qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The most common side effects with Avandia (seen in between 1 and 10 patients in 100) are anaemia (low red blood cell counts), hypercholesterolaemia (high blood cholesterol levels), hypertriglyceridaemia (high blood levels of triglycerides, a type of fat), hyperlipaemia (high blood levels of lipids, another type of fat), weight increase, increased appetite, cardiac ischaemia (reduced oxygen supply to the heart muscle), constipation, bone fractures (broken bones), hypoglycaemia (low blood glucose) and oedema (swelling).
De meest voorkomende bijwerkingen met Avandia (waargenomen bij tussen 1 en 10 op de 100 patiënten) zijn anemie (laag aantal rode bloedcellen), hypercholesterolemie (hoge concentratie cholesterol in het bloed), hypertriglyceridemie (hoge concentratie triglyceriden, een type vetten, in het bloed), hyperlipidemie (hoge concentraties lipiden, een ander type vetten, in het bloed), gewichtstoename, toegenomen eetlust, cardiale ischemie (verminderde zuurstoftoevoer naar de hartspier), obstipatie, botbreuken (gebroken botten), hypoglykemie (laag bloedsuikergehalte) en oedeem (zwelling).
For the full list of all side effects reported with Avandia, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Avandia.
It should not be used in patients who have heart failure, problems with their liver, an ‘ acute coronary syndrome’ such as unstable angina (a severe type of chest pain that changes in intensity) or certain types of heart attack, or complications of diabetes (diabetic ketoacidosis or diabetic precoma).
Avandia mag niet worden voorgeschreven aan patiënten die overgevoelig (allergisch) kunnen zijn voor rosiglitazon of één van de andere bestanddelen, noch aan patiënten die lijden aan hartfalen, leverproblemen, een acuut coronair syndroom als instabiele angina (een ernstig type in intensiteit variërende borstpijn), bepaalde typen hartaanvallen of diabetescomplicaties (diabetische ketoacidose of precomateuze diabetes).
The doses of Avandia may need to be adjusted when given with certain other medicines such as gemfibrozil or rifampicin.
De dosering van Avandia moet mogelijk worden aangepast bij toediening in combinatie met enkele geneesmiddelen als gemfibrozil of rifampicine.
Why has Avandia been approved?
Waarom is Avandia goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Avandia’ s benefits are greater than its risks for the treatment of type 2 diabetes mellitus.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Avandia voor de behandeling van type 2-diabetes groter zijn dan de risico's.
The Committee recommended that Avandia be given marketing authorisation.
Het CHMP heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Avandia.
Other information about Avandia:
Overige informatie over Avandia:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Avandia to SmithKline Beecham plc on 11 July 2000.
De Europese Commissie heeft op 11 juli 2000 voor Avandia een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen verleend aan de firma SmithKline Beecham plc.
The marketing authorisation was renewed on 11 July 2005.
De vergunning werd verlengd op 11 juli 2005.
The full EPAR for Avandia can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Avandia.
This summary was last updated in 02-2008.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 03-2008.
2.
AVANDIA 2 mg filmomhulde tabletten.
Each tablet contains rosiglitazone maleate corresponding to 2 mg rosiglitazone.
Elke tablet bevat rosiglitazonmaleaat overeenkomend met 2 mg rosiglitazon.
Excipient Contains lactose (approximately 108 mg).
Hulpstof Bevat lactose (ongeveer 108 mg).
Film-coated tablet.
Filmomhulde tablet Roze filmomhulde tabletten.
Pink film-coated tablets debossed with “ GSK” on one side and "2" on the other side.
Ze zijn gemerkt met “ GSK” op een zijde en “ 2” op de andere zijde.
Rosiglitazone is indicated in the treatment of type 2 diabetes mellitus:
Rosiglitazon is bestemd voor behandeling van type 2 diabetes mellitus:
as monotherapy – in patients (particularly overweight patients) inadequately controlled by diet and exercise for whom metformin is inappropriate because of contraindications or intolerance
onvoldoende onder controle kan worden gebracht ondanks behandeling met maximaal getolereerde dosering metformine als orale monotherapie
as dual oral therapy in combination with – metformin, in patients (particularly overweight patients) with insufficient glycaemic control despite maximal tolerated dose of monotherapy with metformin – a sulphonylurea, only in patients who show intolerance to metformin or for whom metformin is contraindicated, with insufficient glycaemic control despite monotherapy with a sulphonylurea
metformine is gecontraïndiceerd, en bij wie de bloedglucosespiegel onvoldoende onder controle kan worden gebracht ondanks behandeling met een sulfonylureumderivaat als monotherapie
as triple oral therapy in combination with – metformin and a sulphonylurea, in patients (particularly overweight patients) with insufficient glycaemic control despite dual oral therapy (see section 4.4).
wie de bloedglucosespiegel onvoldoende onder controle kan worden gebracht ondanks behandeling met tweevoudige orale combinatietherapie (zie rubriek 4.4).
Experience from clinical trials with rosiglitazone is currently limited to three years.
Ervaring met rosiglitazon in klinische studies is momenteel beperkt tot drie jaar.
The long-term benefits of therapy with rosiglitazone have not been demonstrated (see section 5.1).
De langetermijnvoordelen van een behandeling met rosiglitazon zijn niet aangetoond (zie rubriek 5.1).
Rosiglitazone therapy is usually initiated at 4 mg/ day.
Rosiglitazon therapie wordt gewoonlijk begonnen met 4 mg/dag.
This dose can be increased to 8 mg/ day after eight weeks if greater glycaemic control is required.
Deze dosering kan worden verhoogd naar 8 mg/dag na acht weken indien een betere regulering van de bloedglucosespiegel vereist is.
In patients administered rosiglitazone in combination with a sulphonylurea, an increase in rosiglitazone to 8 mg/ day should be undertaken cautiously following appropriate clinical evaluation to assess the patient's risk of developing adverse reactions relating to fluid retention (see 4.4 and 4.8).
Dit dient pas uitgevoerd te worden nadat een daarvoor bestemde klinische evaluatie heeft plaatsgevonden om het risico te bepalen dat de patiënt heeft op het ontwikkelen van bijwerkingen gerelateerd aan vochtretentie (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
Rosiglitazone may be given once or twice a day.
2 Rosiglitazon kan 1 of 2 maal per dag worden gegeven.
Rosiglitazone may be taken with or without food.
Rosiglitazon kan met en zonder voedsel worden ingenomen.
2 Elderly (see section 4.4 Fluid retention and cardiac failure) No dose adjustment is required in the elderly.
Ouderen (zie rubriek 4.4) Een aanpassing van de dosering is niet vereist voor ouderen.
Patients with renal impairment (see section 4.4 Fluid retention and cardiac failure) No dose adjustment is required in patients with mild and moderate renal insufficiency.
Patiënten met nierinsufficiëntie (zie rubriek 4.4) Een aanpassing van de dosering is niet vereist bij patiënten met een milde en matige nierinsufficiëntie.
Limited data are available in patients with severe renal insufficiency (creatinine clearance < 30 ml/ min) and therefore rosiglitazone should be used with caution in these patients.
Over patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min) zijn beperkte gegevens beschikbaar en daarom dient rosiglitazon bij deze patiënten voorzichtig te worden gebruikt.
Patients with hepatic impairment Rosiglitazone should not be used in patients with hepatic impairment.
Patiënten met leverinsufficiëntie Rosiglitazon dient niet te worden gebruikt bij patiënten met leverinsufficiëntie.
Children and adolescents There are no data available on the use of rosiglitazone in patients under 10 years of age.
Kinderen en adolescenten Er zijn geen gegevens beschikbaar over het gebruik van rosiglitazon bij patiënten jonger dan 10 jaar.
For children aged 10 to 17 years, there are limited data on rosiglitazone as monotherapy (see sections 5.1 and 5.2).
Voor kinderen in de leeftijd van 10 tot 17 jaar zijn er beperkte gegevens beschikbaar over rosiglitazon als monotherapie (zie rubrieken 5.1 en 5.2).
The available data do not support efficacy in the paediatric population and therefore such use is not recommended.
De beschikbare gegevens geven geen ondersteuning voor de werkzaamheid in de kinderpopulatie en daarom wordt toepassing daarvoor niet aanbevolen.
Use of rosiglitazone is contraindicated in patients with:
Gebruik van rosiglitazon is gecontraïndiceerd bij patiënten met:
− known hypersensitivity to rosiglitazone or to any of the excipients
− bekende overgevoeligheid voor rosiglitazon of een van de hulpstoffen,
− cardiac failure or history of cardiac failure (NYHA class I to IV)
− hartfalen of hartfalen in de anamnese (NYHA klasse I tot IV),
− an Acute Coronary Syndrome (unstable angina, NSTEMI and STEMI) (see section 4.4)
− een acuut coronair syndroom (onstabiele angina, NSTEMI en STEMI) (zie rubriek 4.4)
− hepatic impairment
− leverinsufficiëntie.
- diabetic ketoacidosis or diabetic pre-coma.
− diabetische ketoacidose of diabetisch precoma
Fluid retention and cardiac failure Thiazolidinediones can cause fluid retention which may exacerbate or precipitate signs or symptoms of congestive heart failure.
Vochtretentie en hartfalen Thiazolidinedionen kunnen vochtretentie veroorzaken, dat tekenen of symptomen van congestief hartfalen kan verergeren of uitlokken.
All patients, particularly those receiving concurrent insulin or sulphonylurea therapy, those at risk for heart failure, and those with reduced cardiac reserve, should be monitored for signs and symptoms of adverse reactions relating to fluid retention, including weight gain and heart failure.
Alle patiënten, in het bijzonder diegenen die gelijktijdig insuline of een sulfonylureumderivaat krijgen, diegenen die een risico op hartfalen hebben en diegenen met een verminderde cardiale reserve, dienen te worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van bijwerkingen gerelateerd aan vochtretentie, waaronder gewichtstoename en hartfalen.
Increased monitoring of the patient is recommended if rosiglitazone is used in combination with metformin and insulin.
Het wordt aangeraden de patiënt vaker te controleren als rosiglitazon wordt gebruikt in combinatie met metformine en insuline.
Heart failure was also reported more frequently in patients with a history of heart failure; oedema and heart failure was also reported more frequently in elderly patients and in patients with mild or moderate renal failure.
Hartfalen werd ook vaker waargenomen bij oudere patiënten en bij patiënten met een milde of matige vorm van nierfalen.
Caution should be exercised in patients over 75 years because of the limited experience in this patient group.
Vanwege beperkte informatie over deze patiëntengroep, dient met voorzichtigheid
Since NSAIDs and rosiglitazone are associated with fluid retention, concomitant administration may increase the risk of oedema.
Omdat zowel NSAID’ s als rosiglitazon in verband worden gebracht met vochtretentie, kan bij gelijktijdig gebruik de kans op oedeem toenemen.
3 Myocardial Ischaemia The available data indicate that treatment with rosiglitazone may be associated with an increased risk of myocardial ischaemic events (see section 4.8).
Myocardischemie De beschikbare gegevens wijzen erop dat een behandeling met rosiglitazon mogelijk in verband zou kunnen worden gebracht met een toegenomen risico op ischemische hartaandoeningen (zie rubriek 4.8).
Acute Coronary Syndrome (ACS) Patients experiencing an ACS have not been studied in rosiglitazone controlled clinical trials.
Acuut Coronair Syndroom (ACS) Patiënten die een ACS ondervinden zijn niet onderzocht in gecontroleerde klinische studies met rosiglitazon.
Monitoring of liver function There have been rare reports of hepatocellular dysfunction during post-marketing experience (see section 4.8).
Monitoren van de leverfunctie In zeldzame gevallen is hepatocellulaire disfunctie gedurende ‘ post-marketing experience’ (zie rubriek 4.8) gerapporteerd.
There is limited experience with rosiglitazone in patients with elevated liver enzymes (ALT > 2.5X upper limit of normal).
Er is beperkte ervaring opgedaan met rosiglitazon bij patiënten met verhoogde leverenzymwaarden (ALT > 2,5 maal de bovengrens van normaal).
Therefore, liver enzymes should be checked prior to the initiation of therapy with rosiglitazone in all patients and periodically thereafter based on clinical judgement.
Bij alle patiënten moeten daarom de leverenzymen worden gecontroleerd voordat de behandeling met rosiglitazon wordt begonnen en daarna van tijd tot tijd op basis van klinisch oordeel.
Therapy with rosiglitazone should not be initiated in patients with increased baseline liver enzyme levels (ALT > 2.5X upper limit of normal) or with any other evidence of liver disease.
Een behandeling met rosiglitazon dient niet te worden gestart bij patiënten met verhoogde ‘ baseline’ leverenzymwaarden (ALT-verhoging van meer dan 2,5 maal de bovengrens van normaal) of bij elke andere aanwijzing van een leveraandoening.
If ALT levels are increased to > 3X upper limit of normal during rosiglitazone therapy, liver enzyme levels should be reassessed as soon as possible.
Indien tijdens een behandeling met rosiglitazon de ALT-waarden tot meer dan driemaal de bovengrens van normaal zijn gestegen, moeten de leverenzymenspiegels zo spoedig mogelijk opnieuw worden bepaald.
If ALT levels remain > 3X the upper limit of normal, therapy should be discontinued.
Indien de ALT- waarden meer dan driemaal de bovengrens van normaal blijven, dient de behandeling te worden gestaakt.
The decision whether to continue the patient on therapy with rosiglitazone should be guided by clinical judgement pending laboratory evaluations.
In afwachting van de uitslag van de laboratoriumbepalingen, dient de beslissing om de behandeling met rosiglitazon bij de patiënt al dan niet voort te zetten, plaats te vinden op geleide van een klinische beoordeling.
Anaemia Rosiglitazone treatment is associated with a dose-related reduction of haemoglobin levels.
4 Een behandeling met rosiglitazon wordt in verband gebracht met een dosisgerelateerde afname van de hemoglobinewaarden.
In patients with low haemoglobin levels before initiating therapy, there is an increased risk of anaemia during treatment with rosiglitazone.
Bij patiënten die voor het begin van de behandeling lage hemoglobinewaarden hebben, bestaat een verhoogde kans op anemie tijdens de behandeling met rosiglitazon.
Hypoglycaemia Patients receiving rosiglitazone in combination therapy with a sulphonylurea or with insulin, may be at risk for dose-related hypoglycaemia.
Hypoglykemie Patiënten die behandeld worden met rosiglitazon in combinatietherapie met een sulfonylureumderivaat of met insuline lopen mogelijk het risico van dosisafhankelijke hypoglykemie.
Increased monitoring of the patient and a reduction in the dose of the concomitant agent may be necessary.
Verhoogde controle van de patiënt en een verlaging van de dosering van het gelijktijdig toegediende geneesmiddel kan dan nodig zijn.
Triple oral therapy The use of rosiglitazone in triple oral therapy, in combination with metformin and a sulphonylurea, may be associated with increased risks for fluid retention and heart failure, as well as hypoglycaemia (see section 4.8).
Drievoudige orale combinatietherapie Het gebruik van rosiglitazon in drievoudige orale combinatietherapie met metformine en een sulfonylureumderivaat wordt mogelijk in verband gebracht met een verhoogd risico op vochtretentie en hartfalen, alsmede op hypoglykemie (zie rubriek 4.8).
Increased monitoring of the patient is recommended and adjustment of the dose of sulphonylurea may be necessary.
Het wordt aanbevolen de patiënt vaker te controleren en het kan nodig zijn de dosering van het sulfonylureumderivaat aan te passen.
The decision to initiate triple oral therapy should include consideration of the alternative to switch the patient to insulin.
Alvorens het besluit te nemen om met drievoudige orale combinatietherapie te starten dient het alternatief, het overzetten van de patiënt naar insuline, te zijn overwogen.
4 Bone disorders In a long-term study an increased incidence of bone fractures (foot, hand and arm) was observed in female patients taking rosiglitazone as monotherapy (see section 4.8).
Botafwijkingen In een langetermijnstudie werd een toegenomen incidentie van botfracturen (voet, hand en arm) waargenomen bij vrouwelijke patiënten die rosiglitazon als monotherapie gebruikten (zie rubriek 4.8).
Others Premenopausal women have received rosiglitazone during clinical studies.
Overige Gedurende klinische studies hebben premenopauzale vrouwen rosiglitazon ontvangen.
Although hormonal imbalance has been seen in preclinical studies (see section 5.3), no significant undesirable effects associated with menstrual disorders have been observed.
Alhoewel in preklinische studies (zie rubriek 5.3) een invloed op de hormonale balans is gezien, zijn geen significante ongewenste effecten waargenomen die geassocieerd zijn met menstruatiestoornissen.
As a consequence of improving insulin sensitivity, resumption of ovulation may occur in patients who are anovulatory due to insulin resistance.
Bij patiënten met anovulatie, veroorzaakt door insulineresistentie, kan door de verhoogde gevoeligheid voor insuline de ovulatie weer op gang worden gebracht.
Patients should be aware of the risk of pregnancy and if a patient wishes to become pregnant or if pregnancy occurs the treatment should be discontinued (see section 4.6).
Als een patiënt zwanger wenst te worden of als zwangerschap optreedt, dient de behandeling te worden gestopt (zie rubriek 4.6).
Rosiglitazone should be used with caution in patients with severe renal insufficiency (creatinine clearance < 30 ml/ min).
Rosiglitazon dient voorzichtig te worden gebruikt bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min).
Rosiglitazone should be used with caution during concomitant administration of CYP2C8 inhibitors (e. g. gemfibrozil) or inducers (e. g. rifampicin).
Rosiglitazon dient met voorzichtigheid te worden gebruikt tijdens gelijktijdig gebruik van CYP2C8 remmers (bijvoorbeeld gemfibrozil) of induceerders (bijvoorbeeld rifampicine).
Glycaemic control should be monitored closely.
De bloedsuikerspiegel moet nauwgezet gevolgd worden.
Rosiglitazone dose adjustment within the recommended posology or changes in diabetic treatment should be considered (see section 4.5).
Aanpassing van de dosering van rosiglitazon, binnen het aanbevolen schema, of veranderingen in de behandeling van diabetes moeten in overweging worden genomen (zie rubriek 4.5).
AVANDIA tablets contain lactose and therefore should not be administered to patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption.
AVANDIA tabletten bevatten lactose en mogen daarom niet worden voorgeschreven aan patiënten met één van de volgende, zeldzame, erfelijke aandoeningen: galactose intolerantie, Lapp lactase deficiëntie of glucose-galactose malabsorptie.
Co-administration of rosiglitazone with gemfibrozil (an inhibitor of CYP2C8) resulted in a twofold increase in rosiglitazone plasma concentrations.
Het tegelijkertijd toedienen van rosiglitazon met gemfibrozil (een CYP2C8-remmer) resulteerde in een tweevoudige verhoging van de plasmaconcentratie van rosiglitazon.
Since there is a potential for an increase in the risk of dose-related adverse reactions, a decrease in rosiglitazone dose may be needed.
Omdat er een mogelijke toename is van het risico van dosisgerelateerde bijwerkingen, kan een afname van de dosering van rosiglitazon nodig zijn.
Close monitoring of glycaemic control should be considered (see section 4.4).
Nauwgezette controle van de bloedsuikerspiegel moet worden overwogen (zie rubriek 4.4).
Co-administration of rosiglitazone with rifampicin (an inducer of CYP2C8) resulted in a 66% decrease in rosiglitazone plasma concentrations.
5 Het tegelijkertijd toedienen van rosiglitazon met rifampicine (een induceerder van CYP2C8) resulteerde in een afname van 66% van de plasmaconcentratie van rosiglitazon.
It cannot be excluded that other inducers (e. g. phenytoin, carbamazepine, phenobarbital, St John’ s wort) may also affect rosiglitazone exposure.
Het kan niet worden uitgesloten dat andere induceerders (bijvoorbeeld fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital, St.- Janskruid) ook een effect hebben op de blootstelling aan rosiglitazon.
The rosiglitazone dose may need to be increased.
Het kan nodig zijn de dosering van rosiglitazon te verhogen.
Concomitant administration with the oral anti-diabetic agents metformin, glibenclamide and acarbose did not result in any clinically relevant pharmacokinetic interactions with rosiglitazone.
Gelijktijdig gebruik van de orale antidiabetica metformine, glibenclamide en acarbose had geen enkele klinisch relevante farmacokinetische interacties met rosiglitazon tot gevolg.
Moderate ingestion of alcohol with rosiglitazone has no effect on glycaemic control.
Een matige inname van alcohol gelijktijdig met rosiglitazon heeft geen invloed op de regulering van de bloedglucosespiegel.
No clinically relevant interactions with digoxin, the CYP2C9 substrate warfarin, the CYP3A4 substrates nifedipine, ethinylestradiol or norethindrone were observed after co-administration with rosiglitazone.
Klinisch relevante interacties met digoxine, het CYP2C9-substraat warfarine, de CYP3A4-substraten nifedipine ethinyloestradiol en norethisteron werden niet waargenomen na gelijktijdige toediening van rosiglitazon.
Studies in animals have
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van rosiglitazon bij zwangere vrouwen.
5 shown reproductive toxicity (see section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).
Rosiglitazone should not be used during pregnancy.
Avandia dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt.
Rosiglitazone has been detected in the milk of experimental animals.
Rosiglitazon is aangetoond in de melk van proefdieren.
It is not known whether breast- feeding will lead to exposure of the infant to drug.
Het is niet bekend of borstvoeding zal leiden tot een blootstelling van de zuigeling aan het geneesmiddel.
Rosiglitazone should therefore not be used in women who are breast-feeding.
Rosiglitazon dient daarom niet te worden gebruikt door vrouwen die borstvoeding geven.
AVANDIA has no or negligible influence on the ability to drive and use machines.
AVANDIA heeft geen of een verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid of het vermogen om machines te bedienen.
Adverse reactions for each treatment regimen are presented below by system organ class and absolute frequency.
Gegevens uit klinisch onderzoek De bijwerkingen voor elk behandelingsregime zijn hieronder aangegeven per orgaansysteem en absolute frequentie.
Frequencies are defined as: very common ≥ 1/ 10; common ≥ 1/ 100, < 1/ 10; and uncommon ≥ 1/ 1000, < 1/ 100.
De frequenties zijn als volgt gedefinieerd: zeer vaak ≥ 1/10, vaak ≥ 1/100, < 1/10; en soms ≥ 1/1000, < 1/100.
Table 1 lists adverse reactions identified from an integrated clinical trial population of over 5,000 rosiglitazone-treated patients.
In tabel 1 worden de bijwerkingen weergegeven die zijn gevonden in een geïntegreerde klinische onderzoekspopulatie van meer dan 5000 met rosiglitazon behandelde patiënten.
Within each system organ class, adverse reactions are presented in the table by decreasing frequency for the rosiglitazone monotherapy treatment regimen.
Binnen elke systeemorgaanklasse worden de bijwerkingen gepresenteerd in de tabel naar afnemende frequentie voor het rosiglitazon monotherapie behandelregime.
The frequency of adverse reactions identified from clinical trial data
De frequentie van de bijwerkingen bepaald op basis van gegevens uit klinisch onderzoek
Frequency of adverse reaction by treatment regimen
Frequentie van bijwerking naar behandelingsregime RSG RSG + MET RSG + SU
RSG + MET
Vaak Vaak
RSG + SU
Vaak Vaak Vaak
RSG +MET +SU
Vaak Vaak
Blood and the lymphatic system disorders anaemia leucopaenia thrombocytopaenia granulocytopaenia
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Common Common Common Common Common
hypercholesterolemie1 hypertriglyceridemie
Common Common Common
Vaak
hyperlipaemia weight increase increased appetite
hyperlipemie gewichtstoename verhoogde eetlust
Common Common Common Common Common
Vaak Vaak Vaak
Common Common Uncommon
Vaak Vaak
Common Common
Vaak Vaak Soms
cardiac failure2
hartfalen2
cardiac ischaemia3*
hartischemie3
Musculoskeletal and connective tissue disorders bone fractures myalgia*
Skeletspierstelsel- botfracturen4 myalgie *
Common
en bindweefselaandoeningen Vaak
General disorders and administration site conditions oedema
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Common Common Very common Very common
Vaak Vaak
RSG - Rosiglitazone monotherapy; RSG + MET - Rosiglitazone with metformin; RSG + SU - Rosiglitazone with sulphonylurea; RSG + MET + SU - Rosiglitazone with metformin and sulphonylurea
RSG - Rosiglitazon monotherapie; RSG + MET – Rosiglitazon met metformine; RSG + SU – Rosiglitazon met sulfonylurea; RSG + MET + SU – Rosiglitazon met metformine en sulfonylurea
1 Hypercholesterolaemia was reported in up to 5.3% of patients treated with rosiglitazone (monotherapy, dual or triple oral therapy).
1 Hypercholesterolemie werd gemeld bij tot 5,3% van de patiënten behandeld met rosiglitazon (monotherapie, combinatie- of orale tripeltherapie).
The elevated total cholesterol levels were associated with increase in both LDLc and HDLc, but the ratio of total cholesterol: HDLc was unchanged or improved in long term studies.
De verhoogde spiegels totaal cholesterol gingen gepaard met een stijging van zowel de LDLc als de HDLc, maar de verhouding totaal cholesterol:HDLc was onveranderd of verbeterd in langetermijnonderzoek.
2 An increased incidence of heart failure has been observed when rosiglitazone was added to treatment regimens with a sulphonylurea (either as dual or triple therapy), and appeared higher with 8 mg rosiglitazone compared to 4 mg rosiglitazone (total daily dose).
Het voorkomen van hartfalen in drievoudige orale
The incidence of heart failure on triple oral therapy was 1.4% in the main double blind study, compared to 0.4% for metformin plus 7 sulphonylurea dual therapy.
7 combinatietherapie was 1,4% in de dubbelblinde hoofdstudie, ten opzichte van 0,4% voor een combinatietherapie van metformine plus sulfonylureumderivaat.
Moreover in patients with congestive heart failure NYHA class I-II, a placebo-controlled one-year trial demonstrated worsening or possible worsening of heart failure in 6.4% of patients treated with rosiglitazone, compared with 3.5% on placebo.
Bovendien toonde bij patiënten met congestief hartfalen NYHA klasse I-II een placebogecontroleerde 1 jaar durende trial verslechtering of mogelijke verslechtering van hartfalen aan bij 6,4% van de patiënten behandeld met rosiglitazon, vergeleken met 3,5% bij placebogebruikers.
3 In a retrospective analysis of data from 42 pooled short-term clinical studies, the overall incidence of events typically associated with cardiac ischaemia was higher for rosiglitazone containing regimens, 1.99% versus combined active and placebo comparators, 1.51% [Hazard ratio 1.31 (95% confidence interval 1.01 - 1.70)].
3 In een retrospectieve analyse van de gepoolde gegevens uit 42 kortdurende klinische studies was de totale incidentie van voorvallen die kenmerkend in verband werden gebracht met hartischemie hoger voor behandelschema’ s met rosiglitazon, namelijk 1,99%, vergeleken met een incidentie van 1,51% voor de gecombineerde actieve en placebo behandelschema’ s [relatief risico 1,31 (95% betrouwbaarheidsinterval 1,01 - 1,70)].
In a large observational study where patients were well-matched at baseline, the incidence of the composite endpoint myocardial infarction and coronary revascularization was 17.46 events per 1000 person years for rosiglitazone containing regimens and 17.57 events per 1000 person years for other anti-diabetic agents [Hazard ratio 0.93 (95% confidence interval 0.80 - 1.10)].
In een grote observationele studie waarin de patiënten bij de start goed overeenkwamen, was de incidentie van samengestelde eindpunt myocardinfarcten en coronaire revascularisatie 17,46 voorvallen per 1000 personenjaren voor behandelschema’ s met rosiglitazon en 17,57 voorvallen per 1000 personenjaren voor andere anti-diabetica [relatief risico 0,93 (95% betrouwbaarheidsinterval 0,80 - 1,10)].
Three large long-term prospective randomised controlled clinical trials (mean duration 41 months; 14,067 patients), comparing rosiglitazone to some other approved oral antidiabetic agents or placebo, have not confirmed or excluded this risk.
In drie grote langetermijn-, prospectieve, gerandomiseerde en gecontroleerde klinische studies (gemiddelde studieduur 41 maanden; 14.067 patiënten), waarbij rosiglitazon werd vergeleken met enkele andere geregistreerde orale geneesmiddelen tegen diabetes of met placebo, kon dit risico noch bevestigd noch uitgesloten worden.
In double-blind clinical trials with rosiglitazone the incidence of elevations of ALT greater than three times the upper limit of normal was equal to placebo (0.2%) and less than that of the active comparators (0.5% metformin/ sulphonylureas).
In dubbelblinde klinische studies met rosiglitazon was de incidentie van ALT-verhogingen van meer dan driemaal de bovengrens van normaal vergelijkbaar met placebo (0,2%) en geringer dan die van de actieve vergelijkingsmedicatie (0,5% metformine/sulfonylureumderivaten).
The incidence of all adverse events relating to liver and biliary systems was < 1.5% in any treatment group and similar to placebo.
De incidentie van alle aan de lever en galwegen gerelateerde bijwerkingen was < 1,5% in alle behandelingsgroepen en vergelijkbaar met placebo.
The frequency of adverse reactions identified from post-marketing data
De frequentie van bijwerkingen bepaald uit post-marketing gegevens met rosiglitazon
rapid and excessive weight gain
snelle en excessieve gewichtstoename
Immune system disorders (see Skin and subcutaneous tissue disorders) anaphylactic reaction
Immuunsysteemaandoeningen (zie Huid- en onderhuidaandoeningen)
macular oedema
maculair oedeem
Cardiac disorders congestive heart failure/ pulmonary oedema
congestief hartfalen/longoedeem
hepatic dysfunction, primarily evidenced by elevated hepatic enzymes5
leverdisfunctie, primair gekenmerkt door verhoogde leverenzymen5
Skin and subcutaneous tissue disorders (see Immune system disorders) angioedema skin reactions (e. g. urticaria, pruritus, rash) 5
Huid- en onderhuidaandoeningen (zie Immuunsysteemaandoeningen) 5
Rare cases of elevated liver enzymes and hepatocellular dysfunction have been reported.
Zeldzame gevallen van verhoogde leverenzymen en hepatocellulaire disfunctie zijn gemeld.
In very rare cases a fatal outcome has been reported.
In zeer zeldzame gevallen is een fatale afloop gerapporteerd.
Limited data are available with regard to overdose in humans.
Er zijn weinig gegevens beschikbaar omtrent een overdosis bij de mens.
In the event of an overdose, it is recommended that appropriate supportive treatment should be initiated, as dictated by the patient's clinical status.
In het geval van een overdosis wordt aanbevolen een passende ondersteunende behandeling te beginnen op geleide van de klinische toestand van de patiënt.
Rosiglitazone is highly protein bound and is not cleared by haemodialysis.
Rosiglitazon bindt zich in hoge mate aan plasma-eiwitten en wordt niet verwijderd door hemodialyse.
Pharmacotherapeutic group: oral blood glucose lowering drugs, thiazolidinediones, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: orale bloedglucoseverlagende middelen; thiazolidinedionen, ATC-code:
Rosiglitazone is a selective agonist at the PPARγ (peroxisomal proliferator activated receptor gamma) nuclear receptor and is a member of the thiazolidinedione class of anti-diabetic agents.
Rosiglitazon is een selectieve agonist van de PPARγ (peroxisomal proliferator activated gamma) nucleaire receptor en behoort tot de thiazolidinediongroep van bloedglucoseverlagende middelen.
Preclinical data The antihyperglycaemic activity of rosiglitazone has been demonstrated in a number of animal models of type 2 diabetes.
Preklinische gegevens De bloedglucoseverlagende werking van rosiglitazon is aangetoond in een aantal Type 2 diabetes- diermodellen.
In addition, rosiglitazone preserved ß-cell function as shown by increased pancreatic islet mass and insulin content and prevented the development of overt hyperglycaemia in animal models of type 2 diabetes.
Daarnaast houdt rosiglitazon de functie van de β -cellen intact, hetgeen zich 9 manifesteerde in een toegenomen massa van de eilandjes van Langerhans en gehalte aan insuline en voorkwam het optreden van hyperglykemie in Type 2 diabetes diermodellen.
The major metabolite (para-hydroxy-sulphate) with high affinity to the soluble human PPARγ, exhibited relatively high potency in a glucose tolerance assay in obese mouse.
De voornaamste metaboliet (para-hydroxysulfaat) met een hoge affiniteit voor het oplosbare humane PPARγ, vertoonde een relatief hoge potentie in een glucosetolerantiebepaling bij muizen met overgewicht.
9 Clinical trials data The glucose lowering effects observed with rosiglitazone are gradual in onset with near maximal reductions in fasting plasma glucose (FPG) evident following approximately 8 weeks of therapy.
Klinische gegevens De bloedglucoseverlagende effecten van rosiglitazon treden geleidelijk op met een bijna maximale verlaging van de FPG circa 8 weken na aanvang van de behandeling.
The improved glycaemic control is associated with reductions in both fasting and post-prandial glucose.
De verbetering van de regulering van de bloedglucosespiegel wordt geassocieerd met verlaging van glucose zowel na vasten als na een maaltijd.
In mechanistic studies, the weight increase was predominantly shown to be due to increased subcutaneous fat with decreased visceral and intra-hepatic fat.
In studies naar het mechanisme werd voornamelijk aangetoond dat de gewichtstoename het gevolg is van toegenomen onderhuids vet en afgenomen visceraal en intrahepatisch vet.
Consistent with the mechanism of action, rosiglitazone reduced insulin resistance and improved pancreatic ß-cell function.
In overeenstemming met het werkingsmechanisme verminderde rosiglitazon de insulineresistentie en verbeterde het de functie van de β -cellen in de pancreas.
As a consequence of different but complementary mechanisms of action, dual oral therapy of rosiglitazone with a sulphonylurea or metformin resulted in additive effects on glycaemic control in type 2 diabetic patients.
Als gevolg van verschillende doch complementaire werkingsmechanismen, leidt een tweevoudige orale combinatietherapie van rosiglitazon met een sulfonylureumderivaat of met metformine tot additieve effecten op de regulering van het bloedglucosegehalte bij Type 2 diabetespatiënten.
In studies with a maximal duration of three years, rosiglitazone given once or twice daily produced a sustained improvement in glycaemic control (FPG and HbA1c).
In studies met een maximale duur van 3 jaar, bewerkstelligt rosiglitazon in een één- of tweemaal daagse dosering een blijvende verbetering van de bloedglucosewaarden (FPG en HbA1c).
An outcome study has not been completed with rosiglitazone, therefore the long-term benefits associated with improved glycaemic control have not been demonstrated.
Een outcome studie (therapie-effect studie) met rosiglitazon is niet voltooid en derhalve zijn de langetermijnvoordelen die geassocieerd worden met een verbeterde instelling van de bloedglucosewaarden niet aangetoond.
At 18 months, in an ongoing long term comparator study, rosiglitazone in dual oral therapy with metformin or a sulphonylurea was non-inferior to the combination of sulphonylurea plus metformin for lowering HbA1c.
Na 18 maanden, in een lopende langetermijnstudie met vergelijkbare geneesmiddelen, bleek rosiglitazon in tweevoudige orale combinatietherapie met metformine of met een sulfonylureumderivaat non-inferieur te zijn ten opzichte van de combinatie van een sulfonylureumderivaat met metformine voor wat betreft het verlagen van HbA1c.
An active controlled clinical trial (rosiglitazone up to 8 mg daily or metformin up to 2,000 mg daily) of 24 weeks duration was performed in 197 children (10-17 years of age) with type 2 diabetes.
Een gecontroleerde, vergelijkende klinische studie (dagelijks tot 8 mg rosiglitazon of dagelijks tot 2000 mg metformine) met een duur van 24 weken werd uitgevoerd bij 197 kinderen (10-17 jaar) met Type 2 diabetes.
Improvement in HbA1c from baseline achieved statistical significance only in the metformin group.
Alleen in de metforminegroep trad statistisch significante verbetering op van HbA1c, vergeleken met de uitgangswaarden.
Rosiglitazone failed to demonstrate non-inferiority to metformin.
Er kon niet worden aangetoond dat rosiglitazon non-inferieur was ten opzichte van metformine.
Following rosiglitazone treatment, there were no new safety concerns noted in children compared to adult patients with type 2 diabetes mellitus.
Na behandeling met rosiglitazon werden bij kinderen geen nieuwe aspecten met betrekking tot de veiligheid gevonden ten opzichte van volwassen patiënten met Type 2 diabetes mellitus.
No long-term efficacy and safety data are available in paediatric patients.
Er zijn geen werkzaamheids- en veiligheidsgegevens op de lange termijn beschikbaar voor patiënten in de jeugdleeftijd.
There are no studies completed assessing long-term cardiovascular outcome in patients receiving rosiglitazone.
Voltooide studies ter beoordeling van de langetermijn, cardiovasculaire effecten bij patiënten die zijn behandeld met zijn niet beschikbaar.
Absorption Absolute bioavailability of rosiglitazone following both a 4 and an 8 mg oral dose is approximately 99%.
Absorptie De absolute biologische beschikbaarheid van rosiglitazon na een orale dosis van 4 mg en 8 mg bedraagt ongeveer 99%.
Rosiglitazone plasma concentrations peak at around 1 hour after dosing.
De piekplasmaconcentraties van rosiglitazon worden ongeveer 1 uur na een 10 orale dosis bereikt.
Administration of rosiglitazone with food resulted in no change in overall exposure (AUC), although a small decrease in Cmax (approximately 20% to 28%) and a delay in tmax (ca.1.75 h) were observed compared to dosing in the fasting state.
Toediening van rosiglitazon met voedsel had geen verandering in de totale blootstelling (AUC) tot gevolg, echter ten opzichte van de toediening in nuchtere toestand werd een geringe verlaging van Cmax (circa 20% tot 28%) en een vertraging in tmax (circa 1,75 uur) waargenomen.
Distribution The volume of distribution of rosiglitazone is approximately 14 litres in healthy volunteers.
Distributie Het distributievolume van rosiglitazon bedraagt circa 14 liter in gezonde vrijwilligers.
The protein binding of the major metabolite (para-hydroxy-sulphate) is very high (> 99.99%).
De eiwitbinding van de voornaamste metaboliet (para-hydroxysulfaat) is zeer hoog (> 99,99%).
The contribution of the major metabolite (para-hydroxy-sulphate) to the
De bijdrage van de voornaamste metaboliet (para-hydroxysulfaat) aan de totale antidiabetische activiteit van rosiglitazon bij de mens is niet volledig opgehelderd en het kan niet worden uitgesloten dat de metaboliet kan bijdragen aan de activiteit.
Since there is no significant in vitro inhibition of CYP1A2, 2A6, 2C19, 2D6, 2E1, 3A or 4A with rosiglitazone, there is a low probability of significant metabolism-based interactions with substances metabolised by these P450 enzymes.
Omdat er met rosiglitazon geen significante in vitro remming van CYP1A2, 2A6, 2C19, 2D6, 2E1, 3A of 4A is waargenomen, is de kans gering dat significante metabolismegerelateerde interacties van substanties die door deze P450-enzymen worden gemetaboliseerd, optreden.
Elimination Total plasma clearance of rosiglitazone is around 3 l/ h and the terminal elimination half-life of rosiglitazone is approximately 3 to 4 hours.
Eliminatie Totale plasmaklaring van rosiglitazon is ongeveer 3 l/uur en de terminale halfwaardetijd van rosiglitazon bedraagt ongeveer 3-4 uur.
No intact drug is excreted in urine or faeces.
Geen onveranderd geneesmiddel wordt via de urine of de feces uitgescheiden.
The terminal half-life for radioactivity was about 130 hours indicating that elimination of metabolites is very slow.
De terminale halfwaardetijd voor radioactiviteit was ongeveer 130 uur, hetgeen wijst op een zeer langzame eliminatie van metabolieten.
Accumulation of the metabolites in plasma is expected upon repeated dosing, especially that of the major metabolite (para-hydroxy-sulphate) for which an 8-fold accumulation is anticipated.
Accumulatie van metabolieten in plasma wordt verwacht na herhaalde doseringen, in bijzonder dat van de voornaamste metaboliet (para- hydroxysulfaat) waarvoor een 8-voudige accumulatie wordt verwacht.
In the pooled population pharmacokinetic analysis, there were no marked differences in the pharmacokinetics of rosiglitazone between males and females.
Uit de geïntegreerde farmacokinetische populatie analyse bleek dat er geen uitgesproken verschillen waren in de farmacokinetiek van rosiglitazon tussen mannen en vrouwen.
In the pooled population pharmacokinetic analysis, age was not found to influence the pharmacokinetics of rosiglitazone to any significant extent.
Uit de geïntegreerde farmacokinetische populatie analyse bleek dat leeftijd geen significante invloed had op de farmacokinetiek van rosiglitazon.
Children and adolescents:
11 Kinderen en jongeren:
Population pharmacokinetic analysis including 96 paediatric patients aged 10 to 18 years and weighing 35 to 178 kg suggested similar mean CL/ F in children and adults.
Analyse van de farmacokinetiek in een populatie van 96 patiënten in de leeftijd van 10 tot 18 jaar en met een gewicht van 35 tot 178 kg suggereerde soortgelijke gemiddelde CL/F bij kinderen en volwassenen.
Individual CL/ F in the paediatric population was in the same range as individual adult data.
De individuele CL/F in de jeugdpopulatie lagen in dezelfde orde van grootte als bij de individuele gegevens van volwassenen.
CL/ F seemed to be independent of age, but increased with weight in the paediatric population.
CL/F leek onafhankelijk te zijn van de leeftijd, maar nam in de jeugdpopulatie toe met het gewicht.
In cirrhotic patients with moderate (Child-Pugh B) hepatic impairment, unbound Cmax and AUC were 2- and 3-fold higher than in normal subjects.
Bij levercirrose-patiënten met een matige gestoorde leverfunctie (Child-Pugh), was de ongebonden Cmax en AUC 2-3 maal zo hoog als bij normale patiënten.
Adverse effects observed in animal studies with possible relevance to clinical use were as follows:
De bijwerkingen die in dierproeven werden waargenomen met mogelijke relevantie voor klinisch gebruik waren de volgende:
In addition, rosiglitazone inhibited ovarian oestradiol and progesterone synthesis and lowered plasma levels of these hormones resulting in effects on oestrus/ menstrual cycles and fertility (see section 4.4).
Daarnaast remde rosiglitazon de synthese van oestradiol en progesteron in de ovaria en verlaagt het de plasmaspiegels van deze hormonen, hetgeen resulteert in effecten op de oestrus/menstruatiecyclus en de vruchtbaarheid (zie rubriek 4.4).
11 In an animal model for familial adenomatous polyposis (FAP), treatment with rosiglitazone at 200 times the pharmacologically active dose increased tumour multiplicity in the colon.
In een diermodel voor ‘ familial adenomatous polyposis (FAP )’, verhoogde een behandeling van rosiglitazon in een dosis die het 200-voudige was van de farmacologisch werkzame dosis, de tumormassa in de darm.
Sodium starch glycollate (Type A) hypromellose microcrystalline cellulose lactose monohydrate magnesium stearate.
Natrium zetmeelglycollaat (Type A) hypromellose microkristallijne cellulose lactosemonohydraat magnesiumstearaat
Hypromellose 6cP Titanium dioxide E171 Macrogol 3000 Lactose monohydrate Glycerol triacetate Iron oxide red E172.
Filmcoating (Opadry roze OY-L-24802) Hypromellose 6cP Titaandioxide E171 Macrogol 3000 Lactosemonohydraat Glyceroltriacetaat Rood ijzeroxide E172
Opaque blister packs (PVC/ aluminium).
Opake blisterverpakkingen (PVC/Aluminium).
56, 112, 168 or 180 film-coated tablets or 56 film-coated tablets, unit dose pack.
56, 112, 168 of 180 filmomhulde tabletten of 56 filmomhulde tabletten, eenheidsdosisverpakking.
EU/ 1/ 00/ 137/ 002-004, EU/ 1/ 00/ 137/ 013, EU/ 1/ 00/ 137/ 016
EU/1/00/137/002-004, EU/1/00/137/013, EU/1/00/137/016
11 July 2000 Date of latest renewal:
Datum van laatste hernieuwing:
11 July 2005
11 juli 2005.
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Gedetailleerde informatie over dit medicijn is verkrijgbaar via de website van het Europese Geneesmiddelen Agentschap (EMEA) http://www.emea.europa.eu /
AVANDIA 4 mg film-coated tablets.
AVANDIA 4 mg filmomhulde tabletten.
Each tablet contains rosiglitazone maleate corresponding to 4 mg rosiglitazone.
Elke tablet bevat rosiglitazonmaleaat overeenkomend met 4 mg rosiglitazon.
Excipient Contains lactose (approximately 105 mg).
Hulpstof Bevat lactose (ongeveer 105 mg).
Film-coated tablet.
Filmomhulde tablet Oranje filmomhulde tabletten.
4.
Ze zijn gemerkt met “ GSK” op een zijde en “ 4” op de andere zijde.
Rosiglitazone may be given once or twice a day.
14 Rosiglitazon kan 1 of 2 maal per dag worden gegeven.
14 Elderly (see section 4.4 Fluid retention and cardiac failure) No dose adjustment is required in the elderly.
Ouderen (zie rubriek 4.4) Een aanpassing van de dosering is niet vereist voor ouderen.
− known hypersensitivity to rosiglitazone or to any of the excipients
− bekende overgevoeligheid voor rosiglitazon of een van de hulpstoffen
− cardiac failure or history of cardiac failure (NYHA class I to IV)
− hartfalen of hartfalen in de anamnese (NYHA klasse I tot IV)
− hepatic impairment
− leverinsufficiëntie
Caution should be exercised in patients over 75 years because of the limited experience in this patient group.
Vanwege beperkte informatie over deze patiëntengroep, dient met voorzichtigheid te worden omgegaan met patiënten boven de 75 jaar.
Combination with insulin An increased incidence of cardiac failure has been observed in clinical trials when rosiglitazone is used in combination with insulin.
15 Combinatie met insuline Een toegenomen incidentie van hartfalen is waargenomen in klinische studies bij gebruik van rosiglitazon in combinatie met insuline.
15 Myocardial Ischaemia The available data indicate that treatment with rosiglitazone may be associated with an increased risk of myocardial ischaemic events (see section 4.8).
Myocardischemie De beschikbare gegevens wijzen erop dat een behandeling met rosiglitazon mogelijk in verband zou kunnen worden gebracht met een toegenomen risico op ischemische hartaandoeningen (zie rubriek 4.8).
If ALT levels are increased to > 3X upper limit of normal during rosiglitazone therapy, liver enzyme levels should be reassessed as soon as possible.
Indien tijdens een behandeling met rosiglitazon de ALT-waarden tot meer dan driemaal de bovengrens van normaal zijn gestegen, moeten de leverenzymspiegels zo spoedig mogelijk opnieuw worden bepaald.
Anaemia Rosiglitazone treatment is associated with a dose-related reduction of haemoglobin levels.
16 Een behandeling met rosiglitazon wordt in verband gebracht met een dosisgerelateerde afname van de hemoglobinewaarden.
16 Bone disorders In a long-term study an increased incidence of bone fractures (foot, hand and arm) was observed in female patients taking rosiglitazone as monotherapy (see section 4.8).
Botafwijkingen In een langetermijnstudie werd een toegenomen incidentie van botfracturen (voet, hand en arm) waargenomen bij vrouwelijke patiënten die rosiglitazon als monotherapie gebruikten (zie rubriek 4.8).