qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Among these, two cases of platelets < 50 x 109/ l were reported and attributed to the leukapheresis procedure.
Hieronder waren twee gevallen waarin aantallen plaatjes < 50 x 109/l werden gemeld, die werden toegeschreven aan de leukaferese.
If more than one leukapheresis is required, particular attention should be paid to donors with platelets < 100 x 109/ l prior to leukapheresis; in general apheresis should not be performed if platelets < 75 x 109/ l.
Over het algemeen dient geen leukaferese te worden uitgevoerd als het aantal bloedplaatjes < 75 x 109/l is.
Leukapheresis should not be performed in donors who are anticoagulated or who have known defects in haemostasis.
Leukaferese mag niet worden uitgevoerd bij donoren die worden behandeld met antistollingsmiddelen of van wie bekend is dat ze een defect hebben in de hemostase.
Filgrastim administration should be discontinued or its posology should be reduced if the leukocyte counts rise to > 70 x 109/ l.
Toediening van filgrastim moet worden gestaakt, of de dosering moet worden verlaagd, als het aantal leukocyten stijgt tot > 70 x 109/l.
Donors who receive G-CSFs for PBPC mobilisation should be monitored until haematological indices return to normal.
Donoren die G-CSF's krijgen voor PBPC-mobilisatie moeten worden gemonitord totdat de hematologische indices zijn teruggekeerd tot normale waarden.
Long-term safety follow-up of donors is ongoing.
Langetermijnfollow-up van donoren wat betreft de veiligheid wordt momenteel nog uitgevoerd.
Nevertheless, a risk of promotion of a
In een periode van maximaal 4 jaar zijn er geen meldingen geweest van abnormale hemopoëse bij normale donoren.
7 malignant myeloid clone can not be excluded.
Desalniettemin kan het risico dat een maligne myeloïde kloon wordt gestimuleerd niet worden uitgesloten.
It is recommended that the apheresis centre perform a systematic record and tracking of the stem cell donors to ensure monitoring of long-term safety.
Het wordt aanbevolen dat het aferesecentrum systematisch een dossier bijhoudt en de stamceldonoren blijft volgen om de veiligheid op lange termijn te monitoren.
Transient cytogenic modifications have been observed in normal donors following G-CSF use.
Voorbijgaande cytogene modificaties zijn na gebruik van G-CSF waargenomen bij normale donoren.
The significance of these changes in terms of the development of haematological malignancy is unknown.
De significantie van deze veranderingen voor wat betreft de ontwikkeling van hematologische maligniteiten is onbekend.
Common but generally asymptomatic cases of splenomegaly and very rare cases of splenic rupture have been reported in healthy donors and patients following administration of G-CSFs.
Vaak voorkomende, maar doorgaans asymptomatische gevallen van splenomegalie en zeer zelden voorkomende gevallen van miltruptuur na toediening van G-CSF zijn gemeld bij gezonde donoren en bij patiënten.
Some cases of splenic rupture were fatal.
Enkele gevallen van miltruptuur waren fataal.
Therefore, spleen size should be carefully monitored (e. g. clinical examination, ultrasound).
Daarom dient de grootte van de milt nauwgezet te worden gevolgd (bijv. met klinisch onderzoek, echo).
A diagnosis of splenic rupture should be considered in donors and/ or patients reporting left upper abdominal pain or shoulder tip pain.
De diagnose miltruptuur dient te worden overwogen bij donoren en/of patiënten die melden dat ze pijn linksbovenin de buik of pijn aan de punt van de schouder hebben.
In normal donors, pulmonary adverse events (haemoptysis, pulmonary haemorrhage, pulmonary infiltrates, dyspnoea and hypoxia) have been reported very rarely in post marketing experience.
Bij normale donoren zijn zeer zelden, in post-marketingervaringen, bijwerkingen van de longen (hemoptoë, pulmonale hemorragie, pulmonale infiltraten, dyspneu en hypoxie) gemeld.
In case of suspected or confirmed pulmonary adverse events, discontinuation of treatment with filgrastim should be considered and appropriate medical care given.
In geval van vermoede of bevestigde pulmonale bijwerkingen dient stoppen met de behandeling met filgrastim te worden overwogen en gepaste medische zorg te worden gegeven.
Recipients of allogeneic PBPCs mobilised with filgrastim Current data indicate that immunological interactions between the allogeneic PBPC graft and the recipient may be associated with an increased risk of acute and chronic GvHD when compared with bone marrow transplantation.
Ontvangers van allogene PBPC's die zijn gemobiliseerd met filgrastim De momenteel beschikbare gegevens wijzen erop dat immunologische interacties tussen de getransplanteerde allogene PBPC's en de ontvanger geassocieerd kunnen zijn met een verhoogde kans op acute en chronische GvHD, indien vergeleken met beenmergtransplantatie.
Blood cell counts Platelet counts should be monitored closely, especially during the first few weeks of filgrastim therapy.
Aantallen bloedcellen Aantallen bloedplaatjes dienen nauwgezet te worden gemonitored, in het bijzonder gedurende de eerste weken van de behandeling met filgrastim.
Consideration should be given to intermittent cessation or decreasing the dose of filgrastim in patients who develop thrombocytopenia, i. e. platelets consistently < 100,000/ mm3.
Intermitterende staking van de behandeling of verlaging van de dosis filgrastim dient te worden overwogen bij patiënten die trombocytopenie ontwikkelen, d.w.z. consistente plaatjeaantallen < 100.000/mm3.
Other blood cell changes occur, including anaemia and transient increases in myeloid progenitors, which require close monitoring of cell counts.
Andere veranderingen van bloedcellen komen voor, met inbegrip van anemie en voorbijgaande stijgingen van myeloïde voorlopercellen.
Transformation to leukaemia or myelodysplastic syndrome Special care should be taken in the diagnosis of SCNs to distinguish them from other haematopoietic disorders such as aplastic anaemia, myelodysplasia, and myeloid leukaemia.
Transformatie tot leukemie of myelodysplastisch syndroom Extra voorzichtigheid is geboden bij de diagnose van SCN, om deze te onderscheiden van andere hematopoëtische stoornissen zoals aplastische anemie, myelodysplasie en myeloïde leukemie.
Complete blood cell counts with differential and platelet counts, and an evaluation of bone marrow morphology and karyotype should be performed prior to treatment.
8 Volledige bepaling van aantallen bloedcellen met differentiële tellingen en plaatjestellingen, en beoordeling van beenmergmorfologie en karyotype dienen vóór behandeling te worden uitgevoerd.
There was a low frequency (approximately 3%) of myelodysplastic syndromes (MDS) or leukaemia in clinical study patients with SCN treated with filgrastim.
Myeloplastische syndromen (MDS) of leukemie kwamen in lage frequentie (ongeveer 3%) voor bij klinische onderzoekspatiënten met SCN die werden behandeld met filgrastim.
This observation has only been made in patients with congenital neutropenia.
Deze waarneming is alleen gedaan bij patiënten met congenitale neutropenie.
MDS and leukaemias are natural complications of the disease and are of uncertain relation to filgrastim therapy.
MDS en leukemieën zijn natuurlijke complicaties van de ziekte en de relatie ervan met filgrastim is niet zeker.
A subset of approximately 12% of patients who had normal cytogenetic evaluations at baseline were subsequently found to have abnormalities, including monosomy 7, on routine repeat evaluation.
Bij een subset van ongeveer 12% van de patiënten met normale cytogenetische beoordeling bij aanvang werden later bij herhaalde routinebeoordelingen abnormaliteiten gevonden, waaronder monosomie 7.
If patients with SCN develop abnormal cytogenetics, the risks and benefits of continuing filgrastim should be carefully weighed; Filgrastim should be discontinued if MDS or leukaemia occurs.
Als patiënten met SCN abnormale cytogenetische kenmerken ontwikkelen, dienen de risico's en voordelen van voortzetting van de behandeling met filgrastim zorgvuldig te worden afgewogen; de behandeling met filgrastim dient te worden gestaakt als MDS of leukemie ontstaat.
It is currently unclear whether long-term treatment of patients with SCN will predispose patients to cytogenetic abnormalities, MDS or leukaemic transformation.
Het is momenteel niet duidelijk of langdurige behandeling van patiënten met SCN patiënten gevoelig maakt voor cytogenetische afwijkingen, MDS of leukemietransformatie.
It is recommended to perform morphologic and cytogenetic bone marrow examinations in patients at regular intervals (approximately every 12 months).
Het wordt aanbevolen om met regelmatige intervallen (ongeveer eenmaal per 12 maanden) morfologisch en cytogenetisch beenmergonderzoek uit te voeren bij patiënten.
Other special precautions Causes of transient neutropenia, such as viral infections should be excluded.
Andere bijzondere voorzorgen Oorzaken van transiënte neutropenie, zoals virusinfecties, moeten worden uitgesloten.
Splenic enlargement is a direct effect of treatment with filgrastim.
Miltvergroting is een direct effect van behandeling met filgrastim.
31% of patients in studies were documented as having palpable splenomegaly.
31% van de patiënten die deelnamen aan onderzoeken had volgens de documentatie palpabele splenomegalie.
Increases in volume, measured radiographically, occurred early during Filgrastim therapy and tended to plateau.
Volumevergroting, radiografisch gemeten, trad vroeg in de behandeling met Filgrastim op en bereikte vaak een plateau-waarde.
Dose reductions were noted to slow or stop the progression of splenic enlargement, and in 3% of patients a splenectomy was required.
Dosisverlagingen vertraagden of stopten de progressie van miltvergroting, en bij 3% van de patiënten was een splenectomie nodig.
Spleen size should be evaluated regularly.
De grootte van de milt dient regelmatig te worden beoordeeld.
Abdominal palpation should be sufficient to detect abnormal increases in splenic volume.
Abdominale palpatie moet voldoende zijn om abnormale vergrotingen van het miltvolume te detecteren.
8 Haematuria/ proteinuria occurred in a small number of patients.
Hematurie/proteïnurie kwam voor bij een klein aantal patiënten.
Regular urine analyses should be performed to monitor this event.
Regelmatig urine-onderzoek is nodig om deze voorvallen te monitoren.
The safety and efficacy in neonates and patients with autoimmune neutropenia have not been established.
De veiligheid en werkzaamheid zijn niet vastgesteld bij neonaten en bij patiënten met auto-immune neutropenie.
Blood cell counts ANC should be monitored closely, especially during the first few weeks of filgrastim therapy.
Aantallen bloedcellen De ANC dient nauwgezet te worden gemonitored, in het bijzonder gedurende de eerste weken van de behandeling met filgrastim.
Some patients may respond very rapidly and with a considerable increase in neutrophil count to the initial dose of filgrastim.
Sommige patiënten kunnen al op de aanvangsdosis filgrastim een zeer snelle respons vertonen, en met een aanzienlijke stijging van het aantal neutrofielen.
It is recommended that the ANC is measured daily for the first 2 - 3 days of filgrastim administration.
Het wordt aanbevolen om de ANC de eerste 2 - 3 dagen na toediening van filgrastim dagelijks te meten.
Thereafter, it is recommended that the ANC is measured at least twice per week for the first 2 weeks and subsequently once per week or once every other week during maintenance therapy.
Daarna wordt aanbevolen om de ANC in de eerste 2 weken ten minste tweemaal per week te meten en vervolgens, gedurende de onderhoudstherapie, eenmaal per week of eenmaal per twee weken.
During intermittent dosing with 30 MU/ day (300 μ g/ day) of filgrastim, there can be wide fluctuations in the patient's ANC over time.
Tijdens intermitterende dosering van filgrastim met 30 ME/dag (300 μ g/dag) kunnen er in de loop van de tijd grote fluctuaties voorkomen in de ANC van de patiënt.
In order to determine a patient's trough or nadir ANC, it is recommended that blood samples are taken for ANC measurement immediately prior to any scheduled dosing with filgrastim.
Om de dalwaarde of nadir van de ANC van de patiënt te bepalen, wordt aanbevolen om de bloedafnames voor de ANC-bepalingen direct vóór de geplande toedieningen van filgrastim uit te voeren.
Risk associated with increased doses of myelosuppressive medicinal products Treatment with filgrastim alone does not preclude thrombocytopenia and anaemia due to myelosuppressive treatments.
Risico's die gepaard gaan met verhoogde doses myelosuppressieve geneesmiddelen Behandeling met alleen filgrastim werkt niet tegen trombocytopenie en anemie als gevolg van myelosuppressieve therapieën.
As a result of the potential to receive higher doses or a greater number of these medicinal products with filgrastim therapy, the patient may be at higher risk of developing thrombocytopenia and anaemia.
Als gevolg van de mogelijkheid om bij behandeling met filgrastim hogere doses of een groter aantal van deze geneesmiddelen te ontvangen, kan de patiënt een verhoogde kans hebben op het ontwikkelen vam trombocytopenie en anemie.
Regular monitoring of blood counts is recommended (see above).
Regelmatige controle van de aantallen bloedcellen wordt aanbevolen (zie hierboven).
Infections and malignancies causing myelosuppression Neutropenia may be due to bone marrow-infiltrating opportunistic infections such as Mycobacterium avium complex or malignancies such as lymphoma.
Infecties en maligniteiten die myelosuppressie veroorzaken Neutropenie kan toe te schrijven zijn aan opportunistische, beenmerg-infiltrerende infecties zoals Mycobacterium avium complex of aan maligniteiten zoals lymfoom.
In patients with known bone marrow-infiltrating infections or malignancy, consider appropriate therapy for treatment of the underlying condition in addition to administration of filgrastim for treatment of neutropenia.
9 aandoening te worden overwogen, in aanvulling op toediening van filgrastim voor de behandeling van neutropenie.
The effects of filgrastim on neutropenia due to bone marrow-infiltrating infection or malignancy have not been well established.
De effecten van filgrastim op neutropenie als gevolg van beenmerg-infiltrerende infectie of maligniteit zijn niet goed vastgesteld.
Other special precautions
Andere bijzondere voorzorgen
Rare pulmonary adverse reactions, in particular interstitial pneumonia, have been reported after G-CSF administration (see section 4.8).
Zeldzame pulmonale bijwerkingen, in het bijzonder interstitiële pneumonie, zijn gemeld na toediening van G-CSF (zie rubriek 4.8).
Patients with a recent history of pulmonary infiltrates or pneumonia may be at higher risk.
Patiënten met een recente voorgeschiedenis van pulmonale infiltraten of pneumonie kunnen een verhoogd risico hebben.
The onset of pulmonary signs, such as cough, fever and dyspnoea in association with radiological signs of pulmonary infiltrates and deterioration in pulmonary function may be preliminary signs of Adult Respiratory Distress Syndrome (ARDS).
De eerste pulmonale verschijnselen, zoals hoesten, koorts en dyspneu, in combinatie met radiologische tekenen van pulmonale infiltraten en achteruitgang van de longfunctie, kunnen vroege tekenen zijn van ARDS (Adult Respiratory Distress Syndrome).
Filgrastim should be discontinued and appropriate treatment given in these cases.
In deze gevallen dient de behandeling met filgrastim te worden gestaakt en gepaste behandeling te worden gegeven.
Monitoring of bone density may be indicated in patients with underlying osteoporotic bone diseases who undergo continuous therapy with filgrastim for more than 6 months.
Het monitoren van de botdichtheid kan geïndiceerd zijn bij patiënten met onderliggende osteoporotische botaandoeningen die langer dan 6 maanden continue behandeling met filgrastim ondergaan.
Sickle cells crises, in some cases fatal, have been reported with the use of filgrastim in subjects with sickle cell disease.
Sikkelcelcrises, in sommige gevallen met fatale afloop, zijn gemeld bij gebruik van filgrastim door proefpersonen met sikkelcelziekte.
Physicians should exercise caution when considering the use of filgrastim in patients with sickle cell disease, and only after careful evaluation of the potential risks and benefits.
Artsen dienen voorzichtigheid te betrachten bij het overwegen van gebruik van filgrastim door patiënten met sikkelcelziekte, en filgrastim mag voor deze patiënten alleen worden gebruikt na zorgvuldige afweging van de potentiële risico's en voordelen.
Increased haematopoietic activity of the bone marrow in response to growth factor therapy has been associated with transient positive bone-imaging findings.
Verhoogde hematopoëtische activiteit van het beenmerg als respons op behandeling met groeifactor is in verband gebracht met tijdelijke positieve bevindingen bij beeldvorming van botten.
This should be considered when interpreting bone imaging results.
Hiermee dient rekening te worden gehouden bij het interpreteren van resultaten van botbeeldvorming.
Filgrastim HEXAL contains sorbitol.
Filgrastim HEXAL bevat sorbitol.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance should not use this medicinal product.
Patiënten met zeldzame erfelijke fructose-intolerantie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
9 4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
The safety and efficacy of filgrastim given on the same day as myelosuppressive cytotoxic chemotherapy have not been definitively established.
De veiligheid en werkzaamheid van filgrastim, wanneer dit wordt gegeven op dezelfde dag dat myelosuppressieve cytotoxische chemotherapie wordt toegediend, zijn niet definitief vastgesteld.
In view of the sensitivity of rapidly dividing myeloid cells to myelosuppressive cytotoxic chemotherapy, the use of filgrastim is not recommended in the period from 24 hours before to 24 hours after chemotherapy.
Uit oogpunt van de gevoeligheid van snel delende myeloïdcellen voor myelosuppressieve cytotoxische chemotherapie wordt het gebruik van filgrastim niet aangeraden in de periode van 24 uur vóór tot 24 uur na chemotherapie.
Preliminary evidence from a small number of patients treated concomitantly with filgrastim and 5-fluorouracil indicates that the severity of neutropenia may be exacerbated.
Voorlopig bewijs, afkomstig van een klein aantal patiënten die gelijktijdig werden behandeld met filgrastim en 5-fluoro-uracil wijst erop dat exacerbatie van de ernst van neutropenie kan voorkomen.
Possible interactions with other haematopoietic growth factors and cytokines have not yet been investigated in clinical studies.
Mogelijke interacties met andere hematopoëtische groeifactoren en cytokines zijn nog niet in klinische onderzoeken onderzocht.
Since lithium promotes the release of neutrophils, lithium is likely to potentiate the effect of filgrastim.
Omdat lithium het vrijkomen van neutrofielen bevordert, is het waarschijnlijk dat lithium het effect van filgrastim versterkt.
Although this interaction has not been formally investigated, there is no evidence that such an interaction is harmful.
Hoewel deze interactie niet formeel onderzocht is, is er geen bewijs dat een dergelijke interactie schadelijk is.
There are no adequate data from the use of filgrastim in pregnant women.
Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van filgrastim bij zwangere vrouwen.
There are reports in the literature where the transplacental passage of filgrastim in pregnant women has been demonstrated.
Er zijn rapporten in de literatuur waarin is aangetoond dat filgrastim bij zwangere vrouwen de placenta passeert.
There is no evidence from studies in rats and rabbits that filgrastim is teratogenic.
Er is geen bewijs uit onderzoeken met ratten en konijnen dat filgrastim teratogeen is.
An increased incidence of embryo-loss has been observed in rabbits, but no malformation has been seen.
Een verhoogde incidentie van embryoverlies is waargenomen bij ratten, maar er zijn geen misvormingen gevonden.
In pregnancy, the possible risk of filgrastim use to the foetus must be weighed against the expected therapeutic benefit.
Bij zwangerschap moet het mogelijke risico van gebruik van filgrastim voor de foetus worden afgewogen tegen het verwachte therapeutische voordeel.
It is not known whether filgrastim is excreted in human milk, therefore it is not recommended for use in breast-feeding women.
10 Het is niet bekend of filgrastim wordt uitgescheiden in moedermelk, daarom wordt het gebruik niet aangeraden voor vrouwen die borstvoeding geven.
Filgrastim has no influence on the ability to drive and use machines.
Filgrastim heeft geen invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
The most commonly reported adverse reactions to filgrastim are mild to moderate musculoskeletal pain occurring in more than 10% of patients.
De vaakst gemelde bijwerking van filgrastim is milde tot matige pijn van het skeletspierstelsel, die voorkomt bij meer dan 10% van de patiënten.
Musculoskeletal pain is usually controlled with standard analgesics.
Pijn van het skeletspierstelsel wordt meestal onder controle gehouden met standaard analgetica.
Adverse reactions listed below are classified according to frequency and system organ class.
De bijwerkingen die hieronder staan vermeld, zijn ingedeeld per frequentie en systeem/orgaanklasse.
Frequency groupings are defined according to the following convention:
De frequentiegroepen zijn gedefinieerd op basis van de volgende conventie:
Very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000), very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
Zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 tot < 1/10), soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100), zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000), zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
10 Table 1.
Tabel 1.
Adverse reactions in clinical trials in cancer patients Immune system disorders
Bijwerkingen in klinische onderzoeken met kankerpatiënten Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden:
Allergic-type reactions*, including anaphylaxis, skin rash, urticaria, angioedema, dyspnoea and hypotension
Allergie-type reacties *, waaronder anafylaxie, huiduitslag, urticaria, angio-oedeem, dyspneu en hypotensie Bloedvataandoeningen
Vascular disorders Uncommon:
Soms:
Vascular disorders* including venoocclusive disease and fluid volume disturbances
hypotensie Vasculaire aandoeningen * waaronder veno-occlusieve aandoening en stoornissen van het vochtvolume
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Pulmonaal oedeem *, interstitiële pneumonie *, pulmonale infiltraten * Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer zelden:
Very rare:
Zeer vaak:
Skin and subcutaneous tissue disorders
Pijn van het skeletspierstelsel (mild of matig) Pijn van het skeletspierstelsel (ernstig)
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders Very common:
Exacerbatie van reumatoïde artritis Nier- en urinewegaandoeningen Zeer zelden:
Musculoskeletal pain (mild or moderate)
Mictiestoornissen (voornamelijk dysurie) Onderzoeken
Musculoskeletal pain (severe) Rheumatoid arthritis exacerbation
Verhoogde bloedwaarden voor alkalische fosfatase, lactaatdehydrogenase (LDH), gamma-glutamyltransferase (GGT) (reversibel, dosisafhankelijk, mild of matig) en urinezuur
Renal and urinary disorders
* zie hieronder
Very rare:
11 Tabel 2.
Micturition disorders (predominantly dysuria)
Ernstige allergie-type reacties: anafylaxie, angio-oedeem, urticaria, huiduitslag
Investigations Very common:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Table 2.
Zeer vaak:
Leucocytosis (WBC > 50 x 109/ l), thrombocytopenia (platelets < 100 x 109/ l; transient)
Leukocytose (WBC > 50 x 109/l), trombocytopenie (bloedplaatjes < 100 x 109/l; transiënt)
Splenomegaly (generally asymptomatic, also in patients)
Splenomegalie (over het algemeen asymptomatisch, ook bij patiënten) Miltstoornis
Uncommon:
Zeer zelden:
Spleen disorder
Miltruptuur (ook bij patiënten) Zenuwstelselaandoeningen
Splenic rupture (also in patients)
Hoofdpijn
Nervous system disorders Very common:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zeer zelden:
Headache Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Hemoptoë *, pulmonale hemorragie *, pulmonale infiltraten *, dyspneu *, hypoxie * Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Haemoptysis*, pulmonary haemorrhage*, pulmonary infiltrates*, dyspnoea*, hypoxia*
Pijn van het skeletspierstelsel (mild tot matig, voorbijgaand) Reumatoïde artritis en exacerbatie van artritische symptomen
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders Very common:
Onderzoeken
Blood alkaline phosphatase and LDH increased (transient, minor)
Verhoogde bloedwaarden voor alkalische fosfatase en LDH (Voorbijgaand, licht)
Aspartate aminotransferase (AST) and blood uric acid increased (transient, minor) * see below
* zie hieronder
11 Table 3.
Tabel 3.
Adverse reactions in clinical trials in SCN patients Blood and the lymphatic system disorders Very common:
Bijwerkingen in klinische onderzoeken met SCN-patiënten Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Anaemia, splenomegaly (may be progressive in a minority of cases)
Anemie, splenomegalie (kan in een minderheid van de gevallen progressief zijn)
Thrombocytopenia
Trombocytopenie Miltstoornis
Spleen disorder Nervous system disorders
Zenuwstelselaandoeningen
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Very common:
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Cutaneous vasculitis (during long term use), alopecia, rash
Cutane vasculitis (bij langdurig gebruik), alopecia, huiduitslag
General musculoskeletal pain, bone pain
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Osteoporosis, arthralgia
Nier- en urinewegaandoeningen
Renal and urinary disorders Uncommon:
Hematurie, proteïnurie
Haematuria, proteinuria General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Injection site pain
Onderzoeken
Investigations Very common:
Zeer vaak:
Blood alkaline phosphatase, LDH and blood uric acid increased (transient), blood glucose decreased (transient, moderate)
Verhoogde bloedwaarden voor alkalische fosfatase, LDH en urinezuur (voorbijgaand), verlaagd bloedglucose (voorbijgaand, matig)
Table 4.
12 Tabel 4.
Adverse reactions in clinical trials in HIV Patients Blood and lymphatic system disorders
Bijwerkingen in klinische onderzoeken met hiv-patiënten Bloed- en lymfestelselaandoeningen
Spleen disorder, splenomegaly*
Miltstoornis, splenomegalie *
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders Very common:
Pijn van het skeletspierstelsel (mild tot matig)
Musculoskeletal pain (mild to moderate) * see below
* zie hieronder
In randomised, placebo-controlled clinical studies, filgrastim did not increase the incidence of undesirable effects associated with cytotoxic chemotherapy.
In gerandomiseerde, placebogecontroleerde onderzoeken veroorzaakte filgrastim geen verhoging van de incidentie van bijwerkingen die zijn geassocieerd met cytotoxische chemotherapie.
Undesirable effects reported with equal frequency in patients treated with filgrastim/ chemotherapy and placebo/ chemotherapy included nausea and vomiting, alopecia, diarrhoea, fatigue, anorexia, mucositis, headache, cough, skin rash, chest pain, generalised weakness, sore throat, constipation and unspecified pain.
Bijwerkingen die met gelijke frequenties werden gemeld bij patiënten die werden behandeld met filgrastim/chemotherapie en placebo/chemotherapie waren misselijkheid en braken, alopecia, diarree, vermoeidheid, anorexie, mucositis, hoofdpijn, hoesten, huiduitslag, pijn in de borst, gegeneraliseerde zwakte, zere keel, obstipatie en niet-gespecificeerde pijn.
Allergic reactions occurred on initial or subsequent treatment in patients receiving filgrastim.
Allergische reacties zijn voorgekomen bij aanvangs- en vervolgbehandelingen bij patiënten die filgrastim kregen.
Overall, reports were more common after intravenous administration.
Over het geheel genomen waren er vaker meldingen van bijwerkingen na intraveneuze toediening.
In some cases, symptoms have recurred with rechallenge, suggesting a causal relationship.
In sommige gevallen zijn de symptomen teruggekeerd na herprovokatie, hetgeen wijst op een oorzakelijk verband.
Filgrastim should be permanently discontinued in patients who experience a serious allergic reaction.
Behandeling met filgrastim dient permanent te worden gestaakt bij patiënten die een ernstige allergische reactie hebben.
Vascular disorders have been reported in patients undergoing high dose chemotherapy followed by autologous bone marrow transplantation.
Vaataandoeningen zijn gemeld bij patiënten die hooggedoseerde chemotherapie ondergaan, gevolgd door autologe beenmergtransplantatie.
The causal association with filgrastim has not been established.
Een causaal verband met filgrastim is niet vastgesteld.
Pulmonary adverse reactions have in some cases been reported with an outcome of respiratory failure or adult respiratory distress syndrome (ARDS), which may be fatal.
In sommige gevallen zijn pulmonale bijwerkingen gemeld die leidden tot respiratoir falen of ARDS (adult respiratory distress syndrome), wat fataal kan zijn.
In normal donors, pulmonary adverse events (haemoptysis, pulmonary haemorrhage, pulmonary infiltrates, dyspnoea and hypoxia) have been reported very rarely in post marketing experience (see section 4.4).
Bij normale donoren zijn zeer zelden, in post-marketingervaringen, bijwerkingen van de longen (hemoptoë, pulmonale hemorragie, pulmonale infiltraten, dyspneu en hypoxie) gemeld (zie rubriek 4.4).
The occurrence of Sweet's syndrome (acute febrile neutrophilic dermatosis) has been reported occasionally in cancer patients.
Het optreden van het syndroom van Sweet (acute febriele neutrofiele dermatose) bij kankerpatiënten is enkele keren gemeld.
12 suffering from leukaemia, a condition known to be associated with Sweet's syndrome, a causal relationship with filgrastim has not been established.
Omdat een significant percentage van deze patiënten echter aan leukemie leed, en van deze aandoening bekend is dat hij geassocieerd is met het syndroom van Sweet, is een causaal verband met filgrastim niet vastgesteld.
Isolated cases of sickle cells crises have been reported in patients with sickle cell disease (see section 4.4).
Er zijn geïsoleerde gevallen van sikkelcelcrises gemeld bij patiënten met sikkelcelziekte (zie rubriek 4.4).
The frequency is not known.
De frequentie hiervan is niet bekend.
In all cases of splenic enlargement in HIV patients this was mild or moderate on physical examination and the clinical course was benign; no patients had a diagnosis of hypersplenism and no patients underwent splenectomy.
In alle gevallen van miltvergroting bij hiv-patiënten was deze licht tot matig op basis van lichamelijk onderzoek en het klinische verloop was benigne; er waren geen patiënten met een diagnose hypersplenie en er waren geen patiënten die splenectomie ondergingen.
As splenic enlargement is a common finding in patients with HIV infection and is present to varying degrees in most patients with AIDS, the relationship to filgrastim treatment is unclear.
Omdat miltvergroting vaak wordt waargenomen bij patiënten met hiv-infectie en in verschillende mate aanwezig is bij de meeste patiënten met AIDS, is het verband met filgrastimbehandeling onduidelijk.
In four clinical studies none of the healthy volunteers or cancer patients developed anti-rhG-CSF antibodies (neither binding nor neutralising) upon treatment with Filgrastim HEXAL.
In vier klinische onderzoeken ontwikkelde geen van de gezonde vrijwilligers of kankerpatiënten anti-rhG-CSF-antistoffen (noch bindende, noch neutraliserende) als reactie op behandeling met Filgrastim HEXAL.
The effects of filgrastim overdose have not been established.
De effecten van een overdosering filgrastim zijn niet vastgesteld.
Colony stimulating factors, ATC Code:
Koloniestimulerende factoren, ATC-code:
Human G-CSF is a glycoprotein which regulates the production and release of functional neutrophils from the bone marrow.
13 Humaan G-CSF is een glycoproteïne dat de productie en het vrijkomen van functionele neutrofielen uit het beenmerg reguleert.
Filgrastim HEXAL containing r-metHuG-CSF (filgrastim) causes marked increases in peripheral blood neutrophil counts within 24 hours, with minor increases in monocytes.
Filgrastim HEXAL bevat r-metHuG-CSF (filgrastim) en veroorzaakt binnen 24 uur duidelijke stijgingen van de aantallen perifere bloedneutrofielen, met een geringe stijging van het aantal monocyten.
In some SCN patients filgrastim can also induce a minor increase in the number of circulating eosinophils and basophils relative to baseline; some of these patients may present with eosinophilia or basophilia already prior to treatment.
Bij sommige SCN-patiënten kan filgrastim ook een geringe stijging van het aantal circulerende eosinofielen en basofielen induceren ten opzichte van de baseline; sommige van deze patiënten hadden mogelijk al vóór aanvang van de behandeling eosinofilie of basofilie.
Elevations of neutrophil counts are dose-dependent at recommended doses.
De stijging van het aantal neutrofielen is dosisafhankelijk bij de aanbevolen doses.
Neutrophils produced in response to filgrastim show normal or enhanced function as demonstrated by tests of chemotactic and phagocytic function.
Neutrofielen die worden geproduceerd als respons op filgrastim vertonen een normale of versterkte functie, zoals is aangetoond met testen voor de chemotactische en fagocytische functie.
Following termination of filgrastim therapy, circulating neutrophil counts decrease by 50% within 1 - 2 days, and to normal levels within 1 - 7 days.
Na beëindiging van de behandeling met filgrastim nemen de aantallen neutrofielen in de bloedbaan binnen 1 - 2 dagen met 50% af en ze keren binnen 1 - 7 dagen terug tot het normale niveau.
As with other haematopoietic growth factors, G-CSF has shown in vitro stimulating properties on human endothelial cells, which have specific receptors for G-CSF.
Net als het geval is met andere hematopoëtische groeifactoren, is van G-CSF aangetoond dat het in vitro stimulerende eigenschappen heeft op humane endotheelcellen, die specifieke receptoren hebben voor G-CSF.
Accordingly, G-CSF has been shown to induce endothelial cell functions related to angiogenesis.
Zo is ook van G-CSF aangetoond dat het endotheelcelfuncties induceert die verband houden met angiogenese.
Additionally, G-CSF has been shown to increase neutrophil migration across the vascular endothelium.
Bovendien is van G-CSF aangetoond dat het de migratie van neutrofielen door het vasculair endotheel verhoogt.
Use of filgrastim in patients undergoing cytotoxic chemotherapy leads to significant reductions in the incidence, severity and duration of neutropenia and febrile neutropenia.
Gebruik van filgrastim bij patiënten die cytotoxische chemotherapie ondergaan leidt tot significante afnames van de incidentie, ernst en duur van neutropenie en febriele neutropenie.
Treatment with filgrastim significantly reduces the duration of febrile neutropenia, antibiotic use and hospitalisation after induction chemotherapy for acute myelogenous leukaemia or myeloablative therapy followed by bone marrow transplantation.
Behandeling met filgrastim bekort significant de duur van febriele neutropenie, antibioticumgebruik en ziekenhuisopname na inductie-chemotherapie voor acute myelogene leukemie of myeloablatieve therapie, gevolgd door beenmergtransplantatie.
The incidence of fever and documented infections were not reduced in either setting.
De incidentie van koorts en gedocumenteerde infecties waren in al deze situaties niet afgenomen.
The duration of fever was not reduced in patients undergoing myeloablative therapy followed by bone marrow transplantation.
De duur van koorts was niet verminderd bij patiënten die myeloablatieve therapie, gevolgd door beenmergtransplantatie, ondergingen
Use of filgrastim, either alone, or after chemotherapy, mobilises haematopoietic progenitor cells into peripheral blood.
Gebruik van filgrastim, alleen of na chemotherapie, mobiliseert hematopoëtische voorlopercellen naar perifeer bloed.
These autologous PBPCs may be harvested and infused after high-dose cytotoxic therapy, either in place of, or in addition to bone marrow transplantation.
Deze autologe PBPC's kunnen worden geoogst en geïnfundeerd na hooggedoseerde cytotoxische therapie, ofwel in plaats van, ofwel als aanvulling op beenmergtransplantatie.
Infusion of PBPCs accelerates haematopoietic recovery reducing the duration of risk for haemorrhagic complications and the need for platelet transfusions.
Infusie van PBPC's versnelt het hematopoëtisch herstel en bekort daardoor de duur van het risico op hemorragische complicaties en de noodzaak van plaatjestransfusies.
13 One retrospective European study evaluating the use of G-CSF after allogeneic bone marrow transplantation in patients with acute leukaemias suggested an increase in the risk of GvHD, treatment related mortality (TRM) and mortality when G-CSF was administered.
Eén retrospectief Europees onderzoek dat het gebruik van G-CSF na allogene beenmergtransplantatie evalueerde bij patiënten met acute leukemie wees op een verhoging van de kans op GvHD, behandelingsgerelateerde mortaliteit (TRM) en mortaliteit na toediening van G-CSF.
In a separate retrospective international study in patients with acute and chronic myelogenous leukaemias, no effect on the risk of GvHD, TRM and mortality was seen.
In een afzonderlijk, retrospectief, internationaal onderzoek met patiënten met acute en chronische myelogene leukemieën werd geen effect op het risico op GvHD, TRM en mortaliteit waargenomen.
A meta-analysis of allogeneic transplant studies, including the results of nine prospective randomized trials, 8 retrospective studies and 1 case-controlled study, did not detect an effect on the risks of acute GvHD, chronic GvHD or early treatment-related mortality.
In een meta- analyse van onderzoeken naar allogene transplantaties, waaronder de resultaten van negen prospectieve gerandomiseerde trials, 8 retrospectieve onderzoeken en 1 casusgecontroleerd onderzoek, werd geen effect gevonden op de kans op acute GvHD, chronische GvHD of vroege behandelingsgerelateerde mortaliteit.
Relative Risk (95% CI) of GvHD and TRM Following treatment with G-CSF after bone marrow transplantation
Relatieve risico (95% BI) op GvHD en TRM Na behandeling met G-CSF na beenmergtransplantatie Acute graad
Period of
Onderzoeks-
Acute Grade Chronic
Chronische
Publication
Publicatie
Study
periode
II - IV GvHD GvHD
II – IV GvHD
Meta-Analysis
Meta-analyse
(2003) European
(2003) Europees retrospectief
1.33 1.29
onderzoek
Study (2004) International
(2004) Internationaal retrospectief
1.11 1.10
onderzoek
Study (2006) a
(2006)
Analysis includes studies involving BM transplant during this period; some studies used GM-CSF b Analysis includes patients receiving BM transplant during this period
14 a Analyse omvat onderzoeken met BM-transplantatie in deze periode; in sommige onderzoeken werd GM-CSF gebruikt b Analyse omvat patiënten die in deze periode BM-transplantatie ontvingen
Use of filgrastim for the mobilisation of PBPCs in normal donors prior to allogeneic PBPC transplantation In normal donors, a 1 MU/ kg/ day (10 μ g/ kg/ day) dose administered subcutaneously for 4 - 5 consecutive days allows a collection of ≥ 4 x 106 CD34+ cells/ kg recipient BW in the majority of the donors after two leukaphereses.
Gebruik van filgrastim voor de mobilisatie van PBPC's in normale donoren, voorafgaand aan allogene PBPC-transplantatie Bij normale donoren maakt een dosering van 1 ME/kg/dag (10 μ g/kg/dag), gedurende 4 - 5 opeenvolgende dagen subcutaan toegediend, het mogelijk om bij de meeste donoren na twee leukafereses ≥ 4 x 106 CD34+-cellen/kg lichaamsgewicht van de ontvanger af te nemen.
Recipients of allogeneic PBPCs mobilised with filgrastim experienced significantly more rapid haematological recovery, leading to a significant decrease in time to unsupported platelet recovery when compared with allogeneic bone marrow transplantation.
Ontvangers van allogene PBPC's die waren gemobiliseerd met filgrastim hadden een significant sneller hematologisch herstel, dat leidde tot een significante afname van de tijd tot niet-ondersteund plaatjesherstel in vergelijking met allogene beenmergtransplantatie.
Use of filgrastim in children or adults with SCN (severe congenital, cyclic, and idiopathic neutropenia) induces a sustained increase in ACNs in peripheral blood and a reduction of infection and related events.
Gebruik van filgrastim bij kinderen of volwassenen met SCN (ernstige congenitale, cyclische en idiopathische neutropenie) induceert een duurzame stijging van de ANC's in perifeer bloed en een afname van infecties en gerelateerde voorvallen.
Use of filgrastim in patients with HIV infection maintains normal neutrophil counts to allow scheduled dosing of antiviral and/ or other myelosuppressive treatments.
Gebruik van filgrastim bij patiënten met hiv-infectie handhaaft normale aantallen neutrofielen, zodat geplande toediening van antivirale en/of andere myelosuppressieve behandelingen mogelijk zijn.
There is no evidence that patients with HIV infection treated with filgrastim show an increase in HIV replication.
Er zijn geen bewijzen dat patiënten met hiv-infectie die worden behandeld met filgrastim een stijging vertonen van de hiv-replicatie.
Randomised, double-blind, single and multiple dose, crossover studies in 146 healthy volunteers showed that the pharmacokinetic profile of Filgrastim HEXAL was comparable to that of the reference product after subcutaneous and intravenous administration.
Gerandomiseerde, dubbelblinde crossover-onderzoeken met enkele of meerdere doses en met 146 gezonde vrijwilligers hebben aangetoond dat het farmacokinetische profiel van Filgrastim HEXAL, na subcutane en intraveneuze toediening vergelijkbaar is met dat van het referentiegeneesmiddel.
A single subcutaneous dose of 0.5 MU/ kg (5 µg/ kg) resulted in maximum serum concentrations after a tmax of 4.5 ± 0.9 hours (mean ± SD).
Een enkele subcutane dosis van 0,5 ME/kg (5 µg/kg) leidde tot maximale serumconcentraties na een tmax van 4,5 ± 0,9 uur (gemiddelde ± SD).
The volume of distribution in blood is approximately 150 ml/ kg.
Het distributievolume in bloed is ongeveer 150 ml/kg.
Following subcutaneous administration of recommended doses, serum concentrations were maintained above 10 ng/ ml for 8 - 16 hours.
Na subcutane toediening van aanbevolen doses bleven de serumconcentraties gedurende 8 --16 uur hoger dan 10 ng/ml.
There is a positive linear correlation between the dose and the serum concentration of filgrastim, whether administered intravenously or subcutaneously.
Er bestaat een positief lineair verband tussen de dosis en de serumconcentratie van filgrastim, zowel bij intraveneuze als bij subcutane toediening.
14 Elimination
Eliminatie
The elimination of filgrastim is non-linear with respect to dose, the serum clearance decreases with increasing dose.
De eliminatie van filgrastim is niet-lineair met betrekking tot de dosering, de serumklaring neemt af bij toenemende dosering.
Filgrastim appears to be mainly eliminated by neutrophil mediated clearance, which becomes saturated at higher doses.
Filgrastim blijkt voornamelijk te worden geëlimineerd via neutrofielengemedieerde klaring, die verzadigd wordt bij hogere doses.
However, the serum clearance increases with repeated dosing while the neutrophil count increases.
De serumklaring stijgt echter bij herhaalde toediening, terwijl het aantal neutrofielen toeneemt.
The median serum elimination half-life (t1/ 2) of filgrastim after single subcutaneous doses ranged from 2.7 hours (1.0 MU/ kg, 10 µg/ kg) to 5.7 hours (0.25 MU/ kg, 2.5 µg/ kg) and was prolonged after 7 days of dosing to 8.5 - 14 hours, respectively.
De mediane serumeliminatie- halfwaardetijd (t1/2) van filgrastim na een enkele subcutane dosis varieerde van 2,7 uur (1,0 ME/kg, 10 µg/kg) tot 5,7 uur (0,25 ME/kg, 2,5 µg/kg) en was na 7 dagen dosering verlengd tot respectievelijk 8,5 - 14 uur.
Continuous infusion with filgrastim over a period of up to 28 days, in patients recovering from autologous bone-marrow transplantation, resulted in no evidence of drug accumulation and comparable elimination half-lives.
Continue infusie met filgrastim gedurende een periode van maximaal 28 dagen bij patiënten die herstellende waren van autologe beenmergtransplantatie leidde niet tot aanwijzingen voor accumulatie van geneesmiddel en resulteerde in vergelijkbare halfwaardetijden.
5.3 Preclinical safety data
15 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
There are no preclinical data of relevance to the prescriber which are additional to that already included in other sections of the Summary of Product Characteristics.
Er zijn geen preklinische gegevens die relevant zijn voor de voorschrijver die aanvullingen geven op datgene dat al in andere rubrieken van de Samenvatting van de productkenmerken is opgenomen.
Glutamic acid Sorbitol (E420) Polysorbate 80 Water for injections
Glutaminezuur Sorbitol (E420) Polysorbaat 80 Water voor injectie
Filgrastim HEXAL must not be diluted with sodium chloride solutions.
Filgrastim HEXAL mag niet worden verdund met natriumchloride-oplossingen.
This medicinal product must not be mixed with other medicinal products except those mentioned in section 6.6.
Dit geneesmiddel mag niet gemengd worden met andere geneesmiddelen, behalve dan die vermeld zijn in rubriek 6.6.
Diluted filgrastim may be adsorbed to glass and plastic materials, unless it is diluted in glucose 50 mg/ ml (5%) solution (see section 6.6).
Verdund filgrastim kan adsorberen aan glazen en kunstoffen materialen, tenzij filgrastim is verdund in een glucose 5%oplossing (zie rubriek 6.6).
Chemical and physical in-use stability of the diluted solution for infusion has been demonstrated for 24 hours at 2°C to 8°C.
Na verdunning: de chemische en fysische stabiliteit na bereiding van de verdunde oplossing voor infusie is aangetoond gedurende 24 uur bij 2°C tot 8°C.
From a microbiological point of view, the product should be used immediately.
Vanuit microbiologisch oogpunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and would normally not be longer than 24 hours at 2°C to 8°C, unless dilution has taken place in controlled and validated aseptic conditions.
Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, vallen de bewaartijden tijdens het gebruik en de voorwaarden vóór het gebruik onder de verantwoordelijkheid van de gebruiker en zij zouden normaal niet langer dan 24 uur bij 2°C tot 8°C moeten zijn, tenzij het verdunnen onder gecontroleerde en gevalideerde aseptische omstandigheden heeft plaatsgevonden.
15 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Pre-filled syringe (type I glass) with injection needle (stainless steel), with or without a needle safety guard, containing 0.5 ml solution.
Voorgevulde spuit (type I-glas) met injectienaald (roestvrij staal), met of zonder veiligheidsbescherming voor de naald, met 0,5 ml oplossing in de spuit.
Pack sizes of 1, 3, 5 or 10 pre-filled syringes.
Verpakkingsgrootten van 1, 3, 5 of 10 voorgevulde spuiten.
The solution should be visually inspected prior to use.
De oplossing dient vóór gebruik visueel te worden gecontroleerd.
Accidental exposure to freezing temperatures does not adversely affect the stability of Filgrastim HEXAL.
Accidentele blootstelling aan temperaturen beneden vriespunt heeft geen nadelige invloed op de stabiliteit van Filgrastim HEXAL.
In view of the possible risk of microbial contamination, Filgrastim HEXAL syringes are for single use only.
16 Filgrastim HEXAL bevat geen conserveermiddelen: gezien de mogelijke kans op microbiële contaminatie zijn injectiespuiten met Filgrastim HEXAL uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik.
Dilution prior to administration (optional)
Verdunning voorafgaand aan toediening (optioneel)
If required, Filgrastim HEXAL may be diluted in glucose 50 mg/ ml (5%) solution.
Indien gewenst kan Filgrastim HEXAL worden verdund in glucose 5%oplossing.
Dilution to a final concentration < 0.2 MU/ ml (2 μ g/ ml) is not recommended at any time.
Verdunning tot een eindconcentratie < 0,2 ME/ml (2 μ g/ml) wordt op geen enkel moment aanbevolen.