qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Conversely, due to the antagonism of the angiotensin II (AT1) receptors by the telmisartan component of Kinzalkomb, hyperkalaemia might occur.
Omgekeerd, vanwege antagonisme van angiotensine II (AT1) - receptoren door het telmisartan in Kinzalkomb, kan hyperkaliëmie optreden.
Although clinically significant hyperkalaemia has not been documented with Kinzalkomb, risk factors for the development of hyperkalaemia include renal insufficiency and/ or heart failure, and diabetes mellitus.
Hoewel klinisch significante hyperkaliëmie niet is gedocumenteerd voor Kinzalkomb, zijn onder andere nierinsufficiëntie en/of hartfalen en diabetes mellitus risicofactoren voor de ontwikkeling van hyperkaliëmie.
Potassium-sparing diuretics, potassium supplements or potassium-containing salt substitutes should be co-administered cautiously with Kinzalkomb (see section 4.5).
Kaliumsparende diuretica, kaliumsupplementen of kaliumbevattende zoutvervangers dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt met Kinzalkomb (zie rubriek 4.5).
- Hyponatraemia and hypochloraemic alkalosis
- Hyponatriëmie en hypochloremische alkalose
There is no evidence that Kinzalkomb would reduce or prevent diuretic-induced hyponatraemia.
Er is geen bewijs dat Kinzalkomb diureticageïnduceerde hyponatriëmie vermindert of voorkomt.
Chloride deficit is generally mild and usually does not require treatment.
Chloridedeficiëntie is doorgaans mild en vereist normaliter geen behandeling.
- Hypercalcaemia
- Hypercalciëmie
Thiazides may decrease urinary calcium excretion and cause an intermittent and slight elevation of serum calcium in the absence of known disorders of calcium metabolism.
Thiazides kunnen de urinaire calciumexcretie verminderen en een intermitterende en lichte stijging van het serumcalcium veroorzaken in afwezigheid van bekende stoornissen in het calciummetabolisme.
Marked hypercalcaemia may be evidence of hidden hyperparathyroidism.
Een kenmerkende hypercalciëmie kan wijzen op een verbogen hyperparathyroïdie.
Thiazides should be discontinued before carrying out tests for parathyroid function.
De behandeling met thiazides dient te worden gestaakt voor het uitvoeren van onderzoek op de bijschildklierfunctie.
- Hypomagnesaemia
- Hypomagnesiëmie
Thiazides have been shown to increase the urinary excretion of magnesium, which may result in hypomagnesaemia (see section 4.5).
Voor thiazides is aangetoond dat zij de urinaire excretie van magnesium kunnen verhogen, hetgeen kan resulteren in hypomagnesiëmie (zie rubriek 4.5).
Sorbitol and Lactose Monohydrate:
4 Sorbitol en lactosemonohydraat:
This medicinal product contains lactose monohydrate and sorbitol.
Dit geneesmiddel bevat lactosemonohydraat en sorbitol.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance and/ or with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie en/of galactose-intolerantie, Lapp- lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
Ethnic differences:
Etnische verschillen:
As with all other angiotensin II receptor antagonists, telmisartan is apparently less effective in lowering blood pressure in black patients than in non blacks, possibly because of higher prevalence of low renin states in the black hypertensive population.
Zoals bij alle andere angiotensine II-receptorantagonisten is telmisartan ogenschijnlijk minder effectief in de bloeddrukverlaging in negroïde patiënten, mogelijk vanwege de hogere prevalentie van lage reninespiegels in de negroïde hypertensieve populatie.
4 Other:
Overigen:
As with any antihypertensive agent, excessive reduction of blood pressure in patients with ischaemic cardiopathy or ischaemic cardiovascular disease could result in a myocardial infarction or stroke.
Zoals geldt voor alle antihypertensieve middelen kan een te grote daling in de bloeddruk in patiënten met ischemische cardiopathie of ischemische cardiovasculaire aandoeningen resulteren in een myocardinfarct of een beroerte.
Hypersensitivity reactions to hydrochlorothiazide may occur in patients with or without a history of allergy or bronchial asthma, but are more likely in patients with such a history.
Overgevoeligheidsreacties op hydrochloorthiazide kunnen optreden in patiënten met of zonder voorgeschiedenis van allergie of bronchiaal astma, maar zijn waarschijnlijker bij patiënten met deze voorgeschiedenis.
Exacerbation or activation of systemic lupus erythematosus has been reported with the use of thiazide diuretics.
Exacerbatie of activering van een systemische lupus erythematosus is gemeld bij het gebruik van thiazide-diuretica.
Cases of photosensitivity reactions have been reported with thiazide diuretics (see section 4.8).
Er zijn gevallen van fotosensibiliteitsreacties gerapporteerd bij gebruik van thiazide-diuretica (zie rubriek 4.8).
If a photosensitivity reaction occurs during treatment, it is recommended to stop the treatment.
Als zich een fotosensibiliteitsreactie voordoet tijdens de behandeling, wordt aangeraden de behandeling te staken.
If a re- administration of the diuretic is deemed necessary, it is recommended to protect exposed areas to the sun or to artificial UVA.
Als een volgende toediening van het diureticum toch noodzakelijk wordt geacht, dan wordt aangeraden de blootgestelde huid te beschermen tegen zonlicht en kunstmatige UVA-straling.
Reversible increases in serum lithium concentrations and toxicity have been reported during concomitant administration of lithium with angiotensin converting enzyme inhibitors.
Reversibele verhogingen van serum-lithiumconcentraties en toxiciteit zijn gemeld gedurende gelijktijdige toediening van lithium en ACE-remmers.
Rare cases have also been reported with angiotensin II receptor antagonists (including Kinzalkomb).
Zeldzame gevallen zijn ook gemeld met angiotensine II-antagonisten (inclusief Kinzalkomb).
Co-administration of lithium and Kinzalkomb is not recommended (see section 4.4).
Gelijktijdige toediening van lithium en Kinzalkomb wordt niet aangeraden (zie rubriek 4.4).
If this combination proves essential, careful monitoring of serum lithium level is recommended during concomitant use.
Indien de combinatie noodzakelijk blijkt, wordt aangeraden de serumlithiumspiegel nauwlettend te volgen gedurende het gelijktijdige gebruik.
Medicinal products associated with potassium loss and hypokalaemia (e. g. other kaliuretic diuretics, laxatives, corticosteroids, ACTH, amphotericin, carbenoxolone, penicillin G sodium, salicylic acid and derivatives):
Geneesmiddelen die worden geassocieerd met kaliumverlies en hypokaliëmie (bv. andere kaliuretische diuretica, laxantia, corticosteroïden, ACTH, amfotericine, carbenoxolon, penicilline G, salicylzuur en zijn derivaten):
If these substances are to be prescribed with the hydrochlorothiazide-telmisartan combination, monitoring of potassium plasma levels is advised.
Indien deze middelen gelijktijdig met de hydrochloorthiazide-telmisartan combinatie worden voorgeschreven, wordt aangeraden de serum-kaliumspiegels in de gaten te houden.
These medicinal products may potentiate the effect of hydrochlorothiazide on serum potassium (see section 4.4).
Deze middelen kunnen het effect van hydrochloorthiazide op het serumkalium versterken (zie rubriek 4.4).
Medicinal products that may increase potassium levels or induce hyperkalaemia (e. g.
Geneesmiddelen die het serumkalium kunnen verhogen of hyperkaliëmie kunnen induceren (bv.
ACE inhibitors, potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, cyclosporin or other medicinal products such as heparin sodium):
ACE- remmers, kaliumsparende diuretica, kaliumsupplementen, zoutvervangers die kalium bevatten, cyclosporine of andere geneesmiddelen zoals heparine natrium).
If these medicinal products are to be prescribed with the hydrochlorothiazide-telmisartan combination, monitoring of potassium plasma levels is advised.
Indien deze geneesmiddelen gelijktijdig met de hydrochloorthiazide-telmisartan combinatie worden voorgeschreven, wordt aangeraden de serum-kaliumspiegels in de gaten te houden.
Based on the experience with the use of other medicinal products that blunt the renin- angiotensin system, concomitant use of the above medicinal products may lead to increases in serum potassium and is, therefore, not recommended (see section 4.4).
Gebaseerd op de ervaring met het gebruik van andere geneesmiddelen die het renine-angiotensine systeem remmen, kan het gelijktijdig gebruik van de bovengenoemde geneesmiddelen leiden tot verhogingen in het serumkalium en wordt daarom niet aangeraden (zie rubriek 4.4).
Medicinal products affected by serum potassium disturbances:
Geneesmiddelen die worden beïnvloed door stoornissen in het serumkalium:
Periodic monitoring of serum potassium and ECG is recommended when Kinzalkomb is administered with these medicinal products affected by serum potassium disturbances (e. g. digitalis glycosides, antiarrhythmics) and the following torsades de pointes inducing medicinal products (which include some antiarrhythmics), hypokalaemia being a predisposing factor to torsades de pointes.
Periodieke controle van het serumkalium en ECG wordt aanbevolen wanneer Kinzalkomb tegelijkertijd wordt toegediend met deze geneesmiddelen die worden beïnvloed door stoornissen in het serumkalium (bv. digitalisglycosiden, antiaritmica) en de volgende geneesmiddelen die het torsades de pointes induceren (inclusief enkele antiaritmica), hypokaliëmie is een factor die kan leiden tot torsades de pointes.
- class Ia antiarrythmics (e. g. quinidine, hydroquinidine, disopyramide)
- klasse Ia antiaritmica (bv. kinidine, hydrokinine, disopyramide)
- class III antiarrythmics (e. g. amiodarone, sotalol, dofetilide, ibutilide)
- klasse III antiaritmica (bv. amiodaron, sotalol, dofelitide, ibutilide)
- some antipsychotics (e. g. thioridazine, chlorpromazine, levomepromazine, trifluoperazine,
(bv. thioridazine, chloorpromazine, levomepromazine, trifluoperazine
- others (e. g. bepridil, cisapride, diphemanil, erythromycin IV, halofantrin, mizolastin,
(bv. bepridil, cisapride, diphemanil, erythromycine i.v., halofantrine, mizolastine,
pentamidine, sparfloxacine, terfenadine, vincamine IV.)
pentamidine, sparfloxacine, terfenadine, vincamine i.v.)
Thiazide-induced hypokalaemia or hypomagnesaemia favours the onset of digitalis-induced arrhythmia (see section 4.4).
Digitalisglycosiden: thiazidegeïnduceerde hypokaliëmie of hypomagnesiëmie werken het optreden van digitalis-geïnduceerde aritmie in de hand (zie rubriek 4.4).
Other antihypertensive agents:
Andere antihypertensiva:
Telmisartan may increase the hypotensive effect of other antihypertensive agents.
Telmisartan kan het hypotensieve effect van andere antihypertensiva vergroten.
Dosage adjustment of the antidiabetic medicinal products may be required (see section 4.4).
Antidiabetica (oraal en insuline): dosisaanpassing van het antidiabeticum kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.4).
Metformin should be used with precaution: risk of lactic acidosis induced by a possible functional renal failure linked to hydrochlorothiazide.
Metformine: metformine dient met voorzichtigheid te worden gebruikt: kans op melkzuuracidose geïnduceerd door mogelijk functioneel nierfalen bij hydrochloorthiazide.
Absorption of hydrochlorothiazide is impaired in the presence of anionic exchange resins.
Cholestyramine en colestipol-harsen: de absorptie van hydrochloorthiazide verslechtert in de aanwezigheid van anionuitwisselings-harsen.
Non-steroidal anti-inflammatory medicinal products:
Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen:
NSAIDs (i. e. acetylsalicylic acid at anti- inflammatory dosage regimens, COX-2 inhibitors and non-selective NSAIDs) may reduce the diuretic, natriuretic and antihypertensive effects of thiazide diuretics and the antihypertensive effects of angiotensin II receptor antagonists.
NSAID’ s (bv. acetylsalicylzuur bij anti- inflammatoire doseringsregimes, COX-2-remmers en niet-selectieve NSAID’ s) kunnen het diuretische, natriuretische en antihypertensieve effect van thiazidediuretica en het antihypertensieve effect van angiotensine II-receptorantagonisten verminderen.
In some patients with compromised renal function (e. g. dehydrated patients or elderly patients with compromised renal function) the co-administration of angiotensin II receptor antagonists and agents that inhibit cyclo-oxygenase may result in further deterioration of renal function, including possible acute renal failure, which is usually reversible.
Bij sommige patiënten met een verminderde nierfunctie (bv. gedehydreerde patiënten of oudere patiënten met een verminderde nierfunctie) kan het gelijktijdig toedienen van een angiotensine II- receptorantagonist en middelen die cyclo-oxygenase remmen leiden tot een verdere verslechtering van de nierfunctie, inclusief mogelijk acuut nierfalen, dat meestal omkeerbaar is.
Therefore the combination should be administered with caution, especially in the elderly.
Daarom dient de combinatie voorzichtig te worden toegepast, vooral bij ouderen.
Patients should be adequately hydrated and consideration should be given to monitoring of renal function after initiation of concomitant therapy and periodically thereafter.
Patiënten moeten voldoende gehydrateerd zijn en het monitoren van de nierfunctie na aanvang van de combinatietherapie, en vervolgens periodiek, dient overwogen te worden.
The effect of pressor amines may be decreased.
Bloeddrukverhogende amines (bv. noradrenaline): het effect van bloeddrukverhogende amines kan worden verminderd.
The effect of nondepolarizing skeletal muscle relaxants may be potentiated by hydrochlorothiazide.
Niet-depolariserende skeletspierrelaxantia (bv. tubocurarine): het effect van niet-depolariserende skeletspierrelaxantia kan worden versterkt door hydrochloorthiazide.
Dosage adjustment of uricosuric medications may be necessary as hydrochlorothiazide may raise the level of serum uric acid.
Geneesmiddelen bij de behandeling van jicht (bv. probenecide, sulfinpyrazon en allopurinol): dosisaanpassing van uricosurica kan noodzakelijk zijn, aangezien hydrochloorthiazide de serum- urinezuurspiegels kan verhogen.
Increase in dosage of probenecid or sulfinpyrazone may be necessary.
Verhoging van de dosering van probenecide of sulfinpyrazon kan noodzakelijk zijn.
Co- administration of thiazide may increase the incidence of hypersensitivity reactions of allopurinol.
Gelijktijdige toediening van thiazide kan de incidentie van overgevoeligheidsreacties op allopurinol verhogen.
Thiazide diuretics may increase serum calcium levels due to the decreased excretion.
Calciumzouten: thiazide-diuretica kunnen de serum-calciumspiegels verhogen door een verminderde excretie.
If calcium supplements must be prescribed, serum calcium levels should be monitored and calcium dosage adjusted accordingly.
Indien calciumsupplementen moeten worden voorgeschreven, dienen de serum- calciumspiegels te worden gecontroleerd en dient de calciumdosering te worden aangepast.
The hyperglycaemic effect of beta-blockers and diazoxide may be enhanced by thiazides.
Bètablokkers en diazoxide: het hyperglykemisch effect van bètablokkers en diazoxide kan door thiazides worden versterkt.
Anticholinergic agents (e. g. atropine, biperiden) may increase the bioavailability of thiazide-type diuretics by decreasing gastrointestinal motility and stomach emptying rate.
Anticholinergica (bv. atropine, biperideen): kunnen de biologische beschikbaarheid van thiazide- achtige diuretica verhogen door vermindering van de gastro-intestinale motiliteit en de maagledigingssnelheid.
Thiazides may increase the risk of adverse effects caused by amantadine.
Thiazides kunnen de kans op bijwerkingen veroorzaakt door amantadine vergroten.
Thiazides may reduce the renal excretion of cytotoxic medicinal products and potentiate their myelosuppressive effects.
Cytotoxische geneesmiddelen (bv. cyclofosfamide, methotrexaat): thiazides kunnen de renale excretie van cytotoxische geneesmiddelen verminderen en hun myelosuppressieve effecten versterken.
Based on their pharmacological properties it can be expected that the following medicinal products may potentiate the hypotensive effects of all antihypertensives including telmisartan:
6 Gebaseerd op de farmacologische eigenschappen kan worden verwacht dat de volgende geneesmiddelen het hypotensieve effect versterken van alle antihypertensiva inclusief telmisartan:
Furthermore, orthostatic hypotension may be aggravated by alcohol, barbiturates, narcotics or antidepressants.
Verder kan orthostatische hypotensie worden versterkt door alcohol, barbituraten, narcotica of antidepressiva.
The use of angiotensin II receptor antagonists is not recommended during the first trimester of pregnancy (see section 4.4).
Het gebruik van angiotensine II-receptorantagonisten gedurende het eerste trimester van de zwangerschap wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
The use of angiotensin II receptor antagonists is contraindicated during the second and third trimester of pregnancy (see sections 4.3 and 4.4).
Het gebruik van angiotensine II- receptorantagon isten is gecontraïndiceerd gedurende het tweede en derde trimester van de zwangerschap.
6 Pregnancy (see section 4.3):
Zwangerschap (zie rubriek 4.3):
There are no adequate data from the use of Kinzalkomb in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van Kinzalkomb bij zwangere vrouwen.
Whilst there is no controlled epidemiological data on the risk with angiotensin II receptor antagonists, similar risks may exist for this class of drugs.
Hoewel er geen gecontroleerde epidemiologische gegevens zijn over het risico met angiotensine II- receptorantagonisten kan het risico vergelijkbaar zijn bij deze klasse van geneesmiddelen.
Unless continued angiotensin II receptor antagonist therapy is considered essential, patients planning pregnancy should be changed to alternative anti-hypertensive treatments which have an established safety profile for use in pregnancy.
Patiënten die een zwangerschap plannen moeten omgezet worden op een alternatieve antihypertensieve therapie met een bekend veiligheidsprofiel voor gebruik tijdens zwangerschap, tenzij het voortzetten van de angiotensine II-receptorantagonisten therapie noodzakelijk wordt geacht.
When pregnancy is diagnosed, treatment with angiotensin II receptor antagonists should be stopped immediately, and, if appropriate, alternative therapy should be started.
Als zwangerschap wordt vastgesteld dient de behandeling met angiotensine II-receptorantagonisten onmiddellijk te worden gestaakt, en moet, indien nodig, worden begonnen met een alternatieve therapie.
(See also section 5.3).
Het is bekend dat blootstelling aan angiotensine II-receptorantagonisten gedurende het tweede en derde trimester foetale toxiciteit (verslechterde nierfunctie, oligohydramnie, achterstand in schedelverharding) en neonatale toxiciteit (nierfalen, hypotensie, hyperkaliëmie) kan induceren (zie ook rubriek 5.3).
Should exposure to angiotensin II receptor antagonists have occurred from the second trimester of pregnancy, ultrasound check of renal function and skull is recommended.
Als blootstelling vanaf het tweede trimester van de zwangerschap heeft plaatsgevonden, wordt een echoscopie van de nierfunctie en de schedel aanbevolen.
Infants whose mothers have taken angiotensin II receptor antagonists should be closely observed for hypotension (see also sections 4.3 and 4.4).
Pasgeborenen van wie de moeder angiotensine II-receptorantagonisten hebben gebruikt dienen nauwkeurig gecontroleerd te worden op hypotensie (zie ook rubrieken 4.3 en 4.4).
Lactation (see section 4.3):
Borstvoeding (zie rubriek 4.3):
Kinzalkomb is contraindicated during lactation since it is not known whether telmisartan is excreted in human milk.
Kinzalkomb is gecontraïndiceerd tijdens lactatie daar het niet bekend is of het in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Thiazides appear in human milk and may inhibit lactation.
Thiazides komen in de moedermelk terecht en kunnen de lactatie remmen.
However, when driving vehicles or operating machinery it should be taken into account that dizziness or drowsiness may occasionally occur when taking antihypertensive therapy.
Er is geen onderzoek verricht naar de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen Bij autorijden en bij het bedienen van machines, dient er echter rekening mee te worden gehouden dat bij een antihypertensieve therapie soms duizeligheid of sufheid kan optreden.
Fixed Dose Combination The overall incidence of adverse events reported with Kinzalkomb was comparable to those reported with telmisartan alone in randomised controlled trials involving 1471 patients randomised to receive telmisartan plus hydrochlorothiazide (835) or telmisartan alone (636).
Combinatiepreparaat De totale incidentie van bijwerkingen die zijn gemeld bij Kinzalkomb was vergelijkbaar met die van telmisartan alleen, in gerandomiseerde gecontroleerde studies met 1471 gerandomiseerde patiënten die werden behandeld met telmisartan en hydrochloorthiazide (835) of alleen met telmisartan (636).
Dose-relationship of undesirable effects was not established and they showed no correlation with gender, age or race of the patients.
Voor de bijwerkingen werd geen dosisafhankelijkheid vastgesteld en er werd geen correlatie gezien met geslacht, leeftijd of ras van de patiënten.
Adverse reactions reported in all clinical trials and occurring more frequently (p ≤ 0.05) with telmisartan plus hydrochlorothiazide than with placebo are shown below according to system organ class.
De bijwerkingen gemeld in de klinische studies en die vaker (p ≤ 0.05) voorkwamen bij telmisartan en hydrochloorthiazide dan bij placebo zijn hieronder weergegeven volgens systeem/orgaanklassen.
Adverse reactions known to occur with each component given singly but which have not been seen in clinical trials may occur during treatment with Kinzalkomb.
7 Bijwerkingen die bekend zijn voor de afzonderlijke componenten maar die niet werden gezien in de klinische studies, kunnen voorkomen tijdens de behandeling met Kinzalkomb.
Adverse reactions have been ranked under headings of frequency using the following convention: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
De bijwerkingen zijn geclassificeerd met de frequentieaanduidingen aan de hand van de volgende indeling: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100); zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000), onbekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Within each frequency grouping, adverse reactions are presented in order of decreasing seriousness.
Binnen de onderstaande frequentiegroepen worden bijwerkingen in afnemende mate van ernst genoemd.
Infections and infestations
Infecties en parasitaire aandoeningen Zelden:
Bronchitis Pharyngitis, sinusitis
Bronchitis Faryngitis, sinusitis
Metabolism
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Hypokalaemia, Hyperuricaemia, hyponatraemia
Hypokaliëmie Hyperurikemie, hyponatriëmie
Psychiatric disorders
Psychische stoornissen Soms:
Rare:
Angst Zelden:
Anxiety Depression
Depresssie
Dizziness Syncope, paraesthesia Insomnia, sleep disorders
Duizeligheid Syncope, paraesthesie Slapeloosheid, slaapstoornissen
Eye disorders
Oogaandoeningen Zelden:
Visual disturbance, vision blurred
Visusstoornissen, wazig zicht
Cardiac disorders
Hartaandoeningen Soms:
Tachycardia, arrhythmias
Tachycardie, aritmieën
Vascular disorders
Bloedvataandoeningen Soms:
Hypotension, orthostatic hypotension
Hypotensie, orthostatische hypotensie
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms:
Rare:
Dyspnoe Zelden:
Dyspnoea Respiratory distress (including pneumonitis and pulmonary oedema)
Respiratoire stress (waaronder pneumonitis en pulmonair oedeem)
Diarrhoea, dry mouth, flatulence, Abdominal pain, constipation, dyspepsia, vomiting Gastritis
Diarree, droge mond, flatulentie Buikpijn, constipatie, dyspepsie, braken Gastritis
Hepatobiliary disorders
Lever- en galaandoeningen Zelden:
Abnormal hepatic function/ liver disorder
Afwijkende leverfunctie/leveraandoening
Angioedema, erythema, pruritus, rash, hyperhidrosis, urticaria
Angio-oedeem, erytheem, pruritus, huiduitslag, hyperhidrosis, urticaria
Muscoloskeletal, connective tissue and bone disorders
8 Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms:
Rare:
Rugpijn, spierspasmen, myalgie Zelden:
Back pain, muscle spasms myalgia Arthralgia, muscle cramps, pain in limb
Atralgie, spierkrampen, pijn in extremiteit
General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Soms:
Rare:
Pijn in de borst Zelden:
Chest pain Influenza-like illness, pain
Griepachtige verschijnselen, pijn
Blood uric acid increased Blood creatinine increased, blood creatine phosphokinase increased, hepatic enzyme increased
Urinezuurtoename in het bloed Creatininetoename in het bloed, creatinefosfokinasetoename in het bloed, vehoogde leverenzymen
8 Additional information on individual components Undesirable effects previously reported with one of the individual components may be potential undesirable effects with Kinzalkomb, even if not observed in clinical trials with this product.
Aanvullende informatie over de afzonderlijke bestanddelen Bijwerkingen die eerder zijn gemeld voor de afzonderlijke bestanddelen kunnen mogelijke bijwerkingen van Kinzalkomb zijn, zelfs als deze niet zijn waargenomen tijdens klinisch onderzoek.
Undesirable effects occurred with similar frequency in placebo and telmisartan treated patients.
Bijwerkingen traden in dezelfde frequentie op bij patiënten die met placebo en telmisartan werden behandeld.
The overall incidence of adverse events reported with telmisartan (41.4%) was usually comparable to placebo (43.9%) in placebo controlled trials.
De totale incidentie van bijwerkingen gemeld voor telmisartan (41,4%) was gewoonlijk vergelijkbaar met placebo (43,9%) in de placebogecontroleerde studies.
The following adverse drug reactions listed below have been accumulated from all clinical trials including 5788 hypertensive patients treated with telmisartan.
De bijwerkingen hieronder weergegeven zijn verzameld uit de 5788 patiënten die in alle studies werden behandeld met telmisartan.
Adverse reactions of unknown frequency reported with the use of telmisartan alone include:
Bijwerkingen die gemeld zijn met een onbekende frequentie bij het gebruik van telmisartan alleen, zijn:
Infections and infestations
Infecties en parasitaire aandoeningen Niet bekend:
Upper respiratory tract infection, urinary tract infection including cystitis
Bovenste luchtweg infectie, urineweginfectie, inclusief cystitis
Eosinophilia, anaemia, thrombocytopenia
Eosinofilie, anemie, trombocytopenie
Immune system disorders
Immuunsysteemaandoeningen Niet bekend:
Hypersensitivity, anaphylactic reactions
Overgevoeligheidsreacties, anafylactische reacties
Cardiac disorders
Hartaandoeningen Niet bekend:
Stomach discomfort
Maagklachten
Skin and subcutaneous tissue disorders
Huid- en onderhuidaandoeningen Niet bekend:
Eczema, drug eruption, toxic skin eruption
Eczeem, erythema fixatum, toxische huideruptie
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders
9 Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend:
Arthrosis, tendon pain
Arthrose, tendinitis
Renal dysfunction, renal impairment (including acute renal failure)
Nierfunctiestoornis, nierinsufficiëntie (inclusief acuut nierfalen)
General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Niet bekend:
Asthenia, drug ineffective
Zwakte, gebrek aan werkzaamheid
Haemoglobin decreased
Afname hemoglobine
Hydrochlorothiazide may cause or exacerbate hypovolaemia which could lead to electrolyte imbalance (see section 4.4).
Hydrochloorthiazide kan hypovolemie veroorzaken of verergeren, hetgeen kan leiden tot een verstoring van de elektrolytenbalans (zie rubriek 4.4).
Adverse reactions of unknown frequency reported with the use of hydrochlorothiazide alone include:
Bijwerkingen die gemeld zijn met een onbekende frequentie bij het gebruik van hydrochloorthiazide alleen, zijn:
9 Blood and lymphatic system disorders
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Anaemia aplastic, haemolytic anaemia, bone marrow failure, leukopenia, neutropenia, agranulocytosis, thrombocytopenia
Anemie (inclusief aplastische anemie), hemolytische anemie, beenmergdepressie, leukopenie, neutropenie, agranulocytose, trombocytopenie
Anaphylactic reactions, hypersensitivity
Anafylactische reacties, over- gevoeligheidsreacties
Diabetes mellitus inadequate control
Ontoereikende controle diabetes mellitus
Metabolism and nutrition disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Niet bekend:
Anorexia, appetite decreased, electrolyte imbalance, hypercholesterolaemia, hyperglycaemia, hypovolaemia
Anorexie, verminderde eetlust, verstoorde elektrolytenbalans, hypercholesterolemie, hyperglykemie, hypovolemie
Restlessness
Rusteloosheid
Nervous system disorders
Zenuwstelselaandoeningen Niet bekend:
Not known:
Duizelingen
Light-headedness
Oogaandoeningen
Eye disorders
Niet bekend:
Not known:
Bloedvataandoeningen Niet bekend
Vasculitis necrotizing
Necrotiserende vasculitis
Pancreatitis, stomach discomfort
Pancreatitis, maagklachten
Not known:
10 Niet bekend:
Jaundice hepatocellular, jaundice cholestatic
Hepatocellulaire geelzucht, cholestatische geelzucht
Lupus-like syndrome, photosensitivity reactions, skin vasculitis, toxic epidermal necrolysis
Cutane lupus erythematosus, fotosensibiliteitsreacties, cutane vasculitis, toxische epidermale necrolyse
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Niet bekend:
Weakness
Zwakte
Nephritis interstitial, renal dysfunction, glycosuria
Interstitiële nefritis, nierinsufficiëntie, glucosurie
Triglycerides increased
Verhoogd triglyceriden
There is limited information available for telmisartan with regard to overdose in humans.
Er is beperkte informatie beschikbaar van overdoseringen met telmisartan bij mensen.
The degree to which hydrochlorothiazide is removed by haemodialysis has not been established.
In welke mate hydrochloorthiazide door hemodialyse wordt verwijderd is niet vastgesteld.
The most prominent manifestations of telmisartan overdose were hypotension and tachycardia; bradycardia, dizziness, vomiting, increase in serum creatinine, and acute renal failure have also been reported.
De meest duidelijke verschijnselen van een overdosering met telmisartan waren hypotensie en tachycardie; bradycardie, duizeligheid, braken, verhoogd serumcreatinine en acuut nierfalen zijn ook gerapporteerd.
Overdose with hydrochlorothiazide is associated with electrolyte depletion
Overdosering met hydrochloorthiazide is geassocieerd met elektrolytendepletie (hypokaliëmie, hypochloremie) en hypovolemie door excessieve diurese.
The most common signs and symptoms of overdose are nausea and somnolence.
De meest gebruikelijke tekenen van overdosering zijn misselijkheid en slaperigheid.
Hypokalaemia may result in muscle spasms and/ or accentuate arrhythmia associated with the concomitant use of digitalis glycosides or certain anti-arrhythmic medicinal products.
Hypokaliëmie kan resulteren in spierspasmen en/of aritmie aan het licht brengen geassocieerd met het gelijktijdig gebruik van digitalisglycosiden of bepaalde antiaritmica.
Telmisartan is not removed by haemodialysis.
Telmisartan wordt niet verwijderd door hemodialyse.
The patient should be closely monitored, and the treatment should be symptomatic and supportive.
De patiënt dient nauwkeurig in de gaten te worden gehouden en de behandeling dient symptomatisch en ondersteunend te zijn.
Management depends on the time since ingestion and the severity of the symptoms.
De behandeling is afhankelijk van het tijdstip van ingestie en de ernst van de symptomen.
Suggested measures include induction of emesis and/ or gastric lavage.
Denkbare maatregelen zijn onder andere het laten braken of maagspoelen.
Activated charcoal may be useful in the treatment of overdose.
Actieve koolstof kan zinvol zijn in de behandeling van een overdosering.
Serum electrolytes and creatinine should be monitored frequently.
Serumelektrolyten en creatinine dienen frequent te worden gecontroleerd.
If hypotension occurs, the patient should be placed in a supine position, with salt and volume replacements given quickly.
Als hypotensie optreedt dient de patiënt in rugligging te worden geplaatst, en zout en volume suppletie dienen snel te worden toegediend.
Angiotensin II receptor antagonists and diuretics, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: angiotensine II-receptorantagonisten en diuretica:
C09DA07
ATC-code C09DA07.
Kinzalkomb is a combination of an angiotensin II receptor antagonist, telmisartan, and a thiazide diuretic, hydrochlorothiazide.
Kinzalkomb is een combinatie van een angiotensine II-receptorantagonist, telmisartan, en een thiazide diureticum, hydrochloorthiazide.
The combination of these ingredients has an additive antihypertensive effect, reducing blood pressure to a greater degree than either component alone.
De combinatie van deze bestanddelen heeft een additieve antihypertensieve werking, en doet de bloeddruk in sterkere mate dalen dan de afzonderlijke bestanddelen.
Kinzalkomb once daily produces effective and smooth reductions in blood pressure across the therapeutic dose range.
Kinzalkomb geeft in een éénmaal daagse dosering een effectieve en geleidelijke daling in de bloeddruk over de gehele therapeutische breedte.
Telmisartan is an orally effective and specific angiotensin II receptor subtype 1 (AT1) antagonist.
11 Telmisartan is een oraal toe te dienen effectieve en specifieke angiotensine II receptor subtype 1 (AT1) - antagonist.
Telmisartan displaces angiotensin II with very high affinity from its binding site at the AT1 receptor subtype, which is responsible for the known actions of angiotensin II.
Telmisartan verdringt angiotensine II met een zeer hoge affiniteit van zijn bindingsplaats op het AT1-receptor subtype, welke verantwoordelijk is voor de bekende effecten van angiotensine II.
Telmisartan does not exhibit any partial agonist activity at the AT1 receptor.
Telmisartan vertoont geen partieel agonisme op de AT1-receptor.
Telmisartan selectively binds the AT1 receptor.
Telmisartan bindt selectief aan de AT1-receptor.
The binding is long-lasting.
De binding is langdurig.
Telmisartan does not show affinity for other receptors, including AT2 and other less characterised AT receptors.
Telmisartan laat geen affiniteit voor andere receptoren zien, inclusief AT2 en andere minder gekarakteriseerde AT-receptoren.
The functional role of these receptors is not known, nor is the effect of their possible overstimulation by angiotensin II, whose levels are increased by telmisartan.
De functionele rol van deze receptoren is niet bekend, noch het effect van eventuele overstimulatie door angiotensine II, waarvan de spiegels verhoogd worden door telmisartan.
Plasma aldosterone levels are decreased by telmisartan.
Plasma-aldosteronspiegels worden verlaagd door telmisartan.
Telmisartan does not inhibit human plasma renin or block ion channels.
Telmisartan remt het humaan plasmarenine niet en blokkeert geen ionkanalen.
Telmisartan does not inhibit angiotensin converting enzyme (kininase II), the enzyme which also degrades bradykinin.
Telmisartan heeft geen remmend effect op het angiotensine converting enzym (kininase II), het enzym dat ook bradykinine afbreekt.
Therefore, it is not expected to potentiate bradykinin- mediated adverse effects.
Er is dan ook geen toename van door bradykinine gemedieerde bijwerkingen te verwachten.
An 80 mg dose of telmisartan administered to healthy volunteers almost completely inhibits the angiotensin II evoked blood pressure increase.
Een dosis van 80 mg telmisartan, toegediend aan gezonde vrijwilligers, blokkeerde bijna volledig door angiotensine II geïnduceerde bloeddrukverhogingen.
The inhibitory effect is maintained over 24 hours and still measurable up to 48 hours.
Dit blokkerende effect wordt gedurende 24 uur behouden en is nog steeds meetbaar na 48 uur.
After the first dose of telmisartan, the antihypertensive activity gradually becomes evident within 3 hours.
Na de eerste toediening van telmisartan, wordt het antihypertensieve effect geleidelijk zichtbaar binnen 3 uur.
The maximum reduction in blood pressure is generally attained 4-8 weeks after the start of treatment and is sustained during long-term therapy.
De maximale reductie van de bloeddruk wordt in het algemeen 4 – 8 weken na aanvang van de behandeling bereikt en deze blijft gelijk bij langdurige therapie.
The antihypertensive effect persists constantly over 24 hours after dosing and includes the last 4 hours before the next dose as shown by ambulatory blood pressure measurements.
Het antihypertensieve effect houdt gedurende 24 uur constant aan, inclusief de laatste 4 uur voor de volgende dosering zoals is aangetoond met ambulante bloeddrukmetingen.
This is confirmed by measurements made at the point of maximum effect and immediately prior to the next dose (through to peak ratios consistently above 80% after doses of 40 and 80 mg of telmisartan in placebo controlled clinical studies).
Dit wordt bevestigd door metingen op het tijdstip van maximaal effect en onmiddellijk voor de volgende dosis (de ratio’ s tussen dal- en piekconcentraties in placebo gecontroleerd klinisch onderzoek na een dosis van 40 en 80 mg telmisartan waren consistent boven de 80%).
In patients with hypertension telmisartan reduces both systolic and diastolic blood pressure without affecting pulse rate.
Bij patiënten met hypertensie reduceert telmisartan zowel de systolische als de diastolische bloeddruk zonder de hartfrequentie te beïnvloeden.
The antihypertensive efficacy of telmisartan is comparable to that of agents representative of other classes of antihypertensive medicinal products (demonstrated in clinical trials comparing telmisartan to amlodipine, atenolol, enalapril, hydrochlorothiazide, and lisinopril).
De antihypertensieve effectiviteit van telmisartan is vergelijkbaar met die van geneesmiddelen die representatief zijn voor andere klassen van antihypertensiva (dit is aangetoond in klinische onderzoeken waarin telmisartan werd vergeleken met amlodipine, atenolol, enalapril, hydrochloorthiazide en lisinopril).
Upon abrupt cessation of treatment with telmisartan, blood pressure gradually returns to pre-treatment values over a period of several days without evidence of rebound hypertension.
Na abrupt afbreken van de behandeling met telmisartan keert de bloeddruk geleidelijk terug naar de waarden van voor de behandeling over een periode van een paar dagen zonder dat er aanwijzingen zijn voor rebound hypertensie.
The incidence of dry cough was significantly lower in patients treated with telmisartan than in those given angiotensin converting enzyme inhibitors in clinical trials directly comparing the two antihypertensive treatments.
De incidentie van een droge hoest was significant lager in patiënten die met telmisartan werden behandeld dan in diegenen die ACE-remmers toegediend kregen tijdens klinische onderzoeken waarin de twee antihypertensieve behandelingen direct werden vergeleken.
11 The effects of telmisartan on mortality and cardiovascular morbidity are currently unknown.
De effecten van telmisartan op de mortaliteit en cardiovasculaire morbiditeit zijn op dit moment onbekend.
Hydrochlorothiazide is a thiazide diuretic.
Hydrochloorthiazide is een thiazide diureticum.
The mechanism of the antihypertensive effect of thiazide diuretics is not fully known.
Het mechanisme van het antihypertensieve effect van thiazide diuretica is niet volledig bekend.
Thiazides have an effect on the renal tubular mechanisms of electrolyte reabsorption, directly increasing excretion of sodium and chloride in approximately equivalent amounts.
Thiazides beïnvloeden de renale tubulaire mechanismen van de reabsorptie van elektrolyten en verhogen direct de excretie van natrium en chloride in ongeveer gelijke hoeveelheden.
The diuretic action of hydrochlorothiazide reduces plasma volume, increases plasma renin activity, increases aldosterone secretion, with consequent increases in urinary potassium and bicarbonate loss, and decreases in serum potassium.
De diuretische werking van hydrochloorthiazide vermindert het plasmavolume, verhoogt de plasma-renine activiteit, verhoogt de aldosteronsecretie met een daaropvolgende verhoging van het urinaire verlies aan kalium en bicarbonaat, en verlaagt het serumkalium.
Presumably through blockade of the renin- angiotensin-aldosterone system, co-administration of telmisartan tends to reverse the potassium loss associated with these diuretics.
Vermoedelijk door blokkade van het renine-angiotensine-aldosteron systeem, blijkt de gelijktijdige toediening van telmisartan het kaliumverlies dat door deze diuretica wordt veroorzaakt tegen te gaan.
With hydrochlorothiazide, onset of diuresis occurs in 2 hours, and peak effect occurs at about 4 hours, while the action persists for approximately 6-12 hours.
Bij hydrochloorthiazides treedt de werking binnen 2 uur in, met een maximaal effect na ongeveer 4 uur, en de werking houdt ongeveer 6 – 12 uur aan.
Epidemiological studies have shown that long-term treatment with hydrochlorothiazide reduces the risk of cardiovascular mortality and morbidity.
Epidemiologische studies hebben aangetoond dat langdurige behandeling met hydrochloorthiazide het risico van cardiovasculaire mortaliteit en morbiditeit verlaagt.
The effects of Fixed Dose Combination of telmisartan/ HCTZ on mortality and cardiovascular morbidity are currently unknown.
De effecten van de telmisartan/HCTZ combinatie op de mortaliteit en cardiovasculaire morbiditeit zijn op dit moment onbekend.
Pharmacokinetic properties
12 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
Concomitant administration of hydrochlorothiazide and telmisartan does not appear to affect the pharmacokinetics of either substance in healthy subjects.
Gelijktijdige toediening van hydrochloorthiazide en telmisartan heeft bij gezonde vrijwilligers ogenschijnlijk geen effect op de farmacokinetiek van de beide afzonderlijke geneesmiddelen.
Following oral administration peak concentrations of telmisartan are reached in 0.5 – 1.5 h after dosing.
Na orale toediening worden piek-plasmaconcentraties van telmisartan binnen 0,5 – 1,5 uur na toediening bereikt.
The absolute bioavailability of telmisartan at 40 mg and 160 mg was 42% and 58%, respectively.
De absolute biologische beschikbaarheid van telmisartan bij 40 mg en 160 mg was 42% respectievelijk 58%.
Food slightly reduces the bioavailability of telmisartan with a reduction in the area under the plasma concentration time curve (AUC) of about 6% with the 40 mg tablet and about 19% after a 160 mg dose.
Voedsel veroorzaakt een lichte daling van de oppervlakte onder de plasmaconcentratie– tijd curve (AUC) van telmisartan, van ongeveer 6% bij de 40 mg tablet en ongeveer 19% na een dosis van 160 mg.
By 3 hours after administration plasma concentrations are similar whether telmisartan is taken fasting or with food.
Vanaf drie uur na toediening zijn de plasmaconcentraties van telmisartan ingenomen op een lege maag of met eten vergelijkbaar.
The small reduction in AUC is not expected to cause a reduction in the therapeutic efficacy.
Verwacht wordt dat de kleine reductie in de oppervlakte onder de curve geen afname in therapeutische effect veroorzaakt.
The pharmacokinetics of orally administered telmisartan are non- linear over doses from 20 – 160 mg with greater than proportional increases of plasma concentrations (Cmax and AUC) with increasing doses.
De farmacokinetiek van oraal toegediend telmisartan is niet lineair bij doseringen van 20 – 160 mg, met bovenproportionele stijgingen van de plasmaconcentraties (Cmax en AUC) bij verhoging van de dosering.
Telmisartan does not accumulate significantly in plasma on repeated administration.
Telmisartan vertoont na herhaalde toediening geen significante accumulatie in plasma.
Following oral administration of Kinzalkomb peak concentrations of hydrochlorothiazide are reached in approximately 1.0 – 3.0 hours after dosing.
Na orale toediening van Kinzalkomb worden piek-plasmaconcentraties van hydrochloorthiazide binnen ongeveer 1,0 – 3,0 uur na toediening bereikt.
Based on cumulative renal excretion of hydrochlorothiazide the absolute bioavailability was about 60%.
Gebaseerd op cumulatieve renale excretie van hydrochloorthiazide was de biologische beschikbaarheid ongeveer 60%.
Telmisartan is highly bound to plasma proteins (> 99.5%) mainly albumin and alpha l- acid glycoprotein.
Telmisartan wordt sterk gebonden aan plasma-eiwitten (> 99,5%), voornamelijk aan albumine en alfa-1-zuur-glycoproteïne.
The apparent volume of distribution for telmisartan is approximately 500 litres indicating additional tissue binding.
Het schijnbare verdelingsvolume van telmisartan is ongeveer 500 liter, hetgeen wijst op additionele binding aan weefsels.
Hydrochlorothiazide is 68% protein bound in the plasma and its apparent volume of distribution is 0.83 – 1.14 l/ kg.
Hydrochloorthiazide wordt in het plasma voor 68% gebonden aan eiwitten en het schijnbare verdelingsvolume is 0,83 – 1,14 l/kg.
Biotransformation and elimination:
Metabolisme en eliminatie:
Following either intravenous or oral administration of 14 C-labelled telmisartan most of the administered dose (> 97%) was eliminated in faeces via biliary excretion.
Na zowel intraveneuze als orale toediening van 14C- gelabelled telmisartan wordt het grootste gedeelte van de dosis (> 97%) geëlimineerd met de feces via de excretie met de gal.
Only minute amounts were found in urine.
Slechts zeer kleine hoeveelheden werden in de urine aangetroffen.
Telmisartan is metabolised by conjugation to form a pharmacologically inactive acylglucuronide.
Telmisartan wordt gemetaboliseerd door conjugatie tot een farmacologisch inactief acylglucuronide.
The glucuronide of the parent compound is the only metabolite that has been identified in humans.
Het glucuronide van de oorspronkelijke verbinding is de enige metaboliet die bij mensen is geïdentificeerd.
After a single dose of 14C-labelled telmisartan the glucuronide represents approximately 11% of the measured radioactivity in plasma.
Na een enkelvoudige dosis 14C-gelabelled telmisartan vertegenwoordigt het glucuronide ongeveer 11% van de gemeten radioactiviteit in plasma.
The cytochrome P450 isoenzymes are not involved in the metabolism of telmisartan.
De cytochroom P450 isoenzymen zijn niet betrokken bij het metabolisme van telmisartan.
Total plasma clearance of telmisartan after oral administration is > 1500 ml/ min.
De totale plasmaklaring van telmisartan na orale toediening is > 1500 ml/min.
Terminal elimination half-life was > 20 hours.
De terminale eliminatiehalfwaardetijd is > 20 uur.
Hydrochlorothiazide is not metabolised in man and is excreted almost entirely as unchanged substance in urine.
Hydrochloorthiazide wordt door de mens niet gemetaboliseerd en wordt vrijwel geheel in onveranderde vorm met de urine uitgescheiden.
About 60% of the oral dose is eliminated as unchanged substance within 48 hours.
Ongeveer 60% van de orale dosis wordt binnen 48 uur in onveranderde vorm geëlimineerd.
Renal clearance is about 250 – 300 ml/ min.
De renale klaring is ongeveer 250 – 300 ml/min.
The terminal elimination half-life of hydrochlorothiazide is 10 – 15 hours.
De terminale eliminatiehalfwaardetijd van hydrochloorthiazide is 10 – 15 uur.
12 Special populations
Speciale populaties
Pharmacokinetics of telmisartan do not differ between the elderly and those younger than 65 years.
De farmacokinetiek van telmisartan verschilt niet tussen oudere patiënten en patiënten jonger dan 65 jaar.
Plasma concentrations of telmisartan are generally 2 – 3 times higher in females than in males.
De plasmaconcentraties van telmisartan zijn doorgaans 2 – 3 keer hoger in vrouwen dan in mannen.
In clinical trials however, no significant increases in blood pressure response or in the incidence of orthostatic hypotension were found in women.
In het klinisch geneesmiddelonderzoek zijn bij vrouwen echter geen significante verhogingen in de bloeddrukrespons of in de incidentie van orthostatische hypotensie gevonden.
No dosage adjustment is necessary.
Dosisaanpassing is niet noodzakelijk.