qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
After dilution, (see section 6.6) the preparation should be used immediately.
Na verdunning, (zie rubriek 6.6) dient het preparaat onmiddellijk te worden gebruikt.
Store in the original bottle in order to protect from light.
Bewaren in de koelkast bij 2°C - 8°C.Bewaren in de originele fles terterbescherming tegen licht.
If necessary, the patient may store the bottles at room temperatures up to 25 C for a short period of time (24 hours).
Indien noodzakelijk, mag de patiënt de flessen bij kamertemperatuur tot 25 ° C bewaren gedurende een korte tijd (24 uur).
60 ml type III amber glass bottles with syringe adapter and 30 amber, plastic dosing syringes.
60 ml type III amberglas flesjes met spuitverbindingsstuk en 30 amberplastic doseerspuiten.
Instructions for use and handling:
Instructies voor gebruik en verwerking:
The dosing syringe should be used to withdraw the prescribed amount of Rapamune from the bottle.
De doseerspuit dient te worden gebruikt om de voorgeschreven hoeveelheid Rapamune uit het flesje te halen.
Empty the correct amount of Rapamune from the syringe into only a glass or plastic container with at least 60 ml of water or orange juice.
Leeg de juiste hoeveelheid Rapamune uit het spuitje in alleen een glazen of plastic beker met ten minste 60 ml water of sinaasappelsap.
No other liquids, including grapefruit juice, should be used for dilution.
Gebruik geen andere vloeistoffen, inclusief grapefruitsap, voor verdunning.
Stir vigorously and drink at once.
Krachtig roeren en direct opdrinken.
Refill the container with an additional volume (minimum of 120 ml) of water or orange juice, stir vigorously, and drink at once.
Krachtig roeren en direct opdrinken.
14 March 2001 Date of latest renewal:
14 maart 2001 Datum van laatste hernieuwing:
15 March 2006
15 maart 2006
Detailed information on this product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
16 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /
Rapamune 1 mg coated tablets.
Rapamune 1 mg omhulde tabletten.
Each tablet contains 1 mg sirolimus.
Iedere Rapamune tablet bevat 1 mg sirolimus.
Coated tablet.
Omhulde tablet
White coloured, triangular-shaped coated tablet marked “ RAPAMUNE 1 mg ” on one side.
Wit gekleurde, driehoekvormige omhulde tablet met de aanduiding “ RAPAMUNE 1 mg” aan één kant.
Rapamune is for oral use only.
Rapamune is alleen voor oraal gebruik.
Bioavailability has not been determined for tablets after they have been crushed, chewed or split and therefore this cannot be recommended.
Het wordt niet aanbevolen de tabletten fijn te malen, erop te kauwen of te delen, aangezien de biologische beschikbaarheid hierna niet is vastgesteld.
Treatment should be initiated by and remain under the guidance of an appropriately qualified specialist in transplantation.
Behandeling dient gestart te worden door en onder supervisie te blijven van een voldoende gekwalificeerde specialist in transplantatie.
Suggested ciclosporin trough concentration ranges for the first 2-3 months after transplantation are 150 - 400 ng/ ml (monoclonal assay or equivalent technique).
De gesuggereerde ciclosporine dalconcentraties voor de eerste 2-3 maanden na transplantatie zijn 150-400 ng/ml (monoklonaal assay of gelijkwaardige techniek).
Ciclosporin should be progressively discontinued over 4 to 8 weeks and the Rapamune dose should be adjusted to obtain whole blood trough levels of 12 to 20 ng/ ml
Ciclosporine dient progressief te worden afgebouwd in 4 tot 8 weken en de dosis Rapamune dient te worden aangepast om volbloed dalspiegels tussen 12 en 20 ng/ml (chromatografisch assay; zie Therapeutische controle van het geneesmiddel) te bereiken.
In patients for whom ciclosporin withdrawal is either unsuccessful or cannot be attempted, the combination of ciclosporin and Rapamune should not be maintained for more than 3 months post-transplantation.
Bij patiënten voor wie het stoppen met ciclosporine niet succesvol is of niet geprobeerd kan worden, dient de combinatie van ciclosporine en Rapamune niet
In such patients, when clinically appropriate, Rapamune should be discontinued and an alternative immunosuppressive regimen instituted.
Bij deze patiënten, dient, wanneer klinisch verantwoord, Rapamune te worden beëindigd en een alternatieve immunosuppressieve therapie te worden ingesteld.
Use in black recipients:
Gebruik bij negroïde patiënten:
There is limited information indicating that black renal transplant recipients (predominantly African-American) require higher doses and trough levels of sirolimus to achieve the same efficacy as observed in non-black patients.
Er is beperkte informatie waaruit blijkt dat negroïde donornier ontvangers (voornamelijk Afrikaans-Amerikaans) hogere doses en dalconcentraties sirolimus nodig hebben om een zelfde effect te bereiken als in niet-negroïde patiënten.
Currently, the efficacy and safety data are too limited to allow specific recommendations for use of sirolimus in black recipients.
Op dit moment zijn de gegevens over effectiviteit en veiligheid te beperkt om specifieke aanbevelingen toe te staan voor het gebruik van sirolimus bij negroïde patiënten.
Use in children and adolescents ( 18 years):
Gebruik bij kinderen en adolescenten (< 18 jaar):
Limited pharmacokinetic information is available in children and adolescents (see section 5.2).
Beperkte farmacokinetische gegevens bij kinderen en adolescenten zijn beschikbaar (zie Farmacokinetische gegevens, rubriek 5.2).
Clinical studies with Rapamune oral solution did not include a sufficient number of patients > 65 years of age to determine whether they will respond differently than younger patients.
Klinische studies met Rapamune drank omvatten een onvoldoende aantal patiënten ouder dan 65 jaar om te kunnen bepalen of zij anders zullen reageren dan jongere patiënten.
Sirolimus trough concentration data in 35 renal transplant patients > 65 years of age were similar to those in the adult population (n = 822) from 18 to 65 years of age.
Gegevens over de dalspiegel van sirolimus bij 35 niertransplantatiepatiënten ouder dan 65 jaar waren gelijkwaardig aan die in de volwassen populatie (n=822) in de leeftijd van 18 tot 65 jaar.
Rapamune tablets administered to 12 renal transplant patients > 65 years of age also gave similar results to adult patients (n = 167) 18 to 65 years of age.
Rapamune tabletten die werden toegediend aan 12 niertransplantatiepatiënten > 65 jaar gaven ook gelijkluidende resultaten ten opzichte van volwassen patiënten (n=167) tussen 18 en 65 jaar.
Use in patients with hepatic impairment:
Gebruik bij patiënten met leverinsufficiëntie:
The clearance of sirolimus may be reduced in patients with impaired hepatic function (see section 5.2).
De klaring van sirolimus kan bij patiënten met leverinsufficiëntie verminderd zijn (zie rubriek 5.2).
In patients with severe hepatic impairment, it is recommended that the maintenance dose of Rapamune be reduced by approximately one half.
Bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie wordt aanbevolen de Rapamune onderhoudsdosis met ongeveer de helft te verminderen.
To minimize variability, Rapamune should be taken at the same time in relation to ciclosporin, 4 hours after the ciclosporin dose, and consistently either with or without food (see section 5.2).
Om variabiliteit te minimaliseren, dient Rapamune steeds op dezelfde tijd met betrekking tot ciclosporine te worden ingenomen, 4 uur na de ciclosporine dosis, en consequent of met of zonder voedsel (zie rubriek 5.2).
Patients can be switched from the solution to the tablet formulation on a mg per mg basis.
Patiënten kunnen overgezet worden van de drank naar de tabletten op basis van mg per mg.
It is recommended that a trough concentration be taken 1 or 2 weeks after switching formulations or tablet strength to confirm that the trough concentration is within the recommended target range.
Het wordt aanbevolen dat 1 tot 2 weken na het overschakelen van formulering of tablet sterkte, een dalspiegel wordt bepaald om te bevestigen dat de dalspiegel binnen de aanbevolen doelconcentraties valt.
Following the discontinuation of ciclosporin therapy, a target trough range of 12 to 20 ng/ ml (chromatographic assay) is recommended.
19 Na het beëindigen van behandeling met ciclosporine wordt een doeldalspiegel tussen 12 en 20 ng/ml (chromatografisch assay) aanbevolen.
19 consequently, sirolimus levels will decrease when ciclosporin is discontinued unless the sirolimus dose is increased.
Ciclosporine remt het metabolisme van sirolimus en daardoor zal de sirolimusspiegel dalen wanneer ciclosporine wordt beëindigd, tenzij de dosis sirolimus wordt verhoogd.
If further dose adjustment(s) are required during maintenance therapy (after discontinuation of ciclosporin), in most patients these adjustments can be based on simple proportion: new Rapamune dose = current dose x (target concentration/ current concentration).
Indien verdere dosisaanpassing(en) noodzakelijk zijn gedurende onderhoudstherapie (na het beëindigen van ciclosporine), kunnen deze aanpassingen bij de meeste patiënten gebaseerd worden op een eenvoudige verhouding: nieuwe Rapamunedosis = huidige dosis x (target-concentratie / huidige concentratie).
A loading dose should be considered in addition to a new maintenance dose when it is necessary to considerably increase sirolimus trough concentrations:
Een loading-dosis dient overwogen te worden als toevoeging op een nieuwe onderhoudstherapie als het noodzakelijk is om de sirolimusconcentraties aanzienlijk te verhogen:
Rapamune loading dose = 3 x (new maintenance dose – current maintenance dose).
Rapamune loading-dosis = 3 x (nieuwe onderhoudsdosis – huidige onderhoudsdosis).
The maximum Rapamune dose administered on any day should not exceed 40 mg.
De maximale Rapamunedosis die op een dag wordt toegediend mag niet groter zijn dan 40 mg.
Sirolimus trough concentrations should be monitored at least 3 to 4 days after a loading dose(s).
Sirolimusconcentraties dienen minimaal drie tot vier dagen na de loading-dosis gecontroleerd te worden.
In patients with severe hepatic impairment, monitoring should be performed every 5 to 7 days until 3 consecutive trough levels have shown stable concentrations of sirolimus after dose adjustment or after loading dose due to the delay in reaching steady state because of the prolonged half-life.
Patiënten met ernstige leverinsufficiëntie dienen, vanwege de vertraging in het bereiken van een stabiele toestand door de verlengde halfwaardetijd, na dosisaanpassing of na een oplaaddosis elke 5 tot 7 dagen gecontroleerd te worden tot drie opeenvolgende dalspiegels stabiele Sirolimus-concentraties vertonen.
Adjustments to the targeted range should be made according to the assay being utilized to determine the sirolimus trough concentrations.
Aanpassingen aan de target concentraties dienen gemaakt te worden aan de hand van de assay die gebruikt wordt om de dalconcentraties van sirolimus te bepalen.
Rapamune has not been adequately studied in patients at high immunological risk (see section 5.1).
Rapamune is niet voldoende bestudeerd bij patiënten met een hoog immunologisch risico (zie rubriek 5.1).
Concomitant use with other immunosuppressive agents Sirolimus has been administered concurrently with the following agents in clinical studies: ciclosporin, azathioprine, mycophenolate mofetil, corticosteroids and cytotoxic antibodies.
Gelijktijdig gebruik met andere immunosuppressiva Sirolimus werd in klinische studies gelijktijdig toegediend met de volgende stoffen: ciclosporine, azathioprine, mofetilmycophenolaat, corticosteroïden and cytotoxische antilichamen.
Immunosuppressants may affect response to vaccination.
20 Immunosuppressiva kunnen de respons op vaccinatie beïnvloeden.
20 In hepatically impaired patients, it is recommended that sirolimus whole blood trough levels be closely monitored.
Bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie wordt aanbevolen om de dalspiegel van sirolimus regelmatig te bepalen bij patiënten met leverinsufficiëntie.
Co-administration of sirolimus with strong inhibitors of CYP3A4 (such as ketoconazole, voriconazole, itraconazole, telithromycin or clarithromycin) or inducers of CYP3A4 (such as rifampin, rifabutin) is not recommended (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening van sirolimus met sterke remmers van CYP3A4 (zoals ketoconazol, voriconazol, itraconazol, telithromycine of clarithromycine) of met inductors van CYP3A4 (zoals rifampicine of rifabutine) wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Increased susceptibility to infection and the possible development of lymphoma and other malignancies, particularly of the skin, may result from immunosuppression (see section 4.8).
Door immunnosuppressie kan een verhoogde gevoeligheid voor infecties ontstaan en kan er een verhoogd risico zijn op het ontwikkelen van lymfoma’ s en andere maligniteiten, voornamelijk van de huid (zie Bijwerkingen, rubriek 4.8).
There have also been reports of fluid accumulation, including peripheral oedema, lymphoedema, pleural effusion and pericardial effusions (including haemodynamically significant effusions in children and adults), in patients receiving Rapamune.
Er zijn ook meldingen van vochtophoping, inclusief perifeer oedeem, lymfoedeem, pleura-effusie en pericardeffusies (inclusief hemodynamisch significante effusies bij kinderen en volwassenen) bij patiënten die Rapamune kregen.
As usual for patients with increased risk for skin cancer, exposure to sunlight and UV light should be limited by wearing protective clothing and using a sunscreen with a high protection factor.
21 Zoals gebruikelijk voor patiënten met een verhoogd risico op huidkanker, moet blootstelling aan zonlicht en UV vermeden worden door middel van het dragen van beschermende kleding en het gebruik van zonneproducten met een hoge beschermende factor.
21 Cytomegalovirus (CMV) prophylaxis is recommended for 3 months after transplantation, particularly for patients at increased risk for CMV disease.
Cytomegalovirus (CMV) - profylaxe wordt aanbevolen gedurende 3 maanden na transplantatie, vooral voor patiënten met een verhoogd risico voor CMV-ziekte.
The use of Rapamune in renal transplant patients was associated with increased serum cholesterol and triglycerides that may require treatment.
Het gebruik van Rapamune bij niertransplantatiepatiënten was geassocieerd met verhoogd serumcholesterol en -triglyceriden waarbij behandeling noodzakelijk kan zijn.
Patients administered Rapamune should be monitored for hyperlipidemia using laboratory tests and if hyperlipidemia is detected, subsequent interventions such as diet, exercise, and lipid-lowering agents should be initiated.
Patiënten die Rapamune krijgen toegediend, dienen gecontroleerd te worden op hyperlipidemie door laboratoriumtesten en als hyperlipidemie wordt gevonden, dienen daaropvolgende interventies te worden begonnen, zoals dieet, lichaamsbeweging en lipideverlagende middelen.
The risk/ benefit should be considered in patients with established hyperlipidemia before initiating an immunosuppressive regimen including Rapamune.
De voordelen van therapie dienen te worden afgewogen tegen de risico’ s bij patiënten met een vastgestelde hyperlipidemie voor het starten van een immunosuppressieve therapie met Rapamune.
Similarly the risk/ benefit of continued Rapamune therapy should be re-evaluated in patients with severe refractory hyperlipidemia.
De voordelen en risico’s dienen ook te worden heroverwogen bij bestaande therapie met Rapamune bij patiënten met ernstige onbehandelbare hyperlipidemie.
During Rapamune therapy, patients administered an HMG-CoA reductase inhibitor and/ or fibrate, should be monitored for the possible development of rhabdomyolysis and other adverse effects as described in the respective Summary of Product Characteristics of these agents.
Tijdens Rapamune behandeling dienen patiënten die een HMG-CoA reductaseremmer en/of een fibraat krijgen toegediend, gecontroleerd te worden op de mogelijke ontwikkeling van rhabdomyolyse en andere bijwerkingen zoals beschreven in de betreffende samenvattingen van de productkenmerken van deze middelen.
The concomitant use of Rapamune with a calcineurin inhibitor may increase the risk of calcineurin inhibitor-induced haemolytic uraemic syndrome/ thrombotic thrombocytopenic purpura/ thrombotic microangiopathy (HUS/ TTP/ TMA).
Het gelijktijdig gebruik van Rapamune met een calcineurineremmer kan het risico op een calcineurineremmer geïnduceerd hemolitisch-uremisch syndroom/trombotisch trombocytopenische purpura / trombotische micro-angiopathie (HUS/TTP/TMA) vergroten.
Sirolimus tablets contain sucrose and lactose.
22 Sirolimus tabletten bevatten sucrose en lactose.
In those patients with a history of sucrase insufficiency, isomaltase insufficiency, fructose intolerance, glucose malabsorption, galactose malabsorption, galactose intolerance (e. g., galactosemia), or Lapp lactase deficiency, a careful risk/ benefit assessment should be performed prior to prescribing sirolimus tablets.
Bij die patiënten die een voorgeschiedenis hebben van sucrase-insufficiëntie, isomaltase insufficiëntie, fructose intolerantie, glucose malabsorptie, galactose malabsorptie, galactose intolerantie (b.v. galactosemie) of Lapp lactase deficiëntie, dient een zorgvuldige risk/benefit analyse te worden uitgevoerd voordat sirolimus tabletten worden voorgeschreven.
Sirolimus is extensively metabolized by the CYP3A4 isozyme in the intestinal wall and liver.
Sirolimus wordt uitgebreid gemetaboliseerd door het CYP3A4 iso-enzym in de darmwand en de lever.
Inhibitors of CYP3A4 (such as ketoconazole, voriconazole, itraconazole,
CYP3A4 remmers (zoals ketoconazol, voriconazol, itraconazol, telithromycine of clarithromycine) verlagen het metabolisme van sirolimus en verhogen de sirolimus niveaus.
Ciclosporin (CYP3A4 substrate):
Ciclosporine (CYP3A4 substraat):
Single-dose sirolimus did not affect the pharmacokinetics of ciclosporin (microemulsion) in healthy volunteers when administered simultaneously or 4 hours apart.
Een enkelvoudige dosis sirolimus beïnvloedde de farmacokinetiek van ciclosporine micro-emulsie bij gezonde vrijwilligers niet bij gelijktijdige toediening of met tussenpauzes van 4 uur.
Rifampicin (CYP3A4 inducer):
Rifampicine (CYP3A4 inductor):
Multiple-dose ketoconazole administration significantly affected the rate and extent of absorption and sirolimus exposure from Rapamune oral solution as reflected by increases in sirolimus Cmax, tmax, and AUC of 4.4-fold, 1.4-fold, and 10.9-fold, respectively.
Toediening van meervoudige doses ketoconazol beïnvloedde de snelheid en mate van absorptie en blootstelling aan sirolimus uit Rapamune drank, gereflecteerd in een verhoging van de Cmax, tmax en AUC van sirolimus respectievelijk 4,4-, 1,4- en 10,9-voudig.
Sirolimus levels should be monitored and appropriate dose reductions of both medications should be considered.
23 Sirolimus niveaus moeten gecontroleerd worden en de juiste dosisverlagingen van beide geneesmiddelen moeten overwogen worden.
No clinically significant pharmacokinetic interaction was observed between Rapamune oral solution and 0.3 mg norgestrel/ 0.03 mg ethinyl estradiol.
Er is geen klinisch relevante interactie gezien tussen Rapamune drank en 0,3 mg norgestrel/0,03 mg ethinylestradiol.
Although the results of a single dose drug interaction study with an oral contraceptive suggest the lack of a pharmacokinetic interaction,
Alhoewel de resultaten van een geneesmiddelinteractiestudie met een enkelvoudige dosis met een oraal anticonceptivum het ontbreken van een farmacokinetische interactie suggereert, kunnen de resultaten niet de mogelijkheid van veranderingen in de farmacokinetiek uitsluiten die de effectiviteit van het oraal anticonceptivum beïnvloeden gedurende langdurige behandeling met Rapamune.
23 the results cannot exclude the possibility of changes in the pharmacokinetics that might affect the efficacy of the oral contraceptive during long term treatment with Rapamune.
Matige en zwakke remmers van CYP3A4 kunnen het metabolisme verlagen van sirolimus en de bloedspiegel van sirolimus verhogen (bijv. calciumkanaalblokkers: nicardipine; antischimmelmiddelen: clotrimazol, fluconazol; antibiotica: troleandomycine; andere stoffen: bromocriptine, cimetidine, danazol, proteaseremmers).
John's wort, (Hypericum perforatum), anticonvulsants: carbamazepine, phenobarbital, phenytoin).
Janskruid (Hypericum perforatum), anticonvulsiva: carbamazepine, fenobarbital, fenytoïne).
Although sirolimus inhibits human liver microsomal cytochrome P450 CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, and CYP3A4/ 5 in vitro, the active substance is not expected to inhibit the activity of these isozymes in vivo since the sirolimus concentrations necessary to produce inhibition are much higher than those observed in patients receiving therapeutic doses of Rapamune.
Alhoewel sirolimus het humaan microsomaal leverenzym cytochroom P450, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 en CYP3A4/5 in vitro remt, wordt niet verwacht dat het actieve bestanddeel de activiteit van deze iso-enzymen in vivo zal remmen, aangezien de concentraties van sirolimus die nodig zijn voor remming veel hoger zijn dan de concentraties die gezien worden bij patiënten die therapeutische doses Rapamune ontvangen.
Grapefruit juice affects CYP3A4 mediated metabolism and should therefore be avoided.
Grapefruitsap beïnvloedt het door CYP3A4 gemedieerde metabolisme en dient daarom te worden vermeden.
No clinically significant pharmacokinetic interaction was observed between sirolimus and any of the following substances: acyclovir, atorvastatin, digoxin, glibenclamide, methylprednisolone, nifedipine, prednisolone, and trimethoprim/ sulphamethoxazole.
Geen klinisch significante farmacokinetische interactie werd geobserveerd tussen sirolimus en enige van de volgende stoffen: acyclovir, atorvastatine, digoxine, glibenclamide, methylprednisolon, nifedipine, prednisolon en trimethoprim/sulfametoxazol.
Impairments of sperm parameters have been observed among some patients treated with Rapamune.
24 Bij enkele met Rapamune behandelde patiënten zijn stoornissen van spermaparameters gemeld.
The most commonly reported adverse drug reactions (occuring in > 10% of patients) are thrombocytopenia, anaemia, pyrexia, hypertension, hypokalaemia, hypophosphataemia, urinary tract infection, hypercholesterolaemia, hyperglycaemia, hypertriglyceridaemia, abdominal pain, lymphocoele, peripheral oedema, arthralgia, acne, diarrhoea, pain, constipation, nausea, headache, increased blood creatinine, and increased blood lactate dehydrogenase (LDH).
De meest frequent gemelde bijwerkingen van het geneesmiddel (komen voor bij > 10% van de patiënten) zijn trombocytopenie, anemie, pyrexia, hypertensie, hypokaliëmie, hypofosfatemie, urineweginfectie, hypercholesterolemia, hyperglykemie, hypertriglyceridemie, buikpijn, lymfocele, perifeer oedeem, artralgie, acne, diarree, pijn, constipatie, misselijkheid, hoofdpijn, verhoogd creatinine in het bloed en verhoogd lactaatdehydrogenase (LDH).
24 Adverse reactions based on experience from clinical trials and postmarketing experience are presented in the following table by system organ class and frequency of occurrence.
Bijwerkingen gebaseerd op ervaringen van klinische studies en postmarketing ervaring zijn in de volgende tabel weergegeven gerangschikt naar systeem/orgaanklasse en frequentie van voorkomen.
System Organ Class
Systeem/Orgaan- klasse
25 System Organ Class
25
Uncommon ( 1/ 1000 to < 1/ 100)
Overgevoelig- heidsreacties
Metabolism and Hypokalaemia nutrition disorders
waaronder anafylactische / anafylactoïde reacties, angio- oedeem, exfoliatieve dermatitis en allergische vasculitis (zie rubriek 4.4) Voedings- en stofwisselings- stoornissen
Pericardial effusion (including haemodynamically significant effusions in children and adults)
Pericardeffusie (inclusief hemodynamisch significante effusies bij kinderen en volwassenen)
Vascular disorders Respiratory, thoracic, and mediastinal disorders
Bloedvat- aandoeningen
Lymphocele Hypertension
Diepe veneuze trombose
Deep vein thrombosis Pneumonitis Pleural effusion Epistaxis
Ademhalingsstel- sel-, borstkas- en mediastinum- aandoeningen
Pulmonary embolism Pulmonary haemorrhage
Pneumonitis Pleura-effusie Epistaxis
Lymphoedema Alveolar proteinosis
Longbloeding
Abdominal pain Diarrhoea Constipation Nausea
Buikpijn Diarree Constipatie Misselijkeheid
Liver function tests abnormal
Abnormale leverfunctie testen
Musculoskeletal Arthralgia and connective tissue disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefsel- aandoeningen
Renal and urinary disorders General Oedema peripheral disorders and Pyrexia administration Pain site conditions
Osteonecrose
Proteinuria Impaired healing Oedema
Nier- en urineweg- aandoeningen
Investigations Blood lactate dehydrogenase increased Blood creatinine increased
Verhoogde aspartaat aminotransferase Verhoogde alanine
Aspartate aminotransferase increased Alanine aminotransferase increased
aminotransferase
26 Cases of BK virus associated nephropathy, as well as cases of JC virus associated progressive multifocal leukoencephalopathy (PML), have been reported in patients treated with immunosuppressants, including Rapamune.
Er zijn gevallen gemeld van zowel BK-virus geassocieerd met nefropathie als van JC-virus geassocieerde progressieve multifocale leuko-encefalopathie (PML) bij patiënten die behandeld werden met immunosuppressiva, waaronder Rapamune.
The risk may increase as the trough sirolimus level increases.
Hepatotoxiciteit is gemeld, het risico kan verhoogd zijn naarmate de dalspiegels van sirolimus hoger zijn.
Rare reports of fatal hepatic necrosis have been reported with elevated trough sirolimus levels.
Er zijn zeldzame meldingen van fatale hepatische necrose gemeld met verhoogde dalspiegels van sirolimus.
Cases of interstitial lung disease (including pneumonitis and infrequently bronchiolitis obliterans organising pneumonia (BOOP) and pulmonary fibrosis), some fatal, with no identified infectious etiology have occurred in patients receiving immunosuppressive regimens including Rapamune.
Bij patiënten die behandeld worden met immunosuppressiva, waaronder Rapamune, zijn gevallen voorgekomen van interstitiële longziekte (waaronder pneumonitis en zelden bronchiolitis obliterans organising pneumonia (BOOP) en pulmonale fibrosis), waarvan enkele fataal, zonder een geïdentificeerde infectieuze etiologie.
Impaired healing following transplant surgery has been reported, including fascial dehiscence, incisional hernia, and anastomotic disruption (e. g. wound, vascular, airway, ureteral, biliary).
Verslechterde heling na transplantatie chirurgie is gemeld, waaronder dehiscentie van de fascia, hernia-incisieen disruptie van een anastomose (bijv. wond, vasculair, luchtweg, ureteraal, biliair).
The concomitant use of sirolimus with a calcineurin inhibitor may increase the risk of calcineurin inhibitor-induced HUS/ TTP/ TMA.
Het gelijktijdig gebruik van sirolimus met een calcineurineremmer kan het risico op calcineurineremmer geïnduceerde HUS/TTP/TMA vergroten.
In an ongoing study evaluating the safety and efficacy of conversion from calcineurin inhibitors to sirolimus (target levels of 12 - 20 ng/ mL) in maintenance renal transplant patients, enrollment was stopped in the subset of patients (n=90) with a baseline glomerular filtration rate of less than 40 mL/ min (see section 5.1).
In een lopende studie, welke de veiligheid en effectiviteit van de omschakeling van calineurine remmers naar sirolimus (streefwaarden dalspiegel van 12 - 20 ng/ml) als onderhoudsbehandeling bij niertransplantatie patienten evalueert, is de inclusie van een subgroep patienten (n=90) met een uitgangswaarde van de glomerulaire filtratie snelheid van minder dan 40 ml/min stopgezet.
In another study enrolling renal transplant patients  20 years of age that was intended to assess the safety of progressive corticosteroid withdrawal (beginning at six months post-transplantation) from an immunosuppressive regimen initiated at transplantation that included full-dose immunosuppression with both Rapamune and a calcineurin inhibitor in combination with basiliximab induction, of the 274 patients enrolled, 19 (6.9%) were reported to have developed post-transplant lymphoproliferative disorder (PTLD).
27 In een andere studie met niertransplantatiepatiënten ≤ 20 jaar die was bedoeld om de veiligheid van progressieve afbouw van corticosteroïden (te beginnen zes maanden na transplantatie) uit een immunosuppressieve behandeling die bij de transplantatie werd geïnitieerd en bestond uit een volledige immunosuppressieve dosis met zowel Rapamune als een calcineurineremmer in combinatie met basiliximab-inductie te bepalen, werd bij 19 (6,9%) van de 274 geïncludeerde patiënten ontwikkeling van post-transplantatie lymfoproliferatie-aandoening (PTLD) gemeld.
27 Among 89 patients known to be EBV seronegative prior to transplantation, 13 (15.6%) were reported to have developed PTLD.
Onder 89 patiënten waarvan bekend was dat ze EBV seronegatief waren voorafgaand aan de transplantatie, werd van 13 (15.6%) gemeld dat ze PTLD hadden ontwikkeld.
At present, there is minimal experience with overdose.
Tot op heden is er minimale ervaring met overdosering.
Sirolimus inhibits T cell activation induced by most stimuli, by blocking calcium dependent and calcium independent intracellular signal transduction.
Sirolimus remt T-cel-activatie die geïnduceerd wordt door de meeste stimuli door zowel calciumafhankelijke als calciumonafhankelijke intracellulaire signaaltransductie te blokkeren.
Experimental evidence suggests that sirolimus binds to the specific cytosolic protein FKPB-12 and that the FKPB 12-sirolimus complex inhibits the activation of the mammalian Target Of Rapamycin (mTOR), a critical kinase for cell cycle progression.
Experimentele gegevens wijzen erop dat sirolimus zich bindt aan het specifiek cytosolisch proteïne FKPB-12 en dat het FKPB 12-sirolimuscomplex de activatie remt van het ‘ mammalian Target Of Rapamycin’ (mTOR), een essentieel kinase voor celcyclusprogressie.
Clinical Trials Patients at low to moderate immunological risk were studied in the phase 3 ciclosporin elimination-Rapamune maintenance trial, which included patients receiving a renal allograft from a cadaveric or living donor.
Klinische studies Patiënten met laag tot matig immunologisch risico werden bestudeerd in de fase 3 ciclosporine eliminatie - Rapamune onderhoud trials met patiënten die een donornier ontvingen van een overleden of levende donor.
Ciclosporin was not withdrawn in patients experiencing Banff Grade 3 acute rejection episodes, who were dialysis-dependent, who had a serum creatinine > 400  mol/ l, or who had inadequate renal function to support ciclosporin withdrawal.
Ciclosporine werd niet beëindigd bij patiënten die Banff graad 3 acute rejectie-episodes doormaakten, die afhankelijk waren van dialyse, die serum creatinine > 400 µmol/l hadden of die onvoldoende nierfunctie hadden om ciclosporine beëindiging te verantwoorden.
At 48 months, there was a statistically significant difference in graft survival in favour of the Rapamune following ciclosporin elimination group compared to the Rapamune with ciclosporin therapy group (including and excluding loss to follow-up).
Na 48 maanden was er een statistisch significant verschil in transplantaatoverleving ten gunste van de
The mean calculated glomerular filtration rate (GFR) at 12, 24, 36, 48 and 60 months was significantly higher for patients receiving Rapamune following ciclosporin elimination than for those in the Rapamune
De gemiddelde, berekende glomerulusfiltratiesnelheid (GFR) was met 12, 24, 36, 48 en 60 maanden significant hoger voor patiënten die Rapamune volgend op ciclosporine eliminatie kregen dan voor degenen die in de Rapamune met ciclosporine therapie groep zaten.
By 60 months, the incidence of non-skin malignancies was significantly higher in the cohort who continued ciclosporin as compared with the cohort who had ciclosporin withdrawn (8.4% vs.
Met 60 maanden kwamen niet-huid maligniteiten significant vaker voor in het cohort dat doorging met ciclosporine in vergelijking met het cohort dat met ciclosporine gestopt was (respectievelijk 8,4% vs.
3.8%, respectively).
3,8%).
The safety and efficacy of conversion from calcineurin inhibitors to Rapamune in maintenance renal transplant patients (6-120 months after transplantation) was assessed in a randomised, multicentre, controlled trial, stratified by calculated GFR at baseline (20-40 mL/ min vs > 40 mL/ min).
De veiligheid en werkzaamheid van de omzetting van calcineurineremmers naar Rapamune in de onderhoudsbehandeling van niertransplantatiepatiënten (6-120 maanden na transplantatie) werd beoordeeld in een gerandomiseerde, multicenter, gecontroleerde trial, gestratificeerd voor de berekende GFR als een uitgangswaarde (20-40 ml/min vs. > 40ml/min).
Subjects were to receive Rapamune (sirolimus target concentrations of 5 to 15 ng/ mL) in combination with a calcineurin inhibitor and corticosteroids or to receive calcineurin-inhibitor-based immunosuppression without Rapamune.
De Rapamunegroep kon
The Rapamune group failed to demonstrate superiority to the control group in terms of the first occurrence of biopsy confirmed acute rejection, graft loss, or death.
29 geen superioriteit aantonen ten opzichte van de controlegroep in termen van het eerste optreden van een door middel van een biopt bevestigde acute afstoting, verlies van het transplantaat of overlijden.
Much of the general pharmacokinetic information was obtained using the oral solution, which is summarised first.
Deze wordt eerst vermeld.
Information directly related to the tablet formulation is summarised specifically in the Oral Tablet section.
Informatie, direct gerelateerd aan de tabletformulering wordt specifiek vermeld in de rubriek tabletten.
Oral solution Following administration of the oral solution, sirolimus is rapidly absorbed, with a time to peak concentration of 1 hour in healthy subjects receiving single doses and 2 hours in patients with stable renal allografts receiving multiple doses.
Drank Na toediening van de drank wordt sirolimus snel geabsorbeerd, met een piekconcentratie na 1 uur bij gezonde individuen die een enkele dosis kregen en na 2 uur bij patiënten met stabiele niertransplantaten die meervoudige doses kregen.
The systemic availability of sirolimus in combination with simultaneously administered ciclosporin (Sandimune) is approximately 14%.
De systemische beschikbaarheid van sirolimus in combinatie met gelijktijdig toegediend ciclosporine (Sandimune) is ongeveer 14%.
Upon repeated administration, the average blood concentration of sirolimus is increased approximately 3-fold.
Na herhaalde toediening stijgt de gemiddelde bloedconcentratie van sirolimus ongeveer 3-voudig.
The terminal half-life in stable renal transplant patients after multiple oral doses was 62  16 h.
De eliminatiehalfwaardetijd in stabiele niertransplantatiepatiënten na meerdere orale doses was 62 ± 16 uur.
The effective half-life, however, is shorter and mean steady-state concentrations were achieved after 5 to 7 days.
De effectieve halfwaardetijd was echter korter en de gemiddelde steady-state concentraties werden bereikt na 5 tot 7 dagen.
Sirolimus trough concentration data in 35 renal transplant patients > 65 years of age were similar to those in the adult population (n = 822) from 18 to 65 years of age.
Sirolimus-dalspiegels bij 35 renale transplantatiepatiënten > 65 jaar waren gelijkwaardig aan die van de volwassen populatie (n=822) in de leeftijd van 18 tot 65 jaar.
There was a large variability for individuals within the age groups.
Er was een grote variatie tussen individuen binnen de leeftijdsgroepen.
These data indicate that younger children might require higher bodyweight-adjusted doses than adolescents and adults to achieve similar target concentrations.
Deze gegevens wijzen erop dat kinderen hogere aan het lichaamsgewicht aangepaste doses nodig zouden kunnen hebben dan 30 adolescenten en volwassenen om vergelijkbare target-concentraties te bereiken.
In mild and moderate hepatically impaired patients (Child-Pugh classification A or B), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 61% and 43%, respectively, and CL/ F was decreased 33% compared to normal healthy subjects.
Bij patiënten met lichte en matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh classificatie A of B) waren de gemiddelde waarden voor de AUC en t½ van sirolimus met respectievelijk 61% en 43% verhoogd en was CL/F verlaagd met 33% vergeleken met normale gezonde individuen.
In severe hepatically impaired patients (Child-Pugh classification C), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 210% and 170% respectively, and CL/ F was decreased by 67% compared to normal healthy subjects.
Bij patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child – Pugh classificatie C) waren de gemiddelde waarden voor Sirolimus AUC en t½ met respectievelijk 210% en 170% verhoogd en was CL/F met 67% verlaagd vergeleken met normale gezonde proefpersonen.
30 Oral Tablet In healthy subjects, the mean extent of bioavailability of sirolimus after single-dose administration of the tablet formulation is about 27% higher relative to the oral solution.
Tablet Bij gezonde vrijwilligers is de gemiddelde biologische beschikbaarheid van de tabletformulering na een enkelvoudige toediening ongeveer 27% hoger dan met de drank.
The mean Cmax was decreased by 35% and mean tmax increased by 82%.
De gemiddelde Cmax was verlaagd met 35% en de gemiddelde tmax was verhoogd met 82%.
The difference in bioavailability was less marked upon steady-state administration to renal transplant recipients, and therapeutic equivalence has been demonstrated in randomised study of 477 patients.
Het verschil in biologische beschikbaarheid was minder duidelijk bij steady-state toediening aan ontvangers van niertransplantaten en therapeutische gelijkwaardigheid is aangetoond in een gerandomiseerde studie met 477 patiënten.
When switching patients between oral solution and tablet formulations, it is recommended to give the same dose and to verify the sirolimus trough concentration 1 to 2 weeks later to assure that it remains within recommended target ranges.
Als patiënten worden overgeschakeld van de drank naar de tabletformulering, wordt aanbevolen om dezelfde dosering te geven en de sirolimus dalspiegel 1 tot 2 weken later te controleren om te verzekeren dat deze binnen de aanbevolen doelconcentraties blijft.
Also when switching between different tablet strengths, verification of trough concentrations is recommended.
Ook wanneer er wordt overgeschakeld tussen verschillende tablet sterktes, is controle van dalconcentraties aanbevolen.
In 24 healthy volunteers receiving Rapamune tablets with a high-fat meal, Cmax, tmax and AUC showed increases of 65%, 32%, and 23%, respectively.
Bij 24 gezonde vrijwilligers die Rapamune kregen bij een vetrijke maaltijd, lieten de Cmax, tmax en AUC verhogingen zien van respectievelijk 65%, 32% en 23%.
To minimise variability, Rapamune tablets should be taken consistently with or without food.
Om variabiliteit te minimaliseren dienen Rapamune tabletten consequent met of zonder voedsel te worden ingenomen.
Grapefruit juice affects CYP3A4-mediated metabolism and must, therefore, be avoided.
Grapefruitsap beïnvloedt CYP3A4 gemedieerd metabolisme en moet daarom worden vermeden.
Sirolimus concentrations, following the administration of Rapamune tablets (5 mg) to healthy subjects as single doses are dose proportional between 5 and 40 mg.
Volgend op de toediening van Rapamune tabletten (5 mg) aan gezonde vrijwilligers als enkele dosis zijn de concentraties sirolimus dosisproportioneel tussen 5 en 40 mg.
Initial Therapy (2 to 3 months post-transplant):
Initiële therapie (2 tot 3 maanden post-transplantatie):
In most patients receiving Rapamune tablets with a loading dose of 6 mg followed by an initial maintenance dose of 2 mg, whole blood sirolimus trough concentrations rapidly achieved steady-state concentrations within the recommended target range (4 to 12 ng/ ml, chromatographic assay).
Bij de meeste patiënten die Rapamune tabletten ontvingen met een oplaaddosis van 6 mg gevolgd door een initiële onderhoudsdosis van 2 mg, bereikten de volbloedconcentraties sirolimus snel de steady-state concentraties binnen de aanbevolen doelconcentraties (4 tot 12 ng/ml, chromatografisch assay).
Sirolimus pharmacokinetic parameters following daily doses of 2 mg Rapamune tablets administered in combination with ciclosporin microemulsion (4 hours prior to Rapamune tablets) and corticosteroids in 13 renal transplant patients, based on data collected at months 1 and 3 after transplantation, were:
De farmacokinetische parameters van sirolimus die volgden uit dagelijkse doses van 2 mg Rapamune, toegediend in combinatie met ciclosporine micro-emulsie (4 uur vóór de Rapamune tabletten) en corticosteroïden bij 13 niertransplantatiepatiënten, gebaseerd op data verzameld 1 en 3 maanden na de transplantatie waren:
Cmin, ss, 7.39  2.18 ng/ ml; Cmax, ss, 15.0  4.9 ng/ ml; tmax, ss, 3.46  2.40 h; AUC, ss, 230  67 ng h/ ml; CL/ F/ WT, 139  63 ml/ h/ kg (parameters calculated from LC-MS/ MS assay results).
Cmin, ss, 7,39 ± 2,18 ng/ml; Cmax, ss, 15,0 ± 4,9 ng/ml; tmax, ss, 3,46 ± 2,40 h; AUCτ, ss, 230 ± 67 ng/h/ml; CL/F/WT, 139 ± 63 ml/h/kg (parameters berekend uit LC/MS/MS assay resultaten).
The corresponding results for the oral solution in the same clinical trial were Cmin, ss 5.40  2.50 ng/ ml, Cmax, ss 14.4  5.3 ng/ ml, tmax, ss 2.12  0.84 h, AUC, ss 194  78 ng h/ ml, CL/ F/ W 173  50 ml/ h/ kg.
De bijbehorende resultaten voor de drank in hetzelfde klinische onderzoek waren Cmin, ss 5,40 ± 2,50 ng/ml, Cmax, ss 14,4 ± 5,3 ng/ml, tmax, ss 2,12 ± 0,84 h, AUCτ, ss 194 ± 78 ng• h/ml, CL/F/WT 173 ± 50 ml/h/kg.
Whole blood trough sirolimus concentrations, as measured by LC/ MS/ MS, were significantly correlated (r2 = 0.85) with AUC , ss.
Concentraties sirolimus in volbloed, zoals gemeten met LC/MS/MS waren significant gecorelleerd (r2 = 0,85) met AUCτ, ss.
Based on monitoring in all patients during the period of concomitant therapy with ciclosporin, mean (10th, 90th percentiles) troughs (expressed as chromatographic assay values) and daily doses were 8.6  3.0 ng/ ml (5.0 to 13 ng/ ml) and 2.1  0.70 mg (1.5 to 2.7 mg), respectively (see section 4.2).
Gebaseerd op monitoring bij alle patiënten gedurende de periode van gelijktijdige therapie met ciclosporine waren de gemiddelde (10de, 90ste percentiel) dalspiegels (uitgedrukt in chromatografische assaywaarden) en dagelijkse doseringen respectievelijk 8,6 ± 3,0 ng/ml (5,0 tot 13 ng/ml) en 2,1 ± 0,70 mg (1,5 tot 2,7 mg) (zie rubriek 4.2).
From month 3 to month 12, following discontinuation of ciclosporin, mean (10th, 90th percentiles) troughs (expressed as chromatographic assay values) and daily doses were 19  4.1 ng/ ml (14 to 24 ng/ mL) and 8.2  4.2 mg (3.6 to 13.6 mg), respectively (see section 4.2).
Van maand 3 tot maand 12, na de discontinuering van ciclosporine, waren de gemiddelde (10de, 90ste percentiel) dalspiegels (uitgedrukt in chromatografische assaywaarden) en dagelijkse doseringen respectievelijk 19 ± 4 ng/ml (14 tot 24 ng/ml) en 8,2 ± 4,2 mg (3,6 tot 13,6 mg) (zie rubriek 4.2).
Therefore, the sirolimus dose was approximately 4-fold higher to account for both the absence of the pharmacokinetic interaction with ciclosporin (2-fold increase) and the augmented immunosuppressive requirement in the absence of ciclosporin (2-fold increase).
Daarom was de dosering sirolimus ongeveer 4 keer zo hoog om te compenseren voor 31 zowel de afwezigheid van de farmacokinetische interactie met ciclosporine (2-voudige verhoging) en de verhoogde eisen aan immunosuppressie in afwezigheid van ciclosporine (2-voudige verhoging).
31 Carcinogenicity studies conducted in mouse and rat showed increased incidences of lymphomas (male and female mouse), hepatocellular adenoma and carcinoma (male mouse) and granulocytic leukaemia (female mouse).
Carcinogeniteitsstudies, bij muizen en ratten lieten een verhoging zien van lymfoom (mannetjes en vrouwtjes), hepatocellulair adenoom en -carcinoom (mannetjes) en granulocytaire leukemie (vrouwtjes.
Lactose monohydrate Macrogol Magnesium stearate Talc.
Lactose monohydraat Macrogol Magnesiumstearaat Talk.
Tablet coating:
Tablet omhulling:
Macrogol Glyceryl monooleate Pharmaceutical glaze Anhydrous calcium sulphate Microcrystalline cellulose Sucrose Titanium dioxide Poloxamer 188  -tocopherol Povidone Carnauba wax:
Macrogol Glyceryl-mono-oleaat Farmaceutische lak Calciumsulfaat anhydraat Microkristallijne cellulose Sucrose Titaniumdioxide Poloxameer 188 α -tocoferol Povidon Carnaubawas:
Red opacode S-1-15095 (shellac glaze ~45% in ethanol, red iron oxide (E172), isopropyl alcohol, n-butyl alcohol, propylene glycol, ammonium hydroxide, simethicone).
Red opacode S-1-15095 (shellac ~45% in ethanol, rood ijzeroxide (E172), isopropylalcohol, n- butylalcohol, propyleenglycol, ammoniumhydroxide, simethicon).
Keep the blister in the outer carton in order to protect from light.
Bewaar de strip in het kartonnen doosje om hem tegen licht te beschermen.
32 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Clear polyvinyl chloride (PVC)/ polyethylene (PE)/ polychlorotrifluoroethylene (Aclar) aluminium blister packages of 30 and 100 tablets.
Heldere polyvinylchloride (PVC) / polyethyleen (PE) / polychlorotrifluoroethyleen (Aclar) aluminium strips van 30 en 100 tabletten.
EU/ 1/ 01/ 171/ 007-8
EU/01/171007-8
2.
Rapamune 2 mg omhulde tabletten.
Each tablet contains 2 mg sirolimus.
Iedere Rapamune tablet bevat 2 mg sirolimus.
Yellow to beige coloured, triangular-shaped coated tablet marked “ RAPAMUNE 2 mg ” on one side.
Geel tot beige gekleurde, driehoekvormige omhulde tablet met de aanduiding “ RAPAMUNE 2 mg” aan één kant.
Use in children and adolescents (< 18 years):
Gebruik bij kinderen en adolescenten (18 jaar):
Following the discontinuation of ciclosporin therapy, a target trough range of 12 to 20 ng/ ml (chromatographic assay) is recommended.
35 Na het beëindigen van behandeling met ciclosporine wordt een doeldalspiegel tussen 12 en 20 ng/ml (chromatografisch assay) aanbevolen.
35 consequently, sirolimus levels will decrease when ciclosporin is discontinued unless the sirolimus dose is increased.
Ciclosporine remt het metabolisme van sirolimus en daardoor zal de sirolimusspiegel dalen wanneer ciclosporine wordt beëindigd, tenzij de dosis sirolimus wordt verhoogd.
The recommended ranges 24-hour trough concentration for sirolimus are based on chromatographic methods.
De aanbevolen 24-uur dalconcentratiewaarden voor sirolimus zijn gebaseerd op chromatografische methoden.
Immunosuppressants may affect response to vaccination.
36 Immunosuppressiva kunnen de respons op vaccinatie beïnvloeden.
36 In hepatically impaired patients, it is recommended that sirolimus whole blood trough levels be closely monitored.
Bij patiënten met leverinsufficiëntie wordt aanbevolen om de dalspiegel van sirolimus regelmatig te bepalen.
Increased susceptibility to infection and the possible development of lymphoma and other malignancies, particularly of the skin, may result from immunosuppression (see section 4.8).
Door immunnosuppressie kan een verhoogde gevoeligheid voor infecties ontstaan en kan er een verhoogd risico zijn op het ontwikkelen van lymfoma’ s en andere maligniteiten, voornamelijk van de huid (zie rubriek 4.8).
As usual for patients with increased risk for skin cancer, exposure to sunlight and UV light should be limited by wearing protective clothing and using a sunscreen with a high protection factor.
37 Zoals gebruikelijk voor patiënten met een verhoogd risico op huidkanker, moet blootstelling aan zonlicht en UV vermeden worden door middel van het dragen van beschermende kleding en het gebruik van zonneproducten met een hoge beschermende factor.
37 Cytomegalovirus (CMV) prophylaxis is recommended for 3 months after transplantation, particularly for patients at increased risk for CMV disease.
Cytomegalovirus (CMV) - profylaxe wordt aanbevolen gedurende 3 maanden na transplantatie, vooral voor patiënten met een verhoogd risico voor CMV-ziekte.
Sirolimus tablets contain sucrose and lactose.
38 Sirolimus tabletten bevatten sucrose en lactose.
Single-dose sirolimus did not affect the pharmacokinetics of ciclosporin (microemulsion) in healthy volunteers when administered simultaneously or 4 hours apart.
Een enkelvoudige dosis Rapamune beïnvloedde de farmacokinetiek van ciclosporine micro-emulsie bij gezonde vrijwilligers niet bij gelijktijdige toediening of met tussenpauzes van 4 uur.