qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
EU/ 1/ 08/ 470/ 014 EU/ 1/ 08/ 470/ 015 EU/ 1/ 08/ 470/ 016
EU/1/08/470/014 EU/1/08/470/015 EU/1/08/470/016
15 mg/ ml 15 mg/ ml 10 mg/ ml
15 mg/ml 15 mg/ml 10 mg/ml
Syrup Syrup Solution for infusion
Stroop Stroop Oplossing voor infusie
Oral use Oral use Intravenous use
Oraal gebruik Oraal gebruik Intraveneus gebruik
Bottle (glass or PET) Bottle (glass or PET) Vial (glass)
Fles (glas of PET) Fles (glas of PET) Injectieflacon (glas)
1 bottle 1 bottle 1 vial
1 fles 1 fles 1 injectieflacon
Vimpat 50 mg film-coated tablets
Vimpat 50 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 50 mg lacosamide.
Elke filmomhulde tablet bevat 50 mg lacosamide.
Each film-coated tablet contains 0.17 mg soya-lecithin.
Elke filmomhulde tablet bevat 0,17 mg sojalecithine.
Film-coated tablet Pinkish, oval film-coated tablet debossed with ‘ SP’ on one side and ‘ 50’ on the other side.
Filmomhulde tablet Lichtroze, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 50’.
Vimpat is indicated as adjunctive therapy in the treatment of partial-onset seizures with or without secondary generalisation in patients with epilepsy aged 16 years and older.
Vimpat is geïndiceerd als adjuvante therapie voor de behandeling van partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie, bij patiënten van 16 jaar en ouder met epilepsie.
Vimpat must be taken twice a day.
Vimpat moet tweemaal daags worden ingenomen.
The recommended starting dose is 50 mg twice a day which should be increased to an initial therapeutic dose of 100 mg twice a day after one week.
De aanbevolen aanvangsdosis is tweemaal daags 50 mg, die na een week verhoogd dient te worden tot een therapeutische aanvangdosis van tweemaal daags 100 mg.
Depending on response and tolerability, the maintenance dose can be further increased by 50 mg twice a day every week, to a maximum recommended daily dose of 400 mg (200 mg twice a day).
Afhankelijk van de respons en tolerantie kan de onderhoudsdosis elke week verder worden verhoogd met tweemaal daags 50 mg tot een maximale aanbevolen dagelijkse dosis van 400 mg (tweemaal daags 200 mg).
Vimpat may be taken with or without food.
Vimpat kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
In accordance with current clinical practice, if Vimpat has to be discontinued, it is recommended this be done gradually (e. g. taper the daily dose by 200 mg/ week).
In overeenstemming met de huidige klinische praktijk wordt aanbevolen dat, wanneer met het gebruik van Vimpat moet worden gestopt, dit geleidelijk plaatsvindt (bijv. afbouwen van de dagelijkse dosis met 200 mg per week).
Use in patients with renal impairment No dose adjustment is necessary in mildly and moderately renally impaired patients (CLCR > 30 ml/ min).
Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (CLCR > 30 ml/min) is geen aanpassing van de dosis nodig.
A maximum dose of 250 mg/ day is recommended for patients with severe renal impairment (CLCR ≤ 30 ml/ min) and in patients with endstage renal disease.
Voor patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis (CLCR ≤ 30 ml/min) en voor patiënten met een nieraandoening in het eindstadium wordt een maximale dosis van 250 mg per dag aanbevolen.
For patients requiring haemodialysis a supplement of up to 50% of the divided daily dose directly after the end of haemodialysis is recommended.
Voor patiënten die hemodialyse nodig hebben wordt een supplement van maximaal 50% van de verdeelde dagelijkse dosis, direct na afloop van de hemodialyse, aanbevolen.
Treatment of patients with end-stage renal disease should be made with caution as there is little clinical experience and accumulation of a metabolite (with no known pharmacological activity).
Behandeling van patiënten met een nieraandoening in het eindstadium dient met de nodige voorzichtigheid plaats te vinden vanwege de beperkte klinische ervaring en de accumulatie van een metaboliet (met een niet bekende farmacologische activiteit).
In all patients with renal impairment, the dose titration should be performed with caution (see section 5.2).
Bij alle patiënten met een nierfunctiestoornis moet de dosistitratie met de nodige voorzorg worden uitgevoerd (zie rubriek 5.2).
Use in patients with hepatic impairment No dose adjustment is needed for patients with mild to moderate hepatic impairment.
Gebruik bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige leverfunctiestoornis is geen aanpassing van de dosis nodig.
The dose titration in these patients should be performed with caution considering co-existing renal impairment.
2 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
The pharmacokinetics of lacosamide has not been evaluated in severely hepatic impaired patients (see section 5.2).
De farmacokinetiek van lacosamide is niet geëvalueerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubriek 5.2).
Use in elderly (over 65 years of age) No dose reduction is necessary in elderly patients.
Gebruik bij ouderen (ouder dan 65 jaar) Bij oudere patiënten is geen dosisreductie noodzakelijk.
The experience with lacosamide in elderly patients with epilepsy is limited.
De ervaring met lacosamide bij oudere patiënten met epilepsie is beperkt.
Age associated decreased renal clearance with an increase in AUC levels
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Paediatric patients Vimpat is not recommended for use in children and adolescents below the age of 16 as there is no data on safety and efficacy in these age groups.
Kinderen Vimpat wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten jonger dan 16 jaar, aangezien gegevens over veiligheid en werkzaamheid in deze leeftijdsgroepen ontbreken.
Hypersensitivity to the active substance or to peanuts or soya or to any of the excipients.
Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor pinda's of voor soja of voor één van de hulpstoffen.
Known second- or third-degree atrioventricular (AV) block.
Bekend tweede- of derdegraads atrioventriculair (AV) blok.
Treatment with lacosamide has been associated with dizziness which could increase the occurrence of accidental injury or falls.
Behandeling met lacosamide is in verband gebracht met duizeligheid, waardoor het optreden van door een ongeval veroorzaakt letsel of vallen zou kunnen toenemen.
Therefore, patients should be advised to exercise caution until they are familiar with the potential effects of the medicine (see section 4.8).
Daarom moet patiënten worden aangeraden voorzichtig te zijn tot ze aan de potentiële effecten van het geneesmiddel gewend zijn (zie rubriek 4.8).
Prolongations in PR interval with lacosamide have been observed in clinical studies.
In klinisch onderzoek is tijdens het gebruik van lacosamide verlenging van het PR-interval waargenomen.
Lacosamide should be used with caution in patients with known conduction problems or severe cardiac disease such as a history of myocardial infarction or heart failure.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen of bij patiënten met een ernstige hartaandoening zoals myocardinfarct of hartfalen in de voorgeschiedenis.
Caution should especially be exerted when treating elderly patients as they may be at an increased risk of cardiac disorders or when lacosamide is used in combination with products known to be associated with PR prolongation.
Vooral bij het behandelen van oudere patiënten dient de nodige voorzichtigheid in acht te worden genomen, omdat bij deze patiënten sprake kan zijn van een verhoogd risico op hartstoornissen of wanneer lacosamide wordt gebruikt in combinatie met middelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval.
Suicidal ideation and behaviour have been reported in patients treated with anti-epileptic agents in several indications.
Zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag zijn gerapporteerd bij patiënten die voor verschillende indicaties werden behandeld met anti-epileptica.
A meta-analysis of randomised placebo controlled trials of anti-epileptic drugs has also shown a small increased risk of suicidal ideation and behaviour.
Een meta-analyse van gerandomiseerde placebogecontroleerde onderzoeken naar anti-epileptica heeft een klein toegenomen risico op zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag aangetoond.
The mechanism of this risk is not known and the available data do not exclude the possibility of an increased risk for lacosamide.
Het mechanisme van dit risico is niet bekend en de bechikbare gegevens sluiten de mogelijkheid van een toegenomen risico voor lacosamide niet uit.
Therefore patients should be monitored for signs of suicidal ideation and behaviours and appropriate treatment should be considered.
Patiënten dienen derhalve gecontroleerd te worden op verschijnselen van zelfmoordgedachten en zelfmoordgedrag en een juiste behandeling dient te worden overwogen.
Patients (and caregivers of patients) should be advised to seek medical advice should signs of suicidal ideation or behaviour emerge.
Patiënten (en verzorgers van patiënten) moet worden geadviseerd medisch advies in te winnen wanneer zich verschijnselen van zelfmoordgedachten of zelfmoordgedrag voordoen.
Lacosamide should be used with caution in patients treated with medicinal products known to be associated with PR prolongation (e. g. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) and in patients treated with class I antiarrhythmic drugs.
Lacosamide moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die worden behandeld met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze in verband gebracht kunnen worden met verlenging van het PR-interval (bijv. carbamazepine, lamotrigine, pregabalin) en bij patiënten die worden behandeld met klasse I antiaritmica.
However, subgroup analysis did not identify an increased magnitude of PR prolongation in patients with concomitant administration of carbamazepine or lamotrigine in clinical trials.
In klinische onderzoeken bij patiënten die gelijktijdig carbamazepine of lamotrigine gebruikten, duidde subgroep analyse echter niet op een stijging van de magnitude van het PR-interval.
Data generally suggest that lacosamide has a low interaction potential.
Uit de gegevens blijkt over het algemeen dat lacosamide een laag interactiepotentieel heeft.
In vitro studies indicate that the enzymes CYP1A2, 2B6, and 2C9 are not induced and that CYP1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6, and 2E1 are not inhibited by lacosamide at plasma concentrations observed in clinical trials.
In vitro onderzoek wijst erop dat de enzymen CYP1A2, 2B6 en 2C9 niet worden geïnduceerd en dat CYP1A1,
An in vitro study indicated that lacosamide is not transported by P-glycoprotein in the intestine.
Een in vitro onderzoek liet zien dat lacosamide in de darmen niet door P-glycoproteïne wordt getransporteerd.
Lacosamide does not inhibit or induce the enzyme CYP2C19 in vivo.
Lacosamide remt of induceert enzym CYP2C19 in vivo niet.
In vitro studies indicate that lacosamide may be a weak inhibitor and inducer of CYP3A4.
In vitro onderzoek duidt erop dat lacosamide een zwakke remmer en inductor van CYP3A4 kan zijn.
The clinical relevance of this is presently unknown.
De klinische relevantie hiervan is op dit moment niet bekend.
An interaction study with carbamazepine does not indicate a marked inhibitory effect of lacosamide on CYP3A4 catalysed metabolism at therapeutic doses.
Klinisch interactie-onderzoek met carbamazepine wijst niet op een merkbaar remmend effect van lacosamide in therapeutische doses op het door CYP3A4 gekatalyseerd metabolisme.
Strong enzyme inducers such as rifampicin or St John´s wort (Hypericum perforatum) may moderately reduce the systemic exposure of lacosamide.
Sterke enzyminductors zoals rifampicine of Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) kunnen in geringe mate de systemische blootstelling aan lacosamide verminderen.
Therefore, starting or ending treatment with these enzyme inducers should be done with caution.
Start of beëindiging van de behandeling met deze enzyminductors moet daarom met voorzichtigheid plaatsvinden.
Antiepileptic drugs In interaction trials lacosamide did not significantly affect the plasma concentrations of carbamazepine
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
Lacosamide plasma concentrations were not affected by carbamazepine and by valproic acid.
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
A population PK analysis estimated that concomitant treatment with other anti-epileptic drugs known to be enzyme inducers (carbamazepine, phenytoin, phenobarbital, in various doses) decreased the overall systemic exposure of lacosamide by 25%.
In een farmacokinetische populatie-analyse werd geschat dat gelijktijdige behandeling met andere enzym inducerende anti-epileptica (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital in verschillende doses) de totale systemische blootstelling aan lacosamide met 25% deed dalen.
Oral contraceptives In an interaction trial there was no clinically relevant interaction between lacosamide and the oral contraceptives ethinylestradiol and levonorgestrel.
Orale anticonceptiva In een onderzoek naar interacties werd geen klinisch relevante interactie waargenomen tussen lacosamide en de orale anticonceptiva ethinyloestradiol en levonorgestrel.
Progesterone concentrations were not affected when the medicinal products were co-administered.
De progesteronconcentraties werden niet beïnvloed wanneer de geneesmiddelen gelijktijdig werden toegediend.
Others Interaction trials showed that lacosamide had no effect on the pharmacokinetics of digoxin.
Overig Onderzoek naar interacties liet zien dat lacosamide geen effect had op de farmacokinetiek van digoxine.
There was no clinically relevant interaction between lacosamide and metformin.
Er was geen klinisch relevante interactie tussen lacosamide en metformine.
Omeprazole 40 mg q. d. increased the AUC of lacosamide by 19%.
Omeprazol 40 mg viermaal daags verhoogde de AUC van lacosamide met 19%.
The effect probably lacks clinical relevance.
Dit effect heeft waarschijnlijk geen klinische relevantie.
Lacosamide did not affect the single-dose pharmacokinetics of omeprazole.
Lacosamide had geen effect op de farmacokinetiek van een eenmalige dosis omeprazol.
No data on the interaction of lacosamide with alcohol are available.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de interactie van lacosamide met alcohol.
Lacosamide has a low protein binding of less than 15%.
Lacosamide heeft een lage eiwitbinding van minder dan 15%.
Therefore, clinically relevant interactions with other drugs through competition for protein binding sites are considered unlikely.
Daarom worden klinisch relevante interacties met andere geneesmiddelen door competitie om eiwitbindingsplaatsen onwaarschijnlijk geacht.
Pregnancy Risk related to epilepsy and antiepileptic medicinal products in general For all anti-epileptic drugs, it has been shown that in the offspring of women treated with epilepsy, the prevalence of malformations is two to three times greater than the rate of approximately 3% in the general population.
Van alle anti-epileptica werd aangetoond dat in het nageslacht van behandelde vrouwen met epilepsie de prevalentie van misvormingen twee- tot driemaal hoger ligt dan het percentage van ongeveer 3% in de algehele populatie.
In the treated population, an increase in malformations has been noted with polytherapy, however, the extent to which the treatment and/ or the illness is responsible has not been elucidated.
In de behandelde populatie werd bij polytherapie een toename in misvormingen waargenomen; de mate waarin dat het gevolg was van de behandeling en/of de aandoening werd echter niet verklaard.
Moreover, effective anti-epileptic therapy must not be interrupted, since the aggravation of the illness is detrimental to both the mother and the foetus.
Bovendien mag een effectieve behandeling met anti-epileptica niet worden onderbroken, omdat verergering van de aandoening voor zowel de moeder als de foetus nadelig is.
Risk related to lacosamide There are no adequate data from the use of lacosamide in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van lacosamide bij zwangere vrouwen.
Studies in animals did not indicate any teratogenic effects in rats or rabbits, but embyrotoxicity was observed in rats and rabbits at maternal toxic doses (see section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren bleken geen teratogene effecten bij ratten of konijnen, maar bij maternaal toxische doses werd bij ratten en konijnen embryonale toxiciteit waargenomen (zie rubriek 5.3).
Lacosamide should not be used during pregnancy unless clearly necessary (if the benefit to the mother clearly outweighs the potential risk to the foetus).
4 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
If women decide to become pregnant, the use of this product should be carefully re-evaluated.
Wanneer vrouwen besluiten zwanger te worden moet het gebruik van dit product zorgvuldig worden heroverwogen.
Lactation It is unknown whether lacosamide is excreted in human breast milk.
Lactatie Het is niet bekend of lacosamide wordt uitgescheiden in de humane moedermelk.
Animal studies have shown excretion of lacosamide in breast milk.
Bij dieronderzoek is aangetoond dat lacosamide in de moedermelk wordt uitgescheiden.
For precautionary measures, breast-feeding should be discontinued during treatment with lacosamide.
Als voorzorgsmaatregel moet het geven van borstvoeding tijdens de behandeling met lacosamide worden gestaakt.
Vimpat may have minor to moderate influence on the ability to drive and use machines.
Vimpat kan een lichte tot matige invloed hebben op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
Vimpat treatment has been associated with dizziness or blurred vision.
Behandeling met Vimpat is in verband gebracht met duizeligheid of wazig zien.
Accordingly, patients should be advised not to drive a car or to operate other potentially hazardous machinery until they are familiar with the effects of Vimpat on their ability to perform such activities.
Derhalve moet patiënten worden afgeraden een voertuig te besturen of andere mogelijk gevaar opleverende machines te bedienen, totdat zij gewend zijn aan de effecten van Vimpat op hun vermogen dergelijke handelingen uit te voeren.
Based on the analysis of pooled placebo-controlled clinical trials in 1,308 patients with partial-onset seizures, a total of 61.9% of patients randomized to lacosamide and 35.2% of patients randomized to placebo reported at least 1 adverse reaction.
Op basis van de analyse van gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken bij 1308 patiënten met partieel beginnende aanvallen, maakte een totaal van 61,9% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 35,2% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten melding van ten minste 1 bijwerking.
The most frequently reported adverse reactions with
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
They were usually mild to moderate in intensity.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
Some were dose-related and could be alleviated by reducing the dose.
Sommige waren dosisgerelateerd en konden worden verlicht door de dosis te reduceren.
Incidence and severity of CNS and gastrointestinal (GI) adverse reactions usually decreased over time.
De incidentie en ernst van de CZS- en gastro-intestinale (GI-) bijwerkingen namen doorgaans na verloop van tijd af.
Over all controlled studies, the discontinuation rate due to adverse reactions was 12.2% for patients randomized to lacosamide and 1.6% for patients randomized to placebo.
Voor alle gecontroleerde onderzoeken samen was het percentage patiënten dat de behandeling staakte als gevolg van bijwerkingen 12,2% van de aan lacosamide gerandomiseerde patiënten en 1,6% van de aan placebo gerandomiseerde patiënten.
The most common adverse reaction resulting in discontinuation of lacosamide therapy was dizziness.
De meest voorkomende bijwerking die resulteerde in staken van de behandeling met lacosamide was duizeligheid.
The table below shows the frequencies of adverse reactions which have been reported in pooled placebo-controlled clinical trials.
De tabel hieronder toont de frequenties van bijwerkingen die in gecombineerde placebogecontroleerde klinische onderzoeken werden gemeld.
The frequencies are defined as follows: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100).
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1000 tot < 1/100).
System organ class
Systeem/orgaan- klasse
Balance disorder Coordination abnormal Memory impairment Cognitive disorder Somnolence Tremor Nystagmus
Evenwichtsstoornis Abnormale coördinatie Geheugenzwakte Cognitieve stoornis Somnolentie Tremor Nystagmus
Vision blurred Vertigo
Wazig zien Vertigo
Vomiting Constipation Flatulence
Braken Obstipatie Flatulentie
General disorders and administration site conditions Injury, poisoning and procedural complications
5 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Gait disturbance Asthenia Fatigue Fall Skin laceration
Letsels, intoxicaties en verrichtings- complicaties
The use of lacosamide is associated with dose-related increase in the PR interval.
Het gebruik van lacosamide is in verband gebracht met een dosisafhankelijke verlenging van het PR- interval.
Adverse reactions associated with PR interval prolongation (e. g. atrioventricular block, syncope, bradycardia) may occur.
Er kunnen bijwerkingen optreden die verband houden met een verlenging van het PR-interval (bijv. atrioventriculair blok, syncope, bradycardie).
In epilepsy patients the incidence rate of reported first degree AV Block is uncommon, 0.7%, 0%, 0.5% and 0% for lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg or placebo, respectively.
Bij epilepsiepatiënten is het incidentiepercentage van gemeld eerstegraads AV-blok ‘ soms’, te weten 0,7%, 0%, 0,5% en 0% voor respectievelijk lacosamide 200 mg, 400 mg, 600 mg of placebo.
No second or higher degree AV Block was seen in lacosamide treated patients.
Bij met lacosamide behandelde patiënten werd geen tweedegraads of hogere graad AV-blok waargenomen.
The incidence rate for syncope is uncommon and did not differ between lacosamide treated epilepsy patients (0.1%) and placebo treated epilepsy patients (0.3%).
Het incidentiepercentage voor syncope is ‘ soms’ en verschilde niet tussen met lacosamide behandelde epilepsiepatiënten (0,1%) en met placebo behandelde epilepsiepatiënten (0,3%).
There is limited clinical experience with lacosamide overdose in humans.
Er is beperkte klinische ervaring opgedaan met een overdosis lacosamide bij de mens.
Clinical symptoms (dizziness and nausea) following doses of 1200 mg/ day were mainly related to the central nervous system and the gastrointestinal system and resolved with dose adjustments.
De klinische symptomen (duizeligheid en misselijkheid) die na doses van 1200 mg per dag optraden, hadden voornamelijk betrekking op het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel en verdwenen na aanpassing van de dosis.
The highest reported overdose in the clinical development program for lacosamide was 12 g taken in conjunction with toxic doses of multiple other antiepileptic drugs.
De hoogste gemelde overdosis in het klinisch ontwikkelingsprogramma voor lacosamide was 12 g, ingenomen samen met toxische doses van verscheidene andere anti-epileptica.
The subject was initially comatose and then fully recovered without permanent sequelae.
De patiënt was in eerste instantie comateus en herstelde daarna volledig zonder blijvende gevolgen.
There is no specific antidote for overdose with lacosamide.
Er bestaat geen specifiek tegengif voor een overdosis met lacosamide.
Treatment of lacosamide overdose should include general supportive measures and may include haemodialysis if necessary (see section 5.2).
Tot de behandeling van een overdosis lacosamide behoren onder meer algemeen ondersteunende maatregelen en, indien nodig, ook hemodialyse (zie rubriek 5.2).
Pharmacotherapeutic group: other antiepileptics, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
N03AX18 The active substance, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide) is a functionalised amino acid.
N03AX18 Het werkzame bestanddeel, lacosamide (R-2-acetamido-N-benzyl-3-methoxypropionamide), is een gefunctionaliseerd aminozuur.
Mechanism of action The precise mechanism by which lacosamide exerts its antiepileptic effect in humans remains to be fully elucidated.
Werkingsmechanisme Het exacte werkingsmechanisme waardoor lacosamide zijn anti-epileptisch effect bij de mens uitoefent, is nog niet geheel verklaard.
Further, lacosamide binds to collapsin response mediator protein-2 (CRMP-2), a phosphoprotein which is mainly expressed in the nervous system and is involved in neuronal differentiation and control of axonal outgrowth.
Twee waarnemingen die relevant kunnen zijn voor de waargenomen therapeutische effecten, zijn: in in vitro elektrofysiologisch onderzoek werd aangetoond dat lacosamide de langzame inactivering van voltageafhankelijke natriumkanalen selectief versterkt, wat resulteert in stabilisatie van hyperexciteerbare neuronale membranen; verder bindt lacosamide aan CRMP-2 (collapsin respons mediator protein-2), een fosfoproteïne dat voornamelijk in het zenuwstelsel tot expressie wordt gebracht en betrokken is bij de neuronale differentiatie en regulering van de uitgroei van axonen.
Pharmacodynamic effects Lacosamide protected against seizures in a broad range of animal models of partial and primary generalized seizures and delayed kindling development.
Farmacodynamische effecten In een breed spectrum diermodellen met partiële en primair gegeneraliseerde aanvallen beschermde lacosamide tegen aanvallen en vertraagde het de ontwikkeling van ‘ kindling’.
In non-clinical experiments lacosamide in combination with levetiracetam, carbamazepine, phenytoin, valproate, lamotrigine, topiramate or gabapentin showed synergistic or additive anticonvulsant effects.
In niet-klinische experimenten vertoonde lacosamide in combinatie met levetiracetam, carbamazepine, fenytoïne, valproaat, lamotrigine, topiramaat of gabapentine synergistische of aanvullende anticonvulsieve effecten.
Clinical experience The efficacy of Vimpat as adjunctive therapy at recommended doses (200 mg/ day, 400 mg/ day) was established in 3 multicenter, randomized, placebo-controlled clinical trials with a 12-week maintenance period.
6 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
Vimpat 600 mg/ day was also shown to be effective in controlled adjunctive therapy trials, although the efficacy was similar to 400 mg/ day and patients were less likely to tolerate this dose because of CNS- and gastrointestinal-related adverse reactions.
In gecontroleerde onderzoeken werd aangetoond dat ook een adjuvante behandeling met Vimpat 600 mg per dag werkzaam was; hoewel de werkzaamheid vergelijkbaar was met 400 mg per dag, werd deze dosis, vanwege bijwerkingen die verband hielden met het centrale zenuwstelsel en het maagdarmstelsel, door de patiënten minder goed verdagen.
Thus, the 600 mg/ day dose is not recommended.
Daarom wordt een dosis van 600 mg per dag niet aanbevolen.
The maximum recommended dose is 400 mg/ day.
De aanbevolen maximale dosis bedraagt 400 mg per dag.
These trials, involving 1308 patients with a history of an average of 23 years of partial-onset seizures, were designed to evaluate the efficacy and safety of lacosamide when administered concomitantly with 1-3 antiepileptic drugs in patients with uncontrolled partial-onset seizures with or without secondary generalisation.
Deze onderzoeken, waaraan 1308 patiënten met een voorgeschiedenis van gemiddeld 23 jaar partieel beginnende aanvallen deelnamen, werden opgezet om de werkzaamheid en veiligheid van lacosamide te beoordelen bij gelijktijdige toediening van 1 tot 3 anti- epileptica bij patiënten met ongecontroleerde partieel beginnende aanvallen, met of zonder secundaire generalisatie.
Overall the proportion of subjects with a 50% reduction in seizure frequency was 23%, 34%, and 40% for placebo, lacosamide 200 mg/ day and lacosamide 400 mg/ day.
In totaal was het aantal proefpersonen met een reductie van 50% in de aanvalsfrequentie 23%, 34% en 40% voor respectievelijk placebo, lacosamide 200 mg per dag en lacosamide 400 mg per dag.
There are insufficient data regarding the withdrawal of concomitant antiepileptic medicinal products to achieve monotherapy with lacosamide.
Er zijn onvoldoende gegevens over het staken van gelijktijdig toegediende anti-epileptica om een monotherapie met lacosamide te bereiken.
Absorption Lacosamide is rapidly and completely absorbed after oral administration.
Absorptie Lacosamide wordt na orale toediening snel en volledig geabsorbeerd.
The oral bioavailability of lacosamide tablets is approximately 100%.
De orale biologische beschikbaarheid van lacosamide tabletten is ongeveer 100%.
Following oral administration, the plasma concentration of unchanged lacosamide increases rapidly and reaches Cmax about 0.5 to 4 hours post-dose.
Na orale toediening neemt de plasmaconcentratie van onveranderd lacosamide snel toe en de Cmax wordt ongeveer 0,5 tot 4 uur na toediening bereikt.
Vimpat tablets and oral syrup are bioequivalent.
Vimpat-tabletten en orale stroop zijn bio-equivalent.
Food does not affect the rate and extent of absorption.
Voedsel is niet van invloed op de snelheid en mate van absorptie.
Distribution The volume of distribution is approximately 0.6 L/ kg.
Distributie Het distributievolume is ongeveer 0,6 l/kg.
Lacosamide is less than 15% bound to plasma proteins.
Lacosamide wordt voor minder dan 15% aan plasma- eiwitten gebonden.
Metabolism 95% of the dose is excreted in the urine as drug and metabolites.
Metabolisme 95% van de dosis wordt als geneesmiddel en metabolieten in de urine uitgescheiden.
The metabolism of lacosamide has not been completely characterised.
Het metabolisme van lacosamide is nog niet volledig in beeld gebracht.
The major compounds excreted in urine are unchanged lacosamide (approximately 40% of the dose) and its O-desmethyl metabolite less than 30%.
De belangrijkste in urine uitgescheiden verbindingen zijn onveranderd lacosamide (ongeveer 40% van de dosis) en de O-desmethyl metaboliet voor minder dan 30%.
A polar fraction proposed to be serine derivatives accounted for approximately 20% in urine, but was detected only in small amounts (0-2%) in human plasma of some subjects.
Een polaire fractie, waarvan wordt verondersteld dat het serinederivaten zijn, maakte in urine ongeveer 20% van het totaal uit, maar werd slechts in kleine hoeveelheden (0-2%) in humaan plasma van sommige proefpersonen gedetecteerd.
Small amounts (0.5-2%) of additional metabolites were found in the urine.
In de urine werden kleine hoeveelheden (0,5-2%) andere metabolieten aangetroffen.
However, no
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
6 clinically relevant difference in lacosamide exposure was observed comparing its pharmacokinetics in extensive metabolisers (EMs, with a functional CYP2C19) and poor metabolisers (PMs, lacking a functional CYP2C19).
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Furthermore an interaction trial with omeprazole (CYP2C19-inhibitor) demonstrated no clinically relevant changes in lacosamide plasma concentrations indicating that the importance of this pathway is minor.
Bovendien liet een interactie-onderzoek met omeprazol (CYP2C19-remmer) geen klinisch relevante veranderingen in de plasmaconcentraties van lacosamide zien, wat er op wijst dat de betekenis van deze metabolisatieroute klein is.
No other enzymes have been identified to be involved in the metabolism of lacosamide.
Er zijn geen andere enzymen geïdentificeerd die bij het metabolisme van lacosamide betrokken zijn.
The plasma concentration of O-desmethyl-lacosamide is approximately 15% of the concentration of lacosamide in plasma.
De plasmaconcentratie van O-desmethyl-lacosamide is ongeveer 15% van de concentratie van lacosamide in plasma.
This major metabolite has no known pharmacological activity.
Deze metaboliet heeft geen bekende farmacologische activiteit.
Elimination Lacosamide is primarily eliminated from the systemic circulation by renal excretion and biotransformation.
Eliminatie Lacosamide wordt voornamelijk door renale excretie en biotransformatie uit de systemische circulatie geëlimineerd.
After oral and intravenous administration of radiolabeled lacosamide, approximately 95% of radioactivity administered was recovered in the urine and less than 0.5% in the feces.
Na orale en intraveneuze toediening van radioactief gelabeld lacosamide werd ongeveer 95% van de toegediende radioactiviteit in de urine teruggevonden en minder dan 0,5% in de feces.
The elimination half-life of the unchanged drug is approximately 13 hours.
De eliminatiehalfwaardetijd van het onveranderde geneesmiddel is ongeveer 13 uur.
The pharmacokinetics is dose-proportional and constant over time, with low intra- and inter-subject variability.
Na
Following twice daily dosing, steady state plasma concentrations are achieved after a 3 day period.
7 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
The plasma concentration increases with an accumulation factor of approximately 2.
De plasmaconcentratie neemt met een accumulatiefactor van ongeveer 2 toe.
Pharmacokinetics in special patient groups Gender Clinical trials indicate that gender does not have a clinically significant influence on the plasma concentrations of lacosamide.
Uit klinisch onderzoek blijkt dat het geslacht geen klinisch significante invloed heeft op de plasmaconcentraties van lacosamide.
Renal impairment The AUC of lacosamide was increased by approximately 30% in mildly and moderately and 60% in severely renal impaired patients and patients with endstage renal disease requiring hemodialysis compared to healthy subjects, whereas cmax was unaffected.
In vergelijking met gezonde proefpersonen nam de AUC van lacosamide met ongeveer 30% toe bij patiënten met een lichte en matig-ernstige nierfunctiestoornis en met 60% bij patiënten met een ernstige nierfunctiestoornis en patiënten met een nieraandoening in het eindstadium waarbij hemodialyse vereist was, terwijl de Cmax hetzelfde bleef.
Lacosamide is effectively removed from plasma by haemodialysis.
Lacosamide wordt door hemodialyse effectief uit plasma verwijderd.
Following a 4-hour haemodialysis treatment, AUC of lacosamide is reduced by approximately 50%.
Na een hemodialysebehandeling van 4 uur was de AUC van lacosamide met ongeveer 50% gedaald.
Therefore dosage supplementation following haemodialysis is recommended (see section 4.2).
Daarom wordt na hemodialyse aanvulling van de dosering aanbevolen (zie rubriek 4.2).
The exposure of the O-desmethyl metabolite was several-fold increased in patients with moderate and severe renal impairment.
Bij patiënten met een matig-ernstige tot ernstige nierfunctiestoornis was de blootstelling aan de O-desmethyl metaboliet enkele malen verhoogd.
In absence of haemodialysis in patients with endstage renal disease, the levels were increased and continuously rising during the 24-hour sampling.
Bij patiënten met een nieraandoening in het eindstadium en in afwezigheid van hemodialyse waren de spiegels verhoogd; tijdens de monsterafname gedurende 24 uur stegen de spiegels continue.
It is unknown whether the increased metabolite exposure in endstage renal disease subjects could give rise to adverse effects but no pharmacological activity of the metabolite has been identified.
Het is niet bekend of bij personen met een nieraandoening in het eindstadium de verhoogde blootstelling aan de metaboliet kan leiden tot bijwerkingen, maar een farmacologische werking van de metaboliet is niet vastgesteld.
Hepatic impairment Subjects with moderate hepatic impairment (Child-Pugh B) showed higher plasma concentrations of lacosamide (approximately 50% higher AUCnorm).
Bij proefpersonen met een matig-ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh B) werden hogere plasmaconcentraties lacosamide waargenomen (een ongeveer 50% hogere AUCnorm).
The higher exposure was partly due to a reduced renal function in the studied subjects.
De hogere blootstelling was gedeeltelijk het gevolg van de verminderde nierfunctie van de onderzochte proefpersonen.
The decrease in non-renal clearance in the patients of the study was estimated to give a 20% increase in the AUC of lacosamide.
Het werd geschat dat de daling van de niet-renale klaring bij de patiënten die aan het onderzoek deelnamen, een stijging van 20% in de AUC van lacosamide veroorzaakte.
The pharmacokinetics of lacosamide has not been evaluated in severe hepatic impairment (see section 4.2).
Bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis is de farmacokinetiek van lacosamide niet beoordeeld (zie rubriek 4.2).
Elderly (over 65 years of age) In a study in elderly men and women including 4 patients > 75 years of age, AUC was about 30 and 50% increased compared to young men, respectively.
In een onderzoek bij oudere mannen en vrouwen, waaronder 4 patiënten ouder dan 75 jaar, was, vergeleken met jonge mannen respectievelijk vrouwen, de AUC met ongeveer 30 en 50% verhoogd.
This is partly related to lower body weight.
Dit houdt gedeeltelijk verband met een lager lichaamsgewicht.
The body weight normalized difference is 26 and 23%, respectively.
Het genormaliseerde verschil voor wat betreft het lichaamsgewicht was respectievelijk 26 en 23%.
An increased variability in exposure was also observed.
Een verhoogde variabiliteit in blootstelling werd ook waargenomen.
The renal clearance of lacosamide was only slightly reduced in elderly subjects in this study.
In deze studie was bij oudere proefpersonen de renale klaring van lacosamide slechts licht verminderd.
A general dose reduction is not considered to be necessary unless indicated due to reduced renal function (see section 4.2).
Een algemene dosisvermindering wordt niet nodig geacht, tenzij sprake is van een verminderde nierfunctie (zie rubriek 4.2).
In the toxicity studies, the plasma concentrations of lacosamide obtained were similar or only marginally higher than those observed in patients, which leaves low or non-existing margins to human
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
7 exposure A safety pharmacology study with intravenous administration of lacosamide in anesthetized dogs showed transient increases in PR interval and QRS complex duration and decreases in blood pressure most likely due to a cardiodepressant action.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.
These transient changes started in the same concentration range as after maximum recommended clinical dosing.
Deze voorbijgaande veranderingen traden op in hetzelfde concentratiebereik als na de aanbevolen maximale klinische dosering.
In anesthetized dogs and Cynomolgus monkeys, at intravenous doses of 15-60 mg/ kg, slowing of atrial and ventricular conductivity, atrioventricular block and atrioventricular dissociation were seen.
Bij onder narcose gebrachte honden en Cynomolgus apen werden bij intraveneuze doses van 15-60 mg/kg een verlangzaming van de boezem- en kamergeleiding, atrioventriculair blok en atrioventriculaire dissociatie waargenomen.
In the repeated dose toxicity studies, mild reversible liver changes were observed in rats starting at about 3 times the clinical exposure.
Tot deze
These changes included an increased organ weight, hypertrophy of hepatocytes, increases in serum concentrations of liver enzymes and increases in total cholesterol and triglycerides.
8 veranderingen behoorden een hoger orgaangewicht, hypertrofie van hepatocyten, een toename van de serumconcentraties van leverenzymen en een toename van totaal cholesterol en triglyceriden.
Apart from the hypertrophy of hepatocytes, no other histopathologic changes were observed.
Afgezien van de hypertrofie van hepatocyten werden geen verdere histopathologische veranderingen waargenomen.
In reproductive and developmental toxicity studies in rodents and rabbits, no teratogenic effects but an increase in numbers of stillborn pups and pup deaths in the peripartum period, and slightly reduced live litter sizes and pup body weights were observed at maternal toxic doses in rats corresponding to systemic exposure levels similar to the expected clinical exposure.
Ook was er bij ratten sprake van een enigszins gereduceerde hoeveelheid levend geboren jongen per nest en een lager lichaamsgewicht van de jongen bij maternaal toxische doses (overeenkomend met waarden voor systemische blootstelling die vergelijkbaar zijn met de verwachte klinische blootstelling).
Since higher exposure levels could not be tested in animals due to maternal toxicity, data are insufficient to fully characterise the embryofetotoxic and teratogenic potential of lacosamide.
Omdat bij dieren geen hogere blootstellingniveaus konden worden getest vanwege de maternale toxiciteit zijn de gegevens onvoldoende voor het volledig karakteriseren van het embryo-/foetotoxisch en teratogeen potentieel van lacosamide.
Studies in rats revealed that lacosamide and/ or its metabolites readily crossed the placental barrier.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat lacosamide en/of zijn metabolieten snel de placentaire barrière passeren.
Tablet core: microcrystalline cellulose hydroxypropylcellulose hydroxypropylcellulose (low substituted) silica, colloidal, anhydrous crospovidone magnesium stearate
Tabletkern: microkristallijne cellulose hydroxypropylcellulose laag gesubstitueerd hydroxypropylcellulose watervrij colloïdaal silicium crospovidon magnesiumstearaat
Tablet coat: polyvinyl alcohol polyethylene glycol 400, 3350 and 8000 talc soya-lecithin hypromellose titanium dioxide (E171) red iron oxide (E172), black iron oxide (E172), indigo carmine aluminium lake (E132)
Tabletomhulling: polyvinylalcohol polyethyleenglycol 400, 3350 en 8000 talk sojalecithine hypromellose titaniumdioxide (E171) rood ijzeroxide (E172), zwart ijzeroxide (E172), indigokarmijn-aluminiumpigment (E132)
PVC/ PVDC blister sealed with an aluminium foil.
Blisterverpakkingen van PVC/PVDC met een aluminium folie.
8 Packs of 14, 56 and 168 film-coated tablets.
Verpakkingen met 14, 56 en 168 filmomhulde tabletten
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Bruxelles Belgium
UCB Pharma SA Allée de la Recherche 60 B-1070 Brussel België
EU/ 1/ 08/ 470/ 001-003
EU/1/08/470/001-003
29 August 2008
29 augustus 2008.
Vimpat 100 mg film-coated tablets
Vimpat 100 mg filmomhulde tabletten
Each film-coated tablet contains 100 mg lacosamide.
Elke filmomhulde tablet bevat 100 mg lacosamide.
Each film-coated tablet contains 0.34 mg soya-lecithin.
Elke filmomhulde tablet bevat 0,34 mg sojalecithine.
Film-coated tablet Dark yellow, oval film-coated tablet debossed with ‘ SP’ on one side and ‘ 100’ on the other side.
Filmomhulde tablet Donkergele, ovale filmomhulde tablet, waarin aan de ene kant ‘ SP’ is gegraveerd en aan de andere kant ‘ 100’.
The dose titration in these patients should be performed with caution considering co-existing renal impairment.
11 moet worden gehouden met eventueel gelijktijdig bestaande nierfunctiestoornis.
Age associated decreased renal clearance with an increase in AUC levels should be considered in elderly patients (see ‘ Use in patients with renal impairment’ above and section
Bij oudere patiënten moet rekening worden gehouden met een wegens de leeftijd mogelijk verminderde nierklaring met een stijging van de AUC spiegels (zie ‘ Gebruik bij patiënten met een nierfunctiestoornis’ hierboven en rubriek 5.2).
Antiepileptic drugs In interaction trials lacosamide did not significantly affect the plasma concentrations of carbamazepine and valproic acid.
Anti-epileptica In onderzoek naar interacties had lacosamide geen significante invloed op de plasmaconcentraties van carbamazepine en valproïnezuur.
Lacosamide plasma concentrations were not affected by carbamazepine and by
De plasmaconcentraties van lacosamide werden niet door carbamazepine en valproïnezuur beïnvloed.
Lacosamide should not be used during pregnancy unless clearly necessary (if the benefit to the mother clearly outweighs the potential risk to the foetus).
13 Lacosamide dient tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk (wanneer het voordeel voor de moeder duidelijk opweegt tegen het potentiële risico voor de foetus).
They were usually mild to
De meest frequent gemelde bijwerkingen bij behandeling met lacosamide waren duizeligheid, hoofdpijn, misselijkheid en diplopie.
12 moderate in intensity.
Deze waren doorgaans licht tot matig in intensiteit.
General disorders and administration site conditions Injury, poisoning and procedural complications
14 Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
13 Pharmacotherapeutic group: other antiepileptics, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: andere anti-epileptica, ATC-code:
Clinical experience The efficacy of Vimpat as adjunctive therapy at recommended doses (200 mg/ day, 400 mg/ day) was established in 3 multicenter, randomized, placebo-controlled clinical trials with a 12-week maintenance period.
15 De werkzaamheid van Vimpat als adjuvante therapie in de aanbevolen dosis (200 mg per dag, 400 mg per dag) werd vastgesteld in 3 gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken in meerdere centra met een 12 weken durende onderhoudsperiode.
CYP2C19 is mainly responsible for the formation of the O-desmethyl metabolite.
CYP2C19 is voornamelijk verantwoordelijk voor de vorming van de O-desmethyl metaboliet.
However, no clinically relevant difference in lacosamide exposure was observed comparing its pharmacokinetics in
Er werd echter geen klinisch relevant verschil in lacosamide blootstelling waargenomen wanneer de farmacokinetiek ervan in snelle metaboliseerders (EM’ s, met een functioneel CYP2C19) en in trage metaboliseerders (PM’ s, zonder functioneel CYP2C19) werd vergeleken.
Following twice daily dosing, steady state plasma concentrations are achieved after a 3 day period.
16 tweemaal daags doseren worden na een periode van 3 dagen steady-state plasmaconcentraties bereikt.
In the toxicity studies, the plasma concentrations of lacosamide obtained were similar or only marginally higher than those observed in patients, which leaves low or non-existing margins to human exposure
In experimenteel toxiciteitsonderzoek waren de verkregen plasmaconcentraties van lacosamide gelijk aan of slechts marginaal hoger dan die werden waargenomen bij patiënten die met lacosamide werden behandeld; het bereik voor de menselijke blootstelling is dus gering of niet aanwezig.
15 A safety pharmacology study with intravenous administration of lacosamide in anesthetized dogs showed transient increases in PR interval and QRS complex duration and decreases in blood pressure most likely due to a cardiodepressant action.
In een onderzoek bij onder narcose gebrachte honden op het gebied van veiligheidsfarmacologie werd na intraveneuze toediening van lacosamide, zeer waarschijnlijk als gevolg van een cardiodepressieve werking, een voorbijgaande stijging van het PR interval en de duur van het QRS complex en een daling van de bloeddruk aangetoond.