qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
An increased dose of theophyline may be required when co- administered with ritonavir, due to induction of CYP1A2.
14 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel
Anticancer agents Vincristine, vinblastine
Dosis gelijktijdig toegediend geneesmiddel (mg)
Serum concentrations may be increased when co-administered with ritonavir resulting in the potential for increased incidence of adverse events.
Effect op AUC van gelijktijdig toegediend geneesmiddel
Anticoagulant Warfarin S-Warfarin R-Warfarin
Effect op Cmax van gelijktijdig toegediend genees- middel
5, single dose
Een verhoogde dosis theofylline kan vereist zijn wanneer gelijktijdig toegediende met ritonavir, door de inductie van CYP1A2.
400 q12h
Cytostatica Vincristine, vinblastine Anticoagulantia Warfarine
↑ 9% ↓ 33%
Serumconcentraties kunnen verhoogd zijn bij gelijktijdig gebruik met ritonavir, wat resulteert in de mogelijkheid van een toegenomen incidentie van bijwerkingen.
↓ 9% ↔
S-Warfarine R-Warfarine
Induction of CYP1A2 and CYP2C9 lead to decreased levels of R- warfarin while little pharmacokinetic effect is noted on S- warfarin when co-administered with ritonavir.
5, enkelvoudige 400 elke12 dosis uur ↑ 9% ↓ 9% ↓ 33% ↔ Inductie van CYP1A2 en CYP2C9 leidt tot afgenomen spiegels van R-warfarine, terwijl weinig farmacokinetisch effect wordt opgemerkt op S- Warfarine wanneer gelijktijdig toegediend met ritonavir.
Decreased R-warfarin levels may lead to reduced anticoagulation, therefore it is recommended that anticoagulation parameters are monitored when warfarin is co- administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer.
Gedaalde R-warfarinespiegels kunnen leiden tot verminderde anticoagulantie; daarom wordt aanbevolen dat de anticoagulantieparameters gemonitord worden wanneer warfarine gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker.
Anticonvulsants Carbamazepine
Anti-epileptica Carbamazepine
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A4 and as a result is expected to increase the plasma concentrations of carbamazepine.
Ritonavir gedoseerd als farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A4 en wordt daarom verwacht de plasmaconmcentraties van carbamazepine te verhogen.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when carbamazepine is concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring controle van therapeutische effecten en bijwerkingen wordt aanbevolen indien carbamazepine gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
Divalproex, lamotrigine, phenytoin
Divalproex, lamotrigine, fenytoïne
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent induces oxidation by CYP2C9 and glucuronidation and as a result is expected to decrease the plasma concentrations of anticonvulsants.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel induceert oxidatie door CYP2C9 en glucuronidatie en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van anti-epileptica verlaagt.
Careful monitoring of serum levels or therapeutic effects is recommended when these medicines are concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van therapeutische effecten en bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend met ritonavir.
Phenytoin may decrease serum levels of ritonavir.
Fenytoïne kan de serumspiegels van ritonavir verlagen.
13 Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
15 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel Antidepressiva
Dose of Co- administered Drug (mg)
Dosis gelijktijdig toegediend geneesmiddel (mg)
Amitriptyline, fluoxetine, imipramine, nortriptyline, paroxetine, sertraline
Amitriptyline, fluoxetine, imipramine, nortriptyline, paroxetine, sertraline
Ritonavir dosed as an antiretroviral agent is likely to inhibit CYP2D6 and as a result is expected to increase concentrations of desipramine, imipramine, amitriptyline, nortriptyline, fluoxetine, paroxetine or sertraline.
Het is waarschijnlijk dat ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel CYP2D6 remt en de verwachting is daarom dat het de concentraties van desipramine, imipramine, amitriptyline, nortriptyline, fluoxetine, paroxetine of sertraline verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when these medicines are concomitantly administered with antiretroviral doses of ritonavir (see section 4.4).
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend met antiretroviral doses van ritonavir (zie rubriek 4.4).
100 single oral dose 500 q12h ↑ 145% ↑ 22% The AUC and Cmax of the 2-hydroxy metabolite were decreased 15 and 67%, respectively.
100 enkelvoudige 500 elke12 ↑ 145% ↑ 22% orale dosis uur De AUC en de Cmax van de 2-hydroxy metaboliet werden met respectievelijk 15 en 67% verlaagd.
Dosage reduction of desipramine is recommended when co-administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent.
Dosisvermindering van desipramine wordt aanbevolen wanneer gelijktijdig toegediend met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel.
50, single dose
50, enkelvoudige 200 elke12 ↑ 2,4-voudig dosis uur
An increase in the incidence in trazodone-related adverse events was noted when co-administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer.
Een stijging in de incidentie van trazodongerelateerde bijwerkingen werd waargenomen bij gelijktijdige toediening met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker.
If trazodone is co- administered with ritonavir, the combination should be used with caution, initiating trazodone at the lowest dosage and monitoring for clinical response and tolerability.
Indien trazodon gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir, moet bij gebruik van de combinatie voorzichtigheid worden betracht; trazodon initiëren in de laagste dosering en monitoren van de klinische respons en de verdraagbaarheid.
Antihistamines Astemizole, terfenadine
Antihistaminica Astemizol, terfenadine
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of astemizole and terfenadine and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van astemizol en terfenadine en het is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Ritonavir may modify P-glycoprotein mediated fexofenadine efflux when dosed as an antriretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer resulting in increased concentrations of fexofenadine.
Ritonavir kan de P-glycoproteine gemedieerde fexofenadine efflux wijzigen wanneer gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker, wat leidt tot verhoogde concentraties fexofenadine.
Increased fexofenadine levels may lessen over time as induction develops.
Verhoogde fexofenadinespiegels kunnen in de loop van de tijd dalen naarmate de inductie zich ontwikkelt.
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A and as a result is expected to increase the plasma concentrations of loratadine.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van loratadine verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when loratidine is concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer loratidine gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
Anti-infectives Fusidic Acid
Anti-infectiemiddelen Fusidinezuur
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of both fusidic acid and ritonavir and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van zowel fusidinezuur als ritonavir en het is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Rifabutin1
Rifabutine1
150 daily 500 q12h, ↑ 4-fold ↑ 2.5-fold
150 dagelijks 500 elke12 ↑ 4-voudig ↑ 2,5- uur, voudig
25-O-desacetyl rifabutin metabolite
25-O-desacetyl-rifabutine- metaboliet
↑ 38-fold
Officiële richtlijnen inzake de juiste behandeling van tuberculose bij HIV-geïnfecteerde patiënten moeten in de overweging worden meegenomen.
↑ 16-fold
Rifampicine
14 Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
Hoewel rifampicine het metabolisme van ritonavir kan induceren, wijzen beperkte gegevens erop dat, wanneer hoge doses ritonavir (600 mg tweemaal daags) gelijktijdig worden toegediend met rifampicine, het additionele inducerende effect van rifampicine (naast dat van ritonavir zelf) klein is en mogelijk geen klinisch relevant effect heeft op de ritonavirconcentraties bij hoge-dosering ritonavirtherapie.
Dose of Co- administered Drug (mg)
Het effect van ritonavir op rifampicine is niet bekend.
Dose of NORVIR (mg)
Voriconazol
Effect on Co- administered Drug AUC
200 elke12 uur 400 elke12 ↓ 82% ↓ 66% uur 200 elke12 uur 100 elke12 ↓ 39% ↓ 24% uur
Effect on Co- administered Drug Cmax
17 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel
The reduction of the rifabutin dose to 150 mg 3 times per week may be indicated for select PIs when co-administered with ritonavir as a pharmacokinetic enhancer.
Dosis gelijktijdig toegediend geneesmiddel (mg)
Rifampicin
Dosis NORVIR (mg)
The effect of ritonavir on rifampicin is not known.
Effect op AUC van gelijktijdig toegediend geneesmiddel
Voriconazole
Effect op Cmax van gelijktijdig toegediend genees- middel
200 q12h 400 q12h ↓ 82% ↓ 66% 200 q12h 100 q12h ↓ 39% ↓ 24% Concomitant use of ritonavir dosed as an antiretroviral agent and voriconazole is contraindicated due to reduction in voriconazole concentrations (see section 4.3).
Gelijktijdig gebruik van ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel en voriconazol is gecontraïndiceerd als gevolg van verlaging van de voriconazolconcentraties (zie rubriek 4.3).
Co-administration of voriconazole and ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer should be avoided, unless an assessment of the benefit/risk to the patient justifies the use of voriconazole.
Gelijktijdige toediening van voriconazol en ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker moet worden vermeden, tenzij een beoordeling van voordeel/risico-ratio voor de patiënt het gebruik van voriconazol rechtvaardigt.
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent induces glucuronidation and as a result is expected to decrease the plasma concentrations of atovaquone.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel induceert glucuronidatie en daarom wordt verwacht dat het de plasmaconcentraties van atovaquone verlaagt.
Careful monitoring of serum levels or therapeutic effects is recommended when atovaquone is concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de serumspiegels of het therapeutisch effect wordt aanbevolen wanneer atovaquone gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
Clarithromycin
Clarithromycine
500 q12h, 200 q8h ↑ 77% ↑ 31%
500 elke12 uur, 200 elke 8 ↑ 77% ↑ 31% uur
14-OH clarithromycin metabolite
14-OH clarithromycinemetaboliet
Due to the large therapeutic window of clarithromycin no dose reduction should be necessary in patients with normal renal function.
↓ 100% ↓ 99% Als gevolg van het grote therapeutisch venster van clarithromycine zou geen dosisverlaging nodig moeten zijn bij patiënten met een normale nierfunctie.
Clarithromycin doses greater than 1 g per day should not be co- administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer.
Clarithromycinedoses hoger dan 1 g per dag mogen niet gelijktijdig worden toegediend met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker.
For patients with renal impairment, a clarithromycin dose reduction should be considered: for patients with creatinine clearance of 30 to 60 ml/min the dose should be reduced by 50%, for patients with creatinine clearance less than 30 ml/min the dose should be reduced by 75%.
Voor patiënten met een verminderde nierfunctie moet een vermindering van de dosis clarithromycine worden overwogen: voor patiënten met een creatinineklaring van 30 tot 60 ml/min moet de dosis worden verminderd met 50%, voor patiënten met een creatinineklaring lager dan 30 ml/min moet de dosis worden verminderd met 75%.
Erythromycin, itraconazole
Erythromycine, itraconazol
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A4 and as a result is expected to increase the plasma concentrations of erythromycin and itraconazole.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A4 en daardoor verhoogt het naar verwachting de plasmaconcentraties van erythromycine en itraconazol.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when erythromycin or itraconazole is used concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette controle van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer erythromycine of itraconazol gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
200 daily 500 q12h ↑ 3.4-fold ↑ 55%
200 dagelijks 500 elke12 ↑ 3,4-voudig ↑ 55% uur Ritonavir remt het CYP3A-gemedieerde metabolisme van ketoconazol.
15 Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
18 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel
Sulfamethoxazole/Trimethoprim2
Sulfamethoxazol/Trimethoprim2
800/160, single dose
800/160, enkelvoudige dosis
Dose alteration of sulfamethoxazole/trimethoprim during concomitant ritonavir therapy should not be necessary.
Dosisverandering van sulfamethoxazol/trimethoprim tijdens gelijktijdige ritonavirbehandeling zou niet noodzakelijk moeten zijn.
Antipsychotics/Neuroleptics Clozapine, pimozide
Antipsychotica/Neuroleptica Clozapine, pimozide
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of clozapine or pimozide and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening met ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van clozapine of pimozide en dit is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Haloperidol, risperidone, thioridazine
Haloperidol, risperidon, thioridazine
Ritonavir dosed as an antiretroviral agent is likely to inhibit CYP2D6 and as a result is expected to increase concentrations of haloperidol, risperidone and thioridazine.
Het is waarschijnlijk dat ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel CYP2D6 remt en de verwachting is daarom dat het de concentraties haloperidol, risperidon en thioridazine verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when these medicines are concomitantly administered with antiretroviral doses of ritonavir (see section 4.3).
Nauwgezette controle van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend met antiretrovirale doses ritonavir (zie rubriek 4.3).
Calcium channel antagonists Amlodipine, diltiazem, nifedipine
Calciumkanaalantagonisten Amlodipine, diltiazem, nifedipine Ergotderivaten
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A4 and as a result is expected to increase the plasma concentrations of calcium channel antagonists.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A4 en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van calciumkanaalblokkers verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when these medicines are concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette controle van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend met ritonavir.
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of ergot derivatives and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van ergotderivaten en dit is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
GI motility agent Cisapride
GI motiliteit agens Cisapride
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of cisapride and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van cisapride en dit is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
16 Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
19 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel HMG Co-A reductaseremmers
Atorvastatin, Fluvastatin, Lovastatin, Pravstatin, Rosuvastatin, Simvastatin
Atorvastatine, Fluvastatine, Lovastatine, Pravastatine, Rosuvastatine, Simvastatine
HMG-CoA reductase inhibitors which are highly dependent on CYP3A metabolism, such as lovastatin and simvastatin, are expected to have markedly increased plasma concentrations when co-administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer.
De verwachting is dat HMG-CoA reductaseremmers die sterk afhankelijk zijn van het CYP3A metabolisme, zoals lovastatine en simvastatine, sterk verhoogde plasmaconcentraties hebben wanneer gelijktijdig toegediend met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker.
Since increased concentrations of lovastatin and simvastatin may predispose patients to myopathies, including rhabdomyolysis, the combination of these medicinal products with ritonavir is contraindicated (see section 4.3).
Omdat verhoogde concentraties lovastatine en simvastatine patiënten kunnen predisponeren voor myopathieën, waaronder rhabdomyolyse, is de combinatie van deze geneesmiddelen met ritonavir gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Atorvastatin is less dependent on CYP3A for metabolism.
Atorvastatine is minder afhankelijk van CYP3A voor zijn metabolisme.
When used with ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent, the lowest possible doses of atorvastatin or rosuvastatin should be administered.
Bij gebruik met ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel, moeten de laagst mogelijke doses atorvastatine of rosuvastatine worden toegediend.
The metabolism of pravastatin and fluvastatin is not dependent on CYP3A, and interactions are not expected with ritonavir.
Het metabolisme van pravastatine en fluvastatine is niet afhankelijk van CYP3A en interacties worden niet verwacht met ritonavir.
If treatment with an HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended.
Indien behandeling met een HMG-CoA reductaseremmer geïndiceerd is, wordt pravastatine of fluvastatine aanbevolen.
Hormonal contraceptive Ethinyl estradiol
Hormonale anticonceptiemiddelen Ethinylestradiol
50 µg single dose
50 µg
500 q12h
500 elke12
Due to reductions in ethinyl estradiol concentrations, barrier or other non-hormonal methods of contraception should be considered with concomitant ritonavir use when dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer.
enkelvoudige dosis uur Als gevolg van verlagingen van de ethinylestradiolconcentraties moeten barrière- of andere niet-hormonale methoden van anticonceptie worden overwogen bij gelijktijdig gebruik van ritonavir wanneer gedoseerd als antiretroviraal middel of als farmacokinetische versterker.
Ritonavir is likely to change the uterine bleeding profile and reduce the effectiveness of estradiol-containing contraceptives (see section 4.4).
Het is waarschijnlijk dat ritonavir het uteriene bloedingsprofiel verandert en de effectiviteit van estradiol bevattende anticonceptiemiddelen vermindert (zie rubriek 4.4).
Immunosupressants Cyclosporine, tacrolimus, everolimus
Ciclosporine, tacrolimus, everolimus
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A4 and as a result is expected to increase the plasma concentrations of cyclosporine, tacrolimus or everolimus.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A4 en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van ciclosporine, tacrolimus of everolimus verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when these medicines are concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer deze geneesmiddelen gelijktijdig worden toegediend met ritonavir.
Phosphodiesterase inhibitors Sildenafil
Fosfodiësteraseremmers Sildenafil
100, single dose
100, enkelvoudige 500 elke12 dosis uur
↑ 11-fold
↑ 11-voudig
↑ 4-fold
↑ 4-voudig
Concomitant use of sildenafil with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer is not recommended and in no instance should sildenafil doses exceed 25 mg in 48 hours (see also section 4.4).
Gelijktijdig gebruik van sildenafil met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker wordt niet aanbevolen en in geen geval moeten doseringen sildenafil hoger zijn dan 25 mg in 48 uur (zie ook rubriek 4.4).
Concomitant use of sildenafil with ritonavir is contraindicated in pulmonary arterial hypertension patients.
Gelijktijdig gebruik van sildenafil met ritonavir is gecontraïndiceerd bij patiënten met pulmonale arteriële hypertensie.
20, single dose
20, enkelvoudige dosis
The concomitant use of tadalafil with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer should be with caution at reduced doses of no more than 10 mg tadalafil every 72 hours with increased monitoring for adverse events (see section 4.4).
Gelijktijdig gebruik van tadalafil met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker moet voorzichtig geschieden met verlaagde doses van niet meer dan 10 mg tadalafil elke 72 uur met extra controle op bijwerkingen (zie rubriek 4.4).
5, single
5, enkelvoudige dosis
600 q12h
600 elke12 ↑ 49-voudig uur
↑ 49-fold
↑ 13-voudig
↑ 13-fold
Het gelijktijdig gebruik van vardenafil en ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker moet voorzichtig geschieden met verlaagde doses van niet meer dan 2,5 mg elke 72 uur met extra controle op bijwerkingen (zie rubriek 4.4).
Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
21 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel Sedativa/hypnotica
Sedatives/hynoptics Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam, oral and parenteral midazolam and triazolam
Clorazepaat, diazepam, estazolam, flurazepam, oraal en parenteraal midazolam en triazolam
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of clorazepate, diazepam, estazolam and flurazepam and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van clorazepaat, diazepam, estazolam en flurazepam en dit is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Midazolam is extensively metabolised by CYP3A4.
Midazolam wordt uitgebreid door CYP3A4 gemetaboliseerd.
Co-administration with Norvir may cause a large increase in the concentration of this benzodiazepine.
Gelijktijdige toediening van Norvir kan een hoge toename in de concentratie van deze benzodiazepine veroorzaken.
No drug interaction study has been performed for the co-administration of Norvir with benzodiazepines.
Er is geen geneesmiddelinteractiestudie uitgevoerd naar gelijktijdige toediening van Norvir met benzodiazepines.
Based on data for other CYP3A4 inhibitors, plasma concentrations of midazolam are expected to be significantly higher when midazolam is given orally.
Gebaseerd op gegevens met betrekking tot andere CYP3A4-remmers, is de verwachting dat midazolamplasmaconcentraties significant hoger zijn als midazolam oraal gegeven wordt.
Therefore, Norvir should not be co-administered with orally administered midazolam (see section 4.3), whereas caution should be used with co-administration of Norvir and parenteral midazolam.
Daarom dient Norvir niet gelijktijdig met midazolam oraal te worden toegediend (zie rubriek 4.3), terwijl voorzichtigheid moet worden betracht bij gelijktijdige toediening van Norvir met parenteraal midazolam.
Data from concomitant use of parenteral midazolam with other protease inhibitors suggest a possible 3 – 4 fold increase in midazolam plasma levels.
Gegevens van gelijktijdig gebruik van parenteraal midazolam met andere proteaseremmers suggereren een mogelijke 3-4-voudige toename van midazolamplasmaspiegels.
If Norvir is co-administered with parenteral midazolam, it should be done in an intensive care unit (ICU) or similar setting which ensures close clinical monitoring and appropriate medical management in case of respiratory depression and/or prolonged sedation.
Als Norvir gelijktijdig wordt toegediend met parenteraal midazolam, dient dit op een Intensive Care afdeling (IC) te gebeuren of in een vergelijkbare opstelling met de verzekering van klinische controle binnen handbereik en geschikte medische behandeling in het geval van ademhalingsdepressie en/of langdurige sedatie.
Dosage adjustment for midazolam should be considered, especially if more than a single dose of midazolam is administered.
Met name als meer dan één enkelvoudige dosis midazolam wordt toegediend, dient dosisaanpassing van midazolam in overweging te worden genomen.
0.125 single dose 200, 4 doses ↑ > 20 fold ↑ 87% Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of triazolam and is therefore contraindicated (see section 4.3).
0,125 200, 4 ↑ > 20 voudige ↑ 87% enkelvoudige dosis doses Het is waarschijnlijk dat gelijktijdige toediening van ritonavir leidt tot verhoogde plasmaconcentraties van triazolam en dit is daarom gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
50 oral single dose
50 enkelvoudige dosis oraal
Normeperidine metabolite
Normeperidine metaboliet
The use of meperidine and ritonavir is contraindicated due to the increased concentrations of the metabolite, normeperidine, which has both analgesic and CNS stimulant activity.
Het gebruik van meperidine en ritonavir is gecontraïndiceerd als gevolg van de verhoogde concentraties van de metaboliet normeperidine, die zowel analgetische als CZS-stimulerende activiteit bezit.
Elevated normeperidine concentrations may increase the risk of CNS effects (eg, seizures), see section 4.3.
Verhoogde normeperidineconcentraties kunnen het risico van CZS-effecten (bijv. insulten) verhogen, zie rubriek 4.3.
1, single dose
1, enkelvoudige dosis
200 q12h, 2 days
200 elke12 uur, 2
↑2.5 fold
↑ 2,5 voudig
500 q12h, 10 days
500 elke12 uur, 10 dagen
Alprazolam metabolism was inhibited following the introduction of ritonavir.
Het alprazolammetabolisme werd geremd na het starten van ritonavir.
After ritonavir use for 10 days, no inhibitory effect of ritonavir was observed.
Na 10 dagen gebruik van ritonavir werd geen remmend effect van ritonavir waargenomen.
Caution is warranted during the first several days when alprazolam is co-administered with ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer, before induction of alprazolam metabolism develops.
Voorzichtigheid is geboden gedurende de eerste paar dagen wanneer alprazolam gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker, voordat de inductie van het alprazolammetabolisme zich ontwikkelt.
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A and as a result is expected to increase the plasma concentrations of buspirone.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van buspiron verhoogt.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when buspirone concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer buspiron gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
Sleeping agent Zolpidem
Slaapmiddelen Zolpidem
Zolpidem and ritonavir may be co-administered with careful monitoring for excessive sedative effects.
Zolpidem en ritonavir kunnen gelijktijdig worden toegediend met nauwgezette monitoring op excessieve sedatieve effecten.
Smoke cessation Bupropion
Stoppen met roken Bupropion
100 mg q12h 600 mg q12h
600 mg elke 12 uur
Bupropion is primarily metabolised by CYP2B6.
Bupropion wordt hoofdzakelijk gemetaboliseerd door CYP2B6.
Concurrent administration of bupropion with repeated doses of ritonavir is expected to decrease bupropion levels.
Gelijktijdig gebruik van bupropion met herhaalde doses ritonavir verlaagt waarschijnlijk de bupropionconcentraties.
These effects are thought to represent induction of bupropion metabolism.
Van deze effecten wordt gedacht dat ze het gevolg zijn van inductie van het metabolisme van bupropion.
However, because ritonavir has also been shown to inhibit CYP2B6 in vitro, the recommended dose of bupropion should not be exceeded.
Echter, omdat van ritonavir in vitro is aangetoond dat het CYP2B6 remt, dient de aanbevolen dosis bupropion niet overschreden te worden.
In contrast to long-term administration of ritonavir, there was no significant interaction with bupropion after short-term administration of low doses of ritonavir (200 mg twice daily for 2 days), suggesting reductions in bupropion concentrations may have onset several days after initiation of ritonavir co-administration.
Dit suggereert dat de vermindering in bupropionconcentraties mogelijk pas enkele dagen na het begin van het gelijktijdige gebruik van ritonavir optreden.
Steroids Fluticasone propionate aqueous nasal spray
Steroïden Fluticasonpropionaat waterige neusspray
200 µg qd
200 µg per dag
↑ ~350-fold
↑ ~350-voudig
↑ ~ 25-fold
↑ ~ 25- voudig
Systemic corticosteroid effects including Cushing's syndrome and adrenal suppression (plasma cortisol levels were noted to be decreased 86% in the above study) have been reported in patients receiving ritonavir and inhaled or intranasal fluticasone propionate; similar effects could also occur with other corticosteroids metabolised by CYP3A eg, budesonide.
Systemische corticosteroïde effecten zijn gemeld waaronder Cushing’ s syndroom en adrenale suppressie (in het bovengenoemde onderzoek was sprake van een daling van 86% van de plasmacortisolspiegels) bij patiënten die ritonavir kregen en inhalatie- of intranasaal fluticasonpropionaat; soortgelijke effecten zouden ook kunnen optreden met andere corticosteroïden die gemetaboliseerd worden door CYP3A zoals bijvoorbeeld budesonide.
Consequently, concomitant administration of ritonavir dosed as an antiretroviral agent or as a pharmacokinetic enhancer and these glucocorticoids is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects (see section 4.4).
Daarom wordt gelijktijdige toediening van ritonavir gedoseerd als antiretroviraal middel of als een farmacokinetische versterker en deze glucocorticoïden niet aanbevolen, tenzij het potentiële profijt van de behandeling opweegt tegen het risico van de systemische effecten van corticosteroïden (zie rubriek 4.4).
A dose reduction of the glucocorticoid should be considered with close monitoring of local and systemic effects or a switch to a glucocorticoid, which is not a substrate for CYP3A4 (eg, beclomethasone).
Een dosisvermindering van het glucocorticoïd moet worden overwogen met nauwgezette monitoring van de lokale en systemische effecten of een overstap naar een glucocorticoïd dat geen substraat is voor CYP3A4 (bijv. beclomethason).
Moreover, in case of withdrawal of glucocorticoids progressive dose reduction may be required over a longer period.
Bovendien kan in het geval van staken van de behandeling met glucocorticoïden progressieve dosisvermindering over een langere periode vereist zijn.
Ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent inhibits CYP3A and as a result is expected to increase the plasma concentrations of dexamethasone.
Ritonavir gedoseerd als een farmacokinetische versterker of als antiretroviraal middel remt CYP3A en de verwachting is daarom dat het de plasmaconcentraties van dexamethason zal verhogen.
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when dexamethasone is concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer dexamethason gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
20 200 q12h ↑ 28% ↑ 9%
20 200 elke12 uur ↑ 28% ↑ 9%
19 Ritonavir effects on Non-antiretroviral Co-administered Drugs Co-administered Drug
24 De effecten van ritonavir op gelijktijdig toegediende niet-antiretrovirale geneesmiddelen Gelijktijdig toegediend geneesmiddel
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when prednisolone is concomitantly administered with ritonavir.
Nauwgezette monitoring van de therapeutische effecten en de bijwerkingen wordt aanbevolen wanneer prednisolon gelijktijdig wordt toegediend met ritonavir.
The AUC of the metabolite prednisolone increased by 37 and 28% after 4 and 14 days ritonavir, respectively.
De AUC van de metaboliet prednisolon steeg met 37 en 28% na respectievelijk 4 en 14 dagen ritonavir.
Based on a parallel group comparison 2.
Gebaseerd op een parallelgroepvergelijking 2.
Sulfamethoxazole was co-administered with trimethoprim.
Sulfamethoxazol werd gelijktijdig toegediend met trimethoprim.
Cardiac and neurologic events have been reported when ritonavir has been co-administered with disopyramide, mexiletine or nefazadone.
Cardiale en neurologische voorvallen zijn gemeld bij gelijktijdige toediening van ritonavir met disopyramide, mexiletine of nefazadon.
The possibility of drug interaction cannot be excluded.
De mogelijkheid van een geneesmiddelinteractie kan niet worden uitgesloten.
In addition to the interactions listed above, as ritonavir is highly protein bound, the possibility of increased therapeutic and toxic effects due to protein binding displacement of concomitant medications should be considered.
Naast de bovengenoemde interacties dient rekening te worden gehouden met de mogelijkheid van toegenomen toxische en therapeutische effecten als gevolg van verdringing uit de eiwitbinding van gelijktijdig gebruikte geneesmiddelen, aangezien ritonavir in sterke mate gebonden is aan eiwitten.
Important information regarding drug interactions when ritonavir is used a pharmacokinetic enhancer is also contained in the Summary of Product Characteristics of the co-administered protease inhibitor.
Belangrijke informatie met betrekking tot geneesmiddelinteracties bij gebruik van ritonavir als farmacokinetische versterker wordt ook beschreven in de samenvatting van de productkenmerken van de gelijktijdig toegediende proteaseremmer.
Proton pump inhibitors and H2-receptor antagonists: proton pump inhibitors and H2-receptor antagonists (e.g. omeprazole or ranitidine) may reduce concentrations for co-administered protease inhibitors.
Protonpompremmers en H2-receptor antagonisten: protonpompremmers en H2-receptor antagonisten (bijv. omeprazol of ranitidine) kunnen de concentraties van gelijktijdig gebruikte proteaseremmers verminderen.
For specific information regarding the impact of co-administration of acid reducing agents, refer to the SmPC of the co-administered protease inhibitor.
Voor specifieke informatie betreffende invloed van gelijktijdig gebruik van maagzuurremmende middelen wordt verwezen naar de SmPC van de gelijktijdig gebruikte proteaseremmer.
Based on interaction studies with the ritonavir boosted protease inhibitors (lopinavir/ritonavir, atazanavir), concurrent administration of omeprazole or ranitidine does not significantly modify ritonavir efficacy as a pharmacokinetic enhancer despite a slight change of exposure (about 6 - 18%).
Uit interactie-onderzoeken met door ritonavir versterkte proteaseremmers (lopinavir/ritonavir, atazanavir) blijkt dat gelijktijdig gebruik van omeprazol of rantinidine het effect van ritonavir als farmacokinetische versterker niet significant beïnvloedt, ondanks een kleine verandering in de blootstelling (ongeveer 6 - 18%).
A limited number (> 800) of pregnant women were exposed to ritonavir during pregnancy; a very limited number (< 300) were exposed during the first trimester.
Een beperkt aantal (> 800) zwangere vrouwen is blootgesteld aan ritonavir tijdens de zwangerschap; een zeer beperkt aantal (< 300) werd blootgesteld gedurende het eerste trimester.
These data largely refer to exposures where ritonavir was used in combination therapy and not at therapeutic ritonavir doses but at lower doses as a pharmacokinetic enhancer for other PIs.
Deze gegevens hebben voornamelijk betrekking op blootstellingen waarbij ritonavir als onderdeel van combinatietherapie werd gebruikt en niet in therapeutische doseringen, maar in lagere doseringen als farmacokinetische versterker voor andere proteaseremmers.
These limited data indicate no increase in the rate of birth defects compared to rates observed in population-based birth defect surveillance systems.
Deze beperkte gegevens geven geen aanwijzingen voor een toename in de frequentie van aangeboren afwijkingen in vergelijking met waargenomen frequenties in bewakingssystemen voor aangeboren afwijkingen voor de hele populatie.
Animal data have shown reproductive toxicity (see 5.3).
Uit diergegevens is reproductietoxiciteit gebleken (zie 5.3).
The use of Norvir may be considered in pregnancy only when the benefits outweigh the risk to the foetus.
Het gebruik van Norvir tijdens de zwangerschap mag alleen overwogen worden wanneer de voordelen opwegen tegen het risico voor de foetus.
Ritonavir adversely interacts with oral contraceptives (OCs).
Ritonavir heeft een ongunstige interactie met orale anticonceptiva (OACs).
Therefore, an alternative, effective and safe method of contraception should be used during treatment.
Daarom dient gedurende de behandeling een alternatieve, effectieve en veilige methode van anticonceptie te woren gebruikt.
It is not known whether this medicine is excreted in human milk.
25 Het is niet bekend of dit geneesmiddel in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Milk excretion has not been measured in the animal studies, however a study in rats showed some effects on offspring development during lactation which are compatible with excretion of ritonavir in milk in that species.
Een studie bij ratten toonde echter enkele ongunstige effecten op de ontwikkeling van de nakomelingen tijdens het zogen aan, die kunnen wijzen op de uitscheiding van ritonavir in de melk bij deze diersoort.
HIV infected women should not breast-feed their infants under any circumstances to avoid transmission of HIV.
Vrouwen die met HIV geïnfecteerd zijn, dienen onder geen beding borstvoeding te geven aan hun kinderen om transmissie van HIV te voorkomen.
20 4.7 Effects on ability to drive and use machines
4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen
As somnolence and dizziness are known undesirable effects, this should be taken into account when driving or using machinery.
Omdat slaperigheid en duizeligheid bekende ongewenste effecten zijn, dient hiermee rekening te worden gehouden bij het autorijden of het bedienen van machines.
Norvir oral solution contains alcohol (43%).
Norvir drank bevat alcohol (43%).
Adverse events associated with the use of ritonavir as a pharmacokinetic enhancer are dependent on the specific co-administered PI.
Bijwerkingen die in verband worden gebracht met het gebruik van ritonavir als farmacokinetische versterker zijn afhankelijk van de betreffende PI (proteaseremmer) die gelijktijdig wordt toegediend.
For information on adverse events refer to the SPC of the specific co-administered PI.
Meer informatie over bijwerkingen vindt u in de SPC van de betreffende gelijktijdig toegediende PI.
In the original clinical studies (Phase II/III), adverse events with possible, probable or unknown relationship to ritonavir were reported in ≥ 2% of 1033 patients.
In de oorspronkelijke klinische studies (fase II/III) zijn bijwerkingen gemeld die een mogelijk, waarschijnlijk of onbekend verband houden met ritonavir bij ≥ 2% van de 1033 patiënten:
The following adverse reactions of moderate to severe intensity with possible or probable relationship to ritonavir have been reported.
De volgende bijwerkingen van een gemiddelde tot ernstige intensiteit en die mogelijk of waarschijnlijk verband houden met ritonavir, zijn gemeld.
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness: very common (> 1/10); common (> 1/100 to < 1/10); uncommon (> 1/1000 to < 1/100); rare( > 1/10,000 to < 1/1,000).
Binnen iedere frequentiegroep worden bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst: zeer vaak (> 1/10); vaak (> 1/100 en < 1/10); soms (> 1/1000 en < 1/100); zelden (> 1/10.000 en < 1/1.000).
Undesirable Effects in Clinical Studies and Post-marketing in Adult Patients Immune system disorders
Bijwerkingen uit klinisch onderzoek en post-marketing bij volwassen patiënten Immuunsysteemaandoeningen
Allergic reactions including urticaria, mild skin eruptions, bronchospasm and angioedema
Allergische reacties waaronder urticaria, lichte huiduitslag, bronchospasme en angio- oedeem
Anaphylaxis and Stevens Johnson syndrome
Anafylaxie en Stevens-Johnson syndroom
Decreased WBC, decreased haemoglobin, decreased neutrophils, increased eosinophils
Verlaagd aantal witte bloedcellen (WBC), verlaagd hemoglobine, verlaagd aantal neutrofielen en verhoogd aantal eosinofielen
Increased WBC, increased neutrophils and increased prothrombin time
Verhoogd aantal witte bloedcellen, verhoogd aantal neutrofielen en een verlengde protrombinetijd
Dehydration, diabetes mellitus
Dehydratie, diabetes mellitus
Unknown frequency
frequentie
Hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, hyperuricaemia
hyperurikemie
Taste perversion, circumoral and peripheral paresthesia, headache
Smaakstoornissen, circumorale en perifere paresthesie, hoofdpijn
Dizziness, paraesthesia, hyperaesthesia, somnolence, insomnia, anxiety
Duizeligheid, paresthesie, hyperesthesie, slaperigheid, slapeloosheid, angst
Seizure, syncope
Attaque, syncope
Vasodilation
Vaatverwijding
Pharyngitis, cough increased
Faryngitis, meer hoesten
Abdominal pain, nausea, diarrhoea, vomiting
Buikpijn, misselijkheid, diarree, braken
Dyspepsia, anorexia, local throat irritation, flatulence, dry mouth, eructation, mouth ulcer
Dyspepsie, anorexie, lokale keelirritatie, flatulentie, droge mond, oprispingen en mondzweren
Hepatitis and jaundice
Hepatitis en geelzucht
Rash, pruritus, sweating, lipodystrophy
Huiduitslag, pruritus, zweten, lipodystrofie
Musculosketal and connective tissue disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Increased CPK, myalgia
Verhoogde CPK, myalgie
Myositis, rhabdomyolysis
Myositis, rhabdomyolyse
Acute renal failure
Acuut nierfalen
Menorrhagia
Menorragie
Fever, pain weight loss
Koorts, pijn, gewichtsverlies
Increased GGT, increased CPK, increased triglycerides, increased SGPT, increased SGOT, increased amylase, increased uric acid, decreased potassium, decreased free and total thyroxin
Verhoogd GGT, verhoogd CPK, verhoogde triglyceriden, verhoogd SGPT, verhoogd SGOT, verhoogd amylase, verhoogd urinezuur, verlaagd kalium, verlaagd vrij en en totaal thyroxine
Increased glucose, decreased total calcium, increased magnesium, increased bilirubin, increased alkaline phosphatase
Verhoogd glucose, verlaagd totaal calcium, verhoogd magnesium, verhoogd bilirubine, verhoogd alkalische fosfatase
Events noted as having Unknown frequency were identified via post-marketing surveillance.
De voorvallen die zijn waargenomen en waarvoor Onbekende frequentie is aangegeven, zijn bij post- marketing surveillance geconstateerd.
Hepatic transaminase elevations exceeding five times the upper limit or normal, clinical hepatitis, and jaundice have occurred in patients receiving ritonavir alone or in combination with other antiretrovirals.
Meer dan vijfvoudige verhogingen ten opzichte van de bovengrens van de normaalwaarden van lever transaminasen, klinische hepatitis en geelzucht zijn voorgekomen bij patiënten die met ritonavir alleen of in combinatie met andere antiretrovirale middelen werden behandeld.
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Antiretrovirale combinatietherapie, is bij HIV-patiënten in verband gebracht met herverdeling van
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Gecombineerde antiretrovirale therapie wordt ook in verband gebracht met metabole afwijkingen zoals hypertriglyceridemie, hypercholesterolemie, insuline-resistentie, hyperglykemie en hyperlactatemie (zie rubriek 4.4).
22 In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Bij met HIV-geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische infecties voordoen (zie rubriek 4.4).
Pancreatitis has been observed in patients receiving ritonavir therapy, including those who developed hypertriglyceridemia.
Pancreatitis is waargenomen bij patiënten die met ritonavir worden behandeld, waaronder degenen die hypertriglyceridemie ontwikkelen.
In some cases fatalities have been observed.
In sommige gevallen is dit fataal gebleken.
Patients with advanced HIV disease may be at risk of elevated triglycerides and pancreatitis (see section 4.4).
Patiënten in een gevorderd stadium van HIV-ziekte lopen mogelijk risico op verhoogde triglycerides en pancreatitis (zie rubriek 4.4).
Human experience of acute overdose with ritonavir is limited.
Ervaringen bij mensen met acute overdosering van ritonavir zijn beperkt.
One patient in clinical trials took ritonavir 1500 mg/day for two days and reported paraesthesia, which resolved after the dose was decreased.
Bij klinische onderzoeken werden paresthesieën geconstateerd bij één patiënt die gedurende twee dagen 1500 mg/dag ritonavir innam.
A case of renal failure with eosinophilia has been reported.
Een geval van nierfalen met eosinofilie is gerapporteerd.
The signs of toxicity observed in animals (mice and rats) included decreased activity, ataxia, dyspnoea and tremors.
De waargenomen symptomen van toxiciteit bij dieren (muizen en ratten) waren onder andere een verminderde activiteit, ataxie, dyspnoe en tremoren.
There is no specific antidote for overdose with ritonavir.
Er is geen specifiek antidotum voor een overdosering van ritonavir.
Treatment of overdose with ritonavir should consist of general supportive measures including monitoring of vital signs and observation of the clinical status of the patient.
De behandeling van een overdosering van ritonavir moet bestaan uit algemene ondersteunende maatregelen, waaronder het monitoren van de vitale functies en observatie van de klinische toestand van de patiënt.