qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The CHMP has recommended the following indication, which is in accordance with the guideline on the evaluation of medicinal products in the treatment of primary osteoporosis (CHMP/ EWP/ 552/ 95 Rev.2)
Het CHMP bracht een positief advies uit over de volgende indicatie, overeenkomstig de richtlijn betreffende de beoordeling van geneesmiddelen voor de behandeling van primaire osteoporose (CHMP/EWP/552/95 Rev.2).
“ Treatment of osteoporosis in men at increased risk of fracture.
“ Behandeling van osteoporose bij mannen met een verhoogd risico van fracturen.
A reduction in the incidence of vertebral, but not of non-vertebral fractures has been demonstrated .”
Een afname van de incidentie van wervelfracturen is aangetoond, maar niet van andere fracturen dan wervelfracturen .”
In addition, other amendments to the Summary of Product Characteristics, labelling and package leaflet not in relation with the outcome of the referral procedure were included in accordance with the Guideline on Summary of Product Characteristics, excipient guideline and the latest Quality Review of Document templates.
Verder werden, overeenkomstig de richtlijn samenvatting van de productkenmerken, de richtlijn hulpstoffen en de laatste Quality Review of Documents-templates, andere wijzigingen aangebracht in de samenvatting van de productkenmerken, etikettering en de bijsluiter die geen verband hielden met de uitkomst van de verwijzingsprocedure.
The CHMP has recommended the granting of the Marketing Authorisation and the amendment of the Summary of Product Characteristics, labelling, package leaflet of the Reference Member State accordingly for Alendronate HEXAL and associated names (see Annex I) 10 mg tablets.
Het CHMP heeft derhalve geadviseerd de wijziging van de vergunning voor het in de handel brengen en de wijziging van de samenvatting van de productkenmerken, etikettering, bijsluiter van de rapporterende lidstaat voor 10mg-tabletten alendronaat HEXAL en aanverwante namen (zie bijlage I), goed te keuren.
4 ANNEX III
4 BIJLAGE III
5 SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS
5 SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
Alendronate HEXAL and associated names (see Annex I) 10 mg tablets
Alendronat HEXAL en geassocieerde namen (zie Bijlage I) 10 mg tabletten
Each tablet contains 10mg alendronic acid (as sodium alendronate trihydrate).
Elke tablet bevat 10 mg alendroninezuur (als natriumalendronaat trihydraat).
103.95 mg lactose monohydrate per tablet
103,95 mg lactosemonohydraat per tablet.
Tablet White to off-white, capsule-shaped tablet, embossed "AN 10" on one side and "Arrow logo" on the other.
Tablet Witte tot gebroken witte, capsulevormige tablet, "AN 10" in reliëf aan één zijde en "Arrow-logo" aan de andere.
Treatment of post-menopausal osteoporosis.
Behandeling van postmenopauzale osteoporose.
Alendronate reduces the risk of vertebral and hip fractures.
Alendronaat vermindert het risico van wervel- en heupfracturen.
Treatment of osteoporosis in men at increased risk of fracture.
Behandeling van osteoporose bij mannen met verhoogd fractuurrisico.
A reduction in the incidence of vertebral, but not of non-vertebral fractures has been demonstrated.
Dit geldt echter niet voor niet-wervelfracturen.
Prophylaxis of glucocorticoid-induced osteoporosis.
Profylaxe van door glucocorticoïde veroorzaakte osteoporose.
(see section 5.1).
(zie rubriek 5.1).
4.2 Posology and method of administration
4. 2 Dosering en wijze van toediening
For oral use only.
Uitsluitend voor oraal gebruik.
Post-menopausal osteoporosis:
Postmenopauzale osteoporose:
The recommended dosage is 10 mg once daily.
De aanbevolen dosering is 10 mg éénmaal daags.
Osteoporosis in men:
Osteoporose bij mannen:
Glucocorticoid-induced osteoporosis:
Door glucocorticoïde veroorzaakte osteoporose:
For post-menopausal women who are not receiving oestrogen treatment the recommended dose is one 10 mg tablet daily.
Voor postmenopauzale vrouwen die niet worden behandeld met oestrogenen, is de aanbevolen dosering één tablet van 10 mg per dag.
For other populations, see summary of product characteristics for preparations that contain 5 mg alendronate.
Voor andere populaties zie Samenvatting van de productkenmerken voor preparaten die 5 mg alendronaat bevatten.
To obtain satisfactory absorption of alendronate Alendronate HEXAL tablets must be taken on an empty stomach immediately on rising in the morning, with plain water only, at least 30 minutes before the first food, drink or other medication of the day.
Voor verkrijgen van toereikende absorptie van alendronaat Alendronat HEXAL tabletten moeten 's ochtends meteen na het opstaan op een lege maag worden ingenomen, alleen met leidingwater, minimaal 30 minuten vóór het eerste eten, drinken of andere medicatie van de dag.
Other drinks (including mineral water), food and some medicines are likely to reduce the absorption of alendronate (see section 4.5).
Andere dranken (waaronder mineraalwater), voedsel en sommige medicijnen kunnen de absorptie van alendronaat verminderen (zie rubriek 4.5).
7 To assist delivery to the stomach and thus reduce the risk of irritation/ side effects locally and in the oesophagus (see section 4.4) • Alendronate HEXAL tablets should only be swallowed on rising for the day with a whole glass of water (not less than 200 ml or 7 fl. oz). • Alendronate HEXAL tablets should be swallowed whole.
7 Voor hulp bij afgifte aan de maag en zodoende vermindering van het risico van lokale irritatie/ bijwerkingen en irritatie/ bijwerkingen in de slokdarm (zie rubriek 4.4) • Alendronat HEXAL tabletten mogen alleen na het opstaan worden ingeslikt met een vol glas water (minstens 200 ml). • Alendronat HEXAL tabletten moeten in hun geheel worden ingeslikt.
The tablets should not be chewed, sucked or allowed to dissolve in the mouth on account of the risk of oropharyngeal ulceration. • Patients should not lie down until after the first meal of the day, which must be at least 30 minutes after taking the tablet. • Patients should not lie down within 30 minutes of taking Alendronate HEXAL tablets. • Alendronate HEXAL tablets should not be taken at bedtime or before arising for the day.
Er mag niet op de tabletten worden gekauwd of gezogen, deze mag men ook niet in de mond uiteen laten vallen, vanwege het risico van ulceratie in de mond-keelholte. • Patiënten mogen niet gaan liggen vóór de eerste maaltijd van de dag, die op z'n vroegst 30 minuten na inname van de tablet mag plaatsvinden. • Patiënten mogen niet gaan liggen binnen 30 minuten na inname van Alendronat HEXAL tabletten. • Alendronat HEXAL tabletten mogen niet voor het slapen gaan of vóór het opstaan worden ingenomen.
Patients should be given a calcium and vitamin D supplement if the diet is inadequate (see section 4.4).
Patiënten dienen een calcium- en vitamine D-supplement te krijgen, als het dieet onvoldoende is (zie rubriek 4.4).
Use in elderly patients:
Gebruik bij bejaarde patiënten:
In clinical trials there was no age-related difference with regard to efficacy or safety profiles of alendronate.
In klinische onderzoeken was er geen leeftijdgerelateerd verschil met betrekking tot de werkzaamheid of veiligheidsprofielen van alendronaat.
Therefore no adjustment of the dose is necessary for elderly patients.
Er is derhalve voor bejaarde patiënten geen aanpassing van de dosis nodig.
Use in impaired renal function No dose adjustment is necessary in patients with a glomerular filtration rate (GFR) greater than 35 ml/ min.
Gebruik bij gestoorde nierfunctie Er is geen dosisaanpassing nodig bij patiënten met een glomerulusfiltratiesnelheid (GFR) boven 35 ml/ min.
Alendronate is not recommended for patients with impaired renal function if the GFR is less than 35 ml/ min, as there is no experience of this.
Alendronaat wordt afgeraden voor patiënten met gestoorde nierfunctie als de GFR minder is dan 35 ml/ min, aangezien er hiermee geen ervaring is.
Use in impaired hepatic function No dose adjustment is necessary.
Gebruik bij gestoorde leverfunctie Er is geen dosisaanpassing nodig.
Use in children Alendronate HEXAL is not recommended for use in children due to a lack of data on safety and efficacy.
Gebruik bij kinderen Alendronat HEXAL wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
• Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients. • Oesophageal abnormalities and other factors that delay oesophageal emptying, such as stricture or achalasia. • Inability to stand or sit upright for at least 30 minutes. • Hypocalcaemia.
• Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen. • Slokdarmafwijkingen en andere factoren die leegmaken van de slokdarm vertragen, zoals vernauwing of achalasia. • Niet in staat zijn om gedurende ten minste 30 minuten te staan of rechtop te zitten. • Hypocalcemie.
Alendronate can cause local irritation to the upper gastrointestinal mucosa.
Alendronaat kan lokale irritatie van het slijmvlies in het bovenste deel van het spijsverteringskanaal veroorzaken.
As there is a risk of worsening of the underlying disease, caution should be observed if alendronate is given to patients with active upper gastrointestinal tract problems, such as dysphagia, oesophageal disease, gastritis, duodenitis or ulcers, or in cases of recent (during the last year) severe gastrointestinal disease such as gastric ulcer, active gastrointestinal bleeding or surgery in the upper gastrointestinal tract other than pyloroplasty (see section 4.3).
Aangezien het risico van verslechtering van de onderliggende aandoening bestaat, is voorzichtigheid geboden bij toediening van alendronaat aan patiënten met actieve problemen aan het bovenste deel van het spijsverteringskanaal, zoals dysfagie, slokdarmaandoening, gastritis, duodenitis of zweren, of in gevallen van een recente (gedurende het afgelopen jaar) ernstige maag-darmaandoening zoals maagzweren, actieve maag-darmbloedingen of operaties aan het bovenste deel van het spijsverteringskanaal anders dan pyloroplastie (zie rubriek 4.3).
Oesophageal side effects (in some cases severe and requiring hospitalisation) such as oesophagitis, oesophageal ulcers or oesophageal erosions, in rare cases followed by oesophageal stricture, have been reported in patients receiving treatment with alendronate.
Er is melding gemaakt van bijwerkingen in de slokdarm (in sommige gevallen zo ernstig dat ziekenhuisopname vereist is) zoals oesofagitis, slokdarmzweren of slokdarmerosies, in zeldzame gevallen gevolgd door slokdarmvernauwing, bij patiënten die werden behandeld met alendronaat.
The physician should therefore be alert to any signs or symptoms of possible oesophageal reaction.
De arts dient derhalve alert te zijn op tekenen of symptomen van mogelijke slokdarmreactie.
The patients should be instructed to discontinue alendronate and seek medical attention if they develop symptoms of oesophageal irritation such as dysphagia, pain on swallowing, retrosternal pain or new/ worsened heartburn.
De patiënten dienen te worden geïnstrueerd om te stoppen met alendronaat en medische hulp te zoeken, als zij symptomen van 8 slokdarmirritatie ontwikkelen zoals dysfagie, pijn bij slikken, pijn achter het borstbeen of brandend maagzuur of wanneer brandend maagzuur verergert.
8 The risk of severe oesophageal side effects is thought to be greater in patients who do not take alendronate correctly and/ or continue to take alendronate after developing symptoms indicative of oesophageal irritation.
Er wordt vermoed dat het risico van ernstige bijwerkingen in de slokdarm groter is bij patiënten die alendronaat niet juist innemen en/ of doorgaan met innemen van alendronaat nadat zij symptomen hebben ontwikkeld die wijzen op slokdarmirritatie.
It is very important that complete administration instructions are given to, and understood, by the patient (see section 4.2).
Het is uiterst belangrijk dat volledige toedieningsinstructies worden gegeven aan de patiënt en dat deze door hem/ haar zijn begrepen (zie rubriek 4.2).
Patients should be informed that the risk of oesophageal problems may increase if they do not follow these instructions.
Patiënten dienen te worden ingelicht dat het risico van slokdarmproblemen kan toenemen, als zij deze instructies niet opvolgen.
Despite no increased risk having been observed in extensive clinical trials, following marketing of the original preparation there have been reports of rare cases of gastric and duodenal ulcers, some of them severe and with complications.
Ondanks het feit dat geen verhoogd risico is waargenomen in uitgebreide klinische onderzoeken, is er nadat het originele preparaat op de markt is gebracht melding gemaakt van zeldzame gevallen van maag- en duodenumzweren, waarvan sommige ernstig en met complicaties.
A causal relationship cannot be excluded (see section 4.8).
Een causaal verband kan niet worden uitgesloten (zie rubriek 4.8).
Alendronate is not recommended for patients with impaired renal function if the GFR is less than 35 ml/ min (see section 4.2).
Alendronaat wordt afgeraden voor patiënten met gestoorde nierfunctie, als de GFR minder is dan 35 ml/ min (zie rubriek 4.2).
Causes of osteoporosis other than oestrogen deficiency, ageing and glucocorticoid use should be considered.
Andere oorzaken van osteoporose dan oestrogeendeficiëntie, ouderdom en gebruik van glucocorticoïde dienen te worden overwogen.
Hypocalcaemia must be corrected before treatment with alendronate is initiated (see section 4.3).
Hypocalcemie moet worden gecorrigeerd voordat behandeling met alendronaat wordt gestart (zie rubriek 4.3).
Other disorders of mineral metabolism (such as vitamin D deficiency and hypoparathyroidism) should also be effectively treated before starting alendronate.
Andere verstoringen van het mineraalmetabolisme (zoals tekort aan vitamine D en hypoparathyroïdisme) dienen ook effectief te worden behandeld, voordat wordt begonnen met alendronaat.
In patients with these conditions, serum calcium and symptoms of hypocalcaemia should be monitored during treatment with alendronate.
Bij patiënten met deze aandoeningen dienen tijdens de behandeling met alendronaat serumcalcium en symptomen van hypocalcemie te worden gecontroleerd.
On account of the positive effects of alendronate on the increase in bone mineralisation, reductions in serum calcium and serum phosphate may occur.
Wegens de positieve effecten van alendronaat op de toename in botmineralisatie kunnen zich verlagingen in serumcalcium en serumfosfaat voordoen.
These are usually slight and asymptomatic.
Deze zijn gewoonlijk gering en asymptomatisch.
However, in rare cases, symptomatic hypocalcaemia has been reported which occasionally has been severe and often occurred in patients with predisposing conditions (e. g. hypoparathyroidism, vitamin D deficiency and in cases of calcium malabsorption).
In zeldzame gevallen is echter melding gemaakt van symptomatische hypocalcemie die nu en dan ernstig was en vaak voorkwam bij patiënten met predisponerende aandoeningen (b. v. hypoparathyroïdisme, gebrek aan vitamine D en in gevallen van malabsorptie van calcium).
It is therefore particularly important to ensure that patients taking glucocorticoids have an adequate calcium and vitamin D intake.
Het is derhalve uiterst belangrijk ervoor te zorgen dat patiënten die glucocorticoïden nemen, voldoende inname van calcium en vitamine D hebben.
Osteonecrosis of the jaw, generally associated with tooth extraction and/ or local infection (including osteomyelitis) has been reported in patients with cancer receiving treatment regimens including primarily intravenously administered bisphosphonates.
Osteonecrose van de kaak, meestal in samenhang met tandextractie en/ of plaatselijke infectie (waaronder osteomyelitis) is gemeld bij kankerpatiënten die een behandeling kregen met daarbij overwegend intraveneus toegediende bisfosfonaten.
A dental examination with appropriate preventive dentistry should be considered prior to treatment with bisphosphonates in patients with concomitant risk factors (e. g. cancer, chemotherapy, radiotherapy, corticosteroids, poor oral hygiene).
Bij patiënten met gelijktijdig bestaande risicofactoren (b. v. kanker, chemotherapie, radiotherapie, corticosteroïden, slechte mondhygiëne) moet vóór behandeling met bisfosfonaten een tandheelkundig onderzoek met passende preventieve tandheelkundige maatregelen worden overwogen.
While on treatment, these patients should avoid invasive dental procedures if possible.
Tijdens de behandeling moeten invasieve tandheelkundige ingrepen indien mogelijk bij deze patiënten worden vermeden.
For patients requiring dental procedures, there are no data available to suggest whether discontinuation of bisphosphonate treatment reduces the risk of osteonecrosis of the jaw.
Voor patiënten die een tandheelkundige ingreep moeten ondergaan, zijn er geen gegevens bekend waaruit blijkt of stopzetting van behandeling met een bisfosfonaat het risico op osteonecrose van de kaak vermindert.
Clinical judgement of the treating physician should guide the management plan of each patient based on individual benefit/ risk assessment.
De behandelend arts moet zich bij de behandeling van elke patiënt door zijn klinisch oordeel laten leiden op basis van de individuele voor- en nadelen voor de patiënt.
Bone, joint, and/ or muscle pain has been reported in patients taking bisphosphonates.
Er is melding gemaakt van pijn in botten, gewrichten en/ of spieren bij patiënten die bisfosfonaten gebruiken.
In post- marketing experience, these symptoms have rarely been seen and/ or incapacitating (see section 4.8).
Sinds de introductie op de markt zijn deze symptomen zelden waargenomen en/ of leiden deze zelden tot invaliditeit (zie rubriek 4.8).
The time to onset of symptoms varied from one day to several months after starting treatment.
De tijd tot het intreden van de symptomen varieerde van één dag tot enkele maanden na aanvang van de behandeling.
Most patients had relief of symptoms after stopping treatment.
9 na het stoppen van de behandeling.
A subset had recurrence of symptoms when rechallenged with the same medicinal product or another bisphosphonate.
Bij een subgroep keerden de symptomen terug bij herhaalde blootstelling aan hetzelfde geneesmiddel of een ander bisfosfonaat.
Alendronate HEXAL tablets contain lactose.
Alendronat HEXAL tabletten bevatten lactose.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Patiënten met zeldzame erfelijke problemen van galactose- intolerantie, de Lapp-lactasedeficiëntie of malabsorptie van glucose-galactose dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.
If taken at the same time, it is likely that foods and drinks (including mineral water), calcium supplements, antacids and some oral medicines will affect the absorption of alendronate.
Bij gelijktijdige inname is het waarschijnlijk dat eten en drinken (waaronder mineraalwater), calciumsupplementen, antacida en sommige orale geneesmiddelen invloed hebben op de absorptie van alendronaat.
Patients must therefore wait for at least 30 minutes after taking alendronate before taking any other oral medicine (see section 4.2).
Patiënten moeten daarom ten minste 30 minuten wachten na inname van alendronaat, voordat zij andere orale geneesmiddelen innemen (zie rubriek 4.2).
No other clinically significant active substance interactions are expected.
Er worden geen andere klinisch significante interacties van het actieve bestanddeel verwacht.
A number of patients in the clinical trials received oestrogen (intravaginally, transdermally or orally) concomitantly with alendronate.
Een aantal patiënten in de klinische onderzoeken kregen oestrogeen (intravaginaal, transdermaal of oraal) gelijktijdig met alendronaat.
No undesirable effects could be related to the combination treatment.
Er konden geen bijwerkingen met de combinatiebehandeling in verband worden gebracht.
No specific interaction studies have been carried out, but alendronate was used in clinical trials concomitantly with a number of other commonly prescribed medicines without any evidence of clinically unfavourable interactions.
Er zijn geen specifieke interactie-onderzoeken uitgevoerd, maar alendronaat werd in klinische onderzoeken gelijktijdig gebruikt met een aantal andere vaak voorgeschreven medicijnen zonder enig bewijs van klinisch ongunstige interacties.
There are insufficient data regarding the use of alendronate in pregnant women.
Er zijn onvoldoende gegevens met betrekking tot het gebruik van alendronaat bij zwangere vrouwen.
Animal studies revealed effects on foetal bone formation at high doses.
Onderzoeken bij dieren toonden effecten aan op de botformatie bij de foetus bij hoge doses.
Alendronate given to pregnant rats caused hypocalcaemia-related dystocia (see section 5.3).
Alendronaat dat aan zwangere ratten werd toegediend, veroorzaakte hypocalcemie-gerelateerde dystokie (zie rubriek 5.3).
In view of the indication, alendronate should not be used during pregnancy.
Met het oog op de indicatie dient alendronaat niet te worden gebruikt tijdens de zwangerschap.
It is not known whether alendronate is excreted into breast milk in humans.
Het is niet bekend of alendronaat wordt uitgescheiden in moedermelk.
In view of the indication, alendronate should not be used by breast-feeding women.
Met het oog op de indicatie dient alendronaat niet te worden gebruikt door vrouwen die borstvoeding geven.
Alendronate has no influence on the ability to drive and use machines.
Alendronaat heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
In two three-year studies of almost identical design, with post-menopausal women (alendronate 10 mg: n=196; placebo: n=397) the overall safety profiles for alendronate 10 mg daily and placebo were similar.
In twee drie jaar durende onderzoeken met bijna identieke opzet bij postmenopauzale vrouwen (alendronaat 10 mg: n=196; placebo: n=397) waren de algemene veiligheidsprofielen voor alendronaat 10 mg dagelijks en placebo hetzelfde.
Adverse reactions reported by the investigators as possibly, probably or definitely related to the active substance are presented below if they occurred in ≥ 1% of any in the treatment groups in the one-year study or in ≥ 1% of the patients who were treated with alendronate 10 mg per day and with an incidence higher than in patients who were treated with placebo in three-year studies.
Bijwerkingen die door de onderzoekers werden gemeld als mogelijk, waarschijnlijk of zeker samenhangend met het actieve bestanddeel, worden hieronder vermeld als zij voorkwamen bij ≥ 1% van een van de behandelingsgroepen in het 1 jaar durende onderzoek, of bij ≥ 1% van de patiënten die werden behandeld met alendronaat 10 mg per dag en waarbij deze vaker voorkwamen dan bij patiënten die werden behandeld met placebo in drie jaar durende onderzoeken.
Three-year studies Gastrointestinal
Drie jaar durende onderzoeken Maagdarmstelsel
Alendronate10 mg daily (n=196)%
Alendronaat 10 mg dagelijks (n=196)%
Abdominal pain Dyspepsia Acid regurgitation Nausea Abdominal distension Constipation Diarrhoea Dysphagia Flatulence
buikpijn dyspepsie maagzuurregurgitatie
6.6 3.6 2.0 3.6 1.0 3.1 3.1 1.0 2.6
6,6 3,6 2,0
4.8 3.5 4.3 4.0 0.8 1.8 1.8 0.0 0.5
4,8 3,5 4,3
Gastritis Gastric ulcer Oesophageal ulcer Musculoskeletal
misselijkheid opgezette buik verstopping diarree dysfagie winderigheid gastritis maagzweren slokdarmzweren Skeletspierstelsel
0.5 0.0 1.5
3,6 1,0 3,1 3,1 1,0 2,6 0,5 0,0 1,5
1.3 0.0 0.0
4,0 0,8 1,8 1,8 0,0 0,5 1,3 0,0 0,0
Musculoskeletal pain (bone, muscle or joints)
skeletspierpijn (botten, spieren of gewrichten)
Muscle cramps Neurological
spierkrampen Neurologisch
Headache
hoofdpijn
The following undesirable effects have also been reported in clinical trials and/ or post marketing:
De volgende bijwerkingen zijn ook gemeld in klinische onderzoeken en/ of na het op de markt brengen:
Very common: ≥ 1/ 10 Common: ≥ 1/ 100 - < 1/ 10 Uncommon: ≥ 1/ 1,000 - < 1/ 100 Rare: ≥ 1/ 10,000 - < 1/ 1,000 Very rare: < 1/ 10,000, not known (cannot be estimated from the available data)
Zeer vaak (≥ 1/ 10) Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10) Soms (≥ 1/ 1.000, < 1/ 100) Zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000) Zeer zelden (< 1/ 10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Headache
Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10): hoofdpijn
Uveitis, scleritis, episcleritis
Zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1000): uveitis, scleritis, episcleritis
Abdominal pain, dyspepsia, constipation, diarrhoea, flatulence, oesophageal ulcers*, dysphagia*, abdominal distension, acid regurgitation.
Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10): buikpijn, dyspepsie, verstopping, diarree, winderigheid, slokdarmzweren*, dysfagie*, opgezette buik, maagzuurregurgitatie.
Uncommon (≥ 1/ 1000, < 1/ 100):
Soms (≥ 1/ 1000, < 1/ 100): misselijkheid, braken, gastritis, oesofagitis* slokdarmerosies*, melena.
Oesophageal stricture*, oropharyngeal ulceration*, upper gastrointestinal PUB (perforations, ulcers, bleeding), a causal relationship cannot be ruled out.
Zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1000): slokdarmvernauwing*, ulceratie in mond-keelholte*, perforaties, zweren, bloedingen in bovenste deel van spijsverteringskanaal, een causaal verband kan niet worden uitgesloten.
Very rare, not known: perforation of the oesophagus was reported in isolated cases
Zeer zelden, niet bekend: er werd in geïsoleerde gevallen melding gemaakt van perforatie van de slokdarm
*See section 4.2 and 4.4.
* Zie rubriek 4.2 en 4.4.
Isolated cases of severe skin reactions including Stevens-Johnson syndrome and toxic epidermal necrolysis have been reported.
Zeer zelden (≤ 1/ 10.000): er is melding gemaakt van geïsoleerde gevallen van ernstige huidreacties waaronder Stevens-Johnson syndroom en toxische epidermale necrolyse.
Osteonecrosis
Vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10): skeletspierpijn (botten, spieren of gewrichten) Zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1000): ernstige skeletspierspijn (botten, spieren en of gewrichten) (zie rubriek 4.4) Onbekende frequentie: osteonecrose
General disorders and administration site conditions:
11 Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
Uncommon (≥ 1/ 1000, < 1/ 100):
Soms (≥ 1/ 1000, < 1/ 100): uitslag, jeuk, eryteem.
Hypersensitivity reactions including urticaria and angioedema.
Zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1000): overgevoeligheidsreacties waaronder urticaria en angioedeem.
Transient symptoms as in an acute phase reaction (myalgia, malaise and in rare cases fever) usually in connection with the start of treatment.
Tijdelijke symptomen zoals in een acute-fasereactie (myalgie, malaise en in zeldzame gevallen koorts) gewoonlijk in verband met de start van de behandeling.
Skin rash with photosensitivity.
Huiduitslag met lichtgevoeligheid.
Section 4.4).
Symptomatische hypocalcemie, over het algemeen in verband met predisponerende aandoeningen (zie rubriek 4.4).
11 During post-marketing experience the following reactions have been reported (frequency unknown):
Na introductie op de markt is melding gemaakt van de volgende reacties (frequentie onbekend):
Nervous system disorders: dizziness
Zenuwstelselaandoeningen: duizeligheid
Ear and labyrinth disorders: vertigo
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen: vertigo
General disorders and administration site conditions: asthenia, peripheral oedema
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen: asthenie, perifeer oedeem
Musculoskeletal and connective tissue disorders: Osteonecrosis of the jaw has been reported in patients treated by bisphosphonates.
Osteonecrose van de kaak is gemeld bij patiënten die met bisfosfonaten werden behandeld.
The majority of the reports refer to cancer patients, but such cases have also been reported in patients treated for osteoporosis.
De meeste meldingen betreffen kankerpatiënten, maar dergelijke voorvallen zijn ook gemeld bij patiënten die werden behandeld wegens osteoporose.
Osteonecrosis of the jaw is generally associated with tooth extraction and/ or local infection (including osteomyelistis).
Osteonecrose van de kaak hangt meestal samen met tandextractie en/ of plaatselijke infectie (waaronder osteomyelitis).
Diagnosis of cancer, chemotherapy, radiotherapy, corticosteroids and poor oral hygiene are also deemed as risk factors (see section 4.4). joint swelling
Zwelling van gewrichten.
Laboratory values:
Laboratoriumwaarden:
In clinical trials, asymptomatic, slight and transient decreases in serum calcium and serum phosphate were observed in approx.
In klinische onderzoeken werden asymptomatische, geringe en tijdelijke verhogingen in serumcalcium en serumfosfaat waargenomen bij ca.
18 and 10% respectively of the patients taking alendronate 10 mg/ day versus 12 and 3% respectively of those taking placebo.
3% van degenen die placebo innamen.
However, the incidence of reductions in serum calcium to < 2.0 mmol/ l and serum phosphate to ≤ 0.65 mmol/ l was comparable in the two groups.
De incidentie van verlagingen in serumcalcium naar < 2,0 mmol/ l en serumfosfaat naar ≤ 0,65 mmol/ l was echter vergelijkbaar in de twee groepen.
Hypocalcaemia, hypophosphataemia and upper gastrointestinal side effects such as upset stomach, heartburn, oesophagitis, gastritis or ulcer can occur on oral overdosage.
Hypocalcemie, hypofosfatemie en bijwerkingen in het bovenste deel van het spijsverteringskanaal zoals een maag die van streek is, zuurbranden, oesofagitis, gastritis of zweren kunnen zich voordoen bij een orale overdosering.
There is no specific information available with regard to overdosage with alendronate.
Er is geen specifieke informatie voorhanden met betrekking tot overdosering van alendronaat.
Milk or antacids should be given in order to bind alendronate.
Melk of antacida dienen te worden gegeven om alendronaat te binden.
On account of the risk of oesophageal irritation, vomiting should not be induced and the patient should be kept in an upright position.
Vanwege het risico van slokdarmirritatie mag geen braken worden opgewekt en dient de patiënt rechtop te blijven zitten.
Drugs for treatment of bone diseases, bisphosphonates.
Farmacotherapeutische categorie: geneesmiddelen voor behandeling van botaandoeningen, bisfosfonaten.
The active substance in Alendronate HEXAL tablets, sodium alendronate trihydrate, is a bisphosphonate that inhibits osteoclastic bone resorption without any direct effect on bone formation.
De werkzame stof in Alendronat HEXAL tabletten, natriumalendronaat trihydraat, is een bisfosfonaat dat osteoclastische botresorptie remt zonder enig direct effect op botformatie.
Preclinical studies have demonstrated a preference for localisation of alendronate to sites where active resorption takes place.
Preklinische onderzoeken hebben aangetoond dat alendronaat bij voorkeur wordt gelokaliseerd op plekken waar actieve resorptie plaatsvindt.
Osteoclastic activity is inhibited, but formation and binding of the osteoclasts is not affected.
Osteoclastische activiteit wordt geremd, maar formatie en binding van de osteoclasten wordt niet beïnvloed.
Bone formed during treatment with alendronate is of normal quality.
Bot dat wordt gevormd tijdens behandeling met alendronaat, is van normale kwaliteit.
Treatment of post-menopausal osteoporosis
12 Behandeling van postmenopauzale osteoporose
Osteoporosis is defined as bone mineral density (BMD) of the spine or hip 2.5 standard deviations below the mean value of a normal young population or as a previous fragility fracture, irrespective of bone mineral density.
Osteoporose wordt gedefinieerd als een botmineraaldichtheid (BMD) van wervelkolom of heup die 2,5 standaarddeviaties onder de gemiddelde waarde van een normale jonge populatie ligt of als een eerder doorgemaakte fragiliteitfractuur, ongeacht botmineraaldichtheid.
The effects of alendronate on BMD and fracture incidence in post-menopausal women were studied in two initial efficacy studies of identical design (n=994), and in the Fracture Intervention Trial (FIT: n=6459).
De effecten van alendronaat op BMD en fractuurincidentie bij postmenopauzale vrouwen werden onderzocht in twee initiële werkzaamheidsonderzoeken met identieke opzet (n=994) en in de zogeheten Fracture Intervention Trial (FIT: n=6459).
12 In the initial efficacy studies, the increases in BMD with alendronate 10 mg daily relative to placebo after three years were 8.8%, 5.9% and 7.8% at the spine, femoral neck and trochanter respectively.
In de initiële werkzaamheidsonderzoeken waren de toenamen in BMD met alendronaat 10 mg dagelijks t. o. v. placebo na drie jaar respectievelijk 8,8%, 5,9% en 7,8% bij respectievelijk ruggenwervel, femurnek en trochanter.
Total BMD also increased significantly.
Totale BMD nam ook significant toe.
In the patients treated with alendronate, the proportion of patients who suffered one or more vertebral fractures was reduced by 48% (alendronate 3.2% versus placebo 6.2%).
Bij de patiënten die werden behandeld met alendronaat, werd het deel van patiënten die één of meer wervelfracturen opliepen, verminderd met 48% (alendronaat 3,2% versus placebo 6,2%).
In the two-year extensions of these studies the BMD in the spine and trochanter continued to increase.
In de twee jaar durende verlengingen van deze onderzoeken bleef de BMD in ruggenwervel en trochanter toenemen.
In addition, BMD at the femoral neck and total body was maintained.
Bovendien bleef BMD behouden bij de femurnek en in het gehele lichaam.
A three-year study with 2027 patients who had had at least one baseline vertebral (compression) fracture.
Het FIT-onderzoek omvatte twee placebo-gecontroleerde onderzoeken waarin alendronaat dagelijks werd gegeven (5 mg dagelijks gedurende twee jaar en 10 mg dagelijks gedurende nog eens één of twee jaar). • FIT 1: een drie jaar durend onderzoek met 2027 patiënten die bij aanvang ten minste één wervel(compressie)fractuur hadden.
In this study alendronate daily reduced the incidence of ≥ 1 new vertebral fracture by 47% (alendronate 7.9% versus placebo 15.0%).
In dit onderzoek verminderde alendronaat dagelijks de incidentie van ≥ 1 nieuwe wervelfractuur met 47% (alendronaat 7,9% versus placebo 15,0%).
A four-year study with 4432 patients who had a low bone mass but had not had any vertebral fracture at the start of the study.
Bovendien werd een statistisch significante reductie in de incidentie van heupfracturen bevestigd (1,1% versus 2,2%, een reductie van 51%). • FIT 2: een vier jaar durend onderzoek met 4432 patiënten die een lage botmassa hadden, maar aan het begin van het onderzoek geen wervelfractuur hadden gehad.
In this study, in a subgroup analysis of osteoporotic women (37% of the total population who fulfilled the definition of osteoporosis given above) a significant difference was seen in the incidence of hip fractures (alendronate 1.0% versus placebo 2.2%, a reduction of 56%) and in the incidence of ≥ 1 vertebral fracture (2.9% versus 5.8%, a reduction of 50%).
In dit onderzoek werd in een subgroepanalyse van osteoporotische vrouwen (37% van de totale populatie die voldeed aan de hierboven gegeven definitie van osteoporose) een significant verschil waargenomen in de incidentie van heupfracturen (alendronaat 1,0% versus placebo 2,2%, een reductie van 56%) en in de incidentie van ≥ 1 wervelfractuur (2,9% versus 5,8%, een reductie van 50%).
Osteoporosis in men with increased risk of fracture The efficacy of alendronate 10 mg once daily in men (31-87 years, mean age 63 years, n=241) with osteoporosis was evaluated in a two-year study.
Osteoporose bij mannen met verhoogd fractuurrisico De werkzaamheid van alendronaat 10 mg éénmaal daags bij mannen (31-87 jaar, gemiddelde leeftijd 63 jaar, n=241) met osteoporose werd beoordeeld in een twee jaar durend onderzoek.
After two years of treatment with alendronate 10 mg/ day, BMD increased on average by 5.3% in the spine, by 2.6% in the femoral neck, by 3.1% in the trochanter, and by 1.6% for the skeleton as a whole, relative to placebo (p < 0.001 for all measurement points).
Na twee jaar behandeling met alendronaat 10 mg/ dag nam BMD gemiddeld met 5,3% toe in de ruggenwervel, met 2,6% in de femurnek, met 3,1% in de trochanter, en met 1,6% voor het skelet als geheel, in vergelijking met placebo (p < 0,001 voor alle meetpunten).
The effect of alendronate on BMD was independent of age, race, gonadal function, baseline BMD or baseline bone turnover.
Het effect van alendronaat op BMD was onafhankelijk van leeftijd, ras, gonadale functie, BMD bij aanvang of botombouw bij aanvang.
The incidence of new vertebral fractures was evaluated as a safety variable.
De incidentie van nieuwe wervelfracturen werd beoordeeld als een veiligheidsvariabele.
In a retrospective analysis (assessed by quantitative radiography) one new fracture (0.8%) was documented among patients treated with alendronate, compared with 6 new fractures (7.1%) for placebo (p=0.017).
In een retrospectieve analyse (beoordeeld middels kwantitatief röntgenonderzoek) werd één nieuwe fractuur (0,8%) gedocumenteerd bij patiënten die werden behandeld met alendronaat, in vergelijking met 6 nieuwe fracturen (7,1%) voor placebo (p=0,017).
The reduction in height was less after treatment with alendronate, relative to placebo (-0.6 mm and -2.4 mm respectively, p=0.02).
De afname in lengte was minder na behandeling met alendronaat, t. o. v. placebo (respectievelijk -0,6 mm en -2,4 mm, p=0,02).
No effect on non- vertebral fractures was seen.
Er werd geen effect op niet-wervelfracturen waargenomen.
Glucocorticoid-induced osteoporosis Long-term use of steroids is often associated with the development of osteoporosis accompanied by fractures.
Door glucocorticoïde veroorzaakte osteoporose Langdurig gebruik van steroïden wordt vaak in verband gebracht met de ontwikkeling van osteoporose die gepaard gaat met fracturen.
This occurs in both men and women of all ages.
Dit doet zich voor bij zowel mannen als vrouwen van alle leeftijden.
The efficacy of alendronate 10 mg and alendronate 5 mg once daily in men and women treated with steroids (at least 7.5 mg/ day of prednisone or equivalent, median dose 10 mg/ day) was demonstrated in two one-year studies of practically identical design.
De werkzaamheid van alendronaat 10 mg en alendronaat 5 mg éénmaal daags bij mannen en vrouwen die werden behandeld met steroïden (ten minste 7,5 mg/ dag prednison of soortgelijk middel, mediane dosis 10 mg/ dag) werd aangetoond in twee 1 jaar durende onderzoeken met praktisch identieke opzet.
These studies involved a total of 560 patients aged 17-83 years.
Deze onderzoeken omvatten in totaal 560 patiënten in de leeftijd van 17-83 jaar.
The patients received calcium and vitamin D supplements.
De patiënten kregen calcium- en vitamine D-supplementen.
Relative to placebo, BMD increased significantly in the spine (2.41%), femoral neck (2.19%) and trochanter (1.65%) in patients who were treated with alendronate 5 mg once daily.
In vergelijking met placebo nam BMD significant toe in de ruggenwervel (2,41%), femurnek (2,19%) en trochanter (1,65%) bij patiënten die werden behandeld met alendronaat 5 mg éénmaal daags.
The increases in BMD with alendronate 10 mg once daily were the same as for alendronate 5 mg once daily in all patients, with the exception of post- menopausal women who were not being treated with oestrogen.
De toenamen in BMD met alendronaat 10 mg éénmaal daags waren hetzelfde als voor alendronaat 5 mg éénmaal daags bij alle patiënten, met uitzondering van postmenopauzale vrouwen die niet werden behandeld met oestrogeen.
In these women the increases (relative to placebo) with alendronate 10 mg once daily were greater than for alendronate 5 mg once daily in the spine (4.11% versus 1.56%) and trochanter (2.84% versus 1.67%).
13 alendronaat 10 mg éénmaal daags groter dan voor alendronaat 5 mg éénmaal daags in de ruggenwervel (4,11% versus 1,56%) en trochanter (2,84% versus 1,67%).
The fracture-preventing effect of increasing bone density with alendronate 10 mg or alendronate 5 mg in corticosteroid- induced osteoporosis has not been established.
Het fractuur-preventieve effect van toenemende botdichtheid met alendronaat 10 mg of alendronaat 5 mg bij door corticosteroïde veroorzaakte osteoporose is niet vastgesteld.
Alendronate 10 mg and 5 mg were effective irrespective of the dose or duration of steroid use.
Alendronaat 10 mg en 5 mg waren effectief ongeacht de dosis of duur van steroïdegebruik.
In addition, alendronate 10 mg and alendronate 5 mg were effective irrespective of age (< 65 years as against ≥ 65 years), gender, baseline BMD, baseline bone turnover and concomitant use of a number of common medicines.
Bovendien waren alendronaat 10 mg en alendronaat 5 mg effectief ongeacht leeftijd (< 65 jaar tegenover ≥ 65 jaar), geslacht, BMD bij aanvang, botombouw bij aanvang en gelijktijdig gebruik van een aantal gebruikelijke medicijnen.
In the patients who received alendronate in doses up to 10 mg daily and in whom
Bij de patiënten die alendronaat kregen in doses tot 10 mg dagelijks en bij wie na één jaar een biopsie werd uitgevoerd, werden geen tekenen van een verstoring van het botmineralisatieproces waargenomen.
Absorption Compared with an intravenous reference dose, the mean oral bioavailability of alendronate in women was 0.64% for doses ranging from 5 to 70 mg given after an overnight fast and two hours before a standardised breakfast.
Absorptie In vergelijking met een intraveneuze referentiedosis was de gemiddelde orale biobeschikbaarheid van alendronaat bij vrouwen 0,64% voor doses in het bereik van 5 tot 70 mg die werden gegeven na een nacht nuchter zijn en twee uur vóór een standaardontbijt.
Bioavailability decreased to an estimated 0.46% and 0.39% when alendronate was given an hour or half an hour before a standardised breakfast.
Biobeschikbaarheid nam af naar een geschatte 0,46% en 0,39%, toen alendronaat een uur of half uur vóór een standaardontbijt werd gegeven.
In osteoporosis studies alendronate was effective when it was given at least 30 minutes before the first meal or drink of the day.
In osteoporose-onderzoeken was alendronaat effectief, toen het ten minste 30 minuten vóór de eerste maaltijd of drinken van de dag werd gegeven.
Bioavailability was negligible irrespective of whether alendronate was given together with or up to two hours after a standardised breakfast.
Biobeschikbaarheid was verwaarloosbaar ongeacht of alendronaat samen of tot twee uur na een standaardontbijt werd gegeven.
Concomitant administration of alendronate with coffee or orange juice reduced bioavailability by approx.
Gelijktijdige toediening van alendronaat met koffie of jus d'orange verminderde de biobeschikbaarheid met ca.
In healthy persons, oral prednisolone (20 mg three times daily for five days) did not result in any clinically meaningful change in the oral bioavailability of alendronate (a mean increase ranging from 20% to 44%).
Bij gezonde personen resulteerde orale prednisolone (20 mg drie keer daags gedurende vijf dagen) niet in enige klinisch relevante verandering in de orale biobeschikbaarheid van alendronaat (een gemiddelde verhoging tussen 20% en 44%).
Distribution Studies in rats show that alendronate is initially distributed to soft tissues after intravenous administration of 1 mg/ kg, but is then rapidly redistributed to the skeleton or excreted in the urine.
Verdeling Onderzoeken bij ratten tonen aan dat alendronaat aanvankelijk wordt verdeeld naar weke delen na intraveneuze toediening van 1 mg/ kg, maar dan snel wordt herverdeeld naar het skelet of uitgescheiden in de urine.
The mean steady-state volume of distribution, exclusive of bone, is at least 28 litres in humans.
Het gemiddelde steady-state volume van verdeling, exclusief bot, is ten minste 28 liter bij mensen.
Concentrations of active substance in plasma following therapeutic oral doses are too low for analytical detection (< 5 ng/ ml).
Concentraties van actief bestanddeel in plasma na therapeutische orale doses zijn te laag voor analytische detectie (< 5 ng/ ml).
Protein binding in human plasma is approximately 78%.
78%.
Biotransformation There is no evidence that alendronate is metabolised in animals or humans.
Biotransformatie Er is geen bewijs dat alendronaat bij dieren of mensen wordt gemetaboliseerd.
Elimination Following a single intravenous dose of (14C) alendronate, approximately 50% of the radioactivity was excreted in the urine within 72 hours and little or no radioactivity was recovered in the faeces.
50% van de radioactiviteit uitgescheiden in de urine binnen 72 uur en weinig of geen radioactiviteit werd teruggevonden in de faeces.
Following a single intravenous dose of 10 mg, the renal clearance of alendronate was 71 ml/ min, and systemic clearance did not exceed 200 ml/ min.
Na een enkele intraveneuze dosis 10 mg was de nierklaring van alendronaat 71 ml/ min, en systemische klaring was niet hoger dan 200 ml/ min.
Plasma concentrations fell by more than 95% within 6 hours following intravenous administration.
Plasmaconcentraties daalden met meer dan 95% binnen 6 uur na intraveneuze toediening.
The terminal half-life in humans is estimated to exceed ten years, reflecting release of alendronate from the skeleton.
De terminale halfwaardetijd bij mensen wordt geschat op meer dan tien jaar, wat een afgifte van alendronaat door het skelet weergeeft.
Alendronate is not excreted through the acidic or basic transport systems of the kidney in rats, and thus it is not thought to interfere with the excretion of other active substances by those systems in humans.
Alendronaat wordt niet uitgescheiden door zuur-base transport van de nieren bij ratten, en derhalve wordt niet verwacht dat het de uitscheiding van andere actieve bestanddelen door deze systemen bij mensen belemmert.
Characteristics in patients Preclinical studies show that the active substance that is not deposited in bone is rapidly excreted in the urine.
Kenmerken bij patiënten Preklinische onderzoeken tonen aan dat het actieve bestanddeel dat niet is afgezet in bot, snel wordt uitgescheiden in de urine.
No evidence of saturation of bone uptake was found after chronic dosing with cumulative intravenous doses up to 35 mg/ kg in animals.
35 mg/ kg bij dieren.
Although no clinical information is available, it is likely that, as in animals, elimination of alendronate via the kidney will be reduced in patients with impaired renal function.
Alhoewel geen klinische informatie voorhanden is, is het waarschijnlijk dat net als bij dieren eliminatie van alendronaat via de nieren wordt verminderd bij patiënten met gestoorde nierfunctie.
Therefore, somewhat greater accumulation of alendronate in bone might be expected in patients with impaired renal function (see section 4.2).
Derhalve kan een iets grotere accumulatie van alendronaat in bot worden verwacht bij patiënten met gestoorde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
Conventional studies of general toxicity, genotoxicity and carcinogenicity did not reveal any special risks for humans.
Conventionele studies op het gebied van algemene toxiciteit, genotoxiciteit en carcinogeen potentieel duiden niet op een speciaal risico voor mensen.
Studies in female rats showed that treatment with alendronate during pregnancy was associated with dystocia during parturition, which was related to hypocalcaemia.
Studies bij vrouwelijke ratten lieten zien dat behandeling met alendronaat tijdens zwangerschap werd geassocieerd met dystokie tijdens de bevalling, dat in verband werd gebracht met hypocalcemie.
Studies in which rats were given high doses showed an increased incidence of incomplete foetal bone formation.
Studies waarin ratten hoge doses werden gegeven, lieten een verhoogde incidentie van onvolledige botformatie bij de foetus zien.
The relevance for humans is unknown.
De relevantie voor mensen is niet bekend.
Microcrystalline cellulose Lactose monohydrate Croscarmellose sodium Magnesium stearate
Microkristallijne cellulose Lactosemonohydraat Croscarmellose-natrium Magnesiumstearaat
The tablets are supplied in triplex blister (PVC/ PE/ PVDC/ AL) packaging.
De tabletten worden geleverd in triplex blister (PVC/ PE/ PVDC/ AL) verpakking.
14, 28, 56, 98, 112 and 50 x 1 (unit dose).
14, 28, 56, 98, 112 en 50 x 1 (eenheidsdosis).
6.6 Special precautions for disposal
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen bij verwijdering
< [See Annex I - To be completed nationally]
[Zie Bijlage I - nationaal te implementeren]
< [To be completed nationally] >
[nationaal te implementeren]
< [To be completed nationally] >
{DD/ MM/ JJJJ} > < {DD maand JJJJ}
16 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING CARTON BOX
16 ETIKETTERING
Alendronic acid
Alendroninezuur
STATEMENT OF ACTIVE SUBSTANCE
GEHALTE AAN WERKZAME BESTANDDEEL
One tablet contains 10 mg alendronic acid (as sodium alendronate trihydrate).
Eén tablet bevat 10 mg alendroninezuur (als natriumalendronaat trihydraat).
Please see package leaflet for further information.
Zie bijsluiter voor meer informatie.