qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The highest dose administered to 12 patients in a clinical trial was 180 mg as a single dose subcutaneously.
De hoogste dosis tijdens een klinische studie aan 12 patiënten toegediend, was 180 mg subcutaan als enkelvoudige dosis.
These patients did not experience any adverse reactions that were not seen with the recommended dose.
Deze patiënten ondervonden geen reacties die niet bij de aanbevolen dosis gezien werden.
In an Early Access Program study, one patient administered 180 mg of Fuzeon as a single dose on one occasion.
In een Early Access Program studie, kreeg een patiënt eenmalig 180 mg Fuzeon toegediend als een enkelvoudige dosis.
He did not experience an adverse reaction as a result.
Hij heeft daarvan geen reactie ondervonden.
There is no specific antidote for overdose with enfuvirtide.
Er is geen specifiek antidotum voor overdosering met enfuvirtide.
Treatment of overdose should consist of general supportive measures.
Behandeling van overdosis dient te bestaan uit algemene ondersteunende maatregelen.
Other antivirals, ATC code:
Andere antivirale middelen, ATC-code:
Mechanism of Action:
Werkingsmechanisme:
Enfuvirtide is a member of the therapeutic class called fusion inhibitors.
Enfuvirtide is een middel uit de therapeutische klasse die fusieremmers wordt genoemd.
It is an inhibitor of the structural rearrangement of HIV-1 gp41 and functions by specifically binding to this virus protein extracellularly thereby blocking fusion between the viral cell membrane and the target cell membrane, preventing the viral RNA from entering into the target cell.
Het is een remmer van de structurele herschikking van HIV-1 gp41 en functioneert door
Antiviral activity in vitro:
In vitro antivirale activiteit:
The susceptibility to enfuvirtide of 612 HIV recombinants containing the env genes from HIV RNA samples taken at baseline from patients in Phase III studies gave a geometric mean EC 50 of 0.259 μ g/ ml (geometric mean + 2SD = 1.96 μ g/ ml) in a recombinant phenotype HIV entry assay.
De gevoeligheid voor enfuvirtide van 612 HIV recombinanten die de env genen bevatten van HIV RNA monsters bij baseline afgenomen van patiënten in fase III studies, gaven een geometrisch gemiddelde EC50 van 0,259 μ g/ml (geometrisch gemiddelde + 2SD = 1,96 μ g/ml) in een recombinant fenotype HIV entry assay.
Enfuvirtide also inhibited HIV-1 envelope mediated cell-cell fusion.
Enfuvirtide remde ook de HIV-1 envelop gemediëerde cel-cel fusie.
Combination studies of enfuvirtide with representative members of the various antiretroviral classes exhibited additive to synergistic antiviral activities and an absence of antagonism.
Studies naar combinaties van enfuvirtide met representatieve vertegenwoordigers van de verschillende antiretrovirale klassen toonden additieve tot synergistische antivirale activiteiten en ze toonden een afwezigheid van antagonisme aan.
The relationship between the in vitro susceptibility of HIV-1 to enfuvirtide and inhibition of HIV-1 replication in humans has not been established.
De relatie tussen de in vitro gevoeligheid van HIV-1 voor enfuvirtide en remming van HIV-1 replicatie bij mensen is niet vastgesteld.
Antiretroviral drug resistance:
Antiretrovirale geneesmiddelresistentie:
Incomplete viral suppression may lead to the development of drug resistance to one or more components of the regimen.
Onvolledige virale suppressie kan leiden tot geneesmiddelresistentie voor één of meerdere componenten van de regimes.
7 In Vitro resistance to enfuvirtide:
In vitro resistentie tegen enfuvirtide:
HIV-1 isolates with reduced susceptibility to enfuvirtide have been selected in vitro which harbour substitutions in amino acids (aa) 36-38 of the gp41 ectodomain.
Er zijn HIV-1 isolaten met gereduceerde gevoeligheid voor enfuvirtide, die substituties bezitten in de aminozuren 36-38 van het gp41 ectodomein in vitro geselecteerd.
These substitutions were correlated with varying levels of reduced enfuvirtide susceptibility in HIV site- directed mutants.
Deze substituties werden gecorreleerd aan wisselende mate van gereduceerde gevoeligheid voor enfuvirtide van HIV site-directed mutanten.
In Vivo resistance to enfuvirtide:
In vivo resistentie tegen enfuvirtide:
In phase III clinical studies HIV recombinants containing the env genes from HIV RNA samples taken up to week 24 from 187 patients showed > 4 fold reduced susceptibility to enfuvirtide compared with the corresponding pre-treatment samples.
In Fase III klinische studies vertoonden HIV-recombinanten die de env genen bevatten van HIV RNA monsters, genomen bij 187 patiënten tot 24 weken, een > 4-voudige verminderde gevoeligheid voor enfuvirtide in vergelijking met de corresponderende monsters van voor de behandeling.
Of these, 185 (98.9%) env genes carried specific substitutions in region of aa 36 - 45 of gp41.
Hiervan droegen 185 (98,9%) env genen, specifieke substituties in de regio’ s van aminozuur 36 – 45 van gp41.
The substitutions observed in decreasing frequency were at aa positions 38, 43, 36, 40, 42 and 45.
De waargenomen substituties bevonden zich in afnemende frequentie op aminozuurposities 38, 43, 36, 40, 42 en 45.
Specific single substitutions at these residues in gp41 each resulted in a range of decreases from baseline in recombinant viral susceptibility to enfuvirtide.
Specifieke enkelvoudige substituties op deze residuen van gp41 resulteerden elk in een aantal verminderingen in recombinant virale gevoeligheid voor enfuvirtide ten opzichte van de uitgangswaarde.
The geometric mean changes ranged from 15.2 fold for V38M to 41.6 fold for V38A.
De belangrijkste geometrische veranderingen varieerden van 15,2- voudig voor V38M tot 41,6-voudig voor V38A.
There were insufficient examples of multiple substitutions to determine any consistent patterns of substitutions or their effect on viral susceptibility to enfuvirtide.
Er waren onvoldoende voorbeelden van meervoudige substituties om enig consistent patroon van substituties of om hun effect op virale gevoeligheid voor enfuvirtide te bepalen.
The relationship of these substitutions to in vivo effectiveness of enfuvirtide has not been established.
De relatie van deze substituties tot de in vivo effectiviteit van enfuvirtide is niet vastgesteld.
Decrease in viral sensitivity was correlated to the degree of pre-treatment resistance to background therapy.
Vermindering in virale gevoeligheid was gecorreleerd aan de mate van resistentie tegen achtergrondtherapie vóór de behandeling.
(See Table 5)
(zie tabel 5).
Cross-resistance:
Kruisresistentie:
Due to its novel viral target enfuvirtide is equally active in vitro against both wild- type laboratory and clinical isolates and those with resistance to 1, 2 or 3 other classes of antiretrovirals (nucleoside reverse transcriptase inhibitors, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors and protease inhibitors).
Vanwege het nieuwe virale target is enfuvirtide in vitro even actief tegen laboratorium en klinische wildtype isolaten als tegen isolaten met resistentie tegen middelen uit 1, 2 of 3 andere antiretrovirale klassen (nucleoside reverse transcriptase remmers, non-nucleoside reverse transcriptase remmers en proteaseremmers).
Conversely, mutations in aa 36-45 of gp41 which give resistance to enfuvirtide would not be expected to give cross resistance to other classes of antiretrovirals.
De verwachting is ook niet dat mutaties in aminozuren 36-45 van gp41 die resistentie geven tegen enfuvirtide, kruisresistentie geven tegen andere klassen van antiretrovirale middelen.
Clinical Pharmacodynamic data
Klinische farmacodynamische gegevens
Studies in Antiretroviral Experienced Patients:
Studies bij met antiretrovirale middelen voorbehandelde patiënten:
The clinical activity of Fuzeon (in combination with other antiretroviral agents) on plasma HIV RNA levels and CD4 counts have been investigated in two randomised, multicentre, controlled studies (TORO 1 and TORO 2) of Fuzeon of 48 weeks duration.
Het klinische effect van Fuzeon (in combinatie met andere antiretrovirale middelen) op plasma HIV RNA spiegels en CD4 aantallen werd in twee gerandomiseerde, multi-center, gecontroleerde studies van Fuzeon (TORO-1 en TORO-2) gedurende 48 weken, onderzocht.
995 patients comprised the intent-to-treat population.
995 patiënten behoren tot de intent-to-treat populatie.
Patient demographics include a median baseline HIV-1 RNA of 5.2 log10 copies/ ml and 5.1 log10 copies/ ml and median baseline CD4 cell count of 88 cells/ mm3 and 97 cells/ mm3 for Fuzeon + OB and OB, respectively.
Patiënten demografie heeft een mediaan baseline HIV-1 RNA van 5.2 log10 kopieën/ml en 5,1 log10 kopieën/ml en een mediaan baseline CD4 cellen aantal van 88 cellen / mm3 en 97 cellen/mm3 respectievelijk voor Fuzeon + OB en voor OB.
Patients had prior exposure to a median of 12 antiretrovirals for a median of 7 years.
Patiënten waren voorbehandeld met een mediaan aantal van 12 antiretrovirale middelen en voor een mediane duur van 7 jaar.
All patients received an optimised background (OB) regimen consisting of 3 to 5 antiretroviral agents selected on the basis of the patient's prior treatment history, as well as baseline genotypic and phenotypic viral resistance measurements.
Alle patiënten kregen een geoptimaliseerd achtergrond (OB) regime bestaande uit 3 tot 5 antiretrovirale middelen geselecteerd op basis van de behandelinggeschiedenis van de patiënt en op basis van genotypische en fenotypische resistentie bepalingen.
The proportion of patients achieving viral load of < 400 copies/ ml at week 48 was 30.4% among patients on the Fuzeon+OB regimen compared to 12% among patients receiving OB regimen only.
8 Het deel van de patiënten met < 400 kopieën / ml in week 48 was 30,4% onder patiënten op de Fuzeon + OB regime in vergelijking met 12% onder de patiënten op OB regime alleen.
(see Table 4)
De gemiddelde toename in CD4 celaantal was groter bij de patiënten op de Fuzeon + OB regime dan bij de patiënten op OB regime alleen (zie tabel 4).
8 Table 4
Tabel 4:
Outcomes of Randomised Treatment at Week 48 (Pooled Studies TORO 1 and TORO 2, ITT)
Resultaten van gerandomiseerde behandeling op week 48 (gecombineerde studies TORO 1 en TORO 2, ITT)
p-value
p-waarde
Difference Confidence Interval
sverschil vertrouwen sinterval
HIV-1 RNA Log Change from baseline (log10 copies/ ml)*
HIV-1 RNA Log verandering t.o.v. baseline (log10 kopieën/ml) *
-1.48
-1.48
-0.63
-0.63
LSM -1.073, - < .0001 -0.85 0.628
LSM -1.073, - -0.85 0.628
CD4+ cell count Change from baseline (cells/ mm3)#
CD4+ cel aantal
LSM 25.1, 67.8 < .0001 46.4
25.1, 67.8 < .0001
HIV RNA > 1 log below Baseline**
HIV RNA > 1 log daling t.o.v. baseline * *
247 (37.4%)
247 (37.4%)
57 (17.1%)
57 (17.1%)
Odds Ratio 2.16, 4.20 < .0001 3.02
2.16, 4.20 < .0001
HIV RNA < 400 copies/ ml**
HIV RNA < 400 kopieën/ml * *
40 (12.0%) Odds Ratio 2.36, 5.06 < .0001 3.45
40 (12.0%) verschil
HIV RNA < 50 copies/ ml
HIV RNA < 50 kopieën/ml
26 (7.8%) Odds Ratio 1.76, 4.37 < .0001 2.77
26 (7.8%) verschil
Discontinued due to adverse reactions/ intercurrent † illness/ labs
Behandelingsstop door bijwerkingen/intercurrente † ziekte/labs
Discontinued due to injection † site reactions
Behandelingsstop door † injectieplaats reacties
Discontinued due to other †φ § reasons
Behandelingsstop om andere †φ § redenen
* Based on results from pooled data of TORO 1 and TORO 2 on ITT population, week 48 viral load for subjects who were lost to follow-up, discontinued therapy, or had virological failure replaced by their last observation (LOCF). # Last value carried forward. ** M-H test:
* Gebaseerd op resultaten van gecombineerde TORO 1 en TORO 2 studies op ITT populatie.
Discontinuations or virological failure considered as failures. † Percentages based on safety population Fuzeon+background (N=663) and background (N=334).
48 weken virale load voor personen kwijtgeraakt aan follow-up, afgebroken therapie, of hadden virologisch falen vervangen door hun laatste observatie (LOCF). # Laatste waarden carried forward. * * M-H test: behandeling gestopt of virologisch falen gezien als falers. † Percentages gebaseerd op Fuzeon + OB (N=663) en OB (N=334) groepen.
Denominator for non-switch patients:
Noemer voor non-switch patiënten:
N=112. φ As per the judgment of the investigator. § Includes discontinuations from loss to follow-up, treatment refusal, and other reasons.
N=112. φ Volgens het oordeel van de onderzoeker. § Bevat behandelingsstop door verlies voor follow-up, weigering van behandeling en andere redenen.
Fuzeon+OB therapy was associated with a higher proportion of patients reaching < 400 copies/ ml (or < 50 copies/ ml) across all subgroups based on baseline CD4, baseline HIV-1 RNA, number of prior antiretrovirals (ARVs) or number of active ARVs in the OB regimen.
Fuzeon + OB therapie werd geassocieerd met een groter deel patiënten die < 400 kopieën/ml (of < 50 kopieën / ml) bereikten ten opzichte van alle subgroepen op baseline CD4, baseline HIV-1 RNA, aantal vorige antiretrovirale (ARVs) of het aantal actieve ARVs in het OB regime.
(see Table 5)
Echter patiënten met baseline CD4 > 100 cellen/mm3, baseline HIV-1 RNA < 5.0 log10 kopieën/ml, ≤ 10 eerdere AVR’ s, en/of andere actieve ARV’ s in hun OB regime bereiken eerder een HIV-1 RNA van < 400 kopieën/ml (of < 50 kopieën/ml) in een van beide behandelingen (zie tabel 5).
9 Table 5
9 Tabel 5:
Proportion of Patients achieving < 400 copies/ ml and < 50 copies/ ml at Week 48 by subgroup (pooled TORO 1 and TORO 2, ITT)
Deel van de patiënten met < 400 kopieën/ml en < 50 kopieën/ml in week 48 per subgroep (gecombineerd (TORO 1 en TORO 2, ITT) Subgroepen
Subgroups
HIV-1 RNA < 400 kopieën/ml
HIV-1 RNA < 400 copies/ ml HIV-1 RNA < 50 copies/ ml
HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml
BL HIV-1 RNA < 5.0 log101 copies/ ml BL HIV-1 RNA ≥ 5.0 log101 copies/ ml
Baseline HIV-1 RNA < 5.0 log101 kopieën/ml
118/ 269 (43.9%) 83/ 392 (21.2%)
118/269 (43.9%)
26/ 144 77/ 269 (18.1%) (28.6%) 14/ 190 44/ 392 (7.4%) (11.2%)
26/144 77/269 (18.1%) (28.6%)
18/ 144 (12.5%) 8/ 190 (4.2%)
18/144 (12.5%)
Total prior ARVs ≤ 101 Total prior ARVs > 101
Baseline HIV-1 RNA ≥ 5.0 log101 kopieën / ml
100/ 215 (46.5%) 101/ 446 (22.6%)
83/392 (21.2%)
19/ 120 (15.8%) 7/ 214 (3.3%)
14/190 44/392 (7.4%) (11.2%)
(3.5%) 34/ 194
8/190 (4.2%)
background1,2 ≥ 2 Active ARVs in
Totaal eerdere ARVs ≤ 101 Totaal eerdere ARVs > 101 0 Actieve ARVs in achtergrond1,2 1 Actieve ARV in OB1,2 ≥ 2 Actieve ARVs in OB1,2 1
(28.9%) 130/ 344
100/215 (46.5%) 101/446 (22.6%) 9/112 (8.0%) 56/194 (28.9%) 130/344 (37.8%)
(7.4%) 32/ 183
29/120 64/215 (24.2%) (29.8%) 11/214 57/446 (5.1%) (12.8%) 0/53 4/112 (0%) (3.5%) 7/95 34/194 (7.4%) (17.5%) 32/183 77/334 (17.5%) (22.4%)
(17.5%) 77/ 334
19/120 (15.8%) 7/214 (3.3%) 0/53 (0%) 3/95 (3.2%) 22/183 (12.0%)
Discontinuations or virological failures considered as failures.
Behandeling gestopt of virologisch falen wordt beschouwd als falers.
2 Based on GSS score.
2 Gebaseerd op GSS score.
The pharmacokinetic properties of enfuvirtide have been evaluated in HIV-1-infected adult and paediatric patients.
De farmacokinetische gegevens van enfuvirtide zijn onderzocht bij HIV-1 geïnfecteerde volwassenen en kinderen.
The absolute bioavailability after subcutaneous administration of enfuvirtide 90 mg in the abdomen was 84.3 ± 15.5%.
De absolute biologische beschikbaarheid na subcutane toediening van enfuvirtide 90 mg in de buik was 84,3 ± 15,5%.
Mean (± SD) Cmax was 4.59 ± 1.5 μ g/ ml, AUC was 55.8 ± 12.1 μ g*hr/ ml The subcutaneous absorption of enfuvirtide is proportional to the administered dose over the 45 to 180 mg dose range.
De subcutane absorptie van enfuvirtide is evenredig aan de toegediende dosis voor het doseringsgebied van 45 tot 180 mg.
Subcutaneous absorption at the 90 mg dose is comparable when injected into abdomen, thigh or arm.
De subcutane absorptie bij de 90 mg dosis is vergelijkbaar wanneer het geïnjecteerd wordt in buik, dijbeen of bovenarm.
In four separate studies (N = 9 to 12) the mean steady state trough plasma concentration ranged from 2.6 to 3.4 μ g/ ml.
In vier afzonderlijke studies (N=9 tot 12) varieerde de gemiddelde steady state plasma dalspiegel van 2,6 tot 3,4 μ g/ml.
The steady state volume of distribution with intravenous administration of a 90 mg dose of enfuvirtide was 5.5 ± 1.1 l.
Het steady state verdelingsvolume was met intraveneuze toediening van een 90 mg dosis enfuvirtide 5,5 ± 1,1 liter.
Enfuvirtide is 92% bound to plasma proteins in HIV infected plasma over a plasma concentration range of 2 to 10 μ g/ ml.
Enfuvirtide is voor 92% gebonden aan plasma-eiwitten in HIV-geïnfecteerd plasma over een plasmaspiegelbereik van 2 tot 10 μ g/ml.
It is bound predominantly to albumin and to a lower extent to α -1 acid glycoprotein.
Het is voornamelijk gebonden aan albumine en in mindere mate aan α -1 zuur glycoproteïne.
In in vitro studies, enfuvirtide was not displaced from its binding sites by other medicinal products, nor did enfuvirtide displace other medicinal products from their binding sites.
In in vitro studies werd enfuvirtide niet door andere geneesmiddelen van zijn bindingsplaats verdrongen.
In HIV patients, enfuvirtide levels in the cerebrospinal fluid have been reported to be negligible.
Bovendien verdrong enfuvirtide andere geneesmiddelen niet van hun bindingsplaats.
As a peptide, enfuvirtide is expected to undergo catabolism to its constituent amino acids, with subsequent recycling of the amino acids in the body pool.
Omdat enfuvirtide een peptide is, wordt verwacht dat het wordt afgebroken tot zijn afzonderlijke aminozuren met vervolgens hergebruik van de aminozuren in het lichaam.
In vitro human microsomal studies and in in vivo studies indicate that enfuvirtide is not an inhibitor of CYP450 enzymes.
In vitro humane microsomale studies en in vivo studies tonen aan dat enfuvirtide geen remmer is van CYP450 enzymen.
In in vitro human microsomal and hepatocyte studies, hydrolysis of the amide group of the C-terminus amino acid, phenylalanine results in a deamidated metabolite and the formation of this metabolite is not NADPH dependent.
In in vitro humane microsomale en hepatocytaire studies resulteert de hydrolyse van de amide groep van het C-terminale aminozuur fenylalanine in een gedeamideert metaboliet en de vorming van deze metaboliet is onafhankelijk van NADPH.
This metabolite is detected in human plasma following administration of enfuvirtide, with an AUC ranging from 2.4 to 15% of the enfuvirtide AUC.
Deze metaboliet wordt na toediening van enfuvirtide gedetecteerd in humaan plasma met een AUC variërend van 2,4 tot 15% van de enfuvirtide AUC.
Clearance of enfuvirtide after intravenous administration 90 mg was 1.4 ± 0.28 l/ h and the elimination half-life was 3.2 ± 0.42 h.
De klaring van enfuvirtide na intraveneuze toediening van 90 mg was 1,4 ± 0,28 l/uur en de eliminatiehalfwaardetijd was 3,2 ± 0,42 uur.
Following a 90 mg subcutaneous dose of enfuvirtide the
Na een 90 mg subcutane dosis enfuvirtide is de
10 half-life of enfuvirtide is 3.8 ± 0.6 h.
10 eliminatiehalfwaardetijd van enfuvirtide 3,8 ± 0,6 uur.
Mass balance studies to determine elimination pathway(s) of enfuvirtide have not been performed in humans.
Bij mensen zijn geen massabalansstudies uitgevoerd om de eliminatieroutes van enfuvirtide te bepalen.
Hepatic Insufficiency:
Leverinsufficiëntie:
The pharmacokinetics of enfuvirtide have not been studied in patients with hepatic impairment.
De farmacokinetiek van enfuvirtide is niet bestudeerd bij patiënten met een verminderde leverfunctie.
Renal Insufficiency:
Klinisch relevante nierinsufficiëntie:
Analysis of plasma concentration data from patients in clinical trials indicated that the clearance of enfuvirtide is not affected to any clinically relevant extent in patients with mild to moderate renal impairment.
Analyse van plasmaspiegel-gegevens van patiënten in klinische studies toonde aan dat de klaring van enfuvirtide niet in klinisch relevante mate beïnvloed wordt bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis.
In a renal impairment study AUC of enfuvirtide was increased on average by 43-62% in patients with severe or end stage renal disease compared to patients with normal renal function.
Uit een onderzoek bij mensen met nierinsufficiëntie bleek dat de AUC van enfuvirtide gemiddeld met 43-62% toenam bij patiënten met ernstige of eind stadium nierinsufficiëntie, vergeleken met patiënten met een normale nierfunctie.
Hemodialysis did not significantly alter enfuvirtide clearance.
Hemodialyse had geen significant effect op de klaring van enfuvirtide.
Less than 13% of the dose was removed during hemodialysis.
Minder dan 13% van de dosis werd verwijderd tijdens hemodialyse.
No dose adjustment is required for patients with impaired renal function.
Het is niet nodig de dosis aan te passen bij patiënten met nierinsufficiëntie.
The pharmacokinetics of enfuvirtide have not been formally studied in elderly patients over 65 years of age.
De farmacokinetiek van enfuvirtide is niet formeel onderzocht bij patiënten ouder dan 65 jaar.
Gender and Weight:
Geslacht en gewicht:
Analysis of plasma concentration data from patients in clinical trials indicated that the clearance of enfuvirtide is 20% lower in females than males irrespective of weight and is increased with increased body weight irrespective of gender (20% higher in a 100 kg and 20% lower in a 40 kg body weight patient relative to a 70 kg reference patient).
De klaring is verhoogd met toenemend lichaamsgewicht onafhankelijk van het geslacht (20% hoger bij een patiënt van 100 kg en 20% lager bij een patiënt van 40 kg in vergelijking met een patiënt van 70 kg).
However, these changes are not clinically significant and no dose adjustment is required.
Deze veranderingen zijn echter niet klinisch significant en een dosisaanpassing is niet vereist.
Analysis of plasma concentration data from patients in clinical trials indicated that the clearance of enfuvirtide was not different in Afro-Americans compared to Caucasians.
Analyse van plasmaspiegelgegevens van patiënten in klinische studies toonde aan dat de klaring van enfuvirtide niet anders was bij Afro-Amerikanen dan bij Kaukasiërs.
Other PK studies suggest no difference between Asians and Caucasians after adjusting exposure for body weight.
Andere PK studies suggereren dat er geen verschil is tussen Aziaten en Kaukasiërs na aanpassing van de blootstelling voor het lichaamsgewicht.
The pharmacokinetics of enfuvirtide have been studied in 37 paediatric patients.
De farmacokinetiek van enfuvirtide is bestudeerd bij 37 kinderen.
A dose of 2 mg/ kg bid (maximum 90 mg bid) provided enfuvirtide plasma concentrations similar to those obtained in adult patients receiving 90 mg bid dosage.
Een dosis van 2 mg/kg bid (maximum 90 mg bid) leverde plasmaspiegels van enfuvirtide op die vergelijkbaar zijn met de waarden die verkregen zijn bij volwassen patiënten die een 90 mg bid dosering kregen.
In 25 paediatric patients ranging in age from 5 to 16 years and receiving the 2 mg/ kg bid dose into the upper arm, anterior thigh or abdomen, the mean steady-state AUC was 54.3 ± 23.5 μ g*h/ ml, Cmax was 6.14 ± 2.48 μ g/ ml, and Ctrough was 2.93 ± 1.55 μ g/ ml.
Bij 25 kinderen variërend in de leeftijd van 5 tot 16 jaar die een dosis van 2 mg/kg bid kregen in bovenarm, dijbeen of buik was de gemiddelde steady state AUC 54,3 ± 23,5 μ g*uur/ml, Cmax was 6,14 ± 2,48 μ g/ml, en Cdal was 2,93 ± 1,55 μ g/ml.
Non-clinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, repeated dose toxicity, genotoxicity and late embryonal development.
Deze gegevens zijn afkomstig uit conventionele studies op het gebied van veiligheidsfarmacologie, toxiciteit bij herhaalde dosering, genotoxiciteit en laat-embryonale ontwikkeling.
Long-term animal carcinogenicity studies have not been performed.
Lange termijn carcinogeniciteitsstudies bij dieren zijn niet uitgevoerd.
Studies in guinea pigs indicated a potential for enfuvirtide to produce delayed contact hypersensitivity.
Onderzoeken bij cavia’ s tonen aan dat enfuvirtide mogelijk contactovergevoeligheid van het vertraagde type kan veroorzaken.
In a rat model on the resistance to influenza infection, an impairment of IFN-γ production was observed.
Bij een ratmodel naar de weerstand tegen influenza-infectie is een vermindering van de IFN- γ productie waargenomen.
The resistance to influenza and streptococcal infection in rats was only weakly compromised.
De weerstand tegen influenza en streptokokkeninfectie bij ratten was slechts matig onderdrukt.
The clinical relevance of these findings is unknown.
De klinische relevantie van deze bevindingen is niet bekend.
Powder Sodium carbonate Mannitol Sodium hydroxide Hydrochloric Acid
Poeder Natriumcarbonaat Mannitol Natrium hydroxide Zoutzuur
11 Solvent Water for Injections
Oplosmiddel Water voor injecties
This medicinal product must not be mixed with other medicinal products except those mentioned in section 6.6.
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen dan met die vermeld zijn onder rubriek 6.6.
Powder 3 years
Poeder 3 jaar
Solvent 3 years
Oplosmiddel 3 jaar
Shelf life after reconstitution After reconstitution:
Houdbaarheid na reconstitutie.
Store in a refrigerator (2°C – 8°C).
Na reconstitutie:
Chemical and physical in-use stability has been demonstrated for 48 hours at 5°C when protected from light.
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C) Chemische en fysische stabiliteit tijdens gebruik is aangetoond voor 48 uur bij 5 ° C wanneer het beschermd wordt tegen licht.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 2°C to 8°C, unless reconstitution has taken place in controlled and validated aseptic conditions.
Deze zijn gewoonlijk niet langer dan 24 uur bij 2 ° C-8 ºC, tenzij reconstitutie heeft plaats gevonden onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden.
Powder Keep the vial in the outer carton in order to protect from light.
Poeder De flacon in de buitenverpakking bewaren ter bescherming tegen licht.
For storage conditions of the reconstituted medicinal product, see section 6.3.
Voor bewaarcondities van het opgeloste geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
Solvent This medicinal product does not require any special storage conditions.
Oplosmiddel Voor dit geneesmiddel is er geen speciale bewaartemperatuur.
Powder Vial:
Poeder Flacon:
Seal:
3 ml flacon, kleurloos glas type I lyofilisaat stop, rubber (latex vrij) aluminium afdichting met afwipdopje
Solvent
Oplosmiddel
Closure:
Sluiting:
Seal:
Afdichting:
2 ml vial, colourless glass type 1 rubber stopper (latex free) aluminum seal with flip-off cap
2 ml flacon, kleurloos glas type I rubberen stop (latex vrij) aluminium afdichting met afwipdopje
Pack sizes
12 Verpakkingsgrootten
Pack 1 60 vials powder for solution for injection 60 vials solvent 60 3 ml syringes 60 1 ml syringes 180 alcohol swabs
Verpakking 1 60 flacons poeder voor oplossing voor injectie 60 flacons oplosmiddel 60 3 ml injectiespuiten 60 1 ml injectiespuiten 180 alcoholdoekjes
12 Pack 2 60 vials powder for solution for injection 60 vials solvent
Verpakking 2 60 flacons poeder voor oplossing voor injectie 60 flacons oplosmiddel
Any unused product should be disposed of in accordance with local requirements.
Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Patients should be instructed on the use and administration of Fuzeon by a healthcare professional before using for the first time.
Patiënten dienen voor het eerste gebruik van Fuzeon door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg geïnstrueerd te worden over het gebruik en toediening van Fuzeon.
Fuzeon must only be reconstituted with 1.1 ml of Water for Injections.
Fuzeon dient alleen gereconstitueerd te worden met 1,1 ml water voor injecties.
Patients must be instructed to add the water for injections and then gently tap the vial with their fingertip until the powder begins to dissolve.
Patiënten moeten geïnstrueerd worden om het water voor injecties toe te voegen en dan zachtjes met de top van hun vinger tegen de flacon te tikken totdat het poeder begint op te lossen.
They must never shake the vial or turn it upside down to mix— this will cause excessive foaming.
Dit veroorzaakt overmatig schuimen.
After the powder begins to dissolve they can set the vial aside to allow it to completely dissolve.
Nadat het poeder begint op te lossen, kunnen ze de flacon opzij zetten om het poeder volledig te laten oplossen.
The powder may take up to 45 minutes to dissolve into solution.
Het kan tot 45 minuten duren totdat het poeder opgelost is in de oplossing.
The patient can gently roll the vial between their hands after adding the water for injections until it is fully dissolved and this may reduce the time it takes for the powder to dissolve.
De flacon mag door de patiënt voorzichtig tussen de handen gerold worden na het toevoegen van het water voor injectie tot het volledig is opgelost en dit kan de tijd verkorten die nodig is om het poeder op te lossen.
Before the solution is withdrawn for administration, the patient should inspect the vial visually to ensure that the contents are fully in solution, and that the solution is clear and without bubbles or particulate matter.
Voordat de oplossing opgezogen wordt voor de toediening, moet de patiënt de flacon met het oog inspecteren om er zeker van te zijn dat de inhoud volledig is opgelost, helder is en vrij van luchtbellen of deeltjes.
If there is evidence of particulate matter, the vial must not be used and should be discarded or returned to the pharmacy.
Als er aanwijzingen zijn voor deeltjes dient de flacon niet gebruikt te worden en dient deze weggegooid te worden of geretourneerd aan de apotheek.
The solvent vials contain 2 ml Water for Injections, of which 1.1 ml must be withdrawn for the reconstitution of the powder.
De flacons met oplosmiddel bevatten 2 ml water voor injecties, waarvan 1,1 ml opgezogen moet worden voor reconstitutie van het poeder.
Patients should be instructed to discard the remaining volume in the solvent vials.
Patiënten dienen er op gewezen te worden dat het restant in de flacons met oplosmiddel weggegooid dient te worden.
Fuzeon contains no preservative.
Fuzeon bevat geen conserveermiddel.
Once reconstituted, the solution should be injected immediately.
Eenmaal gereconstitueerd dient de oplossing onmiddellijk geïnjecteerd te worden.
If the reconstituted solution cannot be injected immediately, it must be kept refrigerated until use and used within 24 hours.
Deze oplossing moet dan binnen 24 uur gebruikt worden.
Refrigerated reconstituted solution should be brought to room temperature before injection.
Gekoelde gereconstitueerde oplossing moet vóór injectie op kamertemperatuur gebracht worden.
1 ml of the reconstituted solution should be injected subcutaneously in the upper arm, abdomen or anterior thigh.
1 ml van de gereconstitueerde oplossing dient subcutaan geïnjecteerd te worden in bovenarm, buik of dijbeen.
The injection should be given at a site different from the preceding injection site and where there is no current injection site reaction.
De injectie dient gegeven te worden op een andere plaats dan de vorige injectie en op een plaats waar op het moment van injectie geen injectieplaatsreactie is opgetreden.
A vial is suitable for single use only; unused portions must be discarded.
Ongebruikte porties dienen weggegooid te worden.
EU/ 1/ 03/ 252/ 001-002
EU/1/03/252/001-002
Date of last renewal:
Datum van laatste vernieuwing:
27 May 2003 DD-MM-YY
27 mei 2003
Detailed information on this medicinal product is available on the web site of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Gedetailleerde informatie over dit product is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu
Fuzeon 90 mg/ ml powder for solution for injection
Fuzeon 90 mg/ml poeder voor oplossing voor injectie
(see section 5.1).
Fuzeon is geïndiceerd, in combinatie met andere antitretrovirale middelen, voor de behandeling van HIV-1 geïnfecteerde patiënten, die eerder behandeld zijn en waarbij behandelingsregimes met tenminste één geneesmiddel uit elk van de antiretrovirale geneesmiddelklassen van proteaseremmers, non-nucleoside reverse transcriptaseremmers en nucleoside reverse transcriptaseremmers gefaald hebben of die intolerant zijn voor eerder gebruikte antiretrovirale behandelcombinaties (zie rubriek 5.1).
In deciding on a new regimen for patients who have failed an antiretroviral regimen, careful consideration should be given treatment history of the individual patient and the patterns of mutations associated with different drugs.
Bij het vaststellen van een nieuw regime voor patiënten bij wie een antiretroviraal regime gefaald heeft, dienen de behandelingsgeschiedenis van de individuele patiënten en de patronen van mutaties geassocieerd met verschillende middelen zorgvuldig in overweging te worden genomen.
(See sections 4.4 and 5.1).
Indien beschikbaar is het testen van resistentie van toepassing (zie rubriek 4.4 en 5.1).
In clinical trials the dosage regimen in Table 1 below was used:
In lopende klinische onderzoeken werd het doseringsschema gebruikt zoals weergegeven in tabel 1 hieronder.
15 Table 1:
15 Tabel 1:
No data are available to establish a dose recommendation for patients with hepatic impairment (See sections 4.4 and 5.2).
Er zijn geen gegevens beschikbaar om een dosisaanbeveling te geven voor patiënten met een verminderde leverfunctie (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Please also refer to the respective summary of product characteristics of the other antiretroviral medicinal products used in the combination.
Raadpleeg ook de samenvatting van de productkenmerken van de andere antiretrovirale geneesmiddelen die in de combinatie gebruikt worden.
(See section 5.1)
Evenals bij andere antiretrovirale middelen dient enfuvirtide optimaal gecombineerd te worden met andere antiretrovirale middelen waarvoor het virus van de patiënt gevoelig is (zie rubriek 5.1)
Patients must be advised that antiretroviral therapies including enfuvirtide have not been proved to prevent the risk of transmission to HIV to others through sexual contact or blood contamination.
Patiënten dienen op de hoogte gebracht te worden dat het niet bewezen is dat antiretrovirale therapieën waaronder enfuvirtide het risico van overdracht van HIV aan anderen middels seksueel contact of bloedbesmetting kan voorkomen.
Patients should also be informed that Fuzeon is not a cure for HIV-1 infection.
Patiënten dienen ook op de hoogte gebracht te worden dat Fuzeon geen genezing biedt voor een HIV-1 infectie.
Hypersensitivity reactions have occasionally been associated with therapy with enfuvirtide and in rare cases hypersensitivity reactions have recurred on re-challenge.
Overgevoeligheidsreacties zijn in enkele gevallen geassocieerd met behandeling met enfuvirtide en in zeldzame gevallen keerde de overgevoeligheid terug bij hernieuwd gebruik.
Patients developing signs/ symptoms of a systemic hypersensitivity reaction should discontinue enfuvirtide treatment and should seek medical evaluation immediately.
Patiënten die tekenen/symptomen van een systemische overgevoeligheidsreactie ontwikkelen moeten stoppen met de enfuvirtide behandeling en zij moeten onmiddellijk medisch onderzocht worden.
16 antiretroviral therapy are at an increased risk for severe and potentially fatal hepatic adverse events.
De veiligheid en werkzaamheid van enfuvirtide is niet specifiek bestudeerd bij patiënten met significante onderliggende leveraandoeningen.
Administration of Fuzeon to non-HIV-1 infected individuals may induce anti-enfuvirtide antibodies that cross-react with HIV gp-41.
Toediening van Fuzeon aan niet HIV-1-geïnfecteerde personen kan antilichamen tegen enfuvirtide induceren die kruisreageren met HIV gp41.
This may result in a false positive HIV test with the anti-HIV ELISA test.
Dit kan resulteren in een vals-positieve HIV-test met de anti-HIV-ELISA test.
(See sections 4.2 and 5.2).
Fuzeon dient bij deze patiënten met voorzichtigheid gebruikt te worden (zie rubrieken 4.2 en 5.2).
In an in-vivo human metabolism study enfuviritide, at the recommended dose of 90 mg twice daily, did not inhibit the metabolism of substrates by CYP3A4 (dapsone), CYP2D6 (debrisoquine), CYP1A2 (caffeine), CYP2C19 (mephenytoin), and CYP2E1 (chlorzoxazone).
In een in vivo humane metabolisme studie werd door enfuvirtide, in de aanbevolen dosering van 90 mg tweemaal daags, het metabolisme van substraten van CYP3A4 (dapson), CYP2D6 (debrisokine), CYP1A2 (caffeïne), CYP2C19 (mefenytoïne) en CYP2E1 (chlorzoxazone) niet geremd.
Enfuvirtide should be used during pregnancy only if the potential benefit justifies the potential risk to the foetus.
17 worden tijdens de zwangerschap indien het potentiële voordeel opweegt tegen het risico voor de foetus.
17 4.7 Effects on ability to drive and use machines
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
There is no evidence that enfuviritide may alter the patient’ s ability to drive and use machines, however, the adverse event profile of enfuvirtide should be taken into account.
Er is geen bewijs dat enfuvirtide de rijvaardigheid van de patiënt en het vermogen om machines te bedienen kan veranderen.
(See section 4.8)
Het bijwerkingenprofiel van enfuvirtide dient echter in overweging te worden genomen (zie rubriek 4.8)
Safety results are expressed as the number of patients with an adverse reaction per 100 patient-years of exposure (except for injection site reactions).
Veiligheidsresultaten zijn uitgedrukt in aantal patiënten met een reactie per 100 patiënt-jaren blootstellingsduur (met uitzondering van reacties op de plaats van injectie).
Backgrounda 96.1%
+ geoptimali- seerde achtergronda
Erythema Induration Nodules and cysts Pruritus Ecchymosis a Any severity grade. b
Pijn/ongemak Erytheem Verharding Knobbeltjes en cysten Pruritus Ecchymosis a alle graderingen van ernst. b
Grade 3= severe pain requiring analgesics (or narcotic analgesics for ≤ 72 hours) and/ or limiting usual activities; Grade 4= severe pain requiring hospitalisation or prolongation of hospitalisation, resulting in death, or persistent or significant disability/ incapacity, or life- threatening, or medically significant. c Grade 3= ≥ 50 mm but < 85 mm average diameter; Grade 4= ≥ 85 mm average diameter. d Grade 3= ≥ 25 mm but< 50 mm average diameter; Grade 4= ≥ 50 mm average diameter. e Grade 3= ≥ 3 cm; Grade 4= If draining. f Grade 3= refractory to topical treatment or requiring oral or parenteral treatment; Grade 4= not defined. g Grade 3= > 3 cm but ≤ 5 cm; Grade 4= > 5 cm.
Graad 3 = ernstige pijn die pijnstillers vereiste (of verdovende pijnstillers ≤ 72 uur) en/of normale activiteiten beperkte; Graad 4=ernstige pijn die ziekenhuisopname of verlenging van ziekenhuisopname vereist, die resulteert in overlijden of blijvende of significante invaliditeit, die levensbedreigend is, of die medisch significant is. c Graad 3 = ≥ 50 mm maar < 85 mm gemiddelde diameter; Graad 4 = ≥ 85 mm gemiddelde diameter. d Graad 3 = ≥ 25 mm maar < 50 mm gemiddelde diameter; Graad 4 = ≥ 50 mm gemiddelde diameter. e Graad 3 = ≥ 3 cm; Graad 4 = indien drainage. f Graad 3 = ongevoelig voor plaatselijke behandeling of orale of parenterale behandeling vereisend; Graad 4 = niet gedefinieerd. g Graad 3 = > 3 cm maar ≤ 5 cm; Graad 4 = > 5 cm.
The addition of Fuzeon to background antiretroviral therapy generally did not increase the frequency or severity of most adverse reactions.
De toevoeging van Fuzeon aan antiretrovirale achtergrondtherapie verhoogde in het algemeen niet de frequentie of de ernst van de meeste bijwerkingen.
The most frequently reported events occurring in the TORO 1 and TORO 2 studies were diarrhoea (38 versus 73 patients with event per 100 patient years for Fuzeon + OB versus OB) and nausea (27 versus 50 patients with event per 100 patient years for Fuzeon + OB versus OB).
18 bijwerkingen in de TORO 1 en TORO 2 studies, waren diarree (38 versus 73 patiënten met deze bijwerking per 100 patiënt-jaren voor Fuzeon + OB versus OB) en misselijkheid (27 versus 50 patiënten met deze bijwerking per 100 patiënt-jaren voor Fuzeon + OB versus OB).
Most adverse reactions were of mild or moderate intensity.
De meeste bijwerkingen waren van milde of matige intensiteit.
18 Blood and Lymphatic System Disorders Common: - lymphadenopathy.
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Vaak: lymfadenopathie.
Common: - hypoaesthesia, disturbance in attention, tremor.
Vaak:, hypoesthesie, concentratiestoornis, tremor.
In addition there have been a small number of hypersensitivity reactions attributed to enfuvirtide and in some cases recurrence has occurred upon re-challenge.
Bovendien zijn er een klein aantal overgevoeligheidsreacties toegeschreven aan enfuvirtide en in enkele gevallen kwamen deze na hernieuwde blootstelling terug.
(See section 4.4)
(zie rubriek 4.4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
19 Bij met HIV geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties voordoen (zie sectie 4.4).
Through week 48, eosinophilia [greater than the Upper Limit
De meerderheid van de patiënten had geen verandering in de toxiciteitsgraad van een laboratoriumparameter gedurende de studie, behalve voor de patiënten die in Tabel 3 genoemd zijn.
19 of Normal of > 0.7 x 109/ l] occurred at a higher rate amongst patients in the Fuzeon containing group (12.4 patients with event per 100 patient-years) compared with OB alone regimen (5.6 patients with event per 100 patient-years).
Tot en met week 48 eosinofilie, [hoger dan de bovengrens van normaal (ULN) van > 0,7 x 109/l] kwam voor in een hoger mate onder patiënten in de Fuzeon + OB groep (12,4 patiënten met deze bijwerking per 100 jaar patiënt-jaren) in vergelijking met patiënten de OB groep alleen (5,6 patiënten met deze bijwerking per 100 patiënt-jaren).
These patients did not experience any adverse reactions that were not seen with the recommended dose.
Deze patiënten ondervonden geen bijwerkingen die niet met de aanbevolen dosis gezien werden.
He did not experience an adverse reaction as a result.
Hij heeft daarvan geen bijwerkingen ondervonden.
20 In Vitro resistance to enfuvirtide:
In vitro resistentie tegen enfuvirtide:
In phase III clinical studies HIV recombinants containing the env genes from HIV RNA samples taken up to week 24 from 187 patients showed > 4 fold reduced susceptibility to enfuvirtide compared with the corresponding pre-treatment samples.
In Fase III klinische studies vertoonden HIV recombinanten die de env genen bevatten van HIV RNA monsters genomen bij 187 patiënten tot 24 weken, een > 4-voudige verminderde gevoeligheid voor enfuvirtide in vergelijking met de corresponderende monsters van voor de behandeling.
Decrease in viral sensitivity was correlated to the degree of pre-treatment resistance to background therapy.
Vermindering in virale gevoeligheid was gecorreleerd aan de mate van resistentie tegen achtergrond therapie vóór de behandeling.
(See table 5)
(zie tabel 5).
Due to its novel viral target enfuvirtide is equally active in vitro against both wild-type laboratory and clinical isolates and those with resistance to 1, 2 or 3 other classes of antiretrovirals (nucleoside reverse transcriptase inhibitors, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors and protease inhibitors).
Vanwege het nieuwe virale target is enfuvirtide in vitro even actief tegen laboratorium en klinische wildtype isolaten als tegen isolaten met resistentie tegen middelen uit 1, 2 of 3 andere antiretrovirale klassen (nucleoside reverse transcriptase remmers, non-nucleoside reverse transcriptase remmers en proteaseremmers).
The clinical activity of Fuzeon (in combination with other antiretroviral agents) on plasma HIV RNA levels and CD4 counts have been investigated in two randomised, multicenter, controlled studies (TORO 1 and TORO 2) of Fuzeon of 48 weeks duration.
Het klinische effect van Fuzeon (in combinatie met andere antiretrovirale middelen) op plasma HIV RNA spiegels en CD4 aantallen werd in twee gerandomiseerde, multi-center, gecontroleerde studies van Fuzeon (TORO-1 en TORO-2) na 48 weken, onderzocht.
Patient demographics include a median baseline HIV-1 RNA of 5.2 log10 copies/ ml and 5.1 log10 copies/ ml and median baseline CD4 cell count of 88 cells/ mm3 and 97 cells/ mm3 for Fuzeon + OB and OB, respectively.
Patiënten demografie heeft een mediaan baseline HIV-1 RNA van 5.2 log10 kopieën/ml en 5,1 log10 kopieën/ml en een mediaan baseline CD4 cellen aantal van 88 cellen/mm3 en 97 cellen/mm3 respectievelijk voor Fuzeon + OB en voor OB.
The proportion of patients achieving viral load of < 400 copies/ ml at week 48 was 30.4% among patients on the Fuzeon+OB regimen compared to 12% among patients receiving OB regimen only.
21 Het deel van de patiënten met < 400 kopieën/ml in week 48 was 30,4% onder patiënten op de Fuzeon + OB regime in vergelijking met 12% onder de patiënten op OB regime alleen.
21 Table 4
Tabel 4:
Outcomes of randomised treatment at week 48 (pooled studies TORO 1 and TORO 2, ITT)
Resultaten van gerandomiseerde behandeling op week 48 (gecombineerde studies TORO 1 en TORO 2 ITT)
40 (12.0%) Odds
40 (12.0%) verschil
Ratio 2.36, 5.06 < .0001 3.45
ratio 2.36, 5.06 < .0001 3.45
(18.3%)
(18.3%)
26
26 (7.8%) verschil
Odds Ratio 1.76, 4.37 < .0001 2.77
ratio 1.76, 4.37 < .0001 2.77
Fuzeon+OB therapy was associated with a higher proportion of patients reaching < 400 copies/ ml (or < 50 copies/ ml) across all subgroups based on baseline CD4, baseline HIV-1 RNA, number of prior antiretrovirals (ARVs) or number of active ARVs in the OB regimen.
Fuzeon + OB therapie werd geassocieerd met een groter deel patiënten die < 400 kopieën/ml (of < 50 kopieën/ml) bereikten ten opzichte van alle subgroepen op baseline CD4, baseline HIV-1 RNA, aantal vorige antiretrovirale (ARVs) of het aantal actieve ARVs in het OB regime.
22 Table 5
22 Tabel 5:
Proportion of patients achieving < 400 copies/ ml and < 50 copies/ ml at Week 48 by subgroup (pooled TORO 1 and TORO 2, ITT)
Deel van de patiënten met < 400 kopieën/ml en < 50 kopieën/ml in week 48 per subgroep (gecombineerd (TORO 1 en TORO 2, ITT) Subgroepen
Total prior ARVs ≤ 101 Total prior ARVs > 101
Baseline HIV-1 RNA ≥ 5.0 log101 kopieën/ml
Mean (± SD) Cmax was 4.59 ± 1.5 μ g/ ml, AUC was 55.8 ± 12.1 μ g*hr/ ml.
De gemiddelde (± SD) Cmax was 4,59 ± 1,5 μ g/ml en de AUC was 55,8 ± 12,1 μ g*uur/ml.
The subcutaneous absorption of enfuvirtide is proportional to the administered dose over the 45 to 180 mg dose range.
De subcutane absorptie van enfuvirtide is evenredig aan de toegediende dosis voor het doseringsgebied van 45 tot 180 mg.
In four separate studies (N= 9 to 12) the mean steady state trough plasma concentration ranged from 2.6 to 3.4 μ g/ ml.
In vier afzonderlijke studies (N=9 tot 12) varieerde de gemiddelde steady state plasma dalspiegel van 2,6 tot 3,4 μ g/ml.
Enfuvirtide is 92% bound to plasma proteins in HIV infected plasma over a plasma concentration range of 2 to 10 μ g/ ml.
Enfuvirtide is voor 92% gebonden aan plasmaeiwitten in HIV geïnfecteerd plasma over een plasmaspiegel bereik van 2 tot 10 μ g/ml.
In in vitro studies, enfuvirtide was not displaced from its binding sites by other medicinal products, nor did enfuvirtide displace other medicinal products from their binding sites.
In in vitro studies werd enfuvirtide niet verdrongen van zijn bindingsplaats door andere geneesmiddelen.
In in vitro human microsomal and hepatocyte studies, hydrolysis of the amide group of the C-terminus amino acid, phenylalanine results in a deamidated metabolite and the formation of this metabolite is not NADPH dependent.
In in-vitro humane microsomale en hepatocytaire studies resulteert de hydrolyse van de amide groep van het C-terminale aminozuur fenylalanine in een gedeamideert metaboliet en de vorming van dit metaboliet is onafhankelijk van NADPH.
This metabolite is detected in human plasma following administration of enfuvirtide, with an AUC ranging from 2.4 to 15% of the enfuvirtide AUC.
Dit metaboliet wordt na toediening van enfuvirtide gedetecteerd in humaan plasma met een AUC variërend van 2,4 tot 15% van de enfuvirtide AUC.
23 half-life of enfuvirtide is 3.8 ± 0.6 h.
23 eliminatiehalfwaardetijd van enfuvirtide 3,8 ± 0,6 uur.