qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
An embryo-foetal developmental toxicity/ perinatal developmental study has been performed in cynomologous monkeys at 0, 30 and 100 mg/ kg (9-17 monkeys/ group) and has revealed no evidence of harm to the foetuses due to adalimumab.
Er is een onderzoek uitgevoerd naar de toxiciteit voor de embryofoetale ontwikkeling/perinatale ontwikkeling bij Cynomologus-apen met 0, 30 en 100 mg/kg (9-17 apen/groep), waarbij geen aanwijzing werd gevonden voor schade aan de foetussen als gevolg van adalimumab.
Neither carcinogenicity studies, nor a standard assessment of fertility and postnatal toxicity, were performed with adalimumab due to the lack of appropriate models for an antibody with limited cross-reactivity to rodent TNF and to the development of neutralizing antibodies in rodents.
Er werden noch carcinogeniciteitsonderzoeken, noch een standaardbeoordeling van de vruchtbaarheid en de postnatale toxiciteit uitgevoerd met adalimumab, omwille van het ontbreken van gepaste modellen voor een antilichaam met beperkte kruisreactiviteit met knaagdier-TNF en vanwege de vorming van neutraliserende antilichamen bij knaagdieren.
Mannitol Citric acid monohydrate Sodium citrate Sodium dihydrogen phosphate dihydrate Disodium phosphate dihydrate Sodium chloride Polysorbate 80 Sodium hydroxide Water for injections.
Mannitol Citroenzuurmonohydraat Natriumcitraat Natriumdiwaterstoffosfaatdihydraat Dinatriumfosfaatdihydraat Natriumchloride Polysorbaat 80 Natriumhydroxide Water voor injectie.
In the absence of compatibility studies, this medicinal product must not be mixed with other medicinal products.
Gezien er geen verenigbaarheidsonderzoeken zijn uitgevoerd, mag dit geneesmiddel niet worden gemengd met andere geneesmiddelen.
27 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Humira 40 mg solution for injection in single-use vial (type I glass), fitted with rubber stoppers, aluminium crimps and flip-off seals.
Humira 40 mg oplossing voor injectie in injectieflacon voor eenmalig gebruik (type I glas), afgesloten door een rubberen dop, aluminium krimpfolie en een aluminium flip-off-sluiting.
Packs of:
Verpakking van:
1 vial (0.8 ml sterile solution), 1 empty sterile injection syringe in pouch and 2 alcohol pads, all in a blister.
1 injectieflacon (0,8 ml steriele oplossing), 1 lege steriele injectiespuit in zakje en 2 doekjes met alcohol, allemaal in een blister.
HUMIRA 40 mg solution for injection does not contain preservatives; therefore, any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
Humira 40 mg oplossing voor injectie bevat geen conserveermiddelen; daarom dient al het ongebruikte product of overtollig materiaal te worden vernietigd overeenkomstig de plaatselijke voorschriften.
Queenborough Kent ME11 5EL United Kingdom
Queenborough Kent ME11 5EL Verenigd Koninkrijk
8 September 2003
8 september 2003
Humira 40 mg solution for injection in pre-filled syringe
Humira 40 mg oplossing voor injectie in voorgevulde spuit
Each 0.8 ml single dose pre-filled syringe contains 40 mg of adalimumab.
Elke voorgevulde spuit van 0,8 ml bevat een enkele dosis van 40 mg adalimumab.
Clear solution for injection in pre-filled syringe.
Heldere oplossing voor injectie in voorgevulde spuit.
(see section 5.1).
Humira kan als monotherapie worden gebruikt in geval van intolerantie voor methotrexaat of wanneer voortgezette behandeling met methotrexaat ongewenst is (zie rubriek 5.1).
29 Ankylosing spondylitis
31 Spondylitis ankylopoetica
30 Psoriatic arthritis and ankylosing spondylitis
32 Artritis psoriatica en spondylitis ankylopoetica
Elderly patients
Aanpassing van de dosis is niet vereist.
No dose adjustment is required.
Kinderen en adolescenten (in de leeftijd van 13 tot en met 17 jaar)
Children and adolescents (aged 13 to 17 years) Polyarticular Juvenile Idiopathic Arthritis The recommended dose of Humira for patients with polyarticular juvenile idiopathic arthritis, aged 13 years and above is 40 mg adalimumab administered every other week as a single dose via subcutaneous injection.
Polyarticulaire juveniele idiopathische artritis De aanbevolen dosis Humira voor patiënten met polyarticulaire juveniele idiopathische artritis vanaf 13 jaar is 40 mg adalimumab eenmaal per twee weken toegediend via subcutane injectie.
Impaired renal and/ or hepatic function
33 Verminderde nier- en/of leverfunctie
31 4.3 Contraindications
4.3 Contra-indicaties
Administration of Humira should be discontinued if a patient develops a new serious infection or sepsis, and appropriate antimicrobial or antifungal therapy should be initiated until the infectionis controlled.
Toediening van Humira dient te worden stopgezet als er bij een patiënt een nieuwe ernstige infectie of sepsis optreedt en een geschikte antimicrobiële of antischimmeltherapie dient te worden geïnitieerd tot de infectie onder controle is gebracht.
This evaluation should include a detailed medical history of patients with a personal history of tuberculosis or possible previous exposure to patients with active tuberculosis and previous and/ or current immunosuppressive therapy.
34 voorgeschiedenis te omvatten van patiënten met een persoonlijke tuberculosegeschiedenis of mogelijke eerdere blootstelling aan patiënten met actieve tuberculose en vroegere en/of huidige behandeling met immunosuppressiva.
Appropriate screening tests, i. e. tuberculin skin test and chest X-ray, should be performed in all patients (local recommendations may apply).
Er moeten gepaste screeningtests (d.w.z. tuberculine huidtest en röntgenopname van de borst) worden uitgevoerd bij alle patiënten (plaatselijke richtlijnen kunnen van toepassing zijn).
32 If active tuberculosis is diagnosed, Humira therapy must not be initiated (see section 4.3).
Als actieve tuberculose wordt gediagnosticeerd, mag de Humira-behandeling niet worden geïnitieerd (zie rubriek 4.3).
If inactive (‘ latent’) tuberculosis is diagnosed, appropriate treatment for latent tuberculosis must be started with anti-tuberculosis prophylaxis therapy before the initiation of Humira, and in accordance with local recommendations.
Als inactieve (‘ latente’) tuberculose wordt gediagnosticeerd, moet vóór het begin van de behandeling met Humira behandeling van deze latente tuberculose worden gestart met antituberculeuze therapie volgens de plaatselijke richtlijnen.
Non-serious allergic reactions associated with Humira were uncommon during
Niet-ernstige allergische reacties van Humira traden tijdens klinische onderzoeken zelden op.
All patients should be advised to seek immediate medical attention if they develop signs and symptoms suggestive of blood dyscrasias (e. g. persistent fever, bruising, bleeding, pallor) while on Humira.
Patiënten die Humira gebruiken dienen geadviseerd te worden onmiddellijk medisch advies te vragen indien zij tekenen en symptomen ontwikkelen die duiden op bloed dyscrasie (bijv. aanhoudende koorts, blauwe plekken, bloedingen, bleekheid).
Discontinuation of Humira therapy should be considered in patients with confirmed significant haematologic abnormalities.
Stopzetten van het gebruik van Humira dient overwogen te worden bij patiënten met bewezen significante hematologische afwijkingen.
34 Vaccinations Similar antibody responses to the standard 23-valent pneumococcal vaccine and the influenza trivalent virus vaccination were observed in a study in 226 adult subjects with rheumatoid arthritis who were treated with adalimumab or placebo.
Vergelijkbare antilichaamreacties op de standaard 23-valent pneumokokkenvaccinatie en de influenza trivalent virusvaccinatie zijn waargenomen in een studie met 226 volwassen personen met reumatoïde artritis die behandeld werden met adalimumab of placebo.
Therefore, the combination of adalimumab and anakinra is not recommended.
37 kan de combinatie van anakinra met andere TNF-antagonisten in vergelijkbare toxiciteiten resulteren.
(See section 4.5).
De combinatie van Humira met abatacept wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Small bowel obstruction
Dunne darmobstructie
35 4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
It is not known whether adalimumab is excreted in human milk or absorbed systemically after ingestion.
38 Het is niet bekend of adalimumab na inname in de moedermelk wordt afgescheiden of systemisch wordt geresorbeerd.
Dizziness (including vertigo, vision disorder and fatigue) may occur following administration of Humira (see Section 4.8).
Duizeligheid (waaronder vertigo, stoornis van het gezichtsvermogen en vermoeidheid) kan optreden na toediening van Humira (zie rubriek 4.8).
Humira was studied in 6,593 patients in controlled and open label trials for up to 60 months.
Humira is tot maximaal 60 maanden onderzocht bij 6.593 patiënten in gecontroleerde en open label onderzoeken.
The proportion of patients who discontinued treatment due to adverse events during the double-blind, controlled portion of pivotal studies was 4.5% for patients taking Humira and 4.5% for control treated patients.
Het deel van de patiënten dat de behandeling staakte omwille van bijwerkingen tijdens het dubbelblinde gecontroleerde deel van de belangrijkste onderzoeken bedroeg 4,5% voor de patiënten die Humira gebruikten en 4,5% voor met controle behandelde patiënten.
36 Adverse events at least possibly causally-related to adalimumab for pivotal studies, both clinical and laboratory, are displayed by system organ class and frequency (very common ≥ 1/ 10; common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10; uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100 and rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000) in Table 1 below.
Bijwerkingen die ten minste mogelijk een causaal verband vertonen met adalimumab tijdens de belangrijkste onderzoeken, zowel klinisch als in het laboratorium, worden vermeld per orgaanklasse en frequentie (zeer vaak ≥ 1/10; vaak ≥ 1/100 tot < 1/10; soms ≥ 1/1.000 tot ≤ 1/100 en zelden ≥ 1/10.000 tot < 1/1.000) in Tabel 1 hieronder.
Table 1 Undesirable Effects in Clinical Studies
39 Tabel 1 Bijwerkingen in klinische onderzoeken
ear discomfort (including pain and swelling)
oorproblemen (waaronder pijn en zwelling)
37 System Organ Class Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Adverse Reaction cough, nasopharyngeal pain
hoest, nasofaryngeale pijn
Skin and subcutaneous tissue disorders
40 Huid- en onderhuidaandoeningen
rhabdomyolysis
rhabdomyolyse
38 System Organ Class Infections and infestations
Infecties en parasitaire aandoeningen
Reproductive system and breast disorders
41 Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
39 Injection site reactions
Reacties op de injectieplaats
The infections consisted primarily nasopharyngitis, upper respiratory tract infection, and sinusitis.
De infecties bestonden hoofdzakelijk uit nasofaryngitis, bovenste luchtweginfecties en sinusitis.
In controlled and open label studies with Humira, serious infections (including fatal infections, which occurred rarely) have been reported, which include reports of tuberculosis (including miliary and extra-pulmonary locations) and invasive opportunistic infections (e. g. disseminated or extrapulmonary histoplasmosis, blastomycosis, coccidioidomycosis, pneumocystis candidiasis, aspergillosis and listeriosis).
In gecontroleerde en open label onderzoeken met Humira zijn ernstige infecties (waaronder fatale infecties, die zelden voorkwamen) gemeld, waaronder tuberculose (inclusief miliair en extrapulmonale locaties) en invasieve opportunistische infecties (o.a. gedissimineerde of extrapulmonaire histoplasmose, blastomycose, coccidioidomycose, pneumocystose, candidiasis, aspergillose en listeriose).
During the controlled portions of pivotal Humira trials at least 12 weeks in duration in patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis, ankylosing spondylitis, Crohn’ s disease or psoriasis, malignancies, other than lymphoma and non-melanoma skin cancer, were observed at a rate (95% confidence interval) of 5.9 (3.5, 9.9) per 1,000 patient-years among 3,853 Humira treated patients versus a rate of 4.3 (1.8, 10.4) per 1,000 patient-years among 2,183 control patients (median duration of treatment was 5.5 months for Humira and 3.9 months for control-treated patients).
Tijdens de gecontroleerde gedeelten van belangrijke Humira onderzoeken die tenminste 12 weken duurden bij patiënten met matig-ernstige tot ernstige actieve reumatoïde artritis, artritis psoriatica, spondylitis ankylopoetica, de ziekte van Crohn en psoriasis, werden maligniteiten, anders dan lymfomen en niet-melanoom huidkanker, geobserveerd met een incidentie (95% betrouwbaarheidsinterval) van 5,9 (3,5; 9,9) per 1.000 patiëntjaren bij 3.853 met Humira behandelde patiënten versus een incidentie van 4,3 (1,8; 10,4) per 1.000 patiëntjaren bij 2.183 controlepatiënten (gemiddelde behandelingsduur was 5,5 maanden voor Humira en 3,9 maanden voor de controlepatiënten).
The rate (95% confidence interval) of non-melanoma skin cancers was 8.8 (5.7, 13.5) per 1,000 patient-years among Humira-treated patients and 2.6 (0.8, 8.0) per 1,000 patient-years among control patients.
De incidentie (95% betrouwbaarheidsinterval) van niet-melanoom huidcarcinomen was 8,8 (5,7; 13,5) per 1.000 patiëntjaren bij de met Humira behandelde patiënten en 2,6 (0,8; 8,0) per 1.000 patiëntjaren bij de controlepatiënten.
The observed rate of non-melanoma skin cancers is approximately 9.0 per 1,000 patient years, and the observed rate of lymphomas is approximately 1.1 per 1,000 patient years.
De geobserveerde incidentie van niet-melanoom huidcarcinomen bedraagt ongeveer 9,0 per 1.000 patiëntjaren en voor lymfomen ongeveer 1,1 per 1.000 patiëntjaren.
In post-marketing experience from January 2003, predominately in patients with rheumatoid arthritis, the reported rate of malignancies other than lymphomas and non-melanoma skin cancers is approximately 1.7 per 1,000 patient years.
42 Tijdens postmarketing ervaringen sinds januari 2003, voornamelijk bij patiënten met reumatoïde artritis, was de incidentie van maligniteiten, anders dan lymfomen en niet-melanoom huidcarcinomen, ongeveer 1,7 per 1.000 patiëntjaren.
40 Autoantibodies
Autoantilichamen
Patients had serum samples tested for autoantibodies at multiple time points in rheumatoid arthritis Studies I − V.
Op verschillende tijdstippen tijdens de reumatoïde artritis onderzoeken I-V werden serummonsters van de patiënten getest op autoantilichamen.
In these trials, 11.9% of patients treated with Humira and 8.1% of placebo and active control − treated patients that had negative baseline anti-nuclear antibody titres reported positive titres at Week 24.
In deze onderzoeken werden voor 11,9% van de met Humira behandelde patiënten en 8,1% van de met placebo en actieve-control behandelde patiënten die aan het begin van het onderzoek negatieve antinucleaire-antilichaamtiters hadden, positieve titers gemeld in week 24.
Two patients out of 3,441 treated with Humira in all rheumatoid arthritis and psoriatic arthritis studies developed clinical signs suggestive of new-onset lupus-like syndrome.
Twee van de 3.441 met Humira behandelde patiënten in alle reumatoïde artritis en artritis psoriatica onderzoeken vertoonden klinische symptomen die wezen op recent opgetreden lupusachtig syndroom.
In patients with early rheumatoid arthritis (disease duration of less than 3 years) (RAstudy V), elevations of ALT were more common in the combination arm (Humira / methotrexate) compared to the methotrexate monotherapy arm or the Humira monotherapy arm.
In patiënten met vroege reumatoïde artritis (duur van de ziekte minder dan 3 jaar) (RA onderzoek V) waren verhogingen van ALT meer voorkomend in de combinatie arm (Humira/methotrexaat) dan in de methotrexaat monotherapie arm of de Humira monotherapie-arm.
Table 2 Undesirable Effects in Postmarketing Surveillance and Phase IV Clinical Studies
43 Tabel 2 Bijwerkingen in postmarketing surveillance en fase IV klinische onderzoeken
Adverse Reaction intestinal perforation reactivation of hepatitis B demyelinating disorders (e. g. optic neuritis, Guillain-Barré syndrome)
demyelinisatie (b.v. oogzenuwontsteking, Guillain-Barré-syndroom)
Skin and subcutaneous tissue disorders Immune system disorders Neoplasm benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
Neoplasmata, benigne, maligne en ongespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
41 No dose-limiting toxicity was observed during clinical trials.
Er werd geen dosisbeperkende toxiciteit waargenomen tijdens klinische onderzoeken.
Clinical trials
44 Klinische onderzoeken
Humira was evaluated in over 3000 patients in all rheumatoid arthritis clinical trials.
Humira is geëvalueerd bij meer dan 3000 patiënten in alle klinische onderzoeken naar reumatoïde artritis.
RA study I evaluated 271 patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis who were ≥ 18 years old, had failed therapy with at least one disease-modifying, anti rheumatic drug and had insufficient efficacy with methotrexate at doses of 12.5 to 25 mg (10 mg if methotrexate-intolerant) every week and whose methotrexate dose remained constant at 10 to 25 mg every week.
In RA onderzoek I werden 271 patiënten met matig tot ernstig actieve reumatoïde artritis geëvalueerd die ≥ 18 jaar oud waren, bij wie ten minste één behandeling met antireumatische middelen niet geslaagd was en bij wie methotrexaat in wekelijkse doseringen van 12,5 tot 25 mg (10 mg indien intolerant voor methotrexaat) onvoldoende werkzaamheid vertoonde en bij wie de methotrexaatdosering constant bleef op wekelijks 10 tot 25 mg.
Doses of 20 or 40 mg of Humira were given by subcutaneous injection every other week with placebo on alternative weeks or every week for 26 weeks; placebo was given every week for the same duration.
Doses van 20 of 40 mg Humira werden gedurende 26 weken wekelijks, of eenmaal per twee weken, met de andere weken placebo, toegediend door subcutane injectie; placebo werd gedurende dezelfde periode wekelijks gegeven.
RA study III evaluated 619 patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis who were ≥ 18 years old, and who had an ineffective response to methotrexate at doses of 12.5 to 25 mg or have been intolerant to 10 mg of methotrexate every week.
In RA onderzoek III werden 619 patiënten met matig tot ernstig actieve reumatoïde artritis geëvalueerd die ≥ 18 jaar oud waren en die een ineffectieve respons hadden op doseringen van 12,5 tot 25 mg methotrexaat of intolerant waren voor wekelijks 10 mg methotrexaat.
42 week for 52 weeks.
De tweede kreeg gedurende 52 weken wekelijks 20 mg Humira.
Thereafter, patients enrolled in an open-label extension phase in which 40 mg of Humira was administered every other week up to 60 months.
Daarna werden de patiënten opgenomen in een open– label extensie fase waarin 40 mg Humira eenmaal per twee weken werd toegediend tot maximaal 60 maanden.
ACR response
45 ACR-respons
The percent of Humira-treated patients achieving ACR 20, 50 and 70 responses was consistent across RA studies I, II and III.
Het percentage met Humira behandelde patiënten met een ACR-respons 20, 50 en 70 was in de RA onderzoeken I, II en III onderling consistent.
Table 3 ACR Responses in Placebo-Controlled Trials (Percent of Patients)
Tabel 3 ACR-responsen bij placebogecontroleerde onderzoeken (percentage patiënten)
RA Study IIIa**
RA onderzoekIIIa * *
Placebo n=110
6 maanden 12
Humirab n=113
13,3% N.v.t.
Placebo/ MTXc n=200
65,1% N.v.t.
Humirab/ MTXc n=207
19,1% N.v.t.
6 months 12 months ACR 50
46,0% N.v.t.
13.3% NA
29,5% 24,0%
65.1% NA
63,3% 58,9%
46.0% NA
6,7%
29.5% 24.0%
52,4%
63.3% 58.9%
8,2%
6 months 12 months ACR 70
22,1%
6.7% NA
9,5%
52.4% NA
39,1%
8.2% NA
N. v. t.
22.1% NA
9,5%
9.5% 9.5%
41,5%
39.1% 41.5%
maanden ACR 70
6 months 12 months a
6 maanden
3.3% NA
23,8%
23.8% NA
12,4%
1.8% NA
20,8%
RA study I at 24 weeks, RA study II at 26 weeks, and RA study III at 24 and 52 weeks b 40 mg Humira administered every other week c MTX = methotrexate **p < 0.01, Humira versus placebo
maanden a RA onderzoek I op 24 weken, RA onderzoek II op 26 weken en RA onderzoek III op 24 en 52 weken b 40 mg Humira, eenmaal per twee weken toegediend c MTX = methotrexaat * * p < 0,01, Humira versus placebo
There
Tevens bleven de ACR-responsen in de meerderheid van de patiënten die gevolgd zijn in de open-label extensie fase gehandhaafd tot week 104.
43 were 114 out of 207 patients who continued on Humira 40 mg every other week for 60 months.
114 van de 207 patiënten zetten de behandeling met Humira 40 mg eenmaal per twee weken gedurende 60 maanden voort.
Table 4 ACR Responses in RA Study V (percent of patients)
46 Tabel 4 ACR respons in RA onderzoek V (percentage patiënten)
104
week 52 week 104
0.317
ACR 50
0.656
ACR 70 a
a. p-value is from the pairwise comparison of methotrexate monotherapy and Humira/ methotrexate combination therapy using the Mann-Whitney U test. b. p-value is from the pairwise comparison of Humira monotherapy and Humira/ methotrexate combination therapy using the Mann-Whitney U test c. p-value is from the pairwise comparison of Humira monotherapy and methotrexate monotherapy using the Mann-Whitney U test
p-waarde van de paarsgewijze vergelijking van methotrexaat monotherapie en Humira/methotrexaat combinatietherapie waarbij gebruikt gemaakt is van de Mann-Whitney U test. b p-waarde van de paarsgewijze vergelijking van Humira monotherapie en Humira/methotrexaat combinatietherapie waarbij gebruikt gemaakt is van de Mann-Withney U test. c p-waarde van de paarsgewijze vergelijking van Humira monotherapie en methotrexaat monotherapie waarbij gebruik gemaakt is van de Mann-Whitney U test.
Data from
Humira/methotrexaat patiënten vertoonden minder radiografische progressie na 6 en 12 maanden dan patiënten die alleen methotrexaat kregen (zie tabel 5).
44 the open-label extension phase indicate that the reduction in rate of progression of structural damage is maintained for 60 months in a subset of patients.
Data uit de open-label extensie fase geven aan dat de remming van de progressie van structurele schade in een subgroep van patiënten gedurende 60 maanden wordt gehandhaafd.
Table 5 Radiographic Mean Changes Over 12 Months in RA Study III
47 Tabel 5 Gemiddelde Radiografische Verandering Over 12 Maanden in RA onderzoek III
Placebo/ MTX- HUMIRA/ MTX
Placebo/MTX-
week
40 mg elke 2
(95% Confidence Intervalb)
HUMIRA/MTX (95%
a
weken
Total Sharp Score Erosion score JSNd score
Totale Sharp Score Erosie score d
2.7 1.6 1.0
2,7 1,6
0.1 0.0 0.1
0,1 0,0
2.6 (1.4, 3.8) 1.6 (0.9, 2.2) 0.9 (0.3, 1.4)
2,6 (1,4, 3,8) 1,6 (0,9, 2,2)
< <
0,1
0.001c 0.001 0.002
0,9 (0,3, 1,4)
Table 6 Radiographic Mean Changes at Week 52 in RA Study V
Tabel 6 Gemiddelde Radiografische Veranderingen in week 52 in RA onderzoek V
1.7 (1.0-2.4) 1.3 (0.5-2.1)
1,7 (1,0-2,4) 0,8 (0,4-1,2) 1,3 (0,5-2,1) 0,5 (0-1,0)
45 Health-related quality of life and physical function was assessed using the disability index of the Health Assessment Questionnaire (HAQ) in the four original adequate and well-controlled trials, which was a pre-specified primary endpoint at Week 52 in RA study III.
De kwaliteit van leven met betrekking tot de gezondheid en fysiek functioneren werden beoordeeld met behulp van de ‘ disability index’ op het Health Assessment Questionnaire (HAQ) in de vier oorspronkelijke adequate en goedgecontroleerde onderzoeken en deze vormde een vooraf vastgelegd primair eindpunt op week 52 in RA onderzoek III.
In RA study III, improvement in physical function was maintained through Week 260 (60 months) of open-label treatment.
48 In RA onderzoek III bleef de verbetering in fysieke functie gehandhaafd gedurende 260 weken (60 maanden) open-label behandeling.
In the open-label lead in phase (OL LI) patients were stratified into two groups, MTX (methotrexate)-treated or non-MTX- treated.
In de open-label inleidingsfase (OL LI) werden patiënten in twee groepen verdeeld, MTX (methotrexaat)-behandeld of niet-MTX-behandeld.
After 32 weeks or at disease flare, patients were eligible to enroll into the open label extension phase
Na 32 weken of bij opvlamming, kwamen patiënten in aanmerking om te worden geïncludeerd in de open-label extensiefase.
46 Table 8 Ped ACR Responses in the JIA study
49 Tabel 8 ACR kinderrespons in de JIA studie
PsA study II with 12-week duration, treated 100 patients who had an inadequate response to DMARD therapy.
In PsA onderzoek II, met een duur van 12 weken, werden 100 patiënten behandeld die een onvoldoende respons hadden op DMARD therapie.
47 Table 9 ACR Response in Placebo-Controlled Psoriatic Arthritis Studies (Percent of Patients)
50 Tabel 9 ACR respons in placebogecontroleerde onderzoeken bij artritis psoriatica (percentage patiënten)
N=151
Humira N=151
N=49
Placebo/Humira N=49
N=51
Humira N=51
Week 12 Week 24 ACR 50
Week 12 Week 24 ACR 50
58%*** 57%***
58% * * * 57% * * *
16% N/ A
16% Nvt
39%* N/ A
39% * Nvt
Week 12 Week 24 ACR 70
Week 12 Week 24 ACR 70
36%*** 39%***
36% * * * 39% * * *
2% N/ A
2% Nvt
25%*** N/ A
25% * * * Nvt
Week 12 Week 24
Week 12 Week 24
20%*** 23%***
20% * * * 23% * * *
0% N/ A
0% Nvt
14% * N/ A
14% * Nvt
*** p < 0.001 for all comparisons between Humira and placebo
* ** p < 0,001 voor alle vergelijkingen tussen Humira en placebo * p < 0,05 voor alle vergelijkingen tussen Humira en placebo Nvt:
Humira treatment reduced the rate of progression of peripheral joint damage compared with placebo treatment as measured by change from baseline in mTSS (mean ± SD) 0.8 ± 2.5 in the placebo group (at Week 24) compared with 0.0 ± 1.9; (p < 0.001) in the Humira group (at Week 48).
Behandeling met Humira remde de progressie van perifere gewrichtsschade in vergelijking met placebobehandeling, gemeten als verandering ten opzichte van de uitgangssituatie in de mTSS (gemiddelde ± standaarddeviatie) 0,8 ± 2,5 in de placebogroep (in week 24) in vergelijking met 0,0 ± 1,9 (p < 0,001) in de Humiragroep (in week 48).
Seventy-nine (20.1%) patients were treated concomitantly with disease modifying anti − rheumatic drugs, and 37 (9.4%) patients with glucocorticoids.
Negenenzeventig (20,1%) patiënten werden gelijktijdig behandeld met antireumatica die de ziekte beïnvloeden, en 37 (9,4%) patiënten met glucocorticoïden.
Subjects (n=215, 54.7%) who failed to achieve ASAS 20 at Weeks 12, or 16 or 20 received early escape open-label adalimumab 40 mg every other week subcutaneously and were subsequently treated as non-responders in the double-blind statistical analyses.
Personen (n=215, 54,7%) die ASAS 20 niet binnen 12, 16 of 20 weken bereikten, kregen kortdurend open-label adalimumab 40 mg eenmaal per twee weken subcutaan en werden verder behandeld als non-responders in de dubbelblinde statistische analyses.
In the larger AS study I with 315 patients, results showed statistically significant improvement of the signs and symptoms of ankylosing spondylitis in patients treated with Humira compared to placebo.
51 In het grotere AS onderzoek I met 315 patiënten, toonden de resultaten statistisch significante verbetering van de tekenen en symptomen van spondylitis ankylopoetica bij patiënten die met Humira werden behandeld in vergelijking tot placebo.
48 Table 10 – Efficacy Responses in Placebo-Controlled AS Study – Study I Reduction of Signs and Symptoms
Tabel 10 Effectiviteitsrespons in Placebogecontroleerd AS onderzoek – Onderzoek I Vermindering van tekenen en symptomen
In CD Study I, 299 TNF-antagonist naive patients were randomised to one of four treatment groups; placebo at Weeks 0 and 2, 160 mg Humira at Week 0 and 80 mg at Week 2, 80 mg at Week 0 and 40 mg at Week 2, and 40 mg at Week 0 and 20 mg at Week 2.
In CD onderzoek I werden 299 TNF antagonist naïeve patiënten gerandomiseerd naar één van vier behandelgroepen; placebo in weken 0 en 2, 160 mg Humira in week 0 en 80 mg in week 2, 80 mg in week 0 en 40 mg in week 2 en 40 mg in week 0 en 20 mg in week 2.
In CD Study II, 325 patients who had lost response or were intolerant to infliximab were randomised to receive either 160 mg Humira at Week 0 and 80 mg at Week 2 or placebo at Weeks 0 and 2.
52 op of intolerant waren voor infliximab gerandomiseerd naar behandeling met ofwel 160 mg Humira in week 0 en 80 mg in week 2 ofwel placebo in weken 0 en 2.
Maintenance of clinical remission was evaluated in CD study III (CHARM).
Handhaving van klinische remissie werd geëvalueerd in CD onderzoek III (CHARM).
49 randomised to 40 mg every other Week, 40 mg every Week, or placebo with a total study duration of 56 Weeks.
In week 4 werden patiënten gerandomiseerd naar 40 mg eenmaal per twee weken, 40 mg per week of placebo met een totale studieduur van 56 weken.
Patients in clinical response (decrease in CDAI ≥ 70) at Week 4 were stratified and analysed separately from those not in clinical response at Week 4.
Patiënten met een klinische respons (verlaging van CDAI ≥ 70) in week 4 werden gestratificeerd en apart geanalyseerd van degenen zonder klinische respons in week 4.
CD study I and CD study II induction of remission and response rates are presented in Table 11.
CD onderzoek I en CD onderzoek II inductie van remissie en responspercentages worden weergegeven in tabel 11.
CDStudy I:
CD onderzoek I:
InCD Study III, at Week 4, 58% (499/ 854) of patients were in clinical response and were assessed in the primary analysis.
In CD onderzoek III, had 58% (499/854) van de patiënten een klinische respons in week 4 en werd geanalyseerd in de primaire analyse.
Clinical remission results remained relatively constant irrespective of previous TNF-antagonist exposure.
Klinische remissieresultaten bleven relatief constant onafhankelijk van eerdere blootstelling aan TNF-antagonisten.
50 Table 12 Maintenance of Clinical Remission and Response (Percent of Patients)
53 Tabel 12 Handhaving van klinische remissie en respons (percentage patiënten)
Therapy continued beyond 12 Weeks did not result in significantly more responses (see section 4.2).
Behandeling voortgezet tot na 12 weken resulteerde niet in significant meer responsen (zie rubriek 4.2)
Across all treatment groups, the mean baseline PASI score was 18.9 and the baseline Physician’ s Global Assessment (PGA) score ranged from “ moderate” (53% of subjects included) to “ severe” (41%) to “ very severe” (6%).
In alle behandelgroepen was bij aanvang van het onderzoek de gemiddelde PASI-score 18,9 en de Physician’ s Global Assessment 54 (PGA) score varieerde bij aanvang van het onderzoek van “ matig” (53% van de geïncludeerde proefpersonen) tot “ ernstig” (41%) tot “ zeer ernstig” (6%).
51 by 40 mg every other week (starting one week after the initial dose) for 16 weeks.
Patiënten kregen gedurende 16 weken ofwel placebo, een aanvangsdosis van 7,5 mg MTX en daarna dosisverhogingen totaan week 12, met een maximale dosis van 25 mg ofwel een aanvangsdosis van 80 mg Humira gevolgd door 40 mg eenmaal per twee weken (vanaf één week na de aanvangsdosis).
Table 13 Ps Study I (REVEAL) - Efficacy Results at 16 Weeks
Tabel 13 Psoriasisonderzoek I (REVEAL) Resultaten werkzaamheid na 16 weken
Clear/ minimal
Schoon/minimaal a
Humira 40 mg eow N=108 n (%)
eenmaal per twee weken N=108 n (%)
Clear/ minimal a p < 0.001 Humira vs. placebo b p < 0.001 Humira vs. methotrexate c p < 0.01 Humira vs. placebo d p < 0.05 Humira vs. methotrexate
p < 0,001 Humira versus methotrexaat c p < 0,01 Humira versus placebo d p < 0,05 Humira versus methotrexaat
Significant improvements at Week 16 from baseline compared to placebo (Studies I and II) and MTX (Study II) were demonstrated in the DLQI (Dermatology Life Quality Index).
55 In week 16 werden significante verbeteringen aangetoond in de DLQI (Dermatology Life Quality Index) ten opzichte van aanvang van het onderzoek in vergelijking met placebo (Onderzoeken I en II) en MTX (Onderzoek II).
52 Immunogenicity
Immunogeniciteit
Adalimumab concentrations in the synovial fluid from several rheumatoid arthritis patients ranged from 31-96% of those in serum.
56 concentraties in het synoviavocht van verschillende patiënten met reumatoïde artritis varieerden van 31 tot 96% van die in serum.
53 In patients with Crohn’ s disease, the loading dose of 80 mg Humira on Week 0 followed by 40 mg Humira on Week 2 achieves serum adalimumab trough concentrations of approximately 5.5 µg/ ml during the induction period.
Bij patiënten met de ziekte van Crohn worden bij de oplaaddosis van 80 mg Humira in week 0 gevolgd door 40 mg Humira in week 2 dalconcentraties van adalimumab in serum bereikt van ongeveer 5,5 µg/ml gedurende de periode van inductie.
Population pharmacokinetic analyses with data from over 1,300 RA patients revealed a trend toward higher apparent clearance of adalimumab with increasing body weight.
Populatie-farmacokinetische analyses met gegevens van meer dan 1.300 RA patiënten gaven een trend te zien in de richting van verhoogde schijnbare klaring van adalimumab bij toenemend lichaamsgewicht.
Humira has not been studied in patients with hepatic or renal impairment.
Humira is niet onderzocht bij patiënten met lever- of nierinsufficiëntie.
Mannitol Citric acid monohydrate Sodium citrate Sodium dihydrogen phosphate dihydrate Disodium phosphate dihydrate Sodium chloride Polysorbate 80 Sodium hydroxide Water for injections
Mannitol Citroenzuurmonohydraat Natriumcitraat Natriumdiwaterstoffosfaatdihydraat Dinatriumfosfaatdihydraat Natriumchloride Polysorbaat 80 Natriumhydroxide Water voor injecties
24 months
24 maanden
Keep the syringe in the outer carton.
De spuit in de buitenverpakking bewaren.
54 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Humira 40 mg solution for injection in single-use pre-filled syringe (type I glass) for patient use:
Humira 40 mg oplossing voor injectie in voorgevulde spuit (type I glas) voor eenmalig gebruik voor gebruik door de patiënt:
Packs of: • 1 pre-filled syringe (0.8 ml sterile solution) with 1 alcohol pad in a blister. • 2 pre-filled syringes (0.8 ml sterile solution), each with 1 alcohol pad, in a blister. • 4 pre-filled syringes (0.8 ml sterile solution), each with 1 alcohol pad, in a blister. • 6 pre-filled syringes (0.8 ml sterile solution), each with 1 alcohol pad, in a blister.
Verpakkingen van: • 1 voorgevulde spuit (0,8 ml steriele oplossing) en 1 doekje met alcohol in een blister. • 2 voorgevulde spuiten (0,8 ml steriele oplossing) ieder met 1 doekje met alcohol in een blister. • 4 voorgevulde spuiten (0,8 ml steriele oplossing) ieder met 1 doekje met alcohol in een blister. • 6 voorgevulde spuiten (0,8 ml steriele oplossing) ieder met 1 doekje met alcohol in een blister.
Not all pack sizes may be marketed.
Het is mogelijk dat niet alle typen verpakkingen in de handel verkrijgbaar zijn.
HUMIRA 40 mg solution for injection does not contain preservatives; therefore, any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
Humira 40 mg oplossing voor injectie bevat geen conserveermiddelen; daarom dient al het ongebruikte product of overtollig materiaalte worden vernietigd overeenkomstig de plaatselijke voorschriften.
EU/ 1/ 03/ 256/ 002 EU/ 1/ 03/ 256/ 003 EU/ 1/ 03/ 256/ 004 EU/ 1/ 03/ 256/ 005
EU/1/03/256/002 EU/1/03/256/003 EU/1/03/256/004 EU/1/03/256/005
DATE OF FIRST AU`THORISATION/ RENEWAL OF THE AUTHORISATION
DATUM VAN EERSTE VERLENING VAN DE VERGUNNING/HERNIEUWING VAN DE VERGUNNING
Humira 40 mg solution for injection in pre-filled syringe with needleguard
Humira 40 mg oplossing voor injectie in voorgevulde spuit met naaldhuls.
Clear solution for injection in pre-filled syringe with needleguard.
Heldere oplossing voor injectie in voorgevulde spuit met naaldhuls
56 Ankylosing spondylitis
60 Spondylitis ankylopoetica
Psoriatic arthritis and ankylosing spondylitis
61 Artritis psoriatica en spondylitis ankylopoetica
57 The recommended dose of Humira for patients with psoriatic arthritis or ankylosing spondylitis is 40 mg adalimumab administered every other week as a single dose via subcutaneous injection.
De aanbevolen dosis Humira voor patiënten met artritis psoriatica of spondylitis ankylopoetica is 40 mg adalimumab eenmaal per twee weken toegediend als een enkele dosis via subcutane injectie.
There is little experience from re administration after more than 8 weeks since the previous dose.
Er is weinig ervaring met opnieuw toedienen na meer dan 8 weken sinds de vorige dosis.
Available data suggest that clinical response is usually achieved within 12 weeks of treatment.
Beschikbare data geven aan dat de klinische respons meestal binnen 12 weken behandeling bereikt wordt.
Impaired renal and/ or hepatic function
62 Verminderde nier- en/of leverfunctie
58 4.3 Contraindications
4.3 Contra-indicaties
In patients who have been exposed to tuberculosis and patients who have travelled in areas of high risk of tuberculosis or endemic mycoses, such as histoplasmosis, coccidiomycosis, or blastomycosis, the risk and benefits of treatment with Humira should be considered prior to initiating therapy (see Opportunistic infections).
Bij patiënten die zijn blootgesteld aan tuberculose en patiënten die hebben gereisd in gebieden met een hoog risico op tuberculose of endemische mycosen, zoals histoplasmose, coccidioidomycose of blastomycose, dienen het risico en de voordelen van behandeling met Humira te worden afgewogen alvorens de therapie te initiëren (zie Opportunistische infecties).
Serious infections including sepsis, due to bacterial, mycobacterial, invasive fungal viral, or other opportunistic infections such as listeriosis, and pneumocystis have been reported in patients receiving Humira.
Bij patiënten die werden behandeld met Humira zijn ernstige infecties gerapporteerd, waaronder sepsis, veroorzaakt door bacteriële, mycobacteriële, invasieve schimmel-, virale of andere opportunistische infecties, zoals listeriose en pneumocystose.
This evaluation should include a detailed medical history of patients with a personal history of tuberculosis or possible previous exposure to patients with active tuberculosis and previous and/ or current immunosuppressive therapy.
63 voorgeschiedenis te omvatten van patiënten met een persoonlijke tuberculosegeschiedenis of mogelijke eerdere blootstelling aan patiënten met actieve tuberculose en vroegere en/of huidige behandeling met immunosuppressiva.
59 If latent tuberculosis is suspected, a physician with expertise in the treatment of tuberculosis should be consulted.
Als latente tuberculose vermoed wordt, dient een arts met expertise op het gebied van de tuberculosebehandeling te worden geconsulteerd.
These infections have not consistently been recognised in patients taking TNF-blockers and this has resulted in delays in appropriate treatment, sometimes resulting in fatal outcomes.
Deze infecties zijn niet altijd herkend bij patiënten die TNF- antagonisten gebruikten en dit heeft geresulteerd in vertragingen bij het instellen van de adequate behandeling, met in sommige gevallen een fatale afloop.
In postmarketing, serious allergic reactions including anaphylaxis have been reported
Tijdens postmarketing zijn na het toedienen van Humira zeer zelden ernstige allergische reacties, waaronder anafylaxie, gemeld.
Rare reports of pancytopenia including aplastic anaemia have been reported with TNF atagonists.
Pancytopenie inclusief aplastische anemie is in zeldzame gevallen gemeld bij gebruik van TNF- antagonisten.
Vaccinations Similar antibody responses to the standard 23-valent pneumococcal vaccine and the influenza trivalent virus vaccination were observed in a study in 226 adult subjects with rheumatoid arthritis who were
Vergelijkbare antilichaamreacties op de standaard 23-valent pneumokokkenvaccinatie en de influenza trivalent virusvaccinatie zijn waargenomen in een studie met 226 volwassen personen met reumatoïde artritis die behandeld werden met adalimumab of placebo.
61 treated with adalimumab or placebo.
Er zijn geen gegevens bekend over de secundaire overdracht van een infectie door levende vaccins bij patiënten die Humira gebruiken.
No data are available on the secondary transmission of infection by live vaccines in patients receiving Humira.
Patiënten die Humira gebruiken kunnen gelijktijdig vaccinaties toegediend krijgen, met uitzondering van levende vaccins.
It is recommended that polyarticular juvenile idiopathic arthritis patients, if possible, be brought up to date with all immunisations in agreement with current immunisation guidelines prior to initiating Humira therapy.
Het wordt aanbevolen om patiënten met polyarticulaire juveniele idiopathische artritis indien mogelijk vóór het starten met de behandeling met Humira alle vaccinaties toe te dienen in overeenstemming met de van toepassing zijnde vaccinatierichtlijnen.
Therefore, the combination of adalimumab and anakinra is not recommended.
66 kan de combinatie van anakinra met andere TNF-antagonisten in vergelijkbare toxiciteiten resulteren.
62 4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
It is not known whether adalimumab is excreted in human milk or absorbed systemically after ingestion.
67 Het is niet bekend of adalimumab na inname in de moedermelk wordt afgescheiden of systemisch wordt geresorbeerd.
Humira was studied in 6,593 patients in controlled and open label trials for up to 60 months.
Humira is tot maximaal 60 maanden onderzocht bij 6.593 patiënten in gecontroleerde en open-label onderzoeken.
63 Adverse events at least possibly causally-related to adalimumab for pivotal studies, both clinical and laboratory, are displayed by system organ class and frequency (very common ≥ 1/ 10; common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10; uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100 and rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000) in Table 1 below.
Bijwerkingen die ten minste mogelijk een causaal verband vertoonden met adalimumab tijdens de belangrijkste onderzoeken, zowel klinisch als in het laboratorium, worden vermeld per orgaanklasse en frequentie (zeer vaak > 1/10; vaak ≥ 1/100 tot < 1/10; soms ≥ 1/1.000 tot ≤ 1/100 en zelden ≥ 1/10.000 tot < 1/1.000) in Tabel 1 hieronder.
Table 1 Undesirable Effects in Clinical Studies
68 Tabel 1 Bijwerkingen in klinische onderzoeken
vision disorder, ocular sensation disorders, infection, irriaation or inflammation of the eye
visusstoornis, stoornissen van het gevoel van het oog, infectie, irritatie of ontsteking van het oog
64 System Organ Class Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Skin and subcutaneous tissue disorders
69 Huid- en onderhuidaandoeningen
65 System Organ Class Infections and infestations
Infecties en parasitaire aandoeningen
Neoplasms benign, malignant and
Letsels en intoxicaties Neoplasmata, benigne, maligne en ongespecificeerd (inclusief
unspecified (including cysts and polyps)
cysten en poliepen)
Reproductive system and breast disorders
70 Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
66 Injection site reactions
Reacties op de injectieplaats
The infections consisted primarily of nasopharyngitis, upper respiratory tract infection, and sinusitis.
De infecties bestonden hoofdzakelijk uit nasofaryngitis, bovenste luchtweginfecties en sinusitis.
In controlled and open label studies with Humira, serious infections (including fatal infections, which occurred rarely) have been reported, which include reports of tuberculosis (including miliary and extra-pulmonary locations) and invasive opportunistic infections (e. g. disseminated or extrapulmonary histoplasmosis,, blastomycosis, coccidioidomycosis, pneumocystis, candidiasis, aspergillosis and listeriosis).
In gecontroleerde en open label onderzoeken met Humira zijn ernstige infecties (waaronder fatale infecties, die zelden voorkwamen) gemeld, waaronder tuberculose (inclusief miliair en extrapulmonale locaties) en invasieve opportunistische infecties (o.a. gedissimineerde of extrapulmonaire histoplasmose, blastomycose, coccidioidomycose, pneumocystose, candidiasis, aspergillose en listeriose).
During the controlled portions of pivotal Humira trials at least 12 weeks in duration in patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis, ankylosing spondylitis, Crohn’ s disease and psoriasis, malignancies, other than lymphoma and non-melanoma skin cancer, were observed at a rate (95% confidence interval) of 5.9 (3.5, 9.9) per 1,000 patient-years among 3,853 Humira treated patients versus a rate of 4.3 (1.8, 10.4) per 1,000 patient-years among 2183 control patients (median duration of treatment was 5.5 months for Humira and 3.9 months for control-treated patients).
Tijdens de gecontroleerde gedeelten van belangrijke Humira onderzoeken die tenminste 12 weken duurden bij patiënten met matig-ernstige tot ernstige actieve reumatoïde artritis, artritis psoriatica, spondylitis ankylopoetica, de ziekte van Crohn en psoriasis, werden maligniteiten, anders dan lymfomen en niet-melanoom huidkanker, geobserveerd met een incidentie (95% betrouwbaarheidsinterval) van 5,9 (3,5; 9,9) per 1.000 patiëntjaren bij 3.853 met Humira behandelde patiënten versus een incidentie van 4,3 (1,8; 10,4) per 1.000 patiëntjaren bij 2.183 controlepatiënten (gemiddelde behandelingsduur was 5,5 maanden voor Humira en 3,9 maanden voor de controlepatiënten).
The rate (95% confidence interval) of non-melanoma skin cancers was 8.8 (5.7, 13.5) per 1000 patient-years among Humira-treated patients and 2.6 (0.8, 8.0) per 1,000 patient-years among control patients.
De incidentie (95% betrouwbaarheidsinterval) van niet-melanoom huidcarcinomen was 8,8 (5,7; 13,5) per 1.000 patiëntjaren bij de met Humira behandelde patiënten en 2,6 (0,8; 8,0) per 1.000 patiëntjaren bij de controlepatiënten.
In post-marketing experience from January 2003, predominately in patients with rheumatoid arthritis, the reported rate of malignancies other than lymphomas and non-melanoma skin cancers is approximately 1.7 per 1,000 patient years.
71 Tijdens postmarketing ervaringen sinds januari 2003, voornamelijk bij patiënten met reumatoïde artritis, was de incidentie van maligniteiten, anders dan lymfomen en niet-melanoom huidcarcinomen, ongeveer 1,7 per 1.000 patiëntjaren.
67 Autoantibodies
Autoantilichamen
Rheumatoid arthritis clinical trials: in controlled rheumatoid arthritis clinical trials (RA studies I − IV), elevations of ALT were similar in patients receiving adalimumab or placebo.
In de gecontroleerde klinische onderzoeken bij reumatoïde artritis (RA onderzoeken I-IV) waren verhogingen van ALT hetzelfde in patiënten behandeld met adalimumab of placebo.
In patients with early rheumatoid arthritis (disease duration of less than 3 years) (RA study V), elevations of ALT were more common in the combination arm (Humira / methotrexate) compared to the methotrexate monotherapy arm or the Humira monotherapy arm.
In patiënten met vroege reumatoïde artritis (duur van de ziekte minder dan 3 jaar) (RA onderzoek V) waren verhogingen van ALT meer voorkomend in de combinatie arm (Humira/methotrexaat) dan in de methotrexaat monotherapie arm of de Humira monotherapie-arm.
In all rheumatoid arthritis, polyarticular juvenile idiopathic arthritis, and psoriatic arthritis studies, patients with raised ALT were asymptomatic and in most cases elevations were transient and resolved on continued treatment.
In alle onderzoeken bij reumatoïde artritis, polyarticulaire juveniele idiopathische artritis en artritis psoriatica waren patiënten met een verhoogd ALT klachtenvrij en in de meeste gevallen waren de verhogingen voorbijgaand en verdwenen na voortgezette therapie.
Table 2 Undesirable Effects in Postmarketing Surveillance and Phase IV Clinical Studies
72 Tabel 2 Bijwerkingen in postmarketing surveillance en fase IV klinische onderzoeken
Skin and subcutaneous tissue disorders Immune system disorders Neoplasmsbenign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
Neoplasmata, benigne, maligne en ongespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Clinical trials
73 Klinische onderzoeken
Humira was evaluated in over 3000 patients in all rheumatoid arthritis clinical trials.
Humira is geëvalueerd bij meer dan 3.000 patiënten in alle klinische onderzoeken naar reumatoïde artritis.
RA study III evaluated 619 patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis who were ≥ 18 years old, and who had an ineffective response to methotrexate at doses of 12.5 to 25 mg or have
In RA onderzoek III werden 619 patiënten met matig tot ernstig actieve reumatoïde artritis geëvalueerd die ≥ 18 jaar oud waren en die een ineffectieve respons hadden op doseringen van 12,5 tot 25 mg methotrexaat of intolerant waren voor wekelijks 10 mg methotrexaat.