qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
This was compared with 22% of the patients taking allopurinol (60 out of 268) and none of the 134 patients taking placebo.
Dit in vergelijking met 22% van de patiënten die allopurinol (60 van 268) innamen en 0% van de 134 patiënten die placebo innamen.
Similar results were seen in the second study after a year.
In de tweede studie na een jaar werden soortgelijke resultaten gevonden.
What is the risk associated with Adenuric?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Adenuric in?
The most common side effects with Adenuric (seen in between 1 and 10 patients in 100) are headache, diarrhoea, nausea (feeling sick), rash and abnormal liver test results.
De meest voorkomende bijwerkingen van Adenuric (waargenomen bij 1 tot 10 van de 100 patiënten) zijn hoofdpijn, diarree, misselijkheid, uitslag en afwijkende leverwaarden.
There may also be an increased risk of certain side effects affecting the heart and blood vessels, particularly in patients with a history of heart problems.
Er kan tevens sprake zijn van een verhoogd risico op bijwerkingen met betrekking tot de hart- en bloedvaten, vooral bij patiënten met een voorgeschiedenis van hartproblemen.
For the full list of all side effects reported with Adenuric, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Adenuric.
Adenuric should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to feboxustat or any of the other ingredients.
Adenuric mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor febuxostat of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Adenuric been approved?
Waarom is Adenuric goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) concluded that Adenuric was more effective than allopurinol at lowering blood uric acid levels, but that it could carry a greater risk of side effects affecting the heart and blood vessels.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat Adenuric werkzamer was dan allopurinol voor de verlaging van de urinezuurconcentratie in het bloed, maar dat het middel mogelijk wel een groter risico op bijwerkingen heeft met betrekking tot de hart- en bloedvaten.
The Committee decided that Adenuric’ s benefits are greater than its risks for the treatment of chronic hyperuricaemia in conditions where urate deposition has already occurred.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Adenuric groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van chronische hyperurikemie bij patiënten bij wie uraatafzetting al is opgetreden.
The Committee recommended that Adenuric be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Adenuric.
Other information about Adenuric:
Overige informatie over Adenuric:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Adenuric on 21 April 2008.
De Europese Commissie heeft op 21 april 2008 een in de hele Europese Unie geldige vergunning verleend voor Adenuric.
The marketing authorisation holder is Beaufour Ipsen Pharma.
De firma Beaufour Ipsen Pharma is de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel.
The full EPAR for Adenuric can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Adenuric.
EU/ 1/ 08/ 447/ 001 EU/ 1/ 08/ 447/ 002 EU/ 1/ 08/ 447/ 003 EU/ 1/ 08/ 447/ 004
EU/1/08/447/001 EU/1/08/447/002 EU/1/08/447/003 EU/1/08/447/004
Oral use Oral use Oral use Oral use
Voor oraal gebruik Voor oraal gebruik Voor oraal gebruik Voor oraal gebruik
Blister (PVC/ Aclar/ Alu) Blister (PVC/ Aclar/ Alu) Blister (PVC/ Aclar/ Alu) Blister (PVC/ Aclar/ Alu)
Blister (PVC/Aclar / aluminium) Blister (PVC/Aclar / aluminium) Blister (PVC/Aclar / aluminium) Blister (PVC/Aclar / aluminium)
28 tablets 84 tablets 28 tablets 84 tablets
28 tabletten 84 tabletten 28 tabletten 84 tabletten
ADENURIC 80 mg film-coated tablets
ADENURIC 80 mg filmomhulde tabletten
Each tablet contains 80 mg of febuxostat.
Elke tablet bevat 80 mg febuxostat.
Each tablet contains 76.50 mg of lactose monohydrate
Hulpstoffen: elke tablet bevat 76,50 mg lactosemonohydraat.
Pale yellow to yellow, film-coated, capsule shaped tablets, engraved with “ 80 ” on one side.
Lichtgele tot gele, filmomhulde, capsulevormige tabletten, met in één zijde '80 'gegraveerd.
Treatment of chronic hyperuricaemia in conditions where urate deposition has already occurred (including a history, or presence of, tophus and/ or gouty arthritis).
Behandeling van chronische hyperurikemie bij aandoeningen waarbij uraatafzetting al is opgetreden (inclusief een ziektegeschiedenis met, of aanwezigheid van, jichtknobbels en/of jicht).
The recommended oral dose of ADENURIC is 80 mg once daily without regard to food.
De aanbevolen orale dosis ADENURIC is eenmaal daags 80 mg, welke met of zonder voedsel kan worden ingenomen.
If serum uric acid is > 6 mg/ dl (357 µmol/ l) after 2-4 weeks, ADENURIC 120 mg once daily may be considered.
Als de urinezuurwaarde in serum na 2 tot 4 weken > 6 mg/dl (357 µmol/l) is, kan toediening van eenmaal daags 120 mg worden overwogen.
ADENURIC works sufficiently quickly to allow retesting of the serum uric acid after 2 weeks.
ADENURIC werkt snel genoeg om na twee weken opnieuw testen van de urinezuurwaarde in serum mogelijk te maken.
The therapeutic target is to decrease and maintain serum uric acid below 6 mg/ dl (357μ mol/ l).
Het therapeutische doel is de urinezuurwaarde in serum te verlagen naar en te handhaven op minder dan 6 mg/dl (357 μ mol/l).
Gout flare prophylaxis of at least 6 months is recommended (see section 4.4).
Het verdient aanbeveling gedurende minimaal zes maanden een profylactische behandeling tegen jichtaanvallen te geven (zie rubriek 4.4).
Renal insufficiency No dosage adjustment is necessary in patients with mild or moderate renal impairment.
Nierinsufficiëntie Een aanpassing van de dosis is niet nodig bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis.
The efficacy and safety have not been fully evaluated in patients with severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min, see section 5.2).
Bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring < 30 ml/min) zijn de werkzaamheid en veiligheid niet volledig geëvalueerd (zie rubriek 5.2)
Hepatic impairment The recommended dosage in patients with mild hepatic impairment is 80 mg.
Leverfunctiestoornis De aanbevolen dosering bij patiënten met een lichte leverfunctiestoornis is 80 mg.
The efficacy and safety
Over gebruik bij patiënten met een matig-ernstige leverfunctiestoornis is slechts beperkt informatie beschikbaar.
2 of febuxostat has not been studied in patients with severe hepatic impairment (Child Pugh Class C).
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh-klasse C) zijn de veiligheid en werkzaamheid van febuxostat niet onderzocht.
Elderly No dose adjustment is required in the elderly (see section 5.2).
Ouderen Bij ouderen is een aanpassing van de dosering niet noodzakelijk (zie rubriek 5.2).
Children and adolescents As there has been no experience in children and adolescents, the use of febuxostat in such patients is not recommended.
2 Kinderen en adolescenten Het gebruik bij kinderen en adolescenten wordt niet aanbevolen aangezien bij deze patiënten geen ervaring is opgedaan met het gebruik van febuxostat.
Organ transplant recipients As there has been no experience in organ transplant recipients, the use of febuxostat in such patients is not recommended (see section 5.1).
Ontvangers van een orgaantransplantatie Het gebruik bij ontvangers van een orgaantransplantatie wordt niet aanbevolen aangezien bij deze patiënten geen ervaring is opgedaan met het gebruik van febuxostat (zie rubriek 5.1).
Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients (see section 4.8).
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen (zie rubriek 4.8).
Cardio-vascular disorders Treatment with febuxostat in patients with ischaemic heart disease or congestive heart failure is not recommended (see section 4.8).
Hart- en vaataandoeningen Behandeling met febuxostat wordt niet aanbevolen bij patiënten met ischemische hartziekte of decompensatio cordis (zie rubriek 4.8).
Acute gouty attacks (gout flare) Febuxostat treatment should not be started until an acute attack of gout has completely subsided.
Acute jichtaanvallen De behandeling met febuxostat mag pas worden begonnen als een acute jichtaanval volledig voorbij is.
As with other urate lowering medicinal products, gout flares may occur during initiation of treatment due to changing serum uric acid levels resulting in mobilization of urate from tissue deposits.
Net als bij andere uraatverlagende geneesmiddelen kan tijdens initiatie van de behandeling een jichtaanval optreden als gevolg van de verandering van de urinezuurwaarde in serum, die kan resulteren in mobilisatie van uraat vanuit weefselafzettingen.
At treatment initiation with febuxostat flare prophylaxis for at least 6 months with an NSAID or colchicine is recommended.
Bij aanvang van de behandeling met febuxostat wordt gedurende minimaal zes maanden profylactische behandeling met een NSAID of colchicine tegen jichtaanvallen aanbevolen.
If a gout flare occurs during febuxostat treatment, it should not be discontinued.
Indien tijdens de behandeling met febuxostat een jichtaanval optreedt, dient de behandeling niet te worden gestaakt.
The gout flare should be managed concurrently as appropriate for the individual patient.
De jichtaanval moet gelijktijdig worden behandeld op een voor de individuele patiënt geschikte wijze.
Continuous treatment with febuxostat decreases frequency and intensity of gout flares.
Een voortdurende behandeling met febuxostat vermindert de frequentie en intensiteit van jichtaanvallen.
Xanthine deposition As with other urate lowering medicinal products, in patients in whom the rate of urate formation is greatly increased (e. g. malignant disease and its treatment, Lesch-Nyhan syndrome) the absolute concentration of xanthine in urine could, in rare cases, rise sufficiently to allow deposition in the urinary tract.
Xanthinedepositie Net als bij andere urinezuurverlagende geneesmiddelen kan bij patiënten bij wie de snelheid van de urinezuurvorming in sterke mate is verhoogd (bijvoorbeeld bij een maligne ziekte en de behandeling ervan, syndroom van Lesch-Nyhan) in zeldzame gevallen de absolute concentratie xanthine in de urine zo veel stijgen dat neerslag in de urinewegen mogelijk is.
As there has been no experience with febuxostat, its use in these populations is not recommended.
Aangezien geen ervaring is opgedaan met het gebruik van febuxostat wordt dit voor deze populaties niet aanbevolen.
Mercaptopurine/ azathioprine Febuxostat use is not recommended in patients concomitantly treated with mercaptopurine/ azathioprine (see section 4.5).
Mercaptopurine/azathioprine Het gebruik van febuxostat wordt niet aanbevolen bij patiënten die gelijktijdig met mercaptopurine/azathioprine worden behandeld (zie rubriek 4.5).
Theophylline Febuxostat should be used with caution in patients concomitantly treated with theophylline and theophylline levels should be monitored in patients starting febuxostat therapy (see section 4.5).
Theofylline Febuxostat moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die gelijktijdig worden behandeld met theofylline, en de theofyllinewaarden moeten worden gemonitord bij patiënten die starten met de behandeling met febuxostat (zie rubriek 4.5).
3 Liver disorders During the phase 3 clinical studies, mild liver function test abnormalities were observed in patients treated with febuxostat (3.5%).
Leverfunctiestoornissen Tijdens de fase 3 klinische onderzoeken werden lichte afwijkingen in de leverfunctietest waargenomen bij patiënten die met febuxostat werden behandeld (3,5%).
Liver function test is recommended prior to the initiation of therapy with febuxostat and periodically thereafter based on clinical judgement (see section 5.1).
Een leverfunctietest wordt aanbevolen voorafgaand aan het begin van de therapie met febuxostat en daarna periodiek aan de hand van het klinisch oordeel (zie rubriek 5.1).
Thyroid disorders Increased TSH values (> 5.5 µIU/ ml) were observed in patients on long-term treatment with febuxostat (5.0%) in the long term open label extension studies.
Schildklieraandoeningen In de lange termijn open-label extensie-onderzoeken werden verhoogde TSH-waarden (> 5,5 µIE/ml) waargenomen bij patiënten die langdurig werden behandeld met febuxostat (5,0%).
Caution is required when febuxostat is used in patients with alteration of thyroid function (see section 5.1).
Voorzichtigheid is geboden wanneer febuxostat wordt gebruikt bij patiënten met een veranderde schildklierfunctie (zie rubriek 5.1).
Lactose Febuxostat tablets contain lactose.
3 Lactose Febuxostat tabletten bevatten lactose.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactase malabsorption should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose- intolerantie, Lapp-lactasedeficiëntie of glucosegalactosemalabsorptie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
Mercaptopurine/ azathioprine Although interaction studies with febuxostat have not been performed, inhibition of xanthine oxidase (XO) is known to result in an increase in mercaptopurine or azathioprine levels.
Mercaptopurine/azathioprine Hoewel geen interactie-onderzoek met febuxostat is verricht, is bekend dat de remming van xanthine- oxidase (XO) resulteert in een stijging van mercaptopurine- of azathioprinespiegels.
On the basis of the mechanism of action of febuxostat on XO inhibition concomitant use is not recommended.
Op basis van het werkingsmechanisme van febuxostat op de XO-remming wordt gelijktijdig gebruik niet aanbevolen.
Drug interaction studies of febuxostat with cytotoxic chemotherapy have not been conducted.
Er is geen geneesmiddelinteractie-onderzoek uitgevoerd met febuxostat en cytotoxische chemotherapie.
No data is available regarding the safety of febuxostat during cytotoxic therapy.
Er zijn geen gegevens beschikbaar betreffende de veiligheid van febuxostat tijdens cytotoxische therapie.
Theophylline Although interaction studies have not been performed with febuxostat, inhibition of XO may cause an increase in the theophylline level (inhibition of the metabolism of theophylline has been reported with other XO inhibitors).
Theofylline Hoewel geen interactie-onderzoek met febuxostat is verricht, kan remming van XO een stijging van de theofyllinespiegel veroorzaken (remming van het metabolisme van theofylline is gemeld bij andere XO-remmers).
Hence caution is advised if these active substances are given concomitantly, and theophylline levels should be monitored in patients starting febuxostat therapy.
Daarom wordt voorzichtigheid geadviseerd bij de toediening van deze werkzame bestanddelen, en moeten de theofyllinewaarden worden gemonitord bij patiënten die starten met de behandeling met febuxostat.
Naproxen and other inhibitors of glucuronidation Febuxostat metabolism depends on UGT enzymes.
Naproxen en andere remmers van glucuronidering Het metabolisme van febuxostat is afhankelijk van de UGT-enzymen.
Medicinal products that inhibit glucuronidation, such as NSAIDs and probenecid, could in theory affect the elimination of febuxostat.
Geneesmiddelen die de glucuronidering remmen, zoals NSAID's en probenecide, kunnen in theorie de eliminatie van febuxostat beïnvloeden.
In healthy subjects concomitant use of febuxostat and naproxen 250mg BID was associated with an increase in febuxostat exposure (Cmax 28%, AUC 41% and t1/ 2 26%).
Bij gezonde proefpersonen werd gelijktijdig gebruik van febuxostat en tweemaal daags naproxen 250 mg in verband gebracht met een stijging van de blootstelling aan febuxostat (Cmax 28%, AUC 41% en t1/2 26%).
In clinical studies the use of naproxen or other NSAIDs/ Cox-2 inhibitors was not related to any clinically significant increase in adverse events.
In het klinisch onderzoek is het gebruik van naproxen of andere NSAID's/Cox-2-remmers niet gerelateerd aan enige klinisch significante toename van de bijwerkingen.
Febuxostat can be co-administered with naproxen with no dose adjustment of febuxostat or naproxen being necessary.
Febuxostat kan gelijktijdig worden toegediend met naproxen zonder dat hiervoor een dosisaanpassing van febuxostat of van naproxen noodzakelijk is.
Inducers of glucuronidation Potent inducers of UGT enzymes might possibly lead to increased metabolism and decreased efficacy of febuxostat.
Inductoren van glucuronidering Krachtige inductoren van UGT-enzymen kunnen leiden tot een stijging van het metabolisme en een afname van de werkzaamheid van febuxostat.
Monitoring of serum uric acid is therefore recommended 1-2 weeks after start of treatment with a potent inducer of glucuronidation.
Daarom verdient het aanbeveling de urinezuurspiegel in serum te monitoren gedurende 1-2 weken na aanvang van de behandeling met een krachtige inductor van de glucuronidering.
Conversely, cessation of treatment of an inducer might lead to increased plasma levels of febuxostat.
Daarentegen kan het stoppen met de behandeling met een inductor mogelijk leiden tot een verhoging van de plasmaspiegel van febuxostat.
4 Colchicine/ indometacin/ hydrochlorothiazide/ warfarin Febuxostat can be co-administered with colchicine or indomethacin with no dose adjustment of febuxostat or the co-administered active substance being necessary.
Colchicine/indometacine/hydrochloorthiazide/warfarine Febuxostat kan gelijktijdig worden toegediend met colchicine of indomethacine zonder dat hiervoor een dosisaanpassing van febuxostat of van het gelijktijdig toegediende werkzame bestanddeel noodzakelijk is.
No dose adjustment is necessary for febuxostat when administered with hydrochlorothiazide.
Bij gelijktijdige toediening met hydrochloorthiazide is geen dosisaanpassing van febuxostat noodzakelijk.
No dose adjustment is necessary for warfarin when administered with febuxostat.
Bij gelijktijdige toediening met febuxostat is geen dosisaanpassing voor warfarine noodzakelijk.
After initiation of febuxostat therapy, monitoring of anticoagulant activity should be considered in patients receiving warfarin or similar agents.
Na aanvang van de behandeling met febuxostat moet monitoring van de antistollende werking worden overwogen bij patiënten die warfarine of vergelijkbare middelen ontvangen.
Desipramine/ CYP2D6 substrates.
4 Desipramine/CYP2D6-substraten.
Febuxostat was shown to be a weak inhibitor of CYP2D6 in vitro.
Van febuxostat is aangetoond dat het in vitro een zwakke remmer van CYP2D6 is.
In a study in healthy subjects, 120 mg ADENURIC QD resulted in a mean 22% increase in AUC of desipramine, a CYP2D6 substrate indicating a potential weak inhibitory effect of febuxostat on the CYP2D6 enzyme in vivo.
In een onderzoek bij gezonde proefpersonen resulteerde eenmaal daags 120 mg ADENURIC in een gemiddelde stijging van 22% van de AUC van desipramine, een CYP2D6-substraat, hetgeen wijst op een potentieel zwak remmend effect van febuxostat op het CYP2D6-enzym in vivo.
Thus, co-administration of febuxostat with other CYP2D6 substrates is not expected to require any dose adjustment for those compounds.
Op grond hiervan wordt niet verwacht dat gelijktijdige toediening van febuxostat met andere CYP2D6-substraten een dosisaanpassing van deze stoffen noodzakelijk maakt.
Antacids Concomitant ingestion of an antacid containing magnesium hydroxide and aluminium hydroxide has been shown to delay absorption of febuxostat (approximately 1 hour) and to cause a 32% decrease in Cmax, but no significant change in AUC was observed.
Antacida Van gelijktijdige inname van een antacidum dat magnesiumhydroxide en aluminiumhydroxide bevat, is aangetoond dat het de absorptie van febuxostat vertraagt (met ongeveer een uur) en dat het een daling van de Cmax van 32% veroorzaakt, maar er werd geen significante verandering in de AUC waargenomen.
Therefore, febuxostat may be taken without regard to antacid use.
Daarom mag febuxostat zonder rekening te houden met het gebruik van antacida worden ingenomen.
Pregnancy Data on a very limited number of exposed pregnancies have not indicated any adverse effects of febuxostat on pregnancy or on the health of the foetus/ new born child.
Zwangerschap Volgens gegevens over een zeer klein aantal gevallen van blootstelling tijdens de zwangerschap heeft febuxostat geen nadelige effecten op de zwangerschap of op de gezondheid van de foetus/het pasgeboren kind.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development or parturition (see section 5.3).
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, ontwikkeling van het embryo/de foetus of de bevalling (zie rubriek 5.3).
The potential risk for human is unknown.
Het potentiële risico voor de mens is niet bekend.
Febuxostat should not be used during pregnancy.
Febuxostat dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt.
Breast feeding It is unknown whether febuxostat is excreted in human breast milk.
Borstvoeding Het is niet bekend of febuxostat wordt uitgescheiden in moedermelk.
Animal studies have shown excretion of this active substance in breast milk and an impaired development of suckling pups.
Experimenteel onderzoek bij dieren heeft aangetoond dat het werkzame bestanddeel in de moedermelk wordt uitgescheiden en de ontwikkeling van zogende pups wordt verstoord.
A risk to a suckling infant cannot be excluded.
Het kan niet worden uitgesloten dat dit voor een zogende baby een risico inhoudt.
Febuxostat should not be used while breast-feeding.
Febuxostat dient niet te worden gebruikt tijdens het geven van borstvoeding.
Patients should exercise caution before driving, using machinery or participating in dangerous activities until they are reasonably certain that ADENURIC does not adversely affect performance.
Net als bij andere xanthineoxidaseremmers zijn bijwerkingen gemeld als slaperigheid, duizeligheid en paresthesie Patiënten moeten voorzichtigheid betrachten bij het besturen van voertuigen, het gebruik van machines of het deelnemen aan gevaarlijke activiteiten totdat zij er redelijkerwijs zeker van zijn dat ADENURIC geen negatieve invloed heeft op hun prestaties.
A total of 2531 subjects received at least one dose of ADENURIC (10 mg – 300 mg) in clinical studies.
In klinisch onderzoek ontvingen in totaal 2.531 proefpersonen minimaal één dosis ADENURIC (10 mg – 300 mg).
Phase 3 randomised controlled studies 5 In randomised controlled phase 3 clinical studies, > ,1000 patients have been treated with the recommended doses of 80 mg or 120 mg (536 subjects enrolled in a 28 week study and 507 subjects enrolled in a 52 weeks study).
Fase 3 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken In gerandomiseerde, gecontroleerde fase 3 klinische onderzoeken zijn meer dan 1000 patiënten behandeld met de aanbevolen doses van 80 mg of 120 mg (536 proefpersonen namen deel aan een 28 weken durend onderzoek en 507 proefpersonen namen deel aan een 52 weken durend onderzoek).
The treatment-related events (ADRs) were mostly mild or moderate in severity.
De behandelingsgerelateerde bijwerkingen waren overwegend licht tot matig van aard.
The most commonly reported ADRs (investigator assessment) are liver function abnormalities (3.5%), diarrhoea (2.7%), headache (1.8%), nausea (1.7%), rash (1.5%).
De vaakst gemelde bijwerkingen (naar het oordeel van de onderzoeker) zijn leverfunctie-afwijkingen (3,5%), diarree (2,7%), hoofdpijn (1,8%), misselijkheid (1,7%), huiduitslag (1,5%).
A numerically greater incidence of investigator-reported cardiovascular events was observed in the febuxostat total group compared to the allopurinol group in the pivotal Phase III (1.3 vs 0.3 events per 100 PYs) and long-term extension studies (1.4 vs 0.7 events per 100 PYs), although no statistically significant differences were found and no causal relationship with febuxostat was established.
In de totale febuxostat-groep werd in vergelijking met de allopurinol-groep een numeriek grotere incidentie van door de onderzoeker gerapporteerde cardiovasculaire voorvallen waargenomen in de pivotale fase-III-onderzoeken (1,3 vs 0,3 voorvallen per 100 patiëntjaren) en in de lange termijn
Identified risk factors among these patients were a medical history of atherosclerotic disease and/ or myocardial infarction, or of congestive heart failure.
Bij deze patiënten waren geïdentificeerde risicofactoren atherosclerotische ziekte en/of myocardinfarct, of decompensatio cordis, in de voorgeschiedenis.
Common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100) and rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1000) adverse reactions suspected (investigator assessment) to be drug related occurring in the 80 mg/ 120 mg treatment groups and reported more than once in the total febuxostat treatment group are listed below.
Hieronder worden de vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1000 tot < 1/100) en zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1000) voorkomende bijwerkingen vermeld waarbij (naar het oordeel van de onderzoeker) de verdenking bestaat dat deze geneesmiddelgerelateerd zijn en die optraden bij de met 80 mg/120 mg behandelde groepen en die meer dan eens werden gerapporteerd in de totale febuxostat behandelgroep.
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness.
Binnen iedere frequentiegroep zijn de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst.
Treatment related adverse reactions in phase 3 randomized controlled studies Investigations
Behandelingsgerelateerde bijwerkingen in fase 3 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken Onderzoeken
Uncommon Blood amylase increase, platelet count decrease, blood creatinine increase, haemoglobin decrease, blood urea increase, LDH increase, triglycerides increase
Soms Stijging van de amylasewaarde in bloed, daling van de trombocytentelling, stijging van de creatininewaarde in bloed, daling van de hemoglobinewaarde, stijging van de ureumwaarde in bloed, stijging van de LDH-waarde, stijging van de triglyceridenwaarde
Rare Palpitations
Zelden Palpitaties
Common Headache Uncommon Dizziness, paraesthesia, somnolence, altered taste
Vaak Hoofdpijn Soms Duizeligheid, paresthesie, slaperigheid, veranderde smaakgewaarwordingen
Common Diarrhoea*, nausea* Uncommon:
Vaak Diarree *, misselijkheid * Soms:
Abdominal pain, gastro-oesophageal reflux disease, vomiting*, dry mouth, dyspepsia, constipation, frequent stools, flatulence, gastrointestinal discomfort,
Buikpijn, gastro-oesofageale refluxziekte, braken *, droge mond, dyspepsie, obstipatie, frequente stoelgang, flatulentie, maagdarmklachten.
Uncommon Nephrolithiasis, haematuria, pollakiuria Rare Renal insufficiency
Soms Nefrolithiase, hematurie, pollakisurie Zelden Nierinsufficiëntie
Common Rash** Uncommon Dermatitis, urticaria, pruritus
Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak Huiduitslag * * Soms Dermatitis, urticaria, pruritus Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Voedings- en stofwisselingsstoornissen Bloedvataandoeningen
Uncommon Arthralgia, arthritis, myalgia, muscle cramp, musculoskeletal pain
Soms Artralgie, artritis, myalgie, spierkrampen, spierpijn Soms Gewichtstoename, toegenomen eetlust Soms Hypertensie, roodheid in het gezicht, opvliegers
Uncommon Weight increase, increased appetite Uncommon Hypertension, flushing, hot flush,
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
General disorders and administration site conditions
Soms Vermoeidheid, oedeem, griepachtige symptomen
Uncommon Fatigue, oedema, influenza like symptoms Rare Asthenia, thirst
6 Zelden Asthenie, dorst
Common LFT abnormalities
Vaak LFT-afwijkingen
Uncommon Libido decreased Rare Nervousness, Insomnia
Soms Verminderd libido Zelden Nervositeit, slapeloosheid
7 * Diarrhoea, nausea and vomiting are more frequent in patients concomitantly treated with colchicine ** No serious rashes or severe hypersensitivity reactions were noted in the clinical studies.
* Diarree, misselijkheid en braken kwamen frequenter voor bij patiënten die gelijktijdig werden behandeld met colchicine. * * Tijdens de klinische onderzoeken werden geen ernstige huiduitslag of ernstige overgevoeligheidsreacties opgemerkt.
Long-term open label extension studies In the long-term open label extension studies, the number of patients treated with febuxostat 80 mg/ 120 mg up to 1 year was 906, up to 2 years was 322, up to 3 years was 57, and up 4 years was 53.
Lange termijn open-label extensie-onderzoeken Bij de lange termijn open-label extensie-onderzoeken was het aantal patiënten dat tot maximaal een jaar met febuxostat 80 mg/120 mg werd behandeld 906, tot maximaal 2 jaar was dat 322, tot maximaal 3 jaar was dat 57, en tot maximaal 4 jaar was dat 53.
The treatment-related events reported during the long-term extension studies were similar to those reported in the Phase 3 studies (see Table 1).
De gemelde behandelingsgerelateerde bijwerkingen tijdens de lange termijn open-label extensie-onderzoeken waren dezelfde als de behandelingsgerelateerde bijwerkingen die werden gemeld in de fase-3-onderzoeken (zie tabel 1).
The most commonly reported treatment-related events (investigator assessment) are: liver function abnormalities, diarrhoea, headache, rash, hypertension.
De meest gemelde behandelingsgerelateerde bijwerkingen (naar het oordeel van de onderzoeker) zijn: leverfunctieafwijkingen, diarree, hoofdpijn, huiduitslag, hypertensie.
The following treatment-related events were reported more than once in the total febuxostat treatment group and were reported as uncommon in subjects taking febuxostat 80 mg/ 120 mg in long-term extension studies (up to 4 years, > 1,900 Patient-years of exposure).
De volgende behandelingsgerelateerde bijwerkingen werden meer dan eens gemeld in de totale febuxostat behandelgroep en werden als 'soms voorkomend' gemeld bij proefpersonen die febuxostat 80 mg/120 mg gebruikten in de lange termijn open-label extensie-onderzoeken (tot maximaal 4 jaar, > 1.900 patiëntjaren blootstelling).
Diabetes, hyperlipidaemia, insomnia, hypoaesthesia, ECG abnormal, cough, dyspnoea, skin discolouration, skin lesion, bursitis, proteinuria, renal insufficiency, erectile dysfunction, blood potassium increase, blood TSH increase, lymphocyte count decreased, WBC decrease.
In de pivotale fase-3-onderzoeken werden deze behandelingsgerelateerde bijwerkingen niet of voor deze doses met een lagere frequentie gemeld: diabetes, hyperlipidemie, slapeloosheid, hypo-esthesie, abnormaal ECG, hoesten, dyspneu, huidverkleuring, huidlaesie, bursitis, proteïnurie, nierinsufficiëntie, erectiele dysfunctie, stijging van de kaliumwaarde in bloed, stijging van de TSH-waarde, lagere lymfocytentelling, daling van het aantal witte bloedcellen.
Patients with an overdose should be managed by symptomatic and supportive care.
Patiënten met een overdosis moeten worden behandeld met symptomatische en ondersteunende verzorging.
Preparations inhibiting uric acid production, ATC code:
Preparaten die de urinezuurproductie remmen, ATC-code:
Mechanism of action Uric acid is the end product of purine metabolism in humans and is generated in the cascade of hypoxanthine → xanthine → uric acid.
Werkingsmechanisme Urinezuur is het eindproduct van het purinemetabolisme bij de mens en wordt gegenereerd in de cascade hypoxanthine → xanthine → urinezuur.
Both steps in the above transformations are catalyzed by xanthine oxidase (XO).
In de bovenstaande transformaties worden beide stappen gekatalyseerd door xanthineoxidase (XO).
Febuxostat is a 2-arylthiazole derivative that achieves its therapeutic effect of decreasing serum uric acid by selectively inhibiting XO.
Febuxostat is een 2-arylthiazoolderivaat dat het therapeutische effect bereikt van het verminderen van het urinezuur in serum door het selectief remmen van XO.
Febuxostat is a potent, non-purine selective inhibitor of XO (NP-SIXO) with an in vitro inhibition Ki value less than one nanomolar.
Febuxostat is een krachtige, niet-purine-selectieve remmer van XO (NP-SIXO) met een in vitro inhibitie Ki-waarde van minder dan één nanomolair.
Febuxostat has been shown to potently inhibit both the oxidized and reduced forms of XO.
Van febuxostat is aangetoond dat het zowel de geoxideerde als de gereduceerde vormen van XO krachtig remt.
At therapeutic concentrations febuxostat does not inhibit other enzymes involved in purine or pyrimidine metabolism, namely, guanine deaminase, hypoxanthine guanine phosphoribosyltransferase, orotate phosphoribosyltransferase, orotidine monophosphate decarboxylase or purine nucleoside phosphorylase.
7 pyrimidinemetabolisme, te weten guanine-deaminase, hypoxanthine-guanine-fosforibosyltransferase, orotaatfosforibosyltransferase, orotidinemonofosfaat-decarboxylase of purinenucleosidefosforylase.
Clinical studies results The efficacy of ADENURIC was demonstrated in two Phase 3 pivotal studies (APEX study and FACT study described below) that were conducted in 1832 patients with hyperuricemia and gout.
De werkzaamheid van ADENURIC werd aangetoond in twee fase-3-pivotale onderzoeken (APEX- onderzoek en FACT-onderzoek die hieronder worden beschreven) die werden verricht bij 1832 patiënten met hyperurikemie en jicht.
The primary efficacy endpoint
In elk fase 3 pivotaal onderzoek toonde ADENURIC een superieur vermogen tot het verlagen en handhaven van urinezuurwaarden in serum in vergelijking met allopurinol.
8 in each study was the proportion of patients whose last 3 monthly serum uric acid levels were < 6.0 mg/ dl (357 µmol/ l).
Het primaire eindpunt voor werkzaamheid was in elk onderzoek de proportie patiënten waarvan de laatste 3 maandelijkse urinezuurwaarden in serum lager waren dan 6,0 mg/dl (357 µmol/l).
No patients with organ transplant have been included in these studies (see section 4.2).
Aan deze onderzoeken hebben geen patiënten deelgenomen die een orgaantransplantatie hadden ondergaan (zie rubriek 4.2).
APEX Study:
APEX-onderzoek:
The Allopurinol and Placebo-Controlled Efficacy Study of Febuxostat (APEX) was a Phase 3, randomized, double-blind, multicenter, 28-week study.
Het APEX-onderzoek (Allopurinol and Placebo-Controlled Efficacy Study of Febuxostat) was een fase 3, gerandomiseerd, dubbelblind, 28 weken durend onderzoek in meerdere centra.
One thousand and seventy-two (1072) patients were randomized: placebo (n=134), ADENURIC 80 mg QD (n=267), ADENURIC 120 mg QD (n=269), ADENURIC 240 mg QD (n=134) or allopurinol (300 mg QD [n=258] for patients with a baseline serum creatinine ≤ 1.5 mg/ dl or 100 mg QD [n=10] for patients with a baseline serum creatinine > 1.5 mg/ dl and ≤ 2.0 mg/ dl).
Duizendtweeënzeventig (1072) patiënten werden gerandomiseerd: placebo (n = 134), eenmaal daags ADENURIC 80 mg (n = 267), eenmaal daags ADENURIC 120 mg (n = 269), eenmaal daags ADENURIC 240 mg (n = 134) of allopurinol (eenmaal daags 300 mg [n = 258] bij patiënten met een uitgangswaarde voor creatinine in serum van ≤ 1,5 mg/dl of eenmaal daags 100 mg [n = 10] bij patiënten met een uitgangswaarde voor creatinine in serum van > 1,5 mg/dl en ≤ 2,0 mg/dl).
Two hundred and forty mg febuxostat (2 times the recommended highest dose) was used as a safety evaluation dose.
Tweehonderdveertig (240) mg febuxostat (tweemaal de aanbevolen hoogste dosis) werd gebruikt als een veiligheidsevaluatiedosis.
The APEX study showed statistically significant superiority of both the ADENURIC 80 mg QD and the ADENURIC 120 mg QD treatment arms versus the conventionnally used doses of allopurinol 300mg (n = 258) / 100mg (n = 10) treatment arm in reducing the sUA below 6 mg/ dl (357 µmol/ l) (see Table 2 and Figure 1).
Uit het APEX-onderzoek bleek een statistisch significante superioriteit van zowel de behandelgroepen met eenmaal daags ADENURIC 80 mg als met eenmaal daags ADENURIC 120 mg versus de behandelgroep met de conventioneel gebruikte doses allopurinol van 300 mg (n = 258) / 100 mg (n = 10) bij het verlagen van de urinezuurwaarde in serum tot beneden de 6 mg/dl (357 µmol/l) (zie tabel 2 en afbeelding 1).
The Febuxostat Allopurinol Controlled Trial (FACT) Study was a Phase 3, randomized, double-blind, multicenter, 52-week study.
FACT-onderzoek: het FACT-onderzoek (Febuxostat Allopurinol Controlled Trial) was een fase 3, gerandomiseerd, dubbelblind, 52 weken durend onderzoek in meerdere centra.
ADENURIC 80 mg QD (n=256), ADENURIC 120 mg QD (n=251), or allopurinol 300 mg QD (n=253).
Zevenhonderdzestig (760) patiënten werden gerandomiseerd: eenmaal daags ADENURIC 80 mg (n = 256), eenmaal daags ADENURIC 120 mg (n=251), of eenmaal daags allopurinol 300 mg (n = 253).
The FACT study showed the statistically significant superiority of both ADENURIC 80 mg and ADENURIC 120 mg QD treatment arms versus the conventionally used dose of allopurinol 300 mg treatment arm in reducing and maintaining sUA below 6 mg/ dl (357 µmol/ l).
Uit het FACT-onderzoek bleek een statistisch significante superioriteit van zowel de behandelgroepen met eenmaal daags ADENURIC 80 mg als met eenmaal daags ADENURIC 120 mg versus de behandelgroep met de conventioneel gebruikte dosis allopurinol van 300 mg bij het verlagen van de urinezuurwaarde in serum tot beneden de 6 mg/dl (357 µmol/l) en deze daar handhaven.
Table 2 summarises the primary efficacy endpoint results:
In tabel 2 worden de resultaten op de primaire eindpunten voor werkzaamheid samengevat.
Table 2 Proportion of Patients with Serum Uric Acid Levels < 6.0 mg/ dl (357µmol/ l) Last Three Monthly Visits
Tabel 2 Proportie patiënten met een urinezuurwaarde in serum van < 6,0 mg/dl (357 µmol/l) Laatste drie maandelijkse bezoeken
Study APEX
Onderzoek
ADENURIC 80 mg QD 48% *
eenmaal daags eenmaal daags 80 mg 120 mg
ADENURIC 120 mg QD 65% *, #
eenmaal daags 300/100 mg1
100
APEX
300 / mg QD1 22%
48% * 65% *, #
1
22%
(28 weeks) FACT (52 weeks) Combined Results
(28 weken) FACT
(n=262) 53%* (n=255) 51%* (n=517)
(52 weken)
(n=269) 62%* (n=250) 63%*, # (n=519)
(n = 517)
The ability of ADENURIC to lower serum uric acid levels was prompt and persistent.
ADENURIC was in staat om urinezuurspiegels in serum meteen en blijvend te verlagen.
Reduction in serum uric acid level to < 6.0 mg/ dl (357 µmol/ l) was noted by the Week 2 visit and was maintained throughout treatment.
Daling van de urinezuurwaarde in serum tot < 6,0 mg/dl (357 µmol/l) werd opgemerkt bij het bezoek in week 2 en werd gedurende de gehele behandeling gehandhaafd.
The mean serum uric acid levels over time for each treatment group from the Phase 3 pivotal studies are shown in Figure 1.
De op elk tijdstip gemiddelde urinezuurwaarden in serum per behandelgroep uit de fase 3 pivotale onderzoeken worden in afbeelding 1 getoond.
9 Figure 1 Mean Serum Uric Acid Levels Combined Phase 3 Studies
Afbeelding 1 Gemiddelde urinezuurwaarden in serum in gecombineerde fase 3 onderzoeken
11
11 Gemiddelde (± SEM) urinezuurwaarde in serum (mg/dl)
12 16 20 24
20 Week
BL=baseline
BL=Uitgangswaarde
SEM=standard error of the mean
SEM=standaardfout van het gemiddelde
(10 patients out of 268 in APEX study).
509 patiënten ontvingen eenmaal daags allopurinol 300 mg; 10 patiënten met een creatininewaarde in serum van > 1,5 en < 2,0 mg/dl ontvingen een dosis van eenmaal daags 100 mg (10 van de 268 patiënten in het APEX-onderzoek).
240 mg febuxostat was used to evaluate the safety of febuxostat at twice the recommended highest dose.
Voor het beoordelen van de veiligheid van febuxostat bij tweemaal de aanbevolen hoogste dosis werd 240 mg febuxostat gebruikt.
Primary endpoint in the sub-group of patients with renal impairment The APEX Study evaluated efficacy in 40 patients with renal impairment (i. e., baseline serum creatinine > 1.5 mg/ dl and < =2.0 mg/ dl).
Het primaire eindpunt van de subgroep patiënten met een nierfunctiestoornis In het APEX-onderzoek werd de werkzaamheid beoordeeld bij 40 patiënten met een nierfunctiestoornis (dat wil zeggen met een uitgangscreatininewaarde in serum van > 1,5 mg/dl en < = 2,0 mg/dl).
For renally impaired subjects who were randomized to allopurinol, the dose was capped at 100mg QD.
Bij patiënten met een nierfunctiestoornis die werden gerandomiseerd voor allopurinol, werd de dosis gelimiteerd tot eenmaal daags 100 mg.
ADENURIC achieved the primary efficacy endpoint in 44% (80 mgQD), 45% (120 mg QD), and 60% (240 mg QD) of patients compared to 0% in the allopurinol 100 mg QD and placebo groups.
Met ADENURIC werd het primaire eindpunt voor werkzaamheid bij 44% (eenmaal daags 80 mg), 45% (eenmaal daags 120 mg) en 60% (eenmaal daags 240 mg) van de patiënten bereikt in vergelijking met bij 0% in de groepen met eenmaal daags allopurinol 100 mg en placebo.
There were no clinically significant differences in the percent decrease in serum uric acid concentration in healthy subjects irrespective of their renal function (58% in the normal renal function group and 55% in the severe renal dysfunction group).
Er waren geen klinisch significante verschillen in de daling van het percentage van de urinezuurconcentratie in serum bij gezonde proefpersonen ongeacht hun nierfunctie (58% bij de groep met een normale nierfunctie en 55% bij de groep met een ernstige nierfunctiestoornis).
Primary endpoint in the sub group of patients with sUA ≥ 10 mg/ dl Approximately 40% of patients (combined APEX and FACT) had a baseline sUA of ≥ 10 mg/ dl.
Primaire eindpunt van de subgroep patiënten met urinezuurwaarde in serum van ≥ 10 mg/dl Ongeveer 40% van de patiënten (waarbij APEX en FACT zijn gecombineerd) had een uitgangswaarde voor urinezuur in serum van ≥ 10 mg/dl.
In this subgroup ADENURIC achieved the primary efficacy endpoint in 41% (80 mg QD), 48% (120 mg QD), and 66% (240 mg QD) of patients compared to 9% in the allopurinol 300 mg/ 100 mg QD and 0% in the placebo groups.
9 daags 240 mg) van de patiënten in vergelijking met bij 9% in de groep met eenmaal daags allopurinol 300 mg/100 mg en bij 0% in de placebogroep.
Clinical Outcomes: proportion of patients requiring treatment for a gout flare and tophi size change The proportion of subjects requiring treatment for a gout flare (APEX and FACT Study) was numerically lower in the groups that achieved an average post-baseline serum urate level < 6.0 mg/ dl, < 5.0 mg/ dl, or < 4.0 mg/ dl compared to the group that achieved an average post- baseline serum urate level ≥ 6.0 mg/ dl during the last 32 weeks of the treatment period (Week 20-Week 24 to Week 48 - 52 intervals).
Klinische resultaten: proportie patiënten die behandeling nodig heeft voor een jichtaanval en voor een verandering in de omvang van een jichtknobbel De proportie proefpersonen die behandeling nodig heeft voor een jichtaanval (APEX- en FACT- onderzoek) was numeriek lager in de groepen die na de uitgangswaarde een gemiddelde urinezuurspiegel bereikten van < 6,0 mg/dl, < 5,0 mg/dl of < 4,0 mg/dl in vergelijking met de groep die na de uitgangswaarde een gemiddelde urinezuurspiegel bereikten van ≥ 6,0 mg/dl gedurende de laatste 32 weken van de behandelingsperiode (de week 20-24 tot week 48-52-intervallen).
10 Two years of data from the Phase 3 Open Label Extension study showed that the maintenance of serum urate levels < 6 mg/ dl (< 357 µmol/ l) resulted in a decrease in the incidence of gout flares with less than 3% of subjects requiring treatment for a flare (i. e. more than 97% of patients did not require treatment for a flare) at Month 16-24.
Uit twee jaar gegevens uit het lange termijn fase 3 open-label extensie-onderzoek bleek dat het handhaven van de uraatwaarden in serum van < 6 mg/dl (< 357 µmol/l) resulteerde in een daling in de incidentie van jichtaanvallen waarbij minder dan 3% van de patiënten behandeling voor een jichtaanval nodig had (dat wil zeggen dat meer dan 97% geen behandeling voor de jichtaanval nodig had) in maand 16-24.
This was associated with a reduction of tophus size leading to complete resolution in 54% of subjects at Month 24.
Dit ging gepaard met een daling van de jichtknobbelomvang hetgeen bij 54% van de proefpersonen in maand 24 leidde tot volledig verdwijnen.
During the phase 3 clinical studies, mild liver function test abnormalities were observed in patients treated with febuxostat (3.5%).
Tijdens de fase 3 klinische onderzoeken werden lichte afwijkingen in de leverfunctietest waargenomen bij patiënten die met febuxostat werden behandeld (3,5%).
These rates were similar to the rates reported on allopurinol (3.6%) (see section 4.4).
Dit percentage was nagenoeg gelijk aan het percentage dat bij gebruik van allopurinol werd gemeld (3,6%) (zie rubriek 4.4).
Increased TSH values (> 5.5 µIU/ ml) were observed in patients on long-term treatment with febuxostat (5.0%) and patients with allopurinol (5.8%) in the long term open label extension studies (see section 4.4).
In de lange termijn open-label extensie-onderzoeken werden verhoogde TSH-waarden (> 5,5 µIE/ml) waargenomen bij patiënten die langdurig werden behandeld met febuxostat (5,0%) en bij patiënten die werden behandeld met allopurinol (5,8%) (zie rubriek 4.4).
The total exposure to ADENURIC in phase 3 pivotal studies and long-term extension studies is greater than 2700 patient-years.
De totale blootstelling aan ADENURIC in fase 3 pivotale onderzoeken en aanvullende onderzoeken op lange termijn is groter dan 2700 patiëntjaren.
In healthy subjects, maximum plasma concentrations (Cmax) and area under the plasma concentration time curve (AUC) of febuxostat increased in a dose proportional manner following single and multiple doses of 10 mg to 120 mg.
Bij gezonde proefpersonen stegen de maximale plasmaconcentraties (Cmax) en de AUC (area under the plasma concentration time curve) van febuxostat op dosisproportionele wijze na enkelvoudige en meervoudige doses van 10 mg tot 120 mg.
For doses between 120 mg and 300 mg, a greater than dose proportional increase in AUC is observed for febuxostat.
Voor doses tussen 120 mg en 300 mg werd voor febuxostat een meer dan dosisproportionele stijging van de AUC waargenomen.
There is no appreciable accumulation when doses of 10 mg to 240 mg are administered every 24 hours.
Er vindt geen accumulatie van betekenis plaats wanneer elke 24 uur doses van 10 mg tot 240 mg worden toegediend.
Febuxostat has an apparent mean terminal elimination half-life (t1/ 2) of approximately 5 to 8 hours.
Febuxostat heeft een klaarblijkelijke gemiddelde terminale halfwaardetijd (t1/2) van ongeveer 5 tot 8 uur.
Population pharmacokinetic/ pharmacodynamic analyses were conducted in 211 patients with hyperuricemia and gout, treated with ADENURIC 40-240 mg QD.
Farmacokinetische/farmacodynamische populatie-analyses werden verricht bij 211 patiënten met hyperurikemie en jicht, die werden behandeld met eenmaal daags 40-240 mg ADENURIC.
In general, febuxostat pharmacokinetic parameters estimated by these analyses are consistent with those obtained from healthy subjects, indicating that healthy subjects are representative for pharmacokinetic/ pharmacodynamic assessment in the patient population with gout.
Over het algemeen zijn de farmacokinetische parameters van febuxostat die via deze analyses zijn berekend, consistent met de farmacokinetische parameters die zijn verkregen bij gezonde proefpersonen, wat erop duidt dat gezonde proefpersonen representatief zijn voor een farmacokinetische/farmacodynamische beoordeling van de patiëntenpopulatie met jicht.
Absorption Febuxostat is rapidly (tmax of 1.0-1.5 h) and well absorbed (at least 84%).
Absorptie Febuxostat wordt snel (tmax van 1,0-1,5 uur) en goed geabsorbeerd (minimaal 84%).
After single or multiple oral 80 and 120 mg once daily doses, Cmax is approximately 2.8-3.2 µg/ ml, and 5.0- 5.3 µg/ ml, respectively.
Na enkelvoudige of meervoudige orale toediening eenmaal daags van 80 en 120 mg is de Cmax respectievelijk ongeveer 2,8-3,2 µg/ml en 5,0-5,3 µ / ml.
Absolute bioavailability of the febuxostat tablet formulation has not been studied.
De absolute biologische beschikbaarheid van de febuxostat tabletformulering is niet onderzocht.
Following multiple oral 80 mg once daily doses or a single 120 mg dose with a high fat meal, there was a 49% and 38% decrease in Cmax and a 18% and 16% decrease in AUC, respectively.
Na toediening van meerdere 80 mg doses eenmaal daags of een enkele dosis van 120 mg bij een vetrijke maaltijd werd een daling van respectievelijk 49% en 38% gezien in de Cmax en een daling van 18% en 16% van de AUC.