qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
AstraZeneca S A 4, Theotokopoulou & Astronafton str GR-151 25 Maroussi Athens Greece
AstraZeneca S A 4, Theotokopoulou & Astronafton str GR-151 25 Maroussi Athene Griekenland
2
2 Lidstaat
AstraZeneca A/ S Roskildevej 22 DK-2620 Albertslund Denmark
AstraZeneca A/S Roskildevej 22 DK-2620 Albertslund Denemarken
AstraZeneca UK Limited Horizon Place, 600 Capability Green, Luton, Bedfordshire LU1 3LU England UK
AstraZeneca UK Limited Horizon Place, 600 Capability Green, Luton, Bedfordshire LU1 3LU Engeland Verenigd Koninkrijk
AstraZeneca Netherlands P O Box 599 NL-2700 An Zoetermeer Netherlands
AstraZeneca Netherlands Postbus 599 NL-2700 AN Zoetermeer Nederland
AstraZeneca Belgium Egide Van Ophemstraat 110 B-1180 Brussels Belgium
AstraZeneca Belgium Egide Van Ophemstraat 110 B-1180 Brussel België
AstraZeneca AB 151 85 Södertälje Södertälje Sweden
AstraZeneca AB 151 85 Södertälje Södertälje Zweden
OVERALL SUMMARY OF THE SCIENTIFIC EVALUATION OF CRESTOR 5 mg (see Annex I)
ALGEHELE SAMENVATTING VAN DE WETENSCHAPPELIJKE BEOORDELING VAN CRESTOR 5 mg (zie bijlage I)
Rosuvastatin (Crestor) 10 mg is currently authorised in the majority of MS as a start and maintenance dose with acceptable risk/ benefit ratio.
Rosuvastatine (Crestor) 10 mg is momenteel goedgekeurd in de meeste lidstaten als start- en onderhoudsdosis met aanvaardbare risico/baten-verhouding.
Updated clinical trials information and post-marketing data do not provide grounds to change this assessment or to recommend specific amendments to the prescribing information for this dose level.
De nadere inlichtingen over klinische experimenten en gegevens na het in de handel brengen verschaffen geen redenen om deze evaluatie te veranderen of om specifieke wijzigingen aan te bevelen in de voorschrijfinformatie voor dit doseringsniveau.
The difference in lipid-lowering efficacy between rosuvastatin 5 mg and 10 mg is that anticipated with a statin, i. e. a doubling of the dose from 5 mg to 10 mg (either through start dose or through up-titration) produces an average incremental reduction of LDL-C of 6%, from an average 41% to 47%.
Het verschil in lipideverlagende werkzaamheid tussen rosuvastatine 5 mg en 10 mg is zoals verwacht voor een statine, dus dat een verdubbeling van de dosis van 5 mg tot 10 mg (ofwel als startdosis of door een geleidelijke dosisverhoging) een gemiddelde stapsgewijze vermindering van LDL-c bewerkstelligt van 6%, van een gemiddelde van 41% tot 47%.
The assessment of relevance of this incremental reduction is complex, and must take into account the body of evidence available from outcome trials for this class of agents.
De evaluatie van relevantie van deze stapsgewijze daling is complex.
This is reflected in available treatment guidelines from learned societies.
Er dient rekening gehouden te worden met al het beschikbare bewijsmateriaal van outcome- experimenten voor deze geneesmiddelenklasse.
Available data do not allow conclusion on a general threshold level beyond which further reduction of LDL-C is futile.
Uit de beschikbare gegevens valt geen conclusie te trekken over een algemene drempelwaarde waarna een verdere vermindering van LDL-c nutteloos is.
The potential relevance of need of > 45% reduction of LDL-C, and that this could be taken into account in an individualised choice of start dose, has already been acknowledged by CHMP for other products of this class.
De mogelijke relevantie van de noodzaak van > 45% vermindering van LDL-c, en dat hiermee rekening gehouden kan worden bij de persoonlijke keuze van een startdosis, werd al erkend door het CHMP voor andere producten van deze klasse.
The overall experience with rosuvastatin 5 mg is more limited than that with 10 mg but available clinical trials information and post-marketing data do not support relevant safety benefit at group level of the 5 mg dose, in comparison with the 10 mg dose.
De algemene ervaring voor rosuvastatine 5 mg is beperkter dan die voor 10 mg, maar de beschikbare informatie uit klinische experimenten en gegevens na het in de handel brengen wijzen niet op een aanvullend voordeel voor de veiligheid op groepsniveau voor de dosis van 5 mg, vergeleken met 10 mg.
There are no data to support a steeper dose relationship for adverse reactions (myopathy, hepatotoxicity) for rosuvastatin, compared with other statins.
Er zijn geen gegevens die een steilere dosisverhouding ondersteunen voor bijwerkingen (myopathie, hepatotoxiciteit) bij rosuvastatine vergeleken met andere statinen.
It is not considered necessary to request a generally higher ratio between start dose and maximum dose for rosuvastatin (20 mg in the general target population, 40 mg in selected patients) than has been requested for other statins assessed by CHMP (simvastatin, pravastatin).
Het wordt niet nodig geacht om een over het algemeen groter verschil te eisen tussen de startdosis en de maximale dosis voor rosuvastatine (20 mg bij de algemene doelpopulatie, 40 mg bij geselecteerde patiënten) dan werd gevraagd voor andere statinen geëvalueerd door het CHMP (simvastatine, pravastatine).
Rather, the choice of start dose should take into account potential safety concerns in the individual patient based e. g. on sensitivity to adverse reactions and pharmacokinetic considerations.
Bij de keuze van de startdosering dient er liever rekening gehouden te worden met de mogelijke veiligheidsproblemen bij individuele patiënten op basis van de gevoeligheid voor bijwerkingen en met farmacokinetische argumenten.
In conclusion, the benefit/ risk ratio is favourable for Crestor 5 or Crestor 10 mg as alternative start doses.
Tot slot is de baten/risicoverhouding gunstig voor Crestor 5 mg of Crestor 10 mg als alternatieve startdosering.
Based on the finding that
Op basis van de bevinding dat
⇒ Crestor 10 mg daily dose leads to a higher reduction in LDL-C compared with 5 mg
⇒ De dagelijkse dosis van Crestor 10 mg de LDL-c meer doet dalen dan 5 mg
⇒ No important safety or tolerability difference between rosuvastatin 5 mg and 10 mg is evident on the basis of post-marketing or clinical trial data
⇒ Er geen belangrijk verschil blijkt voor de veiligheid of verdraagbaarheid tussen rosuvastatine 5 mg en 10 mg op basis van gegevens na het in de handel brengen of de klinische experimenten
The conclusion is that the benefit/ risk ratio is favourable for Crestor 5 mg or Crestor 10 mg as alternative start doses.
is de conclusie dat de baten/risicoverhouding gunstig is voor Crestor 5 mg of Crestor 10 mg als alternatieve startdoseringen.
Crestor 5 mg film-coated tablets.
Crestor 5, filmomhulde tablet 5 mg
Each tablet contains 5 mg rosuvastatin (as rosuvastatin calcium).
Rosuvastatine calcium, overeenkomend met respectievelijk 5 mg, 10 mg, 20 mg en 40 mg rosuvastatine.
For excipients see 6.1.
Voor hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
Round, yellow coloured, intagliated with'ZD4522 'and '5' on one side and plain on the reverse.
Crestor 5 is een ronde, gele fimomhulde tablet gemerkt met ‘ ZD4522’ en ‘ 5’ aan de ene zijde en effen aan de andere zijde.
Primary hypercholesterolaemia (type IIa including heterozygous familial hypercholesterolaemia) or mixed dyslipidaemia (type IIb) as an adjunct to diet when response to diet and other non- pharmacological treatments (e. g. exercise, weight reduction) is inadequate.
Primaire hypercholesterolemie (type IIa, inclusief heterozygote familiaire hypercholesterolemie) of gemengde (gecombineerde) dyslipidemie (type IIb) als adjuvans bij dieet, wanneer de respons op dieet en andere niet farmacologische behandelingen (bijvoorbeeld lichaamsbeweging, gewichtsvermindering) onvoldoende zijn.
LDL apheresis) or if such treatments are not appropriate.
Homozygote familiaire hypercholesterolemie, als adjuvans bij dieet en andere lipidenverlagende behandelingen (bijvoorbeeld LDL aferese) of als zulke behandelingen niet zijn aangewezen.
Before treatment initiation the patient should be placed on a standard cholesterol-lowering diet that should continue during treatment.
Alvorens de behandeling te starten dient de patiënt een standaard cholesterolverlagend dieet te volgen dat tijdens de behandeling dient te worden voortgezet.
The dose should be individualised according to the goal of therapy and patient response, using current consensus guidelines.
De dosering dient individueel te worden bepaald afhankelijk van de doelstelling van de behandeling en de respons van de patiënt met gebruikmaking van de vigerende consensus richtlijnen.
The recommended start dose is 5 or 10 mg orally once daily in both statin naïve or patients switched from another HMG CoA reductase inhibitor.
De aanbevolen startdosering is voor zowel statine naïeve patiënten als patiënten die geswitcht worden van een andere HMG-CoA reductase remmer éénmaal daags 5 of 10 mg.
The choice of start dose should take into account the individual patient’ s cholesterol level and future cardiovascular risk as well as the potential risk for adverse reactions (see below).
Bij de keuze van een startdosering dient zowel met de individuele cholesterolspiegel van de patiënt als met het toekomstig cardiovasculaire risico als met het potentiële risico van bijwerkingen (zie hieronder) rekening te worden gehouden.
A dose adjustment to the next dose level can be made after 4 weeks, if necessary (see Section 5.1 Pharmacodynamic properties).
Indien nodig kan na 4 weken de dosering worden verdubbeld(zie rubriek 5.1. ‘ Farmacodynamische eigenschappen’).
In light of the increased reporting rate of adverse reactions with the 40 mg dose compared to lower doses (see Section 4.8 Undesirable effects), a final titration to the maximum dose of 40 mg should only be considered in patients with severe hypercholesterolaemia at high cardiovascular risk (in particular those with familial hypercholesterolaemia), who do not achieve their treatment goal on 20 mg, and in whom routine follow- up will be performed (see Section 4.4 Special warnings and precautions).
In het kader van de toegenomen meldingsfrequentie van bijwerkingen met de 40 mg dosering vergeleken met de lagere doseringen (zie rubriek 4.8 ‘ Bijwerkingen’) dient de maximale dosering van 40 mg alleen te worden overwogen bij patiënten met ernstige hypercholesterolemie met een verhoogd cardiovasculair risico (met name patiënten met familiaire hypercholesterolemie), die de doelstelling van de behandeling niet bereiken met 20 mg en die regelmatig gecontroleerd worden (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
Specialist supervision is recommended when the 40 mg dose is initiated.
Wanneer met de 40 mg dosering wordt begonnen, wordt controle door de specialist geadviseerd.
Crestor may be given at any time of day, with or without food.
Crestor kan op elk moment van de dag worden ingenomen, met of zonder voedsel.
Paediatric use Safety and efficacy have not been established in children.
8 Gebruik door kinderen Veiligheid en werkzaamheidzijn niet vastgesteld bij kinderen.
Paediatric experience is limited to a small number of children (aged 8 years or above) with homozygous familial hypercholesterolaemia.
De ervaring bij kinderen is beperkt tot een gering aantal kinderen (van 8 jaar en ouder) met homozygote familiaire hypercholesterolemie.
Therefore, Crestor is not recommended for paediatric use at this time.
Om deze reden wordt Crestor op dit moment niet geadviseerd voor het gebruik door kinderen.
8 Use in the elderly A start dose of 5 mg is recommended in patients > 70 years (see section 4.4 Special warnings and precautions for use).
Gebruik door ouderen Bij patiënten > 70 jaar wordt een startdosering van 5 mg aanbevolen (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
No other dose adjustment is necessary in relation to age.
Er is geen andere doseringsaanpassing nodig in relatie tot leeftijd.
Dosage in patients with renal insufficiency No dose adjustment is necessary in patients with mild to moderate renal impairment.
Dosering bij patiënten met nierinsufficiëntie Bij patiënten met milde tot matige nierinsufficiëntie is het niet nodig de dosering aan te passen.
The recommended start dose is 5 mg in patients with moderate renal impairment (creatinine clearance < 60 ml/ min).
Bij patiënten met een matige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 60 ml/min) wordt een startdosering van 5 mg aanbevolen.
The 40 mg dose is contraindicated in patients with moderate renal impairment.
De 40 mg dosering is bij patiënten met matige nierinsufficiëntie gecontraindiceerd.
The use of Crestor in patients with severe renal impairment is contraindicated for all doses.
Het gebruik van Crestor bij patiënten met een ernstige nierinsufficiëntie is gecontraïndiceerd voor alle doseringen.
(See Section 4.3 Contraindications and Section 5.2 Pharmacokinetic properties).
Zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’ en rubriek 5.2 ‘ Farmacokinetische eigenschappen’).
Dosage in patients with hepatic impairment There was no increase in systemic exposure to rosuvastatin in subjects with Child-Pugh scores of 7 or below.
Dosering bij patiënten met leverinsufficiëntie Er is geen toegenomen systemische blootstelling aan rosuvastatine bij patiënten met een Child-Pugh score van 7 of lager waargenomen.
However, increased systemic exposure has been observed in subjects with Child-Pugh scores of 8 and 9 (see Section 5.2 Pharmacokinetic properties).
(zie rubriek 5.2 ‘ Farmacokinetische eigenschappen’).
In these patients an assessment of renal function should be considered (see Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
Bij deze patiënten dient een beoordeling van de nierfunctie te worden overwogen (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
There is no experience in subjects with Child-Pugh scores above 9.
Er is geen ervaring bij patiënten met een Child-Pugh score hoger dan 9.
Crestor is contraindicated in patients with active liver disease (see Section 4.3 Contraindications).
Crestor is gecontraïndiceerd in patiënten met een actieve leverziekte (zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’).
Race Increased systemic exposure has been seen in Japanese and Chinese subjects (see section 4.4 Special warnings and special precautions for use and section 5.2 Pharmacokinetic properties).
Ras Bij Japanse en Chinesee patiënten zijn verhoogde plasmaspiegels waargenomen (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’ en rubriek 5.2 ‘ Farmacokinetische eigenschappen’).
The recommended start dose is 5 mg for patients of Japanese and Chinese ancestry.
Derhalve is de aanbevolen startdosering bij Japanse en Chinese patiënten 5 mg.
The 40 mg dose is contraindicated in Japanese and Chinese patients (see sections 4.3 Contraindications and 5.2 Pharmacokinetic properties).
De 40 mg dosering is gecontraïndiceerd bij deze patiënten.
Dosage in patients with pre-disposing factors to myopathy The recommended start dose is 5 mg in patients with predisposing factors to myopathy (see Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
Dosering voor patiënten met predisponerende factoren voor myopathie Bij patiënten met predisponerende factoren voor myopathie is de aanbevolen startdosering 5 mg (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
The 40 mg dose is contraindicated in some of these patients (see Section 4.3 Contraindications).
De 40 mg dosering is voor sommige van deze patiënten gecontraindiceerd (zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’).
in patients with severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min). in patients with myopathy. in patients receiving concomitant cyclosporin. during pregnancy and lactation and in women of childbearing potential not using appropriate contraceptive measures.
Crestor is gecontraïndiceerd • bij patiënten met overgevoeligheid voor rosuvastatine of voor één van de hulpstoffen; • bij patiënten met actieve leverziekte, inclusief onverklaarbare, aanhoudende verhogingen van serumtransaminases en elke verhoging van serumtransaminases hoger dan 3-maal de bovengrens van de normaalwaarde (ULN); • bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min) • bij patiënten met myopathie; • bij patiënten die gelijktijdig cyclosporine gebruiken; • gedurende zwangerschap en borstvoeding en bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd die geen geschikte anticonceptieve maatregelen nemen.
Such factors include:
De 40 mg dosering is gecontraïndiceerd bij patiënten met predisponerende factoren voor myopathy/rhabdomyolyse.
moderate renal impairment (creatinine clearence < 60 ml/ min) hypothyroidism personal or family history of hereditary muscular disorders previous history of muscular toxicity with another HMG-CoA reductase inhibitor or fibrate alcohol abuse situations where an increase in plasma levels may occur Japanese and Chinese patients concomitant use of fibrates.
Dergelijke factoren omvatten: • matige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 60 ml/min); • hypothyroïdie; • persoonlijke of familie anamnese met erfelijke spierziekten; • musculaire toxiciteit met andere HMG-CoA reductase remmers of fibraten in anamnese;
9
9 • alcoholmisbruik; • situaties waarbij een verhoogde plasmaspiegels kunnen optreden; • Japanse en Chinese patiënten; • gelijktijdig gebruik van fibraten.
(See sections 4.4 Special warnings and special precautions for use, 4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction and 5.2 Pharmacokinetic properties).
(zie eveneens rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’, 4.5 ‘ Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie’ en rubriek 5.2 ‘ Farmacokinetische eigenschappen’).
Renal Effects Proteinuria, detected by dipstick testing and mostly tubular in origin, has been observed in patients treated with higher doses of Crestor, in particular 40 mg, where it was transient or intermittent in most cases.
In de meeste gevallen was het van voorbijgaande aard of intermitterend.
Proteinuria has not been shown to be predictive of acute or progressive renal disease (see Section 4.8 Undesirable effects).
Proteïnurie is niet voorspellend voor een acute of progressieve nierziekte (zie rubriek 4.8 ‘ Bijwerkingen’).
An assessment of renal function should be considered during routine follow-up of patients treated with a dose of 40 mg.
Een beoordeling van de nierfunctie dient te worden overwogen gedurende de routine controle van patiënten die behandeld worden met een dosering van 40 mg.
Skeletal Muscle Effects Effects on skeletal muscle e. g. myalgia, myopathy and, rarely, rhabdomyolysis have been reported in Crestor-treated patients with all doses and in particular with doses > 20 mg.
Effecten op de skeletspier Effecten op de skeletspier zoals bijvoorbeeld myalgie, myopathie en zelden rhabdomyolyse zijn waargenomen bij patiënten die met Crestor werden behandeld met alle doseringen, met name met doseringen > 20 mg.
Creatine Kinase Measurement Creatine Kinase (CK) should not be measured following strenuous exercise or in the presence of a plausible alternative cause of CK increase which may confound interpretation of the result.
Creatininekinase metingen Creatininekinase (CK) dient niet te worden gemeten na zware lichamelijke activiteit of in de aanwezigheid van een plausibele alternatieve oorzaak van toename van CK die de interpretatie van de uitkomst kunnen beïnvloeden.
If CK levels are significantly elevated at baseline (> 5xULN) a confirmatory test should be carried out within 5 – 7 days.
Als de uitgangswaarde (waarde bij het starten van de behandeling) van de CK spiegels significant zijn toegenomen (> 5 x ULN) dient een bevestigende test binnen 5-7 dagen te worden uitgevoerd.
If the repeat test confirms a baseline CK > 5xULN, treatment should not be started.
Als de herhaalde test een uitgangswaarde van de CK > 5 x ULN bevestigd, dient de behandeling niet te worden gestart.
Before Treatment Crestor, as with other HMG-CoA reductase inhibitors, should be prescribed with caution in patients with pre-disposing factors for myopathy/ rhabdomyolysis.
Voor de behandeling Crestor, evenals andere HMG-CoA reductase remmers, dient met voorzichtigheid te worden voorgeschreven aan patiënten met predisponerende factoren voor myopathie/rhabdomyolyse.
Such factors include:
Dergelijke factoren omvatten:
- renal impairment
• • • • • • •
- situations where an increase in plasma levels may occur (see section 5.2 Pharmacokinetic
nierinsufficiëntie; hypothyroïdie; persoonlijke of familie anamnese met erfelijke spierziekten; musculaire toxiciteit met andere HMG-CoA reductase remmers of fibraten in anamnese; alcoholmisbruik; leeftijd > 70 jaar; situaties waarbij een verhoogde plasmaspiegel kan optreden (zie rubriek 5.2 Farmacokinetische eigenschappen);
properties)
•
- concomitant use of fibrates.
gelijktijdig gebruik van fibraten.
In such patients the risk of treatment should be considered in relation to possible benefit and clinical monitoring is recommended.
Klinische controle wordt aanbevolen.
If CK levels are significantly elevated at baseline (> 5xULN) treatment should not be started.
Als de uitgangswaarde van de CK spiegels significant zijn toegenomen (> 5 x ULN) dient de behandeling niet te worden gestart.
Whilst on Treatment Patients should be asked to report inexplicable muscle pain, weakness or cramps immediately, particularly if associated with malaise or fever.
Tijdens de behandeling Patiënten dient te worden gevraagd onverklaarbare spierpijn, spierzwakte of spierkramp, met name als deze gepaard gaan met malaise of koorts, onmiddellijk te melden.
CK levels should be measured in these patients.
CK spiegels dienen bij deze patiënten te worden gemeten.
Therapy should be discontinued if CK levels are markedly elevated (> 5xULN) or if muscular symptoms are severe and cause daily discomfort (even if CK levels are 5x ULN).
Als de CK spiegels duidelijk zijn verhoogd (> 5 x ULN) of als de spiersymptomen ernstig zijn en dagelijks ongemak veroorzaken (zelfs als CK spiegels 5 x ULN) dient de behandeling ≤ te worden gestaakt.
If symptoms resolve and CK levels ≤ return to normal, then consideration should be given to re-introducing Crestor or an alternative HMG- CoA reductase inhibitor at the lowest dose with close monitoring. Routine monitoring of CK levels in asymptomatic patients is not warranted.
10 hervatting van de behandeling met de laagste dosering van Crestor of van een alternatieve HMG-CoA reductase remmer met nauwlettende controle te worden overwogen.Routinematige controle van CK spiegels is bij asymptomatische patiënten niet aangewezen.
In clinical trials there was no evidence of increased skeletal muscle effects in the small number of patients dosed with Crestor and concomitant therapy.
In klinische onderzoeken bij een gering aantal patiënten dat behandeld werd met Crestor in combinatie met andere geneesmiddelen, zijn geen aanwijzingen voor een toegenomen effect op de skeletspier gevonden.
However, an increase in the incidence of myositis and myopathy has been seen in patients receiving other HMG-CoA reductase inhibitors together with fibric acid derivatives including gemfibrozil, cyclosporin, nicotinic acid, azole antifungals, protease inhibitors and macrolide antibiotics.
Echter bij patiënten die andere HMG-CoA reductaseremmers kregen in combinatie met fibraten inclusief gemfibrozil, cyclosporine, nicotinezuur, azol-antimycotica, proteaseremmers en macrolide antibiotica is een toename van de incidentie van myositis en myopathie gezien.
Gemfibrozil increases the risk of myopathy when given concomitantly with some HMG-CoA reductase inhibitors.
Gemfibrozil verhoogt het risico van myopathie wanneer het gelijktijdig wordt gegeven met sommige HMG-CoA reductase remmers.
Therefore, the combination of Crestor and gemfibrozil is not recommended.
Om deze reden wordt de combinatie van Crestor met gemfibrozil niet geadviseerd.
The benefit of further alterations in lipid levels by the combined use of
Het voordeel van verdere verandering van de lipidenwaarden door een gecombineerd gebruik van Crestor en fibraten of nicotinezuur dient zorgvuldig te worden overwogen met het oog op mogelijke risico’ s van zulke combinaties.
The 40 mg dose is contraindicated with concomitant use of a fibrate.
De 40 mg dosering is gecontraïndiceerd bij gelijktijdig gebruik van fibraten (Zie rubriek 4.5 ‘ Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie’ en rubriek 4.8 ‘ Bijwerkingen’).
Crestor should not be used in any patient with an acute, serious condition suggestive of myopathy or predisposing to the development of renal failure secondary to rhabdomyolysis (e. g. sepsis, hypotension, major surgery, trauma, severe metabolic, endocrine and electrolyte disorders; or uncontrolled seizures).
Crestor dient niet te worden gebruikt bij patiënten met een acute, ernstige aandoening mogelijk wijzend op myopathie of waarbij een predispositie bestaat voor het ontwikkelen van nierfalen als gevolg van rhabdomyolyse (bijvoorbeeld sepsis, hypotensie, grote chirurgische ingrepen, trauma, ernstige metabole, endocriene en elektrolytische stoornissen; of ongecontroleerde convulsies.
Liver Effects As with other HMG-CoA reductase inhibitors, Crestor should be used with caution in patients who consume excessive quantities of alcohol and/ or have a history of liver disease.
Effecten op de lever Crestor, evenals andere HMG-CoA reductase remmers, dient met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten die overmatige hoeveelheden alcohol gebruiken en/of een leverziekte in de anamnese hebben.
It is recommended that liver function tests be carried out prior to, and 3 months following, the initiation of treatment.
Het wordt aanbevolen leverfunctietesten uit te voeren vóór en 3 maanden na het starten van de behandeling.
Crestor should be discontinued or the dose reduced if the level of serum transaminases is greater than 3 times the upper limit of normal.
Wanneer de concentratie van de serumtransaminases hoger is dan 3-maal de bovengrens van de normaalwaarde dient Crestor te worden gestaakt of de dosering te worden verlaagd.
In patients with secondary hypercholesterolaemia caused by hypothyroidism or nephrotic syndrome, the underlying disease should be treated prior to initiating therapy with Crestor.
Bij patiënten met secundaire hypercholesterolemie die veroorzaakt wordt door hypothyroïdie of nefrotisch syndroom, dient de onderliggende ziekte eerst te worden behandeld alvorens een behandeling met Crestor te starten.
Race Pharmacokinetic studies show an increase in exposure in Japanese and Chinese subjects compared with Caucasians (see section 4.2 Posology and Method of administration and section 5.2 Pharmacokinetic properties)
Ras Bij Japanse en Chinese patiënten laten farmacokinetische studies een toegenomen blootstelling zien in vergelijking met Kaukasiërs (zie rubriek 4.2 ‘ Dosering en wijze van toediening’ en rubriek 5.2 ‘ Farmacokinetische eigenschapppen’).
Cyclosporin:
Cyclosporine:
During concomitant treatment with Crestor and cyclosporin, rosuvastatin AUC values were on average 7 times higher than those observed in healthy volunteers (see Section 4.3 Contraindications).
Gedurende gelijktijdige behandeling met Crestor en cyclosporine werden gemiddeld 7- maal hogere plasmaconcentraties rosuvastatine waargenomen dan bij gezonde vrijwilligers (zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’).
Concomitant administration did not affect plasma concentrations of cyclosporin.
Gelijktijdige toediening beïnvloedde de plasmaconcentraties van cyclosporine niet.
Vitamin K antagonists:
Vitamine K antagonisten:
As with other HMG-CoA reductase inhibitors, the initiation of treatment or dosage up-titration of Crestor in patients treated concomitantly with vitamin K antagonists (e. g. warfarin) may result in an increase in International Normalised Ratio (INR).
Evenals met andere HMG-CoA reductase remmers kan bij patiënten die gelijktijdig behandeld worden met vitamine K antagonisten (bijvoorbeeld warfarine) het starten van een behandeling met Crestor of een dosisverhoging leiden tot een stijging van International Normalised Ratio (INR).
Discontinuation or down- titration of Crestor may result in a decrease in INR.
Staken of verlagen van de dosering van Crestor kan resulteren in een daling van INR.
In such situations, appropriate monitoring of INR is desirable.
In zulke situaties is het wenselijk INR adequaat te volgen.
Gemfibrozil and other lipid-lowering products:
Gemfibrozil en andere lipiden-verlagende producten:
Concomitant use of Crestor and gemfibrozil resulted in a 2-fold increase in rosuvastatin C max and AUC (see Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
Gelijktijdig gebruik van Crestor en gemfibrozil leidde tot een 2-voudige toename van de Cmax en AUC van rosuvastatine (zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
Based on data from specific interaction studies no pharmacokinetic relevant interaction with fenofibrate is expected, however a pharmacodynamic interaction may occur.
Op basis van gegevens uit specifieke interactiestudies wordt er geen farmacokinetisch relevante interactie met fenofibraat verwacht, maar een farmacodynamische interactie kan optreden.
Gemfibrozil, fenofibrate, other fibrates and lipid lowering doses (> or equal to 1g/ day) of niacin (nicotinic acid) increase the risk of myopathy when given concomitantly with HMG-CoA reductase inhibitors, probably because they can produce myopathy when given alone.
Gemfibrozil, fenofibraat, andere fibraten en lipiden- verlagende doseringen van nicotinezuur (> of gelijk aan 1 g/dag), welke gelijktijdig met HMG-CoA
The 40 mg dose is contraindicated with concomitant use of a fibrate (see Section 4.3 Contraindications and Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
De 40 mg dosering is gecontraïndiceerd bij gelijktijdig gebruik van een fibraat (zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’ en rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
These patients should also start with the 5 mg dose.
Deze patiënten dienen eveneens te starten met de 5 mg dosering.
The simultaneous dosing of Crestor with an antacid suspension containing aluminium and magnesium hydroxide resulted in a decrease in rosuvastatin plasma concentration of approximately 50%.
Gelijktijdige toediening van Crestor en een antacida-suspensie die aluminium en magnesium hydroxide bevatte, leidde tot een afname van de plasmaconcentratie van rosuvastatine met ongeveer 50%.
This effect was mitigated when the antacid was dosed 2 hours after Crestor.
Dit effect werd verminderd wanneer het antacidum 2 uur na Crestor werd toegediend.
The clinical relevance of this interaction has not been studied.
De klinische relevantie van deze interactie is niet onderzocht.
11 Erythromycin:
Erythromycine:
Concomitant use of Crestor and erythromycin resulted in a 20% decrease in AUC (0-t) and a 30% decrease in Cmax of rosuvastatin.
Gelijktijdige toediening van Crestor en erythromycine leidde tot een daling van de AUC(0-t) met 20% en een daling van Cmax met 30% van rosuvastatine.
This interaction may be caused by the increase in gut motility caused by erythromycin.
Deze interactie zou veroorzaakt kunnen worden door de toename van de darmmotiliteit door erythromycine.
Oral contraceptive/ hormone replacement therapy (HRT):
Orale anticonceptiva / hormoonsubstitutietherapie (HST):
Concomitant use of Crestor and an oral contraceptive resulted in an increase in ethinyl oestradiol and norgestrel AUC of 26% and 34%, respectively.
Gelijktijdige toediening van Crestor en een oraal anticonceptivum leidde tot een stijging van de AUC van ethinylestradiol en norgestrel met respectievelijk 26 en 34%.
These increased plasma levels should be considered when selecting oral contraceptive doses.
Men dient bij het kiezen van een dosering van een oraal anticonceptivum rekening te houden met deze verhoogde plasmaspiegels.
There are no pharmacokinetic data available in subjects taking concomitant Crestor and HRT and therefore a similar effect cannot be excluded.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar over patiënten die gelijktijdig Crestor en hormoonsubstitutietherapie gebruiken.
However, the combination has been extensively used in women in clinical trials and was well tolerated.
In klinisch onderzoek is bij vrouwen deze combinatie echter veel gebruikt en werd deze goed verdragen.
Other medicinal products:
Overige medicatie:
Based on data from specific interaction studies no clinically relevant interaction with digoxin is expected.
Op basis van gegevens uit specifieke interactiestudies wordt er geen klinisch relevante interactie met digoxine verwacht.
Cytochrome P450 enzymes:
Cytochroom P450 iso-enzymen:
Results from in vitro and in vivo studies show that rosuvastatin is neither an inhibitor nor an inducer of cytochrome P450 isoenzymes.
In vitro en in vivo onderzoek heeft aangetoond dat rosuvastatine noch een remmer, noch een induceerder van cytochroom P450 iso-enzymen is.
In addition, rosuvastatin is a poor substrate for these isoenzymes.
Rosuvastatine is bovendien een slecht substraat voor deze iso-enzymen.
No clinically relevant interactions have been observed between rosuvastatin and either fluconazole (an inhibitor of CYP2C9 and CYP3A4) or ketoconazole (an inhibitor of CYP2A6 and CYP3A4).
Er zijn geen klinisch relevante interacties waargenomen tussen rosuvastatine en fluconazol (remmer van CYP2C9 en CYP3A4) of ketoconazol (remmer van CYP2A6 en CYP3A4).
Concomitant administration of itraconazole (an inhibitor of CYP3A4) and rosuvastatin resulted in a 28% increase in AUC of rosuvastatin.
Gelijktijdige toediening van itraconazol (remmer van CYP 3A4) en rosuvastatine resulteerde in een 28% toename van de AUC van rosuvastatine.
This small increase is not considered clinically significant.
Deze kleine toename wordt niet klinische significant geacht.
Therefore, drug interactions resulting from cytochrome P450-mediated metabolism are not expected.
Daarom worden geneesmiddeleninteracties ten gevolge van cytochroom P450 gemedieerd metabolisme niet verwacht.
4.6 Pregnancy and lactation
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten geschikte anticonceptieve maatregelen nemen.
Women of child bearing potential should use appropriate contraceptive measures.
Cholesterol en andere producten van de cholesterolsynthese zijn essentieel voor de ontwikkeling van de foetus.
Since cholesterol and other products of cholesterol biosynthesis are essential for the development of the foetus, the potential risk from inhibition of HMG-CoA reductase outweighs the advantage of treatment during pregnancy.
De mogelijke risico’ s van het remmen van HMG-CoA reductase doen de voordelen van de behandeling tijdens zwangerschap teniet.
Animal studies provide limited evidence of reproductive toxicity (see Section 5.3 Preclinical safety data).
Dierexperimentele studies verschaffen beperkt bewijs voor reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3 ‘ Gegevens uit preklinisch veiligheidsonderzoek’).
If a patient becomes pregnant during use of this product, treatment should be discontinued immediately.
Indien een patiënt zwanger wordt tijdens het gebruik van dit product, dient de behandeling onmiddellijk te worden gestaakt.
Rosuvastatin is excreted in the milk of rats.
Bij ratten wordt rosuvastatine uitgescheiden via de moedermelk.
There are no data with respect to excretion in milk in humans.
Bij mensen zijn geen gegevens beschikbaar over uitscheiding via de moedermelk.
(see Section 4.3 Contraindications).
(zie rubriek 4.3 ‘ Contra-indicaties’).
4.7 Effects on ability to drive and use machines
12 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Studies to determine the effect of Crestor on the ability to drive and use machines have not been conducted.
Er zijn geen studies uitgevoerd om het effect van Crestor op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen vast te stellen.
However, based on its pharmacodynamic properties, Crestor is unlikely to affect this ability.
Echter gebaseerd op de famacodynamische eigenschappen is het onwaarschijnlijk dat Crestor deze vaardigheden beïnvloedt.
When driving vehicles or operating machines, it should be taken into account that dizziness may occur during treatment.
Bij het besturen van voertuigen en het bedienen van machines dient men rekening te houden met duizeligheid die tijdens de behandeling kan optreden.
The adverse events seen with Crestor are generally mild and transient.
De bijwerkingen op Crestor zijn over het algemeen mild en van voorbijgaande aard.
In controlled clinical trials, less than 4% of Crestor-treated patients were withdrawn due to adverse events.
Minder dan 4% van de patiënten die behandeld werden met Crestor in gecontroleerd klinisch onderzoek, stopten met het onderzoek vanwege bijwerkingen.
Common (> 1/ 100 ,< 1/10); Uncommon (> 1/1 ,000, < 1/100); Rare (> 1/10,000, < 1/1000);
De frequenties van de bijwerkingen zijn als volgt gerangschikt: vaak (> 1/100, < 1/10); soms (> 1/1.000, < 1/100); zelden (> 1/10.000, < 1/1000); zeer zelden (< 1/10.000).
Immune system disorders Rare: hypersensitivity reactions including angioedema
Immuunsysteemaandoeningen Zelden: overgevoeligheidsreacties inclusief angio-oedeem
Nervous system disorders Common: headache, dizziness
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn, duizeligheid
12 Gastrointestinal disorders Common: constipation, nausea, abdominal pain
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: obstipatie, misselijkheid, buikpijn
Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon: pruritus, rash and urticaria
Huid- en onderhuidaandoeningen Soms: pruritis, huiduitslag en urticaria
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders Common: myalgia Rare: myopathy and rhabdomyolysis
Bot-, skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: spierpijn Zelden: myopathie en rhabdomyolyse
General disorders Common: asthenia
Algemene aandoeningen Vaak: gevoel van zwakte
As with other HMG-CoA reductase inhibitors, the incidence of adverse drug reactions tends to be dose dependent.
Net zoals bij andere HMG-CoA reductase remmers lijkt de frequentie van bijwerkingen dosisafhankelijk te zijn.
Renal Effects:
Effecten op de nieren:
Proteinuria, detected by dipstick testing and mostly tubular in origin, has been observed in patients treated with Crestor.
Proteïnurie, voornamelijk van tubulaire aard, is met een ‘ dipstick-test’ waargenomen bij patiënten die werden behandeld met Crestor.
Shifts in urine protein from none or trace to ++ or more were seen in < 1% of patients at some time during treatment with 10 and 20 mg, and in approximately 3% of patients treated with 40 mg.
Verschuiving van de urine-eiwit dipstick-testuitslag van “ afwezig of sporen” naar “ ++” of meer is waargenomen bij < 1% van de patiënten op een bepaald ogenblik tijdens de behandeling met 10 en 20 mg en bij ongeveer 3% van de patiënten behandeld met 40 mg.
A minor increase in shift from none or trace to + was observed with the 20 mg dose.
Een kleine toename in de verschuiving van geen of spoor tot + werd waargenomen met een dosering van 20 mg.
In most cases, proteinuria decreases or disappears spontaneously on continued therapy, and has not been shown to be predictive of acute or progressive renal disease.
In de meeste gevallen vermindert of verdwijnt de proteïnurie spontaan bij voortzetting van de behandeling en het is niet aangetoond dat het voorspellend is voor een acute of progressieve nierziekte.
Effects on skeletal muscle e. g. myalgia, myopathy and, rarely, rhabdomyolysis have been reported in Crestor-treated patients with all doses and in particular with doses > 20 mg.
Effecten op de skeletspier Effecten op de skeletspier zoals bijvoorbeeld myalgie, myopathie en zelden rhabdomyolyse zijn waargenomen bij patiënten die met Crestor werden behandeld met alle doseringen, met name met doseringen > 20 mg.
A dose-related increase in CK levels has been observed in patients taking rosuvastatin; the majority of cases were mild, asymptomatic and transient.
Een dosisgerelateerde verhoging van de CK spiegels is bij patiënten die rosuvastatine gebruiken waargenomen; de meerderheid van de gevallen waren mild, asymptomatisch en van voorbijgaande aard.
If CK levels are elevated (> 5xULN), treatment should be discontinued (see Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
13 Indien CK spiegels zijn verhoogd (> 5xULN), dient de behandeling te worden gestaakt (zie rubriek 4.4 Speciale waarschuwingen en voorzorgen’).
Liver Effects:
Lever- en galaandoeningen:
As with other HMG-CoA reductase inhibitors, a dose-related increase in transaminases has been observed in a small number of patients taking rosuvastatin; the majority of cases were mild, asymptomatic and transient.
Zeer zelden: polyneuropathie
There is no specific treatment in the event of overdose.
In geval van overdosering is er geen specifieke behandeling.
In the event of overdose, the patient should be treated symptomatically and supportive measures instituted as required.
Indien nodig moeten ondersteunende maatregelen worden toegepast.
Liver function and CK levels should be monitored.
Leverfunctie en CK-spiegels dienen te worden gevolgd.
Haemodialysis is unlikely to be of benefit.
Hemodialyse levert waarschijnlijk geen voordeel op.
ATC code:
HMG-CoA reductase remmers ATC code:
C10A A07
C10AA07
Mechanism of action Rosuvastatin is a selective and competitive inhibitor of HMG-CoA reductase, the rate-limiting enzyme that converts 3-hydroxy-3-methylglutaryl coenzyme A to mevalonate, a precursor for cholesterol.
Werkingsmechanisme Rosuvastatine is een selectieve en competitieve remmer van HMG-CoA reductase, het snelheidsbepalende enzym dat 3-hydroxy-3-methyl-glutaryl-coenzyme A in mevalonzuur omzet, een voorloper van cholesterol.
The primary site of action of rosuvastatin is the liver, the target organ for cholesterol lowering.
De voornaamste plaats van werking van rosuvastatine is de lever, het doelorgaan voor de verlaging van cholesterol.
13 Rosuvastatin increases the number of hepatic LDL receptors on the cell-surface, enhancing uptake and catabolism of LDL and it inhibits the hepatic synthesis of VLDL, thereby reducing the total number of VLDL and LDL particles.
Tevens remt rosuvastatine de synthese van VLDL in de lever, waardoor het totale aantal VLDL en LDL deeltjes verminderen.
Pharmacodynamic effects Crestor reduces elevated LDL-cholesterol, total cholesterol and triglycerides and increases HDL- cholesterol.
Farmacodynamische effecten Crestor reduceert een verhoogd LDL-cholesterol, totaal cholesterol en triglyceriden en verhoogt HDL- cholesterol.
It also lowers ApoB, nonHDL-C, VLDL-C, VLDL-TG and increases ApoA-I (see Table 1).
Tabel 1
Table 1 Dose response in patients with primary hypercholesterolaemia (type IIa and IIb) (adjusted mean percent change from baseline)
Dosis respons bij patiënten met primaire hypercholesterolemie (type
Dose
IIa and IIb)
Total- C
LDL-C Totaal-C HDL-C
TG
TG Non HDL-C ApoB
ApoA-I
ApoA-I
-5 3 -3 -7
-5 3 -3 -7
5 10 20 40
5 10 20
17 17 17 18
17 17 17
-45 -52 -55 -63
-45 -52 -55
-33 -36 -40 -46
-33 -36 -40
13 14 8 10
10
-35 -10 -23 -28
-28
-44 -48 -51 -60
-60
-38 -42 -46 -54
-54
A therapeutic effect is obtained within 1 week following treatment initiation and 90% of maximum response is achieved in 2 weeks.
Binnen 2 weken wordt 90% van het maximale effect bereikt.
The maximum response is usually achieved by 4 weeks and is maintained after that.
Binnen 4 weken wordt meestal het maximale effect bereikt en blijft daarna gehandhaafd.
Clinical efficacy Crestor is effective in adults with hypercholesterolaemia, with and without hypertriglyceridaemia, regardless of race, sex, or age and in special populations such as diabetics, or patients with familial hypercholesterolaemia.
Crestor is ook effectief bij patiënten met diabetes of familiaire hypercholesterolemie.
From pooled phase III data, Crestor has been shown to be effective at treating the majority of patients with type IIa and IIb hypercholesterolaemia (mean baseline LDL-C about 4.8 mmol/ l) to recognised European Atherosclerosis Society (EAS; 1998) guideline targets; about 80% of patients treated with 10 mg reached the EAS targets for LDL-C levels (< 3 mmol/ l).
Ongeveer 80% van de patiënten die werden behandeld met 10 mg, bereikte de EAS streefwaarde voor LDL-C spiegels (< 3 mmol/l).
In a large study, 435 patients with heterozygous familial hypercholesterolaemia were given Crestor from 20 mg to 80 mg in a force-titration design.
In een grote studie, met opgelegd titratieschema, kregen 435 patiënten met heterozygote familiaire hypercholesterolemie 20 tot 80 mg Crestor.
All doses showed a beneficial effect on lipid parameters and treatment to target goals.
Alle Crestor doseringen vertoonden een gunstig effect op zowel de lipidenparameters als op het behalen van de van te voren vastgestelde streefwaarde van de behandeling.
Following titration to a daily dose of 40 mg (12 weeks of treatment), LDL-C was reduced by 53%.
LDL-C werd met 53% gereduceerd na een titratie tot een dagelijkse dosering van 40 mg (12 weken behandeling).
33% of patients reached EAS guidelines for LDL-C levels (< 3 mmol/ l).
33% van de patiënten bereikte de EAS streefwaarde voor LDL-C spiegels (< 3 mmol/l).
In a force-titration, open label trial, 42 patients with homozygous familial hypercholesterolaemia were evaluated for their response to Crestor 20 - 40 mg.
In een open-labelstudie, met opgelegd titratieschema, kregen 42 patiënten met homozygote familiaire hypercholesterolemie doseringen van 20 tot 40 mg Crestor.
In the overall population, the mean LDL-C reduction was 22%.
Bij de totale populatie was de gemiddelde LDL-C verlaging 22%.
In clinical studies with a limited number of patients, Crestor has been shown to have additive efficacy in lowering triglycerides when used in combination with fenofibrate and in increasing HDL-C levels when used in combination with niacin (see Section 4.4 Special warnings and special precautions for use).
In klinisch onderzoek met een beperkt aantal patiënten is aangetoond dat Crestor een additioneel effect heeft bij het verlagen van triglyceriden wanneer het in combinatie met fenofibraat wordt gebruikt en een additioneel effect heeft bij het verhogen van HDL-C spiegels wanneer het in combinatie met nicotinezuur wordt gebruikt(zie rubriek 4.4 ‘ Speciale waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik’).
Rosuvastatin has not been proven to prevent the associated complications of lipid abnormalities, such as coronary heart disease as mortality and morbidity studies with Crestor have not yet been completed.
Het is niet bewezen dat rosuvastatine bescherming biedt tegen geassocieerde complicaties van lipidenafwijkingen zoals bijvoorbeeld coronaire hartziekte, omdat mortaliteits- en morbiditeitsstudies met Crestor nog niet zijn voltooid.
14 Absorption:
Absorptie:
Maximum rosuvastatin plasma concentrations are achieved approximately 5 hours after oral administration.
Ongeveer 5 uur na inname treedt de maximale plasmaconcentratie van rosuvastatine op.
The absolute bioavailability is approximately 20%.
De absolute biologische beschikbaarheid is ongeveer 20%.
Rosuvastatin is taken up extensively by the liver which is the primary site of cholesterol synthesis and LDL-C clearance.
De lever is de voornaamste plaats van cholesterolsynthese en de klaring van LDL-C.
The volume of distribution of rosuvastatin is approximately 134 L.
Het distributievolume van rosuvastatine is ongeveer 134 L.
Approximately 90% of rosuvastatin is bound to plasma proteins, mainly to albumin.
Rosuvastatine wordt voor ongeveer 90% aan plasma-eiwitten gebonden, met name aan albumine.
Rosuvastatin undergoes limited metabolism (approximately 10%).
Rosuvastatine wordt voor een klein deel (ongeveer 10%) gemetaboliseerd.
In vitro metabolism studies using human hepatocytes indicate that rosuvastatin is a poor substrate for cytochrome P450- based metabolism.
In vitro metabolisme studies, waarbij gebruik gemaakt wordt van humane hepatocyten, duiden erop dat rosuvastatine een slecht substraat voor cytochroom P450 gemedieerd metabolisme is.
CYP2C9 was the principal isoenzyme involved, with 2C19, 3A4 and 2D6 involved to a lesser extent.
2C19, 3A4 en 2D6 waren in mindere mate betrokken.
The main metabolites identified are the N-desmethyl and lactone metabolites.
De voornaamste geïdentificeerde metabolieten zijn de N-desmethyl- en de lactonmetabolieten.
The N- desmethyl metabolite is approximately 50% less active than rosuvastatin whereas the lactone form is considered clinically inactive.
De N- desmethylmetaboliet is ongeveer 50% minder actief dan rosuvastatine, terwijl de lactonvorm als klinisch inactief kan worden beschouwd.
Rosuvastatin accounts for greater than 90% of the circulating HMG-CoA reductase inhibitor activity.
Rosuvastatine is voor meer dan 90% verantwoordelijk voor de circulerende HMG-CoA reductase remmer activiteit.
Excretion:
15 Excretie: