qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
If a patient starts or resumes smoking, EXUBERA must be discontinued immediately due to the increased risk of hypoglycaemia and an alternative treatment
rg begint of opnieuw begint met roken dient de EXUBERA behandeling onmiddellijk gestopt te worden vanwege de toegenomen kans op hypoglykemie en dient er een alternatieve behandeling te worden ge gebruikt (zie rubriek 5.2).
ra Poorly controlled, unstable, or severe asthma.
Niet goed gecontroleerde, instabiele of ernstige astma. an
4.4 Special warnings and precautions for use
Ernstige (GOLD stage III of IV) chronische obstructieve luchtwegaandoening (COPD). tl
n
4.4
ge
Patiënten die beginnen met EXUBERA moeten uitgebreide instructies ontvangen over het gebruik van ni
Severe (GOLD stage III or IV) Chronic obstructive pulmonary disease (COPD). lo Patients started on EXUBERA must receive comprehensive instructions in the use of the inhaler (see IFU).
de inhalator (zie gebruiksaanwijzing).
Patients should inhale the insulin powder from the mouthpiece in one slow and steady o
Patiënten dienen het insulinepoeder vanuit het mondstuk in één keer langzaam en gelijkmatig te inhaleren.
A consistent and tn
vasthouden en normaal uitademen.
standard inhalation technique should be employed to ensure both optimal and consistent drug delivery. uc
Men dient op consistente wijze de standaardinhalatietechniek toe te passen teneinde verzekerd te zijn van een optimale en consistente aflevering van het geneesmiddel. d id
Patients should avoid exposing the product to high moisture or relative humidity conditions e. g. a steamy bathroom, when taking their dose. od
Als patiënten hun dosis innemen dienen ze blootstelling van het product aan hoge vochtigheid of een hoge relatieve vochtigheidsgraad (bijvoorbeeld in een badkamer vol stoom) te vermijden. sm
If the insulin inhaler is inadvertently exposed to extremely moist conditions during use this usually pr
Als de insuline-inhalator tijdens het gebruik per ongeluk wordt blootgesteld aan extreem vochtige omstandigheden, leidt dit gewoonlijk tot een verlaagde insulinedosis die daarna uit de inhalator wordt ee
leads to a subsequent decreased insulin dose delivered from the inhaler.
afgeleverd.
In this case, the Insulin Release Unit (IRU) must be changed prior to the next inhalation (see section 6.6). al
In dit geval moet de Insuline Release Unit (IRU) vóór de volgende inhalatie worden vervangen (zie rubriek 6.6). en
Dosing in
Dosering G
Transferring a patient to another type or brand of insulin should be done under strict medical ic
Overzetten van een patiënt naar een ander type of merk insuline dient onder strikt medisch toezicht te gebeuren, aangezien dit een doseringswijziging tot gevolg kan hebben.
Therefore three 1 mg unit dose blisters should not be M
Opeenvolgende inhalatie van drie eenheidsdosisblisterverpakkingen van 1 mg veroorzaakt een significant hogere blootstelling aan insuline dan inhalatie van één eenheidsdosisblisterverpakking van 3 mg.
substituted for one 3 mg unit dose blister (see sections 2, 4.2 and 5.2).
Daarom dienen drie eenheidsdosisblisterverpakkingen van 1 mg niet vervangen te worden door één eenheidsdosisblisterverpakking van 3 mg (zie rubrieken 2, 4.2 en 5.2).
If the 3 mg blister is temporarily unavailable, two 1 mg blisters should be substituted and blood glucose monitored closely.
Als de 3 mg blister tijdelijk niet beschikbaar is, moet deze vervangen worden door twee blisters van 1 mg en moet de bloedglucosespiegel nauwkeurig gecontroleerd worden.
A 1 mg blister of inhaled insulin is approximately equivalent to 3 IU of subcutaneously injected fast- acting human insulin.
4 Een blister van 1 mg insuline voor inhalatie is ongeveer equivalent aan 3 IE subcutaan geïnjecteerde, snelwerkende humane insuline.
Therefore, EXUBERA should be used with caution in patients of low body weight.
Bij patiënten met een laag lichaamsgewicht dient EXUBERA daarom voorzichtig gebruikt te worden.
The use of EXUBERA in patients requiring dose titrations of less than 1 mg is not recommended (see section 4.2).
Het gebruik van EXUBERA bij patiënten, die doseringstitraties van minder dan 1 mg nodig hebben, wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.2).
4 Hypoglycaemia
Hypoglykemie
Hypoglycaemia, in general the most frequent undesirable effect of insulin therapy including EXUBERA and many oral antidiabetic agents, may occur if the insulin dose is too high in relation to the insulin requirement.
Ernstige hypoglykemische aanvallen kunnen, vooral wanneer deze
Severe hypoglycaemic attacks, especially if recurrent, may lead to neurological damage.
er recidiverend zijn, leiden tot neurologische schade.
Prolonged or severe hypoglycaemic episodes may be life threatening.
Langdurige of ernstige hypoglykemische episodes kunnen levensbedreigend zijn.
Symptoms of hypoglycaemia usually occur suddenly.
re Symptomen van hypoglykemie treden meestal plotseling op.
They may include cold sweats, cool pale skin, fatigue, nervousness or tremor, anxiousness, unusual tiredness or weakness, confusion, difficulty in concentration, drowsiness, excessive hunger, vision changes, headache, nausea and palpitation.
st bleke huid, vermoeidheid, zenuwachtigheid of tremor, angst, ongebruikelijke vermoeidheid of zwakheid, verwarring, concentratieproblemen, slaperigheid, overdreven hongergevoel,
ed Severe hypoglycaemia may lead to unconsciousness and/ or convulsions and may result in temporary or permanent impairment of brain function or even death.
Ernstige hypoglykemie kan leiden tot bewusteloosheid en/of convulsies en kan leiden tot tijdelijke of blijvende hersenfunctiestoornis of zelfs tot de dood.
ris Hypoglycaemia can generally be corrected by immediate carbohydrate intake.
er Hypoglykemie kan in het algemeen hersteld worden door onmiddellijk koolhydraten in te nemen.
In order to be able to take action immediately, patients should carry glucose with them at all times.
Om
ho Omission of a meal or unplanned, strenuous physical exercise may lead to hypoglycaemia.
rg direct actie te kunnen ondernemen, moeten patiënten altijd suiker bij zich hebben. ge Overslaan van een maaltijd of niet geplande, inspannende fysieke activiteit kan leiden tot hypoglykemie.
Patients whose blood glucose control is greatly improved e. g. by intensified insulin therapy, may
Patiënten, van wie de bloedglucoseregulering sterk is verbeterd, bijvoorbeeld door verhoogde insulinetherapie, kunnen een verandering in hun gebruikelijke waarschuwingssymptomen an
ut experience a change in their usual warning symptoms of hypoglycaemia and should be advised
van hypoglykemie ervaren en moeten dienovereenkomstig geadviseerd worden.
Usual warning symptoms may disappear in patients with longstanding diabetes.
De gebruikelijke waarschuwingssymptomen kunnen verdwijnen bij patiënten die al lang diabetes tl
n
hebben. e
ge
Enkele patiënten die hypoglykemische reacties vertoonden bij de omschakeling van dierlijke naar ni
A few patients who have experienced hypoglycaemic reactions after transfer from animal source insulin to human insulin have reported that early warning symptoms of hypoglycaemia were less pronounced or different from those experienced with their previous insulin. lo
humane insuline, rapporteerden dat de vroege symptomen van een dreigende hypoglykemie minder uitgesproken of verschillend waren van de symptomen die ze bij hun eerdere insuline ondervonden. el
Before travelling between different time zones, the patient should be advised to consult the doctor, o
De patiënt moet geadviseerd worden de arts te raadplegen, voordat hij tussen verschillende tijdzones d
since this may mean that the patient has to take insulin and meals at different times. tn
gaat reizen, omdat dit kan betekenen dat de patiënt zijn insuline en maaltijden op andere tijden moet id
Inadequate dosage or discontinuation of treatment especially in insulin-dependant diabetics, may lead to hyperglycaemia and diabetic ketoacidosis; conditions which are potentially lethal. uc
Inadequate dosering of stopzetten van de behandeling kan, in het bijzonder bij insulineafhankelijke diabeten, tot hyperglykemie en diabetische keto-acidose leiden, hetgeen levensbedreigend kan zijn. ee
When used with other antidiabetic agents, the dose of each agent should be carefully adjusted to od
Bij gebruik met andere antidiabetica dient de dosering van ieder middel nauwkeurig te worden aangepast, teneinde de optimale dosis vast te stellen die nodig is om het gewenste farmacologische effect te bereiken. en
determine the optimal dose required to achieve the desired pharmacological effect. pr
De insulinebehoefte kan door bijkomende condities zoals ziekte, emotionele stoornissen of stress, G
Insulin requirements may be altered during intercurrent conditions such as illness, emotional disturbances, or stress. al
veranderd zijn.
Pulmonary Safety in
Veiligheid voor de longen
Underlying respiratory disorders ic
Onderliggende luchtwegaandoeningen
EXUBERA should not be used in patients with lung disease such as asthma and COPD, as there are ed
EXUBERA mag niet gebruikt worden bij patiënten met longaandoeningen zoals astma en COPD, omdat er onvoldoende gegevens zijn om het veilig gebruik bij deze patiënten te ondersteunen.
The concomitant use of bronchodilators such as salbutamol may increase the absorption of EXUBERA and may therefore increase the risk of hypoglycaemia when used to relieve acute respiratory symptoms (see section 4.5).
5 Gelijktijdig gebruik van bronchusverwijders zoals salbutamol om acute luchtwegsymptomen te verlichten kan de absorptie van EXUBERA vergroten en kan daarom de kans op hypoglykemie verhogen (zie rubriek 4.5).
Respiratory
Ademhaling
Bronchospasm may rarely occur.
Bronchospasmen kunnen zelden voorkomen.
Any patients experiencing such a reaction should discontinue EXUBERA and seek medical evaluation immediately.
Iedere patiënt die een dergelijke reactie vertoont, moet stoppen met EXUBERA en direct medische hulp zoeken.
Re-administration of EXUBERA requires a careful risk evaluation, and may only be done under close medical monitoring with appropriate clinical facilities.
Het opnieuw toedienen van EXUBERA vereist een zorgvuldige risico-evaluatie en mag alleen onder nauwkeurige medische controle in een
5 Decline in pulmonary function
er Afname van de longfunctie
In clinical trials small but consistent treatment group differences in decline of pulmonary function (particularly Forced Expiratory Volume in one second (FEV1)) favouring comparator treated subjects have been observed.
re In klinische onderzoeken zijn kleine maar consistente verschillen in longfunctieafname tussen behandelingsgroepen waargenomen (in het bijzonder in Forced Expiratory Volume in één seconde
In clinical studies of up to two years duration, there was no accelerated decline beyond 3-6 months.
In klinische studies die tot twee jaar duurden, vond er geen versnelde afname plaats na 3 tot 6 maanden.
These small treatment group differences resolved within 6 weeks upon discontinuation after 2 years of treatment (see sections 4.8 and 5.1).
i eg tussen de behandelingsgroepen verdwenen binnen 6 weken na staken van een 2 jaar durende behandeling (zie rubrieken 4.8 en 5.1).
All patients initiated on EXUBERA should have a baseline lung function examination (e. g. spirometry to measure FEV1).
er Alle patiënten die met EXUBERA starten dienen een uitgangswaarde longfunctie-onderzoek (bijvoorbeeld spirometrie om de FEV1 te meten) te ondergaan.
The efficacy and safety of inhaled human insulin in patients with
De werkzaamheid en veiligheid van
ed baseline FEV1 < 70% predicted have not been established and the use of inhaled human insulin in this population is not recommended.
rg humane insuline voor inhalatie bij patiënten met een voorziene FEV1-uitgangswaarde < 70% zijn niet vastgesteld en het gebruik van humane insuline voor inhalatie wordt bij deze populatie niet ge aanbevolen.
A follow-up lung function measurement is recommended after the first 6 months of therapy.
Een follow-up longfunctiemeting wordt aanbevolen na de eerste 6 maanden therapie.
If at 6 months a decline of < 15% FEV1 is observed, spirometry should be
Indien na 6 maanden een afname van de FEV1 van an
ris repeated at one year and then annually.
15-20% of meer dan 500 ml van de uitgangswaarde van de longfunctie wordt waargenomen, dient de spirometrie na 3 maanden te worden herhaald. tl
If at 6 months a decline of 15-20% or > 500ml from baseline lung function is observed, spirometry should be repeated after 3 months.
Bij patiënten met een bevestigde (bijvoorbeeld bij tenminste twee opeenvolgende onderzoeken met 3 e
ho In patients with a confirmed (i. e. at least two consecutive tests, 3 to 4 weeks apart) FEV1 decline of > 20% from baseline, EXUBERA therapy should be discontinued and the patient monitored as
tot 4 weken interval) FEV1 afname van > 20% reductie ten opzichte van de FEV1-uitgangswaarde, dient de EXUBERA-behandeling gestaakt te worden en dient de patiënt gecontroleerd te worden zoals ni
ut clinically indicated.
klinisch geïndiceerd is.
There is no experience with the reinstitution of EXUBERA therapy in patients
Er is geen ervaring met hervatting van de EXUBERA therapie bij patiënten, bij wie de longfunctie herstelt. el
ra whose lung function recovers.
Patiënten die dyspnoe ontwikkelen tijdens de behandeling met EXUBERA dienen onderzocht te d
Patients developing dyspnoea while treated with EXUBERA should be examined for pulmonary or
Als pulmonair oedeem aanwezig is of als er een klinisch id
Where pulmonary oedema is present, or there is a clinically relevant reduction in pulmonary function, EXUBERA should be discontinued and the patient switched to injectable insulin. n Intercurrent Respiratory Illness lo
relevante reductie in longfunctie is, dient EXUBERA gestaakt te worden en de patiënt dient overgezet te worden op insuline voor injectie. sm
EXUBERA has been administered to patients with intercurrent respiratory illness (e. g. bronchitis, o
Bijkomende aandoeningen van de luchtwegen ee
upper respiratory tract infections) during clinical trials.
EXUBERA is tijdens klinische studies toegediend aan patiënten met bijkomende aandoeningen van de luchtwegen (bijvoorbeeld bronchitis, bovenste luchtweginfecties).
Increased risk of hypoglycaemia or poor tn
Bij en
During intercurrent respiratory illness close monitoring of blood glucose concentrations and dose adjustment may be required on an individual basis (see section 4.2).
G
There is no experience with EXUBERA in patients with pneumonia. uc
Er is geen ervaring met EXUBERA bij patiënten met pneumonie.
Former Smokers od
Voormalige rokers
In clinical trials of Exubera, there have been 6 newly diagnosed cases of primary lung malignancies pr
In klinische studies met Exubera waren er 6 nieuwe gediagnosticeerde gevallen van primaire longtumoren bij met Exubera behandelde patiënten en 1 nieuw gediagnosticeerd ziektegeval bij patiënten die met een vergelijkingsmiddel werden behandeld.
among Exubera-treated patients, and 1 newly diagnosed case among comparator treated patients.
Er was ook 1 post-marketing melding van een primaire longtumor bij een met Exubera behandelde patiënt.
In controlled clinical trials of Exubera, the incidence of new primary lung cancer per 100 al
In gecontroleerde klinische studies met Exubera bedroeg de incidentie van nieuwe primaire longkanker per 100 patiëntjaren van
There were too few in
6 blootstelling aan studiemedicatie bij met Exubera behandelde patiënten 0,130 (5 gevallen in 3800 patiëntjaren) en bij met een vergelijkingsmiddel behandelde patiënten 0,03 (1 geval in 3900 patiëntjaren).
cases to determine whether the emergence of these events is related to Exubera.
Er waren te weinig gevallen om vast te stellen of het optreden van deze voorvallen verband houdt met Exubera.
All patients who were ic
Alle patiënten bij wie longkanker werd gediagnosticeerd hadden een voorgeschiedenis met het roken van sigaretten.
diagnosed with lung cancer had a prior history of cigarette smoking. ed
Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction M
Een aantal stoffen beïnvloedt de glucosehuishouding en kan een aanpassing in de dosering van
A number of substances affect glucose metabolism and may require dose adjustment of insulin.
er Stoffen die het bloedglucoseverlagend effect kunnen versterken en de gevoeligheid voor hypoglykemie kunnen vergroten zijn o.a. orale bloedglucoseverlagende middelen, angiotensine
Substances that may enhance the blood-glucose lowering effect and increase susceptibility to hypoglycaemia include oral antidiabetic agents, angiotensin converting enzyme (ACE) inhibitors, monoamino oxidase (MAO) inhibitors, non-selective beta-blocking agents, salicylates and sulphonamide antibiotics.
re converterend enzym (ACE) - remmers, monoamino oxidase (MAO) - remmers, niet selectieve bètablokkers, salicylaten en antibiotica van het sulfonamidetype.
Administration of salbutamol prior to EXUBERA may result in increased insulin absorption (see section 5.2).
st Toediening van salbutamol vóór EXUBERA kan een toegenomen insuline absorptie tot gevolg hebben
6 Administration of fluticasone prior to EXUBERA does not appear to affect insulin absorption (see section 5.2).
i eg (zie rubriek 5.2).
Active smoking greatly enhances whereas passive exposure to tobacco smoke in non-smokers decreases the rate and extent of absorption of EXUBERA (see sections 4.3 and 5.2).
Toediening van fluticason vóór EXUBERA blijkt geen invloed op de insuline absorptie te hebben (zie
Substances that may reduce the blood-glucose lowering effect include corticosteroids, danazol, oral contraceptives, thyroid hormones, growth hormone, sympathomimetic agents and thiazides.
rg Actief roken vergroot de mate en omvang van de absorptie van EXUBERA aanzienlijk, terwijl deze bij niet-rokers afneemt bij passieve blootstelling aan tabaksrook (zie rubrieken 4.3 en 5.2). ge Stoffen die het bloedglucoseverlagend effect kunnen verminderen zijn o.a. corticosteroïden, danazol, orale contraceptiva, schildklierhormonen, groeihormonen, sympathicomimetische middelen en an
Octreotide/ lanreotide may both decrease or increase insulin requirements.
Octreotide/lanreotide kunnen beide de insulinebehoefte zowel doen afnemen als toenemen.
ed Beta-blocking agents may mask the symptoms of hypoglycaemia.
Bètablokkers kunnen de symptomen van hypoglykemie maskeren.
Alcohol may intensify and prolong the hypoglycaemic effect of insulin.
bloedglucoseverlagend effect van insuline versterken en verlengen. e
ris Administration of EXUBERA 10 minutes prior to administration of salbutamol did not affect the bronchodilatory response to salbutamol in non-diabetic subjects with mild-moderate asthma.
Toediening van EXUBERA 10 minuten vóór toediening van salbutamol had geen invloed op de ni
ho Other drugs that may alter pulmonary absorption or lung permeability have not been studied.
Andere geneesmiddelen die de pulmonaire absorptie of de longpermeabiliteit kunnen veranderen, zijn niet onderzocht.
Close monitoring of blood glucose concentrations and dose titration as appropriate are recommended when
Wanneer humane insuline voor inhalatie bij deze patiënten wordt gebruikt, wordt d
Caution should be exercised with concomitant use of
aanbevolen de bloedglucoseconcentraties nauwkeurig te monitoren en de dosis te titreren indien id
ra EXUBERA and such drugs.
vereist.
4.6 Pregnancy and lactation
4.6 ee
n
Zwangerschap en borstvoeding
There is no clinical experience with EXUBERA use in pregnancy.
Er is geen klinische ervaring met het gebruik van EXUBERA tijdens de zwangerschap.
Inhaled insulin frequently induces insulin antibodies, the risk of which to the foetus is not known.
Insuline voor inhalatie induceert frequent insuline antilichamen, waarvan het risico voor de foetus onbekend is.
Therefore, EXUBERA should not be used during pregnancy.
EXUBERA dient daarom tijdens de zwangerschap niet gebruikt te worden.
When an EXUBERA treated patient becomes pregnant appropriate lo subcutaneous insulin should be substituted for inhaled insulin. o
G
Breast-feeding women may require adjustments in insulin dose and diet. tn
Bij vrouwen die borstvoeding geven kan een aanpassing van de insulinedosering en het dieet nodig zijn.
4.7 Effects on ability to drive and use machines uc
Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
As with other insulins, the patient 'ability to concentrate and react may be impaired as a result of s hypoglycaemia.
gevolge van hypoglykemie.
This may constitute a risk in situations where these abilities are of special importance od
Dit kan gevaar opleveren in omstandigheden, waarin deze vermogens van groot belang zijn (bijvoorbeeld bij het besturen van een auto of het bedienen van machines).
(e. g. driving a car or operating machinery). pr
7
The safety of EXUBERA alone, or in combination with subcutaneous insulin or oral agents has been al
Bijwerkingen
evaluated in clinical studies of more than 2700 patients with type 1 or type 2 diabetes, including more than 1975 adults exposed for greater than 6 months and more than 745 adults for greater than 2 years. in ic ed M
De veiligheid van EXUBERA alleen of in combinatie met subcutane insuline of orale middelen is in klinische studies geëvalueerd bij meer dan 2700 patiënten met type 1 of type 2 diabetes, inclusief ruim 1975 volwassenen die meer dan 6 maanden zijn blootgesteld aan EXUBERA en ruim 745 volwassenen die meer dan 2 jaar zijn blootgesteld.
7 The table below contains adverse reactions seen in controlled clinical studies including more than 1970 patients exposed to EXUBERA.
De tabel hieronder bevat bijwerkingen die zijn waargenomen in gecontroleerde klinische studies
Body System
d waarbij ruim 1970 patiënten blootgesteld werden aan EXUBERA.
Very
er
Common Common
Orgaansysteem
Infections and Infestations
Vaak
(1/ 10)
Soms
(1/ 100, < 1/ 10)
(≥ 1/10)
(1/ 1000, < 1/ 100) Pharyngitis
(≥ 1/100,
Metabolism and Nutritional Disorders
(≥ 1/1000, < 1/100)
Hypoglycaemia
re < 1/10)
ed
Infecties en parasitaire aandoeningen
Respiratory,
Faryngitis
Cough
st
Dyspnoea
Voeding- en
Epistaxis
Hypoglykemie
Thoracic and Mediastinal
i stofwisselingsstoornissen
Productive Cough Throat Irritation
eg
Bronchospasm Wheezing
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastenumaandoeningen
ris
Hoest
Disorders
Dyspnoe Productieve
Dry Throat
Epistaxis Bronchospasme
Dysphonia
er
Pharyngolaryngeal
hoest Keel irritatie Droge keel
ho Pain Tonsillar Disorder
Piepende ademhaling Verandering van de
ut
rg stem Faryngolaryngale ge pijn Stoornis aan de keelamandelen an
Gastrointestinal Disorders
Maagdarmstelselaandoeningen Algemene aandoeningen en
ra
tl
Chest Pain
Droge mond Pijn op de borst
Disorders and Administration
toedieningsplaatsstoornissen e
Site Co
N.B.
In the overall clinical program, including uncontrolled extension studies, there were two lo reports of pleural effusion in which a treatment-related effect could not be excluded.
er twee rapporten van pleurale effusie, waarbij een relatie met de behandeling niet was uit te sluiten.
Hypoglycaemia o tn
Hypoglykemie el
As with other insulins, hypoglycaemia was the most frequently observed undesirable effect in patients treated with EXUBERA. uc
patiënten die met EXUBERA behandeld zijn. id
Cough od
Hoest sm
The cough tended to occur within seconds to minutes after insulin inhalation and was predominantly mild in severity.
De hoest trad meestal binnen seconden tot minuten na de inademing van insuline op en was overwegend licht van aard.
This cough decreased over time.
De hoest nam in de loop van de tijd af.
One percent of patients discontinued EXUBERA pr
Eén procent van de patiënten stopte ee
treatment due to cough.
met EXUBERA behandeling ten gevolge van hoest.
Dyspnoea al in
Dyspnoe en
The majority (> 95%) of dyspnoea was reported as mild to moderate.
Het merendeel (> 95%) van de dyspnoe werd gerapporteerd als licht tot matig.
In EXUBERA treated subjects 0.4% discontinued treatment due to dyspnoea. ic
EXUBERA behandeld zijn stopte 0,4% de behandeling ten gevolge van de dyspnoe.
Chest pain ed
Pijn op de borst
A range of different chest symptoms were reported as treatment-related adverse reactions and were M
Allerlei symptomen van pijn op de borst zijn gerapporteerd als aan de behandeling gerelateerde bijwerkingen en werden als niet specifieke pijn op de borst vermeld.
The majority (> 95%) of these events was reported as mild to moderate.
Het merendeel (> 95%) van de gevallen werd gerapporteerd als licht tot matig.
One subject in the EXUBERA and one in the comparator group discontinued treatment due to chest pain.
Eén individu in de EXUBERA groep en één in de vergelijkende groep stopte de behandeling ten gevolge van pijn op de borst.
Importantly, the incidence of all-causality adverse events related to coronary artery disease, such as angina pectoris or myocardial infarction was not increased with the use of EXUBERA.
Van belang is, dat de
8 Other reactions
8 incidentie van bijwerkingen door alle oorzaken en gerelateerd aan ziekten van de kransslagader, zoals angina pectoris of myocardinfarct, niet verhoogd was bij gebruik van EXUBERA.
FEV1 decline
FEV1 afname
Small treatment group differences in decline of FEV1 were observed in the EXUBERA group relative to comparator therapy.
Er zijn kleine groepsverschillen in FEV1 afname geconstateerd tussen de EXUBERA groep en de vergelijkende behandeling.
In clinical studies of up to two years duration, there was no accelerated decline beyond 3-6 months.
In klinische studies die tot twee jaar duurden, was er geen versnelde
Discontinuation of EXUBERA therapy after 2 years resulted in resolution of treatment group differences within 6 weeks (see sections 4.4 and 5.1).
Staken van de EXUBERA behandeling na 2 jaar resulteerde binnen 6 weken in verdwijnen van de verschillen tussen de behandelingsgroepen (zie rubrieken 4.4 en 5.1).
A decline from baseline in FEV1 of > 15% occurred in 1.3% of EXUBERA-treated type 1 subjects
er Een afname van de uitgangswaarde van FEV1 van ≥ 15% kwam voor bij 1,3% van de type 1
ed and in 5.0% of EXUBERA-treated type 2 subjects.
re diabetespatiënten behandeld met EXUBERA en bij 5,0% van de type 2 diabetespatiënten behandeld met EXUBERA.
Insulin antibodies
st Insulineantilichamen
ris Insulin antibodies may develop during treatment with all insulins including EXUBERA.
i eg Bij alle insulinepreparaten, inclusief EXUBERA, kunnen zich tijdens de behandeling insulineantilichamen ontwikkelen.
In clinical
In klinische studies ontwikkelden zich frequenter
ho trials, insulin antibodies developed more frequently and mean levels of insulin antibodies were higher in patients who switched their subcutaneous human insulin to EXUBERA compared to subjects who remained on subcutaneous human insulin.
er insulineantilichamen en waren de gemiddelde spiegels van insulineantilichamen hoger bij patiënten die overschakelden van subcutane humane insuline naar EXUBERA, vergeleken met personen die
Insulin antibody levels were higher in patients with type 1
Bij patiënten met type 1 diabetes waren de spiegels van insulineantilichamen hoger dan bij patiënten met type 2 diabetes.
ut diabetes compared to type 2 diabetes and plateaued within 6-12 months of exposure in both groups.
In beide groepen vlakten de spiegels ge van insulineantilichamen af binnen 6 tot 12 maanden blootstelling.
ra No clinical significance of these antibodies has been identified.
Er is geen klinische relevantie van deze antilichamen vastgesteld. an
n
Gegeneraliseerde allergische reacties kunnen, net zoals bij andere insulines, zeer zelden voorkomen. tl
ge
Dergelijke reacties op insuline of de hulpstoffen kunnen bijvoorbeeld in verband worden gebracht met e
Such reactions to insulin or the excipients may, for example, be associated with generalised skin reactions, angio-oedema, bronchospasm, hypotension and shock and may be life-threatening (see section 4.4 Respiratory). lo
gegeneraliseerde huidreacties, angio-oedeem, bronchospasmen, hypotensie en shock en kunnen levensbedreigend zijn (zie rubriek 4.4 Ademhaling). ni
Oedema and refraction abnormalities of the eye o tn
Oedeem en refractaire afwijkingen van het oog el
Insulin therapy may cause sodium retention and oedema.
Behandeling met insuline kan natriumretentie en oedeem veroorzaken.
Refraction abnormalities of the eye may occur upon initiation of insulin therapy.
oog kunnen voorkomen bij het begin van de behandeling met insuline.
These effects are usually transitory. uc
Deze effecten zijn gewoonlijk id
Hypoglycaemia may occur as a result of an excess of insulin relative to food intake, energy expenditure or both. pr
Hypoglykemie kan voorkomen ten gevolge van een teveel aan insuline gerelateerd aan de ee
Mild episodes of hypoglycaemia usually can be treated with oral carbohydrates.
voedselinname, energieverbruik of beiden.
Adjustments in drug dosage, meal patterns, or exercise may be needed. al
Het en
More severe episodes, with coma, seizure, or neurological impairment may be treated with in
G
Glucose ic
Ernstiger episodes met coma, convulsies of neurologische beschadigingen kunnen worden behandeld met intramusculaire/subcutane glucagoninjecties (0,5 tot 1 mg) of geconcentreerde intraveneuze glucosetoediening.
must also be given intravenously, if the patient does not respond to glucagon within 10 to 15 minutes. ed
Glucose moet ook intraveneus gegeven worden als de patiënt niet binnen 10 tot 15 minuten reageert op glucagon.
Upon regaining consciousness, administration of oral carbohydrate is recommended for the patient in order to prevent relapse.
Ter voorkoming van terugval wordt orale toediening van koolhydraten aanbevolen, nadat de patiënt weer bij bewustzijn is gekomen.
M
9
Medicinal products used in diabetes, ATC code:
Geneesmiddelen, gebruikt bij diabetes, ATC-code:
9 Mode of Action
Werkingsmechanisme
Human insulin lowers blood glucose and promotes anabolic effects as well as decreasing catabolic effects, increases the transport of glucose into cells as well as the formation of glycogen in the muscles and the liver, and improves pyruvate utilisation.
Het veroorzaakt een toename van de glucoseopname in de cellen alsmede van de
It inhibits glycogenolysis and gluconeogenesis, increases lipogenesis in the liver and adipose tissue and inhibits lipolysis.
Het remt de glycogenolyse en gluconeogenese, verhoogt de lipogenese in de lever en in vetweefsel en remt de
It also promotes the uptake of amino acids into cells and promotes protein synthesis and enhances the uptake of potassium into cells.
Het bevordert ook de opname van aminozuren in cellen en bevordert de eiwitsynthese en verhoogt de opname van kalium in cellen.
Inhaled human insulin, like fast-acting insulin analogues, has a more rapid onset of glucose lowering
st Humane insuline voor inhalatie heeft, evenals de snelwerkende insulineanalogen, een snellere start van
ed activity compared to subcutaneously administered soluble human insulin.
i eg de glucoseverlagende activiteit vergeleken met subcutaan toegediende oplosbare humane insuline.
Inhaled human insulin has a duration of glucose lowering activity comparable to subcutaneously administered fast-acting human insulin and longer than fast-acting insulin analogues (see Figure 1).
er snelwerkende insulineanalogen (zie figuur 1).
ris ho SC Lispro (18 U) Mean GIR (% of Maximum)
rg SC Lispro (18 U) Exubera (6mg) Gemiddelde GIR (% van
Exubera (6mg)
ge Snelwerkende Humane Insuline Maximum)
ut) Fast-acting
an
ra Human Insulin (18 U)
(18 U)
lo
ni
ge
tl
Time (min) o
Tijd (min) el
Mean Glucose Infusion Rate (GIR) Normalised to GIRmax for Each Subject Treatment Versus Time in Healthy Volunteers. uc
Gemiddelde Glucose Infusie Snelheid (GIR), genormaliseerd voor GIRmax voor iedere d
When human insulin is inhaled, the onset of glucose lowering activity is within 10-20 minutes, the od
Als humane insuline wordt geïnhaleerd begint de glucoseverlagende activiteit binnen 10-20 minuten sm
maximum effect is exerted approximately 2 hours after inhalation.
en het maximale effect wordt ongeveer 2 uur na de inhalatie bereikt.
The duration of action lasts approximately 6 hours. pr
De werkingsduur is ongeveer 6 uur. ee
In subjects with type 1 or type 2 diabetes, inhaled human insulin has a faster onset of glucose lowering effect in the early hours after dosing when compared with subcutaneously administered fast- al
Vergeleken met subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline heeft humane insuline voor inhalatie zowel bij personen met type 1 als bij personen met type 2 diabetes, een sneller intredend glucoseverlagend effect in de eerste uren na de toediening. en
The intra-subject variability of glucose lowering activity of inhaled human insulin was generally ic
De intra-individuele variabiliteit in glucoseverlagende activiteit van humane insuline voor inhalatie G
comparable to that of subcutaneously administered fast-acting human insulin in subjects with type 1 and 2 diabetes mellitus. ed
was bij personen met type 1 en type 2 diabetes in het algemeen vergelijkbaar met die van subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
In a prospective exploratory 6 month study in subjects with type 1 diabetes, alterations in the glucose pharmacodynamics with inhaled human insulin were not observed.
Gebruik van humane insuline voor inhalatie is in verband gebracht met een toename in frequentie en spiegels van insuline-antilichamen.In een prospectieve studie van 6 maanden bij personen met type 1 diabetes zijn er bij humane insuline voor inhalatie geen veranderingen in de farmacodynamiek van glucose waargenomen.
Controlled clinical trials in type 1 or type 2 diabetes have shown that EXUBERA achieves and maintains effective glycaemic control comparable to subcutaneously administered fast-acting human insulin.
Informatie over klinisch onderzoek 10 Gecontroleerd klinisch onderzoek bij type 1 en type 2 diabetes heeft aangetoond, dat EXUBERA een effectieve bloedglucosecontrole bereikt en onderhoudt, vergelijkbaar met subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
10 Type 1 Diabetes
Type 1 diabetes
In clinical trials in type 1 diabetes, patients using a regimen of EXUBERA in combination with long- or intermediate-acting insulin had similar reductions in HbA1c compared with patients taking subcutaneous insulin alone.
In klinisch onderzoek bij type 1 diabetes hadden patiënten die een regime van EXUBERA volgden gecombineerd met lang werkende of middellang werkende insulines, vergelijkbare reducties van
The percentage of patients who achieved a goal of HbA1c < 7.0% was comparable between the treatment groups.
d HbA1c vergeleken met patiënten die alleen subcutane insuline gebruikten.
Fasting plasma glucose levels were significantly lower in patients treated with regimens including EXUBERA compared with those treated with subcutaneously administered fast-acting human insulin only regimens.
re EXUBERA, vergeleken met patiënten behandeld met regimes bestaande uit subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline alleen.
ed Type 2 Diabetes
st Type 2 diabetes
ris Patients in a clinical trial for type 2 diabetes, who used a regimen of EXUBERA in combination with long- or intermediate-acting insulin, had similar changes in HbA1c compared with patients treated
i eg Patiënten die in een klinisch onderzoek voor type 2 diabetes een regime gebruikten van EXUBERA gecombineerd met lang of middellang werkende insulines, vertoonden vergelijkbare veranderingen in
ho with subcutaneous insulin alone.
er HbA1c als patiënten die uitsluitend behandeld werden met subcutane insuline.
Fasting plasma glucose levels were significantly lower in patients treated with EXUBERA regimens compared with those treated with subcutaneous insulin.
Nuchtere plasmaglucosespiegels waren significant lager bij patiënten die met EXUBERA-regimes
In most of these
rg behandeld waren, vergeleken met patiënten die met subcutane insuline behandeld waren. ge In klinisch onderzoek bij patiënten met type 2 diabetes die onvoldoende controleerbaar waren met alleen orale antidiabetica, vertoonden patiënten die een regime van alleen EXUBERA of in combinatie met orale antidiabetica gebruikten, grotere verbeteringen in HbA1c vergeleken met patiënten die alleen an
Fasting plasma glucose was similar n to or lower in patients using a regimen including EXUBERA compared to patients treated with oral agents alone.
met orale antidiabetica behandeld werden.
In patients with type 2 diabetes sufficiently controlled with oral agents the glycaemic lo control was not further improved by inhaled insulin.
In de meeste van deze studies waren de percentages patiënten die een HbA1c < 7,0% bereikten hoger voor patiënten die een regime met EXUBERA gebruikten in vergelijking met patiënten die alleen orale antidiabetica gebruikten.
FEV1 decline o tn
Nuchtere tl
Randomised, open label parallel group studies were conducted to examine FEV1 changes following initiation of EXUBERA therapy in type 1 and 2 subjects.
plasmaglucosespiegels waren vergelijkbaar of lager bij patiënten die een regime gebruikten met e
A decline from baseline in FEV1 of > 15% occurred in 1.3% of EXUBERA-treated and 1.0% of pr
EXUBERA, in vergelijking met patiënten die alleen met orale antidiabetica behandeld werden.
comparator-treated type 1 subjects and in 5.0% of EXUBERA-treated and 3.4% of comparator-treated type 2 subjects. al in ic ed M
Bij patiënten met type 2 diabetes, die voldoende onder controle waren met orale middelen, werd de ni
11 0 .3 IN H 0 .2 5 C o m p ar a to r 0 .2 0 .1 5 Change from Baseline in FEV1 (L)
bloedsuikerspiegel niet verder verbeterd door insuline voor inhalatie. el
0 .1 0 .0 5 0
FEV1 afname d
- 0 .0 5
Er werden gerandomiseerde open label studies uitgevoerd met parallelle groepen om FEV1 id
(Mean +/ - SD)
Zowel personen behandeld met EXUBERA als personen behandeld met vergelijkende sm
- 0 .1
medicatie ondervonden afname van longfunctie in de loop van deze onderzoeken (figuur 2 en 3).
- 0 .1 5
en 0,039L bij type 2.
ed
diabetespatiënten behandeld met EXUBERA tegenover 1,0% van de type 1 diabetespatiënten die een vergelijkende behandeling kregen en bij 5,0% van de type 2 diabetespatiënten behandeld met G
- 0 .2
EXUBERA. tegenover 3,4% van de type 2 diabetespatiënten die een vergelijkende behandeling kregen.
- 0 .2 5
0.1 0 .05 0 -0.
- 0 .3
-0.
- 0 .3 5
2 -0.
- 0 .4
2 5
- 0 .4 5
3 -0.
- 0 .5
4 -0.
ho
re st
Baseline
Uitgangswaarde
Visit (weeks)
i eg Visite (weken)
ut N=Number of Subjects at Baseline, week 12, week 24, week 36, week 48, week 60, week 72,
N=Aantal personen op uitgangswaarde, week 12, week 24, week 36, week 48, week 60, week
ra week 84, week 96, LOCF.
er 72, week 84, week 96, LOCF.
Comparator N= 253, 238, 252, 248, 252, 249, 230, 224, 216, 253.
Comparator N= 253, 238, 252, 248, 252, 249, 230, 224, 216, 253.
Figure 2.
Figuur 2.
Observed Cha
Waargenomen verandering in FEV1 (L) ten opzichte van de uitgangswaarden bij patiënten
nge from Baseline in FEV1 (L) in patients with type 1 diabetes mellitus.
met type 1 diabetes mellitus.
n lo
rg
ge
ge an tl
INH tn
0 .3
Comparator
e
0.3
IN H W ashout
INH Washout
0 .2 5 0 .2 ni
0.25 Change from Baseline in FEV1 (L)
0 .1 5 (Gemiddelde +/- SD)
uc
0 .1 0 .0 5 0 el
0.2 0.15 0.1 0.05 (Mean +/ - SD)
-0 .0 5 (L)
od
-0 .1 -0 .1 5 d
0 -0.05 -0.1 -0.15 pr
-0 .2 -0 .2 5 id
-0.2 -0.25 -0.3 -0.35 al
-0 .3 -0 .3 5 -0 .4 sm
-0.4 -0.45
-0 .4 5
in
-0 .5
-0.5
W
Comparative Phase
ashout P
Washout Phase
hase
ic
ee
Baseline
U itgangs w aarde
Visit (weeks) N=Number of Subjects at Baseline, week 52, week 104, week +6, week +12. ed
Visite(w eken) N =Aantal personen op u itgan gsw aarde, w eek 52, w eek 104, w eek +6, w eek + 12.
INH and INH washout N=158, 155, 143, 139, 123.
IN H en IN H w ashout N = 158, 155, 143, 139, 123.
Comparator N=145, 143, 125, 129, 120.
C o m parator N =145, 143, 125, 129, 120. en
Figure 3.
Figuur 3.
M
met type 2 diabetes mellitus.
In Phase 2/ 3 trials, 9 out of 2498 subjects treated with EXUBERA were discontinued from trials due to a decline in pulmonary function whose end of study FEV1 showed a decline of ≥ 15% from baseline.
In fase 2/3 onderzoeken werden 9 van de 2498 met EXUBERA behandelde personen uitgesloten van de onderzoeken vanwege een vermindering van longfunctie, waarbij de FEV1 aan het einde van de studie een afname van ≥ 15% van de uitgangswaarde vertoonde.
These subjects experienced an average decrease in FEV1 of 21% (range 16%-33%) from baseline and were treated with EXUBERA for an average of 23 months.
Deze personen ondervonden een gemiddelde afname in FEV1 van 21% (spreiding 16%-33%) van de uitgangswaarde en werden gemiddeld gedurende 23 maanden met EXUBERA behandeld.
6 of these discontinued subjects underwent follow-up pulmonary function testing.
Zes van deze personen die stopten met de behandeling ondergingen follow-up longfunctietesten.
Of these patients, 5 exhibited a significant improvement in FEV1 following discontinuation of therapy and one subject did not decrease further from the end of study value.
Van deze patiënten vertoonden er 5 een significante verbetering in FEV1 na staken van de behandeling en 1 persoon vertoonde geen verdere
12 FEV1 reversibility
12 afname van de waarde aan het einde van de studie.
In a smaller group (n=36) of mixed type 1 and 2 subjects treated with EXUBERA for > 36 months, cessation of therapy resulted in a mean FEV1 increase of 0.036L over the subsequent 6 months.
Van de overige 3 personen die met de behandeling stopten, is geen verdere informatie beschikbaar.
5.2 Pharmacokinetic properties
FEV1 reversibiliteit
Inhaled human insulin is absorbed as rapidly as fast-acting insulin analogues and more rapidly than subcutaneously administered fast-acting
Bij type 1 personen verdwenen de kleine verschillen tussen de behandelingsgroepen (0,010L ten gunste van de vergelijkende behandeling) binnen 2 weken na staken van de 12 weken durende behandeling met EXUBERA.
ho human insulin in healthy subjects and in subjects with type 1 or type 2 diabetes (see Figure 4).
Bij type 2 personen verdwenen de kleine verschillen tussen de behandelingsgroepen (0,039L ten gunste van de vergelijkende behandeling) binnen 6 weken na staken
0
d van de 2 jaar durende behandeling met EXUBERA (figuur 3).
30
re
60
5.2
90
Farmacokinetische gegevens
12 0
st Absorptie
15 0
Humane insuline voor inhalatie wordt bij gezonde personen en bij personen met type 1 of type 2 diabetes even snel geabsorbeerd als
18 0
er snelwerkende insulineanalogen en sneller dan subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline (zie figuur 4).
210
rg ge an
240
ni
270
e
300
tl
330
ee
360
sm
pr
id
T im
d
e (m in)
el
Figure 4:
Figuur 4:
Mean changes in serum free insulin concentrations (µU/ mL) after inhalation of 4mg of human insulin or subcutaneous injection of 12 IU fast-acting human insulin in obese subjects with type 2 diabetes. al in
snelwerkende humane insuline bij obese personen met type 2 diabetes.
The time to peak insulin concentration (Tmax) is generally half of that for subcutaneously administered fast-acting human insulin.
De tijd tot de maximale insulineconcentratie (Tmax) is gewoonlijk de helft van die voor subcutaan G
Peak insulin concentration is reached generally by 45 minutes for inhaled ic
De maximale insulineconcentratie wordt bij humane insuline voor inhalatie gewoonlijk in 45 minuten bereikt.
Intrasubject variability of time to peak insulin concentrations was less for inhaled human insulin than for subcutaneous fast-acting human insulin in subjects with type 1 or 2 diabetes. ed
De variabiliteit in de tijd tot de maximale insulineconcentraties bij dezelfde persoon was bij personen met type 1 of 2 diabetes kleiner voor humane insuline voor inhalatie dan voor subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
In subjects with type 1 diabetes mellitus, inhaled human insulin had a comparable intrasubject M
Bij personen met type 1 diabetes mellitus was de variabiliteit van de AUC bij humane insuline voor inhalatie bij dezelfde persoon vergelijkbaar met die van subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
variability of AUC to subcutaneously administered fast-acting human insulin.
Voor de Cmax is de variabiliteit van insuline voor inhalatie bij dezelfde persoon groter dan die
For Cmax, the intrasubject variability of inhaled insulin is greater than that of subcutaneously administered fast- acting human insulin.
13 van subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
In obese subjects with type 2 diabetes, intrasubject variability was comparable to or less than that of subcutaneously administered fast-acting human insulin for Cmax and AUC.
Bij obese personen met type 2 diabetes, was de variabiliteit van Cmax en AUC bij dezelfde persoon vergelijkbaar of kleiner dan die van subcutaan toegediende snelwerkende humane insuline.
The relative bioavailability of EXUBERA compared to subcutaneous fast-acting human insulin is approximately 10%.
De relatieve biologische beschikbaarheid van EXUBERA is, vergeleken met subcutane snelwerkende humane insuline, ongeveer 10%.
Unlike subcutaneous insulin preparations, the bioavailability of EXUBERA is not influenced by Body Mass Index.
In tegenstelling tot subcutane insulinepreparaten, wordt de biologische beschikbaarheid van EXUBERA niet beïnvloed door de BMI (Body Mass Index).
In a study in healthy subjects, systemic exposure (AUC and Cmax) of inhaled human insulin
In een studie bij gezonde vrijwilligers nam de systemische blootstelling (AUC en Cmax) van humane
13 increased in an approximately dose proportional fashion from 1 mg to 6 mg when a maximum of two blisters from either strength or their combination was administered.
In een studie waarin de
In a study where the dosage form of three 1 mg blisters was compared with one 3 mg blister, Cmax and AUC of inhaling three 1 mg blisters were approximately 30% and 40% greater, respectively, than that of inhaling from one 3 mg blister, indicating that three 1 mg blisters are not interchangeable with one 3 mg blister (see sections 2, 4.2 and 4.4).
re inhaleren van een blister van 3 mg, hetgeen aangeeft, dat drie blisterverpakkingen van 1 mg niet uitwisselbaar zijn met één blisterverpakking van 3 mg (zie rubrieken 2, 4.2 en 4.4).
An approximately 40% higher bioavailability of three 1 mg unit dose blisters compared to one 3 mg unit dose blister was observed in healthy subjects.
i eg eenheidsdosisblisterverpakkingen van 1 mg bij benadering 40% hoger was vergeleken met één eenheidsdosisblisterverpakking van 3 mg.
An explanation for the differences in bioavailability appears to be the different energy to mass ratio between the 1 and 3 mg unit blisters
Een verklaring voor de verschillen in biologische beschikbaarheid lijkt het verschil in energie versus massa ratio te zijn tussen de 1 en 3 mg blisters,
ed since with less powder in the blister the inhaler is more efficient in breaking up or de-agglomerating the powder leading to a larger proportion of smaller aerodynamic particle sizes for the 1 mg blister (see sections 2 and 4.4).
Dit leidt tot een grotere proportie kleinere aerodynamische
ris Distribution
rg deeltjes voor de 1 mg blister (zie rubrieken 2 en 4.4). ge Distributie
ho Following oral inhalation of a single dose of human insulin approximately 30% of the total blister content remains in the blister or device, 20% is deposited in the oropharynx, 10% in the conducting
Na orale inhalatie van een enkelvoudige dosis humane insuline blijft ongeveer 30% van de totale an
ut airways and 40% reaches the deep lung.
inhoud van de blister in de blister of in het apparaat, 20% wordt neergeslagen in de orofarynx, 10% in de luchtwegen en 40% komt tot diep in de long. tl
ra Animal studies did not show that inhaled human insulin accumulates in the lung.
Dierstudies hebben niet aangetoond dat humane insuline accumuleert in de long. e
Special Populations
Speciale patiëntengroepen ni
Smoking
Roken el
lo
Roken vergroot de mate en omvang van de absorptie van humane insuline voor inhalatie aanzienlijk d
Smoking greatly increases the rate and extent of absorption of inhaled human insulin (Cmax about 3 to 5 times and AUC about 2 to 3 times higher) and therefore could increase the risk of hypoglycaemia o
(Cmax ongeveer 3 tot 5 maal en de AUC ongeveer 2 tot 3 maal groter) en kan de kans op een id
(see sections 4.3 and 4.5). tn
hypoglykemie daarom vergroten (zie rubrieken 4.3 en 4.5). sm
approximately 17 and 30%, respectively (see section 4.5). od
Na toediening van EXUBERA aan gezonde vrijwilligers die 2 uur in een gecontroleerde onderzoeksomgeving passief aan sigarettenrook waren blootgesteld, werden de AUC en Cmax van insuline met respectievelijk 17 en 30% gereduceerd (zie rubriek 4.5). ee
Respiratory Diseases (Underlying Lung Disease) pr
Luchtwegaandoeningen (onderliggende longziekte) en