qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The treatment should also be used with caution in patients who have moderate to severe liver disease.
De dosis kan worden verhoogd of verlaagd al naar gelang de reactie van de patiënt op het middel.
Sprycel can be taken with or without a meal, but the tablets must be swallowed whole.
De behandeling met Sprycel wordt voortgezet tot de ziekte verergert of tot de patiënt het geneesmiddel niet meer verdraagt.
How does Sprycel work?
Hoe werkt Sprycel?
The active substance in Sprycel, dasatinib, belongs to a group of medicines called ‘ protein kinase inhibitors’.
Dasatinib, de werkzame stof van Sprycel, behoort tot de groep geneesmiddelen die proteïnekinaseremmers worden genoemd.
These compounds act by blocking types of enzymes known as protein kinases.
Deze verbindingen werken door specifieke enzymen, de zogenaamde proteïnekinasen, te blokkeren.
Dasatinib acts mainly by blocking the protein kinase called ‘ BCR-ABL’ kinase.
De werking van dasatinib berust hoofdzakelijk op een blokkering van het proteïnekinase genaamd ‘ BCR-ABL’ -kinase.
This enzyme is produced by leukaemia cells, and causes them to multiply uncontrollably.
Dit enzym wordt door leukemiecellen geproduceerd, waardoor deze cellen zich op oncontroleerbare wijze gaan vermenigvuldigen.
By blocking BCR-ABL kinase, as well as other kinases, Sprycel helps to control the spread of leukaemia cells.
Door BCR-ABL-kinase evenals andere kinasen te blokkeren, helpt Sprycel de verspreiding van leukemiecellen onder controle te houden.
How has Sprycel been studied?
Hoe is Sprycel onderzocht?
The five main studies of Sprycel, taken twice a day, involved 515 patients, all of whom had received prior treatment with imatinib, and either failed or had become resistant to the medicine.
De vijf belangrijkste studies naar Sprycel, tweemaal daags toegediend, omvatten 515 patiënten die allemaal een eerdere behandeling met imatinib hadden gevolgd en bij wie de behandeling faalde of die resistentie ontwikkelden tegen het middel.
None of these studies included a head-to-head comparison of Sprycel with any other medicine.
In geen van deze studies werd Sprycel rechtstreeks vergeleken met een ander geneesmiddel.
Two studies were carried out in chronic CML (198 and 36 patients), one was in accelerated CML (120 patients), one was in myeloid blast CML (80 patients), and one was in Ph+ ALL and lymphoid blast CML (81 patients).
Er zijn twee studies uitgevoerd bij CML in de chronische fase (198 en 36 patiënten), één studie bij CML in de acceleratiefase (120 patiënten), één studie bij myeloïde blastencrisis van CML (80 patiënten) en één bij Ph+ ALL en lymfatische blastencrisis van CML (81 patiënten).
Two further studies compared the effects of Sprycel taken once or twice a day, one in 670 patients with chronic phase CML and the other in 611 patients with advanced phase CML or Ph+ ALL.
In twee andere studies werden de effecten van Sprycel vergeleken bij inname een- of tweemaal daags; een studie betrof 670 patiënten met CML in de chronische fase en de andere 611 patiënten met CML in een gevorderd stadium of met Ph+ ALL.
These studies were still ongoing at the time of assessment.
Deze onderzoeken liepen nog toen de beoordeling werd uitgevoerd.
All of the studies assessed the patients’ responses by measuring the amount of white cells and platelets in the blood, to see if they were returning to normal levels, and the proportion of the patients’ white blood cells that contained the Philadelphia chromosome, to see if it was decreasing.
In alle studies werd de respons van de patiënten beoordeeld door een meting van de hoeveelheid witte bloedcellen en bloedplaatjes, om na te gaan of de waarden ervan weer normaal werden, evenals van de hoeveelheid witte bloedcellen die Philadelphia-chromosoom bevatten, om na te gaan of die verminderde.
What benefit has Sprycel shown during the studies?
Welke voordelen bleek Sprycel tijdens de studies te hebben?
In the larger main study of patients with chronic phase CML, 90% of the patients responded to treatment, with blood levels of platelets and white blood cells returning to within predefined, normal values.
In de omvangrijkere belangrijke studie bij patiënten met CML in de chronische fase, vertoonde 90% van de patiënten een respons op de behandeling, met bloedplaatjes en witte bloedcellen die daalden tot vooraf bepaalde, normale waarden.
In patients with CML in other phases (accelerated, myeloid blast and lymphoid blast) and in ALL, between a quarter and a third of patients showed a complete response.
Bij patiënten met CML in andere fasen (acceleratiefase, myeloïde blastencrisis en lymfatische blastencrisis) en bij ALL, vertoonde een vierde tot een derde van de patiënten een volledige respons.
In addition, between one and two thirds of the patients in the five main trials showed a reduction in the number of white blood cells containing the Philadelphia chromosome.
Bovendien was het aantal witte bloedcellen die Philadelphia- chromosoom bevatten, bij een derde tot twee derde van de patiënten in de vijf hoofdstudies gedaald.
In the additional study of patients with chronic phase CML, although once- and twice-daily Sprycel had similar rates of effectiveness, the once-daily dose caused fewer side effects.
In de extra studie naar patiënten met CML in de chronische fase veroorzaakte de dosering eenmaal daags minder bijwerkingen, maar de uitkomsten wat betreft werkzaamheid waren vergelijkbaar bij inname een- of tweemaal daags.
In the study of patients with advanced phase CML or Ph+ ALL, the response in terms of blood counts was also similar with once- and twice-daily Sprycel.
In de studie naar patiënten met CML in een gevorderd stadium of Ph+ ALL was de respons in termen van aantallen bloedcellen vergelijkbaar met Sprycel bij inname een- of tweemaal daags.
However, patients taking Sprycel twice a day continued to respond to the medicine for longer than those taking it once a day.
Patiënten die Sprycel tweemaal daags innamen hadden echter gedurende langere tijd een respons op het middel dan degenen die het eenmaal daags innamen.
What is the risk associated with Sprycel?
2/3 Welke risico’ s houdt het gebruik van Sprycel in?
In studies, the most common side effects with Sprycel (seen in more than 1 patient in 10) were headache, pleural effusion (fluid around the lungs), dyspnoea (shortness of breath), cough, diarrhoea, nausea (feeling sick), vomiting, abdominal (tummy) pain, skin rash, musculoskeletal pain (pain in the joints and muscles), infection, haemorrhage (bleeding), superficial oedema (swelling), fatigue (tiredness), pyrexia (fever), neutropenia (low white blood cell counts), thrombocytopenia (low blood platelet counts) and anaemia (low red blood cell counts).
In de studies waren de meest voorkomende bijwerkingen met Sprycel (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten): hoofdpijn, pleura-exsudaat (oedeem rond de longen), dyspnoe (kortademigheid), hoest, diarree, misselijkheid, braken, buikpijn, huiduitslag, spier- en gewrichtspijnen, infectie, bloedingen, oppervlakkig oedeem (zwelling), vermoeidheid, koorts, neutropenie (laag aantal witte bloedcellen), trombocytopenie (laag aantal bloedplaatjes) en anemie (laag aantal rode bloedcellen).
For the full list of all side effects reported with Sprycel, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Sprycel.
Sprycel should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to dasatinib or any of the other ingredients.
Sprycel mag niet worden toegediend aan patiënten die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor dasatinib of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Sprycel been approved?
Waarom is Sprycel goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Sprycel’ s benefits are greater than its risks for the treatment of adults with chronic, accelerated or blast phase CML, and for the treatment of adults with Ph+ ALL and lymphoid blast CML, with resistance or intolerance to prior therapy.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Sprycel groter zijn dan de risico’ s voor de behandeling van volwassenen met CML in de chronische fase, de acceleratiefase of de blastencrisis, evenals voor de behandeling van volwassenen met Ph+ ALL en lymfatische blastencrisis van CML, die resistent zijn tegen een eerdere behandeling of die deze niet verdragen.
The Committee recommended that Sprycel be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Sprycel.
Other information about Sprycel:
Overige informatie over Sprycel:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Sprycel to Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG on 20 November 2006.
De Europese Commissie heeft op 20 november 2006 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Sprycel verleend aan de firma Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG.
2/ 3 The summaries of opinion of the Committee for Orphan Medicinal Products for Sprycel are available here (CML) and here (ALL).
Klik hier (CML) en hier (ALL) voor de samenvattingen van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen ten aanzien van Sprycel.
The full EPAR for Sprycel can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Sprycel.
EU/ 1/ 06/ 363/ 001 EU/ 1/ 06/ 363/ 002 EU/ 1/ 06/ 363/ 003 EU/ 1/ 06/ 363/ 004 EU/ 1/ 06/ 363/ 005 EU/ 1/ 06/ 363/ 006 EU/ 1/ 06/ 363/ 007 EU/ 1/ 06/ 363/ 008 EU/ 1/ 06/ 363/ 009 EU/ 1/ 06/ 363/ 010 EU/ 1/ 06/ 363/ 011
EU/1/06/363/001 EU/1/06/363/002 EU/1/06/363/003 EU/1/06/363/004 EU/1/06/363/005 EU/1/06/363/006 EU/1/06/363/007 EU/1/06/363/008 EU/1/06/363/009 EU/1/06/363/010 EU/1/06/363/011
Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet Film-coated tablet
Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet Filmomhulde tablet
bottle (HDPE) bottle (HDPE) bottle (HDPE) blister (alu/ alu) blister (alu/ alu) blister (alu/ alu) blister (alu/ alu) blister (alu/ alu) blister (alu/ alu) bottle (HDPE) blister (alu/ alu)
Fles (HDPE) Fles (HDPE) Fles (HDPE) Blister (alu/alu) Blister (alu/alu) Blister (alu/alu) Blister (alu/alu) Blister (alu/alu) Blister (alu/alu) Fles (HDPE) Blister (alu/alu)
60 tablets 60 tablets 60 tablets 56 tablets 56 tablets 56 tablets 60 x 1 tablets (unit dose) 60 x 1 tablets (unit dose) 60 x 1 tablets (unit dose) 30 tablets 30 x 1 tablets (unit dose)
60 tabletten 60 tabletten 60 tabletten 56 tabletten 56 tabletten 56 tabletten 60 x 1 tabletten 60 x 1 tabletten 60 x 1 tabletten 30 tabletten 30 x 1 tabletten
SPRYCEL 20 mg film-coated tablets
SPRYCEL 20 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 20 mg dasatinib (as monohydrate).
Elke filmomhulde tablet bevat 20 mg dasatinib (als monohydraat).
Excipients: each tablet contains 27 mg of lactose monohydrate.
Hulpstoffen: elke tablet bevat 27 mg lactosemonohydraat.
White to off-white, biconvex, round tablet with "BMS" debossed on one side and "527" on the other side.
Witte tot gebroken witte, biconvexe, ronde tablet met “ BMS” gegraveerd op de ene zijde en “ 527” op de andere zijde.
SPRYCEL is indicated for the treatment of adults with chronic, accelerated or blast phase chronic myeloid leukaemia (CML) with resistance or intolerance to prior therapy including imatinib mesilate.
SPRYCEL is geïndiceerd voor de behandeling van volwassenen met chronische myeloïde leukemie (CML) in chronische fase, acceleratiefase of blastaire crisis, die resistent of intolerant zijn voor eerder toegediende geneesmiddelen inclusief imatinibmesilaat.
SPRYCEL is also indicated for the treatment of adults with Philadelphia chromosome positive (Ph+) acute lymphoblastic leukaemia (ALL) and lymphoid blast CML with resistance or intolerance to prior therapy.
SPRYCEL is ook geïndiceerd voor de behandeling van volwassenen met Philadelphia-chromosoom positieve (Ph+) acute lymfoblastaire leukemie (ALL) en lymfoïde blasten CML die resistent of intolerant zijn voor eerder toegediende geneesmiddelen.
Therapy should be initiated by a physician experienced in the diagnosis and treatment of patients with leukaemia.
De behandeling moet worden ingesteld door een arts met ervaring in de diagnostiek en behandeling van patiënten met leukemie.
The recommended starting dose for chronic phase CML is 100 mg dasatinib once daily, administered orally, consistently either in the morning or in the evening (see section 4.4).
De aanbevolen startdosering voor CML in de chronische fase is 100 mg dasatinib éénmaal daags, consequent of ’ s morgens of ’ s avonds oraal in te nemen (zie rubriek 4.4,).
The recommended starting dose for accelerated, myeloid or lymphoid blast phase (advanced phase) CML or Ph+ALL is 70 mg twice daily administered orally, one tablet in the morning and one in the evening.
De aanbevolen startdosering voor CML in de acceleratiefase, myeloïde of lymfoïde blastaire crisis (gevorderde fase) of Ph+ALL is tweemaal daags 70 mg, één tablet 's morgens en één 's avonds oraal in te nemen.
Tablets must not be crushed or cut, they must be swallowed whole.
De tabletten mogen niet fijngemaakt of gebroken worden, maar moeten in hun geheel worden doorgeslikt.
SPRYCEL can be taken with or without a meal.
SPRYCEL kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
Treatment duration: in clinical trials, treatment with SPRYCEL was continued until disease progression or until no longer tolerated by the patient.
Behandelduur: in klinisch onderzoek werd de behandeling met SPRYCEL voortgezet tot aan ziekteprogressie of totdat de patiënt het niet meer kon verdragen.
The effect of stopping treatment after the achievement of a complete cytogenetic response (CCyR) has not been investigated.
Het effect van beëindiging van de behandeling na het bereiken van een complete cytogenetische respons (CCyR) is niet onderzocht.
To achieve the recommended dose, SPRYCEL is available as 20 mg, 50 mg, 70 mg and 100 mg film- coated tablets.
Om de aanbevolen dosering mogelijk te maken is SPRYCEL beschikbaar als 20 mg, 50 mg, 70 mg en 100 mg filmomhulde tabletten.
Dose increase or reduction is recommended based on patient response and tolerability.
Dosisverhoging of -verlaging op basis van de respons van de patiënt alsmede de verdraagbaarheid van het geneesmiddel wordt aanbevolen.
2 Dose escalation:
2 Dosisverhoging:
In clinical trials of adult CML and Ph+ ALL patients, dose escalation to 140 mg once daily (chronic phase CML) or 100 mg twice daily (advanced phase CML or Ph+ ALL) was allowed in patients who did not achieve a haematologic or cytogenetic response at the recommended starting dose.
In klinisch onderzoek bij volwassen patiënten met CML en Ph+ ALL werd dosisverhoging tot éénmaal daags 140 mg (chronische fase CML) of tweemaal daags 100 mg (gevorderde fase CML of Ph+ ALL) toegestaan voor patiënten die geen hematologische of cytogenetische respons bereikten met de aanbevolen startdosering.
Dose adjustment for undesirable effects:
Aanpassing van de dosis wegens bijwerkingen:
Myelosuppression:
Beenmergsuppressie:
In clinical trials, myelosuppression was managed by dose interruption, dose reduction, or discontinuation of study therapy.
In klinisch onderzoek werd beenmergsuppressie behandeld door middel van dosisinterruptie, dosisverlaging of staken van de onderzoeksmedicatie.
Platelet transfusion and red cell transfusion were used as appropriate.
Op indicatie werden trombocytentransfusie en erythrocytentransfusie toegepast.
Haematopoetic growth factor has been used in patients with resistant myelosuppression.
Bij patiënten met aanhoudende beenmergsuppressie is hematopoëtische groeifactor gebruikt.
Guidelines for dose modifications are summarized in Table 1.
De richtlijnen voor dosisaanpassingen zijn samengevat in Tabel 1.
Dose adjustments for neutropenia and thrombocytopenia
Aanpassing van de dosis bij neutropenie en trombocytopenie
1 Stop treatment until ANC ≥ 1.0 x 109/ l and platelets ≥ 50 x 109/ l.
1 Stop de behandeling tot ANC ≥ 1,0 x 109/l en trombocyten ≥ 50 x 109/l.
2 Resume treatment at the original starting dose.
2 Hervat de behandeling met de oorspronkelijke startdosering.
Chronic Phase CML
Chronische fase CML
ANC < 0.5 x 109/ l
ANC < 0,5 x 109/l
(starting dose 100 mg once daily)
(startdosering 100 mg éénmaal daags)
and/ or Platelets < 50 x 109/ l
en/of trombocyten < 50 x 109/l
If platelets < 25 x 109/ l and/ or recurrence of ANC < 0.5 x 109/l for > 7 days, repeat step 1 and resume treatment at a reduced dose of 80 mg once daily (second episode) or discontinue (third episode).
Bij trombocyten < 25 x 109/l en/of heroptreden van ANC tot < 0,5 x 109/l gedurende > 7 dagen, herhaal stap 1 en hervat de behandeling met een lagere dosis van 80 mg éénmaal daags (tweede episode) of staak de behandeling (derde episode).
Check if cytopenia is related to leukaemia (marrow aspirate or biopsy).
Controleer of de cytopenie verband houdt met de leukemie (beenmergaspiraat of -biopsie).
2 If cytopenia is unrelated to leukaemia, stop treatment until ANC ≥ 1.0 x 109/ l and platelets ≥ 20 x 109/ l and resume at the original starting dose.
2 Als de cytopenie geen verband houdt met de leukemie, stop dan de behandeling totdat ANC ≥ 1,0 x 109/l en trombocyten ≥ 20 x 109/l en hervat met de oorspronkelijke startdosering.
Accelerated and Blast Phase ANC < 0.5 x 109/ l CML and Ph+ ALL (starting dose 70 mg twice
Acceleratiefase en blastaire ANC < 0,5 x 109/l crisis CML en Ph+ ALL (startdosering 70 mg
and/ or
en/of
If recurrence of cytopenia, repeat step 1
Als de cytopenie terugkomt, herhaal
daily)
tweemaal daags)
Platelets < 10 x 109/ l
trombocyten < 10 x 109/l
and resume treatment at a reduced dose of 50 mg twice daily (second episode) or 40 mg twice daily (third episode).
stap 1 en hervat de behandeling met een lagere dosis van 50 mg tweemaal daags (tweede episode) of 40 mg tweemaal daags (derde episode).
If cytopenia is related to leukaemia, consider dose escalation to 100 mg twice daily.
Als de cytopenie wel verband houdt met de leukemie, overweeg dan om de dosis te verhogen tot 100 mg tweemaal daags.
ANC: absolute neutrophil count
ANC: absoluut aantal neutrofiele granulocyten
Non-haematological adverse reactions:
3 Niet-hematologische bijwerkingen:
If a severe non-haematological adverse reaction develops with dasatinib, treatment must be withheld until the event has resolved.
Als er tijdens behandeling met dasatinib een ernstige, niet-hematologische bijwerking optreedt, moet de behandeling worden gestaakt totdat de bijwerking is opgelost.
Thereafter, treatment can be resumed as appropriate at a reduced dose depending on the initial severity of the event.
Daarna kan de behandeling worden hervat met een lagere dosis, afhankelijk van de aanvankelijke ernst van de bijwerking.
SPRYCEL is not recommended for use in children and adolescents below 18 years of age due to a lack of data on safety and efficacy (see section 5.1).
SPRYCEL wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid (zie rubriek 5.1).
Elderly patients: no clinically relevant age-related pharmacokinetic differences have been observed in these patients.
Oudere patiënten: bij deze patiënten zijn er geen klinisch relevante leeftijdsgebonden verschillen in de farmacokinetiek waargenomen.
No specific dose recommendation is necessary in the elderly.
Er zijn dan ook geen specifieke aanbevelingen voor de dosering nodig bij ouderen.
3 Hepatic impairment: no clinical trials were conducted with SPRYCEL in patients with moderate to severe hepatic impairment (trials excluded patients with ALT and/ or AST > 2.5 times the upper limit of the normal range and/ or total bilirubin > 2 times the upper limit of the normal range).
Leverfunctiestoornissen: er is geen klinisch onderzoek met SPRYCEL verricht bij patiënten met mild tot matig verminderde leverfunctie (bij de onderzoeken werden patiënten met ALT en/of AST > 2,5 maal de bovengrens van de normale spreiding en/of een totaal bilirubine > 2 maal de bovengrens van de normale spreiding uitgesloten van deelname).
Since dasatinib is mainly metabolised through the liver, exposure to dasatinib is expected to increase if liver function is impaired.
Omdat dasatinib vooral wordt gemetaboliseerd door de lever, zal de blootstelling aan dasatinib naar verwachting toenemen bij verminderde leverfunctie.
SPRYCEL should be used with caution in patients with moderate to severe hepatic impairment (see section 4.4).
SPRYCEL moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met matig ernstige tot ernstige leverfunctiestoornissen (zie rubriek 4.4).
Renal impairment: no clinical trials were conducted with SPRYCEL in patients with decreased renal function (trials excluded patients with serum creatinine concentration > 1.5 times the upper limit of the normal range).
Nierfunctiestoornissen: er is geen klinisch onderzoek met SPRYCEL verricht bij patiënten met verminderde nierfunctie (bij de onderzoeken werden patiënten met een creatininegehalte in het serum > 1,5 maal de bovengrens van de normale spreiding uitgesloten van deelname).
Since the renal clearance of dasatinib and its metabolites is < 4%, a decrease in total body clearance is not expected in patients with renal insufficiency.
Omdat de renale klaring van dasatinib en zijn metabolieten < 4% is, wordt er bij patiënten met nierinsufficiëntie geen vermindering van de totale lichaamsklaring verwacht.
Clinically relevant interactions Dasatinib is a substrate and an inhibitor of cytochrome P450 (CYP) 3A4.
Klinisch relevante interacties Dasatinib is een substraat en een remmer van cytochroom P450 (CYP) 3A4.
Therefore, there is a potential for interaction with other concomitantly administered medicinal products that are metabolized primarily by or modulate the activity of CYP3A4 (see section 4.5).
Daarom is er kans op interactie met andere, gelijktijdig toegediende geneesmiddelen die primair door CYP3A4 worden gemetaboliseerd of die de werking van dit enzym beïnvloeden (zie rubriek 4.5).
Concomitant use of dasatinib and medicinal products that potently inhibit CYP3A4 (e. g. ketoconazole, itraconazole, erythromycin, clarithromycin, ritonavir, telithromycin) may increase exposure to dasatinib.
Gelijktijdig gebruik van dasatinib en geneesmiddelen die de werking van CYP3A4 kunnen remmen (bijvoorbeeld ketoconazol, itraconazol, erythromycine, clarithromycine, ritonavir, telithromycine) kan de blootstelling aan dasatinib verhogen.
Therefore, in patients receiving dasatinib, coadministration of a potent CYP3A4 inhibitor is not recommended (see section 4.5).
Daarom wordt bij patiënten die behandeld worden met dasatinib, gelijktijdig gebruik met een potente CYP3A4-remmer niet aangeraden (zie rubriek 4.5).
John's Wort) may substantially reduce exposure to dasatinib, potentially increasing the risk of therapeutic failure.
Gelijktijdig gebruik van dasatinib en geneesmiddelen die CYP3A4 induceren (zoals dexamethason, fenytoïne, carbamazepine, rifampicine, fenobarbital of kruidenpreparaten die Hypericum perforatum bevatten, ook bekend als sint-janskruid) kan de blootstelling aan dasatinib in aanzienlijke mate verlagen, waardoor de kans op niet aanslaan van de behandeling groter wordt.
Therefore, in patients receiving dasatinib, coadministration of alternative medicinal products with less potential for CYP3A4 induction should be selected (see section 4.5).
Daarom moet bij patiënten die behandeld worden met dasatinib gekozen worden voor gelijktijdig gebruik met andere geneesmiddelen met een kleinere kans op inductie van CYP3A4 (zie rubriek 4.5).
Concomitant use of dasatinib and a CYP3A4 substrate may increase exposure to the CYP3A4 substrate.
Gelijktijdig gebruik van dasatinib en een CYP3A4-substraat kan de blootstelling aan het CYP3A4- substraat verhogen.
Therefore, caution is warranted when dasatinib is coadministered with CYP3A4 substrates of narrow therapeutic index, such as astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide, quinidine, bepridil or ergot alkaloids (ergotamine, dihydroergotamine) (see section 4.5).
Daarom is voorzichtigheid geboden bij gelijktijdige toediening van dasatinib en CYP3A4-substraten met een smalle therapeutische breedte, zoals astemizol, terfenadine, cisapride, pimozide, kinidine, bepridil of ergotalkaloïden (ergotamine, dihydroergotamine) (zie rubriek 4.5).
The concomitant use of dasatinib and a histamine-2 (H2) antagonist (e. g. famotidine), proton pump inhibitor (e. g. omeprazole), or aluminium hydroxide/ magnesium hydroxide may reduce the exposure to dasatinib.
Gelijktijdig gebruik van dasatinib en een histamine-2 (H2) antagonist (zoals famotidine), protonpompremmer (zoals omeprazol) of aluminiumhydroxide/magnesiumhydroxide kan de
Thus, H2 antagonists and proton pump inhibitors are not recommended and aluminium hydroxide/ magnesium hydroxide products should be administered up to 2 hours prior to, or 2 hours following the administration of dasatinib (see section 4.5).
Producten met aluminiumhydroxide/magnesiumhydroxide moeten ten minste 2 uur voor of 2 uur na toediening van dasatinib worden gebruikt (zie rubriek 4.5).
Special populations There are currently no data available from clinical trials with SPRYCEL in patients with moderate to severe liver impairment.
Speciale populaties Op dit moment zijn er geen beschikbare gegevens uit klinisch onderzoek met SPRYCEL bij patiënten met matige tot ernstige leverfunctiestoornissen.
Caution is recommended when administering SPRYCEL to patients with moderate to severe hepatic impairment (see section 4.2).
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van SPRYCEL aan patiënten met matig ernstige tot ernstige leverfunctiestoornissen (zie rubriek 4.2).
Important adverse reactions Myelosuppression: treatment with dasatinib is associated with anaemia, neutropenia and thrombocytopenia.
Belangrijke bijwerkingen Beenmergsuppressie: behandeling met dasatinib gaat vaak gepaard met anemie, neutropenie en trombocytopenie.
Their occurrence is more frequent in patients with advanced phase CML or Ph+ ALL than in chronic phase CML.
Deze komen vaker voor bij patiënten in gevorderde stadia van CML of Ph+ ALL dan in de chronische fase van CML.
Complete blood counts should be performed weekly for the first 2 months, and then monthly thereafter, or as clinically indicated.
Het totale bloedbeeld moet de eerste 2 maanden wekelijks gecontroleerd worden en daarna iedere maand of op klinische indicatie.
4 reversible and usually managed by withholding dasatinib temporarily or by dose reduction (see sections 4.2 and 4.8).
De beenmergsuppressie was meestal reversibel en goed behandelbaar door tijdelijk staken van de behandeling met dasatinib of door verlaging van de dosering (zie rubrieken 4.2 en 4.8).
In a Phase III dose-optimisation study in patients with chronic phase CML, grade 3 or 4 myelosuppression was reported more frequently in patients treated with 70 mg twice daily than in patients treated with 100 mg once daily; fluid retention was also reported more frequently in patients treated with twice daily schedule compared to once daily (see section 4.8).
Tijdens een fase III-dosisoptimaliseringsonderzoek onder patiënten met CML in de chronische fase, werd graad 3 of 4 beenmergsuppressie frequenter gemeld bij patiënten die werden behandeld met tweemaal daags 70 mg dan bij patiënten die werden behandeld met éénmaal daags 100 mg; vochtretentie werd ook frequenter gemeld bij patiënten die werden behandeld met een tweemaal daags schema vergeleken met éénmaal daagse behandeling (zie rubriek 4.8).
Therefore, the starting dose of 100 mg once daily is the recommended initial dose for patients with chronic phase CML.
Daarom is de startdosering van éénmaal daags 100 mg de aanbevolen startdosering voor patiënten met CML in de chronische fase.
Bleeding: in all clinical studies, severe central nervous system (CNS) haemorrhage occurred in < 1% of patients.
Bloedingen: tijdens alle klinische onderzoeken trad bij < 1% van de patiënten een ernstige bloeding in het centrale zenuwstelsel (CZS) op.
Eight cases were fatal and 5 of them were associated with Common Toxicity Criteria (CTC) grade 4 thrombocytopenia.
Er waren acht gevallen met dodelijke afloop en 5 daarvan werden in verband gebracht met Common Toxicity Criteria (CTC) graad 4-trombocytopenie.
Severe gastrointestinal haemorrhage occurred in 4% of patients and generally required treatment interruptions and transfusions.
Bij 4% van de patiënten trad een ernstige gastrointestinale bloeding op, waarvoor meestal tijdelijk staken van de behandeling en transfusies nodig waren.
Other severe haemorrhage occurred in 2% of patients.
Bij 2% van de patiënten traden andere ernstige bloedingen op.
Most bleeding related events were typically associated with severe thrombocytopenia (see section 4.8).
De meeste bloedingen konden in verband gebracht worden met ernstige trombocytopenie (zie rubriek 4.8).
Patients were excluded from participation in SPRYCEL clinical trials if they took medicinal products that inhibit platelet function or anticoagulants.
Patiënten die behandeld werden met anticoagulantia of geneesmiddelen die de trombocytenfunctie remmen, waren uitgesloten van deelname aan klinisch onderzoek met SPRYCEL.
In some trials, the use of anticoagulants, acetylsalicylic acid, and non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) was allowed concurrently with SPRYCEL 3 if the platelet count was > 50,000/ mm.
In sommige onderzoeken was het gebruik van anticoagulantia, acetylsalicylzuur en niet-steroïde anti-infammatoire geneesmiddelen (NSAIDs) gelijktijdig met SPRYCEL toegestaan als de plaatjestelling > 50.000/mm3 was.
Caution should be exercised if patients are required to take medicinal products that inhibit platelet function or anticoagulants.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die behandeld moeten worden met anticoagulantia of geneesmiddelen die de trombocytenfunctie remmen.
Fluid retention: dasatinib is associated with fluid retention.
Vochtretentie: behandeling met dasatinib gaat vaak gepaard met vochtretentie.
In all clinical studies, severe fluid retention was reported in 9% of patients, including severe pleural and pericardial effusion reported in 6% and 1% of patients, respectively.
Tijdens alle klinische onderzoeken, werd bij 9% van de patiënten ernstige vochtretentie gemeld, inclusief ernstige pleurale en pericardiale effusie welke bij respectievelijk 6% en 1% van de patiënten optrad.
Severe ascites and generalised oedema were each reported in < 1% of patients.
Ernstige ascites en gegeneraliseerd oedeem werden beide gemeld bij < 1% van de patiënten.
Severe non-cardiogenic pulmonary oedema was reported in 1% of patients.
Ernstig, niet-cardiogeen longoedeem werd gemeld bij 1% van de patiënten.
Patients who develop symptoms suggestive of pleural effusion such as dyspnoea or dry cough should be evaluated by chest X-ray.
Bij patiënten met symptomen die kunnen wijzen op pleurale effusie zoals dyspnoe of droge hoest moet ter controle een röntgenfoto van de borstorganen gemaakt worden.
Severe pleural effusion may require thoracocentesis and oxygen therapy.
Bij ernstige pleurale effusie kunnen thoracocentese en zuurstoftoediening noodzakelijk zijn.
Fluid retention events were typically managed by supportive care measures that include diuretics and short courses of steroids.
Vochtretentie werd behandeld met ondersteunende maatregelen zoals diuretica en kortdurende behandeling met corticosteroïden.
While the safety profile of SPRYCEL in the elderly population was similar to that in the younger population, patients aged 65 years and older are more likely to experience fluid retention events and should be monitored closely (see section 4.8).
Hoewel het veiligheidsprofiel van SPRYCEL bij de oudere populatie vergelijkbaar is met dat bij de jongere populatie, hebben patiënten van 65 jaar en ouder meer kans op vochtretentie en dienen zij zorgvuldig gecontroleerd te worden (zie rubriek 4.8).
QT Prolongation: in vitro data suggest that dasatinib has the potential to prolong cardiac ventricular repolarization (QT Interval) (see section 5.3).
QT-verlenging: gegevens uit in vitro-onderzoek wijzen erop dat dasatinib de potentie heeft om de cardiale ventriculaire repolarisatie te verlengen (QT-interval) (zie rubriek 5.3).
In 865 patients with leukaemia treated with dasatinib in Phase II clinical trials, the mean changes from baseline in QTc interval using Fridericia's method (QTcF) were 4 - 6 msec; the upper 95% confidence intervals for all mean changes from baseline were < 7 msec (see section 4.8).
Bij 865 patiënten met leukemie, die behandeld werden met dasatinib in klinisch fase II onderzoek, was de gemiddelde verandering van het QTc-interval ten opzichte van baseline 4 tot 6 msec, gemeten met de methode van Fridericia (QTcF); de bovenste 95% betrouwbaarheidsintervallen voor alle gemiddelde veranderingen ten opzichte van baseline waren < 7 msec (zie rubriek 4.8).
Of the 2,182 patients who received dasatinib in Phase II/ III clinical trials, 18 had QTc prolongation reported as an adverse event.
Van de 2.182 patiënten die dasatinib
Dasatinib should be administered with caution to patients who have or may develop prolongation of QTc.
Zeventien patiënten (< 1%) hadden een QTcF > 500 msec. dasatinib moet met voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten die een QTc-verlenging hebben of kunnen ontwikkelen.
These include patients with hypokalemia or hypomagnesemia, patients with congenital long QT syndrome, patients taking anti-arrhythmic medicinal products or other medicinal products which lead to QT prolongation, and cumulative high dose anthracycline therapy.
Hieronder vallen patiënten met hypokaliëmie of hypomagnesemie, patiënten met een congenitaal verlengd QT- syndroom, patiënten die worden behandeld met antiaritmica of andere geneesmiddelen die leiden tot QT-verlenging en patiënten met hooggedoseerde cumulatieve anthracyclinebehandeling.
Hypokalemia or hypomagnesemia should be corrected prior to dasatinib administration.
Hypokaliëmie of hypomagnesemie moet worden gecorrigeerd voordat dasatinib wordt toegediend.
Patients with uncontrolled or significant cardiovascular disease were not included in the clinical studies.
Patiënten met onbehandelbare of ernstige hart- en vaatziekten werden niet opgenomen in de klinische onderzoeken.
Lactose This medicinal product contains 135 mg of lactose monohydrate in a 100 mg daily dose and 189 mg of lactose monohydrate in a 140 mg daily dose.
Lactose Dit geneesmiddel bevat 135 mg lactosemonohydraat in een dagdosis van 100 mg en 189 mg lactosemonohydraat in een dagdosis van 140 mg.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicinal product.
Patiënten met zeldzame erfelijke stoornissen als galactose-intolerantie, Lapp lactase-deficiëntie of glucose-galactose-malabsorptie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
Active substances that may increase dasatinib plasma concentrations In vitro studies indicate that dasatinib is a CYP3A4 substrate.
Actieve stoffen die de plasmaconcentraties van dasatinib kunnen verhogen Gegevens uit in vitro-onderzoeken wijzen erop dat dasatinib een CYP3A4-substraat is.
Concomitant use of dasatinib and medicinal products which potently inhibit CYP3A4 (e. g. ketoconazole, itraconazole, erythromycin, clarithromycin, ritonavir, telithromycin) may increase exposure to dasatinib.
Gelijktijdig gebruik van dasatinib en geneesmiddelen die de werking van CYP3A4 kunnen remmen (bijvoorbeeld ketoconazol, itraconazol, erythromycine, clarithromycine, ritonavir, telithromycine) kan de blootstelling aan dasatinib verhogen.
Therefore, in patients receiving dasatinib, systemic administration of a potent CYP3A4 inhibitor is not recommended.
Daarom wordt gelijktijdige toediening van een potente CYP3A4- remmer aan patiënten die behandeld worden met dasatinib niet aangeraden.
At clinically relevant concentrations, binding of dasatinib to plasma proteins is approximately 96% on the basis of in vitro experiments.
Bij klinisch relevante concentraties bedraagt de binding van dasatinib aan plasma-eiwitten ongeveer 96%, gebaseerd op in vitro gegevens.
No studies have been performed to evaluate dasatinib interaction with other protein-bound medicinal products.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd om de interactie van dasatinib met andere eiwitgebonden geneesmiddelen te onderzoeken.
The potential for displacement and its clinical relevance are unknown.
De mogelijke verdringing en de klinische relevantie zijn onbekend.
Active substances that may decrease dasatinib plasma concentrations When dasatinib was administered following 8 daily evening administrations of 600 mg rifampicin, a potent CYP3A4 inducer, the AUC of dasatinib was decreased by 82%.
Actieve stoffen die de plasmaconcentraties van dasatinib kunnen verlagen Bij gebruik van dasatinib na dagelijkse toediening van 600 mg rifampicine, een potente inductor van CYP3A4, elke avond gedurende 8 dagen, bleek de AUC van dasatinib afgenomen te zijn met 82%.
John´s Wort) may also increase metabolism and decrease dasatinib plasma concentrations.
Ook andere geneesmiddelen die CYP3A4 induceren (zoals dexamethazon, fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital of kruidenpreparaten die Hypericum perforatum (ook bekend als sint-janskruid) bevatten, kunnen het metabolisme verhogen en de plasmaconcentraties van dasatinib verlagen.
Therefore, concomitant use of potent CYP3A4 inducers with dasatinib is not recommended.
Daarom wordt gelijktijdig gebruik van potente CYP3A4-inductoren en dasatinib niet aangeraden.
In patients in whom rifampicin or other CYP3A4 inducers are indicated, alternative medicinal products with less enzyme induction potential should be used.
Bij patiënten bij wie het gebruik van rifampicine of andere CYP3A4-inductoren geïndiceerd is, moeten andere medicijnen met een kleinere inductiepotentie voor het enzym worden gebruikt.
Histamine-2 antagonists and proton pump inhibitors:
Histamine-2-antagonisten en protonpompremmers:
Long-term suppression of gastric acid secretion by H2 antagonists or proton pump inhibitors (e. g. famotidine and omeprazole) is likely to reduce dasatinib exposure.
Langdurige onderdrukking van de maagzuursecretie door H2-antagonisten of protonpompremmers (zoals famotidine en omeprazol) zal de blootstelling aan dasatinib waarschijnlijk verminderen.
In a single-dose study in healthy subjects, the administration of famotidine 10 hours prior to a single dose of SPRYCEL reduced dasatinib exposure by 61%.
In een onderzoek met enkele doses bij gezonde proefpersonen bleek toediening van famotidine, 10 uur voor een enkele dosis SPRYCEL, de blootstelling aan dasatinib te verminderen met 61%.
The use of antacids should be considered in place of H2 antagonists or proton pump inhibitors in patients receiving SPRYCEL therapy (see section 4.4).
Bij patiënten die behandeld worden met SPRYCEL moet overwogen worden om antacida te gebruiken in plaats van H2- antagonisten of protonpompremmers (zie rubriek 4.4).
Non-clinical data demonstrate that the solubility of dasatinib is pH-dependent.
Niet-klinische gegevens tonen aan dat de oplosbaarheid van dasatinib afhankelijk is van de pH.
In healthy subjects, the concomitant use of aluminium hydroxide/ magnesium hydroxide antacids with SPRYCEL reduced the AUC of a single dose of SPRYCEL by 55% and the Cmax by 58%.
Bij gezonde proefpersonen werd de AUC van een enkele dosis SPRYCEL met 55% en de Cmax met 58% gereduceerd door gelijktijdig gebruik van aluminiumhydroxide/magnesiumhydroxide antacida en SPRYCEL.
However, when antacids were administered 2 hours prior to a single dose of SPRYCEL, no relevant changes in dasatinib concentration or exposure were observed.
Als de antacida echter 2 uur voor toediening van een enkele dosis SPRYCEL werden gebruikt, traden er geen relevante veranderingen op in de concentraties van of de blootstelling aan dasatinib.
Thus, antacids may be administered up to 2 hours prior to or 2 hours following SPRYCEL (see section 4.4).
Antacida mogen dus tot uiterlijk 2 uur vóór en ten minste 2 uur na toediening van SPRYCEL worden gebruikt (zie rubriek 4.4).
Active substances that may have their plasma concentrations altered by dasatinib Concomitant use of dasatinib and a CYP3A4 substrate may increase exposure to the CYP3A4 substrate.
6 Actieve stoffen waarvan de plasmaconcentraties kunnen veranderen onder invloed van dasatinib Gelijktijdig gebruik van dasatinib en een CYP3A4-substraat kan de blootstelling aan het CYP3A4- substraat verhogen.
In a study in healthy subjects, a single 100 mg dose of dasatinib increased AUC and Cmax exposure to simvastatin, a known CYP3A4 substrate, by 20 and 37% respectively.
In een studie met gezonde proefpersonen verhoogde een enkele dosis van 100 mg dasatinib de AUC en Cmax van simvastatine, een bekend CYP3A4-substraat, met respectievelijk 20% en 37%.
It cannot be excluded that the effect is larger after multiple doses of dasatinib.
Het kan niet worden uitgesloten dat het effect groter is na meerdere dasatinib doseringen.
Therefore, CYP3A4 substrates known to have a narrow therapeutic index (e. g. astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide, quinidine, bepridil or ergot alkaloids (ergotamine, dihydroergotamine)) should be administered with caution in patients receiving dasatinib (see section 4.4).
Daarom moeten CYP3A4-substraten met een smalle therapeutische index (zoals astemizol, terfenadine, cisapride, pimozide, kinidine, bepridil of ergotalkaloïden (ergotamine, dihydroergotamine)) met voorzichtigheid worden toegediend aan patiënten die behandeld worden met dasatinib (zie rubriek 4.4).
In vitro data indicate a potential risk for interaction with CYP2C8 substrates, such as glitazones.
In vitro gegevens indiceren een mogelijk risico op interactie met CYP2C8 substraten, zoals glitazonen
Pregnancy There are no adequate data from the use of dasatinib in pregnant women.
Zwangerschap Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van dasatinib bij zwangere vrouwen.
SPRYCEL should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
SPRYCEL dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
If it is used during pregnancy, the patient must be informed of the potential risk to the foetus.
Als het tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, moet de patiënt op de hoogte worden gesteld van het mogelijke risico voor de foetus.
6 Lactation There is insufficient/ limited information on the excretion of dasatinib in human or animal breast milk.
Borstvoeding Er zijn onvoldoende/beperkte gegevens beschikbaar over de afscheiding van dasatinib in humane of dierlijke moedermelk.
Physico-chemical and available pharmacodynamic/ toxicological data on dasatinib point to excretion in breast milk and a risk to the suckling child cannot be excluded.
Fysisch-chemische en beschikbare farmacodynamische/toxicologische gegevens over dasatinib wijzen op afscheiding in de moedermelk, en een risico voor de zuigeling kan niet worden uigesloten.
Breast-feeding should be stopped during treatment with SPRYCEL.
Het geven van borstvoeding zou moeten worden gestaakt tijdens behandeling met SPRYCEL.
Fertility The effect of dasatinib on sperm is unknown, therefore both sexually active men and women should use effective methods of contraception during treatment.
Seksueel actieve mannen én vrouwen moeten daarom gedurende de behandeling een effectieve contraceptie toepassen.
Patients should be advised that they may experience undesirable effects such as dizziness or blurred vision during treatment with dasatinib.
De patiënten moet worden uitgelegd dat zij tijdens behandeling met dasatinib last kunnen krijgen van bijwerkingen zoals duizeligheid en wazig zien.
Therefore, caution should be recommended when driving a car or operating machines.
Daarom moet hen worden aangeraden om voorzichtig te zijn bij het besturen van een voertuig of het bedienen van machines.
The data described below reflect exposure to SPRYCEL in 2,182 patients in clinical trials (starting dose 100 mg once daily, 140 mg once daily, 50 mg twice daily, or 70 mg twice daily).
De hieronder beschreven gegevens geven de blootstelling van 2.182 patiënten in klinische onderzoeken aan SPRYCEL (startdosering van éénmaal daags 100 mg, éénmaal daags 140 mg, tweemaal daags 50 mg of tweemaal daags 70 mg) weer.
Of the 2,182 patients treated, 25% were ≥ 65 years of age, while 5% were ≥ 75 years of age.
Van de 2.182 behandelde patiënten, was 25% ≥ 65 jaar en 5% ≥ 75 jaar.
The median duration of therapy was 11 months (range 0.03 -31 months).
0,03 – 31 maanden).
The majority of SPRYCEL-treated patients experienced adverse reactions at some time.
Het grootste gedeelte van de patiënten die met SPRYCEL werden behandeld, kreeg op enig moment last van bijwerkingen.
Most reactions were of mild-to-moderate grade.
De meeste bijwerkingen waren licht tot matig ernstig.
Treatment was discontinued for adverse reactions in 11% of patients in chronic phase CML, 12% in accelerated phase CML, 15% in myeloid blast phase CML, and 8% in lymphoid blast phase CML or Ph+ ALL.
Bij 11% van de patiënten in de chronische fase van CML, 12% in de acceleratiefase van CML, 15% in de myeloïde blastaire crisis van CML en 8% in de lymfoïde blastaire crisis van CML of Ph+ ALL moest de behandeling wegens bijwerkingen worden gestaakt.
In the Phase III dose-optimisation study in patients with chronic phase CML, the rate of discontinuation for adverse drug reaction was lower for patients treated with 100 mg once daily than for those treated with 70 mg twice daily (3% and 11%, respectively).
Tijdens het fase III-dosisoptimaliseringsonderzoek onder patiënten met CML in de chronische fase was het aantal behandelingen dat gestaakt werd als gevolg van bijwerkingen lager bij patiënten die werden behandeld met éénmaal daags 100 mg dan bij patiënten die behandeld werden met tweemaal daags 70 mg (respectievelijk 3% en 11%).
The majority of imatinib-intolerant patients with chronic phase CML were able to tolerate treatment with dasatinib.
7 Het grootste gedeelte van de imatinib-intolerante patiënten in de chronische fase van CML kon behandeling met dasatinib verdragen.
In the Phase II single-arm study in chronic phase CML, 3 of the 99 imatinib-intolerant patients had the same grade 3 or 4 non-hematological toxicity with SPRYCEL as they did with prior imatinib; all 3 patients continued SPRYCEL treatment after dose reduction.
In het eenarmige fase II CML onderzoek in de chronische fase hadden 3 van de 99 imatinib-intolerante patiënten dezelfde graad 3 of 4 niet-hematologische toxische reacties met SPRYCEL als met voorafgaand imatinib; alle 3 patiënten vervolgden de behandeling met SPRYCEL na verlaging van de dosering.
The most frequently reported adverse reactions were fluid retention (including pleural effusion), diarrhoea, headache, nausea, skin rash, dyspnoea, haemorrhage, fatigue, musculoskeletal pain, infection, vomiting, cough, abdominal pain and pyrexia (Table 3).
De meest gemelde bijwerkingen waren vochtretentie (waaronder pleurale effusie), diarree, hoofdpijn, misselijkheid, huiduitslag, dyspnoe, bloeding, vermoeidheid, pijn in het skeletspierstelsel, infectie, braken, hoest, buikpijn en koorts (Tabel 3).
Drug-related febrile neutropenia was reported in 5% of patients.
Bij 5% van de patiënten werd geneesmiddelgerelateerde febriele neutropenie gemeld.
Miscellaneous adverse reactions such as pleural effusion, ascites, pulmonary oedema and pericardial effusion with or without superficial oedema may be collectively described as “ fluid retention”.
Diverse bijwerkingen zoals pleurale effusie, ascites, longoedeem en pericardiale effusie met of zonder oppervlakkige oedemen kunnen worden samengevat onder de noemer “ vochtretentie”.
The use of dasatinib is associated with fluid retention with severe cases in 9% of patients.
Het gebruik van dasatinib gaat gepaard met vochtretentie, 9% van de gevallen is ernstig.
Severe pleural and pericardial effusion were reported in 6% and 1% of patients, respectively.
Bij respectievelijk 6% en 1% van de patiënten werden ernstige pleurale en pericardiale effusie gemeld.
Severe ascites and generalised oedema were each reported in < 1%.
Ernstige ascites en gegeneraliseerd oedeem werden beide gemeld bij < 1%.
One percent of patients experienced severe non-cardiogenic pulmonary oedema.
Eén procent van de patiënten ervoer ernstig niet-cardiogeen longoedeem.