qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
If any of the side effects gets serious or if you notice any side effects not listed, please tell your doctor or pharmacist.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
HOW TO STORE NEVANAC
HOE BEWAART U NEVANAC
Do not use NEVANAC after the expiry date which is stated on the bottle and the carton after EXP.
Gebruik NEVANAC niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het flesje en het doosje na “ EXP”.
Do not store above 30°C.
Bewaren beneden 30ºC.
Throw away the bottle 4 weeks after first opening, to prevent infections.
Gooi het flesje 4 weken na eerste opening weg om besmetting te voorkomen.
Write the date of opening on the bottle and carton label in the space provided.
Schrijf de datum waarop u het flesje heeft geopend in de lege ruimte op het etiket en de doos van het flesje.
What NEVANAC contains
Wat bevat NEVANAC
The active substance is nepafenac.
- Het werkzame bestanddeel is nepafenac.
One ml of suspension contains 1 mg of nepafenac.
Eén ml suspensie bevat 1 mg nepafenac.
•
- De andere bestanddelen zijn benzalkoniumchloride, carbomeer, dinatriumedetaat, mannitol,
The other ingredients are benzalkonium chloride, carbomer, disodium edetate, mannitol, purified water, sodium-chloride and tyloxapol.
gezuiverd water, natriumchloride en tyloxapol.
Tiny amounts of sodium hydroxide and/or hydrochloric acid are added to keep acidity levels (pH levels) normal.
Kleine hoeveelheden natriumhydroxide en/of zoutzuur zijn toegevoegd om de zuurgraad (pH-waarde) op peil te houden.
What NEVANAC looks like and the contents of the pack
Hoe ziet NEVANAC er uit en wat is de inhoud van de verpakking
NEVANAC is a liquid (light yellow to dark yellow suspension) supplied in a pack containing one 5 ml plastic bottle with a screw cap.
NEVANAC is een vloeistof (lichtgele tot donkergele suspensie) in een plastic flesje van 5 ml met schroefdop dat in een doosje wordt geleverd.
Boundary Way Hemel Hempstead Herts, HP2 7UD United Kingdom.
Boundary Way Hemel Hempstead Herts, HP2 7UD Verenigd Koninkrijk
Alcon – Couvreur N.V Rijksweg 14 B-2870 Puurs Belgium
Rijksweg 14 B-2870 Puurs België
21 For any information about this medicine, please contact the local representative of the Marketing Authorisation Holder.
21 Neem voor alle informatie met betrekking tot dit geneesmiddel contact op met de lokale vertegenwoordiger van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen:
Česká republika Alcon Pharmaceuticals (Czech Republic) s.r.o. + 420 225 377 300
Nederland Č eská republika Alcon Nederland BV Alcon Pharmaceuticals (Czech Republic) s.r.o. + 31 (0) 183 654321 + 420 225 377 300
Alcon Romania S.R.L..: + 40 21 203 93 24
Alcon Romania S.R.L. + 40 21 203 93 24
22 Italia Alcon Italia S.p.A. + 39 02 81803.1
Italia Alcon Italia S.p.A. + 39 02 81803.1
Detailed information on this medicine is available on the European Medicines Agency (EMEA) website: http://www.emea.europa.eu
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu.
EMEA/ H/ C/ 690
EMEA/H/C/690
What is Nexavar?
Wat is Nexavar?
Nexavar is a medicine containing the active substance sorafenib.
Nexavar is een geneesmiddel dat de werkzame stof sorafenib bevat.
It is available as red, round tablets (200 mg).
Het is verkrijgbaar in de vorm van rode, ronde tabletten (200 mg).
What is Nexavar used for?
Wanneer wordt Nexavar voorgeschreven?
Nexavar is used to treat patients who have: • hepatocellular carcinoma, • advanced renal cell carcinoma (a type of kidney cancer that affects the cells of the renal tubules) when anticancer treatment with interferon alfa or interleukin-2 has failed or cannot be used.
• gevorderd niercelcarcinoom (nierkanker die de cellen van de nierbuisjes kankertherapie met interferon-alfa of interleukine-2 geen resultaat had toegepast.
Because the numbers of patients with hepatocellular carcinoma and renal cell carcinoma are low, the diseases are considered ‘ rare’, and Nexavar was designated an ‘ orphan medicine ’ (a medicine used in rare diseases) on 11 April 2006 and 29 July 2004.
Omdat slechts weinig patiënten hepatocellulair carcinoom of niercelcarcinoom ziekten als 'zeldzaam' beschouwd en werd Nexavar op 29 juli 2004 en 11 april 'weesgeneesmiddel' (geneesmiddel voor de behandeling van zeldzame ziekten).
How is Nexavar used?
Hoe wordt Nexavar gebruikt?
Treatment with Nexavar should be supervised by doctors who have experience of anticancer treatments.
Een behandeling met Nexavar dient plaats te vinden onder toezicht van artsen die ervaring hebben met kankertherapieën.
Nexavar is given as two tablets (400 mg) twice a day, without food, or with a meal that is low in fat.
Nexavar wordt toegediend in een dosis van twee tabletten (400 mg) tweemaal daags, zonder voedsel of met een vetarme maaltijd.
The treatment is continued as long as the patient continues to benefit from it without too many side effects.
De behandeling wordt voortgezet zolang de patiënt er baat bij heeft zonder al te veel bijwerkingen.
How does Nexavar work?
Hoe werkt Nexavar?
The active substance in Nexavar, sorafenib, is a protein kinase inhibitor.
De werkzame stof van Nexavar, sorafenib, is een proteïnekinaseremmer.
This means that it blocks some specific enzymes, known as protein kinases.
Dit betekent dat ze een remmende werking heeft op specifieke enzymen, de zgn. proteïnekinasen.
These enzymes can be found in some receptors on the surface of cancer cells, where they are involved in the growth and spread of cancer cells, and in the blood vessels that supply the tumours, where they are involved in the development of new blood vessels.
Deze enzymen bevinden zich in bepaalde receptoren op de oppervlakte van kankercellen, waar zij de groei en de verspreiding van kankercellen bevorderen, en in de bloedvaten die de tumoren voeden, waar zij de ontwikkeling van nieuwe bloedvaten bevorderen.
Nexavar works by slowing down the rate of growth of cancer cells and cutting off the blood supply that keeps cancer cells growing.
Nexavar vertraagt de groei van kankercellen en snijdt de bloedtoevoer af die de kankercellen doet groeien.
How has Nexavar been studied?
Hoe is Nexavar onderzocht?
In both studies, Nexavar was compared with placebo (a dummy treatment) in a double-blind manner 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
De werkzaamheid van Nexavar voor de behandeling van hepatocellulair carcinoom werd onderzocht in één belangrijke studie met 602 patiënten, terwijl de werkzaamheid voor de behandeling van gevorderd niercelcarcinoom werd onderzocht in één belangrijke studie met 903 patiënten bij wie een 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged (neither the doctor nor the patient knew which treatment the patient was receiving).
In beide studies werd Nexavar vergeleken met placebo (een schijnbehandeling) op een dubbelblinde manier (de arts noch de patiënt wisten welke behandeling de patiënt kreeg).
The main measure of effectiveness in the hepatocellular carcinoma study was overall patient survival.
De belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid bij hepatocellulair carcinoom was de totale overlevingsduur van de patiënt.
The main measures of effectiveness in the advanced renal cell carcinoma study were overall patient survival and how long the patients survived without their disease getting worse.
De belangrijkste graadmeters voor de werkzaamheid bij gevorderd niercelcarcinoom waren de totale overlevingsduur van de patiënt en de overlevingsduur zonder progressie van de ziekte.
What benefit has Nexavar shown during the studies?
Welke voordelen bleek Nexavar te hebben tijdens de studies?
Nexavar was more effective than placebo in lengthening the overall survival of the patients.
Nexavar was werkzamer dan placebo wat betreft het verlengen van de totale overlevingsduur van de patiënt.
In the study of hepatocellular carcinoma, the patients taking Nexavar survived for an average of 10.7 months, compared with 7.9 months in those taking placebo.
In de studie met hepatocellulair carcinoom overleefden de Nexavar-patiënten gemiddeld 10,7 maanden en de placebopatiënten 7,9 maanden.
In the study of renal cell carcinoma, the patients survived an average of 19.3 months on Nexavar compared with 15.9 months on placebo, based on data from 903 patients, including about 200 who had switched from placebo to Nexavar at the time of the analysis.
In de studie met niercelcarcinoom overleefden de Nexavar-patiënten gemiddeld 19,3 maanden en de placebopatiënten 15,9 maanden (cijfers gebaseerd op gegevens van 903 patiënten, waarvan er ongeveer 200 op het moment van de analyse waren overgegaan van placebo op Nexavar).
Time until disease got worse was longer in patients treated with Nexavar (167 days, around five and a half months) than those who took placebo (84 days, around three months), based on data from 726 patients.
Bij Nexavar-patiënten duurde het langer voordat de ziekte verergerde (167 dagen, ofwel ongeveer 5,5 maanden) dan bij placebopatiënten (84 dagen, ofwel ongeveer drie maanden) (cijfers gebaseerd op gegevens van 726 patiënten).
What is the risk associated with Nexavar?
Welke risico's houdt het gebruik van Nexavar in?
In clinical studies, the most common side effects with Nexavar (seen in more than 1 patient in 10) were lymphopenia (low levels of lymphocytes, a type of white blood cell), hypophosphataemia (low levels of phosphate in the blood), haemorrhage (bleeding), hypertension (high blood pressure), diarrhoea, nausea (feeling sick), vomiting, rash, alopecia (hair loss), ‘ hand foot syndrome’ (rash and pain on the palms and soles), erythema (redness), pruritus (itchiness), fatigue (tiredness), pain, and increased amylase and lipase (enzymes produced by the pancreas).
De meest voorkomende bijwerkingen van Nexavar in de klinische studies (vastgesteld bij meer dan 1 op 10 patiënten) waren lymfopenie (laag aantal lymfocyten, een soort witte bloedcel), hypofosfatemie (laag fosfaatgehalte in het bloed), bloedingen, hypertensie (hoge bloeddruk), diarree, misselijkheid, braken, huiduitslag, alopecia (haaruitval), 'hand-voetsyndroom' (uitslag en pijn aan handpalmen en voetzolen), erytheem (roodheid), pruritus (jeuk), vermoeidheid, pijn en een stijging van de amylase- en lipasespiegels (door de alvleesklier aangemaakte enzymen).
For the full list of all side effects reported with Nexavar, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Nexavar.
Nexavar should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to sorafenib or any of the other ingredients.
Nexavar mag niet worden gebruikt bij mensen die overgevoelig (allergisch) zouden kunnen zijn voor sorafenib of een van de andere bestanddelen.
Caution is needed when it is taken with other medicines.
Voorzichtigheid is geboden wanneer het samen met andere geneesmiddelen wordt gebruikt.
See the Package Leaflet for the list of the medicines that may interact with Nexavar.
Zie de bijsluiter voor de beschrijving van de geneesmiddelen die interacties zouden kunnen hebben met Nexavar.
Why has Nexavar been approved?
Waarom is Nexavar goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Nexavar’ s benefits are greater than its risks for the treatment of hepatocellular carcinoma, and of advanced renal cell carcinoma in patients who have failed prior interferon alfa or interleukin-2 based therapy, or who are considered unsuitable for such therapy.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft besloten dat de voordelen van Nexavar groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van hepatocellulair carcinoom en gevorderd niercelcarcinoom bij patiënten bij wie een eerdere therapie met interferon-alfa of interleukine-2 geen resultaat had of die ongeschikt worden geacht voor een dergelijke therapie.
The Committee recommended that Nexavar be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd om een vergunning voor het in de handel brengen van Nexavar te verlenen.
Other information about Nexavar:
Overige informatie over Nexavar:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Nexavar to Bayer HealthCare AG on 19 July 2006.
De Europese Commissie heeft op 19 juli 2006 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Nexavar verleend aan Bayer HealthCare AG.
The summaries of opinion of the Committee for Orphan Medicinal Products for Nexavar are available here (hepatocellular carcinoma) and here (renal cell carcinoma).
Klik hier voor de samenvatting van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen voor Nexavar.
The full EPAR for Nexavar can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Nexavar.
EU/ 1/ 06/ 342/ 001
EU/1/06/342/001
Blister (PP/ alu)
Blisterverpakking PP/Al
112 tablets
112 tabletten
Nexavar 200 mg film-coated tablets
Nexavar 200 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 200 mg of sorafenib (as tosylate).
Elke filmomhulde tablet bevat 200 mg sorafenib (als tosylaat).
Film-coated tablet.
Filmomhulde tablet
Red, round, biconvex film-coated tablets, debossed with Bayer cross on one side and "200" on the other side.
Rode, ronde, biconvexe filmomhulde tabletten, waarop het Bayer kruis aan de ene zijde en “ 200” aan de andere zijde is weergegeven.
Hepatocellular carcinoma Nexavar is indicated for the treatment of hepatocellular carcinoma (see section 5.1).
Hepatocellulair carcinoom Nexavar is geïndiceerd voor de behandeling van hepatocellulair carcinoom (zie rubriek 5.1).
Renal cell carcinoma Nexavar is indicated for the treatment of patients with advanced renal cell carcinoma who have failed prior interferon-alpha or interleukin-2 based therapy or are considered unsuitable for such therapy.
Niercelcarcinoom Nexavar is geïndiceerd voor de behandeling van patiënten met gevorderd niercelcarcinoom, bij wie eerdere therapie gebaseerd op interferon-alfa of interleukine-2 faalde of die ongeschikt geacht worden voor deze therapie.
Nexavar treatment should be supervised by a physician experienced in the use of anticancer therapies.
Behandeling met Nexavar dient te worden begeleid door een arts die ervaren is met het gebruik van therapieën tegen kanker.
The recommended dose of Nexavar in adults is 400 mg (two tablets of 200 mg) twice daily (equivalent to a total daily dose of 800 mg).
De aanbevolen Nexavar dosis bij volwassenen is 400 mg (twee tabletten van 200 mg) tweemaal daags (equivalent aan een totale dagelijkse dosis van 800 mg).
It is recommended that sorafenib should be administered without food or with a low or moderate fat meal.
Het wordt aanbevolen Nexavar zonder voedsel toe te dienen of met een maaltijd die weinig of een middelmatige hoeveelheid vet bevat.
If the patient intends to have a high-fat meal, sorafenib tablets should be taken at least 1 hour before or 2 hours after the meal.
Wanneer de patiënt van plan is een vetrijke maaltijd te gebruiken, dienen de sorafenibtabletten ten minste 1 uur vóór of 2 uur na de maaltijd te worden ingenomen.
The tablets should be swallowed with a glass of water.
De tabletten dienen te worden ingenomen met een glas water.
Treatment should continue as long as clinical benefit is observed or until unacceptable toxicity occurs.
De behandeling dient te worden voortgezet zolang er medisch voordeel wordt waargenomen of totdat zich onacceptabele toxiciteit voordoet.
Posology adjustments:
Aanpassing in dosering:
Management of suspected adverse drug reactions may require temporary interruption or dose reduction of Nexavar therapy.
Behandeling van vermoede bijwerkingen kan vereisen, dat de therapie met Nexavar tijdelijk wordt onderbroken of dat de dosis wordt verlaagd.
When dose reduction is necessary, the Nexavar dose should be reduced to two tablets of 200 mg once daily (see section 4.4).
Wanneer dosisverlaging noodzakelijk is, dient de Nexavar dosis verlaagd te worden tot twee tabletten van 200 mg eenmaal per dag (zie rubriek 4.4).
The safety and efficacy in children and adolescents (< 18 years) have not been studied.
De veiligheid en werkzaamheid bij kinderen en jongeren (‹ 18 jaar) zijn niet onderzocht.
Nexavar is not recommended for use in children and adolescents due to a lack of data on safety and efficacy (see section 5.3).
Nexavar wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen en jongeren omdat er te weinig gegevens zijn over de veiligheid en werkzaamheid (zie rubriek 5.3).
2 Renal impairment:
2 Oudere patiënten:
No dose adjustment is required in patients with mild, moderate or severe renal impairment.
Bij ouderen hoeft de dosis niet te worden aangepast (patiënten boven de 65 jaar).
No data is available in patients requiring dialysis (see section 5.2).
Bij patiënten met lichte, matige of ernstige nierfunctiestoornis hoeft de dosis niet te worden aangepast.Er zijn geen gegevens beschikbaar over gebruik bij nierdialysepatiënten (zie rubriek 5.2).
Monitoring of fluid balance and electrolytes in patients at risk of renal dysfunction is advised.
Het monitoren van de vocht- en electrolytenbalans bij patiënten met het risico van nierfunctiestoornis wordt aanbevolen.
No dose adjustment is required in patients with Child Pugh A and B (mild to moderate) hepatic impairment.
Bij patiënten met Child Pugh A en B (lichte tot matig ernstige) leverfunctiestoornis hoeft de dosis niet te worden aangepast.
No data is available on patients with Child Pugh C (severe) hepatic impairment (see section 4.4 and 5.2).
Er zijn geen gegevens beschikbaar over gebruik bij patiënten met Child Pugh C (ernstige) leverfunctiestoornis (zie rubriek 4.4 en 5.2).
Dermatological toxicities:
Dermatologische toxiciteit:
Hand-foot skin reaction (palmar-plantar erythrodysaesthesia) and rash represent the most common adverse drug reactions with Nexavar.
Hand-voethuidreactie (palmar-plantar erythrodysaesthesia) en uitslag zijn de meest algemeen voorkomende bijwerkingen van Nexavar.
Rash and hand-foot skin reaction are usually CTC (Common Toxicity Criteria) Grade 1 and 2 and generally appear during the first six weeks of treatment with Nexavar.
Uitslag en hand-voethuidreactie zijn gewoonlijk graad 1 of 2 volgens CTC (Common Toxicity Criteria) en treden in het algemeen op gedurende de eerste zes weken van de behandeling met Nexavar.
Management of dermatological toxicities may include topical therapies for symptomatic relief, temporary treatment interruption and/ or dose modification of Nexavar, or in severe or persistent cases, permanent discontinuation of Nexavar (see section 4.8).
Tot behandeling van dermatologische toxiciteit kan behoren plaatselijke behandeling ter verlichting van de symptomen, tijdelijk onderbreken van de therapie en/of het aanpassen van de Nexavar dosis, of bij ernstige of aanhoudende gevallen permanent stopzetten van de behandeling met Nexavar (zie rubriek 4.8).
Hypertension:
Hypertensie:
An increased incidence of arterial hypertension was observed in Nexavar-treated patients.
Een verhoogde incidentie van arteriële hypertensie werd waargenomen bij patiënten die behandeld werden met Nexavar.
Hypertension was usually mild to moderate, occurred early in the course of treatment, and was amenable to management with standard antihypertensive therapy.
De hypertensie was gewoonlijk mild tot matig ernstig, trad op vroeg in de behandelperiode en was goed behandelbaar met standaardbehandeling met antihypertensiva.
Blood pressure should be monitored regularly and treated, if required, in accordance with standard medical practice.
De bloeddruk dient regelmatig gecontroleerd en, indien nodig, behandeld te worden volgens de gangbare medische praktijk.
In cases of severe or persistent hypertension, or hypertensive crisis despite institution of antihypertensive therapy, permanent discontinuation of Nexavar should be considered (see section 4.8).
Bij ernstige of aanhoudende hypertensie, of bij hypertensieve crisis ondanks behandeling met antihypertensiva, dient overwogen te worden de behandeling met Nexavar permanent stop te zetten (zie rubriek 4.8).
Haemorrhage:
Bloedingen:
An increased risk of bleeding may occur following Nexavar administration.
Na toediening van Nexavar kan de kans op bloedingen verhoogd zijn.
If any bleeding event necessitates medical intervention it is recommended that permanent discontinuation of Nexavar should be considered (see section 4.8).
Indien wegens bloedingen medisch ingegrijpen noodzakelijk wordt, verdient het aanbeveling om te overwegen de behandeling met Nexavar permanent stop te zetten (zie rubriek 4.8).
Cardiac ischaemia and/ or infarction:
Myocardischemie en/of -infarct:
In a randomised, placebo-controlled, double-blind study (study 1, see section 5.1) the incidence of treatment-emergent cardiac ischaemia/ infarction events was higher in the Nexavar group (2.9%) compared with the placebo group (0.4%).
In een gerandomiseerde, placebo-gecontroleerde, dubbelblinde studie (studie 1, zie rubriek 5.1) was de incidentie van door behandeling ontstane myocardischemie/-infarct hoger in de Nexavar-groep (2,9%) vergeleken met placebo (0,4%).
In study 3 (see section 5.1), the incidence of treatment-emergent cardiac ischaemia/ infarction events was 2.7% in Nexavar patients compared with 1.3% in the placebo group.
In studie 3 (zie rubriek 5.1) was de incidentie van door behandeling ontstane myocardischemie/-infarct 2,7% bij Nexavar patiënten tegen 1,3% in de placebogroep.
Patients with unstable coronary artery disease or recent myocardial infarction were excluded from these studies.
Patiënten met instabiele kransslagaderaandoeningen of die pas een myocardinfarct hadden gehad, werden van deze studies uitgesloten.
Temporary or permanent discontinuation of Nexavar should be considered in patients who develop cardiac ischaemia and/ or infarction (see section 4.8).
Tijdelijk of permanent stopzetten van de behandeling met Nexavar dient te worden overwogen bij patiënten die myocardischemie en/of - infarct ontwikkelen (zie rubriek 4.8).
Gastrointestinal perforation:
Gastro-intestinale perforatie:
Gastrointestinal perforation is an uncommon event and has been reported in less than 1% of patients taking sorafenib.
Gastro-intestinale perforatie is een soms voorkomende bijwerking die is gemeld bij minder dan 1% van de patiënten die sorafenib gebruiken.
In some cases this was not associated with apparent intra- abdominal tumor.
In enkele gevallen werd dit niet geassocieerd met manifeste intra-abdominale tumor.
Sorafenib therapy should be discontinued (see section 4.8).
De behandeling met sorafenib dient te worden gestaakt (zie rubriek 4.8).
Hepatic impairment:
3 Leverfunctiestoornis:
No data is available on patients with Child Pugh C (severe) hepatic impairment.
Er zijn geen gegevens bekend bij patiënten met Child Pugh C (ernstige) leverfunctiestoornis.
Since sorafenib is mainly eliminated via the hepatic route exposure might be increased in patients with severe hepatic impairment (see section 4.2 and 5.2).
Omdat sorafenib voornamelijk via de lever wordt uitgescheiden, kan de blootstelling verhoogd zijn bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 4.5 en 5.2).
Warfarin co-administration:
Gelijktijdige behandeling met warfarine:
Infrequent bleeding events or elevations in the International Normalised Ratio (INR) have been reported in some patients taking warfarin while on Nexavar therapy.
Bij sommige patiënten die tijdens behandeling met Nexavar ook behandeld werden met warfarine, zijn zelden bloedingen of verhoging van de International Normalised Ratio (INR) gerapporteerd.
Patients taking concomitant warfarin or phenprocoumon should be monitored regularly for changes in prothrombin time, INR or clinical bleeding episodes (see sections 4.5 and 4.8).
Patiënten die gelijktijdig warfarine of fenprocoumon gebruiken, dienen regelmatig te worden gecontroleerd op veranderingen in protrombinetijd, INR of episodes van klinische bloedingen (zie rubriek 4.5 en 4.8).
3 Wound healing complications:
Complicaties bij wondgenezing:
No formal studies of the effect of sorafenib on wound healing have been conducted.
Er is geen onderzoek gedaan naar het effect van sorafenib op genezing van de wond.
Temporary interruption of Nexavar therapy is recommended for precautionary reasons in patients undergoing major surgical procedures.
Indien patiënten een ingrijpende operatie zullen ondergaan, wordt voorzichtigheidshalve aanbevolen de behandeling met Nexavar tijdelijk te onderbreken.
There is limited clinical experience regarding the timing of reinitiation of therapy following major surgical intervention.
Er is weinig klinische ervaring met het tijdstip van hervatten van de therapie na een ingrijpende operatie.
Therefore, the decision to resume Nexavar therapy following a major surgical intervention should be based on clinical judgement of adequate wound healing.
De beslissing om de behandeling met Nexavar na een ingrijpende operatie te hervatten dient derhalve te zijn gebaseerd op klinische beoordeling van voldoende genezing van de wond.
The experience with the use of Nexavar in elderly patients is limited.
De ervaring met het gebruik van Nexavar bij oudere patiënten is beperkt.
Cases of renal failure have been reported.
Gevallen van nierfalen zijn gemeld.
Monitoring of renal function should be considered.
Controle van nierfunctie dient overwogen te worden.
Renal cell carcinoma:
Niercelcarcinoom:
High Risk Patients, according to MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center) prognostic group, were not included in the phase III clinical study in renal cell carcinoma (see study 1 in section 5.1); and benefit-risk in these patients has not been evaluated.
Patiënten met hoog risico volgens de MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center) indeling in prognostische groepen werden niet in de klinische fase III studie opgenomen bij niercelcarcinoom (zie studie 1 in rubriek 5.1) en risk-benefit bij deze patiënten is niet beoordeeld.
Drug-drug interactions:
Interacties met andere geneesmiddelen:
Caution is recommended when administering Nexavar with compounds that are metabolised/ eliminated predominantly by the UGT1A1 (e. g. irinotecan) or UGT1A9 pathways (see section 4.5).
Het verdient aanbeveling terughoudend te zijn bij toediening van Nexavar samen met stoffen die voornamelijk gemetaboliseerd/geëlimineerd worden via de UGT1A1 route (bijv. irinotecan) of de UGT1A9 route (zie rubriek 4.5).
Caution is recommended when sorafenib is co-administered with docetaxel (see section 4.5).
Bij gelijktijdige toediening van sorafenib en docetaxel is voorzichtigheid geboden (zie rubriek 4.5).
Administration of rifampicin for 5 days before administration of a single dose of sorafenib resulted in an average 37% reduction of sorafenib AUC.
Inductoren van metabolische enzymen: toediening van rifampicin gedurende 5 dagen vóór de toediening van een enkelvoudige dosis sorafenib resulteerde in een gemiddelde vermindering van de UAC van sorafenib met 37%.
Other inducers of CYP3A4 activity and/ or glucuronidation (e. g.
Andere inductoren van CYP3A4-activiteit en/of glucuronidering (bijv.
John’ s wort, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital, and dexamethasone) may also increase metabolism of sorafenib and thus decrease sorafenib concentrations.
Hypericum perforatum ook bekend als sint-janskruid, fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital en dexamethason) kunnen eveneens het metabolisme van sorafenib verhogen en aldus de sorafenibconcentratie verlagen.
CYP3A4 inhibitors:
CYP3A4 remmers:
Ketoconazole, a potent inhibitor of CYP3A4, administered once daily for 7 days to healthy male volunteers did not alter the mean AUC of a single 50 mg dose of sorafenib.
Bij toediening van ketoconazol, een krachtige remmer van CYP3A4, eenmaal daags gedurende 7 dagen aan gezonde mannelijke vrijwilligers, veranderde de gemiddelde AUC van een enkelvoudige dosis van 50 mg sorafenib niet.
These data suggest that clinical pharmacokinetic interactions of sorafenib with CYP3A4 inhibitors are unlikely.
Dit wijst erop dat een klinisch farmacokinetische interactie tussen sorafenib en CYP3A4 remmers onwaarschijnlijk is.
CYP2C9 substrates:
CYP2C9 substraten:
Sorafenib inhibited CYP2C9 in vitro.
In vitro remt sorafenib CYP2C9.
It cannot be excluded that sorafenib may increase the concentrations of concomitantly administered substrates of CYP2C9.
Het kan niet uitgesloten worden dat sorafenib de concentratie van gelijktijdig toegediende CYP2C9 substraten kan verhogen.
The concomitant treatment with Nexavar and warfarin, a CYP2C9 substrate, did not result in changes in mean PT-INR compared to placebo.
Gelijktijdige behandeling met Nexavar en warfarine, een CYP2C9 substraat, resulteerde niet in verandering van de gemiddelde PT-INR ten opzichte van placebo.
However, patients taking warfarin or phenprocoumon should have their INR checked regularly (see section 4.4).
Echter, patiënten die warfarine of fenprocoumon gebruiken dienen hun INR regelmatig te laten controleren (zie rubriek 4.4).
CYP2B6 and CYP2C8 substrates:
4 CYP2B9 en CYP2C8 substraten:
Sorafenib inhibited CYP2B6 and CYP2C8 in vitro, but the clinical relevance of this inhibition has not been evaluated.
In vitro remt sorafenib CYP2B6 en CYP2C8, maar de klinische relevantie van deze remming is niet beoordeeld.
It cannot be excluded that sorafenib may increase the concentrations of concomitantly administered substrates of CYP2B6 (e. g. bupropion, cyclophosphamide, efavirenz, ifosfamide, methadone) and CYP2C8 (e. g. paclitaxel, amodiaquine, repaglinide).
Het kan niet worden uitgesloten dat sorafenib de concentraties van gelijktijdig toegediende substraten van CYP2B6 (bijv. bupropion, cyclofosfamide, efavirenz, ifosfamide, methadon) en CYP2C8 (bijv. paclitaxel, amodiaquine, repaglinide) kan verhogen.
UGT1A1 and UGT1A9 substrates:
UGT1A1 en UGT1A9 substraten:
In vitro, sorafenib inhibited glucuronidation via UGT1A1 and UGT1A9.
In vitro remt sorafenib glucuronidering via UGT1A1 en UGT1A9.
The clinical relevance of this finding is unknown (see below and section 4.4).
De klinische relevantie van deze bevinding is onbekend (zie onderstaand en sectie 4.4).
CYP isoforms selective substrates:
Substraten die selectief zijn voor CYP-isovormen:
Concomitant administration of sorafenib and midazolam, dextromethorphan or omeprazole, which are substrates for cytochromes CYP3A4, CYP2D6 and CYP2C19 respectively, did not alter the exposure of these agents.
Gelijktijdige toediening van sorafenib met midazolam, dextrometorfan of omeprazol, die substraten zijn voor respectievelijk cytochroom CYP3A4, CYP2D6 en CYP2C19, veranderde de blootstelling aan deze stoffen niet.
This indicates that sorafenib is neither an inhibitor nor an inducer of these cytochrome P450 isoenzymes.
Dit duidt erop dat sorafenib noch een remmer noch een inducerende stof is voor deze cytochroom P450-isoenzymen.
Therefore, clinical pharmacokinetic interactions of sorafenib with substrates of these enzymes are unlikely.
Daarom zijn klinisch farmacokinetische interacties van sorafenib met substraten van deze enzymen onwaarschijnlijk.
4 In vitro studies of CYP enzyme induction:
In vitro studies met inductie van CYP-enzymen:
CYP1A2 and CYP3A4 activities were not altered after treatment of cultured human hepatocytes with sorafenib, indicating that sorafenib is unlikely to be an inducer of CYP1A2 and CYP3A4.
Dit duidt erop dat sorafenib waarschijnlijk geen inducerende werking heeft op CYP1A2 en CYP3A4.
P-gp-substrates:
P-gp-substraten:
In vitro, sorafenib has been shown to inhibit the transport protein p-glycoprotein (P- gp).
In vitro heeft sorafenib laten zien het transporteiwit p-glycoproteïne (P-gp) te remmen.
Increased plasma concentrations of P-gp substrates such as digoxin cannot be excluded with concomitant treatment with sorafenib.
Verhoging van plasmaconcentraties van P-gp substraten zoals digoxine kan niet worden uitgesloten bij gelijktijdige behandeling met sorafenib.
Combination with other anti-neoplastic agents:
Combinatie met andere antineoplastische geneesmiddelen:
In clinical studies Nexavar has been administered with a variety of other anti-neoplastic agents at their commonly used dosing regimens including gemcitabine, oxaliplatin, doxorubicin, and irinotecan.
In klinische onderzoeken is Nexavar toegediend met verscheidene andere antineoplastische geneesmiddelen in hun gebruikelijke dosering, zoals gemcitabine, oxaliplatine, doxorubicine en irinotecan.
Sorafenib had no effect on the pharmacokinetics of gemcitabine or oxaliplatin.
Sorafenib had geen effect op de farmacokinetiek van gemcitabine of oxaliplatine.
Concomitant treatment with Nexavar resulted in a 21% increase in the AUC of doxorubicin.
Gelijktijdige toediening met Nexavar resulteerde in een vergroting met 21% van de AUC van doxorubicine.
When administered with irinotecan, whose active metabolite SN-38 is further metabolised by the UGT1A1 pathway, there was a 67 - 120% increase in the AUC of SN-38 and a 26 - 42% increase in the AUC of irinotecan.
Indien Nexavar werd toegediend met irinotecan, waarvan de actieve metaboliet SN-38 verder wordt gemetaboliseerd via de UGT1A1 route, was er een vergroting van de AUC van SN-38 van 67 – 120% en een vergroting van de AUC van irinotecan van 26 – 42%.
The clinical significance of these findings is unknown (see section 4.4).
De klinische relevantie van deze gegevens is niet bekend (zie rubriek 4.4).
Docetaxel (75 or 100 mg/ m2 administered once every 21 days) when co-administered with sorafenib (200 mg twice daily or 400 mg twice daily administered on Days 2 through 19 of a 21-day cycle with a 3-day break in dosing around administration of docetaxel) resulted in a 36-80% increase in docetaxel AUC and a 16-32% increase in docetaxel Cmax.
Docetaxel (75 of 100 mg/m2 om de 21 dagen toegediend) in combinatie met sorafenib (200 mg tweemaal daags of 400 mg tweemaal daags toegediend op dag 2 t/m 19 van een 21-daagse cyclus met een doseringsstop van 3 dagen rond de toediening van docetaxel) resulteerde in een toename van 36 %-80% van de AUC van docetaxel en een toename van 16% - 32% van de Cmax van docetaxel.
Caution is recommended when sorafenib is co-administered with docetaxel (see section 4.4).
Bij gelijktijdige toediening van sorafenib en docetaxel is voorzichtigheid geboden (zie rubriek 4.4).
There are no data on the use of sorafenib in pregnant women.
Er zijn geen gegevens over het gebruik van sorafenib bij zwangere vrouwen.
Studies in animals have shown reproductive toxicity including malformations (see section 5.3).
Dierproeven hebben voorplantingstoxiciteit, waaronder misvormingen, laten zien (zie rubriek 5.3).
In rats, sorafenib and its metabolites were demonstrated to cross the placenta and sorafenib is anticipated to cause harmful effects on the foetus.
Bij ratten is aangetoond dat sorafenib en zijn metabolieten de placenta passeren en verwacht wordt dat sorafenib schadelijke effecten bij de foetus veroorzaakt.
Nexavar should not be used during pregnancy unless clearly necessary, after careful consideration of the needs of the mother and the risk to the foetus.
Nexavar dient niet gebruikt te worden tijdens de zwangerschap, tenzij het duidelijk noodzakelijk is, en nadat een zorgvuldige afweging is gemaakt van de noodzaak voor de moeder en het risico voor de foetus.
Women of childbearing potential must use effective contraception during treatment.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten afdoende anticonceptie gebruiken tijdens therapie.
Results from animal studies further indicate that sorafenib can impair male and female fertility (see section 5.3).
Resultaten uit dierstudies laten verder zien dat sorafenib de mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheid kan schaden (zie rubriek 5.3).
It is not known whether sorafenib is excreted in human milk.
Het is niet bekend of sorafenib in humane moedermelk wordt uitgescheiden.
In animals, sorafenib and/ or its metabolites were excreted in milk.
Bij dieren worden sorafenib en/of zijn metabolieten uitgescheiden in de moedermelk.
Because sorafenib could harm infant growth and development (see section 5.3), women must not breast-feed during sorafenib treatment.
Aangezien sorafenib de groei en ontwikkeling van het kind kan schaden (zie rubriek 5.3), moeten vrouwen geen borstvoeding geven tijdens behandeling met sorafenib.
No studies on the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek uitgevoerd naar effecten op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
There is no evidence that Nexavar affects the ability to drive or to operate machinery.
Er is geen bewijs dat Nexavar de rijvaardigheid of het bedienen van machines nadelig beïnvloedt.
The most common adverse reactions were diarrhoea, rash, alopecia and hand-foot syndrome (corresponds to palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome in MedDRA).
De meest voorkomende bijwerkingen waren diarree, uitslag, kaalheid en hand-voet-syndroom (komt overeen met “ palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome” in MedDRA).
Adverse reactions reported in at least 5% of patients in any treatment group – study 11213 in renal cell carcinoma (see study 1 in section 5.1).
Bijwerkingen die door tenminste 5% van de patiënten uit één van beide behandelingsgroepen van studie 11213 bij niercelcarcinoom gerapporteerd werden (zie studie 1 in rubriek 5.1).
class Metabolism and
Systeem /
all grades grade 3 grade 4 all grades grade 3 grade 4
orgaanklassen Voedings- en
nutrition disorders Nervous system
stofwisselings- stoornissen Zenuwstelsel-
6% 0% 0% 3% 0%
1% 0%
Vascular disorders Gastrointestinal disorders
stelsel- aandoeningen
hypertension flushing diarrhoea nausea vomiting constipation
braken obstipatie
12% 2% < 1% 1% < 1% 6% 0% 0% 2% 0% 38% 2% 0% 9% < 1% 16% < 1% 0% 12% < 1% 10% < 1% 0% 6% < 1% 6% 0% 0% 3% 0%
< 1% 0%
rash alopecia hand foot syndrome**
uitslag kaalheid hand-voet-
pruritus erythema dry skin skin exfoliation
jeuk erytheem droge huid huidschilfering
17% < 1% 0% 4% 0% 15% 0% 0% 4% 0% 11% 0% 0% 2% 0% 7% < 1% 0% 2% 0%
0% 0% 0% 0%
Musculoskeletal and connective
Skeletspier- stelsel-, bind-
tissue disorders General disorders and
aandoeningen
pain in extremity fatigue
Algemene aan- doeningen en
6% < 1% 0% 2% 0% 15% 2% 0% 11% < 1%
vermoeidheid
administration site conditions
toedienings- plaatsstoornissen
asthenia
asthenie
Adverse reactions reported in at least 5% of patients in any treatment group – study 100554 in hepatocellular carcinoma (see study 3 in section 5.1).
Bijwerkingen die door tenminste 5% van de patiënten uit één van de behandelingsgroepen van studie 100554 bij hepatocellulair carcinoom gerapporteerd werden (zie studie 3 in rubriek 5.1).
class Metabolism and
graad 3 graad 4
term
alle
all grades
graad 3
grade 3
graad 4
grade 4 all grades grade 3
orgaanklassen Voedings- en
grade 4
term
nutrition disorders
stofwisselings- stoornissen
0% 3% < 1%
< 1%
gastrointestinal disorders
Maagdarm- stelsel- aandoeningen
diarrhoea nausea abdominal
diarree misselijkheid
8% < 1%
0% 0%
0% 11% 2% 0% 8% 1%
2% 1%
pain
2% 1%
7%
0% 0%
2%
3% 3%
0% 3% < 1%
< 1% < 1%
Skin and
onderhuid-
vomiting hand foot
syndroom * *
subcutaneous
aandoeningen
syndrome**
kaalheid uitslag
18%
14% 11%
7%
0% < 1%
tissue disorders
jeuk droge huid
alopecia rash pruritus dry skin
8% 8%
14% 11% 8% 8%
0% 0%
0% < 1% 0% 0%
7% 4%
0% 2% 0% 0% 8% 0% 0% 7% < 1% 0% 4% 0%
< 1% 0%
General disorders and
Algemene aandoeningen en toedienings-
administration site conditions
plaats- stoornissen
weight
gewichts-
Respiratory, thoracic and
Ademhalingsstel
decreased
afname
mediastinal disorders
sel-, borstkas- en mediastinum- aandoeningen
hoarseness
heesheid
0% < 1% 0%
< 1% 0%
Adverse reactions reported in multiple clinical trials are listed below in Table 3, by system organ class (in MedDRA) and frequency.
De bijwerkingen die zijn gerapporteerd in verscheidene klinische studies zijn opgesomd in Tabel 3, geordend op systeem/orgaanklasse (in MedDRA) en frequentie.
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100).
Frequenties zijn gedefiniëerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100).
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness.
Binnen iedere frequentiecategorie zijn de bijwerkingen gepresenteerd in volgorde van afnemende ernst.
All adverse reactions reported in patients in multiple clinical trials
Alle bijwerkingen waargenomen bij patiënten in verscheidene klinische studies
System organ class
Systeem /
Infections and infestations
orgaanklassen
≥ 1/ 10
≥ 10%
≥ 1/ 100, < 1/ 10
≥ 1% tot < 10%
≥ 1/ 1,000, < 1/ 100 folliculitis infection
≥ 0,1% tot < 1%
lymphopenia
lymfopenie
leucopenia neutropenia anaemia thrombocytopenia
leukopenie neutropenie anemie trombocytopenie
hypersensitivity reactions (including skin reactions and urticaria)
overgevoeligheidsreacti es (incl. huidreacties en urticaria)
hypothyroidism
hypothyreoïdie
Metabolism and nutrition disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Psychische stoornissen
hypophosphataemia
hypofosfatemie
anorexia
anorexia depressie
hyponatraemia dehydration
hyponatriëmie uitdroging
Psychiatric disorders
Zenuwstelsel- aandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
peripheral sensory neuropathy tinnitus
perifeer sensorische neuropathie tinnitus
reversible posterior leukoencephalopathy*
reversibele posterieure leuko-encefalopathie *
myocardial ischaemia and infarction* congestive heart failure*
myocardischemie en myocardinfarct * congestief hartfalen *
haemorrhage (inc. gastrointestinal*, respiratory tract* and cerebral haemorrhage*) hypertension
Bloedingen (incl. in maagdarmstelsel * en ademhalingsstelsel * en hersenbloedingen *) hypertensie
hypertensive crisis*
hypertensieve crisis *
rhinorrhoea
rinorroe
Gastrointestinal disorders Hepatobiliary disorders
Maagdarmstelsel- aandoeningen
diarrhoea nausea vomiting
diarree misselijkheid braken
constipation stomatitis (including dry mouth and glossodynia) dyspepsia dysphagia
obstipatie stomatitis (inclusief droge mond en glossodynie) dyspepsie dysfagie
gastro oesophageal reflux disease pancreatitis gastritis gastrointestinal perforations* increase in bilirubin and jaundice cholecystitis cholangitis
gastro-oesofagale reflux pancreatitis gastritis maagdarmperforaties *
8 System organ class
8 Systeem /
Common Common
Soms
Uncommon
orgaanklassen
≥ 1/ 1,000, < 1/ 100
≥ 0,1% tot < 1%
Musculoskeletal and connective tissue disorders
Skeletspierstelsel-, bindweefsel- en bot- aandoeningen
arthralgia myalgia
artralgie myalgie
renal failure
nierfalen
gynaecomastia
gynaecomastie
fatigue pain (including mouth, abdominal, bone, tumour pain and headache)
vermoeidheid pijn (inclusief mond-, buik-, bot-, tumor- en hoofdpijn)
asthenia fever influenza like illness
astenie koorts influenza-achtige ziekte
increased amylase increased lipase
verhoogd amylase verhoogd lipase
weight decreased transient increase in transaminases
gewichtsafname voorbijgaande verhoging van transaminasen
transient increase in blood alkaline phosphatase, INR abnormal, prothrombin level abnormal
voorbijgaande verhoging van alkalisch fosfatase in het bloed abnormale INR waarden abnormale protrombine- waarden
* The adverse reactions may have a life-threatening or fatal outcome. ** hand foot syndrome corresponds to palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome in MedDRA
* de bijwerkingen kunnen levensbedreigend of fataal zijn * * hand-voet-syndroom komt overeen met “ palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome” in MedDRA
Laboratory test abnormalities Increased lipase and amylase were very commonly reported.
Afwijkingen in laboratoriumtesten Verhoogd lipase en amylase werden zeer vaak gemeld.
CTCAE Grade 3 or 4 lipase elevations occurred in 11% and 9% of patients in the Nexavar group in study 1 (RCC) and study 3 (HCC), respectively, compared to 7% and 9% of patients in the placebo group.
CTCAE graad 3 of 4 verhogingen in lipase traden op bij 11% en 9% van de patiënten in de Nexavar-groep in respectievelijk studie 1 (niercelcarcinoom, RCC) en studie 3 (hepatocellulair carcinoom, HCC) vergeleken met 7% en 9% van de patiënten in de placebogroep.
CTCAE Grade 3 or 4 amylase elevations were reported in 1% and 2% of patients in the Nexavar group in study 1 and study 3, respectively, compared to 3% of patients in each placebo group.
CTCAE graad 3 of 4 verhoogd amylase werd gemeld in 1% en 2% van de patiënten in de Nexavar-groep in respectievelijk studie 1 en studie 3, vergeleken met 3% van de patiënten in elke placebogroep.
Clinical pancreatitis was reported in 2 of 451 Nexavar treated patients (CTCAE Grade 4) in study 1, 1 of 297 Nexavar treated patients in study 3 (CTCAE Grade 2), and 1 of 451 patients (CTCAE Grade 2) in the placebo group in study 1.
Klinische pancreatitis trad op bij 2 van de 451 met Nexavar behandelde patiënten (CTCAE graad 4) in studie 1, en bij 1 van de 297 met Nexavar behandelde patiënten in studie 3 (CTCAE graad 2), en 1 van de 451 patiënten (CTCAE graad 2) in de placebogroep in studie 1.
Hypophosphataemia was a very common laboratory finding, observed in 45% and 35% of Nexavar treated patients compared to 12% and 11% of placebo patients in study 1 and study 3, respectively.
Hypofosfatemie was een zeer vaak gerapporteerde laboratoriummelding, waargenomen in 45% en 35% van de met Nexavar behandelde patiënten vergeleken met 12% en 11% van de placebopatiënten in respectievelijk studie 1 en studie 3.
CTCAE Grade 3 hypophosphataemia (1 – 2 mg/ dl) in study 1 occurred in 13% of Nexavar treated patients and 3% of patients in the placebo group, in study 3 in 11% of Nexavar treated patients and 2% of patients in the placebo group.
CTCAE graad 3 hypofosfatemie (1 – 2 mg/dl) trad in studie 1 op bij 13% van de met Nexavar behandelde patiënten en 3% van de patiënten in de placebogroep, en in studie 3 bij 11% van de met Nexavar behandelde patiënten en 2% van de patiënten in de placebogroep.
There were no cases of CTCAE Grade 4 hypophosphataemia (< 1 mg/ dl) reported in either Nexavar or placebo patients in study 1, and 1 case in the placebo group in study 3.
Er werden geen gevallen van CTCAE graad 4 hypofosfatemie (< 1 mg/dl) gemeld, noch in de Nexavar-groep, noch in de placebogroep van studie 1, en 1 geval in de placebogroep van studie 3.
The aetiology of hypophosphataemia associated with Nexavar is not known.
De etiologie van de met Nexavar geassocieerde hypofosfatemie is onbekend.
CTCAE Grade 3 or 4 laboratory abnormalities occurring in ≥ 5% of Nexavar treated patients included lymphopenia and neutropenia.
CTCAE graad 3 of 4 afwijkingen bij laboratoriumonderzoeken, waaronder lymfopenie en neutropenie, traden op bij ≥ 5% van de met Nexavar behandelde patiënten
There is no specific treatment for Nexavar overdose.
Er is geen specifieke behandeling voor overdosering met Nexavar.
The highest dose of sorafenib studied clinically is 800 mg twice daily.
De hoogste dosis sorafenib die klinisch is onderzocht is 800 mg tweemaal daags.
The adverse events observed at this dose were primarily diarrhoea and dermatological events.
De bijwerkingen bij deze dosis waren voornamelijk diarree en dermatologische bijwerkingen.
In the event of suspected overdose Nexavar should be withheld and supportive care instituted where necessary.
Bij het vermoeden van een overdosering dient Nexavar te worden onthouden en, waar nodig, ondersteunende zorg te worden verleend.
Protein kinase inhibitors, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: proteïnekinaseremmers; ATC-code:
L01XE05
L01XE05.
Sorafenib is a multikinase inhibitor which has demonstrated both anti-proliferative and anti- angiogenic properties in vitro and in vivo.
Sorafenib is een multikinaseremmer, met zowel antiproliferatieve als antiangiogenetische eigen- schappen in vitro en in vivo.
Mechanism of action and pharmacodynamic effects Sorafenib is a multikinase inhibitor that decreases tumour cell proliferation in vitro.
Werkingsmechanisme en farmacodynamische effecten Sorafenib is een multikinaseremmer die tumorcelproliferatie in vitro vermindert.
Sorafenib inhibits tumour growth of a broad spectrum of human tumour xenografts in athymic mice accompanied by a reduction of tumour angiogenesis.
Sorafenib remt tumorgroei in een breed spectrum van humane heterologe tumortransplantaten in athymische muizen, waarbij tevens de tumorangiogenese verminderd wordt.