qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The MAH wished to maintain that all MAOIs should be contraindicated whereas the CHMP considered that only non-selective, irreversible MAOIs should be contraindicated and that a strong warning in Section 4.5 of the SPC should be sufficient for the reversible MAOIs.
De vergunninghouder wenste vast te houden aan de opvatting dat het gebruik van alle MAOI's moet worden beschouwd als contra-indicatie, terwijl het CHMP van mening was dat alleen het gebruik van niet-selectieve, irreversibele MAOI's als contra-indicatie moet worden beschouwd en dat een duidelijke waarschuwing voor reversibele MAOI’ s in rubriek 4.5 van de SPC voldoende moet zijn.
The SPC was amended according to the CHMP position.
De SPC is aangepast om de opvatting van het CHMP weer te geven.
In the harmonized text of Section 4.4 it is indicated that non-selective MAOIs should not be given concomitantly, and that reversible, selective MAOIs such as moclobemide are not recommended in combination with venlafaxine, due to the risk of serotonin syndrome.
In de geharmoniseerde tekst van rubriek 4.4 wordt aangegeven dat niet-selectieve MAOI's niet gelijktijdig met venlafaxine mogen worden worden toegediend, en dat de combinatie van reversibele, selectieve MAOI’ s zoals moclebemide met venlafaxine niet wordt aanbevolen gezien het risico voor het ontstaan van het serotoninesyndroom.
SPC Section 4.8 - Undesirable effects The MAH was asked to identify differences between the listed adverse events in the nationally approved SPCs and the MAH’ s CDS, and to organise Section 4.8 according to the MedDRA system organ class.
SPC rubriek 4.8 – Bijwerkingen De vergunninghouder werd gevraagd om de verschillen aan te geven tussen de genoemde bijwerkingen in de nationaal goedgekeurde samenvattingen van de productkenmerken en de core data sheet (CDS) van de vergunninghouder en om rubriek 4.8 te reorganiseren volgens het MedDRA- orgaanklassesysteem.
The MAH completed both the assessment of urinary disorders and of occurrence of gastrointestinal haemorrhage, and agreed to add them to the adverse reaction table.
De vergunninghouder voerde zowel de beoordelingen van urinewegaandoeningen als de incidentie van bloedingen in het maagdarmkanaal uit en stemde ermee in deze toe te voegen aan de bijwerkingentabel.
Psychomotor restlessness was also added to the table of adverse reactions.
Ook psychomotorische rusteloosheid werd toegevoegd aan de bijwerkingentabel.
Following review, chills, confusion, depersonalisation, headache, menstrual disorders, palpitations and pollakiuria were included in this table.
Na analyse werden koude rillingen, verwardheid, zelfvervreemding, hoofdpijn, menstruele stoornissen, hartkloppingen en pollakiurie in deze tabel opgenomen.
The MAH did not agree with the PhVWP/ CMD(h) agreed SPC wording for all antidepressants for Section 4.8, since suicidal ideation is not considered an adverse reaction in adult patients, but agreed to comply with the mandated class labelling.
De vergunninghouder was het niet eens met de door de PhVWP/CMD(h) overeengekomen tekst in de samenvatting van de productkenmerken over alle antidepressiva voor rubriek 4.8, omdat suïcidale gedachten niet beschouwd worden als bijwerking bij volwassen patiënten, maar stemde in met de verplichte klassenindeling.
labelling, package leaflet.
de bijsluiter tot doel had,
- the Summaries of Products Characteristic, labelling, package leaflet proposed by the Marketing
- de door de vergunninghouders voorgestelde samenvattingen van de productkenmerken, etikettering
Authorisation Holders have been assessed based on the documentation submitted and the scientific discussion within the Committee,
en bijsluiter zijn beoordeeld op basis van de overgelegde documentatie en de wetenschappelijke discussie binnen het Comité,
the CHMP has recommended the amendment of the Marketing Authorisations for which the Summary of Product Characteristics, labelling and package leaflet are set out in Annex III for Efexor depot and associated names (see Annex I).
adviseert het CHMP de wijziging van de vergunningen voor het in de handel brengen van Efexor depot en aanverwante namen (zie bijlage I), waarvoor de samenvatting van de productkenmerken, de etikettering en de bijsluiter zijn weergegeven in bijlage III.
Efexor depot and associated names (see Annex I) 37.5 mg hard prolonged-release capsules Efexor depot and associated names (see Annex I) 75 mg hard prolonged-release capsules Efexor depot and associated names (see Annex I) 150 mg hard prolonged-release capsules
Efexor depot en geassocieerde namen (zie Bijlage I), capsules met verlengde afgifte, hard, 37.5 mg Efexor depot en geassocieerde namen (zie Bijlage I), capsules met verlengde afgifte, hard, 75 mg Efexor depot en geassocieerde namen (zie Bijlage I), capsules met verlengde afgifte, hard, 150 mg
Hard prolonged-release capsule.
Harde capsule met verlengde afgifte.
Treatment of major depressive episodes.
Behandeling van episoden van depressie in engere zin.
For prevention of recurrence of major depressive episodes.
Preventie van het opnieuw optreden van episodes van depressie in engere zin.
Treatment of generalised anxiety disorder.
Behandeling van gegeneraliseerde angststoornis.
Treatment of social anxiety disorder.
Behandeling van sociale angststoornis.
Treatment of panic disorder, with or without agoraphobia.
Behandeling van paniekstoornissen met of zonder agorafobie.
Major depressive episodes
Episode van depressie in engere zin
The recommended starting dose for prolonged-release venlafaxine is 75 mg given once daily.
De aanbevolen startdosering voor venlafaxine capsules met verlengde afgifte bedraagt 75 mg eenmaal daags.
Patients not responding to the initial 75 mg/ day dose may benefit from dose increases up to a maximum dose of 375 mg/ day.
Patiënten die niet reageren op de startdosis van 75 mg/ dag kunnen gebaat zijn bij een dosisverhoging tot maximaal 375 mg/ dag.
Dosage increases can be made at intervals of 2 weeks or more.
Dosisverhogingen kunnen plaatsvinden met intervallen van twee weken of meer.
If clinically warranted due to symptom severity, dose increases can be made at more frequent intervals, but not less than 4 days.
Indien klinisch gerechtvaardigd wegens de ernst van de symptomen, kunnen dosisverhogingen met kortere intervallen plaatsvinden; echter het interval mag niet minder dan 4 dagen zijn.
The lowest effective dose should be maintained.
Vanwege het risico op dosisgerelateerde bijwerkingen dient de dosis alleen verhoogd te worden na klinische evaluatie (zie rubriek 4.4) De laagste effectieve dosis dient te worden gehandhaafd.
Patients should be treated for a sufficient period of time, usually several months or longer.
22 Patiënten dienen gedurende een adequate periode behandeld te worden, gewoonlijk enkele maanden of langer.
Treatment should be reassessed regularly on a case-by-case basis.
De behandeling dient van geval tot geval regelmatig opnieuw beoordeeld te worden.
Longer-term treatment may also be appropriate for prevention of recurrence of major depressive episodes (MDE).
Langdurige behandeling kan ook geschikt zijn voor de preventie van het opnieuw optreden van episodes van depressie in engere zin.
In most of the cases, the recommended dose in prevention of recurrence of MDE is the same as the one used during the current episode.
In de meeste gevallen is de aanbevolen dosis voor de preventie van het opnieuw optreden van depressie in engere zin gelijk aan de dosis die gedurende de episode gebruikt werd.
Antidepressive medicinal products should continue for at least six months following remission.
Na remissie dient antidepressieve medicatie nog minstens 6 maanden te worden gehandhaafd.
Generalised anxiety disorder
Gegeneraliseerde angststoornis
The recommended starting dose for prolonged-release venlafaxine is 75 mg given once daily.
De aanbevolen startdosis voor venlafaxine capsules met verlengde afgifte bedraagt 75 mg eenmaal daags.
Patients not responding to the initial 75 mg/ day dose may benefit from dose increases up to a maximum dose of 225 mg/ day.
Patiënten die niet reageren op de startdosis van 75 mg/ dag kunnen gebaat zijn bij een dosisverhoging tot maximaal 225 mg/ dag.
Because of the risk of dose-related adverse effects, dose increments should be made only after a clinical evaluation (see section 4.4).
Vanwege het risico op dosisgerelateerde bijwerkingen dient de dosis alleen verhoogd te worden na klinische evaluatie (zie rubriek 4.4).
The lowest effective dose should be maintained.
De laagste effectieve dosis dient te worden gehandhaafd.
Patients should be treated for a sufficient period of time, usually several months or longer.
Patiënten dienen gedurende een adequate periode behandeld te worden, gewoonlijk enkele maanden of langer.
Treatment should be reassessed regularly, on a case-by-case basis.
De behandeling dient van geval tot geval regelmatig opnieuw beoordeeld te worden.
Social anxiety disorder
Sociale angststoornis
The recommended dose for prolonged-release venlafaxine is 75 mg given once daily.
De aanbevolen dosis voor venlafaxine capsules met verlengde afgifte bedraagt 75 mg eenmaal daags.
There is no evidence that higher doses confer any additional benefit.
Het is niet aangetoond dat hogere doses van toegevoegde waarde zijn.
However, in individual patients not responding to the initial 75 mg/ day, increases up to a maximum dose of 225 mg/ day may be considered.
Echter, bij individuele patiënten die geen respons vertonen op de initiële dosis van 75 mg/ dag, kunnen dosisverhogingen tot maximaal 225 mg/ dag overwogen worden.
Panic disorder
Paniekstoornis
It is recommended that a dose of 37.5 mg/ day of prolonged-release venlafaxine be used for 7 days.
Het wordt aanbevolen een dosis van 37,5 mg/ dag venlafaxine capsules met verlengde afgifte te gebruiken gedurende 7 dagen.
Dosage should then be increased to 75 mg/ day.
Daarna dient de dosis te worden verhoogd tot 75 mg/ dag.
Patients not responding to the 75 mg/ day dose may benefit from dose increases up to a maximum dose of 225 mg/ day.
Patiënten die niet reageren op de dosis van 75 mg/ dag kunnen gebaat zijn bij een dosisverhoging tot een maximum dosis van 225 mg/ dag.
Dosage increases can be made at intervals of 2 weeks or more.
Dosisverhogingen kunnen plaatsvinden met intervallen van 2 weken of meer
22 No specific dose adjustments of venlafaxine are considered necessary based on patient age alone.
23 Er wordt geen speciale venlafaxine-dosisaanpassing noodzakelijk geacht gebaseerd op alleen de leeftijd van de patiënt.
However, caution should be exercised in treating the elderly (e. g., due to the possibility of renal impairment, the potential for changes in neurotransmitter sensitivity and affinity occurring with aging).
Echter, er dient voorzichtigheid in acht te worden genomen bij de behandeling van ouderen (bijvoorbeeld vanwege mogelijke nierinsufficiëntie, de mogelijkheid van veranderingen in de neurotransmittergevoeligheid en affiniteit die met het ouder worden optreden).
The lowest effective dose should always be used, and patients should be carefully monitored when an increase in the dose is required.
De laagst werkzame dosis dient altijd gebruikt te worden en patiënten dienen zorgvuldig gecontroleerd te worden als dosisverhoging vereist is.
Use in children and adolescents under the age of 18 years
Gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar.
Venlafaxine is not recommended for use in children and adolescents.
Het gebruik van venlafaxine wordt niet aanbevolen bij kinderen en adolescenten.
Controlled clinical studies in children and adolescents with major depressive disorder failed to demonstrate efficacy and do not support the use of venlafaxine in these patients (see sections 4.4 and 4.8).
Gecontroleerde klinische studies met kinderen en adolescenten met depressie in engere zin hebben geen werkzaamheid kunnen aantonen en ondersteunen het gebruik van venlafaxine bij deze patiënten niet (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
The efficacy and safety of venlafaxine for other indications in children and adolescents under the age of 18 have not been established.
De werkzaamheid en veiligheid van venlafaxine voor andere indicaties bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar zijn niet vastgesteld.
Use in patients with hepatic impairment
Gebruik bij patiënten met leverinsufficiëntie
In patients with mild and moderate hepatic impairment, in general a 50% dose reduction should be considered.
Bij patiënten met milde tot matige leverinsufficiëntie dient over het algemeen een dosisverlaging van 50% overwogen te worden.
However, due to inter-individual variability in clearance, individualisation of dosage may be desirable.
Echter, vanwege inter-individuele variabiliteit in de klaring van deze patiënten, kan individualisering van de dosering gewenst zijn.
There are limited data in patients with severe hepatic impairment.
Er zijn beperkte gegevens van patiënten met ernstige leverinsufficiëntie.
Caution is advised, and a dose reduction by more than 50% should be considered.
Voorzichtigheid moet worden betracht en een dosisvermindering van meer dan 50% dient in overweging genomen te worden.
The potential benefit should be weighed against the risk in the treatment of patients with severe hepatic impairment.
Het potentiële voordeel dient te worden afgewogen tegen het risico van de behandeling voor patiënten met ernstige leverinsufficiëntie.
Use in patients with renal impairment
Gebruik bij patiënten met nierinsufficiëntie
Although no change in dosage is necessary for patients with glomerular filtration rate (GFR) between 30-70 ml/ minute, caution is advised.
Hoewel dosisaanpassing niet noodzakelijk is voor patiënten met een glomerulaire filtratiesnelheid (GFR) van 30-70 ml/ minuut wordt voorzichtigheid geadviseerd.
For patients that require haemodialysis and in patients with severe renal impairment (GFR < 30 ml/ min), the dose should be reduced by 50%.
Bij hemodialysepatiënten en patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (GFR < 30 ml/ min) dient de totale dagelijkse dosis venlafaxine met 50% verlaagd te worden.
Because of inter-individual variability in clearance in these patients, individualisation of dosage may be desirable.
Vanwege inter-individuele variabiliteit in de klaring van deze patiënten, kan individualisering van de dosering gewenst zijn.
Withdrawal symptoms seen on discontinuation of venlafaxine
Onttrekkingsverschijnselen waargenomen bij het stoppen met venlafaxine
Abrupt discontinuation should be avoided.
Plotseling stoppen dient te worden vermeden.
When stopping treatment with venlafaxine, the dose should be gradually reduced over a period of at least one to two weeks in order to reduce the risk of withdrawal reactions (see sections 4.4 and 4.8).
Als de behandeling met venlafaxine wordt gestopt, dient de dosis geleidelijk verminderd te worden over een periode van tenminste één tot twee weken om het risico op onttrekkingsverschijnselen te verkleinen (zie rubriek 4.4 en rubriek 4.8).
If intolerable symptoms occur following a decrease in the dose or upon discontinuation of treatment, then resuming the previously prescribed dose may be considered.
Als, na dosisverlaging of het stoppen van de behandeling, onverdraaglijke verschijnselen optreden, kan overwogen worden de daarvoor voorgeschreven dosis te hervatten.
Subsequently, the physician may continue decreasing the dose, but at a more gradual rate.
Vervolgens kan de arts doorgaan met dosisverlaging, maar dient de dosis meer geleidelijk verlaagd teworden.
It is recommended that venlafaxine prolonged-release capsules be taken with food, at approximately the same time each day.
Het wordt aanbevolen venlafaxine capsules met verlengde afgifte tijdens de maaltijd in te nemen, iedere dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.
Capsules must be swallowed whole with fluid and not divided, crushed, chewed, or dissolved.
Capsules moeten heel en met vloeistof worden ingenomen en mogen niet worden gedeeld, fijngestampt, gekauwd of opgelost.
Patients treated with venlafaxine immediate-release tablets may be switched to venlafaxine prolonged-release capsules at the nearest equivalent daily dosage.
24 Patiënten die worden behandeld met venlafaxine tabletten met onmiddellijke afgifte kunnen worden overgezet naar venlafaxine capsules met verlengde afgifte met de dichtstbijzijnde equivalente dosis (mg/ dag).
For example, venlafaxine immediate-release tablets 37.5 mg twice daily may be switched to venlafaxine prolonged-release capsules 75 mg once daily.
Bijvoorbeeld, venlafaxine 37.5 mg tabletten met onmiddellijke afgifte tweemaal daags kan overgezet worden naar venlafaxine 75 mg capsules met verlengde afgifte eenmaal daags.
Individual dosage adjustments may be necessary.
Individuele aanpassing van de dosering kan noodzakelijk zijn.
23 Venlafaxine prolonged-release capsules contain spheroids, which release the active substance slowly into the digestive tract.
Venlafaxine capsules met verlengde afgifte bevatten sferoïden die het werkzame bestanddeel langzaam in het maagdarmkanaal afgeven.
The insoluble portion of these spheroids is eliminated and may be seen in faeces.
Het onoplosbare deel van de sferoïden wordt geëlimineerd en kan in de feces worden teruggevonden.
Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients.
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de andere bestanddelen.
Concomitant treatment with irreversible monoamine oxidase inhibitors (MAOIs) is contraindicated due to the risk of serotonin syndrome with symptoms such as agitation, tremor and hyperthermia.
Gelijktijdige behandeling met irreversibele monoamine oxidaseremmers (MAOIs) is gecontraïndiceerd vanwege het risico op het ontstaan van het serotoninesyndroom met symptomen als agitatie, tremor en hyperthermie.
Venlafaxine must not be initiated for at least 14 days after discontinuation of treatment with an irreversible MAOI.
Behandeling met venlafaxine dient niet te worden geïnitieerd binnen ten minste 14 dagen nadat met een irreversibele MAOI-behandeling is gestopt.
Venlafaxine must be discontinued for at least 7 days before starting treatment with an irreversible MAOI (see sections 4.4 and 4.5).
Voor het starten met een irreversibele MAOI, dient de behandeling met venlafaxine ten minste 7 dagen gestopt te zijn (zie rubrieken 4.4 en 4.5).
Suicide/ suicidal thoughts or clinical worsening
Suïcide/ suïcidale ideeën of klinische verergering
Depression is associated with an increased risk of suicidal thoughts, self-harm and suicide (suicide- related events).
Depressie wordt geassocieerd met een verhoogd risico op suïcidale gedachten, zelfverwonding en suïcide (aan suïcide gerelateerde gebeurtenissen).
As improvement may not occur during the first few weeks or more of treatment, patients should be closely monitored until such improvement occurs.
Omdat het mogelijk is dat gedurende de eerste paar weken of langer geen verbetering optreedt, moeten patiënten zeer goed gevolgd worden tot een dergelijke verbetering wel optreedt.
Other psychiatric conditions for which venlafaxine is prescribed can also be associated with an increased risk of suicide-related events.
Andere psychiatrische aandoeningen waarvoor venlafaxine wordt voorgeschreven kunnen ook geassocieerd worden met een toegenomen risico op suïcidaal gerelateerde gebeurtenissen.
In addition, these conditions may be co-morbid with major depressive disorder.
Bovendien kunnen deze condities comorbide zijn met episodes van depressie in engere zin.
The same precautions observed when treating patients with major depressive disorder should therefore be observed when treating patients with other psychiatric disorders.
Dezelfde voorzorgsmaatregelen die in acht worden genomen bij de behandeling van patiënten met depressie in engere zin moeten daarom in acht worden genomen bij de behandeling van patiënten met andere psychiatrische aandoeningen.
Patients with a history of suicide-related events, or those exhibiting a significant degree of suicidal ideation prior to commencement of treatment, are known to be at greater risk of suicidal thoughts or suicide attempts, and should receive careful monitoring during treatment.
Van patiënten met een voorgeschiedenis van aan suïcide gerelateerde gebeurtenissen, of patiënten die voorafgaand aan het begin van de behandeling een significante mate van suïcidale ideeën vertonen, is bekend dat ze een groter risico lopen op het ontwikkelen van suïcidale gedachten of suïcidepogingen en deze patiënten moeten tijdens de behandeling zeer goed gevolgd worden..
A meta-analysis of placebo-controlled clinical trials of antidepressant drugs in adult patients with psychiatric disorders showed an increased risk of suicidal behaviour with antidepressants compared to placebo in patients less than 25 years old.
Een meta-analyse van placebogecontroleerde klinische studies met antidepressiva bij volwassen patiënten met psychiatrische stoornissen, toonde een toegenomen risico op suïcidaal gedrag bij het gebruik van antidepressiva aan vergeleken met placebo bij patiënten jonger dan 25 jaar oud.
Close supervision of patients, and in particular those at high risk, should accompany drug therapy, especially in early treatment and following dose changes.
Patiënten, in het bijzonder hoog-risico patiënten, dienen nauwkeurig gevolgd te worden tijdens behandeling met deze geneesmiddelen, in het bijzonder in het begin van de behandeling en na dosisaanpassingen.
Patients (and caregivers of patients) should be alerted about the need to monitor for any clinical worsening, suicidal behaviour or thoughts and unusual changes in behaviour, and to seek medical advice immediately if these symptoms present.
Patiënten (en hun zorgverleners) moeten op de hoogte worden gebracht van de noodzaak om te letten op elke klinische verergering, suïcidaal gedrag of gedachten en ongewone 25 gedragsveranderingen en dienen onmiddellijk medisch advies in te winnen als deze symptomen zich voordoen.
Use in children and adolescents under 18 years of age
Gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar
Efexor depot should not be used in the treatment of children and adolescents under the age of 18 years.
Efexor XR dient niet te worden gebruikt bij de behandeling van kinderen en adolescenten jonger dan 18 jaar.
Suicide-related behaviours (suicide attempt and suicidal thoughts) and hostility (predominantly aggression, oppositional behaviour and anger) were more frequently observed in clinical trials among children and adolescents treated with antidepressants compared to those treated with placebo.
In klinische studies werden suïcidaal gedrag (zelfmoordpogingen en zelfmoordgedachten) en vijandigheid (voornamelijk agressie, oppositioneel gedrag en woede) vaker waargenomen bij kinderen en adolescenten die behandeld werden met antidepressiva dan bij degenen die behandeld werden met placebo..
If, based on clinical need, a decision to treat is nevertheless taken, the patient should be carefully monitored for the appearance of suicidal symptoms.
Indien, op grond van een klinische noodzaak, toch een besluit wordt genomen om te behandelen, dan dient de patiënt zorgvuldig gecontroleerd te worden op het optreden van suïcidale symptomen.
24 Serotonin syndrome
Serotoninesyndroom
As with other serotonergic agents, serotonin syndrome, a potentially life-threatening condition, may occur with venlafaxine treatment, particularly with concomitant use of other agents, such as MAO-inhibitors, that may affect the serotonergic neurotransmitter systems (see sections 4.3 and 4.5).
Zoals met andere serotonerge middelen, kan het serotoninesyndroom, een potentieel levensbedreigende toestand, optreden tijdens behandeling met venlafaxine, vooral bij gelijktijdig gebruik van andere middelen, zoals MAO-remmers, die de serotonine-neurotransmitter-systemen beïnvloeden (zie rubrieken 4.3 en 4.5).
Serotonin syndrome symptoms may include mental status changes (e. g., agitation, hallucinations, coma), autonomic instability (e. g., tachycardia, labile blood pressure, hyperthermia), neuromuscular aberrations (e. g., hyperreflexia, incoordination) and/ or gastrointestinal symptoms (e. g., nausea, vomiting, diarrhoea).
Symptomen van het serotoninesyndroom kunnen bestaan uit veranderingen van de mentale status (bijv. agitatie, hallucinaties, coma), autonome instabiliteit (bijv. tachycardie, labiele bloeddruk, hyperthermie), neuromusculaire stoornissen (bijv. hyperreflexie, incoördinatie) en/ of gastro- intestinale symptomen (bijv. misselijkheid, braken, diarree).
Narrow-angle glaucoma
Nauwekamerhoekglaucoom
Mydriasis may occur in association with venlafaxine.
Mydriasis kan optreden in samenhang met venlafaxine.
It is recommended that patients with raised intraocular pressure or patients at risk for acute narrow-angle glaucoma (angle-closure glaucoma) be closely monitored.
Het wordt aanbevolen om patiënten met verhoging van de intra-oculaire druk of die met een verhoogd risico op acute nauwekamerhoekglaucoom (geslotenkamerhoekglaucoom) zorgvuldig te controleren.
Dose-related increases in blood pressure have been commonly reported with venlafaxine.
Dosisgerelateerde bloeddrukverhogingen zijn vaak gemeld met venlafaxine.
In some cases, severely elevated blood pressure requiring immediate treatment has been reported in postmarketing experience.
Post-marketing zijn gevallen gemeld van verhoogde bloeddruk die onmiddellijke behandeling vereisten.
All patients should be carefully screened for high blood pressure and pre- existing hypertension should be controlled before initation of treatment.
Voordat een behandeling wordt gestart dienen alle patiënten nauwkeurig te worden gecontroleerd op verhoogde bloeddruk en reeds bestaande hypertensie dient behandeld te worden.
Blood pressure should be reviewed periodically, after initiation of treatment and after dose increases.
De bloeddruk dient periodiek gecontroleerd te worden nadat met de behandeling is gestart en na dosisverhogingen.
Caution should be exercised in patients whose underlying conditions might be compromised by increases in blood pressure, e. g., those with impaired cardiac function.
Voorzichtigheid dient te worden betracht bij patiënten waarbij onderliggende ziekten kunnen verergeren door verhogingen in de bloeddruk, bijv. bij patiënten met verminderde hartfunctie.
Heart rate
Hartslag
Increases in heart rate can occur, particularly with higher doses.
Verhoogde hartslag kan optreden, met name bij hogere doses.
Caution should be exercised in patients whose underlying conditions might be compromised by increases in heart rate.
Voorzichtigheid dient betracht te worden bij patiënten wiens onderliggende ziekten kunnen verergeren door toename van de hartslag.
Cardiac disease and risk of arrhythmia
Hartaandoeningen en kans op aritmie
Venlafaxine has not been evaluated in patients with a recent history of myocardial infarction or unstable heart disease.
Venlafaxine is niet bestudeerd bij patiënten met een recent doorgemaakt hartinfarct of een onstabiele hartaandoening.
Therefore, it should be used with caution in these patients.
Daarom dient het met voorzichtigheid te worden gebruikt bij deze patiënten.
In postmarketing experience, fatal cardiac arrhythmias have been reported with the use of venlafaxine, especially in overdose.
26 Postmarketing zijn gevallen van fatale cardiale aritmieën gemeld met het gebruik van venlafaxine, met name bij overdosering.
The balance of risks and benefits should be considered before prescribing venlafaxine to patients at high risk of serious cardiac arrhythmia.
De risico’ s dienen tegen de voordelen te worden afgewogen voordat venlafaxine wordt voorgeschreven aan patiënten met een verhoogde kans op ernstige cardiale aritmieën.
Convulsions may occur with venlafaxine therapy.
Convulsies kunnen voorkomen bij behandeling met venlafaxine.
As with all antidepressants, venlafaxine should be introduced with caution in patients with a history of convulsions, and concerned patients should be closely monitored.
Zoals met alle antidepressiva, dient behandeling met venlafaxine met voorzichtigheid te worden gestart bij patiënten met een voorgeschiedenis van convulsies en dienen de betreffende patiënten nauwgezet in de gaten gehouden te worden.
Treatment should be discontinued in any patient who develops seizures.
De behandeling dient te worden gestaakt bij elke patiënt die aanvallen krijgt.
25 Hyponatraemia
Hyponatriëmie
Cases of hyponatraemia and/ or the Syndrome of Inappropriate Antidiuretic Hormone (SIADH) secretion may occur with venlafaxine.
Gevallen van hyponatriëmie en/ of het Syndroom van Onvoldoende Secretie van Antidiuretisch Hormoon (SIADH– syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion) kunnen optreden met venlafaxine.
This has most frequently been reported in volume-depleted or dehydrated patients.
Dit is het meest frequent gemeld bij patiënten met volume-depletie of gedehydrateerde patiënten.
Elderly patients, patients taking diuretics, and patients who are otherwise volume-depleted may be at greater risk for this event.
Ouderen, patiënten die behandeld worden met diuretica en patiënten die om een of andere reden last hebben van volumedepletie, kunnen een groter risico hierop hebben.
Abnormal bleeding
Abnormale bloeding
Medicinal products that inhibit serotonin uptake may lead to reduced platelet function.
Geneesmiddelen die de opname van serotonine remmen, kunnen een verminderde plaatjesfunctie veroorzaken.
The risk of skin and mucous membrane bleeding, including gastrointestinal haemorrhage, may be increased in patients taking venlafaxine.
Het risico op het ontstaan van huid- en slijmvliesbloedingen kan verhoogd zijn bij patiënten die venlafaxine innemen.
As with other serotonin-reuptake inhibitors, venlafaxine should be used cautiously in patients predisposed to bleeding, including patients on anticoagulants and platelet inhibitors.
Zoals met andere serotonine-heropnameremmers, dient venlafaxine met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met verhoogde bloedingsneiging, inclusief patiënten die anticoagulantia en plaatjesremmers gebruiken.
Serum cholesterol
Serumcholesterol
Clinically relevant increases in serum cholesterol were recorded in 5.3% of venlafaxine-treated patients and 0.0% of placebo-treated patients treated for at least 3 months in placebo-controlled clinical trials.
Klinisch relevante verhogingen van serumcholesterol werden gemeld bij 5,3% van de met venlafaxine behandelde patiënten en bij 0,0% van de met placebo behandelde patiënten die gedurende ten minste 3 maanden werden behandeld in placebogecontroleerde klinische studies.
Measurement of serum cholesterol levels should be considered during long-term treatment.
Meting van de serumcholesterolspiegels dient te worden overwogen bij lange-termijn behandeling.
Co-administration with weight loss agents
Gelijktijdige toediening met gewichtsreducerende middelen
The safety and efficacy of venlafaxine therapy in combination with weight loss agents, including phentermine, have not been established.
De veiligheid en werkzaamheid van behandeling met venlafaxine in combinatie met gewichtsreducerende middelen, inclusief fentermine, is niet vastgesteld.
Co-administration of venlafaxine and weight loss agents is not recommended.
Gelijktijdige toediening van venlafaxine en gewichtsreducerende middelen wordt niet aanbevolen.
Venlafaxine is not indicated for weight loss alone or in combination with other products.
Venlafaxine is niet geïndiceerd voor gewichtsverlies alleen of in combinatie met andere producten.
Mania/ hypomania may occur in a small proportion of patients with mood disorders who have received antidepressants, including venlafaxine.
Bij een klein deel van de patiënten met stemmingsstoornissen die antidepressiva, inclusief venlafaxine, krijgen, kan manie/ hypomanie optreden.
As with other antidepressants, venlafaxine should be used cautiously in patients with a history or family history of bipolar disorder.
Zoals met andere antidepressiva, dient venlafaxine met voorzichtigheid te worden toegepast bij patiënten met een voorgeschiedenis van bipolaire stoornis of een familiegeschiedenis hiervan.
Aggression may occur in a small number of patients who have received antidepressants, including venlafaxine.
27 Agressie kan optreden bij een klein aantal patiënten die antidepressiva krijgt, inclusief venlafaxine.
This has been reported under initiation, dose changes and discontinuation of treatment.
Dit is gemeld bij het initiëren of veranderen van de dosis, en bij stoppen van de behandeling.
As with other antidepressants, venlafaxine should be used cautiously in patients with a history of aggression.
Zoals met andere antidepressiva, dient venlafaxine met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met een voorgeschiedenis van agressie.
Discontinuation of treatment
Stoppen van de behandeling
Withdrawal symptoms, when treatment is discontinued, are common, particularly if discontinuation is abrupt (see section 4.8).
Onttrekkingsverschijnselen treden vaak op als de behandeling wordt gestopt, in het bijzonder bij abrupt stoppen (zie rubriek 4.8).
In clinical trials, adverse events seen on treatment discontinuation (tapering and post-tapering) occurred in approximately 31% of patients treated with venlafaxine and 17% of patients taking placebo.
In klinische onderzoeken traden bij 31% van de patiënten bijwerkingen op bij het stoppen van de behandeling met venlafaxine (na geleidelijke dosisverlaging en daarna) en bij 17% van de patiënten die placebo innamen.
26 The risk of withdrawal symptoms may be dependent on several factors, including the duration and dose of therapy and the rate of dose reduction.
De kans op onttrekkingsverschijnselen kan afhankelijk zijn van verschillende factoren, inclusief de duur en dosis van de behandeling en de snelheid van dosisverlaging.
Dizziness, sensory disturbances (including paraesthesia), sleep disturbances (including insomnia and intense dreams), agitation or anxiety, nausea and/ or vomiting, tremor and headache are the most commonly reported reactions.
Duizeligheid, gevoelsstoornissen (inclusief paresthesieën), slaapstoornissen (inclusief slapeloosheid en intense dromen), agitatie of angst, misselijkheid en/ of braken, tremor en hoofdpijn zijn de meest gerapporteerde reacties.
Generally, these symptoms are mild to moderate; however, in some patients they may be severe in intensity.
In het algemeen zijn deze verschijnselen licht tot matig van aard; echter, bij enkele patiënten kunnen deze ernstig zijn.
They usually occur within the first few days of discontinuing treatment, but there have been very rare reports of such symptoms in patients who have inadvertently missed a dose.
Gewoonlijk treden deze symptomen binnen de eerste paar dagen na het stoppen van de behandeling op, maar er zijn zeer zeldzame meldingen van dergelijke symptomen bij patiënten die onbedoeld een dosis vergeten zijn.
Generally, these symptoms are self-limiting and usually resolve within 2 weeks, though in some individuals they may be prolonged (2-3 months or more).
In het algemeen verminderen deze verschijnselen vanzelf en gewoonlijk verdwijnen ze binnen 2 weken, hoewel deze bij sommige personen kunnen aanhouden (2- 3 maanden of langer).
It is therefore advised that venlafaxine should be gradually tapered when discontinuing treatment over a period of several weeks or months, according to the patient’ s needs (see section 4.2).
Daarom wordt aanbevolen bij het stoppen van de behandeling venlafaxine de dosering geleidelijk te verlagen over een periode van een aantal weken of maanden, volgens de behoefte van de patiënt (zie rubriek 4.2).
Akathisia/ psychomotor restlessness
Akathisie/ psychomotore rusteloosheid
The use of venlafaxine has been associated with the development of akathisia, characterised by a subjectively unpleasant or distressing restlessness and need to move often accompanied by an inability to sit or stand still.
Het gebruik van venlafaxine is in verband gebracht met het ontstaan van akathisie, gekenmerkt door een subjectieve onaangename of ondraaglijke rusteloosheid en behoefte om te bewegen vaak vergezeld door het onvermogen om te zitten of stil te staan.
This is most likely to occur within the first few weeks of treatment.
Dit treedt waarschijnlijk het meest op gedurende de eerste paar weken van behandeling.
In patients who develop these symptoms, increasing the dose may be detrimental.
Bij patiënten die deze verschijnselen krijgen, kan dosisverhoging schadelijk zijn.
Dry mouth is reported in 10% of patients treated with venlafaxine.
Droge mond is gemeld bij 10% van de patiënten die met venlafaxine behandeld worden.
This may increase the risk of caries, and patients should be advised upon the importance of dental hygiene.
Dit kan het risico op cariës verhogen en de patiënten dienen te worden gewezen op het belang van mondhygiëne.
Monoamine Oxidase Inhibitors (MAOI)
Monoamine-oxidase-remmers (MAOI)
Irreversible non-selective MAOIs Venlafaxine must not be used in combination with irreversible non-selective MAOIs.
Irreversibele niet-selectieve MAOIs Venlafaxine dient niet in combinatie met irreversibele MAOIs gebruikt te worden.
Venlafaxine must not be initiated for at least 14 days after discontinuation of treatment with an irreversible non- selective MAOI.
Behandeling met venlafaxine dient niet te worden gestart binnen ten minste 14 dagen na het stoppen van behandeling met een irreversibele, niet-selectieve MAOI.
Venlafaxine must be discontinued for at least 7 days before starting treatment with an irreversible non-selective MAOI (see sections 4.3 and 4.4).
Voordat behandeling met een irreversibele, niet-selectieve MAOI gestart kan worden, moet venlafaxine ten minste 7 dagen gestopt zijn (zie rubrieken 4.3 en 4.4).
Reversible, selective MAO-A inhibitor (moclobemide) Due to the risk of serotonin syndrome, the combination of venlafaxine with a reversible and selective MAOI, such as moclobemide, is not recommended.
28 Vanwege het risico op serotoninesyndroom, wordt de combinatie van venlafaxine met een reversibele en selectieve MAOI zoals moclobemide, niet aanbevolen.
Following treatment with a reversible MAO-inhibitor, a shorter withdrawal period than 14 days may be used before initiation of venlafaxine treatment.
Na behandeling met een reversibele MAO- remmer, kan een kortere onttrekkingsperiode dan 14 dagen worden gehanteerd voordat met venlafaxinebehandeling wordt gestart.
It is recommended that venlafaxine should be discontinued for at least 7 days before starting treatment with a reversible MAOI (see section 4.4).
Het wordt aanbevolen dat venlafaxine gedurende ten minste 7 dagen gestopt moet zijn voordat behandeling met een reversibele MAOI gestart kan worden (zie rubriek 4.4).
Reversible, non-selective MAOI (linezolid) The antibiotic linezolid is a weak reversible and non-selective MAOI and should not be given to patients treated with venlafaxine (see section 4.4).
Reversibele, niet-selectieve MAOI (linezolide) Het antibioticum linezolide is een zwakke reversibele en niet-selectieve MAOI en dient niet te worden gegeven aan patiënten die met venlafaxine worden behandeld (zie rubriek 4.4).
Severe adverse reactions have been reported in patients who have recently been discontinued from an MAOI and started on venlafaxine, or have recently had venlafaxine therapy discontinued prior to initiation of an MAOI.
Er zijn ernstige bijwerkingen gemeld bij patiënten die recentelijk met een MAOI zijn gestopt en met venlafaxine gestart zijn, of die recentelijk met venlafaxine gestopt zijn voorafgaand aan het starten met een MAOI.
These reactions have included tremor, myoclonus, diaphoresis, nausea, vomiting, flushing, dizziness, and hyperthermia with features resembling neuroleptic malignant syndrome, seizures, and death.
Deze bijwerkingen bestonden uit tremor, myoclonus, diaforese, misselijkheid, braken, blozen, duizeligheid en hyperthermie met kenmerken vergelijkbaar met het maligne neurolepticasyndroom, stuipen en overlijden.
27 Serotonin syndrome
Serotoninesyndroom
As with other serotonergic agents, serotonin syndrome may occur with venlafaxine treatment, particularly with concomitant use of other agents that may affect the serotonergic neurotransmitter system (including triptans, SSRIs, SNRIs, lithium, sibutramine, tramadol, or St.
Zoals met andere serotonerge middelen kan het serotoninesyndroom optreden tijdens behandeling met venlafaxine.
John's Wort [Hypericum perforatum]), with medicinal agents which impair metabolism of serotonin (including MAOIs), or with serotonin precursors (such as tryptophan supplements).
Dit is met name het geval bij gelijktijdig gebruik van andere middelen die de serotonine- neurotransmittersysteem beïnvloeden (inclusief tryptanen, SSRI’ s, SNRI’ s, lithium, sibutramine, tramadol of Sint Janskruid [Hypericum perforatum]), met geneesmiddelen die het serotoninemetabolisme remmen (inclusief MAOI’ s) of met serotonine precursors (zoals tryptofaansupplementen).
If concomitant treatment of venlafaxine with an SSRI, an SNRI or a serotonin receptor agonist (triptan) is clinically warranted, careful observation of the patient is advised, particularly during treatment initiation and dose increases.
Indien gelijktijdige behandeling van venlafaxine met een SSRI, een SNRI of een serotoninereceptor- agonist (tryptaan) klinisch noodzakelijk is, wordt nauwgezette observatie van de patiënt geadviseerd, in het bijzonder tijdens het instellen van de behandeling en bij verhogingen van de dosis.
The concomitant use of venlafaxine with serotonin precursors (such as tryptophan supplements) is not recommended (see section 4.4).
Het gelijktijdig gebruik van venlafaxine met serotonine precursors (zoals tryptofaansupplementen) wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4).
CNS-active substances
Middelen met een werking op het Centrale Zenuwstelsel (CZS)
The risk of using venlafaxine in combination with other CNS-active substances has not been systematically evaluated.
Het risico van het gebruik van venlafaxine in combinatie met andere op het CZS werkende middelen is niet systematisch geëvalueerd.
Consequently, caution is advised when venlafaxine is taken in combination with other CNS-active substances.
Derhalve is voorzichtigheid geboden als venlafaxine wordt ingenomen in combinatie met andere op het CZS-werkende middelen.
Venlafaxine has been shown not to increase the impairment of mental and motor skills caused by ethanol.
Het is aangetoond dat venlafaxine de door alcohol veroorzaakte verslechtering van verstandelijke en motorische vaardigheden, niet verhoogt.
However, as with all CNS-active substances, patients should be advised to avoid alcohol consumption.
Echter, zoals met alle op het CZS werkende middelen, dient patiënten geadviseerd te worden om alcoholconsumptie te vermijden tijdens het gebruik van venlafaxine.
Effect of other medicinal products on venlafaxine
Invloed van andere geneesmiddelen op venlafaxine
Ketoconazole (CYP3A4 inhibitor) A pharmacokinetic study with ketoconazole in CYP2D6 extensive (EM) and poor metabolisers (PM) resulted in higher AUC of venlafaxine (70% and 21% in CYP2D6 PM and EM subjects, respectively) and O-desmethylvenlafaxine (33% and 23% in CYP2D6 PM and EM subjects, respectively) following administration of ketoconazole.
Ketoconazol (CYP3A4-remmer) Een farmacokinetische studie met ketoconazol bij snelle- (EM) en langzame (PM) CYP2D6- metaboliseerders resulteerde in een hogere AUC van venlafaxine (70% en 21% bij respectievelijk CYP2D6 PM en EM personen) en O-desmethylvenlafaxine (33% en 23% bij respectievelijk CYP2D6 PM en EM personen) na toediening van ketoconazol.
Concomitant use of CYP3A4 inhibitors (e. g., atazanavir, clarithromycin, indinavir, itraconazole, voriconazole, posaconazole, ketoconazole, nelfinavir, ritonavir, saquinavir, telithromycin) and venlafaxine may increase levels of venlafaxine and O-desmethylvenlafaxine.
Gelijktijdig gebruik van CYP3A4-remmers 29 (zoals atazanavir, clarithromycine, indinavir, itraconazol, voriconazol, posaconazol, ketoconazol, nelfinavir, ritonavir, saquinavir, telithromycine) en venlafaxine kan de spiegels van venlafaxine en O- desmethylvenlafaxine verhogen.
Therefore, caution is advised if a patient’ s therapy includes a CYP3A4 inhibitor and venlafaxine concomitantly.
Daarom wordt voorzichtigheid geadviseerd als de behandeling van een patiënt gelijktijdig een CYP3A4-remmer en venlafaxine bevat.
Effect of venlafaxine on other medicinal products
Invloed van venlafaxine op andere geneesmiddelen
Lithium Serotonin syndrome may occur with the concomitant use of venlafaxine and lithium (see Serotonin syndrome).
Lithium Bij gelijktijdig gebruik van venlafaxine met lithium kan het serotoninesyndroom optreden (zie Serotoninesyndroom).
Diazepam Venlafaxine has no effects on the pharmacokinetics and pharmacodynamics of diazepam and its active metabolite, desmethyldiazepam.
Diazepam Venlafaxine heeft geen effect op de farmacokinetiek en farmacodynamiek van diazepam en zijn actieve metaboliet, desmethyldiazepam.
Diazepam does not appear to affect the pharmacokinetics of either venlafaxine or O-desmethylvenlafaxine.
Diazepam lijkt geen effect te hebben op de farmacokinetiek van zowel venlafaxine als O-desmethylvenlafaxine.
It is unknown whether a pharmacokinetic and/ or pharmacodynamic interaction with other benzodiazepines exists.
Het is niet bekend of er een farmacokinetische en/ of farmacodynamische interactie met andere benzodiazepinen bestaat.
28 Imipramine Venlafaxine did not affect the pharmacokinetics of imipramine and 2-OH-imipramine.
Imipramine Venlafaxine had geen effect op de farmacokinetiek van imipramine en 2-OH-imipramine.
There was a dose-dependent increase of 2-OH-desipramine AUC by 2.5 to 4.5-fold when venlafaxine 75 mg to 150 mg daily was administered.
Er was een dosisafhankelijke 2,5- tot 4,5-voudige verhoging van de 2-OH-desipramine AUC wanneer dagelijks 75 mg tot 150 mg venlafaxine werd toegediend.
Imipramine did not affect the pharmacokinetics of venlafaxine and O-desmethylvenlafaxine.
Imipramine had geen effect op de farmacokinetiek van venlafaxine en O-desmethylvenlafaxine.
The clinical significance of this interaction is unknown.
De klinische significantie van deze interactie is niet bekend.
Caution should be exercised with co-administration of venlafaxine and imipramine.
Voorzichtigheid dient in acht genomen te worden bij gelijktijdige toediening van venlafaxine en imipramine.
Haloperidol A pharmacokinetic study with haloperidol has shown a 42% decrease in total oral clearance, a 70% increase in AUC, an 88% increase in Cmax, but no change in half-life for haloperidol.
Haloperidol Een farmacokinetische studie met haloperidol heeft voor haloperidol een afname van 42% van de totale orale klaring aangetoond:, een toename van 70% in de AUC, een toename van 88% van Cmax, maar geen verandering in de halfwaardetijd van haloperidol.
This should be taken into account in patients treated with haloperidol and venlafaxine concomitantly.
Hiermee dient rekening te worden gehouden bij patiënten die tegelijkertijd met haloperidol en venlafaxine behandeld worden.
The clinical significance of this interaction is unknown.
De klinische relevantie van deze interactie is niet bekend.
Risperidone Venlafaxine increased the risperidone AUC by 50%, but did not significantly alter the pharmacokinetic profile of the total active moiety (risperidone plus 9-hydroxyrisperidone).
Risperidon Venlafaxine verhoogde de AUC van risperidon met 50% maar het veranderde de het farmacokinetische profiel van het totale werkzame gedeelte niet significant (risperidon en 9- hydroxyrisperidon).
The clinical significance of this interaction is unknown.
De klinische betekenis van deze interactie is niet bekend.
Metoprolol Concomitant administration of venlafaxine and metoprolol to healthy volunteers in a pharmacokinetic interaction study for both medicinal products resulted in an increase of plasma concentrations of metoprolol by approximately 30-40% without altering the plasma concentrations of its active metabolite, α -hydroxymetoprolol.
Metoprolol Gelijktijdige toediening van venlafaxine en metoprolol aan gezonde vrijwilligers in een farmacokinetische interactiestudie voor beide geneesmiddelen resulteerde in een verhoging van de metoprolol-plasmaconcentraties met ongeveer 30-40% zonder de plasmaconcentraties van zijn actieve metaboliet, α -hydroxymetoprolol, te veranderen.
The clinical relevance of this finding in hypertensive patients is unknown.
De klinische relevantie van deze bevinding bij hypertensieve patiënten is niet bekend.
Metoprolol did not alter the pharmacokinetic profile of venlafaxine or its active metabolite, O-desmethylvenlafaxine.
Metoprolol veranderde het farmacokinetisch profiel van venlafaxine of van zijn actieve metaboliet O-desmethylvenlafaxine niet.