qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Please refer to the Aptivus Summary of Product Characteristics for additional information on the use of tipranavir, including genotypic predictors of response, in treatment of lopinavir-resistant HIV-1 infection.
Zie de Samenvatting van de Productkenmerken van Aptivis voor meer informatie over het gebruik van tipranavir, waaronder genotypische voorspellers van de respons, bij de behandeling van lopinavir-resistente HIV-1 infectie.
The mean increase from baseline in CD4 cell count was 207 cells/ mm3 in the Kaletra arm and 195 cells/ mm3 in the nelfinavir arm.
De gemiddelde stijging van het aantal CD4-cellen vanaf de uitgangssituatie was 207 cellen/ mm3 in de Kaletra-groep en 195 cellen/ mm3 in de nelfinavir-groep.
Through 48 weeks of therapy, a statistically significantly higher proportion of patients in the Kaletra arm had HIV RNA < 50 copies/ ml compared to the nelfinavir arm.
Na 48 weken behandeling had een significant groter deel van de patiënten in de Kaletra groep HIV RNA < 50 kopieën/ ml in vergelijking met de nelfinavir groep.
Sustained virological response to Kaletra (in combination with nucleoside/ nucleotide reverse transcriptase inhibitors) has been also observed in a small Phase II study (M97-720) through 360 weeks of treatment.
42 Een aanhoudende virologische respons op Kaletra (in combinatie met nucleoside/ nucleotide reverse transcriptaseremmers) is ook waargenomen in een kleine Fase II studie (M97-720) tijdens 360 weken behandeling.
All patients converted to open-label Kaletra at the 400/ 100 mg twice daily
Alle patiënten werden tussen week 48 en week 72 omgezet op open-label Kaletra in de dosering 400/ 100 mg tweemaal daags.
By intent-to-treat analysis where patients with missing values are considered virologic failures, the proportion of patients with HIV RNA < 400 (< 50) copies/ ml at 24 weeks was 75% (58%) and the mean increase from baseline in CD4 cell count was 174 cells/ mm3 for the 36 patients receiving the 400/ 100 mg dose of Kaletra.
Bij de intent to treat analyse, waarbij patiënten met ontbrekende waarden worden gezien als virologische mislukkingen, was het aandeel van patiënten met HIV RNA < 400 kopieën/ ml bij 24 weken 75% (58%) en de gemiddelde stijging in het aantal CD4-cellen vanaf de uitgangssituatie was 174 cellen/ mm3 voor de 36 patiënten die de 400/ 100 mg dosis Kaletra ontvingen.
M98-957 is a randomised, open-label study evaluating Kaletra treatment at two dose levels (400/ 100 mg and 533/ 133 mg, both twice daily) plus efavirenz (600 mg once daily) and nucleoside reverse transcriptase inhibitors in 57 multiple protease inhibitor experienced, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor naïve patients.
M98-957 is een gerandomiseerde, “ open-label” studie waarbij de behandeling met Kaletra onderzocht wordt bij twee doseringsniveaus (400/ 100 mg en 533/ 133 mg, beide tweemaal daags) plus efavirenz (600 mg eenmaal daags) en nucleoside reverse transcriptase inhibitors bij 57 patiënten, die ervaring hebben met verschidene proteaseremmers, maar nog niet met een non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor.
Between week 24 and 48, patients randomised to a dose of 400/ 100 mg were converted to a dose of 533/ 133 mg.
Tussen 24 en 48 weken werden patiënten die gerandomiseerd waren tot een dosis van 400/ 100 mg, op een dosis van 533/ 133 mg gezet.
Median baseline CD4 cell count was 220 cells/ mm3 (range13 to 1030 cells/ mm3).
Het gemiddelde aantal CD4-cellen in de uitgangssituatie was 220 cellen/ mm3 (range 13 to 1030 cells/ mm3).
By intent-to-treat analysis of both dose groups combined (n=57), where patients with missing values are considered virologic failures, the proportion of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml at 48 weeks was 65% and the mean increase from baseline CD4 cell count was 94 cells/ mm3.
Bij de intent to treat analyse van beide groepen gecombineerd (n=57), waarbij patiënten met ontbrekende waarden worden gezien als virologische mislukkingen,, was het aandeel patiënten met HIV RNA < 400 kopieën/ ml bij 48 weken 65% en de gemiddelde stijging vanaf de uitgangssituatie in het aantal CD4-cellen 94 cellen/ mm3.
M98-940 is an open-label study of a liquid formulation of Kaletra in 100 antiretroviral naïve (44%) and experienced (56%) paediatric patients.
M98-940 is een “ open-label” studie met de vloeibare vorm van Kaletra in 100 patiënten die nog geen (44%) en wel ervaring (56%) hebben met antiretrovirale therapie.
All patients were non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor naïve.
Alle patiënten hadden nog geen ervaring met non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor.
Mean baseline CD4 cell count was 838 cells/ mm3 and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 4.7 log10 copies/ ml.
Het gemiddelde aantal CD4-cellen in de uitgangssituatie was 838 cellen/ mm3 en het gemiddelde plasma HIV-1 RNA in de uitgangssituatie was 4,7 log10 kopieën/ ml.
Through 48 weeks of therapy, the proportion of patients with HIV RNA < 400 copies/ ml was 84% for antiretroviral naïve patients and 75% for antiretroviral experienced patients and the mean increase from baseline in CD4 cell count were 404 cells/ mm3 and 284 cells/ mm3 respectively.
Na 48 weken therapie was het aandeel van patiënten met HIV RNA < 400 kopieën/ ml 84% voor de patiënten zonder ervaring met antiretrovirale therapie en 75% voor de patiënten met ervaring met antiretrovirale therapie en de gemiddelde stijgingen vanaf de uitgangssituatie in het aantal CD4-cellen waren respectievelijk 404 cellen/ mm3 en 284 cellen/ mm3.
5.2 Pharmacokinetic properties
43 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Across studies, administration of Kaletra 400/ 100 mg twice daily yields mean steady-state lopinavir plasma concentrations 15 to 20-fold higher than those of ritonavir in HIV-infected patients.
De studies als geheel lieten zien dat toediening van Kaletra 400/ 100 mg tweemaal daags gemiddelde “ steady-state” plasmaconcentraties van lopinavir geeft die 15-20 maal hoger zijn dan die van ritonavir bij met HIV-geïnfecteerde patiënten.
39 Absorption: multiple dosing with 400/ 100 mg Kaletra twice daily for 3 to 4 weeks and without meal restriction produced a mean ± SD lopinavir peak plasma concentration (Cmax) of 9.6 ± 4.4 μ g/ ml, occurring approximately 4 hours after administration.
Absorptie: meerdere doseringen met 400/ 100 mg Kaletra tweemaal daags gedurende 3 tot 4 weken en zonder maaltijdrestrictie gaven een gemiddelde ± SD lopinavir piek-plasmaconcentratie (Cmax) van 9,6 ± 4,4 μ g/ ml, optredend ongeveer 4 uur na toediening.
The mean steady-state trough concentration prior to the morning dose was 5.5 ± 4.0 μ g/ ml.
De gemiddelde “ steady-state” -dalconcentratie voorafgaand aan de ochtenddosis was 5,5 ±4,0 μ g/ ml.
Lopinavir AUC over a 12 hour dosing interval averaged 82.8 ± 44.5 μ g• h/ ml.
De AUC van lopinavir was gedurende een 12 uur durend doseerinterval gemiddeld 82,8 ± 44,5 μ g u/ ml.
The absolute bioavailability of lopinavir co-formulated with ritonavir in humans has not been established.
De absolute biobeschikbaarheid van lopinavir samen met ritonavir is niet vastgesteld in mensen.
For Kaletra oral solution, the corresponding increases in lopinavir AUC and Cmax were 80% and 54%, respectively.
Voor Kaletra-drank zijn de overeenkomstige stijgingen van de AUC en Cmax van lopinavir respectievelijk 80% en 54%.
Administration of Kaletra with a high fat meal (872 kcal, 55.8% from fat) increased lopinavir AUC and Cmax by 96% and 43%, respectively, for soft capsules, and 130% and 56%, respectively, for oral solution.
Toediening van Kaletra met een maaltijd met hoog vetgehalte (872 kcal, waarvan 55,8% vet) verhoogde AUC en Cmax van lopinavir met respectievelijk 96 en 43% voor zachte capsules en respectievelijk 130 en 56% voor drank.
To enhance bioavailability and minimise variability Kaletra is to be taken with food.
Om de biobeschikbaarheid te verhogen en de variabiliteit te minimaliseren dient Kaletra ingenomen te worden met voedsel.
Distribution: at steady state, lopinavir is approximately 98 − 99% bound to serum proteins.
Distributie: in “ steady-state” is lopinavir voor ongeveer 98-99% gebonden aan serumeiwitten.
At steady state, lopinavir protein binding remains constant over the range of observed concentrations after 400/ 100 mg Kaletra twice daily, and is similar between healthy volunteers and HIV-positive patients.
In “ steady-state” blijft de eiwitbinding van lopinavir constant over het bereik van de waargenomen concentraties na 400/ 100 mg Kaletra tweemaal daags en is overeenkomstig bij gezonde en HIV-positieve patiënten.
Lopinavir is extensively metabolised by the hepatic cytochrome P450 system, almost exclusively by isozyme CYP3A.
Lopinavir wordt uitgebreid gemetaboliseerd door het cytochroom P450-systeem van de lever, bijna uitsluitend door isozym CYP3A.
Ritonavir is a potent CYP3A inhibitor which inhibits the metabolism of lopinavir and therefore, increases plasma levels of lopinavir.
Ritonavir is een potente CYP3A-remmer die het metabolisme van lopinavir remt en daarom de plasmaconcentraties van lopinavir verhoogt.
A 14 C-lopinavir study in humans showed that 89% of the plasma radioactivity after a single 400/ 100 mg Kaletra dose was due to parent active substance.
Een 14C-lopinavir-studie bij mensen liet zien dat 89-% van de radioactiviteit in het plasma na een enkele 400/ 100 mg Kaletra dosis werd veroorzaakt door het oorspronkelijke actieve bestanddeel.
Ritonavir has been shown to induce metabolic enzymes, resulting in the induction of its own metabolism, and likely the induction of lopinavir metabolism.
Gebleken is dat ritonavir metabole enzymen induceert, resulterend in de inductie van zijn eigen metabolisme en zeer waarschijnlijk de inductie van het lopinavirmetabolisme.
Elimination: after a 400/ 100 mg 14C-lopinavir/ ritonavir dose, approximately 10.4 ± 2.3% and 82.6 ± 2.5% of an administered dose of 14C-lopinavir can be accounted for in urine and faeces, respectively.
Eliminatie: na een 400/ 100 mg 14C-lopinavir/ ritonavir dosis kan ongeveer 10,4 ± 2,3% en 82,6 ± 2,5% van de toegediende dosis 14C-lopinavir in respectievelijk urine en faeces werden teruggevonden.
After multiple dosing, less than 3% of the lopinavir dose is excreted unchanged in the urine.
Na veelvoudige dosering wordt minder dan 3% van de lopinavirdosis onveranderd uitgescheiden in de urine.
The effective (peak to trough) half-life of lopinavir over a 12 hour dosing interval averaged 5 − 6 hours, and the apparent oral clearance (CL/ F) of lopinavir is 6 to 7 l/ h.
44 lopinavir over een doseerinterval van 12 uur is gemiddeld 5-6 uur en de ogenschijnlijke orale klaring (CL/ F) van lopinavir is 6 tot 7 l/ u.
The pharmacokinetics of Kaletra 300/ 75 mg/ m2 twice daily and 230/ 57.5 mg/ m2 twice daily have been studied in a total of 53 paediatric patients, ranging in age from 6 months to 12 years.
De farmacokinetiek van Kaletra 300/ 75 mg/ m2 tweemaal daags en 230/ 57,5 mg/ mm2 tweemaal daags is bestudeerd bij in totaal 53 kinderen, variërend in leeftijd van 6 maanden tot 12 jaar.
The lopinavir mean steady-state AUC, Cmax, and Cmin were 72.6 ± 31.1 μ g• h/ ml, 8.2 ± 2.9 μ g/ ml and 3.4 ± 2.1 μ g/ ml, respectively after Kaletra 230/ 57.5 mg/ m2 twice daily without nevirapine (n=12), and were 85.8 ± 36.9 μ g• h/ ml, 10.0 ± 3.3 μ g/ ml and 3.6 ± 3.5 μ g/ ml, respectively after 300/ 75 mg/ m2 twice daily with nevirapine (n=12).
De lopinavir gemiddelde AUC, Cmax en Cmin in “ steady-state” waren respectievelijk 72,6 ± 31,1 μ g• u/ ml, 8,2 ± 2,9 μ g/ ml en 3,4 ± 2,1 μ g/ ml na Kaletra 230/ 57,5 mg/ m2 tweemaal daags zonder nevirapine (n=12) en waren respectievelijk 85,8 ±36,9 μ g• u/ ml, 10,0 ±3,3 en 3,6 ± 3,5 μ g/ ml na 300/ 75 mg/ m2 tweemaal daags met nevirapine (n=12).
The 230/ 57.5 mg/ m2 twice daily regimen without nevirapine and the 300/ 75 mg/ m2 twice daily regimen with nevirapine provided lopinavir plasma concentrations similar to those obtained in adult patients receiving the 400/ 100 mg twice daily regimen without nevirapine.
De therapie met 230/ 57,5 mg/ m2 tweemaal daagse zonder nevirapine en de therapie met 300/ 75 mg/ m2 tweemaal daags met nevirapine gaf plasmaconcentraties van lopinavir die gelijk zijn aan die verkregen bij volwassen patiënten die het 400/ 100 mg tweemaal daags regime zonder nevirapine kregen.
40 Gender, Race and Age:
Geslacht, ras en leeftijd:
A limited increase in total lopinavir concentrations of approximately 30% has been observed which is not expected to be of clinical relevance (see section 4.2).
(zie rubriek4.2).
While exposure eliciting these changes were comparable to or below human clinical exposure, dosages in animals were over 6-fold the recommended clinical dose.
Hoewel de blootstelling die deze veranderingen aan het licht bracht vergelijkbaar of onder humane klinische blootstelling was, waren de doseringen in dieren meer dan 6 maal de aanbevolen klinische dosis.
Mild renal tubular degeneration was confined to mice exposed with at least twice the recommended human exposure; the kidney was unaffected in rats and dogs.
Milde renale tubulaire degeneratie bleef beperkt tot muizen die waren blootgesteld aan tenminste tweemaal de aanbevolen blootstelling bij de mens; bij ratten en honden was de nier onaangetast.
Enlarged spleens with histiocytosis were seen in rats but not other species.
Vergrootte milten met histiocytose werden gezien bij ratten maar niet bij andere diersoorten.
During in vitro studies, cloned human cardiac potassium channels (HERG) were inhibited by 30% at the highest concentrations of lopinavir/ ritonavir tested, corresponding to a lopinavir exposure 7-fold total and 15-fold free peak plasma levels achieved in humans at the maximum recommended therapeutic dose.
45 Tijdens in vitro experimenten werd de doorstroom van gekloneerde humane kalium kanalen (HERG) met 30% geremd door de hoogst geteste concentratie lopinavir/ ritonavir, welke overeenkomt met een 7-voudige totale en een 15-voudige vrije piek plasmaconcentratie die verkregen wordt bij mensen behandeld met de maximaal aanbevolen therapeutische dosis.
In dogs, prominent U waves on the electrocardiogram have been observed associated with prolonged PR interval and bradycardia.
Bij honden werden in het oog springende U curves op het elektrocardiogram waargenomen samenhangend met een verlengde PR-interval en bradycardie.
These effects have been assumed to be caused by electrolyte disturbance.
Het wordt aangenomen dat deze effecten worden veroorzaakt door elektrolyten verstoring.
The clinical relevance of these preclinical data is unknown, however, the potential cardiac effects of this product in humans cannot be ruled out (see also sections 4.4 and 4.8).
De klinische relevantie van deze preklinische data is niet bekend, echter de potentiele cardiale bijwerkingen van dit geneesmiddel bij mensen kunnen niet worden uitgesloten (zie ook rubriek 4.4 en 4.8)
In rats, embryofoetotoxicity (pregnancy loss, decreased foetal viability, decreased foetal body weights, increased frequency of skeletal variations) and postnatal developmental toxicity (decreased survival of pups) was observed at maternally toxic dosages.
Bij ratten werden embryofoetotoxiciteit (verlies van zwangerschap, verminderde foetale levensvatbaarheid, verminderd foetale lichaamsgewicht, toegenomen frequentie van skelet variaties) en postnatale ontwikkelings toxiciteit (verminderde overleving van pups) waargenomen bij doseringen die toxisch waren voor het moederdier.
41 Long-term carcinogenicity studies of lopinavir/ ritonavir in mice revealed a nongenotoxic, mitogenic induction of liver tumours, generally considered to have little relevance to human risk.
De lange-termijn carcinogeniteitsstudies van lopinavir/ ritonavir bij muizen lieten een niet genotoxische, mitogene inductie van levertumoren zien, over het algemeen beschouwd als van weinig betekenis voor het menselijk risico.
Oral solution contains: alcohol (42% v/ v), high fructose corn syrup, propylene glycol, purified water, glycerol, povidone, magnasweet-110 flavour (mixture of monoammonium glycyrrhizinate and glycerol), vanilla flavour (containing p-hydroxybenzoic acid, p-hydroxybenzaldehyde, vanillic acid, vanillin, heliotrope, ethyl vanillin), polyoxyl 40 hydrogenated castor oil, cotton candy flavour (containing ethyl maltol, ethyl vanillin, acetoin, dihydrocoumarin, propylene glycol), acesulfame potassium, saccharin sodium, sodium chloride, peppermint oil, sodium citrate, citric acid, menthol.
Kaletra drank bevat: alcohol (42% v/ v), stroop met hoog fructosegehalte, propyleenglycol, gezuiverd water, glycerol, povidon, magnasweet-110 smaakstof (mengsel van monoammoniumglycyrrhizinaat en glycerol), vanille-smaakstof (bevattende p-hydroxybenzoëzuur, p-hydroxybenzaldehyde, vanillinezuur, vanilline, heliotroop, ethylvanilline), polyoxyl 40 gehydrogeneerde ricinusolie, suikerspin-smaakstof (bevattende ethylmaltol, ethylvanilline, acetoïne, dyhydrcoumarine, propyleenglycol), kalium-acesulfaam, natriumsaccharine, natriumchloride, pepermuntolie, natriumcitraat, citroenzuur, menthol.
In use storage:
Opslag tijdens gebruik:
Amber coloured multiple-dose polyethylene terephthalate (PET) bottles in a 60 ml size.
Amberkleurige polyethyleenterephtalaat (PET) flessen van 60 ml voor meerdere doses.
Each pack contains 5 bottles of 60 ml (300 ml).
Elke verpakking bevat 5 flessen van 60 ml (300 ml).
The pack also contains 5 x 5 ml syringes with 0.1 ml graduations from 0 to 5 ml (400/ 100 mg).
De verpakking bevat ook 5 x5 ml doseerspuiten van 0,1 ml met een schaalverdeling van 0-5 ml (400/ 100 mg).
Kaletra 200 mg/ 50 mg film-coated tablets
Kaletra 200 mg/ 50 mg film-omhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 200 mg of lopinavir co-formulated with 50 mg of ritonavir as a pharmacokinetic enhancer.
Elke fim-omhulde tablet bevat 200 mg lopinavir gecoformuleerd met 50 mg ritonavir als een farmacokinetische versterker.
For a full list of excipients, see section 6.1.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie sectie 6.1.
Film-coated tablet
Film-omhulde tabletten
Yellow embossed with [Abbott logo] and “ KA”.
De film-omhulde tabletten zijn geel met een reliëf van [Abbott logo] en “KA”.
The choice of Kaletra to treat protease inhibitor experienced HIV-1 infected patients should be based on individual viral resistance testing and treatment history of patients (see sections 4.4 and 5.1).
De keuze om met HIV-1 geïnfecteerde patiënten, die reeds ervaring hebben met protease-remmers, met Kaletra te behandelen dient te worden gebaseerd op individuele virale resistentie-testen en de behandelingsgeschiedenis van patiënten (zie secties 4.4 en 5.1).
Kaletra tablets should be swallowed whole and not chewed, broken or crushed
Kaletra tabletten dienen heel te worden doorgeslikt zonder te kauwen, te breken of fijn te malen.
Adult and adolescent use: the recommended dosage of Kaletra tablets is two 200/ 50 mg tablets twice daily taken with or without food..
Gebruik bij volwassenen en adolescenten: de aanbevolen dosering Kaletra tabletten is twee 200/ 50 mg tabletten tweemaal daags in te nemen met of zonder voedsel.
Refer to the Summary of Product Characteristics for Kaletra oral solution for dosing instructions.
Raadpleeg de Samenvatting van de Productkenmerken van Kaletra drank voor doseringsinstructies.
Paediatric use (2 years of age and above): the adult dose of Kaletra tablets (400/ 100 mg twice daily) may be used in children 40 kg or greater or with a Body Surface Area (BSA)* greater than 1.4 m2.
Gebruik bij kinderen (2 jaar en ouder): bij kinderen van 40 kg of zwaarder of bij kinderen met een lichaamsoppervlak (LO)* groter dan 1,4 m2 kunnen de volwassendoseringen van Kaletra tabletten (400/ 100 mg tweemaal daags) gebruikt worden.
For children weighing less than 40 kg or with a BSA between 0.5 and 1.4 m2 and able to swallow tablets, please refer to the Kaletra 100 mg/ 25 mg tablets Summary of Product Characteristics.
Voor kinderen die minder dan 40 kg wegen of die een LO tussen de 0,5 en 1,4 m2 hebben en tabletten kunnen slikken, raadpleeg de Samenvatting van de Productkenmerken van Kaletra 100 mg/ 25 mg tabletten.
For children unable to swallow tablets, please refer to the Kaletra oral solution Summary of Product Characteristics.
Voor kinderen die niet in staat zijn om tabletten te slikken, raadpleeg de Samenvatting van de Productkenmerken van Kaletra drank. * Het lichaamsoppervlak (LO) kan worden berekend met behulp van de volgende vergelijking:
BSA (m2) = √ (Height (cm) X Weight (kg) / 3600)
49 LO (m2) = √ (Hoogte (cm) X Gewicht (kg) / 3600)
Efavirenz or nevirapine
Gelijktijdige therapie: efavirenz of nevirapine
The following table contains dosing guidelines for Kaletra tablets based on BSA when used in combination with efavirenz or nevirapine in children.
De volgende tabel bevat doseringsrichtlijnen voor Kaletra tabletten, gebaseerd op het lichaamsoppervlak, wanneer deze gebruikt worden in combinatie met efavirenz or nevirapine bij kinderen.
Paediatric Dosing Guidelines with concomitant efavirenz or nevirapine
Richtlijnen voor dosering bij kinderen, bij gelijktijdig gebruik met efavirenz of nevirapine
Body Surface Area (m2)
Lichaamsoppervlak (m2)
Recommended lopinavir/ ritonavir dosing (mg) twice daily.
Aanbevolen lopinavir/ ritonavir dosering (mg) tweemaal daags.
The adequate dosing may be achieved with the two available strengths of Kaletra tablets:
Adequate dosering kan worden bereikt met de twee beschikbare sterktes van Kaletra tabletten:
100/ 25 mg and 200/ 50 mg. *
100/ 25 mg en 200/ 50 mg. *
≥ 0.5 to < 0.8 ≥ 0.8 to < 1.2
≥ 0,5 tot < 0,8 ≥ 0,8 tot < 1,2
≥ 1.2 to < 1.4 ≥ 1.4
≥ 1,2 tot < 1,4 ≥ 1,4
* Kaletra tablets must not be chewed, broken or crushed.
* Kaletra tabletten dienen niet te worden gekauwd, gebroken of fijngemalen.
In HIV-infected patients with mild to moderate hepatic impairment, an increase of approximately 30% in lopinavir exposure has been observed but is not expected to be of clinical relevance (see section 5.2).
Deze verhoging is waarschijnlijk niet klinisch relevant. (zie sectie 5.2).
Kaletra should not be given to these patients (see section 4.3).
Kaletra dient niet te worden voorgeschreven aan deze patiënten (zie sectie 4.3).
Caution is warranted when Kaletra is used in patients with severe renal impairment (see section 4.4).
Voorzichtigheid is geboden wanneer Kaletra wordt gebruikt bij patiënten met ernstig verminderde nierfunctie (zie sectie 4.4).
Hypersensitivity to the active substances or to any of the excipients.
Overgevoeligheid voor de werkzame bestanddelen of voor één van de hulpstoffen.
These medicinal products include astemizole, terfenadine, oral midazolam (for caution on parenterally administered midazolam, see section 4.5), triazolam, cisapride, pimozide, amiodarone, ergot alkaloids (e. g. ergotamine, dihydroergotamine, ergonovine and methylergonovine) and vardenafil.
Deze geneesmiddelen zijn astemizol, terfenadine, oraal midazolam (voor waarschuwing met betrekking tot parenterale toediening van midazolam, zie rubriek 4.5), triazolam, cisapride, pimozide, amiodaron, ergot-alkaloiden, (b. v. ergotamine, dihydroergotamine, ergonovine en methylergonovine) en vardenafil..
Herbal preparations containing St John’ s wort (Hypericum perforatum) must not be used while taking lopinavir and ritonavir due to the risk of decreased plasma concentrations and reduced clinical effects of lopinavir and ritonavir (see section 4.5).
Kruidenpreparaten die sint-Janskruid (Hypericum perforatum)bevatten dienen niet gelijktijdig met lopinavir en ritonavir gebruikt te worden vanwege een risico op verlaagde plasmaconcentraties en verminderd klinisch effect van lopinavir en ritonavir (zie sectie 4.5).
4.4 Special warnings and precautions for use
50 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik
Kaletra is contraindicated in patients with severe liver impairment (see section 4.3).
Kaletra is gecontra-indiceerd in patiënten met ernstig verminderde lever functie (zie sectie 4.3).
45 Patients with pre-existing liver dysfunction including chronic hepatitis have an increased frequency of liver function abnormalities during combination antiretroviral therapy and should be monitored according to standard practice.
Patiënten met een eerder bestaande leverfunctiestoornis waaronder chronische hepatitis, hebben een verhoogde frequentie van leverfunctiestoornissen tijdens antiretrovirale combinatietherapie en moeten volgens de gangbare praktijk worden gecontroleerd.
Lipid disorders are to be managed as clinically appropriate (see also section 4.5 for additional information on potential interactions with HMG-CoA reductase inhibitors).
Lipide-afwijkingen dienen op een klinisch juiste wijze te worden behandeld (zie ook sectie 4.5 voor aanvullende informatie over mogelijke interacties met HMG-CoA-reductase remmers).
Pancreatitis should be considered if clinical symptoms (nausea, vomiting, abdominal pain) or abnormalities in laboratory values (such as increased serum lipase or amylase values) suggestive of pancreatitis should occur.
Pancreatitis dient te worden overwogen indien klinische symptomen (misselijkheid, overgeven, abdominale pijn) of afwijkingen in laboratoriumwaarden (zoals toegenomen serumlipase of amylasewaarden) worden waargenomen die pancreatitis doen vermoeden.
Patients who exhibit these signs or symptoms should be evaluated and Kaletra therapy should be suspended if a diagnosis of pancreatitis is made (see section 4.8).
Patiënten die deze tekenen of symptomen vertonen dienen te worden geëvalueerd en behandeling met Kaletra dient te worden onderbroken indien een diagnose van pancreatitis is gesteld (zie sectie 4.8).
Hyperglycaemia
51 Hyperglykemie
Fat redistribution and metabolic disorders
Vetredistributie en metabole afwijkingen
Clinical examination should include evaluation for physical signs of fat
Klinisch onderzoek dient ook gericht te zijn op evaluatie van lichamelijke tekenen van een herverdeling van vet.
Consideration should be given to measurement of fasting serum lipids and blood glucose.
Meting van nuchtere waarden van serumlipiden en bloed-glucose dient overwogen te worden..
Lipid disorders should be managed as clinically appropriate (see section 4.8).
Vetafwijkingen dienen op geschikte klinische wijze behandeld te worden (zie sectie 4.8).
Interactions with medicinal products
Interacties met geneesmiddelen
These increases of plasma concentrations of co-administered medicinal products could increase or prolong their therapeutic effect and adverse events (see sections 4.3 and 4.5).
52 toegediende geneesmiddelen kunnen hun therapeutisch effect en bijwerkingen doen versterken of verlengen (zie secties 4.3 en 4.5).
If treatment with a HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended (see section 4.5).
Indien behandeling met een HMG-CoA reductaseremmer is aangewezen, wordt pravastatine of fluvastatine aanbevolen (zie sectie 4.5).
Cardiac events have been reported with Kaletra in preclinical studies; therefore, the potential cardiac effects of Kaletra cannot be currently ruled out (see sections 4.8 and 5.3).
Cardiale bijwerkingen zijn gerapporteerd bij Kaletra in preklinische studies; daarom kunnen de potentiële cardiale effecten van Kaletra op dit moment niet worden uitgesloten (zie secties 4.8 en 5.3).
Therefore, this co-administration should be avoided unless judged strictly necessary (see section 4.5).
Daarom moet deze gelijktijdige toediening vermeden worden, tenzij dit strikt noodzakelijk geacht wordt (zie sectie 4.5).
47 Other
Anders
It does not reduce the risk of passing HIV to others through sexual contact or blood contamination.
Het vermindert het risico HIV door te geven aan anderen via seksueel contact of bloedcontaminatie niet.
Kaletra does not inhibit CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2B6 or CYP1A2 at clinically relevant concentrations (see section 4.3).
Kaletra remt CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2B6 of CYP1A2 niet bij klinisch relevante concentraties (zie sectie 4.3).
Medicinal products that are contraindicated specifically due to the expected magnitude of interaction and potential for serious adverse events are listed in section 4.3.
Geneesmiddelen die gecontra-indiceerd zijn voornamelijk vanwege de te verwachten grootte van de interactie en de mogelijkheid voor ernstige bijwerkingen, zijn beschreven in sectie 4.3.
All interaction studies, when otherwise not stated, were performed using Kaletra capsules, which gives an approximately 20% lower exposure of lopinavir than the 200/ 50 mg tablets.
Tenzij het anders wordt vermeld, zijn alle interactiestudies uitgevoerd met Kaletra capsules, die een lagere beschikbaarheid van ongeveer 20% van lopinavir geven dan de 200/ 50 mg tabletten.
Antiretroviral agents
53 Antiretrovirale middelen
Didanosine: it is recommended that didanosine be administered on an empty stomach; therefore, didanosine may be co-administered with Kaletra tablets without food.
Didanosine: het wordt aanbevolen om didanosine toe te dienen op een lege maag; daarom kan didanosine gelijktijdig met Kaletra zonder voedsel worden gegeven.
Kaletra induces glucuronidation; therefore Kaletra has the potential to reduce zidovudine and abacavir plasma concentrations.
Kaletra induceert glucuronidering; daarom kan Kaletra de plasmaconcentraties van zidovudine en abacavir verlagen.
In a study performed in healthy volunteers to explore the interaction between Kaletra tablets (400/ 100 mg twice daily) and efavirenz (600 mg once daily), efavirenz has been shown to decrease the lopinavir concentrations by 30 - 40%.
In een onderzoek uitgevoerd bij gezonde volwassenen om de interactie tussen Kaletra tabletten (400/ 100 mg tweemaal daags) en efavirenz (600 mg eenmaal daags) te onderzoeken, gaf efavirenz een afname in de AUC van lopinavir met 30-40%.
When Kaletra tablet dosages were increased to 500/ 125 mg twice daily during co-administration of efavirenz 600 mg once daily in healthy volunteers, lopinavir pharmacokinetic parameters were similar to those obtained with Kaletra tablets 400/ 100 mg twice daily administered alone.
Wanneer Kaletra tabletdoseringen werden verhoogd tot 500/ 125 mg tweemaal daags, gedurende gelijktijdige toediening van efavirenz 600 mg eenmaal daags bij gezonde vrijwilligers waren de farmacokinetische parameters van lopinavir gelijk aan die verkregen met alleen Kaletra tabletten 400/ 100 mg tweemaal daags.
Therefore, the Kaletra tablets dosage should be increased to 500/ 125 mg twice daily when co-administered with efavirenz 600 mg once daily.
Daarom dient de Kaletra tabletdosering te worden verhoogd tot 500/ 125 mg tweemaal daags wanneer het gelijktijdig wordt toegediend met efavirenz 600 mg eenmaal daags.
48 Similar pharmacokinetic interactions are expected for the co-administration of Kaletra tablets with the NNRTI nevirapine and with the protease inhibitors nelfinavir and amprenavir.
Vergelijkbare farmacokinetische interacties worden verwacht als Kaletra tabletten gelijktijdig worden toegediend met de NNRTI nevirapine en met de proteaseremmers nelfinavir en amprenavir.
The same recommendations for monitoring apply in these cases of co-administration.
In deze gevallen van gelijktijdige toediening zijn dezelfde aanbevelingen voor bewaking van toepassing.
Amprenavir: see recommendations described for Kaletra tablets co-administration with efavirenz.
Amprenavir: zie de aanbevelingen zoals beschreven voor gelijktijdige toediening van Kaletra tabletten met efavirenz.
Co-administration of increased doses of fosamprenavir 1400 mg twice daily with lopinavir/ ritonavir 533/ 133 mg twice daily to protease inhibitor-experienced patients resulted in a higher incidence of gastrointestinal adverse events and elevations in triglycerides with the combination regimen without increases in virological efficacy, when compared with standard doses of fosamprenavir/ ritonavir.
Gelijktijdige toediening van een verhoogde dosis fosamprenavir 1400 mg tweemaal daags met lopinavir/ ritonavir 533/ 133 mg tweemaal daags aan patiënten die voorbehandeld zijn met proteaseremmers resulteerde in een hogere incidentie gastrointestinale bijwerkingen en verhogingen
Nelfinavir: see recommendations described for Kaletra tablets co-administration with efavirenz.
Nelfinavir: zie de aanbevelingen zoals beschreven voor gelijktijdige toediening van Kaletra tabletten met efavirenz.
(bepridil, systemic lidocaine and quinidine): concentrations may be increased when co-administered with Kaletra.
Anti-arrhythmica (amiodaron, bepridil, systemisch lidocaïne en kinidine): concentraties kunnen worden verhoogd indien gelijktijdig toegediend met Kaletra.
In addition, co-administration of phenytoin and lopinavir/ ritonavir resulted in moderate decreases in steady-state phenytoin concentrations.
55 Bovendien resulteerde gelijktijdig gebruik van fenytoïne en lopinavir/ ritonavir in matige afnames van de steady-state fenytoïneconcentraties.
50 dependent on CYP3A4, and interactions are not expected with Kaletra.
Het metabolisme van pravastatine en fluvastatine is niet afhankelijk van CYP3A4, en interacties worden niet verwacht met Kaletra.
Phosphodiesterase inhibitors: phosphodiesterase inhibitors which are dependent on CYP3A4 metabolism, such as tadalafil and sildenafil, are expected to result in an approximately 2-fold and 11-fold increase in AUC respectively, when co-administered with ritonavir containing regimens including Kaletra and may result in an increase in PDE5 inhibitor associated adverse reactions including hypotension, synope, visual changes and prolonged erection.
Fosfodiësteraseremmers: fosfodiësteraseremmers die afhankelijk zijn van CYP3A4-metabolisme, zoals tadalafil en sildenafil, leiden naar verwachting tot respectievelijk een ongeveer 2-voudige en ongeveer 11-voudige toename van de AUC, wanneer zij tegelijk worden toegediend met regimes die
Ketoconazole and itraconazole: may have serum concentrations increased by Kaletra.
Ketoconazol en itraconazol: serumconcentraties kunnen worden verhoogd door Kaletra.
For patients with renal or hepatic impairment dose reduction of clarithromycin should be considered (see section 4.4).
Bij patiënten met verminderde nier- of leverfunctie dient doseringsverlaging van claritromycine te worden overwogen (zie sectie 4.4).
Buprenorphine: buprenorphine (dosed at 16 mg daily) co-administered with lopinavir/ ritonavir (dosed at 400/ 100 mg twice daily) showed no clinically significant interaction.
Buprenorfine: bij gelijktijdige toediening van buprenorfine (16 mg per dag) en lopinavir/ ritonavir (400/ 100 mg tweemaal daags) werd geen klinisch relevante interactie waargenomen.
Kaletra can be co-administered with buprenorphine with no dose adjustment.
Kaletra kan gelijktijdig toegediend worden met buprenorfine zonder dosisaanpassing.
Therefore, this co-administration should be avoided unless judged strictly necessary.
Daarom dient deze gelijktijdige toediening vermeden te worden, tenzij dit strikt noodzakelijk wordt geacht.
The Kaletra dose should be titrated upward only after rifampicin has been initiated (see section 4.4).
De dosering Kaletra dient pas opgetitreerd te worden nadat rifampicine geïnitieerd is (zie sectie 4.4).
51 St John’ s wort: serum levels of lopinavir and ritonavir can be reduced by concomitant use of the herbal preparation St John’ s wort (Hypericum perforatum).
Bij gelijktijdig gebruik met het kruidenpreparaat sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen de serumconcentraties van lopinavir en ritonavir afnemen.
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’ s wort (see section 4.3).
Het inducerende effect van sint-Janskruid kan tot tenminste 2 weken na beëindiging van de behandeling aanhouden (zie sectie 4.3).
There are no data from the use of Kaletra in pregnant women.
Er zijn geen gegevens bekend over het gebruik van Kaletra bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity (see section 5.3).
In proefdierstudies werd reproductietoxiciteit waargenomen (zie sectie 5.3).
Kaletra should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Kaletra dient niet gebruikt te worden tijdens zwangerschap tenzij dit duidelijk noodzakelijk is.
4.7 Effects on ability to drive and use machines
58 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
No studies on the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Er zijn geen studies uitgevoerd naar effecten op de rijvaardigheid of het vermogen om machines te bedienen.
The safety of Kaletra has been investigated in 612 patients in Phase II/ III clinical trials, of which 442 have received a dose of 400/ 100 mg twice daily.
De veiligheid van Kaletra is onderzocht in 612 patiënten in fase II/ III klinische studies waarvan 442 een dosis ontvingen van 400/ 100 mg tweemaal daags.
The most common adverse reaction associated with Kaletra therapy was diarrhoea and was generally of mild to moderate severity.
De meest voorkomende bijwerking samenhangend met de behandeling met Kaletra was diarree en was over het algemeen mild tot matig van ernst.
Furthermore, rare increases in PR interval have been reported during Kaletra therapy (see section 4.4: sections pancreatitis and lipid elevations).
Verder zijn er tijdens behandeling met Kaletra zeldzame gevallen van PR-intervalverlenging gerapporteerd (zie sectie 4.4: secties pancreatitis en lipideverhogingen).
Increased CPK, myalgia, myositis, and rarely, rhabdomyolysis have been reported with protease inhibitors, particularly in combination with nucleoside reverse transcriptase inhibitors.
Toegenomen C PK, myalgie, myositis, en zelden rhabdomyolyse zijn gerapporteerd bij protease remmers, voornamelijk in combinatie met nucleoside reverse transcriptase-remmers.
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Gecombineerde antiretrovirale therapie wordt ook in verband gebracht met metabole afwijkingen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insulineresistentie, hyperglycemie en hyperlactatemie (zie sectie 4 .4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Bij met HIV geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties voordoen (zie sectie 4.4).
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness: very common > 1/ 10, common > 1/ 100 ,< 1/10, uncommon > 1/ 1000, < 1/ 100.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst: zeer vaak > 1/ 10, vaak > 1/ 100- < 1/10, soms > 1/1000- < 1/100.
53 Undesirable effects in clinical studies in adult patients Infections and infestations
59 Bijwerkingen bij volwassen patiënten in klinische studies
Otitis media, bronchitis, sinusitis, furunculosis, bacterial infection, viral infection
Otitis media, bronchitis, sinusitis, furunculosis, bacteriële infectie, virale infectie
Neoplasms benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
Nieuwvormingen, benigne en maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Avitaminosis, dehydration, oedema, increased appetite, lactic acidosis, obesity, anorexia, diabetes mellitus, hyperglycaemia, hypocholesteremia
Avitaminose, dehydratie, oedeem, verhoogde eetlust, melkzuuracidose, obesitas, anorexie, diabetes mellitus, hyperglykemie, hypocholesterolemie
Headache, paresthesia
hoofdpijn, paresthesie
Dizziness, amnesia, ataxia, encephalopathy, facial paralysis, hypertonia, neuropathy, peripheral neuritis, somnolence, tremor, taste loss, taste perversion, migraine, extrapyramidal syndrome
duizeligheid, amnesie, ataxie, encephalopathie, gezichtsverlamming, hypertonie, neuropathie, perifere neuritis, slaperigheid, tremor, smaakverlies smaakverandering, migraine, extrapiramidaal syndroom
Abnormal vision, eye disorder Tinnitus Palpitation, lung oedema, myocardial infarct1 Hypertension, thrombophlebitis, vasculitis, varicose vein, deep thrombophlebitis, vascular disorder
Palpitatie, long-oedeem, myocard infarct1 Hypertensie, tromboflebitis, vasculitis, spataderen, diepe thromboflebitis, aandoeningen aan de bloedvaten
Hepatobiliary disorders
Lever- of galaandoeningen
54 Skin and subcutaneous tissue disorders
60 Huid- en onderhuidaandoeningen
Kidney calculus, urine abnormality, albuminuria, hypercalcinuria, nephritis, hyperuricemia
nierstenen, urine-afwijkingen, albuminurie, hypercalciurie, nefritis, hyperurikemie
Abnormal ejaculation, amenorrhoea, breast enlargement, gynecomastia, impotence, menorrhagia
Abnormale ejaculatie, amenorroe, borstvergroting, gynaecomastie, impotentie, menorragie
Investigations
Zeer vaak (Graad 3 of 4)
Very common (Grade 3 or 4)
vaak (Graad 3 of 4) soms
Increased triglycerides, increased total cholesterol, increased GGT
verhoogd glucose, verhoogd amylase, verhoogd SGOT/ AST, verhoogd SGPT/ ALT, abnormale uitkomsten leverfunctietest verminderde glucose tolerantie, gewichtstoename, gewichtsverlies, verhoogd bilirubine, veranderde hormoongehaltes, abnormale uitkomsten laboratoriumtesten
Increased glucose, increased amylase, increased
Dit geval had een fatale uitkomst 2 Zie 4.4 Bijzondere waarschuwingen en bijzondere voorzorgen bij gebruik: pancreatitis en lipideverhogingen
Common (Grade 3 or 4)
61 Pediatrische patiënten
SGOT/ AST, increased SGPT/ ALT, liver function tests abnormal
Bij kinderen van 2 jaar en ouder is de aard van het veiligheidsprofiel gelijk aan dat wat gezien wordt bij volwassenen.
Decreased glucose tolerance, weight gain, 1 2
Ongewenste bijwerkingen bij pediatrische patiënten in klinische studies
This event had a fatal outcome.
Infecties en parasitaire aandoeningen
Uncommon
Virale infecties
weight loss, increased bilirubin, hormone level altered, lab test abnormal
Zenuwstelselaandoeningen
See section 4.4: pancreatitis and lipids
smaakverandering
55 Paediatric patients
Maagdarmstelselaandoeningen
In children 2 years of age and older, the nature of the safety profile is similar to that seen in adults.
Obstipatie, braken, pancreatitis*
Undesirable effects in clinical studies in paediatric patients Infections and infestations
Lever- en galaandoeningen
Viral infection
Hepatomegalie
Nervous system disorders
Huid- en onderhuidaandoeningen
Taste perversion
Uitslag, droge huid
Gastrointestinal disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Constipation, vomiting, pancreatitis*
koorts
Hepatobiliary disorders
Onderzoeken
Common
vaak (Graad 3 or 4)
Hepatomegaly
hoge geactiveerde partiële tromboplastinetijd, laag hemoglobine, laag aantal bloedplaatjes, verhoogd natrium, verhoogd kalium, verhoogd calcium, verhoogd bilirubine, verhoogd SGPT/ ALT, verhoogd SGOT/ AST, verhoogd totaal cholesterol, verhoogd amylase, verhoogd urinezuur, verlaagd natrium, verlaagd kalium, verlaagd calcium, verlaagd aantal neutrofielen
Skin and subcutaneous tissue disorders
*zie sectie 4.4: pancreatitis en lipideverhogingen.
Common
Post marketing ervaring
Rash, dry skin
Hepatitis en zelden geelzucht zijn gerapporteerd bij patiënten op Kaletra therapie met aanwezigheid of afwezigheid van identificeerbare factoren voor hepatitis.
General disorders and administration site conditions
Stevens-Johnson syndroom en erythema multiforme zijn gemeld.
Common
De frequentie hiervan is onbekend (zie rubriek 4.4).
Investigations
4.9 Overdosering
Common (Grade 3 or 4)
Tot op heden is er beperkte ervaring met acute overdosering met Kaletra bij de mens.
Increased activated partial thromboplastin time, decreased haemoglobin, decreased platelets, increased sodium, increased potassium, increased calcium, increased bilirubin, increased SGPT/ ALT, increased SGOT/ AST, increased total cholesterol, increased amylase, increased uric acid, decreased sodium, decreased potassium, decreased calcium, decreased neutrophils
De tekenen van toxiciteit waargenomen bij muizen, ratten of honden omvatten verlaagde activiteit, ataxia, emaciatie, dehydratie en tremor.
*see section 4.4: pancreatitis and lipids
Er is geen specifiek antidotum voor overdosering met Kaletra.
Post marketing experience
62 Toediening van geactiveerde koolstof kan ook gebruikt worden als hulp bij de verwijdering van ongeabsorbeerde werkzame bestanddelen.
Hepatitis, and rarely jaundice, have been reported in patients on Kaletra therapy in the presence or absence of identifiable risk factors for hepatitis.
Aangezien Kaletra in hoge mate is gebonden aan eiwit is het niet aannemelijk dat dialyse bij kan dragen tot aanzienlijke verwijdering van de werkzame bestanddelen.
Stevens-Johnson syndrome and erythema multiforme have been reported.
FARMACOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN
The frequency of this is unknown (see section 4.4).
5.1 Farmacodynamische eigenschappen
4.9 Overdose
J05AE06
To date, there is limited human experience of acute overdose with Kaletra.
Lopinavir levert de antivirale activiteit van Kaletra.
The adverse clinical signs observed in dogs included salivation, emesis and diarrhoea/ abnormal stool.
Lopinavir is een remmer van de HIV-1- en HIV-2-proteases.
The signs of toxicity observed in mice, rats or dogs included decreased activity, ataxia, emaciation, dehydration and tremors.
Remming van HIV-protease voorkomt de afsplitsing van het gag- pol polyproteïne resulterend in de productie van een immatuur, niet-infectieus virus.
There is no specific antidote for overdose with Kaletra.
Effecten op het electrocardiogram:
Treatment of overdose with Kaletra is to consist of general supportive measures including monitoring of vital signs and observation of the clinical status of the patient.
Het QTcF interval is bestudeerd in een gerandomiseerd, placebo en actief (moxifloxacine 400 mg eenmaal daags) gecontroleerd crossover onderzoek bij 39 gezonde volwassenen, met 10 metingen over 12 uur op dag 3.
If indicated, elimination of unabsorbed active substance is to be achieved by emesis or gastric lavage.
De geïnduceerde QRS interval verlenging van 6 msec tot 9,5 msec met hoge doses lopinavir/ ritonavir (800/ 200 mg tweemaal daags) draagt bij aan de QT verlenging.
Administration of activated charcoal may also be used to aid in removal of unabsorbed active substance.
De twee regimes resulteerden in blootstellingen op dag 3 welke ongeveer 1,5 en 3 keer hoger waren dan die waargenomen bij aanbevolen eenmaaldaagse of tweemaaldaagse lopinavir/ ritonavir doses in de steady state.
Since Kaletra is highly protein bound, dialysis is unlikely to be beneficial in significant removal of the active substance.
Geen van de proefpersonen ondervond een verhoging in QTcF van ≥ 60 msec vergeleken met de uitgangswaarde of een QTcF interval dat de drempelwaarde van mogelijke klinische relevantie van 500 msec overschreed.
PHARMACOLOGICAL PROPERTIES
Het maximale PR-interval was 286 msec en tweede- of derdegraads hartblok werd niet waargenomen (zie rubriek 4.4).
5.1 Pharmacodynamic properties
In de afwezigheid van humaan serum was de gemiddelde IC50 van lopinavir 6,5 nM tegen verschillende HIV-1 klinische isolaten.
J05AE06
Resistentie
Mechanism of action:
In vitro selectie van resistentie:
Lopinavir provides the antiviral activity of Kaletra.
In vitro zijn HIV-1 isolaten geselecteerd met gereduceerde gevoeligheid voor lopinavir.
Lopinavir is an inhibitor of the HIV-1 and HIV-2 proteases.
HIV-1 is in vitro gekweekt met lopinavir alleen en met lopinavir plus ritonavir bij concentratieratio’ s die de range van plasmaconcentratieratio’ s representeren, waargenomen gedurende Kaletra-therapie.
Inhibition of HIV protease prevents cleavage of the gag-pol polyprotein resulting in the production of immature, non-infectious virus.
63 verminderde gevoeligheid voor ritonavir en indinavir, maar dat het niet nauw samenhing met verminderde gevoeligheid met amprenavir, saquinavir en nelfinavir.
QTcF interval was evaluated in a randomised, placebo and active (moxifloxacin 400 mg once daily) controlled crossover study in 39 healthy adults, with 10 measurements over 12 hours on Day 3.
Analyse van resistentie in ARV-naïeve patiënten In een fase II studie (M97-720) is tijdens de 204 weken van de behandeling de analyse van het genotype van de virus-isolaten met succes uitgevoerd bij 11 van de 16 patiënten bevestigd met meer dan 400 HIV RNA kopieën/ ml.