qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
To be taken into consideration by patients on a controlled sodium diet.
Hiermee dient rekening te worden gehouden bij patiënten die een gecontroleerd natriumdieet volgen.
Based on its metabolism, laronidase is an unlikely candidate for Cytochrome P450 mediated interactions.
Gezien de wijze waarop laronidase wordt gemetaboliseerd, is het onwaarschijnlijk dat door het cytochroom-P450-systeem gemedieerde interacties hiermee zullen plaatsvinden.
Aldurazyme should not be administered simultaneously with chloroquine or procaine due to a potential risk of interference with the intracellular uptake of laronidase.
Aldurazyme mag niet gelijktijdig met chloroquine of procaïne worden toegediend vanwege de kans op interferentie met de intracellulaire opname van laronidase.
There are inadequate data on the use of Aldurazyme in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van Aldurazyme bij zwangere vrouwen.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects on pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition and postnatal development (see section 5.3).
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Therefore Aldurazyme should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Aldurazyme mag daarom niet tijdens zwangerschap worden gebruikt, tenzij duidelijk een noodzaak daartoe bestaat.
Laronidase may be excreted in milk.
Laronidase wordt mogelijk in melk uitgescheiden.
Because there are no data available in neonates exposed to laronidase via breast milk, it is recommended to stop breast-feeding during Aldurazyme treatment.
Omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over pasgeborenen die via moedermelk aan laronidase zijn blootgesteld, verdient het aanbeveling tijdens een behandeling met Aldurazyme geen borstvoeding te geven.
The majority of the related adverse events in the clinical trials were classified as infusion-associated reactions (IARs), experienced by 53% of the patients in the Phase 3 study (treated for up to 4 years) and 35% of the patients in the under 5 study (up to 1 year of treatment).
Tijdens het fase 3-onderzoek traden dergelijke bijwerkingen op bij 53% van de patiënten (behandeld gedurende maximaal 4 jaar) en bij 35% van de patiënten die deelnamen aan de studie voor patiënten jonger dan 5 jaar (behandeld gedurende maximaal 1 jaar).
Over time the number of these reactions decreased.
Na verloop van tijd nam het aantal gevallen van deze bijwerkingen af.
The majority of the IARs were mild or moderate in intensity.
Het merendeel van de IAR’ s was licht tot matig van aard.
The most frequent adverse drug reactions (ADRs) were: headache, nausea, abdominal pain, rash, arthralgia, backpain, pain at extremity, flushing, pyrexia, infusion site reactions, blood pressure increased, oxygen saturation decreased tachycardia and chills.
De meest voorkomende bijwerkingen van Aldurazyme waren: hoofdpijn, misselijkheid, buikpijn, uitslag, artralgie, rugpijn, pijn in de ledematen, roodheid in het gezicht, pyrexia, reacties rond de plaats van de infusie, verhoogde bloeddruk, afname van de zuurstofverzadiging, tachycardie en rillingen.
ADRs to Aldurazyme reported during the Phase 3 study and its extension in a total of 45 patients age 5 years and older and treated up to 4 years are listed below using the following categories of frequency: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10).
Bijwerkingen die tijdens het fase 3-onderzoek en het vervolgonderzoek als gevolg van Aldurazyme zijn beschreven bij in totaal 45 patiënten van 5 jaar en ouder, die maximaal 4 jaar zijn behandeld, staan in de onderstaande tabel vermeld volgens de volgende frequentiecategorieën: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10).
Due to the small patient population, an ADR reported in a single patient is classified as common.
Gezien de kleine patiëntenpopulatie wordt een bijwerking die slechts bij één patiënt is opgetreden geclassificeerd als vaak.
4
4 MedDRA systeem/orgaanklasse
MedDRA MedDRA
MedDRA voorkeursterm
Preferred Term
Onderzoeken
oxygen saturation decreased
toename van de lichaamstemperatuur, afname van de zuurstofverzadiging
Nervous system disorders
Hartaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen
paraesthesia, dizziness,
tachycardie hoofdpijn Paresthesie, duizeligheid
common
vaak zeer vaak vaak
Respiratory, thoracic and mediastinal
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
respiratory distress, dyspnoea, cough
extreme ademhalingsproblemen, dyspnoe, hoesten
vomiting, diarrhoea rash
misselijkheid, buikpijn braken, diarree
common very common
zeer vaak vaak
Skin and subcutaneous tissue disorders angioneurotic edema, swelling face,
Huid- en onderhuidaandoeningen
urticaria, pruritus, cold sweat, alopecia, hyperhidrosis arthropathy, arthralgia, back pain,
uitslag angioneurotisch oedeem, opgezwollen gezicht, urticaria, pruritus, koud zweet, alopecia, hyperhidrosis
common
zeer vaak vaak
Musculoskeletal and connective tissue ain extremity disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
musculoskeletal pain flushing Vascular disorders hypotension, pallor, peripheral coldness
artropathie, artralgie, rugpijn, pijn in de ledematen pijn in de skeletspieren
common very common common
zeer vaak vaak
pyrexia, Infusion site reaction
Bloedvataandoeningen
General disorders and administration site
roodheid in het gezicht hypotensie, bleekheid, koude vingers en tenen
system disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
anaphylactic reaction
pyrexia, reacties rond de plaats van infusie rillingen, het plotseling warm/koud krijgen, vermoeidheid, griepachtige aandoening
Psychiatric disorders
Immuunsysteemaandoeningen Psychische stoornissen
restlessness
anafylactische reactie rusteloosheid
common
vaak vaak
Most of the ADRs were mild to moderate in severity.
De meeste bijwerkingen waren licht tot matig van aard.
A single patient with pre-existing airway compromise developed a severe reaction three hours from the start of the infusion (at week 62 of treatment) consisting of urticaria and airway obstruction, requiring tracheostomy.
Bij één patiënt met een preëxistente luchtwegaandoening trad drie uur na het begin van de infusie (in week 62 van de behandeling) een ernstige bijwerking op bestaande uit urticaria en een luchtwegobstructie waarbij een tracheostomie moest worden uitgevoerd.
This patient tested positive for IgE.
Deze patiënt testte positief voor IgE.
Post-marketing experience of infusion associated reactions revealed reporting of pyrexia, chills and vomiting, mostly mild to moderate in intensity.
Rapportage van infusiegerelateerde reacties na registratie wees uit dat koorts, rillingen en braken is voorgekomen, meestal met een lichte tot matige intensiteit.
Additionally, a few patients who had a prior history of severe MPS I- related upper airway and pulmonary involvement, experienced severe reactions including bronchospasm, respiratory arrest, and facial oedema (see section 4.4).
Bovendien ervoer een aantal patiënten met een anamnese van ernstige MPS I-gerelateerde aandoening van de bovenste luchtwegen en longen ernstige reacties, waaronder bronchospasme, ademhalingsstilstand en gezichtsoedeem (zie rubriek 4.4).
Paediatric population ADRs to Aldurazyme reported during a Phase 2 study in a total of 20 patients, under 5 years of age and mainly of the severe phenotype, treated up to 12 months are listed below.
Pediatrische populatie Bijwerkingen van Aldurazyme die gemeld werden tijdens een fase 2-onderzoek bij een totaal van 20 patiënten van jonger dan 5 jaar die hoofdzakelijk een ernstig fenotype vertoonden en maximaal 12 maanden behandeld werden, worden vermeld in de onderstaande tabel.
ADRs were all mild to moderate in severity.
Bijwerkingen waren licht tot matig van aard.
MedDRA
5 MedDRA systeem/orgaanklasse
MedDRA
MedDRA voorkeursterm
Preferred term
Onderzoeken
blood pressure increased
verhoging van de bloeddruk afname van de zuurstofverzadiging
Very common
zeer vaak zeer vaak
General disorders and administration site conditions
Hartaandoeningen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
pyrexia chills
tachycardie pyrexia rillingen
Very common Very common
zeer vaak zeer vaak zeer vaak
100 U/ Kg IV every week (recommended dose), 200 U/ Kg IV every week, 200 U/ Kg IV every 2 weeks or 300 U/ Kg IV every 2 weeks.
Bij het fase 4-onderzoek werden 33 patiënten met MPS 1 behandeld met 1 van de volgende 4 doseringen: wekelijks 100 U/kg intraveneus (aanbevolen dosis), wekelijks 200 U/kg intraveneus, om de 2 weken 200 U/kg intraveneus of om de 2 weken 300 U/kg intraveneus.
The recommended dose group had the fewest number of patients who experienced ADRs and IARs.
In de groep patiënten die de aanbevolen dosis kreeg toegediend, was het aantal bijwerkingen en infusiegerelateerde bijwerkingen het laagst.
The type of IARs was similar to those seen in other clinical studies.
Er traden soortgelijke infusiegerelateerde bijwerkingen op als bij andere klinische studies het geval was.
Immunogenicity Almost all patients developed IgG antibodies to laronidase.
Immunogeniciteit Bijna alle patiënten ontwikkelden IgG-antilichamen tegen laronidase.
Most patients seroconverted within 3 months of initiation of treatment; although seroconversion in patients under 5 years old with a more severe phenotype occurred mostly within 1 month (mean 26 days versus 45 days in patients 5 years and older).
Bij de meeste patiënten trad binnen 3 maanden na het begin van de behandeling seroconversie op; bij patiënten jonger dan 5 jaar oud trad seroconversie meestal binnen 1 maand op (gemiddeld 26 dagen versus 45 dagen bij patiënten van 5 jaar of ouder).
By the end of the Phase 3 study (or at time of early study withdrawal), 13/ 45 patients had no detectable antibodies by radioimmunoprecipitation (RIP) assay, including 3 patients that had never seroconverted.
Na afloop van het fase 3-onderzoek (of op het moment dat de patiënt zich vroegtijdig uit de studie terugtrok) konden bij 13/45 patiënten geen antilichamen worden gedetecteerd aan de hand van radio-immunoprecipiatie (RIP) analyses, inclusief 3 patiënten bij wie helemaal geen seroconversie was opgetreden.
Patients with absent to low antibody levels showed a robust reduction in urinary GAG level, whereas patients with high antibody titers showed variable reduction in urinary GAG.
Bij patiënten met geen of een laag aantal antilichamen werd een aanzienlijke verlaging van de GAG-uitscheiding in de urine vastgesteld, terwijl bij patiënten met hoge antilichaamtiters de afname van de GAG-uitscheiding in de urine wisselend was.
The clinical significance of this finding is unknown since there were no consistent relationships between IgG antibody level and clinical efficacy endpoints.
Het klinische belang van deze bevinding is niet bekend aangezien er geen consistente relatie bestond tussen het aantal IgG- antilichamen en klinische werkzaamheidseindpunten.
In addition 60 patients in the Phase 2 and 3 studies were tested for in-vitro neutralising effects.
Daarnaast werden 60 patiënten in het fase 2- en het fase 3-onderzoek getest op in-vitro neutraliserende effecten.
Four patients (three in the Phase 3 study and one in the Phase 2 study) showed marginal to low level in vitro inhibition of laronidase enzymatic activity, which did not appear to impact clinical efficacy and/ or urinary GAG reduction.
Vier patiënten (drie in het fase 3-onderzoek en één in het fase 2-onderzoek) vertoonden een marginale tot lage in-vitro inhiberende werking op de enzymactiviteit van laronidase, die de klinische werkzaamheid en/of afname van de GAG-waarden in de urine niet leek te beïnvloeden.
The presence of antibodies did not appear to be related to the incidence of IARs, although the onset of IARs typically coincided with the formation of IgG antibodies.
De aanwezigheid van antilichamen leek niet samen te hangen met de incidentie van infusiegerelateerde bijwerkingen, hoewel het optreden van IAR’ s wel samenviel met de aanmaak van IgG-antilichamen.
The occurrence of IgE antibodies was not fully explored.
Het voorkomen van IgE-antilichamen is niet volledig onderzocht.
Pharmacotherapeutic group:
Farmacotherapeutische categorie: enzymen.
Enzymes, ATC code:
ATC-code:
Mucopolysaccharide storage disorders are caused by the deficiency of specific lysosomal enzymes required for the catabolism of glycosaminoglycans (GAGs).
Stapelingsziekten van mucopolysacchariden worden veroorzaakt door een tekort aan bepaalde lysosomale enzymen die nodig zijn voor de afbraak van glycosaminoglycanen (GAG’ s).
MPS I is a heterogeneous and multisystemic disorder characterised by the deficiency of α -L-iduronidase, a lysosomal hydrolase which catalyses the hydrolysis of terminal α -L-iduronic residues of dermatan sulfate and heparan sulfate.
MPS I is een heterogene, in meerdere systemen optredende aandoening, gekenmerkt door een tekort aan α -L- iduronidase, een lysosomale hydrolase die de hydrolyse van terminale α -L-iduronresiduen van dermatansulfaat en heparansulfaat katalyseert.
Reduced or absent α -L-iduronidase activity results in the accumulation of the GAGs, dermatan sulfate and heparan sulfate in many cell types and tissues.
Verminderde of afwezige activiteit van α -L-iduronidase leidt tot stapeling van GAG’ s, dermataansulfaat en heparaansulfaat in veel soorten cellen en weefsels.
The rationale for enzyme replacement therapy is to restore a level of enzymatic activity sufficient to hydrolyse the accumulated substrate and to prevent further accumulation.
6 Enzymsubstitutietherapie wordt uitgevoerd om te zorgen dat er weer voldoende enzymactiviteit optreedt om het opgehoopte substraat te hydrolyseren en verdere stapeling te voorkomen.
After intravenous infusion, laronidase is rapidly removed from the circulation and taken up by cells into lysosomes, most likely via mannose-6 phosphate receptors.
Na intraveneuze infusie wordt laronidase snel uit de circulatie verwijderd en door cellen in lysosomen opgenomen, hoogst waarschijnlijk via mannose-6-fosfaatreceptoren.
Purified laronidase is a glycoprotein with a molecular weight of approximately 83 kD.
83 kD.
Laronidase is comprised of 628 amino acids after cleavage of the N-terminus.
Laronidase bestaat na afsplitsing van de terminale N uit 628 aminozuren.
The molecule contains 6 N-linked oligosaccharide modifications sites.
Het molecuul bevat 6 plaatsen met N- bruggen waar wijziging van oligosacchariden plaatsvindt.
Three clinical trials were performed with Aldurazyme to assess its efficacy and safety.
Er werden drie klinische onderzoeken verricht met Aldurazyme om de veiligheid en de werkzaamheid ervan te evalueren.
One study mainly assessed the safety and
Eén klinisch onderzoek richtte zich voornamelijk op het beoordelen van het effect van Aldurazyme op de systemische manifestaties van MPS I, zoals slecht uithoudingsvermogen, restrictieve longziekten, obstructie van de bovenste luchtwegen, beperkte gewrichtsbeweeglijkheid, hepatomegalie en visuele beperkingen.
6 pharmacokinetics of Aldurazyme in patients less than 5 years old, but some efficacy measurements were included as well.
In één onderzoek werden voornamelijk de veiligheid en de farmacokinetische eigenschappen van Aldurazyme geëvalueerd bij patiënten jonger dan 5 jaar, maar enkele werkzaamheidsanalyses werden eveneens uitgevoerd.
The third study was conducted to evaluate the pharmacodynamics and safety of different dose regimens of Aldurazyme.
Het derde onderzoek werd uitgevoerd ter beoordeling van de farmacodynamiek en veiligheid van verschillende doseringen Aldurazyme.
To date there are no clinical data that demonstrate any benefit on the neurological manifestations of the disorder.
Er bestaan op dit moment geen klinische gegevens waaruit blijkt dat Aldurazyme enig positief effect heeft op de neurologische manifestaties van de aandoening.
The safety and efficacy of Aldurazyme was assessed in a randomised, double-blind, placebo controlled, Phase 3 Study of 45 patients, ranging in age from 6 to 43 years.
De veiligheid en werkzaamheid van Aldurazyme zijn onderzocht tijdens een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd fase 3-onderzoek met 45 patiënten die in leeftijd varieerden van 6 tot 43 jaar.
Although patients representing the full range of the disease spectrum were enrolled, the majority of the patients were of the intermediate phenotype, with only one patient exhibiting the severe phenotype.
Hoewel patiënten participeerden die het hele ziektespectrum vertegenwoordigden, waren de meeste patiënten van het tussenliggende fenotype, terwijl slechts één patiënt het ernstige fenotype vertoonde.
Patients were enrolled with a Forced Vital Capacity (FVC) less than 80% of the predicted value and had to be able to stand for 6 minutes and to walk 5 meters.
Aan het onderzoek deden patiënten mee met een geforceerde vitale capaciteit (Forced Vital Capacity of FVC) lager dan 80% van de voorspelde waarde en ze moesten 6 minuten kunnen staan en 5 meter kunnen lopen.
Patients received either 100 U/ kg of Aldurazyme or placebo every week for a total of 26 weeks.
De patiënten kregen om de week gedurende 26 weken hetzij 100 U Aldurazyme per kg lichaamsgewicht hetzij een placebo toegediend.
The primary efficacy endpoints were changes in percent of predicted normal FVC and absolute distance travelled in the six-minute walk test (6MWT).
De primaire eindpunten aangaande werkzaamheid bestonden uit de percentsgewijze verandering in de voorspelde normale FVC en de absolute afstand afgelegd bij de zes-minutenlooptest (6MWT).
All patients subsequently enrolled in an open label extension study where they all received 100 U/ kg of Aldurazyme every week for an additional 3.5 years (182 weeks).
Alle patiënten participeerden daarna in een niet-blind vervolgonderzoek waarbij ze allen gedurende nog eens 3,5 jaar (182 weken) wekelijks 100 U Aldurazyme per kg lichaamsgewicht kregen toegediend.
Following 26 weeks of therapy, Aldurazyme-treated patients showed improved respiratory function and walking ability as compared to placebo as indicated below.
Na een behandeling gedurende 26 weken waren bij de met Aldurazyme behandelde patiënten de longfunctie en de loopvaardigheid verbeterd ten opzichte van placebo zoals in de onderstaande tabel is weergegeven.
Phase 3, 26 weeks of treatment compared to placebo
Fase 3, een behandeling van 26 weken in vergelijking met placebo
p value
p-waarde
Confidence interval (95%)
betrouwbaarheidsinterval (95%)
Percent Predicted
Voorspeld
mean
gemiddelde
FVC (percentage point)
percentage voor FVC (percentage- punt)
median
mediaan
6MWT
6MWT (meter)
(meters)
gemiddelde mediaan
median
38,1 38,5
0.066
- 0,066
The open label extension study showed improvement and/ or maintenance of these effects up to 208 weeks in the Aldurazyme/ Aldurazyme group and 182 weeks in the Placebo/ Aldurazyme group as indicated in the table below.
Uit de vervolgstudie bleek dat verbetering en/of stabilisatie van deze effecten tot 208 weken aanhield in de Aldurazyme/Aldurazyme-groep en tot 182 weken in de Placebo/Aldurazyme-groep zoals in de onderstaande tabel is weergegeven.
Mean change from pre-treatment baseline
Verandering van het gemiddelde t.o.v. het uitgangsniveau vóór behandeling
Aldurazyme/ Aldurazyme At 208 weeks
Aldurazyme/Aldurazyme Na 208 weken
Placebo/ Aldurazyme At 182 weeks
Placebo/Aldurazyme Na 182 weken
Percent predicted FVC (%)1 6 MWT (meters) Apnea/ Hypopnea Index (AHI) Shoulder flexion Range Of Motion (degrees) CHAQ/ HAQ Disability Index 2
CHAQ/HAQ invaliditeitsindex2
- 1.2 + 39.2 - 4.0 + 13.1 - 0.43
-0,43
- 3.3 + 19.4 - 4.8 + 18.3 - 0.26
-0,26
2 Both groups exceeded the minimal clinically important difference (-0.24)
De afname van het voorspelde percentage voor FVC is niet klinisch relevant binnen dit tijdsbestek en de absolute longinhoud bleef evenredig toenemen met veranderingen in lengte bij pediatrische patiënten in de groei 2 In beide groepen werd de minimale waarde voor een klinisch significant verschil (-0,24) overschreden
Of the 26 patients with abnormal liver volumes at pre-treatment baseline, 22 (85%) achieved a normal liver size by the end of the study.
Van de 26 patiënten met een abnormale leveromvang op uitgangsniveau vóór behandeling, was de omvang van de lever in 22 gevallen (85%) gereduceerd tot normaal aan het eind van het onderzoek.
There was a rapid reduction in the excretion of urinary GAG (µg/ mg creatinine) within the first 4 weeks, which was maintained through the remainder of the study.
In de eerste 4 weken trad er een snelle afname van de GAG-uitscheiding (µg/mg creatinine) in de urine op die aanhield gedurende het verdere verloop van het onderzoek.
Urinary GAG levels decreased by 77% and 66% in the Placebo/ Aldurazyme and Aldurazyme/ Aldurazyme groups, respectively; at the end of the study one-third of the patients (15 of 45) had reached normal urinary GAG levels.
Aan het eind van het onderzoek waren de GAG-waarden in de urine bij eenderde van de patiënten (15 van de 45) normaal.
7 To address the heterogeneity in disease manifestation across patients, using a composite endpoint that summed up clinically significant changes across five efficacy variables (percent predicted normal FVC, 6MWT distance, shoulder flexion range of motion, AHI, and visual acuity) the global response was an improvement in 26 patients (58%), no change in 10 patients (22%), and a deterioration in 9 patients (20%).
Om de heterogeniteit in de manifestatie van de ziekte over alle patiënten in kaart te brengen, werd een samengesteld eindpunt gebruikt waarbij klinisch relevante verandering aan de hand van 5 werkzaamheidsvariabelen werden samengevat (voorspeld percentage normale FVC, afgelegde afstand tijdens de 6MWT, gewrichtsbeweeglijkheid van de schouder, AHI, en visuele scherpte).
A Phase 2 open-label, 1-year study was conducted that mainly assessed the safety and pharmacokinetics of Aldurazyme in 20 patients less than 5 years of age at the time of enrolment (16 patients with the severe phenotype and 4 with the intermediate phenotype).
Een fase 2, niet-blind, 1-jarig onderzoek werd uitgevoerd, waarin voornamelijk de veiligheid en de farmacokinetische eigenschappen van Aldurazyme geëvalueerd werden bij 20 patiënten die jonger dan 5 jaar waren op het moment van inschrijving bij het onderzoek (16 patiënten vertoonden een ernstig fenotype en 4 vertoonden het tussenliggende fenotype).
The patients were scheduled to receive Aldurazyme 100 U/ kg weekly infusions for a total duration of 52 weeks.
De patiënten zouden volgens het onderzoeksschema gedurende in totaal 52 weken infusies van 100 U/kg Aldurazyme per week krijgen.
Four patients underwent dosage increases to 200 U/ kg for the last 26 weeks because of elevated urinary GAG levels at Week 22.
Bij vier patiënten werd de dosis verhoogd tot 200 U/kg tijdens de laatste 26 weken omdat bij hen in week 22 een verhoogde GAG-uitscheiding in de urine werd geconstateerd.
Eighteen patients completed the study.
Achttien patiënten voltooiden het onderzoek.
Aldurazyme was well tolerated at both dosages.
Aldurazyme werd voor beide doses goed verdragen.
The mean urinary GAG level declined by 50% at Week 13 and was reduced by 61% at the end of the study.
De gemiddelde GAG-waarde nam af met 50% in week 13 en aan het eind van het onderzoek was er een verlaging opgetreden van 61%.
Upon study completion, all patients showed reductions in liver size and 50% (9/ 18) had normal liver size.
Bij voltooiing van het onderzoek werd bij alle patiënten een verkleining van de omvang van de lever vastgesteld en bij 50% (9/18) van de patiënten was sprake van een normale leveromvang.
The proportion of patients with mild left ventricular hypertrophy decreased from 53% (10/ 19) to 17% (3/ 18), and mean left ventricular mass normalized for body surface area decreased by 0.9 Z-Score (n=17).
Het aantal patiënten met een milde linker ventriculaire hypertrofie nam af van 53% (10/19) tot 17% (3/18) en de gemiddelde linker ventriculaire massa, afhankelijk van het lichaamsoppervlak, nam af met een Z-score van 0,9 (n=17).
Several patients showed an increase in height (n=7) and weight (n=3) for age Z-score.
Een aantal patiënten vertoonde een lengtegroei (n=7) en gewichtstoename (n=3) ten opzichte van de Z-score voor deze leeftijdsgroep.
The younger patients with the severe phenotype (< 2.5 years) and all 4 patients with the intermediate phenotype exhibited a normal rate of mental development, whereas the older patients with a severe phenotype made limited or no gains in cognition.
De jongere patiënten met het ernstige fenotype (< 2,5 jaar) en alle 4 de patiënten met het tussenliggende fenotype vertoonden een normale geestelijke ontwikkeling terwijl bij de oudere patiënten met het ernstige fenotype sprake was van matige of geen cognitieve vooruitgang.
A phase 4 study was conducted to evaluate the pharmacodynamic effects on urinary GAGs, liver volume, and 6MWT, of different Aldurazyme dose regimens.
Er werd een fase 4-onderzoek uitgevoerd ter beoordeling van de farmacodynamische effecten op de GAG-uitscheiding in de urine, de leveromvang en prestaties bij de 6MWT van verschillende doseringen Aldurazyme.
In this 26-week open label study, 33 MPS1 patients received 1 of 4 dose regimens of Aldurazyme:
Bij dit 26 weken durende, open-label onderzoek werden 33 patiënten met
100 U/ Kg IV every week (recommended dose), 200 U/ Kg IV every week, 200 U/ Kg IV every 2 weeks; or 300 U/ KgIV every 2 weeks.
8 MPS 1 behandeld met 1 van 4 verschillende doseringen Aldurazyme: wekelijks 100 U/kg intraveneus (aanbevolen dosis), wekelijks 200 U/kg intraveneus, om de 2 weken 200 U/kg intraveneus of om de 2 weken 300 U/kg intraveneus.
No definite benefit was shown with the higher doses over the recommended dose.
Het toedienen van de hogere doses leverde geen significant beter resultaat op ten opzichte van de aanbevolen dosis.
The 200 U/ Kg IV every 2 weeks regimen may be an acceptable alternative for patients with difficulty receiving weekly infusions; however, there is no evidence that the long term clinical efficacy of these two dose regimens is equivalent.
Er is echter niet aangetoond dat deze twee doseringen op de lange termijn dezelfde klinische werkzaamheid hebben.
The European Medicines Agency (EMEA) will review any new information which may become available every year and this SPC will be updated as necessary.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal alle nieuwe informatie die ieder jaar beschikbaar kan komen, beoordelen en zonodig zal deze Samenvatting van de productkenmerken worden aangepast.
After intravenous administration of laronidase with an infusion time of 240 minutes and at a dose of 100 U/ kg body weight pharmacokinetic properties were measured at Weeks 1, 12 and 26.
Na intraveneuze toediening van laronidase met een infusietijd van 240 minuten en met een dosis van 100 U/kg lichaamsgewicht werden de farmacokinetische gegevens bepaald in de weken 1, 12 en 26.
Infusion 1
Infusie 1
Infusion 12
Infusie 12
Infusion 26
Infusie 26
Mean ± SD
gemiddelde ± SD
Cmax (U/ ml) AUC∞ (h• U/ ml) CL (ml/ min/ kg) Vz (l/ kg) Vss (l/ kg) t1/ 2 (h)
Cmax (U/ml) AUC∞ (uur• U/ml) CL (ml/min/kg) Vz (l/kg) Vss (l/kg) t1/2 (uur)
Cmax showed an increase over time.
Cmax vertoonde een geleidelijke toename.
The volume of distribution decreased with continued treatment, possibly related to antibody formation and/ or decreased liver volume.
Het distributievolume nam bij voortgezette behandeling af, mogelijk in verband met antilichaamvorming en/of een afgenomen levervolume.
The pharmacokinetic profile in patients less than 5 years old was similar to that of older and less severely affected patients.
Het farmacokinetische profiel van patiënten die jonger waren dan 5 jaar leek op dat van oudere en minder zwaar getroffen patiënten.
8 Laronidase is a protein and is expected to be metabolically degraded through peptide hydrolysis.
Laronidase is een eiwit en naar verwachting wordt het in de stofwisseling afgebroken door middel van peptidehydrolyse.
Consequently, impaired liver function is not expected to affect the pharmacokinetics of laronidase in a clinically significant way.
Daarom wordt niet verwacht dat een gestoorde leverfunctie op een klinisch significante wijze invloed heeft op de farmacokinetiek van laronidase.
Renal elimination of laronidase is considered to be a minor pathway for clearance (see section 4.2).
Eliminatie van laronidase via de nieren wordt gezien als van ondergeschikt belang (zie rubriek 4.2).
Non-clinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, single dose toxicity, repeated dose toxicity and toxicity to reproduction.
Deze gegevens zijn afkomstig van conventioneel onderzoek op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij eenmalige dosering, toxiciteit bij herhaalde dosering en reproductietoxiciteit.
Genotoxic and carcinogenic potential are not expected.
Er worden geen genotoxische of carcinogene effecten verwacht.
Sodium chloride Sodium phosphate monobasic, monohydrate Sodium phosphate dibasic, heptahydrate Polysorbate 80 Water for injections
Natriumchloride Monobasisch natriumfosfaat, monohydraat Dibasisch natriumfosfaat, heptahydraat Polysorbaat 80 Water voor injecties
6.2 Incompatibilities
9 6.2 Gevallen van onverenigbaarheid
In the absence of compatibility studies, this medicinal product must not be mixed with other medicinal products except those mentioned in 6.6.
In verband met het ontbreken van onderzoek naar onverenigbaarheden, mag dit geneesmiddel niet met andere geneesmiddelen gemengd worden dan die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
Diluted solutions:
Verdunde oplossingen:
From a microbiological safety point of view, the product should be used immediately.
Uit het oogpunt van microbiologische veiligheid dient het product direct te worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage should not be longer than 24 hours at 2°C - 8°C provided that dilution has taken place under controlled and validated aseptic conditions.
Als het niet direct wordt gebruikt, mag het tijdens gebruik niet langer worden bewaard dan 24 uur bij 2°C– 8°C, mits verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde, gevalideerde, aseptische condities.
For storage conditions of the diluted medicinal product, see section 6.3.
Voor de bewaarcondities van het verdunde geneesmiddel, zie rubriek 6.3
5 ml concentrate for solution in a vial (type I glass) with a stopper (siliconised chlorobutyl rubber) and a seal (aluminium) with a flip-off cap (polypropylene).
5 ml concentraat voor oplossing in een flacon (type I-glas) met een stop (van gesiliconiseerd chloorbutylrubber) en een afsluiting (aluminium) met flip-off dop (polypropyleen).
1, 10 and 25 vials.
1, 10 en 25 flacons.
Each vial of Aldurazyme is intended for single use only.
Elke flacon met Aldurazyme is uitsluitend voor eenmalig gebruik.
The concentrate for solution for infusion has to be diluted with sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for infusion using aseptic technique.
Het concentraat voor oplossing voor infusie moet op aseptische wijze worden verdund met een natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor intraveneuze infusie.
It is recommended that the diluted Aldurazyme solution be administered to patients using an infusion set equipped with a 0.2 µm in-line filter.
Het verdient aanbeveling de verdunde Aldurazyme-oplossing aan patiënten toe te dienen met een infusieset uitgerust met een geïntegreerd 0.2 µm-filter.
9 Preparation of the Aldurazyme Infusion (Use Aseptic Technique) Determine the number of vials to be diluted based on the individual patient's weight.
Voorbereiding van de infusie met Aldurazyme (steriel te werk gaan) Bepaal het aantal te verdunnen flacons op grond van het lichaamsgewicht van de individuele patiënt.
Remove the required vials from the refrigerator approximately 20 minutes in advance in order to allow them to reach room temperature (below 30˚ C).
Haal ongeveer 20 minuten van tevoren de benodigde flacons uit de koelkast, zodat ze op kamertemperatuur kunnen komen (lager dan 30°C).
Before dilution, visually inspect each vial for particulate matter and discoloration.
Controleer vóór verdunning elke flacon visueel op vaste deeltjes en verkleuring.
The clear to slightly opalescent and colourless to pale yellow solution should be free of visible particles.
De heldere tot iets troebele, kleurloze tot lichtgele oplossing dient vrij van zichtbare deeltjes te zijn.
Do not use vials exhibiting particles or discoloration.
Gebruik geen flacons die deeltjes bevatten of verkleuring vertonen.
Determine the total volume of infusion based on the individual patient's weight, either 100 ml (if body weight is less or equal than 20 kg) or 250 ml (if body weight is more than 20 kg) of sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for infusion.
Bepaal de totale hoeveelheid infusievloeistof op grond van het lichaamsgewicht van de individuele patiënt, hetzij 100 ml (als het lichaamsgewicht lager is dan of gelijk aan 20 kg) hetzij 250 ml (als het lichaamsgewicht hoger dan 20 kg is) natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor intraveneuze infusie.
Withdraw and discard a volume of the sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for infusion from the infusion bag equal to the total volume of Aldurazyme to be added.
Haal uit de infusiezak een hoeveelheid natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor intraveneuze infusie die gelijk is aan de totale toe te voegen hoeveelheid Aldurazyme, en werp deze weg.
Withdraw the required volume from the Aldurazyme vials and combine the withdrawn volumes.
Haal de benodigde hoeveelheid uit de flacons met Aldurazyme en voeg de daaruit gehaalde hoeveelheden bij elkaar.
Add the combined volumes of Aldurazyme to the sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for infusion.
Voeg de bij elkaar gevoegde hoeveelheden Aldurazyme toe aan de natriumchloride 9 mg/ml (0,9%) oplossing voor intraveneuze infusie.
Mix the solution for infusion gently.
Meng de oplossing voor intraveneuze infusie voorzichtig.
Prior to use visually inspect the solution for particulate matter.
10 Controleer vóór gebruik de oplossing visueel op vaste deeltjes.
Only clear and colourless solutions without visible particles should be used.
Alleen heldere, kleurloze oplossingen zonder zichtbare deeltjes mogen worden gebruikt.
Genzyme Europe B. V., Gooimeer 10, NL-1411 DD Naarden, The Netherlands.
Genzyme Europe B.V., Gooimeer 10, NL-1411 DD Naarden, Nederland
EU/ 1/ 03/ 253/ 001-003
EU/1/03/253/001-003
10/ 06/ 2003 Date of latest renewal:
10/06/2003 Datum van meest recente hernieuwing van de vergunning:
BioMarin Pharmaceutical Inc, Galli Drive Facility, 46 Galli Drive, Novato, CA 94949, USA
BioMarin Pharmaceutical Inc, Galli Drive Facility, 46 Galli Drive, Novato, CA 94949, Verenigde Staten
Genzyme Ltd., 37 Hollands Road, Haverhill, Suffolk CB9 8PU, United Kingdom
Genzyme Ltd., 37 Hollands Road, Haverhill, Suffolk CB9 8PU, Verenigd Koninkrijk
The Marketing Authorisation Holder will continue to submit yearly PSURs unless otherwise specified by the CHMP
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen zal jaarlijks PSUR’ s (Periodic Safety Update Reports) blijven indienen, tenzij anders aangegeven door het CHMP (Committee for Medicinal Products for Human Use).
Regarding the MPS I registry already implemented.
Met betrekking tot het reeds geïmplementeerde MPS I Registratieprogramma.
This Registry will collect long-term safety and efficacy data in patients treated with Aldurazyme as well as data on the natural progression of the disease in patients not on treatment.
Het Registratieprogramma zal gegevens over de veiligheid en effectiviteit op lange termijn verzamelen bij patiënten die met Aldurazyme worden behandeld, evenals gegevens over de natuurlijke voortgang van de ziekte bij patiënten die er niet mee worden behandeld.
Annual updates will be provided at the time of the annual reassessments.
Ten tijde van de jaarlijkse herbeoordelingen zullen er jaarlijkse updates worden verstrekt.
Aldurazyme 100 U/ ml concentrate for solution for infusion laronidase
Laronidase
1 ml contains 100 U of laronidase.
1 ml bevat 100 U laronidase.
Sodium chloride, Sodium phosphate monobasic monohydrate, Sodium phosphate dibasic heptahydrate, Polysorbate 80, Water for injections
Natriumchloride, Monobasisch natriumfosfaat monohydraat, Dibasisch natriumfosfaat heptahydraat, Polysorbaat 80, Water voor injecties
1 vial of concentrate for solution for infusion.
1 flacon met concentraat voor oplossing voor infusie.
10 vials of concentrate for solution for infusion.
10 flacons met concentraat voor oplossing voor infusie.
25 vials of concentrate for solution for infusion.
25 flacons met concentraat voor oplossing voor infusie.
For single use only.
Uitsluitend voor eenmalig gebruik
Store in a refrigerator (2°C – 8°C).
Bewaren in de koelkast (2 ° C – 8 ° C).
Any unused solution should be discarded.
Ongebruikte oplossing moet worden weggeworpen.
Gooimeer 10 NL-1411 DD Naarden The Netherlands
Gooimeer 10 NL-1411 DD Naarden Nederland
EU/ 1/ 03/ 253/ 001 1 Vial EU/ 1/ 03/ 253/ 002 10 Vials EU/ 1/ 03/ 253/ 003 25 Vials
EU/1/03/253/001 1 FLACON EU/1/03/253/002 10 FLACONS EU/1/03/253/003 25 FLACONS
Aldurazyme 100 U/ ml concentrate for solution for infusion laronidase Intravenous use
Laronidase Intraveneus gebruik.
Read the package leaflet before use
Bijsluiter vóór gebruik lezen.
Store at 2°C – 8°C
Bewaren bij 2 ° C – 8 ° C.
Genzyme Europe B. V. - NL
Genzyme Europe B.V. - NL
What Aldurazyme is and what it is used for 2.
Wat is Aldurazyme en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you use Aldurazyme 3.
Wat u moet weten voordat u Aldurazyme gebruikt 3.
How to use Aldurazyme 4.
Hoe wordt Aldurazyme gebruikt 4.
Possible side effects 5 How to store Aldurazyme 6.
Mogelijke bijwerkingen 5 Hoe bewaart u Aldurazyme 6.
WHAT ALDURAZYME IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS ALDURAZYME EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Aldurazyme is used to treat patients with MPS I disease (Mucopolysaccharidosis I).
Aldurazyme wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met de ziekte MPS I (mucopolysaccharidose type I).
It is given to treat the non-neurological manifestations of the disease.
Het wordt toegediend om de niet-neurologische manifestaties van de ziekte te behandelen.
People with MPS I disease have either a low level or no level of an enzyme called α -L-iduronidase, which breaks down specific substances (glycosaminoglycans) in the body.
Mensen met MPS I hebben géén ofwel een laag gehalte van het enzym α -L-iduronidase, dat bepaalde stoffen (glycosaminoglycanen) in het lichaam afbreekt.
As a result, these substances do not get broken down and processed by the body as they should.
Het gevolg hiervan is dat deze stoffen niet ofwel niet voldoende door het lichaam worden afgebroken en verwerkt.
They accumulate in many tissues in the body, which causes the symptoms of MPS I.
Ze hopen zich op in vele weefsels van het lichaam en veroorzaken zodoende de symptomen van MPS I.
This can replace the natural enzyme which is lacking in MPS I disease.
Aldurazyme is een kunstmatig enzym dat laronidase wordt genoemd; het kan het natuurlijke enzym dat ontbreekt bij patiënten met MPS I vervangen.
BEFORE YOU USE ALDURAZYME
WAT U MOET WETEN VOORDAT U ALDURAZYME GEBRUIKT
Do not use Aldurazyme If you are allergic (hypersensitive) to any of the ingredients of Aldurazyme or if you have experienced a severe allergic reaction to laronidase.
Gebruik Aldurazyme niet Als u allergisch (overgevoelig) bent voor een van de bestanddelen van Aldurazyme of als een ernstige allergische reactie op laronidase bij u is opgetreden.
Take special care with Aldurazyme If you are treated with Aldurazyme, you may develop infusion-associated reactions.
Wees extra voorzichtig met Aldurazyme Als u met Aldurazyme wordt behandeld, kunnen infusiegerelateerde bijwerkingen bij u optreden.
An infusion- associated reaction is any side effect occurring during the infusion or until the end of the infusion day (see 4 “ Possible Side Effects”).
Een infusiegerelateerde bijwerking is een bijwerking die optreedt tijdens de infusie of vóór het einde van de dag waarop de infusie is gegeven (zie 4 “ Mogelijke bijwerkingen”).
Some of these reactions may be severe.
Sommige van deze bijwerkingen kunnen ernstig zijn.
When you experience such a reaction, you should immediately contact your doctor.
Als er een dergelijke bijwerking bij u optreedt, moet u direct contact opnemen met de arts.
If these reactions occur, the Aldurazyme infusion should be stopped immediately and appropriate treatment will be started by your doctor.
Als dergelijke reacties optreden, moet de toediening van Aldurazyme-infusies onmiddellijk worden gestaakt en zal de arts met een gepaste behandeling beginnen.
These reactions may be particularly severe if you have a pre-existing MPS I-related upper airway obstruction.
Deze reacties kunnen bijzonder ernstig zijn als u reeds lijdt aan een aan MPS I gerelateerde obstructie van de bovenste luchtwegen.
You may be given additional medication such as antihistamines and paracetamol to help prevent allergic-type reactions.
20 Eventueel krijgt u aanvullende medicijnen zoals antihistamines en paracetamol om allergische reacties te helpen voorkomen.
19 Using other medicines Please inform your doctor if you use medicines containing chloroquine or procaine, due to a possible risk of decreasing the action of Aldurazyme.
Gebruik van Aldurazyme samen met andere geneesmiddelen Licht uw arts in als u geneesmiddelen gebruikt die chloroquine of procaïne bevatten, aangezien deze middelen de werkzaamheid van Aldurazyme zouden kunnen verminderen.
Pregnancy and breast-feeding There is not enough experience of the use of Aldurazyme in pregnant women.
Zwangerschap en borstvoeding Er is niet voldoende ervaring opgedaan met het gebruik van Aldurazyme bij zwangere vrouwen.
Aldurazyme should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Aldurazyme mag niet tijdens zwangerschap worden gebruikt, tenzij duidelijk een noodzaak daartoe bestaat.
It is not known whether Aldurazyme appears in breast milk.
Het is onbekend of Aldurazyme in moedermelk verschijnt.
It is recommended to stop breast-feeding during treatment with Aldurazyme.
Het verdient aanbeveling tijdens een behandeling met Aldurazyme geen borstvoeding te geven.
Driving and using machines The effects on the ability to drive and to use machines have not been studied.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Er is geen onderzoek verricht naar de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Important information about some of the ingredients of Aldurazyme This medicinal product contains 1.29 mmol sodium per vial.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Aldurazyme Dit geneesmiddel bevat 1,29 mmol natrium per flacon.
HOW TO USE ALDURAZYME
HOE WORDT ALDURAZYME GEBRUIKT
Instruction for use - dilution and administration The concentrate for solution for infusion has to be diluted before administration and is for intravenous use (see information for health care professionals).
Gebruiksaanwijzing – verdunning en toediening Het concentraat voor oplossing voor infusie moet vóór de toediening worden verdund en dient voor intraveneus gebruik (zie de informatie voor medische beroepskrachten).
Administration of Aldurazyme should be carried out in an appropriate clinical setting where resuscitation equipment to manage medical emergencies would be readily available.
Aldurazyme dient te worden toegediend in een geschikte klinische omgeving waar reanimatieapparatuur voor het aanpakken van medische noodsituaties binnen handbereik is.
Dosage The recommended dosage regimen of Aldurazyme is 100 U/ kg body weight given once every week as an intravenous infusion.
Dosering De aanbevolen dosis Aldurazyme is 100 U/kg lichaamsgewicht eenmaal per week als intraveneuze infusie.
The initial infusion rate of 2 U/ kg/ h may be gradually increased every fifteen minutes, if tolerated, to a maximum of 43 U/ kg/ h.
De initiële infusiesnelheid van 2 U/kg/uur mag om de vijftien minuten geleidelijk worden verhoogd, als dit wordt verdragen, tot maximaal 43 U/kg/uur.
If you forget to use Aldurazyme If you have missed an Aldurazyme infusion, please contact your doctor.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Aldurazyme te gebruiken Als u een infusie met Aldurazyme heeft overgeslagen, neem dan contact op met de arts.
If you use more Aldurazyme than you should No case of overdose of Aldurazyme has been reported.
Wat u moet doen als u meer van Aldurazyme heeft gebruikt dan u zou mogen Er is geen melding gemaakt van gevallen van overdosering van Aldurazyme.
Like all medicines, Aldurazyme can cause side effects, although not everybody gets them.
Zoals alle geneesmiddelen kan Aldurazyme bijwerkingen veroorzaken hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
Side effects were mainly seen while patients were being given the medicine or shortly after (infusion- associated reactions).
De meeste bijwerkingen traden op tijdens de toediening van het geneesmiddel of kort daarna (infusiegerelateerde bijwerkingen).
If you experience any reaction like this, please tell your doctor immediately.
Mocht u een dergelijke bijwerking ondervinden, licht dan onmiddellijk uw arts in.
The number of these reactions decreased the longer that patients were on Aldurazyme.
Het aantal van deze bijwerkingen nam af naarmate de patiënten langer waren behandeld met Aldurazyme.
The majority of these reactions were mild or moderate in intensity.
Een aantal
However, a few patients who had a prior history of severe MPS I related upper airway and pulmonary involvement, experienced severe reactions including bronchospasm, respiratory arrest, and swelling of the face.
21 patiënten met een voorgeschiedenis van een ernstige MPS I-gerelateerde aandoening van de bovenste luchtwegen en longen ervoer echter ernstige reacties, waaronder bronchospasme, ademhalingsstilstand en opzwelling van het aangezicht.
In clinical trials the following side effects were reported:
Bij klinische studies werden de onderstaande bijwerkingen gerapporteerd:
20 Very common (occurring in more than 1 in 10 patients) • headache • nausea • abdominal pain • rash • joint disease, joint pain, back pain, pain in arms or legs • flushing • fever • chills • increased heart rate • increased blood pressure • less oxygen in the blood • reaction at the infusion site
Zeer vaak (bij meer dan 1 op 10 patiënten): • hoofdpijn • misselijkheid • buikpijn • uitslag • gewrichtsaandoeningen, gewrichtspijn, rugpijn, pijn in armen of benen • roodheid in het gezicht • koorts • rillingen • verhoging van de hartslag • stijging van de bloeddruk • minder zuurstof in het bloed • reactie rond de infusieplaats
Common (occurring in more than 1 in 100 patients and less than 1 in 10 patients) • increased body temperature • tingling • dizziness • cough • difficulty in breathing which may be extreme • vomiting • diarrhoea • swelling of the face or neck • hives • itching • hair loss • cold sweat, heavy sweating • muscle pain • low blood pressure • paleness • cold hands or feet • feeling hot, feeling cold • fatigue • influenza like illness • allergic reaction • restlessness
Vaak (bij meer dan 1 op 100 patiënten en bij minder dan 1 op 10 patiënten): • toename van de lichaamstemperatuur • tintelingen • duizeligheid • hoesten • ademhalingsproblemen die zeer ernstig kunnen zijn • braken • diarree • zwellingen in het gezicht of de nek • netelroos • jeuk • haarverlies • koud zweet, overmatig zweten • spierpijn • lage bloeddruk • bleekheid • koude handen of voeten • het plotseling warm of koud krijgen • vermoeidheid • griepachtige aandoening • allergische reactie • rusteloosheid
HOW TO STORE ALDURAZYME
HOE BEWAART U ALDURAZYME
Do not use Aldurazyme after the expiry date which is stated on the label after the letters EXP.
Gebruik Aldurazyme niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket na EXP.
Medicines should not be disposed of via wastewater or household waste.
22 Geneesmiddelen dienen niet weggegooid te worden via het afvalwater of met huishoudelijk afval.
What Aldurazyme contains
Wat bevat Aldurazyme
One ml of the solution in the vial contains 100 U of
- Het werkzame bestanddeel is laronidase.Eén ml van de oplossing in de flacon bevat 100 U
Each vial of 5 ml contains 500 U of laronidase.
Elke flacon van 5 ml bevat 500 U laronidase
What Aldurazyme looks like and contents of the pack Aldurazyme is supplied as a concentrate for solution for infusion.
Hoe ziet Aldurazyme er uit en wat is de inhoud van de verpakking Aldurazyme wordt geleverd als een concentraat voor oplossing voor infusie.
It is a solution that is clear to slightly opalescent, and colourless to pale yellow.
Het is een heldere tot iets troebele, kleurloze tot lichtgele oplossing.