qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
In two Phase III placebo-controlled studies, 353 patients with multiple myeloma were exposed to the lenalidomide/dexamethasone combination and 351 to the placebo/dexamethasone combination.
In twee fase III, placebo-gecontroleerde onderzoeken werden 353 patiënten met multipel myeloom blootgesteld aan de combinatie lenalidomide/dexamethason en 351 patiënten aan de combinatie placebo/dexamethason.
The median duration of exposure to study treatment was significantly longer (44.0 weeks) in the lenalidomide/dexamethasone group as compared to placebo/dexamethasone (23.1 weeks).
De mediane duur van de blootstelling aan de onderzoeksbehandeling was in de lenalidomide/dexamethason-groep significant langer (44,0 weken) dan in de placebo/dexamethason- groep (23,1 weken).
The difference was accounted for by a lower rate of discontinuation from study treatment due to lower progression of disease in patients exposed to lenalidomide/dexamethasone (39.7%) than in placebo/dexamethasone patients (70.4%).
Het verschil kan worden verklaard door een lager percentage stopzettingen van de onderzoeksbehandeling vanwege een verminderde ziekteprogressie bij de patiënten die werden blootgesteld aan lenalidomide/dexamethason (39,7%) vergeleken met de placebo/dexamethason- patiënten (70,4%).
325 (92%) of the patients in the lenalidomide/dexamethasone group experienced at least one adverse reaction compared to 288 (82%) in the placebo/dexamethasone group.
Bij 325 patiënten (92%) in de lenalidomide/dexamethason-groep trad ten minste één bijwerking op, vergeleken met 288 patiënten (82%) in de placebo/dexamethason-groep.
The most serious adverse reactions were: • Venous thromboembolism (deep vein thrombosis, pulmonary embolism) (see section 4.4) • Grade 4 neutropenia (see section 4.4).
De ernstigste bijwerkingen waren: • Veneuze trombo-embolie (diepe veneuze trombose, longembolie) (zie rubriek 4.4) • Neutropenie graad 4 (zie rubriek 4.4)
The most frequently observed adverse reactions which occurred significantly more frequently in the lenalidomide/dexamethasone group compared to the placebo/dexamethasone group were neutropenia (39.4%), fatigue (27.2%), asthenia (17.6%), constipation (23.5%), muscle cramp (20.1%), thrombocytopenia (18.4%), anaemia (17.0%), diarrhoea (14.2%) and rash (10.2%).
De meest frequent waargenomen bijwerkingen die significant vaker voorkwamen in de lenalidomide/dexamethason-groep vergeleken met de placebo/dexamethason-groep waren neutropenie (39,4%), vermoeidheid (27,2%), asthenie (17,6%), constipatie (23,5%), spierkramp (20,1%), trombocytopenie (18,4%), anemie (17,0%), diarree (14,2%) en huiduitslag (10,2%).
The adverse reactions observed in patients treated with lenalidomide/dexamethasone are listed below by system organ class and frequency.
De bijwerkingen die werden waargenomen bij patiënten behandeld met lenalidomide/dexamethason staan hieronder vermeld per systeem-orgaanklasse en frequentie.
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/10); common (≥ 1/100 to < 1/10); uncommon (≥ 1/1,000 to < 1/100); rare (≥ 1/10,000 to < 1/1,000), very rare (< 1/10,000 including isolated reports).
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000 inclusief geïsoleerde meldingen).
In the majority of cases, there was no significant difference in the incidence of specific adverse events between the two treatment arms.
In de meeste gevallen was er geen significant verschil in incidentie van specifieke bijwerkingen in de twee behandelingsarmen.
Only those adverse reactions marked with * occurred significantly more frequently in the lenalidomide/dexamethasone arm compared to the placebo/dexamethasone arm.
Alleen de met een * gemarkeerde bijwerkingen kwamen significant vaker voor in de lenalidomide/dexamethason-arm dan in de placebo/dexamethason-arm.
The following adverse reactions have been observed in clinical trials and postmarketing experience: † Reports from post-marketing experience are marked with
De volgende bijwerkingen zijn waargenomen in klinische onderzoeken en postmarketing ervaring: rapporten van post-marketing ervaring zijn gemarkeerd met †
Pneumonia*, lower respiratory tract infection, Herpes Zoster, Herpes Simplex, urinary tract infection, upper respiratory tract infection, sinusitis, oral candidiasis, oral fungal infection
Pneumonie *, infectie van de onderste luchtwegen, herpes zoster, herpes simplex, infectie van de urinewegen, infectie van de bovenste luchtwegen, sinusitis, orale candidiasis, orale schimmelinfectie Soms:
Septic shock, meningitis, neutropenic sepsis, sepsis, Escherichia sepsis, Clostridium difficile sepsis, Enterobacter bacteraemia, subacute endocarditis, bronchopneumonia, lobar pneumonia, bacterial pneumonia, pneumococcal pneumonia, Pneumocystis carinii pneumonia, primary atypical pneumonia, acute bronchitis, respiratory tract infection, herpes zoster ophthalmic, post-herpetic neuralgia, prostate infection, sinobronchitis, oesophageal candidiasis, infective bursitis, erysipelas, cellulitis, tooth abscess, chronic sinusitis, furuncle, pustular rash, ear infection, fungal infection, genital candidiasis, candida infection, influenza, tinea, fungal foot infection, anal warts
Septische shock, meningitis, neutropenische sepsis, sepsis, door Escherichia veroorzaakte sepsis, door Clostridium difficile veroorzaakte sepsis, door Enterobacter veroorzaakte bacteriëmie, subacute endocarditis, bronchopneumonie, lobaire pneumonie, bacteriële pneumonie, pneumokokken-pneumonie, Pneumocystis carinii-pneumonie, primaire atypische pneumonie, acute bronchitis, luchtweginfectie, herpes zoster ophtalmicus, post-herpetische neuralgie, prostaatinfectie, sinobronchitis, oesofageale candidiasis, infectieve bursitis, erysipelas, cellulitis, tandabces, chronische sinusitis, furunkel, pustulaire huiduitslag, oorinfectie, schimmelinfectie, genitale candidiasis, candida-infectie, influenza, tinea, voetschimmelinfectie, anale wratten
Neoplasms benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps) Uncommon:
10 Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Soms:
Basal cell carcinoma, glioblastoma multiforme
Basaalcelcarcinoom, glioblastoma multiforme
9 Blood and lymphatic system disorders Very Common:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak:
Anaemia*, neutropenia*, thrombocytopenia*, haemorrhagic disorder Common:
Vaak:
Febrile neutropenia, pancytopenia, leucopenia*, lymphopenia* Granulocytopenia, haemolytic anaemia, autoimmune haemolytic anaemia, haemolysis, hypercoagulation, coagulopathy, monocytopenia, leucocytosis, lymphadenopathy
Anemie *, neutropenie *, trombocytopenie *, hemorragische aandoening Febriele neutropenie, pancytopenie, leukopenie *, lymfopenie * Granulocytopenie, hemolytische anemie, auto-immune hemolytische anemie, hemolyse, hypercoagulatie, coagulopathie, monocytopenie, leukocytose, lymfadenopathie
Immune system disorders Uncommon:
Immuunsysteemaandoeningen Soms:
Acquired hypogammaglobulinaemia
Verworven hypogammaglobulinemie
Endocrine disorders Common:
Endocriene aandoeningen Vaak:
Uncommon:
Cushingsyndroom-achtige verschijnselen Soms:
Cushingoid-like symptoms Adrenal suppression, adrenal insufficiency, acquired hypothyroidism, increased and decreased thyroid stimulating hormone, hirsutism
Bijniersuppressie, bijnierinsufficiëntie, verworven hypothyreoïdie, verhoogd en verlaagd thyroïdstimulerend hormoon, hirsutisme
Hyperglycaemia, anorexia, hypocalcaemia, hypokalaemia, dehydration, hypomagnesaemia, fluid retention
Hyperglykemie, anorexia, hypocalciëmie, hypokaliëmie, dehydratie, hypomagnesiëmie, vochtretentie Soms:
Metabolic acidosis, diabetes mellitus, hyponatraemia, hypercalcaemia, hyperuricaemia, hypoalbuminaemia, cachexia, failure to thrive, gout, hypophosphataemia, hyperphosphataemia, increased appetite
Metabole acidose, diabetes mellitus, hyponatriëmie, hypercalciëmie, hyperuricemie, hypoalbuminemie, cachexie, failure to thrive, jicht, hypofosfatemie, hyperfosfatemie, verhoogde eetlust
Psychiatric disorders Very Common:
Psychische stoornissen Zeer vaak:
Insomnia Common:
Vaak:
Confusional state, hallucinations, depression, aggression, agitation, mood alteration, anxiety, nervousness, irritability, mood swings
Slapeloosheid Verwardheid, hallucinaties, depressie, agressie, agitatie, stemmingsveranderingen, angst, nervositeit, prikkelbaarheid, stemmingswisselingen
Psychotic disorder, hypomania, delusion, mental status changes, sleep disorder, abnormal dreams, depressed mood, affect lability, listless, loss of libido, nightmare, personality change, panic attack, restlessness.
Psychotische stoornis, hypomanie, waanvoorstellingen, veranderingen in de mentale status, slaapstoornissen, abnormale dromen, neerslachtigheid, emotionele labiliteit, lusteloosheid, verminderd libido, nachtmerrie, persoonlijkheidsverandering, paniekaanval, rusteloosheid
Cerebrovascular accident, syncope, peripheral neuropathy, neuropathy, peripheral sensory neuropathy, dizziness, ageusia, dysgeusia, paraesthesia, headache, tremor*, hypoaesthesia*, somnolence, memory impairment
Cerebrovasculair accident, syncope, perifere neuropathie, neuropathie, perifere sensorische neuropathie, duizeligheid, ageusie, dysgeusie, paresthesie, hoofdpijn, tremor *, hypo-esthesie *, slaperigheid, geheugenstoornissen Soms:
Intracranial haemorrhage, intracranial venous sinus thrombosis, thrombotic stroke, cerebral ischaemia, transient ischaemic attack, leukoencephalopathy, neurotoxicity, polyneuropathy, peripheral motor neuropathy, dysaesthesia, aphonia, dysphonia, disturbance in attention, ataxia, balance impaired, postural dizziness, burning sensation, cervical root pain, dyskinesia, hyperaesthesia, motor dysfunction, myasthenic syndrome, oral paraesthesia, psychomotor hyperactivity, anosmia
Intracraniale hemorragie, intracraniale veneuze sinustrombose, beroerte veroorzaakt door trombose, cerebrale ischemie, voorbijgaande ischemische aanval, leuko-encefalopathie, neurotoxiciteit, polyneuropathie, perifere motorische neuropathie, dysesthesie, afonie, dysfonie, aandachtsstoornis, ataxie, evenwichtsstoornissen, posturale duizeligheid, branderig gevoel, pijn in de cervicale wortel, dyskinesie, hyperesthesie, motorische dysfunctie, myasthenisch syndroom, orale paresthesie, psychomotorische hyperactiviteit, anosmie
Common:
Oogaandoeningen Vaak:
Uncommon:
Wazig zien, cataract, minder scherp zien, sterker tranende ogen Soms:
Blurred vision, cataract, reduced visual acuity, lacrimation increased Blindness, retinal arteriosclerosis, retinal vein thrombosis, keratitis, visual disturbance, eyelid oedema, conjunctivitis, eye pruritus, eye redness, eye irritation, dry eye
Blindheid, retina-arteriosclerose, retina-adertrombose, keratitis, gezichtsstoornis, oedeem van het ooglid, conjunctivitis, oogpruritus, rode ogen, oogirritatie, droge ogen
Ear and labyrinth disorders Common:
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak:
Uncommon:
Vertigo Soms:
Vertigo Deafness, hypoacusia, tinnitus, ear pain, ear pruritus
Doofheid, hypoacusie, tinnitus, oorpijn, oorpruritus
Common:
11 Hartaandoeningen Vaak:
Uncommon:
Atriumfibrillatie, palpitaties Soms:
Atrial fibrillation, palpitations Congestive cardiac failure, pulmonary oedema, heart valve insufficiency, atrial flutter, arrhythmia, ventricular trigeminy, bradycardia, tachycardia, QT prolongation, sinus tachycardia
Hartfalen, longoedeem, hartklepinsufficiëntie, atriumfibrilleren, aritmie, ventriculaire trigeminie, bradycardie, tachycardie, verlengd QT-interval, sinustachycardie
Deep vein thrombosis*, limb venous thrombosis, hypotension*, hypertension, orthostatic hypotension, flushing, ecchymosis
Diepe veneuze trombose *, veneuze trombose in de ledematen, hypotensie *, hypertensie, orthostatische hypotensie, flushing, ecchymose Soms:
Circulatory collapse, thrombosis, ischaemia, peripheral ischaemia, intermittent claudication, phlebitis, pallor, petechiae, haematoma, postphlebitic syndrome, thrombophlebitis, superficial thrombophlebitis
Circulatoire collaps, trombose, ischemie, perifere ischemie, intermitterende claudicatie, flebitis, pallor, petechiën, hematoom, postflebetisch syndroom, tromboflebitis, oppervlakkige tromboflebitis
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Common:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Vaak:
Pulmonary embolism, dyspnoea*, exertional dyspnoea, bronchitis, cough, pharyngitis, nasopharyngitis, hoarseness, hiccups, epistaxis
Longembolie, dyspnoe *, inspanningsdyspnoe, bronchitis, hoesten, faryngitis, nasofaryngitis, heesheid, hikken, epistaxis Soms:
Bronchopneumopathy, asthma, respiratory distress, pulmonary congestion, pleuritic pain, nasal congestion, throat secretion increased, laryngitis, sinus congestion, sinus pain, rhinorrhoea, dry throat
Bronchopneumopathie, astma, ademnood, pulmonale congestie, pleurapijn, nasale congestie, verhoogde keelafscheiding, laryngitis, sinuscongestie, sinuspijn, rinorroe, droge keel
Gastrointestinal disorders Very Common:
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak:
Constipation, diarrhoea, nausea, increase and decrease in weight Common:
Vaak:
Vomiting, dyspepsia, upper abdominal pain, gastritis, abdominal distension, abdominal pain, stomatitis, dry mouth, flatulence, rectal haemorrhage
Constipatie, diarree, misselijkheid, gewichtstoename en -afname Braken, dyspepsie, pijn in de bovenbuik, gastritis, opgezette buik, buikpijn, stomatitis, droge mond, flatulentie, rectale hemorragie
Gingival bleeding, gastrointestinal haemorrhage, haemorrhoidal haemorrhage, peptic ulcer haemorrhage, oesophagitis, gastro-oesophageal reflux disease, colitis, caecitis, gastroduodenitis, aptyalism, proctitis, gastroenteritis, oesophageal pain, dysphagia, odynophagia, epigastric discomfort, aphthous stomatitis, cheilitis, glossodynia, gingivitis, lip ulceration, tongue ulceration, oral pain, toothache, sensitivity of teeth, oral hypoaesthesia, lip pain, coated tongue
Tandvleesbloeding, hemorragie van het maagdarmkanaal, hemorroïdale hemorragie, hemorragie veroorzaakt door een maagdarmzweer, oesofagitis, gastro- oesofageale refluxaandoening, colitis, typhlitis, gastroduodenitis, aptyalisme, proctitis, gastro-enteritis, oesofaguspijn, dysfagie, odynofagie, epigastrische klachten, afteuze stomatitis, cheilitis, glossodynie, gingivitis, lipzweren, tongzweren, pijn in de mond, tand-/kiespijn, gevoelige tanden, orale hypo-esthesie, lippijn, beslagen tong
Abnormal liver function tests, increased alanine aminotransferase, increased aspartate aminotransferase, increased blood bilirubin
Afwijkende leverfunctietests, verhoogd alanine-aminotransferase, verhoogd aspartaat-aminotransferase, verhoogd bloedbilirubine
Skin and subcutaneous tissue disorders Very common:
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak:
Rash* Face oedema, dry skin, pruritus*, erythema, folliculitis, skin hyperpigmentation, exanthema, increased sweating, night sweats, alopecia †
Huiduitslag * Gezichtsoedeem, droge huid, pruritus *, erytheem, folliculitis, hyperpigmentatie van de huid, exantheem, overmatige transpiratie, nachtelijk transpireren, alopecia
Erythema nodosum, urticaria, angioedema, eczema, erythrosis, erythematous rash, pruritic rash, papular rash, hyperkeratosis, skin fissures, acne, dermatitis acneiforme, lichen sclerosus, decubitus ulcer, pigmentation lip, prurigo, rosacea, photosensitivity reaction, seborroeic dermatitis, skin burning sensation, skin desquamation, skin discolouration † †
Erythema nodosum, urticaria, angio-oedeem †, eczeem, erythrosis, erythemateuze huiduitslag, jeukende huiduitslag, papuleuze huiduitslag, hyperkeratose, fissuren van de huid, acne, dermatitis acneiforme, lichen sclerosus, decubitus-ulcus, pigmentatie van de lip, prurigo, rosacea, lichtovergevoeligheidsreactie, seborroïsche dermatitis, brandend gevoel op de huid, afschilfering van de huid, huidverkleuring
Stevens-Johnson syndrome, toxic epidermal necrolysis
Stevens-Johnson-syndroom †, toxische epidermale necrolyse †
Musculoskeletal and connective tissue disorders Very Common:
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Zeer vaak:
Muscle cramp*, muscle weakness Common:
Vaak:
Steroid myopathy, myopathy, myalgia, arthralgia, back pain, bone pain, pain in limb, chest wall pain, peripheral swelling
Spierkramp *, spierzwakte Steroïdmyopathie, myopathie, myalgie, artralgie, rugpijn, botpijn, pijn in de ledematen, pijn op de borstwand, perifere zwellingen
Osteonecrosis, muscle atrophy, amyotrophy, pain in foot, muscle spasms, musculoskeletal pain, night cramps, groin pain, pain in jaw, neck pain, spondylitis, joint stiffness, joint swelling, musculoskeletal stiffness, limb discomfort, toe deformities, local swelling
Osteonecrose, spieratrofie, amyotrofie, pijn in de voeten, spierspasmen, musculoskeletale pijn, nachtelijke krampen, pijn in de lies, kaakpijn, nekpijn, spondylitis, stijfheid van de gewrichten, zwelling van de gewrichten,
Renal and urinary Common:
Nier- en urinewegaandoeningen Vaak:
Uncommon:
Nierinsufficiëntie, hematurie Soms:
disorders Renal failure, haematuria Acute renal failure, urinary frequency, renal tubular necrosis, cystitis, urinary retention, dysuria, acquired Fanconi Syndrome, urinary incontinence, polyuria, increased blood urea, increased blood creatinine, nocturia
Acuut nierfalen, urinefrequentie, necrose van de niertubuli, cystitis, urineretentie, dysurie, verworven Fanconi-syndroom, urine-incontinentie, polyurie, verhoogd bloedureum, verhoogd bloedcreatinine, nocturie
11 Reproductive system and breast disorders Common:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak:
Erectile dysfunction, gynaecomastia, metrorrhagia, nipple pain
Erectieproblemen, gynaecomastie, metrorragie, tepelpijn
Congenital, familial and genetic disorders Uncommon:
Congenitale, familiale en genetische aandoeningen Soms:
Chromosome abnormality
Chromosoomafwijkingen
General disorders and administration site conditions Very Common:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak:
Fatigue*, asthenia*, peripheral oedema Common:
Vaak:
Pyrexia, rigors, mucosal inflammation, oedema, lethargy, malaise Hyperpyrexia, chest pain, chest tightness, pain, difficulty in walking, abnormal gait, thirst, chest pressure sensation, feeling cold, feeling jittery, influenza-like illness, submandibular mass, fall, impaired healing
Vermoeidheid *, asthenie *, perifeer oedeem Pyrexie, rigor, ontsteking van de slijmvliezen, oedeem, lethargie, malaise Hyperpyrexie, pijn op de borst, beklemd gevoel op de borst, pijn, moeite met lopen, abnormale gang, dorst, drukkend gevoel op de borst, het koud hebben, zich nerveus voelen, griepachtige verschijnselen, submandibulaire zwelling, vallen, vertraagde genezing
Prolonged prothrombin time, prolonged activated partial thromboplastin time, increased International Normalised Ratio, increased blood alkaline phosphatase, increased blood lactate dehydrogenase, increased C-Reactive Protein, Cytomegalovirus antibody positive
Verlengde protrombinetijd, verlenging van de geactiveerde partiële tromboplastine tijd, toename van de International Normalised Ratio (INR), verhoogde alkalische fosfatase in het bloed, verhoogd lactaatdehydrogenase in het bloed, verhoogd C-reactieve proteïne, positief voor antilichamen tegen cytomegalovirus
Injury, poisoning and procedural complications Common:
Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties Vaak:
Uncommon:
Contusie Soms:
Contusion Wound complication
Wondcomplicatie
Haemorrhagic disorders Haemorrhagic disorders are listed under several system organ classes:
Hemorragische aandoeningen Hemorragische aandoeningen worden vermeld onder een aantal systeem-orgaanklassen:
Blood and lymphatic system disorders; nervous system disorders (intracranial haemorrhage); respiratory, thoracic and mediastinal disorders (epistaxis); gastrointestinal disorders (gingival bleeding, haemorrhoidal haemorrhage, rectal haemorrhage); renal and urinary disorders (haematuria); Injury, poisoning and procedural complications (contusion) and vascular disorders (ecchymosis).
Bloed- en lymfestelselaandoeningen; zenuwstelselaandoeningen (intracraniale hemorragie); ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen (epistaxis); maagdarmstelselaandoeningen (gingivale bloeding, hemorroïdale hemorragie, rectale hemorragie); nier- en urinewegaandoeningen (hematurie); letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties (contusie) en bloedvataandoeningen (ecchymose).
There is no specific experience in the management of lenalidomide over dose in multiple myeloma patients, although in dose-ranging studies some patients were exposed to up to 50 mg.
Er is geen specifieke ervaring met de behandeling van een overdosering met lenalidomide bij patiënten met multipel myeloom, hoewel in vergelijkende onderzoeken met verschillende doseringen enkele patiënten zijn blootgesteld aan maximaal 50 mg.
The dose limiting toxicity in these studies was essentially haematological.
De dosisbeperkende toxiciteit was in deze onderzoeken hoofdzakelijk hematologisch.
In the event of overdose, supportive care is advised.
In geval van overdosering wordt ondersteunende zorg aangeraden.
Immunomodulating agent.
Immunomodulator.
The lenalidomide mechanism of action includes anti-neoplastic, anti-angiogenic, pro-erythropoietic, and immunomodulatory properties.
Het werkingsmechanisme van lenalidomide omvat anti-neoplastische, anti-angiogene, pro- erytropoëtische en immuunmodulerende eigenschappen.
Specifically, lenalidomide inhibits proliferation of certain haematopoietic tumour cells (including MM plasma tumour cells and those with deletions of chromosome 5), enhances T cell- and Natural Killer (NK) cell-mediated immunity and increases the number of NK T cells, inhibits angiogenesis by blocking the migration and adhesion of endothelial cells and the formation of microvessels, augments foetal haemoglobin production by CD34+ haematopoietic stem cells, and inhibits production of pro-inflammatory cytokines (e.g., TNF-α and IL-6) by monocytes.
TNF-α en IL-6) door monocyten.
Clinical trials The efficacy and safety of lenalidomide were evaluated in two Phase III multi-centre, randomised, double-blind, placebo-controlled, parallel-group controlled studies (MM-009 and MM-010) of lenalidomide plus dexamethasone therapy versus dexamethasone alone in previously treated patients
Klinische onderzoeken De werkzaamheid en veiligheid van lenalidomide is geëvalueerd in twee multi-center, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo-gecontroleerde fase III-onderzoeken met parallelle groepen (MM-009 and MM-010) waarbij lenalidomide plus dexamethason vergeleken werd met alleen dexamethason bij patiënten met multipel myeloom die al eerder een behandeling hadden ondergaan.
Out of 353 patients in the MM-009 and MM-010 studies who received lenalidomide/dexamethasone, 45.6% were aged 65 or over.
Van de 353 patiënten in de onderzoeken MM-009 en MM-010 die lenalidomide/dexamethason kregen, was 45,6% 65 jaar of ouder.
Of the 704 patients evaluated in the MM-009 and MM-010 studies, 44.6% were aged 65 or over.
Van de 704 patiënten die in de onderzoeken MM-009 en MM-010 zijn geëvalueerd, was 44,6% 65 jaar of ouder.
In both studies, patients in the lenalidomide/dexamethasone (len/dex) group took 25 mg of lenalidomide orally once daily on Days 1 to 21 and a matching placebo capsule once daily on Days 22 to 28 of each 28-day cycle.
In beide onderzoeken namen de patiënten in de lenalidomide/dexamethason-groep (len/dex-groep) in elke cyclus van 28 dagen op dag 1 tot 21 eenmaal per dag oraal 25 mg lenalidomide en op dag 22 tot 28 eenmaal per dag een vergelijkbare placebocapsule.
Patients in the placebo/dexamethasone (placebo/dex) group took 1 placebo capsule on Days 1 to 28 of each 28-day cycle.
Patiënten in de placebo/dexamethason-groep (placebo/dex-groep) namen 1 placebocapsule op dag 1 tot 28 van elke cyclus van 28 dagen.
Patients in both treatment groups took 40 mg of dexamethasone orally once daily on Days 1 to 4, 9 to 12, and 17 to 20 of each 28-day cycle for the first 4 cycles of therapy.
Patiënten in beide behandelgroepen namen eenmaal per dag oraal 40 mg dexamethason op dag 1 tot 4, 9 tot 12 en 17 tot 20 van elke cyclus van 28 dagen gedurende de eerste vier cycli van de behandeling.
The dose of dexamethasone was reduced to 40 mg orally once daily on Days 1 to 4 of each 28-day cycle after the first 4 cycles of therapy.
De dosis dexamethason werd na de eerste vier cycli van de behandeling verlaagd tot eenmaal per dag oraal 40 mg op dag 1 tot 4 van elke cyclus van 28 dagen.
In both studies, treatment was to continue until disease progression.
In beide onderzoeken werd de behandeling voortgezet tot progressie van de ziekte plaatsvond.
In both studies, dose adjustments were allowed based on clinical and laboratory finding.
In beide onderzoeken mocht de dosis worden aangepast op basis van klinische resultaten en laboratoriumuitslagen.
The primary efficacy endpoint in both studies was time to progression (TTP).
Het primaire eindpunt voor de werkzaamheid was in beide onderzoeken de tijd tot progressie (Time To Progression, TTP).
In total, 353 patients were evaluated in the MM-009 study; 177 in the lenalidomide/dexamethasone group and 176 in the placebo/dexamethasone group and, in total, 351 patients were evaluated in the MM-010 study; 176 in the lenalidomide/dexamethasone group and 175 in the placebo/dexamethasone group.
In totaal werden 353 patiënten geëvalueerd in onderzoek MM-009, 177 in de lenalidomide/dexamethason-groep en 176 in de placebo/dexamethason-groep, en in totaal werden 351 patiënten geëvalueerd in onderzoek MM-010, 176 in de lenalidomide/dexamethason-groep en 175 in de placebo/dexamethason-groep.
In both studies, the baseline demographic and disease-related characteristics were comparable between the lenalidomide/dexamethasone and placebo/dexamethasone groups.
In beide onderzoeken waren de demografische en ziektegerelateerde kenmerken in de uitgangssituatie voor de lenalidomide/dexamethason-groepen en de placebo/dexamethason-groepen vergelijkbaar.
Both patient populations presented a median age of 63 years, with a comparable male to female ratio.
Beide patiëntenpopulaties hadden een mediane leeftijd van 63 jaar en een vergelijkbare verhouding mannen en vrouwen.
The ECOG performance status was comparable between both groups, as was the number and type of prior therapies.
De Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) performance status was vergelijkbaar voor beide groepen, net als het aantal en type eerdere behandelingen.
Pre-planned interim analyses of both studies showed that lenalidomide/dexamethasone was statistically significantly superior (p < 0.00001) to dexamethasone alone for the primary efficacy endpoint, TTP.
Vooraf geplande tussentijdse analyses van beide onderzoeken toonden aan dat lenalidomide/dexamethason statistisch significant beter was (p < 0,00001) dan alleen dexamethason voor het primaire eindpunt voor de werkzaamheid, de TTP.
Complete response (CR) and overall response (OR) rates in the lenalidomide/dexamethasone arm were also significantly higher than the dexamethasone/placebo arm in both studies.
De percentages met complete respons (CR) en overall respons (OR) waren in beide onderzoeken in de lenalidomide/dexamethason-arm ook significant hoger dan in de dexamethason/placebo-arm.
Results of these analyses subsequently led to an unblinding in both studies, in order to allow patients in the placebo/dexamethasone group to receive treatment with the lenalidomide/dexamethasone combination.
De resultaten van deze analyses leidden vervolgens in beide onderzoeken tot deblinderen, om de patiënten in de placebo/dexamethason-groep ook in staat te stellen om een behandeling met de combinatie lenalidomide/dexamethason te krijgen.
Table 1 summarises response rates based on the best response assessments for studies MM-009 and MM-010.
Tabel 1 geeft de responspercentages weer op basis van de beoordelingen van beste responsen voor onderzoeken MM-009 en MM-010.
In a pooled follow-up analysis of studies MM-009 and MM-010 (N = 704), the median TTP was 48.3 weeks (95% CI:
In een gepoolde follow-up-analyse van onderzoeken MM-009 en MM-010 (N = 704) bedroeg de mediane TTP 48,3 weken (95% BI:
41.1, 60.1) in patients treated with lenalidomide/dexamethasone (n = 353) versus 20.1 weeks (95% CI:
41,1; 60,1) bij patiënten behandeld met lenalidomide/dexamethason (N = 353) versus 20,1 weken (95% BI:
19.9, 20.7) in patients treated with placebo/dexamethasone (n = 351).
19,9; 20,7) bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason (N = 351).
The median time of progression free survival (PFS) was 47.3 weeks (95% CI:
De mediane tijd van progressievrije overleving (Progression Free Survival, PFS) was 47,3 weken (95% BI:
36.9, 58.4) in patients treated with lenalidomide/dexamethasone versus 20.1 weeks (95% CI:
36,9; 58,4) bij patiënten behandeld met lenalidomide/dexamethason versus 20,1 weken (95% BI:
18.1, 20.3) in patients treated with placebo/dexamethasone.
18,1; 20,3) bij patiënten behandeld met
The median duration of treatment was 28.1 weeks (min:
De mediane duur van de behandeling was 28,1 weken (min.:
0.1, max:
0,1, max.:
Complete response (CR), partial response (PR) and overall response (OR) rates in the lenalidomide/dexamethasone arm were significantly higher than in the dexamethasone/placebo arm in both studies.
Percentages voor complete respons (CR), partiële respons (PR) en overall respons (OR) waren in de lenalidomide/dexamethason-arm significant hoger dan in de dexamethason/placebo-arm in beide onderzoeken.
The overall survival (OS) in the pooled studies at one year after the start of treatment was 82% in patients treated with lenalidomide/dexamethasone versus 75% in patients treated with placebo/dexamethasone, with a median follow-up duration of 98.0 weeks (min:
De overall overleving (Overall Survival, OS) in de gepoolde onderzoeken één jaar na de start van de behandeling bedroeg 82% bij patiënten behandeld met lenalidomide/dexamethason versus 75% bij patiënten behandeld met placebo/dexamethason, met een mediane follow-up-duur van 98,0 weken (min.:
0.3, max:
0,3, max.:
Despite the fact that 170 out of the 351 patients randomised to placebo/dexamethasone received treatment with lenalidomide/dexamethasone after the studies were unblinded, the pooled analysis of OS demonstrated a statistically significant survival advantage for lenalidomide/dexamethasone relative to placebo/dexamethasone (hazard ratio = 0.75, 95% CI = [0.59, 0.95], p=0.015).
Ondanks het feit dat 170 van de 351 patiënten die waren toegewezen aan de placebo/dexamethason-arm na het deblinderen van de onderzoeken behandeld werden met lenalidomide/dexamethason, toonde de gepoolde analyse van OS een statistisch significant overlevingsvoordeel aan voor lenalidomide/dexamethason ten opzichte van placebo/dexamethason (hazard ratio = 0,75, 95% BI = [0,59; 0,95], p = 0,015).
Table 1 summarises key efficacy results of the pooled follow-up analyses of studies MM-009 and MM-010.
Tabel 1 vat de belangrijkste resultaten voor de werkzaamheid van de gepoolde follow-up-analyses van onderzoeken MM-009 en MM-010 samen.
Summary of Results of Efficacy Analyses as of Dates Studies Were Unblinded — Pooled Studies MM-009 and MM-010
Samenvatting van de resultaten van de analyses van de werkzaamheid ten tijde van de deblindering van de onderzoeken — gepoolde onderzoeken MM-009 en MM-010
len/dex
len/dex
placebo/dex
placebo/dex
Hazard ratio/odds ratioa,
Hazard ratio/odds ratioa,
95% CI, p-value
95% BI, p-waarde
Median Time To Progression [weeks]
Mediane tijd tot progressie [weken]
Overall Response [n,%]
Overall respons [n,%]
0.18 [0.13, 0.25], p < 0.001 c
0,18 [0,13; 0,25], p < 0,001 c
Complete Response [n,%]
Complete respons [n,%]
Partial Response [n,%]
Partiële respons [n,%] Mediane progressievrije overleving [weken]
161 (45.6)
161 (45,6) 47,3
70 (19.9)
70 (19,9) 20,1
0.30 [0.21, 0.42], p < 0.001 c
0,30 [0,21; 0,42], p < 0,001 c 0,38 [0,32; 0,46] p < 0,001 b
1-year Overall Survival rate
Percentage voor 1-jaars overall overleving
Hazard ratio is for TTP, PFS and OS, odds ratio is for response rates.
Hazard ratio heeft betrekking op TTP, PFS en OS; odds ratio heeft betrekking op responspercentages.
A value below 1 in combination with a P value below 0.025 indicates superiority of len/dex over placebo/dex b:
Een waarde < 1 in combinatie met een p-waarde < 0,025 duidt op superioriteit van len/ dex ten opzichte van placebo/ dex b:
One- tailed log rank test c:
Eenzijdige log rank test c:
One tailed continuity-corrected chi-square test
Eenzijdige chi-kwadraat test, gecorrigeerd voor continuïteit
Lenalidomide has an asymmetric carbon atom and can therefore ex ist as the optically active forms S(-) and R(+).
Lenalidomide heeft een asymmetrisch koolstofatoom en kan daarom voorkomen als de optisch actieve vormen S(-) en R(+).
Lenalidomide is produced as a racemic mixture.
Lenalidomide wordt geproduceerd als racemisch mengsel.
Lenalidomide is generally more soluble in organic solvents but exhibits the greatest solubility in 0.1N HCl buffer.
Lenalidomide is in het algemeen beter oplosbaar in organische oplosmiddelen, maar de oplosbaarheid ervan is het grootst in 0,1N HCl-buffer.
Absorption Lenalidomide, in healthy volunteers, is rapidly absorbed following oral administration with maximum plasma concentrations occurring between 0.625 and 1.5 hours post-dose.
Absorptie Lenalidomide wordt bij gezonde vrijwilligers na orale toediening snel geabsorbeerd, waarbij maximale plasmaconcentraties voorkomen tussen 0,625 en 1,5 uur na toediening.
Co-administration with food does not alter the extent of absorption.
Gelijktijdige toediening van voedsel verandert de mate van absorptie niet.
The maximum concentration (Cmax) and area-under-the- concentration time curve (AUC) increase proportionately with increases in dose.
De maximale concentratie (Cmax) en het gebied onder de concentratie-tijd-curve (area-under-the-curve, AUC) nemen bij verhoging van de dosis evenredig toe.
Multiple dosing does not cause marked drug accumulation.
Meervoudige dosering leidt niet tot een duidelijke accumulatie van de werkzame stof.
In plasma, the relative exposures of the S- and R- enantiomers of lenalidomide are approximately 56% and 44%, respectively.
De relatieve plasmablootstelling aan de S- en R-enantiomeren van lenalidomide bedraagt respectievelijk ongeveer 56% en 44%.
Distribution In vitro (14C)-lenalidomide binding to plasma proteins was low with mean plasma protein binding at 22.7% and 29.2% in multiple myeloma patients and healthy volunteers, respectively.
15 Distributie In vitro binding van (14C)-lenalidomide aan plasma-eiwitten was laag, met een gemiddelde binding aan plasma-eiwitten van respectievelijk 22,7% en 29,2% bij patiënten met multipel myeloom en bij gezonde vrijwilligers.
Metabolism and excretion In vitro studies indicate that lenalidomide has no inhibitory effect on CYP1 A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, and CYP3A.
Metabolisme en uitscheiding In vitro-onderzoeken geven aan dat lenalidomide geen remmend effect heeft op CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 en CYP3A.
A majority of lenalidomide is eliminated unchanged through urinary excretion.
Lenalidomide wordt voor het merendeel onveranderd via renale excretie uitgescheiden.
The contribution of renal excretion to total clearance in subjects with normal renal function was 65-85%.
Het aandeel van renale excretie in de totale klaring bedroeg bij personen met een normale nierfunctie 65-85%.
The half-life of elimination has been observed to increase with dose, from approximately 3 hours at 5 mg up to approximately 9 hours at doses of 400 mg (the higher dose is believed to provide a better estimate of t½).
De halfwaardetijd van de eliminatie neemt volgens waarnemingen afhankelijk van de dosis toe, van ongeveer 3 uur bij 5 mg tot maximaal ongeveer 9 uur bij doses van 400 mg (aangenomen wordt dat met hogere doses een betere schatting van t½ wordt verkregen).
Steady-state levels are achieved by Day 4.
Steady-state concentraties worden bereikt op dag 4.
Pharmacokinetics analyses in patients with impaired renal function indicate that as renal function decreases (< 50 ml/min), the total drug clearance decreases proportionally resulting in an increase in AUC.
Farmacokinetische analyses bij patiënten met een verminderde nierfunctie duiden erop dat wanneer de nierfunctie afneemt (< 50 ml/ min), de totale geneesmiddelklaring evenredig afneemt, waardoor de AUC stijgt.
The half-life of lenalidomide increased from approximately 3.5 hours in subjects with creatinine clearance > 50 ml/min to more than 9 hours in subjects with reduced renal function < 50 ml/min.
De halfwaardetijd van lenalidomide werd verhoogd van ongeveer 3,5 uur bij personen met een creatinineklaring > 50 ml/ min tot meer dan 9 uur bij personen met een verminderde nierfunctie van < 50 ml/ min.
However, renal impairment did not alter the oral absorption of lenalidomide.
De verminderde nierfunctie veranderde de orale absorptie van lenalidomide echter niet.
The Cmax was similar between healthy subjects and patients with renal impairment.
De Cmax was ongeveer gelijk bij gezonde proefpersonen en bij patiënten met een verminderde nierfunctie.
Recommended dose adjustments in patients with impaired renal function are described in section 4.2.
Aanbevolen dosisaanpassingen voor patiënten met een verminderde nierfunctie zijn beschreven in rubriek 4.2.
The Cmax and AUC values increase proportionally with dose
Farmacokinetische analyses op basis van onderzoeken naar multipel myeloom duiden erop dat lenalidomide snel wordt geabsorbeerd bij alle dosisniveaus, waarbij maximale plasmaconcentraties voorkomen tussen 0,5 en 4,0 uur na dosering, zowel op dag 1 als op dag 28.
14 following single and multiple doses in multiple myeloma patients.
De Cmax- en AUC- waarden stijgen evenredig met de dosis na enkele en meerdere doses bij patiënten met multipel myeloom.
Exposure in multiple myeloma patients is slightly higher based on Cmax and AUC values as compared to healthy male volunteers since the clearance/bioavailable fraction of a drug (CL/F) in multiple myeloma patients is lower (approximately 200 ml/min compared to 300 ml/min) than it is in healthy volunteers.
300 ml/ min).
This is consistent with the compromised renal function in the multiple myeloma patients, possibly as a consequence of their age (average patient age of 58 vs.
Dit is consistent met de verminderde nierfunctie bij patiënten met multipel myeloom, mogelijk als gevolg van hun leeftijd (gemiddelde leeftijd van patiënten 58 vs.
29 for healthy volunteers) and their disease.
29 voor gezonde vrijwilligers) en hun ziekte.
An embryofoetal development study has been conducted in monkeys administered lenalidomide at doses up to 4 mg/kg/day.
Er is een embryofoetaal ontwikkelingsonderzoek uitgevoerd bij apen, waarbij lenalidomide werd toegediend in doses tot maximaal 4 mg/ kg/ dag.
Preliminary findings from this on-going study showed that lenalidomide produced malformations (short limbs, bent digits, wrist and/or tail, supernumerary or absent digits) in the offspring of female monkeys who received the drug during pregnancy.
De voorlopige resultaten van dit nog lopende onderzoek hebben getoond dat lenalidomide misvormingen (verkorte ledematen, gebogen vingers/ tenen, pols en/ of staart, overtallige vingers/ tenen of het ontbreken van vingers/ tenen) veroorzaakt bij het nageslacht van vrouwtjesapen die het geneesmiddel tijdens de zwangerschap ontvingen.
Thalidomide produced similar types of malformations in the same study.
Thalidomide veroorzaakte vergelijkbare typen misvormingen tijdens hetzelfde onderzoek.
Lenalidomide has a potential for acute toxicity; minimum lethal doses after oral administration were > 2000 mg/kg/day in rodents.
Lenalidomide is potentieel acuut toxisch; de minimale letale doses na orale toediening bedroegen > 2.000 mg/ kg/ dag bij knaagdieren.
Repeated oral administration of 75, 150 and 300 mg/kg/day to rats for up to 26 weeks produced a reversible treatment-related increase in kidney pelvis mineralisation in all 3 doses, most notably in females.
Herhaalde orale toediening van 75, 150 en 300 mg/ kg/ dag aan ratten gedurende maximaal 26 weken resulteerde bij alle drie doseringen in een reversibele, behandeling-gerelateerde verhoging van de mineralisatie van het nierbekken, die het duidelijkst was bij vrouwtjesratten.
The no observed adverse effect level (NOAEL) was considered to be less than 75 mg/kg/day, and is approximately 25-fold greater than the human daily exposure based on AUC exposure.
De dosis waarbij geen bijwerkingen optraden (No Observed Adverse Effect Level, NOAEL-waarde), werd geacht lager te zijn dan 75 mg/ kg/ dag en is op basis van de AUC ongeveer 25 maal hoger dan de dagelijkse blootstelling bij de mens.
Repeated oral administration of 4 and 6 mg/kg/day to monkeys for up to 20 weeks produced mortality and significant toxicity (marked weight loss, reduced red and white blood cell and platelet counts, multiple organ haemorrhage, gastrointestinal tract inflammation, lymphoid, and bone marrow atrophy).
Herhaalde orale toediening van 4 en 6 mg/ kg/ dag aan apen gedurende maximaal 20 weken leidde tot mortaliteit en significante toxiciteit (duidelijk gewichtsverlies, verminderde aantallen rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes, hemorragie van meerdere organen, ontsteking van het maagdarmkanaal, lymfoïde atrofie en beenmergatrofie).
Repeated oral administration of 1 and 2 mg/kg/day to monkeys for up to 1 year produced reversible changes in bone marrow cellularity, a slight decrease in myeloid:erythroid cell ratio and thymic atrophy.
Herhaalde orale toediening van 1 en 2 mg/ kg/ dag aan apen gedurende maximaal 1 jaar resulteerde in reversibele veranderingen in de cellulariteit van het beenmerg, een lichte afname
Mild suppression of white blood cell count was observed at 1 mg/kg/day corresponding to approximately the same human dose based on AUC comparisons.
Lichte afname van het aantal witte bloedcellen werd waargenomen bij 1 mg/ kg/ dag, wat - gebaseerd op vergelijkingen van AUC-waarden - ongeveer overeenkomt met de zelfde humane dosis.
In vitro (bacterial mutation, human lymphocytes, mouse lymphoma, Syrian Hamster Embryo cell transformation) and in vivo (rat micronucleus) mutagenicity studies revealed no drug related effects at either the gene or chromosomal level.
In vitro (mutaties in bacteriën, humane lymfocyten, muislymfoom-test, transformatie van embryocellen van Syrische hamsters) en in vivo (micronucleus-test bij ratten) mutageniciteitsonderzoeken vertoonden geen geneesmiddelgerelateerde effecten op genniveau of op chromosomaal niveau.
Carcinogenicity studies with lenalidomide have not been conducted.
Er zijn geen carcinogeniciteitsonderzoeken uitgevoerd met lenalidomide.
Developmental toxicity studies were previously conducted in rabbits.
Onderzoeken naar ontwikkelingstoxiciteit zijn voorheen uitgevoerd met konijnen.
In these studies, rabbits were administered 3, 10 and 20 mg/kg/day orally.
In deze onderzoeken kregen konijnen 3, 10 en 20 mg/ kg/ dag oraal toegediend.
An absence of the intermediate lobe of the lung was observed at 10 and 20 mg/kg/day with dose dependence and displaced kidneys were observed at 20 mg/kg/day.
Afwezigheid van de middenkwab van de long werd waargenomen bij 10 en 20 mg/ kg/ dag en was dosisafhankelijk, en veranderde ligging van de nieren werd waargenomen bij 20 mg/ kg/ dag.
Although it was observed at maternotoxic levels they may be attributable to a direct effect.
Hoewel deze werden waargenomen bij maternaal toxische doses, kunnen ze toe te schrijven zijn aan een direct effect.
Soft tissue and skeletal variations in the foetuses were also observed at 10 and 20 mg/kg/day.
Veranderingen van de weke delen en het skelet van de foetussen werden ook waargenomen bij 10 en 20 mg/ kg/ dag.
Lactose, anhydrous Cellulose, microcrystalline Croscarmellose sodium Magnesium stearate
Lactose, watervrij Cellulose, microkristallijn Croscarmellose-natrium Magnesiumstearaat
Gelatin Titanium dioxide (E171)
Gelatine Titaniumdioxide (E171)
Shellac Propylene glycol Black iron oxide (E172) Potassium hydroxide
Schellak Propyleenglycol Zwart ijzeroxide (E172) Kaliumhydroxide
15
6.2
6.2 Incompatibilities
onverenigbaarheid
Do not store above 25 C
Bewaren beneden 25°C.
The capsules are provided in carton packs.
De capsules worden geleverd in kartonnen verpakkingen.
Each pack contains three Polyvinylchloride (PVC) / Polychlorotrifluoroethylene (PCTFE) / Aluminium foil blisters, each with seven capsules.
Elke verpakking bevat drie blisterverpakkingen van polyvinylchloride (PVC) / polychloortrifluorethyleen (PCTFE) / aluminiumfolie, elk met zeven capsules.
This gives a total of 21 capsules per pack.
Dit brengt het totaal op 21 capsules per verpakking.
Unused medicinal product should be returned to the pharmacist.
Ongebruikt geneesmiddel moet worden ingeleverd bij de apotheek.
Celgene Europe Limited Riverside House Riverside Walk Windsor Berkshire SL4 1NA United Kingdom
Celgene Europe Limited Riverside House Riverside Walk Windsor Berkshire SL4 1NA Verenigd Koninkrijk
Revlimid 10 mg hard capsules
Revlimid 10 mg harde capsules
Each capsule contains 10 mg of lenalidomide.
Elke capsule bevat 10 mg lenalidomide.
Each capsule contains 294 mg of anhydrous lactose.
Elke capsule bevat 294 mg watervrije lactose.
Blue-green/pale yellow capsules marked “REV 10 mg”.
Blauwgroene/ lichtgele capsules, met “ REV 10 mg” erop gedrukt.
Lenalidomide treatment must not be started if the Absolute Neutrophil Counts (ANC) < 1.0 x 109/l, and/or platelet counts < 75 x 109/l or, dependent on bone marrow infiltration by plasma cells, platelet counts < 30 x 109/l.
De behandeling met lenalidomide mag niet worden gestart als het absolute aantal neutrofielen (Absolute Neutrophil Count, ANC) < 1,0 x 109/ l en/ of het aantal trombocyten < 75 x 109/ l of - afhankelijk van de infiltratie van beenmerg door plasmacellen - het aantal trombocyten < 30 x 109/ l is.
Recommended dose adjustments during treatment and restart of treatment Dose adjustments, as summarised below, are recommended to manage grade 3 or 4 neutropenia or thrombocytopenia, or other grade 3 or 4 toxicity judged to be related to lenalidomide.
19 Aanbevolen dosisaanpassingen tijdens behandeling en opnieuw starten van de behandeling Aanpassingen van de dosis, zoals hieronder aangegeven, worden aanbevolen bij neutropenie graad 3 of 4 of trombocytopenie graad 3 of 4, of bij andere toxiciteit graad 3 of 4 die geacht wordt verband te houden met lenalidomide.
17 • Dose reduction steps
• Stappen dosisverlaging
Thrombocytopenia
Herstel tot ≥ 30 x 109/ l
When platelets First fall to < 30 x 109/l Return to ≥ 30 x 109/l For each subsequent drop below 30 x 109/l Return to ≥ 30 x 109/l
Voor elke volgende afname tot lager dan 30 x109/ l Herstel tot ≥ 30 x 109/ l
When neutrophils First fall to < 0.5 x 109/l Return to ≥ 0.5 x 109/l when neutropenia is the only observed toxicity Return to ≥ 0.5 x 109/l when dose-dependent haematological toxicities other than neutropenia are observed
Herstel tot ≥ 0,5 x 109/ l wanneer neutropenie de enige waargenomen toxiciteit is Herstel tot ≥ 0,5 x 109/ l wanneer dosisafhankelijke hematologische toxiciteiten anders dan neutropenie zijn waargenomen
For each subsequent drop below < 0.5 x 109/l Return to ≥ 0.5 x 109/l
Voor elke volgende afname tot lager dan < 0,5 x 109/ l Herstel tot ≥ 0,5 x 109/ l
Elderly patients The effects of age on the pharmacokinetics of lenalidomide have not been studied.
20 Oudere patiënten Er is geen onderzoek uitgevoerd naar het effect van de leeftijd op de farmacokinetiek van lenalidomide.
The percentage of patients aged 65 or over was not significantly different between the lenalidomide/dexamethasone and placebo/dexamethasone groups.
Het percentage patiënten van 65 jaar of ouder was in de lenalidomide/ dexamethason-groep niet significant verschillend van dat in de placebo/ dexamethason- groep.
18 No dose adjustments are required for patients with mild renal impairment.
Er zijn geen dosisaanpassingen nodig voor patiënten met een milde nierfunctiestoornis.
Renal Function (CLcr) Moderate renal impairment (30 ≤ CLcr < 50 ml/min)
Nierfunctie (CLcr) Matige nierfunctiestoornis (30 ≤ CLcr < 50 ml/ min)
Dose Adjustment 10 mg once daily*
Dosisaanpassing 10 mg eenmaal per dag*
Severe renal impairment (CLcr < 30 ml/min, not requiring dialysis)
Ernstige nierfunctiestoornis (CLcr < 30 ml/ min, zonder noodzaak van dialyse)
1 5 mg every other day**
15 mg om de dag**
End Stage Renal Disease (ESRD) (CLcr < 30 ml/min, requiring dialysis)
Terminale nieraandoening (End Stage Renal Disease, ESRD) (CLcr < 30 ml/ min, dialyse noodzakelijk)