qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
If treatment with Pegasys is judged necessary in patients with existence or history of severe psychiatric conditions, this should only be initiated after having ensured appropriate individualised diagnostic and therapeutic management of the psychiatric condition.
Wanneer behandeling met Pegasys noodzakelijk geacht wordt bij patiënten met ernstige psychiatrische aandoeningen, of bij patiënten met een voorgeschiedenis van ernstige psychiatrische aandoeningen, dan dient de behandeling slechts begonnen te worden nadat geschikte individuele diagnostische en therapeutische behandeling van de psychiatrische aandoening verzekerd is.
All patients in the chronic hepatitis C studies had a liver biopsy before inclusion, but in certain cases (ie, patients with genotype 2 or 3), treatment may be possible without histological confirmation.
Alle patiënten die deelnamen aan de chronische hepatitis C studies ondergingen een leverbiopsie voordat ze werden opgenomen in de studie, maar in bepaalde gevallen (d. w. z. patiënten met genotype 2 of 3) kan behandeling mogelijk zijn zonder histologische bevestiging.
Current treatment guidelines should be consulted as to whether a liver biopsy is needed prior to commencing treatment.
De geldende behandelrichtlijnen dienen geraadpleegd te worden om te bepalen of een leverbiopsie nodig is voorafgaand aan de start van de behandeling.
In patients with normal ALT, progression of fibrosis occurs on average at a slower rate than in patients with elevated ALT.
Bij patiënten met normaal ALT, kan progressie van fibrose gemiddeld langzamer plaatsvinden dan bij patiënten met verhoogd ALT.
This should be considered in conjunction with other factors, such as HCV genotype, age, extrahepatic manifestations, risk of transmission, etc. which influence the decision to treat or not.
Hiermee moet rekening worden gehouden samen met andere factoren zoals HCV genotype, leeftijd, extrahepatische verschijnselen, kans op overdracht, etc. die het besluit tot behandeling beïnvloeden.
Benzyl alcohol.
Hulpstof: benzylalcohol.
Pegasys is contraindicated in infants or young children up to 3 years old because of the excipient benzyl alcohol.
Vanwege de hulpstof benzylalcohol is Pegasys gecontraïndiceerd bij neonaten en jonge kinderen tot 3 jaar.
Laboratory tests prior to and during therapy Prior to beginning Pegasys therapy, standard haematological and biochemical laboratory tests are recommended for all patients.
Laboratoriumtesten voor en tijdens de behandeling Voorafgaand aan de Pegasys-therapie worden bij alle patiënten standaard hematologische en biochemische laboratoriumtesten aanbevolen.
The following may be considered as baseline values for initiation of treatment:
Het volgende kan als uitgangswaarden voor het begin van de therapie worden beschouwd:
- Platelet count ≥ 90,000/ mm3
- Trombocyten ≥ 90.000/ mm3
- Absolute neutrophil counts ≥ 1500/ mm3
- Absolute neutrofielenaantal ≥ 1500/ mm3
- Adequately controlled thyroid function (TSH and T4)
- Doeltreffende controle van de schildklierfunctie (TSH en T4).
Haematological tests should be repeated after 2 and 4 weeks and biochemical tests should be performed at 4 weeks.
Na 2 en na 4 weken dienen hematologische testen te worden herhaald en na 4 weken dienen biochemische testen te worden uitgevoerd.
Additional testing should be performed periodically during therapy.
Verdere testen dienen periodiek tijdens de therapie te worden uitgevoerd.
In clinical trials, Pegasys treatment was associated with decreases in both total white blood cell (WBC) count and absolute neutrophil count (ANC), usually starting within the first 2 weeks of treatment (see section 4.8).
In klinische studies werd Pegasys-behandeling in verband gebracht met een daling in zowel het totaal aantal witte bloedcellen (WBC) als wel het absolute neutrofielenaantal (ANC), doorgaans beginnend binnen de eerste 2 weken van de behandeling (zie rubriek 4.8).
Progressive decreases after 8 weeks of therapy were infrequent.
Een voortschrijdende daling na 8 weken therapie kwam niet vaak voor.
The decrease in ANC was reversible upon dose reduction or cessation of therapy (see section 4.2), reached normal values by 8 weeks in the majority of patients and returned to baseline in all patients after about 16 weeks.
Het ANC bereikte bij de meerderheid van de patiënten in 8 weken normale waarden en keerde bij alle patiënten na ongeveer 16 weken terug naar de aanvangswaarde.
Pegasys treatment has been associated with decreases in platelet count, which returned to pre- treatment levels during the post-treatment observation period (see section 4.8).
Pegasys-behandeling is in verband gebracht met een daling van het aantal trombocyten dat tijdens de post-behandeling observatieperiode terugkeerde tot het niveau van voor de behandeling (zie rubriek 4.8).
In some cases, dose modification may be necessary (see section 4.2).
In sommige gevallen kan een wijziging van de dosis nodig zijn (zie rubriek 4.2).
The occurrence of anaemia (haemoglobin < 10 g/ dl) has been observed in up to 15% of chronic hepatitis C patients in clinical trials on the combined treatment of Pegasys with ribavirin.
Anemie (hemoglobine < 10 g/ dl) werd in klinische studies waargenomen bij tot 15% van de chronische hepatitis C patiënten tijdens de gecombineerde behandeling van Pegasys en ribavirine.
The frequency depends on the treatment duration and the dose of ribavirin (see section 4.8,).
De frequentie hangt af van de behandelingsduur en de dosering ribavirine (zie rubriek 4.8).
The risk of developing anaemia is higher in the female population.
Bij de vrouwelijke populatie is het risico van de ontwikkeling van anemie hoger.
As with other interferons, caution should be exercised when administering Pegasys in combination with other potentially myelosuppressive agents.
Evenals dit het geval is bij andere interferonen, dient ook bij Pegasys voorzichtigheid betracht te worden wanneer het wordt toegediend in combinatie met myelosuppressieve middelen.
The use of Pegasys and ribavirin combination therapy in chronic hepatitis C patients who failed prior treatment has not been adequately studied in patients who discontinued prior therapy for
Het gebruik van Pegasys en ribavirine combinatietherapie bij patiënten met chronische hepatitis C waarbij eerdere behandeling ontoereikend was, is nog niet voldoende onderzocht bij patiënten waarbij eerdere therapie door hematologische bijwerkingen werd onderbroken.
Physicians considering treatment in these patients should carefully weigh the risks versus the benefits of re-treatment.
Artsen die de behandeling bij deze patiënten overwegen, dienen de risico's nauwkeurig af te wegen tegen de voordelen van her- behandeling.
Endocrine system Thyroid function abnormalities or worsening of pre-existing thyroid disorders have been reported with the use of alpha interferons, including Pegasys.
Endocriene stelsel Bij het gebruik van alfa interferonen, waaronder Pegasys, zijn schildklierfunctie-afwijkingen of verergering van reeds bestaande schildklieraandoeningen gemeld.
Prior to initiation of Pegasys therapy, TSH and T4 levels should be evaluated.
Voor aanvang van de Pegasys- therapie dient een TSH- en T4-bepaling gedaan te worden.
Pegasys treatment may be initiated or continued if TSH levels can be maintained in the normal range by medication.
Pegasys-therapie kan ingesteld of voortgezet worden als de TSH-waarden door medicatie binnen de normaalwaarden kunnen worden gehouden.
TSH levels should be determined during the course of therapy if a patient develops clinical symptoms consistent with possible thyroid dysfunction (see section 4.8).
Tijdens de therapie dienen de TSH-waarden bepaald te worden als zich bij een patiënt symptomen ontwikkelen die wijzen op een mogelijke schildklierdisfunctie (zie rubriek 4.8).
As with other interferons, hypoglycaemia, hyperglycaemia and diabetes mellitus have been observed with Pegasys (see section 4.8).
Evenals dit het geval is bij andere interferonen zijn ook bij Pegasys hypoglykemie, hyperglykemie en diabetes mellitus waargenomen (zie rubriek 4.8).
Patients with these conditions who cannot be effectively controlled by medication should not begin Pegasys monotherapy nor Pegasys/ ribavirin combination therapy.
Patiënten met deze aandoeningen die niet voldoende onder controle kunnen worden gehouden met behulp van medicatie mogen niet met Pegasys monotherapie of Pegasys/ ribavirine combinatietherapie beginnen.
Patients who develop these conditions during treatment and cannot be controlled with medication should discontinue Pegasys or Pegasys/ ribavirin therapy.
Patiënten die deze aandoeningen ontwikkelen tijdens de behandeling en waarbij de aandoeningen niet voldoende onder controle kunnen worden gehouden met behulp van medicatie moeten stoppen met de behandeling met Pegasys of Pegasys/ ribavirine.
Cardiovascular system Hypertension, supraventricular arrhythmias, congestive heart failure, chest pain and myocardial infarction have been associated with alpha interferon therapies, including Pegasys.
Cardiovasculair stelsel Hypertensie, supraventriculaire aritmieën, decompensatio cordis, pijn op de borst en myocardinfarct zijn in verband gebracht met alfa-interferonbehandelingen, waaronder Pegasys.
It is recommended that patients who have pre-existing cardiac abnormalities have an electrocardiogram prior to initiation of Pegasys therapy.
Het wordt aanbevolen dat bij patiënten met reeds bestaande cardiale afwijkingen voorafgaand aan de behandeling met Pegasys een electrocardiogram wordt gemaakt.
If there is any deterioration of cardiovascular status, therapy should be suspended or discontinued.
Bij elke verslechtering van de cardiovasculaire status dient de behandeling onderbroken of gestaakt te worden.
In patients with cardiovascular disease, anaemia may necessitate dose reduction or discontinuation of ribavirin (see section 4.2).
Anemie kan bij patiënten met een cardiovasculaire aandoening een dosisverlaging of stoppen van ribavirine noodzakelijk maken (zie rubriek 4.2).
Liver function In patients who develop evidence of hepatic decompensation during treatment, Pegasys should be discontinued.
Leverfunctie Bij patiënten bij wie tijdens de behandeling aanwijzingen voor leverdecompensatie ontstaan, dient Pegasys gestaakt te worden.
As with other alpha interferons, increases in ALT levels above baseline have been observed in patients treated with Pegasys, including patients with a viral response.
Zoals bij andere alfa interferonen het geval is, is ook bij met Pegasys behandelde patiënten, waaronder patiënten met een virologische respons, een toename in de ALT- spiegels boven de uitgangswaarden waargenomen.
When the increase in ALT levels is progressive and clinically significant, despite dose reduction, or is accompanied by increased direct bilirubin, therapy should be discontinued (see sections 4.2 and 4.8).
Wanneer, ondanks de dosisverlaging, de toename in ALT-spiegels progressief en klinisch significant is of gepaard gaat met verhoogd direct bilirubine, dient de therapie te worden gestopt (zie rubrieken 4.2 en 4.8).
In chronic hepatitis B, unlike chronic hepatitis C, disease exacerbations during therapy are not uncommon and are characterised by transient and potentially significant increases in serum ALT.
In tegenstelling tot bij chronische hepatitis C zijn bij chronische hepatitis B exacerbaties van de ziekte tijdens de therapie niet ongebruikelijk en deze worden gekenmerkt door tijdelijke en mogelijk significante verhogingen van serum ALT.
In clinical trials with Pegasys in HBV, marked transaminase flares have been accompanied by mild changes in other measures of hepatic function and without evidence of hepatic decompensation.
In klinische studies met Pegasys bij HBV gingen sterke transaminase verhogingen samen met milde veranderingen in andere waarden van de leverfunctie en
In approximately half the case of flares exceeding 10 times the upper limit of normal, Pegasys dosing was reduced or withheld until the transaminase elevations subsided, while in the rest therapy was continued unchanged.
Bij ongeveer de helft van het aantal verhogingen dat 10 maal de bovengrens van de normaalwaarde overschrijdt, werd de Pegasys dosering verlaagd of de behandeling onderbroken totdat de transaminase verhogingen afnamen, terwijl bij de overige gevallen de therapie onveranderd voortgezet werd.
More frequent monitoring of hepatic function was recommended in all instances.
Frequentere controle van de leverfunctie werd aanbevolen in alle gevallen.
Hypersensitivity Serious, acute hypersensitivity reaction (eg, urticaria, angioedema, bronchoconstriction, anaphylaxis) have been rarely observed during alpha interferon therapy.
Overgevoeligheid Ernstige, acute overgevoeligheidsreacties (bv. urticaria, angio-oedeem, bronchoconstrictie, anafylaxie) zijn zelden waargenomen tijdens alfa interferontherapie.
If this occurs, therapy must be discontinued and appropriate medical therapy instituted immediately.
Als dit gebeurt, moet de therapie gestaakt worden en moet onmiddellijk de vereiste medische therapie ingesteld worden.
Transient rashes do not necessitate interruption of treatment.
Voorbijgaande huiduitslag maakt geen interruptie van de behandeling nodig.
Autoimmune disease The development of auto-antibodies and autoimmune disorders has been reported during treatment with alpha interferons.
Auto-immuunziekte De ontwikkeling van auto-antilichamen en auto-immuunziekten is gemeld tijdens de behandeling met alfa interferonen.
Patients predisposed to the development of autoimmune disorders may be at increased risk.
Patiënten met een predispositie voor het krijgen van auto-immuunziekten, kunnen een verhoogd risico lopen.
Patients with signs or symptoms compatible with autoimmune disorders should be evaluated carefully, and the benefit-risk of continued interferon therapy should be reassessed (see also Endocrine System in sections 4.4 and 4.8).
Patiënten met tekenen of symptomen die overeenkomen met die van auto- immuunziekten dienen zorgvuldig geëvalueerd te worden en de baat-risico balans van een voortgezette therapie dient opnieuw beoordeeld te worden (zie ook Endocriene stelsel in rubrieken 4.4 en 4.8).
Fever/ infections While fever may be associated with the flu-like syndrome reported commonly during interferon therapy, other causes of persistent fever, particularly serious infections (bacterial, viral, fungal) must be ruled out, especially in patients with neutropenia.
Koorts/ infecties Hoewel koorts gepaard kan gaan met het griepachtige syndroom dat vaak gemeld wordt tijdens interferontherapie, moeten andere oorzaken van persisterende koorts, voornamelijk ernstige infecties (bacterieel, viraal, door schimmel), worden uitgesloten, vooral bij patiënten met neutropenie.
Serious infections (bacterial, viral, fungal) have been reported during treatment with alpha interferons including Pegasys.
Ernstige infecties (bacterieel, viraal of door een schimmel veroorzaakt) zijn gemeld tijdens behandeling met alfa interferonen, waaronder Pegasys.
Appropriate anti-infective therapy should be started immediately and discontinuation of therapy should be considered.
Er dient onmiddellijk te worden gestart met geschikte anti- infectieve therapie en staken van de therapie dient in overweging genomen te worden.
9 Ocular changes As with other interferons retinopathy including retinal haemorrhages, cotton wool spots, papilloedema, optic neuropathy and retinal artery or vein obstruction which may result in loss of vision have been reported in rare instances with Pegasys.
Veranderingen betreffende het oog Zoals het geval is met andere interferonen, is retinopathie waaronder bloedingen van de retina, "cotton wool spots", papiloedeem, opticusneuropathie en obstructie van de arterie of vene van de retina die kan leiden tot verlies van gezichtsvermogen, in zeldzame gevallen ook gemeld bij Pegasys.
All patients should have a baseline eye examination.
Alle patiënten dienen voorafgaand aan de behandeling een oogonderzoek te ondergaan.
Any patient complaining of decrease or loss of vision must have a prompt and complete eye examination.
Elke patiënt met klachten over vermindering of verlies van gezichtsvermogen moet direct een volledig oogonderzoek ondergaan.
Patients with preexisting ophthalmologic disorders (eg, diabetic or hypertensive retinopathy) should receive periodic ophthalmologic exams during Pegasys therapy.
Patiënten met een reeds bestaande oogaandoening (bv diabetische of hypertensieve retinopathie) dienen tijdens de Pegasystherapie regelmatig oftalmologisch onderzocht te worden.
Pegasys treatment should be discontinued in patients who develop new or worsening ophthalmologic disorders.
De behandeling met Pegasys dient gestaakt te worden bij patiënten bij wie nieuwe oftalmologische aandoeningen ontstaan of bij wie deze aandoeningen verergeren.
Pulmonary changes As with other alpha interferons, pulmonary symptoms, including dyspnoea, pulmonary infiltrates, pneumonia, and pneumonitis have been reported during therapy with Pegasys.
Pulmonale veranderingen Zoals bij andere alfa interferonen, zijn tijdens de therapie met Pegasys pulmonale symptomen waaronder dyspnoe, pulmonale infiltraten, pneumonie en pneumonitis, gemeld.
In case of persistent or unexplained pulmonary infiltrates or pulmonary function impairment, treatment should be discontinued.
In geval van persisterende of onverklaarbare pulmonale infiltraten of een verminderde longfunctie, dient de therapie gestaakt te worden.
Skin disorder Use of alpha interferons has been associated with exacerbation or provocation of psoriasis and sarcoidosis.
Huidaandoening Het gebruik van alfa interferonen is in verband gebracht met exacerbatie of provocatie van psoriasis en sarcoïdose.
Pegasys must be used with caution in patients with psoriasis, and in cases of onset or worsening of psoriatic lesions, discontinuation of therapy should be considered.
Pegasys moet met voorzichtigheid gebruikt worden bij patiënten met psoriasis en in gevallen van nieuwe of verergering van psoriasislaesies, dient staken van de therapie overwogen te worden.
Transplantation The safety and efficacy of Pegasys treatment have not been established in patients with liver transplantation.
Transplantatie De veiligheid en de effectiviteit van een behandeling met Pegasys bij patiënten met een levertransplantatie zijn niet vastgesteld.
HIV-HCV coinfection Please refer to the respective Summary of Product Characteristics of the antiretroviral medicinal products that are to be taken concurrently with HCV therapy for awareness and management of toxicities specific for each product and the potential for overlapping toxicities with Pegasys with or without ribavirin.
HIV-HCV co-infectie Raadpleeg de betreffende Samenvatting van de Productkenmerken van de antiretrovirale geneesmiddelen die gelijktijdig gebruikt worden met de HCV therapie om geïnformeerd te worden
In study NR15961, patients concurrently treated with stavudine and interferon therapy with or without ribavirin, the incidence of pancreatitis and/ or lactic acidosis was 3% (12/ 398).
In studie NR15961 was de incidentie van pancreatitis en/ of lactaat acidose 3% (12/ 398) voor patiënten de gelijktijdig behandeld werden met stavudine en interferontherapie, met of zonder ribavirine.
Patients co-infected with HIV and receiving Highly Active Anti-Retroviral Therapy (HAART) may be at increased risk of developing lactic acidosis.
Bij patiënten die tevens geïnfecteerd zijn met HIV en die behandeld worden met “ Highly Active Anti- Retroviral Therapy” (HAART), kan er een grotere kans bestaan op het ontstaan van lactaatacidose.
Caution should therefore be exercised when adding Pegasys and ribavirin to HAART therapy (see ribavirin SPC).
Daarom is voorzichtigheid geboden als Pegasys en ribavirine toegevoegd worden aan een HAART therapie (zie Samenvatting van de Productkenmerken ribavirine).
Co-infected patients with advanced cirrhosis receiving HAART may also be at increased risk of hepatic decompensation and possibly death if treated with ribavirin in combination with interferons, including Pegasys.
Bij patiënten met een co-infectie en met een voortgeschreden cirrose die HAART gebruiken, kan er een grotere kans bestaan op het ontstaan van leverdecompensatie en mogelijk overlijden als ze behandeld worden met ribavirine in combinatie met interferonen waaronder Pegasys.
Baseline variables in co-infected cirrhotic patients that may be associated with hepatic decompensation include: increased serum bilirubin, decreased haemoglobin, increased alkaline phosphatase or decreased platelet count, and treatment with didanosine (ddI).
Uitgangs- variabelen bij cirrose patiënten met co-infectie die geassocieerd kunnen zijn met leverdecompensatie omvatten: verhoogd serum bilirubine, verlaagd hemoglobine, verhoogd alkalische fosfatase of verlaagd aantal thrombocyten, en behandeling met didanosine (ddI).
The concomitant use of ribavirin with zidovudine is not recommended due to an increased risk of anaemia (see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van ribavirine en zidovudine wordt niet aanbevolen wegens een verhoogd risico op anemie (zie rubriek 4.5).
Co-infected patients should be closely monitored, assessing their Child-Pugh score during treatment, and should be immediately discontinued if they progress to a Child-Pugh score of 7 or greater.
Patiënten met co-infectie dienen nauwgezet gecontroleerd te worden waarbij hun Child-Pugh score tijdens de behandeling beoordeeld wordt en de behandeling dient onmiddellijk gestaakt te worden als een Child-Pugh score van 7 of hoger wordt bereikt.
In patients co-infected with HIV-HCV, limited efficacy and safety data (N = 51) are available in subjects with CD4 counts less than 200 cells/ uL.
Voor patiënten met een HIV-HCV co-infectie zijn beperkte gegevens beschikbaar met betrekking tot de werkzaamheid en veiligheid (N=51) bij personen met CD4-waarden van minder dan 200 cellen/μ l.
Caution is therefore warranted in the treatment of patients with low CD4 counts.
Voorzichtigheid is daarom geboden bij de behandeling van patiënten met lage CD4-waarden.
Dental and periodontal disorders Dental and periodontal disorders, which may lead to loss of teeth, have been reported in patients receiving Pegasys and ribavirin combination therapy.
Dentale en periodontale aandoeningen Dentale en periodontale aandoeningen, die kunnen leiden tot het verlies van tanden en kiezen, zijn gemeld bij patiënten die behandeld worden met Pegasys/ ribavirine combinatietherapie.
In addition, dry mouth could have a damaging effect on teeth and mucous membranes of the mouth during long-term treatment with the combination of Pegasys and ribavirin.
Tevens kan een droge mond een ongunstige invloed hebben op het gebit en de slijmvliezen van de mond bij lange- termijn behandeling met de combinatie Pegasys en ribavirine.
Patients should brush their teeth thoroughly twice daily and have regular
Patiënten dienen hun gebit tweemaal per dag grondig te poetsen en hun gebit regelmatig te laten controleren.
In addition some patients may experience vomiting.
Tevens kunnen enkele patiënten last krijgen van braken.
If this reaction occurs, they should be advised to rinse out their mouth thoroughly afterwards.
Als deze reactie optreedt, dienen ze geadviseerd te worden hun mond na het braken grondig te spoelen.
Use of peginterferon as long term maintenance monotherapy (unapproved use) In a randomised, controlled US study (HALT-C) of HCV non-responder patients with varied degrees of fibrosis where 3.5 years of treatment with 90 micrograms/ week of Pegasys monotherapy was studied, no significant reductions were observed in the rate of fibrosis progression or related clinical events.
In deze studie werd geen significante afname gezien van de mate van de fibrose progressie of hieraan gerelateerde klinische voorvallen.
Administration of Pegasys 180 micrograms once weekly for 4 weeks in healthy male subjects did not show any effect on mephenytoin, dapsone, debrisoquine and tolbutamide pharmacokinetics profiles, suggesting that Pegasys has no effect on in vivo metabolic activity of cytochrome P450 3A4, 2C9, 2C19 and 2D6 isozymes.
Toediening van 180 microgram Pegasys eenmaal per week gedurende 4 weken bij gezonde mannelijke personen toonde geen enkel effect op de farmacokinetische profielen van mefenytoïne, dapson, debrisoquine en tolbutamide, hetgeen erop zou kunnen wijzen dat Pegasys geen effect heeft op de metabole activiteit in vivo van cytochroom P450 3A4, 2C9, 2C19 en 2D6 iso-enzymen.
In the same study, a 25% increase in the AUC of theophylline (marker of cytochrome P450 1A2 activity) was observed, demonstrating that Pegasys is an inhibitor of cytochrome P450 1A2 activity.
In dezelfde studie werd een 25% toename van de AUC van theofylline (marker van cytochroom P450 1A2 activiteit) waargenomen, hetgeen aantoont dat Pegasys cytochroom P450 1A2-activiteit remt.
Serum concentrations of theophylline should be monitored and appropriate dose adjustments of theophylline made for patients taking theophylline and Pegasys concomitantly.
Bij patiënten die theofylline en Pegasys tegelijkertijd gebruiken, dienen de serumconcentraties van theofylline gecontroleerd te worden en dient de dosis van theofylline dienovereenkomstig te
The interaction between theophylline and Pegasys is likely to be maximal after more than 4 weeks of Pegasys therapy.
De interactie tussen theofylline en Pegasys is waarschijnlijk maximaal na meer dan 4 weken Pegasys-therapie.
Results from pharmacokinetic substudies of pivotal phase III trials demonstrated no pharmacokinetic interaction of lamivudine on Pegasys in HBV patients or between Pegasys and ribavirin in HCV patients.
Resultaten uit farmacokinetische substudies van een belangrijke fase III-studie lieten geen farmacokinetische interactie zien van lamivudine op Pegasys bij HBV patiënten of tussen Pegasys en ribavirine bij HCV patiënten.
In a pharmacokinetic study of 24 HCV patients concomitantly receiving methadone maintenance therapy (median dose 95 mg; range 30 mg to 150 mg), treatment with Pegasys 180 micrograms sc once weekly for 4 weeks was associated with mean methadone levels that were 10% to 15% higher than at baseline.
Tijdens een farmacokinetisch onderzoek onder 24 patiënten met HCV die gelijktijdig een onderhoudsbehandeling met methadon (mediane dosering van 95mg, variërend van 30mg tot 150mg) ontvingen, werd behandeling met Pegasys 180 microgram subcutaan eenmaal per week, gedurende 4 weken geassocieerd met gemiddelde methadonspiegels die 10% tot 15% hoger waren ten opzichte van de uitgangswaarde.
The clinical significance of this finding is unknown; nonetheless, patients should be monitored for the signs and symptoms of methadone toxicity.
De klinische significantie van deze bevinding is onbekend, patiënten dienen echter gecontroleerd te worden op signalen en symptomen van methadonvergiftiging.
Especially in patients on a high dose of methadone, the risk for QTc prolongation should be considered.
Met name bij patiënten die een hoge dosering methadon krijgen, dient rekening te worden gehouden met het risico op QTc- verlenging.
HIV-HCV co-infected patients No apparent evidence of drug interaction was observed in 47 HIV-HCV co-infected patients who completed a 12 week pharmacokinetic substudy to examine the effect of ribavirin on the intracellular phosphorylation of some nucleoside reverse transcriptase inhibitors (lamivudine and zidovudine or stavudine).
Patiënten met HIV-HCV co-infectie Er is geen duidelijk bewijs van geneesmiddeleninteractie waargenomen bij 47 patiënten met HIV- HCV co-infectie die een 12 weken durende farmacokinetische substudie naar de effecten van ribavirine op de intracellulaire fosforylering van enkele nucleoside reverse transcriptase remmers (lamivudine en zidovudine of stavudine) afrondden.
However, due to high variability, the confidence intervals were quite wide. Plasma exposure of ribavirin did not appear to be affected by concomitant administration of nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NRTIs).
Plasma blootstelling aan ribavirine bleek niet beïnvloed te zijn door gelijktijdige toediening van nucleoside reverse transcriptase remmers (NRTIs).
Co-administration of ribavirin and didanosine is not recommended.
Gelijktijdige toediening van ribavirine en didanosine is niet aanbevolen.
Exposure to didanosine or its active metabolite (dideoxyadenosine 5’ -triphosphate) is increased in vitro when didanosine is co- administered with ribavirin.
Blootstelling aan didanosine of zijn actieve metaboliet (dideoxyadenosine 5’ -trifosfaat) is in-vitro verhoogd wanneer didanosine gelijktijdig met ribavirine toegediend wordt.
Reports of fatal hepatic failure as well as peripheral neuropathy, pancreatitis, and symptomatic hyperlactataemia/ lactic acidosis have been reported with use of ribavirin.
Meldingen van fataal leverfalen alsook perifere neuropathie, pancreatitis en symptomatische hyperlactaatemie/ lactaat acidose zijn gemeld bij gebruik van ribavirine.
Exacerbation of anaemia due to ribavirin has been reported when zidovudine is part of the regimen used to treat HIV although the exact mechanism remains to be elucidated.
Het exacte mechanisme dient echter nog opgehelderd te worden.
The concomitant use of ribavirin with zidovudine is not recommended due to an increased risk of anaemia (see section 4.4).
Het gelijktijdig gebruik van ribavirine en zidovudine wordt niet aanbevolen wegens een verhoogd risico op anemie (zie rubriek 4.4).
Consideration should be given to replacing zidovudine in a combination ART regimen if this is already established.
Het dient te worden overwogen om zidovudine te vervangen in een combinatie ART regime als dit reeds is ingesteld.
This would be particularly important in patients with a known history of zidovudine induced anaemia.
Dit zou voornamelijk belangrijk zijn bij patiënten met een voorgeschiedenis van door ziduvodine geïnduceerde anemie.
11 4.6 Pregnancy and lactation
4.6 Zwangerschap en borstvoeding
There are no adequate data on the use of peginterferon alfa-2a in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van peginterferon alfa-2a bij zwangere vrouwen.
Studies in animals with interferon alfa-2a have shown reproductive toxicity (see section 5.3) and the potential risk for humans is unknown.
Dierstudies met interferon alfa-2a lieten reproductietoxiciteit zien (zie rubriek 5.3) en het potentiële risico bij de mens is niet bekend.
Pegasys is to be used during pregnancy only if the potential benefit justifies the potential risk to the foetus.
Pegasys mag alleen tijdens de zwangerschap gebruikt worden wanneer het mogelijke voordeel het mogelijke risico voor de foetus rechtvaardigt.
Because of the potential for adverse reactions in nursing infants, nursing should be discontinued prior to initiation of treatment.
Vanwege de mogelijke bijwerkingen bij zuigelingen, moet de borstvoeding voorafgaand aan de behandeling worden gestopt.
Use with ribavirin Significant teratogenic and/ or embryocidal effects have been demonstrated in all animal species exposed to ribavirin.
Het gebruik samen met ribavirine Bij alle diersoorten die blootgesteld werden aan ribavirine, werden aanzienlijke teratogene en/ of embryocidale effecten aangetoond.
Ribavirin therapy is contraindicated in women who are pregnant.
De behandeling met ribavirine is gecontra-indiceerd bij zwangere vrouwen.
Extreme care must be taken to avoid pregnancy in female patients or in partners of male patients taking Pegasys in combination with ribavirin.
Er moet de uiterste zorg besteed worden aan het voorkomen van zwangerschap bij vrouwelijke patiënten of bij de partners van mannelijke patiënten die Pegasys gebruiken in combinatie met ribavirine.
Female patients of childbearing potential and their partners must each use an effective contraceptive during treatment and for 4 months after treatment has been concluded.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd en hun mannelijke partners dienen beiden een effectieve anticonceptiemethode toe te passen tijdens de behandeling en gedurende 4 maanden na beëindiging van de behandeling.
Male patients and their female partners must each use an effective contraceptive during treatment and for 7 months after treatment has been concluded.
Mannelijke patiënten en hun vrouwelijke partners dienen beiden een effectieve anticonceptiemethode toe te passen tijdens de behandeling en gedurende 7 maanden na
Please refer to the ribavirin SPC.
12 beëindiging van de behandeling.
Pegasys has a minor or moderate influence on the ability to drive and use machines.
Pegasys heeft kleine tot matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Patients who develop dizziness, confusion, somnolence or fatigue should be cautioned to avoid driving or operating machinery.
Patiënten, bij wie zich duizeligheid, verwardheid, slaperigheid of vermoeidheid ontwikkelen, moeten erop gewezen worden het besturen van voertuigen of het bedienen van machines te vermijden.
Experience from clinical trials
Ervaring uit klinische studies
Chronic hepatitis C
Chronische hepatitis C
The frequency and severity of the most commonly reported adverse reactions with Pegasys are similar to those reported with interferon alfa-2a (see Table 4).
De frequentie en de ernst van de meest voorkomende bijwerkingen bij Pegasys komen overeen met die welke gemeld zijn met interferon alfa-2a (zie Tabel 4).
The most frequently reported adverse reactions with Pegasys 180 micrograms were mostly mild to moderate in severity and were manageable without the need for modification of doses or discontinuation of therapy.
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij Pegasys 180 microgram waren meestal licht tot matig ernstig en ze waren behandelbaar zonder dat aanpassing van de dosis of stoppen van de therapie noodzakelijk was.
Chronic hepatitis B
Chronische hepatitis B
In clinical trials of 48 week treatment and 24 weeks follow-up, the safety profile for Pegasys in chronic hepatitis B was similar to that seen in chronic hepatitis C.
In klinische studies met 48 weken behandeling en 24 weken follow-up bleek het veiligheidsprofiel van Pegasys bij chronische hepatitis B gelijk aan het veiligheidsprofiel bij chronische hepatitis C.
With the exception of pyrexia the frequency of the majority of the reported adverse reactions was notably less in CHB patients treated with Pegasys monotherapy compared with HCV patients treated with Pegasys monotherapy (see Table 4) Adverse events were experienced by 88% of Pegasys-treated patients as compared with 53% of patients in the lamivudine comparator group, while 6% of the Pegasys-treated and 4% of the lamivudine-treated patients experienced serious adverse events during the studies.
Bijwerkingen kwamen voor bij 88% van de met Pegasys behandelde patiënten, in vergelijking met 53% van de patiënten uit de lamivudine vergelijkingsgroep, terwijl 6% van de met Pegasys behandelde en 4% van de met lamivudine behandelde patiënten ernstige bijwerkingen kregen tijdens de studies.
Adverse events or laboratory abnormalities led to 5% of patients withdrawing from Pegasys treatment, while less than 1% of patients withdrew from lamivudine treatment for these reasons.
Bijwerkingen of afwijkingen in de laboratoriumwaarden leidden bij tot 5% van de patiënten tot beëindiging van de Pegasys behandeling, terwijl minder dan 1% van de patiënten de lamivudine behandeling beëindigde vanwege deze redenen.
The percentage of patients with cirrhosis who withdrew from treatment was similar to that of the overall population in each treatment group.
Het percentage patiënten met cirrose dat de behandeling beëindigde was gelijk aan dat voor de gehele populatie in iedere behandelingsgroep.
Chronic hepatitis C in prior non-responder patients
Chronische hepatitis C in eerdere non-responder patiënten
Overall, the safety profile for Pegasys in combination with ribavirin in prior non-responder patients was similar to that in naïve patients.
In het algemeen was het veiligheidsprofiel van Pegasys in combinatie met ribavirine bij eerdere non- responder patiënten gelijk aan dat bij niet eerder behandelde patiënten.
In a clinical trial of non-responder patients to prior pegylated interferon alfa-2b/ ribavirin, which exposed patients to either 48 or 72 weeks of treatment, the frequency of withdrawal for adverse events or laboratory abnormalities from Pegasys treatment and
In een klinische studie werden patiënten die niet gereageerd hadden op gepegyleerd interferon alfa-2b/ ribavirine behandeling, behandeld gedurende 48 of 72 weken.
12 ribavirin treatment was 6% and 7%, respectively, in the 48 week arms and 12% and 13%, respectively, in the 72 week arms.
De frequentie waarmee patiënten zich terugtrokken uit de studie in verband met bijwerkingen of abnormale laboratoriumwaarden door de Pegasys behandeling en ribavirine behandeling was respectievelijk 6% en 7% in de 48 weken arm en respectievelijk 12% en 13% in de 72 weken arm.
Similarly for patients with cirrhosis or transition to cirrhosis, the frequencies of withdrawal from Pegasys treatment and ribavirin treatment were higher in the 72-week treatment arms (13% and 15%) than in the 48-week arms (6% and 6%).
Evenzo was bij patiënten met cirrose of transitie naar cirrose, de frequentie waarmee patiënten zich terugtrokken uit de Pegasys behandeling en ribavirine behandeling hoger in de 72 weken behandelingsarm (13% en 15%) dan in de 48 weken arm (6% en 6%).
Patients who withdrew from previous therapy with pegylated interferon alfa-2b/ ribavirin because of hematological toxicity were excluded from enrolling in this trial.
Patiënten die zich terugtrokken uit voorafgaande behandeling met gepegyleerd interferon alfa-2b/ ribavirine vanwege hematologische toxiciteit werden uitgesloten van deelname aan deze studie.
In another clinical trial, non-responder patients with advanced fibrosis or cirrhosis (Ishak score of 3 to 6) and baseline platelet counts as low as 50,000/ mm3 were treated for 48 weeks.
In een andere klinische studie werden non-responder patiënten, met gevorderde fibrose of cirrose (Ishak score van 3 tot 6) en een bloedplaatjes aantal bij aanvang zo laag als 50.000/ mm3, behandeld gedurende 48 weken.
Haematologic laboratory abnormalities observed during the first 20 weeks of the trial included anemia (26% of patients experienced a hemoglobin level of < 10 g/ dL), neutropenia (30% experienced an ANC < 750/ mm3), and thrombocytopenia (13% experienced a platelet count < 50,000/ mm3) (see section 4.4).
Abnormale hematologische laboratoriumwaarden die werden gezien tijdens de eerste 20 weken van de studie waren anemie (26% van de patiënten ervaarden een hemoglobinewaarde van < 10 g/ dl), neutropenie (30% ervaarden een ANC < 750/ mm3) en trombocytopenie (13% ervaarden een bloedplaatjes aantal van < 50.000/ mm3) (zie rubriek 4.4).
Chronic hepatitis C and HIV co-infection
13 Chronische hepatitis C en HIV co-infectie
In HIV-HCV co-infected patients, the clinical adverse event profiles reported for Pegasys, alone or in combination with ribavirin, were similar to those observed in HCV mono-infected patients For HIV- HCV patients receiving Pegasys and ribavirin combination therapy other undesirable effects have been reported in ≥ 1% to ≤ 2% of patients: hyperlactacidaemia/ lactic acidosis, influenza, pneumonia, affect lability, apathy, tinnitus, pharyngolaryngeal pain, cheilitis, acquired lipodystrophy and chromaturia.
Bij patiënten met HIV-HCV co-infectie waren de klinische bijwerkingsprofielen gemeld voor Pegasys, alleen of in combinatie met ribavirine, gelijk aan die profielen waargenomen bij patiënten met HCV mono-infectie.
The use of Pegasys had no observable negative impact on the control of HIV viraemia during therapy or follow-up.
Bij HIV-HCV patiënten die Pegasys en ribavirine als combinatietherapie gebruikten zijn nog andere bijwerkingen gemeld bij ≥ 1% en ≤ 2% van de patiënten: hyperlactacidemie/ lactaat- acidose, influenza, pneumonie, affectlabiliteit, apathie, tinnitus, pharyngolaryngeale pijn, cheilitis, verworven lipodystrofie en chromaturie.
Table 4 summarises the undesirable effects reported with Pegasys monotherapy in CHB or CHC patients and with Pegasys in combination with ribavirin in CHC patients.
Tabel 4 geeft een samenvatting van de bijwerkingen die gemeld zijn tijdens Pegasys monotherapie bij patiënten met CHB of CHC en met Pegasys in combinatie met ribavirine bij patiënten met CHC.
Undesirable Effects Reported with Pegasys Monotherapy for HBV or HCV or In Combination with Ribavirin for HCV Patients Body system
Bijwerkingen gemeld tijdens Pegasys monotherapie bij HBV of HCV of in combinatie met ribavirine bij patiënten met HCV Systeem/ orgaan- klassen
Very Common ≥ 1/ 10
Zeer vaak ≥ 1/ 10
Common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10
Vaak ≥ 1/ 100 tot < 1/ 10
Uncommon ≥ 1/ 1000 to < 1/ 100
Soms ≥ 1/ 1000 tot 1/ 100
Rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1000
Zelden ≥ 1/ 10.000 tot < 1/ 1000
Very rare < 1/ 10,000
Zeer zelden < 1/ 10.000
Upper respiratory infection, bronchitis, oral candidiasis, herpes simplex, fungal, viral and bacterial infections
Infectie van de bovenste luchtwegen, bronchitis, orale candidiasis, herpes simplex, schimmel-, virale en bacteriële infecties
Pneumonia, skin infection
Pneumonie, huid infectie
Neoplasms benign and malignant
Neoplasmata, benigne en maligne
Hepatic neoplasm
Hepatisch neoplasma
Thrombocytopenia, anaemia, lymphadenopathy
Trombocyto- penie, anemie, lymfadenopathie
Pancytopenia
Pancytopenie
Aplastic anemia
Aplastische anemie
Sarcoidosis, thyroiditis
Sarcoïdose, ontsteking van de schildklier
Anaphylaxis, systemic lupus erythematosus, rheumatoid arthritis
Anafylaxie, systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis
Idiopathic or thrombotic thrombocytopenic purpura
, Idiopathische of trombotische trombocytopenische purpura
Hypothyroidism, hyperthyroidism
Hypothyreoïdie, hyperthyreoïdie
Diabetic ketoacidosis
Diabetische ketoacidose
13 Body system Metabolism and Nutrition Disorders
Psychische stoornissen
Very Common ≥ 1/ 10 Anorexia
Zeer vaak ≥ 1/ 10
Uncommon ≥ 1/ 1000 to < 1/ 100 Dehydration
Soms ≥ 1/ 1000 tot 1/ 100
Psychiatric disorders
Zenuwstelsel- aandoeningen
Depression*, anxiety, insomnia*
Hoofdpijn, duizeligheid*, verminderde concentratie
Emotional disorders, mood alteration Aggression, nervousness, libido decreased
Verminderd geheugen, syncope, zwakte, migraine, hypoesthesie, hyperesthesie, paresthesie, tremor, smaakstoornis, nachtmerries, slaperigheid
Suicidal ideation, hallucinations
Perifere neuropathie
Suicide, psychotic disorder
Coma, convulsies,, aangezichts- verlamming
Nervous system disorders
Oogaandoeningen
Headache, dizziness*, concentration impaired
Troebel zien, pijn in het oog, oogontsteking,
Peripheral neuropathy
Retinale bloeding
Coma, convulsions,, facial palsy
Optische neuropathie, papiloedeem,
Vision blurred, eye pain, eye inflammation, xerophthalmia
Verlies van het gezichtsvermogen,
Retinal hemorrhage
xeroftalmie
Optic neuropathy, papilledema, retinal vascular disorder, retinopathy, corneal ulcer
retinale vasculaire aandoening, retinopathie, corneaal ulcer
Vertigo, earache
Vertigo, oorpijn
Hearing loss
Verlies van het gehoorvermogen
Tachycardia, palpitations, oedema peripheral
Tachycardie, palpitaties, perifeer oedeem
Myocardial infarction, congestive heart failure, angina, supraventricular tachycardia, arrhythmia, atrial fibrillation, pericarditis, cardiomyopathy
Myocard infarct, congestief hartfalen, angina, supraventriculaire tachycardie, aritmie, boezem fibrilleren, pericarditis, cardiomyopathie
Flushing
Opvliegers
Cerebral haemorrhage, vasculitis
Cerebrale hemorragie, vasculitis
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalings- stelsel-, borstkas- en mediastinum- aandoeningen
Dyspnoea, cough
Dyspnoe, hoest
Dyspnoea exertional, epistaxis, nasopharyngitis, sinus congestion, nasal congestion, rhinitis, sore throat
Inspannings- dyspnoe, epistaxis, nasofaryngitis, sinus congestie, nasale congestie, rhinitis, keelpijn
Wheezing
Piepende ademhaling
Interstitial pneumonitis including fatal outcome, pulmonary embolism
Interstitiële pneumonitis, inclusief fataal verloop, pulmonale embolie
14 Body system
15 Systeem/ orgaan- klassen
Gastrointestinal disorders
Huid- en onderhuid- aandoeningen
Diarrhoea*, nausea*, abdominal pain*
Alopecia, dermatitis, pruritis, droge huid
Vomiting, dyspepsia, dysphagia, mouth ulceration, gingival bleeding, glossitis, stomatitis, flatulence, dry mouth
Uitslag, toegenomen zweten, psoriasis, urticaria, eczeem, huidaandoening, lichtover- gevoeligheids- reactie, nachtelijk zweten
Peptic ulcer, pancreatitis
Toxische epidermale necrolyse, Stevens-Johnson syndroom, angio- oedeem, multiform erytheem
Hepato-biliary disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefsel- aandoeningen
Hepatic dysfunction
Myalgie, artralgie
Skin and subcutaneous tissue disorders
Rugpijn, artritis, spierzwakte, botpijn, pijn in de hals, pijn in de skeletspieren, spierkrampen
Alopecia, dermatitis, pruritis, dry skin
Myositis
Musculoskeletal Myalgia, connective tissue arthralgia and bone disorders
Nier- en urineweg- aandoeningen
Myositis
Nierinsufficiëntie
Renal and urinary disorders Reproductive system and breast disorders
Voortplantings- stelsel- en borstaandoeningen
Impotence
Impotentie
Renal insufficiency
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
General disorders Pyrexia, and rigors*, administration pain*, site conditions asthenia, fatigue, injection site reaction*, irritability*
Pyrexie, rillingen*, pijn*, asthenie, vermoeidheid, reactie op de injectieplaats*, irriteerbaarheid*
Chest pain, influenza like illness, malaise, lethargy, hot flushes, thirst
Pijn op de borst, influenza achtige aandoening, malaise, lethargie, opvliegers, dorst
Investigations Injury and poisoning
Onderzoeken Letsels en intoxicaties
Substance overdose
Overdosering
*These adverse reactions were common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) in CHB patients treated with Pegasys monotherapy
* Deze bijwerkingen werden vaak (> 1/ 100 tot < 1/ 10) gemeld bij patiënten met CHB die zijn behandeld met Pegasys monotherapie
Post marketing adverse events
Bijwerkingen die zijn gemeld na het in de handel brengen
Cerebral ischemia: frequency unknown.
Cerebrale ischemie: frequentie onbekend.
Eye Disorders:
Oogaandoeningen:
Serous retinal detachment: frequency unknown.
Ernstig loslaten van het netvlies: frequentie onbekend.
As with other alpha interferons, serous retinal detachment has been reported with Pegasys.
Net als met andere alfa interferonen, werd loslaten van het netvlies gemeld met Pegasys.
Musculoskeletal connective tissue and bone disorders:
Skeletspierstelsel-, bindweefsel- en botaandoeningen:
Rhabdomyolysis: frequency unknown.
Rhabdomyolysis: frequentie onbekend.
ALT increase, bilirubin increase, electrolyte disturbance (hypokalaemia, hypocalcaemia, hypophosphataemia), hyperglycaemia, hypoglycaemia and elevated triglycerides (see section 4.4.).
Laboratoriumwaarden De behandeling met Pegasys ging gepaard met afwijkende laboratoriumwaarden: verhoogd ALT, verhoogd bilirubine, verstoring van de electrolytenbalans (hypokaliëmie, hypocalciëmie, hypofosfatemie), hyperglykemie, hypoglykemie en verhoogde triglyceriden (zie rubriek 4.4).
With both Pegasys monotherapy, and also the combined treatment with ribavirin, up to 2% of patients experienced increased ALT levels that led to dose modification or discontinuation of the treatment.
Zowel bij Pegasys monotherapie alsook bij de gecombineerde behandeling met ribavirine kwamen bij tot 2% van de patiënten verhoogde ALT-spiegels voor die leidden tot dosisaanpassing of stoppen van de behandeling.
Treatment with Pegasys was associated with decreases in haematological values (leucopenia, neutropenia, lymphopenia, thrombocytopenia and haemoglobin), which generally improved with dose modification, and returned to pre-treatment levels within 4-8 weeks upon cessation of therapy (see sections 4.2 and 4.4).
De behandeling met Pegasys ging gepaard met een vermindering van de hematologische waarden (leukopenie, neutropenie, lymfopenie, trombocytopenie en hemoglobine), die zich in het algemeen 16 herstelden na wijziging van de dosis en binnen 4-8 weken na het afbreken van de therapie terugkeerden tot de waarden van voor de behandeling (zie rubrieken 4.2 en 4.4).
Moderate (ANC:
Matige (ANC:
0.749 - 0.5 x 109/ l) and severe (ANC: < 0.5 x 109/ l) neutropenia was observed respectively in 24% (216/ 887) and 5% (41/ 887) of patients receiving Pegasys 180 micrograms and ribavirin 1000/ 1200 milligrams for 48 weeks.
0,749 – 0,5 x 109/ l) en ernstige (ANC: < 0,5 x 109/ l) neutropenie werd gezien bij respectievelijk 24% (216/ 887) en 5% (41/ 887) van de patiënten die gedurende 48 weken 180 microgram Pegasys en 1000/ 1200 mg ribavirine kregen.