qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
There are no known interactions with food and drink.
Het gebruik van Myocet met eten en drinken Er zijn geen interacties bekend met eten en drinken.
Pregnancy and breast-feeding Tell your doctor of pharmacist if you are pregnant, think you may be pregnant or are breast-feeding, before you receive treatment with this medicine.
Zwangerschap en borstvoeding Licht uw arts of apotheker in, als u zwanger bent of zwanger denkt te zijn, of als u borstvoeding geeft, voordat u met dit geneesmiddel wordt behandeld.
Myocet can not be used in pregnancy and women receiving Myocet should not breast-feed.
Myocet kan tijdens zwangerschap niet worden gebruikt en vrouwen die Myocet krijgen mogen geen borstvoeding geven.
Women of childbearing potential should use an effective contraceptive during and up to 6 months after treatment with Myocet.
Vruchtbare vrouwen moeten een effectief voorbehoedsmiddel gebruiken tijdens en tot zes maanden na behandeling met Myocet.
Driving and using machines:
Autorijden en machines bedienen:
Myocet has been reported to cause dizziness.
Er is beschreven dat Myocet duizeligheid veroorzaakt.
If you feel dizzy or are unsure of yourself do not drive or operate machinery.
Indien u zich duizelig voelt of onzeker van uzelf bent, moet u niet autorijden of geen machines bedienen.
Taking other medicines:
Gebruiken van andere geneesmiddelen:
Please inform your doctor or pharmacist if you are taking or have recently taken any other medicines, even those not prescribed.
Licht uw arts of apotheker in, als u andere geneesmiddelen gebruikt of onlangs heeft gebruikt, ook als het geneesmiddelen betreft waarvoor geen recept noodzakelijk was.
Myocet may interact with substances that are known to interact with doxorubicin.
Myocet kan interactie vertonen met stoffen waarvan bekend is dat ze interactie vertonen met doxorubicine.
Such substances include cyclosporin, phenobarbital, streptozocin, phenytoin, warfarin.
Dergelijke stoffen omvatten ciclosporine, fenobarbital, streptozocine, fenytoïne en warfarine
HOW TO USE MYOCET
HOE WORDT MYOCET GEBRUIKT?
The dose of Myocet will be calculated according to the surface area of your body.
De dosis Myocet zal worden berekend op grond van uw lichaamsoppervlak.
When Myocet is administered in combination with cyclophosphamide the generally recommended dose is 60-75 mg/ m2.
Als Myocet samen met cyclofosfamide wordt toegediend, wordt gewoonlijk een dosis van 60 – 75 mg/m2 aanbevolen.
Your doctor will work out exactly how much you need based on your individual circumstances and may choose to lower the dose.
Uw arts rekent precies uit hoeveel u nodig heeft op grond van uw individuele omstandigheden, en kan er voor kiezen de dosis te verlagen.
Myocet is administered by a health care professional as an intravenous infusion, after reconstitution of the individual vials and dilution.
Myocet wordt toegediend door een werker in de gezondheidszorg als intraveneuze infusie na het samenvoegen van de afzonderlijke injectieflacons en verdunning.
The infusion will be carried out one day every 3 weeks.
De infusie zal worden uitgevoerd op één dag, om de 3 weken.
The number of infusions will depend on the circumstances of your disease or response to the medicine.
Het aantal infusies is afhankelijk van de aard van uw ziekte of hoe u op het geneesmiddel reageert.
Repeated treatment courses with Myocet are possible.
Herhaalde behandelingen met Myocet zijn mogelijk.
Treatment usually lasts for approximately 3-6 months.
Behandeling duurt gewoonlijk ongeveer 3-6 maanden.
Like all medicines, Myocet can have side effects.
• Zoals alle geneesmiddelen kan Myocet bijwerkingen hebben.
The very common side effects are blood disorders, where reduced levels of certain blood cells may cause: • reduced resistance to infection or fever, • sore mouth or throat and mouth ulcers, • increased bruising, • tiredness, lack of energy, feeling dizzy.
27 • De zeer gebruikelijke bijwerkingen zijn bloedafwijkingen, waarbij verlaagde concentraties van bepaalde bloedcellen kunnen leiden tot: • minder weerstand tegen infecties of koorts, • pijnlijke mond of keel en mondzweren, • meer blauwe plekken of bloedingen, • vermoeidheid, lusteloosheid, duizeligheid.
Your doctor will monitor your blood regularly for these effects and will decide if specific treatment is required.
• Uw arts zal uw bloed regelmatig op deze effecten controleren en zal bepalen of een bepaalde behandeling nodig is.
26 Other very common side effects may include: • diarrhoea, vomiting and feeling sick, • hair loss.
• Andere zeer gebruikelijke bijwerkingen zijn: • diarree, braken en misselijkheid, • haarverlies.
Other less common side effects may include: • shortness of breath and swollen ankles because of heart failure, irregular heart beat, low potassium level in the blood (which may be noticed as weakness and cramps), • breathing difficulties, cough, chest pains and fainting, coughing blood, • swelling and reddening and blistering of the skin around the injection site, • stomach pains from an open sore on the lining of the stomach, also called gastric ulcer and pain and swelling of the food pipe, • fever and chills (covers pneumonitis, plus breathing difficulties and cough), muscle weakness and aches, • yellowing of the skin and/ or eyes, also called jaundice, • change in frequency of urination, painful urination and blood in the urine, • constipation, feeling thirsty and loss of appetite, • skin problems including itchiness of the skin, tender, swollen areas around hair roots and nail disorders, • abnormal manner of walking, • speech difficulties, • back pain, • nose bleeds, • agitation, • sleepiness or drowsiness but sometimes insomnia.
Andere minder gebruikelijke bijwerkingen kunnen zijn: • kortademigheid en gezwollen enkels door hartfalen, hartritmestoornissen, laag kaliumgehalte van het bloed (dat merkbaar wordt als zwakte en krampen), • benauwdheid, hoesten, pijn op de borst en flauwvallen, bloed ophoesten, • zwelling, roodheid en blaarvorming van de huid rond de injectieplaats, • maagpijn door een open plek op de maagwand, ook wel maagzweer genoemd, en pijn en zwelling van de slokdarm, • koorts en koude rillingen (pneumonitis, plus benauwdheid en hoesten), spierzwakte en – pijn, • gele huid en/of ogen, ook wel geelzucht genoemd, • minder vaak of vaker plassen, pijnlijk plassen en bloed in de urine, • constipatie, dorst en verlies van eetlust, • huidproblemen zoals jeuk, pijnlijke en gezwollen plekken rond de haarwortels en nagelaandoeningen, • een abnormale gang, • spraakstoornissen, • rugpijn, • neusbloedingen, • opwinding, • slaperigheid of sufheid, maar soms ook slapeloosheid.
During the infusion at the hospital, you may have an allergic reaction and notice any of the following:
kortademigheid, een beklemd gevoel op de borst en keel,
• • • • •
lichtheid in het hoofd, vermoeidheid, hoofdpijn,
breathlessness, • tightness in the chest and throat, • fever and chills, • facial swelling, • dizziness, •
koorts en koude rillingen, zwelling van het gezicht, duizeligheid,
light-headedness, tiredness, headache, back pain, flushing.
rugpijn, roodheid in het gezicht.
If you notice any side effects not mentioned in this leaflet, please inform your doctor or pharmacist.
Als u bijwerkingen opmerkt die niet in deze bijsluiter zijn genoemd, licht dan uw arts of apotheker in.
HOW TO STORE MYOCET
HOE BEWAART U MYOCET?
Store in a refrigerator (2ºC – 8ºC).
In een koelkast bewaren (2 - 8°C)
From a microbiological point of view, the product should be used immediately.
28 Uit microbiologisch oogpunt dient het product onmiddellijk te worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 2οC – 8οC, unless reconstitution and dilution has taken place in controlled and validated aseptic conditions.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartermijnen tijdens gebruik en de condities vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; de bewaarduur is gewoonlijk niet langer dan 24 uur bij 2-8ο C, tenzij samenvoeging en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
Do not use after the expiry date stated on the label and carton.
Niet gebruiken na de uiterste gebruiksdatum, die op het etiket en op de doos vermeld staat.
Do not use Myocet if you notice that it shows evidence of discoloration, precipitation or any other particulate matter.
Gebruik Myocet niet als u ziet dat het verkleuring vertoont, of een neerslag of andere vreemde deeltjes bevat.
What Myocet contains:
Wat bevat Myocet:
Myocet 50 mg powder and pre -admixtures for concentrate for liposomal dispersion for infusion Liposomal doxorubicin
Myocet 50 mg poeder en toe te voegen stoffen voor concentraat voor liposomale dispersie voor infusie Liposomale doxorubicine
- The active substance is doxorubicin HCl, 50 mg.
- Het werkzame bestanddeel is doxorubicine HCl, 50 mg.
- The other ingredients are lactose (Myocet doxorubicin HCl vial), egg phosphatidylcholine,
- De andere bestanddelen zijn lactose (injectieflacon Myocet doxorubicine HCl), ei-
cholesterol, citric acid and sodium hydroxide and water for injections (Myocet liposomes vial), and sodium carbonate and water for injections (Myocet buffer vial).
fosfatidylcholine, cholesterol, citroenzuur, natriumhydroxide en water voor injectie (injectieflacon Myocet liposomen) en natriumcarbonaat en water voor injectie (injectieflacon Myocet buffer).
The marketing authorisation holder is:
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen is:
The Manufacturer is:
De fabrikant is:
St Mary’s Pharmaceutical Unit Quadrant Centre Cardiff Business Park Llanishan Cardiff Wales CF14 5RA United Kingdom.
St Mary’ s Pharmaceutical Unit Quadrant Centre Cardiff Business Park Llanishan Cardiff Wales CF14 5RA Verenigd Koninkrijk.
This leaflet was last approved on:...
Deze bijsluiter werd voor de laatste keer goedgekeurd op:
28 The following information is intended for healthcare professionals only:
29 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ De navolgende informatie is alleen bedoeld voor werkers in de gezondheidszorg:
Myocet 50 mg powder and pre-admixtures for concentrate for liposomal dispersion for infusion Liposomal doxorubicin
Myocet 50 mg poeder en toe te voegen stoffen voor concentraat voor liposomale dispersie voor infusie Liposomale doxorubicine.
It is important you read the entire contents of this guide prior to the preparation of this medicinal product.
Het is belangrijk deze handleiding geheel door te lezen alvorens dit geneesmiddel te bereiden.
(1) Myocet doxorubicin HCl, (2) Myocet liposomes, and (3) Myocet buffer.
(1) Myocet doxorubicine HCl, (2) Myocet liposomen en (3) Myocet buffer.
In addition to these three components, 0.9% (w/v) sodium chloride for injection will also be required for the reconstitution of the doxorubicin HCl.
Naast deze drie bestanddelen is 0,9% (g/v) natriumchloride voor injectie nodig voor het samenvoegen van de doxorubicine HCl.
Myocet must be reconstituted prior to administration.
Myocet moet vóór toediening worden samengevoegd.
RECOMMENDATIONS FOR SAFE HANDLING
AANBEVELINGEN VOOR VEILIGE HANTERING
The normal procedures for proper handling and disposal of anti-tumour medicinal products should be adopted, namely:
De gebruikelijke procedures voor het correct hanteren en afvoeren van oncolytica moeten worden gevolgd, namelijk:
Personnel handling this medicinal product during reconstitution should wear protective clothing including masks, goggles and gloves.
• Het personeel moet worden getraind in het samenvoegen van het geneesmiddel. • Zwanger personeel mag het geneesmiddel niet hanteren. • Het personeel dat dit geneesmiddel tijdens het samenvoegen hanteert, moet beschermende kleding dragen, inclusief een masker, veiligheidsbril en handschoenen. • Alle voor toediening of reiniging gebruikte artikelen, inclusief handschoenen, moeten in een afvalzak voor zeer gevaarlijk afval worden gedaan, die bij een hoge temperatuur zal worden verbrand.
Accidental contact with the skin or eyes should be treated immediately with copious amounts of water.
Vloeibaar afval kan met grote hoeveelheden water worden weggespoeld. • Onverhoopte aanraking van de huid of ogen dient onmiddellijk met een ruime hoeveelheid water te worden behandeld.
PREPARATION FOR THE INTRAVENOUS ADMINISTRATION
BEREIDING VOOR INTRAVENEUZE TOEDIENING
Aseptic technique must be strictly observed throughout handling of Myocet since no preservative is present.
Bij het hanteren van Myocet moet de steriliteit worden gegarandeerd, omdat Myocet geen conserveermiddel bevat.
3.1 Preparation of Myocet
3.1 Bereiding van Myocet
(Please note that whilst the control settings on the water bath and heat block are set to different levels the temperature of the vial contents are in the same range (55-60°C)).
(Hoewel de temperatuur regelingen van het waterbad en het verwarmingsblok verschillend zijn ingesteld, zal de temperatuur van de inhoud van de injectieflacon in hetzelfde gebied liggen (55- 60°C)).
29 Step 2.
30 Stap 2.
Heat in water bath or dry heat block • Heat the reconstituted Myocet doxorubicin HCl vial in the Techne DB-3 Dri Block heater with the thermometer in the block reading (75-76°C) for 10 minutes (not to exceed 15 minutes). • If using the water bath heat the Myocet doxorubicin HCl vial with the thermometer temperature reading 55-60°C for 10 minutes (not to exceed 15 minutes). • While heating proceed to step 4
• Verwarm de injectieflacon met gereconstitueerde Myocet doxorubicine (hydrochloride) gedurende 10 minuten (niet langer dan 15 minuten) in het Techne DB-3 Dri Block verwarmingsblok, waarbij de thermometer in het blok 75-76°C moet aangeven. • Bij gebruik van het waterbad de injectieflacon met Myocet doxorubicine (hydrochloride) gedurende 10 minuten (niet langer dan 15 minuten) verwarmen, waarbij de thermometer 55-60°C moet aangeven. • Ga tijdens het verwarmen verder met stap 4.
Adjust pH of liposomes • Withdraw 1.9 ml of Myocet liposomes.
Regel de pH van de liposomen. • Zuig 1,9 ml Myocet liposomen op.
Inject into Myocet buffer vial to adjust the pH of liposomes.
Injecteer het in de injectieflacon met Myocet-buffer om de pH van de liposomen te regelen.
Add pH-adjusted liposomes to doxorubicin • Using a syringe, withdraw the entire vial contents of pH-adjusted liposomes from the Myocet buffer vial. • Remove the reconstituted Myocet doxorubicin HCl vial from the water bath or dry heat block.
Voeg de liposomen met aangepaste pH toe aan de doxorubicine • Zuig met een injectiespuit de volledige inhoud bestaande uit liposomen met aangepaste pH uit de Myocet buffer-injectieflacon. • Haal de injectieflacon met de samengevoegde Myocet doxorubicine HCl uit het waterbad of het droge warmteblok.
Then IMMEDIATELY (within 2 minutes) inject pH-adjusted liposomes into vial of heated reconstituted Myocet doxorubicin HCl.
Injecteer daarna DIRECT (binnen 2 minuten) de liposomen met aangepaste pH in de injectieflacon met de verwarmde 50 mg samengevoegde Myocet doxorubicine HC1.
The Techne DB-3 Dri Block Heater is fully validated for use in the constitution of Myocet.
De Techne DB-3 Dri Block Heater is geheel gevalideerd voor gebruik bij de bereiding van Myocet.
The resulting reconstituted preparation of Myocet contains 50 mg of doxorubicin HCl/25 ml of concentrate for liposomal dispersion for infusion (2 mg/ml).
Het resulterende samengestelde Myocet-preparaat bevat 50 mg doxorubicine HCl/25 ml liposomale dispersie (2 mg/ml).
After reconstitution the finished product must be further diluted in 0.9% (w/v) sodium chloride for injection, or 5% (w/v) glucose for injection to a final volume of 40 ml to 120 ml per 50 mg reconstituted Myocet so that a final concentration of 0.4 to 1.2 mg/ml doxorubicin is obtained.
Na het samenvoegen moet het eindproduct verder worden verdund in 0,9% (g/v) natriumchloride voor injectie, of 5% (g/v) glucose voor injectie tot een uiteindelijk volume van 40 tot 120 ml per 50 mg samengevoegde Myocet, zodat een uiteindelijke concentratie van 0,4 - 1,2 mg/ml doxorubicine wordt verkregen.
Once constituted, the liposomal dispersion for infusion containing liposome encapsulated doxorubicin should be a red orange opaque homogeneous dispersion.
Samengesteld hoort de liposomale dispersie voor infusie die in liposomen ingekapselde doxorubicine bevat, te bestaan uit een roodoranje, ondoorzichtige, homogene dispersie.
All parenteral medicinal products should be inspected visually for particulate matter and discoloration prior to administration.
Zoals met alle parenteraal toegediende oplossingen moet de oplossing vóór het toedienen visueel worden gecontroleerd op de aanwezigheid van vaste deeltjes en verkleuring.
It has been demonstrated that once reconstituted Myocet has a chemical and physical in-use stability at room temperature for up to 8 hours or in a refrigerator (2-8οC) for up to 5 days.
Er is aangetoond dat Myocet in samengestelde vorm bij het gebruik in chemisch en fysisch opzicht stabiel is bij kamertemperatuur gedurende maximaal 8 uur en in een koelkast (2-8ο C) gedurende maximaal 5 dagen.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately.
31 Uit microbiologisch oogpunt dient het product onmiddellijk te worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 2 -8οC, unless reconstitution and dilution has taken place in controlled and validated aseptic conditions.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartermijnen tijdens gebruik en de condities vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker; de bewaarduur is gewoonlijk niet langer dan 24 uur bij 2-8ο C, tenzij samenvoeging en verdunning heeft plaatsgevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
Myocet should be administered by intravenous infusion over a period of 1 hour.
Myocet dient in 1 uur te worden toegediend door middel van intraveneuze infusie.
Myocet must not be administered by the intramuscular or subcutaneous route or as a bolus injection.
Myocet mag niet intramusculair of subcutaan of als bolusinjectie worden toegediend.
DISPOSAL
VERWIJDERING
Any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
Elk ongebruikt product of afvalmateriaal moet in overeenstemming met de plaatselijke voorschriften worden verwijderd.
EMEA/ H/ C/ 636
EMEA/H/C/636
What is Myozyme?
Wat is Myozyme?
Myozyme is a powder to be made up into a solution for infusion (drip into a vein).
Myozyme is een poeder waarvan een oplossing voor infusie (indruppeling in een ader) moet worden gemaakt.
It contains the active substance alglucosidase alfa.
Het bevat de werkzame stof alglucosidase alfa.
What is Myozyme used for?
Wanneer wordt Myozyme voorgeschreven?
Myozyme is used to treat patients who have Pompe disease, a rare inherited disorder.
Myozyme wordt gebruikt voor het behandelen van patiënten met de ziekte van Pompe, een zeldzame erfelijke aandoening.
Patients with Pompe disease do not have enough of an enzyme called alpha-glucosidase.
Mensen die aan deze ziekte lijden hebben een tekort aan het enzym alfa- glucosidase.
This enzyme normally converts glycogen (a carbohydrate) into glucose.
Dit enzym zet gewoonlijk glycogeen (een koolhydraat) om in glucose.
If the enzyme is not present, glycogen builds up in certain tissues, particularly the heart and muscle, including the diaphragm (the main breathing muscle under the lungs).
Als dit enzym ontbreekt, hoopt glycogeen zich op in bepaalde weefsels, in het bijzonder het hart- en spierweefsel, waaronder het diafragma, de belangrijkste ademhalingsspier onder de longen.
The progressive build-up of glycogen causes a wide range of signs and symptoms, including an enlarged heart, breathing difficulties and muscle weakness.
De gestage opeenhoping van glycogeen veroorzaakt een groot aantal klachten en symptomen van uiteenlopende aard, zoals een vergroot hart, ademhalingsmoeilijkheden en spierzwakte.
The disease can appear at birth but also later in life.
De ziekte kan zich bij de geboorte manifesteren, maar ook later in het leven.
For this late-onset form of the disease, the benefits of Myozyme have not been proven.
Voor deze laat-verworven vorm van de ziekte zijn de voordelen van Myozyme niet aangetoond.
Because the number of patients with Pompe disease is low, the disease is considered ‘ rare’, and Myozyme was designated as an ‘ orphan medicine ’ (a medicine used in rare diseases) on 14 February 2001.
Aangezien het aantal patiënten met de ziekte van Pompe klein is, wordt de ziekte als ‘ zeldzaam’ beschouwd, en Myozyme werd op 14 februari 2001 aangewezen als ‘ weesgeneesmiddel’.
How is Myozyme used?
Hoe wordt Myozyme gebruikt?
Myozyme treatment should be supervised by a doctor who has experience in the management of patients with Pompe disease or other inherited diseases of the same type.
Een behandeling met Myozyme moet onder toezicht staan van een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Pompe of andere erfelijke ziekten van hetzelfde type.
Myozyme is used as an infusion of 20 mg per kilogram body weight given once every two weeks.
Myozyme wordt eenmaal in de twee weken toegediend als een infusie van 20 mg/kg lichaamsgewicht.
The starting infusion rate should be 1 mg/ kg per hour, which should be gradually increased by 2 mg/ kg/ hr every 30 minutes until the maximum rate of 7 mg/ kg/ hr is reached.
Het verdient aanbeveling de infusie te starten met een snelheid van 1 mg/kg/uur en deze geleidelijk aan iedere 30 minuten te verhogen met 2 mg/kg/uur, tot een maximumsnelheid van 7 mg/kg/uur is bereikt.
Myozyme may be given to children, adolescents, adults or elderly patients.
Myozyme kan aan kinderen, adolescenten, volwassenen of ouderen worden gegeven.
How does Myozyme work?
Hoe werkt Myozyme?
Enzyme replacement therapy provides patients with the enzyme they are lacking.
Myozyme is een enzym-substitutietherapie, dat wil zeggen dat patiënten het hun ontbrekende enzym krijgen toegediend.
Myozyme is designed to replace the human enzyme alpha-glucosidase, which is missing in people with Pompe disease.
Myozyme is bedoeld om het humane enzym alfa-glucosidase – dat ontbreekt bij mensen met de ziekte van Pompe – te vervangen.
The active substance in Myozyme, alglucosidase alfa, is a copy of the human enzyme produced by a method known as ‘ recombinant DNA technology’: the enzyme is made by a cell that has received a gene (DNA) that makes it able to produce the enzyme.
Alglucosidase alfa, de werkzame stof van Myozyme, is een kopie van het humane enzym en wordt vervaardigd volgens de zogeheten ‘ recombinante DNA-
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. technologie, en wel door een cel waarin een gen (DNA) is ingebracht, zodat het desbetreffende enzym kan worden aangemaakt.
How has Myozyme been studied?
Hoe is Myozyme onderzocht?
Myozyme has been studied in two main studies involving a total of 39 babies and infants with Pompe disease.
Myozyme is in twee hoofdstudies onderzocht, waarbij in totaal 39 zuigelingen en peuters met de ziekte van Pompe betrokken waren.
These patients were compared with a ‘ historical comparison group ’ of patients with Pompe disease who had not received treatment and did not take part in the studies.
Deze patiëntjes werden vergeleken met een ‘ historische vergelijkingsgroep’ van patiënten met de ziekte van Pompe die geen behandeling hadden gekregen en niet aan de studies deelnamen.
The main measures of effectiveness were the number of patients who survived and the number who did not need a ventilator.
De voornaamste maatstaven voor de werkzaamheid waren het aantal patiënten dat in leven bleef en het aantal dat geen beademing nodig had.
Additional studies looked at the effect of Myozyme in 15 patients with late-onset disease.
In aanvullende studies werd gekeken naar de werkzaamheid van Myozyme bij 15 patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte.
What benefit has Myozyme shown during the studies?
Welke voordelen bleek Myozyme tijdens de studies te hebben?
In the first main study, which involved babies less than six months old, all 18 patients treated with Myozyme were alive at 18 months of age, and 15 of these did not need ventilation.
In het eerste hoofdonderzoek met zuigelingen tot zes maanden oud waren alle 18 met Myozyme behandelde patiëntjes met 18 maanden nog in leven en 15 van hen hadden geen beademing nodig.
In contrast, only one of the 42 patients in the historical comparison group was alive at 18 months of age.
Daarentegen was van de 42 patiënten in de historische vergelijkingsgroep nog maar één kind op de leeftijd van 18 maanden nog in leven.
The results were confirmed in the other study, which involved children aged between six months and three and a half years.
De resultaten werden in de tweede studie bevestigd; daarbij waren kinderen van zes maanden tot drieënhalf jaar betrokken.
In late-onset disease, the effect of Myozyme was variable and more difficult to measure.
Bij patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte was de werkzaamheid van Myozyme wisselend en lastiger te meten.
The studies could not prove a clear benefit in this type of the disease.
In de studies kon hiervoor geen duidelijk voordeel worden aangetoond.
What is the risk associated with Myozyme?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Myozyme in?
During the studies, the most common side effects with Myozyme (seen in more than 1 patient in 10) were tachycardia (rapid heart rate), flushing (redness), cough, tachypnoea (rapid breathing rate), vomiting, urticaria (hives), rash, pyrexia (fever) and decreased oxygen saturation (low oxygen levels in the blood).
In de studies waren de meest voorkomende bijwerkingen van Myozyme (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) tachycardie (snelle hartslag), blozen, hoesten, tachypnoe (versnelde ademhaling), braken, urticaria (galbulten), jeuk, koorts en verminderde zuurstofverzadiging (laag zuurstofgehalte in het bloed).
Almost all of these occurred during or just after the infusion.
Vrijwel alle bijwerkingen deden zich voor tijdens of direct na de infusie.
For the full list of all side effects reported with Myozyme, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Myozyme.
Patients who receive Myozyme may develop antibodies (proteins that are produced in response to Myozyme).
Patiënten die Myozyme krijgen toegediend kunnen antilichamen ontwikkelen (eiwitten die worden geproduceerd als reactie op Myozyme).
The effect of these antibodies on the safety and effectiveness of Myozyme is not yet clear.
Het effect hiervan op de veiligheid en werkzaamheid van Myozyme is nog niet duidelijk.
Myozyme should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to alglucosidase alfa or any of the other ingredients.
Myozyme mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zijn voor alglucosidase alfa of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Myozyme been approved?
Waarom is Myozyme goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Myozyme’ s benefits are greater than its risks for long-term enzyme replacement therapy in patients with a confirmed diagnosis of Pompe disease (acid alpha-glucosidase deficiency).
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Myozyme groter zijn dan de risico’ s voor wat betreft een langdurige enzym- substitutiebehandeling van patiënten bij wie de diagnose van ziekte van Pompe (zure α -glucosidase defect) is bevestigd.
The Committee recommended that Myozyme be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Myozyme.
What information is still awaited for Myozyme?
Welke informatie wordt nog verwacht voor Myozyme?
The company will continue to study the effect of Myozyme in late-onset patients.
De firma zet de studie van de werkzaamheid van Myozyme bij patiënten met de laat-verworven vorm van de ziekte voort.
Which measures are being taken to ensure the safe use of Myozyme?
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Myozyme te waarborgen?
The company that makes Myozyme is putting a plan in place to ensure that Myozyme is used safely, mainly by monitoring how patients who receive Myozyme develop antibodies, by setting up a register for all Pompe disease sufferers, and by ensuring that doctors know about the reactions that patients may have to the infusion.
De firma die Myozyme vervaardigt treft momenteel maatregelen om ervoor te zorgen dat Myozyme veilig wordt gebruikt, hoofdzakelijk door nauwlettend te volgen op welke wijze patiënten die Myozyme toegediend krijgen antilichamen zouden kunnen ontwikkelen, door een register aan te leggen van alle ‘ Pompe-patiënten’ en door te waarborgen dat artsen op de hoogte zijn van de infusiereacties.
Other information about Myozyme:
Overige informatie over Myozyme:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Myozyme to Genzyme Europe B. V. on 29 March 2006.
De Europese Commissie heeft op 29 maart 2006 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Myozyme verleend aan Genzyme Europe B.V.
The record of Myozyme’ s designation as an orphan medicine can be found here.
Klik hier voor de gegevens over de aanwijzing van Myozyme als weesgeneesmiddel.
The full EPAR for Myozyme can be found here.
2/3 Klik hier voor het volledige EPAR voor Myozyme.
Route of EU number
EU-nummer
EU/ 1/ 06/ 333/ 001
EU/1/06/333/001
EU/ 1/ 06/ 333/ 002
EU/1/06/333/002
EU/ 1/ 06/ 333/ 003
EU/1/06/333/003
Myozyme 50 mg, powder for concentrate for solution for infusion.
Myozyme 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
One vial contains 50 mg of alglucosidase alfa.
Een flacon bevat 50 mg alglucosidase alfa.
After reconstitution, the solution contains 5 mg of alglucosidase alfa/ ml and after dilution, the concentration varies from 0.5 mg to 4 mg/ ml.
Na reconstitutie bevat de oplossing 5 mg alglucosidase alfa/ml en na verdunning varieert de concentratie van 0,5 mg tot 4 mg/ml.
Myozyme is indicated for long-term enzyme replacement therapy (ERT) in patients with a confirmed diagnosis of Pompe disease (acid α -glucosidase deficiency).
Myozyme is geïndiceerd voor langdurige enzymvervangingstherapie (ERT = Enzyme Replacement Therapy) bij patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Pompe (zure α - glucosidase - deficiëntie).
The benefits of Myozyme in patients with late-onset Pompe disease have not been established (see section 5.1).
De voordelen van Myozyme voor patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe zijn nog niet vastgesteld (zie rubriek 5.1).
Myozyme treatment should be supervised by a physician experienced in the management of patients with Pompe disease or other inherited metabolic or neuromuscular diseases.
Een behandeling met Myozyme dient onder toezicht van een arts te staan die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Pompe of andere aangeboren stofwisselings- of neuromusculaire ziekten.
The recommended dosage regimen of alglucosidase alfa is 20 mg/ kg of body weight administered once every 2 weeks as an intravenous infusion.
De aanbevolen dosering van alglucosidase alfa is 20 mg/kg lichaamsgewicht, eens in de 2 weken als een intraveneus infuus toegediend.
Infusions should be administered incrementally.
Infusies dienen stapsgewijs te worden toegediend.
It is recommended that the infusion begin at an initial rate of 1 mg/ kg/ hr and be gradually increased by 2 mg/ kg/ hr every 30 minutes if there are no signs of infusion associated reactions (IARs) until a maximum rate of 7 mg/ kg/ hr is reached.
Het verdient aanbeveling het infuus te starten op een snelheid van 1 mg/kg/uur en geleidelijk iedere 30 minuten te verhogen met 2 mg/kg/uur als er geen tekenen zijn van infusiegerelateerde bijwerkingen (IAR’ s), tot een maximumsnelheid van 7 mg/kg/uur is bereikt.
IARs are described in section 4.8.
IAR’s worden in rubriek 4.8 beschreven.
Posology for children, adolescents, adults and elderly:
Dosering voor kinderen, adolescenten, volwassenen en ouderen:
The safety and efficacy of Myozyme have been primarily evaluated in children with ages ranging from infancy to adolescence.
De veiligheid en werkzaamheid van Myozyme is voornamelijk geëvalueerd bij kinderen die in leeftijd varieerden van zuigeling tot adolescenten.
There is no evidence for special considerations when Myozyme is administered to children, adolescents, adults or elderly patients.
Er zijn geen aanwijzingen dat speciale aandacht gegeven moet worden wanneer Myozyme wordt toegediend aan kinderen, adolescenten, volwassenen of ouderen.
The safety and efficacy of Myozyme in patients with renal or hepatic insufficiency have not been evaluated and no specific dosage regimen can be recommended for these patients.
De veiligheid en werkzaamheid van Myozyme zijn niet geëvalueerd bij patiënten met nier- of leverinsufficiëntie en er bestaan geen specifieke doseringsaanbevelingen voor deze patiënten.
2 Patient response to treatment should be routinely evaluated based on a comprehensive evaluation of all clinical manifestations of the disease.
2 De reactie van de patiënt op de behandeling dient regelmatig te worden geëvalueerd op basis van een uitgebreide evaluatie van alle klinische manifestaties van de ziekte.
Hypersensitivity (anaphylactic reaction) to the active substance or to any of the excipients.
Overgevoeligheid (anafylactische reactie) voor het werkzame bestanddeel of voor een van de hulpstoffen.
Life-threatening anaphylactic reactions, including anaphylactic shock, have been observed in infantile and late onset patients during Myozyme infusions (see section 4.8).
Bij patiënten met de infantiel-verworven en de laat-verworven ziekte van Pompe zijn tijdens de infusie met Myozyme levensbedreigende anafylactische reacties, zoals anafylactische shock, waargenomen (zie rubriek 4.8).
Because of the potential for severe infusion associated reactions, appropriate medical support measures should be readily available when Myozyme is administered.
Aangezien zich ernstige infusie-gerelateerde reacties kunnen voordoen, dienen geschikte medisch ondersteunende maatregelen direct beschikbaar te zijn wanneer Myozyme wordt toegediend.
If severe or anaphylactic reactions occur, immediate discontinuation of Myozyme infusion should be considered and appropriate medical treatment should be initiated.
Als zich ernstige of anafylactische reacties voordoen, dient de onmiddellijke beëindiging van de infusie met Myozyme overwogen te worden en dient een geschikte medische behandeling ingezet te worden.
The current medical standards for emergency treatment of anaphylactic reactions are to be observed.
De huidige medische normen voor een spoedeisende behandeling van anafylactische reacties dienen in acht genomen te worden.
Approximately half of the patients treated with Myozyme in infantile onset clinical studies developed infusion associated reactions (IARs), defined as any related adverse event occurring during the infusion or during the hours following infusion.
Bij ongeveer de helft van de patiënten die deelnamen aan klinisch onderzoek naar de infantiel- verworven ziekte van Pompe die met Myozyme werden behandeld, traden infusiegerelateerde bijwerkingen op, gedefinieerd als elke bijwerking die tijdens de infusie of in de uren na de infusie optreedt.
Some reactions were severe (see section 4.8).
Sommige reacties waren ernstig van aard (zie rubriek 4.8).
A tendency was observed in infantile patients treated with a higher dose (40 mg/ kg) to experience more symptoms when developing IARs.
Er werd een trend waargenomen bij patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe die met een hogere dosis (40 mg/kg) behandeld werden, dat deze meer symptomen van infusiegerelateerde bijwerkingen ontwikkelden.
Infantile onset patients who develop high antibody titres appear to be at higher risk for developing more frequent IARs.
Patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe die hoge antilichaamtiters ontwikkelen, lijken een grotere kans te hebben op het optreden van meer frequente infusiegerelateerde bijwerkingen.
Patients with an acute illness (e. g. pneumonia, sepsis) at the time of Myozyme infusion appear to be at greater risk for IARs.
Patiën ten die ten tijde van de Myozyme-infusie een acute ziekte (bv. pneumonie) hebben, lijken een grotere kans te hebben op infusiegerelateerde bijwerkingen.
Careful consideration should be given to the patient’ s clinical status prior to administration of Myozyme.
Voorafgaand aan de toediening van Myozyme dient de klinische toestand van de patiënt zorgvuldig beoordeeld te worden.
Patients should be closely monitored and all cases of IARs, delayed reactions and possible immunological reactions should be reported.
Patiënten dienen zorgvuldig te worden geobserveerd en alle infusiegerelateerde bijwerkingen, vertraagde reacties en eventuele immunologische reacties dienen te worden gerapporteerd.
Patients who have experienced IARs should be treated with caution when re-administering Myozyme (see section 4.3 and 4.8).
Patiënten die infusiegerelateerde bijwerkingen hebben ondervonden dienen behoedzaam behandeld te worden wanneer Myozyme opnieuw toegediend wordt (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Mild and transient effects may not require medical treatment or discontinuation of the infusion.
Milde bijwerkingen van voorbijgaande aard vereisen geen medische behandeling of beëindiging van de infusie.
Reduction of the infusion rate, temporary interruption of the infusion, or pre-treatment, generally with oral antihistamine and/ or antipyretics and/ or corticosteroids, has effectively managed most reactions.
De meeste bijwerkingen kunnen effectief bestreden worden door de infusiesnelheid te verlagen, de infusie tijdelijk te onderbreken of een voorbehandeling die gewoonlijk bestaat uit een oraal antihistaminicum en/of antipyretica en/of corticosteroïden.
IARs may occur at any time during the infusion of Myozyme or generally up to 2 hours after, and are more likely with higher infusion rates.
Infusiegerelateerde bijwerkingen kunnen te allen tijde tijdens de Myozyme-infusie optreden of tot 2 uur daarna en doen zich vaker voor bij hogere infusiesnelheden.
Patients with advanced Pompe disease may have compromised cardiac and respiratory function, which may predispose them to a higher risk of severe complications from infusion associated reactions.
Bij patiënten in de late fase van de ziekte van Pompe kan de hart- en ademhalingsfunctie gecompromitteerd zijn, waardoor ze een hoger risico lopen op ernstige complicaties van infusiegerelateerde reacties.
Therefore, these patients should be monitored more closely during administration of Myozyme.
Deze patiënten dienen derhalve tijdens de toediening van Myozyme nauwkeurig gevolgd te worden.
In clinical studies, the majority of patients developed IgG antibodies to rhGAA typically within 3 months of treatment.
In klinisch onderzoek ontwikkelde een meerderheid van de patiënten IgG-antilichamen tegen rhGAA, meestal binnen 3 maanden na start van de behandeling.
Thus seroconversion is expected to occur in most patients treated with Myozyme.
Het is dus te verwachten dat bij de meeste patiënten die met Myozyme behandeld worden seroconversie optreedt.
A tendency was observed for patients treated with a higher dose (40 mg/ kg) to develop higher titers of antibodies.
Patiënten die met een hogere dosis (40 mg/kg) behandeld werden, vertoonden de tendens hogere titers van antilichamen te ontwikkelen.
There does not appear to be a correlation between the onset of IARs and the time of antibody formation.
Er lijkt geen correlatie te bestaan tussen het begin van infusiegerelateerde bijwerkingen en het tijdstip waarop antilichamen gevormd worden.
A small number of the IgG positive patients evaluated tested positive for inhibitory effects on in vitro testing.
Enkele van de IgG-positieve patiënten testten positief voor inhiberende effecten bij in vitro testen.
Due to the rarity of the condition and the limited experience to date, the effect of antibody formation on safety and efficacy is currently not fully established..
De kans op een minder goed resultaat en het
The probability of a poor outcome and of developing high and sustained antibody titers appears higher among CRIM-negative patients (Cross Reactive Immunologic Material; patients in whom no endogenous GAA protein was detected by Western blot analysis) than among CRIM-positive patients (patients in whom endogenous GAA protein was detected by Western blot analysis).
3 optreden van blijvend hoge antilichaamtiters lijkt groter bij CRIM-negatieve patiënten (kruisreactief immunologisch materiaal; patiënten bij wie op basis van western blotting geen endogeen GAA kon worden aangetoond) dan bij CRIM-positieve patiënten (patiënten bij wie op basis van western blotting wel endogeen GAA kon worden aangetoond).
However, high and sustained antibody titers also occur in some CRIM-positive patients.
Bij enkele CRIM-positieve patiënten was echter ook sprake van blijvend hoge antilichaamtiters.
The cause of a poor clinical outcome and of developing high and sustained antibody titers is thought to be multi-factorial.
Er wordt aangenomen dat een combinatie van meerdere factoren een minder goed klinisch resultaat en het ontstaan van blijvend hoge antilichaamtiters kan geven.
Antibody titers should be regularly monitored.
Antilichaamtiters dienen regelmatig gecontroleerd te worden.
Transient nephrotic syndrome which resolved following temporary interruption of ERT was observed in one patient with infantile-onset Pompe disease who received very frequent dosing of rhGAA (10 mg/ kg 5 times weekly) over an extended period.
Bij één patiënt met de infantiel-verworven ziekte van Pompe, die over een langere periode zeer regelmatige doses rhGAA ontving (10 mg/kg 5 keer per week), werd tijdelijk nefrotisch syndroom geconstateerd dat na tijdelijke onderbreking van de ERT verdween.
No formal drug-drug interactions studies have been carried out with alglucosidase alfa.
Er zijn geen formele geneesmiddelinteractieonderzoeken uitgevoerd met alglucosidase alfa.
Because it is a recombinant human protein, alglucosidase alfa is an unlikely candidate for cytochrome P450 mediated drug-drug interactions.
Aangezien alglucosidase alfa een recombinant humaan eiwit is, is het een onwaarschijnlijke kandidaat voor cytochroom P450 gemedieerde geneesmiddeleninteracties.
Myozyme should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Myozyme mag niet tijdens de zwangerschap gebruikt worden, tenzij dit duidelijk noodzakelijk is.
Alglucosidase alfa may be excreted in breast milk.
Alglucosidase alfa kan in de moedermelk uitgescheiden worden.
Because there are no data available on effects in neonates exposed to alglucosidase alfa via breast milk, it is recommended to stop breast-feeding when Myozyme is used.
Aangezien er geen gegevens beschikbaar zijn over de effecten van alglucosidase alfa op pasgeboren baby’ s via de moedermelk, wordt aanbevolen de borstvoeding tijdens het gebruik van Myozyme te staken.
4.7 Effects on ability to drive and use machines
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen.
In clinical trials, 39 infantile-onset patients were treated with Myozyme for more than three years (168 weeks with a median of 121 weeks; see section 5.1).
Bij klinisch onderzoek zijn 39 patiënten met de infantiel-verworven ziekte van Pompe ruim drie jaar (168 weken, met een mediaan van 121 weken, zie rubriek 5.1) met Myozyme behandeld.
Most adverse events reported in these 39 patients were due to manifestations of Pompe disease and not related to the administration of Myozyme.
De meeste bijwerkingen die bij deze 39 patiënten werden gerapporteerd waren consistent met de symptomen van de ziekte van Pompe en waren niet gerelateerd aan de toediening van Myozyme.
Adverse Drug Reactions (ADRs) are listed in Table 1 by System Organ Class.
Bijwerkingen staan per orgaancategorie vermeld in Tabel 1.
The ADRs listed are reported in more than 1 patient and shown as percentage of patients experiencing the ADR with the absolute number of patients in brackets.
De bijwerkingen zijn gerapporteerd bij meer dan 1 patiënt en worden vermeld als het percentage patiënten dat de bijwerking heeft ervaren, waarbij het absolute aantal patiënten tussen haakjes staat.
ADRs were mostly mild to moderate in intensity and almost all occurred during the infusion or during the 2 hours following the infusion (infusion associated reactions, IARs).
De bijwerkingen waren meestal licht tot matig van aard en deden zich in bijna alle gevallen tijdens de infusie of binnen 2 uur na de infusie voor (infusiegerelateerde bijwerkingen).
Serious infusion reactions including urticaria, rales, tachycardia, decreased oxygen saturation, bronchospasm, tachypnea, periorbital edema and hypertension have been reported.
Ernstige infusiegerelateerde bijwerkingen waaronder urticaria, rhonchi, tachycardie, verlaagde zuurstofsaturatie, bronchospasmen, tachypneu, periorbitaal oedeem en hypertensie zijn gerapporteerd.
System Organ Class
Bijwerkingen volgens systeem/orgaanklasse, opgetreden bij meer dan één patiënt Orgaancategorie
Preferred term
Voorkeursterm
Frequency (no. of patients) N = 39
Frequentie (aantal patiënten) N = 39
Psychiatric disorders Nervous system disorders Cardiac disorders
Psychische stoornissen Aandoeningen van het zenuwstelsel Hartaandoeningen
Agitation Tremor Tachycardia Cyanosis
Agitatie Tremor Tachycardie Cyanose
5% (2 pts) 5% (2 pts) 10% (4 pts) 5% (2 pts)
5% (2 ptn) 5% (2 ptn) 10% (4 ptn) 5% (2 ptn)
Flushing Hypertension Pallor
Rood worden in het gezicht Hypertensie Bleekheid
13% (5 pts) 8% (3 pts) 5% (2 pts)
13% (5 ptn) 8% (3 ptn) 5% (2 ptn)
Respiratory, thoracic and mediastinal Cough disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Aandoeningen van het maag- darmkanaal
13% (5 pts)
Hoesten Tachypnoe Braken Kokhalzen Misselijkheid
Tachypnoea Gastrointestinal disorders Vomiting Retching Nausea Skin and subcutaneous tissue Urticaria disorders
13% (5 ptn) 13% (5 ptn) 10% (4 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn)
13% (5 pts) 10% (4 pts) 5% (2 pts) 5% (2 pts) 18% (7 pts)
Huid- en onderhuids weefselaandoeningen
Rash Rash macular Erythema Rash maculo-papular Rash papular Pruritis General disorders and administration Pyrexia site conditions
Urticaria Uitslag Eruptio macularis Erytheem Maculopapulaire uitslag Eruptio papularis Pruritis
15% (6 pts) 5% (2 pts) 8% (3 pts) 8% (3 pts) 5% (2 pts) 5% (2 pts) 28% (11 pts)
18% (7 ptn) 15% (6 ptn) 5% (2 ptn) 8% (3 ptn) 8% (3 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn)
Irritability Chills Investigations Oxygen saturation decreased Blood pressure increased Body temperature increased Heart rate increased
Koorts Prikkelbaarheid Koude rillingen Verlaagde zuurstofsaturatie Verhoogde bloeddruk Verhoogde lichaamstemperatuur Verhoogde hartslag
5% (2 pts) 5% (2 pts) 18% (7 pts) 5% (2 pts) 5% (2 pts) 5% (2 pts)
28% (11ptn) 5% (2 ptn) 5% (2 ptn) 18% (7 ptn) 5% (2 ptn) 5% (2ptn) 5% (2 ptn)
A limited number of patients with late-onset Pompe disease (see section 5.1) have been treated with Myozyme.
Een beperkt aantal patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe (zie rubriek 5.1) zijn met Myozyme behandeld.
ADRs reported in 2 of 9 late-onset patients treated with Myozyme for up to 1 year in 3 different studies included increased heart rate, hypertension, headache, peripheral coldness, paresthesia, flushing, infusion site pain, infusion site reaction, increased blood pressure and dizziness.
Bijwerkingen die in 3 verschillende onderzoeken gerapporteerd werden bij 2 van 9 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe die met Myozyme behandeld werden, waren een verhoogde hartslag, hypertensie, hoofdpijn, perifere koudheid, paresthesie, rood worden, pijn op de plaats van de infusie, reactie op de plaats van de infusie, verhoogde bloeddruk en duizeligheid.
The 2 late onset patients did not experience the same ADRs.
De 2 patiënten met de laat-verworven ziekte van Pompe hadden niet dezelfde bijwerkingen.
The ADRs were mild in intensity and assessed as an IAR.
De bijwerkingen waren mild van aard en werden beoordeeld als een infusiegerelateerde bijwerking.