qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
7 In the event of an overdose, supportive management is recommended.
7 laboratoriumafwijkingen verdwenen zonder behandeling na het stopzetten van de onderzoeksmedicatie.
Treatment with vildagliptin 50-100 mg daily in patients with type 2 diabetes significantly improved markers of beta cell function including HOMA-  (Homeostasis Model Assessment–), proinsulin to insulin ratio and measures of beta cell responsiveness from the frequently-sampled meal tolerance test.
Behandeling met vildagliptine 50-100 mg per dag bij patiënten met type 2 diabetes verbeterde de merkers van de bèta-celfunctie, waaronder HOMA- (Homeostasis Model Assessment-), de pro-insuline tot insuline verhouding, en metingen van de bèta- celgevoeligheid uit de maaltijd tolerantietest.
8 In a 24-week double-blind controlled trial, vildagliptin (50 mg twice daily) was compared to rosiglitazone (8 mg once daily).
Uit een dubbelblind gecontroleerd onderzoek gedurende 24 weken werd vildagliptine (50 mg tweemaal daags) vergeleken met rosiglitazon (8 mg eenmaal daags).
However, the magnitude of change is not clinically significant, so that Xiliarx can be given with or without food.
De grootte van deze verandering was echter niet klinisch significant en Xiliarx kan dus zowel met als zonder voedsel worden ingenomen.
Distribution The plasma protein binding of vildagliptin is low (9.3%) and vildagliptin distributes equally between plasma and red blood cells.
9 De plasmaeiwitbinding van vildagliptine is laag (9,3%) en vildagliptine wordt gelijkelijk verdeeld over het plasma en de rode bloedcellen.
9 Elimination Following oral administration of [14C] vildagliptin, approximately 85% of the dose was excreted into the urine and 15% of the dose is recovered in the faeces.
Eliminatie Na orale toediening van [14C]-gemerkt vildagliptine wordt ongeveer 85% van de dosering in de urine uitgescheiden en 15% van de dosering in de feces aangetroffen.
10 A fertility and early embryonic development study in rats revealed no evidence of impaired fertility, reproductive performance or early embryonic development due to vildagliptin.
In een onderzoek naar fertiliteit en vroege embryonale ontwikkeling bij ratten werd geen bewijs gevonden voor stoornissen m. b. t. de vruchtbaarheid, reproductief vermogen of vroege embryonale ontwikkeling als gevolg van vildagliptine.
PSURs The PSUR cycle of Xiliarx will correspond to the one attributed to the cross-referred product, Galvus, until otherwise specified.
PSURs De PSUR-cyclus van Xiliarx zal corresponderen met die toegekend aan het referentieproduct Galvus, tenzij anders gespecificeerd.
Xiliarx 50 mg tablets vildagliptin
Xiliarx 50 mg tabletten vildagliptine
Xiliarx 50 mg tablets Vildagliptin
Xiliarx 50 mg tabletten Vildagliptine
What Xiliarx is and what it is used for 2.
Wat is Xiliarx en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you take Xiliarx 3.
Wat u moet weten voordat u Xiliarx inneemt 3.
How to take Xiliarx 4.
Hoe wordt Xiliarx ingenomen 4.
How to store Xiliarx 6.
Hoe bewaart u Xiliarx 6.
WHAT XILIARX IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS XILIARX EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Xiliarx belongs to a group of medicines called “ oral antidiabetics”.
Xiliarx behoort tot de geneesmiddelengroep die “ orale antidiabetica” wordt genoemd.
Xiliarx is used to treat patients with type 2 diabetes.
Xiliarx wordt gebruikt voor de behandeling van patiënten met type 2-diabetes.
This helps to control the blood sugar level.
Xiliarx werkt door de alvleesklier meer insuline en minder glucagon te laten produceren en helpt hierdoor de bloedglucosespiegel onder controle te houden.
Your doctor will prescribe Xiliarx together with certain other antidiabetic medicines which you will already be taking to control diabetes, if one medicine alone is not enough to control your blood sugar level.
Uw arts schrijft u Xiliarx voor in combinatie met bepaalde andere antidiabetesgeneesmiddelen die u al gebruikt om de diabetes onder controle te houden als één geneesmiddel niet voldoende is om uw bloedglucosespiegel te regelen.
BEFORE YOU TAKE XILIARX
WAT U MOET WETEN VOORDAT U XILIARX INNEEMT
Do not take Xiliarx:  if you are allergic (hypersensitive) to vildagliptin or any of the other ingredients of Xiliarx (see section 6:
Neem Xiliarx niet in  als u allergisch (overgevoelig) bent voor vildagliptine of voor één van de andere bestanddelen van Xiliarx (zie rubriek 6:
If you think you may be allergic to vildagliptin or any of the other ingredients of Xiliarx, do not take this medicine and talk to your doctor.
Als u denkt dat u allergisch bent voor
25  if you have type 1 diabetes (i. e. your body does not produce insulin).  if you have moderate or severe kidney disease.  if you are on dialysis.  if you have liver disease.  if you suffer from heart failure.
26 Wees extra voorzichtig met Xiliarx Als één van deze waarschuwingen op u van toepassing is, raadpleeg uw arts voordat u Xiliarx inneemt.  als u type 1-diabetes heeft (d. w. z. uw lichaam produceert geen insuline).  als u lijdt aan een matige of ernstige nierziekte.  als u nierdialyse ondergaat.  als u lijdt aan een leverziekte.  als u lijdt aan hartfalen.
If you have previously taken Xiliarx but had to stop taking it because of side effects (liver disease), you should not take Xiliarx again.
Als u voorheen Xiliarx heeft ingenomen maar de behandeling moest stoppen vanwege bijwerkingen (leverziekte), mag u Xiliarx niet opnieuw gebruiken.
You are also advised to pay particular attention to new onset of blisters or ulcers while taking Xiliarx.
U wordt ook aangeraden extra aandacht te besteden aan het nieuw voorkomen van blaren of zweren tijdens gebruik van Xiliarx.
The use of Xiliarx in children and adolescents is not recommended.
Xiliarx wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen en adolescenten.
Your doctor may wish to alter your dose of Xiliarx if you are taking other medicines (such as medicines so called thiazides, corticosteroids, thyroid products and certain products affecting the nervous system).
Het kan zijn dat uw arts de dosis van Xiliarx wenst te wijzigen indien u andere geneesmiddelen neemt (zoals geneesmiddelen die thiazides, corticosteroïden worden genoemd, schildklierproducten en bepaalde producten met werking op het zenuwstelsel).
Taking Xiliarx with food and drink You can take Xiliarx with or without food.
Inname van Xiliarx met voedsel en drank U kunt Xiliarx met of zonder voedsel innemen.
Pregnancy and breast-feeding Women who are pregnant or plan to become pregnant should consult their doctor before taking Xiliarx.
Zwangerschap en borstvoeding Vrouwen die zwanger zijn of van plan zijn zwanger te worden dienen hun arts te raadplegen alvorens Xiliarx te gebruiken.
You should not use Xiliarx during pregnancy.
U mag Xiliarx niet nemen tijdens uw zwangerschap.
It is not known if Xiliarx passes into breast milk.
Het is niet bekend of Xiliarx overgaat in de moedermelk.
You should not use Xiliarx if you are breast-feeding or plan to breast-feed.
U mag Xiliarx niet gebruiken indien u borstvoeding geeft of van plan bent borstvoeding te geven.
Driving and using machines If you feel dizzy while taking Xiliarx, do not drive or use machines.
Rijvaardigheid en het gebruik van machines Als u zich duizelig voelt na de inname van Xiliarx, ga dan niet autorijden en/ of bedien geen machines.
Important information about some of the ingredients of Xiliarx Xiliarx contains lactose (milk sugar).
Belangrijke informatie over enkele bestanddelen van Xiliarx Xiliarx bevat het bestanddeel lactose (melksuiker).
HOW TO TAKE XILIARX
HOE WORDT XILIARX INGENOMEN
Always take Xiliarx exactly as your doctor has told you.
Volg bij het innemen van Xiliarx nauwgezet het advies van uw arts.
How much to take The amount of Xiliarx people have to take varies depending on their condition.
Hoeveel moet u innemen Het aantal Xiliarx tabletten dat u moet innemen hangt af van uw gesteldheid.
Your doctor will tell you exactly how many tablets of Xiliarx to take.
Uw arts zal u vertellen hoeveel Xiliarx tabletten u precies dient in te nemen.
The usual dose of Xiliarx is either:  50 mg daily taken as one dose in the morning if you are taking Xiliarx with another medicine called a sulphonylurea, or  100 mg daily taken as 50 mg in the morning and 50 mg in the evening if you are taking Xiliarx with another medicine called metformin or a glitazone.
27 De gebruikelijke dosering van Xiliarx is:  50 mg per dag als één dosering 's morgens indien u Xiliarx gebruikt in combinatie met een ander geneesmiddel, genaamd een sulfonylureumderivaat, of  100 mg per dag als 50 mg 's morgens en 50 mg ’ s avonds indien u Xiliarx gebruikt in combinatie met een ander geneesmiddel, genaamd metformine of een glitazon.
26 Your doctor will prescribe Xiliarx together with another medicine to control your blood sugar level.
Uw arts zal Xiliarx in combinatie met bepaalde andere geneesmiddelen om uw bloedglucosespiegel onder controle te houden voorschrijven.
When and how to take Xiliarx  Take this medicine in the morning or in the morning and evening.  Swallow the tablets whole with some water.
Wanneer en hoe moet u Xiliarx innemen  Neem dit geneesmiddel 's morgens of ’ s morgens en 's avonds in.  Slik de tabletten met wat water door.
How long to take Xiliarx  Take Xiliarx every day for as long as your doctor tells you.
Hoelang moet u Xiliarx innemen  U moet Xiliarx elke dag innemen zolang als uw arts u heeft voorgeschreven.
You may have to take this treatment over a long period of time.  Your doctor will regularly monitor your condition to check that the treatment is having the desired effect.  Do not stop taking Xiliarx unless your doctor tells you to.
Het kan zijn dat u deze behandeling langere tijd dient te volgen.  Uw arts zal regelmatig uw toestand controleren om te zien of de behandeling het gewenste effect heeft.  Stop niet met het innemen van Xiliarx tenzij uw arts dit aangeeft.
If you take more Xiliarx than you should If you take too many Xiliarx tablets, or if someone else has taken your medicine, talk to your doctor straight away.
Wat u moet doen als u meer van Xiliarx heeft ingenomen dan u zou mogen Als u te veel Xiliarx tabletten heeft ingenomen of iemand anders heeft het geneesmiddel ingenomen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts.
If you forget to take Xiliarx If you forget to take a dose of this medicine, take it as soon as you remember.
Wat u moet doen wanneer u bent vergeten Xiliarx in te nemen Als u ben vergeten een dosering in te nemen, neem deze dan in zodra u hieraan denkt.
Like all medicines, Xiliarx can cause side effects, although not everybody gets them.
Zoals alle geneesmiddelen kan Xiliarx bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
You should stop taking Xiliarx and see your doctor immediately if you experience the following side effects:  Angioedema (rare):
U dient te stoppen met het gebruik van Xiliarx en onmiddellijk uw arts te bezoeken wanneer u de volgende bijwerkingen ervaart:  Angioedeem (zelden):
Other side effects Some patients have had the following side effects while taking Xiliarx and metformin:  Common:
Andere bijwerkingen Sommige patiënten hadden de volgende bijwerkingen bij het gebruik van Xiliarx met metformine:
Sore throat, runny nose
Sommige patiënten hadden de volgende bijwerkingen bij het gebruik van Xiliarx met een sulfonylureumderivaat:  Vaak: trillen, hoofdpijn, duizeligheid, gevoel van zwakte, lage bloedsuiker  Soms: verstopping  Zeer zelden: keelpijn, lopende neus
Headache, weakness, low blood glucose
Sommige patiënten hadden de volgende bijwerkingen bij het gebruik van Xiliarx met een glitazon:  Vaak: gewichtstoename, gezwollen handen, enkels of voeten (oedeem)  Soms: hoofdpijn, zwakte, lage bloedsuiker
Sore throat, runny nose, fever
Sommige patiënten hadden de volgende bijwerkingen bij het gebruik van Xiliarx alleen:  Vaak: duizeligheid  Soms: hoofdpijn, verstopping, gezwollen handen, enkels of voeten (oedeem), gewrichtspijn, lage bloedsuiker  Zeer zelden: keelpijn, lopende neus, koorts
HOW TO STORE XILIARX
HOE BEWAART U XILIARX
 Keep out of the reach and sight of children.  Do not use Xiliarx after the expiry date which is stated on the blister and the carton.
 Buiten het bereik en zicht van kinderen houden.  Gebruik Xiliarx niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op de blister en de doos.
The expiry date refers to the last day of that month.  Store in the original package in order to protect from moisture.  Do not use any Xiliarx pack that is damaged or shows signs of tampering.
De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.  Bewaren in de oorspronkelijke verpakking ter bescherming tegen vocht.  Gebruik Xiliarx niet als u merkt dat de verpakking beschadigd is of zichtbare tekenen van knoeien vertoont.
What Xiliarx contains  The active substance is vildagliptin.
Wat bevat Xiliarx  Het werkzaam bestanddeel is vildagliptine.
What Xiliarx looks like and contents of the pack Xiliarx 50 mg tablets are round, white to light yellowish and flat, with “ NVR ” on one side and “ FB” on the other.
Hoe ziet Xiliarx er uit en wat is de inhoud van de verpakking Xiliarx 50 mg zijn ronde en vlakke tabletten, wit tot lichtgeel van kleur, met de inscriptie “ NVR” aan de ene zijde en “ FB” aan de andere zijde.
Xiliarx 50 mg tablets are available in packs containing 7, 14, 28, 30, 56, 60, 90, 112, 180 or 336 tablets and in multipacks containing 336 (3x112) tablets.
Xiliarx 50 mg tabletten zijn verkrijgbaar in verpakkingen met 7, 14, 28, 30, 56, 60, 90, 112, 180 of 336 tabletten en in multiverpakkingen die 336 (3x112) tabletten bevatten.
EMEA/ H/ C/ 606
EMEA/H/C/606
What is Xolair?
Wat is Xolair?
Xolair is a powder and solvent, which are made up into a solution for injection.
Xolair is een poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Each vial contains 75 or 150 mg of the active substance omalizumab.
Elke flacon bevat 75 of 150 mg van de werkzame stof omalizumab.
What is Xolair used for?
Wanneer wordt Xolair voorgeschreven?
Xolair is used to improve the control of severe persistent asthma that is caused by an allergy.
Xolair wordt gebruikt om de controle te verbeteren van ernstig persistent astma veroorzaakt door een allergie.
It is used as an add-on to existing asthma treatment in adults and adolescents over the age of 12 years, who must: • have had a positive skin test result for an allergy caused by an allergen (a stimulus that causes an allergy) in the air, such as house dust mites, pollen or mould, • have reduced lung function (less than 80% of normal), as well as frequent symptoms during the day or waking up during the night, and, • have had many severe ‘ exacerbations ’ of asthma (where asthma got worse, requiring rescue treatment with other medicines) despite treatment with high doses of inhaled corticosteroids plus a long-acting inhaled beta2-agonist.
Het geneesmiddel wordt gebruikt als aanvulling op een bestaande astmabehandeling bij volwassenen en adolescente patiënten van 12 jaar en ouder die: • een positieve huidtest hadden voor een allergie veroorzaakt door een allergeen (een prikkel die een allergie veroorzaakt) in de lucht, zoals huisstofmijt, stuifmeel of schimmel; • een verminderde longfunctie hebben (minder dan 80% van een normale longfunctie) en overdag regelmatig last hebben van symptomen of ’ s nachts hierdoor wakker worden; • last hebben gehad van meerdere ernstige ‘ astma-exacerbaties’ (een verergering van astma waarvoor een noodbehandeling met andere geneesmiddelen vereist was), ondanks hoge doses inhalatiecorticosteroïden plus een langwerkende, geïnhaleerde beta2-agonist.
Xolair treatment should only be considered for patients whose asthma is caused by IgE (immunoglobulin E, an antibody).
De behandeling met Xolair mag alleen worden overwogen bij patiënten van wie astma wordt veroorzaakt door IgE (immunoglobuline E, een antilichaam).
How is Xolair used?
Hoe wordt Xolair gebruikt?
Xolair treatment should be initiated by a doctor who has experience in the treatment of severe persistent asthma.
De behandeling met Xolair moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met de behandeling van ernstig persistent astma.
Before giving Xolair, the doctor must measure the level of IgE in the patient ’ s blood.
Voordat Xolair mag worden toegediend, moet de arts de IgE-waarde in het bloed van de patiënt bepalen.
Patients whose IgE level is below 76 IU/ ml are less likely to benefit from the medicine.
Bij patiënten met een IgE-waarde onder 76 IU/ml is het minder waarschijnlijk dat zij baat hebben bij het geneesmiddel.
Xolair is given by a healthcare worker (such as a doctor or nurse) as a subcutaneous injection (under the skin) at the top of the arm or in the thigh, every two or four weeks.
Xolair wordt elke twee of vier weken in de vorm van een onderhuidse injectie in de bovenarm of in de dij toegediend door medisch personeel (bijvoorbeeld een arts of verpleegkundige).
The dose and dosing frequency of Xolair depend on the level of IgE in the blood and body weight.
De juiste dosis en doseringsfrequentie van Xolair is afhankelijk van de IgE-waarde in het bloed en het lichaamsgewicht.
The usual dose range is between 75 and 375 mg in one to three injections, and the maximum recommended dose is 375 mg every two weeks.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg iedere twee weken.
See the Summary of Product Characteristics (which is also part of the EPAR) for further information.
Zie voor meer informatie de samenvatting van de productkenmerken (ook onderdeel van het EPAR).
How does Xolair work?
Hoe werkt Xolair?
The active substance in Xolair, omalizumab, is a monoclonal antibody.
De werkzame stof in Xolair, omalizumab, is een monoklonaal antilichaam.
Omalizumab has been designed to bind to human IgE, which is 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
Een monoklonaal antilichaam is een antilichaam (een soort eiwit) dat een specifieke structuur in het lichaam (een 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged produced in large quantities in patients with allergies and triggers an allergic reaction in response to an allergen.
Omalizumab bindt aan humaan IgE, dat door patiënten met allergieën in grote hoeveelheden wordt aangemaakt en dat een allergische reactie veroorzaakt als respons op een allergeen.
By binding to IgE, omalizumab ‘ mops up’ the free IgE circulating in the blood.
Door zich aan IgE te hechten, ruimt omalizumab de vrije IgE in de bloedstroom als het ware op.
This means that when the body encounters an allergen, there is less IgE available to trigger an allergic reaction.
Dit betekent dat als het lichaam in aanraking komt met een allergeen, er minder IgE beschikbaar is om een allergische reactie op te roepen.
This helps to reduce the symptoms of allergy, such as asthma attacks.
Dit helpt de symptomen van de allergie, zoals astma-aanvallen, te verminderen.
How has Xolair been studied?
Hoe is Xolair onderzocht?
The effects of Xolair were first tested in experimental models before being studied in humans.
De werking van Xolair werd eerst onderzocht in experimentele modellen voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Xolair has been studied in patients with allergic asthma in five main studies involving 2,299 patients, including one study of 482 patients with severe allergic asthma that was not controlled by conventional treatments.
Xolair is onderzocht bij patiënten met allergisch astma in vijf hoofdonderzoeken waarbij 2 299 patiënten waren betrokken, waaronder een onderzoek bij 482 patiënten met ernstig allergisch astma dat niet door een conventionele behandeling onder controle kon worden gehouden.
The effects of Xolair were compared with those of placebo (a dummy treatment), when added to the patients’ existing treatment.
De werking van Xolair werd vergeleken met die van placebo (een schijnbehandeling), na toevoeging van het middel aan de bestaande behandeling van de patiënt.
The main measures of effectiveness were the number of exacerbations and number of patients with exacerbations of asthma, the patients’ quality of life (assessed using standard questionnaires), and the reduction in the amount of inhaled corticosteroid that the patients needed to take.
De belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid was het aantal exacerbaties (verergeringen) en het aantal patiënten met astma- exacerbaties, de kwaliteit van leven van de patiënt (bepaald aan de hand van standaardvragenlijsten) en de verlaging van de hoeveelheid geïnhaleerde corticosteroïden die de patiënten moesten gebruiken.
What benefit has Xolair shown during the studies?
Welke voordelen bleek Xolair tijdens de studies te hebben?
The first three studies showed that patients receiving Xolair had around half as many exacerbations of asthma over the first 28 or 52 weeks of treatment, with around 0.5 exacerbations per year in the Xolair group and around one per year in the placebo group.
Uit de eerste drie onderzoeken bleek dat de patiënten die met Xolair waren behandeld ongeveer half zoveel astma-exacerbaties hadden gedurende de eerste 28 of 52 behandelingsweken, met ongeveer 0,5 exacerbaties per jaar in de Xolair-groep en één exacerbatie per jaar in de placebogroep.
Fewer of the patients being given Xolair had exacerbations than those being given placebo.
Patiënten die met Xolair werden behandeld, hadden minder exacerbaties dan de patiënten die placebo kregen toegediend.
Patients taking Xolair also reported a greater improvement in their quality of life than those taking placebo.
Met Xolair behandelde patiënten gaven ook aan een grotere verbetering van hun levenskwaliteit te ondervinden dan patiënten die met placebo werden behandeld.
In the fourth study, there was a greater reduction in use of fluticasone (a corticosteroid) in the patients taking Xolair than in those taking placebo.
In het vierde onderzoek was er sprake van een grotere verlaging in het gebruik van fluticasone (een corticosteroïde) bij patiënten die Xolair kregen dan bij de placebogroep.
Across these studies, the effects of Xolair were greater in patients with severe asthma.
Bij al deze onderzoeken bleek de werking van Xolair groter bij patiënten met ernstig astma.
In the study of patients with severe allergic asthma, although there was no difference in the rate of asthma exacerbations between Xolair- and placebo-treated patients, Xolair led to a reduction in the number of exacerbations that was consistent with previous studies.
Er was echter geen verschil in het aantal astma-exacerbaties tussen met Xolair en met placebo behandelde patiënten.
What is the risk associated with Xolair?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Xolair in?
The most common side effects with Xolair (seen in between 1 and 10 patients in 100) are headache, and injection site reactions, including pain, swelling, erythema (redness) and pruritus (itching).
De meest voorkomende bijwerkingen bij het gebruik van Xolair (waargenomen bij 1 tot 10 van de 100 patiënten) zijn hoofdpijn en reacties op de plaats van injectie, zoals pijn, zwelling, erytheem (roodheid) en jeuk.
For the full list of all side effects reported with Xolair, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Xolair.
Xolair should not be given to people who may be hypersensitive (allergic) to omalizumab or any of the other ingredients.
Xolair mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor omalizumab of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Xolair been approved?
Waarom is Xolair goedgekeurd?
The Committee for Medicinal products for Human Use (CHMP) concluded that, overall, there was a pattern of results in the studies of Xolair that show that it is effective in treating severe allergic asthma, despite the results of the final main study.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat uit de resultaten van onderzoeken naar Xolair blijkt dat het geneesmiddel doeltreffend werkt als behandeling voor ernstig allergisch astma, ondanks de resultaten van het laatste hoofdonderzoek.
Therefore, the Committee decided that Xolair’ s benefits are greater than its risks as an additional treatment for adults and adolescents over 12 years who have severe persistent allergic asthma.
Daarom heeft het CHMP geconcludeerd dat de voordelen van Xolair groter zijn dan de risico’ s ervan als aanvullende behandeling voor volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder die lijden aan ernstig persistent allergisch astma.
It recommended that Xolair be given marketing authorisation.
Het CHMP heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Xolair.
Other information about Xolair:
Overige informatie over Xolair:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Xolair to Novartis Europharm Limited on 25 October 2005.
De Europese Commissie heeft op 25 oktober 2005 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Xolair verleend aan de firma Novartis Europharm Limited.
The full EPAR for Xolair can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Xolair.
EU/ 1/ 05/ 319/ 001
EU/1/05/319/001
Powder and solvent for solution for injection
Poeder en oplosmiddel Subcutaan gebruik voor oplossing voor injectie
75 mg; solvent:
75 mg Oplosmiddel:
EU/ 1/ 05/ 319/ 002
EU/1/05/319/002
150 mg; solvent:
150 mg Oplosmiddel:
EU/ 1/ 05/ 319/ 003
EU/1/05/319/003
4 intermediate packs (1 vial + 1 ampoule)
4 intermediaire verpakkingen (1 injectieflacon + 1 ampul)
EU/ 1/ 05/ 319/ 004
EU/1/05/319/004
10 intermediate packs (1 vial + 1 ampoule)
10 intermediaire verpakkingen (1 injectieflacon + 1 ampul)
Xolair 75 mg powder and solvent for solution for injection
Xolair 75 mg poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
One vial contains 75 mg of omalizumab.
Eén injectieflacon bevat 75 mg omalizumab.
Omalizumab is a humanised monoclonal antibody manufactured by recombinant DNA technology in a Chinese hamster ovary (CHO) mammalian cell line.
Omalizumab is een gehumaniseerd monoklonaal antilichaam dat met behulp van recombinant-DNA- technologie in een zoogdiercellijn van een Chinese hamsterovarium (CHO) is vervaardigd.
After reconstitution the vial contains 125 mg/ ml of omalizumab (75 mg in 0.6 ml).
Na oplossen bevat de injectieflacon 125 mg/ml omalizumab (75 mg in 0,6 ml).
Xolair is an off-white lyophilised powder.
Xolair is een gebroken wit gelyofiliseerd poeder.
Xolair is indicated as add-on therapy to improve asthma control in adult and adolescent patients (12 years of age and above) with severe persistent allergic asthma who have a positive skin test or in vitro reactivity to a perennial aeroallergen and who have reduced lung function (FEV1 < 80%) as well as frequent daytime symptoms or night-time awakenings and who have had multiple documented severe asthma exacerbations despite daily high-dose inhaled corticosteroids, plus a long-acting inhaled beta2-agonist.
Xolair is geïndiceerd als aanvullende behandeling om de astmacontrole te verbeteren bij volwassen en adolescente patiënten (12 jaar en ouder) met ernstig persistent allergisch astma, die een positieve huidtest hebben of in vitro reactiviteit vertonen tegen een permanent aanwezig aëro-allergeen en die een verminderde longfunctie hebben (FEV1 < 80%) alsook overdag regelmatig symptomatisch zijn of ’ s nachts wakker worden en die last hebben gehad van meerdere gedocumenteerde ernstige astma- exacerbaties ondanks de dagelijkse hoge dosis inhalatiecorticosteroïden, plus een geïnhaleerde langwerkende beta2-agonist.
Xolair treatment should only be considered for patients with convincing IgE mediated asthma (see section 4.2).
De behandeling met Xolair moet alleen overwogen worden bij patiënten met overtuigend IgE-gemedieerd astma (zie rubriek 4.2).
Use in adolescents and adults (12 years of age and older) Xolair treatment should be initiated by physicians experienced in the diagnosis and treatment of severe persistent asthma.
Gebruik bij adolescenten en volwassenen (12 jaar en ouder) Behandeling met Xolair moet worden gestart door artsen die ervaring hebben in het stellen van de diagnose en de behandeling van ernstig persistent astma.
The appropriate dose and dosing frequency of Xolair is determined by baseline IgE (IU/ ml), measured before the start of treatment, and body weight (kg).
De geschikte dosis en doseringsfrequentie van Xolair wordt bepaald aan de hand van de aanvangswaarde van het IgE (IE/ml), die wordt gemeten vóór aanvang van de behandeling, en het lichaamsgewicht (kg).
Prior to initial dosing, patients should have their IgE level determined by any commercial serum total IgE assay for their dose assignment.
Vóór de eerste dosering dient het IgE-gehalte van de patiënten te worden vastgesteld met behulp van een willekeurige commerciële test om het totaal serum-IgE te meten ter bepaling van de dosis.
Based on these measurements 75-375 mg of Xolair in 1 to 3 injections may be needed for each administration.
Op basis van deze metingen zou 75-375 mg Xolair in 1 tot 3 injecties nodig kunnen zijn voor elke toediening.
Patients with IgE lower than 76 IU/ ml were less likely to experience benefit (see section 5.1).
Bij patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml is het minder waarschijnlijk dat zij voordeel ervaren (zie rubriek 5.1).
Prescribing physicians should ensure that patients with IgE below 76 IU/ ml have unequivocal in vitro reactivity (RAST) to a perennial allergen before starting therapy.
Voorschrijvende artsen moeten zich ervan verzekeren dat patiënten met een IgE lager dan 76 IE/ml een onmiskenbare in vitro reactiviteit (RAST) hebben op een permanent aanwezig allergeen voordat met de behandeling gestart wordt.
See Table 1 for a conversion chart and Tables 2 and 3 for the dose determination charts.
2 Zie tabel 1 voor een conversie-overzicht en tabellen 2 en 3 voor overzichten van de dosisbepaling.
Patients whose baseline IgE levels or body weight in kilograms are outside the limits of the dosing table should not be given Xolair.
Patiënten met aanvangswaarden van het IgE-gehalte of een lichaamsgewicht in kilogram, die buiten de limieten van de doseringtabel vallen, mogen Xolair niet krijgen.
The maximum recommended dose is 375 mg omalizumab every two weeks.
De maximaal aanbevolen dosis is 375 mg omalizumab iedere twee weken.
2 For subcutaneous administration only.
Uitsluitend voor subcutane toediening.
Do not administer by the intravenous or intramuscular route.
Niet intraveneus of intramusculair toedienen.
The injections are administered subcutaneously in the deltoid region of the arm.
De injecties worden subcutaan toegediend in de deltavormige regio van de arm.
Alternatively, the injections can be administered in the thigh if there is any reason precluding administration in the deltoid region.
Als alternatief kunnen de injecties toegediend worden in de dij, als er een reden is om de toediening in de deltavormige regio uit te sluiten.
There is limited experience with self-administration of Xolair.
Er is beperkte ervaring met zelftoediening van Xolair.
Therefore treatment is intended to be administered by a healthcare provider.
Toediening van het middel is derhalve voorbehouden aan een arts of verpleegkundige.
For information on reconstitution of Xolair, see section 6.6.
Zie rubriek 6.6 voor informatie over het oplossen van Xolair.
Conversion from dose to number of vials, number of injections and total injection volume for each administration
Conversie van dosis naar aantal injectieflacons, aantal injecties en totaal injectievolume voor iedere toediening
Dose (mg)
Dosis (mg) Aantal injectieflacons a 75 mg 150 mg
Number of vials
b
Number of injections
Aantal injecties
Total injection volume (ml)
Totaal injectievolume (ml)
1c 0 1c 0 1c
75 1c 0 150 0 1 225 1c 1 300 0 2 375 1c 2 a
volume per vial (Xolair 150 mg).
0,6 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 75 mg). b 1,2 ml = maximaal geleverd volume per injectieflacon (Xolair 150 mg). c of gebruik 0,6 ml uit een injectieflacon van 150 mg.
ADMINISTRATION EVERY 4 WEEKS.
TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN.
Xolair doses (milligrams per dose) administered by subcutaneous injection every 4 weeks
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 4 weken
Body weight (kg) Baseline IgE
Lichaamsgewicht (kg) Aanvangs- waarde IgE
(IU/ ml) ≥ 30-100
(IE/ml) ≥ 30-100
ADMINISTRATION EVERY 2 WEEKS SEE TABLE 3
ZIE TABEL 3
ADMINSTRATION EVERY 2 WEEKS.
TOEDIENING IEDERE 2 WEKEN.
Xolair doses (milligrams per dose) administered by subcutaneous injection every 2 weeks
Xolair doses (milligrammen per dosis) toegediend via subcutane injectie iedere 2 weken
(IU/ ml)
(IE/ml) ≥ 30-100
> 40-50
> 20-25 > 25-30 > 30-40 > 40-50 > 50-60 TOEDIENING IEDERE 4 WEKEN:
> 50-60
ZIE TABEL 2
DO NOT ADMINISTER – data is unavailable for dose
NIET TOEDIENEN - er zijn geen gegevens beschikbaar voor dosis
recommendation
aanbeveling
Treatment duration, monitoring and dose adjustments Discontinuation of Xolair treatment generally results in a return to elevated free IgE levels and associated symptoms.
Behandelingsduur, controle en dosisaanpassingen Stopzetten van de Xolair behandeling heeft doorgaans een terugkeer tot verhoogde vrije IgE-gehaltes en daarmee geassocieerde symptomen tot gevolg.
At 16 weeks after commencing Xolair therapy patients should be assessed by their physician for treatment effectiveness before further injections are administered.
16 weken na starten van een behandeling met Xolair dienen patiënten te worden gecontroleerd door hun arts om de doeltreffendheid van de behandeling vast te stellen voordat volgende injecties worden toegediend.
The decision to continue Xolair should be based on whether a marked improvement in overall asthma control is seen (see section 5.1; Physician’ s overall assessment of treatment effectiveness).
De beslissing om het gebruik van Xolair voort te zetten, dient te worden gebaseerd op de vraag of er een duidelijke verbetering in de totale astmacontrole te zien is (zie rubriek 5.1; Algemene evaluatie door de arts op doeltreffendheid van de behandeling).
Total IgE levels are elevated during treatment and remain elevated for up to one year after the discontinuation of treatment.
Totaal IgE-gehaltes zijn gedurende de behandeling verhoogd en blijven verhoogd tot een jaar na stopzetten van de behandeling.
Therefore, re-testing of IgE levels during Xolair treatment cannot be used as a guide for dose determination.
Daarom kan het hertesten van IgE-gehaltes gedurende een behandeling met Xolair niet worden gebruikt als richtlijn bij de dosisbepaling.
Dose determination after treatment interruptions lasting less than one year should be based on serum IgE levels obtained at the initial dose determination.
De dosisbepaling na onderbrekingen van de behandeling, die korter dan één jaar duren, dient te worden gebaseerd op serum-IgE-gehaltes, die zijn vastgesteld bij de initiële dosisbepaling.
Total serum IgE levels may be re-tested for dose determination if treatment with Xolair has been interrupted for one year or more.
Totaal serum-IgE-gehaltes kunnen opnieuw worden bepaald ten behoeve van de dosisbepaling als een behandeling met Xolair gedurende langer dan een jaar is onderbroken.
Doses should be adjusted for significant changes in body weight (see Tables 2 and 3).
Doses dienen te worden aangepast bij significante veranderingen in lichaamsgewicht (zie tabellen 2 en 3).
Elderly (65 years of age and older) There are limited data available on the use of Xolair in patients older than 65 years but there is no evidence that elderly patients require a different dosage from younger adult patients.
Ouderen (65 jaar en ouder) Er zijn slechts beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar er zijn geen aanwijzingen dat oudere patiënten een andere dosering nodig hebben dan jongere volwassen patiënten.
Children (age below 12 years) Safety and efficacy in paediatric patients below the age of 12 years have not been established and use of Xolair in such patients is therefore not recommended.
Kinderen (jonger dan 12 jaar) Veiligheid en werkzaamheid bij kinderen jonger dan 12 jaar zijn niet vastgesteld en het gebruik van Xolair bij dergelijke patiënten is daarom niet aanbevolen.
4 4.4 Special warnings and precautions for use
4 4.3 Contra-indicaties
General Xolair is not indicated for the treatment of acute asthma exacerbations, acute bronchospasm or status asthmaticus.
Algemeen Xolair is niet geïndiceerd voor de behandeling van acute astma-exacerbaties, acute bronchospasmen of status asthmaticus.
Xolair has not been studied in patients with hyperimmunoglobulin E syndrome or allergic bronchopulmonary aspergillosis or for the prevention of anaphylactic reactions, including those provoked by food allergy.
Xolair is niet onderzocht bij patiënten met hyper-ImmunoglobulineE-syndroom of allergische bronchopulmonaire aspergillose of voor de preventie van anafylactische reacties waaronder die reacties die worden veroorzaakt door voedselallergie.
Xolair therapy has not been studied in patients with autoimmune diseases, immune complex-mediated conditions, or pre-existing renal or hepatic impairment.
Behandeling met Xolair is niet onderzocht bij patiënten met auto-immuunziekten, immuuncomplexafhankelijke aandoeningen of reeds bestaande nier- of leverinsufficiëntie.
Caution should be exercised when administering Xolair in these patient populations.
Voorzichtigheid is geboden bij toediening van Xolair aan deze patiëntenpopulaties.
Abrupt discontinuation of systemic or inhaled corticosteroids after initiation of Xolair therapy is not recommended.
Abrupte beëindiging van systemische of geïnhaleerde corticosteroïden na de start van de Xolair behandeling wordt niet aanbevolen.
Decreases in corticosteroids should be performed under the direct supervision of a physician and may need to be performed gradually.
De vermindering van de corticosteroïden moet uitgevoerd worden onder het directe toezicht van een arts en het kan nodig zijn om deze geleidelijk uit te voeren.
Patients with diabetes mellitus, the glucose-galactose malabsorption syndrome, fructose intolerance or sucrase-isomaltase deficiency should be warned that one 75 mg Xolair dose contains 54 mg of sucrose.
Patiënten met diabetes mellitus, het glucose-galactosemalabsorptie syndroom, fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-deficiëntie dienen te worden gewaarschuwd dat één dosis Xolair 75 mg 54 mg sucrose bevat.
Immune system disorders a.
Immuunsysteemaandoeningen a.
Allergic reactions type I Type I local or systemic allergic reactions, including anaphylaxis and anaphylactic shock, may occur when taking omalizumab, also with onset after a long duration of treatment.
Allergische reacties type I Type I lokale of systemische allergische reacties, waaronder anafylaxie en anafylactische shock, kunnen voorkomen als omalizumab wordt gebruikt, ook met aanvang na langdurige behandeling.
Most of these reactions occurred within 2 hours after the first and subsequent injections of Xolair but some started beyond 2 hours and even beyond 24 hours after the injection.
De meeste van deze reacties treden op binnen twee uur na de eerste en volgende Xolair injecties, maar sommige beginnen twee uur en zelfs 24 uur na de injectie.
Therefore medications for the treatment of anaphylactic reactions should always be available for immediate use following administration of Xolair.
Daarom dient medicatie voor de behandeling van anafylactische reacties altijd voor onmiddellijk gebruik beschikbaar te zijn na toediening van Xolair.
Patients should be informed that such reactions are possible and prompt medical attention should be sought if allergic reactions occur.
Patiënten dienen te worden geïnformeerd dat dergelijke reacties mogelijk zijn en dat onmiddellijke medische hulp gezocht dient te worden indien zich allergische reacties voordoen.
Anaphylactic reactions were rare in clinical trials (see section 4.8).
Anafylactische reacties waren zeldzaam in klinische studies (zie rubriek 4.8).
As with all recombinant DNA derived humanised monoclonal antibodies, patients may in rare cases develop antibodies to omalizumab.
Zoals bij alle via recombinant-DNA-techniek verkregen gehumaniseerde monoklonale antilichamen, kunnen patiënten in zeldzame gevallen antilichamen aanmaken tegen omalizumab.
Serum Sickness Serum sickness and serum sickness-like reactions, which are delayed allergic type III reactions, have rarely been seen in patients treated with humanized monoclonal antibodies including omalizumab.
Serumziekte Serumziekte en serumziekte-achtige reacties, wat vertraagde allergische type III reacties zijn, zijn zelden waargenomen bij patiënten, die worden behandeld met gehumaniseerde monoklonale antilichamen waaronder omalizumab.
The suggested pathophysiologic mechanism includes immune-complex formation and deposition due to development of antibodies against omalizumab.
Het veronderstelde pathofysiologische mechanisme omvat immuuncomplexvorming en – depositie door de ontwikkeling van antilichamen tegen omalizumab.
The onset has typically been 1-5 days after administration of the first or subsequent injections, also after long duration of treatment.
Kenmerkend verschenen de eerste symptomen 1-5 dagen na toediening van de eerste of daaropvolgende injecties, ook na langdurige behandeling.
Symptoms suggestive of serum sickness include arthritis/ arthralgias, rash (urticaria or other forms), fever and lymphadenopathy.
Symptomen, die wijzen op serumziekte omvatten arthritis/arthralgia, rash (urticaria of andere vormen), koorts en lymfadenopathie.
Antihistamines and corticosteroids may be useful for preventing or treating this disorder, and patients should be advised to report any suspected symptoms.
Antihistaminica en corticosteroïden kunnen zinvol zijn bij voorkoming of behandeling van deze aandoening en patiënten dienen geadviseerd te worden ieder verdacht symptoom te melden.
Churg-Strauss syndrome and hypereosinophilic syndrome Patients with severe asthma may rarely present systemic hypereosinophilic syndrome or allergic eosinophilic granulomatous vasculitis (Churg-Strauss syndrome), both of which are usually treated with systemic corticosteroids.
Churg-Strauss syndroom en hypereosinofiel syndroom Patiënten met ernstig astma vertonen zelden het systemisch hypereosinofiel syndroom of allergische eosinofiele granulomateuze vasculitis (Churg-Strauss syndroom), beide aandoeningen worden gewoonlijk behandeld met systemische corticosteroïden.
In rare cases, patients on therapy with anti-asthma agents, including omalizumab, may present or develop systemic eosinophilia and vasculitis.
In zeldzame gevallen kunnen patiënten die met middelen tegen astma, waaronder omalizumab, worden behandeld systemische eosinofilie en vasculitis vertonen of ontwikkelen.
These events are commonly associated with the reduction of oral corticosteroid therapy.
Deze gevallen hangen veelal samen met een reductie van orale corticosteroïd therapie.
In these patients, physicians should be alert to the development of marked eosinophilia, vasculitic rash, worsening pulmonary symptoms, paranasal sinus abnormalities, cardiac complications, and/ or neuropathy.
Bij deze patiënten moeten de artsen alert zijn op het ontwikkelen van uitgesproken eosinofilie, vasculitische rash, verslechtering van pulmonale symptomen, paranasale sinusafwijkingen, cardiale complicaties en/of neuropathie.
Discontinuation of omalizumab should be considered in all severe cases with the above mentioned immune system disorders.
Beëindiging van de omalizumab behandeling dient overwogen te worden bij alle ernstige gevallen met de bovengenoemde immuunsysteemafwijkingen.
Parasitic (helminth) infections IgE may be involved in the immunological response to some helminth infections.
Parasitaire worminfecties (helminth) Het is mogelijk dat IgE betrokken is bij de immunologische respons op sommige worminfecties.
In patients at chronic high risk of helminth infection, a placebo-controlled trial showed a slight increase in infection rate with omalizumab, although the course, severity, and response to treatment of infection were unaltered.
Bij patiënten met een chronisch hoog risico op worminfecties werd in een placebo-gecontroleerde studie een geringe toename waargenomen in infectiefrequentie bij gebruik van omalizumab, hoewel het verloop, de ernst en de respons op de behandeling van de infectie ongewijzigd bleven.
The helminth infection rate in the overall clinical programme, which was not designed to detect such infections, was less than 1 in 1,000 patients.
De worm- infectiefrequentie in het totale klinische programma, dat niet was opgezet om zulke infecties te detecteren, was minder dan 1 op de 1.000 patiënten.
However, caution may be warranted in patients at high risk of helminth infection, in particular when travelling to areas where helminthic infections are endemic.
Desalniettemin is voorzichtigheid gerechtvaardigd bij patiënten met een hoog risico op worminfecties, vooral wanneer zij naar gebieden reizen waar helminthologische infecties endemisch zijn.
If patients do not respond to recommended anti-helminth treatment, discontinuation of Xolair should be considered.
Als patiënten niet reageren op de aanbevolen behandeling met anthelminthica, dient stopzetten van Xolair overwogen te worden.
Malignancies During clinical trials, there was a numerical imbalance in cancers arising in the Xolair treatment group compared with the control group.
Maligniteiten In klinische studies was er een numerische onbalans in kankergevallen, die voorkwamen in de met Xolair behandelde onderzoeksgroep in vergelijking tot de controlegroep.
25 cancers in 5,015 patients treated with Xolair (0.5%) and 5 cancers in 2,854 patients in the control group (0.18%).
De frequentie van waargenomen gevallen was < 1/100 (soms) in zowel de actieve groep als de controlegroep, dat wil zeggen 25 kankergevallen bij 5.015 met Xolair behandelde patiënten (0,5%) en 5 kankergevallen bij 2.854 patiënten in de controlegroep (0,18%).
The diversity in the type of cancers observed, the relatively short duration of exposure and the clinical features of the individual cases render a causal relationship unlikely.
De diversiteit in waargenomen kankersoorten, de relatief korte duur van blootstelling en de klinische kenmerken van de individuele gevallen maken een causaal verband onwaarschijnlijk.
The overall observed incidence rate of malignancy in the Xolair clinical trial programme was comparable to that reported in the general population.
De algemeen waargenomen incidentie van maligniteit in het klinische studieprogramma met Xolair was vergelijkbaar met die in de algemene populatie.
Cytochrome P450 enzymes, efflux pumps and protein-binding mechanisms are not involved in the clearance of omalizumab; thus, there is little potential for drug-drug interactions.
Cytochroom P450-enzymen, effluxpompen en eiwitbindingsmechanismen zijn niet betrokken bij de klaring van omalizumab; daarom is de kans op geneesmiddeleninteracties gering.
No formal medicinal product or vaccine interaction studies have been performed with Xolair.
Er zijn geen formele interactiestudies met andere geneesmiddelen of met vaccins uitgevoerd met Xolair.
There is no pharmacological reason to expect that commonly prescribed medications used in the treatment of asthma will interact with omalizumab.
Er is geen farmacologische reden om te verwachten dat de gewoonlijk voorgeschreven medicatie, die gebruikt wordt bij de behandeling van astma, interacties met omalizumab zal opleveren.
In clinical studies Xolair was commonly used in conjunction with inhaled and oral corticosteroids, inhaled short-acting and long-acting beta agonists, leukotriene modifiers, theophyllines and oral antihistamines.
In klinische studies werd Xolair doorgaans gebruikt in combinatie met inhalatiecorticosteroïden en orale corticosteroïden, kortwerkende en langwerkende inhalatie beta-agonisten, leukotriënenantagonisten, theofylline en orale antihistaminica.
There was no indication that the safety of Xolair was altered with these other commonly used asthma medications.
Er waren geen aanwijzingen dat de veiligheid van Xolair veranderd werd door deze andere veelvuldig gebruikte astmamedicatie.
Limited data are available on the use of Xolair in combination with specific immunotherapy (hypo-sensitisation therapy).
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over het gebruik van Xolair in combinatie met specifieke immunotherapie (hyposensibilisatietherapie).