qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
You should use Efient only after discussing with your doctor the potential benefits and any potential risks to your unborn child.
U mag Efient alleen gebruiken nadat u met uw arts de mogelijke voordelen en alle mogelijke risico's voor uw ongeboren kind heeft besproken.
If you are breast-feeding, ask your doctor or pharmacist for advice before taking any medicine.
Als u borstvoeding geeft, vraag dan uw arts of apotheker om advies voordat u een geneesmiddel gaat gebruiken.
Driving and using machines No studies on the effects of Efient on the ability to drive and use machines have been performed.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten van Efient op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Efient is unlikely to affect your ability to drive or use machines.
Het is onwaarschijnlijk dat Efient invloed heeft op de rijvaardigheid of het vermogen om machines te bedienen.
Important information about some of the ingredients of Efient Efient contains lactose.
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Efient Efient bevat lactose.
If you have been told by a doctor that you have an intolerance to some sugars, contact your doctor before taking this medicinal product.
Als een arts u heeft verteld dat u een intolerantie voor bepaalde suikers heeft, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt.
HOW TO TAKE EFIENT
HOE WORDT EFIENT INGENOMEN
Always take Efient exactly as your doctor has told you.
Volg bij het innemen van Efient nauwgezet het advies van uw arts.
Your doctor will tell you how many Efient tablets to take.
Uw arts zal u vertellen hoeveel tabletten Efient u moet innemen.
The usual dose of Efient is 10 mg per day.
De gebruikelijke dosering van Efient is 10 mg per dag.
You will start the treatment with a single dose of 60 mg.
U start de behandeling met een eenmalige dosis van 60 mg.
If you weigh less than 60 kg or are more than 75 years of age, the dose is 5 mg Efient per day.
Als u minder dan 60 kg weegt of ouder dan 75 jaar bent, is de dosering 5 mg Efient per dag.
Your doctor will also tell you to take acetylsalicylic acid- (s)he will tell you the exact dose to take (usually between 75 mg and 325 mg daily).
Uw arts zal u ook vertellen dat u acetylsalicylzuur moet gebruiken en welke dosis u hiervan moet innemen (meestal tussen 75 mg en 325 mg per dag).
You may take Efient with or without food.
U kunt Efient met of zonder voedsel innemen.
Take your dose at around the same time every day.
Neem uw dosis elke dag ongeveer op dezelfde tijd in.
Do not break or crush the tablet.
U mag de tablet niet breken of fijnmaken.
It is important that you tell your doctor, dentist and pharmacist, that you are taking Efient.
Het is belangrijk dat u uw arts, tandarts en apotheker vertelt dat u Efient gebruikt.
Efient should not be used in children and adolescents below 18 years of age.
Efient mag niet worden gebruikt door kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar.
If you take more Efient than you should Contact your doctor or hospital straight away, as you may be at risk of excessive bleeding.
Wat u moet doen als u meer van Efient heeft ingenomen dan u zou mogen Neem onmiddellijk contact op met uw arts of het ziekenhuis, omdat u mogelijk risico loopt op een ernstige bloeding.
You should show the doctor your pack of Efient.
Laat de arts de verpakking met Efient zien.
If you forget to take Efient If you miss your scheduled daily dose, take Efient when you remember.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Efient in te nemen Als u uw geplande dagelijkse dosis heeft overgeslagen, neemt u Efient in zodra u eraan denkt.
If you forget your dose for an entire day, just resume taking Efient at its usual dose the next day.
Als u uw dosis de hele dag bent vergeten, gaat u de volgende dag gewoon door met de gebruikelijke dosis Efient.
Do not take two doses in one day.
Neem niet twee doses in op één dag.
For the 14, 28, 56 84 and 98 tablet pack sizes, you can check the day on which you last took a tablet of Efient by referring to the calendar printed on the blister.
Bij de verpakkingen met 14, 28, 56, 84 en 98 tabletten kunt u controleren op welke dag u voor het laatst een tablet Efient heeft ingenomen aan de hand van de kalender die op de blister is afgedrukt.
If you stop taking Efient Do not stop taking Efient without consulting your doctor.
Als u stopt met het innemen van Efient Stop niet met het innemen van Efient zonder uw arts te raadplegen.
It is especially important to discuss with your doctor before stopping Efient because both the risks and the benefits are based on regular use.
Het is belangrijk dat u de eventuele stopzetting van Efient eerst met uw arts bespreekt, vooral omdat zowel de risico's als de voordelen op een regelmatig gebruik zijn gebaseerd.
Like all medicines, Efient can cause side effects, although not everybody gets them.
Zoals alle geneesmiddelen kan Efient bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
• Frequencies of the observed side effects are defined as: • very common: affects more than 1 user in 10 • common: affects 1 to 10 users in 100 • uncommon: affects 1 to 10 users in 1,000 • rare: affects 1 to 10 users in 10,000 • very rare: affects less than 1 user in 10,000 • not known: frequency cannot be estimated from the available data
Hoe vaak een waargenomen bijwerking voorkomt, wordt als volgt aangegeven; • zeer vaak: komt voor bij meer dan 1 op de 10 gebruikers, • vaak: komt voor bij 1 tot 10 op de 100 gebruikers, • soms: komt voor bij 1 tot 10 op de 1000 gebruikers, • zelden: komt voor bij 1 tot 10 op de 10.000 gebruikers, • zeer zelden: komt voor bij minder dan 1 op de 10.000 gebruikers, • niet bekend: hoe vaak de bijwerking voorkomt, is moeilijk aan te geven op basis van de beschikbare gegevens.
Contact your doctor immediately if you notice any of the following:
Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u een of meer van de volgende klachten heeft;
Sudden numbness or weakness of the arm, leg or face, especially if only on one side of
plotselinge gevoelloosheid of zwakte van een arm, een been of het gezicht, vooral als dit slechts aan één kant van het lichaam optreedt,
sudden confusion, difficulty speaking or understanding others sudden difficulty in walking or loss of balance or co-ordination sudden dizziness or sudden severe headache with no known cause
plotselinge verwardheid, moeite met praten of begrijpen van anderen, plotselinge moeite met lopen of verlies van evenwicht of coördinatie, plotselinge duizeligheid of plotselinge hevige hoofdpijn zonder bekende oorzaak.
All of the above may be signs of a stroke.
Alle bovenstaande klachten kunnen aanwijzingen zijn voor een beroerte.
Stroke is an uncommon side effect of Efient in patients who have never had a stroke or transient ischaemic attack (TIA).
Een beroerte is een bijwerking van Efient die soms voorkomt bij patiënten die nog nooit een beroerte of transient ischaemic attack (TIA) hebben gehad.
40 Tell your doctor promptly if you notice any of the following:
Vertel het uw arts direct als u een of meer van de volgende klachten heeft;
Blood in your urine Bleeding from your rectum, blood in your stools or black stools Uncontrollable bleeding, for example from a cut
bloed in uw urine, bloedverlies uit uw rectum, bloed in uw ontlasting of zwarte ontlasting, niet te stelpen bloedverlies, bijvoorbeeld uit een snijwond.
All of the above may be signs of bleeding, the most common side effect with Efient.
Alle bovenstaande klachten kunnen aanwijzingen zijn voor een bloeding, de meest voorkomende bijwerking van Efient.
Although uncommon, severe bleeding can be life-threatening.
Hoewel een ernstige bloeding soms voorkomt, kan deze wel levensbedreigend zijn.
Side effects seen in clinical trials with Efient include:
Bijwerkingen die in klinisch onderzoek met Efient zijn waargenomen, zijn onder andere:
Common side effects Bleeding in the stomach or bowels Bleeding from a needle puncture site Nose bleeds Skin rash Small red bruises on the skin (ecchymoses) Blood in urine Haematoma (bleeding under the skin at the site of an injection, or into a muscle, causing swelling) Low haemoglobin or red blood cell count (anaemia) Bruising
Vaak voorkomende bijwerkingen Bloeding in de maag of darmen Bloeding uit een prikplaats Neusbloeding Huiduitslag Kleine rode bloeduitstortingen in de huid (ecchymose) Bloed in de urine Hematoom (bloeding onder de huid op een injectieplaats, of in een spier, waardoor zwelling ontstaat) Laag hemoglobinegehalte of laag aantal rode bloedcellen (anemie) Bloeduitstorting
Uncommon side effects Spontaneous bleeding from the eye, rectum, gums or in the abdomen around the internal organs Bleeding after surgery Coughing up blood Blood in stools
Soms voorkomende bijwerkingen Spontane bloeding uit het oog, rectum of tandvlees of in de buik rond de inwendige organen Bloeding na een operatie Ophoesten van bloed Bloed in de ontlasting
Rare side effects Subcutaneous haematoma (bleeding under the skin causing a swelling)
43 Zelden voorkomende bijwerkingen Subcutaan hematoom (bloeding onder de huid waardoor een zwelling ontstaat)
If any of the side effects gets serious, or if you notice any side effects not listed in this leaflet, please tell you doctor or pharmacist.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
HOW TO STORE EFIENT
HOE BEWAART U EFIENT
Do not use Efient after the expiry date, which is stated on the blister and carton after EXP.
Gebruik Efient niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de blister en de doos na EXP.
What Efient contains
Wat bevat Efient
- The active substance is prasugrel.
- Het werkzame bestanddeel is prasugrel.
Each tablet contains 10 mg of prasugrel (as hydrochloride).
Efient 10 mg: elke tablet bevat 10 mg prasugrel (als hydrochloride).
Each tablet contains 5 mg of prasugrel (as hydrochloride).
Efient 5 mg: elke tablet bevat 5 mg prasugrel (als hydrochloride).
- The other ingredients are microcrystalline cellulose, mannitol (E421), croscarmellose sodium,
- De andere bestanddelen zijn microkristallijne cellulose, mannitol (E421),
hypromellose (E464) magnesium stearate, lactose monohydrate, titanium dioxide (E171), triacetin (E1518), iron oxide red (10 mg tablets only) (E172), iron oxide yellow (E172) and talc.
croscarmellosenatrium, hypromellose (E464), magnesiumstearaat, lactose monohydraat, titaniumdioxide (E171), triacetine (E1518), ijzeroxide rood (alleen tabletten van 10 mg) (E172), ijzeroxide geel (E172) en talk.
What Efient looks like and contents of the pack Efient 10 mg :The tablets are beige and double-arrow shaped, with ”10 mg” debossed on one side and “4759” on the other.
Hoe ziet Efient er uit en wat is de inhoud van de verpakking Efient 10 mg: de tabletten zijn beige en hebben de vorm van een dubbele pijl, met de inscriptie "10 mg" aan de ene zijde en "4759" aan de andere zijde.
The tablets are yellow and double-arrow-shaped, with “5 mg” debossed on one side and “4760” on the other.
Efient 5 mg: de tabletten zijn geel en hebben de vorm van een dubbele pijl, met de inscriptie "5 mg" aan de ene zijde en "4760" aan de andere zijde.
Efient is available in packs of 14, 28, 30, 56, 84, 90 and 98 tablets.
Efient is verkrijgbaar in verpakkingen met 14, 28, 30, 56, 84, 90 en 98 tabletten.
Not all pack sizes may be marketed.
Niet alle genoemde verpakkingsgrootten worden eventueel in de handel gebracht.
Marketing Authorisation Holder Eli Lilly Nederland BV Grootslag 1 – 5 NL-3991 RA, Houten The Netherlands.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen Eli Lilly Nederland BV, Grootslag 1 – 5, NL-3991 RA, Houten, Nederland.
Avda. de la Industria 30 28108 Alcobendas Madrid Spain.
Avda. de la Industria 30, 28108 Alcobendas, Madrid, Spanje.
For any information about this medicine, please contact the local representative of the Marketing Authorisation Holder.
44 Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
Belgique/België/Belgien Daiichi Sankyo Belgium N.V.-S.A Tél/ Tel: +32 (0) 10 48 95 95 България ТП "Ели Лили Недерланд" Б.В. - България тел. +359 2 491 41 40 Česká republika ELI LILLY ČR, s.r.o.
Belgique/België/Belgien Daiichi Sankyo Belgium N.V.-S.A Tél/Tel: +32 (0) 10 48 95 95
Tel: +420 234 664 111 Danmark Eli Lilly Danmark A/S Tlf: +45 45 26 60 00 Deutschland Daiichi Sankyo Deutschland GmbH Tel. +49 (0) 69 50 98 53 41 Eesti Eli Lilly Holdings Limited Eesti filiaal Tel: +3726441100 Ελλάδα ΦΑΡΜΑΣΕΡΒ-ΛΙΛΛΥ Α.Ε.Β.Ε.
България ТП "Ели Лили Недерланд "Б.В. - България тел. +359 2 491 41 40
Tel: +386 (0)1 580 00 10 Slovenská republika Eli Lilly Slovakia, s.r.o.
45 Latvija Eli Lilly Holdings Limited pā rstā vniecī ba Latvijā Tel: +371 67364000
Detailed information on this medicine is available on the European Medicines Agency (EMEA) web site: http//www.emea.europa.eu
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu
43
46 47
EMEA/ H/ C/ 700
EMEA/H/C/700
This document is a summary of the European Public Assessment Report (EPAR).
EPAR-samenvatting voor het publiek Dit document is een samenvatting van het Europees openbaar beoordelingsrapport (EPAR).
What is Elaprase?
Wat is Elaprase?
Elaprase is a concentrate for solution for infusion that contains the active substance idursulfase.
Elaprase is een oplossing voor infusie in het lichaam die de werkzame stof idursulfase bevat.
What is Elaprase used for?
Wanneer wordt Elaprase voorgeschreven?
Elaprase is used to treat patients with Hunter syndrome.
Elaprase wordt gebruikt om patiënten met het Hunter-syndroom te behandelen.
It is designed for long-term use.
Het is bedoeld voor langdurig gebruik.
Hunter syndrome, which is also known as mucopolysaccharidosis II, is a rare, inherited disease that primarily affects male patients.
Het Hunter-syndroom, ook bekend onder de naam mucopolysaccharidose II, is een zeldzame, erfelijke ziekte die hoofdzakelijk mannelijke patiënten betreft.
Patients with Hunter syndrome do not produce an enzyme called iduronate-2-sulfatase.
Patiënten met het Hunter-syndroom produceren het enzym iduronaat-2-sulfatase niet.
This enzyme is needed to break down substances in the body called glycosaminoglycans (GAGs).
Dit enzym is nodig om stoffen in het lichaam af te breken die glycosaminoglycanen (GAG’ s) heten.
Since patients with Hunter syndrome cannot break these substances down, the GAGs gradually build up in most of the organs in the body and damage them.
Aangezien patiënten met het Hunter-syndroom deze stoffen niet kunnen afbreken, stapelen de GAG’ s zich langzaam op in de meeste organen in het lichaam en beschadigen deze.
This causes a wide range of symptoms, particularly difficulty breathing and difficulty walking.
Dit veroorzaakt een brede reeks van symptomen, met name moeilijkheden bij het ademen en bij het lopen.
Without treatment, these symptoms become more severe over time.
Zonder behandeling worden deze symptomen mettertijd erger.
Because the number of patients with Hunter syndrome is low, the disease is rare, and Elaprase was designated an ‘ orphan medicine’ (a medicine used in rare diseases) on 11 December 2001.
Daarom werd Elaprase op 11 december 2001 aangewezen als “ weesgeneesmiddel” (een geneesmiddel voor zeldzame aandoeningen).
How is Elaprase used?
Hoe wordt Elaprase gebruikt?
Elaprase is given every week, as an infusion (drip into a vein).
Elaprase wordt eenmaal per week toegediend als infusie (druppelinfusie in een ader).
The dose in adults, children and adolescents is 0.5 mg/ kg body weight.
De aanbevolen dosis voor volwassenen, kinderen en adolescenten is 0,5 mg/kg lichaamsgewicht.
The appropriate dose of Elaprase must be diluted in saline before it is infused.
De toepasselijke dosis Elaprase moet in saline worden opgelost voordat het via infusie wordt toegediend.
The infusion should last 3 hours.
De infusie dient gedurende 3 uur te worden toegediend.
However, as long as the patient does not develop an infusion reaction (rash, itching, fever, headache, high blood pressure or flushing), the medicine can be infused more rapidly, by gradually reducing the duration of infusion to 1 hour.
Zolang patiënten echter geen reacties op de infusie ontwikkelen (uitslag, jeuk, koorts, hoofdpijn, hoge bloeddruk of blozen) kan het geneesmiddel sneller worden toegediend door de duur van de infusie geleidelijk aan terug te brengen tot 1 uur.
How does Elaprase work?
Hoe werkt Elaprase?
The active ingredient in Elaprase, idursulfase, is a copy of the human enzyme iduronate-2-sulfatase.
De werkzame stof in Elaprase, idursulfase, is een kopie van het menselijke enzym iduronaat-2- sulfatase.
This means that the enzyme is made by a human cell that has received a gene (DNA), which makes it able to produce the enzyme.
Het wordt geproduceerd met behulp van de zogenaamde ‘ recombinant DNA-technologie’: het enzym wordt gemaakt door een cel waaraan een gen (DNA) is toegevoegd, waardoor de cel het desbetreffende enzym kan produceren.
Idursulfase replaces the enzyme that is missing or defective in patients with Hunter syndrome.
Idursulfase vervangt het bij patiënten met het Hunter- syndroom ontbrekende of defecte enzym.
By supplying the enzyme, the symptoms of the disease are improved or controlled.
Door het enzym toe te dienen worden de symptomen van de ziekte verbeterd of onder controle gehouden.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged How has Elaprase been studied?
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Hoe is Elaprase onderzocht?
The effects of Elaprase were first tested in experimental models before being studied in humans.
De werking van Elaprase werd eerst bestudeerd in experimentele modellen voordat deze bij mensen werd onderzocht.
The main study of Elaprase involved 96 male patients aged between 5 and 31 years, and compared its effectiveness with that of a placebo (dummy treatment).
Aan de belangrijkste studie naar Elaprase deden 96 mannelijke patiënten tussen 5 en 31 jaar mee; de werking van Elaprase werd vergeleken met die van een placebo (schijnbehandeling).
The main measures of effectiveness were lung function (‘ forced vital capacity’, the maximum amount of air the patient could exhale), and the distance the patients could walk in 6 minutes, which measures the combined effects of the illness on the heart, lungs, joints and other organs.
De voornaamste maatstaven voor de werkzaamheid waren de longfunctie (geforceerde vitale capaciteit ofwel de voor de patiënt maximale hoeveelheid uit te ademen lucht) en de afstand die de patiënt lopend in 6 minuten kon afleggen, waarmee de gecombineerde effecten van de ziekten op het hart, de longen, gewrichten en andere organen kan worden gemeten.
These measurements were taken before treatment and again after 52 weeks of treatment.
Deze metingen werden gedaan voorafgaand aan de behandeling en na 52 weken behandeling.
What benefit has Elaprase shown during the studies?
Welke voordelen bleek Elaprase tijdens de studies te hebben?
The study showed that Elaprase improved both lung function and the walking ability of the patients.
Uit het onderzoek is gebleken dat Elaprase zowel de longfunctie als de loopvaardigheid van de patiënten verbeterde.
After 52 weeks, the patients receiving Elaprase could walk 43.3 m in 6 minutes, whereas patients receiving placebo could walk 8.2 m.
Na 52 weken konden de patiënten die Elaprase kregen 43,3 m lopen in 6 minuten, terwijl patiënten die placebo toegediend kregen 8,2 m konden lopen.
The medicine also produced an improvement in lung function, while the patients on placebo showed a slight worsening.
Het geneesmiddel zorgde ook voor een verbetering van de longfunctie; bij de patiënten op placebo was echter een geringe verslechtering te zien.
What is the risk associated with Elaprase?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Elaprase in?
The most common side effects with Elaprase (seen in more than 1 in 10 patients) were related to the infusion, including skin reactions (rash or itching), pyrexia (fever), headache, hypertension (high blood pressure) and swelling at the site of the infusion.
De meest voorkomende bijwerkingen van Elaprase (waargenomen bij meer dan 1 op 10 patiënten) hingen samen met de infusie; dit waren o.a. huidreacties (uitslag of jeuk), pyrexie (koorts), hoofdpijn, hypertensie (hoge bloeddruk) en zwelling op de injectieplaats.
Other very common side effects were dyspepsia (heartburn) and chest pain.
Andere veel voorkomende bijwerkingen waren dyspepsie (maagzuur) en pijn op de borst.
For the full list of all side effects reported with Elaprase, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Elaprase.
Elaprase should not be used in people who may be allergic (hypersensitive) to idursulfase or any of the other ingredients.
Elaprase mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zijn voor idursulfase of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Elaprase been approved?
Waarom is Elaprase goedgekeurd?
The Committee for Medicinal products for Human Use (CHMP) concluded that the improvements shown in the study, even if limited, represent a clinical benefit in the treatment of Hunter syndrome.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de in de studie aangetoonde verbeteringen, ook al waren die beperkt, een klinisch voordeel betekenen voor de behandeling van het Hunter-syndroom.
They decided that the benefits of Elaprase are greater than its risks in the long-term treatment of patients with Hunter syndrome and recommended that Elaprase be given marketing authorisation.
Het besloot verder dat de voordelen van Elaprase groter waren dan de risico’ s bij de langetermijnbehandeling van patiënten met het Hunter-syndroom en bracht een positief advies uit voor goedkeuring van het in de handel brengen van Elaprase.
Elaprase has been authorised under ‘ exceptional circumstances’.
Elaprase is goedgekeurd “ onder uitzonderlijke omstandigheden”.
This means that because Hunter syndrome is rare, it had not been possible to obtain complete information about Elaprase.
Dit betekent dat het niet mogelijk was volledige informatie over Elaprase te krijgen, daar de ziekte weinig voorkomt.
Every year, the European Medicines Agency (EMEA) will review any new information that may become available and this summary will be updated as necessary.
Elk jaar bestudeert het Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) alle eventuele nieuwe informatie die beschikbaar is gekomen en past het deze samenvatting voorzover nodig aan.
What information is still awaited for Elaprase?
Welke informatie wordt nog verwacht voor Elaprase?
The company that makes Elaprase will investigate the long-term effects of the medicine, and whether it stimulates the body to produce special proteins called antibodies against the medicine.
De firma die Elaprase maakt zal de langetermijneffecten van het geneesmiddel onderzoeken en toetsen of het lichaam ertoe wordt aangezet wordt speciale proteïnen, zogenaamde antilichamen, tegen het geneesmiddel aan te maken.
The company will also study the medicine ’ s effectiveness in patients below 5 years of age, and investigate whether it has any effects on the lungs, the heart or the blood vessels.
De firma zal eveneens de werkzaamheid van het middel bij patiënten jonger dan 5 jaar onderzoeken en toetsen of het effecten heeft op de longen, het hart en de bloedvaten.
Which measures are being taken to ensure the safe use of Elaprase?
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Elaprase te waarborgen?
The company that makes Elaprase will monitor the safety of the medicine in a long-term survey of patients with Hunter syndrome.
De firma die Elaprase maakt zal de veiligheid van het geneesmiddel bewaken via een langetermijnfollow-up van patiënten met het Hunter-syndroom.
This will include analysis of the medicine ’ s effects in female patients and whether it can be used safely in the patient ’ s home.
Daartoe behoren analyses van de werkzaamheid van het middel bij vrouwelijke patiënten alsook de vraag of patiënten het middel veilig thuis kunnen gebruiken.
Other information about Elaprase:
Overige informatie over Elaprase:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Elaprase to Shire Human Genetic Therapies AB on 8 January 2007.
De Europese Commissie heeft op 8 januari 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Elaprase verleend aan Shire Human Genetic Therapies AB.
The record of Elaprase’ s designation as an orphan medicine is available here.
Klik hier voor de gegevens over de aanwijzing van Elaprase als weesgeneesmiddel.
The full EPAR for Elaprase can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Elaprase.
EU/ 1/ 06/ 365/ 001
EU/1/06/365/001
2 mg/ ml
2 mg/ml
Concentrate for solution for infusion
Concentraat voor oplossing voor Intraveneus gebruik infusie
EU/ 1/ 06/ 365/ 002
EU/1/06/365/002
4 vials
4 injectieflacons
EU/ 1/ 06/ 365/ 003
EU/1/06/365/003
Elaprase 2 mg/ ml concentrate for solution for infusion.
Elaprase 2 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Each vial of 3 ml contains 6 mg of idursulfase.
Elke injectieflacon van 3 ml bevat 6 mg idursulfase.
Each ml contains 2 mg of idursulfase.
Elke ml bevat 2 mg idursulfase.
Idursulfase is produced by recombinant DNA technology in a continuous human cell line.
Idursulfase wordt in een continue menselijke cellijn met behulp van recombinant-DNA-technologie geproduceerd.
A clear to slightly opalescent, colourless solution.
Een heldere tot iets melkachtige, kleurloze oplossing.
Elaprase is indicated for the long-term treatment of patients with Hunter syndrome (Mucopolysaccharidosis II, MPS II).
Elaprase is geïndiceerd voor de langdurige behandeling van patiënten met het Hunter-syndroom (mucopolysaccharidose II, MPS II).
Heterozygous females were not studied in the clinical trials.
In het klinisch onderzoek werden geen heterozygote vrouwen opgenomen.
Elaprase treatment should be supervised by a physician or other healthcare professional experienced in the management of patients with MPS II disease or other inherited metabolic disorders.
Behandeling met Elaprase mag uitsluitend plaatsvinden onder toezicht van een arts of andere professionele zorgverlener met ervaring in de behandeling van patiënten met MPS II of andere erfelijke stofwisselingsziekten.
Elaprase is administered at a dose of 0.5 mg/ kg body weight every week by intravenous infusion over a 3 hour period, which may be gradually reduced to 1 hour if no infusion-associated reactions are observed (see section 4.4).
Deze periode kan geleidelijk worden verminderd tot 1 uur als er geen infusiegerelateerde bijwerkingen worden waargenomen (zie rubriek 4.4).
For preparation and administration instructions see section 6.6.
Zie rubriek 6.6 voor instructies voor bereiding en toediening.
Patients with renal or hepatic impairment There is no clinical experience in patients with renal or hepatic insufficiency.
Patiënten met een nier- of leverfunctiestoornis Er is geen klinische ervaring met patiënten met een nier- of leverinsufficiëntie beschikbaar.
See section 5.2.
Zie rubriek 5.2.
Elderly patients There is no clinical experience in patients over 65 years of age.
Oudere patiënten Er is geen klinische ervaring met patiënten ouder dan 65 jaar beschikbaar.
Paediatric patients The dose for children and adolescents is 0.5 mg/ kg body weight weekly.
Kinderen De dosis voor kinderen en adolescenten is wekelijks 0,5 mg/kg lichaamsgewicht.
For preparation and administration instructions see section 6.6.
Zie voor instructies voor het bereiden en toedienen rubriek 6.6.
There is no clinical experience in children under the age of 5.
Er is geen klinische ervaring met kinderen jonger dan 5 jaar beschikbaar.
2 4.4 Special warnings and precautions for use
2 4.3 Contra-indicaties
Patients treated with idursulfase may develop infusion-related reactions (see section 4.8).
Bij patiënten die met idursulfase worden behandeld, kunnen zich mogelijk infusiegerelateerde bijwerkingen voordoen (zie rubriek 4.8).
During clinical trials, the most common infusion-related reactions included cutaneous reactions (rash, pruritus, urticaria), pyrexia, headache, hypertension, and flushing.
Tijdens klinisch onderzoek waren de meest voorkomende infusiegerelateerde bijwerkingen onder meer huidreacties (huiduitslag, pruritus, urticaria), pyrexie, hoofdpijn, hypertensie en roodheid in het gezicht.
Infusion-related reactions were treated or ameliorated by slowing the infusion rate, interrupting the infusion, or by administration of medicines, such as antihistamines, antipyretics, low-dose corticosteroids (prednisone and methylprednisolone), or beta-agonist nebulization.
De infusiegerelateerde bijwerkingen werden behandeld of verlicht door het vertragen van de infusiesnelheid, het onderbreken van de infusie, of door het toedienen van geneesmiddelen, zoals antihistaminen, antipyretica, een lage dosis corticosteroïden (prednison en methylprednisolon), of verneveling met een bèta-agonist.
No patient discontinued treatment due to an infusion reaction during clinical studies.
Tijdens klinisch onderzoek staakte geen van de patiënten de behandeling als gevolg van een infusiegerelateerde bijwerking.
Special care should be taken when administering an infusion in patients with severe underlying airway disease.
Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij het toedienen van een infusie aan patiënten met een ernstige onderliggende luchtwegziekte.
These patients should be closely monitored and infused in an appropriate clinical setting.
Deze patiënten moeten zorgvuldig worden bewaakt en moeten in een geschikte klinische omgeving worden geïnfundeerd.
Caution must be exercised in the management and treatment of such patients by limitation or careful monitoring of antihistamine and other sedative medicinal product use.
Voorzichtigheid dient te worden betracht bij de behandeling van deze patiënten door het beperken of zorgvuldig bewaken van het gebruik van antihistamine en andere sedativa.
Institution of positive-airway pressure may be necessary in some cases.
In sommige gevallen kan positive airway pressure noodzakelijk zijn.
Consider delaying the infusion in patients who present with an acute febrile respiratory illness.
Overweeg het uitstellen van de infusie bij patiënten die zich met een acute febriele respiratoire aandoening presenteren.
Patients using supplemental oxygen should have this treatment readily available during infusion in the event of an infusion-related reaction.
Voor patiënten die aanvullend zuurstof gebruiken moet deze behandeling tijdens de infusie direct beschikbaar zijn voor het geval zich een infusiegerelateerde bijwerking voordoet.
Patients who develop IgM or IgG antibodies are at a higher risk of infusion reactions and other adverse reactions, however, IgE antibodies have not been observed.
Patiënten die IgM- of IgG-antilichamen ontwikkelen, hebben een verhoogd risico op infusiegerelateerde en andere bijwerkingen, er zijn echter geen IgE-antistoffen waargenomen.
Anaphylactoid reactions, which have the potential to be life threatening, have been observed in some patients treated with Elaprase, as with any intravenous protein product.
Anafylactische reacties, die levensbedreigend kunnen zijn, zijn, net als bij elk ander intraveneus eiwitproduct, ook waargenomen bij sommige patiënten die met Elaprase worden behandeld.
Late emergent symptoms and signs of anaphylactoid reactions have been observed as long as 24 hours after an initial reaction.
Pas in een laat stadium optredende symptomen van en aanwijzingen voor anafylactische reacties zijn tot aan 24 uur na een eerste reactie waargenomen.
If an anaphylactoid reaction occurs the infusion should be immediately suspended and appropriate treatment and observation initiated.
Als een anafylactische reactie optreedt moet de infusie onmiddellijk worden opgeschort en moet met de juiste behandeling en met observatie worden gestart.
The current medical standards for emergency treatment are to be observed.
De geldende medische standaard voor spoedeisende medische behandeling moet in acht worden genomen.
Patients experiencing severe or refractory anaphylactoid reactions may require prolonged clinical monitoring.
Patiënten die ernstige of refractaire anafylactische reacties ervaren, kunnen langdurige klinische bewaking nodig hebben.
Patients who have experienced anaphylactoid reactions should be treated with caution when re-administering Elaprase.
Patiënten die anafylactische reacties hebben ervaren moeten met de benodigde voorzichtigheid worden behandeld wanneer Elaprase opnieuw wordt toegediend.
No formal drug interaction studies have been conducted with Elaprase.
Er zijn geen officiële onderzoeken verricht naar de interacties van Elaprase met andere geneesmiddelen.
Based on its metabolism in cellular lysosomes, idursulfase would not be a candidate for cytochrome P450 mediated interactions.
Vanwege het metabolisme van idursulfase in cellulaire lysosomen wordt idursulfase niet gezien als kandidaat voor cytochroom P450-gemedieerde interacties.
Elaprase is not indicated for use in women of child-bearing potential.
Het gebruik van Elaprase is bij vruchtbare vrouwen niet geïndiceerd.
No reproductive studies in female animals have been performed.
Er is bij vrouwelijke proefdieren geen reproductieonderzoek uitgevoerd.
No effects on male fertility were seen in reproductive studies in male rats.
Tijdens reproductieonderzoek bij mannelijke ratten werden geen effecten op de mannelijke fertiliteit waargenomen.
Excretion of idursulfase in milk has not been studied.
De excretie van idursulfase in melk is niet onderzocht.
4.7 Effects on ability to drive and use machines
3 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
Adverse drug reactions that were reported for the 32 patients treated with 0.5 mg/ kg Elaprase weekly in the Phase II/ III 52-week placebo-controlled study were almost all mild to moderate in severity.
Bijwerkingen van geneesmiddelen die werden gemeld voor de 32 patiënten die wekelijks met 0,5 mg/kg Elaprase werden behandeld in het 52 weken durende fase II/III placebogecontroleerde onderzoek waren bijna allemaal licht tot matig in ernst.
The most common were infusion-related reactions, 202 of which were reported in 22 out of 32 patients
Het meest kwamen infusiegerelateerde bijwerkingen voor, 202 daarvan werden gemeld bij 22 van de 32 patiënten na toediening van in totaal 1580 infusies.
In the placebo treatment group 128 infusion- related reactions were reported in 21 out of 32 patients following administration of a total of 1612 infusions.
In de groep die met een placebo werd behandeld werden na toediening van in totaal 1612 infusies 128 infusiegerelateerde bijwerkingen bij 21 van de 32 patiënten gemeld.
Since more than one infusion-related reaction may have occurred during any single infusion, the above numbers are likely to over estimate the true incidence of infusion reactions.
Omdat er tijdens een enkele infusie meer dan één infusiegerelateerde reactie kan zijn opgetreden is het waarschijnlijk dat de bovenstaande getallen hoger zijn dan de werkelijke incidentie van infusiereacties.
Related reactions in the placebo group were similar in nature and severity to those in the treated group.
In aard en ernst waren infusiegerelateerde bijwerkingen in de placebogroep vergelijkbaar met die in de behandelgroep.
The most common of these infusion-related reactions included cutaneous reactions (rash, pruritus, urticaria), pyrexia, headache, and hypertension.
De meest voorkomende infusiegerelateerde bijwerkingen waren onder meer huidreacties (huiduitslag, pruritus, urticaria), pyrexie, hoofdpijn en hypertensie.
The frequency of infusion-related reactions decreased over time with continued treatment.
De frequentie van infusiegerelateerde bijwerkingen nam bij het voortzetten van de behandeling met de tijd af.
Adverse drug reactions are listed in the table below with information presented by system organ class and frequency.
In de hierna volgende tabel worden de bijwerkingen van geneesmiddelen gemeld, waarbij de informatie is ingedeeld op systeem/orgaanklasse en frequentie.
Frequency is given as very common (> 1/ 10) or common (> 1/ 100, < 1/ 10).
De frequentie wordt gedefinieerd als zeer vaak (> 1/10) of vaak (> 1/100, < 1/10).
The occurrence of an event in a single patient is defined as common in view of the number of patients treated.
Gezien het aantal behandelde patiënten is bij optreden van de bijwerking bij één enkele patiënt de frequentie aangeduid als 'vaak'.
Adverse drug reactions were defined as treatment-emergent events with suspected causality and excluded non-serious events that were reported only once in a single patient; treatment emergent events with an excess incidence of at least 9% compared with placebo were also considered as adverse drug reactions.
Bijwerkingen van geneesmiddelen werden gedefinieerd als door de behandeling optredende voorvallen waarbij causaliteit wordt vermoed en hiervan werden alle niet-ernstige voorvallen die bij een enkele patiënt slechts éénmaal werden gemeld, uitgesloten; uit de behandeling voortkomende voorvallen met een extra incidentie van minimaal 9% in vergelijking met het gebruik van een placebo werden ook als bijwerkingen van het geneesmiddel beschouwd.
Adverse Drug Reaction System Organ Class (Preferred Term) Nervous system disorders Eye disorders
Bijwerkingen van geneesmiddelen Systeem/orgaanklasse (voorkeursterm) Zenuwstelselaandoeningen Oogaandoeningen
Very common:
vaak:
headache dizziness, tremor
hoofdpijn duizeligheid, tremor
lacrimation increased
verhoogde traanvochtproductie
arrhythmia*, cyanosis
aritmie *, cyanose
Respiratory, thoracic mediastinal disorders
Zeer
Common: and
Vaak:
hypertension hypotension, flushing
hypertensie hypotensie, roodheid in het gezicht
bronchospasm, pulmonary embolism*, cough, wheezing, tachypnoea, dyspnoea
bronchospasme, longembolie *, hoesten, piepende ademhaling, tachypnoe, dyspneu
common Common:
Zeer vaak Vaak:
dyspepsia abdominal pain, nausea, diarrhoea, swollen tongue
dyspepsie buikpijn, misselijkheid, diarree, gezwollen tong
urticaria, rash, pruritus face oedema, erythema, eczema
oedeem in het gezicht, erytheem, eczeem
Musculoskeletal and connective tissue disorders General disorders and
Algemene aandoeningen en
chest pain arthralgia
pijn op de borst artralgie
administration site conditions
toedieningsplaatsstoornissen
pyrexia, infusion site swelling oedema peripheral
pyrexie, zwelling op de infusieplaats perifeer oedeem
* see serious adverse reactions below
* zie ernstige bijwerkingen hieronder
Across studies, serious adverse reactions were reported in a total of 5 patients who received 0.5 mg/ kg weekly or every other week.
Over alle onderzoeken genomen werden bij in totaal 5 patiënten die wekelijks of om de week 0,5 mg/kg ontvingen ernstige bijwerkingen gemeld.
4 infusions, which necessitated oxygen therapy in 3 patients with severe underlying obstructive airway disease (2 with a pre-existing tracheostomy).
Vier patiënten maakten tijdens een of verscheidene infusies een hypoxische episode door, waardoor zuurstoftherapie noodzakelijk was bij 3 patiënten die een ernstige onderliggende obstructieve aandoening van de luchtwegen hadden (bij 2 van deze patiënten ging het om een al bestaande tracheostomie).
The most severe episode, which was associated with a short seizure, occurred in a patient who received his infusion while he had a febrile respiratory exacerbation.
De ernstigste episode, die met een korte aanval gepaard ging, trad op bij een patiënt die zijn infusie ontving terwijl hij een febriele respiratoire exacerbatie doormaakte.
In the fourth patient, who had less severe underlying disease, spontaneous resolution occurred shortly after the infusion was interrupted.
Bij de vierde patiënt, bij wie de onderliggende ziekte minder ernstig was, verdwenen de klachten spontaan kort nadat de infusie werd onderbroken.
These events did not recur with subsequent infusions using a slower infusion rate and administration of pre-infusion medicinal products, usually low-dose steroids, antihistamine, and beta-agonist nebulization.
Deze voorvallen traden niet op bij volgende infusies waarbij een langzamere infusiesnelheid werd gebruikt en met toediening van pre-infusie-geneesmiddelen, gewoonlijk een lage dosis steroïden, antihistaminen en verneveling van een bèta-agonist.
The fifth patient, who had pre- existing cardiopathy, was diagnosed with ventricular premature complexes and pulmonary embolism during the study.
De vijfde patiënt, met reeds bestaande cardiopathie, werd tijdens het onderzoek gediagnosticeerd met ventriculaire extrasystolen en longembolie.
There have been post-marketing reports of anaphylactoid reactions.
Er zijn na het in de handel brengen meldingen gedaan van anafylactische reacties.
Please see section 4.4 for further information.
Zie rubriek 4.4 voor aanvullende informatie.
Across all studies, 53/ 108 patients (49%) developed anti-idursulfase IgG antibodies at some point.
Over alle onderzoeken genomen ontwikkelden 53/108 patiënten (49%) op enig moment anti- idursulfase IgG-antilichamen.
Six of the IgG positive patients also tested positive for IgM antibodies, and 1 patient tested positive for IgA antibodies.
Zes van de IgG-positieve patiënten testten ook positief voor IgM- antilichamen en 1 patiënt testte positief voor IgA-antilichamen.
No patient developed IgE antibodies during any study.
Geen van de patiënten ontwikkelde tijdens een onderzoek IgE-antilichamen.
The overall neutralizing antibody rate was 11/ 108 patients (10%).
In totaal werden bij 11/108 patiënten (10%) neutraliserende antilichamen aangetroffen.
In the 52-week study, rates of seropositivity peaked by Weeks 18 to 27 and steadily declined thereafter for the remainder of this study.
In het 52 weken durende onderzoek trad in de weken 18 tot 27 een piek op in het percentage seropositiviteit en dat daalde daarna gestaag gedurende de rest van het onderzoek.
In general, patients who tested positive for IgG antibodies were more likely to have infusion-related events than those who did not test positive.
Over het algemeen was de kans op infusiegerelateerde bijwerkingen groter bij patiënten die positief testten op IgG-antilichamen dan bij degenen bij wie de test niet positief was.
However, overall rates of infusion-related adverse events declined over time, regardless of antibody status.
Het totale percentage infusiegerelateerde bijwerkingen daalde echter met de tijd, ongeacht de status voor wat betreft antilichamen.
The reduction of urinary GAG excretion was somewhat less in patients for whom circulating anti-idursulfase antibodies were detected.
De daling van GAG-uitscheiding in de urine was iets lager bij patiënten bij wie circulerende anti-idursulfase antilichamen werden ontdekt.
There is no experience with overdoses of Elaprase.
Er is geen ervaring opgedaan met overdosering van Elaprase.
Alimentary tract and metabolism products – enzymes, ATC code:
Spijsverteringskanaal en metabolisme – enzymen, ATC-code:
Hunter syndrome is an X-linked disease caused by insufficient levels of the lysosomal enzyme iduronate-2-sulfatase.
Het Hunter-syndroom is een X-gebonden ziekte die door te lage waarden van het lysosomaal enzym iduronaat-2-sulfatase wordt veroorzaakt.
Iduronate-2-sulfatase functions to catabolize the glycosaminoglycans (GAG) dermatan sulfate and heparan sulfate by cleavage of oligosaccharide-linked sulfate moieties.
5 sulfaatdeeltjes breekt iduronaat-2-sulfatase de glycosaminoglycanen (GAG) dermataansulfaat en heparansulfaat af.
Due to the missing or defective iduronate-2-sulfatase enzyme in patients with Hunter syndrome, glycosaminoglycans progressively accumulate in the cells, leading to cellular engorgement, organomegaly, tissue destruction, and organ system dysfunction.
Als gevolg van het ontbreken van of een defect aan het enzym iduronaat-2-sulfatase bij patiënten met het Hunter-syndroom stapelen de glycosaminoglycanen zich in de cellen progressief op, hetgeen leidt tot cellulaire stuwing, organomegalie, weefselvernietiging en disfunctie van het orgaansysteem.
Idursulfase is a purified form of the lysosomal enzyme iduronate-2-sulfatase, produced in a human cell line providing a human glycosylation profile, which is analogous to the naturally occurring enzyme.
Idursulfase is een gezuiverde vorm van het lysosomaal enzym iduronaat-2-sulfatase dat wordt geproduceerd in een humane cellijn, hetgeen zorgt voor een humaan glycosylatieprofiel dat analoog is aan het van nature voorkomende enzym.
Idursulfase is secreted as a 525 amino acid glycoprotein and contains 8 N-linked glycosylation sites that are occupied by complex, hybrid, and high-mannose type oligosaccharide chains.
Idursulfase wordt uitgescheiden als een 525-aminozuur glycoproteïne en bevat 8 N-gebonden glycosylatieplaatsen die door complexe, hybride, en oligosaccharideketens van het hoog-mannose type worden bezet.
Idursulfase has a molecular weight of approximately 76 kD.
Idursulfase heeft een molecuulgewicht van ongeveer 76 kD.
Treatment of Hunter syndrome patients with intravenous Elaprase provides exogenous enzyme for uptake into cellular lysosomes.
Bij behandeling van patiënten met het Hunter-syndroom met intraveneus Elaprase geeft dit een exogeen enzym voor opname in cellulaire lysosomen.
Mannose-6-phosphate (M6P) residues on the oligosaccharide chains allow specific binding of the enzyme to the M6P receptors on the cell surface, leading to cellular internalization of the enzyme, targeting to intracellular lysosomes and subsequent catabolism of accumulated GAG.
Mannose-6-fosfaatresten (M6P) op de oligosaccharideketens maken een specifieke binding van het enzym aan de M6P-receptoren op het celoppervlak mogelijk, hetgeen leidt tot cellulaire internalisatie van het enzym, waar het zich richt op intracellulaire lysosomen waardoor vervolgens afbraak van geaccumuleerd GAG plaatsvindt.
5 A total of 108 male Hunter syndrome patients with a broad spectrum of symptoms were enrolled in two randomized, placebo-controlled clinical studies, 106 continued treatment in two open-label, extension studies.
In totaal werden 108 mannelijke patiënten met het Hunter-syndroom met een grote verscheidenheid aan symptomen in twee gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken ingeschreven.
In a 52-week, randomized, double-blind, placebo-controlled clinical study, 96 patients between the ages of 5 and 31 years received Elaprase 0.5 mg/ kg every week (n=32) or 0.5 mg/ kg every other week (n=32), or placebo (n=32).
In een 52 weken durend, gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd klinisch onderzoek ontvingen 96 patiënten in leeftijd variërend van 5 tot 31 jaar elke week Elaprase 0,5 mg/kg (n=32) of om de week Elaprase 0,5 mg/kg (n=32) of een placebo (n=32).
The study included patients with a documented deficiency in iduronate-2- sulfatase enzyme activity, a percent predicted FVC < 80%, and a broad spectrum of disease severity.
In het onderzoek waren patiënten opgenomen met een gedocumenteerde deficiëntie in de enzymactiviteit van iduronaat-2-sulfatase, een percentage voorspelde FVC < 80%, terwijl de ernst van de ziekte bij de patiënten zeer verschillend was.
The primary efficacy endpoint was a two-component composite score based on the sum of the ranks of the change from baseline to the end of the study in the distance walked during six minutes (6-minute walk test or 6MWT) as a measure of endurance, and% predicted forced vital capacity (FVC) as a measure of pulmonary function.
Het primaire werkzaamheidseindpunt was een uit twee onderdelen samengestelde score gebaseerd op de som van de positie van de verandering vanaf de uitgangssituatie tot aan het eind van het onderzoek in de afstand die gedurende zes minuten kan worden gewandeld (6 minuten wandeltest of 6MWT) als maat voor uithoudingsvermogen, en een percentage voorspelde geforceerde vitale capaciteit (FVC) als maat voor de longfunctie.