preventie van misselijkheid en braken na emetogene chemotherapie bij de behandeling van kanker:
25 Highly Emetogenic Chemotherapy Regimen
Hoog-emetogene chemotherapie
Dexamethasone was administered 30 minutes prior to chemotherapy treatment on Day 1 and in the morning on Days 2 to 4.
25 Dexamethason werd op dag 1, 30 minuten vóór chemotherapie toegediend en op de dagen 2 - 4 in de ochtend.
Ondansetron was administered intravenously 30 minutes prior to chemotherapy treatment on Day 1.
Ondansetron werd op dag 1, 30 minuten vóór chemotherapie intraveneus toegediend.
none
g een
Dexamethasone was administered 30 minutes prior to chemotherapy treatment on Day 1.
Dexamethason werd op dag 1, 30 minuten vóór chemotherapie toegediend.
For additional information on the co-administration with corticosteroids, see section 4.5.
Er zijn beperkte werkzaamheidsgegevens over de combinatie met andere corticosteroïden en 5-HT3-antagonisten. Voor aanvullende informatie over de gelijktijdige toediening met corticosteroïden, zie rubriek 4.5.
Please refer to the Summary of Product Characteristics of co-administered antiemetic agents.
Zie de Samenvatting van de Productkenmerken van gelijktijdig toegediende anti-emetica.
(see section 4.5).
Gelijktijdige toediening met pimozide, terfenadine, astemizol of cisapride (zie rubriek 4.5).
4.4 Special warnings and precautions for use
26 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Additionally, concomitant administration with irinotecan should be approached with particular caution as the combination might result in increased toxicity.
Daarnaast moet gelijktijdige toediening met irinotecan met de nodige voorzichtigheid worden benaderd omdat deze combinatie tot verhoogde toxiciteit kan leiden.
After the end of treatment, EMEND causes a transient moderate induction of CYP2C9 and a transient mild induction of CYP3A4 and glucuronidation.
Na afloop van de behandeling geeft EMEND een tijdelijk matige inductie van CYP2C9 en een lichte tijdelijke inductie van CYP3A4 en glucuronidering.
EMEND must not be used concurrently with pimozide, terfenadine, astemizole, or cisapride (see section 4.3).
27 EMEND mag niet gelijktijdig worden toegediend met pimozide, terfenadine, astemizol of cisapride (zie rubriek 4.3).
27 Induction As a moderate inducer of CYP2C9 and a mild inducer of CYP3A4 and glucuronidation, aprepitant can decrease plasma concentrations of substrates eliminated by these routes.
Inductie Als matige inductor van CYP2C9 en lichte inductor van CYP3A4 en glucuronidering, kan aprepitant de plasmaconcentraties verminderen van substraten die via deze routes worden geëlimineerd.
For CYP2C9 and CYP3A4 substrates, the induction is transient with a maximum effect reached 3-5 days after end of the EMEND 3-day treatment.
Voor substraten van CYP2C9 en CYP3A4 is de inductie van voorbijgaande aard, met een maximaal effect 3-5 dagen na afloop van de 3-daagse behandeling met EMEND.
Caution is advised when warfarin, acenocoumarol, tolbutamide, phenytoin or other active substance that are known to be metabolised by CYP2C9 are administered during this time period.
Voorzichtigheid wordt geadviseerd als warfarine, acenocoumarol, tolbutamide, fenytoïne of andere werkzame bestanddelen waarvan bekend is dat deze door CYP2C9 worden gemetaboliseerd gedurende deze periode worden toegediend.
The dose of dexamethasone in chemotherapy induced nausea and vomiting clinical trials was chosen to account foractive substance interactions (see section 4.2).
Bij de gekozen dosis dexamethason in het wegens misselijkheid en braken na chemotherapie verrichtte klinisch onderzoek, is rekening gehouden met interacties van het werkzame bestanddeel (zie rubriek 4.2).
EMEND increased the AUC of midazolam, a sensitive CYP3A4 substrate, 2.3-fold on Day 1 and 3.3- fold on Day 5, when a single oral dose of 2 mg midazolam was co-administered on Days 1 and 5 of a regimen of EMEND 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 to 5.
28 toegevoegd op dagen 1 en 5 aan een behandeling met EMEND 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op dagen 2-5.
28 In a third study with intravenous and oral administration of midazolam, EMEND was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, together with ondansetron 32 mg Day 1, dexamethasone 12 mg Day 1 and 8 mg Days 2-4.
In een derde onderzoek met intraveneuze en orale toediening van midazolam werd EMEND gegeven als 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op dagen 2 en 3, samen met ondansetron 32 mg op dag 1, dexamethsaon 12 mg op dag 1 en 8 mg op dagen 2 - 4.
EMEND, ondansetron and dexamethasone) decreased the AUC of oral midazolam 16% on Day 6, 9% on Day 8, 7% on Day 15 and 17% on Day 22.
Deze combinatie (van EMEND, ondansetron en dexamethason) verlaagde de AUC van oraal midazolam op dag 6 met 16%, op dag 8 met 9%, op dag 15 met 7% en op dag 22 met 17%.
Aprepitant does not seem to interact with the P-glycoprotein transporter, as suggested by the lack of interaction of EMEND with digoxin.
Aprepitant lijkt geen interactie te vertonen met P-glycoproteïne (transporteiwit), zoals het ontbreken van een interactie van EMEND met digoxine doet vermoeden.
Effect of other agents on the pharmacokinetics of aprepitant Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g., ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant.
29 Effect van andere middelen op de farmacokinetiek van aprepitant Bij gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een remming van de CYP3A4-activiteit geven (zoals ritonavir, ketoconazol, claritromycine, telitromycine) moet voorzichtig te werk worden gegaan omdat de combinatie de plasmaconcentraties van aprepitant verhoogt.
When a single 125 mg dose of aprepitant was administered on Day 5 of a 10-day regimen of 400 mg/ day of ketoconazole, a strong CYP3A4 inhibitor, the AUC of aprepitant increased approximately 5-fold and the mean terminal half-life of aprepitant increased approximately 3-fold.
Als een eenmalige dosis aprepitant 125 mg werd toegediend op dag 5 van een 10-daagse behandeling met 400 mg/ dag ketoconazol, een sterke CYP3A4-remmer, werd de AUC van aprepitant met ongeveer een factor 5 verhoogd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd van aprepitant met ongeveer een factor 3 verhoogd.
When a single 375 mg dose of aprepitant was administered on Day 9 of a 14-day regimen of 600 mg/ day of rifampicin, a strong CYP3A4 inducer, the AUC of aprepitant decreased 91% and the mean terminal half-life decreased 68%.
Als een eenmalige dosis aprepitant 375 mg werd toegediend op dag 9 van een 14-daagse behandeling met 600 mg/ dag rifampicine, een sterke CYP3A4-inductor, werd de AUC van aprepitant met 91% verlaagd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd met 68% verlaagd.
EMEND should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
EMEND mag niet tijdens de zwangerschap worden toegediend tenzij dit duidelijk noodzakelijk is
The most common adverse reactions reported at a greater incidence in patients treated with the aprepitant regimen than with standard therapy in patients receiving highly emetogenic chemotherapy were: hiccups (4.6% versus 2.9%), asthenia/ fatigue (2.9% versus 1.6%), alanine aminotransferase (ALT) increased (2.8% versus 1.5%), constipation (2.2% versus 2.0%), headache (2.2% versus 1.8%), and anorexia (2.0% versus 0.5%).
30 De meest voorkomende bijwerkingen die bij de met aprepitant behandelde patiënten met een hogere incidentie werden gemeld dan bij de standaardtherapie bij patiënten die hoog-emetogene chemotherapie kregen, waren: hik (4,6% versus 2,9%), asthenie/ vermoeidheid (2,9% versus 1,6%), verhoogd alanineaminotransferase (ALT) (2,8% versus 1,5%), constipatie (2,2% versus 2,0%), hoofdpijn (2,2% versus 1,8%), en anorexie (2,0% versus 0,5%).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000) and very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
Frequenties zijn gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100 tot < 1/ 10); soms (≥ 1/ 1000 tot < 1/ 100); zelden (≥ 1/ 10.000 tot < 1/ 1000) en zeer zelden (< 1/ 10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Bradycardia febrile neutropenia, anaemia
bradycardie febriele neutropenie, anemie
uncommon uncommon
soms soms
Conjunctivitis
conjunctivitis tinnitus
uncommon
soms soms
Tinnitus hiccups
hik
uncommon common
vaak
uncommon uncommon common
opvliegers asthenie/ vermoeidheid
uncommon
Frequentie
In addition, two serious adverse reactions were reported in clinical studies in postoperative nausea and vomiting (PONV) in patients taking a higher dose of aprepitant: one case of constipation, and one case of sub-ileus.
Daarnaast werden twee ernstige bijwerkingen gemeld in klinische onderzoeken naar postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij patiënten die een hogere dosis aprepitant gebruikten: een geval van verstopping en een geval van subileus.
31 One case of angioedema and urticaria was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant in a non-CINV/ non-PONV study.
Er werd een geval van angio-oedeem en urticaria gemeld als ernstige bijwerkingen bij een patiënt die aprepitant in een niet-CINV/ niet-PONV-studie kreeg.
Efficacy was based on evaluation of the following composite measure: complete response (defined as no emetic episodes and no use of rescue therapy) primarily during Cycle 1.
32 De werkzaamheid werd gebaseerd op beoordeling van de volgende samengestelde parameter: volledige respons (gedefinieerd als geen braken en geen gebruik van rescue-medicatie) met name gedurende cyclus 1.
A summary of the key study results from the combined analysis is shown in Table 1.
Tabel 1 toont een overzicht van de belangrijkste studieresultaten uit de gecombineerde analyse.
32 Table 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1
Tabel 1 Percentage patiënten die hoog-emetogene chemotherapie krijgen die per behandelingsgroep en fase reageren - Cyclus 1
Figure 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
33 Figuur 1 toont de geschatte tijd tot eerste braken in de gecombineerde analyse in een Kaplan- Meier-curve.
In the same 2 clinical studies, 851 patients continued into the Multiple-Cycle extension for up to 5 additional cycles of chemotherapy.
In dezelfde twee klinische studies kregen 851 patiënten in de Multiple-Cycle-extensie nog eens 5 chemokuren.
33 In a randomised, double-blind study in a total of 866 patients (864 females, 2 males) receiving chemotherapy that included cyclophosphamide 750-1500 mg/ m2; or cyclophosphamide 500- 1500 mg/ m2 and doxorubicin (< 60 mg/ m2) or epirubicin (< 100 mg/ m2), aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with standard therapy (placebo plus ondansetron 8 mg orally (twice on Day 1, and every 12 hours on Days 2 and 3) plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1).
In een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek bij in totaal 866 patiënten (864 vrouwen, 2 mannen) die chemotherapie kregen met daarin cyclofosfamide 750-1500 mg/ m2; of cyclofosfamide 500- 1500 mg/ m2 en doxorubicine (< 60 mg/ m2) of epirubicine (< 100 mg/ m2), werd aprepitant in combinatie met een behandeling met ondansetron/ dexamethason (zie rubriek 4.2) vergeleken met standaard therapie (placebo + ondansetron 8 mg oraal (tweemaal op dag 1, en om de 12 uur op dagen 2 en 3) + dexamethason 20 mg oraal op dag 1).
Table 2 Percent of Patients Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1 Moderately Emetogenic Chemotherapy
34 Tabel 2 Percentage patiënten die per behandelingsgroep en fase reageren - Cyclus 1 Matig-emetogene chemotherapie
(95% CI)
Verschillen* (95 %-BI)
Complete Response (no emesis and no rescue therapy)
Volledige respons (geen braken en geen rescue-medicatie)
34 The estimated time to first emesis in the study is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 2.
Figuur 2 toont de geschatte tijd tot eerste braken in de studie in een Kaplan-Meier-curve.
Figure 2 Percent of Patients Receiving Moderately Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
Figuur 2 Percentage patiënten die matig-emetogene chemotherapie krijgen die niet braken, in de tijd- Cyclus 1
Time (hours)
Tijd (uren))
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous
Bij jonge gezonde volwassenen vertegenwoordigt aprepitant ongeveer 19% van de radioactiviteit in plasma gedurende 72 uur na een eenmalige intraveneuze dosis van 100 mg (14C) fosaprepitant, een prodrug van aprepitant, wat wijst op een aanzienlijke concentratie metabolieten in het plasma.
35 administration 100 mg dose of [14C]-fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
In menselijk plasma zijn 12 metabolieten van aprepitant geïdentificeerd.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]- fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Na een eenmalige intraveneuze dosis 100 mg [14C] fosaprepitant, een prodrug van aprepitant aan gezonde proefpersonen werd 57% van de radioactiviteit in de urine en 45% in de feces teruggevonden.
The plasma clearance of aprepitant is dose-dependent, decreasing with increased dose and ranged from approximately 60 to 72 ml/ min in the therapeutic dose range.
De plasmaklaring van aprepitant is dosisafhankelijk, neemt met toenemende doses af en varieerde in het therapeutische doseringsbereik ongeveer 60-72 ml/min.
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant on Day 1 and 80 mg once daily on Days 2 through 5, the AUC0-24hr of aprepitant was 21% higher on Day 1 and 36% higher on Day 5 in elderly (≥ 65 years) relative to younger adults.
Na orale toediening van een eenmalige dos is aprepitant 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2-5 was de AUC0-24u van aprepitant bij ouderen (> 65 jaar) 21% hoger op dag 1 en 36% hoger op dag 5 vergeleken met jongere volwassenen.
Following oral administration of a single 125 mg dose ofaprepitant, the Cmax for aprepitant is 16% higher in females as compared with males.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepitant 125 mg is de Cmax van aprepitant bij vrouwen 16% hoger dan bij mannen.
Hepatic impairment:
36 Leverfunctiestoornis:
Mild hepatic impairment(Child-Pugh class A) does not affect the pharmacokinetics of aprepitant to a clinically relevant extent.
Lichte leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse A) heeft geen klinisch relevante invloed op de farmacokinetiek van aprepitant.
A single 240 mg dose of aprepitant was administered to patients with severe renal impairment (CrCl < 30 ml/ min) and to patients with end stage renal disease (ESRD) requiring haemodialysis.
Een eenmalige dosis aprepitant 2 40 mg werd toegediend aan patiënten met ernstige nierfunctiestoornis (CrCl < 30ml/min) en aan patiënten met nierlijden in het eindstadium (ESRD) die hemodialyse nodig hadden.
Due to modest decreases in protein binding of aprepitant in patients with renal disease, the AUC of pharmacologically active unbound aprepitant was not significantly affected in patients with renal impairment compared with healthy subjects.
Als gevolg van de bescheiden verlaging van de eiwitbinding van aprepitant bij patiënten met nierlijden werd de AUC van farmacologisch actief ongebonden aprepipant bij patiënten met nierifunctiestoornis niet aanzienlijk veranderd in vergelijking met gezonde proefpersonen.
Relationship between concentration and effect Using a highly specific NK1-receptor tracer, positron emission tomography (PET) studies in healthy young men have shown that aprepitant penetrates into the brain and occupies NK1 receptors in a dose- and plasma- concentration-dependent manner.
Verband tussen concentratie en effect Door gebruikmaking van een zeer specifieke NK1-receptor tracer, blijkt uit positronemissietomografie (PET)-onderzoek bij gezonde jonge mannen dat aprepitant tot in de hersenen doordringt en NK1- receptoren op een dosis- en plasmaconcentratieafhankelijke wijze bezet.
36 5.3 Pre-clinical safety data
5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
However, it should be noted that systemic exposure in rodents was similar or even lower than therapeutic exposure in humans at the 125 mg/ 80 mg dose.
Hier zij opgemerkt dat de systemische blootstelling bij knaagdieren ongeveer gelijk was aan of zelfs lager was dan de therapeutische blootstelling bij mensen bij de 125 mg/80 mg dosering.
Capsule shell Gelatin Sodium laurilsulfate and silica colloidal anhydrous may be used Titanium dioxide (E 171) Yellow iron oxide (E 172) Red iron oxide (E 172)
Omhulling capsule Gelatine Natriumlaurylsulfaat en watervrij colloïdaal silicium kunnen worden gebruikt Titaandioxide (E 171) Rood ijzeroxide (E 172) 37 Geel ijzeroxide (E 172)
Aluminium blister containing one 125 mg capsule.
Aluminium blister met 1 capsule 125 mg.
5 Aluminium blisters each containing one 125 mg capsule.
5 Aluminium blisters met elk 1 capsule 125 mg.
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/.
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
EMEND 125 mg hard capsules EMEND 80 mg hard capsules
EMEND 125 mg harde capsules EMEND 80 mg harde capsules
Each 125 mg capsule contains 125 mg of aprepitant.
Elke capsule van 125 mg bevat 125 mg aprepitant.
Each 80 mg capsule contains 80 mg of aprepitant.
Elke capsule van 80 mg bevat 80 mg aprepitant.
Excipient:
125 mg sucrose (in de 125 mg capsule), Hulpstof:
80 mg sucrose (in the 80 mg capsule).
80 mg sucrose (in de 80 mg capsule).
The 125 mg capsule is opaque with a white body and pink cap with “ 462” and “ 125 mg” printed radially in black ink on the body.
De capsule 125 mg is ondoorschijnend, wit/ roze met “ 462” en “ 125 mg” radiaal bedrukt met zwarte inkt.
The 80 mg capsules are opaque with a white body and cap with “ 461” and “ 80 mg” printed radially in black ink on the body.
De capsule 80 mg is ondoorschijnend, wit met “ 461” en “ 80 mg” radiaal opgedrukt met zwarte inkt.
EMEND 125 mg/ 80 mg is given as part of combination therapy (see section 4.2).
EMEND 125 mg/ 80 mg wordt toegediend als onderdeel van combinatietherapie (zie rubriek 4.2).
The recommended posology of EMEND is 125 mg orally (PO) once daily one hour before start of chemotherapy on Day 1 and 80 mg PO once daily on Days 2 and 3.
De aanbevolen dosering van EMEND is 125 mg oraal (PO) eenmaal daags één uur voor chemotherapie op dag 1 en 80 mg PO eenmaal daags op de dagen 2 en 3.
39 Highly Emetogenic Chemotherapy Regimen
39 Hoog-emetogene chemotherapie
none
Geen
EMENDwas administered orally 1 hour prior to chemotherapy treatment on Day 1 and in the morning on Days 2 and 3.
EMEND werd op dag 1, 1 uur vóór chemotherapie oraal toegediend, op de dagen 2 en 3 in de ochtend.
Efficacy data on combination with other corticosteroids and 5-HT3 antagonists are limited.
Er zijn beperkte werkzaamheidsgegevens over de combinatie met andere corticosteroïden en 5-HT3-antagonisten.
For additional information on the co-administration with corticosteroids, see section 4.5.
Voor aanvullende informatie over de gelijktijdige toediening met corticosteroïden, zie rubriek 4.5.
Please refer to the Summary of Product Characteristics of co-administered antiemetics.
Zie de Samenvatting van de Productkenmerken van gelijktijdig toegediende anti-emetica.
(see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik met pimozide, terfenadine, astemizol of cisapride. (zie rubriek 4.5).
4.4 Special warnings and precautions for use
40 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
After the end of treatment, EMEND causes a transient moderate induction of CYP2C9 and a transient mild induction of CYP3A4 and glucuronidation.
Na afloop van de behandeling geeft EMEND een tijdelijke matige inductie van CYP2C9 en een lichte tijdelijke inductie van CYP3A4 en gluconidering.
EMEND must not be used concurrently with pimozide, terfenadine, astemizole, or cisapride (see section 4.3).
41 EMEND mag niet gelijktijdig worden toegediend met pimozide, terfenadine, astemizol of cisapride (zie rubriek 4.3).
Inhibition of CYP3A4 by aprepitant could result in elevated plasma concentrations of these active substances, potentially causing serious or life-threatening reactions.
Remming van CYP3A4 door aprepitant kan de plasmaconcentratie van deze werkzame bestanddelen verhogen, wat tot ernstige of levensbedreigende reacties kan leiden.
41 Induction As a moderate inducer of CYP2C9 and a mild inducer of CYP3A4 and glucuronidation, aprepitant can decrease plasma concentrations of substrates eliminated by these routes.
Inductie Als matige inductor van CYP2C9 en lichte inductor van CYP3A4 en glucuronidering, kan aprepitant de plasmaconcentraties verminderen van substraten die via deze routes worden geëlimineerd.
Caution is advised when warfarin, acenocoumarol, tolbutamide, phenytoin or other active substances that are known to be metabolised by CYP2C9 are administered during this time period.
Voorzichtigheid wordt geadviseerd als warfarine, acenocoumarol, tolbutamide, fenytoïne of andere werkzame bestanddelen waarvan bekend is dat deze door CYP2C9 worden gemetaboliseerd gedurende deze periode worden toegediend.
The dose of dexamethasone in chemotherapy induced nausea and vomiting clinical trials was chosen to account for active substance interactions (see section 4.2).
Bij de gekozen dosis dexamethason in het wegens misselijke en braken na chemotherapie verrichtte klinisch onderzoek, is rekening gehouden met interacties van het werkzame bestanddeel (zie rubriek 4.2).
EMEND increased the AUC of midazolam, a sensitive CYP3A4 substrate, 2.3-fold on Day 1 and 3.3- fold on Day 5, when a single oral dose of 2 mg midazolam was co-administered on Days 1 and 5 of a regimen of EMEND 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 to 5.
42 toegevoegd op dagen 1 en 5 aan een behandeling met EMEND 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op dagen 2-5.
42 In a third study with intravenous and oral administration of midazolam, EMEND was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, together with ondansetron 32 mg Day 1, dexamethasone 12 mg Day 1 and 8 mg Days 2-4.
In een derde onderzoek met intraveneuze en orale toediening van midazolam werd EMEND gegeven als 125 mg op dag 1 en 80 mg/ dag op dagen 2 en 3, samen met ondansetron 32 mg op dag 1, dexamethsaon 12 mg op dag 1 en 8 mg op dagen 2 - 4.
EMEND, ondansetron and dexamethasone) decreased the AUC of oral midazolam 16% on Day 6, 9% on Day 8, 7% on Day 15 and 17% on Day 22.
Deze combinatie (van EMEND, ondansetron en dexamethsaon) verlaagde de AUC van oraal midazolam op dag 6 met 16%, op dag 8 met 9%, op dag 15 met 7% en op dag 22 met 17%.
The plasma AUC of midazolam was increased by 1.5-fold.
De plasma AUC vanof midazolam nam met een factor 1,5 toe.
In clinical interaction studies, aprepitant did not have clinically important effects on the pharmacokinetics of ondansetron, granisetron, or hydrodolasetron (the active metabolite of dolasetron).
In klinische onderzoeken naar interacties had aprepitant geen klinisch belangrijk effect op de farmacokinetiek van ondansetron, granisetron of hydrodolasetron (de actieve metaboliet van dolasetron).
Effect of other agents on the pharmacokinetics of aprepitant Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g., ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant.
43 Effect van andere middelen op de farmacokinetiek van aprepitant Bij gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een remming van de CYP3A4-activiteit geven (zoals ritonavir, ketoconazol, claritromycine, telitromycine) moet voorzichtig te werk worden gegaan omdat de combinatie de plasmaconcentraties van aprepitant verhoogt.
Concomitant administration of EMEND with active substances that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant that may result in decreased efficacy of EMEND.
Gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een sterke inductie van de CYP3A4-activiteit geven (zoals rifampicine, fenytoine, carbamazepine, fenobarbital) moet vermeden worden omdat de combinatie de plasmaconcentratie van aprepitant verlaagt.
However, when driving vehicles or operating machines, it should be taken into account that dizziness and fatigue have been reported after taking EMEND (see section 4.8).
Bij het rijden of het bedienen van machines moet er echter rekening mee gehouden worden dat duizeligheid en slaperigheid gemeld zijn na inname van EMEND (zie rubriek 4.8).
The most common adverse reactions reported at a greater incidence in patients treated with the aprepitant regimen than with standard therapy in patients receiving highly emetogenic chemotherapy were: hiccups (4.6% versus 2.9%), asthenia/ fatigue (2.9% versus 1.6%), alanine aminotransferase (ALT) increased (2.8% versus 1.5%), constipation (2.2% versus 2.0%), headache (2.2% versus 1.8%), and anorexia (2.0% versus 0.5%).
44 De meest voorkomende bijwerkingen die bij de met aprepitant behandelde patiënten met een hogere incidentie werden gemeld dan bij de standaardtherapie bij patiënten die hoog-emetogene chemotherapie kregen, waren: hik (4,6% versus 2,9%), asthenie/ vermoeidheid (2,9% versus 1,6%), verhoogd alanineaminotransferase (ALT) (2,8% versus 1,5%), constipatie (2,2% versus 2,0%), hoofdpijn (2,2% versus 1,8%), en anorexie (2,0% versus 0,5%).
uncommon uncommon common
Systeem/ Orgaanklasse
oedema, chest discomfort, lethargy, thirst
Bijwerking borst, lethargie, dorst
uncommon
Frequentie soms
45 One case of angioedema and urticaria was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant in a non-CINV/ non-PONV study.
Er werd een geval van angio-oedeem en urticaria gemeld als ernstige bijwerkingen bij een patiënt die aprepitant in een niet-CINV/ niet-PONV-studie kreeg.
Efficacy was based on evaluation of the following composite measure: complete response (defined as no emetic episodes and no use of rescue therapy) primarily during Cycle 1.
46 De werkzaamheid werd gebaseerd op beoordeling van de volgende samengestelde parameter: volledige respons (gedefinieerd als geen braken en geen gebruik van rescue-medicatie) met name gedurende cyclus 1.
46 A summary of the key study results from the combined analysis is shown in Table 1.
Tabel 1 toont een overzicht van de belangrijkste studieresultaten uit de gecombineerde analyse.
Table 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1
Tabel 1 Percentage patiënten die hoog-emetogene chemotherapie krijgen die per behandelingsgroep en fase reageren - Cyclus 1
* The confidence intervals were calculated with no adjustment for gender and concomitant chemotherapy, which were included in the primary analysis of odds ratios and logistic models. † One patient in the Aprepitant Regimen only had data in the acute phase and was excluded from the overall and delayed phase analyses; one patient in the Standard Regimen only had data in the delayed phase and was excluded from the overall and acute phase analyses.
Bij één patiënt in het standaardschema waren alleen gegevens in de vertraagde fase beschikbaar en deze werd geëxcludeerd uit de overall- en acute-fase-analyses.
The estimated time to first emesis in the combined analysis is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 1.
47 Figuur 1 toont de geschatte tijd tot eerste braken in de gecombineerde analyse in een Kaplan- Meier-curve.
Figure 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
Figuur 1 Percentage patiënten die hoog-emetogene chemotherapie krijgen die niet braken, in de tijd – Cyclus 1
47 In the same 2 clinical studies, 851 patients continued into the Multiple-Cycle extension for up to 5 additional cycles of chemotherapy.
In dezelfde twee klinische studies kregen 851 patiënten in de Multiple-Cycle-extensie nog eens 5 chemokuren.
In a randomised, double-blind study in a total of 866 patients (864 females, 2 males) receiving chemotherapy that included cyclophosphamide 750-1500 mg/ m2; or cyclophosphamide 500- 1500 mg/ m2 and doxorubicin (< 60 mg/ m2) or epirubicin (< 100 mg/ m2), aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with standard therapy (placebo plus ondansetron 8 mg orally (twice on Day 1, and every 12 hours on Days 2 and 3) plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1).
In een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek bij in totaal 866 patiënten (864 vrouwen, 2 mannen) die chemotherapie kregen met daarin cyclofosfamide 750-1500 mg/ m2; of cyclofosfamide 500- 1500 mg/ m2 en doxorubicine (< 60 mg/ m2) of epirubicine (< 100 mg/ m2), werd aprepitant in combinatie met een behandeling met ondansetron/ dexamethason (zie rubriek 4.2) vergeleken met standaard therapie (placebo + ondansetron 8 mg oraal (tweemaal op dag 1, en om de 12 uur op dagen 2 en 3) + dexamethason 20 mg oraal op dag 1).
Table 2 Percent of Patients Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1 Moderately Emetogenic Chemotherapy
48 Tabel 2 Percentage patiënten die per behandelingsgroep en fase reageren - Cyclus 1 Matig-emetogene chemotherapie
48 The estimated time to first emesis in the study is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 2.
Figuur 2 toont de geschatte tijd tot eerste braken in de studie in een Kaplan-Meier-curve.
Figure 2 Percent of Patients Receiving Moderately Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
49 Figuur 2 Percentage patiënten die matig-emetogene chemotherapie krijgen die niet braken, in de tijd- Cyclus 1
49 Metabolism Aprepitant undergoes extensive metabolism.
Metabolisme Aprepitant wordt in hoge mate gemetaboliseerd.
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous administration 100-mg dose of [14C]-fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
Bij jonge gezonde volwassenen vertegenwoordigt aprepitant ongeveer 19% van de radioactiviteit in plasma gedurende 72 uur na een eenmalige intraveneuze dosis van 100 mg (14C) fosapripant, een prodrug van aprepipant, wat wijst op een aanzienlijke concentratie metabolieten in het plasma.
Twelve metabolites of aprepitant have been identified in human plasma.
In menselijk plasma zijn 12 metabolieten van 50 aprepitant geïdentificeerd.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]- fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Na een eenmalige intraveneuze dosis 100 mg [14C] fosaprepipant, een prodrug van aprepipant, aan gezonde proefpersonen werd 57% van de radioactiviteit in de urine en 45% in de feces teruggevonden.
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant on Day 1 and 80 mg once daily on Days 2 through 5, the AUC0-24hr of aprepitant was 21% higher on Day 1 and 36% higher on Day 5 in elderly (≥ 65 years) relative to younger adults.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepipant 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2-5 was de AUC0-24u van aprepitant bij ouderen (> 65 jaar) 21% hoger op dag 1 en 36% hoger op dag 5 vergeleken met jongere volwassenen.
Following oral administration of a single 125 mg dose ofaprepitant, the Cmax for aprepitant is 16% higher in females as compared with males.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepipant 125 mg is de Cmax van aprepitant bij vrouwen 16% hoger dan bij mannen.
A single 240 mg dose of aprepitant was administered to patients with severe renal impairment (CrCl < 30 ml/ min) and to patients with end stage renal disease (ESRD) requiring haemodialysis.
Een eenmalige dosis aprepitant 240 mg werd toegediend aan patiënten met ernstige nierfunctiestoornis (CrCl < 30ml/min) en aan patiënten met nierlijden in het eindstadium (ESRD) die hemodialyse nodig hadden.
No dose adjustment for EMEND is necessary for patients with renal impairmentor for patients with ESRD undergoing haemodialysis.
Bij patiënten met nierfunctiestoornis of patiënten met ESRD die hemodialyse ondergaan, hoeft de dosering van EMEND niet te worden aangepast.
50 Relationship between concentration and effect Using a highly specific NK1-receptor tracer, positron emission tomography (PET) studies in healthy young men have shown that aprepitant penetrates into the brain and occupies NK1 receptors in a dose- and plasma- concentration-dependent manner.
Verband tussen concentratie en effect Door gebruikmaking van een zeer specifieke NK1-receptor tracer, blijkt uit positronemissietomografie (PET)-onderzoek bij gezonde jonge mannen dat aprepitant tot in de hersenen doordringt en NK1- receptoren op een dosis- en plasmaconcentratieafhankelijke wijze bezet.
5.3 Pre-clinical safety data
51 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
Capsule content Sucrose Microcrystalline cellulose (E 460) Hydroxypropyl cellulose (E 463) Sodium laurilsulfate
Inhoud capsule Sucrose Microkristallijne cellulose (E 460) Hydroxypropylcellulose (E 463) natriumlaurylsulfaat
Capsule shell (125 mg) Gelatin Sodium laurilsulfate and silica colloidal anhydrous may be used Titanium dioxide (E 171) Red iron oxide (E 172) Yellow iron oxide (E 172)
Omhulling capsule (125 mg) Gelatine Natriumlaurylsulfaat en watervrij colloïdaal silicium kunnen worden gebruikt Titaandioxide (E 171) Rood ijzeroxide (E 172) Geel ijzeroxide (E 172)
Capsule shell (80 mg) Gelatin Sodium laurilsulfate and silica colloidal anhydrous may be used Titanium dioxide (E 171)
Omhulling capsule (80 mg) Gelatine Natriumlaurylsulfaat en watervrij colloïdaal silicium kunnen worden gebruikt Titaandioxide (E 171)
Aluminium blister containing one 125 mg capsule and two 80 mg capsules.
Aluminium blister met 1 capsule 125 mg en 2 capsules 80 mg.
6.6 Special precautions for disposal
52 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
52 ANNEX II
53 BIJLAGE II
53 A.
54 A.
Box 581, 2031 BN 2003 PC Haarlem Netherlands
Merck Sharp & Dohme BV (Merck, Afdeling Productie) Waarderweg 39 Postbus 581, 2031 BN 2003 PC Haarlem Nederland
• CONDITIONS OR RESTRICTIONS REGARDING SUPPLY AND USE IMPOSED ON THE MARKETING AUTHORISATION HOLDER
• VOORWAARDEN OF BEPERKIGNEN OPGELEGD AAN DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN TEN AANZIEN VAN DE AFLEVERING EN HET GEBRUIK
The MAH must ensure that the system of pharmacovigilance, as described in version 3.0 presented in Module 1.8.1. of the Marketing Authorisation Application, is in place and functioning before and whilst the product is on the market.
Voordat en terwijl het product op de markt is, moet de registratiehouder een functionerend farmacovigilantiesysteem hebben zoals beschreven in versie 3.0 in Module 1.8.1. van de aanvraag van de vergunning voor het in de handel brengen.
Risk Management plan
Risicobeheersplan
The MAH commits to performing the studies and additional pharmacovigilance activities detailed in the Pharmacovigilance Plan, as agreed in version 2.0 of the Risk Management Plan (RMP) presented in Module 1.8.2. of the Marketing Authorisation Application and any subsequent updates of the RMP agreed by the CHMP.
De registratiehouder verplicht zich de in het farmacovigilantieplan omschreven studies en aanvullende farmacovigilantieactiviteiten te verrichten, zoals overeengekomen in versie 2.0 van het risicobeheersplan (Risk Management Plan – RMP) in Module 1.8.2. van de aanvraag voor het in de handel brengen en alle volgende door de CHMP geaccepteerde aanpassingen van het RMP.
When new information is received that may impact on the current Safety Specification, Pharmacovigilance Plan or risk minimisation activities
Daarnaast moet een aangepaste RMP worden ingediend • Als nieuwe informatie ontvangen wordt die van invloed kan zijn op de huidige veiligheidsspecificatie (Safety Specification), het huidige farmacovigilantieplan of risicobeheersactiviteiten • Binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke (farmacovigilantie- of risicobeheers) mijlpaal • Als de EMEA daarom verzoekt.
55 A.
55 BIJLAGE III
56 PARTICULARS TO APPEAR ON OUTER PACKAGING
ETIKETTERING
OUTER PACKAGING – STANDARD PACK (CARTON)
57 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
EMEND 40 mg hard capsules Aprepitant
EMEND 40 mg harde capsules Aprepitant
Each hard capsule contains 40 mg of aprepitant.
Iedere harde capsule bevat 40 mg aprepitant.
See leaflet for further information.
Lees de bijsluiter voor nadere informatie.
1 hard capsule 5 x 1 hard capsule
1 harde capsule 5 x 1 harde capsule
Read the package leaflet before use.
Oraal gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen.
EU/1/03/262/007 1 hard capsule EU/1/03/262/008 5 x 1 hard capsule
EU/ 1/ 03/ 262/ 007 1 harde capsule EU/ 1/ 03/ 262/ 008 5 x 1 harde capsule
58 MINIMUM PARTICULARS TO APPEAR ON BLISTERS OR STRIPS
59 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
BLISTER TEXT
BLISTERTEKST
59 PARTICULARS TO APPEAR ON OUTER PACKAGING
60 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
OUTER PACKAGING – STANDARD PACK (CARTON)
BUITENVERPAKKING – STANDAARDVERPAKKING (KARTON)
EMEND 80 mg hard capsules Aprepitant
EMEND 80 mg harde capsules Aprepitant
Each hard capsule contains 80 mg of aprepitant.
Iedere harde capsule bevat 80 mg aprepitant.
1 hard capsule 2-day treatment pack containing:
1 harde capsule Verpakking voor 2-daagse behandeling, bevat:
2 x 80 mg hard capsule 5 x 1 hard capsule
2 x 80 mg harde capsule 5 x 1 harde capsule
EU/1/03/262/001 1 hard capsule EU/1/03/262/002 2 x 1 hard capsule EU/1/03/262/003 5 x 1 hard capsule
EU/ 1/ 03/ 262/ 001 1 harde capsule EU/ 1/ 03/ 262/ 002 2 x 1 harde capsule EU/ 1/ 03/ 262/ 003 5 x 1 harde capsule
61 PARTICULARS TO APPEAR ON THE IMMEDIATE PACKAGING (INCLUDING 2 HARD CAPSULES 80 MG)
EMEND 80 mg GEGEVENS DIE OP DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD (BEVAT 2 HARDE CAPSULES 80 MG)
IMMEDIATE PACKAGING – TRIFOLD – 2-day treatment pack
PRIMAIRE VERPAKKING – TRIFOLD- verpakking voor 2-daagse behandeling
Each hard capsule contains 80 mg of aprepitant.
62 Iedere harde capsule bevat 80 mg aprepitant.
See leaflet for further information.
Lees de bijsluiter voor nadere informatie
2-day treatment pack containing:
Verpakking voor 2-daagse behandeling, bevat:
2 x 80 mg hard capsule
2 harde capsules 80 mg
Please read enclosed leaflet before use.
Voor gebruik de bijsluiter lezen.
See enclosed leaflet for additional information about how to take EMEND.
Zie de bijsluiter voor aanvullende informatie over het innemen van EMEND.
WHEN and HOW to take EMEND
WANNEER en HOE EMEND in te nemen
Your doctor has prescribed EMEND, an anti-emetic, to help prevent nausea and vomiting associated with chemotherapy.
Uw arts heeft u EMEND, een antibraakmiddel, voorgeschreven om misselijkheid en braken door een chemokuur te helpen voorkomen.
HOW:
HOE:
EMEND 80 mg hard capsules are taken just once a day for 2 consecutive days.
Neem EMEND 80 mg harde capsules eenmaal daags op 2 achtereenvolgende dagen in.
EMEND capsules can be taken with or without food.
EMEND capsules mogen met of zonder voedsel worden ingenomen.
Do not remove all capsules at one time.
Neem niet alle capsules tegelijk uit de strip.
To remove, push capsules through from this side.
Voor het uitnemen van de capsule, op deze zijde drukken.
Start of Therapy WHEN:
Begin van de behandeling WANNEER:
Take one EMEND 80 mg capsule each morning.
Neem ’ s morgens één EMEND capsule 80 mg in.
Start on the day after your chemotherapy.
Begin op de dag na de chemokuur.
As nausea and vomiting may occur in the days following your chemotherapy, it is important that you take EMEND for 2 consecutive days as prescribed by your doctor.
Omdat misselijkheid en braken op de dagen na de chemokuur kunnen voorkomen, is het belangrijk dat u EMEND 2 dagen achter elkaar inneemt, zoals door uw arts voorgeschreven.
63 MINIMUM PARTICULARS TO APPEAR ON BLISTERS OR STRIPS
64 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
64 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
65 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKINGMOETEN WORDEN VERMELD
EMEND 125 mg hard capsules Aprepitant
EMEND 125 mg harde capsules Aprepitant
Each hard capsule contains 125 mg of aprepitant.
Iedere harde capsule bevat 125 mg aprepitant.