qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
All candidates for treatment with Herceptin, but especially those with prior anthracycline and cyclophosphamide (AC) exposure, should undergo baseline cardiac assessment including history and physical examination, ECG, echocardiogram, or MUGA scan or magnetic resonance imaging.
Alle patiënten die in aanmerking komen voor een behandeling met Herceptin, maar vooral diegenen die eerder blootgesteld zijn aan een anthracyclinederivaat en cyclofosfamide (AC), dienen voorafgaand aan de behandeling een cardiaal onderzoek te ondergaan met inbegrip van anamnese en lichamelijk onderzoek, ECG, echocardiogram of een MUGA-scan of MRI.
A careful risk-benefit assessment should be made before deciding to treat with Herceptin.
Een zorgvuldige baten/risico beoordeling dient te worden gedaan alvorens te besluiten tot een behandeling met Herceptin.
In EBC, the following patients were excluded from the HERA trial, there are no data about the benefit: risk balance, and therefore treatment can not be recommended in such patients: • History of documented CHF • High-risk uncontrolled arrhythmias • Angina pectoris requiring medication • Clinically significant valvular disease • Evidence of transmural infarction on ECG • Poorly controlled hypertension
Onderstaande patiënten waren uitgesloten van deelname aan het HERA-onderzoek, er zijn geen gegevens over de baten/risico balans bij vroege borstkanker en behandeling bij deze patiënten kan hierdoor niet aanbevolen worden: • Voorgeschiedenis van gedocumenteerde CHF • Hoog risico niet-gecontroleerde aritmieën • Angina pectoris waarbij medicatie vereist is • Klinisch significante ziekte van de hartkleppen • Bewijs van transmuraal infarct op ECG • Slecht controleerbare hypertensie
Formal cardiological assessment should be considered in patients in whom there are cardiovascular concerns following baseline screening.
Een formeel cardiologisch onderzoek dient overwogen te worden bij patiënten bij wie er na het cardiaal onderzoek voorafgaand aan de behandeling cardiovasculaire ongerustheden zijn.
Monitoring may help to identify patients who develop cardiac dysfunction.
De cardiale functie dient vervolgens tijdens de behandeling gecontroleerd te worden (bijv. iedere drie maanden).
For early breast cancer patients, cardiac assessment, as performed at baseline, should be repeated every 3 months during treatment and at 6, 12 and 24 months following cessation of treatment.
Bij patiënten met vroege borstkanker dient cardiologisch onderzoek, zoals uitgevoerd voorafgaand aan de behandeling, iedere 3 maanden herhaald te worden en 6, 12 en 24 maanden na het staken van de behandeling.
Patients who develop asymptomatic cardiac dysfunction may benefit from more frequent monitoring (e. g. every 6-8 weeks).
Het kan nuttig zijn om patiënten, bij wie zich een asymptomatische cardiale dysfunctie ontwikkelt, vaker te controleren (bijv. elke 6 tot 8 weken).
If patients have a continued decrease in left ventricular function, but remain asymptomatic, the physician should consider discontinuing therapy if no clinical benefit of Herceptin therapy has been seen.
Als bij patiënten een voortdurende verslechtering van de linker ventrikelfunctie optreedt die asymptomatisch blijft, dient de arts het staken van de therapie te overwegen als geen klinisch voordeel van de Herceptintherapie is waargenomen.
Caution should be exercised in treating patients with symptomatic heart failure, a history of hypertension or documented coronary artery disease, and in early breast cancer, in those patients with an LVEF of 55% or less.
Voorzichtigheid dient in acht genomen te worden bij het behandelen van patiënten met symptomatisch hartfalen, hypertensie in de anamnese of vastgestelde coronaire vaatziekte, en bij vroege borstkanker in patiënten met een LVEF van 55% of minder.
If LVEF drops 10 ejection points from baseline AND to below 50%, Herceptin should be suspended and a repeat LVEF assessment performed within approximately 3 weeks.
Als de LVEF met 10 ejectiepunten vanaf de basislijn daalt EN tot beneden de 50% zou Herceptin gestopt moeten worden en een herhaald onderzoek naar LVEF uitgevoerd moeten worden binnen ongeveer 3 weken.
If LVEF has not improved, or declined further, discontinuation of Herceptin should be strongly considered, unless the benefits for the individual patient are deemed to outweigh the risks.
Als de LVEF niet verbeterd is, of verder gedaald is, moet discontinueren van Herceptin sterk overwogen worden, tenzij de voordelen voor de individuele patiënt zwaarder wegen dan de risico’ s.
All such patients should be referred for assessment by a cardiologist and followed up.
Deze patiënten dienen allemaal doorverwezen te worden voor onderzoek door een cardioloog en dienen gecontroleerd te worden.
If symptomatic cardiac failure develops during Herceptin therapy, it should be treated with the standard medications for this purpose.
Als zich tijdens de Herceptintherapie symptomatisch hartfalen ontwikkelt, dient dit met de hiervoor bestemde standaardmedicatie behandeld te worden.
Discontinuation of Herceptin therapy should be strongly considered in patients who develop clinically significant heart failure unless the benefits for an individual patient are deemed to outweigh the risks.
6 overwogen te worden bij patiënten bij wie zich klinisch significant hartfalen ontwikkelt, tenzij bij de individuele patiënt de voordelen groter geacht worden dan de risico's.
The safety of continuation or resumption of Herceptin in patients who experience cardiotoxicity has not been prospectively studied.
De veiligheid ten aanzien van het voortzetten of de hervatting van de Herceptintherapie bij patiënten bij wie cardiotoxiciteit optreedt, is niet prospectief onderzocht.
However, most patients who developed heart failure in the pivotal trials improved with standard medical treatment.
De meeste patiënten bij wie zich hartfalen ontwikkelde in de registratie studies, verbeterden echter na een medisch standaardbehandeling.
This included diuretics, cardiac glycosides, beta- blockers and/ or angiotensin-converting enzyme inhibitors.
Deze omvat diuretica, hartglycosiden, bètablokkers en/of angiotensin- converting-enzyme-(ACE) - remmers.
The majority of patients with cardiac symptoms and evidence of a clinical benefit of Herceptin treatment continued on weekly therapy with Herceptin without additional clinical cardiac events.
De meerderheid van de patiënten met cardiale symptomen en aanwijzingen voor een klinisch voordeel van de behandeling met Herceptin zetten de wekelijkse therapie met Herceptin voort zonder bijkomende klinische cardiale gebeurtenissen.
A risk for interactions with concomitant medication cannot be excluded.
Het risico van interacties met tegelijkertijd toegediende medicatie kan niet worden uitgesloten.
6 Reproduction studies have been conducted in cynomolgus monkeys at doses up to 25 times that of the weekly human maintenance dose of 2 mg/ kg Herceptin and have revealed no evidence of impaired fertility or harm to the foetus.
Zwangerschap Er zijn reproductiestudies uitgevoerd bij cynomolgusapen met doses tot 25 maal de wekelijkse humane onderhoudsdosis van 2 mg/kg Herceptin en daarbij openbaarden zich geen aanwijzingen voor een verminderde vruchtbaarheid of schadelijkheid voor de foetus.
Placental transfer of trastuzumab during the early (Days 20– 50 of gestation) and late (Days 120– 150 of gestation) foetal development period was observed.
Er werd placentapassage van trastuzumab waargenomen gedurende de vroege (dag 20-50 van de dracht) en de late (dag 120-150 van de dracht) foetale ontwikkelingsperiode.
It is not known whether Herceptin can cause foetal harm when administered to a pregnant woman or whether it can affect reproductive capacity.
Het is niet bekend of Herceptin foetale schade kan veroorzaken wanneer het wordt toegediend aan een zwangere vrouw of dat het het reproductievermogen kan beïnvloeden.
As animal reproduction studies are not always predictive of human response, Herceptin should be avoided during pregnancy unless the potential benefit for the mother outweighs the potential risk to the foetus.
Omdat reproductiestudies bij dieren niet altijd voorspellend zijn voor de humane respons, dient het toedienen van Herceptin vermeden te worden tijdens de zwangerschap tenzij het potentiële voordeel voor de moeder opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus.
In the postmarketing setting, cases of oligohydramnios have been reported in pregnant women receiving Herceptin.
In de postmarketing-setting zijn voorvallen van oligohydramnion gemeld bij zwangere vrouwen die behandeld werden met Herceptin.
Lactation A study conducted in lactating cynomolgus monkeys at doses 25 times that of the weekly human maintenance dose of 2 mg/ kg Herceptin demonstrated that trastuzumab is secreted in the milk.
Borstvoeding Een onderzoek, uitgevoerd bij zogende cynomolgusapen met doses van 25 maal de wekelijkse humane onderhoudsdosis van 2 mg/kg Herceptin, toonde aan dat trastuzumab wordt uitgescheiden in de moedermelk.
The presence of trastuzumab in the serum of infant monkeys was not associated with any adverse effects on their growth or development from birth to 1 month of age.
De aanwezigheid van trastuzumab in het serum van jonge aapjes werd vanaf de geboorte tot een leeftijd van 1 maand niet geassocieerd met enig nadelig effect op hun groei of ontwikkeling.
It is not known whether trastuzumab is secreted in human milk.
Het is niet bekend of Herceptin wordt uitgescheiden in de moedermelk bij mensen.
As human IgG1 is secreted into human milk, and the potential for harm to the infant is unknown, women should not breast-feed during Herceptin therapy and for 6 months after the last dose of Herceptin.
Omdat humaan IgG wordt uitgescheiden in de moedermelk en omdat de mogelijke schadelijkheid voor de zuigeling onbekend is, dienen vrouwen geen borstvoeding te geven tijdens de behandeling met Herceptin en gedurende 6 maanden na de laatste dosis Herceptin.
No studies on the effects on the ability to drive and to use machines have been performed.
Er is geen onderzoek uitgevoerd met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Patients experiencing infusion-related symptoms should be advised not to drive and use machines until symptoms abate.
Patiënten met infusie-gerelateerde symptomen dient geadviseerd te worden geen motorvoertuigen te besturen en geen machines te bedienen totdat de symptomen zijn verdwenen.
MBC
Gemetastaseerde Borstkanker
The adverse event data reflect the clinical trial and post marketing experience of using Herceptin at the recommended dose regimen, either alone or in combination with paclitaxel.
De gegevens aangaande de bijwerkingen geven de ervaring weer met het gebruik van Herceptin in klinische onderzoek en de ervaring met Herceptin sedert het in de handel brengen in de aanbevolen dosering als monotherapie of in combinatie met paclitaxel.
Patients received Herceptin as monotherapy or in combination with paclitaxel in the two pivotal clinical trials.
7 In de twee klinische registratie studies ontvingen de patiënten Herceptin als monotherapie of in combinatie met paclitaxel.
The most common adverse reactions are infusion-related symptoms, such as fever and chills, usually following the first infusion of Herceptin.
De meest voorkomende bijwerkingen zijn infusie-gerelateerde symptomen zoals koorts en rillingen, gewoonlijk na de eerste infusie met Herceptin.
Adverse reactions attributed to Herceptin in ≥ 10% of patients in the two pivotal clinical trials were the following:
De aan Herceptin toegeschreven bijwerkingen bij ≥ 10% van de patiënten in de twee klinische registratie studies zijn als volgt:
Body as a Whole:
Lichaam als geheel:
Digestive:
Spijsverteringsstelsel:
Musculoskeletal:
Spier- en botstelsel:
Skin and appendages:
Huid en adnexa:
abdominal pain, asthenia, chest pain, chills, fever, headache, pain diarrhoea, nausea, vomiting arthralgia, myalgia Rash
Buikpijn, astenie, pijn op de borst, rillingen, koorts, hoofdpijn, pijn Diarree, misselijkheid, braken Artralgie, myalgie Uitslag
Adverse reactions attributed to Herceptin in > 1% and < 10% of patients in the two pivotal clinical trials were the following:
De aan Herceptin toegeschreven bijwerkingen bij > 1% en < 10% van de patiënten in de twee klinische registratie studies zijn als volgt:
influenza-like illness, back pain, infection, neck pain, malaise, hypersensitivity reaction, mastitis, weight loss
Influenza-achtig ziektebeeld, rugpijn, infectie, pijn in de hals, malaise, overgevoeligheidsreactie, mastitis, gewichtsverlies
Cardiovascular:
Cardiovasculair stelsel:
vasodilation, supraventricular tachyarrythmia, hypotension, heart failure, cardiomyopathy, palpitation
Vasodilatatie, supraventriculaire tachyaritmie, hypotensie, hartfalen, cardiomyopathie, palpitaties
7 Digestive:
Spijsverteringsstelsel:
anorexia, constipation, dyspepsia, liver tenderness, dry mouth, rectal disorder (haemorrhoids)
Anorexie, obstipatie, dyspepsie, drukpijnlijke lever, droge mond, aandoening van het rectum (hemorroïden)
Blood and lymphatic:
Bloed- en lymfestelsel:
leucopenia, ecchymosis
Metabool stelsel:
Metabolic:
Spier- en botstelsel:
Musculoskeletal:
Zenuwstelsel:
Psychiatric disorders
Psychische stoornissen Respiratoir stelsel:
peripheral oedema, oedema bone pain, leg cramps, arthritis dizziness, paraesthesia, somnolence, hypertonia, peripheral neuropathy, tremor anxiety, depression, insomnia,
Leukopenie, ecchymose Perifeer oedeem, oedeem Botpijn, beenkrampen, arthritis Duizeligheid, paresthesie, slaperigheid, hypertonie, perifere neuropathie, tremor Angst, depressie, slapeloosheid Astma, toegenomen hoest, dyspnoe, epistaxis, longaandoeningen, faryngitis, rhinitis, sinusitis
Respiratory:
Urogenitaal stelsel:
Urogenital:
Huid en adnexa:
urinary tract infection pruritus, sweating, nail disorder, dry skin, alopecia, acne, maculopapular rash
Urineweginfectie Pruritus, zweten, nagelaandoening, droge huid, alopecia, acne, maculopapulaire uitslag
Special senses:
Zintuigen
taste perversion
Smaakstoornis
In a further randomised clinical trial (M77001), patients with metastatic breast cancer received docetaxel, with or without Herceptin.
In een volgende gerandomiseerde klinische studie (M77001) kregen patiënten met gemetastaseerde borstkanker docetaxel met of zonder Herceptin.
The following table displays adverse events which were reported in ≥ 10% of patients, by study treatment:
De onderstaande tabel geeft de bijwerkingen weer die gemeld werden bij ≥ 10% van de patiënten ingedeeld volgens studiebehandeling.
Herceptin plus docetaxel docetaxel
Algemene niet-hematologische bijwerkingen gerapporteerd bij ≥ 10% van de patiënten, ingedeeld volgens studiebehandeling Herceptin plus docetaxel docetaxel
Body System
Lichaamsgestel
Adverse Event
Bijwerking
General disorders and
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
asthenia oedema peripheral fatigue mucosal inflammation
Astenie perifeer oedeem vermoeidheid slijmvliesontsteking koorts pijn slaperigheid
45 40 24 23
45 40 24 23 29 12 7
41 35 21 22
41 35 21 22 15 9 11
administration site
Herceptin plus docetaxel
conditions
pijn op
pain lethargy chest pain influenza like illness rigors alopecia
de borst
9 11 5 2 1 54
54
Skin and subcutaneous tissue disorders Gastrointestinal
Huid- en opperhuid aandoeningen Maagdarmstelsel-
nail disorder rash erythema nausea diarrhoea vomiting
nagelaandoening uitslag erytheem misselijkheid diarree braken
disorders
aandoeningen
constipation
obstipatie
stomatitis abdominal pain dyspepsia
mondslijmvliesontsteking buikpijn dyspepsie paresthesie
Herceptin plus docetaxel
Zenuwstelsel- aandoeningen
dysgeusia hypoaesthesia
hoofdpijn dysgeusie hypoesthesie
Blood and lymphatic system disorders
Bloed- en lymfestelsel- aandoening
febrile neutropenia1 / neutropenic sepsis
febriele neutropenie1 / neutropene sepsis
myalgia
myalgie
Musculoskeletal and connective tissue disorders
bindweefselaandoeningen
arthralgia pain in extremity back pain bone pain cough
pijn in de ledematen
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Infections and
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediasti- numaandoeningen Infecties en parasitaire
dyspnoea pharyngolaryngeal pain epistaxis rhinorrhoea
dyspnoe faryngolaryngeale pijn epistaxis rhinorroe
infestations
aandoeningen
lacrimation increased
toename van tranenvloed
Vascular disorders Metabolism and
Bloedvataandoeningen Voedings- en
lymphoedema
lymfoedeem
nutrition disorders
stofwisselingsstoornissen
Investigations Psychiatric disorders Injury, poisoning and
Onderzoeken Psychische stoornissen Letsel, vergiftiging en
weight increased insomnia
gewichtstoename insomnia
procedural complications 1
procedure complicaties 1
nail toxicity
nageltoxiciteit
These numbers include patients with preferred terms of ‘ febrile neutropenia’, ‘ neutropenic sepsis’ or ‘ neutropenia’ that was associated with fever (and antibiotic use).
Deze aantallen zijn inclusief patiënten met voorgestelde termen van ‘ febriele neutropenie’, ‘ neutropene sepsis’ of ‘ neutropenie’ gepaard gaand met koorts (en gebruik van antibiotica), Zie ook rubriek 4.8.
23%) in the combination arm compared to docetaxel monotherapy.
9 Er was een toegenomen incidentie van ernstige bijwerkingen (40% vs 31%) en graad 4 bijwerkingen (34% vs 23%) in de combinatie-arm in vergelijking met docetaxel monotherapie.
In a further randomised clinical trial (BO16216), patients with HER2 positive and hormone receptor positive metastatic breast cancer received anastrozole with or without Herceptin.
In een volgende gerandomiseerde klinische studie (BO16216), kregen patiënten met HER2 positieve en hormoonreceptor positieve gemetastaseerde borstkanker anastrozol met of zonder Herceptin.
In this trial, there was no change in the safety profile compared with previous trials in the metastatic population.
In dit onderzoek was er geen verandering in het veiligheidsprofiel in vergelijking met eerdere onderzoeken in de gemetastaseerde populatie.
The following table displays adverse events which were reported in ≥ 10% of patients, by study treatment:
Onderstaande tabel geeft de bijwerkingen weer die bij ≥ 10% van de patiënten zijn gemeld, ingedeeld volgens studiebehandeling:
9 Table 2
Tabel 2
Summary of Adverse Events with an Incidence Rate of at Least 10% by Trial Treatment
Samenvatting van bijwerkingen met een incidentie van minstens 10% ingedeeld volgens studiebehandeling
Arimidex Plus Herceptin Arimidex Alone N=103 N=104 No.
Arimidex plus Herceptin N=103 aantal (%)
(%)
Arimidex alleen N=104 aantal (%)
Fatigue Diarrhoea Vomiting Arthralgia Pyrexia Back pain Dyspnoea Nausea Cough Headache Nasopharyngitis Bone pain Constipation Chills
Vermoeidheid Diarree Braken Arthralgie Pyrexie Rugpijn Dyspnoe Misselijkheid Hoest Hoofdpijn Nasofaryngitis Botpijn Constipatie Rillingen Percentages zijn gebaseerd op N.
Percentages are based on N.
10 8 5 10 7 7 9 5 6 6 2 6 5
Note:
Veelvuldig optreden van dezelfde bijwerking bij één individu telde slechts één keer mee.
For patients from the Arimidex Alone arm who switched to Herceptin, only AEs before the 1st Herceptin administration are displayed
NB: voor patiënten uit de arm met behandeling met alleen Arimidex die overstapten naar Herceptin, zijn alleen bijwerkingen van voor de 1e Herceptin toediening weergegeven
There was an increased incidence of SAEs (23% vs.
Er was een toename in de incidentie van ernstige bijwerkingen (23% vs.
6%) and Grade 3/ 4 AEs (25% vs.
6%) en graad ¾ bijwerkingen (25% vs.
15%) in the combination arm compared to anastrozole monotherapy.
15%) in de combinatie-arm in vergelijking tot anastrozol monotherapie.
EBC
Vroege Borstkanker
The HERA trial is a randomised, open label study in patients with HER2-positive early breast cancer (see section 5.1 Pharmacodynamic properties).
Het HERA onderzoek is een gerandomiseerd open label onderzoek bij patiënten met HER2-positieve vroege borstkanker (zie rubriek 5.1 Farmacodynamische eigenschappen).
Table 3 displays adverse events which were reported at 1 year in ≥ 1% of patients, by study treatment.
Tabel 3 geeft bijwerkingen weer die gerapporteerd zijn na 1 jaar bij ≥ 1% van de patiënten, ingedeeld volgens studiebehandeling.
Adverse Events Reported at 1 year in ≥ 1% of Patients, by Study Treatment
1 jaar bij ≥ 1% van de patiënten, ingedeeld
Observation Herceptin 1 Only year Adverse Event N = 1708 N = 1678
Alleen observatie Bijwerking
Body System
Herceptin 1 jaar
No.
N = 1708 No.
No.
N = 1678 No.
Total Pts with at least one AE Total number of AEs
Patiënten met tenminste 1 bijwerking
49 (3) 30 (2) 26 (2) 45 (3)
10
11 (< 1)
Alleen
135 (8) 69 (4)
Herceptin 1
Observation Only
observatie
Herceptin 1 year
jaar
N = 1678
= 1678
upper respiratory tract infection*
artralgie * rugpijn * pijn in de ledematen
20 (1)
137 (8) 91 (5) 60 (4)
46 (3)
Spierskeletstelsel- en
urinary tract infection rhinitis sinusitis cystitis pharyngitis bronchitis herpes zoster
myalgie *
13 (< 1) 6 (< 1) 5 (< 1) 11 (< 1) 9 (< 1) 9 (< 1) 9 (< 1)
17 (< 1)
39 (2) 36 (2) 26 (2) 19 (1) 20 (1) 18 (1) 17 (1)
63 (4)
fatigue* oedema peripheral pyrexia*
bindweefselaandoeningen
44 (3) 38 (2) 6 (< 1)
botpijn
128 (8) 79 (5) 100 (6)
26 (2)
General disorders and administration site conditions
49 (3)
asthenia* chills* chest pain* influenza illness oedema chest discomfort
schouderpijn pijn in de borstwand spierspasmen *
30 (2) - 22 (1) 3 (< 1) 7 (< 1) 2 (< 1)
29 (2) 24 (1) 3 (< 1)
75 (4) 85 (5) 45 (3) 40 (2) 18 (1) 20 (1)
30 (2) 26 (2) 45 (3)
Gastrointestinal
pijn in het spierskeletstelsel
diarrhoea* nausea* vomiting* abdominal pain
nasofaryngitis * influenza * bovenste luchtweginfectie *
16 (< 1) 19 (1) 10 (< 1) 16 (< 1)
43 (3) 9 (< 1) 20 (1)
123 (7) 108 (6) 58 (3) 40 (2)
135 (8) 69 (4) 46 (3)
disorders
urineweginfectie
constipation
13 (< 1)
17 (< 1)
39 (2)
33 (2)
Infecties en parasitaire aandoeningen
abdominal pain upper dyspepsia gastritis stomatitis headache*
rhinitis sinusitis cystitis pharyngitis bronchitis herpes zoster
15 (< 1) 9 (< 1) 11 (< 1) 1 (< 1) 49 (3)
6 (< 1) 5 (< 1) 11 (< 1) 9 (< 1) 9 (< 1) 9 (< 1)
29 (2) 30 (2) 20 (1) 26 (2) 161 (10)
36 (2) 26 (2) 19 (1) 20 (1) 18 (1) 17 (1)
Nervous system disorders
vermoeidheid * perifeer oedeem
dizziness* paraesthesia vertigo hot flush
44 (3) 38 (2)
29 (2) 11 (< 1) 7 (< 1) 84 (5)
128 (8) 79 (5)
60 (4) 29 (2) 25 (1) 98 (6)
100 (6) 75 (4)
Vascular disorders Skin and subcutaneous
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
hypertension* lymphoedema rash* pruritus
rillingen * pijn op de borst * influenza-achtige klachten oedeem onaangenaam gevoel op de borst
35 (2) 40 (2) 10 (< 1) 10 (< 1)
- 22 (1) 3 (< 1) 7 (< 1) 2 (< 1)
64 (4) 42 (3) 70 (4) 40 (2)
85 (5) 45 (3) 40 (2) 18 (1) 20 (1)
tissue
123 (7)
nail disorder*
misselijkheid *
-
19 (1)
43 (3)
108 (6)
Respiratory, thoracic
braken * buikpijn
onychorrhexis erythema cough* dyspnoea
10 (< 1) 16 (< 1)
1 (< 1) 7 (< 1) 34 (2) 26 (2)
58 (3) 40 (2)
36 (2) 24 (1) 81 (5) 56 (3)
Maagdarmstelselaandoeningen obstipatie
and
33 (2)
pharyngolaryngeal pain
15 (< 1) 9 (< 1) 11 (< 1) 1 (< 1)
8 (< 1)
29 (2) 30 (2) 20 (1) 26 (2)
32 (2)
49 (3) 29 (2)
mediastinal disorders
161 (10) 60 (4)
dyspnoea exertional
paraesthesie
15 (< 1)
11 (< 1)
21 (1)
29 (2)
rhinorrhoea epistaxis
evenwichtsstoornis opvliegers
5 (< 1) 1 (< 1)
7 (< 1) 84 (5)
24 (1) 24 (1)
25 (1) 98 (6)
Reproductive system and breast disorders
Bloedvataandoeningen
breast pain
hypertensie * lymfoedeem
19 (1)
35 (2) 40 (2)
24 (1)
64 (4) 42 (3)
Psychiatric
Huid- en onderhuidaandoeningen
insomnia
uitslag * pruritus
31 (2)
10 (< 1) 10 (< 1)
58 (3)
70 (4) 40 (2)
Total
Patiënten met tenminste 1 bijwerking
Pts with at least one AE
Totaal aantal bijwerkingen
Total number of AEs
36 (2) 24 (1) 81 (5) 56 (3)
palpitations*
Psychische stoornissen
Cardiac disorders Investigations
Hartaandoeningen Onderzoeken
cardiac failure congestive tachycardia ejection fraction decreased*
congestief hartfalen tachycardie afgenomen ejectiefractie *
weight increased
gewichtstoename
* Adverse Events that were reported at higher incidence (> _2% difference) in the Herceptin group compared with the observation group and therefore may be attributable to Herceptin.
* Bijwerkingen die vaker werden gerapporteerd (> 2% verschil) in de Herceptin groep ten opzichte van de observatiegroep en daarom aan Herceptin zouden kunnen worden toegeschreven.
The following information is relevant to all indications:
De volgende informatie is relevant voor alle indicaties:
Serious Adverse Reactions At least one case of the following serious adverse reactions has occurred in at least one patient treated with Herceptin alone or in combination with chemotherapy in clinical trials or has been reported during post marketing experience:
Ernstige bijwerkingen In klinische studies is tenminste één van de volgende bijwerkingen voorgekomen bij tenminste één patiënt behandeld met Herceptin in monotherapie of in combinatie met chemotherapie of is gemeld sedert het in de handel brengen:
Body System Body as a Whole
Lichaamsgestel Lichaam als geheel:
Adverse Event hypersensitivity reaction, anaphylaxis and anaphylactic shock, angioedema, ataxia, sepsis, chills and fever, asthenia, fever, rigor, headache, paresis, chest pain, fatigue, infusion-related symptoms, peripheral oedema, bone pain, coma, meningitis, cerebral oedema, thinking abnormal, progression of neoplasia
Bijwerking overgevoeligheidsreactie, anafylaxie en anafylactische shock, angio-oedeem, ataxie, sepsis, rillingen en koorts, astenie, koorts, rigor, hoofdpijn, parese, pijn op de borst, vermoeidheid, infusie-gerelateerde symptomen, perifeer oedeem, botpijn, coma, meningitis, cerebraal oedeem, abnormaal denken, progressie van neoplasie
Cardiovascular
Cardiovasculair stelsel:
cardiomyopathy, congestive heart failure, increased congestive heart failure, decreased ejection fraction, hypotension, pericardial effusion, bradycardia, cerebrovascular disorder, cardiac failure, cardiogenic shock, pericarditis
cardiomyopathie, congestief hartfalen, toegenomen congestief hartfalen, afgenomen ejectiefractie, hypotensie, pericardiale effusie, bradycardie, cerebrovasculaire aandoening, hartfalen, cardiogene shock, pericarditis
Digestive Blood and Lymphatic
Spijsverteringsstelsel:
hepatocellular damage, liver tenderness, diarrhoea, nausea and vomiting, pancreatitis, hepatic failure, jaundice leukaemia, febrile neutropenia, neutropenia, thrombocytopenia, anaemia, hypoprothrombinemia
hepatocellulaire beschadiging, drukpijnlijke lever, diarree, misselijkheid en braken, pancreatitis, leverfalen, geelzucht
Infections Metabolic Musculoskeletal Nervous Renal Respiratory
Bloed- en lymfestelsel:
cellulitis, erysipelas hyperkalaemia myalgia paraneoplastic cerebellar degeneration membranous glomerulonephritis, glomerulonephropathy, renal failure bronchospasm, respiratory distress, acute pulmonary oedema, respiratory insufficiency, dyspnoea, hypoxia, laryngeal oedema, acute respiratory distress, acute respiratory distress syndrome, Cheyne-Stokes breathing, pulmonary infiltrates, pneumonia, pneumonitis, pulmonary fibrosis.
leukemie, febriele neutropenie, neutropenie, trombocytopenie, anemie, hypoprotrombinemie
Skin and appendages Special Senses
Infecties:
rash, dermatitis, urticaria, Stevens-Johnson syndrome papilloedema, abnormal lacrimation, retinal haemorrhage, deafness
cellulitis, erysipelas
Other signs and/ or symptoms may include nausea, hypertension, vomiting, pain, rigors, headache, cough, dizziness, rash, and asthenia.
Infusie-gerelateerde symptomen Tijdens de eerste infusie met Herceptin worden gewoonlijk rillingen en/of koorts waargenomen.
These symptoms are usually mild to moderate in severity, and occur infrequently with subsequent Herceptin infusions.
De symptomen zijn gewoonlijk mild tot matig ernstig en komen minder vaak voor bij de volgende Herceptininfusies.
These symptoms can be treated with an analgesic/ antipyretic such as meperidine or paracetamol, or an antihistamine such as diphenhydramine (see 4.2).
Deze symptomen kunnen worden behandeld met een analgeticum/antipyreticum zoals pethidine of paracetamol of met een antihistaminicum zoals difenhydramine (zie rubriek 4.2).
Some adverse reactions to Herceptin infusion including dyspnoea, hypotension, wheezing, bronchospasm, supraventricular tachyarrythmia, reduced oxygen saturation and respiratory distress can be serious and potentially fatal (see 4.4).
Sommige bijwerkingen tengevolge van Herceptininfusie waaronder dyspnoe, hypotensie, piepende ademhaling, bronchospasmen, supraventriculaire tachyaritmie, verminderde zuurstofverzadiging en ademnood, kunnen ernstig zijn en mogelijk fataal (zie rubriek 4.4).
Allergic-like and hypersensitivity reactions Allergic reactions, anaphylaxis and anaphylactic shock, urticaria and angioedema occurring during the first infusion of Herceptin, have been reported rarely.
Allergie-achtige- en overgevoeligheidsreacties Allergische reacties, anafylaxie en anafylactische shock, urticaria en angio-oedeem optredend tijdens de eerste infusie met Herceptin, zijn zelden gemeld.
Over a third of these patients had a negative re- challenge and continued to receive Herceptin.
Meer dan een derde van deze patiënten waren negatief bij hernieuwde blootstelling en konden de Herceptintherapie voortzetten.
Some of these reactions can be serious and potentially fatal (see 4.4).
Sommige reacties kunnen ernstig en mogelijk fataal zijn (zie rubriek 4.4).
Serious pulmonary events Single cases of pulmonary infiltrates, pneumonia, pulmonary fibrosis, pleural effusion, respiratory distress, acute pulmonary oedema, acute respiratory distress syndrome (ARDS) and respiratory insufficiency have been reported rarely.
Ernstige pulmonale gebeurtenissen Enkele gevallen van pulmonale infiltraten, pneumonie, pulmonale fibrose, pleurale effusie, ademnood, acuut pulmonaal oedeem en acute respiratory distress syndrome (ARDS) ademhalingsinsufficiëntie zijn zelden gemeld.
These events have been reported rarely with fatal outcome (see 4.4).
Deze voorvallen zijn zelden gemeld met fataal verloop (zie rubriek 4.4).
(see 4.4).
Cardiale toxiciteit Een verminderde ejectiefractie en tekenen en symptomen van hartfalen zoals dyspnoe, orthopnoe, toegenomen hoest, pulmonaal oedeem en S3-galopritme, zijn waargenomen bij met Herceptin behandelde patiënten (zie rubriek 4.4).
The incidence of cardiac adverse events from retrospective analysis of data from the combination therapy study (Herceptin plus paclitaxel versus paclitaxel alone and the Herceptin monotherapy study is shown in the following table:
De incidentie van cardiale bijwerkingen afkomstig van een retrospectieve analyse van gegevens uit de combinatiestudie (Herceptin plus paclitaxel versus alleen paclitaxel en de monotherapiestudie met Herceptin wordt in de navolgende tabel getoond:
Cardiac Adverse Event Incidence; n,% [95 %-confidence limits]
13 Incidentie cardiale bijwerkingen: n;% [95 %-betrouwbaarheidsgrenzen] Symptomatisch
Symptomatic heart failure
hartfalen
8, 8.8% [3.9-16.6]
8; 8,8%
4, 4.2% [1.2-10.4]
4; 4,2%
18, 8.5% [5.1-13.0]
18; 8,5%
Cardiac diagnosis other
anders dan hartfalen
4, 4.4%
4; 4,4%
7, 7.4%
7; 7,4%
7, 3.3%
7; 3,3%
The incidence of symptomatic congestive heart failure in the study of Herceptin plus docetaxel versus docetaxel alone (M77001), is shown in the following table:
De incidentie van symptomatisch congestief hartfalen in de studie van Herceptin plus docetaxel versus docetaxel alleen (M77001) wordt in onderstaande tabel weergegeven
Symptomatic heart failure
Symptomatisch hartfalen
In this study, all patients had a baseline cardiac ejection fraction of greater than 50%.
In deze studie hadden alle patiënten als basaalwaarde een cardiale ejectiefractie van meer dan 50%.
In the Herceptin plus docetaxel arm, 64% had received a prior anthracycline compared with 55% in the docetaxel alone arm.
In de Herceptin plus docetaxel arm kreeg 64% eerder een antracycline in vergelijking met 55% in de arm met docetaxel alleen.
Summary of Patients with an LVEF Decrease by at least an Absolute 15% from Baseline and the Absolute LVEF Value below 50%, Safety Population (Before Crossover)
Samenvatting van patiënten met een LVEF afname van minstens geheel 15% vanaf de uitgangswaarde en van de gehele LVEF waarde minder dan 50%, uit de veiligheidspopulatie (voor overstappen)
Anastrozole alone n=104
Anastrozole alleen n=104
Symptomatic CHF Confirmed LVEF drops of ≥ 15% from Baseline and below 50%
Symptomatische CHF Bevestigde LVEF daling van ≥ 15% vanaf de uitgangswaarde en minder dan 50%
At least one LVEF drop of ≥ 15% from baseline and below 50% a
Minstens één LVEF daling van ≥ 15% vanaf de uitgangswaarde en minder dan 50% a
One patient experienced symptomatic CHF after cross over to Herceptin-containing regimen following progression b Two patients experienced confirmed LVEF drops after cross over to Herceptin-containing regimen following progression c Four patients experienced one LVEF drops after cross over to Herceptin-containing regimen following progression
Eén patiënt ontwikkelde symptomatisch CHF na overstap naar het Herceptin-bevattende regime volgend op progressie b Twee patiënten ontwikkelden bevestigde LVEF daling na overstap naar het Herceptin-bevattende regime volgend op progressie c Vier patiënten ontwikkelden bevestigde LVEF daling na overstap naar het Herceptin-bevattende regime volgend op progressie
In the HERA trial, NYHA class III-IV heart failure was observed in 0.6% of patients in the one-year arm.
In het HERA onderzoek werd NYHA klasse III-IV hartfalen geobserveerd bij 0,6% van de patiënten in de 1 jaar arm.
Asymptomatic or mildly symptomatic NYHA class I – II events were observed in 3.0% of patients in the Herceptin arm compared to 0.5% of patients in the observation arm.
Gevallen van asymptomatische of milde symptomatische NYHA klasse I-II zijn waargenomen bij 3,0% van de patiënten in de Herceptin arm in vergelijking tot 0,5% van de patiënten in de observatie arm.
The percentage of patients with at least one significant LVEF drop (decrease of ≥ 10 EF points and to < 50%) during the study was 7.4% in the 1 year Herceptin arm versus 2.3% in the observation arm.
Het percentage patiënten met minstens een significante LVEF daling (afname van ≥ 10 EF punten en tot < 50%) tijdens het onderzoek bedroeg 7,4% in de 1-jarige Herceptin arm versus 2,3% in de observatie arm.
Haematological toxicity Haematological toxicity was infrequent following the administration of Herceptin as a single agent in the metastatic setting, WHO Grade 3 leucopenia, thrombocytopenia and anaemia occurring in < 1% of patients.
Hematologische toxiciteit Hematologische toxiciteit kwam niet vaak voor na toediening van Herceptin monotherapie bij gemetastaseerde borstkanker, WHO Graad 3 leukopenie, trombocytopenie en anemie kwam voor bij minder dan 1% van de patiënten.
No WHO Grade 4 toxicities were observed.
WHO Graad 4 toxiciteiten werden niet waargenomen.
There was an increase in WHO Grade 3 or 4 haematological toxicity in patients treated with the combination of Herceptin and paclitaxel compared with patients receiving paclitaxel alone (34% versus 21%).
14 Er was een toename van de WHO Graad 3 of 4 hematologische toxiciteit bij patiënten behandeld met de combinatie van Herceptin en paclitaxel in vergelijking met patiënten die paclitaxel alleen kregen toegediend (34% versus 21%).
Haematological toxicity was also increased in patients receiving Herceptin and docetaxel, compared with docetaxel alone (32% grade 3/ 4 neutropenia versus 22%, using NCI-CTC criteria).
Hematologische toxiciteit was eveneens verhoogd bij patiënten die Herceptin met docetaxel kregen in vergelijking met docetaxel alleen (32% graad ¾ neutropenie versus 22%, met NCI-CTC criteria).
Note that this is likely to be an underestimate since docetaxel alone at a dose of 100mg/ m2 is known to result in neutropenia in 97% of patients, 76% grade 4, based on nadir blood counts.
Dit is waarschijnlijk een onderschatting aangezien het bekend is dat docetaxel alleen bij een dosering van 100 mg/ m2 resulteert in neutropenie bij 97% van de patiënten, 76% graad 4 gebaseerd op nadir bloedtellingen.
The incidence of febrile neutropenia/ neutropenic sepsis was also increased in patients treated with Herceptin plus docetaxel (23% versus 17% for patients treated with docetaxel alone).
De incidentie van febriele neutropenie/ neutropene sepsis was ook verhoogd bij patiënten die behandeld werden met Herceptin plus docetaxel (23% versus 17% bij patiënten die behandeld werden met docetaxel alleen).
Using NCI-CTC criteria, in the HERA trial, 0.4% of Herceptin-treated patients experienced a shift of 3 or 4 grades from baseline, compared with 0.6% in the observation arm.
Bij gebruik van NCI-CTC criteria in het HERA onderzoek ondervond 0,4% van de met Herceptin behandelde patiënten een verschuiving van 3 of 4 graden vanaf de basislijn, vergeleken met 0,6% in de observatiearm.
Hepatic and renal toxicity WHO Grade 3 or 4 hepatic toxicity was observed in 12% of patients following administration of Herceptin as single agent, in the metastatic setting.
Lever- en niertoxiciteit WHO Graad 3 of 4 levertoxiciteit werd waargenomen bij 12% van de patiënten met gemetastaseerde borstkanker behandeld met alleen Herceptin.
This toxicity was associated with progression of disease in the liver in 60% of these patients.
Bij 60% van deze patiënten was deze toxiciteit geassocieerd met een progressie van de leverziekte.
WHO Grade 3 or 4 hepatic toxicity was less frequently observed among patients receiving Herceptin and paclitaxel than among patients receiving paclitaxel (7% compared with 15%).
WHO Graad 3 of 4 levertoxiciteit werd minder frequent waargenomen bij patiënten die behandeld werden met Herceptin en paclitaxel dan bij patiënten die behandeld werden met paclitaxel alleen (7% vergeleken met 15%).
No WHO Grade 3 or 4 renal toxicity was observed in patients treated with Herceptin.
Er werd geen WHO Graad 3 of 4 niertoxiciteit waargenomen bij met Herceptin behandelde patiënten.
Diarrhoea Of patients treated with Herceptin as a single agent in the metastatic setting, 27% experienced diarrhoea.
Diarree Bij 27% van de patiënten met gemetastaseerde borstkanker, behandeld met alleen Herceptin, kwam diarree voor.
An increase in the incidence of diarrhoea, primarily mild to moderate in severity, has also been observed in patients receiving Herceptin in combination with paclitaxel or docetaxel compared with patients receiving paclitaxel or docetaxel alone.
Vergeleken met de patiënten, behandeld met alleen paclitaxel of docetaxel, werd ook een toegenomen incidentie van diarree, voornamelijk mild tot matig ernstig, waargenomen bij patiënten die behandeld werden met Herceptin in combinatie met paclitaxel of docetaxel.
In the HERA trial, 7% of Herceptin-treated patients had diarrhoea.
In het HERA onderzoek had 7% van de met Herceptin behandelde patiënten diarree.
14 An increased incidence of infections, primarily mild upper respiratory infections of minor clinical significance or catheter infections, has been observed primarily in patients treated with Herceptin plus paclitaxel or docetaxel compared with patients receiving paclitaxel or docetaxel alone.
Infectie Vergeleken met de patiënten, behandeld met alleen paclitaxel of docetaxel, werd een toegenomen incidentie van infecties, voornamelijk milde infecties van de bovenste luchtwegen met geringe klinische betekenis of catheterinfecties, waargenomen bij patiënten die behandeld werden met Herceptin plus paclitaxel of docetaxel.
There is no experience with overdosage in human clinical trials.
Er is geen ervaring opgedaan met overdosering in de humane klinische studies.
Single doses of Herceptin alone greater than 10 mg/ kg have not been administered in the clinical trials.
Enkelvoudige doses Herceptin alleen, hoger dan 10 mg/ kg zijn niet toegediend in klinische studies.
Doses up to this level were well tolerated.
Doses tot dit niveau werden goed verdragen.
Antineoplastic agents, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: antineoplastische middelen, ATC-code:
Trastuzumab is a recombinant humanised IgG1 monoclonal antibody against the human epidermal growth factor receptor 2 (HER2).
Trastuzumab is een recombinant gehumaniseerd IgG1 monoclonaal antilichaam tegen de humane epidermale groeifactor receptor-2 (HER2).
Overexpression of HER2 is observed in 20 %-30% of primary breast cancers.
HER2-overexpressie wordt waargenomen bij 20 %-30% van de gevallen met primaire borstkanker.
Studies indicate that patients whose tumours overexpress HER2 have a shortened disease-free survival compared to patients whose tumours do not overexpress HER2.
Studies wijzen erop dat bij patiënten met tumoren met een HER2-overexpressie de ziektevrije overleving korter is dan bij patiënten met tumoren zonder een HER2-overexpressie.
The extracellular domain of the receptor (ECD, p105) can be shed into the blood stream and measured in serum samples.
Het extracellulaire domein van de receptor (ECD, p105) kan worden afgestoten in de bloedbaan en gemeten worden in serummonsters.
Trastuzumab has been shown, in both in vitro assays and in animals, to inhibit the proliferation of human tumour cells that overexpress HER2.
15 Het is aangetoond dat trastuzumab, zowel bij in vitro-proeven als bij dieren, de proliferatie van humane tumorcellen met een overexpressie van HER2 remt.
Additionally, trastuzumab is a potent mediator of antibody-dependent cell-mediated cytotoxicity (ADCC).
Bovendien is trastuzumab een krachtige mediator van antilichaamafhankelijke celgemedieerde cytotoxiciteit (ADCC).
In vitro, trastuzumab-mediated ADCC has been shown to be preferentially exerted on HER2 overexpressing cancer cells compared with cancer cells that do not overexpress HER2.
Het is in vitro aangetoond dat door trastuzumab gemedieerde ADCC bij voorkeur werkt op kankercellen met een overexpressie van HER2, vergeleken met kankercellen zonder overexpressie van HER2.
Detection of HER2 overexpression or HER2 gene amplification Herceptin should only be used in patients whose tumours have HER2 overexpression or HER2 gene amplification as determined by an accurate and validated assay.
Vaststelling van HER2-overexpressie of HER2- genamplificatie Herceptin dient uitsluitend te worden gebruikt bij patiënten bij wie de tumoren een overexpressie van HER2 of HER2 genamplificatie vertonen, aangetoond door middel van een accurate en gevalideerde assay.
HER2 overexpression should be detected using an immunohistochemistry (IHC)-based assessment of fixed tumour blocks (see 4.4).
HER2-overexpressie dient te worden vastgesteld met behulp van een op een immunohistochemie (IHC) gebaseerde beoordeling van gefixeerde tumorpreparaten (zie 4.4).
HER2 gene amplification should be detected using fluorescence in situ hybridisation (FISH) or chromogenic in situ hybridisation (CISH) of fixed tumour blocks.
HER2 genamplificatie dient te worden vastgesteld met behulp van fluorescentie in situ hybridisatie (FISH) of chromogene in situ hybridisatie (CISH) van gefixeerde tumorpreparaten.
Patients are eligible for Herceptin treatment if they show strong HER2 overexpression as described by a 3+ score by IHC or a positive FISH or CISH result.
Patiënten komen in aanmerking voor een behandeling met Herceptin als zij een sterke HER2-overexpressie vertonen zoals wordt beschreven bij IHC 3+ score of een positief FISH of CISH resultaat vertonen.
To ensure accurate and reproducible results, the testing must be performed in a specialised laboratory, which can ensure validation of the testing procedures.
Om zeker te zijn van accurate en reproduceerbare resultaten moet het testen worden uitgevoerd in een gespecialiseerd laboratorium dat een adequate validatie van de testprocedures kan garanderen.
The recommended scoring system to evaluate the IHC staining patterns is as follows:
Het aanbevolen scoringssysteem om de IHC kleurpatronen te beoordelen is als volgt:
Staining Intensity Score
Kleur- intensiteit Score
Staining pattern
Kleurpatroon
HER2 Overexpression Assessment
HER2-overexpressie Beoordeling
No staining is observed or membrane staining is observed in < 10% of the tumour cells
Kleuring wordt niet waargenomen of membraankleuring wordt waargenomen bij < 10% van de tumorcellen
Negative
Negatief
A faint/ barely perceptible membrane staining is detected in > 10% of the tumour cells.
Een zwakke/ nauwelijks waarneembare membraan- kleuring is vast te stellen bij > 10% van de tumorcellen.
The cells are only stained in part of their membrane.
De cellen zijn slechts gekleurd in een deel van hun membranen.
A weak to moderate complete membrane staining is detected in > 10% of the tumour cells.
Een zwakke tot matige volledige membraankleuring is vast te stellen bij > 10% van de tumorcellen.
Weak to moderate overexpression
Zwakke tot matige overexpressie
A moderate to strong complete membrane staining is detected in > 10% of the tumour cells.
Een matige tot sterke volledige membraankleuring is vast te stellen bij > 10% van de tumorcellen.
Moderate to strong overexpression
Matige tot sterke overexpressie
15 In general, FISH is considered positive if the ratio of the HER2 gene copy number per tumour cell to the chromosome 17 copy number is greater than or equal to 2, or if there are more than 4 copies of the HER2 gene per tumour cell if no chromosome 17 control is used.
In het algemeen wordt FISH als positief beschouwd wanneer de verhouding tussen het aantal HER2 genkopieën per tumorcel en het aantal chromosoom 17 kopieën, groter of gelijk is aan 2 of wanneer er meer dan 4 kopieën van het HER2 gen aanwezig zijn indien geen chromosoom 17 controle wordt gebruikt.
In general, CISH is considered positive if there are more than 5 copies of the HER2 gene per nucleus in greater than 50% of tumour cells.
In het algemeen wordt CISH als positief beschouwd wanneer er meer dan 5 kopieën van het HER2 gen per nucleus aanwezig zijn in meer dan 50% van de tumorcellen.
For full instructions on assay performance and interpretation please refer to the package inserts of validated FISH and CISH assays.
Voor de volledige aanwijzingen over de uitvoering van de assay en over de interpretatie van de resultaten dienen de bijsluiters van de gevalideerde FISH en CISH assays geraadpleegd te worden.
Official recommendations on HER2 testing may also apply.
Officiële adviezen over het testen van HER2 kunnen ook van toepassing zijn.
For any other method that may be used for the assessment of HER2 protein or gene expression, the analyses should only be performed by laboratories that provide adequate state-of-the-art performance of validated methods.
De analyses van alle andere methodes die gebruikt kunnen worden voor de beoordeling van HER2 eiwit of genexpressie dienen alleen uitgevoerd te worden door laboratoria die een adequate state-of- the-art uitslag van de resultaten van gevalideerde methoden leveren.
Such methods must clearly be precise and accurate enough to demonstrate overexpression of HER2 and must be able to distinguish between moderate (congruent with 2+) and strong (congruent with 3+) overexpression of HER2.
Dergelijke methodes moeten uiteraard nauwkeurig en accuraat genoeg zijn om overexpressie van HER2 aan te tonen en moeten in staat zijn om een onderscheid te maken tussen matige (overeenkomstig met 2+) en sterke (overeenkomstig met 3+) overexpressie van HER2.
Clinical Data Herceptin has been used in clinical trials as monotherapy for patients with metastatic breast cancer who have tumours that overexpress HER2 and who have failed one or more chemotherapy regimens for their metastatic disease (Herceptin alone).
16 Herceptin is in klinische studies gebruikt als monotherapie bij patiënten met gemetastaseerde borstkanker met tumoren met overexpressie van HER2 en die onvoldoende of niet reageerden op een of meer chemotherapieschema's voor hun gemetastaseerde aandoening (Herceptin alleen).
Herceptin has also been used in combination with paclitaxel or docetaxel for the treatment of patients who have not received chemotherapy for their metastatic disease.
In klinische studies is Herceptin ook toegepast in combinatie met paclitaxel of docetaxel voor de behandeling van patiënten die niet met chemotherapie waren behandeld voor de gemetastaseerde aandoening.
Patients who had previously received anthracycline-based adjuvant chemotherapy were treated with paclitaxel (175 mg/ m2 infused over 3 hours) with or without Herceptin.
Patiënten die voorheen een anthracyclinederivaat bevattende adjuvantchemotherapie kregen, werden behandeld met paclitaxel (175 mg/ m2 geïnfundeerd over 3 uur) al dan niet met Herceptin.