qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
19 degeneration was confined to mice exposed with at least twice the recommended human exposure; the kidney was unaffected in rats and dogs.
Milde renale tubulaire degeneratie bleef beperkt tot muizen die waren blootgesteld aan tenminste tweemaal de aanbevolen blootstelling bij de mens; bij ratten en honden was de nier onaangetast.
Reduced serum thyroxine led to an increased release of TSH with resultant follicular cell hypertrophy in the thyroid glands of rats.
Gereduceerd serumthyroxine leidde tot een verhoogd vrijkomen van TSH met als resultaat folliculaire celhypertrofie in de schildklieren van ratten.
These changes were reversible with withdrawal of the active substance and were absent in mice and dogs.
Deze veranderingen waren reversibel door verwijdering van het werkzame bestanddeel en waren afwezig bij muizen en honden.
Coombs-negative anisocytosis and poikilocytosis were observed in rats, but not in mice or dogs.
Coombs-negatieve anisocytose en poikilocytose werden waargenomen bij ratten, maar niet bij muizen of honden.
Enlarged spleens with histiocytosis were seen in rats but not other species.
21 werden gezien bij ratten maar niet bij andere diersoorten.
Serum cholesterol was elevated in rodents but not dogs, while triglycerides were elevated only in mice.
Serumcholesterol was verhoogd in knaagdieren maar niet in honden, terwijl triglycerides alleen waren verhoogd in muizen.
During in vitro studies, cloned human cardiac potassium channels (HERG) were inhibited by 30% at the highest concentrations of lopinavir/ ritonavir tested, corresponding to a lopinavir exposure 7-fold total and 15-fold free peak plasma levels achieved in humans at the maximum recommended therapeutic dose.
Tijdens in vitro experimenten werd de doorstroom van gekloneerde humane kalium kanalen (HERG) met 30% geremd door de hoogst geteste concentratie lopinavir/ ritonavir, welke overeenkomt met een 7-voudige totale en een 15-voudige vrije piek plasmaconcentratie die verkregen wordt bij mensen behandeld met de maximaal aanbevolen therapeutische dosis.
In contrast, similar concentrations of lopinavir/ ritonavir demonstrated no repolarisation delay in the canine cardiac Purkinje fibres.
Vergelijkbare concentraties lopinavir/ ritonavir vertoonden daarentegen geen vertraging in de repolarisatie van canine cardiale Purkinje vezels.
Lower concentrations of lopinavir/ ritonavir did not produce significant potassium (HERG) current blockade.
Lagere concentraties lopinavir/ ritonavir gaven geen significante blokkade van kalium (HERG) doorstroming.
Tissue distribution studies conducted in the rat did not suggest significant cardiac retention of the active substance; 72-hour AUC in heart was approximately 50% of measured plasma AUC.
Studies naar weefseldistributie uitgevoerd in de rat suggereren geen significante cardiale retentie van het actieve bestanddeel, na 72 uur was de AUC in het hart ongeveer 50% van de gemeten plasma AUC.
Therefore, it is reasonable to expect that cardiac lopinavir levels would not be significantly higher than plasma levels.
Daarom is het te verwachten dat de cardiale lopinavir concentraties niet significant hoger zullen zijn dan de plasmaconcentraties.
In dogs, prominent U waves on the electrocardiogram have been observed associated with prolonged PR interval and bradycardia.
Het wordt aangenomen dat deze effecten worden veroorzaakt door elektrolyten verstoring.
These effects have been assumed to be caused by electrolyte disturbance The clinical relevance of these preclinical data is unknown, however, the potential cardiac effects of this product in humans cannot be ruled out (see also sections 4.4 and 4.8).
De klinische relevantie van deze preklinische data is niet bekend, echter de potentiële cardiale bijwerkingen van dit geneesmiddel bij mensen kunnen niet worden uitgesloten (zie ook rubriek 4.4 en 4.8)
In rats, embryofoetotoxicity (pregnancy loss, decreased foetal viability, decreased foetal body weights, increased frequency of skeletal variations) and postnatal developmental toxicity (decreased survival of pups) was observed at maternally toxic dosages.
Bij ratten werden embryo-foetotoxiciteit (verlies van zwangerschap, verminderde foetale levensvatbaarheid, verminderd foetale lichaamsgewicht, toegenomen frequentie van skeletvariaties) en postnatale ontwikkelingstoxiciteit (verminderde overleving van pups) waargenomen bij doseringen die toxisch waren voor het moederdier.
The systemic exposure to lopinavir/ ritonavir at the maternal and developmental toxic dosages was lower than the intended therapeutic exposure in humans.
De systemische blootstelling aan lopinavir/ ritonavir bij de doseringen die toxisch waren voor het moederdier en voor de ontwikkeling waren lager dan de bedoelde therapeutische blootstelling bij mensen.
Long-term carcinogenicity studies of lopinavir/ ritonavir in mice revealed a nongenotoxic, mitogenic induction of liver tumours, generally considered to have little relevance to human risk.
De lange-termijn carcinogeniteitsstudies lopinavir/ ritonavir bij muizen lieten een niet genotoxische, mitogene inductie van levertumoren zien, over het algemeen beschouwd als van weinig betekenis voor het menselijk risico.
Carcinogenicity studies in rats revealed no tumourigenic findings.
Carcinogeniteitsstudies bij ratten lieten geen tumorgene bevindingen zien.
Lopinavir/ ritonavir was not found to be mutagenic or clastogenic in a battery of in vitro and in vivo assays including the Ames bacterial reverse mutation assay, the mouse lymphoma assay, the mouse micronucleus test and chromosomal aberration assays in human lymphocytes.
Lopinavir/ ritonavir is niet mutageen of clastogeen gebleken in een reeks van in vitro en in vivo testen waaronder de “ Ames bacterial reverse mutation assay”, de lymfoomtest bij de muis, de micronucleus test bij de muis en de chromosomale afwijkingstesten met humane lymfocyten.
Capsule contents: oleic acid, propylene glycol, polyoxyl 35 castor oil, purified water
Capsule-inhoud: oliezuur, propyleenglycol, polyoxyl-35-ricinusolie, gezuiverd water.
Capsule shell: gelatine, anhydrized liquid sorbitol (mixture of sorbitol, sorbitol anhydrides and mannitol), glycerol, titanium dioxide (E171), sunset yellow (E110) medium-chain triglycerides, lecithin
Capsulewand: gelatine, watervrij vloeibaar sorbitol (mengsel van sorbitol, sorbitolanhydriden en mannitol), glycerol, titaandioxide (E171), sunset geel (E110) triglyceriden van gemiddelde ketenlengte lecithine
Black ink containing: propylene glycol, black iron oxide (E172), polyvinyl acetate phthalate, polyethylene glycol 400, ammonium hydroxide
Zwarte inkt bevattende: propyleenglycol, zwart ijzeroxide (E172), polyvinylacetaatfthalaat, polyethyleenglycol 400, ammoniumhydroxide.
Store in a refrigerator (2°C - 8°C).
Bewaren in de koelkast (2°C-8°C).
In use storage:
Opslag tijdens het gebruik:
If kept outside of the refrigerator, do not store above 25°C and discard any unused contents after 42 days (6 weeks).
Indien buiten de koelkast gehouden, niet bewaren boven 25°C en alle ongebruikte inhoud weggooien na 42 dagen (6 weken).
It is advised to write the date of removal from the refrigerator on the package.
Het wordt aanbevolen de datum op de verpakking te schrijven wanneer deze uit de koelkast wordt gehaald.
Avoid exposure to excessive heat.
Vermijd blootstelling aan overmatige hitte.
High density polyethylene (HDPE) bottles closed with polypropylene caps.
High density polyethyleen (HDPE) flessen afgesloten met doppen van polypropyleen.
Each bottle contains 90 capsules.
Elke fles bevat 90 capsules.
Each pack contains 2 bottles (180 capsules).
Elke verpakking bevat 2 flessen (180 capsules).
Blisters consisting of PVC/ fluoropolymer foil.
Doordrukstrips bestaande uit PVC/ fluoropolymeerfolie.
Each carton contains 6 foil blisters each containing 6 capsules (36 capsules).
Elk doosje bevat 6 doordrukstrips met elk 6 capsules (36 capsules).
Each pack contains 5 cartons (180 capsules).
Elke verpakking bevat 5 doosjes (180 capsules).
21 7.
23 7.
Abbott Laboratories Limited Queenborough Kent ME11 5EL United Kingdom
Abbott Laboratories Limited Queenborough Kent ME11 5EL Verenigd Koninkrijk
20 March 2001 Date of last renewal:
20 maart 2001 Datum van laatste hernieuwing:
20 March 2006
20 maart 2006
Kaletra (80 mg + 20 mg) / ml oral solution
Kaletra (80 mg + 20 mg) / ml drank
Each 5 ml of Kaletra oral solution contains 400 mg of lopinavir co-formulated with 100 mg of ritonavir as a pharmacokinetic enhancer.
Elke 5 ml Kaletra drank bevat 400 mg lopinavir gecoformuleerd met 100 mg ritonavir als een farmacokinetische versterker.
Quantity per ml
Naam van de
Lopinavir Ritonavir
Lopinavir Ritonavir - hulpstoffen
- excipient (s)
alcohol (42% v/ v)
Alcohol (42% v/ v) High fructose corn syrup Propylene glycol Glycerol Polyoxyl 40 hydrogenated castor oil Acesulfame potassium
stroop met hoog fructosegehalte propyleenglycol glycerol polyoxyl 40 gehydrogeneerde ricinusolie kalium-acesulfaam
356.3 mg 168.6 mg 152.7 mg 59.6 mg 10.2 mg 4.1 mg
168.6 mg 152.7 mg 59.6 mg 10.2 mg 4.1 mg
The solution is light yellow to golden.
De oplossing is lichtgeel tot goud van kleur
Data in heavily pretreated protease inhibitor experienced patients are limited.
Gegevens bij patiënten die reeds in sterke mate met protease remmers zijn behandeld, zijn beperkt.
There are limited data on salvage therapy on patients who have failed therapy with Kaletra.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over “ salvage” - therapie bij patiënten waarbij Kaletra-therapie heeft gefaald.
Kaletra should be prescribed by physicians who are experienced in the treatment of HIV infection.
Kaletra dient te worden voorgeschreven door artsen die ervaring hebben met de behandeling van HIV- infectie.
Adult and adolescent use: the recommended dosage of Kaletra is 5 ml of oral solution (400/ 100 mg) twice daily taken with food.
25 Gebruik bij volwassenen en adolescenten: de aanbevolen dosering Kaletra is 5 ml drank (400/ 100 mg) tweemaal daags in te nemen met voedsel.
23 Paediatric use (2 years of age and above): the recommended dosage of Kaletra is 230/ 57.5 mg/ m2 twice daily taken with food, up to a maximum dose of 400/ 100 mg twice daily.
Gebruik bij kinderen (2 jaar en ouder): de aanbevolen dosering Kaletra is 230/ 57,5 mg/ m2 tweemaal daags in te nemen met voedsel, tot een maximale dosis van 400/ 100 mg tweemaal daags.
The 230/ 57.5 mg/ m2 dosage might be insufficient in some children when co-administered with nevirapine or efavirenz.
De 230/ 57,5 mg/ m2 zou onvoldoende kunnen zijn bij kinderen die ook neviparine en efavirenz gebruiken.
An increase of the dose of Kaletra to 300/ 75 mg/ m2 should be considered in these patients.
Bij deze patiënten zou een dosis van 300/ 75 mg/ m2 overwogen kunnen worden.
Dose should be administered using a calibrated oral dosing syringe.
De dosis dient te worden toegediend met gebruikmaking van een gekalibreerde orale doseerspuit.
The oral solution is the recommended option for the most accurate dosing in children based on body surface area.
Omdat de meest accurate dosering, gebaseerd op het lichaamsoppervlak, berekend kan worden voor de drank van Kaletra wordt deze aanbevolen voor gebruik bij kinderen.
However, if it is judged necessary to resort to soft capsules in children, they should be used with particular caution since they are associated with less precise dosing capabilities.
Mocht het echter nodig geacht worden in kinderen over te stappen op capsules dan dient dit met extra voorzichtigheid te gebeuren omdat hiermee minder precies gedoseerd kan worden.
Therefore, children receiving soft capsules might have higher exposure (with the risk of increased toxicity) or suboptinal exposure (with the risk of insufficient efficacy).
Kinderen die capsules ontvangen hebben daarom mogelijk een hogere blootstelling (met kans op toxiciteit) of een suboptimale dosering (met kans op onvoldoende effectiviteit).
Paediatric Dosing Guidelines for the Dose 230/ 57.5 mg/ m2
Doseringsichtlijnen voor gebruik bij kinderen voor de dosis 230/ 57.5 mg/ m2
Body Surface Area* (m2)
Body Surface Area* (m2)
Twice Daily Soft Capsule Dose (dose in mg)
Tweemaal daagse dosis (230/ 57,5 mg/ m2)
1 soft capsule (133.3/ 33.3 mg)
Tweemaal daagse zachte capsule dosis (dosis in mg)
0.75 0.80 1.00 1.25 1.3 1.4 1.5 1.7
0.25 0.40 0.50 0.75 0.80 1.00 1.25 1.3 1.4 1.5 1.75
2.2 ml (172.5/ 43.1 mg) 2.3 ml (184/ 46 mg) 2.9 ml (230/ 57.5 mg) 3.6 ml (287.5/ 71.9 mg) 3.7 ml (299/ 74.8 mg) 4.0 ml (322/ 80.5 mg) 4.3 ml (345/ 86.3 mg) 5 ml (402.5/ 100.6 mg)
0.7 ml (57.5/ 14.4 mg) 1.2 ml (96/ 24 mg) 1.4 ml (115/ 28.8 mg) 2.2 ml (172.5/ 43.1 mg) 2.3 ml (184/ 46 mg) 2.9 ml (230/ 57.5 mg) 3.6 ml (287.5/ 71.9 mg) 3.7 ml (299/ 74.8 mg) 4.0 ml (322/ 80.5 mg) 4.3 ml (345/ 86.3 mg) 5 ml (402.5/ 100.6 mg)
1 soft capsule (133.3/ 33.3 mg) 2 soft capsules (266.6/ 66/ 6 mg) 2 soft capsules (266.6/ 66/ 6 mg) 2 soft capsules (266.6/ 66/ 6 mg) 2 soft capsules (266.6/ 66/ 6 mg) 3 soft capsules (400/ 100 mg) 3 soft capsules (400/ 100 mg) 3 soft capsules (400/ 100 mg)
nvt 1 zachte capsule (133.3/ 33.3 mg) 1 zachte capsule (133.3/ 33.3 mg) 1 zachte capsule (133.3/ 33.3 mg) 2 zachte capsules (266.6/ 66.6 mg) 2 zachte capsules (266.6/ 66.6 mg) 2 zachte capsules (266.6/ 66.6 mg) 2 zachte capsules (266.6/ 66.6 mg) 3 zachte capsules (400/ 100 mg) 3 zachte capsules (400/ 100 mg) 3 zachte capsules (400/ 100 mg)
* Body surface area can be calculated with the following equation
* Het lichaamsoppervlak (LO) kan worden berekend met behulp van de volgende vergelijking
Kaletra is not recommended for use in children below 2 years of age due to insufficient data on safety and efficacy (see section 5.1).
Kinderen jonger dan 2 jaar: het gebruik van Kaletra wordt niet aanbevolen bij kinderen jonger dan 2 jaar vanwege onvoldoende gegevens over werkzaamheid en veiligheid (zie rubriek 5.1).
Paediatric patients should switch from Kaletra oral solution to soft capsules as soon as they are able to swallow the capsule formulation (see section 4.4).
Wanneer de kinderen in staat zijn de capsule te slikken, moet direkt overgegaan worden op de zachte capsules (zie rubriek 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik).
In HIV-infected patients with mild to moderate hepatic impairment, an increase of approximately 30% in lopinavir exposure has been observed but is not expected to be of clinical relevance.
In HIV-geïnfecteerde patiënten met mild tot matig verminderde leverfunctie is een verhoging van ongeveer 30% van de lopinavir blootstelling geobserveerd.
(see section 5.2).
Deze verhoging is waarschijnlijk niet klinisch relevant. (zie rubriek 5.2).
No dose adjustment is necessary in patients with renal impairment.
Verminderde nierfunctie: doseringsaanpassing is niet nodig bij patiënten met verminderde nierfunctie.
4.3 Contraindications
26 4.3 Contra-indicaties
These medicinal products include astemizole, terfenadine, oral midazolam (for
Kaletra dient niet gelijktijdig te worden toegediend met geneesmiddelen die sterk afhankelijk zijn van CYP3A voor de klaring en waarbij verhoogde plasmaconcentraties geassocieerd zijn met ernstige en/ of levensbedreigende aandoeningen.
24 caution on parenterally administered midazolam, see section 4.5), triazolam, cisapride, pimozide, amiodarone, ergot alkaloids (e. g. ergotamine, dihydroergotamine and ergonovine and methylergonovine) and vardenafil.
Deze geneesmiddelen zijn astemizol, terfenadine, oraal midazolam (voor waarschuwing met betrekking tot parenterale toediening van midazolam, zie rubriek 4.5), triazolam, cisapride, pimozide, amiodaron, ergot-alkaloiden, (b. v. ergotamine, dihydroergotamine, ergonovine en methylergonovine) en vardenafil.
Herbal preparations containing St John’ s wort (Hypericum perforatum) must not be used while taking lopinavir and ritonavir due to the risk of decreased plasma concentrations and reduced clinical effects of lopinavir and ritonavir (see section 4.5).
Kruidenpreparaten die sint-Janskruid (Hypericum perforatum) bevatten dienen niet gelijktijdig met lopinavir en ritonavir gebruikt te worden vanwege een risico op verlaagde plasmaconcentraties en verminderd klinisch effect van lopinavir en ritonavir (zie rubriek 4.5).
Kaletra oral solution is contraindicated in children below the age of 2 years, pregnant women, patients with hepatic or renal failure and patients treated with disulfiram or metronidazole due to the potential risk of toxicity from the excipient propylene glycol (see section 4.4).
De drank van Kaletra wordt gecontaïndiceerd bij kinderen jonger dan 2 jaar, zwangere vrouwen, patiënten met lever of nierdisfunctie, patiënten die behandeld worden met disulfiram of metronidazol door mogelijke toxiciteitsrisico’ s van de hulpstof propyleenglycol (zie rubriek 4.4).
Patients with chronic hepatitis B or C and treated with combination antiretroviral therapy are at an increased risk for severe and potentially fatal hepatic adverse reactions.
Patiënten met chronische hepatitis B of C en die worden behandeld met antiretrovirale therapie hebben een hoger risico op ernstige en mogelijk fatale bijwerkingen aan de lever.
Patients with pre-existing liver dysfunction including chronic hepatitis have an increased frequency of liver function abnormalities during combination antiretroviral therapy and should be monitored according to standard practice.
Patiënten met een eerder bestaande leverfunctiestoornis waaronder chronische hepatitis hebben een verhoogde frequentie van leverfunctiestoornissen tijdens antiretrovirale combinatietherapie en moeten volgens de gangbare praktijk worden gecontroleerd.
Renal impairment: since the renal clearance of lopinavir and ritonavir is negligible, increased plasma concentrations are not expected in patients with renal impairment.
Verminderde nierfunctie: aangezien de renale klaring van lopinavir en ritonavir te verwaarlozen is, worden toegenomen plasmaconcentraties niet verwacht in patiënten met verminderde nierfunctie.
Haemophilia: there have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthrosis in patients with haemophilia type A and B treated with protease inhibitors.
Er zijn meldingen geweest van verergerde bloeding, inclusief spontane huidhematomen en haemarthrose bij patiënten met hemofilie type A en B die behandeld werden met proteaseremmers.
Particular caution should be paid to patients with high values at baseline and with history of lipid disorders.
27 Bijzondere voorzichtigheid is geboden bij patiënten met hoge uitgangswaarden en een geschiedenis van lipide-afwijkingen.
Marked triglyceride elevation is a risk factor for development of pancreatitis.
Opvallende triglyceride-verhoging is een risicofactor voor de ontwikkeling van pancreatitis.
Patients with advanced HIV disease may be at risk of elevated triglycerides and pancreatitis.
Patiënten met vergevorderde HIV lopen het risico op verhoogde triglyceriden en pancreatitis.
25 Pancreatitis should be considered if clinical symptoms (nausea, vomiting, abdominal pain) or abnormalities in laboratory values (such as increased serum lipase or amylase values) suggestive of pancreatitis should occur.
Pancreatitis dient te worden overwogen indien klinische symptomen (misselijkheid, overgeven, abdominale pijn) of afwijkingen in laboratoriumwaarden (zoals toegenomen serumlipase of amylase waarden) worden waargenomen die pancreatitis doen vermoeden.
Patients who exhibit these signs or symptoms should be evaluated and Kaletra therapy should be suspended if a diagnosis of pancreatitis is made (see section 4.8).
Patiënten die deze tekenen of symptomen vertonen dienen te worden geëvalueerd en behandeling met Kaletra dient te worden onderbroken indien een diagnose van pancreatitis is gesteld (zie rubriek 4.8).
New onset diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbation of existing diabetes mellitus has been reported in patients receiving protease inhibitors.
“ New onset” -diabetes mellitus, hyperglykemie of verergering van bestaande diabetes mellitus zijn gerapporteerd bij patiënten die proteaseremmers kregen.
Fat redistribution & metabolic disorders
Vetredistributie & metabole afwijkingen
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients.
Gecombineerde antiretrovirale therapie, is bij HIV patiënten in verband gebracht met een herverdeling van lichaamsvet (lypodystrofie).
The long-term consequences of these events are currently unknown.
De langetermijn consequenties van dit effect zijn op dit moment onbekend.
Consideration should be given to measurement of fasting serum lipids and blood glucose.
Meting van nuchtere waarden van serumlipiden en bloedglucose dient overwogen te worden.
Although the etiology is considered to be multifactorial (including corticosteroid use, alcohol consumption, severe immunosuppression, higher body mass index), cases of osteonecrosis have been reported particularly in patients with advanced HIV-disease and/ or long-term exposure to combination antiretroviral therapy (CART).
28 van osteonecrose vooral gemeld bij patiënten met voortgeschreden HIV-infectie en/ of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie (CART).
Interactions with medicinal products
Interacties met geneesmidddelen
Kaletra is likely to increase plasma concentrations of medicinal products that are primarily
Het is waarschijnlijk dat Kaletra de plasmaconcentraties verhoogt van geneesmiddelen die voornamelijk worden gemetaboliseerd door CYP3A.
If treatment with an HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended (see section 4.5).
Indien behandeling met een HMG-CoA reductaseremmer is aangewezen, wordt pravastatine of fluvastatine aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Indeed, Kaletra could increase concentrations of the co-administered medicinal products and this may result in an increase of their associated cardiac adverse events.
Kaletra kan inderdaad concentraties van gelijktijdig toegediende geneesmiddelen doen verhogen en dit kan resulteren in een toename van hun cardiale bijwerkingen.
Cardiac events have been reported with Kaletra in preclinical studies; therefore, the potential cardiac effects of Kaletra cannot be currently ruled out (see sections 4.8 and 5.3).
Cardiale bijwerkingen zijn gerapporteerd bij Kaletra in preklinische studies; daarom kunnen de potentiële cardiale effecten van Kaletra op dit moment niet worden uitgesloten (zie rubriek 4.8 en 5.).
Rifampicin in combination with Kaletra causes large decreases in lopinavir concentrations which may in turn significantly decrease the lopinavir therapeutic effect.
Rifampicine veroorzaakt in combinatie met Kaletra grote verlagingen in lopinavirconcentraties welke op hun beurt het therapeuthische effect van lopinavir significant kunnen verlagen.
Patients taking the oral solution, particularly those with renal impairment or with decreased ability to metabolise propylene glycol (e. g. those of Asian origin), should be monitored for adverse reactions potentially related to propylene glycol toxicity (i. e. seizures, stupor, tachycardia, hyperosmolarity, lactic acidosis, renal toxicity, haemolysis) (see section 4.3).
(Zie rubriek 4.3).
Appropriate precautions should be taken.
29 genomen.
There are limited data on salvage therapy on patients who have failed with Kaletra.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar over “ salvage” -therapie bij patiënten waarbij Kaletra heeft gefaald.
There are ongoing studies to further establish the usefulness of potential salvage therapy regimens (e. g. amprenavir or saquinavir).
Er zijn lopende studies om het nut van mogelijke “ salvage” -therapieregimes verder vast te stellen (b. v. amprenavir of saquinavir).
Besides propylene glycol as described above, Kaletra oral solution contains alcohol (42% v/ v) which is potentially harmful for those suffering from liver disease, alcoholism, epilepsy, brain injury or disease as well as for pregnant women and children.
Dit kan mogelijk schadelijk zijn voor patiënten die leverziekte, alcoholisme, epilepsie, hersenbeschadiging/ -aandoening hebben en voor zwangere vrouwen en kinderen.
It may modify or increase the effects of other medicines.
Het zou de effecten van andere medicijnen kunnen veranderen of versterken.
Kaletra oral solution contains up to 0.8 g of fructose per dose when taken according to the dosage recommendations.
De drank bevat tot 0,8 g fructose per dosis, wanneer ingenomen wordt volgens de aanbevolen dosering.
This may be unsuitable in hereditary fructose intolerance.
Dit zou niet geschikt kunnen zijn bij aangeboren fructose-intolerantie.
Kaletra oral solution contains up to 0.3 g of glycerol per dose.
De oplossing bevat tot 0,3 glycerol per dosis.
Only at high inadvertent doses, it can cause headache and gastrointestinal upset.
Alleen bij per ongeluk ingenomen hoge doses kan dit hoofdpijn en maagdarmklachten opleveren.
Furthermore, polyoxol 40 hydrogenated castor oil and potassium present in Kaletra oral solution may cause only at high inadvertent doses gastrointestinal upset.
Verder kunnen polyoxol 40 gehydrogeneerde ricinusolie en het in de Kaletra drank aanwezige kalium bij per ongeluk ingenomen hoge doses maagdarmklachten veroorzaken.
Patients on a low potassium diet should be cautioned.
Patiënten op een laag kalium dieet dienen hiervoor te worden gewaarschuwd.
27 4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Kaletra contains lopinavir and ritonavir, both of which are inhibitors of the P450 isoform CYP3A in vitro.
Kaletra bevat lopinavir en ritonavir, die beide remmers zijn van de P450-isovorm CYP3A in vitro.
Kaletra does not inhibit CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2B6 or CYP1A2 at clinically relevant concentrations (see section 4.3).
Kaletra remt CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2B6 of CYP1A2 niet bij klinisch relevante concentraties (zie rubriek 4.3).
The gastroresistant formulation of didanosine should be administered at least two hours after a meal.
De gastroresistente formulering van didanosine dient tenminste twee uur na een maaltijd te worden toegediend.
Zidovudine and Abacavir:
Zidovudine en abacavir:
Tenofovir: when tenofovir disoproxil fumarate was co-administered with Kaletra, tenofovir concentrations were increased by approximately 30% with no changes noted in lopinavir or ritonavir concentrations.
30 Tenofovir: bij gelijktijdige toediening van tenofovir en disoproxilfumaraat werden de tenofovirconcentraties verhoogd met ongeveer 30% terwijl er geen veranderingen werden bemerkt in lopinavir- of ritonavirconcentraties.
However, based on clinical experience, Kaletra dose increase to 533/ 133 mg twice daily (~6.5 ml) may be considered when co-administered with nevirapine, particularly for patients in whom reduced lopinavir susceptibility is likely.
Echter, gebaseerd op klinische ervaring, kan een verhoging van de dosis Kaletra naar 533/ 133 mg (~6.5 ml) tweemaal daags overwogen worden wanneer gelijktijdig nevirapine wordt toegediend, met name bij patiënten bij wie verminderde lopinavir gevoeligheid waarschijnlijk is.
Dosage increase of Kaletra from 400/ 100 mg (5 ml) twice daily to 533/ 133 mg (~6.5 ml) twice daily should be considered when co-administered with efavirenz.
Doseringsverhoging van Kaletra van 400/ 100 mg (5 ml) tweemaal daags naar 533/ 133 mg Kaletra (~6,5 ml)) tweemaal daags dient overwogen te worden wanneer het gelijktijdig wordt toegediend met efavirenz.
28 Co-administration with other HIV protease inhibitors (PIs):
Gelijktijdige toediening met andere proteaseremmer (PIs)
Kaletra (400/ 100 mg twice daily) has been studied in combination with reduced doses of amprenavir, indinavir, nelfinavir and saquinavir in steady-state controlled healthy volunteer studies relative to clinical doses of each HIV protease inhibitor in the absence of ritonavir.
Kaletra is onderzocht in combinatie met verlaagde doses amprenavir, indinavir, nelfinavir en saquinavir in steady-state gecontroleerde studies bij gezonde vrijwilligers in vergelijking tot klinische doses van elke HIV-proteaseremmer in de afwezigheid van ritonavir.
Therefore, the concomitant administration of Kaletra with PIs requires close monitoring.
Strikte bewaking wordt aanbevolen.
Therefore, concomitant administration of these medicinal products is not recommended.
Gelijktijdige toediening van een verhoogde dosis fosamprenavir 1400 mg tweemaal daags met lopinavir/ ritonavir 533/ 133 mg tweemaal daags aan patiënten die voorbehandeld zijn met
Saquinavir 800 mg twice daily co-administered with Kaletra resulted in an increase of saquinavir AUC by approximately 30% relative to saquinavir/ ritonavir 1000/ 100 mg twice daily, and produces similar exposure to those reported after saquinavir/ ritonavir 400/ 400 mg twice daily.
Saquinavir 800 mg tweemaal daags gelijktijdig toegediend met Kaletra resulteerde in een verhoging van de saquinavir AUC met ongeveer 30% in vergelijking met saquinavir/ ritonavir 1000/ 100 mg tweemaal daags, en geeft vergelijkbare blootstelling met die gerapporteerd voor saquinavir/ ritonavir 400/ 400 mg tweemaal daags.
Kaletra co-administered with an additional 100 mg ritonavir twice daily resulted in an increase of lopinavir AUC and Cmin of 33% and 64%, respectively, as compared to Kaletra alone.
Kaletra gelijktijdig toegediend met een extra 100 mg ritonavir tweemaal daags resulteerde in een toename van de lopinavir AUC en Cmin van respectievelijk 33% en 64% in vergelijking met Kaletra.
29 Other medicinal products:
Andere geneesmiddelen:
Antiarrhythmics:
Anti-arrhythmica:
(bepridil, systemic lidocaine and quinidine): concentrations may be increased when co-administered with Kaletra.
(amiodaron, bepridil, systemisch lidocaïne en kinidine): concentraties kunnen worden verhoogd indien gelijktijdig toegediend met Kaletra.
Anticancer agents (eg vincristine, vinblastine): these agents may have their serum concentrations increased when co-administered with lopinavir/ ritonavir resulting in the potential for increased adverse events usually associated with these anticancer agents.
Hierdoor kan de kans op bijwerkingen die meestel bij cytostatica optreden toenemen.
Anticonvulsants (phenobarbital, phenytoin, carbamazepine): will induce CYP3A4 and may decrease lopinavir concentrations.
(fenobarbital, fenytoïne, carbamazepine): zullen CYP3A4 induceren en kunnen lopinavirconcentraties verlagen.
In addition, co-administration of phenytoin and lopinavir/ ritonavir resulted in moderate decreases in steady-state phenytoin concentrations.
Bovendien resulteerde gelijktijdige gebruik van fenytoïne en lopinavir/ ritonavir in matige afnames van de steady-state fenytoïneconcentraties.
Bupropion: in healthy volunteers, the AUC and Cmax of bupropion and of its active metabolite, hydroxybupropion, were decreased by about 50% when co-administered with lopinavir/ ritonavir capsules 400/ 100 mg twice daily at steady-state.
Bupropion: bij gezonde vrijwilligers waren de AUC en de Cmax van bupropion en van zijn actieve metaboliet, hydroxybupropion, verlaagd met ongeveer 50% wanneer het gelijktijdig werd toegediend met lopinavir/ ritonavir capsules 400/ 100 mg tweemaal daags bij steady-state.
However, it is unknown whether the combination of lopinavir/ ritonavir causes a similar increase in trazodone exposure.
Het is echter onbekend of de combinatie van lopinavir/ ritonavir een vergelijkbare toename van de blootstelling aan trazodon veroorzaakt.
Digoxin: plasma concentrations of digoxin may be increased when co-administered with Kaletra.
Digoxine: plasmaconcentraties van digoxine kunnen verhoogd worden bij gelijktijdige toediening met Kaletra.
Dihydropyridine calcium channel blockers:
Dihydropyridine-calciumkanaalblokkers:
(e. g. felodipine, nifedipine, nicardipine): may have their serum concentrations increased by Kaletra.
(b. v. felodipine, nifedipine, nicardipine): hun serumconcentraties kunnen worden verhoogd door Kaletra.
Kaletra oral solution contains alcohol which can produce disulfiram-like reactions when co-administered with disulfiram or other medicinal products that produce this reaction.
Kaletra drank bevat alcohol dat disulfiram-achtige reacties kan uitlokken wanneer het samen met disulfiram of andere geneesmiddelen die deze reactie kunnen uitlokken, wordt toegediend.
Since increased concentrations of HMG-CoA
Het wordt verwacht dat HMG-CoA reductaseremmers die sterk afhankelijk zijn van CYP3A4-metabolisme, zoals lovastatine en simvastatine, sterk verhoogde plasmaconcentraties zullen hebben wanneer ze gelijktijdig met Kaletra worden toegediend.
30 reductase inhibitors may cause myopathy, including rhabdomyolysis, the combination of these medicinal products with Kaletra is not recommended.
Aangezien toegenomen concentraties van HMG-CoA reductaseremmers myopathie, inclusief rhabdomyolyse, kunnen veroorzaken, wordt de combinatie van deze geneesmiddelen met Kaletra niet aanbevolen.
Dexamethasone: may induce CYP3A4 and may decrease lopinavir concentrations.
33 Dexamethason: kan CYP3A4 induceren en lopinavirconcentraties verlagen.
Ketoconazole and itraconazole: may have serum concentrations increased by Kaletra.
Ketoconazol en itraconazol: plasmaconcentraties kunnen worden verhoogd door Kaletra.
Clarithromycin: moderate increases in clarithromycin AUC are expected when co-administered with Kaletra.
Claritromycine: matige toenames in de AUC van claritromycine worden verwacht indien het gelijktijdig wordt toegediend met Kaletra.
Kaletra was demonstrated to lower plasma concentrations of methadone.
Methadon: het is aangetoond dat Kaletra de serumconcentraties van methadon verlaagt.
Contraceptives: levels of ethinyl oestradiol were decreased when oestrogen-based oral contraceptives were co-administered with Kaletra.
Anticonceptiemiddelen: de concentraties van ethinyloestradiol werden verlaagd toen anticonceptiemiddelen op oestrogeenbasis gelijktijdig werden toegediend met Kaletra.
On the basis of these data, a rifabutin dose reduction of 75% (i. e.
Op basis van deze gegevens wordteen verlaging van de dosis rifabutine met 75% (b. v.
150 mg every other day or 3 times per week) is recommended when administered with Kaletra.
150 mg om de dag of 3 keer per week) aanbevolen wanneer het wordt toegediend met Kaletra.
31 Rifampicin: co-administration of Kaletra with rifampicin is not recommended.
Rifampicine: gelijktijdige toediening van Kaletra met rifampicine wordt niet aanbevolen.
Therefore, this co-administration should be avoided unless judged strictly necessary.
Als deze
If this co-administration is judged unavoidable, increased dose of Kaletra at 400 mg/ 400 mg twice daily may be administered with rifampicin under close safety and therapeutic drug monitoring.
34 gelijktijdige toediening als onvermijdelijk wordt beoordeeld, moet de verhoogde dosering van Kaletra van 400 mg/ 400 mg tweemaal daags met rifampicine toegediend worden onder scherpe controle van veiligheid en therapeutisch effect van de geneesmiddelen.
The Kaletra dose should be titrated upward only after rifampicin has been initiated (see section 4.4).
De dosering Kaletra dient pas gopgetitreerd te worden nadat rifampicine geïnitieerd is (zie rubriek 4.4).
Herbal preparations containing St John’ s wort should therefore not be combined with lopinavir and ritonavir.
Kruidenpreparaten met sint- Janskruid dienen daarom niet met lopinavir en ritonavir te worden gecombineerd.
Fluticasone propionate (interaction with ritonavir): in a clinical study where ritonavir 100 mg capsules twice daily were co − administered with 50 μ g intranasal fluticasone propionate (4 times daily) for seven days in healthy subjects, the fluticasone propionate plasma levels increased significantly, whereas the intrinsic cortisol levels decreased by approximately 86% (90% confidence interval 82 − 89%).
Fluticason-propionaat (interactie met ritonavir): in een klinische studie waarbij gezonde proefpersonen gedurende zeven dagen capsules met 100 mg ritonavir tweemaal daags gelijktijdig gebruikten met 50 μ g intranasaal fluticason-propionaat (viermaal daags), waren de fluticason-propionaat plasma- concentraties significant verhoogd, terwijl de intrinsieke cortisol-concentraties met gemiddeld 86% (90% betrouwbaarheidsinterval 82 – 89%) afnamen.
There are no data from the use of Kaletra in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van Kaletra bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity (see section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit waargenomen (zie sectie 5.3).
Studies in rats revealed that lopinavir is excreted in the milk.
35 Studies met ratten lieten zien dat lopinavir wordt uitgescheiden in de melk.
HIV-infected women must not breast-feed their infants under any circumstances to avoid transmission of HIV.
HIV-geïnfecteerde vrouwen moeten onder geen beding hun kinderen borstvoeding geven om de transmissie van HIV te vermijden.
32 4.7 Effects on ability to drive and use machines
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
Kaletra oral solution contains approximately 42% v/ v alcohol.
De drank van Kaletra bevat ongeveer 42% v/ v alcohol.
The safety of Kaletra has been investigated in 612 patients in Phase II/ III clinical trials, of which 442 have received a dose of 400/ 100 mg (3 capsules) twice daily.
De veiligheid van Kaletra is onderzocht in 612 patiënten in fase II/ III klinsiche studies waarvan 442 een dosis ontvingen van 400/ 100 mg (3 capsules) tweemaal daags.
Furthermore, rare increases in PR interval have been reported during Kaletra therapy (see section 4.4: sections pancreatitis and lipid elevations).
Verder zijn er tijdens behandeling met Kaletra zeldzame gevallen van PR-intervalverlenging gerapporteerd (zie rubriek 4.4: secties pancreatitis en lipideverhogingen).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Gecombineerde antiretrovirale therapie, is bij HIV- patiënten in verband gebracht met een herverdeling van lichaamsvet (lypodystrofie), inclusief verlies van perifeer en subcutaan gezichtsvet, verhoogd intra-abdominaal en visceraal vet, borsthypertrofie en ophoping van dorsocervicaal vet (buffalo hump)
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Gecombineerde antiretrovirale therapie wordt ook in verband gebracht met metabole afwijkingen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insulineresistentie, hyperglycemie en hyperlactatemie (zie rubriek 4.4).
The following adverse reactions of moderate to severe intensity with possible or probable relationship to Kaletra have been reported.
De volgende bijwerkingen van matige tot ernstige intensiteit met een mogelijke of waarschijnlijke relatie met Kaletra zijn gerapporteerdDe bijwerkingen zijn per orgaansysteem vermeld.
The adverse reactions are displayed by system organ class.
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst:
33 Undesirable effects in clinical studies in adult patients Infections and infestations
36 Bijwerkingen bij volwassen patiënten in klinische studies
Otitis media, bronchitis, sinusitis, furunculosis, bacterial infections, viral infection
Otitis media, bronchitis, sinusitis, furunculosis, bacteriele infectie, virale infectie
Neoplasms benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
Neoplasmata, benigne, maligne en niet gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Hypergonadism male, Cushing syndrome, hypothyroidism
Hypogonadisme bij de man, syndroom van Cushing, hypothyroïdie
Avitminosis, dehydration, oedema, increased appetite, lactic acidosis, obesity, anorexia, diabetes mellitus, hyperglycaemia, hypocholesteramia
Avitaminose, dehydratie, oedeem, verhoogde eetlust, melkzuuracidose, obesitas, anorexie, diabetes mellitus, hyperglykemie, hypocholesterolemie
Abnormal dreams, agitation, anxiety, confusion, depression, dyskinesia, emotional lability, decreased libido, nervousness, abnormal thinking
Abnormale dromen, agitatie, angst, verwarring, depressie, dyskinesie, emotionele labiliteit, verminderd libido, nervositeit, abnormaal denken
Dizziness, amnesia, ataxia, encephalopathy, facial paralysis, hypertonia, neuropathy, peripheral neuritis, somnolence, tremor, taste perversion, migraine, extrapyramidal syndrome
duizeligheid, amnesie, ataxie, encephalopathie, gezichtsverlamming, hypertonie, neuropathie, perifere neuritis, slaperigheid, tremor, smaakverandering, migraine amnesie, extrapiramidaal syndroom
Eye disorder Ear and labyrinth disorders Cardiac disorders Vascular disorders
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
Uncommon Uncommon Uncommon Uncommon
Hartaandoeningen Bloedvataandoeningen
Abnormal vision, eye disorder Tinnitus Palpitation, lung oedema, myocardial infarc1 Hypertension, thrombophlebitis, vasculitis, varicose vein, deep thrombophlebitis, vascular disorder
Palpitatie, long-oedeem, myocard infarct1 Hypertensie, tromboflebitis, vasculitis, spataderen, diepe thromboflebitis, aandoeningen aan de bloedvaten
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoenningen
Nausea, vomiting, abdominal pain, abnormal stools, dyspepsia, flatulence, gastrointestinal disorder
misselijkheid, braken, abdominale pijn, abnormale stoelgang, dyspepsie, flatulentie, gastrointestinale aandoeningen
Abdomen enlarged, constipation, dry mouth, dysphagia, entercolitis, eructation, oesophagitis, faecal incontinence, gastritis, gastroenteritis, haemorrhagic colitis, mouth ulcerations, panreatitis2, sialadenitis, stomatitis, ulcerative stomatitis, peridontitis
opgezette buik, obstipatie, droge mond, dysfagie, enterocolitis, eructatie, oesophagitis, faecale incontinentie, gastritis, gastroenteritis, hemorragische colitis, mondzweren, pancreatitis2, sialadenitis, stomatitis, ulceratieve stomatitis, periodontitis
Skin and subcutaneous tissue disorders
37 Huid- en onderhuidaandoeningen
Alopecia, dry skin, eczema, exfoliative dermatitis, maculopapular rash, nail disorder, Pruritis, seborrhoea, skin discoloration, skin ulcer, face oedema, sweating, skin striae
Alopecia, droge huid, eczeem, exfoliatieve dermatitis, maculopapulaire uitslag, nagelaandoeningen, pruritus, seborroe, huidontkleuring, huidzweren, gezichtsoedeem, transpiratie, huidstriemen
34 Musculoskeletal and connective tissue disorder
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Arthralgia, arthosis, myalgia, back pain, joint disorder
Artralgie, artrose, myalgie, rugpijn, gewrichtsafwijkingen
Kidney calculus, urine abnormality, albuminuria, hypercalcinuria, hypericaemia
nierstenen, urine-afwijkingen, albuminurie, hypercalciurie, hyperurikemie
Abnormal ejaculation, breast enlargement, gynecomastia, impotence, menorrhagia
Abnormael ejaculatie, borstvergroting, gynaecomastie, impotentie, menorragie
Asthemia, pain
Asthenie, pijn
Chest pain, chest pain substernal, chills, fever, flu syndrome, malaise, peripheral oedema, drug interaction
borstpijn, substernale borstpijn, koude rillingen, koorts griepsyndroom, malaise, perifeer oedeem, geneesmiddelen interactie
Increased glucose, increased amylase, increased SGOT/ AST, increased SGPT/ ALT, liver function tests abnormal
Verhoogde triglyceriden, verhoogd totaal cholesterol, verhoogd GGT
This event had a fatal outcome.
vaak (Graad 3 of 4) soms
Decreased glucose tolerance, weight gain, weight loss, increased bilirubin, hormone level altered, lab test abnormal
verhoogd glucose, verhoogd amylase, verhoogd SGOT/ AST, verhoogd SGPT/ ALT, abnormale uitkomsten leverfunctietest verminderde glucose tolerantie, gewichtstoename, gewichtsverlies, verhoogd bilirubine, veranderde hormoongehaltes, abnormale uitkomsten laboratoriumtesten
See section 4.4: pancreatitis and lipids
Dit geval had een fatale uitkomst 2 Zie 4.4: pancreatitis en lipideverhogingen
Paediatric patients
38 Pediatrische patiënten
Constipation, vomiting, pancreatitis*
Obstipatie, braken, pancreatitis*
Rash, dry skin
Uitslag, droge huid
*see section 4.4: pancreatitis and lipids
*zie rubriek 4.4: pancreatitis en lipideverhogingen
35 Post marketing experience
Post marketing ervaring
Administration of activated charcoal may also be used to aid in removal of unabsorbed active substance.
Toediening van geactiveerde koolstof kan ook gebruikt worden als hulp bij verwijdering van ongeabsorbeerde werkzame bestanddelen.
Since Kaletra is highly protein bound, dialysis is unlikely to be beneficial in significant removal of the active substance.
Aangezien Kaletra in hoge mate is gebonden aan eiwit is
Pharmaco-therapeutic group: protease inhibitor, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: proteaseremmers, ATC-code:
The two regimens resulted in exposures on Day 3 which were approximately 1.5 and 3- fold higher than those observed with recommended once daily or twice daily LPV/ r doses at steady state.
De twee regimes resulteerden in blootstellingen op dag 3 welke ongeveer 1,5 en 3 keer hoger waren dan die waargenomen bij aanbevolen eenmaaldaagse of tweemaaldaagse lopinavir/ ritonavir doses in de steady state.
In the absence and presence of 50% human serum, the mean IC50 of
In de afwezigheid van humaan serum was de gemiddelde IC50 van lopinavir tegen vijf verschillende HIV-1 laboratoriumstammen 19 nM.
36 lopinavir against HIV-1IIIB in MT4 cells was 17 nM and 102 nM, respectively.
In de afwezigheid en aanwezigheid van 50% humaan serum was de gemiddelde IC50 van lopinavir tegen HIV-1IIIB in MT4- cellen respectievelijk 17 nM en 102 nM.
Overall, the in vitro characterisation of phenotypic cross-resistance between lopinavir and other protease inhibitors suggest that decreased susceptibility to lopinavir correlated closely with decreased susceptibility to ritonavir and indinavir, but did not correlate closely with decreased susceptibility to amprenavir, saquinavir, and nelfinavir.
Over het algemeen geeft de in vitro karakterisatie van fenotypische kruisresistentie tussen lopinavir en andere proteaseremmers aan dat verminderde gevoeligheid voor lopinavir nauw samenhing metverminderde gevoeligheid voor ritonavir en indinavir, maar dat het niet nauw samenhing met verminderde gevoeligheid met amprenavir, saquinavir en nelfinavir.
Analysis of resistance in ARV-naïve patients:
40 Analyse van resistentie in ARV-naïeve patiënten In een fase II studie (M97-720) is tijdens de 204 weken van de behandeling de analyse van het genotype van de virus-isolaten met succes uitgevoerd bij 11 van de 16 patiënten bevestigd met meer dan 400 HIV RNA kopieën/ ml.
Of these, isolates from 96 nelfinavir-treated subject and 51 lopinavir/ ritonavir-treated subjects could be amplified for resistance testing.
Hiervan konden isolaten van 96 nelfinavir-behandelde patiënten en van 51 lopinavir/ ritonavir-behandelde patiënten worden geamplificeerd voor het uitvoeren van een resistentietest.
37 Antiviral activity of Kaletra in patients failing protease inhibitor therapy: the clinical relevance of reduced in vitro susceptibility to lopinavir has been examined by assessing the virologic response to Kaletra therapy, with respect to baseline viral genotype and phenotype, in 56 patients previous failing therapy with multiple protease inhibitors.
Behalve de mutaties die hierboven beschreven zijn, zijn mutaties I47A en L76V waargenomen in rebound isolaten met een verminderde gevoeligheid voor lopinavir bij patiënten die behandeld werden met Kaletra.
The EC50 of lopinavir against the 56 baseline viral isolates ranged from 0.6 to 96-fold higher than the EC50 against wild type HIV.
De klinische relevantie van gereduceerde in vitro gevoeligheid voor lopinavir is onderzocht via de bepaling van de virologische respons op Kaletra-therapie, ten opzichte van viraal genotype en fenotype in de uitgangssituatie, bij 56 patiënten waarbij eerder therapie met meerdere proteaseremmers faalde.
Isolates retained susceptibility to tipranavir with a median increase of IC50 in baseline and rebound isolates of 1.9- and 1.8– fold, respectively, compared to wild type virus.
Isolaten behielden gevoeligheid voor tipranavir met een mediane toename in IC50 in uitgangswaarde- en rebound-isolaten van respectievelijk 1,9- en 1,8-voud, in vergelijking met wild type virus.