qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Kivexa is contraindicated in patients with severe hepatic impairment (see section 4.3).
Kivexa is gecontraïndiceerd bij patiënten met een ernstige leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.3).
No pharmacokinetic data are currently available in patients over 65 years of age.
Er zijn momenteel geen farmacokinetische gegevens beschikbaar over patiënten ouder dan 65 jaar.
Special care is advised in this age group due to age associated changes such as the decrease in renal function and alteration of haematological parameters.
Speciale aandacht wordt aanbevolen in deze leeftijdsgroep, vanwege leeftijdsgebonden veranderingen, zoals de afname van de nierfunctie en verandering van hematologische parameters.
Kivexa is not recommended for treatment of children less than 12 years of age as the necessary dose adjustment cannot be made.
Kivexa wordt niet aanbevolen voor de behandeling van kinderen jonger dan 12 jaar, omdat de noodzakelijke dosisaanpassing niet mogelijk is.
Kivexa is contraindicated in patients with known hypersensitivity to the active substances or to any of the excipients.
Kivexa is gecontraïndiceerd bij patiënten met een bekende overgevoeligheid voor de werkzame bestanddelen of voor één van de hulpstoffen.
See BOXED INFORMATION ON ABACAVIR HYPERSENSITIVITY REACTIONS in section 4.4 and section 4.8.
Zie de OMKADERDE INFORMATIE OVER OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES OP ABACAVIR in de rubrieken 4.4 en 4.8.
Patients with severe hepatic impairment.
Patiënten met een ernstige leverinsufficiëntie.
The special warnings and precautions relevant to abacavir and lamivudine are included in this section.
De bijzondere waarschuwingen en voorzorgen die relevant zijn voor abacavir en lamivudine worden in deze rubriek weergegeven.
There are no additional precautions and warnings relevant to Kivexa.
Er zijn geen aanvullende voorzorgen en waarschuwingen met betrekking tot Kivexa.
Hypersensitivity Reaction (see also section 4.8)
Overgevoeligheidsreactie (zie ook rubriek 4.8)
In clinical studies approximately 5% of subjects receiving abacavir develop a hypersensitivity reaction.
In klinische studies trad bij circa 5% van de proefpersonen die abacavir kregen een overgevoeligheidsreactie op.
Some of these cases were life-threatening and resulted in a fatal outcome despite taking precautions.
Een aantal van deze gevallen was levensbedreigend met een fatale afloop, ondanks het nemen van voorzorgsmaatregelen.
Studies have shown that carriage of the HLA-B*5701 allele is associated with a significantly increased risk of a hypersensitivity reaction to abacavir.
Studies hebben aangetoond dat het drager zijn van het HLA-B*5701-allel in verband wordt gebracht met een significant verhoogd risico op een overgevoeligheidsreactie op abacavir.
Based on the prospective study CNA106030 (PREDICT- 1), use of pre-therapy screening for the HLA-B*5701 allele and subsequently avoiding abacavir in patients with this allele significantly reduced the incidence of abacavir hypersensitivity reactions.
Uit de prospectieve studie CNA106030 (PREDICT-1) blijkt, dat de toepassing van screening voorafgaand aan behandeling op het HLA-B*5701-allel en het vervolgens vermijden van het gebruik van abacavir bij patiënten met dit allel, leidt tot een significante afname in het optreden van overgevoeligheidsreacties op abacavir.
In populations similar to that enrolled in the PREDICT-1 study, it is estimated that 48% to 61% of patients with the HLA-B*5701 allele will develop a hypersensitivity reaction during the course of abacavir treatment compared with 0% to 4% of patients who do not have the HLA-B*5701 allele.
In populaties vergelijkbaar met de populaties die deelnamen aan de PREDICT-1, wordt geschat dat 48% tot 61% van de patiënten met het HLA-B*5701-allel een mogelijke overgevoeligheidsreactie ontwikkelt tijdens de behandeling met abacavir ten opzichte van 0% tot 4% van de patiënten die het HLA-B*5701-allel niet hebben.
These results are consistent with those of prior retrospective studies.
Deze resultaten komen overeen met de resultaten uit eerdere retrospectieve studies.
As a consequence, before initiating treatment with abacavir, screening for carriage of the HLA-B*5701 allele should be performed in any HIV-infected patient, irrespective of racial origin.
Vandaar dat, voor het starten van de behandeling met abacavir, bij elke met HIV geïnfecteerde patiënt een screening op het drager zijn van het HLA-B*5701-allel dient plaats te vinden, ongeacht het ras.
Abacavir should not be used in patients known to carry the HLA-B*5701 allele, unless no other therapeutic option is available based on the treatment history and resistance testing (see section 4.1).
Abacavir dient niet te worden gebruikt bij patiënten die drager zijn van het HLA-B*5701-allel, tenzij er voor deze patiënten geen ander therapeutisch alternatief beschikbaar is op grond van de behandelhistorie en resistentietesten (zie rubriek 4.1).
In any patient treated with abacavir, the clinical diagnosis of suspected hypersensitivity reaction must remain the basis of clinical decision-making.
Bij elke patiënt die wordt behandeld met abacavir dient de klinische diagnose van verdenking van een overgevoeligheidsreactie voor abacavir de basis te blijven voor de klinische besluitvorming.
It is noteworthy that among patients with a clinically suspected hypersensitivity reaction, a proportion did not carry HLA-B*5701.
Het moet
3 for a severe or even fatal reaction.
3 worden opgemerkt, dat bij patiënten met een klinische verdenking van een mogelijke overgevoeligheidsreactie, een deel van hen geen drager was van het HLA-B*5701-allel.
Skin patch testing was used as a research tool for the PREDICT-1 study but has no utility in the clinical management of patients and therefore should not be used in the clinical setting.
Het testen van huidpatches werd gebruikt als een onderzoeksmethode in de PREDICT-1 studie, maar dit is niet bruikbaar bij de klinische behandeling van patiënten en dient daarom niet te worden toegepast in de klinische praktijk. • Klinische beschrijving
Hypersensitivity reactions are characterised by the appearance of symptoms indicating multi-organ system involvement.
Overgevoeligheidsreacties worden gekenmerkt door het optreden van symptomen die duiden op de betrokkenheid van meerdere organen.
Almost all hypersensitivity reactions will have fever and/ or rash as part of the syndrome.
Bij bijna alle overgevoeligheidsreacties maken koorts en/of huiduitslag deel uit van het syndroom.
Other signs and symptoms may include respiratory signs and symptoms such as dyspnoea, sore throat, cough, and abnormal chest x-ray findings (predominantly infiltrates, which can be localised), gastrointestinal symptoms, such as nausea, vomiting, diarrhoea, or abdominal pain, and may lead to misdiagnosis of hypersensitivity as respiratory disease (pneumonia, bronchitis, pharyngitis), or gastroenteritis.
Andere tekenen en symptomen kunnen onder meer zijn: respiratoire tekenen en symptomen zoals dyspnoe, pijnlijke keel of hoesten en abnormale radiologische bevindingen van de thorax (voornamelijk infiltraten die kunnen worden gelokaliseerd), gastro-intestinale symptomen zoals misselijkheid, braken, diarree of pijn in de buik en dit kan leiden tot een verkeerde diagnose omdat een overgevoeligheidsreactie kan worden aangezien voor een respiratoire aandoening (pneumonie, bronchitis, faryngitis) of gastro-enteritis.
Other frequently observed signs or symptoms of the hypersensitivity reaction may include lethargy or malaise and musculoskeletal symptoms (myalgia, rarely myolysis, arthralgia).
Andere frequent waargenomen symptomen van de overgevoeligheidsreactie kunnen onder meer zijn: lethargie of malaise en symptomen met betrekking tot de skeletspieren (myalgie, zelden myolyse, artralgie).
The symptoms related to this hypersensitivity reaction worsen with continued therapy and can be life- threatening.
De symptomen die in verband gebracht worden met deze overgevoeligheidsreactie verergeren bij het voortzetten van de therapie en kunnen levensbedreigend zijn.
These symptoms usually resolve upon discontinuation of abacavir.
Deze symptomen verdwijnen gewoonlijk na het stopzetten van de behandeling met abacavir.
• Clinical Management
• Klinisch beleid
Hypersensitivity reaction symptoms usually appear within the first six weeks of initiation of treatment with abacavir, although these reactions may occur at any time during therapy.
Hoewel de symptomen van overgevoeligheidsreacties meestal optreden binnen de eerste 6 weken na het begin van de behandeling met abacavir, kunnen ze op elk moment gedurende de behandeling voorkomen.
Patients should be monitored closely, especially during the first two months of treatment with abacavir, with consultation every two weeks.
Patiënten moeten nauwgezet worden gecontroleerd, in het bijzonder gedurende de eerste twee maanden van de behandeling met abacavir, door middel van een tweewekelijks consult.
Patients who are diagnosed with a hypersensitivity reaction whilst on therapy MUST discontinue Kivexa immediately.
Patiënten bij wie tijdens de behandeling een overgevoeligheidsreactie wordt vastgesteld, MOETEN de behandeling met Kivexa onmiddellijk staken.
Kivexa, or any other medicinal product containing abacavir (Ziagen or Trizivir), MUST NEVER be restarted in patients who have stopped therapy due to a hypersensitivity reaction.
Behandeling met Kivexa of enig ander abacavir (Ziagen of Trizivir) bevattend geneesmiddel, MAG NOOIT opnieuw worden gestart bij patiënten die zijn gestopt met de behandeling als gevolg van een overgevoeligheidsreactie.
Restarting abacavir following a hypersensitivity reaction results in a prompt return of symptoms within hours.
Het opnieuw starten van de behandeling met abacavir na een overgevoeligheidsreactie leidt tot een onmiddellijke terugkeer van de symptomen binnen enkele uren.
This recurrence is usually more severe than on initial presentation, and may include life-threatening hypotension and death.
Deze opnieuw opgetreden reactie is meestal ernstiger dan de eerste en kan onder meer bestaan uit levensbedreigende hypotensie en overlijden.
To avoid a delay in diagnosis and minimise the risk of a life-threatening hypersensitivity reaction, Kivexa must be permanently discontinued if hypersensitivity cannot be ruled out, even when other diagnoses are possible (respiratory diseases, flu-like illness, gastroenteritis or reactions to other medicinal products).
Om vertraging in het stellen van de diagnose te voorkomen en het risico op een levensbedreigende overgevoeligheidsreactie te beperken, moet de behandeling met Kivexa definitief worden gestaakt wanneer overgevoeligheid niet kan worden uitgesloten, zelfs wanneer andere diagnoses mogelijk zijn (respiratoire aandoeningen, griepachtige ziekten, gastro-enteritis of reacties op andere geneesmiddelen).
Special care is needed for those patients simultaneously starting treatment with Kivexa and other medicinal products known to induce skin toxicity (such as non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors - NNRTIs).
Speciale aandacht is nodig voor patiënten die tegelijkertijd een behandeling beginnen met Kivexa en andere geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze huidtoxiciteit kunnen veroorzaken (zoals non- nucleoside reverse transcriptaseremmers – NNRTI’ s).
This is because it is currently difficult to differentiate between rashes induced by these products and abacavir related hypersensitivity reactions.
Dit vanwege het feit dat het momenteel moeilijk is onderscheid te maken tussen de huiduitslag veroorzaakt door deze middelen en overgevoeligheidsreacties die in verband staan met het gebruik van abacavir.
• Management after an interruption of Kivexa therapy
4 • Beleid na onderbreken van de behandeling met Kivexa
If therapy with Kivexa has been discontinued for any reason and restarting therapy is under consideration, the reason for discontinuation must be established to assess whether the patient had any symptoms of a hypersensitivity reaction.
Als de behandeling met Kivexa om welke reden dan ook gestaakt werd en hervatting van de behandeling wordt overwogen, moet de reden voor het staken van de behandeling worden vastgesteld om te bepalen of de patiënt symptomen van een overgevoeligheidsreactie heeft gehad.
If a hypersensitivity reaction cannot be ruled out, Kivexa or any other medicinal product containing abacavir (Ziagen or Trizivir) must not be restarted.
Indien een overgevoeligheidsreactie niet kan worden uitgesloten, mag niet opnieuw worden gestart met Kivexa of enig ander abacavir bevattend geneesmiddel (Ziagen of Trizivir).
4 after restarting abacavir in patients who had only one of the key symptoms of hypersensitivity (skin rash, fever, gastrointestinal, respiratory or constitutional symptoms such as lethargy and malaise) prior to stopping abacavir.
Snel optredende overgevoeligheidsreacties, waaronder levensbedreigende reacties, zijn opgetreden bij patiënten bij wie de behandeling met abacavir werd hervat en die slechts één van de belangrijkste symptomen van overgevoeligheid (huiduitslag, koorts, gastro-intestinale, respiratoire of constitutionele symptomen zoals lethargie en malaise) hadden voordat de behandeling met abacavir werd gestaakt.
The most common isolated symptom of a hypersensitivity reaction was a skin rash.
Het meest voorkomende geïsoleerde symptoom van een overgevoeligheidsreactie was huiduitslag.
Moreover, on very rare occasions hypersensitivity reactions have been reported in patients who have restarted therapy, and who had no preceding symptoms of a hypersensitivity reaction.
Bovendien zijn in zeer zeldzame gevallen overgevoeligheidsreacties gemeld bij patiënten die de therapie hervat hebben en die geen voorafgaande symptomen van een overgevoeligheidsreactie hadden.
In both cases if a decision is made to restart abacavir this must be done in a setting where medical assistance is readily available.
In beide gevallen geldt dat als de beslissing wordt genomen om de behandeling met abacavir te hervatten dit gedaan moet worden in een omgeving waar medische hulp onmiddellijk beschikbaar is.
• Essential patient information
• Belangrijke patiënteninformatie
- Patients must be made aware of the possibility of a hypersensitivity reaction to abacavir that may
Voorschrijvers moeten zich ervan vergewissen dat patiënten volledig op de hoogte zijn van de volgende informatie over de overgevoeligheidsreactie: – Patiënten moeten gewezen worden op de mogelijkheid van een overgevoeligheidsreactie op abacavir die kan leiden tot een levensbedreigende reactie of overlijden.
- Patients developing signs or symptoms possibly linked with a hypersensitivity reaction MUST
– Patiënten die symptomen ontwikkelen die mogelijk verband houden met een overgevoeligheidsreactie MOETEN ONMIDDELLIJK hun arts RAADPLEGEN.
or any other medicinal product containing abacavir (Ziagen or Trizivir) again.
– Patiënten die overgevoelig zijn voor abacavir moeten eraan worden herinnerd dat zij nooit meer Kivexa of enig ander abacavir bevattend geneesmiddel (Ziagen of Trizivir) mogen gebruiken.
should dispose of their remaining Kivexa tablets in their possession in accordance with the local requirements, and ask their doctor or pharmacist for advice.
– Om te voorkomen dat patiënten de behandeling met abacavir hervatten, moeten patiënten die een overgevoeligheidsreactie hebben gehad gevraagd worden hun resterende Kivexa-tabletten in te leveren volgens lokale richtlijnen en hun arts of apotheker om advies te vragen.
- Patients who have stopped Kivexa for any reason, and particularly due to possible adverse
– Patiënten die gestopt zijn met Kivexa, om welke reden ook, en vooral vanwege mogelijke bijwerkingen of ziekte, moet aangeraden worden contact op te nemen met hun arts voordat zij de behandeling hervatten.
- Patients should be advised of the importance of taking Kivexa regularly.
– Patiënten moeten worden gewezen op het belang van het regelmatig innemen van Kivexa.
- Each patient should be reminded to read the Package Leaflet included in the Kivexa package.
– Elke patiënt moet eraan worden herinnerd dat hij de bijsluiter in de Kivexa-verpakking moet lezen.
- They should be reminded of the importance of removing the Alert Card included in the package,
– Patiënten moeten erop gewezen worden dat het belangrijk is om het Waarschuwingskaartje dat is bijgesloten in de verpakking uit de verpakking te halen en altijd bij zich te dragen.
Lactic acidosis: lactic acidosis, usually associated with hepatomegaly and hepatic steatosis, has been reported with the use of nucleoside analogues.
5 Lactaatacidose: lactaatacidose, meestal geassocieerd met ernstige hepatomegalie en hepatische steatosis, is gemeld bij het gebruik van nucleoside-analogen.
Early symptoms (symptomatic hyperlactatemia) include benign digestive symptoms (nausea, vomiting and abdominal pain), non-specific malaise, loss of appetite, weight loss, respiratory symptoms (rapid and/ or deep breathing) or neurological symptoms (including motor weakness).
Vroege symptomen (symptomatische hyperlactatemie) omvatten benigne digestieve symptomen (misselijkheid, braken en buikpijn), niet- specifieke malaise, verlies van eetlust, gewichtsverlies, respiratoire symptomen (snelle en/of diepe ademhaling) of neurologische symptomen (waaronder verzwakte motoriek).
Lactic acidosis has a high mortality and may be associated with pancreatitis, liver failure, or renal failure.
Lactaatacidose heeft een hoge mortaliteit en kan geassocieerd worden met pancreatitis, leverfalen of nierfalen.
Lactic acidosis generally occurred after a few or several months of treatment.
Lactaatacidose trad in het algemeen op na enkele tot verschillende maanden behandeling.
Treatment with nucleoside analogues should be discontinued in the setting of symptomatic hyperlactatemia and metabolic/ lactic acidosis, progressive hepatomegaly, or rapidly elevating aminotransferase levels.
Behandeling met nucleoside-analogen moet worden gestaakt in het geval van symptomatische hyperlactatemie en metabole/lactaatacidose, progressieve hepatomegalie of snel toenemende aminotransferasespiegels.
Caution should be exercised when administering nucleoside analogues to any patient (particularly obese women) with hepatomegaly, hepatitis or other known risk factors for liver disease and hepatic steatosis (including certain medicinal products and alcohol).
Voorzichtigheid is geboden wanneer nucleoside-analogen worden toegediend aan patiënten (met name obese vrouwen) met hepatomegalie, hepatitis of andere bekende risicofactoren voor leverziekte en hepatische steatosis (waaronder bepaalde geneesmiddelen en alcohol).
Patients co-infected with hepatitis C and treated with alpha interferon and ribavirin may constitute a special risk.
Patiënten die ook geïnfecteerd zijn met hepatitis C en behandeld worden met alfa-interferon en ribavirine kunnen een speciale risicogroep vormen.
5 Patients at increased risk should be followed closely.
Patiënten met een verhoogd risico moeten nauwgezet gecontroleerd worden.
Lipodystrophy: combination antiretroviral therapy has been associated with the redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients.
Lipodystrofie: antiretrovirale combinatietherapie is geassocieerd met de herverdeling van lichaamsvet (lipodystrofie) bij HIV-patiënten.
The long-term consequences of these events are currently unknown.
De gevolgen daarvan op de lange termijn zijn momenteel onbekend.
Knowledge about the mechanism is incomplete.
De kennis over dit mechanisme is onvolledig.
A connection between visceral lipomatosis and protease inhibitors (PIs) and lipoatrophy and nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) has been hypothesised.
Er is een verband tussen viscerale lipomatose en proteaseremmers (PI's) en lipoatrofie en nucleoside reverse transcriptaseremmers (NRTI’ s) gesuggereerd.
A higher risk of lipodystrophy has been associated with individual factors such as older age, and with drug related factors such as longer duration of antiretroviral treatment and associated metabolic disturbances.
Een hoger risico op lipodystrofie is geassocieerd met individuele factoren zoals hogere leeftijd en factoren die verband houden met het gebruik van geneesmiddelen, zoals langere duur van antiretrovirale behandeling en bijkomende metabole stoornissen.
Clinical examination should include evaluation for physical signs of fat redistribution.
Bij lichamelijk onderzoek moet gelet worden op lichamelijke tekenen van vetherverdeling.
Lipid disorders should be managed as clinically appropriate (see section 4.8).
Lipidenstoornissen moeten worden behandeld waar dat klinisch aangewezen is (zie rubriek 4.8).
Pancreatitis: pancreatitis has been reported, but a causal relationship to lamivudine and abacavir is uncertain.
Pancreatitis: pancreatitis is gemeld, maar het bestaan van een oorzakelijk verband met lamivudine en abacavir is onzeker.
Clinical studies: the benefit of the combination of abacavir and lamivudine as a once daily regimen is mainly based on a study performed in combination with efavirenz, in antiretroviral-naïve adults patients (see section 5.1).
De meerwaarde van de combinatie van abacavir en lamivudine als eenmaal daags regime is vooral gebaseerd op een studie uitgevoerd in combinatie met efavirenz, bij antiretroviraal- naïeve volwassen patiënten (zie rubriek 5.1).
There have been reports of a high rate of virological failure, and of emergence of resistance at an early stage when abacavir and lamivudine were combined with tenofovir disoproxil fumarate as a once daily regimen.
Er zijn meldingen van een hoge mate van virologisch falen en van het optreden van resistentie in een vroeg stadium gemeld wanneer abacavir en lamivudine werden gecombineerd met tenofovir disoproxil fumaraat in een eenmaal daags doseerschema.
Liver disease: if lamivudine is being used concomitantly for the treatment of HIV and HBV, additional information relating to the use of lamivudine in the treatment of hepatitis B infection is available in the Zeffix SPC.
Leverziekte: indien lamivudine gelijktijdig gebruikt wordt voor de behandeling van HIV en HBV, is aanvullende informatie met betrekking tot het gebruik van lamivudine bij de behandeling van hepatitis B infectie beschikbaar in de Samenvatting van de productkenmerken van Zeffix.
The safety and efficacy of Kivexa has not been established in patients with significant underlying liver disorders.
De veiligheid en werkzaamheid van Kivexa zijn niet vastgesteld bij patiënten met significante onderliggende leveraandoeningen.
Patients with chronic hepatitis B or C and treated with combination antiretroviral therapy are at an increased risk of severe and potentially fatal hepatic adverse events.
Patiënten met chronische hepatitis B of C die behandeld zijn met antiretrovirale combinatietherapie lopen een verhoogd risico op ernstige en mogelijk fatale hepatische bijwerkingen.
In case of concomitant antiviral therapy for hepatitis B or C, please refer also to the relevant product information for these medicinal products.
Zie in het geval van gelijktijdige antivirale therapie voor hepatitis B of C de desbetreffende productinformatie voor deze geneesmiddelen.
If Kivexa is discontinued in patients co-infected with hepatitis B virus, periodic monitoring of both liver function tests and markers of HBV replication is recommended, as withdrawal of lamivudine may result in an acute exacerbation of hepatitis (see Zeffix SPC).
6 Indien het gebruik van Kivexa wordt gestaakt bij patiënten die tevens geïnfecteerd zijn met het hepatitis B virus, wordt periodieke controle van zowel de leverfunctie als markers van HBV-replicatie aanbevolen, omdat stoppen met lamivudine kan leiden tot acute exacerbatie van hepatitis (zie de Samenvatting van de productkenmerken van Zeffix).
Patients with pre-existing liver dysfunction, including chronic active hepatitis have an increased frequency of liver function abnormalities during combination antiretroviral therapy, and should be monitored according to standard practice.
Patiënten met reeds bestaande leverstoornis, waaronder chronische actieve hepatitis, hebben een hogere frequentie van leverfunctiestoornissen gedurende antiretrovirale combinatietherapie en moeten gecontroleerd worden volgens de standaardpraktijk.
If there is evidence of worsening liver disease in such patients, interruption or discontinuation of treatment must be considered.
Als er bewijs bestaat dat de leveraandoening bij dergelijke patiënten verslechtert, moet onderbreking of staking van de behandeling worden overwogen.
Mitochondrial dysfunction: nucleoside and nucleotide analogues have been demonstrated in vitro and in vivo to cause a variable degree of mitochondrial damage.
Mitochondriale disfunctie: van nucleoside- en nucleotide-analogen is in vitro en in vivo aangetoond dat ze een variabele mate van mitochondriale beschadiging veroorzaken.
There have been reports of mitochondrial dysfunction in HIV-negative infants exposed in utero and/ or post-natally to nucleoside analogues.
Er zijn meldingen geweest van mitochondriale disfuncties bij HIV-negatieve kinderen die in utero en/of na de geboorte zijn blootgesteld aan nucleoside-analogen.
The main adverse events reported are haematological disorders (anaemia, neutropenia), metabolic disorders (hyperlactatemia, hyperlipasemia).
De belangrijkste bijwerkingen die gemeld werden waren hematologische aandoeningen (anemie, neutropenie), metabole stoornissen (hyperlactatemie, hyperlipasemie).
These events are often transitory.
Deze voorvallen zijn vaak van voorbijgaande aard.
Some late-onset neurological disorders have been reported (hypertonia, convulsion, abnormal behaviour).
Sommige laat begonnen neurologische stoornissen zijn gemeld (hypertonie, convulsie, abnormaal gedrag).
Any child exposed in utero to nucleoside and nucleotide analogues, even HIV-negative children, should have clinical and laboratory follow-up and should be fully investigated for possible mitochondrial dysfunction in case of relevant signs or
Elk kind dat in utero blootgesteld is aan nucleoside- en nucleotide-analogen, zelfs HIV-negatieve kinderen, moet regelmatig worden onderzocht en er moet regelmatig laboratoriumonderzoek worden gedaan om te controleren op mogelijke mitochondriale disfuncties in het geval van relevante tekenen of symptomen.
These findings do not affect current national recommendations to use antiretroviral therapy in pregnant women to prevent vertical transmission of HIV.
Deze bevindingen hebben geen invloed op de huidige nationale aanbevelingen voor het gebruik van antiretrovirale behandeling bij zwangere vrouwen ter voorkoming van verticale overdracht van HIV.
Immune Reactivation Syndrome: in HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
Immuunreactiveringssyndroom: bij met HIV geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
Any inflammatory symptoms should be evaluated and treatment instituted when necessary.
Alle symptomen van de ontsteking moeten worden beoordeeld en zo nodig worden behandeld.
Kivexa contains the azo colouring agent sunset yellow, which may cause allergic reactions.
Kivexa bevat de azokleurstof zonnegeel, die allergische reacties kan veroorzaken.
Opportunistic infections: patients should be advised that Kivexa or any other antiretroviral therapy does not cure HIV infection and that they may still develop opportunistic infections and other complications of HIV infection.
Opportunistische infecties: patiënten moeten erop worden gewezen dat Kivexa of enig ander antiretroviraal middel HIV-infectie niet geneest en dat ze nog steeds opportunistische infecties en andere complicaties van HIV-infectie kunnen ontwikkelen.
Therefore patients should remain under close clinical observation by physicians experienced in the treatment of these associated HIV diseases.
Daarom moeten patiënten onder nauwkeurige klinische observatie blijven door artsen met ervaring in de behandeling van deze met HIV geassocieerde ziekten.
Transmission of HIV: patients should be advised that current antiretroviral therapy, including Kivexa, has not been proven to prevent the risk of transmission of HIV to others through sexual contact or blood contamination.
Overdracht van HIV: patiënten moet erop worden gewezen dat niet is bewezen dat de huidige antiretrovirale therapie, waaronder Kivexa, het risico van overdracht van HIV aan anderen via seksueel contact of bloedcontaminatie voorkomt.
Appropriate precautions should continue to be taken.
De geschikte voorzorgsmaatregelen moeten blijvend genomen worden.
Kivexa contains abacavir and lamivudine, therefore any interactions identified for these individually are relevant to Kivexa.
7 Kivexa bevat abacavir en lamivudine, daarom zijn de interacties die voor beiden gevonden zijn relevant voor Kivexa.
Clinical studies have shown that there are no clinically significant interactions between abacavir and lamivudine.
Klinische studies hebben aangetoond dat er geen klinisch significante interacties zijn tussen abacavir en lamivudine.
Abacavir and lamivudine are not significantly metabolised by cytochrome P450 enzymes (such as CYP 3A4, CYP 2C9 or CYP 2D6) nor do they inhibit or induce this enzyme system.
Abacavir en lamivudine worden niet significant gemetaboliseerd door cytochroom P450 enzymen (zoals CYP 3A4, CYP 2C9 of CYP 2D6) en remmen of induceren dit enzymsysteem evenmin.
Therefore, there is little potential for interactions with antiretroviral protease inhibitors, non-nucleosides and other medicinal products metabolised by major P450 enzymes.
Daarom is er geringe kans op interacties met antiretrovirale proteaseremmers, niet-nucleosiden en andere geneesmiddelen die gemetaboliseerd worden via de belangrijke P450 enzymen.
The interactions listed below should not be considered exhaustive but are representative of the classes of medicinal products where caution should be exercised.
De hieronder genoemde interacties moeten niet als een volledige opsomming worden beschouwd maar zijn representatief voor de groepen geneesmiddelen waarbij voorzichtigheid geboden is.
Interactions relevant to abacavir
Interacties die relevant zijn voor abacavir
Potent enzymatic inducers such as rifampicin, phenobarbital and phenytoin may via their action on UDP-glucuronyltransferases slightly decrease the plasma concentrations of abacavir.
Krachtige enzyminductors zoals rifampicine, fenobarbital en fenytoïne kunnen via hun effect op UDP- glucuronyltransferases de plasmaconcentraties van abacavir licht verlagen.
The metabolism of abacavir is altered by concomitant consumption of ethanol resulting in an increase in AUC of abacavir of about 41%.
Het metabolisme van abacavir wordt veranderd door gelijktijdig gebruik van ethanol, met als gevolg een toename van de AUC van abacavir met ongeveer 41%.
These findings are not considered clinically significant.
Deze bevindingen worden niet als klinisch significant beschouwd.
Abacavir has no effect on the metabolism of ethanol.
Abacavir heeft geen effect op het metabolisme van ethanol.
Retinoid compounds are eliminated via alcohol dehydrogenase.
Retinoïdverbindingen worden geëlimineerd met behulp van alcoholdehydrogenase.
Interaction with abacavir is possible but has not been studied.
Interactie met abacavir is mogelijk maar is niet onderzocht.
In a pharmacokinetic study, coadministration of 600 mg abacavir twice daily with methadone showed
In een farmacokinetische studie werd bij gelijktijdige toediening van 600 mg abacavir tweemaal daags en methadon een 35% reductie van de Cmax van abacavir en een vertraging van één uur in tmax waargenomen, maar de AUC was onveranderd.
The changes in abacavir pharmacokinetics are not considered clinically relevant.
De veranderingen in de farmacokinetiek van abacavir worden niet als klinisch relevant beschouwd.
In this study, abacavir increased the mean methadone systemic clearance by 22%.
In deze studie verhoogde abacavir de gemiddelde systemische klaring van methadon met 22%.
The induction of metabolizing enzymes cannot therefore be excluded.
De inductie van metaboliserende enzymen kan dus niet worden uitgesloten.
Patients being treated with methadone and abacavir should be monitored for evidence of withdrawal symptoms indicating under dosing, as occasionally methadone re-titration may be required.
Patiënten die behandeld worden met methadon en abacavir moeten worden gecontroleerd op de aanwezigheid van ontwenningsverschijnselen die een onderdosering aangeven en hertitratie van de methadon kan in sommige gevallen nodig zijn.
The likelihood of metabolic interactions with lamivudine is low due to limited metabolism and plasma protein binding, and almost complete renal clearance.
De waarschijnlijkheid van metabole interacties met lamivudine is laag als gevolg van beperkt metabolisme en plasma-eiwitbinding en bijna volledige renale klaring.
The possibility of interactions with other medicinal products administered concurrently with Kivexa should be considered, particularly when the main route of elimination is active renal secretion, especially via the cationic transport system e. g. trimethoprim.
De mogelijkheid van interacties met andere geneesmiddelen gelijktijdig toegediend met Kivexa moet worden overwogen, in het bijzonder als de voornaamste eliminatieroute actieve renale secretie is, met name via het kationisch transportsysteem, bijvoorbeeld trimethoprim.
Other medicinal products (e. g. ranitidine, cimetidine) are eliminated only in part by this mechanism and were shown not to interact with lamivudine.
Andere geneesmiddelen (bijvoorbeeld ranitidine, cimetidine) worden slechts gedeeltelijk geëlimineerd door dit mechanisme en vertoonden geen interactie met lamivudine.
The nucleoside analogues (e. g. zidovudine and didanosine) are not metabolised by this mechanism and are unlikely to interact with lamivudine.
De nucleoside-analogen (bijvoorbeeld zidovudine en didanosine worden niet geëlimineerd door dit mechanisme en vertonen waarschijnlijk geen interactie met lamivudine.
Administration of trimethoprim/ sulfamethoxazole 160 mg/ 800 mg results in a 40% increase in lamivudine exposure, because of the trimethoprim component.
Toediening van trimethoprim/sulfamethoxazol 160 mg/800 mg leidt tot een toename van 40% van de blootstelling aan lamivudine, vanwege de trimethoprim component.
However, unless the patient has renal impairment, no dosage adjustment of lamivudine is necessary (see section 4.2).
Tenzij de patiënt lijdt aan een verminderde nierfunctie is geen aanpassing van de dosis lamivudine noodzakelijk (zie rubriek 4.2).
The pharmacokinetics of trimethoprim or sulfamethoxazole are not affected.
De farmacokinetiek van trimethoprim of sulfamethoxazol wordt niet beïnvloed.
When concomitant administration with co- trimoxazole is warranted, patients should be monitored clinically.
Als gelijktijdige toediening met co-trimoxazol aangewezen is, moeten patiënten onder klinische controle staan.
Co-administration of Kivexa with high doses of co-trimoxazole for the treatment of Pneumocystis carinii pneumonia (PCP) and toxoplasmosis should be avoided.
Gelijktijdige toediening van Kivexa met hoge doseringen co-trimoxazol voor de behandeling van Pneumocystis carinii pneumonie (PCP) en toxoplasmose moet worden vermeden.
Co-administration of lamivudine with intravenous ganciclovir or foscarnet is not recommended until further information is available.
Gelijktijdige toediening van lamivudine met intraveneus gegeven ganciclovir of foscarnet wordt niet aanbevolen tot nadere informatie beschikbaar is.
Lamivudine may inhibit the intracellular phosphorylation of zalcitabine when the two medicinal products are used concurrently.
Lamivudine kan de intracellulaire fosforylatie van zalcitabine remmen als de twee geneesmiddelen gelijktijdig gebruikt worden.
Kivexa is therefore not recommended to be used in combination with zalcitabine.
Kivexa wordt daarom niet aanbevolen voor gebruik in combinatie met zalcitabine.
4.6 Pregnancy and lactation
8 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Kivexa is not recommended during pregnancy.
Het gebruik van Kivexa gedurende de zwangerschap wordt niet aanbevolen.
The safety of abacavir and lamivudine in human pregnancy has not been established.
De veiligheid van abacavir en lamivudine tijdens de zwangerschap bij de mens is niet vastgesteld.
Studies with abacavir and lamivudine in animals have shown reproductive toxicity (see section 5.3).
Studies met abacavir en lamivudine bij dieren hebben reproductieve toxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3).
It is recommended that HIV-infected women do not breast-feed their infants under any circumstances in order to avoid transmission of HIV.
Het wordt aanbevolen dat HIV-geïnfecteerde vrouwen hun baby's onder geen enkele omstandigheid borstvoeding geven, om overdracht van HIV te voorkomen.
Lamivudine is excreted in human milk at similar concentrations to those found in serum.
Lamivudine wordt uitgescheiden in de moedermelk bij de mens in gelijke concentraties als die welke in het serum gevonden worden.
It is expected that abacavir will also be secreted into human milk, although this has not been confirmed.
Verwacht wordt dat abacavir ook in de moedermelk wordt uitgescheiden, hoewel dat niet bevestigd is.
It is therefore recommended that mothers do not breast-feed their babies while receiving treatment with Kivexa.
Daarom wordt aanbevolen dat moeders hun baby’ s geen borstvoeding geven terwijl ze worden behandeld met Kivexa.
The clinical status of the patient and the adverse event profile of Kivexa should be borne in mind when considering the patient’ s ability to drive or operate machinery.
Bij het overwegen van de rijvaardigheid van de patiënt en zijn vermogen om machines te bedienen moet rekening worden gehouden met de klinische status van de patiënt en het bijwerkingenprofiel van Kivexa.
For many of these adverse reactions it is
De bijwerkingen die gemeld zijn voor Kivexa waren consistent met de bekende veiligheidsprofielen van abacavir en lamivudine indien gegeven als afzonderlijke geneesmiddelen.
8 unclear whether they are related to the active substance, the wide range of other medicinal products used in the management of HIV infection, or whether they are a result of the underlying disease process.
Van veel van deze bijwerkingen is onduidelijk of zij gerelateerd zijn aan het actieve bestanddeel, te maken hebben met de vele andere geneesmiddelen die gebruikt worden bij de behandeling van HIV-infectie of een resultaat zijn van het onderliggende ziekteproces.
Abacavir hypersensitivity (see also section 4.4)
Overgevoeligheid voor abacavir (zie ook rubriek 4.4)
In clinical studies, approximately 5% of subjects receiving abacavir developed a hypersensitivity reaction.
In klinische studies trad bij circa 5% van de proefpersonen die abacavir kregen een overgevoeligheidsreactie op.
In clinical studies with abacavir 600 mg once daily the reported rate of hypersensitivity remained within the range recorded for abacavir 300 mg twice daily.
In klinische studies met 600 mg abacavir eenmaal daags bleef het gerapporteerde aantal overgevoeligheidsreacties binnen de range die voor 300 mg abacavir tweemaal daags werd waargenomen.
Some of these hypersensitivity reactions were life-threatening and resulted in fatal outcome despite taking precautions.
Sommige van deze overgevoeligheidsreacties waren levensbedreigend en leidden tot een fatale afloop, ondanks het feit dat voorzorgsmaatregelen werden genomen.
This reaction is characterised by the appearance of symptoms indicating multi- organ/ body-system involvement.
Deze reactie wordt gekenmerkt door het optreden van symptomen die wijzen op de betrokkenheid van meerdere organen/lichaamssystemen.
Almost all patients developing hypersensitivity reactions will have fever and/ or rash (usually maculopapular or urticarial) as part of the syndrome, however reactions have occurred without rash or fever.
Vrijwel alle patiënten die overgevoeligheidsreacties ontwikkelen krijgen koorts en/of huiduitslag (meestal maculopapulair of urticarieel) als onderdeel van het syndroom, maar er zijn ook reacties opgetreden zonder huiduitslag of koorts.
The signs and symptoms of this hypersensitivity reaction are listed below.
De tekenen en symptomen van deze overgevoeligheidsreactie worden hieronder opgesomd.
These have been identified either from clinical studies or post marketing surveillance.
Deze werden opgemerkt in ofwel klinische studies ofwel de post-marketing surveillance.
Those reported in at least 10% of patients with a hypersensitivity reaction are in bold text.
Deze die gemeld zijn bij ten minste 10% van de patiënten met een overgevoeligheidsreactie zijn vetgedrukt weergegeven.
Skin Rash (usually maculopapular or urticarial)
Huid Huiduitslag (gewoonlijk maculopapulair of urticarieel)
Gastrointestinal tract
Gastro-intestinaal
Nausea, vomiting, diarrhoea, abdominal pain, mouth ulceration
Misselijkheid, braken, diarree, pijn in de buik, zweren in de mond
Respiratory tract
Respiratoir
Dyspnoea, cough, sore throat, adult respiratory distress syndrome, respiratory failure
Dyspnoe, hoesten, keelpijn, shocklong (ARDS), respiratoire insufficiëntie
Miscellaneous
9 Andere
Fever, lethargy, malaise, oedema, lymphadenopathy, hypotension, conjunctivitis, anaphylaxis
Koorts, lethargie, malaise, oedeem, lymfadenopathie, hypotensie, conjunctivitis, anafylaxis
Neurological/ Psychiatry
Neurologisch/Psychiatrie
Headache, paraesthesia
Hoofdpijn, paresthesieën
Haematological
Hematologisch
Lymphopenia
Lymfopenie
Liver/ pancreas
Lever/pancreas
Elevated liver function tests, hepatitis, hepatic failure
Verhoogde leverfunctiewaarden, hepatitis, leverfalen
Musculoskeletal
Spier- en skeletstelsel
Myalgia, rarely myolysis, arthralgia, elevated creatine phosphokinase
Myalgie, zelden myolysis, artralgie, verhoogd creatinefosfokinase
Elevated creatinine, renal failure
Verhoogd creatinine, nierfalen
Some patients with hypersensitivity reactions were initially thought to have gastroenteritis, respiratory disease (pneumonia, bronchitis, pharyngitis) or a flu-like illness.
Van sommige patiënten met overgevoeligheidsreacties werd in eerste instantie gedacht dat zij leden aan gastro-enteritis, een respiratoire aandoening (pneumonie, bronchitis, faryngitis) of een griepachtige ziekte.
This delay in diagnosis of hypersensitivity has resulted in abacavir being continued or re-introduced, leading to more severe hypersensitivity reactions or death.
Deze vertraging in het stellen van de diagnose van overgevoeligheidsreactie heeft ertoe geleid dat de behandeling met abacavir werd voortgezet of hervat, wat leidde tot ernstigere overgevoeligheidsreacties of overlijden.
Therefore, the diagnosis of hypersensitivity reaction should be carefully considered for patients presenting with symptoms of these diseases.
Daarom moet de diagnose overgevoeligheidsreactie zorgvuldig worden overwogen voor patiënten die symptomen van deze aandoeningen vertonen.
Symptoms usually appeared within the first six weeks (median time to onset 11 days) of initiation of treatment with abacavir, although these reactions may occur at any time during therapy.
Symptomen traden gewoonlijk op binnen de eerste zes weken na het begin van de behandeling met abacavir (mediane tijd tot optreden 11 dagen), hoewel deze reacties op elk moment in de therapie kunnen optreden.
Close medical supervision is necessary during the first two months, with consultations every two weeks.
Nauwgezet medisch toezicht is noodzakelijk gedurende de eerste twee maanden, met om de twee weken een bezoek aan de arts.
Consequently, patients should be
Het is waarschijnlijk dat intermitterende therapie het risico van sensibilisatie vergroot en daarmee het optreden van klinisch significante overgevoeligheidsreacties.
9 advised of the importance of taking Kivexa regularly.
Daarom moeten patiënten gewezen worden op het belang van het regelmatig innemen van Kivexa.
Restarting abacavir following a hypersensitivity reaction results in a prompt return of symptoms within hours.
Het opnieuw starten van de behandeling met abacavir na een overgevoeligheidsreactie leidt ertoe dat de symptomen onmiddellijk terugkeren, dat wil zeggen binnen een paar uur.
This recurrence of the hypersensitivity reaction was usually more severe than on initial presentation, and may include life-threatening hypotension and death.
Dit opnieuw optreden van een overgevoeligheidsreactie was meestal ernstiger dan de eerste overgevoeligheidsreactie en kan leiden tot levensbedreigende hypotensie en overlijden.
Patients who develop this hypersensitivity reaction must discontinue Kivexa and must never be rechallenged with Kivexa, or any other medicinal product containing abacavir (Ziagen or Trizivir).
Patiënten die deze overgevoeligheidsreactie ontwikkelen, moeten stoppen met de behandeling met Kivexa en mogen nooit meer Kivexa of enig ander abacavir bevattend geneesmiddel (Ziagen of Trizivir) gebruiken.
To avoid a delay in diagnosis and minimise the risk of a life-threatening hypersensitivity reaction, abacavir must be permanently discontinued if hypersensitivity cannot be ruled out, even when other diagnoses are possible (respiratory diseases, flu-like illness, gastroenteritis or reactions to other medicinal products).
Om vertraging bij het stellen van de diagnose te voorkomen en het risico op een levensbedreigende overgevoeligheidsreactie te beperken, moet de behandeling met abacavir definitief worden gestaakt als overgevoeligheid niet kan worden uitgesloten, zelfs wanneer andere diagnoses mogelijk zijn (respiratoire aandoeningen, griepachtige ziekte, gastro-enteritis of reacties op andere geneesmiddelen).
Hypersensitivity reactions with rapid onset, including life-threatening reactions have occurred after restarting abacavir in patients who had only one of the key symptoms of hypersensitivity (skin rash, fever, gastrointestinal, respiratory or constitutional symptoms such as lethargy and malaise) prior to stopping abacavir.
Snel optredende overgevoeligheidsreacties, waaronder levensbedreigende reacties, zijn opgetreden na het hervatten van de behandeling met abacavir bij patiënten die slechts één van de belangrijkste symptomen van overgevoeligheid hadden (huiduitslag, koorts, gastro- intestinale, respiratoire of constitutionele symptomen zoals lethargie en malaise) voordat de behandeling met abacavir werd gestaakt.
Moreover, on very rare occasions hypersensitivity reactions have been reported in patients who have restarted therapy and who had no preceding symptoms of a hypersensitivity reaction.
Bovendien zijn zeer zeldzame gevallen gemeld van patiënten die de therapie hervatten en geen voorafgaande symptomen van een overgevoeligheidsreactie ondervonden.
In both cases, if a decision is made to restart abacavir this must be done in a setting where medical assistance is readily available.
In beide gevallen geldt dat als de beslissing wordt genomen om de behandeling met abacavir te hervatten dit moet worden gedaan in een omgeving waarin medische hulp onmiddellijk voorhanden is.
Each patient must be warned about this hypersensitivity reaction to abacavir.
Elke patiënt moet gewaarschuwd worden voor deze overgevoeligheidsreactie bij gebruik van
Many of the adverse reactions listed in the table below occur commonly (nausea, vomiting, diarrhoea, fever, lethargy, rash) in patients with abacavir hypersensitivity.
Veel van de in de onderstaande tabel genoemde bijwerkingen komen vaak voor (misselijkheid, braken, diarree, koorts, lethargie, huiduitslag) bij patiënten die overgevoelig zijn voor abacavir.
Therefore, patients with any of these symptoms should be carefully evaluated for the presence of this hypersensitivity reaction.
Daarom moeten patiënten met één van deze symptomen nauwgezet worden beoordeeld op de aanwezigheid van deze overgevoeligheidsreacties.
If Kivexa has been discontinued in patients due to experiencing any one of these symptoms and a decision is made to restart a medicinal product containing abacavir, this must be done in a setting where medical assistance is readily available (see section 4.4).
Indien de behandeling met Kivexa is gestaakt bij patiënten die één van deze symptomen ervaren en de beslissing wordt genomen om de behandeling met een geneesmiddel dat abacavir bevat te hervatten, moet dit gedaan worden in een omgeving waar medische hulp onmiddellijk beschikbaar is (zie rubriek 4.4).