qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The Physician Information Pack should contain the following key elements: • The Summary of Product Characteristics • Dose calculation, preparation of infusion and infusion rate • Risk of serious infections o The product should not be given to patients with active or suspected infection o The product may lessen signs and symptoms of acute infection delaying the diagnosis • Serious infusion reaction and their management • Serious hypersensitivity reactions and their management • Risk of gastrointestinal perforations especially in patients with history of diverticulitis or intestinal ulcerations • Reporting of serious adverse drug reactions • The Patient Information Packs (to be given to patients by healthcare professionals)
Het artsen informatiepakket dient de volgende hoofd elementen te bevatten: • Samenvatting van de Productkenmerken • Doseringsberekening, bereiding van de infusie en infusiesnelheid • Risico van ernstige infecties o Het product mag niet worden gegeven aan patiënten met actieve of verdachte infecties o Het product kan tekenen en symptomen van acute infecties verminderen, en daarmee de diagnose vertragen • Ernstige infusie reacties en behandeling ervan • Ernstige overgevoeligheids reacties en behandeling ervan • Risico op gastro-intestinale perforaties, in het bijzonder bij patiënten met een voorgeschiedenis van diverticulitis of intestinale ulcera. • Rapporteren van ernstige bijwerkingen • Het patiënten informatiepakket (dient door de behandelaar aan de patiënt te worden gegeven)
The Nurse Information Pack should contain the following key elements: • Prevention of medical errors and infusion reactions o Preparation of infusion o Infusion rate • Monitoring of the patient for infusion reactions • Reporting of serious adverse drug reactions
Het verpleegkundigen informatiepakket dient de volgende hoofd elementen te bevatten: • Preventie van medische fouten en infusie reacties o Bereiding van de infusie o Infusiesnelheid • Controle van de patiënten op infusiereacties • Rapporteren van ernstige bijwerkingen
The Patient Information Pack should contain the following key elements: • Patient Information Leaflet • Patient Alert Card
Het patiënten informatiepakket dient de volgende hoofd elementen te bevatten: • Bijsluiter • Patiëntenkaart
EMEA/ H/ C/ 955
EMEA/H/C/955
What is RoActemra?
Wat is RoActemra?
RoActemra is a concentrate that is made up into a solution for infusion (drip into a vein).
RoActemra is een concentraat waarvan een oplossing voor infusie (indruppeling in een ader) moet worden gemaakt.
It contains the active substance tocilizumab.
Het bevat de werkzame stof tocilizumab.
What is RoActemra used for?
Wanneer wordt RoActemra voorgeschreven?
RoActemra is used to treat adults with moderate to severe active rheumatoid arthritis (an immune system disease causing inflammation of the joints).
RoActemra wordt gebruikt voor de behandeling van volwassenen met matig ernstige tot ernstige actieve reumatoïde artritis (een aandoening van het afweersysteem die ontsteking van de gewrichten veroorzaakt).
It is used in combination with methotrexate (another medicine used in rheumatoid arthritis) in patients who have not responded adequately to or who could not tolerate other treatments, including conventional medicines for rheumatoid arthritis (such as methotrexate) or tumour necrosis factor (TNF) blockers.
Het wordt gebruikt in combinatie met methotrexaat (een ander geneesmiddel dat bij reumatoïde artritis wordt gebruikt) bij patiënten die een ontoereikende reactie hebben vertoond op andere behandelingen, onder meer de gebruikelijke geneesmiddelen voor reumatoïde artritis (zoals methotrexaat) of tumornecrosefactorblokkers (TNF-blokkers), of deze behandelingen niet verdroegen.
RoActemra can be used on its own in patients who cannot take methotrexate.
RoActemra kan zonder toevoeging van andere geneesmiddelen worden gebruikt bij patiënten die geen methotrexaat kunnen innemen.
How is RoActemra used?
Hoe wordt RoActemra gebruikt?
Treatment with RoActemra should be started by a doctor who has experience in the diagnosis and treatment of rheumatoid arthritis.
Behandeling met RoActemra moet worden gestart door een arts die ervaring heeft met het vaststellen en behandelen van reumatoïde artritis.
RoActemra is given once every four weeks as an infusion lasting an hour.
RoActemra wordt eenmaal per vier weken als een één uur durend infuus toegediend.
The recommended dose is 8 mg per kilogram body weight.
De aanbevolen dosis bedraagt 8 mg per kilogram lichaamsgewicht.
The minimum dose is 480 mg, and doses above 1,200 mg have not been tested.
De minimale dosis is 480 mg en doses hoger 1 200 mg zijn niet onderzocht.
The dose of RoActemra or methotrexate may need to be adjusted or treatment interrupted in patients who develop liver or blood problems.
De dosis RoActemra of methotrexaat moet mogelijk worden aangepast of de behandeling moet worden onderbroken bij patiënten bij wie problemen met de lever of het bloed ontstaan.
Doctors should monitor the kidneys carefully in patients with moderate or severe kidney problems.
Bij patiënten met matig ernstige of ernstige nierproblemen moeten de nieren zorgvuldig door de arts worden gecontroleerd.
Patients who receive RoActemra should be given the special alert card that summarises the safety information about the medicine.
Patiënten die met RoActemra worden behandeld, moeten een patiëntenkaart ontvangen met alle veiligheidsinformatie over het geneesmiddel.
How does RoActemra work?
Hoe werkt RoActemra?
The active substance in RoActemra, tocilizumab, is a monoclonal antibody.
De werkzame stof in RoActemra, tocilizumab, is een monoklonaal antilichaam.
A monoclonal antibody is an antibody (a type of protein) that has been designed to recognise and bind to a specific structure (called an antigen) that is found in the body.
Een monoklonaal antilichaam is een antilichaam (een soort eiwit) dat een specifieke structuur in het lichaam (een antigen) herkent en zich daaraan hecht.
Tocilizumab has been designed to bind to the receptor for a messenger molecule (cytokine) in the body called interleukin-6.
Tocilizumab is ontwikkeld voor binding aan de receptor voor een boodschappermolecuul (cytokine) in het lichaam genaamd interleukine-6.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
Deze boodschapper is 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London, E14 4HB, UK Tel.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. betrokken bij het ontstaan van ontstekingen en komt bij patiënten met reumatoïde artritis in hoge concentraties voor.
How has RoActemra been studied?
Hoe is RoActemra onderzocht?
The effects of RoActemra were first tested in experimental models before being studied in humans.
De werking van RoActemra werd eerst in proefmodellen getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
RoActemra has been studied in five main studies involving a total of over 4,000 adults with moderate to severe rheumatoid arthritis.
RoActemra is beoordeeld in vijf hoofdonderzoeken waaraan in totaal meer dan 4 000 volwassenen met matig ernstige tot ernstige reumatoïde artritis deelnamen.
Four of the studies compared RoActemra with placebo (a dummy treatment).
In vier onderzoeken werd RoActemra vergeleken met placebo (een schijnbehandeling).
In three of these, the medicines were given as an add-on to failing treatment with methotrexate or other conventional rheumatoid arthritis medicines in a total of over 3,000 patients.
In drie hiervan werden de geneesmiddelen aan in totaal 3 000 patiënten toegediend als toevoeging aan falende behandeling met methotrexaat of andere gebruikelijke geneesmiddelen tegen reumatoïde artritis.
In the fourth study, the medicines were given in combination with methotrexate in 498 patients who had an inadequate response to previous treatment with TNF blockers.
In het vierde onderzoek werden de geneesmiddelen in combinatie met methotrexaat toegediend aan 498 patiënten die een ontoereikende reactie hadden vertoond op eerdere behandeling met TNF-blokkers.
The fifth study compared RoActemra given on its own with methotrexate in a total of 673 patients.
In het vijfde onderzoek werd aan in totaal 673 patiënten het gebruik van alleen RoActemra vergeleken met methotrexaat.
In all five studies, the main measure of effectiveness was the number of patients who had responded to treatment after six months.
In alle vijf onderzoeken was de belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid het aantal patiënten dat na zes maanden een respons op de behandeling had vertoond.
A response was defined as a reduction in symptom scores of 20% or more as measured using a standard scale for rheumatoid arthritis.
Een respons werd gedefinieerd als een afname in de symptoomscores met 20% of meer zoals gemeten aan de hand van een standaard beoordelingsschaal voor reumatoïde artritis.
A total of 2,439 patients from these studies went on to enter two studies looking at the long-term effects of RoActemra treatment.
In totaal werden 2 439 patiënten uit deze onderzoeken vervolgens opgenomen in twee onderzoeken waarin de langetermijneffecten van behandeling met RoActemra werden beoordeeld.
What benefit has RoActemra shown during the studies?
Welke voordelen bleek RoActemra tijdens de studies te hebben?
RoActemra was more effective than the comparator medicines at reducing the symptoms of rheumatoid arthritis.
RoActemra was werkzamer dan de vergelijkingsgeneesmiddelen wat betreft vermindering van de symptomen van reumatoïde artritis.
In the three studies of patients with an inadequate response to methotrexate or other conventional rheumatoid arthritis treatments, patients adding RoActemra at the approved dose were around four times more likely to respond to treatment than those adding placebo.
In de drie onderzoeken met patiënten met een ontoereikende respons op methotrexaat of andere gebruikelijke behandelingen bij reumatoïde artritis, reageerden patiënten bij wie RoActemra in de goedgekeurde dosis aan de behandeling werd toegevoegd, ongeveer vier keer zo vaak op de behandeling als degenen bij wie placebo werd toegevoegd.
In the study of patients who had an inadequate response to TNF blockers, patients receiving RoActemra with methotrexate were around nine times more likely to respond than those receiving placebo.
In het onderzoek met patiënten met een ontoereikende respons op TNF-blokkers, vertoonden patiënten die RoActemra met methotrexaat toegediend kregen, ongeveer negen keer zo vaak een respons als degenen met placebo.
The fifth study showed that patients receiving RoActemra on its own were more likely to respond than those taking methotrexate on its own.
Het vijfde onderzoek toonde aan dat patiënten die alleen RoActemra toegediend kregen, een grotere kans op respons hadden dan degenen die alleen methotrexaat gebruikten.
The long-term studies showed that the response to RoActemra is maintained for at least a year.
Uit langetermijnonderzoeken bleek dat de respons op RoActemra ten minste een jaar aanhoudt.
What is the risk associated with RoActemra?
Welke risico’ s houdt het gebruik van RoActemra in?
The most common side effect with RoActemra (seen in more than 1 patient in 10) is upper respiratory tract infections (colds).
De meest voorkomende bijwerking met RoActemra (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) is een infectie van de bovenste luchtwegen (verkoudheid).
For the full list of all side effects reported with RoActemra, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van RoActemra.
RoActemra should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to tocilizumab or any of the other ingredients.
RoActemra mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor tocilizumab of voor enig ander bestanddeel van het middel.
It must not be used in patients who have an active, severe infection.
RoActemra mag niet worden gebruikt bij patiënten met een actieve, ernstige infectie.
Doctors should monitor patients carefully for signs of infection during treatment, and should prescribe RoActemra with caution in patients who have had recurring or long-term infections, or diseases that could increase the risk of infections, such as diverticulitis (a disease affecting the gut) or diabetes.
De arts moeten tijdens de behandeling de patiënten zorgvuldig controleren op tekenen van infectie en moet RoActemra met voorzichtigheid voorschrijven aan patiënten met terugkerende of langdurige infecties of met ziekten waardoor het risico van infecties zou kunnen toenemen, zoals diverticulitis (een ziekte die de darm aantast) of diabetes.
Why has RoActemra been approved?
Waarom is RoActemra goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that RoActemra’ s benefits are greater than its risks, in combination with methotrexate, for the treatment of moderate to severe active rheumatoid arthritis in adult patients who have either responded inadequately to, or who were intolerant to, previous therapy with one or more disease-modifying anti-rheumatic drugs or TNF antagonists, or as monotherapy in case of intolerance to methotrexate or where continued treatment with methotrexate is inappropriate.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van RoActemra, in combinatie met methotrexaat, groter zijn dan de risico’ s voor de behandeling van matig ernstige tot ernstige actieve reumatoïde artritis bij volwassen patiënten met een ontoereikende respons op of intolerantie voor eerdere behandeling met een of meer ziektemodificerende geneesmiddelen tegen reuma ('disease-modifying anti-rheumatic drugs; DMARD's) of TNF-antagonisten, of als monotherapie in geval van intolerantie voor methotrexaat of als voortzetting van de behandeling met methotrexaat niet passend is.
The Committee recommended that RoActemra be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van RoActemra.
Which measures are being taken to ensure the safe use of RoActemra?
2/3 Welke maatregelen worden genomen om een veilig gebruik van RoActemra te waarborgen?
The company that makes RoActemra will supply packs containing information for doctors, nurses and patients prior to the medicine ’ s launch in each Member State.
De firma die RoActemra vervaardigt, zal in elke lidstaat voordat het middel op de markt wordt gebracht aan artsen, verpleegkundigen en patiënten een informatiepakket verstrekken.
These packs will include information on RoActemra’ s safety and on how it should be given to patients.
Deze pakketten bevatten onder meer informatie over de veiligheid van RoActemra en hoe het aan patiënten moet worden toegediend.
Other information about RoActemra:
Overige informatie over RoActemra:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for RoActemra to Roche Registration Limited on 16 January 2009.
De Europese Commissie heeft op 16 januari 2009 een voor de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van RoActemra verleend aan Roche Registration Limited.
2/ 3 The full EPAR for RoActemra can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor RoActemra.
Packaging
Verpakking Inhoud
EU/ 1/ 08/ 492/ 001 EU/ 1/ 08/ 492/ 002 EU/ 1/ 08/ 492/ 003 EU/ 1/ 08/ 492/ 004 EU/ 1/ 08/ 492/ 005 EU/ 1/ 08/ 492/ 006
EU/1/08/492/001 EU/1/08/492/002 EU/1/08/492/003 EU/1/08/492/004 EU/1/08/492/005 EU/1/08/492/006
RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra
RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra RoActemra
20 mg/ ml 20 mg/ ml 20 mg/ ml 20 mg/ ml 20 mg/ ml 20 mg/ ml
20 mg/ml 20 mg/ml 20 mg/ml 20 mg/ml 20 mg/ml 20 mg/ml
Concentrate for solution for infusion Concentrate for solution for infusion Concentrate for solution for infusion Concentrate for solution for infusion Concentrate for solution for infusion Concentrate for solution for infusion
Concentraat voor oplossing voor infusie Concentraat voor oplossing voor infusie Concentraat voor oplossing voor infusie Concentraat voor oplossing voor infusie Concentraat voor oplossing voor infusie Concentraat voor oplossing voor infusie
Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass)
Intraveneus Intraveneus Intraveneus Intraveneus Intraveneus Intraveneus
4 ml 4 ml 10 ml 10 ml 20 ml 20 ml
Flacon (glas) 4 ml Flacon (glas 4 ml Flacon (glas 10 ml Flacon (glas 10 ml Flacon (glas 20 ml Flacon (glas 20 ml
1 vial 4 vials 1 vial 4 vials 1 vial 4 vials
1 flacon 4 flacons 1 flacon 4 flacons 1 flacon 4 flacons
RoActemra 20 mg/ ml concentrate for solution for infusion.
RoActemra, 20 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Each ml concentrate contains 20 mg tocilizumab*.
Elke ml concentraat bevat 20 mg tocilizumab *
Each vial contains 80 mg of tocilizumab* in 4 ml (20 mg/ ml).
Elke 4 ml flacon bevat 80 mg tocilizumab * (20 mg/ml).
Each vial contains 200 mg of tocilizumab* in 10 ml (20 mg/ ml).
Elke 10 ml flacon bevat 200 mg tocilizumab * (20 mg/ml).
*humanised IgG1 monoclonal antibody against the human interleukin-6 (IL-6) receptor produced in Chinese hamster ovary (CHO) cells by recombinant DNA technology.
Elke 20 ml flacon bevat 400 mg tocilizumab * (20 mg/ml). * gehumaniseerd IgG1 monoklonaal antilichaam tegen de humane interleukine-6 (IL-6) receptor geproduceerd in Chinese hamster ovarium (CHO) cellen door recombinant DNA technologie.
Each 80 mg vial contains 0.10 mmol (2.21 mg) sodium.
Elke 80 mg flacon bevat 0,10 mmol (2,21 mg) natrium.
Each 200 mg vial contains 0.20 mmol (4.43 mg) sodium.
Elke 200 mg flacon bevat 0,20 mmol (4,43 mg) natrium.
Each 400 mg vial contains 0.39 mmol (8.85 mg) sodium.
Elke 400 mg flacon bevat 0,39 mmol (8,85 mg) natrium.
Clear to opalescent, colourless to pale yellow solution.
Helder tot bijna doorschijnende, kleurloze tot lichtgele oplossing.
RoActemra, in combination with methotrexate (MTX), is indicated for the treatment of moderate to severe active rheumatoid arthritis (RA) in adult patients who have either responded inadequately to, or who were intolerant to, previous therapy with one or more disease-modifying anti-rheumatic drugs (DMARDs) or tumour necrosis factor (TNF) antagonists.
RoActemra, in combinatie met methotrexaat (MTX), is geïndiceerd voor de behandeling van matige tot ernstige actieve reumatoïde artritis (RA) bij volwassenen met een ontoereikende respons op of een intolerantie voor een eerdere behandeling met één of meerdere disease modifying anti-rheumatic drugs (DMARD's) of tumor necrose factor (TNF) antagonisten.
In these patients, RoActemra can be given as monotherapy in case of intolerance to MTX or where continued treatment with MTX is inappropriate.
RoActemra kan als monotherapie worden gegeven in geval van intolerantie voor MTX of wanneer voortzetten van de behandeling met MTX niet geschikt is.
Treatment should be initiated by healthcare professionals experienced in the diagnosis and treatment of RA.
Behandeling met RoActemra dient te worden geïnitieerd door een behandelaar die ervaring heeft met diagnose en behandeling van RA.
Patients treated with RoActemra should be given the Patient Alert Card.
De patiëntenkaart dient te worden verstrekt aan patiënten die met RoActemra worden behandeld.
Posology The recommended posology is 8 mg/ kg body weight, but no lower than 480 mg, given once every four weeks.
Dosering De aanbevolen dosering is 8 mg/kg lichaamsgewicht, echter niet minder dan 480 mg, eenmaal per 4 weken.
Doses above 1.2 g have not been evaluated in clinical studies (see section 5.1).
Doseringen hoger dan 1,2 gram zijn niet onderzocht in klinische studies (zie rubriek 5.1).
2 Dose adjustments due to laboratory abnormalities (see section 4.4).
2 Doseringsaanpassingen als gevolg van laboratorium afwijkingen (zie rubriek 4.4)
• Liver enzyme abnormalities
• Leverenzym afwijkingen
Laboratory Value
Laboratoriumwaarde
Action
Actie
> 1 to 3 x Upper Dose modify concomitant MTX if appropriate Limit of Normal For persistent increases in this range, reduce RoActemra dose to 4 mg/ kg or (ULN) interrupt RoActemra until alanine aminotransferase (ALT) or aspartate aminotransferase (AST) have normalised Restart with 4 mg/ kg or 8 mg/ kg, as clinically appropriate
Bij aanhoudende stijging binnen deze range, verlaag RoActemra tot 4 mg/kg of onderbreek tijdelijk de behandeling met RoActemra totdat alanine aminotransferase (ALT) of aspartaat aminotransferase (AST) zijn genormaliseerd.
> 3 to 5 x ULN
> 3 tot 5 x ULN (bevestigd middels
Interrupt RoActemra dosing until < 3 x ULN
Onderbreek tijdelijk de behandeling met RoActemra totdat de waarde < 3 x ULN
(confirmed
herhaald testen, zie rubriek 4.4)
by When values reach < 3 x ULN, resume RoActemra at 4 mg/ kg or 8 mg/ kg dose
Wanneer waarden zijn bereikt van < 3 x ULN, hervat RoActemra met 4 mg/kg of 8 mg/kg,
repeat testing, see For persistent increases > 3 x ULN, discontinue RoActemra section 4.4).
Bij een aanhoudende stijging van > 3 x ULN, staak de RoActemra behandeling,
Discontinue RoActemra
Staak de RoActemra behandeling
• Low absolute neutrophil count (ANC)
• Lage absolute neutrophil count (ANC)
Laboratory Value (cells x 109/ l)
Laboratoriumwaarde (cellen x 109 / l)
Maintain dose
Handhaaf de dosering
ANC 0.5 to 1
ANC 0,5 tot 1
Interrupt RoActemra dosing
Onderbreek tijdelijk de behandeling met RoActemra
When ANC increases > 1 x 109/ l resume RoActemra at 4 mg/ kg and increase to 8 mg/ kg as clinically appropriate
Wanneer ANC toeneemt > 1 x 109 / l, hervat RoActemra met 4 mg/kg en verhoog tot 8 mg/kg indien klinisch verantwoord
• Low platelet count
• Lage trombocyten aantallen
Laboratory Value (cells x 103/ μ l)
Laboratoriumwaarde (cellen x 103 / μ l)
50 to 100
50 tot 100
When platelet count > 100 x 103/ μ l resume RoActemra at 4 mg/ kg and increase to 8 mg/ kg as clinically appropriate
Wanneer het trombocyten aantal > 100 x 103 / μ l, hervat RoActemra met 4 mg/kg en verhoog tot 8 mg/kg indien klinisch verantwoord.
< 50 Discontinue RoActemra
< 50 Staak de RoActemra behandeling
Special populations Paediatric patients:
Kinderen:
RoActemra is not recommended for use in children below 18 years of age due to insufficient data on safety and efficacy.
RoActemra wordt niet aanbevolen bij kinderen jonger dan 18 jaar vanwege ontoereikende gegevens met betrekking tot veiligheid en werkzaamheid.
No dose adjustment is required in patients aged 65 years and older.
Er is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk bij patiënten van 65 jaar en ouder.
No dose adjustment is required in patients with mild renal impairment.
Er is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk bij patiënten met milde nierfunctiestoornissen.
Renal
RoActemra is niet onderzocht bij patiënten met matige of ernstige nierfunctiestoornissen (zie rubriek 5.2).
3 function should be monitored closely in these patients.
Bij deze patiënten dient de nierfunctie nauwgezet te worden gecontroleerd.
RoActemra has not been studied in patients with hepatic impairment.
RoActemra is niet onderzocht bij patiënten met verstoorde leverfunctie.
Therefore, no dose recommendations can be made.
Daarom kunnen geen aanbevelingen worden gedaan met betrekking tot de dosering.
Method of administration After dilution, RoActemra should be administered as an intravenous infusion over 1 hour.
Wijze van toediening Na verdunning dient RoActemra als intraveneuze infusie te worden toegediend gedurende 1 uur.
RoActemra should be diluted to a final volume of 100 ml with sterile, non-pyrogenic sodium chloride 9 mg/ ml (0.9%) solution for injection using aseptic technique.
RoActemra dient aseptisch te worden verdund tot een eindvolume van 100 ml, met steriele, pyrogeenvrije 9 mg/ml (0,9%) natriumchloride oplossing voor injectie.
For further information on dilution prior to administration, see section 6.6.
Voor verder informatie met betrekking tot verdunning voor de toediening, zie rubriek 6.6.
Infections RoActemra treatment should not be initiated in patients with active infections (see section 4.3).
Infecties RoActemra mag niet worden gestart bij patiënten met actieve infecties (zie rubriek 4.3).
Administration of RoActemra should be interrupted if a patient develops a serious infection until the infection is controlled (see section 4.8).
Indien de patiënt een ernstige infectie ontwikkelt dient de behandeling met RoActemra te worden onderbroken totdat de infectie onder controle is (zie rubriek 4.8).
Healthcare professionals should exercise caution when considering the use of RoActemra in patients with a history of recurring or chronic infections or with underlying conditions (e. g. diverticulitis, diabetes) which may predispose patients to infections.
Behandelaars dienen de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen indien ze overwegen RoActemra te gebruiken bij patiënten met een voorgeschiedenis van terugkerende of chronische infecties of bij patiënten met onderliggende aandoeningen die predisponerend zijn voor infecties (bijv. diverticulitis en diabetes).
Vigilance for the timely detection of serious infection is recommended for patients receiving biological treatments for moderate to severe RA as signs and symptoms of acute inflammation may be lessened, associated with suppression of the acute phase reaction.
Oplettendheid voor tijdige detectie van ernstige infecties wordt aanbevolen bij patiënten met matige of ernstige RA die met biologische middelen worden behandeld omdat tekenen en symptomen van een acute ontsteking kunnen afnemen in associatie met de onderdrukking van de acute fase reactie.
The effects of tocilizumab on C-reactive protein (CRP), neutrophils and signs and symptoms of infection should be considered when evaluating a patient for a potential infection.
Er dient rekening worden gehouden met de invloed van tocilizumab op C-reactieve proteïne (CRP), neutrofielen en tekenen en symptomen van infecties wanneer een patiënt wordt beoordeeld op een potentiële infectie.
Patients should be instructed to contact their healthcare professional immediately when any symptoms suggesting infection appear, in order to assure rapid evaluation and appropriate treatment.
Patiënten dienen te worden geïnstrueerd om hun behandelaar onmiddellijk te waarschuwen bij het optreden van symptomen die wijzen op het ontstaan van een infectie, zodat de patiënt verzekerd is van een snelle evaluatie en passende behandeling.
Tuberculosis As recommended for other biological treatments in RA, patients should be screened for latent tuberculosis (TB) infection prior to starting RoActemra therapy.
Tuberculose Zoals ook bij andere biologische behandelingen van RA wordt aanbevolen, moeten patiënten worden gescreend op latente tuberculose (TB) - infectie alvorens het starten van de RoActemra therapie.
Patients with latent TB should be treated with standard anti-mycobacterial therapy before initiating RoActemra.
Patiënten met latente tuberculose moeten zijn gestart met standaard antimycobacteriële therapie voordat de behandeling met RoActemra wordt gestart.
Complications of diverticulitis Events of diverticular perforations as complications of diverticulitis have been reported uncommonly with RoActemra (see section 4.8).
Complicaties van diverticulitis Gevallen van diverticulaire perforatie als complicatie van diverticulitis zijn soms gemeld.
RoActemra should be used with caution in patients with previous history of intestinal ulceration or diverticulitis.
Voorzichtigheid dient te worden betracht wanneer RoActemra wordt gebruikt bij patiënten met een
Patients presenting with symptoms potentially indicative of complicated diverticulitis, such as abdominal pain, haemorrhage and/ or unexplained change in bowel habits with fever should be evaluated promptly for early identification of diverticulitis which can be associated with gastrointestinal perforation.
Patiënten met symptomen die een mogelijke indicatie kunnen zijn voor gecompliceerde diverticulitis zoals abdominale pijn, hemorragie en/of onverklaarbare verandering van de stoelgang met koorts moeten direct worden geëvalueerd.
Hypersensitivity reactions Serious hypersensitivity reactions have been reported in association with infusion of RoActemra in approximately 0.3% of patients (see section 4.8).
Overgevoeligheidsreacties Bij ongeveer 0,3% van de patiënten zijn ernstige overgevoeligheidsreacties gemeld die worden geassocieerd met de infusie van RoActemra (zie rubriek 4.8).
Appropriate treatment should be available for immediate use in the event of an anaphylactic reaction during administration of RoActemra.
Adequate behandeling voor het geval een anafylactische reactie tijdens de toediening van RoActemra optreedt, dient voor direct gebruik beschikbaar te zijn.
4 Active hepatic disease and hepatic impairment Treatment with RoActemra, particularly when administered concomitantly with MTX, may be associated with elevations in hepatic transaminases (see section 4.8).
Actieve leveraandoening en leverinsufficiëntie Behandeling met RoActemra, met name bij gelijktijdige toediening met MTX, kan worden geassocieerd met een stijging van de levertransaminasen (zie rubriek 4.8).
Therefore, caution should be exercised when considering treatment of patients with active hepatic disease or hepatic impairment, as the safety of RoActemra in these patients has not been adequately studied (see section 4.2).
Aangezien de veiligheid van RoActemra bij patiënten met een actieve leveraandoening of leverinsufficiëntie onvoldoende is onderzocht, dient zorgvuldigheid in acht worden genomen wanneer wordt overwogen deze patiënten met RoActemra te gaan behandelen (zie sectie 4.2).
Hepatic transaminase elevations In clinical trials, transient or intermittent mild and moderate elevations of hepatic transaminases have been reported commonly with RoActemra treatment, without progression to hepatic injury (see section 4.8).
Stijging levertransaminasen In klinische studies met RoActemra, zijn voorbijgaande of intermitterende milde en matige stijging van levertransaminasen, zonder progressie naar leverschade, vaak gemeld (zie rubriek 4.8).
MTX) were used in combination with RoActemra.
Een toename in frequentie van deze stijging werd waargenomen wanneer een potentieel hepatotoxisch middel (bv MTX) in combinatie met RoActemra werd gebruikt.
Caution should be exercised when considering initiation of RoActemra treatment in patients with elevated ALT or AST > 1.5 x ULN.
Voorzichtigheid is geboden wanneer men overweegt RoActemra te starten in patiënten met verhoogde spiegels ALT of AST > 1,5 x ULN.
In patients with baseline ALT or AST > 5 x ULN, treatment is not recommended.
Bij patiënten met een uitgangswaarde ALT of AST > 5 x ULN wordt de behandeling niet aanbevolen.
ALT and AST levels should be monitored every 4 to 8 weeks for the first 6 months of treatment followed by every 12 weeks thereafter.
ALT en AST spiegels dienen gedurende de eerste zes maanden van de behandeling elke 4 tot 8 weken en daarna elke 12 weken gecontroleerd te worden.
For recommended modifications based on transaminases see section 4.2.
Voor de aanbevolen wijzigingen van de dosering op basis van levertransaminasen zie rubriek 4.2.
For ALT or AST elevations > 3– 5 x ULN, confirmed by repeat testing, RoActemra treatment should be interrupted.
Bij ALT of AST stijging > 3-5 x ULN, die bevestigd is middels herhaald onderzoek, dient de RoActemra behandeling te worden gestaakt.
Once the patient ’ s hepatic transaminases are below 3 x ULN, treatment with RoActemra may recommence at 4 or 8 mg/ kg.
Wanneer spiegels van de levertransaminasen van de patiënt weer onder de 3 x ULN gedaald zijn, kan de behandeling met RoActemra worden hervat met een dosering van 4 of 8 mg/kg.
Haematological abnormalities Decreases in neutrophil and platelet counts have occurred following treatment with tocilizumab 8 mg/ kg in combination with MTX (see section 4.8).
Hematologische afwijkingen Een afname van het aantal neutrofielen en trombocyten is waargenomen bij de behandeling met tocilizumab 8 mg/kg in combinatie met MTX (zie rubriek 4.8).
There may be an increased risk of neutropenia in patients who have previously been treated with a TNF antagonist.
Er kan een verhoogd risico zijn op neutropenie bij patiënten die in het verleden met TNF antagonisten zijn behandeld.
ANC < 2 x 109/ l or platelet count below 100 x 103/ μ l).
Voorzichtigheid is geboden wanneer RoActemra wordt overwogen bij patiënten met een laag aantal neutrofielen of trombocyten (bv. absolute neutrophil count (ANC) < 2 x 109/l of trombocyten < 100 x 103 /μ l).
In patients with an ANC < 0.5 x 109/ l or a platelet count < 50 x 103/ μ l treatment is not recommended.
Bij patiënten met een ANC van < 0,5 x 109/l of aantal trombocyten < 50 x 103 /μ l wordt behandeling met RoActemra niet aanbevolen.
Neutrophils and platelets should be monitored 4 to 8 weeks after start of therapy and thereafter according to standard clinical practice.
Neutrofielen en trombocyten dienen 4 tot 8 weken na de start van de therapie te worden gecontroleerd en daarna conform de algemene klinische praktijk.
For recommended dose modifications based on ANC and platelet counts, see section 4.2.
Voor aanbevolen wijzigingen van de dosering op basis van ANC en het aantal trombocyten zie rubriek 4.2.
Lipid parameters Elevations in lipid parameters including total cholesterol, low-density lipoprotein (LDL), high-density lipoprotein (HDL) and triglycerides were observed in patients treated with tocilizumab (see section 4.8).
Lipide parameters Stijging van de lipide parameters waaronder totaal cholesterol, LDL, HDL cholesterol en triglyceriden zijn waargenomen bij patiënten die met tocilizumab werden behandeld (zie rubriek 4.8).
In the majority of patients, there was no increase in atherogenic indices, and elevations in total cholesterol responded to treatment with lipid lowering agents.
Bij de meerderheid van de patiënten was er geen stijging van de atherogene index en een verhoogd totaal cholesterol reageerde op de behandeling met lipide verlagende middelen.
Assessment of lipid parameters should be performed 4 to 8 weeks following initiation of RoActemra therapy.
5 De lipide parameters dienen 4 tot 8 weken na de start van de therapie met RoActemra te worden bepaald.
Patients should be managed according to local clinical guidelines for management of hyperlipidaemia.
Patiënten dienen behandeld te worden volgens de lokale klinische richtlijnen voor de behandeling van hyperlipidemie.
Neurological disorders Physicians should be vigilant for symptoms potentially indicative of new-onset central demyelinating disorders.
Neurologische aandoeningen Artsen dienen alert te zijn op symptomen die mogelijk indicatief kunnen zijn voor beginnende demyeliniseringsaandoening van het CZS.
The potential for central demyelination with RoActemra is currently unknown.
Het is op dit moment onbekend of RoActemra demyelinisering van het CZS kan veroorzaken.
Malignancy The risk of malignancy is increased in patients with RA.
Maligniteiten Het risico op maligniteiten neemt toe bij patiënten met RA.
Immunomodulatory medicinal products may increase the risk of malignancy.
Immunomodulerende geneesmiddelen kunnen het risico op maligniteiten verhogen.
Vaccinations Live and live attenuated vaccines should not be given concurrently with RoActemra as clinical safety has not been established.
Vaccinaties Levende of levend verzwakte vaccins mogen niet gelijktijdig met RoActemra gegeven worden omdat de klinische veiligheid niet is vastgesteld.
5 Cardiovascular risk RA patients have an increased risk for cardiovascular disorders and should have risk factors (e. g. hypertension, hyperlipidaemia) managed as part of usual standard of care.
Risicofactoren bij deze patiënten (o.a. hypertensie, hyperlipidemie) dienen behandeld te worden volgens de algemene richtlijnen.
Combination with TNF antagonists There is no experience with the use of RoActemra with TNF antagonists or other biological treatments for RA.
Combinatie met TNF-antagonisten Er is geen ervaring met het gebruik van RoActemra in combinatie met TNF-antagonisten of andere biologische middelen bij behandeling van RA.
RoActemra is not recommended for use with other biological agents.
Combinatietherapie van RoActemra met andere biologische middelen wordt niet aanbevolen.
Sodium This medicinal product contains 1.17 mmol (or 26.55 mg) sodium per maximum dose of 1200 mg.
Natrium Dit geneesmiddel bevat 1,17 mmol (of 26,55 mg) natrium bij een maximale dosering van 1200 mg.
To be taken into consideration by patients on a controlled sodium diet.
Dit is van belang bij patiënten die een natriumgecontroleerd dieet volgen.
Doses below 1025 mg of this medicinal product contain less than 1 mmol sodium (23 mg), i. e. essentially ‘ sodium free’.
Een dosering van 1025 mg van dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg), dat wil zeggen dat het wezenlijk "natriumvrij" is.
Concomitant administration of a single dose of 10 mg/ kg tocilizumab with 10-25 mg MTX once weekly had no clinically significant effect on MTX exposure.
Gelijktijdige toediening van een enkele dosis van 10 mg/kg tocilizumab met 10-25 mg MTX eenmaal per week had geen klinisch significante invloed op de MTX blootstelling.
Population pharmacokinetic analyses did not detect any effect of MTX, non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) or corticosteroids on tocilizumab clearance.
Populatie farmacokinetiek analyses tonen geen invloed aan van MTX, niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) of corticosteroïden op de tocilizumab klaring.
The expression of hepatic CYP450 enzymes is suppressed by the cytokines, such as IL-6, that stimulate chronic inflammation.
De expressie van hepatische CYP450 enzymen wordt onderdrukt door cytokines, waaronder IL-6, die chronische ontstekingen stimuleren.
Thus, CYP450 expression may be reversed when potent cytokine inhibitory therapy, such as tocilizumab, is introduced.
Hierdoor kan de CYP450 expressie veranderen wanneer met potente cytokines remmende therapieën, zoals tocilizumab worden gestart.
In vitro studies with cultured human hepatocytes demonstrated that IL-6 caused a reduction in CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, and CYP3A4 enzyme expression.
In vitro onderzoeken met gecultiveerde humane hepatocyten laten zien dat IL-6 een verlaging van CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 en CYP3A4 enzym expressie veroorzaakt.
Tocilizumab normalises expression of these enzymes.
Tocilizumab normaliseert de expressie van deze enzymen.
When starting or stopping therapy with tocilizumab, patients taking medicinal products which are individually adjusted and are metabolised via CYP450 3A4, 1A2, 2C9 or 2C19 (e. g. atorvastatin, calcium channel blockers, theophylline, warfarin, phenytoin, ciclosporin, or benzodiazepines) should be monitored as doses may need to be increased to maintain therapeutic effect.
Wanneer de behandeling met tocilizumab wordt gestart of gestaakt, dienen geneesmiddelen die een substraat zijn voor de enzymen CYP450 3A4, 1A2, 2C9 of 2C19 (o.a. atorvastatine, calciumantagonisten, theofylline, warfarine, fenytoïne, ciclosporine en benzodiazepines) en op individuele basis worden getitreerd, te worden gecontroleerd omdat de dosis mogelijk aangepast dient te worden om de therapeutische werking te handhaven.
Given its long elimination half-life (t1/ 2), the effect of tocilizumab on CYP450 enzyme activity may persist for several weeks after stopping therapy.
Gezien de lange halfwaardetijd (t1/2), kan de invloed van tocilizumab op de CYP450 enzymactiviteit na het staken van de behandeling enkele weken aanhouden.
Pregnancy There are no adequate data from the use of tocilizumab in pregnant women.
Zwangerschap Er zijn voor tocilizumab onvoldoende gegevens beschikbaar over gebruik tijdens de zwangerschap.
A study in animals has shown an increased risk of spontaneous abortion/ embryo-foetal death at a high dose (see section 5.3).
Een onderzoek bij dieren heeft bij hoge doses een toename laten zien van het risico op spontane abortus/embryonale-foetale dood (zie rubriek 5.3).
Women of childbearing potential must use effective contraception during and up to 6 months after treatment.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd, dienen gedurende de behandeling en tot 6 maanden daarna effectieve anticonceptie te gebruiken.
RoActemra should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
RoActemra dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Lactation It is unknown whether tocilizumab is excreted in human breast milk.
Borstvoeding Het is onbekend of tocilizumab bij de mens overgaat in de moedermelk.
The excretion of tocilizumab in milk has not been studied in animals.
De excretie van tocilizumab in de moedermelk is niet onderzocht bij dieren.
A decision on whether to continue/ discontinue breast-feeding or to continue/ discontinue therapy with RoActemra should be made taking into account the benefit of breast-feeding to the child and the benefit of RoActemra therapy to the woman.
Bij de beslissing om borstvoeding wel of niet te continueren of de behandeling met RoActemra wel of niet te continueren dienen de voordelen van borstvoeding voor het kind te worden afgewogen tegen de voordelen van de behandeling met RoActemra voor de moeder.
However, given that dizziness has been commonly reported, patients who experience this adverse reaction should be advised not to drive or use machines until it has resolved.
Echter, gegeven dat duizeligheid vaak gemeld is, dienen patiënten die deze bijwerking ervaren geadviseerd te worden geen auto te besturen of geen machines te bedienen totdat deze bijwerking weer verdwenen is.
A total of 3,778 patients received at least one dose of RoActremra 4 mg/ kg or 8 mg/ kg.
In totaal hebben 3778 patiënten tenminste 1 dosis van RoActemra 4 mg/kg of 8 mg/kg ontvangen.
The adverse drug reactions (ADRs) presented in Table 1 are based on the safety of tocilizumab studied in 4 placebo-controlled studies (studies II, III, IV and V) and 1 MTX-controlled study (study I) (see section 5.1).
De bijwerkingen die in Tabel 1 zijn weergegeven zijn gebaseerd op veiligheid van tocilizumab zoals onderzocht in 4 placebo gecontroleerde studies (studies II, III, IV en V) en 1 actieve MTX- gecontroleerde studie (studie I) (zie rubriek 5.1).
In these studies, 774 patients received tocilizumab 4 mg/ kg in combination with MTX, 1,582 patients received tocilizumab 8 mg/ kg in combination with MTX or other DMARDs and 288 patients received tocilizumab 8 mg/ kg monotherapy.
In deze onderzoeken kregen 774 patiënten tocilizumab 4 mg/kg in combinatie met MTX, 1582 patiënten kregen tocilizumab 8 mg/kg in combinatie met MTX of andere DMARD's en 288 patiënten kregen tocilizumab 8 mg/kg als monotherapie.
The long-term open label extension studies included 2,562 patients who received tocilizumab 8 mg/ kg with or without DMARDs.
In de lange termijn open label extensie studies omvatten 2562 patiënten behandeld met tocilizumab 8 mg/kg met of zonder DMARD's.
The total exposure in the long-term safety analysis was 3,685 patient years.
De totale blootstelling in de lange termijn veiligheidsanalyse was 3685 patiëntjaren.
The most commonly reported ADRs (occurring in ≥ 5% of patients treated with tocilizumab monotherapy or in combination with DMARDs) were upper respiratory tract infections, nasopharyngitis, headache, hypertension and increased ALT.
De meest gerapporteerde bijwerkingen (voorkomend bij ≥ 5% van de patiënten behandeld met tocilizumab monotherapie of in combinatie met DMARD's) waren bovenste luchtweg infecties, nasofaryngitis, hoofdpijn, hypertensie en een verhoogde ALT.
The ADRs listed in Table 1 are presented by system organ class and frequency categories, defined using the following convention: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) or uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100).
De bijwerkingen in Tabel 1 zijn ingedeeld naar orgaansysteem en frequentie volgens de volgende categorieën: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10) of soms (≥ 1/1.000, < 1/100).
Table 1.
7 Tabel 1.
Summary of ADRs occurring in patients with RA receiving tocilizumab as monotherapy or in combination with MTX or other DMARDs
Samenvatting van de bijwerkingen bij patiënten met RA tijdens het gebruik van tocilizumab als monotherapie of in combinatie met MTX of een andere DMARD
System Organ Class
Systeem / orgaanklasse
Upper respiratory tract infections
Bovenste luchtweg infecties
Cellulitis, Pneumonia, Oral herpes simplex, Herpes zoster
Cellulitis, Pneumonie, Orale herpes simplex, Herpes zoster
Mouth ulceration, Gastritis
Ulceraties in de mond, Gastritis
Skin and subcutaneous tissue disorders
Huid-en onderhuidaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen
Rash, Pruritus
Huiduitslag, Pruritus Hoofdpijn, Duizeligheid
Hepatic transaminases increased
Stijging levertransaminasen
Total bilirubin increased
Stijging totale bilirubine
Blood and lymphatic system disorders
Bloedvataandoeningen Bloed -en lymfestelselaandoeningen
Leukopenia, Neutropenia
Hypertensie Leukopenie, Neutropenie
Metabolism and nutrition disorders
Voeding en stofwisselingsstoornissen
Hypertriglyceridaemia
Hypertriglyceridemie
7 Infections In the controlled studies the rate of all infections reported with tocilizumab 8 mg/ kg plus DMARD treatment was 127 events per 100 patient years compared to 112 events per 100 patient years in the placebo plus DMARD group.
In de gecontroleerde studies was het aantal gemelde infecties bij de combinatietherapie tocilizumab 8 mg/kg plus DMARD 127 gevallen per 100 patiëntjaren vergeleken met 112 gevallen per 100 patiëntenjaren bij placebo plus DMARD.
In the long-term open label extension studies, the rate of infections with RoActemra plus DMARDs was 116 events per 100 patient years exposure.
In de lange termijn open label extensie studies, was het aantal infecties met RoActemra plus DMARD's 116 gevallen per 100 patiëntenjaren blootstelling.
In controlled clinical studies, the rate of serious infections with tocilizumab 8 mg/ kg plus DMARDs was 5.3 events per 100 patient years exposure compared to 3.9 events per 100 patient years exposure in the placebo plus DMARD group.
In gecontroleerde klinische studies, was het aantal gemelde ernstige infecties met tocilizumab 8 mg/kg plus DMARD 5,3 gevallen per 100 patiëntjaren blootstelling vergeleken met 3,9 gevallen per 100 patiëntjaren blootstelling bij de placebo plus DMARD groep.
In the monotherapy study the rate of serious infections was 3.6 events per 100 patient years of exposure in the tocilizumab group and 1.5 events per 100 patient years of exposure in the MTX group.
In het monotherapie onderzoek was het aantal gemelde ernstige infecties 3,6 gevallen per 100 patiëntenjaren blootstelling in de tocilizumab groep en 1,5 gevallen per 100 patiëntjaren blootstelling bij de MTX groep.
In the long-term safety population (core and extension studies), the rate of serious infections observed with tocilizumab plus DMARD treatment was 3.9 events per 100 patient years exposure.
Bij de langere termijn veiligheidspopulatie (core en extensie studies), was het aantal ernstige infecties bij de tocilizumab plus DMARD behandeling 3,9 gevallen per 100 patiëntjaren blootstelling.
Reported serious infections included pneumonia, cellulitis, herpes zoster, gastroenteritis, diverticulitis, sepsis and bacterial arthritis.
De gemelde ernstige infecties waren o.a. pneumonie, cellulitis, herpes zoster, gastro-enteritis, diverticulitis, sepsis en bacteriële artritis.
Serious infections were rarely fatal.
Ernstige infecties waren zelden fataal.
Cases of opportunistic infections have been reported.
Gevallen van opportunistische infecties zijn gemeld.
Complications of diverticulitis During the six month controlled trials, complications of diverticulitis including generalised purulent peritonitis, lower gastrointestinal perforation, fistulae and abscess have been reported uncommonly with tocilizumab therapy.
Complicaties van diverticulitis Tijdens de zes maanden durende gecontroleerde studies zijn complicaties van diverticulitis waaronder gegeneraliseerde purulent peritonitis, lagere gastro-intestinale perforatie, fistels en abcessen soms gemeld bij de behandeling met tocilizumab.
Infusion reactions Adverse events associated with infusion (selected events occurring during or within 24 hours of infusion) were reported by 6.9% of patients in the tocilizumab 8 mg/ kg plus DMARD group and 5.1% of patients in the placebo plus DMARD group.
Infusiereacties Infusiegerelateerde bijwerkingen (geselecteerde gebeurtenissen voorgekomen gedurende of binnen 24 uur na infusie) zijn door 6,9% van de patiënten in de tocilizumab 8 mg/kg plus DMARD groep en door 5,1% van de patiënten in de placebo plus DMARD groep gemeld.