qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Efficacy of Xolair treatment in combination with specific immunotherapy has not been established.
De werkzaamheid van de Xolair behandeling in combinatie met specifieke immunotherapie is niet vastgesteld.
Current data suggest that no dose adjustments of Xolair are needed in patients on established hypo-sensitisation therapy.
Uit huidig beschikbare gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen van Xolair nodig zijn voor patiënten op een vaste hyposensibilisatietherapie.
6 4.6 Pregnancy and lactation
6 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
There are no adequate data from the use of omalizumab in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van omalizumab bij zwangere vrouwen.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst geen directe of indirecte schadelijke effecten uit voor de zwangerschap, de ontwikkeling van het embryo/de foetus, de bevalling of de postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Omalizumab crosses the placental barrier and the potential for harm to the foetus is unknown.
Omalizumab passeert de placentabarrière en de potentiële schade voor de foetus is niet bekend.
Omalizumab has been associated with age-dependent decreases in blood platelets in non-human primates, with a greater relative sensitivity in juvenile animals (see section 5.3).
Omalizumab is in verband gebracht met leeftijdsgebonden vermindering in het aantal thrombocyten bij niet-humane primaten, waarbij jongere dieren relatief gevoeliger bleken (zie rubriek 5.3).
Xolair should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Xolair dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
It is not known whether omalizumab is excreted in human breast milk.
Het is niet bekend of omalizumab wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Omalizumab is excreted into non-human primate breast milk and an effect on the suckling child cannot be excluded.
Omalizumab wordt in de moedermelk van niet-humane primaten uitgescheiden en een effect op het zogende kind kan niet worden uitgesloten.
Nursing mothers should not breast-feed during Xolair therapy.
Moeders die borstvoeding geven, dienen tijdens behandeling met Xolair geen borstvoeding te geven.
Patients receiving Xolair should be warned that if they experience dizziness, fatigue, faintness or drowsiness they should not drive or use machinery.
Patiënten die behandeld worden met Xolair, dienen te worden gewaarschuwd dat zij niet mogen rijden of machines mogen bedienen als zij last krijgen van duizeligheid, moeheid, flauwvallen of slaperigheid.
During clinical trials the most commonly reported adverse reactions were injection site reactions, including injection site pain, swelling, erythema and pruritus, and headaches.
Bij klinische studies waren de meest frequent gemelde bijwerkingen reacties op de injectieplaats, waaronder pijn op de injectieplaats, zwelling, erythema en pruritus, en hoofdpijnen.
Most of the reactions were mild or moderate in severity.
De meeste reacties waren mild of matig qua ernst.
Table 4 lists the adverse reactions recorded in clinical studies in the total safety population treated with Xolair by system organ class and by frequency.
In tabel 4 zijn de ongewenste effecten uit klinische studies opgenomen uit de totale met Xolair behandelde onderzoekspopulatie van het veiligheidsonderzoek, ingedeeld naar systeem/orgaanklasse en naar frequentie.
Frequencies are defined as: common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100) and rare (< 1/ 1,000).
Frequenties zijn gedefinieerd als: vaak (≥ 1/100; < 1/10), soms (≥ 1/1.000; < 1/100) en zelden (< 1/1.000).
Events reported in the post-marketing setting are listed with frequency not known (cannot be estimated from the available data).
Gebeurtenissen die gemeld zijn in het post-marketing kader zijn vermeld met de frequentie “ niet bekend” (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Table 4:
7 Tabel 4:
Blood and lymphatic system disorders Not known Nervous system disorders
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Niet bekend Zenuwstelselaandoeningen
Idiopathic severe thrombocytopenia
Idiopathische ernstige trombocytopenie
Headache Dizziness, somnolence, paraesthesia, syncope
Hoofdpijn Duizeligheid, slaperigheid, paresthesie, syncope
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Uncommon Rare Not known Gastrointestinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Pharyngitis, hoesten, allergische bronchospasmus Zelden Niet bekend Maagdarmstelselaandoeningen
Pharyngitis, coughing, allergic bronchospasm Laryngoedema Allergic granulomatous vasculitis (i. e.
Laryngo-oedeem Allergische granulomateuze vasculitis (d.w.z.
Churg-Strauss syndrome)
Churg-Strauss syndroom)
Uncommon
Soms Huid- en onderhuidaandoeningen
Nausea, diarrhoea, dyspeptic signs and symptoms
Misselijkheid, diarree, dyspeptische tekenen en symptomen
Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon Rare Not known
Soms Zelden Niet bekend
Urticaria, rash, pruritus, photosensitivity Angioedema Alopecia
Urticaria, rash, pruritus, fotosensitiviteit Angio-oedeem Alopecia
Musculoskeletal and connective tissue disorders Not known Infections and infestations
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend
Arthralgia, myalgia, joint swelling
Artralgie, myalgie, zwelling van gewricht
Rare Vascular disorders
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden Bloedvataandoeningen
Parasitic infection
Parasitaire infectie
Postural hypotension, flushing
Posturale hypotensie, flushing
7 General disorders and administration site conditions Common Uncommon Immune system disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Injectieplaats reacties zoals pijn, erythema, pruritus, zwelling Soms Gewichtstoename, moeheid, opgezwollen armen, influenza- achtige ziekte Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
Anaphylactic reaction, other serious allergic conditions Serum sickness, may include fever and lymphadenopathy
Anafylactische reactie, andere ernstige allergische aandoeningen Serumziekte, waaronder mogelijk koorts en lymfadenopathie
For further information, see section 4.4.
Voor verdere informatie, zie rubriek 4.4.
Malignancies The overall observed incidence rate of malignancy in the Xolair clinical trial programme was comparable to that reported in the general population (see section 4.4).
Maligniteiten De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie (zie rubriek 4.4).
Platelets In clinical trials few patients had platelet counts below the lower limit of the normal laboratory range.
Trombocyten In klinische studies hadden enkele patiënten een bloedplaatjestelling onder de ondergrens van het normale laboratoriuminterval.
None of these changes were associated with bleeding episodes or a decrease in haemoglobin.
Geen van deze veranderingen was geassocieerd met bloedingsepisodes of een verlaging in hemoglobine.
No pattern of persistent decrease in platelet counts, as observed in non-human primates (see section 5.3), has been reported in humans even though isolated cases of idiopathic thrombocytopenia have been reported in the post-marketing setting.
Er werd geen patroon van aanhoudende vermindering in bloedplaatjestelling gemeld bij mensen, zoals waargenomen bij niet-humane primaten (zie rubriek 5.3), hoewel er toch geïsoleerde gevallen zijn gemeld van idiopathische trombocytopenie in het post- marketing kader.
Parasitic infections In patients at chronic high risk of helminth infection, a placebo-controlled trial showed a slight numerical increase in infection rate with omalizumab that was not statistically significant.
Parasitaire infecties Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, die statistisch niet significant was.
The course, severity, and response to treatment of infections was unaltered (see section 4.4).
Het verloop, de ernst en de reactie op behandeling van infecties bleef ongewijzigd (zie rubriek 4.4).
A maximum tolerated dose of Xolair has not been determined.
Er is geen maximaal verdraagbare dosis van Xolair vastgesteld.
Single intravenous doses up to 4,000 mg have been administered to patients without evidence of dose- limiting toxicities.
Enkelvoudige intraveneuze doses tot maximaal 4.000 mg zijn toegediend aan patiënten zonder aanwijzingen voor dosisbeperkende toxiciteiten.
The highest cumulative dose administered to patients was 44,000 mg over a 20- week period and this dose did not result in any untoward acute effects.
De hoogste cumulatieve dosis aan patiënten toegediend, was 44.000 mg over een periode van 20 weken en deze dosis heeft niet geleid tot ongunstige acute effecten.
Pharmacotherapeutic group: other systemic drugs for obstructive airway diseases, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: andere systemische geneesmiddelen tegen obstructieve luchtwegaandoeningen, ATC-code:
Omalizumab is a recombinant DNA-derived humanised monoclonal antibody that selectively binds to human immunoglobulin E (IgE).
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie is vervaardigd en dat selectief bindt aan humaan immuunglobuline-E (IgE).
The antibody is an IgG1 kappa that contains human framework regions with the complementary-determining regions of a murine parent antibody that binds to IgE.
Het is een IgG1-kappa antilichaam dat humane raamwerk regio’ s (framework regions) bevat met complementair- bepalende domeinen van een murien moeder antilichaam dat bindt aan IgE.
Omalizumab binds to IgE and prevents binding of IgE to the high-affinity FCε RI receptor, thereby reducing the amount of free IgE that is available to trigger the allergic cascade.
Omalizumab bindt aan IgE en voorkomt binding van IgE aan de hoog-affiene FCε RI-receptor waardoor de hoeveelheid vrij IgE, die beschikbaar is om een allergische cascade teweeg te brengen, vermindert.
Treatment of atopic subjects with omalizumab resulted in a marked down-regulation of FCε RI receptors on basophils.
Behandeling met omalizumab bij atopische proefpersonen leidde tot een duidelijke vermindering van het aantal FCε RI-receptoren op basofielen.
Furthermore, the in vitro histamine release from basophils isolated from Xolair-treated subjects was reduced by approximately 90% following stimulation with an allergen compared to pre-treatment values.
Bovendien verminderde de in vitro afgifte van histamine uit basofielen, geïsoleerd uit met Xolair behandelde proefpersonen na stimulatie met een allergeen met ongeveer 90% in vergelijking tot de waarden voorafgaand aan behandeling.
8 In clinical studies, serum free IgE levels were reduced in a dose-dependent manner within one hour following the first dose and maintained between doses.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
One year after discontinuation of Xolair dosing, the IgE levels had returned to pre-treatment levels with no observed rebound in IgE levels after drug washout.
Een jaar na stopzetten van het toedienen van Xolair zijn de IgE-spiegels teruggekeerd naar het niveau van voor de behandeling, zonder dat rebound in IgE- spiegels werd waargenomen na volledige klaring van het geneesmiddel.
Clinical experience The efficacy and safety of Xolair were demonstrated in a 28-week double-blind placebo-controlled study (study 1) involving 419 severe allergic asthmatics, ages 12-79 years, who had reduced lung function (FEV1 40-80% predicted) and poor asthma symptom control despite receiving high dose inhaled corticosteroids and a long-acting beta2-agonist.
Klinische ervaring De werkzaamheid en veiligheid van Xolair werden aangetoond in een 28-weekse dubbelblinde, placebogecontroleerde studie (studie 1) met 419 personen van 12-79 jaar met ernstig allergisch astma, die een verminderde longfunctie hadden (FEV1 40-80% van de voorspelde waarde) en die hun astmasymptomen slecht onder controle hadden ondanks behandeling met hoge doses inhalatiecorticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Eligible patients had experienced multiple asthma exacerbations requiring systemic corticosteroid treatment or had been hospitalised or attended an emergency room due to a severe asthma exacerbation in the past year despite continuous treatment with high-dose inhaled corticosteroids and a long-acting beta2-agonist.
Patiënten die in aanmerking kwamen, hadden last gehad van meervoudige astma-exacerbaties, waarvoor behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, of waren in het jaar ervoor in het ziekenhuis opgenomen of op de eerstehulpafdeling geweest als gevolg van een ernstige astma-exacerbatie ondanks ononderbroken behandeling met hoge doses corticosteroïden en een langwerkende beta2-agonist.
Subcutaneous Xolair or placebo were administered as add-on therapy to > 1,000 micrograms beclomethasone dipropionate (or equivalent) plus a long-acting beta2-agonist.
Xolair of placebo werden subcutaan toegediend als aanvullende therapie naast > 1.000 microgram beclometasondipropionaat (of gelijkwaardig) plus een langwerkende beta2-agonist.
Oral corticosteroid, theophylline and leukotriene- modifier maintenance therapies were allowed (22%, 27%, and 35% of patients, respectively).
22%, 27% en 35% van de patiënten).
The rate of asthma exacerbations requiring treatment with bursts of systemic corticosteroids was the primary endpoint.
Het aantal astma-exacerbaties per patiënt over de behandelingsperiode, waarvoor rescue-behandeling met systemische corticosteroïden noodzakelijk was, vormde het primaire eindpunt.
Omalizumab reduced the rate of asthma exacerbations by 19% (p = 0.153).
Omalizumab reduceerde het aantal astma-exacerbaties met 19% (p = 0,153).
Further evaluations which did show statistical significance (p < 0.05) in favour of Xolair included reductions in severe exacerbations (where patient’ s lung function was reduced to below 60% of personal best and requiring systemic corticosteroids) and asthma-related emergency visits (comprised of hospitalisations, emergency room, and unscheduled doctor visits), and improvements in Physician’ s overall assessment of treatment effectiveness, Asthma-related Quality of Life (AQL), asthma symptoms and lung function.
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de 9 behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In a subgroup analysis, patients with pre-treatment total IgE ≥ 76 IU/ ml were more likely to experience clinically meaningful benefit to Xolair.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
In these patients in study 1 Xolair reduced the rate of asthma exacerbations by 40% (p = 0.002).
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p = 0,002).
In addition more patients had clinically meaningful responses in the total IgE ≥ 76 IU/ ml population across the Xolair severe asthma programme.
Daarnaast waren er meer patiënten die een klinische betekenisvolle respons hadden in de totaal IgE ≥ 76 IE/ml populatie door het Xolair ernstig astma programma heen.
Table 5 includes results in the study 1 population.
Tabel 5 omvat de resultaten van de studie 1 populatie.
Results of study 1
Resultaten van studie 1
Whole study 1 population Asthma exacerbations
Totale studie 1 populatie
Rate per 28-week period
Aantal per patiënt per 28-weken periode
% reduction, p-value for rate ratio Severe asthma exacerbations
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Ernstige astma-exacerbaties
% reduction, p-value for rate ratio Emergency visits
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
% reduction, p-value for rate ratio Physician’ s overall assessment
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Algemene evaluatie door de arts
% responders* p-value** AQL improvement
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
9 Whole study 1 population% of patients ≥ 0.5 improvement p-value
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
* marked improvement or complete control ** p-value for overall distribution of assessment
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
Study 2 assessed the efficacy and safety of Xolair in a population of 312 severe allergic asthmatics which matched the population in study 1.
In studie 2 werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair onderzocht in een populatie met 312 personen met ernstig allergisch astma, die overeenkwam met de populatie in studie 1.
Treatment with Xolair in this open label study led to a 61% reduction in clinically significant asthma exacerbation rate compared to current asthma therapy alone.
Behandeling met Xolair in deze open-label studie leidde tot een vermindering van 61% van het aantal klinisch significante astma-exacerbaties in vergelijking met de huidige astmabehandeling alleen.
Four additional large placebo-controlled supportive studies of 28 to 52 weeks duration in 1,722 adults and adolescents (studies 3, 4, 5, 6) assessed the efficacy and safety of Xolair in patients with severe persistent asthma.
In vier bijkomende grote placebo-gecontroleerde ondersteunende studies van 28 tot 52 weken met 1.722 volwassenen en adolescenten (studies 3, 4, 5 en 6) werden de werkzaamheid en veiligheid van Xolair bij patiënten met ernstig persistent astma onderzocht.
Most patients were inadequately controlled but were receiving less concomitant asthma therapy than patients in studies 1 or 2.
De meeste patiënten waren niet goed onder controle, maar kregen minder gelijktijdige astmamedicatie dan patiënten in studies 1 of 2.
Studies 3-5 used exacerbation as primary endpoint, whereas study 6 primarily evaluated inhaled corticosteroid sparing.
In studies 3-5 vormden exacerbaties het primaire eindpunt, terwijl in studie 6 hoofdzakelijk besparing van inhalatiecorticosteroïden werd onderzocht.
In studies 3, 4 and 5 patients treated with Xolair had respective reductions in asthma exacerbation rates of 37.5% (p=0.027), 40.3% (p < 0.001) and 57.6% (p < 0.001) compared to placebo.
In studie 3, 4 en 5 hadden patiënten behandeld met Xolair reducties van het aantal astma-exacerbaties van respectievelijk 37,5% (p=0,027), 40,3% (p < 0,001) en 57,6% (p < 0,001) in vergelijking met placebo.
In study 6, significantly more severe allergic asthma patients on Xolair were able to reduce their fluticasone dose to ≤ 500 micrograms/ day without deterioration of asthma control (60.3%) compared to the placebo group (45.8%, p < 0.05).
10 In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Quality of life scores were measured using the Juniper Asthma-related Quality of Life Questionnaire.
Scores voor kwaliteit van leven werden gemeten met behulp van de Juniper’ s astma gerelateerde kwaliteit van leven vragenlijst.
For all six studies there was a statistically significant improvement from baseline in quality of life scores for Xolair patients versus the placebo or control group.
Voor alle zes studies was er een statistisch significante verbetering in de scores voor kwaliteit van leven vanaf de aanvang voor de Xolair patiënten in vergelijking met de placebo- of controlegroep.
Physician’ s overall assessment of treatment effectiveness:
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
Physician’ s overall assessment was performed in five of the above studies as a broad measure of asthma control performed by the treating physician.
In vijf van de hierboven beschreven studies werd de algemene evaluatie door de arts gemeten als een brede maat voor astmacontrole uitgevoerd door de behandelende arts.
The physician was able to take into account PEF, day and night time symptoms, rescue medication use, spirometry and exacerbations.
De arts kon rekening houden met PEF, symptomen overdag en ’ s nachts, gebruik van ‘ rescue’ medicatie, spirometrie en exacerbaties.
In all five studies a significantly greater proportion of Xolair treated patients were judged to have achieved either a marked improvement or complete control of their asthma compared to placebo patients.
In alle vijf studies oordeelde men dat een statistisch significant groter aantal van de patiënten op Xolair ofwel een duidelijke verbetering van hun astma bereikt hadden of hun astma volledig onder controle hadden ten opzichte van placebo.
The pharmacokinetics of omalizumab have been studied in patients with allergic asthma.
De farmacokinetiek van omalizumab is onderzocht bij patiënten met allergische astma.
Absorption After subcutaneous administration, omalizumab is absorbed with an average absolute bioavailability of 62%.
Absorptie De gemiddelde absolute biologische beschikbaarheid van omalizumab na subcutane toediening is 62%.
Following a single subcutaneous dose in adult and adolescent patients with asthma, omalizumab was absorbed slowly, reaching peak serum concentrations after an average of 7-8 days.
Na een enkelvoudige subcutane dosis aan volwassen en adolescente astmapatiënten werd omalizumab traag geabsorbeerd en werden piekconcentraties in het serum na gemiddeld 7-8 dagen bereikt.
The pharmacokinetics of omalizumab are linear at doses greater than 0.5 mg/ kg.
De farmacokinetiek van omalizumab neemt evenredig toe bij doses hoger dan 0,5 mg/kg.
Following multiple doses of omalizumab, areas under the serum concentration-time curve from Day 0 to Day 14 at steady state were up to 6-fold of those after the first dose.
Na meervoudige doses omalizumab waren de oppervlaktes onder de serumconcentratie-versus-tijd-curve van dag 0 tot dag 14 bij steady state tot 6 maal groter dan die na de eerste dosis.
Distribution In vitro, omalizumab forms complexes of limited size with IgE.
Distributie In vitro vormt omalizumab complexen van beperkte omvang met IgE.
Precipitating complexes and complexes larger than one million Daltons in molecular weight are not observed in vitro or in vivo.
Neerslaande complexen en complexen groter dan één miljoen Dalton in molecuulgewicht worden in vitro of in vivo niet waargenomen.
The apparent volume of distribution in patients following subcutaneous administration was 78 ± 32 ml/ kg.
Het schijnbare distributievolume bij patiënten na subcutane toediening was 78 ± 32 ml/kg.
10 Elimination Clearance of omalizumab involves IgG clearance processes as well as clearance via specific binding and complex formation with its target ligand, IgE.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
Liver elimination of IgG includes degradation in the reticuloendothelial system and endothelial cells.
Lever eliminatie van IgG omvat afbraak in het reticulo-endotheliaal systeem en endotheelcellen.
Intact IgG is also excreted in bile.
Intact IgG wordt ook in gal uitgescheiden.
In asthma patients the omalizumab serum elimination half-life averaged 26 days, with apparent clearance averaging 2.4 ± 1.1 ml/ kg/ day.
Bij astmapatiënten was de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd van omalizumab in het serum 26 dagen waarbij de schijnbare klaring gemiddeld 2,4 ± 1,1 ml/kg/dag was.
In addition, doubling of body weight approximately doubled apparent clearance.
Daarnaast leverde verdubbeling van het lichaamsgewicht ongeveer een verdubbeling van de schijnbare klaring op.
Characteristics in patient populations Age, Race/ Ethnicity, Gender The population pharmacokinetics of Xolair were analysed to evaluate the effects of demographic characteristics.
Kenmerken van patiëntenpopulaties Leeftijd, ras/etniciteit, geslacht De populatie farmacokinetiek van Xolair werd geanalyseerd om de effecten van demografische kenmerken te evalueren.
Analyses of these limited data suggest that no dose adjustments are necessary for age (12-76 years), race, ethnicity or gender.
Uit analyse van deze beperkte gegevens blijkt dat er geen dosisaanpassingen nodig zijn in relatie tot leeftijd (12-76 jaar), ras, etniciteit of geslacht.
Renal and hepatic impairment There are no pharmacokinetic or pharmacodynamic data in patients with renal or hepatic impairment (see section 4.4).
Nier- en leverinsufficiëntie Er zijn geen farmacokinetische of farmacodynamische gegevens over patiënten met nier- of leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
The safety of omalizumab has been studied in the cynomolgus monkey, since omalizumab binds to cynomolgus and human IgE with similar affinity.
De veiligheid van omalizumab is bestudeerd in cynomolgus-apen, omdat omalizumab met dezelfde affiniteit bindt aan cynomolgus en menselijk IgE.
Antibodies to omalizumab were detected in some monkeys following repeated subcutaneous or intravenous administration.
Er zijn antilichamen voor omalizumab waargenomen bij sommige apen na herhaalde subcutane of intraveneuze toediening.
However, no apparent toxicity, such as immune complex-mediated disease or complement-dependent cytotoxicity, was seen.
Maar er werd geen duidelijke toxiciteit gezien zoals immuuncomplex-gemedieerde ziekten of complementafhankelijke cytotoxiciteit.
There was no evidence of an anaphylactic response due to mast-cell degranulation in cynomolgus monkeys.
Er waren geen aanwijzingen voor een anafylactische reactie als gevolg van mestceldegranulatie bij cynomolgus-apen.
Chronic administration of omalizumab was well tolerated in non-human primates, with the exception of a dose-related and age-dependent decrease in blood platelets, with a greater sensitivity in juvenile animals.
Chronische toediening van omalizumab werd goed verdragen door niet-humane primaten afgezien van een dosisgerelateerde en leeftijdsafhankelijke afname in bloedplaatjes, waarbij jongere dieren gevoeliger bleken.
The serum concentration required to attain a 50% drop in platelets from baseline in adult cynomolgus monkeys was roughly 4 to 20-fold higher than anticipated maximum clinical serum concentrations.
De serumconcentratie die nodig is om een verlaging van 50% in bloedplaatjes te verkrijgen vanaf aanvangswaarde bij volwassen cynomolgus-apen, was ruwweg 4 tot 20 keer hoger dan de verwachte maximale klinische serumconcentraties.
In addition, acute haemorrhage and inflammation were observed at injection sites in cynomolgus monkeys.
Daarnaast werden bij cynomolgus-apen acute bloedingen en ontstekingen waargenomen op de injectieplaatsen.
Formal carcinogenicity studies have not been conducted with omalizumab.
Er zijn geen formele carcinogeniciteitsstudies uitgevoerd met omalizumab.
In reproduction studies in cynomolgus monkeys subcutaneous doses up to 75 mg/ kg (about 12-fold exposure ratio based on 28-day AUC values at 75 mg/ kg versus the clinical maximum dose) did not elicit maternal toxicity, embryotoxicity or teratogenicity when administered throughout organogenesis and did not elicit adverse effects on foetal or neonatal growth when administered throughout late gestation, delivery and nursing.
Bij reproductiestudies bij cynomolgus-apen veroorzaakten subcutane doses tot maximaal 75 mg/kg (ongeveer 12 keer de blootstellingsratio op basis van AUC-waarden van 28 dagen bij 75 mg/kg vs. de maximale klinische dosis) geen maternale toxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniciteit bij toediening tijdens organogenese en hadden ook geen nadelige invloed op foetale of neonatale groei bij toediening tijdens late zwangerschap, bevalling en borstvoeding.
Omalizumb is excreted in milk in cynomolgus monkeys.
Omalizumab wordt uitgescheiden in de melk van cynomolgus-apen.
Milk levels of omalizumab were 1.5% of the maternal blood concentration.
Omalizumabspiegels in melk vormden 1,5% van de maternale bloedconcentratie.
Sucrose Histidine Histidine hydrochloride monohydrate Polysorbate 20
Sucrose Histidine Histidine hydrochloride monohydraat Polysorbaat 20
The chemical and physical stability of the reconstituted product have been demonstrated for 8 hours at 2°C to 8°C and for 4 hours at 30°C.
De chemische en fysische stabiliteit van het gereconstitueerde product zijn aangetoond gedurende 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C en gedurende 4 uur bij een temperatuur van 30°C.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately after reconstitution.
12 Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 8 hours at 2°C to 8°C or 4 hours at 30°C.
Indien niet onmiddellijk gebruikt, vallen de opslagtijden en -voorwaarden vóór gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze gewoonlijk niet langer te zijn dan 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C of 4 uur bij 30°C.
Powder vial:
Injectieflacon met poeder:
Clear, colourless type I glass vial with a butyl rubber stopper and grey flip-off seal.
Heldere, kleurloze type-I glazen injectieflacon met een butyl-rubberen stop en grijs flip-off kapje.
Solvent ampoule:
Ampul met oplosmiddel:
Clear, colourless type I glass ampoule containing 2 ml water for injections.
Heldere, kleurloze type-I glazen ampul met 2 ml water voor injecties.
Package of one vial of powder for solution for injection and one ampoule of water for injections.
De verpakking bevat één injectieflacon met poeder voor oplossing voor injectie en één ampul met water voor injecties.
The lyophilised product takes 15-20 minutes to dissolve, although in some cases it may take longer.
Het gelyofiliseerde product heeft 15-20 minuten nodig om op te lossen, hoewel het in sommige gevallen langer kan duren.
The fully reconstituted product will appear clear or slightly opaque and may have a few small bubbles or foam around the edge of the vial.
Het volledig gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien en op de rand van de injectieflacon kunnen een paar kleine luchtbellen of schuim achterblijven.
Because of the viscosity of the reconstituted product care must be taken to WITHDRAW ALL OF THE PRODUCT from the vial before expelling any air or excess solution from the syringe in order to obtain the 0.6 ml.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 0,6 ml te verkrijgen.
12 To prepare Xolair 75 mg vials for subcutaneous administration, please adhere to the following instructions:
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 75 mg voor subcutane toediening:
Draw 0.9 ml of water for injections from the ampoule into a syringe equipped with a large-bore 18-gauge needle.
Zuig 0,9 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
With the vial placed upright on a flat surface, insert the needle and transfer the water for injections into the vial containing the lyophilised powder using standard aseptic techniques, directing the water for injections directly onto the powder.
Steek de naald in de injectieflacon, die rechtop op een vlak oppervlak staat, en breng het water voor injecties over in de injectieflacon met het gelyofiliseerde poeder met de standaard aseptische technieken, waarbij het water voor injecties direct op het poeder wordt gespoten.
Keeping the vial in an upright position, vigorously swirl it (do not shake) for approximately 1 minute to evenly wet the powder.
Houd de injectieflacon rechtop en draai hem ongeveer 1 minuut snel rond (niet schudden) zodat het poeder gelijkmatig vochtig wordt.
To aid in dissolution after completing step 3, gently swirl the vial for 5-10 seconds approximately every 5 minutes in order to dissolve any remaining solids.
Draai, om het oplossen na het voltooien van stap 3 te bevorderen, de injectieflacon gedurende 5-10 seconden ongeveer elke 5 minuten rustig rond om resterende vaste deeltjes op te lossen.
Note that in some cases it may take longer than 20 minutes for the powder to dissolve completely.
Merk op dat het in sommige gevallen langer dan 20 minuten kan duren voordat het poeder volledig is opgelost.
If this is the case, repeat step 4 until there are no visible gel-like particles in the solution.
Herhaal in dat geval stap 4 totdat er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar zijn.
When the product is fully dissolved, there should be no visible gel-like particles in the solution.
Als het product volledig is opgelost, dienen er geen gelachtige deeltjes in de oplossing zichtbaar te zijn.
Small bubbles or foam around the edge of the vial are common.
Het is normaal dat er kleine luchtbellen of schuim op de rand van de injectieflacon achterblijven.
The reconstituted product will appear clear or slightly opaque.
Het gereconstitueerde product zal er helder of licht opalescent uitzien.
Do not use if solid particles are present.
Niet gebruiken als er vaste deeltjes zichtbaar zijn.
Invert the vial for at least 15 seconds in order to allow the solution to drain towards the stopper.
Keer de injectieflacon ten minste 15 seconden om zodat de oplossing naar de stop vloeit.
Using a new 3-ml syringe equipped with a large-bore, 18-gauge needle, insert the needle into the inverted vial.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde injectieflacon.
Keeping the vial inverted position the needle tip at the very bottom of the solution in the vial when drawing the solution into the syringe.
Houd de injectieflacon omgekeerd en plaats de naaldpunt zodanig dat deze de bodem van de injectieflacon met de oplossing raakt als de oplossing in de spuit wordt opgezogen.
Before removing the needle from the vial, pull the plunger all the way back to the end of the syringe barrel in order to remove all of the solution from the inverted vial.
Trek de zuiger, voordat de naald uit de injectieflacon wordt verwijderd, helemaal terug naar het einde van de cilinder om alle oplossing uit de omgekeerde injectieflacon te halen.
Replace the 18-gauge needle with a 25-gauge needle for subcutaneous injection.
Vervang de 18-gauge-naald door een 25-gauge-naald voor subcutane injectie.
Expel air, large bubbles, and any excess solution in order to obtain the required 0.6 ml dose.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 0,6 ml te verkrijgen.
A thin layer of small bubbles may remain at the top of the solution in the syringe.
Er kan een dunne laag kleine luchtbellen bovenop de oplossing in de spuit achterblijven.
Because the solution is slightly viscous, it may take take 5-10 seconds to administer the solution by subcutaneous injection.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
The vial delivers 0.6 ml (75 mg) of Xolair.
De injectieflacon levert 0,6 ml (75 mg) Xolair.
The injections are administered subcutaneously in the deltoid region of the arm or the thigh.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltoid regio van de arm of in de dij.
Xolair 75 mg powder for solution for injection is supplied in a single-use vial and contains no antibacterial preservatives.
Xolair 75 mg poeder voor oplossing voor injectie wordt geleverd in een wegwerpinjectieflacon en bevat geen antibacteriële conserveermiddelen.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately after reconstitution (see section 6.3).
Uit microbiologisch oogpunt dient het product direct na oplossen gebruikt te worden (zie rubriek 6.3).
Xolair 150 mg powder and solvent for solution for injection
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
One vial contains 150 mg of omalizumab.
Eén injectieflacon bevat 150 mg omalizumab.
After reconstitution the vial contains 125 mg/ ml of omalizumab (150 mg in 1.2 ml).
Na oplossen bevat de injectieflacon 125 mg/ml omalizumab (150 mg in 1,2 ml).
See Table 1 for a conversion chart and Tables 2 and 3 for the dose determination charts.
Zie tabel 1 voor een conversie-overzicht en tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patients whose baseline IgE levels or body weight in kilograms are outside the limits of the dosing table should not be given Xolair.
15 Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringtabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
15 For subcutaneous administration only.
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Dose (mg)
Dosis (mg) Aantal 75
Number of vials
injectieflacons mg a 150 mg b
16 Table 3:
16 Tabel 3:
17 4.4 Special warnings and precautions for use
17 4.3 Contra-indicaties
Patients with diabetes mellitus, the glucose-galactose malabsorption syndrome, fructose intolerance or sucrase-isomaltase deficiency should be warned that one 150 mg Xolair dose contains 108 mg of sucrose.
Patiënten met diabetes mellitus, het glucose-galactosemalabsorptie syndroom, fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-deficiëntie dienen te worden gewaarschuwd dat één dosis Xolair 150 mg 108 mg sucrose bevat.
19 4.6 Pregnancy and lactation
19 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Table 4:
20 Tabel 4:
20 General disorders and administration site conditions Common Uncommon Immune system disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Injectieplaats reacties zoals pijn, erythema, pruritus, zwelling Soms Gewichtstoename, moeheid, opgezwollen armen, influenza- achtige ziekte Immuunsysteemaandoeningen Zelden Niet bekend
4.9 Overdose
21 4.9 Overdosering
21 In clinical studies, serum free IgE levels were reduced in a dose-dependent manner within one hour following the first dose and maintained between doses.
In klinische studies werden vrije IgE-serumspiegels op dosisafhankelijke wijze binnen een uur na de eerste dosis verlaagd en tussen doses gehandhaafd.
Further evaluations which did show statistical significance (p < 0.05) in favour of Xolair included reductions in severe exacerbations (where patient’ s lung function was reduced to below 60% of personal best and requiring systemic corticosteroids) and asthma-related emergency visits (comprised of hospitalisations, emergency room, and unscheduled doctor visits), and improvements in Physician’ s overall assessment of treatment effectiveness, Asthma-related Quality of Life (AQL), asthma symptoms and lung function.
Verdere evaluaties die statistische significantie (p < 0,05) lieten zien in het voordeel van Xolair omvatten reducties in ernstige exacerbaties (waarbij de longfunctie van de patiënt gereduceerd was tot minder dan 60% van de persoonlijke capaciteit en systemische corticosteroïden nodig waren) en aan astma gerelateerde spoedbezoeken (bestaande uit ziekenhuisopnamen, bezoeken aan eerstehulpafdelingen en niet-geplande doktersbezoeken), en verbeteringen in de algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de 22 behandeling, astma gerelateerde kwaliteit van leven (AQL), astmasymptomen en longfunctie.
In a subgroup analysis patients with pre-treatment total IgE ≥ 76 IU/ ml were more likely to experience clinically meaningful benefit to Xolair.
In een subgroepanalyse was het meer waarschijnlijk dat patiënten met een totaal IgE ≥ 76 IE/ml voor de behandeling een klinisch betekenisvol voordeel van Xolair ervaarden.
In these patients in study 1 Xolair reduced the rate of asthma exacerbations by 40% (p = 0.002).
Bij deze patiënten in studie 1 reduceerde Xolair het aantal astma-exacerbaties met 40% (p=0,002).
Rate per 28-week period% reduction, p-value for rate ratio Emergency visits
Aantal per patiënt per 28-weken periode
Rate per 28-week period% reduction, p-value for rate ratio Physician’ s overall assessment
% reductie, p-waarde voor ratio van het aantal per patiënt Spoedbezoeken
0.43 0.038
Aantal per patiënt per 28-weken periode
p-value** AQL improvement
% responders * p-waarde * * AQL verbetering
Whole study 1 population% of patients ≥ 0.5 improvement
% patiënten ≥ 0,5 verbetering p-waarde
p-value * marked improvement or complete control ** p-value for overall distribution of assessment
* duidelijke verbetering of complete controle * * p-waarde voor de totale verdeling van de beoordeling
In study 6, significantly more severe allergic asthma patients on Xolair were able to reduce their fluticasone dose to ≤ 500 micrograms/ day without deterioration of asthma control (60.3%) compared to the placebo group (45.8%, p < 0.05).
23 In studie 6 waren significant meer ernstige allergische astmapatiënten op Xolair in staat om hun fluticasondosis te verlagen tot ≤ 500 microgram per dag zonder verslechtering van de astmacontrole (60,3%) vergeleken met de placebo groep (45,8%, p < 0,05).
Physicians overall assessment of treatment effectiveness:
Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling:
23 Elimination Clearance of omalizumab involves IgG clearance processes as well as clearance via specific binding and complex formation with its target ligand, IgE.
Eliminatie Bij de klaring van omalizumab zijn zowel IgG-klaringsprocessen betrokken als klaring via specifieke binding en complexvorming met het target-ligand, IgE.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately after reconstitution.
Indien niet
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 8 hours at 2°C to 8°C or 4 hours at 30°C.
25 onmiddellijk gebruikt, vallen de opslagtijden en -voorwaarden vóór gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze gewoonlijk niet langer te zijn dan 8 uur bij een temperatuur van 2°C tot 8°C of 4 uur bij 30°C.
Clear, colourless type I glass vial with a butyl rubber stopper and blue flip-off seal.
Heldere, kleurloze type-I glazen injectieflacon met een butyl-rubberen stop en blauw flip-off kapje.
Xolair 150 mg powder and solvent for solution for injection is supplied as packs containing 1, 4 or 10 vials of powder and 1, 4 or 10 ampoules of water for injections, respectively.
Xolair 150 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie wordt geleverd in verpakkingen die respectievelijk 1, 4 of 10 injectieflacons met poeder en 1, 4 of 10 ampullen met water voor injecties bevatten.
Because of the viscosity of the reconstituted product care must be taken to WITHDRAW ALL OF THE PRODUCT from the vial before expelling any air or excess solution from the syringe in order to obtain the 1.2 ml.
Vanwege de viscositeit van het gereconstitueerde product moet zorgvuldigheid worden betracht als HET VOLLEDIGE PRODUCT uit de injectieflacon wordt gehaald, voordat lucht of overtollige oplossing uit de naald wordt gehaald om 1,2 ml te verkrijgen.
25 To prepare Xolair 150 mg vials for subcutaneous administration, please adhere to the following instructions:
Volg onderstaande instructies voor de bereiding van injectieflacons met Xolair 150 mg voor subcutane toediening:
Draw 1.4 ml of water for injections from the ampoule into a syringe equipped with a large-bore 18-gauge needle.
Zuig 1,4 ml water voor injecties uit de ampul in een spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter.
Using a new 3-ml syringe equipped with a large-bore, 18-gauge needle, insert the needle into the inverted vial.
Steek een nieuwe 3-ml-spuit met een 18-gauge-naald met grote diameter in de omgekeerde
Expel air, large bubbles, and any excess solution in order to obtain the required 1.2 ml dose.
Verwijder lucht, grote luchtbellen en enige overtollige oplossing om de vereiste dosis van 1,2 ml te verkrijgen.
Because the solution is slightly viscous, it may take 5-10 seconds to administer the solution by subcutaneous injection.
Omdat de oplossing licht visceus is, kan het 5-10 seconden duren om de oplossing via subcutane injectie toe te dienen.
The vial delivers 1.2 ml (150 mg) of Xolair.
De injectieflacon levert 1,2 ml (150 mg) Xolair.
For a 75 mg dose, draw up 0.6 ml into the syringe and discard the remaining solution.
Zuig voor een dosis van 75 mg 0,6 ml in de spuit en gooi de resterende oplossing weg.
Xolair 150 mg powder for solution for injection is supplied in a single-use vial and contains no antibacterial preservatives.
Xolair 150 mg poeder voor oplossing voor injectie wordt geleverd in een wegwerpinjectieflacon en bevat geen antibacteriële conserveermiddelen.
EU/ 1/ 05/ 319/ 002 EU/ 1/ 05/ 319/ 003 EU/ 1/ 05/ 319/ 004
EU/1/05/319/002 EU/1/05/319/003 EU/1/05/319/004
Xolair 75 mg solution for injection Omalizumab
Xolair 75 mg oplossing voor injectie Omalizumab
Each pre-filled syringe of 0.5 ml solution contains 75 mg of omalizumab.
Elke voorgevulde spuit met 0,5 ml oplossing bevat 75 mg omalizumab.
Clear to opalescent, slightly yellow to brown solution.
Heldere tot opalescente, enigszins geel tot bruine oplossing.
Xolair treatment should only be considered for patients with convincing IgE (immunoglobulin E) mediated asthma (see section 4.2).
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE(immunoglobuline E) - gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
Xolair treatment should be initiated by physicians experienced in the diagnosis and treatment of severe persistent asthma.
Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
Use in adolescents and adults (12 years of age and older) The appropriate dose and dosing frequency of Xolair is determined by baseline IgE (IU/ ml), measured before the start of treatment, and body weight (kg).
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
See Table 1 for a conversion chart and Tables 2 and 3 for the dose determination charts.
28 Zie Tabel 1 voor een conversie-overzicht en Tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patients whose baseline IgE levels or body weight in kilograms are outside the limits of the dosing table should not be given Xolair.
Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringstabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
28 The maximum recommended dose is 375 mg omalizumab every two weeks.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
Conversion from dose to number of syringes, number of injections and total injection volume for each administration
Conversie van dosis naar aantal spuiten, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dose (mg)
75 mg
Number of syringes 75 mg 150 mg
150 mg
Body weight (kg) Baseline IgE
Lichaamsgewicht (kg) Aanvang s-waarde IgE
> 400-500
> 400-500 > 500-600
225
225 300
ADMINISTRATION EVERY 2 WEEKS SEE TABLE 3
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN:
> 500-600
ZIE TABEL 3
29 Table 3:
29 Tabel 3:
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 ADMINISTRATION EVERY 4 WEEKS SEE TABLE 2
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
For subcutaneous administration only.
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Alternatively, the injections can be administered in the thigh if there is any reason precluding administration in the deltoid region.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio te vermijden.
Therefore treatment is intended to be administered by a healthcare provider (see section 6.6).
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg (zie rubriek 6.6).
Doses should be adjusted for significant changes in body weight (see Tables 2 and 3).
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie Tabellen 2 en 3).