qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Nelfinavir increases terfenadine plasma concentrations; therefore, VIRACEPT must not be administered concurrently with terfenadine because of the potential for serious and/ or life-threatening cardiac arrhythmias.
Andere mogelijke interacties (zie ook rubriek 4.3): nelfinavir verhoogt terfenadine plasmaconcentraties; derhalve dient VIRACEPT niet gelijktijdig te worden toegediend met terfenadine, met het oog op mogelijke ernstige en/of levensbedreigende hartaritmieën.
Because similar interactions are likely with astemizole and cisapride, VIRACEPT must not be administered concurrently with these drugs.
Aangezien met astemizol en cisapride vergelijkbare interacties te verwachten zijn, dient VIRACEPT ook niet gelijktijdig met deze geneesmiddelen toegediend te worden.
Co-administration with VIRACEPT may cause a large increase in the concentration of this benzodiazepine.
Gelijktijdige toediening met VIRACEPT kan een grote verhoging van de concentratie van deze benzodiazepine veroorzaken.
No drug interaction study has been performed for the co-administration of VIRACEPT with benzodiazepines.
Er is geen geneesmiddelinteractieonderzoek met benzodiazepines voor gelijktijdige toediening met Viracept uitgevoerd.
Based on data for other CYP3A4 inhibitors, plasma concentrations of midazolam are expected to be significantly higher when midazolam is given orally.
Gebaseerd op de gegevens voor andere CYP3A4-remmers, wordt verwacht dat de plasmaconcentraties van midazolam significant hoger zijn wanneer midazolam oraal wordt gegeven.
Therefore VIRACEPT should not be co-administered with orally administered midazolam (see section 4.3), whereas caution should be used with co-administration of VIRACEPT and parenteral midazolam.
Daarom dient VIRACEPT niet gelijktijdig te worden toegediend met oraal toegediend midazolam (zie rubriek 4.3), terwijl voorzichtigheid in acht dient te worden genomen bij de gelijktijdige toediening van VIRACEPT en parenteraal midazolam.
Data from concomitant use of parenteral midazolam with other protease inhibitors suggest a possible 3-4 fold increase in midazolam plasma levels.
Gegevens over gelijktijdig gebruik van parenteraal midazolam met andere proteaseremmers suggereren een mogelijke 3- tot 4-voudige verhoging van de midazolamplasmaspiegel.
If VIRACEPT is co-administered with parenteral midazolam, it should be done in an intensive care unit (ICU) or similar setting which ensures close clinical monitoring and appropriate medical management in case of respiratory depression and/ or prolonged sedation.
8 geschikte medische behandeling van ademhalingsdepressie en/of verlengde sedatie gegarandeerd is.
Dosage adjustment for midazolam should be considered, especially if more than a single dose of midazolam is administered.
Aanpassing van de dosis midazolam dient in overweging te worden genomen, vooral wanneer meer dan één enkelvoudige dosis midazolam wordt toegediend.
Similarly, concomitant administration of nelfinavir with any of amiodarone, quinidine, pimozide and ergot derivatives is contraindicated.
Gelijktijdige toediening van nelfinavir met een van de middelen amiodaron, kinidine, pimozide of ergotaminederivaten is eveneens gecontra-indiceerd.
For other compounds that are substrates for CYP3A (e. g., calcium channel blockers including bepridil, immunosuppressants including tacrolimus and ciclosporin, and sildenafil) plasma concentrations may be elevated when co-administered with VIRACEPT; therefore, patients should be monitored for toxicities associated with such medicinal products.
Van andere stoffen, die substraten zijn voor CYP3A (bijv. calciumkanaalblokkeerders, waaronder bepridil, immunosuppressiva, waaronder tacrolimus en ciclosporine en sildenafil), kunnen de plasmaconcentraties verhoogd worden als zij gelijktijdig toegediend worden met VIRACEPT; derhalve dienen patiënten onder controle te blijven in verband met toxische effecten die met zulke geneesmiddelen samenhangen.
Oral contraceptives: administration of nelfinavir 750 mg TID and a combination oral contraceptive which included 0.4 mg of norethindrone and 35 μ g of 17 α -ethinylestradiol for 7 days resulted in a 47% decrease in ethinylestradiol and an 18% decrease in norethindrone plasma AUC.
Orale contraceptiva: toediening van 750 mg nelfinavir driemaal daags en een oraal combinatie-contraceptivum met 0,4 mg norethisteron en 35 μ g 17 α -ethinylestradiol gedurende 7 dagen resulteerde in een afname met 47% van de plasma-AUC van ethinylestradiol en een afname met 18% van de plasma-AUC van norethisteron.
Alternative contraceptive measures should be considered.
Alternatieve contraceptiemaatregelen moeten in overweging genomen worden.
Drug Interactions:
Geneesmiddelinteracties:
Changes in Pharmacokinetic Parameters for Co-administered Drug in the Presence of Nelfinavir Co-administered Drug, Dose
Veranderingen in farmacokinetische parameters voor gelijktijdig toegediende geneesmiddelen in aanwezigheid van nelfinavir.
Nelfinavir Dose
Nelfinavir Dosering
% Change of Co-administered Drug Pharmacokinetic Parameters AUC Cmax Cmin
% Verandering in farmacokinetische parameters voor gelijktijdig toegediende geneesmiddelen
Comment Other Protease Inhibitors (PIs) Ritonavir 500 mg 750 mg TID single dose X 6 doses
Ritonavir 500 mg 750 mg enkele dosering driemaal daags X6 doseringen
Indinavir 800 mg 750 mg TID single dose X 7 days
Indinavir 800 mg 750 mg enkele dosering driemaal daags X 7 days
trough at 8 The safety of hrs combination ↑ 500% indinavir + nelfinavir has not been established.
C trough na 8 uur ↑ 500%
Saquinavir soft gelatin capsule 1200 mg single dose
Saquinavir zachte genatine capsule 1200 mg enkele dosering
750 mg TID X 4 days
750 mg driemaal daags X 4 dagen
Amprenavir
Amprenavir 800 mg tweemaal daags
750 mg TID
750 mg driemaal daags
adjustment for needed for either product
Geen aanpassing van de dosering nodig voor beide producten
Efavirenz 600 mg 750 mg TID QD
Niet-nucleoside Analoge Reverse Transcriptase Remmers (NNRTIs) Efavirenz 600 mg 750 mg QD driemaal daags
No dose adjustment needed
Geen aanpassing van de dosering nodig
Delavirdine 400 mg TID Nevirapine
Delavirdine 400 mg driemaal daags Nevirapine
Safety of combination not established; combination not recommended.
Veiligheid van combinatie niet aangetoond; combinatie niet aanbevolen.
See text
Zie tekst.
Metabolic enzyme inducers Rifabutin 300 mg 750 mg TID QD
geneesmiddel, Dosering Metabolische enzymremmers Rifabutin 300 mg 750 mg QD driemaal daags
Dosage reduction of rifabutin to 150 mg QD is necessary when nelfinavir 750 mt TID or
Verlaging van rifabutine dosering naar 150 mg OD is nodig als nelfinafir 750 mg driemaal daags of 1250 mg tweemaal daags en rifabutin
Rifabutin 150 mg 750 mg TID QD*** HMG-CoA reductatse inhibitors∞
Rifabutin 150 mg 750 mg QD * * * driemaal daags HMG-CoA reductatse remmers∞
1250 mg BID and rifabutin are co- administered.
1250 mg tweemaal daags
See text on HMG-CoA reductase inhibitors.
Zie de tekst over HMG-CoA reductase remmers.
Combination of simvastatin and nelfinavir is
Wanneer
Atorvastatin 1250 mg BID 10 mg QD∞
1250 mg tweemaal daags
When used with nelfinaivr, the lowest possible dose of atorvastatin would be administered.
gebruikt met nelfinavir, wordt de laagste dosering atorvastatine toegediend.
If treatment with HMG-CoA reductase inhibitors is indicated in combination with nelfinavir, pravastatin or fluvastatin is recommended.
Als behandeling met HMG-CoA reductase remmers is geïndiceerd in combinatie met nelfinavir, wordt pravastatine of fluvastatine aanbevolen.
↑ Indicates increase, ↓ indicates decrease, ↔ indicates minimal change (< 10%).
↑ Geeft toename weer, ↓ Geeft afname weer, ↔ geeft minimale verandering weer (< 10%).
Changes in Pharmacokinetic Parameters for Nelfinavir in the Presence of the Co-administered Drug
Veranderingen in farmacokinetische parameters voor nelfinavir in aanwezigheid van het gelijktijkdig toegediende geneesmiddel
Nelfinavir
Nelfinavir Dosering
% Change of Nelfinavir Pharmacokinetic Parameters
% Verandering in farmacokinetische parameters voor Nelfinavir
administered Drug, Dose
geneesmiddel, Dosering Andere Proteaseremmer (PIs)
Other/ Comment
Anders/Opmerking
Other Protease Inhibitor (PIs) Ritonavir
Ritonavir 500 mg
Single dose
Enkele dosering
↑ 156%
Eliminatiehalfwaardetijd ↑ 156%
Ritonavir 100 or 1250 mg BID 200 mg BID (morning
tweemaal daags 750 mg X 3 doses Ritonavir 100 of 1250 mg 200 mg tweemaal dags
AUC of M8 metabolite* ↑ 74%
AUC van M8 metaboliet * ↑ 74%
administration)
tweemaal daags (toediening in de ochtend)
See Sec.
Zie rubriek.
5.2 regarding the formation and further metabolism of M8.
5.2 betreffende het vormen en de verdere metabolisatie van M8.
The clinical relevance of these findings has not been established.
De klinische relevantie van deze bevindingen is niet aangetoond.
Ritonavir 100 or 1250 mg BID 200 mg BID (evening
Ritonavir 100 of 1250 mg 200 mg tweemaal tweemaal daags daags (toediening in de avond)
AUC of M8 metabolite* ↑ 86%
AUC van M8 metaboliet * ↑ 86% Zie rubriek.
Indinavir 800 mg Q8H X 7 days
Indinavir 750 mg enkele 800 mg Q8H X dosering 7 dagen
750 mg single dose
↑
Elimination half live ↑ 22% The safety of the combination has not been established
Eliminatiehalfwaardetijd ↑ 22% De veiligheid van de combinatie is niet aangetoond
Saquinavir 1200 mg TID
Saquinavir 750 mg enkele 1200 mg dosering driemaal daags
Amprenavir 800 mg TID
Amprenavir 750 mg 800 mg driemaal driemaal daags daags
No dosage adjustment for needed for either product
Geen aanpassing van de dosering nodig voor beide producten
Non-nucleoside Analogue Reverse Transcriptase Inhibitors (NNRTIs) Efavirenz 600 mg QD
geneesmiddel, Dosering Niet-nucleoside Analoge Reverse Transcriptase Remmers (NNRTIs) Efavirenz 600 mg QD
No dosage adjustment needed
Geen aanpassing van de dosering nodig
Delavirdine 400 mg TID Nevirapine
Delavirdine
Safety of combination not established; combination not recommended.
niet aanbevolen.
See text
See text
Metabolic enzyme inducers Rifabutin 300 mg QD
Rifabutin 300 mg QD
Dosage reduction of rifabutin to 150 mg QD is necessary when nelfinavir 750 mt TID or
Verlaging van rifabutine dosering naar 150 mg OD is nodig als nelfinafir 750 mg driemaal
Rifabutin 150 mg QD
Rifabutin 150 mg QD Rifabutin 150 mg QD
750 mg TID
750 mg driemaal daags 1250 mg tweemaal daags
1250 mg BID
daags of 1250 mg tweemaal daags en rifabutin gelijktijdig worden toegediend
↑ Indicates increase, ↓ indicates decrease, ↔ indicates minimal change (< 10%)
↑ Geeft toename weer, ↓ Geeft afname weer, ↔ geeft minimale verandering weer (< 10%).
No treatment-related adverse reactions were seen in animal reproductive toxicity studies in rats at doses providing systemic exposure comparable to that observed with the clinical dose.
Er zijn geen aan behandeling gerelateerde bijwerkingen waargenomen tijdens de toxiciteitsonderzoeken betreffende de voortplanting bij ratten met doseringen die een systemische blootstelling opleverden die vergelijkbaar is met die van de klinische dosis.
Clinical experience in pregnant women is limited.
Klinische ervaring met zwangere vrouwen is beperkt.
VIRACEPT should be given during pregnancy only if the expected benefit justifies the possible risk to the foetus.
VIRACEPT mag slechts tijdens de zwangerschap worden gebruikt, indien het verwachte voordeel het mogelijke risico voor de foetus rechtvaardigt.
It is recommended that HIV-infected women must not breast-feed their infants under any circumstances in order to avoid transmission of HIV.
Het wordt aanbevolen dat vrouwen met HIV-infectie hun baby’ s onder geen voorwaarde borstvoeding geven, om zo het overbrengen van HIV te voorkomen.
Studies in lactating rats showed that nelfinavir is excreted in breast milk.
Onderzoek met zogende ratten wijst uit dat nelfinavir uitgescheiden wordt in moedermelk.
There is no data available on nelfinavir excretion into human breast milk.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over nelfinavir- uitscheiding in de moedermelk bij de mens.
Mothers must be instructed to discontinue breast-feeding if they are receiving VIRACEPT.
Moeders moeten worden geïnstrueerd met de borstvoeding te stoppen als zij VIRACEPT krijgen.
10 4.7 Effects on ability to drive and use machines
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en van het vermogen om machines te bedienen
VIRACEPT has no or negligible influence on the ability to drive and use machines.
VIRACEPT heeft geen of verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
The safety of the VIRACEPT 250 mg tablet was studied in controlled clinical trials with over 1300 patients.
De veiligheid van de VIRACEPT 250 mg tablet werd in gecontroleerde klinische onderzoeken met meer dan 1300 patiënten onderzocht.
The majority of patients in these studies received either 750 mg TID either alone or in combination with nucleoside analogues or 1250 mg BID in combination with nucleoside analogues.
De meerderheid van de patiënten in deze onderzoeken kregen ofwel een dosis van 750 mg driemaal daags alleen of in combinatie met nucleoside-analoga, ofwel een dosis van 1250 mg tweemaal daags in combinatie met nucleoside analoga.
The following adverse events with an at least possible relationship to nelfinavir (i.e. adverse reactions) were reported most frequently: diarrhoea, nausea, and rash.
De meest gemelde bijwerkingen met minimaal een mogelijke relatie met nelfinavir, waren: diarree, misselijkheid en uitslag.
Adverse reactions from clinical trials with nelfinavir
Bijwerkingen uit klinische onderzoeken met nelfinavir
Table 3:
De in klinisch onderzoek gevonden bijwerkingen zijn samengevat in Tabel 3.
Incidences of Adverse Reactions and marked laboratory abnormalities from the phase II and phase III studies.
Aantal bijwerkingen en gemarkeerde laboratoriumafwijkingen uit fase II en fase III studies.
(Very common (≥ 10%); common (≥ 1% and < 10%) Body System Frequency of Reaction
(Zeer vaak (≥ 10%); vaak (≥ 1% en < 10%)) Lichaamssysteem Frequentie van reactie
Grades 3 & 4
Mate van ernst 3 & 4
All Grades
Alle maten van ernst
Diarrhoea Nausea, flatulence,
Diarree Misselijkheid, flatulentie,
Skin and subcutaneous tissue disorders Common Investigations
Vaak Onderzoeken
Increased alanine aminotransferase, increased aspartate aminotransferase, neutropenia, blood creatinine phosphokinase increased, neutrophil count decreased
Verhoogde alanine aminotransferase, verhoogde aspartaat aminotransferase, neutropenie, verhoging in bloed creatinine fosfokinase, afname in aantal neutrofielen
A total of approximately 400 patients received nelfinavir in paediatric treatment trials (Studies 524, 556, PACTG 377/725, and PENTA-7) for up to 96 weeks.
Kinderen en neonaten Een totaal van ongeveer 400 patiënten kreeg nelfinavir toegediend in studies voor pediatrische behandeling (studies 524, 556, PATCG 377/725, en PENTA-7) gedurende meer dan 96 weken.
The adverse reaction profile seen during paediatric clinical trials was similar to that for adults.
Het bijwerkingsprofiel dat werd gezien tijdens pedriatische klinische studies was gelijk aan die voor volwassenen.
Diarrhoea was the most commonly reported adverse event in children.
Diarree was de meest gemelde bijwerking bij kinderen.
Neutropenia/leukopenia was the most frequently observed laboratory abnormality.
Neutropenie/leukopenie was de meest waargenomen laboratoriumafwijking.
During these trials less than 13% of patients in total discontinued treatment due to adverse events.
Tijdens deze onderzoeken is bij minder dan 13% van de patiënten de behandeling gestaakt als gevolg van bijwerkingen.
Post-marketing experience with nelfinavir Serious and non-serious adverse reactions from post-marketing spontaneous reports (where nelfinavir was taken as the sole protease inhibitor or in combination with other antiretroviral therapy), not mentioned previously in section 4.8, for which a causal relationship to nelfinavir cannot be excluded, are summarised below.
Post-marketing ervaring met nelfinavir Ernstige en niet-ernstige bijwerkingen uit post-marketing spontane meldingen (als nelfinavir was genomen als enige proteaseremmer of in combinatie met een andere antiretrovirale therapie), niet eerder gemeld in rubriek 4.8, waarvoor een causaal verband met nelfinavir niet uitgesloten kan worden, zijn hieronder samengevat.
As these data come from the spontaneous reporting system, the frequency of the adverse reactions is not confirmed.
Doordat deze informatie afkomstig is uit het systeem voor spontane meldingen, is de frequentie van de bijwerkingen niet bevestigd.
Uncommon (≥ 0.1% - ≤ 1%): hypersensitivity including bronchospasm, pyrexia, pruritus, facial oedema and rash (maculopapular or bullous).
Soms (≥ 0,1% - ≤ 1%): overgevoeligheidsreacties, waaronder bronchospasmen, koorts, pruritus, gezichtsoedeem en uitslag (maculopapulair of bulleus).
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): new onset diabetes mellitus, or exacerbation of existing diabetes mellitus.
Zelden (≥ 0,01% - ≤ 0,1%): nieuwe gevallen van diabetes mellitus of exacerbatie van bestaande diabetes mellitus.
11 Uncommon - rare (≥ 0.01% - ≤ 1%):
Zelden – zeer zelden (≥ 0.01% - ≤ 1%):
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Antiretrovirale combinatietherapie is in verband gebracht met herverdeling van lichaamsvet (lipodystrofie) bij HIV-patiënten, waaronder verlies van subcutaan perifeer en gezichtsvet, toename in het intra-abdominale en viscerale vet, borsthypertrofie en accumulatie van dorsocervicaal vet (buffalo hump).
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): increased spontaneous bleeding in patients with haemophilia.
Zelden (≥ 0,01% - ≤ 0,1%): verhoging van het aantal spontane bloedingen bij hemofiliepatiënten.
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): abdominal distension, Uncommon (≥ 0.1% - ≤ 1%): vomiting, pancreatitis/blood amylase increased.
Zelden (≥ 0,01% - ≤ 0,1%): opgezette buik Soms (≥ 0,1% - ≤ 1%): braken, pancreatitis/verhoogd amylase.
Hepatobiliary disorders:
Lever-en galaandoeningen:
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): hepatitis, abnormal liver enzymes and jaundice when nelfinavir is used in combination with other antiretroviral agents.
Zelden (≥ 0,01% - ≤ 0,1%): hepatitis, abnormale leverenzymen en geelzucht wanneer nelfinavir gelijktijdig met andere antiretrovirale middelen wordt gebruikt.
Skin and subcutaneous tissue disorders:
12 Huid- en onderhuidaandoeningen:
Very rare (≤ 0.01%), including isolated reports:
Zeer zelden (≤ 0,01%), inclusief incidentele meldingen:
Blood creatine phosphokinase increased, myalgia, myositis and rhabdomyolysis have been reported with PIs, particularly in combination with nucleoside analogues.
Zelden (≥ 0,01% - ≤ 0,1%): verhoogde CPK, myalgie, myositis en rhabdomyolyse zijn gemeld met proteaseremmers, vooral in combinatie met nucleoside-analoga.
Additional adverse reactions have been reported in the post-marketing experience and are listed below.
Additionele bijwerkingen die na marketing zijn gemeld, zijn hieronder weergegeven.
As these data come from the spontaneous reporting system, the frequency of the adverse reactions is unknown: hypertriglyceridemia, anaemia, blood lactic acid increased, and pneumonia.
Omdat deze data afkomstig zijn uit het systeem voor spontane meldingen, is de frequentie van bijwerkingen onbekend; hypertriglyceridemie, anemie, verhoging in bloedlactose en pneumonie.
The frequency of this is unknown (see section 4.4).
Antiretrovirale combinatietherapie is in verband gebracht met metabole afwijkingen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insulineresistentie en hyperglykemie, hyperlactatemie (zie rubriek 4.4).
The frequency of this is unknown (see section 4.4).
Bij met HIV geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties voordoen (zie rubriek 4.4).
Human experience of acute overdose with VIRACEPT is limited.
De ervaring met acute overdosering bij de mens met VIRACEPT is beperkt.
There is no specific antidote for overdose with nelfinavir.
Er is geen specifiek antidotum voor een overdosering met nelfinavir.
If indicated, elimination of unabsorbed nelfinavir should be achieved by emesis or gastric lavage.
Indien aangewezen, moet door middel van braken of maagspoelen het nog niet geabsorbeerde nelfinavir worden geëlimineerd.
Administration of activated charcoal may also be used to aid removal of unabsorbed nelfinavir.
Toediening van geactiveerd kool kan ook worden gebruikt om te helpen bij het verwijderen van het nog niet geabsorbeerde nelfinavir.
Since nelfinavir is highly protein bound, dialysis is unlikely to significantly remove it from blood.
Aangezien nelfinavir zeer sterk aan proteïnen gebonden is, zal dialyse het waarschijnlijk niet in aanzienlijke mate uit het bloed verwijderen.
Overdoses of nelfinavir could theoretically be associated with prolongation of the QT-interval of the ECG (see also section 5.3).
Overdosering van nelfinavir kan theoretisch in verband gebracht worden met verlenging van het QT-interval van het ECG (zie rubriek 5.3).
Monitoring of overdosed patients is warranted.
Daarom is controle, bij patiënten die overgedoseerd zijn, gerechtvaardigd.
Pharmacotherapeutic group:direct acting antivirals, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: direct werkend antiviraal middel, ATC-code:
12 Mechanism of action:
Werkingsmechanisme:
HIV protease is an enzyme required for the proteolytic cleavage of the viral polyprotein precursors to the individual proteins found in infectious HIV.
HIV-protease is een enzym dat noodzakelijk is bij de proteolytische splitsing van de virale voorloperpolyproteïnen, tot de afzonderlijke eiwitten die gevonden worden bij het infectieuze HIV.
The cleavage of these viral polyproteins is essential for the maturation of infectious virus.
De splitsing van deze virale polyproteïnen is van essentieel belang voor de ontwikkeling van het infectieuze virus.
Nelfinavir reversibly binds to the active site of HIV protease and prevents cleavage of the polyproteins resulting in the formation of immature non-infectious viral particles.
Nelfinavir bindt reversibel aan de actieve zijde van het HIV-protease en voorkomt de splitsing van de polyproteïnen, wat resulteert in de vorming van onrijpe niet-infectieuze virale partikels.
Antiviral activity in vitro: the antiviral activity of nelfinavir in vitro has been demonstrated in both HIV acute and chronic infections in lymphoblastoid cell lines, peripheral blood lymphocytes and monocytes/macrophages.
Antivirale activiteit in vitro: de antivirale activiteit van nelfinavir in vitro is zowel bij acute als bij chronische HIV-infecties aangetoond in lymfoblastoïde cellijnen, perifere bloedlymfocyten en monocyten/macrofagen.
Nelfinavir was found to be active against a broad range of laboratory strains and clinical isolates of HIV-1 and the HIV-2 strain ROD.
Nelfinavir is werkzaam bevonden tegen een breed spectrum van laboratoriumstammen en klinische isolaten van de HIV-1 en de HIV-2-stam ROD.
The EC95 (95% effective concentration) of nelfinavir ranged from 7 to 111 nM (mean of 58 nM).
De EC95 (95% effectieve concentratie) van nelfinavir was tussen 7 en 111 nM (gemiddelde waarde 58 nM).
Nelfinavir demonstrated additive to synergistic effects against HIV in combination with reverse transcriptase inhibitors zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), didanosine (ddI), zalcitabine (ddC) and stavudine (d4T) without enhanced cytotoxicity.
13 combinatie met de reverse transcriptaseremmers zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), didanosine (ddI), zalcitabine (ddC) en stavudine (d4T) zonder verhoogde cytotoxiciteit.
Drug Resistance:
Geneesmiddelresistentie:
HIV isolates with reduced susceptibility to nelfinavir have been selected in vitro.
HIV-isolaten met verminderde gevoeligheid voor nelfinavir zijn in vitro geselecteerd.
HIV isolates from selected patients treated with nelfinavir alone or in combination with reverse transcriptase inhibitors were monitored for phenotypic (n=19) and genotypic (n=195, 157 of which were assessable) changes in clinical trials over a period of 2 to 82 weeks.
HIV isolaten uit geselecteerde patiënten die behandeld werden met nelfinavir alleen of in combinatie met reverse transcriptaseremmers werden over een periode van 2 tot 82 weken in klinische onderzoeken gecontroleerd op fenotypische (n=19) en genotypische (n=195, waarvan 157 te beoordelen) veranderingen.
One or more viral protease mutations at amino acid positions 30, 35, 36, 46, 71, 77 and 88 were detected in > 10% of patients with assessable isolates.
Bij > 10% van de patiënten met te beoordelen isolaten werden één of meer virale protease mutaties op aminozuurposities 30,35,36,46,71,77 en 88 waargenomen.
Of 19 patients for whom both phenotypic and genotypic analyses were performed on clinical isolates, 9 patients isolates showed reduced susceptibility (5- to 93-fold) to nelfinavir in vitro.
Van 19 patiënten voor wie op klinische isolaten zowel de fenotypische als genotypische analyse uitgevoerd werd, vertoonden 9 patiëntenisolaten in vitro verminderde gevoeligheid (5- tot 93-voudige) voor nelfinavir.
Isolates from all 9 patients possessed one or more mutations in the viral protease gene.
Isolaten van alle 9 patiënten hadden één of meer mutaties in het virale proteasegen.
Amino acid position 30 appeared to be the most frequent mutation site.
Aminozuurpositie 30 bleek de meest voorkomende mutatieplaats te zijn.
The overall incidence of the D30N mutation in the viral protease of assessable isolates (n=157) from patients receiving nelfinavir monotherapy or nelfinavir in combination with zidovudine and lamivudine or stavudine was 54.8%.
De totale incidentie van de D30N mutatie in het virale protease van te beoordelen isolaten (n=157) afkomstig van patiënten die nelfinavir monotherapie of nelfinavir in combinatie met zidovudine en lamivudine of stavudine kregen, was 54,8%.
The overall incidence of other mutations associated with primary PI resistance was 9.6% for the L90M substitution where as substitutions at 48, 82 and 84 were not observed.
De totale incidentie van andere mutaties geassocieerd met primaire proteaseremmer resistentie was 9,6% voor de L90M substitutie, terwijl substituties op 48, 82 en 84 niet werden waargenomen.
Cross resistance:
Kruisresistentie:
Conversely, following ritonavir therapy, 6 of 7 clinical isolates with decreased ritonavir susceptibility (8- to 113-fold) in vitro compared to baseline also exhibited decreased susceptibility to nelfinavir in vitro (5- to 40 fold).
HIV-isolaten verkregen van 5 patiënten tijdens behandeling met nelfinavir vertoonden een 5- tot 93-voudige vermindering in nelfinavir gevoeligheid in vitro wanneer dit vergeleken werd met bijbehorende baseline isolaten maar vertoonde geen overeenkomstige vermindering in gevoeligheid voor indinavir, ritonavir, saquinavir of amprenavir in vitro.Volgend op ritonavirbehandeling, daarentegen, vertoonden 6 van de 7 klinische isolaten met verminderde ritonavir gevoeligheid (8- tot 113- voudig) in vitro ook een verminderde in vitro gevoeligheid voor nelfinavir (5- tot 40-voudig) in vergelijking met baseline.
An HIV isolate obtained from a patient receiving saquinavir therapy showed decreased susceptibility to saquinavir (7- fold) but did not demonstrate a concordant decrease in susceptibility to nelfinavir.
Een HIV-isolaat verkregen van een patiënt die saquinavir therapie kreeg, vertoonde verminderde gevoeligheid voor saquinavir (7-voudig) maar vertoonde geen overeenkomstige vermindering in gevoeligheid voor nelfinavir.
Cross-resistance between nelfinavir and reverse transcriptase inhibitors is unlikely because different enzyme targets are involved.
Kruisresistentie tussen nelfinavir en reverse transcriptaseremmers is onwaarschijnlijk omdat verschillende enzymtargets betrokken zijn.
Clinical isolates (n=5) with decreased susceptibility to zidovudine, lamivudine, or nevirapine remain fully susceptible to nelfinavir in vitro.
Klinische isolaten (n=5) met verminderde gevoeligheid voor zidovudine, lamivudine of nevirapine blijven in vitro volledig gevoelig voor nelfinavir.
Clinical pharmacodynamic data: treatment with nelfinavir alone or in combination with other antiretroviral agents has been documented to reduce viral load and increase CD4 cell counts in HIV-1 seropositive patients.
Klinische farmacodynamische gegevens: het is gedocumenteerd dat behandeling met nelfinavir alleen of in combinatie met andere antiretrovirale middelen de “ viral load” vermindert en het aantal CD4- cellen verhoogt bij HIV-1 seropositieve patiënten.
Decreases in HIV RNA observed with nelfinavir monotherapy were less pronounced and of shorter duration.
Een daling van HIV-RNA was minder uitgesproken en van kortere duur bij nelfinavir monotherapie.
The effects of nelfinavir (alone or combined with other antiretroviral agents) on biological markers of disease activity, CD4 cell count and viral RNA, were evaluated in several studies involving HIV-1 infected patients.
De effecten van nelfinavir (alleen of gecombineerd met andere antiretrovirale middelen) op biologische “ markers” van de ziekteactiviteit, het aantal CD4- cellen en het virale RNA, werden geëvalueerd in verscheidene onderzoeken met HIV-1 geïnfecteerde patiënten.
The efficacy of the BID regimen has been evaluated versus the TID regimen with VIRACEPT 250 mg tablets primarily in patients naïve to PIs.
De effectiviteit van de tweemaal daagse therapie versus de driemaal daagse therapie met VIRACEPT 250 mg tabletten is voornamelijk in patiënten die naïef waren voor proteaseremmers onderzocht.
A randomised open-label study compared the HIV RNA suppression of nelfinavir 1250 mg BID versus nelfinavir 750 mg TID in PI naïve patients also receiving stavudine (30-40 mg BID) and lamivudine (150 mg BID).
In een gerandomiseerde open-label studie bij patiënten die naïef waren voor proteaseremmers en die ook stavudine (30-40 mg tweemaal daags) en lamivudine (150 mg tweemaal daags) kregen, werd de HIV RNA suppressie bereikt met nelfinavir 1250 mg tweemaal daags vergeleken met de HIV RNA suppressie bereikt met nelfinavir 750 mg driemaal daags.
13 Proportion of patients with HIV RNA below LOQ (sensitive and ultrasensitive assays) at Week 48 Assay
14 Gedeelte van de patiënten die een HIV RNA beneden de grens van kwantificatie (gevoelige en ultragevoelige assays) hadden in week 48 Assay
Analysis Observed data
Analyse
Viracept BID (%) 135/164 (82%)
Viracept tweemaal daags (%)
Viracept TID (%) 146/169 (86%)
Viracept driemaal daags (%)
95% CI (-12, +4)
95% BHI
Sensitive
Gevoelig
LOCF ITT (NC = F) Observed data
LOCF ITT (NC = F) Waargenomen data
Ultrasensitive LOCF= Last observation
Ultragevoelig
ITT = Intention to Treat NC = F: non-completers = failures
LOCF= Last observation carried forward ITT = Intention to Treat NC = F: non-completers = failures
The BID regimen produced statistically significantly higher peak nelfinavir plasma levels versus the TID regimen.
Het tweemaal daagse schema leverde statistisch significante hogere piekplasmaspiegels in vergelijking met het driemaal daagse schema.
Small, non-statistically significant differences were observed in other pharmacokinetic parameters with no trend favouring one regimen over the other.
In andere farmacokinetische parameters werden kleine niet- statistisch significante verschillen waargenomen maar er was geen trend die een voorkeur voor één van beide schema’ s aangaf.
Although study 542 showed no statistically significant differences between the two regimens in efficacy in a predominantly antiretroviral naïve patient population, the significance of these findings for antiretroviral experienced patients is unknown.
Hoewel bij een voornamelijk antiretrovirale naïeve patiëntenpopulatie in studie 542 geen statistisch significante verschillen in de werkzaamheid tussen de beide schema’ s werden waargenomen, is de significantie van deze bevindingen voor patiënten die eerder antiretrovirale middelen hebben gebruikt, onbekend.
In a study of 297 HIV-1 seropositive patients receiving zidovudine and lamivudine plus nelfinavir (2 different doses) or zidovudine and lamivudine alone, the mean baseline CD4 cell count was 288 cells/mm3 and the mean baseline plasma HIV RNA was 5.21 log10 copies/ml (160,394 copies/ml).
In een onderzoek met 297 HIV-1 seropositieve patiënten, die zidovudine en lamivudine plus nelfinavir (in 2 verschillende doses) of alleen zidovudine en lamivudine kregen, was het gemiddelde aantal CD4-cellen bij aanvang van de studie 288 cellen/mm3 en het gemiddelde plasma HIV-RNA was bij aanvang van de studie 5,21 log10 kopieën/ml (160.394 kopieën/ml).
The mean decrease in plasma HIV RNA using a PCR assay (< 400 copies/ml) at 24 weeks was 2.33 log10 in patients receiving combination therapy with nelfinavir 750 mg TID, compared to 1.34 log10 in patients receiving zidovudine and lamivudine alone.
Na 24 weken was de gemiddelde daling in het plasma HIV-RNA, bij gebruik van de PCR-test (< 400 kopieën/ml) 2,33 log10 bij de patiënten, die de combinatietherapie met nelfinavir 750 mg driemaal daags kregen, vergeleken met 1,34 log10 bij patiënten, die alleen zidovudine en lamivudine kregen.
At 24 weeks, the percentage of patients whose plasma HIV RNA levels had decreased to below the limit of detection of the assay (< 400 copies/ml) were 81% and 8% for the groups treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine or zidovudine and lamivudine, respectively.
Na 24 weken waren de percentages van de patiënten, bij wie de plasma HIV-RNA spiegels waren gedaald tot onder de detectiegrens van de test (< 400 kopieën/ml), respectievelijk 81% en 8% voor de groepen, behandeld met nelfinavir 750 mg driemaal daags plus zidovudine en lamivudine of alleen zidovudine en lamivudine.
Mean CD4 cell counts at 24 weeks were increased by 150 and 95 cells/mm3 for the groups treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine or zidovudine and lamivudine, respectively.
De gemiddelde aantallen CD4-cellen waren na 24 weken respectievelijk met 150 en 95 cellen/mm3 toegenomen bij de groepen, behandeld met nelfinavir 750 mg driemaal daags plus zidovudine en lamivudine of alleen zidovudine en lamivudine.
At 48 weeks, approximately 75% of the patients treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine remained below the level of detection of the assay (< 400 copies/ml); mean increase in CD4 cell counts was 198 cells/mm3 at 48 weeks in this group.
Na 48 weken bleven ongeveer 75% van de patiënten, behandeld met nelfinavir 750 mg driemaal daags plus zidovudine en lamivudine, onder de detectiegrens van de test (< 400 kopieën/ml); bij deze groep was de gemiddelde toename van het aantal CD4-cellen na 48 weken 198 cellen/mm3.
No important differences in safety or tolerability were observed between the BID and TID dosing groups, with the same proportion of patients in each arm experiencing adverse events of any intensity, irrespective of relationship to trial medication.
Hetzelfde gedeelte van de patiënten in iedere arm ondervond bijwerkingen van om het even welke intensiteit en ongeacht de relatie tot de studiemedicatie.
Plasma levels of certain HIV-1 protease inhibitors, which are metabolised predominantly by CYP3A4, can be increased by the co-administration of low-dose ritonavir, which is an inhibitor of this metabolism.
De plasmaspiegels van bepaalde HIV-1 proteaseremmers die voornamelijk door CYP3A4 gemetaboliseerd worden, kunnen verhoogd worden door gelijktijdig gebruik van een lage dosis ritonavir, welke dit metabolisme inhibeert.
Treatment paradigms for several protease inhibitors, which are subject to this interaction, require the co-administration of low-dose ritonavir (‘boosting’) in order to enhance plasma levels and optimise antiviral efficacy.
Voor verschillende proteaseremmers, waarop deze interactie van toepassing is, vereisen de behandelschema’ s gelijktijdige inname van een lage dosis ritonavir (‘ boosting’) om de plasmaspiegels te verhogen en het antivirale effect te optimaliseren.
Plasma levels of nelfinavir, which is metabolised predominantly by CYP2C19 and only partially by CYP3A4, are not greatly increased by co-administration with ritonavir, and therefore co-administration of nelfinavir with low-dose ritonavir does not appear to be beneficial.
Daarom lijkt gelijktijdige inname van nelfinavir met een lage dosis ritonavir geen voordeel op te leveren.
Two studies have compared the safety and efficacy of nelfinavir (unboosted) with ritonavir- boosted protease inhibitors, each in combination with other antiretroviral agents.
Twee studies vergeleken de veiligheid en effectiviteit van nelfinavir (ongeboost) met ritonavir gebooste proteaseremmers, elk in combinatie met andere antiretrovirale middelen.
Study M98-863 is a randomised, double blind trial of 653 antiretroviral-naïve patients investigating lopinavir/ritonavir (400/100 mg BID n=326) compared to nelfinavir (750 mg TID n=327), each in combination with lamivudine (150 mg twice daily) and stavudine (40 mg twice daily).
Studie M98-863 is een gerandomiseerde, dubbel blinde studie met 653 antiretroviraal-naïve patiënten met als doel het vergelijken van lopinavir/ritonavir (400/100 mg tweemaal daags, n=326) met nelfinavir (750 mg driemaal daags, n=327), elk in combinatie met lamivudine (150 mg tweemaal
Median baseline HIV-1 RNA was 4.98 log10 copies/ml and 5.01 log10 copies/ml in the nelfinavir and lopinavir/ritonavir treatment groups respectively.
De mediane baselinewaarde van het HIV-1 RNA bedroeg 4,98 log10 kopieën/ml en 5,01 log10 kopieën/ml in respectievelijk de met nelfinavir en lopinavir/ritonavir behandelde groepen.
Median baseline CD4+ cell count was 232 cells/mm3 in both groups.
De mediane baselinewaarde van de hoeveelheid CD4-cellen bedroeg 232 cellen/mm3 in beide groepen.
At week 48, 63% nelfinavir and 75% lopinavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 400 copies/ml, whereas 52% nelfinavir and 67% lopinavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 50 copies/ml (intent-to-treat, missing = failure).
In week 48 had 63% van de met nelfinavir behandelde patiënten en 75% van de met lopinavir/ritonavir behandelde patiënten een HIV-1 RNA < 400 kopieën/ml, terwijl 52% van de met nelfinavir behandelde patiënten en 67% van de met lopinavir/ritonavir behandelde patiënten een HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml hadden (intent-to-treat, missen = falen).
The mean increase from baseline in CD4+ cell count at week 48 was 195 cells/mm3 and 207 cells/mm3 in the nelfinavir and lopinavir/ritonavir groups
In week 48 bedroeg de gemiddelde toename van de hoeveelheid CD4-cellen vanaf baseline 195 cellen/mm3 en 207 cellen/mm3 bij respectievelijk de nelfinavir en lopinavir/ritonavir groepen.
Through 48 weeks of therapy, a statistically significantly higher proportion of patients in the lopinavir/ritonavir arm had HIV-1 RNA < 50 copies/ml compared to the nelfinavir arm.
Na 48 weken behandelen had een statistisch significant groter deel van de patiënten in de lopinavir/ritonavir arm een HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml vergeleken met de nelfinavir arm.
Study APV30002 is a randomised, open-label trial of 649 antiretroviral treatment naïve patients with advanced HIV-disease, investigating fosamprenavir/ritonavir (1400 mg/200 mg QD n=322) compared to nelfinavir (1250 mg BID n=327), each in combination with lamivudine (150 mg twice daily) and abacavir (300 mg twice daily).
Studie APV3002 is een gerandomiseerde, open-label studie met 649 antiretrovirale behandeling-naïve patiënten met een vergevorderd ziektebeeld, met als doel het vergelijken van fosamprenavir/ritonavir (1400 mg/200 mg eenmaal daags, n=322) met nelfinavir (1250 mg tweemaal daags, n=327), elk in combinatie met lamivudine (150 mg tweemaal daags) en abacavir (300 mg tweemaal daags).
Median baseline HIV-1 RNA was 4.8 log10 copies/ml in both treatment groups.
De mediane baselinewaarde van het HIV-1 RNA bedroeg 4,8 log10 kopieën/ml in beide behandelgroepen.
Median baseline CD4+ cell counts were 177 and 166 x106 cells/l for the nelfinavir and fosamprenavir/ritonavir groups respectively.
De mediane baselinewaarden van CD4-cellen bedroeg 177 x106 en 166 x106 cellen/l voor respectievelijk de nelfinavir en fosamprenavir/ritonavir groepen.
At week 48, non-inferiority was shown with 68% of patients in the group treated with nelfinavir and 69% patients treated with fosamprenavir/ritonavir having plasma HIV-1 RNA < 400 copies/ml whereas 53% in the nelfinavir and 55% in the fosamprenavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 50 copies/ml (intent-to-treat, rebound/discontinuation = failure).
In week 48 werd non-inferioriteit aangetoond bij 68% van de met nelfinavir behandelde patiënten en 69% van de met fosamprenavir/ritonavir behandelde patiënten, die een plasma HIV-1 RNA < 400 kopieën/ml hadden, terwijl 53% van de met nelfinavir behandelde patiënten en 55% van de fosamprenavir/ritonavir behandelde patiënten een HIV-1 RNA < 50 kopieën/ml had (intent-to-treat, terugval/onderbreking = falen).
The median increase from baseline in CD4+ cell count over 48 weeks was 207 cells/mm3 and 203 cells/mm3 in the nelfinavir and fosamprenavir/ritonavir groups respectively.
De mediane toename vanaf de baselinewaarde in het aantal CD4-cellen na 48 weken bedroeg 207 cellen/mm3 en 203 cellen/mm3 in respectievelijk de neflinavir en fosamprenavir/ritonavir groepen.
The virological failure was greater in the nelfinavir group (17%) than in the fosamprenavir/ritonavir group (7%).
Het virologisch falen was groter in de nelfinavir groep (17%) dan in de fosamprenavir/ritonavir groep (7%).
Treatment emergent NRTI resistance was significantly less frequent with fosamprenavir/ritonavir compared to nelfinavir (13% versus 57%; p < 0.001).
NRTI resistentie voortkomend uit de behandeling trad significant minder frequent op met fosamprenavir/ritonavir dan met nelfinavir (13% versus 57%; p < 0,001).
The pharmacokinetic properties of nelfinavir have been evaluated in healthy volunteers and HIV-infected patients.
De farmacokinetische gegevens van nelfinavir zijn bij gezonde vrijwilligers en patiënten met HIV-infectie onderzocht.
No substantial differences have been observed between healthy volunteers and HIV-infected patients.
Er zijn geen wezenlijke verschillen tussen gezonde vrijwilligers en patiënten met HIV-infectie waargenomen.
Absorption: after single or multiple oral doses of 500 to 750 mg (two to three 250 mg tablets) with food, peak nelfinavir plasma concentrations were typically achieved in 2 to 4 hours.
Absorptie: na enkelvoudige of meervoudige orale doseringen van 500 tot 750 mg (twee tot drie tabletten van 250 mg) met voedsel werden de piekplasmasconcentraties van nelfinavir over het algemeen in 2 tot 4 uur bereikt.
After multiple dosing with 750 mg every 8 hours for 28 days (steady-state), peak plasma concentrations (Cmax) averaged 3-4 µg/ml and plasma concentrations prior to the next dose (trough) were 1-3 µg/ml.
Na meervoudige doseringen van 750 mg elke 8 uur gedurende 28 dagen (steady-state) waren piekplasmaconcentraties (Cmax) gemiddeld 3-4 µg/ml en de plasmaconcentraties voorafgaand aan de volgende dosis (dalspiegel) 1-3 µg/ml.
A greater than dose-proportional increase in nelfinavir plasma concentrations was observed after single doses; however, this was not observed after multiple dosing.
Er werd in verhouding tot de dosering een grotere toename van nelfinavirplasmaconcentraties waargenomen na enkelvoudige doseringen; dit werd echter niet waargenomen na meervoudige doseringen.
A pharmacokinetic study in HIV-positive patients compared multiple doses of 1250 mg twice daily (BID) with multiple doses of 750 mg three times daily (TID) for 28 days.
In een farmacokinetische studie bij HIV-positieve patiënten werden meervoudige doses van 1250 mg tweemaal daags vergeleken met meervoudige doses van 750 mg driemaal daags gedurende 28 dagen.
Patients receiving VIR ACEPT BID (n=10) achieved nelfinavir Cmax of 4.0 ± 0.8 µg/ml and morning and evening trough concentrations of 2.2 ± 1.3 µg/ml and 0.7 ± 0.4 µg/ml, respectively.
Patiënten die VIRACEPT tweemaal daags kregen (n=10) bereikten een Cmax-waarde voor nelfinavir van 4,0 ± 0,8 μ g/ml en dalconcentraties in de morgen en avond van respectievelijk 2,2 ± 1,3 μ g/ml en 0,7 ± 0,4 μ g/ml.
Patients receiving VIRACEPT TID (n=11) achieved nelfinavir peak plasma concentrations (Cmax) of 3.0 ± 1.6 µg/ml and morning and evening trough concentrations of 1.4 ± 0.6 µg/ml and 1.0 ± 0.5 µg/ml, respectively.
Patiënten die VIRACEPT driemaal daags kregen (n=11) bereikten een piekplasmaspiegel (Cmax) van 3,0 ± 1,6 μ g/ml en dalconcentraties in de morgen en avond van respectievelijk 1,4 ± 0,6 μ g/ml en 1,0 ± 0,5 μ g/ml.
The difference between morning and afternoon or evening trough concentrations for the TID and BID regimens was also observed in healthy volunteers who were dosed at precise 8- or 12-hour intervals.
Het verschil tussen dalconcentraties in de morgen en de middag of avond voor de driemaal daagse en tweemaal daagse doseringen werd ook waargenomen bij gezonde vrijwilligers die doses kregen met tussenpozen van precies 8 of 12 uur.
The pharmacokinetics of nelfinavir are similar during BID and TID administration.
De farmacokinetiek van nelfinavir is vergelijkbaar bij twee- of driemaal daagse toediening.
In patients, the nelfinavir AUC0-24 with 1250 mg BID administration was 52.8 ± 15.7 µg⋅h/ml (n=10) and with 750 mg TID administration was 43.6 ± 17.8 µg⋅h/ml (n=11).
De nelfinavir AUC0-24 was 52,8 ± 15,7 μ g·h/ml (n=10) bij patiënten met 1250 mg tweemaal daagse
Trough drug exposures remain at least twenty fold greater than the mean IC95 throughout the dosing interval for both regimens.
De dalspiegels blijven tenminste twintigmaal groter dan de gemiddelde IC95 over het gehele doseringsinterval voor beide schema’ s.
The clinical relevance of relating in vitro measures to drug potency and clinical outcome has not been established.
De klinische relevantie om in vitro metingen van geneesmiddelpotentie te relateren aan klinisch uitkomst is niet vastgesteld.
A greater than dose-proportional increase in nelfinavir plasma concentrations was observed after single doses; however, this was not observed after multiple dosing.
Dit werd echter niet waargenomen na meervoudige doseringen.
The absolute bioavailability of VIRACEPT has not been determined.
De absolute biologische beschikbaarheid van VIRACEPT is niet vastgesteld.
Effect of food on gastrointestinal absorption: maximum plasma concentrations and area under the plasma concentration-time curve were consistently 2 to 3-fold higher under fed conditions compared to fasting.
Effect van voedsel op de gastro-intestinale absorptie: maximale plasmaconcentraties en oppervlakte onder de plasmaconcentratie-tijd curve waren steeds 2 tot 3 keer hoger na voedselopname vergeleken met een nuchtere toestand.
The increased plasma concentrations with food were independent of fat content of the meals.
De toegenomen plasmaconcentraties in combinatie met voedsel waren onafhankelijk van de hoeveelheid vet in de maaltijden.
The effect of meal content on nelfinavir exposure was investigated in a study using the 250 mg film-coated tablets formulation.
Het effect van de inhoud van de maaltijd op de nelfinavirblootstelling werd onderzocht in een studie waarin de 250 mg filmomhulde tabletten formulering werd gebruikt.
Steady state nelfinavir AUC and Cmax were respectively 15% and 20% higher when doses followed a 800 kcal/50% fat meal compared to those following a light meal
Steady state nelfinavir AUC en Cmax waren respectievelijk slechts 15 en 20% hoger wanneer doses werden genomen volgend op een 800 kcal/50% vette maaltijd of volgend op een lichte maaltijd (350 kcal/33% vet).
15 (350 kcal/33% fat), suggesting that meal content has less effect on nelfinavir exposures during multiple dosing than would be anticipated based on data from single dose studies.
Dit suggereert dat de inhoud van de maaltijd minder effect op de nelfinavir-blootstellingen heeft tijdens meervoudige doseringen dan verwacht zou worden op basis van gegevens uit studies met enkelvoudige doseringen.
Distribution: in both animals and humans, the estimated volumes of distribution (2-7 l/kg) exceeded total body water, suggesting extensive penetration of nelfinavir into tissues.
Distributie: zowel bij dieren als bij de mens waren de geschatte verdelingsvolumes (2-7 l/kg) groter dan totale hoeveelheid lichaamsvocht, wat suggereert dat nelfinavir uitgebreid doordringt in weefsels.