qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Use is not recommended in patients with creatinine clearance < 15 ml/ min (see sections 4.4 and 5.2).
Het gebruik wordt niet aanbevolen bij patiënten met creatinineklaring < 15 ml/min (zie rubrieken 4.4 en 5.2).
Hepatic impairment Xarelto is contraindicated in patients with hepatic disease associated with coagulopathy and clinically relevant bleeding risk (see sections 4.3 and 5.2).
Leverinsufficiëntie Xarelto is gecontra-indiceerd bij patiënten met een leveraandoening die gepaard gaat met coagulopathie en een klinisch relevant bloedingsrisico (zie rubrieken 4.3 en 5.2).
Xarelto may be used with caution in cirrhotic patients with moderate hepatic impairment (Child Pugh B) if it is not associated with coagulopathy (see sections 4.4 and 5.2).
Xarelto kan met voorzichtigheid gebruikt
2 No dose adjustment is necessary in patients with other hepatic diseases.
2 worden bij cirrotische patiënten met matige leverinsufficiëntie (Child Pugh B) wanneer dit niet gepaard gaat met coagulopathie (zie rubrieken 4.4 en 5.2).
Patients above 65 years No dose adjustment.
Patiënten ouder dan 65 jaar Geen dosisaanpassing.
Body weight No dose adjustment.
Lichaamsgewicht Geen dosisaanpassing.
Gender No dose adjustment.
Geslacht Geen dosisaanpassing.
Children and adolescents Xarelto is not recommended for use in children or adolescents below 18 years of age due to a lack of data on safety and efficacy.
Kinderen en adolescenten Xarelto wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen of adolescenten jonger dan 18 jaar vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
Clinically significant active bleeding.
Klinisch significante actieve bloeding.
Hepatic disease associated with coagulopathy and clinically relevant bleeding risk (see section 5.2).
Leveraandoening gepaard gaande met coagulopathie en een klinisch relevant bloedingsrisico (zie rubriek 5.2).
Haemorrhagic risk Several sub-groups of patients, as detailed below, are at increased risk of bleeding.
Risico op bloedingen Verschillende subgroepen van patiënten, zoals hieronder beschreven, hebben een verhoogd risico op bloedingen.
These patients are to be carefully monitored for signs of bleeding complications after initiation of treatment.
Deze patiënten moeten na aanvang van de behandeling nauwgezet worden gecontroleerd op tekenen van complicaties veroorzaakt door bloedingen.
This may be done by regular physical examination of the patients, close observation of the surgical wound drainage and periodic measurements of haemoglobin.
Dit kan worden gedaan door middel van regelmatig lichamelijk onderzoek van de patiënt, nauwgezette observatie van de drainage van de operatiewond en periodieke hemoglobinebepalingen.
Any unexplained fall in haemoglobin or blood pressure should lead to a search for a bleeding site.
Bij elke onverklaarbare daling van hemoglobine of van de bloeddruk moet gezocht worden naar de bloedingslocatie.
Renal impairment In patients with severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min) rivaroxaban plasma levels may be significantly increased which may lead to an increased bleeding risk.
Nierinsufficiëntie Bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring < 30 ml/min) kunnen de plasmaconcentraties van rivaroxaban significant zijn verhoogd, wat kan leiden tot een verhoogd risico op bloedingen.
Use is not recommended in patients with creatinine clearance < 15 ml/ min.
Het gebruik wordt niet aanbevolen bij patiënten met creatinineklaring < 15 ml/min.
Xarelto is to be used with caution in patients with creatinine clearance 15 - 29 ml/ min (see sections 4.2 and 5.2).
Voorzichtigheid is geboden wanneer Xarelto door patiënten met creatinineklaring 15 - 29 ml/min wordt gebruikt (zie rubrieken 4.2 en 5.2).
Xarelto is to be used with caution in patients with moderate renal impairment (creatinine clearance 30 - 49 ml/ min) concomitantly receiving other medicinal products which increase rivaroxaban plasma concentrations (see section 4.5).
Voorzichtigheid is geboden bij gebruik van Xarelto door patiënten met matige nierinsufficiëntie (creatinineklaring 30 - 49 ml/min) die gelijktijdig andere geneesmiddelen krijgen die plasmaconcentraties van rivaroxaban verhogen (zie rubriek 4.5).
Hepatic impairment In cirrhotic patients with moderate hepatic impairment (classified as Child Pugh B), rivaroxaban plasma levels may be significantly increased which may lead to an increased bleeding risk.
Leverinsufficiëntie Bij cirrotische patiënten met matige leverinsufficiëntie (geclassificeerd als Child Pugh B) kunnen de plasmaconcentraties rivaroxaban significant zijn verhoogd, wat kan leiden tot een verhoogd risico op bloedingen.
Xarelto is contraindicated in patients with hepatic disease associated with coagulopathy and clinically relevant bleeding risk.
Xarelto is gecontra-indiceerd bij patiënten met een leveraandoening gepaard gaande met coagulopathie en een klinisch relevant bloedingsrisico.
Xarelto may be used with caution in cirrhotic patients with moderate hepatic impairment (Child Pugh B) if it is not associated with coagulopathy (see sections 4.2, 4.3 and 5.2).
Xarelto kan met voorzichtigheid gebruikt worden bij cirrotische patiënten met matige leverinsufficiëntie (Child Pugh B) wanneer dit niet gepaard gaat met coagulopathie (zie rubrieken 4.2, 4.3 en 5.2).
Interaction with other medicinal products The use of Xarelto is not recommended in patients receiving concomitant systemic treatment with azole-antimycotics (such as ketoconazole, itraconazole, voriconazole and posaconazole) or HIV protease inhibitors (e. g. ritonavir).
3 Het gebruik van Xarelto wordt niet aanbevolen bij patiënten die gelijktijdig een systemische behandeling met azol-antimycotica (zoals ketoconazol, itraconazol, voriconazol en posaconazol) of HIV-proteaseremmers (bijv. ritonavir) krijgen.
These active substances are strong inhibitors of both CYP3A4 and P-gp and therefore may increase rivaroxaban plasma concentrations to a clinically relevant degree which may lead to an increased bleeding risk (see section 4.5).
De werkzame bestanddelen van deze middelen zijn sterke remmers van zowel CYP3A4 als P-glycoproteïne (Pgp) en kunnen daarom de plasmaconcentraties rivaroxaban in klinisch relevante mate verhogen, wat kan leiden tot een verhoogd risico op bloedingen (zie rubriek 4.5).
3 Fluconazole is expected to have less effect on rivaroxaban exposure and can be co-administered with caution.
Van fluconazol wordt verwacht dat het minder effect heeft op de blootstelling aan rivaroxaban en kan met voorzichtigheid gelijktijdig worden toegediend.
Care is to be taken if patients are treated concomitantly with medicinal products affecting haemostasis such as non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs), acetylsalicylic acid, platelet aggregation inhibitors or other antithrombotic agents (see section 4.5).
Zorgvuldigheid is vereist als patiënten gelijktijdig worden behandeld met geneesmiddelen die de hemostase beïnvloeden, zoals niet-steroïde ontstekingsremmers (NSAID's), acetylsalicylzuur, plaatjesaggregatieremmers of andere anticoagulantia (zie rubriek 4.5).
Other haemorrhagic risk factors Rivaroxaban, like other antithrombotic agents, is to be used with caution in patients with an increased bleeding risk such as: • congenital or acquired bleeding disorders • uncontrolled severe arterial hypertension • active ulcerative gastrointestinal disease • recent gastrointestinal ulcerations • vascular retinopathy • recent intracranial or intracerebral haemorrhage • intraspinal or intracerebral vascular abnormalities • recent brain, spinal or ophthalmological surgery.
Andere risicofactoren voor bloedingen Rivaroxaban moet, net als andere anticoagulantia, met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met een verhoogd risico op bloedingen, zoals bij: • aangeboren en verworven bloedingsstoornissen • ernstige hypertensie die niet onder controle is • actieve ulceratieve maagdarmstoornis • recente zweervorming in het maagdarmkanaal • vasculaire retinopathie • recente intracraniale of intracerebrale bloeding • intraspinale of intracerebrale vaatafwijkingen • recente hersenoperatie of een spinale of oftalmologische operatie.
Hip fracture surgery Rivaroxaban has not been studied in clinical trials in patients undergoing hip fracture surgery to evaluate efficacy and safety in these patients.
Heupfractuuroperaties Bij patiënten die een heupfractuuroperatie hebben ondergaan, is rivaroxaban is niet onderzocht in klinische studies om de werkzaamheid en veiligheid bij deze patiënten te evalueren.
Therefore, rivaroxaban is not recommended in these patients.
Daarom wordt rivaroxaban niet aanbevolen bij deze patiënten.
Spinal/ epidural anaesthesia or puncture When neuraxial anaesthesia (spinal/ epidural anaesthesia) or spinal/ epidural puncture is employed, patients treated with antithrombotic agents for prevention of thromboembolic complications are at risk of developing an epidural or spinal haematoma which can result in long-term or permanent paralysis.
Spinale/epidurale anesthesie of punctie Wanneer neuraxiale anesthesie (spinale/epidurale anesthesie) of een spinale/epidurale punctie wordt uitgevoerd, hebben patiënten die worden behandeld met anticoagulantia voor de preventie van trombo- embolische complicaties kans op het krijgen van een epiduraal of spinaal hematoom, dat kan leiden tot langdurige of blijvende verlamming.
The risk of these events may be increased by the post-operative use of indwelling epidural catheters or the concomitant use of medicinal products affecting haemostasis.
Het risico hierop kan verhoogd zijn door postoperatief gebruik van epidurale verblijfskatheters of gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die de hemostase beïnvloeden.
The risk may also be increased by traumatic or repeated epidural or spinal puncture.
Het risico kan ook verhoogd zijn door traumatische of herhaalde epidurale of spinale puncties.
Patients are to be frequently monitored for signs and symptoms of neurological impairment (e. g. numbness or weakness of the legs, bowel or bladder dysfunction).
Patiënten moeten vaak worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van een neurologische beschadiging (bijv. verdoofd gevoel of zwakte van de benen, dysfunctie van darmen of blaas).
If neurological compromise is noted, urgent diagnosis and treatment is necessary.
Als een mogelijke neurologische beschadiging wordt vastgesteld, zijn snelle diagnose en behandeling noodzakelijk.
Prior to neuraxial intervention the physician should consider the potential benefit versus the risk in anticoagulated patients or in patients to be anticoagulated for thromboprophylaxis.
Voorafgaand aan een neuraxiale interventie zou de arts bij patiënten die anticoagulantia gebruiken, of die anticoagulantia moeten krijgen als profylaxe tegen trombose, de potentiële voordelen moeten afwegen tegen het risico.
An epidural catheter is not to be removed earlier than 18 hours after the last administration of rivaroxaban.
Een epidurale katheter mag niet eerder worden verwijderd dan 18 uur na de laatste toediening van rivaroxaban.
The next rivaroxaban dose is to be administered not earlier than 6 hours after the removal of the catheter.
De volgende dosis rivaroxaban mag niet eerder worden toegediend dan 6 uur na het verwijderen van de katheter.
If traumatic puncture occurs the administration of rivaroxaban is to be delayed for 24 hours.
Bij een traumatische punctie moet het toedienen van rivaroxaban 24 uur worden uitgesteld.
John’ s Wort) may lead to reduced rivaroxaban plasma concentrations.
Interactie met CYP3A4-inductoren Gelijktijdige toediening van rivaroxaban met sterke CYP3A4-inductoren (bijv. rifampicine, fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital of sint-janskruid) kan leiden tot verlaagde plasmaconcentraties van rivaroxaban.
Strong CYP3A4 inducers should be co-administered with caution (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening met sterke CYP3A4-inductoren moet met voorzichtigheid worden gedaan (zie rubriek 4.5).
Information about excipients Xarelto contains lactose.
Informatie over hulpstoffen Xarelto bevat lactose.
CYP3A4 and P-gp inhibitors Co-administration of rivaroxaban with ketoconazole (400 mg once a day [od]) or ritonavir (600 mg twice a day [bid]) led to a 2.6 fold / 2.5 fold increase in mean rivaroxaban AUC and a 1.7 fold / 1.6 fold increase in mean rivaroxaban Cmax, with significant increases in pharmacodynamic effects which may lead to an increased bleeding risk.
CYP3A4- en Pgp-remmers Gelijktijdige toediening van rivaroxaban en ketoconazol (400 mg eenmaal daags [1 dd]) of ritonavir (600 mg tweemaal daags [2 dd]) leidde tot een 2,6-voudige / 2,5-voudige verhoging van de gemiddelde AUC-waarde voor rivaroxaban en een 1,7-voudige / 1,6-voudige verhoging van de gemi ddelde Cmax-waarde voor rivaroxaban, met significante stijgingen van de farmacodynamische effecten, wat kan leiden tot een verhoogd risico op bloedingen.
Therefore, the use of Xarelto is not recommended in patients receiving concomitant systemic treatment with azole-antimycotics such as ketoconazole, 4 itraconazole, voriconazole and posaconazole or HIV protease inhibitors.
Het gebruik van Xarelto wordt daarom niet aanbevolen bij patiënten die gelijktijdig een systemische behandeling met azol-antimycotica zoals ketoconazol, itraconazol, voriconazol en posaconazol of HIV-proteaseremmers krijgen.
These active substances are strong inhibitors of both CYP3A4 and P-gp (see section 4.4).
Deze werkzame stoffen zijn sterke remmers van zowel CYP3A4 als Pgp (zie rubriek 4.4).
Fluconazole is expected to have less effect on rivaroxaban exposure and can be co-administered with caution.
Van fluconazol wordt verwacht dat het minder effect heeft op de blootstelling aan rivaroxaban en kan met voorzichtigheid gelijktijdig worden toegediend.
Active substances strongly inhibiting only one of the rivaroxaban elimination pathways, either CYP3A4 or P-gp, are expected to increase rivaroxaban plasma concentrations to a lesser extent.
Werkzame stoffen die slechts één van de eliminatieroutes van rivaroxaban, CYP3A4 of Pgp, sterk remmen, kunnen in mindere mate de plasmaconcentraties rivaroxaban verhogen.
Clarithromycin (500 mg bid), for instance, considered as strong CYP3A4 inhibitor and moderate P-gp inhibitor, led to a 1.5 fold increase in mean rivaroxaban AUC and a 1.4 fold increase in Cmax.
Claritromycine (500 mg 2 dd), dat wordt gezien als sterke CYP3A4-remmer en matige Pgp-remmer, leidde bijvoorbeeld tot een 1,5-voudige verhoging van de gemiddelde AUC-waarde van rivaroxaban en een 1,4-voudige verhoging van de Cmax- waarde.
This increase is not considered clinically relevant.
Deze stijging wordt niet als klinisch relevant beschouwd.
Erythromycin (500 mg three times a day [tid]), which inhibits CYP3A4 and P-gp moderately, led to a 1.3 fold increase in mean rivaroxaban AUC and Cmax.
Erytromycine (500 mg driemaal daags [3 dd]), dat een matig sterke remmer is van CYP3A4 en Pgp, leidde tot een 1,3-voudige verhoging van de gemiddelde AUC-waarde en van de Cmax voor rivaroxaban.
This increase is not considered clinically relevant.
Deze stijging wordt niet beschouwd als klinisch relevant.
Anticoagulants After combined administration of enoxaparin (40 mg single dose) with rivaroxaban (10 mg single dose) an additive effect on anti-Factor Xa activity was observed without any additional effects on clotting tests (PT, aPTT).
Anticoagulantia Na gecombineerde toediening van enoxaparine (enkele dosis 40 mg) en rivaroxaban (enkele dosis 10 mg) werd een additief effect op antistollingsfactor Xa-activiteit waargenomen, zonder enig extra effect op stollingstests (PT, APTT).
Enoxaparin did not affect the pharmacokinetics of rivaroxaban.
Enoxaparine had geen effect op de farmacokinetiek van rivaroxaban.
Due to the increased bleeding risk care is to be taken if patients are treated concomitantly with any other anticoagulants (see section 4.4).
Vanwege het verhoogde risico op bloedingen is voorzichtigheid geboden bij het gelijktijdig behandelen van patiënten met andere anticoagulantia (zie rubriek 4.4).
NSAIDs/ platelet aggregation inhibitors No clinically relevant prolongation of bleeding time was observed after concomitant administration of rivaroxaban and 500 mg naproxen.
NSAID's/plaatjesaggregatieremmers Er werd geen klinisch relevante verlenging van de bloedingstijd waargenomen na gelijktijdige toediening van rivaroxaban en 500 mg naproxen.
Nevertheless, there may be individuals with a more pronounced pharmacodynamic response.
Desondanks kunnen er personen zijn die een meer uitgesproken farmacodynamische respons vertonen.
No clinically significant pharmacokinetic or pharmacodynamic interactions were observed when rivaroxaban was co-administered with 500 mg acetylsalicylic acid.
Er zijn geen klinisch significante farmacokinetische of farmacodynamische interacties waargenomen wanneer rivaroxaban gelijktijdig werd toegediend met 500 mg acetylsalicylzuur.
Clopidogrel (300 mg loading dose followed by 75 mg maintenance dose) did not show a pharmacokinetic interaction but a relevant increase in bleeding time was observed in a subset of patients which was not correlated to platelet aggregation, P-selectin or GPIIb/ IIIa receptor levels.
Clopidogrel (300 mg initiële dosis, gevolgd door 75 mg onderhoudsdosis) vertoonde geen farmacokinetische interactie, maar in een subgroep patiënten werd een relevante verlenging van de bloedingstijd waargenomen die niet samenhing met de plaatjesaggregatie of met de gehaltes van P-selectine of GPIIb/IIIa-receptor.
Care is to be taken if patients are treated concomitantly with NSAIDs (including acetylsalicylic acid) and platelet aggregation inhibitors because these medicinal products typically increase the bleeding risk (see section 4.4).
Zorgvuldigheid is vereist als patiënten gelijktijdig worden behandeld met NSAID's (inclusief acetylsalicylzuur) en plaatjesaggregatieremmers, omdat kenmerkend is voor deze geneesmiddelen dat zij het risico op bloedingen verhogen (zie rubriek 4.4).
CYP3A4 inducers Co-administration of rivaroxaban with the strong CYP3A4 inducer rifampicin led to an approximate 50% decrease in mean rivaroxaban AUC, with parallel decreases in its pharmacodynamic effects.
CYP3A4-inductoren Gelijktijdige toediening van rivaroxaban en de sterke CYP3A4-inductor rifampicine leidde tot een afname van de gemiddelde AUC-waarde voor rivaroxaban met ongeveer 50%, met overeenkomstige afname van de farmacodynamische effecten.
John’ s Wort) may also lead to reduced rivaroxaban plasma concentrations.
Gelijktijdig gebruik van rivaroxaban met andere sterke CYP3A4-inductoren (bijv. fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital of sint-janskruid) kan ook leiden tot lagere plasmaconcentraties rivaroxaban.
Strong CYP3A4 inducers should be co-administered with caution.
Gelijktijdige toediening van sterke CYP3A4-inductoren moet met voorzichtigheid worden gedaan.
Other concomitant therapies No clinically significant pharmacokinetic or pharmacodynamic interactions were observed when rivaroxaban was co-administered with midazolam (substrate of CYP3A4), digoxin (substrate of P-gp) or atorvastatin (substrate of CYP3A4 and P-gp).
Andere gelijktijdige behandelingen Er zijn geen klinisch significante farmacokinetische of farmacodynamische interacties waargenomen wanneer rivaroxaban gelijktijdig werd toegediend met midazolam (substraat van CYP3A4), digoxine (substraat van Pgp) of atorvastatine (substraat van CYP3A4 en Pgp).
Rivaroxaban neither inhibits nor induces any major CYP isoforms like CYP3A4.
Rivaroxaban remt noch induceert belangrijke isovormen van CYP, zoals CYP3A4.
No clinically relevant interaction with food was observed (see section 4.2).
Er is geen klinisch relevante interactie met voedsel waargenomen (zie rubriek 4.2).
Laboratory parameters Clotting parameters (e. g.
5 Laboratoriumparameters Zoals verwacht, worden stollingsparameters (bijv.
PT, aPTT, HepTest) are affected as expected by the mode of action of rivaroxaban (see section 5.1).
PT, APTT, Heptest) beïnvloed door de werking van rivaroxaban (zie rubriek 5.1).
Pregnancy There are no adequate data from the use of rivaroxaban in pregnant women.
Zwangerschap Er zijn niet afdoende gegevens over het gebruik van rivaroxaban bij zwangere vrouwen.
Due to the potential reproductive toxicity, the intrinsic
Experimenteel onderzoek bij dieren heeft reproductietoxiciteit laten zien (zie rubriek 5.3).
5 risk of bleeding and the evidence that rivaroxaban passes the placenta, Xarelto is contraindicated during pregnancy (see section 4.3).
Vanwege de mogelijke reproductietoxiciteit, het inherente risico op bloedingen en de aanwijzingen dat rivaroxaban de placenta passeert, is Xarelto gecontra-indiceerd bij zwangerschap (zie rubriek 4.3).
Women of child-bearing potential should avoid becoming pregnant during treatment with rivaroxaban.
Vruchtbare vrouwen dienen zwangerschap te voorkomen tijdens de behandeling met rivaroxaban.
Lactation No data on the use of rivaroxaban in breast-feeding women are available.
Borstvoeding Er zijn geen gegevens beschikbaar over het gebruik van rivaroxaban door vrouwen die borstvoeding geven.
Data from animals indicate that rivaroxaban is secreted into milk.
Experimenteel onderzoek bij dieren wijst erop dat rivaroxaban wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Therefore Xarelto is contraindicated during breast-feeding (see section 4.3).
Daarom is Xarelto gecontra-indiceerd in de periode dat een vrouw borstvoeding geeft (zie rubriek 4.3).
A decision must be made whether to discontinue breast-feeding or to discontinue/ abstain from therapy.
Er zal moeten worden besloten om hetzij de borstvoeding te staken dan wel de behandeling te staken of af te zien van de behandeling.
Syncope and dizziness have been reported in the post-operative setting and may affect the ability to drive and use machines, these adverse reactions have been reported to be uncommon (see section 4.8).
Deze bijwerkingen zijn soms gemeld (zie rubriek 4.8).
Patients experiencing these adverse reactions should not drive or use machines.
Patiënten die deze bijwerkingen ervaren mogen niet rijden en geen machines bedienen.
The safety of rivaroxaban 10 mg has been evaluated in three phase III studies including 4,571 patients exposed to rivaroxaban undergoing major orthopaedic surgery of the lower limbs (total hip replacement or total knee replacement) treated for up to 39 days.
De veiligheid van rivaroxaban 10 mg is beoordeeld in drie fase III-onderzoeken, waarin 4.571 patiënten, die een grote orthopedische operatie aan de onderste ledematen ondergingen (totale heupvervanging of totale knievervanging), werden blootgesteld aan rivaroxaban en tot 39 dagen werden behandeld.
In total, about 14% of the treated patients experienced adverse reactions.
In totaal kregen ongeveer 14% van de behandelde patiënten bijwerkingen.
Bleedings or anaemia occurred in approximately 3.3% and 1% of patients, respectively.
Bloedingen of anemie traden op bij respectievelijk ongeveer 3,3% en 1% van de patiënten.
Other common adverse reactions were nausea, increased GGT and an increase in transaminases.
Andere vaak gemelde bijwerkingen waren misselijkheid, verhoogd GGT en verhoogde transaminases.
The adverse reactions should be interpreted within the surgical setting.
De bijwerkingen dienen te worden geïnterpreteerd binnen het chirurgische kader.
Due to the pharmacological mode of action, the use of Xarelto may be associated with an increased risk of occult or overt bleeding from any tissue or organ which may result in posthaemorrhagic anaemia.
Vanwege het farmacologische werkingsmechanisme kan het gebruik van Xarelto geassocieerd zijn met een verhoogd risico op occulte of zichtbare bloedingen van elk weefsel of orgaan, die kunnen leiden tot posthemorragische anemie.
The signs, symptoms, and severity (including possibly fatal outcome) will vary according to the location and degree or extent of the bleeding.
De tekenen, symptomen en ernst (inclusief mogelijke fatale afloop) variëren afhankelijk van de locatie en de mate of uitgebreidheid van de bloeding.
The risk of bleedings may be increased in certain patient groups e. g. those patients with uncontrolled severe arterial hypertension and/ or on concomitant treatment with other medicinal products affecting haemostasis (see Haemorrhagic risk in section 4.4).
Het risico op bloedingen kan verhoogd zijn bij bepaalde patiëntengroepen, bijvoorbeeld die patiënten met ernstige hypertensie die niet onder controle is en/of die gelijktijdige behandeling met andere geneesmiddelen krijgen die de hemostase beïnvloedt (zie Risico op bloedingen in rubriek 4.4).
Haemorrhagic complications may present as weakness, asthenia, paleness, dizziness, headache or unexplained swelling.
Bloedingscomplicaties kunnen zich voordoen als zwakte, asthenie, bleekheid, duizeligheid, hoofdpijn of onverklaarde zwelling.
Therefore, the possibility of haemorrhage is to be considered in evaluating the condition in any anticoagulated patient.
Daarom moet de mogelijkheid van een bloeding worden overwogen bij de beoordeling van de conditie van alle patiënten die worden behandeld met anticoagulantia.
Adverse reactions in the three phase III studies are listed in table 1 below by system organ class (in MedDRA) and by frequency.
De bijwerkingen in de drie fase III-onderzoeken staan vermeld in tabel 1 hieronder, per systeem- / orgaanklasse volgens de gegevensbank MedDRA en per frequentie.
Frequencies are defined as:
6 De frequenties worden als volgt gedefinieerd:
Common: ≥ 1/ 100 to < 1/ 10 Uncommon: ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100 Rare: ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000 Very rare: < 1/ 10,000 Not known: cannot be estimated from the available data.
≥ 1/10.000 tot < 1/1.000 < 1/10.000 kan niet worden geschat uit de beschikbare gegevens
Treatment-emergent adverse reactions
Bijwerkingen die zijn opgetreden tijdens de behandeling
Not known*
Zelden
Investigations
Niet bekend *
Increased GGT, increase in
Onderzoeken Verhoogd GGT, verhoogde transaminases (incl. verhoogde ALT- en AST-waarden) Hartaandoeningen
Increased lipase, increased amylase, blood bilirubin increased, increased
Verhoogde lipase, verhoogde amylase, verhoogd bloedbilirubine, verhoogd LDH, verhoogde alkalische fosfatase Tachycardie
LDH, increased alkaline phosphatase ALT increase, AST increase)
Verhoogd geconjugeerd bilirubine (al dan niet gepaard gaande met verhoogde ALT-waarden)
increased (with or without concomitant increase of ALT)
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Anemie (incl. betreffende laboratorium- waarden)
Cardiac disorders Tachycardia Blood and lymphatic system disorders
Trombocytemie (incl. verhoogde plaatjestelling)
Anaemia (incl. respective laboratory parameter)
Zenuwstelselaandoeningen Syncope (incl. bewustzijnsverlies), duizeligheid, hoofdpijn Maagdarmstelselaandoeningen Misselijkheid
Thrombocythaemia (incl. platelet count increased)
Constipatie, diarree, abdominale en gastro-intestinale pijn (incl. pijn in de bovenbuik, vervelend gevoel in de maag), dyspepsie (incl. vervelend gevoel in het epigastrium), droge mond, braken
Nervous system disorders Syncope (incl. loss of consciousness), dizziness, headache Gastrointestinal disorders
Nier- en urinewegaandoeningen Verminderde nierfunctie (incl. verhoogd bloedcreatinine, verhoogd bloedureum) Huid- en onderhuidaandoeningen Pruritus (incl. zeldzame gevallen van gegeneraliseerde pruritus), huiduitslag, urticaria (incl. zeldzame gevallen van gegeneraliseerde urticaria), kneuzing Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Pijn in de extremiteiten Letsels, intoxicaties en verrichtingscomplicaties Wondsecretie
Nausea
Vaak
Constipation, diarrhoea, abdominal and gastrointestinal pain (incl. upper abdominal pain, stomach discomfort), dyspepsia (incl. epigastric discomfort), dry mouth, vomiting
Soms
Renal and urinary disorders Renal impairment (incl. blood creatinine increased, blood urea increased) Skin and subcutaneous tissue disorders Pruritus (incl. rare cases of generalised pruritus), rash, urticaria (incl. rare cases of generalised urticaria), contusion Musculoskeletal and connective tissue disorders Pain in extremity Injury, poisoning and procedural complications Wound secretion Vascular disorders
Zelden
Post-procedural
Niet bekend *
Haemorrhage (incl. haematoma and rare
Bloedvataandoeningen Postprocedurele hemorragie (incl. postoperatieve anemie en wondhemorragie)
haemorrhage (incl. cases of muscle haemorrhage), post-operative gastrointestinal tract haemorrhage (incl. anaemia, and gingival bleeding, rectal haemorrhage, wound haememesis), haematuria (incl. blood haemorrhage) urine present), genital tract haemorrhage (incl. menorrhagia), hypotension (incl. blood pressure decreased, procedural hypotension), nose bleed General disorders and administration site conditions Localised oedema, peripheral oedema, feeling unwell (incl. fatigue, asthenia), fever Immune system disorders
Hemorragie (incl. hematoom en zeldzame gevallen van spierhemorragie), hemorragie van het maagdarmkanaal (incl. bloeding van het tandvlees, rectale hemorragie, hematemese), hematurie (incl. bloed in de urine), genitale hemorragie (incl. menorragie), hypotensie (incl. bloeddrukdaling, procedurele hypotensie), bloedneus
critical organ (e. g. brain), adrenal haemorrhage, conjunctival haemorrhage, haemoptysis
Bloedingen in een kritisch orgaan (bijv. hersenen), adrenale hemorragie, conjuctivale hemorragie, hemoptysis
Hepatobiliary disorders
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Gelokaliseerd oedeem, perifeer oedeem, zich onwel voelen (incl. vermoeidheid, asthenie), koorts Immuunsysteemaandoeningen Lever- en galaandoeningen
Hypersensi- tivity
Overgevoeligheid
*) Adverse events have been reported in other clinical studies than the three phase III studies in patients undergoing major orthopaedic surgery of the lower limbs
*) Bijwerkingen zijn gemeld in andere klinische onderzoeken dan de drie fase III onderzoeken bij patiënten die een grote orthopedische operatie aan de onderste ledematen hebben ondergaan.
Overdose following administration of rivaroxaban may lead to haemorrhagic complications due to its pharmacodynamic properties.
Overdosering na toediening van rivaroxaban kan leiden tot bloedingscomplicaties vanwege de farmacodynamische eigenschappen van deze stof.
A specific antidote antagonising the pharmacodynamic effect of rivaroxaban is not available.
Een specifiek antidotum dat de farmacodynamische effecten van rivaroxaban antagoniseert is niet beschikbaar.
The use of activated charcoal to reduce absorption in case of rivaroxaban overdose may be considered.
Gebruik van actieve kool om de absorptie te verminderen kan in geval van overdosering van rivaroxaban worden overwogen.
Should bleeding occur, management of the haemorrhage may include the following steps: • delay of next rivaroxaban administration or discontinuation of treatment as appropriate.
Als bloeding optreedt, kan de behandeling van de hemorragie uit de volgende stappen bestaan: • uitstel van de volgende toediening rivaroxaban of staken van de behandeling, naargelang passend wordt geacht.
Rivaroxaban has mean terminal half-lives between 7 and 11 hours (see section 5.2). • appropriate symptomatic treatment, e. g. mechanical compression, surgical interventions, fluid replacement and haemodynamic support, blood product or component transfusion should be considered.
Rivaroxaban heeft gemiddelde halfwaardetijden tussen 7 en 11 uur (zie rubriek 5.2). • passende symptomatische behandeling, bijvoorbeeld mechanische compressie, chirurgische ingrepen, vervanging van lichaamsvloeistoffen en hemodynamische ondersteuning, bloedproducten of componenttransfusie moeten worden overwogen.
If life-threatening bleeding cannot be controlled by the above measures, administration of recombinant factor VIIa may be considered.
Als een levensbedreigende bloeding niet onder controle gebracht kan worden door bovengenoemde maatregelen, kan toediening van recombinant-factor VIIa worden overwogen.
However, there is currently no experience with the use of recombinant factor VIIa in individuals receiving rivaroxaban.
Er is echter momenteel geen ervaring met het gebruik van recombinant-factor VIIa bij personen die rivaroxaban krijgen.
The recommendation is based on limited non-clinical data.
De aanbeveling is gebaseerd op beperkte niet-klinische gegevens.
Re-dosing of recombinant factor VIIa shall be considered and titrated depending on improvement of bleeding.
Herdosering van recombinant-factor VIIa moet worden overwogen en getitreerd afhankelijk van de verbetering van de bloeding.
Protamine sulfate and vitamin K are not expected to affect the anticoagulant activity of rivaroxaban.
Protaminesulfaat en vitamine K hebben naar verwachting geen invloed op de antistollingswerking van rivaroxaban.
There is neither scientific rationale for benefit nor experience with the use of systemic haemostatics (e. g. desmopressin, aprotinin, tranexamic acid, aminocaproic acid) in individuals receiving rivaroxaban.
Er is geen wetenschappelijke grond voor de werkzaamheid van en noch ervaring met het gebruik van systemische hemostatica (bijv. desmopressine, aprotinine, tranexaminezuur, aminocapronzuur) bij personen die rivaroxaban krijgen.
Due to the high plasma protein binding rivaroxaban is not expected to be dialysable.
Vanwege de hoge binding aan plasma-eiwitten is rivaroxaban naar verwachting niet dialyseerbaar.
Other antithrombotic agents, ATC code:
Overige antitrombotische middelen, ATC-code:
Mechanism of Action Rivaroxaban is a highly selective direct factor Xa inhibitor with oral bioavailability.
Werkingsmechanisme Rivaroxaban is een zeer selectieve directe factor Xa-remmer met orale biologische beschikbaarheid.
Inhibition of Factor Xa interrupts the intrinsic and extrinsic pathway of the blood coagulation cascade, inhibiting both thrombin formation and development of thrombi.
Remming van factor Xa onderbreekt de intrinsieke en extrinsieke route van de bloedstollingscascade, met als gevolg remming van zowel trombineformatie als de stolselvorming.
Rivaroxaban does not inhibit thrombin (activated Factor II) and no effects on platelets have been demonstrated.
Rivaroxaban remt trombine (geactiveerd factor II) niet en er is geen effect op bloedplaatjes aangetoond.
Pharmacodynamic effects Dose-dependent inhibition of Factor Xa activity was observed in humans.
Farmacodynamische effecten Dosisafhankelijke remming van factor Xa-activiteit werd geobserveerd bij mensen.
Prothrombin time (PT) is influenced by rivaroxaban in a dose dependent way with a close correlation to plasma concentrations (r value equals 0.98) if Neoplastin is used for the assay.
De protrombinetijd (PT) wordt dosisafhankelijk beïnvloed door rivaroxaban, en heeft een hoge correlatie met de plasmaconcentraties (r-waarde 0,98) wanneer Neoplastin in de bepaling wordt gebruikt.
Other reagents would provide different results.
Andere reagentia zullen andere resultaten opleveren.
The readout for PT is to be done in seconds, because the INR (International Normalized Ratio) is only calibrated and validated for coumarins and cannot be used for any other anticoagulant.
De aflezing van de PT dient in seconden te gebeuren, omdat de INR (International Normalized Ratio) alleen is gekalibreerd en gevalideerd voor coumarines en niet kan worden gebruikt voor andere anticoagulantia.
In patients undergoing major orthopaedic surgery, the 5/ 95 percentiles for PT (Neoplastin) 2 - 4 hours after tablet intake (i. e. at the time of maximum effect) ranged from 13 to 25 s (baseline values before surgery 12 to 15s).
Bij patiënten die een grote orthopedische operatie ondergingen, varieerden de 5/95 percentielen voor PT (Neoplastine) 2 - 4 uur na inname van de tablet (d.w.z. op het tijdstip van maximaal effect) van 13 tot 25 s (basiswaarden vóór chirurgie 12 tot 15 s).
The activated partial thomboplastin time (aPTT) and HepTest are also prolonged dose-dependently; however, they are not recommended to assess the pharmacodynamic effect of rivaroxaban.
De APTT (activated partial thromboplastin time) en HepTest worden ook dosisafhankelijk verlengd; deze worden echter niet aanbevolen om het farmacodynamische effect van rivaroxaban te beoordelen.
Anti- Factor Xa activity is also influenced by rivaroxaban; however, no standard for calibration is available.
De anti- factor Xa-activiteit wordt ook beïnvloed door rivaroxaban; er is echter geen standaard voor kalibratie beschikbaar.
There is no need for monitoring of coagulation parameters during treatment with rivaroxaban in clinical routine.
Het is niet nodig om stollingsparameters te bewaken tijdens behandeling met rivaroxaban in de klinische praktijk.
Clinical efficacy and safety The rivaroxaban clinical programme was designed to demonstrate the efficacy of rivaroxaban for the prevention of VTE, i. e. proximal and distal deep vein thrombosis (DVT) and pulmonary embolism (PE) in patients undergoing major orthopaedic surgery of the lower limbs.
Klinische werkzaamheid en veiligheid Het klinische programma met rivaroxaban is opgesteld om de werkzaamheid van rivaroxaban aan te tonen voor de preventie van VTE, d.w.z. proximale en distale diep veneuze trombose (DVT) en longembolie (PE) bij patiënten die een grote orthopedische operatie aan de onderste ledematen ondergaan.
Over 9,500 patients (7,050 in total hip replacement surgery and 2,531 in total knee replacement surgery) were studied in controlled randomised double-blind phase III clinical studies, the RECORD-programme.
Meer dan 9.500 patiënten (7.050 met een totale heupvervanging en 2.531 met een totale knievervanging) werden onderzocht in gecontroleerde, gerandomiseerde, dubbelblinde klinische fase III-onderzoeken, het RECORD-programma.
8 Rivaroxaban 10 mg once daily (od) started no sooner than 6 hours post-operatively was compared with enoxaparin 40 mg once daily started 12 hours pre-operatively.
Rivaroxaban 10 mg eenmaal daags (1 dd) werd niet eerder gegeven dan 6 uur na de operatie en werd vergeleken met enoxaparine 40 mg eenmaal daags, waarmee 12 uur vóór de operatie werd gestart.
In all three phase III studies (see table 2), rivaroxaban significantly reduced the rate of total VTE (any venographically detected or symptomatic DVT, non fatal PE and death) and major VTE (proximal DVT, non fatal PE and VTE-related death), the pre-specified primary and major secondary efficacy endpoints.
In alle drie de fase III-onderzoeken (zie tabel 2) reduceerde rivaroxaban significant het totale aantal gevallen van VTE (alle venografisch gedetecteerde of symptomatische DVT's, niet-fatale PE en overlijden) en het aantal gevallen van ernstige VTE (proximale VTE, niet-fatale PE en VTE-gerelateerd overlijden), de vooraf gespecificeerde primaire en belangrijkste secundaire eindpunten voor de werkzaamheid.
Furthermore, in all three studies the rate of symptomatic VTE (symptomatic DVT, non- fatal PE, VTE-related death) was lower in rivaroxaban treated patients compared to patients treated with enoxaparin.
Bovendien was in alle drie de onderzoeken het aantal gevallen van symptomatische VTE (symptomatische DVT, niet-fatale PE, VTE-gerelateerd overlijden) bij patiënten die werden behandeld met rivaroxaban lager dan bij patiënten die met enoxaparine werden behandeld.
The main safety endpoint, major bleeding, showed comparable rates for patients treated with rivaroxaban 10 mg compared to enoxaparin 40 mg.
Het belangrijkste eindpunt voor de veiligheid, ernstige bloedingen, was vergelijkbaar in aantal bij patiënten die met rivaroxaban 10 mg en met enoxaparine 40 mg werden behandeld.
Efficacy and safety results from phase III clinical studies
Resultaten betreffende werkzaamheid en veiligheid uit klinische fase III-onderzoeken
Study Population
Onderzoeks- populatie
4,541 patients undergoing total hip replacement surgery
4.541 patiënten die een totale heupvervanging kregen
2,509 patients undergoing total hip replacement surgery
2.509 patiënten die een totale heupvervanging kregen
2,531 patients undergoing total replacement surgery
2.531 patiënten die een totale knievervanging kregen
Treatment dose and duration after surgery
Dosis en duur van de behandeling na de operatie
Rivaroxaban Enoxaparin p 10 mg od 40 mg od 35 ± 4 days 35 ± 4 days
Rivaroxaban Enoxaparine 10 mg 1dd 40 mg 1dd 35 ± 4 dagen 35 ± 4 dagen
Rivaroxaban Enoxaparin p 10 mg od 40 mg od 35 ± 4 days 12 ± 2 days
Rivaroxaban Enoxaparine p 10 mg 1dd 40 mg 1dd 35 ± 4 dagen 12 ± 2 dagen
Rivaroxaban Enoxaparin 10 mg od 40 mg od 12 ± 2 days 12 ± 2 days
Rivaroxaban Enoxaparine 10 mg 1dd 40 mg 1dd 12 ± 2 dagen 12 ± 2 dagen
Total VTE Major VTE
Totale VTE
58 (3.7%) 33 (2.0%)
18 (1,1%) 58 (3,7%)
17 (2.0%) 6 (0.6%)
17 (2,0%) 81 (9,3%) < 0,001
81 (9.3%) < 0.001 49 (5.1%) < 0.001
79 (9,6%) 166 (18,9%)
79 (9.6%) 9 (1.0%)
<
166 (18.9%) < 0.001 24 (2.6%) 0.01
0,001
Sympto- matic VTE
Ernstige VTE Symptomatische VTE
6 (0.4%)
4 (0,2%) 6 (0,4%)
11 (0.7%)
33 (2,0%) 11 (0,7%)
3 (0.4%)
6 (0,6%) 3 (0,4%)
15 (1.7%)
49 (5,1%) < 0,001 15 (1,7%)
8 (1.0%)
9 (1,0%) 8 (1,0%)
24 (2.7%)
24 (2,6%) 24 (2,7%)
Major bleedings
Ernstige bloedingen
6 (0.3%)
6 (0,3%)
2 (0.1%)
2 (0,1%)
1 (0.1%)
1 (0,1%)
7 (0.6%)
7 (0,6%)
6 (0.5%)
6 (0,5%)
The analysis of the pooled results of the phase III trials corroborated the data obtained in the individual studies regarding reduction of total VTE, major VTE and symptomatic VTE with rivaroxaban 10 mg once daily compared to enoxaparin 40 mg once daily.
De analyse van de gepoolde resultaten van de fase III-onderzoeken bevestigde de gegevens die in de afzonderlijke onderzoeken werden verkregen met betrekking tot de reductie van het totale aantal VTE's, ernstige VTE's en symptomatische VTE's met rivaroxaban 10 mg eenmaal daags vergeleken met enoxaparine 40 mg eenmaal daags.
Pharmacokinetic properties
Farmacokinetische eigenschappen
Absorption The absolute bioavailability of rivaroxaban is high (80% - 100%) for the 10 mg dose.
Absorptie De absolute biologische beschikbaarheid van rivaroxaban is hoog (80% - 100%) voor de 10 mg dosis.
Rivaroxaban is rapidly absorbed with maximum concentrations (Cmax) appearing 2 - 4 hours after tablet intake.
Rivaroxaban wordt snel geabsorbeerd, waarbij maximale concentraties (Cmax) 2 - 4 uur na het innemen van de tablet worden bereikt.
Intake with food does not affect rivaroxaban AUC or Cmax at the 10 mg dose.
Inname met voedsel heeft geen effect op de AUC of de Cmax van rivaroxaban bij de 10 mg dosis.
Rivaroxaban 10 mg dose can be taken with or without food.
De rivaroxaban 10 mg dosis kan met of zonder voedsel ingenomen worden.
Rivaroxaban pharmacokinetics are approximately linear up to about 15 mg once daily.
De farmacokinetiek van rivaroxaban is bij benadering lineair tot aan ongeveer 15 mg eenmaal daags.
At higher doses rivaroxaban displays dissolution limited absorption with decreased bioavailability and decreased absorption rate with increased dose.
Bij hogere doses laat rivaroxaban oplossingsgelimiteerde absorptie zien met een verlaagde biologische beschikbaarheid en een verlaagde absorptiesnelheid bij verhoogde dosis.
This is more marked in fasting state than in fed state.
Dit effect is sterker bij nuchtere dan bij gevoede status.
Variability in rivaroxaban pharmacokinetics is moderate with inter-individual variability (CV%) ranging from 30% to 40%, apart from the day of surgery and the following day when variability in exposure is high (70%).
De variabiliteit in de farmacokinetiek van rivaroxaban is gering, waarbij de interindividuele variabiliteit (variatiecoëfficiënt%) tussen 30% en 40% ligt, met uitzondering van de dag van operatie en de daaropvolgende dag waarbij de variabiliteit in blootstelling hoog is (70%).
Distribution Plasma protein binding in humans is high at approximately 92% to 95%, with serum albumin being the main binding component.
Distributie De binding aan plasma-eiwitten bij mensen is hoog, ongeveer 92% tot 95%, waarbij serumalbumine de belangrijkste bindende component is.
The volume of distribution is moderate with Vss being approximately 50 litres.
Het distributievolume is matig met een Vss van ongeveer 50 liter.
Metabolism and Elimination Of the administered rivaroxaban dose, approximately 2/ 3 undergoes metabolic degradation, with half then being eliminated renally and the other half eliminated by the faecal route.
Metabolisme en eliminatie Ongeveer 2/3 van de toegediende dosis rivaroxaban ondergaat een metabolische afbraak, waarvan de helft geëlimineerd wordt via de renale en de andere helft via de fecale route.
The final 1/ 3 of the administered dose undergoes direct renal excretion as unchanged active substance in the urine, mainly via active renal secretion.
Het resterende 1/3 deel van de toegediende dosis ondergaat directe uitscheiding van de onveranderde verbinding via de urine, hoofdzakelijk via actieve renale secretie.
9 Rivaroxaban is metabolised via CYP3A4, CYP2J2 and CYP-independent mechanisms.
Rivaroxaban wordt gemetaboliseerd via CYP3A4, CYP2J2 en CYP-onafhankelijke mechanismen.
Oxidative degradation of the morpholinone moiety and hydrolysis of the amide bonds are the major sites of biotransformation.
Oxidatieve degradatie van de morfolinogroep en hydrolyse van de amidebindingen zijn de belangrijkste aangrijpingspunten bij de biotransformatie.
Based on in vitro investigations rivaroxaban is a substrate of the transporter proteins P-gp (P-glycoprotein) and Bcrp (breast cancer resistance protein).
Uit in-vitro onderzoeken is gebleken dat rivaroxaban een substraat is van de transporteiwitten Pgp (P-glycoproteïne) en Bcrp (breast cancer resistance protein).
Unchanged rivaroxaban is the most important compound in human plasma, with no major or active circulating metabolites being present.
In humaan plasma is onveranderd rivaroxaban de belangrijkste component, zonder belangrijke of actieve circulerende metabolieten.
With a systemic clearance of about 10 l/ h, rivaroxaban can be classified as a low-clearance drug.
Met een systemische klaring van ongeveer 10 l/u kan rivaroxaban worden geclassificeerd als geneesmiddel met lage klaring.
After intravenous administration of a 1 mg dose the elimination half-life is about 4.5 hours.
Na intraveneuze toediening van een 1 mg dosis is de eliminatiehalfwaardetijd ongeveer 4,5 uur.
After oral administration of a 10 mg dose the elimination becomes absorption rate limited with mean terminal half-lives of 7 to 11 hours.
Na orale toediening van een 10 mg dosis wordt de eliminatie gelimiteerd door de absorptiesnelheid met gemiddelde halfwaardetijden van 7 tot 11 uur.
Special populations Gender/ Elderly (above 65 years) Elderly patients exhibited higher plasma concentrations than younger patients, with mean AUC values being approximately 1.5 fold higher, mainly due to reduced (apparent) total and renal clearance.
10 Bijzondere populaties Geslacht/ouderen (ouder dan 65 jaar) Oudere patiënten hadden hogere plasmaconcentraties dan jongere patiënten en hun gemiddelde AUC- waarden waren ongeveer 1,5 maal zo hoog, voornamelijk door de lagere (schijnbare) totale en renale klaring.
No dose adjustment is necessary.
Aanpassen van de dosis is niet nodig.
There were no clinically relevant differences in pharmacokinetics and pharmacodynamics between male and female patients.
Er waren geen klinisch relevante verschillen in farmacokinetiek en farmacodynamiek tussen mannelijke en vrouwelijke patiënten.
Different weight categories Extremes in body weight (< 50 kg or > 120 kg) had only a small influence on rivaroxaban plasma concentrations (less than 25%).
Verschillende gewichtscategorieën Uitersten in lichaamsgewicht (< 50 kg of > 120 kg) hadden slechts een kleine invloed op de plasmaconcentraties rivaroxaban (minder dan 25%).
Inter-ethnic differences No clinically relevant inter-ethnic differences among Caucasian, African-American, Hispanic, Japanese or Chinese patients were observed regarding rivaroxaban pharmacokinetics and pharmacodynamics.
Interetnische verschillen Er zijn geen klinisch relevante interetnische verschillen waargenomen tussen blanke, negroïde, Spaanse, Japanse of Chinese patiënten wat betreft farmacokinetiek en farmacodynamiek van rivaroxaban.
Hepatic impairment Cirrhotic patients with mild hepatic impairment (classified as Child Pugh A) exhibited only minor changes in rivaroxaban pharmacokinetics (1.2 fold increase in rivaroxaban AUC on average), nearly comparable to their matched healthy control group.
Leverinsufficiëntie Cirrotische patiënten met lichte leverinsufficiëntie (classificatie Child Pugh A) vertoonden slechts kleine veranderingen in de farmacokinetiek van rivaroxaban (gemiddeld een 1,2-voudige stijging van de AUC- waarde voor rivaroxaban), nagenoeg vergelijkbaar met de gematchte controlegroep van gezonde mensen.