qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The likelihood of metabolic interactions of lamivudine with other medicinal products is low due to the small extent of hepatic metabolism (5-10%) and low plasma protein binding.
De waarschijnlijkheid van metabole geneesmiddelinteracties van lamivudine met andere geneesmiddelen is laag door het beperkte metabolisme in de lever (5-10%) en de geringe plasma- eiwitbinding.
9 Elimination:
Eliminatie:
Studies in patients with renal impairment show lamivudine elimination is affected by renal dysfunction.
Studies bij patiënten tonen aan dat de eliminatie van lamivudine wordt beïnvloed door een verminderde nierfunctie.
A recommended dosage regimen for patients with creatinine clearance below 50 ml/ min is shown in the dosage section (see section 4.2).
Een aanbevolen doseringsregime voor patiënten met een creatinineklaring onder de 50 ml/min is weergegeven in de doseringsrubriek (zie rubriek 4.2).
An interaction with trimethoprim, a constituent of co-trimoxazole, causes a 40% increase in lamivudine exposure at therapeutic doses.
Een interactie met trimethoprim, een bestanddeel van co-trimoxazol, veroorzaakt bij therapeutische doses een 40% toename in de beschikbaarheid van lamivudine.
This does not require dose adjustment unless the patient also has renal impairment (see sections 4.5 and 4.2).
Een doseringsaanpassing is niet noodzakelijk, tenzij de patiënt ook een verminderde nierfunctie heeft (zie rubrieken 4.5 en 4.2).
Administration of co-trimoxazole with lamivudine in patients with renal impairment should be carefully assessed.
Toediening van co-trimoxazol met lamivudine aan patiënten met verminderde nierfunctie moet zorgvuldig worden beoordeeld.
In general, lamivudine pharmacokinetics in paediatric patients is similar to adults.
In het algemeen is de farmacokinetiek van lamivudine bij kinderen gelijk aan die bij volwassenen.
However, absolute bioavailability (approximately 55-65%) was reduced in paediatric patients below 12 years of age.
Echter, de absolute biologische beschikbaarheid (ongeveer 55-65%) was verminderd bij kinderen jonger dan 12 jaar.
Due to these differences, the recommended dose for lamivudine in children (aged more than three months and weighing less than 30 kg) is 4 mg/ kg twice daily.
Vanwege deze verschillen is de aanbevolen dosering voor lamivudine bij kinderen (in de leeftijd ouder dan 3 maanden en met een lichaamsgewicht lager dan 30 kg) 4 mg/kg tweemaal daags.
This dose will achieve an average AUC0-12 ranging from approximately 3,800 to 5,300 ng. h/ ml.
Deze dosering zal een gemiddelde
At present, the available data do not suggest that lamivudine is less efficacious in this age group.
Op dit ogenblik wijzen de beschikbare gegevens er niet op dat lamivudine minder werkzaam is in deze leeftijdsgroep.
There are limited pharmacokinetic data for patients less than three months of age.
Er zijn beperkte farmacokinetische gegevens beschikbaar voor patiënten jonger dan drie maanden.
In neonates one week of age, lamivudine oral clearance was reduced when compared to paediatric patients and is likely to be due to immature renal function and variable absorption.
In neonaten van 1 week oud is de klaring van oraal lamivudine minder dan bij pediatrische patiënten, hetgeen waarschijnlijk het gevolg is van een onvolgroeide nierfunctie en een variabele absorptie.
Therefore to achieve similar adult and paediatric exposure, the recommended dose for neonates is 4 mg/ kg/ day.
Teneinde een vergelijkbare blootstelling te krijgen voor volwassenen en kinderen is de aanbevolen dosering bij neonaten daarom 4 mg/kg/dag.
Glomerular filtration estimates suggests that to achieve similar adult and paediatric exposure, the recommended dose for children aged six weeks and older could be 8 mg/ kg/ day.
Schattingen van de glomerulaire filtratie suggereren dat om een overeenkomstige blootstelling bij volwassenen en kinderen te krijgen, de aanbevolen dosis voor kinderen vanaf 6 weken 8 mg/kg/dag zou zijn.
Following oral administration, lamivudine pharmacokinetics in late- pregnancy were similar to non-pregnant women.
Farmacokinetiek tijdens de zwangerschap: na orale toediening was de farmacokinetiek van lamivudine in de late zwangerschap vergelijkbaar met die van niet-zwangere vrouwen.
Administration of lamivudine in animal toxicity studies at high doses was not associated with any major organ toxicity.
In dier toxiciteitstudies gaf toediening van lamivudine in zeer hoge dosering geen belangrijke orgaantoxiciteit.
At the highest dosage levels, minor effects on indicators of liver and kidney function were seen together with occasional reductions in liver weight.
Bij de hoogste doseringen werden kleine effecten gezien op indicatoren voor lever- en nierfuncties samen met zo nu en dan een afname in levergewicht.
The clinically relevant effects noted were a reduction in red blood cell count and neutropenia.
Klinisch relevante effecten waren een reductie in het aantal rode bloedlichamen en neutropenie.
Lamivudine was not mutagenic in bacterial tests but, like many nucleoside analogues, showed activity in an in vitro cytogenetic assay and the mouse lymphoma assay.
Lamivudine was niet mutageen in bacteriële testsystemen maar vertoonde, zoals vele nucleoside- analogen, activiteit in een in vitro cytogenetische test en de muis-lymfoomtest.
Lamivudine was not genotoxic in vivo at doses that gave plasma concentrations around 40-50 times higher than the anticipated clinical plasma levels.
Lamivudine was in vivo niet genotoxisch in doses die resulteren in een plasmaconcentratie van ongeveer 40-50 maal hoger dan de verwachte klinische plasmaconcentraties.
As the in vitro mutagenic activity of lamivudine could not be confirmed in in vivo tests, it is concluded that lamivudine should not represent a genotoxic hazard to patients undergoing treatment.
Aangezien de in vitro mutagene activiteit van lamivudine niet bevestigd kon worden met in vivo tests kan geconcludeerd worden dat lamivudine geen genotoxisch risico betekent voor patiënten die behandeling ondergaan.
A transplacental genotoxicity study conducted in monkeys compared zidovudine alone with the combination of zidovudine and lamivudine at human-equivalent exposures.
Een transplacentaire genotoxiciteitsstudie werd uitgevoerd bij apen waarbij zidovudine alleen werd vergeleken met de combinatie van zidovudine en lamivudine bij blootstellingen equivalent aan die van mensen.
The study demonstrated that foetuses exposed in utero to the combination sustained a higher level of nucleoside analogue- DNA incorporation into multiple foetal organs, and showed evidence of more telomere shortening than in those exposed to zidovudine alone.
Deze studie toonde aan dat bij foetussen, die in utero werden blootgesteld aan doses van de combinatie, er een hogere graad van inbouw van nucleoside-analogen was in het DNA van meerdere foetale organen en toonde aan dat er evidentie is voor meer telomeerverkorting dan bij diegene die alleen aan zidovudine waren blootgesteld.
The results of long-term carcinogenicity studies in rats and mice did not show any carcinogenic potential relevant for humans.
De langetermijn resultaten van carcinogeniteitstudies bij ratten en muizen lieten geen enkele voor de mens relevante carcinogene potentie zien.
10 Tablet core:
Tabletkern:
Microcrystalline cellulose (E460), Sodium starch glycollate Magnesium stearate
Microkristallijn cellulose (E460) Natrium zetmeel glycollaat Magnesiumstearaat
Tablet film-coat:
Tabletomhulling:
Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171), Macrogol, Polysorbate 80
Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171) Macrogol Polysorbaat 80
HDPE bottles:
HDPE fles:
PVC/ aluminium foil blister packs:
PVC/aluminium blister verpakking:
2 years
5 jaar 2 jaar
Child resistant HDPE bottles or PVC/ aluminium foil blister packs each containing 60 tablets.
HDPE flessen met een kinderveilige sluiting of in PVC/aluminium blisterverpakkingen die elk 60 tabletten bevatten.
No special requirements
Geen bijzondere vereisten
EU/ 1/ 96/ 015/ 001 (Bottle) EU/ 1/ 96/ 015/ 004 (Blister pack)
EU/1/96/015/004 (Blisterverpakking)
8 August 1996 Date of last renewal:
Datum van laatste vernieuwing:
11 Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Gedetailleerde informatie over dit product is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu / /
Epivir 10 mg/ ml oral solution
Epivir 10 mg/ml drank
Each ml of oral solution contains 10 mg of lamivudine.
Iedere ml van de drank bevat 10 mg lamivudine.
Sucrose 20% (3 g/ 15 ml) Methyl parahydroxybenzoate Propyl parahydroxybenzoate
Saccharose 20% (3 g/15 ml) Methylparahydroxybenzoaat Propylparahydroxybenzoaat
Clear, colourless to pale yellow solution.
Heldere, kleurloze tot lichtgele oplossing.
Epivir is indicated as part of antiretroviral combination therapy for the treatment of Human Immunodeficiency Virus (HIV) infected adults and children.
Epivir is geïndiceerd bij een antiretrovirale combinatietherapie voor de behandeling van Humaan Immunodeficiëntie Virus (HIV) geïnfecteerde volwassenen en kinderen.
Adults and adolescents over 12 years of age: the recommended dose of Epivir is 300 mg daily.
Volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar: de aanbevolen dosering voor Epivir is 300 mg per dag.
This may be administered as either 150 mg (15 ml) twice daily or 300 mg (30 ml) once daily (see section 4.4).
Dit kan toegediend worden als 150 mg (15 ml) tweemaal daags of 300 mg (30 ml) eenmaal daags (zie rubriek 4.4).
Patients changing to the once daily regimen should take 150 mg (15 ml) twice a day and switch to 300 mg (30 ml) once a day the following morning.
Patiënten die overgaan op het eenmaal daags regime dienen tweemaal daags 150 mg (15 ml) in te nemen en de volgende ochtend over te stappen op het eenmaal daags regime met 300 mg (30 ml).
Where an evening once daily regimen is preferred, 150 mg (15 ml) of Epivir should be taken on the first morning only, followed by 300 mg (30 ml) in the evening.
Als de voorkeur wordt gegeven aan een avondregime, dient op de eerste morgen 150 mg (15 ml) Epivir te worden ingenomen, gevolgd door 300 mg (30 ml) in de avond.
When changing back to a twice daily regimen, patients should complete the days treatment and start 150 mg (15 ml) twice a day the following morning.
Wanneer teruggeschakeld wordt naar een tweemaal daags regime dienen patiënten de behandeling van die dag af te maken en de volgende ochtend te beginnen met tweemaal daags 150 mg (15 ml).
Children
Kinderen:
Three months to 12 years of age: the recommended dose is 4 mg/ kg twice daily up to a maximum of 300 mg daily.
3 maanden tot 12 jaar: de aanbevolen dosering is 4 mg/kg tweemaal daags tot een maximum van 300 mg per dag.
Less than three months of age: the limited data available are insufficient to propose specific dosage recommendations (see section 5.2).
Jonger dan 3 maanden: de beperkte beschikbare gegevens zijn onvoldoende om specifieke voorstellen voor een aanbevolen dosering te kunnen doen (zie rubriek 5.2).
Epivir is also available as a tablet formulation.
Epivir is ook beschikbaar als tablet.
13 Renal impairment:
13 Verminderde nierfunctie:
The dose should therefore be adjusted (see tables).
De dosis moet derhalve worden aangepast (zie tabellen).
Dosing recommendations – Adults and adolescents over 12 years:
Doseringsaanbevelingen - volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar:
150 mg (15 ml) twice daily 150 mg (15 ml) once daily 100 mg (10 ml) once daily 50 mg (5 ml) once daily 25 mg (2.5 ml) once daily
150 mg (15 ml) tweemaal daags 150 mg (15 ml) eenmaal daags 100 mg (10 ml) eenmaal daags 50 mg (5 ml) eenmaal daags 25 mg (2,5 ml) eenmaal daags
Dosing recommendations – Children from 3 months to 12 years:
Doseringsaanbevelingen - kinderen van 3 maanden tot 12 jaar:
In patients with moderate – to- severe renal impairment, the terminal plasma half- life of lamivudine is increased due to decreased clearance, therefore the dose should be adjusted (see section 4.2).
De dosering moet daarom aangepast worden (zie rubriek 4.2).
There have been reports of a high rate of virological failure and of emergence of resistance at an early stage when lamivudine was combined with tenofovir disoproxil fumarate and abacavir as well as with tenofovir disoproxil fumarate and didanosine as a once daily regimen.
Er is een hoog aantal virologisch falen en optreden van resistentie aan het begin van de eenmaal daagse dosering van zowel de combinatie van lamivudine met tenofovir disoproxil fumaraat en abacavir als met tenofovir disoproxil fumaraat en didanosine gemeld.
Patients receiving Epivir or any other antiretroviral therapy may continue to develop opportunistic infections and other complications of HIV infection, and therefore should remain under close clinical observation by physicians experienced in the treatment of patients with associated HIV diseases.
Zij moeten
14 Transmission of HIV:
14 daarom onder strikt klinisch toezicht blijven van artsen die ervaren zijn in het behandelen van patiënten met HIV geassocieerde ziekten.
Early symptoms (symptomatic hyperlactatemia) include benign digestive symptoms (nausea, vomiting and abdominal pain), non-specific malaise, loss of appetite, weight loss, respiratory symptoms (rapid and/ or deep breathing) or neurological symptoms (including motor weakness).
Vroege symptomen (symptomatische hyperlactatemie) omvatten benigne digestieve symptomen (misselijkheid, braken en buikpijn) niet-specifieke malaise, verlies van eetlust, gewichtsverlies, respiratoire symptomen (snelle en/of zware ademhaling) of neurologische symptomen (inclusief verzwakte motoriek).
A connection between visceral lipomatosis and protease inhibitors (PIs) and lipoatrophy and nucleoside analogue reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) has been hypothesised.
Er is een verband tussen viscerale lipomatose en PI’ s en lipoatrofie en nucleosideremmers van reverse transcriptase (NRTI’ s) gesuggereerd.
Consideration should be given to the measurement of fasting serum lipids and blood glucose.
15 bloedglucose moet worden overwogen.
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or 15 aggravation of symptoms.
Bij met HIV geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
Diabetic patients should be advised that each dose (150 mg = 15 ml) contains 3 g of sucrose.
Diabetische patiënten moeten erop worden gewezen dat elke dosis (150 mg = 15 ml) 3 g saccharose bevat.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance, glucose-galactose malabsorption or sucrase-isomaltase insufficiency should not take this medicine.
Patiënten met één van de zeldzame erfelijke aandoeningen fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet in te nemen.
Epivir contains methyl parahydroxybenzoate and propyl parahydroxybenzoate.
Epivir drank bevat methylparahydroxybenzoate en propylparahydroxybenzoate.
These may cause allergic reactions (possibly delayed).
Deze kunnen allergische reacties (mogelijk vertraagd) veroorzaken.
Co-administration of lamivudine with intravenous ganciclovir or foscarnet is not recommended.
16 Gelijktijdige toediening van lamivudine met intraveneus ganciclovir of foscarnet wordt niet aanbevolen.
16 The possibility of interactions with other medicinal products administered concurrently should be considered, particularly when the main route of elimination is active renal secretion via the organic cationic transport system e. g. trimethoprim.
De mogelijkheid van interacties met andere geneesmiddelen die tegelijkertijd worden toegediend moet in beschouwing worden genomen, in het bijzonder als de voornaamste eliminatieweg een actieve renale secretie is via het organische kationen-transportsysteem, zoals bijvoorbeeld bij trimethoprim.
Lamivudine induces early embryonic death when administered to pregnant rabbits at exposure levels comparable to those achieved in man.
Lamivudine induceert een vroege embryonale sterfte wanneer het werd toegediend aan zwangere konijnen bij blootstellingsniveaus die vergelijkbaar zijn met diegenen die bij de mens worden bereikt.
In humans, consistent with passive transmission of lamivudine across the placenta, lamivudine concentrations in infant serum at birth were similar to those in maternal and cord serum at delivery.
Bij de mens zijn lamivudine concentraties in het serum van de baby bij de geboorte gelijk aan die in het serum van de moeder en in het serum in de navelstreng tijdens de bevalling, hetgeen consistent is met de passieve overdracht van het geneesmiddel door de placenta.
4.8 Undesirable effects
17 4.8 Bijwerkingen
Peripheral neuropathy (or paraesthesia)
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn, slapeloosheid Zeer zelden: perifere neuropathie (of paresthesie)
Pancreatitis elevations in serum amylase.
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: misselijkheid, braken, pijn in de buik of krampen, diarree Zelden: pancreatitis, verhoging van serumamylasespiegels
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Antiretrovirale combinatietherapie is gepaard gegaan met metabole stoornissen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insuline resistentie, hyperglycemie en hyperlactatemie (zie rubriek 4.4).
Cases of osteonecrosis have been reported, particularly in patients with generally acknowledged risk factors, advanced HIV disease or long-term combined antiretroviral exposure (CART).
Er zijn gevallen van osteonecrose gemeld, vooral bij patiënten met algemeen erkende risicofactoren, voortgeschreden HIV-infectie of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie (CART).
4.9 Overdose
18 4.9 Overdosering
J05AF05.
J05A-F05.
Lamivudine is a nucleoside analogue which has activity against human immunodeficiency virus (HIV) and hepatitis B virus (HBV).
Lamivudine is een nucleoside analoog die actief is tegen het humaan immunodeficiëntie virus (HIV) en het hepatitis-B-virus (HBV).
It is metabolised intracellularly to the active moiety, lamivudine 5’ -
Het wordt intracellulair gemetaboliseerd tot de actieve stof lamivudine 5’ -trifosfaat.Het belangrijkste werkingsmechanisme berust op chain termination van de virale reverse transcriptie.
The triphosphate has selective inhibitory activity against HIV-1 and HIV-2 replication in vitro; it is also active against zidovudine-resistant clinical isolates of HIV.
Het trifosfaat is een selectieve remmer van de HIV-1 en HIV-2 replicatie in vitro,; het is ook actief tegen zidovudine-resistente klinische isolaten van HIV.
HIV-1 resistance to lamivudine involves the development of a M184V amino acid change close to the active site of the viral reverse transcriptase (RT).
Lamivudine-resistentie van het HIV-1 bestaat uit de ontwikkeling van een M184V aminozuur verandering vlakbij de actieve plaats voor de virale reverse transcriptase (RT).
Cross-resistance conferred by the M184V RT is limited within the nucleoside inhibitor class of antiretroviral agents.
Kruisresistentie door de M184V RT is beperkt tot de klasse van nucleosideremmers.
The M184V RT mutant shows a < 4-fold decrease in susceptibility to didanosine and zalcitabine; the clinical significance of these findings is unknown.
De M184V RT-mutant toont een < viervoudige vermindering in gevoeligheid voor didanosine en zalcitabine; de klinische significantie van deze bevindingen is niet bekend.
Clinical experience:
19 Klinische ervaring:
Clinical end-point data indicate that lamivudine in combination with zidovudine, results in a significant reduction in the risk of disease progression and mortality.
Gegevens van klinische eindpunten geven aan dat de combinatie lamivudine en zidovudine resulteert in een significante verlaging van het risico op de verdere ontwikkeling van de ziekte en sterfelijkheid.
Evidence from clinical studies shows that lamivudine plus zidovudine delays the emergence of zidovudine resistant isolates in individuals with no prior antiretroviral therapy.
Gegevens uit klinische studies tonen aan dat lamivudine plus zidovudine het ontstaan van zidovudine resistente isolaten vertraagt bij individuen die niet eerder een antivirale therapie hebben ontvangen.
Lamivudine has been widely used as a component of antiretroviral combination therapy with other antiretroviral agents of the same class (NRTIs) or different classes (PIs, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors).
Lamivudine wordt wijd gebruikt als onderdeel van antiretrovirale combinatietherapie samen met andere anti-retrovirale middelen van dezelfde klasse (nucleoside reverse transcriptaseremmers.) of van andere klasses (proteaseremmers, niet-nucleoside reverse transcriptaseremmers).
Multiple drug antiretroviral therapy containing lamivudine has been shown to be effective in antiretrovirally-naive patients as well as in patients presenting with viruses containing the M184V mutations.
Antiretrovirale combinatie therapie die lamivudine bevat, is effectief bij zowel antiretrovirale-naïeve patiënten als bij patiënten die de virussen vertonen met M184V-mutaties.
Lamivudine at a dose of 100 mg once daily has also been shown to be effective for the treatment of adult patients with chronic HBV infection (for details of clinical studies, see the prescribing information for Zeffix).
Lamivudine is met een dosis van 100 mg eenmaal daags ook doeltreffend bij de behandeling van volwassen patiënten met chronische HBV-infectie (voor details van de klinische studies, zie ook de Samenvatting van de Productkenmerken van Zeffix).
However, for the treatment of HIV infection, only a 300 mg daily dose of lamivudine (in combination with other antiretroviral agents) has been shown to be efficacious.
Echter, bij de behandeling van de HIV-infectie is enkel een dagelijkse dosis van 300 mg doeltreffend bevonden.
19 Lamivudine has not been specifically investigated in HIV patients co-infected with HBV.
Lamivudine is niet specifiek onderzocht bij patiënten met HIV die ook geïnfecteerd waren met HBV.
These results were obtained in an antiretroviral naïve-population, primarily consisting of asymptomatic HIV infected patients (CDC stage A).
Deze resultaten zijn verkregen in een antiretroviraal-naïeve populatie, die voornamelijk bestond uit asymptomatische HIV-patiënten (CDC stadium A).
Lamivudine is well absorbed from the gastrointestinal tract, and the bioavailability of oral lamivudine in adults is normally between 80 and 85%.
Lamivudine wordt goed geabsorbeerd uit het maagdarmkanaal en de biobeschikbaarheid van oraal lamivudine bij volwassenen is normaal tussen 80 en 85%.
At a therapeutic dose of 300mg once daily, the mean (CV) steady-state Cmax, Cmin and 24h AUC are 2.0 µg/ ml (26%), 0.04 µg/ ml (34%) and 8.9 µg. h/ ml (21%), respectively.
Bij een therapeutische dosering van 300 mg eenmaal daags, bedraagt de gemiddelde (CV) "steady state" Cmax en Cmin en 24 uurs AUC respectievelijk 2,0 µg/ml (26%), 0,04 µg/ml (34%) en 8,9 µg.u/ml (21%).
Co-administration of lamivudine with food results in a delay of tmax and a lower C max (decreased by 47%).
Gelijktijdige toediening van lamivudine met voedsel resulteert in een vertraging van de tmax en een verlaging van de Cmax (afname van 47%).
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.32 l/ h/ kg, with predominantly renal clearance (> 70%) via the organic cationic transport system.
De gemiddelde systemische klaring van lamivudine is bij benadering 0,32 l/h/kg, die voornamelijk via de nieren plaatsvindt (> 70%) via organisch kationen transport.
Lamivudine exhibits linear pharmacokinetics over the therapeutic dose range and displays limited binding to the major plasma protein albumin (< 16% - 36% to serum albumin in in vitro studies).
20 Lamivudine vertoont een lineaire farmacokinetiek binnen het therapeutisch doseringsgebied en het is beperkt gebonden aan het voornaamste plasma-eiwitalbumine (< 16%-36% aan serum albumine in in vitro studies).
Limited data show that lamivudine penetrates the central nervous system and reaches the cerebro- spinal fluid (CSF).
Beperkte gegevens laten zien dat lamivudine in het centraal zenuwstelsel doordringt en de cerebrospinale vloeistof (CSV) bereikt.
The active moiety, intracellular lamivudine triphosphate, has a prolonged terminal half- life in the cell (16 to 19 hours) compared to the plasma lamivudine half-life (5 to 7 hours).
De actieve stof, intracellulair lamivudine trifosfaat, heeft in cellen een verlengde halfwaardetijd (16 tot 19 uur) in vergelijking tot de plasma-lamivudine-halfwaardetijd (5 tot 7 uur).
In 60 healthy adult volunteers, Epivir 300 mg once daily has been demonstrated to be pharmacokinetically equivalent at steady-state to Epivir 150 mg twice daily with respect to intracellular triphosphate AUC24 and Cmax.
Bij 60 gezonde volwassen vrijwilligers, is aangetoond dat de steady-state van 300 mg Epivir eenmaal daags farmacokinetisch equivalent is aan 150 mg Epivir tweemaal daags met betrekking tot de AUC24 en Cmax van het intracellulaire trifosfaat.
The likelihood of metabolic interactions of lamivudine with other medicinal products is low due to the small extent of hepatic metabolism (5-10%) and low plasma protein binding.
De waarschijnlijkheid van metabole geneesmiddelinteracties met lamivudine is laag door het beperkte metabolisme in de lever (5-10%) en de geringe plasma-eiwitbinding.
Studies in patients with renal impairment show lamivudine elimination is affected by renal dysfunction.
Studies met patiënten tonen aan dat de eliminatie van lamivudine wordt beïnvloed door een verminderde nierfunctie.
A recommended dosage regimen for patients with creatinine clearance below 50 ml/ min is shown in the dosage section (see section 4.2).
Een aanbevolen doseringsregime voor patiënten met een creatinineklaring onder de 50ml/min is weergegeven in de doseringsrubriek (zie rubriek 4.2).
An interaction with trimethoprim, a constituent of co-trimoxazole, causes a40% increase in lamivudine exposure at therapeutic doses.
Een interactie met trimethoprim, een bestanddeel van co-trimoxazol, veroorzaakt bij therapeutische doses een 40% toename in de beschikbaarheid van lamivudine.
20 Pharmacokinetics in children:
Farmacokinetiek bij kinderen:
Due to these differences, the recommended dose for lamivudine in children (aged more than three months and weighing less than 30 kg) is 4 mg/ kg twice daily.
Vanwege deze verschillen is de aanbevolen dosering voor lamivudine bij kinderen (in de leeftijd ouder dan drie maanden en met een lichaamsgewicht lager dan 30 kg) 4 mg/kg tweemaal daags.
This dose will achieve an average AUC0-12 ranging from approximately 3,800 to 5,300 ng. h/ ml.
Deze dosering zal een gemiddelde AUC0- 12 bereiken variërend tussen ongeveer 3.800 tot 5.300 ng.uur/ml.
Recent findings indicate that exposure in children < 6 years of age may be reduced by about 30% compared with other age groups.
Recente bevindingen wijzen erop dat de blootstelling bij kinderen jonger dan zes jaar mogelijk met 30% is verlaagd ten opzichte van andere leeftijdsgroepen.
There are limited pharmacokinetic data for patients less than three months of age.
Er zijn beperkte farmacokinetische gegevens beschikbaar voor patiënten jonger dan 3 maanden.
In neonates one week of age, lamivudine oral clearance was reduced when compared to paediatric patients and is likely to be due to immature renal function and variable absorption.
In neonaten van een week oud is de klaring van oraal lamivudine minder dan bij pediatrische patiënten, hetgeen waarschijnlijk het gevolg is van een onvolgroeide nierfunctie en een variabele absorptie.
Therefore to achieve similar adult and paediatric exposure, the recommended dose for neonates is 4 mg/ kg/ day.
Teneinde een vergelijkbare blootstelling te krijgen voor volwassenen en kinderen is de aanbevolen dosering bij neonaten daarom 4mg/kg/dag.
At the highest dosage levels, minor effects on indicators of liver and kidney function were seen together with occasional reductions in liver weight.
Bij de hoogste doseringen werden kleine effecten gezien op indicatoren voor lever-
Lamivudine was not mutagenic in bacterial tests but, like many nucleoside analogues, showed activity in an in vitro cytogenetic assay and the mouse lymphoma assay.
Lamivudine was niet mutageen in bacteriële testsystemen maar vertoonde, zoals vele nucleoside analogen, activiteit in een in vitro cytogenetische test en de muis-lymfoomtest.
The results of long-term carcinogenicity studies in rats and mice did not show any carcinogenic potential relevant for humans.
De lange-termijn resultaten van carcinogeniteitstudies bij ratten en muizen lieten geen enkele voor de mens relevante carcinogene potentie zien.
Sucrose 20% (3 g/ 15 ml) Methyl parahydroxybenzoate Propyl parahydroxybenzoate Citric acid Anhydrous Propylene glycol Sodium citrate Artificial strawberry flavour Artificial banana flavour
Saccharose 20% (3 g/15 ml) Methylparahydroxybenzoaat Propylparahydroxybenzoaat Citroenzuur (anhydraat) Propyleenglycol Natriumcitraat Kunstmatige aardbeien smaakstof Kunstmatige bananen smaakstof Gezuiverd water
Discard the oral solution one month after first opening.
De drank een maand na opening weggooien.
Cartons containing 240 ml oral solution in a white high density polyethylene (HDPE) bottle, with a child resistant closure.
Doos bevat 240 ml drank in een witte hoge dichtheid polyethyleen (HDPE) fles met een kinderveilige sluiting.
A 10 ml polypropylene oral dosing syringe and a polyethylene adapter are also included in the pack.
De verpakking bevat een 10 ml polypropyleen doseerspuit voor oraal gebruik en een polyethyleen inlegdop.De doseerspuit voor oraal gebruik is toegevoegd om nauwkeurig de hoeveelheid van de voorgeschreven dosis van de drank te kunnen toedienen.
The oral dosing syringe is provided for accurate measurement of the prescribed dose of the oral solution.
De instructie voor gebruik is bijgesloten in de verpakking.
6.6 Special precautions for disposal
22 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen
8 August 1996 Date of last renewal:
08 augustus 1996 Datum van laatste vernieuwing:
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Gedetailleerde informatie over dit product is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu / /
Epivir 300 mg film-coated tablets
Epivir 300 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 300 mg lamivudine.
Iedere filmomhulde tablet bevat 300 mg lamivudine.
Grey, diamond shaped and engraved with “ GX EJ7” on one face.
Grijs, diamantvormig en aan één kant gegraveerd met “ GX EJ7”.
To ensure administration of the entire dose, the tablet(s) should ideally be swallowed without crushing.
Om ervoor te zorgen dat de gehele dosis wordt ingenomen, wordt geadviseerd om de tabletten heel door te slikken zonder ze fijn te maken.
Alternatively, the tablets may be crushed and added to a small amount of semi-solid food or liquid, all of which should be consumed immediately (see section 5.2).
Voor patiënten die de tabletten niet kunnen doorslikken, kunnen de tabletten worden fijngemaakt en met een kleine hoeveelheid halfvast voedsel of drank vermengd, daarna moet het mengsel onmiddellijk worden ingenomen (zie rubriek 5.2).
The 300 mg tablet is only suitable for the once a day regimen.
De tablet van 300 mg is enkel geschikt voor het eenmaal daags regime.
Less than three months of age: the limited data available are insufficient to propose specific dosage recommendations (see section 5.2)
Jonger dan 3 maanden: de beperkte beschikbare gegevens zijn onvoldoende om specifieke voorstellen voor een aanbevolen dosering te kunnen doen (zie rubriek 5.2).
23 Renal impairment:
24 Verminderde nierfunctie:
Dosing recommendations – Adults and adolescents over 12 years:
Doseringsaanbevelingen - volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar
Creatinine clearance (ml/ min)
Creatinineklaring, ml/min
Dosing recommendations – Children from 3 months to 12 years:
Doseringsaanbevelingen - kinderen van 3 maanden tot 12 jaar
24 Transmission of HIV:
Transmissie van HIV:
Any child exposed in utero to nucleoside and nucleotide analogues, even HIV-negative children, should have clinical and laboratory follow-up and should be fully investigated for possible mitochondrial dysfunction in case of relevant signs or symptoms.
Ieder kind dat in utero is blootgesteld aan nucleoside- of nucleotide-analogen, zelfs HIV-negatieve kinderen, moeten klinisch en middels laboratorium testen worden gecontroleerd en moeten volledig worden onderzocht op mogelijk mitochondriale disfuncties in het geval van relevante tekenen en symptomen.
Consideration should be given to the measurement of fasting serum lipids and blood glucose.
26 bloedglucose moet worden overwogen.
Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or 25 focal mycobacterium infections, and Pneumocystis carinii pneumonia.
Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus retinitis, gegeneraliseerde en/of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis carinii pneumonie.
If Epivir is discontinued in patients co-infected with hepatitis B virus, periodic monitoring of liver function tests and markers of HBV replication is recommended, as withdrawal of lamivudine may result in an acute exacerbation of hepatitis (see Zeffix SPC).
Indien het gebruik van Epivir wordt gestaakt bij patiënten die een co-infectie hebben met hepatitis B, wordt aanbevolen om periodiek zowel de leverfunctietesten en de markers voor HBV replicatie te controleren, daar het stopzetten van lamivudine kan resulteren in een acute exacerbatie van hepatitis (zie Zeffix SmPC).
Administration of trimethoprim/ sulfamethoxazole 160 mg/ 800 mg results in a 40% increase in lamivudine exposure, because of the trimethoprim component; the sulfamethoxazole component did not interact.
Toediening van trimethoprim/sulfamethoxazol 160 mg/800 mg, resulteert in een 40% toename van de plasmaconcentraties van lamivudine door de trimethoprim-component; de sulfamethoxazol- component vertoont geen interactie.
However, unless the patient has renal impairment, no dosage adjustment of lamivudine is necessary (see section 4.2).
Lamivudine heeft geen
Lamivudine has no effect on the pharmacokinetics of trimethoprim or sulfamethoxazole.
27 effect op de farmacokinetiek van trimethoprim of sulfamethoxazol.
The possibility of interactions with other medicinal products administered concurrently should be considered, particularly when the main route of elimination is active renal secretion via the organic cationic transport system e. g. trimethoprim.
De mogelijkheid van interacties met andere geneesmiddelen die tegelijkertijd worden toegediend moet in beschouwing worden genomen, in het bijzonder als de voornaamste eliminatieweg een actieve renale secretie is via het organische kationentransportsysteem, zoals bijvoorbeeld bij trimethoprim.
26 A modest increase in Cmax (28%) was observed for zidovudine when administered with lamivudine, however overall exposure (AUC) is not significantly altered.
Indien lamivudine gelijktijdig wordt toegediend met zidovudine wordt er een lichte toename in Cmax (28%) van zidovudine waargenomen, echter de totale blootstelling (AUC) wordt niet significant beïnvloed.
4.6 Pregnancy and lactation
4.6 Zwangerschap en borstvoeding.
Lamivudine induces early embryonic death when administered to pregnant rabbits at exposure levels comparable to those achieved in man.
Lamivudine induceert een vroege embryonale sterfte wanneer het werd toegediend aan zwangere konijnen bij blootstellingniveaus die vergelijkbaar zijn met diegenen die in de mens worden bereikt.
Neutropenia and anaemia (both occasionally severe), thrombocytopenia Very rare:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Soms: neutropenie en anemie (beiden soms ernstig), trombocytopenie
Pure red cell aplasia
28 Zeer zelden: aplasie van de rode bloedcellen
Elevations in serum amylase.
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: misselijkheid, braken, pijn in de buik of krampen, diarree Zelden: pancreatitis, verhoging van serumamylasespiegels
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Antiretrovirale combinatietherapie, is bij HIV-patiënten gepaard gegaan met een herverdeling van lichaamsvet (lipodystrofie), waaronder verlies van perifeer en faciaal subcutaan vet, toegenomen intra- abdominaal en visceraal vet, borsthypertrofie en accumulatie van dorsocervicaal vet (buffalo hump).
It is metabolised intracellularly to the active moiety, lamivudine 5’ - triphosphate.
Het wordt intracellulair gemetaboliseerd tot de actieve stof lamivudine 5’ -trifosfaat.
The triphosphate has selective inhibitory activity against HIV-1 and HIV-2 replication in vitro; it is also active against zidovudine-resistant clinical isolates of HIV.
Het trifosfaat is een selectieve remmer van de HIV-1 en HIV-2 replicatie in vitro; het is ook actief tegen zidovudine-resistente klinische isolaten van HIV.
This variant arises both in vitro and in HIV-1
Lamivudine resistentie van het HIV-1 bestaat uit de ontwikkeling van een M184V aminozuur verandering vlakbij de actieve plaats voor de virale reverse transcriptase (RT).
28 infected patients treated with lamivudine-containing antiretroviral therapy.
Deze variant komt voor zowel in vitro als bij HIV-1 geïnfecteerde patiënten die behandeld zijn met een lamivudine-bevattende antiretrovirale therapie.
M184V mutants display greatly reduced susceptibility to lamivudine and show diminished viral replicative capacity in vitro.
M184V mutanten vertonen een sterk verlaagde gevoeligheid voor lamivudine en tonen een in vitro verlaagd viraal replicatievermogen.
Cross-resistance conferred by the M184V RT is limited within the nucleoside inhibitor class of antiretroviral agents.
Kruisresistentie door de M184V RT is beperkt tot de klasse van nucleoside remmers.
Zidovudine and stavudine maintain their antiretroviral activities against lamivudine-resistant HIV-1.
Zidovudine en stavudine blijven hun antivirale activiteit behouden bij lamivudine resistente HIV-1.
Abacavir maintains its antiretroviral activities against lamivudine- resistant HIV-1 harbouring only the M184V mutation.
Abacavir blijft zijn antivirale activiteit behouden bij lamivudine resistente HIV-1, die enkel de M184V mutatie vertoont.
The M184V RT mutant shows a < 4-fold decrease in susceptibility to didanosine and zalcitabine; the clinical significance of these findings is unknown.
De M184V RT mutant toont een minder dan viervoudige vermindering in gevoeligheid voor didanosine en zalcitabine; de klinische significantie van deze bevindingen is niet bekend.
Lamivudine demonstrates low cytotoxicity to peripheral blood lymphocytes, to established lymphocyte and monocyte-macrophage cell lines, and to a variety of bone marrow progenitor cells in vitro.
Lamivudine vertoont een lage cytotoxiciteit voor perifere bloed lymfocyten, voor de lymfocyt en monocyt-macrofaag cellijnen en voor verschillende beenmerg stamcellen in vitro.
Lamivudine has been widely used as a component of antiretroviral combination therapy with other antiretroviral agents of the same class (NRTIs) or different classes (PIs, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors).
Lamivudine wordt wijd gebruikt als onderdeel van antiretrovirale combinatietherapie samen met andere anti-retrovirale middelen van dezelfde klasse (nucleoside reverse transcriptase remmers.) of van andere klasses (proteaseremmers, niet-nucleoside reverse transcriptaseremmers).
Multiple drug antiretroviral therapy containing lamivudine has been shown to be effective in antiretrovirally-naive patients as well as in patients presenting with viruses containing the M184V mutations.
30 Antiretrovirale combinatietherapie die lamivudine bevat, is effectief bij zowel antiretrovirale naïeve patiënten als bij patiënten die de virussen vertonen met M184V-mutaties.
These results were obtained in an antiretroviral naïve-population, primarily consisting of asymptomatic HIV infected patients (CDC stage A).
Deze resultaten zijn verkregen in een antiretroviraal naïeve populatie, die voornamelijk bestond uit asymptomatische HIV-patiënten (CDC stadium A).
29 5.2 Pharmacokinetic properties
5.2 Farmacokinetische gegevens
Lamivudine is well absorbed from the gastrointestinal tract, and the bioavailability of oral lamivudine in adults is normally between 80 and 85%.
Lamivudine wordt goed geabsorbeerd uit het maagdarmkanaal en de biobeschikbaarheid van oraal lamivudine in volwassenen is normaal tussen 80 en 85%.
The 150 mg tablet is bioequivalent and dose proportional to the 300 mg tablet with respect to AUC∞, Cmax, and tmax.
De tablet van 150 mg is bioequivalent en dosis proportioneel met de 300 mg tablet wat betreft de AUC∞, Cmax, en tmax.
Lamivudine exhibits linear pharmacokinetics over the therapeutic dose range and displays limited binding to the major plasma protein albumin (< 16% - 36% to serum albumin in in vitro studies).
Lamivudine vertoont een lineaire farmacokinetiek binnen het therapeutisch doseringsgebied en het is beperkt gebonden aan het voornaamste plasma-eiwitalbumine (< 16%-36% aan serum albumine in in vitro studies).
Limited data show that lamivudine penetrates the central nervous system and reaches the cerebro- spinal fluid (CSF).
31 Beperkte gegevens laten zien dat lamivudine in het centraal zenuwstelsel doordringt en de cerebrospinale vloeistof (CSV) bereikt.
A recommended dosage regimen for patients with creatinine clearance below 50 ml/ min is shown in the dosage section (see section 4.2).
Een aanbevolen doseringsregime voor patiënten met een creatinine- klaring onder de 50 ml/min is weergegeven in de doseringsrubriek (zie rubriek 4.2).
In general, lamivudine pharmacokinetics in paediatric patients is similar to adults.
Farmacokinetiek bij kinderen:In het algemeen is de farmacokinetiek van lamivudine bij kinderen gelijk aan die bij volwassenen.
In neonates one week of age, lamivudine oral clearance was reduced when compared to paediatric patients and is likely to be due to immature renal function and variable absorption.
In neonaten van één week oud is de klaring van oraal lamivudine minder dan bij pediatrische patiënten, hetgeen waarschijnlijk het gevolg is van een onvolgroeide nierfunctie en een variabele absorptie.
Lamivudine was not mutagenic in bacterial tests but, like many nucleoside analogues, showed activity in an in vitro cytogenetic assay and the mouse lymphoma assay.
32 Lamivudine was niet mutageen in bacteriële testsystemen maar vertoonde, zoals vele nucleoside analogen, activiteit in een in vitro cytogenetische test en de muis-lymfoomtest.
The study demonstrated that foetuses exposed in utero to the combination sustained a higher level of nucleoside analogue- DNA incorporation into multiple foetal organs, and showed evidence of more telomere shortening than in those exposed to zidovudine alone.
Deze studie toonde aan dat, bij foetussen die in utero werden blootgesteld aan doses van de combinatie, er een hogere graad van inbouw van nucleoside-analogen was in het DNA van meerdere foetale organen en toonde aan dat er evidentie is voor meer telomeerverkorting dan bij diegene die alleen aan zidovudine waren blootgesteld.
31 Titanium dioxide (E171), Black iron oxide (E172), Macrogol, Polysorbate 80
Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171) Zwart ijzeroxide (E172) Macrogol Polysorbaat 80
PVC/ aluminium foil blister packs:
PVC/aluminium blisterverpakking:
Child resistant HDPE bottles or PVC/ aluminium foil blister packs each containing 30 tablets.
HDPE fles met een kinderveilige sluiting of PVC/aluminium blisterverpakkingen die elk 30 tabletten bevatten.
EU/ 1/ 96/ 015/ 003 (Bottle) EU/ 1/ 96/ 015/ 005 (Blister pack)
EU/1/96/015/003 (Fles) EU/1/96/015/005 (Blisterverpakking)
15 November 2001 Date of last renewal:
15 november 2001 Datum van laatste vernieuwing:
32 ANNEX II
34 BIJLAGE II
Film-coated tablets:
Filmomhulde tabletten:
Glaxo Operations UK Limited (trading as Glaxo Wellcome Operations) Priory Street, Ware Hertfordshire SG12 0DJ United Kingdom.
Glaxo Operations UK Limited (trading as Glaxo Wellcome Operations) Priory Street, Ware Hertfordshire SG12 0DJ Verenigd Koninkrijk
Oral solution:
Drank:
KG Industriestrasse 32-36 23843 Bad Oldesloe Germany
KG Industriestrasse 32-36 23843 Bad Oldesloe Duitsland
The Marketing Authorisation Holder will have to submit PSURs on a yearly basis.
De houder van de vergunning voor het in handel brengen zal op een jaarlijkse basis PSURs aanleveren.
34 ANNEX III
36 BIJLAGE III
36 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
38 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE CARTON X 60 FILM-COATED TABLETS (150 mg)
OMDOOS FLES X 60 FILMOMHULDE TABLETTEN (150 mg)
Epivir 150 mg film-coated tablets Lamivudine
Epivir 150 mg filmomhulde tabletten lamivudine
Each film-coated tablet contains lamivudine 150 mg
Elke filmomhulde tablet bevat 150 mg lamivudine
EXP {MM/ YYYY}
EXP.:
LOT
Charge
epivir 150 mg
16 INFORMATIE OVER BRAILLE epivir 150 mg
38 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
40 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE LABEL X 60 FILM-COATED TABLETS (150 mg)
FLESETIKET X 60 FILMOMHULDE TABLETTEN (150 mg)
40 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
42 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BLISTER CARTON X 60 FILM-COATED TABLETS (150 mg)
OMDOOS BLISTERVERPAKKING X 60 FILMOMHULDE TABLETTEN (150 mg)
60 film-coated tablets
60 filmomhulde tabletten met breukgleuf
42 MINIMUM PARTICULARS TO APPEAR ON BLISTERS OR STRIPS
44 GEGEVENS DIE TEN MINSTE OP BLISTERVERPAKKINGEN OF STRIPS MOETEN WORDEN VERMELD
Epivir 150 mg tablets
Epivir 150 mg tabletten lamivudine
43 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
45 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE CARTON FOR ORAL SOLUTION
OMDOOS VOOR DRANK
Epivir 10 mg/ ml oral solution Lamivudine
Epivir 10 mg/ml drank lamivudine
Each ml of oral solution contains 10 mg lamivudine
Iedere ml drank bevat 10 mg lamivudine
This product also contains sugar, preservatives: methyl parahydroxybenzoate and propyl parahydroxybenzoate
Dit product bevat ook suiker (saccharose 3 g/15 ml), conserveermiddelen: methylparahydroxybenzoaat en propylparahydroxybenzoaat
Bottle contents:
fles bevat:
240 ml oral solution
240 ml drank
Discard one month after first opening
Bewaren beneden 25ºC De drank 1 maand na eerste opening van de fles niet meer gebruiken.
epivir 10 mg/ ml
epivir 10 mg/ml
45 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
47 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD FLESETIKET VOOR DRANK
47 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
49 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE CARTON X 30 FILM-COATED TABLETS (300 mg)
OMDOOS VOOR FLES X 30 FILMOMHULDE TABLETTEN (300 mg)
Epivir 300 mg film-coated tablets Lamivudine
Epivir 300 mg filmomhulde tabletten lamivudine
Each film-coated tablet contains Lamivudine 300 mg
Elke filmomhulde tablet bevat 300 mg lamivudine
30 film-coated tablets
30 filmomhulde tabletten
49 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING AND THE IMMEDIATE PACKAGING
51 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING EN DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE LABEL X 30 FILM-COATED TABLETS (300 mg)
FLESETIKET X 30 FILMOMHULDE TABLETTEN (300 mg)
51 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
53 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BLISTER CARTON X 30 FILM-COATED TABLETS (300 mg)
OMDOOS BLISTERVERPAKKING X 30 FILMOMHULDE TABLETTEN (300 mg)
Each film-coated tablet contains lamivudine 300 mg
Elke filmomhulde tablet bevat 300 mg lamivudine