qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Within the organ system classes, adverse reactions are listed under headings of frequency using the following categories: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000); not known.
Binnen de systeem/orgaanklassen zijn de bijwerkingen gerangschikt naar frequentie met gebruikmaking van de volgende categorieën: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000); niet bekend.
Adverse reactions reported during clinical trials or following the marketing use of ribavirin with pegylated interferon alfa-2b or interferon alfa-2b injection
klinische onderzeken of na het op de markt brengen van met gepegyleerde interferon-alfa-2b of interferon alfa-2b
Blood and lymphatic system disorders
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Vaak:
Very common:
Neoplasma niet-gespecificeerd Bloed- en lymfestelstelaandoeningen Zeer vaak:
Anaemia, neutropenia Thrombocytopenia, lymphadenopathy, lymphopenia Aplastic anaemia* Pure red cell aplasia, idiopathic thrombocytopenic purpura, thrombotic thrombocytopenic purpura
Anaemie, neutropenie Trombocytopenie, lymfadenopathie, lymfopenie Aplastische anaemie * Pure red cell aplasia, idiopathische trombocytopenische purpura, trombotische trombocytopenische purpura
Metabolism and nutrition disorders
Voedings-en stofwisselingsstoornissen
Hyperglycaemia, hyperuricaemia, hypocalcaemia, dehydration, increased appetite, thirst
Anorexia Hyperglycaemia, hyperuricaemia, hypocalciëmie, dehydratie, verhoogde eetlust, dorst
Rare:
Soms Zelden:
Nervous system disorders
Zenuwstelstelaandoeningen
Suicide attempts Hallucination Suicide* Mental status change
Zelfmoordpoging Hallucinatie Zelfmoord * Verandering van de psychische toestand
Retinal haemorrhages*, retinopathies (including macular oedema)*, retinal artery obstruction*, retinal vein obstruction*, optic neuritis*, papilloedema*, loss of visual acuity or visual field*, cotton wool spots*
Retinale bloedingen *, retinopathieën (waaronder maculair oedeem) *, obstructie van de retinale arterie *, obstyructie van de retinale vene *, neuritis optica *, papiloedeem *, verlies van gezichtsscherpte of gezichtsveld *, cotton wool spots *
Cardiac disorders
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Vertigo, hearing impairment/ loss, tinnitus, earache
Vertigo, gehoorstoornis/-verlies, tinnitus, oorpijn Hartaandoeningen Vaak:
Rare:
Palpitatie, tachycardie Zelden:
Palpitation, tachycardia Cardiomyopathy*, arrhythmia* Myocardial infarction*, cardiac ischaemia*
Cardiomyopathie *, aritmie * Myocard infarct *, cardiale ischemie *
Vascular disorders Common:
Bloedvataandoeningen
Very rare:
Vaak:
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Hypotensie, hypertensie, syncope, flush Zeer zelden:
Hypotension, hypertension, syncope, flushing Peripheral ischaemia*
Perifere ischemie *
Very common:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer vaak:
Pulmonary infiltrates*, pneumonitis*, interstitial pneumonitis*
Longinfiltraten *, pneumonitis *, interstitiële pneumonitis *
12 Very rare:
Zeer zelden:
Ischaemic colitus*, ulcerative colitus* Periodontal disorder, dental disorder
Pancreatitis * Ischemische colitis *, ulceratieve colitis * Periodontale aandoening, dentale aandoening
Hepatomegaly, jaundice, hyperbilirubinemia* Hepatotoxicity (including fatalities)*
Hepatotoxiciteit (soms met dodelijke afloop) *
Alopecia, pruritus, skin dry, rash Psoriasis, aggravated psoriasis, eczema, photosensitivity reaction, maculopapular rash, erythematous rash, dermatitis, acne, furunculosis*, erythema, skin disorder, bruise, sweating increased, abnormal hair texture, nail disorder*
Alopecie, pruritus, droge huid, rash Psoriasis, verergerde psoriasis, eczeem, fotosensibilisatiereactie, maculopapuleuze rash, erythemateuze rash, dermatitis, acne, furunculose *, erytheem, huidaandoening, blauwe plekken, transpiratie toegenomen, afwijkende haartextuur, nagelafwijking *
Stevens Johnson syndrome*, toxic epidermal necrolysis*, erythema multiforme*
Stevens Johnson syndrome *, toxische epidermale necrolyse *, multiform erytheem *
Musculoskeletal and connective tissue disorders Very common:
Skeletspierstelstel – en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Arthralgia, myalgia, musculoskeletal pain Arthritis Rhabdomyolysis*, myositis*
Artralgia, myalgie, musculoskeletale pijn Artritis Rhabdomyolyse *, myositis *
Micturition frequency, polyuria Renal failure*, renal insufficiency* Nephrotic syndrome*
Frequent urineren, polyurie Nierfalen *, nierinsufficiëentie * Nefrotisch syndroom *
Male: impotence, prostatitis Sexual dysfunction (not specified)*
Bij mannen: impotentie, prostatitis Seksuele disfunctie (niet gespecificeerd) * Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Injection site inflammation, injection site reaction, fatigue, rigors, fever, flu-like symptoms, asthenia, irritability
Inflammation op de injectieplaats, vermoeidheid, rigor, koorts, griepachtige symptomen, asthenie, prikkelbaarheid
* Since ribavirin is always prescribed with an alpha interferon product, and the listed adverse drug reactions included reflecting post-marketing experience do not allow precise quantification of frequency, the frequency reported above is from clinical trials using ribavirin in combination with interferon alfa-2b (pegylated or nonpegylated).
van de gerapporteerde bijwerkingen uit postmarketing gebruik te kwantificeren, zijn de vermelde frequenties afkomstig uit klinische onderzoeken waarin ribavirine gebruikt werd in combinatie met interferon-alfa-2b (gepegyleerd of niet-gepegyleerd).
A reduction in haemoglobin concentrations by > 4 g/ dl was observed in 30% of patients treated with Ribavirin and peginterferon alfa-2b and 37% of patients treated with Ribavirin + interferon alfa-2b.
Een afname van de hemoglobineconcentratie van > 4 g/dl werd waargenomen bij 30% van de patiënten die met Ribavirine en peginterferon-alfa-2b behandeld werd en bij 37% van de patiënten die met Ribavirine + interferon-alfa-2b behandeld werd.
Haemoglobin levels dropped below 10 g/ dl in up to 14% of adult patients and 7% of children and adolescents treated with Ribavirin in combination with either peginterferon alfa-2b (adults only) or interferon alfa-2b.
Tot 14% van de volwassen patiënten en 7% van de 14 kinderen en adolescenten die met Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b (enkel volwassenen) of interferon-alfa-2b behandeld werd, vertoonde een daling van de hemoglobineconcentratie onder 10 / dl.
There were some cases of more severe neutropenia in patients treated with Ribavirin in combination with 13 peginterferon alfa-2b (WHO grade 3:
Er waren enkele gevallen van ernstigere neutropenie bij patiënten die behandeld werden met de aanbevolen dosis Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b (WHO-graad 3:
An increase in uric acid and indirect bilirubin values associated with haemolysis was observed in some patients treated with Ribavirin used in combination with peginterferon alfa-2b or interferon alfa-2b in clinical trials, but values returned to baseline levels by four weeks after the end of therapy.
15 peginterferon-alfa-2b of interferon-alfa-2b in klinische onderzoeken, maar de spiegels normaliseerden binnen 4 weken na het beëindigen van de therapie.
HCV/ HIV co-infected patients:
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn:
For HCV/ HIV co-infected patients receiving Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b, other undesirable effects (that were not reported in mono-infected patients) which have been reported in the studies with a frequency > 5% were: oral candidiasis (14%), lipodystrophy acquired (13%), CD4 lymphocytes decreased (8%), appetite decreased (8%), gamma-glutamyltransferase increased (9%), back pain (5%), blood amylase increased (6%), blood lactic acid increased (5%), cytolytic hepatitis (6%), lipase increased (6%) and pain in limb (6%).
Voor patiënten die gelijktijdig met HCV/HIV besmet zijn en Ribavirine in combinatie met peginterferonalfa-2b krijgen, waren andere bijwerkingen (die niet gemeld werden bij mono- geïnfecteerde patiënten) die gemeld werden in de studies met een frequentie van > 5%: orale candidiase (14%), verworven lipodystrofie (13%), verlaagde CD4-lymfocyten (8%), verminderde eetlust (8%), verhoogde gammaglutamyltransferase (9%), rugpijn (5%), verhoogde bloedamylase (6%), verhoogd melkzuur in het bloed (5%, cytolytische hepatitis (6%), verhoogde lipase (6%) en pijn in de ledematen (6%).
Laboratory values for HCV/ HIV co-infected patients:
Laboratoriumwaarden voor patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn:
Although haematological toxicities of neutropenia, thrombocytopenia and anaemia occurred more frequently in HCV/ HIV co-infected patients, the majority could be managed by dose modification and rarely required premature discontinuation of treatment (see section 4.4).
Hoewel hematologische toxiciteit als neutropenie, trombocytopenie en anemie vaker voorkwamen bij patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn, kon het merendeel onder controle gehouden worden door dosisaanpassing en vereiste het zelden vroegtijdige stopzetting van de behandeling (zie rubriek 4.4).
Haematological abnormalities were more frequently reported in patients receiving Ribavirin in combination with peginterferon alfa- 2b when compared to patients receiving Ribavirin in combination with interferon alfa-2b.
Hematologische afwijkingen werden vaker gemeld bij patiënten die Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b kregen in vergelijking met patiënten die Ribavirine in combinatie met interferon-alfa15 2b kregen.
In Study 1 3 (see section 5.1), decrease in absolute neutrophil count levels below 500 cells/ mm was observed in 3 4% (8/ 194) of patients and decrease in platelets below 50,000/ mm was observed in 4% (8/ 194) of patients receiving Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b.
In Studie 1 (zie rubriek 5.1) werd een daling in de absolute neutrofielentelling onder 500 cellen/ mm3 waargenomen bij 4% (8/ 194) van de patiënten, en werd een daling in bloedplaatjes onder 50.000/ mm3 waargenomen bij 4% (8/ 194) van de patiënten die Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b kregen.
Anaemia (haemoglobin < 9.4 g/ dl) was reported in 12% (23/ 194) of patients treated with Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b.
Anemie (hemoglobine < 9,4 g/ dl) werd gemeld bij 12% (23/ 194) van de patiënten die behandeld werden met Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b.
Treatment with Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b was associated with decreases in absolute CD4+ cell counts within the first 4 weeks without a reduction in CD4+ cell percentage.
Behandeling met Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b werd geassocieerd met dalingen in het absolute aantal CD4+-cellen binnen de eerste 4 weken zonder een vermindering in het percentage CD4+-cellen.
The use of Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b had no observable negative impact on the control of HIV viraemia during therapy or follow-up.
Het gebruik van Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b had geen merkbaar negatief effect op de controle van HIV-viremie tijdens de behandeling of de follow-up.
Limited safety data (N = 25) are available in co-infected patients with CD4+ cell counts < 200/ µl (see section 4.4).
Beperkte veiligheidsdata (N = 25) zijn beschikbaar bij gecoïnfecteerde patiënten met aantallen CD4+-cellen < 200/ µl (zie rubriek 4.4).
Please refer to the respective Summary of Product Characteristics of the antiretroviral medicinal products that are to be taken concurrently with HCV therapy for awareness and management of toxicities specific for each product and the potential for overlapping toxicities with Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b.
Zie ook de desbetreffende samenvatting van de productkenmerken van de antiretrovirale geneesmiddelen die gelijktijdig met HCV-therapie moeten worden genomen voor bewustwording en behandeling van de toxiciteit specifiek voor elk product en de mogelijkheid om de toxiciteit bij de combinatie Ribavirine en peginterferon-alfa-2b te overlappen.
In addition, injection site disorders, fever,
Zoals bij volwassen patiënten ondervonden ook kinderen en adolescenten andere psychiatrische bijwerkingen (bv. depressie, emotionele labiliteit en slaperigheid) (zie rubriek 4.4).
14 anorexia, vomiting, and emotional lability occurred more frequently in children and adolescents compared to adult patients.
16 Afwijkingen op de injectieplaats, koorts, anorexie, braken en emotionele labiliteit kwamen daarenboven vaker voor bij kinderen en adolescenten in vergelijking met volwassen patiënten.
Within the organ system classes, adverse reactions are listed under headings of frequency using the following categories: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10).
Binnen de systeem/ orgaanklassen zijn de bijwerkingen gerangschikt naar frequentie met gebruikmaking van de volgende categorieën: zeer vaak (≥ 1/ 10); vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Adverse reactions very commonly and commonly reported during clinical trials of
Bijwerkingendie vaak en zeer vaak gerapporteerd zijn tijdens klinische onderzoeken met Ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b injectie) bij
ribavirin with interferon alfa-2b injection in paediatric patients
pediatrische patiënten Infecties en
System Organ Class
Lichaamssysteem parasitaire aandoeningen
Infections and infestations Very common:
Zeer vaak vaak
Viral infection, pharyngitis Fungal infection, bacterial infection, pulmonary infection, otitis media, tooth abscess, herpes simplex, urinary tract infection, vaginitis, gastroenteritis
Virale infectie, faryngitis Schimmelinfectie, bacteriële infectie, longinfectie, otitis media, tandabces, herpex simplex, urineweginfectie, vaginitis, gastro-enteritis
Blood and lymphatic system disorders
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Vaak Neoplasma (niet gespecificeerd) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak Vaak Endocriene aandoeningen
Metabolism and nutrition disorders
Zeer vaak Vaak Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Psychiatric disorders
Zeer vaak Vaak Psychische stoornissen
Nervous system disorders
Zeer vaak Vaak Zenuwstelselaandoeningen
Eye disorders
Zeer vaak Vaak Oogaandoeningen
Headache, dizziness Hyperkinesia, tremor, dysphonia, paresthaesia, hypoaesthesia, hyperaesthesia, concentration impaired, somnolence
Hoofdpijn, duizeligheid Hyperkinesie, tremor, dysfonie, paresthesie, hypoesthesie, hyperesthesie, verstoorde concentratie, slaperigheid
Vascular disorders
Vaak Bloedvataandoeningen
Dyspnoea, tachypnea, epistaxis, coughing, nasal congestion, nasal irritation, rhinorrhea, sneezing
Vaak Ziekte van Raynaud, flush, pallor Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinum-aandoeningen Vaak Dyspnoe, tachypneu, epistaxis, hoest, nasale congestie, nasale irritatie, rinorroe, niezen Maagdarmstelsel-aandoeningen Zeer vaak
Hepatobiliary disorders
Diarree, braken, nausea, abdominale pijn
Diarrhoea, vomiting, nausea, abdominal pain Mouth ulceration, stomatitis ulcerative, stomatitis, right upper quadrant pain, dyspepsia, glossitis, gastroesophogeal reflux, rectal disorder, gastrointestinal disorder, constipation, loose stools, toothache, tooth disorder
17 Vaak Zweertjes in de mond, ulceratieve stomatitis, stomatitis, pijn in het rechterbovenkwadrant, dyspepsie, glossitis, gastro-oesofageale reflux, rectale aandoening, gastro-intestinale aandoening, constipatie, dunne stoelgang, tandpijn, tandaandoening, Lever- en galaandoeningen Vaak Leverfunctie abnormaal Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak Vaak
Alopecia, rash Photosensitivity reaction, maculopapular rash, eczema, acne, skin disorder, nail disorder, skin discolouration, pruritus, dry skin, erythema, bruise, sweating increased
Alopecie, rash Fotosensibiliteitsreactie, maculo-papuleuze rash, eczeem, acne, huidaandoening, nagelaandoening, huidverkleuring, pruritus, droge huid, erytheem, blauwe plekken, toegenomen transpiratie
Renal and urinary disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefsel-aandoeningen Zeer vaak Nier- en urinewegaandoeningen
Reproductive system and breast disorders
Vaak Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
Common:
Vaak
Female: amenorrhea, menorrhagia, menstrual disorder, vaginal disorder, Male: testicular pain
Bij vrouwen: amenorroe, menorragie, menstruatiestoornis, vaginale aandoening Bij mannen: pijn aan de testes
General disorders and administration site Very common:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak
Investigations
Vaak Onderzoeken
Very common:
Zeer vaak
Growth rate decrease (height and/ or weight decrease for age)
Daling in de groeisnelheid (lengte- en/ of gewichtsverlies afhankelijk van de leeftijd)
Injury, poisoning and procedural complications
Letsels, intoxicaties en verrichtingen-complicaties Vaak Gescheurde huid
In clinical trials with Ribavirin used in combination with peginterferon alfa-2b or interferon alfa-2b, the maximum overdose reported was a total dose of 10 g of Ribavirin (50 x 200 mg capsules) and 39 MIU of interferon alfa-2b (13 subcutaneous injections of 3 MIU each) taken in one day by a patient in an attempt at suicide.
In klinische onderzoeken met Ribavirine in combinatie met interferon-alfa-2b was de maximale overdosis die gerapporteerd werd, een totale dosis van 10 g Ribavirine (50 x 200 mg capsules) en 39 MIE interferon-alfa-2b (13 subcutane injecties van 3 MIE elk) die een patiënt in een zelfmoordpoging in één dag innam.
Direct acting antivirals, nucleosides and nucleotides (excl. reverse transcriptase inhibitors), ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: direct werkend antiviraal agens, nucleosiden en nucleotiden (m. u. v. remmers van omkeerbare transcriptase), ATC-code:
Ribavirin is a synthetic nucleoside analogue which has shown in vitro activity against some RNA and DNA viruses.
Ribavirine is een synthetisch nucleosideanaloog dat in vitro actief bleek te zijn tegen sommige RNA- en DNA-virussen.
The mechanism by which ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b or interferon alfa-2b exerts its effects against HCV is unknown.
Het mechanisme waardoor Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b of interferon-alfa-2b zijn effecten uitoefent tegen HCV is onbekend.
Oral formulations of Ribavirin monotherapy have been investigated as therapy for chronic hepatitis C in several clinical trials.
De orale formuleringen van Ribavirine als monotherapie werden bestudeerd als een behandeling voor chronische hepatitis C in verschillende klinische onderzoeken.
Results of these investigations showed that Ribavirin monotherapy had no effect on eliminating hepatitis virus (HCV-RNA) or improving hepatic histology after six to 12 months of therapy and six months of follow-up.
18 als monotherapie geen effect had op de eliminatie van het hepatitisvirus (HCV-RNA) of op de verbetering van de leverhistologie na zes tot 12 maanden behandeling en zes maanden follow-up.
Ribavirin clinical trials in adults The use of Ribavirin in combination treatment with peginterferon alfa-2b or interferon alfa-2b was evaluated in a number of clinical trials.
Klinische onderzoeken met Ribavirine bij volwassenen Het gebruik van Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b of interferon-alfa-2b werd geëvalueerd in een aantal klinische onderzoeken.
Eligible patients for these trials had chronic hepatitis C confirmed by a positive HCV-RNA polymerase chain reaction assay (PCR) (> 30 IU/ ml), a liver biopsy consistent with a histological diagnosis of chronic hepatitis with no other cause for the chronic hepatitis, and abnormal serum ALT.
Patiënten die in aanmerking kwamen voor deze onderzoeken hadden chronische hepatitis C bevestigd door een positieve HCV-RNA- polymerasekettingreactietest (PCR) (> 30 IE/ ml), een leverbiopsie die overeenstemt met een histologische diagnose van chronische hepatitis zonder andere oorzaak voor de chronische hepatitis en een afwijkend ALT-gehalte in het serum.
Naïve patients Three trials examined the use of interferon in naïve patients, two with Ribavirin + interferon alfa-2b (C95-132 and I95-143) and one with Ribavirin + peginterferon alfa-2b (C/ I98-580).
Niet eerder behandelde patiënten In drie onderzoeken werd het gebruik van interferon bij niet eerder behandelde patiënten bestudeerd; twee met Ribavirine + interferon-alfa-2b (C95-132 en I95-143) en één met Ribavirine + peginterferon- alfa-2b (C/ I98-580).
The sustained response at the end of
In alle gevallen duurde de behandeling één jaar met een follow-up-periode van zes maanden.
16 follow-up was significantly increased by the addition of Ribavirin to interferon alfa-2b (41% vs 16%, p < 0.001).
De aanhoudende respons aan het einde van de follow-up-periode bleek aanzienlijk hoger te zijn door de toevoeging van Ribavirine aan interferon-alfa-2b (41% versus 16%, p < 0,001).
In clinical trials C95-132 and I95-143, Ribavirin + interferon alfa-2b combination therapy proved to be significantly more effective than interferon alfa-2b monotherapy (a doubling in sustained response).
In klinisch onderzoek C95-132 en I95-143 bleek de combinatietherapie van Ribavirine + interferon- alfa-2b significant effectiever te zijn dan interferon-alfa-2b als monotherapie (een verdubbeling van de aanhoudende respons).
This was true for all HCV genotypes, particularly Genotype 1, in which the relapse rate was reduced by 30% compared with interferon alfa-2b monotherapy.
Dit gold voor alle HCV-genotypen, met name genotype 1 waarin de recidiefratio verminderd werd met 30% in vergelijking met interferon-alfa-2b als monotherapie.
In clinical trial C/ I98-580, 1,530 naïve patients were treated for one year with one of the following combination regimens: • Ribavirin (800 mg/ day) + peginterferon alfa-2b (1.5 micrograms/ kg/ week) (n = 511). • Ribavirin (1,000/ 1,200 mg/ day) + peginterferon alfa-2b (1.5 micrograms/ kg/ week for one month followed by 0.5 microgram/ kg/ week for 11 months) (n = 514). • Ribavirin (1,000/ 1,200 mg/ day) + interferon alfa-2b (3 MIU three times a week) (n = 505).
In klinisch onderzoek C/ I98-580 werden 1530 niet eerder behandelde patiënten gedurende één jaar behandeld met één van de volgende combinatiebehandelingsvoorschriften: • Ribavirine (800 mg/ dag) + peginterferon-alfa-2b (1,5 microgram/ kg/ week) (n = 511). • Ribavirine (1000/ 1200 mg/ dag) + peginterferon-alfa-2b (1,5 microgram/ kg/ week gedurende één maand gevolgd door 0,5 microgram/ kg/ week gedurende 11 maanden) (n = 514). • Ribavirine (1000/ 1200 mg/ dag) + interferon-alfa-2b (3 MIE driemaal per week) (n = 505).
In this trial, the combination of Ribavirin and peginterferon alfa-2b (1.5 micrograms/ kg/ week) was significantly more effective than the combination of Ribavirin and interferon alfa-2b, particularly in patients infected with Genotype 1.
In dit onderzoek was de combinatie van Ribavirine en peginterferon-alfa-2b (1,5 microgram/ kg/ week) significant effectiever dan de combinatie van Ribavirine en interferon-alfa-2b, met name bij patiënten met een infectie van genotype 1.
However, response rates in this trial were shown to be dependent also on the dose of Ribavirin administered in combination with peginterferon alfa-2b or interferon alfa-2b.
De responsratio's in dit onderzoek bleken echter ook afhankelijk te zijn van de dosis Ribavirine die in combinatie met peginterferon-alfa-2b of interferon- alfa-2b toegediend werd.
In those patients that received > 10.6 mg/ kg Ribavirin (800 mg dose in typical 75 kg patient), regardless of genotype or viral load, response rates were significantly higher than in those patients that received ≤ 10.6 mg/ kg Ribavirin (Table 6), while response rates in patients that received > 13.2 mg/ kg Ribavirin were even higher.
Bij de patiënten die > 10,6 mg/ kg Ribavirine (dosis van 800 mg voor een gemiddelde patiënt van 75 kg) kregen, ongeacht genotype of virusbelasting, waren de responsratio's significant hoger dan bij patiënten die ≤ 10,6 mg/ kg Ribavirine kregen (Tabel 6), terwijl de responsratio's bij patiënten die > 13,2 mg/ kg Ribavirine kregen zelfs nog hoger waren.
Sustained response rates with Ribavirin + peginterferon alfa-2b (by Ribavirin dose [mg/ kg], genotype and viral load)
Aanhoudende responsratio's met Ribavirine + peginterferon-alfa-2b (op basis van de dosis Ribavirine [mg/ kg], het genotype en de virale belasting)
Ribavirin dose (mg/ kg)
Dosis Ribavirine P 1,5/ R P 0,5/ R I/ R (mg/ kg)
All Genotypes All
Alle genotypen Alle
Genotype 1 Genotype 1 ≤ 600,000
Genotype 1
≤ >
Alle ≤ 10,6 > 10,6
IU/ ml Genotype 1 > 600,000
Genotype 1
≤ >
≤ 600.000 IE/ ml
IU/ ml Genotype 2/ 3
Genotype 1 > 600.000 IE/ ml
10.6 10.6 All 10.6 10.6
Alle ≤ 10,6 > 10,6
Ribavirin (800 mg) + peginterferon alfa-2b (1.5 micrograms/ kg) Ribavirin (1,000/ 1,200 mg) + peginterferon alfa-2b (1.5 to 0.5 microgram/ kg) Ribavirin (1,000/ 1,200 mg) + interferon alfa-2b (3 MIU)
Ribavirine (800 mg) + peginterferon-alfa-2b (1,5 microgram/ kg) Ribavirine (1.000/ 1.200 mg) + peginterferon-alfa-2b (1,5 tot 0,5 microgram/ kg) Ribavirine (1.000/ 1.200 mg) + interferon-alfa-2b (3 MIE)
In a separate trial, 224 patients with genotype 2 or 3 received peginterferon alfa-2b, 1.5 microgram/ kg subcutaneously, once weekly, in combination with ribavirin 800 mg – 1,400 mg p. o. for 6 months
In een afzonderlijke studie kregen 224 patiënten met genotype 2 of 3 1,5 microgram/ kg peginterferon alfa-2b eenmaal per week subcutaan toegediend in combinatie met 800 mg – 1.400 mg p. o.
17 (based on body weight, only three patients weighing > 105 kg, received the 1,400 mg dose) (Table 7).
Ribavirine gedurende 6 maanden (gebaseerd op lichaamsgewicht, slechts 3 patiënten die > 105 kg wogen, kregen de dosis van 1.400 mg toegediend) (Tabel 7).
Twenty-four% had bridging fibrosis or cirrhosis (Knodell 3/ 4).
Vierentwintig procent had septale fibrose of cirrose (Knodell 3/ 4).
Virologic Response at End of Treatment, Sustained Virologic Response and Relapse by HCV Genotype and Viral Load* Ribavirin 800-1,400 mg/ day Plus peginterferon alfa-2b 1.5 µg/ kg Once Weekly
Virologische respons aan het einde van de behandeling, aanhoudende virologische respons en recidief op basis van HCV-genotype en virale belasting*
End of Treatment Response
Respons aan het einde van de behandeling
94% (211/ 224)
94% (211/224)
HCV 2 ≤ 600,000 IU/ ml
HCV 2 ≤ 600.000 IE/ ml > 600.000 IE/ ml
HCV 3 ≤ 600,000 IU/ ml
HCV3 ≤ 600.000 IE/ ml > 600.000 IE/ ml
* Any subject with an undetectable HCV-RNA level at the Follow-Up Week 12 visit and missing data at the Follow-Up Week 24 visit was considered a sustained responder.
* Elke patiënt met een niet-waarneembaar HCV-RNA-niveau tijdens het follow-up-bezoek in week 12 en met ontbrekende gegevens tijdens het follow-up-bezoek in week 24 werd beschouwd als een aanhoudende responder.
In a non-comparative trial, 235 patients with genotype 1 and low viral load (< 600,000 IU/ ml) received peginterferon alfa-2b, 1.5 microgram/ kg subcutaneously, once weekly, in combination with weight adjusted Ribavirin.
In een niet-comparatieve studie kregen 235 patiënten met genotype 1 en lage virale belasting (< 600.000 IE/ ml) 1,5 microgram/ kg peginterferon-alfa-2b eenmaal per week subcutaan toegediend in combinatie met volgens gewicht aangepast Ribavirine.
Forty-one percent of subjects (97/ 235) had nondetectable plasma HCV-RNA levels at Week 4 and Week 24 of therapy.
Eenenveertig procent van de patiënten (97/ 235) had niet detecteerbare plasma HCV-RNA-waarden in week 4 en week 24 van de behandeling.
In this subgroup, there was a 92% (89/ 97) sustained virological response rate.
In deze subgroep was er een aanhoudende virologische responsratio van 92% (89/ 97).
Limited historical data indicate that treatment for 48 weeks might be associated with a higher sustained response rate (11/ 11) and with a lower risk of relapse (0/ 11 as compared to 7/ 96 following 24 weeks of treatment).
Beperkte historische gegevens wijzen erop dat een behandeling gedurende 48 weken kan gepaard gaan met een hogere aanhoudende responsratio (11/ 11) en met een kleiner risico op recidief (0/ 11 in vergelijking met 7/ 96 na 24 weken behandeling).
Predictability of sustained virological response in naïve patients Virological response by week 12, defined as a 2-log viral load decrease or undetectable levels of HCV RNA has been shown to be predictive for sustained response (Table 8).
20 Voorspelbaarheid van aanhoudende virologische respons bij niet eerder behandelde patiënten Virologische repons in week 12, gedefinieerd als een vermindering van de virale belasting met 2 log of als niet-waarneembaar HCV-RNA, bleek voorspellend te zijn voor aanhoudende respons (zie Tabel 8).
Table 8 Predictability of sustained response by viral response at week 12 and genotype* Treatment Ribavirin (> 10.6mg/ kg) 1
Voorspelbaarheid van aanhoudende respons volgens virale respons in week 12 en volgens genotype*
Genotype
Behandeling
Viral response at week 12
Genotype Virale respons Aanhoudende in week 12 respons
Sustained response
Negatieve voorspellende waarde
Negative predictive value
Ribavirine (> 10,6 mg/ kg) +
18 +peginterferon alfa-2b 1.5 48-week treatment
peginterferon alfa-2b 1,5 48-weken behandeling
No 25% (28/ 110)
Nee 25% (28/ 110)
Ribavirin 800-1400 mg
Ribavirine 800 – 1.400 mg + peginterferon
2 and 3
2 en 3
+peginterferon alfa-2b
1,5 24-weken behandeling
(213/ 215)
(2/ 215)
*reflects patients with 12 week data available
*geeft de patiënten weer van wie er gegevens van 12 weken beschikbaar zijn
HCV/ HIV Co-infected patients Two trials have been conducted in patients co-infected with HIV and HCV.
Patiënten die gelijktijdig met HCV/ HIV besmet zijn Er zijn 2 onderzoeken uitgevoerd bij patiënten die gelijktijdig met HCV en HIV besmet zijn.
Study 1 (RIBAVIC; P01017) was a randomized, multicentre study which enrolled 412 previously untreated adult patients with chronic hepatitis C who were co-infected with HIV.
Studie 1 (RIBAVIC; P01017) was e en gerandomiseerde, multicenter studie waarin 412 niet eerder behandelde volwassen patiënten met chronische hepatitis C werden opgenomen die gelijktijdig met HIV besmet waren.
Patients were randomized to receive either Ribavirin (800 mg/ day) plus peginterferon alfa-2b (1.5 µg/ kg/ week) or Ribavirin (800 mg/ day) plus interferon alfa-2b (3 MIU TIW) for 48 weeks with a follow-up period of 6 months.
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die Ribavirine (800 mg/ dag) plus peginterferon-alfa- 2b (1,5 μ g/ kg/ week) kreeg of een groep die Ribavirine (800 mg/ dag) plus interferon-alfa-2b (3 MIE TIW) kreeg gedurende 48 weken met een follow-up periode van 6 maanden.
Patients were randomized to receive either Ribavirin (800-1,200 mg/ day based on weight) plus peginterferon alfa-2b (100 or 150 µg/ week based on weight) or Ribavirin (800- 1,200 mg/ day based on weight) plus interferon alfa-2b (3 MIU TIW).
De patiënten werden gerandomiseerd naar een groep die Ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) plus peginterferon-alfa-2b (100 of 150 μ g/ kg/ week op basis van gewicht) kreeg of een groep die Ribavirine (800-1.200 mg/ dag op basis van gewicht) plus interferon-alfa-2b (3 MIE TIW) kreeg.
The duration of therapy was 48 weeks with a follow-up period of 6 months except for patients infected with genotypes 2 or 3 and viral load < 800,000 IU/ ml (Amplicor) who were treated for 24 weeks with a 6 month follow-up period.
De behandelingsduur bedroeg 48 weken met een follow-up periode van 6 maanden, behalve voor patiënten die besmet waren met genotype 2 of 3 en een virale belasting < 800.000 IE/ ml (Amplicor) die behandeld werden gedurende 24 weken met een follow-up periode van 6 maanden.
Table 9 Sustained virological response based on genotype after Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b in HCV/ HIV co-infected patients
Tabel 9
Study 11
p-waardeb
Study 22
22 Genotype 2,3
MIU = million international units; TIW = three times a week. a: p value based on Cochran-Mantel Haenszel Chi square test. b: p value based on chi-square test. c: subjects < 75 kg received 100 µg/ week peginterferon alfa-2b and subjects ≥ 75 kg received 150 µg/ week peginterferon alfa-2b. d:
MIE = miljoen internationale eenheden; TIW = drie keer per week. a: p-waarde op basis van de Cochran-Mantel Haenszel Chi square test. b: p-waarde op basis van de chi-square test. c: patiënten < 75 kg kregen 100 μ g/ week peginterferon-alfa-2b en patiënten ≥ 75 kg kregen 150 μ g/ week peginterferon- alfa2b. d:
Ribavirin dosing was 800 mg for patients< 60 kg, 1,000 mg for patients 60- 75 kg, and 1,200 mg for patients > 75 kg.
Ribavirinedosering was 800 mg voor patiënten < 60 kg, 1.000 mg voor patiënten 60- 75 kg en 1 .200 mg voor patiënten > 75 kg.
19 Ribavirin in combination with peginterferon alfa-2b.
Zowel de Metavir-score als de Ishak-graad daalden onder de patiënten die behandeld werden met Ribavirine in combinatie met peginterferon-alfa-2b.
This decline was significant among responders (- 0.3 for Metavir and -1.2 for Ishak) and stable (-0.1 for Metavir and -0.2 for Ishak) among non- responders.
Deze afname was significant onder de responders (-0,3 voor Metavir en -1,2 voor Ishak) en stabiel (-0,1 voor Metavir en -0,2 voor Ishak) onder de non-responders.
In terms of activity, about one-third of sustained responders showed improvement and none showed worsening.
In termen van activiteit vertoonde ongeveer 1/ 3 van de aanhoudende responders verbetering en geen enkele vertoonde verergering.
Steatosis was significantly improved in patients infected with HCV Genotype 3.
Steatose was significant verbeterd bij patiënten die met het HCV-Genotype 3 besmet zijn.
Previous treatment failure patients Retreatment of prior treatment failures (relapse and nonresponder patients) with peginterferon alfa-2b in combination with Ribavirin In a non-comparative trial, 2,293 patients with moderate to severe fibrosis who failed previous treatment with combination alpha interferon/ ribavirin were retreated with peginterferon alfa 2b, 1.5 microgram/ kg subcutaneously, once weekly, in combination with weight adjusted Ribavirin.
Patiënten die niet reageerden op eerdere behandeling Herbehandeling van patiënten die niet reageerden op eerdere behandeling (patiënten die recidiveerden en bij wie geen effect optrad) met peginterferon-alfa-2b in combinatie met Ribavirine Tijdens een niet-vergelijkend onderzoek werden 2.293 patiënten met matige tot ernstige fibrose, die niet reageerden op eerdere behandeling met een combinatie van alfa-interferon/ ribavirine, herbehandeld met peginterferon-alfa-2b, 1,5 microgram/ kg subcutaan, éénmaal per week, in combinatie met een hoeveelheid Ribavirine aangepast aan het gewicht.
Table 10 Rates of Response to retreatment in prior treatment failures
Tabel 10 Responsratio’ s bij herbehandeling van patiënten die niet reageerden op eerdere behandeling
Patients with undetectable HCV– RNA at treatment Week 12 and SVR upon retreatement Overall
Patiënten met niet-waarneembaar HCV– RNA na week 12 van de behandeling en SVR bij herbehandeling Totale
SVR% (n/ N) 99% CI
interferon-alfa/ ribavirine Respons Week SVR% (n/ N) 12% (n/ N) 99% CI
Response SVR% (n/ N) Week 12% 99% CI (n/ N)
peginterferon-alfa/ ribavirine Respons Week SVR% (n/ N) 12% (n/ N) 99% CI
SVR% (n/ N) 99% CI
populatie* SVR% (n/ N) 99% CI
38.6 (549/ 1,423) 59.4 (326/ 549) 54.0,64.8
38,6 (549/ 1.423) 59,4 (326/ 549) 54,0; 64.8
31.5 (272/ 863) 50.4 (137/ 272) 42.6, 58.2
31,5 (272/ 863) 50,4 (137/ 272) 42,6; 58,2
21.7 (497/ 2,293) 19.5, 23.9
21,7 (497/ 2.293) 19,5; 23,9
67.7 (203/ 300) 59.6 (121/ 203)
67,7 (203/ 300) 59,6 (121/ 203) 50,7; 68,5
58.1 (200/ 344) 52.5 (105/ 200) 37.7
58,1 (200/ 344) 52,5 (105/ 200) 43,4; 61,6
(243/ 645)
37,7 (243/ 645) 32,8; 42,6
59.7 (129/ 216)
59,7 (129/ 216) 51,2 (66/ 129) 39,8; 62,5
48.6 (122/ 251)
48,6 (122/ 251) 44,3 (54/ 122) 32,7; 55,8
28.6 (134/ 468) 23.3, 34.0
28,6 (134/ 468) 23,3; 34,0
88.9 (72/ 81)
88,9 (72/ 81) 73,6 (53/ 72) 60,2; 87,0
64.9 (50/ 77) 50.9, 78.9
83,7 (77/ 92) 64,9 (50/ 77) 50,9; 78,9
61.3 (106/ 173) 51.7, 70.8
61,3 (106/ 173) 51,7; 70,8
NR
23 NR
57.0 (147/ 258) 49.0, 64.9
57,0 (147/ 258) 49,0; 64,9
44.1 (26/ 59) 27.4, 60.7
44,1 (26/ 59) 27,4; 60,7
13.6 (188/ 1,385) 11.2, 15.9
13,6 (188/ 1.385) 11,2; 15,9
51.6 (94/ 182) 42.1, 61.2
51,6 (94/ 182) 42,1; 61,2
38.6 (17/ 44) 19.7, 57.5
38,6 (17/ 44) 19,7; 57,5
9.9 (123/ 1,242) 7.7, 12.1
9,9 (123/ 1.242) 7,7; 12,1
Genotype 2/ 3 Genotype
Genotype 2/ 3
70.3 (52/ 74) 56.6, 84.0
70,3 (52/ 74) 56,6; 84,0
1
Genotype 1
51.3 (176/ 343) 44.4, 58.3
51,3 (176/ 343) 44,4; 58,3
42.6 (69/ 162) 32.6, 52.6
42,6 (69/ 162) 32,6; 52,6
14.6 (270/ 1,846) 12.5, 16.7
14,6 (270/ 1.846) 12,5; 16,7
73.0 (135/ 185) 64.6, 81.4
73,0 (135/ 185) 64,6; 81,4
55.3 (203/ 367) 48.6, 62.0
55,3 (203/ 367) 48,6; 62,0
70.6 (12/ 17) 42.1, 99.1
70,6 (12/ 17) 42,1; 99,1
28.4 (19/ 67) 14.2, 42.5
28,4 (19/ 67) 14,2; 42,5
46.0 (193/ 420)
46,0 (193/ 420)
66.8 (129/ 193) 20
66,8 (129/ 193) 58,1; 75,6
33.6 (78/ 232)
33,6 (78/ 232)
57.7 (45/ 78)
57,7 (45/ 78) 43,3; 72,1
29.2 (191/ 653)
29,2 (191/ 653) 24,7; 33,8
38.0 (163/ 429)
38,0 (163/ 429)
62.6 (102/ 163) 52.8, 72.3
62,6 (102/ 163) 52,8; 72,3
32.4 (78/ 241)
32,4 (78/ 241)
51.3 (40/ 78) 36.7, 65.9
51,3 (40/ 78) 36,7; 65,9
21.9 (147/ 672) 17.8, 26.0
21,9 (147/ 672) 17,8; 26,0
33.6 (192/ 572)
33,6 (192/ 572)
49.5 (95/ 192) 40.2, 58.8
49,5 (95/ 192) 40,2; 58,8
29.7 (116/ 390)
29,7 (116/ 390)
44.8 (52/ 116) 32.9, 56.7
44,8 (52/ 116) 32,9; 56,7
16.5 (159/ 966) 13.4, 19.5
16,5 (159/ 966) 13,4; 19,5
Baseline Viral Load HVL (> 600,000 IU/ ml)
HVL (> 600.000 IE/ ml)
32.4 (280/ 864)
32,4 (280/ 864)
56.1 (157/ 280) 48.4, 63.7
56,1 (157/ 280) 48,4; 63,7
26.5 (152/ 573)
26,5 (152/ 573)
41.4 (63/ 152) 31.2, 51.7
41,4 (63/ 152) 31,2; 51,7
16.6 (239/ 1,441) 14.1, 19.1
16,6 (239/ 1.441) 14,1; 19,1
LVL (≤ 600,000 IU/ ml)
LVL (≤ 600.000 IE/ ml)
48.3 (269/ 557)
48,3 (269/ 557)
62.8 (169/ 269) 55.2, 70.4
62,8 (169/ 269) 55,2; 70,4
41.0 (118/ 288)
41,0 (118/ 288)
61.0 (72/ 118) 49.5, 72.6
61,0 (72/ 118) 49,5; 72,6
30.2 (256/ 848) 26.1, 34.2
30,2 (256/ 848) 26,1; 34,2
Non-responder defined as serum/ plasma HCV-RNA positive at the end of a minimum of 12 weeks of treatment.
Non-responder is gedefinieerd als serum/ plasma HCV-RNA-positief aan het einde van minimaal 12 weken behandeling.
Plasma HCV-RNA is measured with a research-based quantitative polymerase chain reaction assay by a central laboratory *Intent to treat population includes 7 patients for whom at least 12 weeks of prior therapy could not be confirmed.
Plasma HCV-RNA is gemeten met een op onderzoek gebaseerde kwantitatieve polymerasekettingreactie bepaling door een centraal laboratorium. *Intent to treat populatie is inclusief 7 patiënten waarbij een eerdere behandeling met een duur van minstens 12 weken niet bevestigd kon worden.
Overall, approximately 36% (821/ 2,286) of patients had undetectable plasma HCV-RNA levels at Week 12 of therapy measured using a research-based test (limit of detection 125 IU/ ml).
In totaal had ongeveer 36% (821/ 2.286) van de patiënten een niet-detecteerbare plasma HCV-RNA- spiegel na week 12 van de behandeling, gemeten met een op onderzoek gebaseerde test (detectielimiet 125 IE/ ml).
In this subgroup, there was a 56% (463/ 823) sustained virological response rate.
In deze subgroep was er een aanhoudende virologische responsratio van 56% (463/ 823).
Nonresponders to prior therapy with pegylated interferon alpha/ ribavirin were less likely to achieve a Week ` 12 response to retreatment than nonresponders to nonpegylated interferon alpha/ ribavirin (12.4% vs.
Voor patiënten die niet reageerden op eerdere behandeling met gepegyleerd interferon-alfa/ ribavirine was het minder waarschijnlijk dat ze een week 12 effect bereikten na herbehandeling dan voor patiënten die niet eerder reageerden op niet-gepegyleerd interferon-alfa/ ribavirine (12,4% vs.
Retreatment of relapse patients with Ribavirin and interferon alfa-2b combination treatment Two trials examined the use of Ribavirin and interferon alfa-2b combination treatment in relapse patients (C95-144 and I95-145); 345 chronic hepatitis patients who had relapsed after previous interferon treatment were treated for six months with a six month follow-up.
Tijdens twee onderzoeken werd het gebruik van de combinatie Ribavirine en interferon-alfa-2b bestudeerd bij patiënten die een recidief doormaakten (C95-144 en I95-145); 345 patiënten met chronische hepatitis die een recidief doormaakten na een vroegere behandeling met interferon werden gedurende zes maanden behandeld met een follow-up-periode van zes maanden.
Combination therapy with Ribavirin and interferon alfa-2b resulted in a sustained virological response that was ten-fold higher than that with interferon alfa-2b alone (49% vs 5%, p < 0.0001).
Combinatietherapie met Ribavirine en interferon-alfa-2b resulteerde in een aanhoudende virologische respons die tien keer hoger was dan met interferon-alfa-2b alleen (49% versus 5%, p < 0,0001).
This benefit was maintained irrespective of standard predictors of response to interferon alfa-2b such as virus level, HCV genotype and histological staging.
Dit voordeel werd 24 behouden, ongeacht standaard voorspellende testen voor de respons op interferon-alfa-2b zoals virusconcentratie, HCV-genotype en het histologische stadium.
Long-term efficacy data Two large long-term follow-up studies enrolled 1,071 patients and 567 patients after treatment in prior studies with nonpegylated interferon alfa-2b (with or without ribavirin) and pegylated interferon alfa- 2b (with or without ribavirin), respectively.
Gegevens over werkzaamheid op lange termijn In twee grote langetermijn follow-up studies werden 1.071 patiënten en 567 patiënten geïncludeerd na behandeling tijdens voorafgaande studies met respectievelijk niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder) en gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder).
The purpose of the studies was to evaluate the durability ofsustained virologic response (SVR) and assess the impact of continued viral negativity on clinicaloutcomes.
Het doel van de studies was het evalueren van de duurzaamheid van aanhoudende virologische respons (SVR) en het beoordelen van de impact van constante virale negativiteit op klinische resultaten.
12 out of 492 sustained responders and only 3 out of 366 sustainedresponders relapsed, respectively, in the studies.
Respectievelijk 12 van de 492 aanhoudende responders en slechts 3 van de 366 aanhoudende responders recidiveerden tijdens deze studies.
95-99%) for patients receiving nonpegylated interferon alfa-2b (with or without ribavirin), and is 99% (95% CI:
95- 99%) voor patiënten die niet-gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder) kregen, en 99% (95% CI:
98-100%) for patients receiving pegylated interferon alfa-2b (with or without ribavirin).
98-100%) voor patiënten die gepegyleerd interferon-alfa-2b (met of zonder) kregen.
SVR after treatment of chronic HCV with interferon alfa-2b (pegylated and nonpegylated, with or without ribavirin) results in long-term clearance of the virus providing resolution of the hepatic infection and clinical'cure 'from chronic HCV.
SVR na behandeling van chronische HCV met interferon-alfa-2b (gepegyleerd en niet-gepegyleerd, met of zonder) resulteerde in langetermijnklaring van het virus met verdwijning van de leverinfectie en klinische 'genezing 'van chronische HCV.
21 Ribavirin clinical trials in children and adolescents:
Klinische onderzoeken met Ribavirine bij kinderen en adolescenten:
Children and adolescents 3 to 16 years of age with compensated chronic hepatitis C and detectable HCV-RNA (assessed by a central laboratory using a research-based RT-PCR assay) were enrolled in two multicentre trials and received Ribavirin 15 mg/ kg per day plus interferon alfa-2b 3 MIU/ m 3
Kinderen en adolescenten tussen 3 en 16 jaar met gecompenseerde chronische hepatitis C en waarneembaar HCV-RNA (geëvalueerd door een centraal laboratorium dat gebruik maakte van een op onderzoek gebaseerde RT-PCR-test) werden betrokken in twee multicenterstudies en kregen 15 mg/ kg Ribavirine per dag toegediend in combinatie met 3 MIE/ m² interferon-alfa-2b driemaal per week gedurende 1 jaar, gevolgd door een follow-up periode van zes maanden na behandeling.
57% male, 80% Caucasian, and 78% genotype 1, 64% ≤ 12 years of age.
57% mannen, 80% blanken, en 78% van het genotype 1,64% ≤ 12 jaar.
Sustained virological response rates in children and adolescents were similar to those in adults.
Aanhoudende virologische responsratio´s waren bij kinderen en adolescenten dezelfde als die bij volwassenen.
Due to the lack of data in children with severe progression of the disease, and the potential for undesirable effects, the benefit/ risk of the combination of ribavirin and interferon alfa-2b needs to be carefully considered in this population (see sections 4.1, 4.4 and 4.8).
Bij gebrek aan gegevens bij kinderen met ernstige progressie van de ziekte, en vanwege het risico op bijwerkingen, dient de verhouding voordeel/ risico van de combinatie ribavirine en interferon-alfa-2b bij deze populatie zorgvuldig afwogen te worden (zie rubrieken 4.1, 4.4 en 4.8).
Virological response in previously untreated children and adolescents Ribavirin 15 mg/ kg/ day + interferon alfa-2b 3 MIU/ m2 3 times a week
kinderen en adolescenten Ribavirine 15 mg/ kg/ dag +
Overall Response1 (n=118)
Totale Respons¹ (n=118)
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26)
Genotype 2/ 3/ 4 (n=26)
* Number (%) of patients
*Aantal (%) patiënten 1.
Ribavirin is absorbed rapidly following oral administration of a single dose (mean Tmax= 1.5 hours), followed by rapid distribution and prolonged elimination phases (single dose half-lives of absorption, distribution and elimination are 0.05, 3.73 and 79 hours, respectively).
25 Ribavirine wordt snel geabsorbeerd na orale toediening van een eenmalige dosis (gemiddelde Tmax = 1,5 uur), gevolgd door een snelle distributiefase en een lange eliminatiefase (de absorptie-, distributie- en eliminatiehalfwaardetijd na eenmalige toediening bedraagt respectievelijk 0,05, 3,73 en 79 uur).
However, absolute bioavailability is approximately 45 %-65%, which appears to be due to first pass metabolism.
Nochtans bedraagt de absolute biologische beschikbaarheid ongeveer 45-65%, hetgeen te wijten lijkt te zijn aan het first-pass metabolisme.
The ratio of whole blood: plasma ribavirin concentrations is approximately 60:1; the excess of ribavirin in whole blood exists as ribavirin nucleotides sequestered in erythrocytes.
De ratio van totaal bloed: ribavirineconcentraties in het plasma is ongeveer 60:1; de overmaat van ribavirine in totaal bloed komt voor als ribavirinenucleotiden afgezonderd in erytrocyten.
1) a reversible phosphorylation pathway; 2) a degradative pathway involving deribosylation and amide hydrolysis to yield a triazole carboxyacid metabolite.
1) een reversibele fosforyleringpathway; 2) een degradatiepathway met deribosylering en amidehydrolyse hetgeen leidt tot een triazolcarboxyzuurmetaboliet.
Both ribavirin and its triazole carboxamide and triazole carboxylic acid metabolites are also excreted renally.
Zowel ribavirine als zijn triazol-carboxamide- en de triazolcarboxylzuurmetabolieten worden via de nieren uitgescheiden.
22 Upon multiple dosing, ribavirin accumulates extensively in plasma with a six-fold ratio of multiple- dose to single-dose AUC12hr.
Na herhaalde toediening accumuleert ribavirine uitgebreid in het plasma met een zesvoudige AUC12uratio voor herhaalde tot eenmalige toediening.
Following oral dosing with 600 mg BID, steady-state was reached by approximately four weeks, with mean steady state plasma concentrations approximately 2,200 ng/ ml.
Na orale toediening van 600 mg tweemaal per dag wordt de steady-state verkregen na ongeveer vier weken, waarbij de gemiddelde steady-state plasmaconcentraties ongeveer 2.200 ng/ ml bedragen.
Upon discontinuation of dosing the half-life was approximately 298 hours, which probably reflects slow elimination from non-plasma compartments.
Na onderbreking van de dosering bedroeg de halfwaardetijd ongeveer 298 uur, wat waarschijnlijk wijst op trage eliminatie vanuit de non- plasmacompartimenten.
Single-dose ribavirin pharmacokinetics were altered (increased AUCtf and Cmax) in patients with renal dysfunction compared with control subjects (creatinine clearance > 90 ml/ minute).
De farmacokinetiek van ribavirine na eenmalige toediening was gewijzigd (gestegen AUCtf en Cmax) bij patiënten met nierinsufficiëntie in vergelijking met controlepersonen (creatinineklaring > 90 ml/ minuut).
Elderly patients (≥ 65 years of age):
Ouderen (≥ 65 jaar):