qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Each vial contains a retrievable amount of 125 mg of efalizumab.
Elke injectieflacon bevat een uit te nemen hoeveelheid van 125 mg efalizumab.
Reconstitution with the solvent yields a solution containing efalizumab at 100 mg/ ml.
Reconstitutie met het oplosmiddel geeft een oplossing die 100 mg/ml efalizumab bevat.
Efalizumab is a recombinant humanized monoclonal antibody produced in genetically engineered Chinese Hamster Ovary (CHO) cells.
Efalizumab is een recombinant humaan monoclonaal antilichaam dat wordt geproduceerd in genetisch gemanipuleerde ovariumcellen van de Chinese hamster (CHO).
Efalizumab is an IgG1 kappa immunoglobulin, containing human constant region sequences and murine light- and heavy-chain complementary determining region sequences.
Efalizumab is een IgG1 kappa immunoglobuline, dat een humane sequentie in de constante regio bevat en een murine sequentie in de complementair bepalende licht- en zwaar-keten regio bevat.
2.5 mg polysorbate 20, 3.55 mg histidine, 5.70 mg histidine hydrochloride monohydrate, 102.7 mg sucrose.
2,5 mg polysorbaat 20, 3,55 mg histidine, 5,70 mg histidine hydrochloride monohydraat, 102.7 mg sucrose.
The powder is a white to off white cake.
Het poeder is een wit tot vuilwit vast poeder.
The pH of the reconstituted solution is 5.9 – 6.5.
De pH-waarde van de gereconstitueerde oplossing is 5.9 – 6.5.
Treatment of adult patients with moderate to severe chronic plaque psoriasis who have failed to respond to, or who have a contraindication to, or are intolerant to other systemic therapies including ciclosporin, methotrexate and PUVA (see section 5.1 – Clinical Efficacy).
Behandeling van volwassen patiënten met matige tot ernstige chronische plaque-psoriasis die geen respons hebben gegeven op, of een contra-indicatie hebben voor, of intolerant zijn voor andere systemische therapieën inclusief ciclosporine, methotrexaat en PUVA (zie rubriek 5.1 – Klinische werkzaamheid).
Treatment with Raptiva should be initiated by a physician specialised in dermatology.
Een behandeling met Raptiva moet worden gestart door een arts gespecialiseerd in dermatologie.
An initial single dose of 0.7 mg/ kg body weight is given followed by weekly injections of 1.0 mg/ kg body weight (maximum single dose should not exceed a total of 200 mg).
Een enkelvoudige begindosis van 0,7 mg/kg lichaamsgewicht wordt gevolgd door wekelijkse injecties van 1,0 mg/kg lichaamsgewicht (de maximale enkelvoudige dosis mag niet groter zijn dan 200 mg).
The volume to be injected should be calculated as follows:
Het volume dat moet worden geïnjecteerd moet als volgt worden berekend:
Volume to be injected per 10 kg body weight
Injectievolumen per 10 kg
dose:
Dosis
0.07 ml
lichaamsgewicht
Subsequent doses:
Enkelvoudige begindosis:
1 mg/ kg
0,7 mg/kg Vervolgdoses:1 mg/kg
The duration of therapy is 12 weeks.
De duur van de behandeling is 12 weken.
Therapy may be continued only in patients who responded to treatment (PGA good or better).
De behandeling mag uitsluitend voortgezet worden bij patiënten die een goede respons vertonen op de behandeling (PGA goed of beter).
For discontinuation guidance see section 4.4.
Voor informatie over beëindigen van de therapie zie rubriek 4.4.
2 Children and adolescents (< 18 years) Raptiva is not recommended for use in children below age 18 due to a lack of data on safety and efficacy.
2 Kinderen en jong volwassenen (< 18 jaar) Raptiva wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen jonger dan 18 jaar, vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Use in the elderly (≥ 65 years) The dosage and administration schedule in the elderly should be the same as for adults (see also section 4.4).
Gebruik bij ouderen (≥ 65 jaar) De dosering en het toedieningsschema bij ouderen is hetzelfde als bij volwassenen (zie ook rubriek 4.4).
Patients with renal or hepatic impairment No studies have been conducted in patients with renal or hepatic impairment.
Patiënten met nier- of leverfunctiestoornissen Er zijn geen onderzoeken gedaan bij patiënten met nier- of leverfunctiestoornissen.
Raptiva should be used with caution in this patient population.
Bij de toediening van Raptiva aan dergelijke patiënten moet voorzichtigheid worden betracht.
Method of administration Raptiva is for subcutaneous injection.
Wijze van toediening Raptiva moet via een subcutane injectie worden toegediend.
Injection sites should be rotated.
Het middel moet steeds op een andere injectieplaats worden toegediend.
For instructions for use see section 6.6.
Voor instructies voor gebruik, zie rubriek 6.6.
After proper training in the reconstitution and injection technique, patients may self-inject with Raptiva, if their physician determines that this is appropriate.
Na een goede instructie in de reconstitutie en in de injectietechniek kunnen patiënten zichzelf Raptiva per injectie toedienen, mits de behandelend arts van mening is dat dit geschikt is.
Hypersensitivity to efalizumab or to any of the excipients.
Overgevoeligheid voor efalizumab of voor een van de hulpstoffen.
Patients with history of malignancies.
Patiënten met maligniteiten in de anamnese.
Patients with active tuberculosis and other severe infections.
Patiënten met actieve tuberculose of een andere ernstige infectie.
Patients with specific forms of psoriasis like guttate, erythrodermic or pustular psoriasis as sole or predominant form of psoriasis.
Patiënten met specifieke vormen van psoriasis zoals guttata, erytroderme of pustuleuze psoriasis als enige of overheersende vorm van psoriasis.
Patients with immunodeficiencies.
Patiënten met immuundeficiënties.
Effects on the immune system
Effecten op het immuunsysteem
a) Infections Raptiva is a selective immunosuppressor that alters T-lymphocyte function and may affect host defences against infections.
a) Infecties Raptiva is een selectieve immunosuppressor, welke de T-lymfocytenfunctie verandert en de afweer tegen infecties kan beïnvloeden.
It has the potential to increase the risk or the severity of infections, e. g. tuberculous pneumonia, and reactivate latent, chronic infections e. g.
Het heeft het vermogen om het risico op of de ernstigheid van infecties te verhogen, bv. tuberculaire pneumonie, en latente, chronische infecties b.v.
JC virus infection.
JC-virusinfectie te reactiveren.
Patients developing an infection during treatment with Raptiva should be monitored and according to severity Raptiva should be discontinued.
Patiënten die tijdens een behandeling met Raptiva een infectie krijgen moeten worden gecontroleerd; afhankelijk van de ernst van de infectie moet de toediening van Raptiva worden gestaakt.
In a patient with history of clinically significant recurring infections, Raptiva should be used with caution.
Bij de toediening van Raptiva aan een patiënt met een anamnese van klinisch significante, recidiverende infecties moet voorzichtigheid worden betracht.
The use of Raptiva may be associated with an increased risk of Progressive Multifocal Leukoencephalopathy (PML).
Het gebruik van Raptiva kan in verband gebracht worden met een verhoogd risico op progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML).
One case of JC virus infection resulting in PML has been reported in post-marketing surveillance in a patient with psoriasis receiving Raptiva (see section 4.8).
Eén geval van JC-virusinfectie, resulterend in PML, is gemeld tijdens postmarketing surveillance bij een patiënt met psoriasis die behandeld werd met Raptiva (zie rubriek 4.8).
Patients must be monitored at regular intervals for any new or worsening neurological symptoms or signs that may be suggestive of PML (such as impaired cognition, visual disturbances, hemiparesis, altered mental state or behavioural changes).
De patiënten dienen regelmatig gecontroleerd te worden op nieuwe of verergerde neurologische symptomen of aanwijzingen die op PML kunnen duiden (zoals verminderde cognitie, stoornissen van het gezichtsvermogen, hemiparese, gewijzigde mentale toestand of gedragswijzigingen).
If PML is suspected, further dosing must be suspended until PML has been excluded.
Als PML vermoed wordt, dient verdere toediening worden opgeschort totdat PML is uitgesloten.
The clinician should evaluate the patient to determine if the symptoms are indicative of neurological dysfunction, and if so, whether these symptoms are possibly suggestive of PML.
De arts moet de patiënt beoordelen om vast te stellen of de symptomen kenmerkend zijn voor een neurologische disfunctie, en als dat het geval is, of deze symptomen mogelijk duiden op PML.
If any doubt exists, further evaluation, including Magnetic Resonance Imaging (MRI) scan preferably with contrast, cerebrospinal fluid (CSF) testing for JC viral DNA and repeat neurological assessment, should be considered.
Als er enige twijfel bestaat, dient verdere beoordeling overwogen te worden, inclusief een MRI-scan bij voorkeur met contrastmiddel, onderzoek van de liquor op viraal DNA van het JC-virus en herhaalde neurologische beoordelingen.
b) Vaccinations Limited data are available on the effects of vaccination.
Patiënten dienen ook te worden geadviseerd om hun partner of de verzorgers te informeren over hun
3 significance of this is unknown.
3 behandeling, omdat zij de symptomen kunnen opmerken waarvan de patiënt zich niet bewust is.
Patients should not receive live and live-attenuated vaccines while on Raptiva therapy.
Als een patiënt PML ontwikkelt, dient het gebruik van Raptiva permanent worden gestaakt.
(see section 4.5).
Voor vaccinatie, dient een behandeling met Raptiva stopgezet te worden gedurende 8 weken en kan hervat worden 2 weken na de vaccinatie (zie rubriek 4.5).
c) Malignancies and lymphoproliferative disorders It is not yet known whether or not Raptiva can increase the risk of lymphoproliferative disorders or other malignancies in psoriasis patients.
c) Maligniteiten- en lymfoproliferatieve aandoeningen Het is nog niet bekend of Raptiva het risico voor het ontstaan van lymfoproliferatieve aandoeningen of andere maligniteiten in psoriasispatiënten vergroot.
Raptiva should be discontinued if a malignancy develops while the patient is on treatment (see sections 4.3 and 4.8).
De toediening van Raptiva moet worden gestaakt wanneer een patiënt tijdens de behandeling een maligniteit ontwikkelt (zie rubrieken 4.3 en 4.8).
Raptiva has not been studied in combination with immunosuppressive systemic antipsoriasis medicinal products.
Raptiva is niet onderzocht in combinatie met immunosuppressieve systemische anti- psoriasisgeneesmiddelen.
Therefore, combination therapies with these products are not recommended (see section 4.5).
Daarom worden combinatietherapieën met deze producten niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Immune-mediated haemolytic anaemia In post-marketing surveillance, isolated cases of severe haemolytic anaemia have been reported during treatment with Raptiva.
Immuun-gemedieerde hemolytische anemie In post-marketing surveillance zijn geïsoleerde gevallen van ernstige hemolytische anemie gemeld tijdens een behandeling met Raptiva.
In such circumstances, Raptiva should be discontinued.
In zulke omstandigheden dient de behandeling met Raptiva gestopt te worden.
Thrombocytopenia Thrombocytopenia may occur during Raptiva treatment and may be associated with clinical signs such as echymoses, spontaneous bruising or bleeding from muco-cutaneous tissues.
Trombocytopenie Trombocytopenie kan ontstaan tijdens een behandeling met Raptiva en kan gepaard gaan met klinische verschijnselen als ecchymosen, spontaan ontstaan van hematomen of mucocutane bloedingen.
If these manifestations occur, efalizumab should be stopped immediately, a platelet count should be performed and appropriate symptomatic treatment should be instituted immediately (see section 4.8).
Wanneer deze verschijnselen ontstaan moet de toediening van efalizumab direct worden gestaakt, het aantal trombocyten moet worden bepaald en er moet meteen een gerichte symptomatische behandeling worden ingesteld (zie rubriek 4.8).
Platelet counts are recommended upon initiating and periodically while receiving Raptiva treatment.
Aanbevolen wordt om voor het begin van een behandeling met Raptiva en periodiek tijdens de behandeling het aantal trombocyten te bepalen.
It is recommended that assessments be more frequent when initiating therapy (e. g., monthly) and may decrease in frequency with continued treatment (e. g., every 3 months).
Het wordt aanbevolen deze bepalingen tijdens de eerste fase van de behandeling frequent (d.w.z. maandelijks) uit te voeren, en daarna minder vaak (d.w.z. eenmaal per drie maanden).
Inflammatory polyradiculoneuropathy Cases of inflammatory polyradiculoneuropathy have been observed in post-marketing surveillance in patients receiving Raptiva (see section 4.8).
Inflammatoire polyradiculoneuropathie Gevallen van inflammatoire polyradiculoneuropathie zijn waargenomen bij patiënten die worden behandeld met Raptiva (zie rubriek 4.8).
Patients have recovered after discontinuation of Raptiva, therefore Raptiva should be stopped following the diagnosis of inflammatory polyradiculoneuropathy.
Patiënten herstelden na beëindiging van de behandeling met Raptiva, daarom zou met Raptiva gestopt moeten worden na de diagnose van inflammatoire polyradiculoneuropathie.
Hypersensitivity and allergic reactions As with any recombinant product, Raptiva is potentially immunogenic.
Overgevoeligheid en allergische reacties Evenals elk ander recombinant product is Raptiva potentieel immunogeen.
Consequently, if any serious hypersensitivity or allergic reaction occurs, Raptiva should be discontinued immediately and appropriate therapy initiated (see sections 4.3 and 4.8).
Daarom moet de toediening van Raptiva direct worden gestaakt wanneer verschijnselen van ernstige overgevoeligheid of van een allergische reactie ontstaan en moet een gerichte behandeling worden ingesteld (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Arthritis Cases of arthritis have been observed during treatment or after discontinuation of Raptiva.
Artritis Gevallen van artritis zijn waargenomen tijdens behandeling of na het stoppen met Raptiva.
It is recommended to discontinue Raptiva if arthritis occurs during treatment.
Het wordt aanbevolen de behandeling met Raptiva te beëindigen, indien artritis voorkomt tijdens de behandeling.
Psoriasis During treatment with Raptiva, cases of exacerbation of psoriasis, including pustular, erythrodermic, and guttate subtypes, have been observed (see section 4.8).
Psoriasis Tijdens behandeling met Raptiva zijn gevallen van exacerbatie van psoriasis, inclusief pustuleuze, erytroderme en guttata subtypes, waargenomen (zie rubriek 4.8).
In such cases, it is recommended to discontinue treatment with Raptiva.
In zulke gevallen wordt aanbevolen de behandeling met Raptiva te beëindigen.
Discontinuation of treatment may cause a recurrence or exacerbation of plaque psoriasis including erythrodermic and pustular psoriasis, especially in patients not responding to treatment.
Staken van de behandeling kan een terugkeer of exacerbatie van plaque psoriasis veroorzaken inclusief erytroderme en pustuleuze psoriasis, vooral bij patiënten die niet reageren op de behandeling.
Gradual reduction of dose or frequency does not appear to be beneficial.
4 Geleidelijke vermindering van de dosis of de frequentie lijkt geen gunstig effect te hebben.
Discontinuation Management of patients discontinuing Raptiva includes close observation.
Staken van de behandeling Begeleiding van patiënten die stoppen met Raptiva houdt ook nauwkeurige observatie in.
In case of recurrence or exacerbation of disease, as well as in patients who discontinue Raptiva and are non-responders, the treating physician should institute the most appropriate psoriasis treatment as necessary.
In geval van terugkeer of exacerbatie van de ziekte, alsook bij patiënten die stoppen met Raptiva en geen respons vertoonden, moet de behandelend arts de meest aangewezen psoriasisbehandeling als noodzakelijk instellen.
In case re-treatment with Raptiva is indicated the same guidance should be followed as under Posology and method of administration.
In het geval herbehandeling met Raptiva geïndiceerd is, moeten dezelfde aanwijzingen gevolgd worden als beschreven onder Dosering en wijze van toediening.
Re-treatment may be associated with lower or inadequate response to Raptiva than in the earlier treatment periods.
Herbehandeling kan gepaard gaan met een lagere of een inadequate respons op Raptiva dan in eerdere behandelingsperiodes.
Therapy may be continued only in those patients who respond adequately to treatment.
De behandeling mag uitsluitend voortgezet worden bij patiënten die een adequate respons vertonen op de behandeling.
4 Special patient populations No differences in safety or efficacy were observed between elderly (≥ 65 years) patients and younger patients.
Speciale patiëntengroepen Er zijn geen verschillen aangetoond tussen oudere (≥ 65 jaar) en jongere patiënten wat betreft de veiligheid en de werkzaamheid.
As there is a higher incidence of infections in the elderly population in general, caution should be used in treating the elderly.
Aangezien er in een oudere populatie gemiddeld meer infecties voorkomen moet voorzichtigheid worden betracht bij de behandeling van ouderen.
Raptiva has not been studied in patients with renal or hepatic impairment and should therefore be used with caution in such patients.
Raptiva is niet onderzocht bij patiënten met nier- en leverfunctiestoornissen, en moet daarom bij dergelijke patiënten met voorzichtigheid worden toegepast.
See section 4.8 regarding the effects on the hepatic function.
Zie rubriek 4.8 met betrekking tot de effecten op de leverfunctie.
There have been no formal drug interaction studies performed with Raptiva.
Er zijn geen formele studies verricht naar interacties tussen Raptiva en andere geneesmiddelen.
Limited data are available on the effects of vaccination in patients receiving Raptiva.
Beperkte gegevens zijn beschikbaar over de effecten van vaccinatie bij patiënten die worden behandeld met Raptiva.
In a study of 66 patients with moderate plaque psoriasis, immune responses during and after Raptiva treatment were investigated.
In een studie van 66 patiënten met matige plaque-psoriasis werden de immuunresponses tijdens en na de Raptivabehandeling onderzocht.
Following booster vaccination with tetanus toxoid (recall antigen), the ability to mount an immune response to the tetanus toxoid was preserved in those patients undergoing Raptiva therapy.
Volgend op rappelvaccinaties met tetanustoxoïd (recall-antigen), was het vermogen om een immuunrespons op het tetanustoxoïd op te lopen, behouden in die patienten welke met Raptiva behandeld werden.
After 35 days of treatment with Raptiva, the proportion of subjects treated with efalizumab with positive skin test reactions to Candida was significantly reduced compared with the placebo group.
Na 35 dagen behandeling met Raptiva, was het aantal patiënten behandeld met efalizumab met positieve huidtest reacties op Candida significant afgenomen vergeleken met de placebo groep.
Antibody response to an experimental neo-antigen (∅ X174) was reduced during Raptiva therapy, but began to normalize 6 weeks after discontinuation of Raptiva therapy and did not demonstrate tolerance induction.
Antilichaamrespons op een experimenteel neo-antigen (∅ X174) was verminderd gedurende de Raptiva-behandeling, maar normaliseerde 6 weken na stopzetten van de Raptiva-behandeling en vertoonde geen tolerantie-inductie.
A pneumococcal vaccine administered 6 weeks after discontinuation of Raptiva yielded normal results.
Een pneumokokken vaccin, toegediend 6 weken na stopzetten van Raptiva, gaf normale resultaten.
Neo-vaccinations given during treatment with Raptiva may induce antibody levels lower than non-treated subjects, but the clinical significance of this is unknown.
Nieuwe vaccinaties, welke tijdens de Raptiva-behandeling gegeven worden, kunnen lagere antilichaamwaarden induceren, dan welke worden waargenomen in onbehandelde patiënten, maar de klinische betekenis hiervan is onbekend.
Patients should not receive live and live-attenuated vaccines during Raptiva treatment.
Patiënten mogen tijdens een behandeling met Raptiva geen levende en verzwakte levende vaccins toegediend krijgen.
(See section 4.4).
(Zie rubriek 4.4).
Given the mechanism of action of efalizumab, its effects on the immune system may be potentiated by systemic immunosuppressives commonly used for the treatment of psoriasis (see section 4.4).
Gezien het werkingsmechanisme van efalizumab zou het effect daarvan op het immuunsysteem kunnen worden versterkt door systemisch toegediende immunosuppressiva die gewoonlijk worden gebruikt voor de behandeling van psoriasis (zie rubriek 4.4).
Raptiva has been used in combination with topical corticosteroids in psoriasis patients without any untoward effects nor with any observable significant beneficial effect of the combination therapy above monotherapy with efalizumab.
Raptiva is bij psoriasispatiënten gebruikt in combinatie met corticosteroïden voor lokale toediening zonder enig ongunstig effect noch met enig waarneembaar significant gunstig effect van de combinatie therapie ten opzichte van de monotherapie met efalizumab.
Pregnancy In general, immunoglobulins are known to cross the placental barrier.
Zwangerschap Het is bekend dat immunoglobulinen in het algemeen de placenta kunnen passeren.
There are no adequate data from the use of efalizumab in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van efalizumab bij zwangere vrouwen.
Animal studies indicate an impairment of the immune function of the offspring (see section 5.3).
Dierproeven geven een verstoring van het immuunsysteem bij het nageslacht aan (zie rubriek 5.3).
Pregnant women should not be treated with Raptiva.
Vrouwen die zwanger zijn moeten niet worden behandeld met Raptiva.
Women of childbearing potential have to use appropriate contraception during treatment.
Vruchtbare vrouwen moeten effectieve contraceptie gebruiken tijdens de behandeling.
Lactation Excretion of efalizumab in human milk has not been investigated, however immunoglobulins are expected to be excreted in human milk.
5 Borstvoeding Er is geen onderzoek gedaan naar de uitscheiding van efalizumab via de moedermelk, maar het is bekend dat immunoglobulinen in de regel met de moedermelk worden uitgescheiden.
Moreover, an antibody analogue of efalizumab was shown to be excreted in milk of mice.
Het is tevens aangetoond dat een antilichaam-analogon van efalizumab wordt uitgescheiden via de melk van muizen.
Women should not breastfeed during treatment with Raptiva.
Vrouwen moeten tijdens een behandeling met Raptiva geen borstvoeding geven.
No studies on the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek gedaan naar de invloed op het vermogen een auto te besturen en machines te bedienen.
Based on the pharmacological mechanism of action of efalizumab, the use of Raptiva is not expected to affect patient’ s ability to drive and use machines.
Gezien het farmacologische werkingsmechanisme van efalizumab lijkt het aannemelijk dat het gebruik van Raptiva geen invloed zal hebben op het vermogen van de patiënt om een auto te besturen en machines te bedienen.
The most frequent symptomatic adverse drug reactions (ADRs) observed during Raptiva therapy were mild to moderate dose-related acute flu-like symptoms including headache, fever, chills, nausea and 5 myalgia.
De meest voorkomende bijwerkingen die zijn waargenomen tijdens een behandeling met Raptiva zijn lichte tot matige, dosis-afhankelijke griepachtige symptomen als hoofdpijn, koorts, koude rillingen, misselijkheid en spierpijn.
In large placebo-controlled clinical studies, these reactions were observed in approximately 41% of Raptiva-treated patients and 24% in placebo-treated patients over 12 weeks of treatment.
Tijdens grote placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken werden deze reacties gedurende 12 weken behandeling waargenomen bij ongeveer 41% van de patiënten die met Raptiva werden behandeld en bij 24% van de patiënten die een placebo kregen.
After initiation of therapy, these reactions were generally less frequent and occurred at similar rates to that seen in the placebo group from the third and subsequent weekly injections.
Na de eerste fase van de behandeling kwamen deze reacties in de regel minder vaak voor en vanaf de derde en daarop volgende wekelijkse injectie was de frequentie ervan vergelijkbaar met die in de placebo-groep.
Antibodies to efalizumab were detected in only 6% of patients.
Antilichamen tegen efalizumab werden slechts bij 6% van de patiënten aangetoond.
In this small number of patients no differences were observed in pharmacokinetics, pharmacodynamics, clinically noteworthy adverse events or clinical efficacy.
Bij dit kleine aantal patiënten werden geen verschillen waargenomen in de farmacokinetiek, farmacodynamie, de klinisch relevante bijwerkingen of de klinische werkzaamheid.
Adverse events (Preferred Terms) in the overall population studied clinically with Raptiva are listed below by frequency of occurrence and by MedDRA System Organ Class.
De bijwerkingen (Voorkeurstermen) in de totale populatie die klinisch getest is met Raptiva, zijn ingedeeld per frequentie van voorkomen en per Orgaan Klassen Systeem volgens MedDRA.
System Organ Class
Orgaan klassen
Infections and infestations
systeem
common (> 1/ 10)
(≥ 1/10)
(> 1/ 100 < 1/ 10)
(≥ 1/100, < 1/10)
(> 1/ 1,000, < 1/ 100)
(≥ 1/1.000, < 1/100)
(> 1/ 10,000, < 1/ 1,000)
(≥ 1/10.000, < 1/1.000)
Aseptic meningitis*, Severe infections*, JC virus infection resulting in progressive multifocal leukoencephalopathy*
Aseptische meningitis *, ernstige infecties *, JC- virusinfectie, resulterend in progressieve multifocale leuko- encefalopathie *
Leuko- cytosis and lympho- cytosis
Leukocytose en lymfocytose
Thrombo- cytopenia
Trombocyto penie
Immune mediated haemolytic anaemia*
Immuun- gemedieer-de hemolytische anemie *
Immune system disorders
Immuunsysteema andoeningen
Hyper- sensitivity reactions
Overgevoelig heids-reacties
Nervous system disorders Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Zenuwstelselaand oeningen
Facial palsy (Bell’ s palsy)
Aangezichts verlamming (Bell- verlamming)
Inflammatory polyradiculo- neuropathy* Interstitial pneumonitis*
6 Ademhalingsstel- sel-, borstkas- en mediastinumaan- doeningen
Erythema multiforme*
erythema multiforme *
Musculoskeletal and connective tissue disorders
bindweefselaan- doeningen
Arthralgia Arthritis / Psoriatic arthritis (exacerbation/ flare)
Artritis / psoriatische artritis (exacerbatie / opflakkering)
Flu-like symptoms including fever, headaches, chills, nausea and myalgia
Griepachtige symptomen als koorts, hoofdpijn, koude rillingen, misselijkheid en spierpijn
Back pain, Asthenia
Rugpijn, Asthenie
Injection site reactions
Reacties op de plaats van de injectie
Elevation of alkaline Phosphatase, Elevation of ALT
Verhoging van alkalische fosfatase Verhoging van ALT
* Events identified during postmarketing surveillance
* Bijwerkingen tijdens postmarketing surveillance geïdentificeerd.
The safety profile in the target population as defined in section 4.1 is similar to the safety profile in the overall population treated during clinical development of Raptiva as presented above.
Het veiligheidsprofiel in de doelpopulatie zoals in rubriek 4.1 gedefinieerd, is gelijk aan het veiligheidsprofiel in de totale populatie die behandeld is tijdens de klinische ontwikkeling van Raptiva zoals hierboven gepresenteerd is.
Additional Information
Aanvullende informatie
Analysis following long-term use in a cohort of 339 patients with moderate to severe psoriasis receiving Raptiva 1 mg/ kg/ week, of which 166 patients have been treated for more than 2 years and up to 3 years, did not show any noteworthy differences in frequency of adverse events as compared to 12 weeks of exposure to Raptiva.
Langdurige blootstelling Analyse volgend uit lange termijn gebruik in een cohort van 339 patiënten met matige tot ernstige psoriasis die Raptiva 1 mg/kg/week kregen, onder wie 166 patiënten welke langer dan 2 jaar en tot 3 jaar zijn behandeld, leverde geen noemenswaardige verschillen in frequentie van bijwerkingen vergeleken met 12 weken blootstelling aan Raptiva.
Leucocytosis and lymphocytosis: in large placebo-controlled and in long-term clinical studies, between 40 and 50% of patients developed sustained asymptomatic lymphocytosis during Raptiva therapy.
Tijdens grootschalige placebogecontroleerde en langdurige klinische onderzoeken ontstond bij 40 tot 50% van alle patiënten een aanhoudende, asymptomatische lymfocytose tijdens de behandeling met Raptiva.
All values were between 2.5 fold and 3.5 fold the ULN (Upper Limit of Normal).
De waarden waren 2,5 tot 3,5 maal zo hoog als de bovengrens van de normaalwaarden.
Lymphocyte count returned to baseline after therapy discontinuation.
Na het staken van de behandeling daalde het aantal lymfocyten naar de uitgangswaarde.
Slight elevation in absolute neutrophil count and eosinophil count were observed but in a smaller proportion of patients.
Er werd, bij een lager percentage van de patiënten, een geringe stijging van het aantal neutrofielen en eosinofielen waargenomen.
Thrombocytopenia:
Trombocytopenie:
In the combined safety database of 3291 Raptiva-treated patients at the time of approval, there were nine occurrences (0.3%) of thrombocytopenia with less than 52,000 cells per μ l reported.
De gecombineerde veiligheids-database met 3291 patiënten die met Raptiva zijn behandeld bij het tijdstip van de goedkeuring van de handelsvergunning bevat negen gevallen (0,3%) van trombocytopenie met minder dan 52.000 cellen per µl.
Four of these patients had clinical signs of thrombocytopenia.
Vier van deze patiënten hadden klinische verschijnselen van trombocytopenie.
Based on available platelet count measurements, the onset of platelet decline was between 8 and 12 weeks after the first dose of Raptiva in 5 patients, but occurred later in the other patients.
Bij
In one patient, thrombocytopenia occurred 3 weeks after treatment discontinuation.
7 één patiënt, trad trombocytopenie op 3 weken na het staken van de behandeling.
Over long term treatment up to 3 years, a small and gradual decrease in mean platelet counts within the normal range was observed.
Bij langdurige behandeling tot 3 jaar, werd er een kleine en geleidelijke daling waargenomen in het gemiddelde aantal bloedplaatjes binnen het normale bereik.
In the same population two cases of severe thrombocytopenia (0.6%) of rapid onset were observed (See section 4.4).
In dezelfde populatie werden twee gevallen van ernstige trombocytopenie (0,6%) met snel begin waargenomen (zie rubriek 4.4).
In the first 12 weeks of placebo-controlled studies, the rate of psoriasis adverse events was 3.2% in the Raptiva-treated patients and 1.4% in the placebo-treated patients.
Tijdens de eerste 12 weken van placebo-gecontroleerde onderzoeken ontstonden bijwerkingen in de vorm van verergering van de psoriasis bij 3,2% van de patiënten die werden behandeld met Raptiva en bij 1,4% van de patiënten die een placebo kregen.
Among 3291 patients in the combined safety database, 39 patients presented an erythrodermic or pustular psoriasis (1.2%).
Van de 3291 patiënten in de gecobineerde veiligheidsdatabase, vertoonden 39 patiënten een erytroderme of pustuleuze psoriasis (1,2%).
Seventeen of these events occurred after discontinuation of Raptiva, while 22 occurred during treatment.
Zeventien van deze gevallen trad op na het staken van de behandeling met Raptiva, terwijl 22 optraden tijdens behandeling.
In the cases occurring during treatment, most of these events (16/ 22) occurred in patients presenting no response to Raptiva.
Van de gevallen die optraden tijdens de behandeling, traden de meeste gevallen (16/22) op bij patiënten die geen respons op Raptiva vertoonden.
Cases occurring after discontinuation were observed both in patients responding or not responding to Raptiva treatment.
Gevallen die optraden na het staken van de behandeling werden zowel bij patiënten die wel en geen respons op Raptiva vertoonden.
Arthritis / Psoriatic arthritis:
Artritis / psoriatische artritis:
In the first 12 weeks of placebo-controlled studies, arthritis and exacerbation or flare of arthritis were observed in 1.8% of Raptiva-treated patients and placebo-treated patients.
Tijdens de eerste 12 weken van placebo-gecontroleerde onderzoeken ontstond artritis en exacerbatie of opflakkering van artritis bij 1,8% van de patiënten die werden behandeld met Raptiva en placebo.
In these studies, the incidence of other types of arthritis-related adverse events were similar between the Raptiva and placebo groups.
Bij deze onderzoeken was de incidentie van andere vormen van artritis-gerelateerde bijwerkingen in de Raptiva- en de placebogroep vergelijkbaar.
Flu-like symptoms:
Griep-achtige symptomen:
In large placebo-controlled clinical studies, approximately 20% of patients in excess of placebo reported flu-like symptoms including headaches, chills, fever, nausea and myalgia.
Tijdens grote, placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken was het percentage Raptiva-patiënten dat melding maakte van verschijnselen als hoofdpijn, koude rillingen, koorts, misselijkheid en spierpijn ongeveer 20% hoger dan het percentage placebo-patiënten met deze verschijnselen.
The percentage of patients reporting flu-like symptoms was greatest with the first injection and decreased by more than 50% with the second injection.
De meeste meldingen van griepachtige verschijnselen werden gedaan na de eerste injectie en het percentage meldingen daalde met meer dan 50% na de tweede injectie.
These symptoms diminished thereafter to a percentage comparable to that of patients treated with placebo.
Daarna nam de incidentie van deze verschijnselen af tot dezelfde waarde als bij de patiënten die werden behandeld met een placebo.
Headache was the most frequent of the flu-like symptoms.
Het meest voorkomende griepachtige verschijnsel was hoofdpijn.
None of those events was serious and less than 5% were considered severe.
In geen enkel geval waren deze verschijnselen zeer ernstig, en in minder dan 5% van de gevallen waren ze ernstig.
Overall less than 1% of patients discontinued therapy because of acute flu-like symptoms.
In totaal staakte minder dan 1% van de patiënten de behandeling wegens acute griepachtige verschijnselen.
Hypersensitivity and allergic disorders:
Overgevoeligheid en allergische aandoeningen:
In large placebo-controlled clinical studies, the percentage of patients experiencing an adverse event suggestive of hypersensitivity, including urticaria, rash and allergic reactions was slightly higher in the Raptiva group (8%) than in the placebo group (7%).
Tijdens grote, placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken was het percentage patiënten bij wie een bijwerking ontstond die wees op overgevoeligheid, zoals urticaria, rash en allergische reacties, iets hoger in de Raptiva-groep (8%) dan in de placebo-groep (7%).
Over long term treatment, the frequency of hypersensitivity-related adverse events did not increase.
Bij langetermijnbehandeling nam de frequentie van overgevoeligheidsgerelateerde bijwerkingen niet toe.
7 Elevation of alkaline phosphatase:
Toename van het alkalische fosfatase-gehalte:
In large placebo-controlled clinical studies approximately 4.5% of patients developed sustained elevation of alkaline phosphatase throughout Raptiva therapy compared to 1% in placebo patients.
Tijdens grote placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken ontstond bij ongeveer 4,5% van de met Raptiva behandelde patiënten een aanhoudende verhoging van het gehalte aan alkalische fosfatase, terwijl dit bij 1% van de patiënten uit de placebo-groep het geval was.
All values were between 1.5 fold and 3 fold the ULN, and returned to baseline levels after therapy discontinuation.
Alle waarden waren 1,5 tot 3 maal de bovengrens van de normaalwaarde, en normaliseerden na het staken van de behandeling.
Elevation of ALT:
Toename van het ALT-gehalte:
About 5.7% of patients developed elevation in ALT during Raptiva therapy compared to 3.5% in placebo.
Bij ongeveer 5,7% van de patiënten ontstond tijdens een behandeling met Raptiva een toename van het ALT-gehalte, vergeleken met 3,5% bij placebo.
All occurrences were asymptomatic and values above 2.5 fold ULN were not more frequent in the Raptiva group than in the placebo group.
Deze toename was in alle gevallen asymptomatisch en in de Raptiva-groep kwamen waarden van meer dan 2,5 maal de bovengrens van de normaalwaarde niet vaker voor dan in de placebo-groep.
All values returned to baseline levels upon therapy discontinuation.
Alle waarden normaliseerden na het staken van de behandeling.
Other therapies that alter T-lymphocyte function have been associated with increased risk of developing serious infections.
Andere therapieën die de werking van de T-lymfocyten beïnvloeden kunnen gepaard gaan met een verhoogde kans op het ontstaan van ernstige infecties.
In placebo controlled clinical trials, infection rates in Raptiva-treated patients was approximately 27.3% versus 24.0% in placebo-treated patients.
Tijdens placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken was het percentage infecties bij patiënten die werden behandeld met Raptiva ongeveer 27,3% versus 24,0% bij patiënten die een placebo kregen.
In the target population studied in study IMP24011, the infection rate in Raptiva-treated patients was approximately 25.7% versus 22.3% in placebo-treated patients.
Bij de doelpopulatie onderzocht in studie IMP24011 was het percentage infecties bij patiënten die werden behandeld met Raptiva ongeveer
As regards serious infections, the overall incidence in both controlled and uncontrolled studies of up to 12 weeks was 2.8 per 100 patient-years for Raptiva-treated patients compared with 1.4 per 100 patient-years for placebo-treated patients.
Met betrekking tot ernstige infecties, blijkt dat de overall incidentie uit zowel gecontroleerde als niet gecontroleerde onderzoeken tot 12 weken bij de met Raptiva behandelde patiënten 2,8 per 100 patiënt- jaren was, en 1,4 per 100 patiënt-jaren bij de patiënten die een placebo kregen.
The most frequent serious infections were pneumonia, cellulitis, infections not otherwise specified and sepsis.
De meest frequent voorkomende ernstige infecties waren pneumonie, cellulitis, andere, niet-gespecificeerde infecties, en sepsis.
Over long term treatment, the incidence of serious infection was 1.8 per 100 patient years (see section 4.).
Bij langetermijnbehandeling was de incidentie van ernstige infecties 1,8 per 100 patiëntjaren (zie rubriek 4.4).
JC virus infection resulting in PML has been reported in post-marketing surveillance in a patient with psoriasis receiving Raptiva (see section 4.4).
Een JC-virusinfectie, resulterend in PML, is gemeld tijdens postmarketing surveillance bij een patiënt met psoriasis die behandeld werd met Raptiva (zie rubriek 4.4).
Class adverse reactions
Klassebijwerkingen
Neoplasms benign and malignant:
Benigne en maligne neoplasmata:
A higher rate of malignancies has been associated with therapies affecting the immune system.
Een toename van maligniteiten is in verband gebracht met therapieën die invloed hebben op het immuunsysteem.
In placebo controlled clinical trials, the overall incidences of malignancy (the majority of which were non-melanoma skin cancers) were similar in Raptiva-treated patients and in placebo-treated patients.
Tijdens placebo-gecontroleerde klinische onderzoeken was de totale incidentie van maligniteiten (in de meeste gevallen niet-melanomateuze huidkanker) bij de met Raptiva behandelde patiënten hetzelfde als bij de met placebo behandelde patiënten.
In addition, the incidences of specific tumours in Raptiva patients were in line with those observed in control psoriasis populations.
Bovendien was de incidentie van specifieke tumoren bij Raptiva-patiënten vergelijkbaar met die bij psoriasis-patiënten uit de controlegroep.
0.9 per 100 patient-years, short term and long term treatment, respectively) (See section 4.4).
Er was geen bewijs van een verhoogd risico op maligniteiten van welk soort dan ook, met uitzondering van niet-melanomateuze huidkanker (0,3 versus 0,9 per 100 patiëntjaren, respectievelijk bij korte- en langetermijnbehandeling (zie rubriek 4.4).
Inflammatory polyradiculoneuropathy:
Inflammatoire polyradiculoneuropathie:
Isolated cases have been observed during post-marketing surveillance.
Geïsoleerde gevallen zijn waargenomen tijdens post-marketing onderzoeken.
In a clinical study, where subjects were exposed to higher doses of efalizumab (up to 10 mg/ kg intravenous), one subject receiving 3 mg/ kg intravenous dose experienced hypertension, chills, and fever on the day of study drug dosing, which required hospitalization.
Tijdens een klinisch onderzoek, waarbij patiënten hogere doses efalizumab kregen (tot 10 mg/kg intraveneus) ontwikkelde een patiënt, die 3 mg/kg intraveneus kreeg, op de dag van de toediening hypertensie, koude rillingen en koorts, waarvoor hij in een ziekenhuis moest worden opgenomen.
Another subject who received 10 mg/ kg intravenous dose experienced severe vomiting following administration of efalizumab, which also required hospitalization.
Een andere patiënt, die een 10 mg/kg efalizumab-dosis intraveneus kreeg, moest na toediening hevig braken, waarvoor ook ziekenhuisopname nodig was.
Both occurrences fully resolved without any sequelae.
In beide gevallen verdwenen de symptomen zonder gevolgen.
Doses up to 4 mg/ kg/ week subcutaneously for 10 weeks have been administered without any toxic effect.
Doses van maximaal 4 mg/kg per week subcutaan gedurende 10 weken zijn zonder enig toxisch verschijnsel toegediend.
There is no known antidote to Raptiva or any specific treatment for Raptiva overdose other than withholding treatment and patient observation.
Er is geen antidotum voor Raptiva of een specifieke behandeling voor een overdosering met Raptiva bekend, anders dan het staken van de toediening en het observeren van de patiënt.
In case of overdose, it is recommended that the patient be monitored under close medical care and appropriate symptomatic treatment instituted immediately.
Aanbevolen wordt om in geval van een overdosering de patiënt onder strikte medische controle te houden en direct een passende symptomatische behandeling in te stellen.
Pharmacotherapeutic group: selective immunosuppressive agents, ATC code:
Farmacotherapeutische groep: selectieve immuunsuppressiva, ATC code:
Mechanism of action Efalizumab is a recombinant humanized monoclonal antibody that binds specifically to the CD11a subunit of LFA-1 (lymphocyte function-associated antigen-1), a leukocyte cell surface protein.
Werkingsmechanisme Efalizumab is een recombinant gehumaniseerd monoclonaal antilichaam dat zich specifiek bindt aan de CD11a subunit van LFA-1 (lymphocyte function-associated antigen-1), een eiwit op het celoppervlak van leucocyten.
By this mechanism, efalizumab inhibits the binding of LFA-1 to ICAM-1, which interferes with T lymphocytes adhesion to other cell types.
Door dit mechanisme remt efalizumab de binding van LFA-1 aan ICAM-1, dat op zijn beurt interfereert met de adhesie van T-lymfocyten aan andere soorten cellen.
LFA-1 is present on activated T lymphocytes, and ICAM-1 is up-regulated on endothelial cells and keratinocytes in psoriasis plaques.
LFA-1 is aanwezig op geactiveerde T-lymfocyten, en ICAM-1 is ge-upreguleerd in endotheelcellen en keratinocyten in psoriasis-plaques.
By preventing LFA-1/ ICAM binding, efalizumab may alleviate signs and symptoms of psoriasis by inhibiting several stages in the immunologic cascade.
Door het tegengaan van de binding van LFA-1 aan ICAM kan efalizumab de klachten en verschijnselen van psoriasis verminderen door inhibitie van verschillende stadia van de
Pharmacodynamic effects In studies using an initial dose of 0.7 mg/ kg followed by 11 weekly doses of 1.0 mg/ kg, efalizumab maximally reduced expression of CD11a on circulating T lymphocytes to approximately 15-30% of pre-dose baseline values and saturated CD11a to < 5% of baseline available CD11a binding sites.
Farmacodynamische effecten Tijdens onderzoeken waarbij een startdosis werd gegeven van 0,7 mg/kg, gevolgd door 11 wekelijkse doses van 1,0 mg/kg, leidde efalizumab tot een vermindering van de expressie van CD11a op circulerende T-lymfocyten tot ongeveer 15-30% van de uitgangswaarde en satureerde CD11a zodat < 5% van de aanvankelijk beschikbare bindingsplaatsen van CD11a beschikbaar bleef.
The full effect was seen 24 to 48 hours after the first dose, and was maintained between weekly doses.
Het volledige effect was binnen 24 tot 48 uur na de eerste dosis aantoonbaar, en dit bleef bestaan tussen de wekelijkse doseringen in.
Within 5 to 8 weeks following the 12th and final dose of efalizumab administered at 1.0 mg/ kg/ wk, CD11a levels returned to within a range of ±25% of baseline values.
Binnen 5 tot 8 weken na toediening van de 12de dosis efazulimab (bij een dosering van 1,0 mg/kg/week) lag de CD11a-concentratie weer binnen de ±25% van de uitgangswaarde.
Another pharmacodynamic marker, consistent with the mechanism of action of efalizumab, was the increase in the absolute counts of circulating leukocytes observed during efalizumab treatment.
Een andere farmacodynamische marker, in overeenstemming met het werkingsmechanisme van efalizumab, was een toename van het absolute aantal circulerende leucocyten dat werd gemeten tijdens een behandeling met efalizumab.
Increased absolute counts were apparent within 24 hours of the first dose, remained elevated with weekly dosing, and returned to baseline after treatment cessation.
Binnen 24 uur na de eerste dosis trad een stijging van het aantal op; dit aantal bleef verhoogd zolang de wekelijkse doseringen werden gegeven, en het daalde weer tot normale waarden na het staken van de behandeling.
The largest increase occurred in the absolute count of circulating lymphocytes.
De sterkste stijging betrof het absolute aantal circulerende lymfocyten.
In clinical trials, mean lymphocyte counts approximately doubled relative to baseline in subjects receiving 1.0 mg/ kg/ wk of Raptiva.
Tijdens klinische onderzoeken trad bijna een verdubbeling ten opzichte van de uitgangswaarden op, van het gemiddelde aantal lymfocyten bij de patiënten die 1,0 mg/kg Raptiva per week kregen.
The increase included CD4 T-lymphocytes, CD8 T-lymphocytes, B-lymphocytes, and natural killer (NK) cells, although NK cells and CD4 cells increased less relative to other cell types.
Ook het aantal CD4 T-lymfocyten, CD8 T-lymfocyten, B-lymfocyten en natuurlijke killercellen (NK-cellen) nam toe, hoewel de NK-cellen en de CD4-cellen in vergelijking met de andere soorten cellen relatief minder sterk toenamen.
At a dose of 1.0 mg/ kg/ wk subcutaneous efalizumab, lymphocyte levels returned to within 10% of baseline by 8 weeks post last dose.
Bij een dosering van 1,0 mg/kg/week subcutaan toegediend efalizumab was het aantal lymfocyten na 8 weken na de laatse dosis tot binnen 10% van de uitgangswaarde gedaald.
Clinical efficacy The efficacy of Raptiva versus other systemic therapies in patients with moderate to severe psoriasis has not been evaluated in studies directly comparing Raptiva with other systemic therapies.
Klinische werkzaamheid De werkzaamheid van Raptiva versus andere systemische therapieën bij patiënten met matige of ernstige psoriasis is niet geëvalueerd in studies waarin Raptiva rechtstreeks met andere systemische therapieën wordt vergeleken.
The present results of Raptiva versus placebo over 12 weeks of treatment with different populations indicate a PASI 75 response to Raptiva in 22% to 39% of patients (see Table 2).
De huidige resultaten van Raptiva versus placebo in 12 weken behandeling met verschillende populaties wijzen op een PASI 75 respons op Raptiva bij 22% tot 39% van de patiënten (zie tabel 2).
Based on the clinical development data generated (see Table 1) and long-term experience, Raptiva is recommended for use in patients as defined in section 4.1.
Gebaseerd op de gegenereerde klinische ontwikkelingsdata (zie tabel 1) en de langetermijnervaring, wordt Raptiva aanbevolen voor gebruik bij patiënten zoals gedefiniëerd in rubriek 4.1.