qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Inovelon should not be used in patients who may be hypersensitive (allergic) to rufinamide, triazole derivatives (such as some medicines used to treat fungal infections) or any of the other ingredients.
Inovelon mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor rufinamide, triazoolderivaten (zoals sommige geneesmiddelen die worden gebruikt bij de behandeling van schimmelinfecties) of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Inovelon been approved?
Waarom is Inovelon goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Inovelon’ s benefits are greater that its risks for use as adjunctive therapy in the treatment of seizures associated with Lennox- Gastaut syndrome in patients 4 years and older.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) is tot de conclusie gekomen dat de voordelen van Inovelon groter zijn dan de risico’ s ervan bij het gebruik als adjuvante therapie bij de behandeling van aanvallen in verband met het syndroom van Lennox-Gastaut bij patiënten van 4 jaar en ouder.
They recommended that Inovelon be given marketing authorisation.
Het Comité heeft de aanbeveling gedaan om een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Inovelon.
Which measures are being taken to ensure the safe use of Inovelon?
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Inovelon te waarborgen?
This will include monitoring of cases of ‘ status epilepticus’, a dangerous condition where the brain is in a persistent state of seizure.
Het bedrijf dat Inovelon maakt, zal de veiligheid van het geneesmiddel nauwlettend controleren, onder andere door observatie van gevallen van ‘ status epilepticus’, een gevaarlijke aandoening waarbij zich voortdurend aanvallen in de hersenen voordoen.
This follows cases of this condition being seen in patients taking Inovelon during its development.
Hierbij worden patiënten gevolgd die aan deze aandoening leiden en tijdens de ontwikkeling ervan Inovelon innemen.
Other information about Inovelon:
Overige informatie over Inovelon:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Inovelon to Eisai Limited on 16 January 2007.
De Europese Commissie heeft op 16 januari 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Inovelon verleend aan Eisai Limited.
The summary of opinion of the Committee for Orphan Medicinal Products for Inovelon is available here.
Klik hier voor de samenvatting van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen inzake Inovelon.
The full EPAR for Inovelon can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Inovelon.
EU/ 1/ 06/ 378/ 001
EU/1/06/378/001
blister (PA/ AL/ PVC)
blisterverpakking (PA/AL/PVC)
EU/ 1/ 06/ 378/ 002
EU/1/06/378/002
EU/ 1/ 06/ 378/ 003
EU/1/06/378/003
EU/ 1/ 06/ 378/ 004
EU/1/06/378/004
EU/ 1/ 06/ 378/ 005
EU/1/06/378/005
EU/ 1/ 06/ 378/ 006
EU/1/06/378/006
EU/ 1/ 06/ 378/ 007
EU/1/06/378/007
EU/ 1/ 06/ 378/ 008
EU/1/06/378/008
EU/ 1/ 06/ 378/ 009
EU/1/06/378/009
EU/ 1/ 06/ 378/ 010
EU/1/06/378/010
EU/ 1/ 06/ 378/ 011
EU/1/06/378/011
EU/ 1/ 06/ 378/ 012
EU/1/06/378/012
EU/ 1/ 06/ 378/ 013
EU/1/06/378/013
EU/ 1/ 06/ 378/ 014
EU/1/06/378/014
EU/ 1/ 06/ 378/ 015
EU/1/06/378/015
EU/ 1/ 06/ 378/ 016
EU/1/06/378/016
200 tablets
200 tabletten
Inovelon 100 mg film-coated tablets
Inovelon 100 mg filmomhulde tabletten
100 mg Each film-coated tablet contains 100 mg rufinamide.
100 mg Elke filmomhulde tablet bevat 100 mg rufinamide.
20 mg lactose monohydrate/ film coated tablet.
20 mg lactosemonohydraat/filmomhulde tablet.
For a full list of excipients, see Section 6.1.
Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
100 mg Pink, ‘ ovaloid’, slightly convex, scored on both sides, embossed ‘Є 261’ on one side and blank on the other side.
100 mg Roze, ‘ ovaalachtig’, iets bol, met een breukstreep aan beide zijden, voorzien van reliëf ‘Є 261’ aan de ene kant en blanco aan de andere kant.
Inovelon is indicated as adjunctive therapy in the treatment of seizures associated with Lennox-Gastaut syndrome in patients 4 years and older.
Inovelon is geïndiceerd als adjuvante therapie bij de behandeling van aanvallen in verband met het syndroom van Lennox-Gastaut bij patiënten van 4 jaar en ouder.
Treatment with Inovelon should be initiated by a physician specialised in paediatrics or neurology with experience in the treatment of epilepsy.
Behandeling met Inovelon dient te worden gestart door een arts gespecialiseerd in pediatrie of neurologie met ervaring in het behandelen van epilepsie.
Inovelon is for oral use.
Inovelon is voor oraal gebruik.
It should be taken twice daily with water in the morning and in the evening, in two equally divided doses.
Het dient tweemaal daags in de ochtend en de avond in twee gelijk verdeelde doses met water te worden ingenomen.
As a food effect was observed, it will preferable to administer Inovelon with food (see Section 5.2).
Daar invloed van voedsel werd opgemerkt, dient Inovelon bij voorkeur te worden toegediend met voedsel (zie rubriek 5.2).
If the patient has difficulty with swallowing, tablets can be crushed and administered in half a glass of water.
Wanneer de patiënt problemen heeft met slikken, kunnen tabletten fijngemaakt en in een half glas water toegediend worden.
Use in children four years of age or older and less than 30 kg Patients < 30 kg not receiving valproate:
Gebruik bij kinderen van vier jaar of ouder en minder dan 30 kg Patiënten < 30 kg die geen valproaat ontvangen:
Treatment should be initiated at a daily dose of 200 mg.
De behandeling dient gestart te worden met een dagelijkse dosis van 200 mg.
According to clinical response and tolerability, the dose may be increased by 200 mg/ day increments, as frequently as every two days, up to a maximum recommended dose of 1000 mg/ day.
Volgens klinische respons en tolerantie, kan de dosis zelfs om de twee dagen worden verhoogd in stappen van 200 mg/dag tot een maximale aanbevolen dosis van 1000 mg/dag.
Doses of up to 3600 mg/ day have been studied in a limited number of patients.
Doses van maximaal 3600 mg/dag zijn bij een beperkt aantal patiënten bestudeerd.
Patients < 30 kg also receiving valproate medication:
Patiënten < 30 kg die tevens medicatie met valproaat ontvangen:
As valproate significantly decreases clearance of Inovelon, a lower maximum dose of Inovelon is recommended for patients < 30 kg being co-administered valproate.
Daar valproaat de klaring van Inovelon aanzienlijk vermindert, wordt een lagere maximale dosis Inovelon aanbevolen voor patiënten < 30 kg die gelijktijdig valproaat toegediend krijgen.
According to clinical response and tolerability, after a minimum of 2 days the dose may be increased by 200 mg/ day, to the maximum recommended dose of 600 mg/ day.
Naar gelang van klinische respons en tolerantie, kan de dosis na minimaal 2 dagen worden verhoogd met 200 mg/dag tot de maximaal aanbevolen dosis van 600 mg/dag.
2 Use in adults and children four years of age or older of 30 kg or over Treatment should be initiated at a daily dose of 400 mg.
2 Gebruik bij volwassenen en kinderen van vier jaar en ouder van 30 kg of meer De behandeling dient gestart te worden met een dagelijkse dosis van 400 mg.
According to clinical response and tolerability, the dose may be increased by 400 mg/ day increments, as frequently as every two days, up to a maximum recommended dose as indicated in the table below.
Volgens klinische respons en tolerantie, kan de dosis zelfs om de twee dagen worden verhoogd in stappen van 400 mg/dag tot een maximale aanbevolen dosis als aangegeven in de onderstaande tabel.
Weight range Maximum recommended dose (mg/ day)
Gewichtbereik Maximaal aanbevolen dosis (mg/dag)
30.0 – 50.0 kg 1800
30,0 – 50,0 kg 1800
50.1 – 70.0 kg 2400
50,1 – 70,0 kg 2400
≥ 70.1 kg 3200
≥ 70,1 kg 3200
Doses of up to 4000 mg/ day (in the 30-50 kg range) or 4800 mg/ day (over 50 kg) have been studied in a limited number of patients.
Doses van maximaal 4000 mg/dag (in het 30-50 kg bereik) of 4800 mg/dag (meer dan 50 kg) zijn bestudeerd bij een beperkt aantal patiënten.
Elderly There is limited information on the use of Inovelon in the elderly.
Ouderen Er is weinig informatie over het gebruik van Inovelon bij ouderen.
Since, the pharmacokinetics of rufinamide are not altered in the elderly (see Section 5.2), dosage adjustment is not required in patients over 65 years of age.
Daar de farmacokinetica van rufinamide niet worden veranderd bij ouderen (zie rubriek 5.2), is dosisaanpassing niet nodig bij patiënten ouder dan 65 jaar.
Patients with renal impairment A study in patients with severe renal impairment indicated that no dose adjustments are required for these patients (see Section 5.2).
Patiënten met nierfunctiestoornis Een onderzoek bij patiënten met ernstige nierfunctiestoornis heeft aangegeven dat dosisaanpassingen niet nodig zijn voor deze patiënten (zie rubriek 5.2).
Patients with hepatic impairment Use in patients with hepatic impairment has not been studied.
Patiënten met leverfunctiestoornis Gebruik bij patiënten met leverfunctiestoornis is niet bestudeerd.
Caution and careful dose titration is recommended when treating patients with mild to moderate hepatic impairment.
Bij het behandelen van patiënten met milde tot matige leverfunctiestoornis dient men voorzichtig te zijn en wordt zorgvuldige dosistitratie aanbevolen.
Therefore, use in patients with severe hepatic impairment is not recommended.
Gebruik bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornis wordt daarom afgeraden.
Effect of food Inovelon should preferably be taken with food (see Section 5.2).
Effect van voedsel Inovelon dient bij voorkeur met voedsel te worden ingenomen (zie rubriek 5.2).
Discontinuation of Inovelon When Inovelon treatment is to be discontinued, it should be withdrawn gradually.
Stoppen net Inovelon Wanneer de behandeling met Inovelon gestopt moet worden dient deze geleidelijk afgebouwd te worden.
In clinical trials Inovelon discontinuation was achieved by reducing the dose by approximately 25% every two days.
Bij klinische trials werd stoppen met Inovelon bereikt door het verlagen van de dosis met om de twee dagen ongeveer 25%.
In the case of one or more missed doses, individualised clinical judgement is necessary.
In het geval van één of meer gemiste doses is individuele klinische beoordeling noodzakelijk.
Uncontrolled open-label studies suggest sustained long-term efficacy, although no controlled study has been conducted for longer than three months.
Niet-gecontroleerde open-label onderzoeken geven aanhoudende werkzaamheid op de lange termijn aan, hoewel geen gecontroleerd onderzoek is uitgevoerd gedurende meer dan drie maanden.
Hypersensitivity to the active substance, triazole derivatives or to any excipients.
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel, triazoolderivaten of voor één van de hulpstoffen.
Status epilepticus cases have been observed during clinical development studies, under rufinamide whereas no such cases have been observed under placebo.
Gevallen van status epilepticus zijn tijdens klinische ontwikkelingsonderzoeken geobserveerd onder rufinamide terwijl dergelijke gevallen niet zijn geobserveerd onder placebo.
These events led to rufinamide discontinuation in 20% of the cases.
Deze gebeurtenissen hebben bij 20% van de gevallen geleid tot het stoppen met rufinamide.
If patients develop new seizure types and/ or experience an increased frequency of status epilepticus that is different from the patient ’ s baseline condition, then the benefit risk ratio of the therapy should be reassessed.
Wanneer patiënten nieuwe types aanvallen ontwikkelen en/of een verhoogde frequentie van status epilepticus ondervinden die afwijkt van de uitgangsconditie van de patiënt, dan dient de baat-risico-verhouding van de behandeling opnieuw bepaald te worden.
Antiepileptic medicinal products, including Inovelon, should be withdrawn gradually to reduce the possibility of seizures on withdrawal.
Anti-epileptica, inclusief Inovelon, dienen geleidelijk afgebouwd te worden om de kans op aanvallen na staking van gebruik te verminderen.
In clinical studies discontinuation was achieved by reducing the dose by approximately 25% every two days.
Bij klinische onderzoeken werd stoppen bereikt door het 3 verlagen van de dosis met om de twee dagen ongeveer 25%.
There are insufficient data on the withdrawal of concomitant antiepileptic medicinal products once seizure control has been achieved with the addition of Inovelon.
Er is onvoldoende informatie over het stoppen van gelijktijdig gebruikte anti-epileptica nadat aanvallen onder controle zijn door toevoeging van Inovelon.
3 Rufinamide treatment has been associated with dizziness, somnolence, ataxia and gait disturbances, which could increase the occurrence of accidental falls in this population (see Section 4.8).
Behandeling met rufinamide is in verband gebracht met duizeligheid, slaperigheid, ataxie en loopstoornissen, waardoor het voorkomen van accidenteel vallen onder deze populatie toeneemt (zie rubriek 4.8).
Patients and carers should exercise caution until they are familiar with the potential effects of this medicinal product.
Patiënten en verzorgers dienen voorzichtig te zijn tot zij vertrouwd zijn met de mogelijke effecten van dit geneesmiddel.
Serious antiepileptic drug hypersensitivity syndrome has occurred in association with rufinamide therapy.
Ernstig overgevoeligheidssyndroom door anti-epileptica heeft zich voorgedaan in verband met behandeling met rufinamide.
Signs and symptoms of this disorder were diverse; however, patients typically, although not exclusively, presented with fever and rash associated with other organ system involvement.
Tekenen en symptomen van deze stoornis waren verschillend; patiënten die echter specifiek, hoewel niet exclusief, koorts of huiduitslag hadden in verband met andere betrokken orgaansystemen.
Other associated manifestations included lymphadenopathy, liver function tests abnormalities, and haematuria.
Andere daaraan gepaard gaande manifestaties omvatten lymfadenopathie, leverfunctietestafwijkingen en hematurie.
Because the disorder is variable in its expression, other organ system signs and symptoms not noted here may occur.
Doordat de stoornis verschillend is in de uitdrukking ervan, kunnen andere tekenen en symptomen van orgaansystemen die hier niet zijn opgemerkt optreden.
This syndrome occurred in close temporal association to the initiation of rufinamide therapy and in the paediatric population.
Dit syndroom heeft zich voorgedaan in nauw temporair verband met de start van de behandeling met rufinamide en onder kinderen.
If this reaction is suspected, rufinamide should be discontinued and alternative treatment started.
Wanneer het vermoeden van deze reactie bestaat, dient men te stoppen met rufinamide en een andere behandeling te beginnen.
All patients who develop a rash while taking rufinamide must be closely monitored.
Alle patiënten die een huiduitslag ontwikkelen tijdens het gebruik van rufinamide moeten nauwlettend worden gecontroleerd.
In a thorough QT study, rufinamide produced a decrease in QTc interval proportional to concentration.
In een grondig QT-onderzoek produceerde rufinamide een vermindering in QTc-interval proportioneel aan concentratie.
Although the underlying mechanism and safety relevance of this finding is not known, clinicians should use clinical judgment when assessing whether to prescribe rufinamide to patients at risk from further shortening their QTc duration (eg.
Howel het onderliggende mechanisme en veiligheidsrelevantie van deze vinding niet bekend is, dienen clinici een klinisch oordeel te gebruiken bij het bepalen of zij rufinamide kunnen voorschrijven aan patiënten die het risico lopen hun QTc-duur verder te verkorten (bijv.
Congenital Short QT Syndrome or patients with a family history of such a syndrome).
Congenitaal kort QT-syndroom of patiënten met een familiegeschiedenis van een dergelijk syndroom).
Women of childbearing potential must use contraceptive measures during treatment with Inovelon.
Vrouwen die kinderen kunnen krijgen dienen tijdens de behandeling met Inovelon anticonceptiemaatregelen te nemen.
Physicians should try to ensure that appropriate contraception is used, and should use clinical judgement when assessing whether oral contraceptives, or the doses of the oral contraceptive components, are adequate based on the individual patients clinical situation (see Section 4.5).
Artsen moeten zich ervan overtuigen dat passende anticonceptie wordt gebruikt en moeten een klinische beoordeling toepassen bij het bepalen of orale anticonceptiva, of de doses van de componenten van de orale anticonceptiva, adequaat zijn op basis van de klinische situatie van de individuele patiënten (zie rubriek 4.5).
Inovelon contains lactose, therefore patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Inovelon bevat lactose, daarom mogen patiënten met zeldzame erfelijke problemen zoals galactose- intolerantie, de Lapp-lactase-deficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie dit geneesmiddel niet gebruiken.
Potential for other medicinal products to affect Inovelon
Potentieel voor andere geneesmiddelen om Inovelon te beïnvloeden
Other anti-epileptic medicinal products Rufinamide concentrations may be decreased by co-administration with carbamazepine, phenobarbital, phenytoin, vigabatrin or primidone.
Andere anti-epileptica Rufinamideconcentraties kunnen worden verminderd door gelijktijdige toediening met carbamazepine, fenobarbital, fenytoïne, vigabatrine of primidon.
For patients on Inovelon treatment who have administration of valproate initiated, significant increases in rufinamide plasma concentrations may occur.
Voor patiënten die worden behandeld met Inovelon bij wie de toediening van valproaat is gestart, kunnen significante verhogingen van rufinamideplasmaconcentraties optreden.
The most pronounced increases were observed in patients of low body weight (< 30 kg).
De meest geprononceerde verhogingen werden opgemerkt bij patiënten met een laag lichaamsgewicht (< 30 kg).
Therefore, consideration should be given to a dose reduction of Inovelon in patients < 30 kg who are initiated on valproate therapy (see Section 4.2).
Daarom dient men een dosisverlaging van Inovelon te overwegen bij patiënten < 30 kg, die zijn gestart met de behandeling met valproaat (zie rubriek 4.2).
The addition or withdrawal of these drugs or adjusting of the dose of these drugs during Inovelon therapy may require an adjustment in dosage of Inovelon.
Door toevoeging of het stoppen of het aanpassen van de dosis van deze geneesmiddelen tijdens behandeling met Inovelon kan aanpassing van de Inovelon-dosering noodzakelijk zijn.
No significant changes in rufinamide concentration are observed following co-administration with lamotrigine, topiramate or benzodiazepines.
Er zijn geen significante veranderingen in rufinamideconcentratie opgemerkt na gelijktijdige toediening met lamotrigine, topiramaat of benzodiazepinen.
Potential for Inovelon to affect other medicinal products
4 Potentieel voor Inovelon om andere geneesmiddelen te beïnvloeden
Other anti-epileptic medicinal products The pharmacokinetic interactions between rufinamide and other anti-epileptic drugs have been evaluated in patients with epilepsy using population pharmacokinetic modelling.
Andere anti-epileptica De farmacokinetische interacties tussen rufinamide en andere anti-epileptica zijn geëvalueerd bij patiënten met epilepsie met behulp van farmacokinetische populatiemodellering.
Rufinamide appears not to have clinically relevant effect on carbamazepine, lamotrigine, phenobarbital, topiramate or valproate steady state concentrations.
Rufinamide schijnt geen klinisch relevant effect te hebben op steady-state-concentraties van carbamazepine, lamotrigine, fenobarbital, topiramaat of valproaat.
Since rufinamide may decrease phenytoin clearance and increase 4 average steady state plasma concentrations of co-administered phenytoin, consideration should be given to reducing the dose of phenytoin.
Daar rufinamide de fenytoïneklaring kan verlagen en de gemiddelde steady-state-plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediend fenytoïne kan verhogen, dient men verlaging van de fenytoïnedosis te overwegen.
Oral contraceptives Co-administration of rufinamide 800 mg b. i. d. and a combined oral contraceptive (ethinyloestradiol 35 μ g and norethindrone 1 mg) for 14 days resulted in a mean decrease in the ethinyl estradiol AUC0-24 of 22% and in norethindrone AUC0-24 of 14%.
Orale anticonceptiva Gelijktijdige toediening van rufinamide 800 mg tweemaal daags en een oraal combinatie- anticonceptivum (ethinylestradiol 35 μ g en norethindron 1 mg) gedurende 14 dagen resulteerde in een gemiddelde verlaging van de ethinylestradiol AUC0-24 van 22% en van de norethindron AUC0-24 van 14%.
Studies with other oral or implant contraceptives have not been conducted.
Er zijn geen onderzoeken gedaan met andere orale of implantaatanticonceptiva.
Women of child-bearing potential using hormonal contraceptives are advised to use an additional safe and effective contraceptive method (see Section 4.4 and 4.6).
Vrouwen die kinderen kunnen krijgen die hormonale anticonceptiva gebruiken wordt geadviseerd een aanvullende veilige en effectieve anticonceptiemethode toe te passen (zie rubriek 4.4 en 4.6).
Cytochrome P450 enzymes Rufinamide is metabolised by hydrolysis, and is not metabolised to any notable degree by cytochrome P450 enzymes.
Cytochroom P450-enzymen Rufinamide wordt gemetaboliseerd door hydrolyse en wordt niet in bijzondere mate gemetaboliseerd door cytochroom P450-enzymen.
Furthermore, rufinamide does not inhibit the activity of cytochrome P450 enzymes (see Section 5.2).
Bovendien remt rufinamide niet de werking van cytochroom P450- enzymen (zie rubriek 5.2).
Thus, clinically significant interactions mediated through inhibition of cytochrome P450 system by rufinamide are unlikely to occur.
Daardoor zullen er waarschijnlijk geen klinisch significante interacties gemedieerd door middel van remming van het cytochroom P450-systeem door rufinamide optreden.
Rufinamide has been shown to induce the cytochrome P450 enzyme CYP3A4 and may therefore reduce the plasma concentrations of drugs which are metabolised by this enzyme.
Rufinamide heeft aangetoond het cytochroom P450-enzym CYP3A4 te induceren en kan daarom de plasmaconcentratie van geneesmiddelen die door dit enzym worden gemetaboliseerd verminderen.
The effect was modest to moderate.
Het effect was bescheiden tot matig.
The mean CYP3A activity, assessed as clearance of triazolam, was increased by 55% after 11 days of treatment with rufinamide 400 mg b. i. d.
De gemiddelde CYP3A-activiteit, beoordeeld als klaring van triazolam, was na een behandeling van 11 dagen met 400 mg rufinamide tweemaal daags verhoogd met 55%.
The exposure of triazolam was reduced by 36%.
De blootstelling aan triazolam was verlaagd met 36%.
Higher rufinamide doses may result in a more pronounced induction.
Hogere doses rufinamide kunnen resulteren in een meer uitgesproken inductie.
It may not be excluded that rufinamide may decrease the exposure also of drugs metabolized by other enzymes, or transported by transport proteins such as P-glycoprotein.
Niet uitgesloten kan worden dat rufinamide ook de blootstelling van door andere enzymen gemetaboliseerde geneesmiddelen of geneesmiddelen getransporteerd door transportproteïnen zoals P-glycoproteïne kan verminderen.
It is recommended that patients treated with drugs that are metabolised by the CYP3A enzyme system are to be carefully monitored for two weeks at the start of, or after the end of treatment with Inovelon, or after any marked change in the dose.
Aanbevolen wordt dat patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen die worden gemetaboliseerd door het CYP3A-enzymsysteem, bij het begin van of na afloop van de behandeling met Inovelon, of na elke duidelijke verandering in de dosis, zorgvuldig worden gecontroleerd.
A dose adjustment of the concomitantly administered drug may need to be considered.
Een aanpassing van de dosis van het gelijktijdig toegediende geneesmiddel moet mogelijk worden overwogen.
These recommendations should also be considered when rufinamide is used concomitantly with drugs with a narrow therapeutic window such as warfarin and digoxin.
Deze aanbevelingen dienen ook overwogen te worden wanneer rufinamide gelijktijdig wordt gebruikt met geneesmiddelen met een smal therapeutisch venster zoals warfarine en digoxine.
A specific interaction study in healthy subjects revealed no influence of rufinamide at a dose of 400 mg bid on the pharmacokinetics of olanzapine, a CYP1A2 substrate.
Een specifiek interactie-onderzoek bij gezonde proefpersonen heeft geen invloed van rufinamide onthuld bij een dosis van tweemaal daags 400 mg op de farmacokinetica van olanzapine, een CYP1A2-substraat.
No data on the interaction of rufinamide with alcohol are available.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van rufinamide met alcohol.
Risk related to epilepsy and antiepileptic medicinal products in general:
Risico in verband met epilepsie en anti-epileptica in het algemeen:
It has been shown that in the offspring of women with epilepsy, the prevalence of malformations is two to three times greater than the rate of approximately 3% in the general population.
Men heeft aangetoond dat bij de nakomelingen van vrouwen met epilepsie, het optreden van misvormingen twee tot drie keer hoger is dan het percentage van ongeveer 3% bij de algemene populatie.
In the treated population, an increase in malformations has been noted with polytherapy; however, the extent to which the treatment and/ or the illness is responsible has not been elucidated.
Bij de behandelde populatie is een toename van misvormingen opgemerkt met polytherapie: de mate waarin de behandeling en/of de ziekte verantwoordelijk is, is echter niet verklaard.
Moreover, effective anti-epileptic therapy must not be interrupted, since the aggravation of the illness is detrimental to both the mother and the foetus.
Bovendien mag effectieve anti-epileptische therapie niet worden onderbroken, daar de verergering van de ziekte schadelijk is voor zowel de moeder als de foetus.
Risk related to rufinamide:
5 Risico gerelateerd aan rufinamide:
Studies in animals revealed no teratogenic effect but foetotoxicity in presence of maternal toxicity (see Section 5.3).
Uit dieronderzoek is geen teratogeen effect maar foetotoxiciteit in aanwezigheid van maternale toxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
For rufinamide, no clinical data on exposed pregnancies are available
Er zijn voor rufinamide geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
Taking these data into consideration, rufinamide should not be used during pregnancy unless clearly necessary and in women of childbearing age not using contraceptive measures.
Wanneer deze informatie wordt overwogen, dient rufinamide niet tijdens de zwangerschap, tenzij strikt noodzakelijk en bij vrouwen die kinderen kunnen krijgen die geen anticonceptiemaatregelen gebruiken te worden gebruikt.
5 judgement when assessing whether oral contraceptives, or the doses of the oral contraceptive components, are adequate based on the individual patients clinical situation (see Section 4.5).
Artsen moeten zich ervan overtuigen dat passende anticonceptie wordt gebruikt en moeten een klinische beoordeling toepassen bij het bepalen of orale anticonceptiva, of de doses van de componenten van de orale anticonceptiva, adequaat zijn op basis van de klinische situatie van de individuele patiënten (zie rubriek 4.5).
If women treated with rufinamide plan to become pregnant, the indication of this product should be carefully weighed.
Wanneer met rufinamide behandelde vrouwen van plan zijn zwanger te worden, dient de indicatie van dit product zorgvuldig te worden overwogen.
During pregnancy, an effective antiepileptic rufinamide treatment must not be interrupted, since the aggravation of the illness is detrimental to both the mother and the foetus.
Tijdens de zwangerschap mag een effectieve anti- epileptische therapie met rufinamide niet worden onderbroken, daar de verergering van de ziekte schadelijk is voor zowel de moeder als de foetus.
Is not known if rufinamide is excreted in human breast milk.
Het is niet bekend of rufinamide wordt uitgescheiden in moedermelk.
Due to the potential harmful effects for the breast fed infant, the lactation should be avoided during maternal treatment with rufinamide.
In verband met de mogelijk schadelijke effecten voor de baby die borstvoeding krijgt, dient het geven van borstvoeding te worden vermeden terwijl de moeder wordt behandeld met rufinamide.
Inovelon may cause dizziness, somnolence and blurred vision.
Inovelon kan duizeligheid, slaperigheid en wazig zien veroorzaken.
Depending on the individual sensitivity, Inovelon may have a mild to severe influence on the ability to drive or use machines.
Afhankelijk van de individuele gevoeligheid kan Inovelon een milde tot ernstige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen machines te bedienen.
Patients must be advised to exercise caution during activities requiring a high degree of alertness, e. g., driving or operating machinery.
Men dient patiënten te adviseren voorzichtig te zijn tijdens activiteiten waarvoor een hoge mate van alertheid, bijv. autorijden of het bedienen van machines, is vereist.
The clinical development program has included over 1,900 patients, with different types of epilepsy, exposed to rufinamide.
Het klinische ontwikkelingsprogramma omvatte meer dan 1.900 patiënten, met verschillende soorten epilepsie, blootgesteld aan rufinamide.
The most commonly reported adverse reactions overall were headache, dizziness, fatigue, and somnolence.
De meest frequent gemelde bijwerkingen waren over het geheel genomen hoofdpijn, duizeligheid, vermoeidheid en slaperigheid.
The most common adverse reactions observed at a higher incidence than placebo in patients with Lennox-Gastaut syndrome were somnolence and vomiting.
De meest voorkomende bijwerkingen opgemerkt met een hogere frequentie dan placebo bij patiënten met het syndroom van Lennox-Gastaut waren slaperigheid en braken.
Adverse reactions were usually mild to moderate in severity.
Bijwerkingen waren gewoonlijk mild tot matig in ernst.
The discontinuation rate in Lennox-Gastaut syndrome due to adverse reactions was 8.2% for patients receiving Inovelon and 0% for patients receiving placebo.
Het percentage bij het syndroom van Lennox-Gastaut dat stopte als gevolg van bijwerkingen was 8,2% voor patiënten die Inovelon ontvingen en 0% voor patiënten die placebo ontvingen.
The most common adverse reactions resulting in discontinuation from the Inovelon treatment group were rash and vomiting.
De meest voorkomende bijwerkingen resulterend in stoppen van de groep die werd behandeld met Inovelon waren huiduitslag en braken.
Adverse reactions reported with an incidence greater than placebo, during the Lennox-Gastaut syndrome double-blind studies or in the overall rufinamide-exposed population, are listed in the table below by MedDRA preferred term, system organ class and by frequency.
Gemelde bijwerkingen met een hogere incidentie dan bij placebo, tijdens de dubbelblinde onderzoeken bij het syndroom van Lennox-Gastaut of bij de gehele aan rufinamide blootgestelde populatie, worden vermeld in de onderstaande tabel per door MedDRA geprefereerde term, systeemorgaanklasse en per frequentie.
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 < 1/ 100).
Frequenties worden gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 < 1/10), soms (≥ 1/1.000 < 1/100).
System Organ Class Infections and Infestations Immune system
Systeem / orgaanklasse Infecties en Systeem /
Common
Vaak Longontsteking 6
disorders
orgaanklasse parasitaire aandoeningen
Hypersensitivity*
Zeer vaak
Metabolism and Nutrition disorders Psychiatric disorders
Vaak Influenza Nasofaryngitis Oorinfectie Sinusitis Rinitis
Anorexia Eating disorder Decreased appetite Anxiety Insomnia
Zelden
Nervous system disorders
Immuunsysteem- aandoeningen
Somnolence* Headache Dizziness*
Overgevoeligheid *
Status epilepticus* Convulsion Coordination Abnormal*
Voedings- en stofwisselings- stoornissen Psychische stoornissen
6 System Organ Class
Anorexia Eetstoornis Verminderde eetlust Angst Slapeloosheid
Very
Zenuwstelsel- aandoeningen
Common
Slaperigheid * Hoofdpijn Duizeligheid *
Common Nystagmus Psychomotor hyperactivity Tremor
Status epilepticus * Convulsie Coördinatie abnormaal * Nystagmus Psychomotorische hyperactiviteit Tremor
Diplopia Vision blurred
Diplopie Wazig zien
Ear and Labyrinth disorders
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Gastrointestinal disorders
Maagdarmstelsel- aandoeningen Lever- en
Nausea Vomiting
Misselijkheid Braken
Abdominal pain upper Constipation Dyspepsia Diarrhoea
Pijn in de bovenbuik Constipatie Dyspepsie Diarree
Hepato-biliary
galaandoeningen Huid- en onderhuid- aandoeningen
Hepatic enzyme
Huiduitslag * Acne
disorders Skin and subcutaneous
Leverenzymverhoging
Rash*
Skeletspierstelsel-, bindweefsel- en botaandoeningen
increase
Rugpijn
tissue disorders Musculoskeletal and connective tissue and bone disorders
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Acne Back pain
Oligomenorroe
Reproductive system and breast disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Oligomenorrhoea
Vermoeidheid
General disorders Fatigue and administration site conditions
Loopstoornis *
Gait disturbance*
Onderzoeken Letsel, intoxicaties
Investigations Injury, poisoning *Cross refer to Section 4.4.
Gewichtsverlies Hoofdletsel Contusie
Weight decrease Head injury Contusion
* Onder verwijzing naar rubriek 4.4
After an acute overdose, the stomach may be emptied by gastric lavage or by induction of emesis.
Na een acute overdosis kan de maag worden geledigd door middel van maaglavage of door het induceren van emesis.
There is no specific antidote for Inovelon.
Er bestaat geen specifiek antidotum voor Inovelon.
Treatment should be supportive and may include haemodialysis (see Section 5.2).
Behandeling dient ondersteunend te zijn en kan hemodialyse omvatten (zie rubriek 5.2).
Multiple dosing of 7,200 mg/ day was associated with no major signs or symptoms.
Meerdere doseringen van 7.200 mg/dag gingen niet gepaard met ernstige tekenen of symptomen.
7 Pharmacotherapeutic group: anti-epileptics, carboxamide derivatives; ATC-code:
Farmacotherapeutische categorie: anti-epileptica, carboxamidederivaten, ATC-code:
Mechanism of action Rufinamide modulates the activity of sodium channels, prolonging their inactive state.
Werkmechanisme Rufinamide moduleert de werking van natriumkanalen, waardoor hun inactieve status wordt verlengd.
Rufinamide is active in a range of animal models of epilepsy.
Rufinamide is werkzaam in een reeks diermodellen van epilepsie.
Clinical experience Inovelon was administered in a double blind, placebo-controlled study, at doses of up to 45 mg/ kg/ day for 84 days, to 139 patients with inadequately controlled seizures associated with Lennox-Gastaut Syndrome (including both atypical absence seizures and drop attacks). Male or female patients (between 4 and 30 years of age) were included if they were being treated with 1 to 3 concomitant fixed-dose antiepileptic drugs.
Mannelijke of vrouwelijke patiënten (tussen de 4 en 30 jaar oud) werden opgenomen wanneer zij werden behandeld met 1 tot 3 gelijktijdige anti-epileptica in vaste doses.
Each patient had to have at least 90 seizures in the month prior to study entry.
Elke patiënt moest gedurende de maand voorafgaand aan deelname aan het onderzoek minimaal 90 aanvallen hebben gehad.
A significant improvement was observed for all three primary variables: the percentage change in total seizure frequency per 28 days during the maintenance phase relative to baseline (-35.8% on Inovelon vs. – 1.6% on placebo, p= 0.0006), the number of tonic-atonic seizures (-42.9% on Inovelon vs.
Een significante verbetering werd opgemerkt voor alle drie de primaire variabelen: het percentage verandering in totale aanvalfrequentie per 28 dagen gedurende de onderhoudsfase ten opzichte van de basislijn (-35,8% op Inovelon vs. – 1,6% op placebo, p= 0,0006), het aantal tonische-atonische aanvallen (-42,9% op Inovelon vs.
2.2% on placebo, p = 0.0002), and the seizure severity rating from the Global Evaluation performed by the parent/ guardian at the end of the double-blind phase (much or very much improved in 32.2% on Inovelon vs.
2,2% op placebo, p < 0,0002) en het percentage van de ernst van de aanvallen volgens de Globale Evaluatie uitgevoerd door de ouder/voogd aan het einde van de dubbelblinde fase (veel of zeer veel verbeterd bij 32,2% op Inovelon vs.
14.5% on the placebo arm, p=0.0041).
14,5% op de placebo-arm, p=0,0041).
Population pharmacokinetic/ pharmacodynamic modelling demonstrated that the reduction of total and tonic-atonic seizure frequencies, the improvement of the global evaluation of seizure severity and the increase in probability of reduction of seizure frequency were dependent on rufinamide concentrations.
Farmacokinetische/farmacodynamische populatiemodellering toonde aan dat de vermindering van totale en tonische-atonische aanvalfrequenties, de verbetering van de globale evaluatie van de ernst van de aanvallen en de toename in de mogelijkheid van vermindering van aanvalfrequentie afhankelijk waren van rufinamideconcentraties.
Absorption Maximum plasma levels are reached approximately 6 hours after administration.
Absorptie Maximale plasmaspiegels worden ongeveer 6 uur na toediening bereikt.
Peak concentration (Cmax) and plasma AUC of rufinamide increase less than proportionally with doses in both fasted and fed healthy subjects and in patients, probably due to dose-limited absorption behaviour.
Piekconcentratie (Cmax) en plasma-AUC van rufinamide stijgen minder dan proportioneel met doses bij zowel nuchtere als niet- nuchtere gezonde proefpersonen en bij patiënten, waarschijnlijk als gevolg van dosisbeperkt absorptiegedrag.
After single doses food increases the bioavailability (AUC) of rufinamide by approximately 34% and the peak plasma concentration by 56%.
Na enkele doses verhoogt voedsel de biologische beschikbaarheid (AUC) van rufinamide met ongeveer 34% en de piekplasmaconcentratie met 56%.
Distribution In in-vitro studies, only a small fraction of rufinamide (34%) was bound to human serum proteins with albumin accounting for approximately 80% of this binding.
Distributie Bij in-vitro studies werd slechts een kleine fractie van rufinamide (34%) gebonden aan humane serumproteïnen waarbij albumine ongeveer 80% van deze binding voor haar rekening nam.
This indicates minimal risk of drug-drug interactions by displacement from binding sites during concomitant administration of other drugs.
Dit wijst op minimaal risico van geneesmiddel-geneesmiddelinteracties door verplaatsing van bindinglocaties tijdens gelijktijdige toediening van andere geneesmiddelen.
Rufinamide was evenly distributed between erythrocytes and plasma.
Rufinamide werd gelijkmatig verdeeld tussen erytrocyten en plasma.
Biotransformation Rufinamide is almost exclusively eliminated by metabolism.
Rufinamide wordt bijna uitsluitend geëlimineerd door middel van metabolisme.
The main pathway of metabolism is hydrolysis of the carboxylamide group to the pharmacologically inactive acid derivative CGP 47292.
De hoofdroute van metabolisme is hydrolyse van de carboxylamidegroep naar het farmacologisch inactieve zuurderivaat CGP 47292.
Cytochrome P450-mediated metabolism is very minor.
Cytochroom P450-gemedieerd metabolisme is zeer minimaal.
The formation of small amounts of glutathione conjugates cannot be completely excluded.
De vorming van kleine hoeveelheden glutathionconjugaten kan niet volledig worden uitgesloten.
Rufinamide has demonstrated little or no significant capacity in-vitro to act as a competitive or mechanism-based inhibitor of the following human P450 enzymes:
Rufinamide heeft aangetoond weinig of geen significante capaciteit in-vitro te hebben om te werken als een concurrerende of op mechanisme gebaseerde remmer van de volgende humane P450-enzymen:
CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/ 5 or CYP4A9/ 11-2.
CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/5 of CYP4A9/11-2.
Elimination The plasma elimination half-life is approximately 6-10 hours in healthy subjects and patients with epilepsy.
Eliminatie De plasma-eliminatiehalfwaardetijd is ongeveer 6-10 uur bij gezonde proefpersonen en patiënten met epilepsie.
When given twice daily at 12-hourly intervals, rufinamide accumulates to the extent predicted by its terminal half-life, indicating that the pharmacokinetics of rufinamide are time- independent (i. e. no autoinduction of metabolism).
Indien tweemaal daags met tussenpozen van 12 uur toegediend, accumuleert rufinamide in zoverre als voorspeld door de terminale halfwaardetijd ervan, hetgeen erop wijst dat de farmacokinetica van rufinamide tijd-onafhankelijk zijn (d.w.z. geen auto-inductie van metabolisme).
8 In a radiotracer study in three healthy volunteers, the parent compound (rufinamide) was the main radioactive component in plasma, representing about 80% of the total radioactivity, and the metabolite CGP 47292 constituting only about 15%.
In een radiotraceronderzoek bij drie gezonde vrijwilligers, was de stamverbinding (rufinamide) het radioactieve hoofdcomponent in plasma en vertegenwoordigde ongeveer 80% van de totale radioactiviteit en vertegenwoordigde de metaboliet CGP 47292 slechts ongeveer 15%.
Renal excretion was the predominant route of elimination for drug related material, accounting for 84.7% of the dose.
Nieruitscheiding was de voornaamste eliminatieroute voor aan geneesmiddel gerelateerd materiaal en nam 84,7% van de dosis voor zijn rekening.
The bioavailability of rufinamide is dependent on dose.
De biologische beschikbaarheid van rufinamide is afhankelijk van de dosis.
As dose increases the bioavailability decreases.
Naarmate de dosis toeneemt, neemt de biologische beschikbaarheid af.
Pharmacokinetics in special patient groups Sex Population pharmacokinetic modelling has been used to evaluate the influence of sex on the pharmacokinetics of rufinamide.
Farmacokinetica bij speciale patiëntengroepen Geslacht Farmacokinetische populatiemodellering is gebruikt voor het evalueren van de invloed van geslacht op de farmacokinetica van rufinamide.
Such evaluations indicate that sex does not affect the pharmacokinetics of rufinamide to a clinically relevant extent.
Dergelijke evaluaties geven aan dat geslacht geen invloed heeft op de farmacokinetica van rufinamide in een klinisch relevante mate.
Renal impairment The pharmacokinetics of a single 400 mg dose of rufinamide were not altered in subjects with chronic and severe renal failure compared to healthy volunteers.
Nierfunctiestoornis De farmacokinetica van een enkele dosis rufinamide van 400 mg werden niet veranderd bij patiënten met chronische en ernstig nierfalen in vergelijking met gezonde vrijwilligers.
However, plasma levels were reduced by approximately 30% when haemodialysis was applied after administration of rufinamide, suggesting that this may be a useful procedure in case of overdose (see Sections 4.2 and 4.9).
Plasmaspiegels werden echter verlaagd met ongeveer 30% wanneer hemodialyse werd toegepast na toediening van rufinamide, hetgeen erop wijst dat dit een nuttige procedure kan zijn in geval van overdosering (zie rubriek 4.2 en 4.9).
Hepatic impairment No studies have been performed in patients with hepatic impairment and therefore Inovelon should not be administered to patients with severe hepatic impairment.
Leverfunctiestoornis Er zijn geen onderzoeken gedaan bij patiënten met leverfunctiestoornis en daarom dient Inovelon niet te worden toegediend aan patiënten met ernstige leverfunctiestoornis.
Children (2-12 years) Children generally have lower clearance of rufinamide than adults, and this difference is related to body size.
Kinderen (2-12 jaar) Kinderen hebben over het algemeen een lagere rufinamideklaring dan volwassenen en dit verschil houdt verband met lichaamsgrootte.
Studies in new-born infants or infants and toddlers under 2 years of age have not been conducted.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd bij pasgeboren baby’ s of baby’ s en peuters onder de 2 jaar.
Elderly A pharmacokinetic study in elderly healthy volunteers did not show a significant difference in pharmacokinetic parameters compared with younger adults.
Ouderen Een farmacokinetisch onderzoek bij bejaarde gezonde vrijwilligers toonde geen significant verschil in farmacokinetische parameters in vergelijking met jongere volwassenen.
Conventional safety pharmacology studies revealed no special hazards at clinically relevant doses.
9 Conventionele veiligheidsfarmacologie-onderzoeken onthulden geen speciale gevaren bij klinisch relevante doses.
Toxicities observed in dogs at levels similar to human exposure at the maximum recommended dose were liver changes, including bile thrombi, cholestasis and liver enzyme elevations thought to be related to increased bile secretion in this species.
Bij honden opgemerkte toxiciteiten in niveaus die overeen kwamen met humane blootstelling op de maximaal aanbevolen dosis waren veranderingen in de lever, inclusief galtrombi, cholestase en leverenzymverhogingen waarvan wordt aangenomen dat zij verband houden met verhoogde galafscheiding bij deze diersoort.
No evidence of an associated risk was identified in the rat and monkey repeat dose toxicity studies.
Bij toxiciteitsonderzoeken met herhaalde doses bij de rat en aap werd geen aanwijzing geïdentificeerd van een bijbehorend risico.
In reproductive and developmental toxicity studies, there were reductions in foetal growth and survival, and some stillbirths secondary to maternal toxicity.
Bij reproductieve en ontwikkelingstoxiciteitsonderzoeken werden verminderingen van foetale groei en overleving opgemerkt en een aantal doodgeboren kinderen secundair aan toxiciteit bij de moeder.
However, no effects on morphology and function, including learning or memory, were observed in the offspring.
Er werden echter geen effecten op morfologie en functie, inclusief leren of geheugen, opgemerkt bij de nakomelingen.
Inovelon was not teratogenic in mice, rats or rabbits.
Inovelon was niet teratogeen bij muizen, ratten of konijnen.
Rufinamide was not genotoxic and had no carcinogenic potential.
Rufinamide was niet genotoxisch en had geen carcinogeen potentieel.
Adverse effects not observed in clinical studies, but seen in animals at exposure levels similar to clinical exposure levels and with possible relevance to human use was myelofibrosis of the bone marrow in the mouse carcinogenicity study.
Bijwerkingen die niet zijn opgemerkt bij klinische onderzoeken, maar die wel zijn gezien bij dieren op blootstellingsniveaus die overeen kwamen met klinische blootstellingsniveaus en met mogelijke relevantie voor humaan gebruik was myelofibrose van het beenmerg bij het carcinogeniteitsonderzoek bij muizen.
Benign bone neoplasms (osteomas) and hyperostosis seen in mice were considered a result of the activation of a mouse specific virus by fluoride ions released during the oxidative metabolism of rufinamide.
Benigne botneoplasmen (osteomen) en hyperostose opgemerkt bij muizen werden gezien als een resultaat van de activering van een muisspecifiek virus als gevolg van tijdens het oxidatieve metabolisme van rufinamide vrijkomende fluoride-ionen.
9 Regarding the immunotoxic potential, small thymus and thymic involution were observed in dogs in a 13 week study with significant response at the high dose in male.
Met betrekking tot het immunotoxische potentieel, kleine thymus en thymus-involutie werden tijdens een 13 weken durend onderzoek geobserveerd bij honden met significante respons op de hoge dosis bij reuen.
In the 13 week study, female bone marrow and lymphoid changes are reported at the high dose with a weak incidence.
Tijdens het 13 weken durende onderzoek zijn veranderingen in vrouwelijk beenmerg en lymfoïde veranderingen gemeld bij de hoge dosis met een zwakke incidentie.
In rats decreased cellularity of the bone marrow and thymic atrophy were observed only in the carcinogenicity study.
Bij ratten werd alleen in het carcinogeniteitsonderzoek verlaagde cellulariteit van het beenmerg en thymus-atrofie opgemerkt.
Core:
Kern:
Lactose monohydrate Cellulose, microcrystalline Maize starch Croscarmellose sodium Hypromellose Magnesium stearate Sodium laurilsulfate Silica colloidal, anhydrous
Natriumlaurylsulfaat Siliciumdioxide, colloïdaal watervrij
Film coating:
Filmomhulling: