qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Pharmaceutical Form Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard
Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard
Route of Administration Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use
Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik
Packaging blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu) blister (PVC/ alu)
blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu) blisterverpakking (PVC/alu)
EU/ 1/ 98/ 066/ 013 EU/ 1/ 98/ 066/ 014 EU/ 1/ 98/ 066/ 015 EU/ 1/ 98/ 066/ 016 EU/ 1/ 98/ 066/ 017
EU/1/98/066/013 EU/1/98/066/014 EU/1/98/066/015 EU/1/98/066/016 EU/1/98/066/017
2 mg/ ml 1.5 mg 3 mg 4.5 mg 6 mg
2 mg/ml 1,5 mg 3 mg 4,5 mg 6 mg
Oral solution Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard
Drank Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard
Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use
Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik
bottle (amber glass) bottle (HDPE) bottle (HDPE) bottle (HDPE) bottle (HDPE)
fles (amberkleurig glas) fles (HDPE) fles (HDPE) fles (HDPE) fles (HDPE)
1 bottle 250 250 250 250
1 fles 250 250 250 250
EU/ 1/ 98/ 066/ 018
EU/1/98/066/018 EU/1/98/066/019
2 mg/ ml
2 mg/ml 4,6 mg/24 u
Oral solution
Drank Pleister voor transdermaal gebruik
Oral use
Oraal gebruik Transdermaal gebruik
bottle (amber glass)
fles (amberkleurig glas) sachet (papier/polyester/alu/polyacrylonitril)
7 sachets
1 fles 7 sachets
EU/ 1/ 98/ 066/ 020
EU/1/98/066/020
4.6 mg/ 24 h
4,6 mg/24 u
sachet (paper/ polyester/ alu/ polyacrylonitrile)
sachet (papier/polyester/alu/polyacrylonitril)
EU/ 1/ 98/ 066/ 021
EU/1/98/066/021
EU/ 1/ 98/ 066/ 022
EU/1/98/066/022
EU/ 1/ 98/ 066/ 023
EU/1/98/066/023
9.5 mg/ 24 h
9,5 mg/24 u
EU/ 1/ 98/ 066/ 024
EU/1/98/066/024
EU/ 1/ 98/ 066/ 025
EU/1/98/066/025
EU/ 1/ 98/ 066/ 026
EU/1/98/066/026
Exelon 1.5 mg hard capsules
Exelon 1,5 mg harde capsules
Each capsule contains rivastigmine hydrogen tartrate corresponding to rivastigmine 1.5 mg.
Elke capsule bevat rivastigminewaterstoftartraat overeenkomend met 1,5 mg rivastigmine.
Hard capsules
Harde capsules
Off-white to slightly yellow powder in a capsule with yellow cap and yellow body, with red imprint “ EXELON 1,5 mg ” on body.
Gebroken wit tot lichtgeel poeder in een capsule met geel kapje en gele romp, met rode opdruk “ EXELON 1,5 mg” op de romp.
Symptomatic treatment of mild to moderately severe Alzheimer’ s dementia.
Symptomatische behandeling van lichte tot matig ernstige dementie bij de ziekte van Alzheimer.
Symptomatic treatment of mild to moderately severe dementia in patients with idiopathic Parkinson’ s disease.
Symptomatische behandeling van lichte tot matig ernstige dementie bij patiënten met idiopatische ziekte van Parkinson.
Treatment should be initiated and supervised by a physician experienced in the diagnosis and treatment of Alzheimer’ s dementia or dementia associated with Parkinson’ s disease.
De start van en het toezicht op de behandeling dient te geschieden door een arts met ervaring in de diagnose en behandeling van dementie bij de ziekte van Alzheimer of geassocieerd met de ziekte van Parkinson.
Diagnosis should be made according to current guidelines.
De diagnose dient gesteld te worden aan de hand van de huidige richtlijnen.
Therapy with rivastigmine should only be started if a caregiver is available who will regularly monitor intake of the medicinal product by the patient.
De behandeling met rivastigmine mag slechts gestart worden, indien er een verzorger beschikbaar is, die regelmatig de geneesmiddelinname door de patiënt bewaakt.
Rivastigmine should be administered twice a day, with morning and evening meals.
Rivastigmine dient tweemaal daags te worden toegediend, bij het ontbijt en de avondmaaltijd.
The capsules should be swallowed whole.
De capsules dienen heel doorgeslikt te worden.
Initial dose 1.5 mg twice a day.
Startdosis 1,5 mg tweemaal daags.
Dose titration The starting dose is 1.5 mg twice a day.
Dosistitratie De startdosis is tweemaal daags 1,5 mg.
If this dose is well tolerated after a minimum of two weeks of treatment, the dose may be increased to 3 mg twice a day.
Wanneer deze dosering na minimaal twee weken behandeling goed verdragen wordt, kan de dosis verhoogd worden tot tweemaal daags 3 mg.
Subsequent increases to 4.5 mg and then 6 mg twice a day should also be based on good tolerability of the current dose and may be considered after a minimum of two weeks of treatment at that dose level.
Verdere verhogingen tot 4,5 mg en vervolgens 6 mg tweemaal daags zijn mede afhankelijk van het goed verdragen worden van de huidige dosis en kunnen worden overwogen na minimaal twee weken behandeling bij die dosis.
If adverse reactions (e. g. nausea, vomiting, abdominal pain or loss of appetite), weight decrease or worsening of extrapyramidal symptoms (e. g. tremor) in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease are observed during treatment, these may respond to omitting one or more doses.
Wanneer bijwerkingen (b.v. misselijkheid, braken, buikpijn of verlies van eetlust), gewichtsafname of een verergering van extrapyramidale symptomen (b.v. tremor) tijdens de behandeling worden waargenomen bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson, kunnen zij reageren op het overslaan van één of meerdere doses.
If adverse reactions persist, the daily dose should be temporarily reduced to the previous well-tolerated dose or the treatment may be discontinued.
Wanneer de bijwerkingen aanhouden, dient de dagelijkse dosis tijdelijk verminderd te worden tot de voorheen goed verdragen dosis of dient de behandeling beëindigd te worden.
Maintenance dose The effective dose is 3 to 6 mg twice a day; to achieve maximum therapeutic benefit patients should be maintained on their highest well tolerated dose.
Om een maximaal therapeutisch effect te bereiken dienen patiënten te worden ingesteld op de hoogste door hen goed verdragen dosis.
The recommended maximum daily dose is 6 mg twice a day.
De aanbevolen maximale dagelijkse dosis is tweemaal daags 6 mg.
2 Maintenance treatment can be continued for as long as a therapeutic benefit for the patient exists.
De onderhoudsbehandeling kan voortgezet worden zo lang er een therapeutisch voordeel voor de patiënt bestaat.
Therefore, the clinical benefit of rivastigmine should be reassessed on a regular basis, especially for patients treated at doses less than 3 mg twice a day.
Daarom dient het klinisch voordeel van rivastigmine regelmatig opnieuw geëvalueerd te worden, met name bij patiënten die behandeld worden met doseringen lager dan tweemaal daags 3 mg.
If after 3 months of maintenance dose treatment the patient’ s rate of decline in dementia symptoms is not altered favourably, the treatment should be discontinued.
Indien na 3 maanden onderhoudsbehandeling, de mate van achteruitgang in dementiesymptomen niet positief veranderd is, dient de behandeling beëindigd te worden.
Discontinuation should also be considered when evidence of a therapeutic effect is no longer present.
Indien er geen bewijs meer aanwezig is van een therapeutisch effect, dient het stopzetten van de therapie ook overwogen te worden.
Individual response to rivastigmine cannot be predicted.
De individuele respons op rivastigmine kan niet voorspeld worden.
However, a greater treatment effect was seen in Parkinson’ s disease patients with moderate dementia.
Er werd echter een groter behandelingseffect waargenomen bij parkinsonpatiënten met matige dementie.
Similarly a larger effect was observed in Parkinson’ s disease patients with visual hallucinations (see section 5.1).
Evenzo werd er een groter effect waargenomen bij parkinsonpatiënten met visuele hallucinaties (zie rubriek 5.1).
Treatment effect has not been studied in placebo-controlled trials beyond 6 months.
Het effect van de behandeling is niet onderzocht in placebo-gecontroleerde studies, die langer duurden dan 6 maanden.
Re-initiation of therapy If treatment is interrupted for more than several days, it should be re-initiated at 1.5 mg twice daily.
Opnieuw starten van de therapie Wanneer de behandeling is onderbroken voor meer dan enkele dagen, dient deze opnieuw te worden gestart met 1,5 mg tweemaal daags.
Dose titration should then be carried out as described above.
Dosistitratie dient dan te worden uitgevoerd zoals hierboven beschreven.
Renal and hepatic impairment Due to increased exposure in moderate renal and mild to moderate hepatic impairment, dosing recommendations to titrate according to individual tolerability should be closely followed (see section 5.2).
Gestoorde nier- of leverfunctie Gezien de toegenomen blootstelling bij matig gestoorde nier- en lichte tot matige gestoorde leverfunctie, dienen de doseringsaanbevelingen om te titreren tot de individuele verdraagbaarheid nauwgezet te worden gevolgd (zie rubriek 5.2).
Patients with severe liver impairment have not been studied (see section 4.3).
Patiënten met ernstige leverinsufficiëntie zijn niet onderzocht (zie rubriek 4.3).
Children Rivastigmine is not recommended for use in children.
Kinderen Rivastigmine wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen.
The use of this medicinal product is contraindicated in patients with
Het gebruik van dit geneesmiddel is gecontraïndiceerd bij patiënten met:
- hypersensitivity to the active substance, other carbamate derivatives or to any of the excipients
- overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel, andere carbamaatderivaten of voor één van
used in the formulation,
de hulpsstoffen van de formulering.
- severe liver impairment, as it has not been studied in this population.
- ernstige leverinsufficiëntie, aangezien het bij deze populatie niet is onderzocht.
The incidence and severity of adverse reactions generally increase with higher doses.
De incidentie en ernst van bijwerkingen nemen in het algemeen toe met hogere doseringen.
If treatment is interrupted for more than several days, it should be re-initiated at 1.5 mg twice daily to reduce the possibility of adverse reactions (e. g. vomiting).
Wanneer de behandeling is onderbroken voor meer dan enkele dagen, dient deze opnieuw te worden gestart met 1,5 mg tweemaal daags om de kans op bijwerkingen (b.v. braken) te verminderen.
Adverse reactions (e. g. hypertension and hallucinations in patients with Alzheimer’ s dementia and worsening of extrapyramidal symptoms, in particular tremor, in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease) have been observed shortly after dose increase.
Dosistitratie: bijwerkingen (b.v. hypertensie en hallucinaties bij patiënten met Alzheimer dementie en verergering van extrapyramidale symptomen, in het bijzonder tremor, bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson) zijn waargenomen kort na dosisverhoging.
They may respond to a dose reduction.
Ze kunnen reageren op een verlaging van de dosis.
In other cases, Exelon has been discontinued (see section 4.8).
In andere gevallen werd Exelon stopgezet (zie rubriek 4.8).
Gastrointestinal disorders such as nausea and vomiting may occur particularly when initiating treatment and/ or increasing the dose.
Gastrointestinale stoornissen zoals misselijkheid en braken kunnen voorkomen, in het bijzonder bij het starten van de behandeling en/of verhogen van de dosis.
These adverse reactions occur more commonly in women.
Deze bijwerkingen komen vaker voor bij vrouwen.
Patients with Alzheimer’ s disease may lose weight.
Patiënten met de ziekte van Alzheimer kunnen gewicht verliezen.
Cholinesterase inhibitors, including rivastigmine, have been associated with weight loss in these patients.
3 waaronder rivastigmine, worden in verband gebracht met gewichtsverlies bij deze patiënten.
During therapy patient’ s weight should be monitored.
Het gewicht van de patiënt dient tijdens de behandeling gecontroleerd te worden.
In case of severe vomiting associated with rivastigmine treatment, appropriate dose adjustments as recommended in section 4.2 must be made.
In geval van ernstig braken geassocieerd met de behandeling met rivastigmine, moet een geschikte aanpassing van de dosering doorgevoerd worden zoals aanbevolen in rubriek 4.2.
Some cases of severe vomiting were associated with oesophageal rupture (see section 4.8).
Enkele gevallen van ernstig braken werden geassocieerd met oesofagusruptuur (zie rubriek 4.8).
Such events appeared to occur particularly after dose increments or high doses of rivastigmine.
Zulke gevallen leken voornamelijk voor te komen na verhoging van de dosis of bij hogere doses rivastigmine.
3 Care must be taken when using rivastigmine in patients with sick sinus syndrome or conduction defects (sino-atrial block, atrio-ventricular block) (see section 4.8).
Voorzichtigheid is geboden wanneer rivastigmine gebruikt wordt bij patiënten met sick sinus- syndroom of met geleidingsstoornissen (sinoatriaal blok, atrioventriculair blok) (zie rubriek 4.8).
Rivastigmine may cause increased gastric acid secretions.
Rivastigmine kan de maagzuursecretie verhogen.
Care should be exercised in treating patients with active gastric or duodenal ulcers or patients predisposed to these conditions.
Voorzichtigheid is geboden bij de behandeling van patiënten met actieve maag- of duodenumzweren of patiënten die gepredisponeerd zijn voor dergelijke aandoeningen.
Cholinesterase inhibitors should be prescribed with care to patients with a history of asthma or obstructive pulmonary disease.
Cholinesteraseremmers moeten met voorzichtigheid voorgeschreven worden aan patiënten met een geschiedenis van astma of obstructieve longziekten.
Cholinomimetics may induce or exacerbate urinary obstruction and seizures.
Cholinerge stoffen kunnen urinewegobstructie en convulsies doen ontstaan of verergeren.
Caution is recommended in treating patients predisposed to such diseases.
Voorzichtigheid wordt aanbevolen bij de behandeling van patiënten met een predispositie voor dergelijke ziekten.
The use of rivastigmine in patients with severe dementia of Alzheimer’ s disease or associated with Parkinson’ s disease, other types of dementia or other types of memory impairment (e. g. age-related cognitive decline) has not been investigated and therefore use in these patient populations is not recommended.
Het gebruik van rivastigmine door patiënten met ernstige dementie bij de ziekte van Alzheimer of geassocieerd met de ziekte van Parkinson, andere vormen van dementie of andere vormen van geheugenfunctiestoornissen (bijvoorbeeld leeftijdgerelateerde cognitieve afname) zijn niet onderzocht en gebruik bij deze patiëntenpopulaties wordt daarom niet aanbevolen.
Like other cholinomimetics, rivastigmine may exacerbate or induce extrapyramidal symptoms.
Evenals bij andere cholinomimetica kan rivastigmine extrapyramidale symptomen verergeren of induceren.
Worsening (including bradykinesia, dyskinesia, gait abnormality) and an increased incidence or severity of tremor have been observed in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease (see section 4.8).
Verslechtering (inclusief bradykinesie, dyskinesie, loopstoornis) en een toename in incidentie of intensiteit van tremor is waargenomen bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson (zie rubriek 4.8).
These events led to the discontinuation of rivastigmine in some cases (e. g. discontinuations due to tremor 1.7% on rivastigmine vs 0% on placebo).
Deze voorvallen hebben in enkele gevallen geleid tot het beëindigen van de behandeling met rivastigmine (b.v. beëindiging als gevolg van tremor 1,7% met rivastigmine ten opzichte van 0% met placebo).
Clinical monitoring is recommended for these adverse reactions.
Klinisch toezicht wordt aanbevolen voor deze bijwerkingen.
As a cholinesterase inhibitor, rivastigmine may exaggerate the effects of succinylcholine-type muscle relaxants during anaesthesia.
Als cholinesteraseremmer kan rivastigmine de effecten van succinylcholine-achtige spierrelaxantia tijdens de anesthesie versterken.
Caution is recommended when selecting anaesthetic agents.
Voorzichtigheid is geboden bij de keuze van anesthetica.
Possible dose adjustments or temporarily stopping treatment can be considered if needed.
Indien nodig kunnen doseringsaanpassingen of tijdelijk staken van de behandeling worden overwogen.
In view of its pharmacodynamic effects, rivastigmine should not be given concomitantly with other cholinomimetic substances and might interfere with the activity of anticholinergic medicinal products.
Met het oog op de farmacodynamische effecten dient rivastigmine niet gelijktijdig gegeven te worden met andere cholinomimetische middelen en zou het de activiteit van anticholinerge geneesmiddelen kunnen beïnvloeden.
No pharmacokinetic interaction was observed between rivastigmine and digoxin, warfarin, diazepam or fluoxetine in studies in healthy volunteers.
Er werd geen farmacokinetische interactie waargenomen tussen rivastigmine en digoxine, warfarine, diazepam of fluoxetine in studies bij gezonde vrijwilligers.
The increase in prothrombin time induced by warfarin is not affected by administration of rivastigmine.
De verlenging van de protrombinetijd geïnduceerd door warfarine wordt niet beïnvloed door de toediening van rivastigmine.
No untoward effects on cardiac conduction were observed following concomitant administration of digoxin and rivastigmine.
Er werden geen ongunstige effecten op de cardiale geleiding waargenomen na gelijktijdige toediening van digoxine en rivastigmine.
According to its metabolism, metabolic interactions with other medicinal products appear unlikely, although rivastigmine may inhibit the butyrylcholinesterase mediated metabolism of other substances.
Gezien het metabolisme van rivastigmine, zijn metabole interacties met andere geneesmiddelen niet waarschijnlijk, hoewel het butyrylcholinesterase gemedieerde metabolisme van andere middelen geremd zou kunnen worden.
For rivastigmine no clinical data on exposed pregnancies are available.
Er zijn voor rivastigmine geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
No effects on fertility or embryofoetal development were observed in rats and rabbits, except at doses related to maternal toxicity.
Er werden geen effecten op de fertiliteit of embryo-foetale ontwikkeling waargenomen bij ratten en konijnen, behalve bij doses gerelateerd aan maternale toxiciteit.
In peri/ postnatal studies in rats, an increased gestation time was observed.
Bij peri-/postnatale studies bij ratten werd een verlengde drachttijd gezien.
Rivastigmine should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Rivastigmine dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt tenzij strikt noodzakelijk.
In animals, rivastigmine is excreted into milk.
Bij dieren wordt rivastigmine uitgescheiden in de melk.
It is not known if rivastigmine is excreted into human milk.
Het is niet bekend of rivastigmine bij de mens wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Therefore, women on rivastigmine should not breast-feed.
Daarom mogen vrouwen die met rivastigmine worden behandeld geen borstvoeding geven.
Alzheimer’ s disease may cause gradual impairment of driving performance or compromise the ability to use machinery.
De ziekte van Alzheimer kan een geleidelijke vermindering van de rijvaardigheid veroorzaken, of het vermogen om machines te gebruiken in gevaar brengen.
Furthermore, rivastigmine can induce dizziness and somnolence, mainly when initiating treatment or increasing the dose.
Tevens kan rivastigmine duizeligheid en slaperigheid induceren, voornamelijk bij de start van de behandeling of bij een dosisverhoging.
Therefore, the ability of patients with dementia on rivastigmine to
Als gevolg hiervan heeft rivastigmine geringe tot matige invloed op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
4 continue driving or operating complex machines should be routinely evaluated by the treating physician.
Daarom dient de behandelende arts routinematig te evalueren of patiënten met dementie bij gebruik van rivastigmine in staat zijn om auto te blijven rijden of ingewikkelde machines te bedienen.
The most commonly reported adverse reactions are gastrointestinal, including nausea (38%) and vomiting (23%), especially during titration.
De meest frequent gemelde bijwerkingen zijn gastrointestinale bijwerkingen met inbegrip van misselijkheid (38%) en braken (23%), met name tijdens titratie.
Female patients in clinical studies were found to be more susceptible than male patients to gastrointestinal adverse reactions and weight loss.
Vrouwelijke patiënten in klinische studies waren gevoeliger voor gastrointestinale bijwerkingen en gewichtsverlies dan mannelijke patiënten.
The following adverse reactions, listed below in Table 1, have been accumulated in patients with Alzheimer’ s dementia treated with Exelon.
De volgende bijwerkingen in Tabel 1 komen voort uit de behandeling met Exelon van patiënten met dementie bij de ziekte van Alzheimer.
Adverse reactions are ranked under headings of frequency, the most frequent first, using the following convention:
Bijwerkingen zijn gerangschikt naar frequentie, de meest voorkomende eerst, gebruikmakend van de volgende afspraak:
Very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100, < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000) and not known (cannot be estimated from the available data).
Zeer vaak (> 1/10); vaak (> 1/100, < 1/10); soms (> 1/1.000, < 1/100); zelden (> 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Urinary infection
Urineweginfecties
Psychiatric disorders Nervous
Vaak Vaak Soms Soms Zeer zelden
Common Common Uncommon Uncommon Very rare system disorders Very common Common Common Common Uncommon Rare Very rare
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak Soms Zelden Zeer zelden
Agitation Confusion Insomnia Depression Hallucinations Dizziness Headache Somnolence Tremor Syncope Seizures Extrapyramidal symptoms (including worsening of Parkinson’ s disease)
Duizeligheid Hoofdpijn Slaperigheid Tremor Syncope Epileptische aanvallen Extrapyramidale symptomen (inclusief verergering van
Cardiac
Hartaandoeningen
disorders Rare Very rare
Zelden Zeer zelden
Angina pectoris Cardiac arrhythmia (e. g. bradycardia, atrio-ventricular block, atrial fibrillation and tachycardia)
Angina pectoris Hartaritmieën (b.v. bradycardie, atrioventriculair blok, atriumfibrilleren en tachycardie)
Very common Very common Very common Common Rare Very rare Very rare Not known
Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Vaak Zelden Zeer zelden Zeer zelden Niet bekend
Nausea Vomiting Diarrhoea Abdominal pain and dyspepsia Gastric and duodenal ulcers Gastrointestinal haemorrhage Pancreatitis Some cases of severe vomiting were associated with oesophageal rupture (see section 4.4).
Misselijkheid Braken Diarree Buikpijn en dyspepsie Maag- en darmulceraties Gastrointestinale bloedingen Pancreatitis Enkele gevallen van ernstig braken werden geassocieerd met oesofagusruptuur (zie rubriek 4.4)
Metabolism and nutritional disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hepatobiliary disorders
Lever- en galaandoeningen Huid-
Elevated liver function tests
Soms en onderhuidaandoeningen Vaak Zelden
5 Skin and subcutaneous tissue disorders General
Verhoogde leverfunctietesten Toegenomen transpiratie Huiduitslag
site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Common Common Uncommon
Vaak Vaak Soms
Fatigue and asthenia Malaise Accidental fall
Vermoeidheid en asthenie Malaise Accidenteel vallen
Weight loss
Gewichtsverlies
The following additional adverse reactions have been observed with Exelon transdermal patches: anxiety, delirium, pyrexia (common).
De volgende additionele bijwerkingen zijn waargenomen met Exelon pleisters voor transdermaal gebruik: angst, delirium, koorts (vaak).
Table 2 shows the adverse reactions reported in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease treated with Exelon.
Tabel 2 geeft de bijwerkingen weer bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson, behandeld met Exelon.
Psychiatric disorders Nervous Cardiac
Vaak Vaak Vaak
Common Common Common system disorders Very common Common Common Common Common Common Common Uncommon disorders Common Uncommon Uncommon
Zeer vaak Vaak Vaak Vaak Vaak Vaak Vaak Soms
Insomnia Anxiety Restlessness Tremor Dizziness Somnolence Headache Worsening of Parkinson’ s disease Bradykinesia Dyskinesia Dystonia Bradycardia Atrial Fibrillation Atrioventricular block
Tremor Duizeligheid Slaperigheid Hoofdpijn Verergering van ziekte van Parkinson Bradykinesie Dyskinesie Dystonie
Gastrointestinal disorders
Vaak Soms Soms
Very common Very common Common Common Common
Zeer vaak Zeer vaak Vaak Vaak Vaak en onderhuidaandoeningen Vaak
Nausea Vomiting Diarrhoea Abdominal pain and dyspepsia Salivary hypersecretion
Misselijkheid Braken Diarree Buikpijn en dyspepsie Speekselhypersecretie Toegenomen transpiratie
Skin and subcutaneous tissue disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Sweating increased
Spierstijfheid
Musculoskeletal and connective tissue disorders
Stofwisselings- en voedingsstoornissen
Common
Vaak Vaak
Muscle rigidity
Anorexie Dehydratie
Metabolism and nutritional disorders General
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Common Common disorders and administration
Vaak Vaak
Anorexia Dehydration
Vermoeidheid en asthenie Loopafwijking
site conditions
Tabel
Common Common
3 vermeldt het aantal en percentage
Fatigue and asthenia Gait abnormality
patiënten uit de specifieke klinische studie van 24 weken
Table 3 lists the number and percentage of patients from the specific 24-week clinical study conducted 6 with Exelon in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease with pre-defined adverse events that may reflect worsening of parkinsonian symptoms.
uitgevoerd met Exelon bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson met vooraf gedefinieerde bijwerkingen die een verergering van de parkinsonsymptomen kunnen weerspiegelen.
Pre-defined adverse events that may reflect worsening of parkinsonian symptoms in patients with dementia associated with Parkinson’ s disease
Vooraf gedefinieerde bijwerkingen, die een verergering van parkinsonsymptomen kunnen weerspiegelen bij patiënten met dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson
Total patients studied Total patients with pre-defined AE(s) Tremor Fall Parkinson’ s disease (worsening) Salivary hypersecretion Dyskinesia Parkinsonism Hypokinesia Movement disorder Bradykinesia Dystonia Gait abnormality Muscle rigidity Balance disorder Musculoskeletal stiffness Rigors Motor dysfunction
Tremor Vallen Ziekte van Parkinson (verergering) Speekselhypersecretie Dyskinesie Parkinsonisme Hypokinesie Bewegingsstoornis Bradykinesie Dystonie Loopstoornis Spierstijfheid Balansstoornis Skeletspierstijfheid Stijfheid Motoriekstoornissen
4.9 Overdose
7 4.9 Overdosering
Symptoms Most cases of accidental overdose have not been associated with any clinical signs or symptoms and almost all of the patients concerned continued rivastigmine treatment.
Symptomen De meeste gevallen van onopzettelijke overdosering zijn niet geassocieerd met enige klinische tekenen of symptomen en bijna alle betreffende patiënten zetten de behandeling met rivastigmine voort.
Where symptoms have occurred, they have included nausea, vomiting and diarrhoea, hypertension or hallucinations.
Wanneer er wel symptomen optraden betrof het misselijkheid, braken en diarree, hypertensie of hallucinaties.
Due to the known vagotonic effect of cholinesterase inhibitors on heart rate, bradycardia and/ or syncope may also occur.
Wegens het bekende vagotonisch effect van cholinesteraseremmers op het hartritme kan er tevens bradycardie en/of syncope optreden.
Ingestion of 46 mg occurred in one case; following conservative management the patient fully recovered within 24 hours.
Eén geval van inname van 46 mg kwam voor; na conservatieve therapie herstelde de patiënt volledig binnen 24 uur.
Treatment As rivastigmine has a plasma half-life of about 1 hour and a duration of acetylcholinesterase inhibition of about 9 hours, it is recommended that in cases of asymptomatic overdose no further dose of rivastigmine should be administered for the next 24 hours.
Behandeling Aangezien rivastigmine een plasmahalfwaardetijd heeft van ongeveer 1 uur en een acetylcholinesterase-inhibitieduur heeft van ongeveer 9 uur, wordt aangeraden om in gevallen van asymptomatische overdosering gedurende de volgende 24 uur geen verdere dosis van rivastigmine toe te dienen.
In overdose accompanied by severe nausea and vomiting, the use of antiemetics should be considered.
Bij een overdosering die gepaard gaat met ernstige misselijkheid en braken dient het gebruik van anti-emetica overwogen te worden.
Symptomatic treatment for other adverse reactions should be given as necessary.
Symptomatische behandeling van andere ongewenste effecten dient gegeven te worden indien dit noodzakelijk geacht wordt.
In massive overdose, atropine can be used.
Bij een massale overdosering kan atropine gebruikt worden.
An initial dose of 0.03 mg/ kg intravenous atropine sulphate is recommended, with subsequent doses based on clinical response.
Een initiële dosis van 0,03 mg/kg intraveneus atropinesulfaat wordt aanbevolen, gevolgd door doses gebaseerd op de klinische respons.
Use of scopolamine as an antidote is not recommended.
Het gebruik van scopolamine als antidotum wordt niet aanbevolen.
Pharmacotherapeutic group: anticholinesterases, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: anticholinesterases, ATC-code:
Rivastigmine is an acetyl- and butyrylcholinesterase inhibitor of the carbamate type, thought to facilitate cholinergic neurotransmission by slowing the degradation of acetylcholine released by
Rivastigmine is een acetyl- en butyrylcholinesteraseremmer van het carbamaat-type, waarvan wordt verondersteld dat het de cholinerge neurotransmissie vergemakkelijkt door het vertragen van de afbraak van acetylcholine, dat vrijkomt uit functioneel intacte cholinerge neuronen.
Thus, rivastigmine may have an ameliorative effect on cholinergic-mediated cognitive deficits in dementia associated with Alzheimer’ s disease and Parkinson’ s disease.
Rivastigmine kan daarom een verbeterend effect hebben op cholinerg-gemedieerde cognitieve gebreken bij dementie, die geassocieerd worden met de ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson.
Rivastigmine interacts with its target enzymes by forming a covalently bound complex that temporarily inactivates the enzymes.
Rivastigmine reageert met de doelenzymen door de vorming van een covalent gebonden complex, waardoor de enzymen tijdelijk worden geïnactiveerd.
In healthy young men, an oral 3 mg dose decreases acetylcholinesterase (AChE) activity in CSF by approximately 40% within the first 1.5 hours after administration.
Een orale dosis van 3 mg verlaagt bij gezonde jonge mannen de acetylcholinesterase (AChE) activiteit in de liquor cerebrospinalis met circa 40% binnen de eerste 1,5 uur na toediening.
Activity of the enzyme returns to baseline levels about 9 hours after the maximum inhibitory effect has been achieved.
De activiteit van het enzym keert ongeveer 9 uur nadat het maximaal remmend effect werd bereikt weer terug naar de basiswaarde.
In patients with Alzheimer’ s disease, inhibition of AChE in CSF by rivastigmine was dose-dependent up to 6 mg given twice daily, the highest dose tested.
Bij patiënten met de ziekte van Alzheimer is de remming van AChE door rivastigmine in de liquor cerebrospinalis dosis- afhankelijk en dit tot de hoogst geteste dosis, zijnde 6 mg tweemaal daags.
Inhibition of butyrylcholinesterase activity in CSF of 14 Alzheimer patients treated by rivastigmine was similar to that of AChE.
Remming van butyrylcholinesterase activiteit in de liquor cerebrospinalis bij 14 Alzheimer patiënten behandeld met rivastigmine was vergelijkbaar met die van AChE.
Clinical studies in Alzheimer’ s dementia The efficacy of rivastigmine has been established through the use of three independent, domain specific, assessment tools which were assessed at periodic intervals during 6 month treatment periods.
Klinische studies bij dementie bij de ziekte van Alzheimer De werkzaamheid van rivastigmine is aangetoond door gebruik te maken van drie onafhankelijke domeinspecifieke bepalingsmethoden die periodiek uitgevoerd werden gedurende de 6 maanden durende behandelingsperioden.
These include the ADAS-Cog (a performance based measure of cognition), the CIBIC-Plus (a comprehensive global assessment of the patient by the physician incorporating caregiver input), and the PDS (a caregiver-rated assessment of the activities of daily living including personal hygiene, feeding, dressing, household chores such as shopping, retention of ability to orient oneself to surroundings as well as involvement in activities relating to finances, etc.).
Deze bepalingsmethoden omvatten de ADAS-Cog (een prestatiegerichte meting van de cognitie), de CIBIC-Plus (een uitgebreid globaal onderzoek van de patiënt door de arts, daarbij rekening houdend met informatie die door de verzorger wordt gegeven), en de PDS (een door de verzorger vastgestelde evaluatie van het vermogen van de patiënt om activiteiten van het dagelijks leven uit te voeren, waaronder persoonlijke hygiëne, eten, aankleden, huishoudelijke taken zoals boodschappen doen, de mogelijkheid zichzelf te oriënteren in de omgeving als mede de betrokkenheid bij zaken als financiën enz.).
The patients studied had an MMSE (Mini-Mental State Examination) score of 10– 24.
8 De bestudeerde patiënten hadden een MMSE (Mini-Mental State Examination) score van 10– 24.
The results for clinically relevant responders pooled from two flexible dose studies out of the three pivotal 26-week multicentre studies in patients with mild-to-moderately severe Alzheimer’ s Dementia, are provided in Table 4 below.
De resultaten van twee studies met flexibele dosering van de drie belangrijke 26-weken durende multicenter studies van patiënten met lichte tot matige ernstige vormen van de ziekte van Alzheimer, die een klinisch relevante respons vertoonden, zijn samengevoegd en hieronder weergegeven in Tabel 4.
Clinically relevant improvement in these studies was defined a priori as at least 4-point improvement on the ADAS-Cog, improvement on the CIBIC-Plus, or at least a 10% improvement on the PDS.
Klinisch relevante verbetering was in deze studies a priori gedefinieerd als minstens een verbetering van 4 punten op de ADAS-Cog, een verbetering op de CIBIC-Plus, of minstens een verbetering van 10% op de PDS.
In addition, a post-hoc definition of response is provided in the same table.
Verder wordt in dezelfde tabel een post-hoc definitie gegeven voor respons.
The secondary definition of response required a 4-point or greater improvement on the ADAS-Cog, no worsening on the CIBIC-Plus, and no worsening on the PDS.
De secundaire definitie van respons vereiste een verbetering van 4 punten of meer op de ADAS-Cog, geen verslechtering op de CIBIC-Plus, en geen verslechtering op de PDS.
The mean actual daily dose for responders in the 6– 12 mg group, corresponding to this definition, was 9.3 mg.
De gemiddelde werkelijke dagelijkse dosering voor de patiënten die reageerden in de 6– 12 mg groep, overeenkomend met deze definitie, was 9,3 mg.
It is important to note that the scales used in this indication vary and direct comparisons of results for different therapeutic agents are not valid.
Het is belangrijk op te merken dat de schalen die gebruikt zijn bij deze indicatie variëren en dat directe vergelijkingen van de resultaten met andere therapeutische middelen niet opgaan.
Patients with Clinically Significant Response (%)
Patiënten met een significante klinische respons (%)
Intent to Treat
ITT
Last Observation Carried Forward
LOCF
Response Measure
Mate van respons
ADAS-Cog: improvement of at least 4 points
ADAS-Cog: verbetering met minstens 4 punten
21***
21 * * *
12 25***
12 25 * * *
CIBIC-Plus: improvement PDS: improvement of at least 10%
CIBIC-Plus: verbetering PDS: verbetering met minstens 10%
29*** 26***
29 * * * 26 * * *
18 32*** 17 30***
18 32 * * * 17 30 * * *
At least 4 points improvement on ADAS- Cog with no worsening on CIBIC-Plus and PDS
Minstens 4 punten verbetering op de ADAS-Cog en geen verslechtering op de CIBIC-Plus en PDS
6 12**
6 12 * *
*p < 0.05, **p < 0.01, ***p < 0.001
* p < 0,05, * * p < 0,01, * * * p < 0,001 ITT:
8 Clinical studies in dementia associated with Parkinson’ s disease The efficacy of rivastigmine in dementia associated with Parkinson’ s disease has been demonstrated in a 24-week multicentre, double-blind, placebo-controlled core study and its 24-week open-label extension phase.
Klinische studies bij dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson De werkzaamheid van rivastigmine bij dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson is aangetoond in een 24-weken durende, multicenter, dubbelblinde, placebo-gecontroleerde hoofdstudie en de daarop volgende 24-weken durende, open-label extensiefase.
Patients involved in this study had an MMSE (Mini-Mental State Examination) score of 10– 24.
De in deze studie geïncludeerde patiënten hadden een MMSE (Mini-Mental State Examination) score van 10– 24.
Efficacy has been established by the use of two independent scales which were assessed at regular intervals during a 6-month treatment period as shown in Table 5 below: the ADAS-Cog, a measure of cognition, and the global measure ADCS-CGIC (Alzheimer’ s Disease Cooperative Study- Clinician ’ s Global Impression of Change).
Werkzaamheid is aangetoond door gebruik te maken van twee onafhankelijke schalen, die werden geanalyseerd op vaste intervallen gedurende de 6-maanden durende behandelingsperiode, zoals weergegeven in Tabel 5 hieronder: de ADAS-Cog, een maat voor cognitie en de allesomvattende maatstaf ADCS-CGIC (Alzheimer’ s Disease Cooperative Study-Clinician’ s Global Impression of Change).
Dementia associated with Parkinson’ s Disease
Dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson
ITT + RDO population
ITT + RDO populatie
Mean baseline ± SD Mean change at 24 weeks ± SD Adjusted treatment
Gemiddelde basislijn ± SD Gemiddelde verandering bij 24 weken ± SD
23.8 ± 10.2 2.1 ± 8.2
23,8 ± 10.2 2,1 ± 8,2
difference
9 Aangepast behandelingsverschil
n/ a
n.v.t.
p-value versus placebo
p-waarde t.o.v. placebo
ITT - LOCF population
ITT - LOCF populatie
Mean baseline ± SD Mean change at 24 weeks ± SD Adjusted treatment
Gemiddelde basislijn ± SD Gemiddelde verandering bij 24 weken ± SD Aangepast
difference
behandelingsverschil
p-value versus placebo 1
p-waarde t.o.v. placebo 1
Based on ANCOVA with treatment and country as factors and baseline ADAS-Cog as a covariate.
Gebaseerd op ANCOVA met behandeling en land als factoren en basislijn ADAS-Cog als covariante.
A positive change indicates improvement.
Een positieve verandering wijst op verbetering.
2 Mean data shown for convenience, categorical analysis performed using van Elteren test ITT:
2 Gemakshalve worden gemiddelde data getoond, categoriale analyse uitgevoerd met de van Elteren test ITT:
Although a treatment effect was demonstrated in the overall study population, the data suggested that a larger treatment effect relative to placebo was seen in the subgroup of patients with moderate dementia associated with Parkinson’ s disease.
Alhoewel een behandelingseffect is aangetoond in de gehele studiepopulatie, suggereren de gegevens een groter behandelingseffect ten opzichte van placebo in de subgroep van patiënten met matige dementie geassocieerd met de ziekte van Parkinson.
Similarly a larger treatment effect was observed in those patients with visual hallucinations (see Table 6).
Evenzo werd er een groter behandelingseffect waargenomen bij parkinsonpatiënten met visuele hallucinaties (zie Tabel 6).
Patients with visual hallucinations
Patiënten met visuele hallucinaties
Patients without visual hallucinations
Patiënten zonder visuele hallucinaties
Mean baseline ± SD Mean change at 24 weeks ± SD
Gemiddelde basislijn ± SD Gemiddelde verandering bij 24 weken ± SD Aangepast
Adjusted treatment
behandelingsverschil
Patients with moderate dementia (MMSE 10-17)
Patiënten met matige dementie (MMSE 10-17)
Patients with mild (MMSE 18-24)
Patiënten met lichte dementie (MMSE 18-24)
5.2 Pharmacokinetic properties
10 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Absorption Rivastigmine is rapidly and completely absorbed.
Absorptie Rivastigmine wordt snel en volledig geabsorbeerd.
Peak plasma concentrations are reached in approximately 1 hour.
Maximale plasmaconcentraties worden binnen ongeveer 1 uur bereikt.
As a consequence of rivastigmine’ s interaction with its target enzyme, the increase in bioavailability is about 1.5-fold greater than that expected from the increase in dose.
Als gevolg van de interactie van rivastigmine met het doelenzym is de toename in de biologische beschikbaarheid circa 1,5 maal hoger dan verwacht wordt op basis van de toename in de dosis.
Absolute bioavailability after a 3 mg dose is about 36%±13%.
De absolute biologische beschikbaarheid na een dosis van 3 mg bedraagt circa 36%±13%.
Administration of rivastigmine with food delays absorption (tmax) by 90 min and lowers Cmax and increases AUC by approximately 30%.
Toediening van rivastigmine met voedsel vertraagt de absorptie (tmax) met 90 min en verlaagt de Cmax en doet de AUC toenemen met ongeveer 30%.
Distribution Protein binding of rivastigmine is approximately 40%.
Distributie Eiwitbinding van rivastigmine is ongeveer 40%.
It readily crosses the blood brain barrier and has an apparent volume of distribution in the range of 1.8– 2.7 l/ kg.
Het gaat gemakkelijk door de bloed-hersenbarrière en heeft een schijnbaar verdelingsvolume variërend van 1,8– 2,7 l/kg.
Metabolism Rivastigmine is rapidly and extensively metabolised (half-life in plasma approximately 1 hour), primarily via cholinesterase-mediated hydrolysis to the decarbamylated metabolite.
Metabolisme Rivastigmine wordt snel en uitgebreid gemetaboliseerd (halfwaardetijd in plasma circa 1 uur), voornamelijk via cholinesterasegemedieerde hydrolyse tot de gedecarbamylateerde metaboliet.
In vitro, this metabolite shows minimal inhibition of acetylcholinesterase (< 10%).
In vitro vertoont deze metaboliet een minimale remming van acetylcholinesterase (< 10%).
Based on evidence from in vitro and animal studies the major cytochrome P450 isoenzymes are minimally involved in rivastigmine metabolism.
Gebaseerd op het bewijs van in vitro en dierexperimentele studies zijn de belangrijkste cytochroom P450 isoenzymen minimaal betrokken bij de metabolisatie van rivastigmine.
Total plasma clearance of rivastigmine was approximately 130 l/ h after a 0.2 mg intravenous dose and decreased to 70 l/ h after a 2.7 mg intravenous dose.
De totale plasmaklaring van rivastigmine was ongeveer 130 l/uur na een intraveneuze dosis van 0,2 mg en verminderde tot 70 l/uur na een intraveneuze dosis van 2,7 mg.
Excretion Unchanged rivastigmine is not found in the urine; renal excretion of the metabolites is the major route of elimination.
Uitscheiding Onveranderd rivastigmine wordt niet in de urine aangetroffen; renale excretie van de metabolieten is de belangrijkste eliminatieroute.
Following administration of 14C-rivastigmine, renal elimination was rapid and essentially complete (> 90%) within 24 hours.
Na toediening van C14-rivastigmine, was de renale eliminatie snel en vrijwel volledig (> 90%) binnen 24 uur.
Less than 1% of the administered dose is excreted in the faeces.
Minder dan 1% van de toegediende dosis wordt in de faeces uitgescheiden.
There is no accumulation of rivastigmine or the decarbamylated metabolite in patients with Alzheimer’ s disease.
Er vindt geen accumulatie van rivastigmine of van de gedecarbamylateerde metaboliet plaats bij patiënten met de ziekte van Alzheimer.
Elderly subjects While bioavailability of rivastigmine is greater in elderly than in young healthy volunteers, studies in Alzheimer patients aged between 50 and 92 years showed no change in bioavailability with age.
Oudere personen Hoewel de biologische beschikbaarheid van rivastigmine hoger is bij ouderen dan bij jonge gezonde vrijwilligers, lieten studies bij patiënten met de ziekte van Alzheimer in leeftijd variërend van 50 tot 92 jaar geen verschil zien in de biologische beschikbaarheid met het vorderen van de leeftijd.
Subjects with hepatic impairment The Cmax of rivastigmine was approximately 60% higher and the AUC of rivastigmine was more than twice as high in subjects with mild to moderate hepatic impairment than in healthy subjects.
Personen met leverinsufficiëntie De Cmax van rivastigmine was ongeveer 60% hoger en de AUC van rivastigmine was meer dan tweemaal zo hoog bij personen met lichte tot matige leverinsufficiëntie dan bij gezonde personen.
10 compared with healthy subjects; however there were no changes in Cmax and AUC of rivastigmine in subjects with severe renal impairment.
Personen met nierinsufficiëntie Cmax en AUC van rivastigmine waren meer dan tweemaal zo hoog bij personen met matige nierinsufficiëntie vergeleken met gezonde personen; er waren echter geen veranderingen in Cmax en AUC van rivastigmine gevonden bij personen met een ernstige nierinsufficiëntie.
Repeated-dose toxicity studies in rats, mice and dogs revealed only effects associated with an exaggerated pharmacological action.
Studies met betrekking tot de toxiciteit na herhaalde doses bij ratten, muizen en honden leverden alleen effecten op geassocieerd met een versterkte farmacologische actie.
No target organ toxicity was observed.
Er werd geen toxiciteit in het doelorgaan waargenomen.
No safety margins to human exposure were achieved in the animal studies due to the sensitivity of the animal models used.
Door de gevoeligheid van de gebruikte diermodellen konden er geen veiligheidsgrenzen voor blootstelling bij de mens worden bereikt.
Rivastigmine was not mutagenic in a standard battery of in vitro and in vivo tests, except in a chromosomal aberration test in human peripheral lymphocytes at a dose 104 times the maximum clinical exposure.
Rivastigmine was niet mutageen in een standaardreeks van in vitro- en in vivo testen, behalve in een onderzoek naar chromosomale afwijkingen in humane perifere lymfocyten bij een dosis van 104 maal de maximale klinische blootstelling.
The in vivo micronucleus test was negative.
De in vivo micronucleus test was negatief.
No evidence of carcinogenicity was found in studies in mice and rats at the maximum tolerated dose, although the exposure to rivastigmine and its metabolites was lower than the human exposure.
11 maximale tolereerbare dosis, hoewel de blootstelling aan rivastigmine en de metabolieten lager was dan de humane blootstelling.
When normalised to body surface area, the exposure to rivastigmine and its metabolites was approximately equivalent to the maximum recommended human dose of 12 mg/ day; however, when compared to the maximum human dose, a multiple of approximately 6-fold was achieved in animals.
Wanneer deze in overeenstemming gebracht werd met het lichaamsoppervlak was de blootstelling aan rivastigmine en zijn metabolieten ongeveer gelijk aan de maximale aanbevolen dosis bij de mens van 12 mg/dag; wanneer men dit echter vergelijkt met de maximale dosis bij de mens, werd ongeveer het zesvoudige bereikt in dieren.
In animals, rivastigmine crosses the placenta and is excreted into milk.
In dieren passeert rivastigmine de placenta en wordt het uitgescheiden in de melk.
Oral studies in pregnant rats and rabbits gave no indication of teratogenic potential on the part of rivastigmine.
Orale studies bij zwangere ratten en konijnen gaven geen aanwijzing van een teratogeen potentieel van rivastigmine.
Gelatin Magnesium stearate Hypromellose Microcrystalline cellulose Silica, colloidal anhydrous Yellow iron oxide (E172) Red iron oxide (E172) Titanium dioxide (E171)
Gelatine Magnesiumstearaat Hypromellose Microkristallijne cellulose Watervrij colloïdaal siliciumdioxide Geel ijzeroxide (E172) Rood ijzeroxide (E172) Titaandioxide (E171)
5 years
5 jaar