qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
The Committee noted that, in adults with moderate levels of exposure to antiviral medicines for the treatment of HIV infection, ritonavir-boosted Telzir has not 2/ 3 been shown to be as effective as ritonavir-boosted lopinavir.
Het Comité heeft opgemerkt dat bij patiënten die in geringe mate met antivirale geneesmiddelen tegen besmetting met HIV zijn behandeld, niet is aangetoond dat de combinatie van Telzir en ritonavir even werkzaam is als lopinavir in combinatie met ritonavir.
In heavily pretreated patients, the use of ritonavir-boosted Telzir has not been studied sufficiently.
Bij patiënten die voorheen vele antivirale behandelingen hebben gehad, is Telzir in combinatie met ritonavir niet voldoende onderzocht.
In addition, no comparative studies have been carried out in children.
Bovendien zijn er geen vergelijkende onderzoeken geweest onder kinderen.
The Committee recommended that Telzir be given marketing authorisation.
Het Comité heeft aanbevolen een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Telzir.
Other information about Telzir:
Overige informatie over Telzir:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the EU for Telzir to Glaxo Group Ltd on 12 July 2004.
De Europese Commissie heeft op 12 juli 2004 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Telzir verleend aan Glaxo Group Ltd.
The full EPAR for Telzir can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Telzir.
Telzir 700 mg film-coated tablets.
Telzir 700 mg filmomhulde tabletten.
Each film-coated tablet contains 700 mg of fosamprenavir as fosamprenavir calcium (equivalent to approximately 600 mg of amprenavir).
Elke filmomhulde tablet bevat 700 mg fosamprenavir als calciumfosamprenavir (overeenkomend met ongeveer 600 mg amprenavir).
Pink film coated, capsule shaped, biconvex tablets, marked with GXLL7 on one side.
Roze, filmomhulde, capsulevormige, biconvexe tabletten, aan één zijde gemarkeerd met GXLL7.
Telzir in combination with low dose ritonavir is indicated for the treatment of Human Immunodeficiency Virus Type 1 (HIV-1) infected adults, adolescents and children of 6 years and above in combination with other antiretroviral medicinal products.
Telzir in combinatie met een lage dosering ritonavir is geïndiceerd voor de behandeling van Humane Immunodeficiëntie Virus Type 1 (HIV-1) geïnfecteerde volwassenen, adolescenten en kinderen van 6 jaar en ouder in combinatie met andere antiretrovirale geneesmiddelen.
In moderately antiretroviral experienced adults, Telzir in combination with low dose ritonavir has not been shown to be as effective as lopinavir / ritonavir.
Bij volwassenen die in combinatie met meerdere antiretrovirale combinatietherapieën zijn behandeld, is niet aangetoond dat Telzir met een lage dosering ritonavir even effectief is als lopinavir/ritonavir.
No comparative studies have been undertaken in children or adolescents.
Er zijn geen vergelijkende onderzoeken gedaan bij adolescenten en kinderen.
In heavily pretreated patients the use of Telzir in combination with low dose ritonavir has not been sufficiently studied.
Bij patiënten die veel antiretrovirale combinatietherapieën hebben gehad, is Telzir in combinatie met een lage dosering ritonavir niet voldoende onderzocht.
In protease inhibitor (PI) experienced patients the choice of Telzir should be based on individual viral resistance testing and treatment history (see section 5.1).
Bij patiënten die eerder een proteaseremmer (PI) hebben gebruikt, moet de keuze voor Telzir gebaseerd zijn op individuele virusresistentietesten en de voorgeschiedenis van de behandeling (zie rubriek 5.1).
Telzir must only be given with low dose ritonavir as a pharmacokinetic enhancer of amprenavir and in combination with other antiretroviral medicinal products.
Telzir mag uitsluitend worden gegeven met een lage dosis ritonavir als farmacokinetische versterker van amprenavir en in combinatie met andere antiretrovirale geneesmiddelen.
The Summary of Product Characteristics of ritonavir must therefore be consulted prior to initiation of therapy with Telzir.
De Samenvatting van de Productkenmerken van ritonavir moet daarom worden geraadpleegd voorafgaand aan behandeling met Telzir.
Telzir (fosamprenavir) is a pro-drug of amprenavir and must not be administered concomitantly with other medicinal products containing amprenavir.
Telzir (fosamprenavir) is een prodrug van amprenavir en mag niet gelijktijdig met andere geneesmiddelen die amprenavir bevatten worden toegediend.
The importance of complying with the full recommended dosing regimen should be stressed to all patients.
Het belang van het opvolgen van het volledige aanbevolen doseringsschema dient te worden benadrukt bij alle patiënten.
2 Caution is advised if the recommended doses of Telzir with ritonavir detailed below are exceeded (see section 4.4).
2 Voorzichtigheid is geboden wanneer de hierboven beschreven aanbevolen doseringen van Telzir met ritonavir worden overschreden (zie rubriek 4.4).
Telzir tablet is administered orally.
Telzir tabletten worden oraal toegediend.
Telzir tablet can be taken with or without food.
Telzir tabletten kunnen met of zonder voedsel worden ingenomen.
Telzir is also available as an oral suspension for use in patients unable to swallow tablets, and in paediatric patients less than 39 kg (please refer to the Summary of Product Characteristics for Telzir oral suspension).
Telzir is ook verkrijgbaar als Telzir orale suspensie voor gebruik bij patiënten die geen tabletten kunnen doorslikken en bij kinderen met een lichaamsgewicht van minder dan 39 kg (raadpleeg hiervoor de Samenvatting van de Productkenmerken van Telzir suspensie voor oraal gebruik).
Adults
Dosering bij volwassenen
The recommended dose is 700 mg fosamprenavir twice daily with 100 mg ritonavir twice daily.
De aanbevolen dosering bij volwassenen is 700 mg fosamprenavir tweemaal daags met 100 mg ritonavir tweemaal daags.
Paediatric patients from 6 years of age
Dosering bij kinderen (6 jaar en ouder)
The adult dose of Telzir tablet 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily may be used in children weighing at least 39 kg and able to swallow tablets.
Bij kinderen met een lichaamsgewicht van ten minste 39 kg en die de tabletten heel kunnen doorslikken is de aanbevolen dosering van de Telzir tabletten hetzelfde als bij volwassenen: fosamprenavir 700 mg tweemaal daags met ritonavir 100 mg tweemaal daags.
For children weighing less than 39 kg, Telzir oral suspension is the recommended option for the most accurate dosing in children based on body weight (please refer to the Summary of Product Characteristics for Telzir oral suspension).
Bij kinderen met een lichaamsgewicht van minder dan 39 kg wordt de Telzir suspensie voor oraal gebruik aangeraden voor de meest nauwkeurige dosering bij kinderen op basis van het lichaamsgewicht (raadpleeg hiervoor de Samenvatting van de Productkenmerken van Telzir suspensie voor oraal gebruik).
Children less than 6 years of age:
Dosering bij kinderen (jonger dan 6 jaar)
Telzir with ritonavir is not recommended in children below 6 years due to insufficient data on pharmacokinetics, safety and antiviral response (see section 5.2).
Bij kinderen jonger dan 6 jaar wordt Telzir met ritonavir niet aanbevolen, omdat er onvoldoende gegevens zijn over de farmacokinetiek, veiligheid, en antivirale respons (zie rubriek 5.2).
Elderly (over 65 years of age)
Dosering bij ouderen (ouder dan 65 jaar)
The pharmacokinetics of fosamprenavir have not been studied in this patient population (see section 5.2).
De farmacokinetiek van fosamprenavir is bij deze patiëntenpopulatie niet bestudeerd (zie rubriek 5.2).
Renal impairment
Dosering bij patiënten met een verminderde nierfunctie
No initial dose adjustment is considered necessary in patients with renal impairment (see section 5.2).
Initiële aanpassing van de dosis wordt niet noodzakelijk geacht bij patiënten met een verminderde nierfunctie (zie rubriek 5.2).
Hepatic impairment
Dosering bij patiënten met een verminderde leverfunctie
For adults with mild hepatic impairment (Child-Pugh score:
Voor volwassenen met een licht verminderde leverfunctie (Child-Pugh score:
5-6) the recommended dose is 700 mg fosamprenavir twice daily with 100 mg ritonavir once daily.
5-6) is de aanbevolen dosering 700 mg fosamprenavir tweemaal daags met 100 mg ritonavir eenmaal daags.
For adults with moderate hepatic impairment (Child-Pugh score:
Voor volwassenen met een matig verminderde leverfunctie (Child-Pugh score:
7-9) the recommended dose is 450 mg fosamprenavir twice daily with 100 mg ritonavir once daily.
7-9) is de aanbevolen dosering 450 mg fosamprenavir tweemaal daags met 100 mg ritonavir eenmaal daags.
As it is not possible to achieve this fosamprenavir dose using the tablet formulation, these patients should be treated with fosamprenavir oral suspension.
Aangezien het niet mogelijk is om deze dosering fosamprenavir door middel van een tablet in te nemen, dienen patiënten behandeld te worden met fosamprenavir orale suspensie.
For adults with severe hepatic impairment (Child-Pugh score:
Voor volwassenen met een ernstig verminderde leverfunctie (Child-Pugh score:
10-15): fosamprenavir should be used with caution and at a reduced dose of 300 mg fosamprenavir twice daily with 100 mg ritonavir once daily.
10-15) dient fosamprenavir met voorzichtigheid te worden gebruikt en de dosering verlaagd te worden naar 300 mg fosamprenavir tweemaal daags met 100 mg ritonavir eenmaal daags.
Even with these dose adjustments for adults, some patients with hepatic impairment may have higher or lower than anticipated amprenavir and/ or ritonavir plasma concentrations as compared to patients with normal hepatic function, due to increased inter-patient variability (see section 5.2), therefore a close monitoring of safety and virologic response is warranted.
Daarom is het extra controleren op veiligheid en virologische respons noodzakelijk.
3 No dose recommendation can be made for children and adolescents with hepatic impairment as no studies have been conducted in these age groups.
Er kunnen geen doseringsaanbevelingen worden gedaan voor kinderen en adolescenten met een verminderde leverfunctie, aangezien hier geen onderzoek naar gedaan is in deze leeftijdscategorie.
Hypersensitivity to fosamprenavir, amprenavir or to any of the excipients of Telzir, or to ritonavir.
Overgevoeligheid voor fosamprenavir, amprenavir of voor één van de hulpstoffen van Telzir, of voor ritonavir.
Telzir must not be administered concurrently with medicinal products with narrow therapeutic windows that are substrates of cytochrome P450 3A4 (CYP3A4), e. g. amiodarone, astemizole, bepridil, cisapride, dihydroergotamine, ergotamine, pimozide, quinidine, terfenadine, oral midazolam (for caution on parenterally administered midazolam, see section 4.5), oral triazolam.
Telzir mag niet gelijktijdig worden toegediend met geneesmiddelen met een nauw therapeutisch venster die substraat zijn voor cytochroom P450 3A4 (CYP3A4), zoals amiodaron, astemizol, bepridil, cisapride, dihydroergotamine, ergotamine, pimozide, kinidine, terfenadine, oraal midazolam (voor waarschuwingen bij parenteraal midazolam gebruik zie rubriek 4.5), oraal triazolam.
Telzir with ritonavir must not be co-administered with medicinal products with narrow therapeutic windows that are highly dependent on CYP2D6 metabolism, e. g. flecainide and propafenone (see section 4.5).
Telzir met ritonavir mag niet gelijktijdig worden toegediend met geneesmiddelen met een nauw therapeutisch venster die sterk afhankelijk zijn van het CYP2D6-metabolisme, bijvoorbeeld flecaïnide en propafenon (zie rubriek 4.5).
(see section 4.5).
De combinatie van rifampicine en Telzir samen met een lage dosis ritonavir is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.5).
Herbal preparations containing St John’ s wort (Hypericum perforatum) must not be used while taking Telzir due to the risk of decreased plasma concentrations and reduced clinical effects of amprenavir (see section 4.5).
Kruidenpreparaten die Sint-janskruid (Hypericum perforatum) bevatten, mogen niet gebruikt worden tijdens het innemen van Telzir omwille van het risico op verlaagde plasmaconcentraties en verminderde klinische effecten van amprenavir (zie rubriek 4.5).
Patients should be advised that treatment with Telzir, or any other current antiretroviral therapy, does not cure HIV and that they may still develop opportunistic infections and other complications of HIV infection.
Patiënten moeten erop gewezen worden dat behandeling met Telzir, of een andere gangbare antiretrovirale therapie, HIV niet geneest en dat zij nog steeds opportunistische infecties en andere complicaties van de HIV-infectie kunnen krijgen.
Current antiretroviral therapies, including Telzir, have not been proven to prevent the risk of transmission of HIV to others through sexual contact or blood contamination.
Het is niet bewezen dat de huidige antiretrovirale therapieën, waaronder Telzir, het risico van overdracht van HIV op anderen via seksueel contact of bloedbesmetting voorkomen.
Appropriate precautions should continue to be taken.
Men moet de nodige voorzorgsmaatregelen blijven treffen.
Fosamprenavir contains a sulphonamide moiety.
Fosamprenavir bevat sulfonamide.
The potential for cross-sensitivity between medicinal products in the sulphonamide class and fosamprenavir is unknown.
De mogelijkheid van kruisovergevoeligheid tussen geneesmiddelen in de sulfonamideklasse en fosamprenavir is onbekend.
In the pivotal studies of Telzir, in patients receiving fosamprenavir with ritonavir there was no evidence of an increased risk of rashes in patients with a history of sulphonamide allergy versus those who did not have a sulphonamide allergy.
Bij de pivotal studies van Telzir bij patiënten die fosamprenavir met ritonavir kregen zag men geen toename van het risico op huiduitslag bij patiënten met een voorgeschiedenis van sulfonamide-allergie vergeleken met patiënten die geen sulfonamide-allergie hadden.
Yet, Telzir should be used with caution in patients with a known sulphonamide allergy.
Toch moet men voorzichtig zijn bij gebruik van Telzir bij patiënten met een bekende sulfonamide-allergie.
Co-administration of Telzir 700 mg twice daily with ritonavir in doses greater than 100 mg twice daily has not been clinically evaluated.
Gelijktijdige toediening van 700 mg Telzir tweemaal daags met ritonavir in doseringen hoger dan 100 mg tweemaal daags, werd klinisch niet onderzocht.
The use of higher ritonavir doses might alter the safety profile of the combination and therefore is not recommended.
Het gebruik van hogere doseringen ritonavir kan mogelijk het veiligheidsprofiel van de combinatie wijzigen en wordt daarom niet aanbevolen.
Liver disease
Leveraandoening
Telzir with ritonavir should be used with caution and at reduced doses in adults with mild, moderate, or severe hepatic impairment (see section 4.2. Patients with chronic hepatitis B or C and treated with combination antiretroviral therapy are at an increased risk of severe and potentially fatal hepatic adverse events.
Telzir met ritonavir moet met voorzichtigheid en verlaagde dosering gebruikt worden bij volwassenen met licht, matig of ernstig verminderde leverfunctie (zie rubriek 4.2).
In case of concomitant antiviral therapy for hepatitis B or C, please refer also to the relevant Summary of Product Characteristics for these medicinal products.
Zie, bij gelijktijdige antivirale therapie voor hepatitis B of C, ook de desbetreffende ‘ Samenvatting van de Productkenmerken’ voor deze geneesmiddelen.
Patients with pre-existing liver dysfunction, including chronic active hepatitis, have an increased frequency of liver function abnormalities during combination antiretroviral therapy and should be
Bij patiënten met een reeds bestaande leverdisfunctie, waaronder chronisch actieve hepatitis, is sprake van een hogere frequentie van afwijkingen van de leverfunctie tijdens antiretrovirale combinatietherapie; zij moeten goed gevolgd worden in overeenstemming met de standaardpraktijk.
If there is evidence of worsening liver disease in such patients, interruption or discontinuation of treatment must be considered.
Als bij dergelijke patiënten de leveraandoening verergert, moet onderbreken of stoppen van de behandeling worden overwogen.
The use of Telzir concomitantly with halofantrine or lidocaine (systemic) is not recommended (see section 4.5).
Het gelijktijdig gebruik van Telzir met halofantrine of lidocaïne (systemisch) wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
The use of Telzir concomitantly with PDE5 inhibitors (e. g. sildenafil and vardenafil) is not recommended (see section 4.5).
Het gelijktijdig gebruik van Telzir met PDE5-remmers (bijv. sildenafil en vardenafil) wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Concomitant use of Telzir with simvastatin or lovastatin is not recommended due to an increased risk of myopathy, including rhabdomyolysis (see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van Telzir met simvastatine of lovastatine wordt niet aanbevolen vanwege een verhoogd risico op myopathie, waaronder rhabdomyolysis (zie rubriek 4.5).
A reduction in the rifabutin dosage by at least 75% is recommended when administered with Telzir with ritonavir.
Wanneer rifabutine wordt toegediend met Telzir en ritonavir, wordt een vermindering van de dosering van rifabutine met 75% aangeraden.
Further dose reduction may be necessary (see section 4.5).
Een verdere reductie van de dosering kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.5).
Because there may be an increased risk of hepatic transaminase elevations and hormonal levels may be altered with co-administration of fosamprenavir, ritonavir and oral contraceptives, alternative non- hormonal methods of contraception are recommended for women of childbearing potential (see section 4.5).
Omdat er een mogelijk verhoogd risico is op levertransaminaseverhogingen en gewijzigde hormonale spiegels bij gelijktijdig toediening van fosamprenavir, ritonavir en orale anticonceptiva, worden alternatieve niet-hormonale anticonceptiemethoden aanbevolen voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd (zie rubriek 4.5).
No data are available on the co-administration of fosamprenavir and ritonavir with oestrogens and/ or progestogens when used as hormonal replacement therapies.
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de gelijktijdige toediening van fosamprenavir en ritonavir met oestrogenen en/of progestagenen bij gebruik als hormonale substitutietherapie.
The efficacy and safety of these therapies with fosamprenavir and ritonavir has not been established.
De werkzaamheid en veiligheid van deze behandelingen samen met fosamprenavir en ritonavir zijn niet vastgesteld.
Anticonvulsants (carbamazepine, phenobarbital) should be used with caution.
Anticonvulsiva (carbamazepine, fenobarbital) moeten met voorzichtigheid gebruikt worden.
Telzir may be less effective due to decreased amprenavir plasma concentrations in patients taking these medicinal products concomitantly (see section 4.5).
Telzir kan minder werkzaam zijn als gevolg van een daling van de concentraties amprenavir in het plasma bij patiënten die deze geneesmiddelen gelijktijdig gebruiken (zie rubriek 4.5).
Therapeutic concentration monitoring is recommended for immunosuppressant medicinal products (cyclosporine, tacrolimus, rapamycin) when co-administered with Telzir (see section 4.5).
Controle van de therapeutische concentratie wordt aanbevolen voor immunosuppressiva (cyclosporine, tacrolimus, rapamycine) indien gelijktijdig toegediend met Telzir (zie rubriek 4.5).
Therapeutic concentration monitoring is recommended for tricyclic antidepressants (e. g. desipramine and nortriptyline) when coadministered with Telzir (see section 4.5).
Controle van de therapeutische concentratie wordt aanbevolen voor tricyclische antidepressiva (bijv. desipramine en nortriptyline) indien gelijktijdig toegediend met Telzir (zie rubriek 4.5).
When warfarin or other oral anticoagulants are coadministered with Telzir a reinforced monitoring of INR (International Normalised Ratio) is recommended (see section 4.5).
Indien warfarine of andere orale anticoagulantia gelijktijdig worden toegediend met Telzir wordt intensivering van de controle van de INR (International Normalised Ratio) aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Concomitant use of Telzir with ritonavir and fluticasone or other glucocorticoids that are metabolised by CYP3A4 is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects, including Cushing’ s syndrome and adrenal suppression (see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van Telzir met ritonavir en fluticason of andere glucocorticoïden die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden, wordt niet aangeraden tenzij het potentiële voordeel van de behandeling zwaarder weegt dan het risico op systemische corticosteroïdeffecten waaronder het Cushing-syndroom en suppressie van de bijnier (zie rubriek 4.5).
Rash / cutaneous reactions
5 Huiduitslag/huidreacties
Most patients with mild or moderate rash can continue Telzir.
De meeste patiënten met lichte of matige huiduitslag kunnen doorgaan met het gebruik van Telzir.
Appropriate antihistamines (e. g. cetirizine dihydrochloride) may reduce pruritus and hasten the resolution of rash.
Geschikte antihistaminica (bijv. cetirizinedihydrochloride) kunnen de jeuk verminderen en het verdwijnen van de huiduitslag versnellen.
Severe and life-threatening skin reactions, including Stevens-Johnson syndrome, were reported in less than 1% of patients included in the clinical development programme.
Ernstige en levensbedreigende huidreacties, zoals Syndroom van Stevens-Johnson, werden gemeld bij minder dan 1% van de in het klinisch ontwikkelingsprogramma geïncludeerde patiënten.
Telzir should be permanently discontinued in case of severe rash, or in case of rash of moderate intensity with systemic or mucosal symptoms (see section 4.8).
Met het gebruik van Telzir moet definitief gestopt worden in het geval van ernstige uitslag of in het geval van huiduitslag van een matige intensiteit met systemische symptomen of met reacties van de mucosa (zie rubriek 4.8).
In some
Er zijn meldingen van toename van de bloedingen waaronder spontane hematomen van de huid en hematrosen bij hemofilie type-A- en -B-patiënten die werden behandeld met proteaseremmers (PI’ s).
5 patients administration of factor VIII was necessary.
Bij sommige patiënten was toediening van factor VIII noodzakelijk.
In more than half of the reported cases, treatment with protease inhibitors was continued, or reintroduced if treatment had been discontinued.
Bij meer dan de helft van de gemelde gevallen werd de behandeling met proteaseremmers voortgezet of hervat als de behandeling was gestaakt.
Haemophiliac patients should therefore be informed of the possibility of increased bleeding.
Hemofiliepatiënten moeten daarom op de hoogte gesteld worden van de mogelijkheid van toename van de bloedingen.
Many of the patients had confounding medical conditions, some of which required therapy with medicinal products that have been associated with the development of diabetes mellitus or hyperglycaemia.
Veel van deze patiënten hadden andere aandoeningen, die in sommige gevallen behandeling vereisten met middelen die de ontwikkeling van diabetes mellitus of hyperglykemie kunnen bevorderen.
A connection between visceral lipomatosis and protease inhibitors and lipoatrophy and nucleoside reverse transcriptase inhibitors has been hypothesised.
Er is een verband tussen viscerale lipomatose en proteaseremmers en lipo-atrofie en nucleoside reverse-transcriptaseremmers gesuggereerd.
A higher risk of lipodystrophy has been associated with individual factors such as older age, and with drug related factors such as longer duration of antiretroviral treatment and associated metabolic disturbances.
Een hoger risico op lipodystrofie is in verband gebracht met individuele factoren zoals een hogere leeftijd en met factoren te wijten aan de inname van het geneesmiddel zoals langere duur van de antiretrovirale therapie en bijkomende metabole stoornissen.
Clinical examination should include evaluation for physical signs of fat redistribution.
Bij klinisch onderzoek moet worden gelet op lichamelijke tekenen van vetherverdeling.
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
Bij HIV-geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart, een ernstige immunodeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
Osteonecrosis:
6 Osteonecrose
When fosamprenavir and ritonavir are co-administered, the ritonavir metabolic drug interaction profile may predominate because ritonavir is a more potent CYP3A4 inhibitor.
Wanneer fosamprenavir en ritonavir gelijktijdig worden toegediend, kan het metabole geneesmiddelinteractieprofiel van ritonavir overheersen, omdat ritonavir een krachtiger CYP3A4-remmer is.
The full prescribing information for ritonavir must therefore be consulted prior to initiation of therapy with Telzir with ritonavir.
De volledige productinformatie voor ritonavir moet daarom worden geraadpleegd vóór de start van de therapie met Telzir met ritonavir.
Ritonavir also inhibits CYP2D6 but to a lesser extent than CYP3A4.
Ritonavir remt ook CYP2D6 maar in mindere mate dan CYP3A4.
Ritonavir induces CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9 and glucuronosyl transferase.
Ritonavir induceert CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9 en glucuronosyltransferase.
Additionally, both amprenavir, the active metabolite of fosamprenavir, and ritonavir are primarily metabolised in the liver by CYP3A4.
Bovendien worden zowel amprenavir, de actieve metaboliet van fosamprenavir, als ritonavir primair in de lever gemetaboliseerd via CYP3A4.
Therefore, any medicinal products that either share this
Daarom kunnen geneesmiddelen die, hetzij deze metabolismeroute delen, hetzij de activiteit van CYP3A4 wijzigen, de farmacokinetiek van amprenavir en ritonavir wijzigen.
Similarly administration of fosamprenavir with ritonavir may modify the pharmacokinetics of other active substances that share this metabolic pathway.
Evenzo kan gelijktijdige toediening van fosamprenavir met ritonavir de farmacokinetiek wijzigen van andere actieve stoffen die deze metabolismeroute delen.
Interaction studies have only been performed in adults.
Interactiestudies zijn alleen uitgevoerd bij volwassenen (18 jaar en ouder).
• Associations contraindicated (see section 4.3)
• Gecontra-indiceerde associaties (zie rubriek 4.3)
CYP3A4 substrates with narrow therapeutic index Telzir must not be administered concurrently with medicinal products with narrow therapeutic windows containing active substances that are substrates of cytochrome P450 3A4 (CYP3A4).
CYP3A4-substraten met een nauwe therapeutische index Telzir mag niet gelijktijdig worden toegediend met geneesmiddelen met nauwe therapeutische vensters die actieve stoffen bevatten die substraat zijn van cytochroom P450 3A4 (CYP3A4).
CYP2D6 substrates with narrow therapeutic index Telzir with ritonavir must not be co-administered with medicinal products containing active substances that are highly dependent on CYP2D6 metabolism and for which elevated plasma concentrations are associated with serious and / or life-threatening adverse reactions.
CYP2D6-substraten met een nauwe therapeutische index Telzir met ritonavir mag niet gelijktijdig worden toegediend met geneesmiddelen die actieve stoffen bevatten die sterk afhankelijk zijn van het CYP2D6-metabolisme en waarvoor verhoogde plasmaconcentraties geassocieerd worden met ernstige en/of levensbedreigende bijwerkingen.
These active substances include flecainide and propafenone.
Deze actieve stoffen zijn onder meer flecaïnide en propafenon.
Rifampicin Rifampicin is a strong CYP3A4 inducer and has been shown to cause an 82% decrease in amprenavir AUC, which can result in virological failure and resistance development.
Rifampicine Rifampicine is een sterke CYP3A4-inductor, waarvan is aangetoond dat het de amprenavir AUC met 82% reduceert, wat kan leiden tot virologisch falen en ontwikkeling van resistentie.
During attempts to overcome the decreased exposure by increasing the dose of other protease inhibitors with ritonavir, a high frequency of liver reactions was seen.
Bij pogingen om de verlaagde blootstelling teniet te doen door met ritonavir de dosering van andere protease- inhibitoren te verhogen, werd een hoge frequentie van leverreacties geconstateerd.
The combination of rifampicin and Telzir with concomitant low-dose ritonavir is contraindicated (see section 4.3).
De combinatie van rifampicine en Telzir samen met een lage dosis ritonavir is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
St John’ s wort (Hypericum perforatum) Serum levels of amprenavir and ritonavir can be reduced by concomitant use of the herbal preparation St John’ s wort (Hypericum perforatum).
Sint-janskruid (Hypericum perforatum) De serumconcentraties van amprenavir en ritonavir kunnen afnemen door gelijktijdig gebruik van het kruidenpreparaat Sint-janskruid (Hypericum perforatum).
Herbal preparations containing St John’ s wort should therefore not be combined with Telzir with ritonavir.
Als een patiënt al Sint-
If a patient is already taking St John’ s wort, check amprenavir, ritonavir and if possible viral levels and stop St John’ s wort.
7 janskruid gebruikt, controleer dan de concentraties amprenavir, ritonavir en indien mogelijk de virale lading en stop met het gebruik van Sint-janskruid.
Amprenavir and ritonavir levels may increase on stopping St John’ s wort.
De concentraties van amprenavir en ritonavir kunnen stijgen bij stoppen met Sint-janskruid.
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’ s wort.
Het inducerend effect kan minimaal twee weken aanhouden na het stoppen van de behandeling met Sint-janskruid.
• Other combinations
• Andere combinaties
Antiretroviral medicinal products
Antiretrovirale geneesmiddelen
Non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors
Niet-nucleoside reverse-transcriptaseremmers
Efavirenz: there was no clinically relevant interaction when fosamprenavir 700 mg twice daily and ritonavir 100 mg twice daily was used concurrently with efavirenz (600 mg once daily).
Efavirenz: er was geen klinisch relevante interactie wanneer fosamprenavir 700 mg tweemaal daags en ritonavir 100 mg tweemaal daags tegelijkertijd werden gebruikt met efavirenz (600 mg eenmaal daags).
Nevirapine: there was no clinically relevant interaction when fosamprenavir 700 mg twice daily and ritonavir 100 mg twice daily was used concurrently with nevirapine (200 mg twice daily).
Nevirapine: er was geen klinisch relevante interactie wanneer fosamprenavir 700 mg tweemaal daags en ritonavir 100 mg tweemaal daags tegelijkertijd werden gebruikt met nevirapine (200 mg tweemaal daags).
Nucleoside / Nucleotide reverse transcriptase inhibitors
Nucleoside/nucleotide reverse-transcriptaseremmers
Interaction studies with abacavir, lamivudine and zidovudine have been performed with amprenavir without ritonavir.
Interactiestudies met abacavir, lamivudine en zidovudine zijn verricht met amprenavir zonder ritonavir.
Based on data derived from these studies and because ritonavir is not expected to 7 have a significant impact on the pharmacokinetics of NRTIs, the co-administration of fosamprenavir and ritonavir with these medicinal products is not expected to significantly alter the exposure of the co-administered active substances.
Op basis van de gegevens die uit deze studies zijn afgeleid en omdat van ritonavir niet verwacht wordt dat het een significante invloed heeft op de farmacokinetiek van NRTI’ s, wordt niet verwacht dat de gelijktijdige toediening van fosamprenavir en ritonavir met deze geneesmiddelen de blootstelling van de gelijktijdig toegediende actieve stoffen significant zal veranderen.
Didanosine chewable tablet: no pharmacokinetic study has been performed with fosamprenavir in combination with didanosine.
Didanosine kauwtablet: er zijn geen farmacokinetische studies verricht met fosamprenavir in combinatie met didanosine.
Clinically significant interaction resulting from an increase in the stomach pH due to the didanosine antacid component is unlikely and no dose separation or adjustment is considered necessary when fosamprenavir and didanosine are administered concomitantly (see chapter, Antacids).
Klinisch significante interactie als gevolg van een stijging van de pH in de maag door de zuurremmende component van didanosine is onwaarschijnlijk en er wordt geen dosisinterval of -aanpassing noodzakelijk geacht als fosamprenavir en didanosine gelijktijdig worden toegediend (zie het hoofdstuk Antacida).
No significant interaction is expected with didanosine gastro-resistant capsule.
Geen significante interactie wordt verwacht met een didanosine-gastroresistente capsule.
Tenofovir: no recommendations can be drawn at this stage on the co-administration of fosamprenavir with ritonavir with tenofovir.
Tenofovir: in dit stadium kunnen geen aanbevelingen worden afgeleid over de gelijktijdige toediening van fosamprenavir met ritonavir met tenofovir.
Protease Inhibitors
Proteaseremmers
Co-administration of standard doses of lopinavir/ ritonavir with fosamprenavir results in a significant reduction in amprenavir concentrations.
Lopinavir/ritonavir: gelijktijdige toediening van standaarddoseringen lopinavir/ritonavir met fosamprenavir hebben een significante verlaging van de amprenavirconcentratie tot gevolg.
Co-administration of increased doses of fosamprenavir 1400mg twice daily with lopinavir/ ritonavir 533/ 133mg twice daily to PI-experienced patients resulted in a higher incidence of gastrointestinal adverse events and elevations in triglycerides with the combination regimen without increases in virological efficacy, when compared with standard doses of fosamprenavir/ ritonavir.
Gelijktijdige toediening van verhoogde doseringen fosamprenavir 1.400 mg tweemaal daags samen met lopinavir/ritonavir 533/133 mg tweemaal daags bij proteaseremmers-ervaren patiënten hadden een hogere incidentie van bijwerkingen van het maagdarmstelsel en verhogingen van triglyceriden met de combinatietherapie tot gevolg zonder stijging van de virologische werkzaamheid, vergeleken met standaarddoseringen van fosamprenavir/ritonavir.
Therefore, concomitant administration of these medicinal products is not recommended.
Daarom wordt gelijktijdige toediening van deze geneesmiddelen afgeraden.
No interaction studies have been undertaken between fosamprenavir with ritonavir and the protease inhibitors: indinavir, saquinavir, nelfinavir and atazanavir.
Er zijn geen interactiestudies verricht tussen fosamprenavir met ritonavir en de proteaseremmers indinavir, saquinavir, nelfinavir en atazanavir.
Antibiotics / Antifungals
Antibiotica/antischimmelmiddelen
Clarithromycin: a reduction in the clarithromycin dose should be considered when co-administered with Telzir with ritonavir in patients with renal impairment as moderate increases in clarithromycin concentrations are expected when co-administered with Telzir with ritonavir.
Clarithromycine: een vermindering van de dosis clarithromycine moet worden overwogen indien gelijktijdig toegediend met Telzir met ritonavir bij patiënten met een verminderde nierfunctie omdat
Erythromycin: no pharmacokinetic study has been performed with fosamprenavir with ritonavir in combination with erythromycin, however, plasma levels of erythromycin may be increased when co-administered.
Erythromycine: er is geen farmacokinetische studie verricht met fosamprenavir met ritonavir in combinatie met erythromycine, maar de plasmaconcentraties van erythromycine kunnen toenemen bij gelijktijdige toediening.
Ketoconazole / Itraconazole: co-administration of fosamprenavir 700 mg with ritonavir 100 mg twice daily and ketoconazole 200 mg once daily increased plasma ketoconazole Cmax by 25% and increased AUC(0-τ) to values 2.69-fold those observed on administration of ketoconazole 200 mg once daily without concurrent fosamprenavir with ritonavir.
Ketoconazol/itraconazol: gelijktijdige toediening van fosamprenavir 700 mg met ritonavir 100 mg tweemaal daags en ketoconazol 200 mg eenmaal daags deed de plasma-ketoconazol Cmax met 25% stijgen en verhoogde de AUC (0-τ) met waarden die 2,69 maal hoger waren dan de waarden, die werden waargenomen bij toediening van ketoconazol 200 mg eenmaal daags zonder gelijktijdige toediening van fosamprenavir met ritonavir.
When used with Telzir with ritonavir, high doses (> 200 mg/ day) of ketoconazole or itraconazole are not recommended.
Wanneer gebruikt met Telzir en ritonavir worden hoge doseringen (> 200 mg/dag) van ketoconazol en itraconazol afgeraden.
Rifabutin: compared to rifabutin administered alone (300 mg once daily), plasma rifabutin AUC (0- 48) was unchanged and Cmax was decreased 14% following co-administration of reduced doses of rifabutin (150 mg every other day) with fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily.
Rifabutine: vergeleken met de toediening van rifabutine alleen (300 mg eenmaal daags), was de rifabutine-plasmaconcentratie AUC (0-48) onveranderd en nam de Cmax met 14% af na gelijktijdige toediening van lagere doseringen rifabutine (om de dag 150 mg) met fosamprenavir 700 mg tweemaal daags samen met ritonavir 100 mg tweemaal daags.
However, 25-O-desacetylrifabutin AUC (0-48) and Cmax were increased 11-fold and 6- fold respectively, which could potentially lead to an increase of rifabutin related adverse events, notably uveitis.
De plasmaconcentratie van 25-O- desacetylrifabutine (AUC (0-48)) en Cmax waren echter respectievelijk elf en zes maal toegenomen, wat mogelijk kan leiden tot een toename van rifabutine gerelateerde bijwerkingen, met name uveïtis.
Based on historical comparison, rifabutin did not appear to reduce amprenavir exposure.
Gebaseerd op een historische vergelijking leek rifabutine de amprenavir-blootstelling niet te verminderen.
On the basis of these data, a 75% reduction of the standard rifabutin dose (i. e. to 150 mg every other day) is recommended when administered with Telzir with ritonavir.
Op basis van deze gegevens wordt een 75% vermindering van de standaard rifabutinedosering (bijv. tot 150 mg om de dag) aanbevolen als het gelijktijdig wordt toegediend met Telzir met ritonavir.
Further dose reduction may be necessary.
Verdere dosisverlaging kan noodzakelijk zijn.
8 Other medicinal products
Andere geneesmiddelen
Medicinal products that may reduce plasma amprenavir concentrations when co-administered with Telzir
Geneesmiddelen die de plasmaconcentraties amprenavir kunnen verminderen indien gelijktijdig toegediend met Telzir
Antacids, Histamine H2 receptor antagonist and Proton-Pump inhibitors: no dose adjustment for any of the respective medicinal products is considered necessary when antacids, proton-pump inhibitors or histamine H2 receptor antagonists are administered concomitantly with fosamprenavir.
Antacida, histamine-H2-receptorantagonisten en protonpompremmers: er wordt geen dosisaanpassing voor een van de respectievelijke geneesmiddelen noodzakelijk geacht, wanneer antacida, protonpompremmers of histamine-H2-receptorantagonisten gelijktijdig worden toegediend met fosamprenavir.
The AUC and Cmax of amprenavir were decreased by 18% and 35% respectively, whilst the Cmin (C12h) was comparable, when a single 1400 mg dose of fosamprenavir was co-administered with a single 30 ml dose of antacid suspension (equivalent to 3.6 grams aluminium hydroxide and 1.8 grams magnesium hydroxide).
De AUC en Cmax van amprenavir werden verlaagd met respectievelijk 18% en 35%, terwijl de Cmin (C12uur) vergelijkbaar was wanneer een enkele dosis van 1.400 mg fosamprenavir gelijktijdig werd toegediend met een enkele dosis van 30 ml van een antacidumsuspensie (gelijk aan 3,6 gram aluminiumhydroxide en 1,8 gram magnesiumhydroxide).
Serum levels of amprenavir can be reduced by concomitant use of histamine H2 receptor antagonists (for example ranitidine and cimetidine).
De serumconcentraties van amprenavir kunnen worden verlaagd door gelijktijdig gebruik van histamine-H2-receptorantagonisten (bijvoorbeeld ranitidine en cimetidine).
Concurrent administration of ranitidine (300 mg single dose) with fosamprenavir (1400 mg single dose) decreased plasma amprenavir AUC by 30% and Cmax by 51%.
Gelijktijdige toediening van ranitidine (enkelvoudige dosering van 300 mg) met fosamprenavir (enkelvoudige dosering van 1.400 mg) leidde tot verlaging van de plasma amprenavir AUC met 30% en de Cmax met 51%.
There was, however, no change observed in the amprenavir Cmin (C12h).
Er werd echter geen verandering waargenomen in de amprenavir Cmin (C12uur).
The AUC and Cmin of amprenavir were increased by 20% and 19% respectively, with Cmax unchanged when fosamprenavir (700 mg twice daily) plus ritonavir (100 mg twice daily) was given concomitantly with phenytoin (300 mg once daily).
Anticonvulsief actieve bestanddelen: de AUC en de Cmin van amprenavir namen met respectievelijk 20% en 19% toe, terwijl de Cmax onveranderd bleef, wanneer fosamprenavir (700 mg tweemaal daags) met ritonavir (100 mg tweemaal daags) gelijktijdig met fenytoïne (300 mg eenmaal daags) werden toegediend.
The AUC, Cmax and Cmin of phenytoin were decreased by 22%, 20% and 29% respectively.
De AUC, de Cmax en de Cmin van fenytoïne namen af met respectievelijk 22%, 20% en 29%.
Therefore, if fosamprenavir plus ritonavir is given in combination with phenytoin, no change to the fosamprenavir plus ritonavir dosage regimen is required.
Derhalve is het niet nodig, wanneer fosamprenavir met ritonavir in combinatie met fenytoïne worden gegeven, de doseringen van fosamprenavir met ritonavir aan te passen.
However, it is recommended that phenytoin plasma concentrations be monitored and phenytoin dose increased as appropriate.
Het wordt echter aanbevolen de plasmaconcentraties van fenytoïne te controleren en de dosering fenytoïne zo nodig te verhogen.
Concomitant administration of other anticonvulsant agents known to be enzymatic inducers (e. g. phenobarbital, carbamazepine) has not been studied but may lead to a decrease in the plasma concentrations of amprenavir.
9 Gelijktijdige toediening van andere anticonvulsieve middelen die bekend staan om hun enzyminductie (zoals fenobarbital, carbamazepine), is niet onderzocht, maar zou kunnen leiden tot een afname van de plasmaconcentraties van amprenavir.
These combinations should be used with caution.
Deze combinaties moeten met voorzichtigheid gebruikt worden.
Medicinal products whose plasma levels may be increased when co-administered with Telzir
Geneesmiddelen waarvan de plasmaconcentraties kunnen toenemen indien gelijktijdig toegediend met Telzir
Other medicinal products with a narrow therapeutic window: some substances (e. g. lidocaine (by systemic route) and halofantrine) given with Telzir may cause serious adverse reactions.
Andere geneesmiddelen met een nauw therapeutisch venster: sommige bestanddelen (bijv. lidocaïne (systemische toediening) en halofantrine) gegeven met Telzir kunnen ernstige bijwerkingen veroorzaken.
Concomitant use is not recommended.
Gelijktijdig gebruik wordt niet aangeraden.
Erectile dysfunction medicinal products: concomitant use is not recommended.
Geneesmiddelen bij erectiestoornissen: gelijktijdig gebruik wordt niet aanbevolen.
Based on data for ritonavir and other protease inhibitors, plasma concentrations of PDE5 inhibitors (e. g. sildenafil and vardenafil) are expected to substantially increase when co-administered with Telzir with ritonavir and may result in an increase in PDE5 inhibitor associated adverse reactions, including hypotension, visual changes and priapism.
Op basis van gegevens voor ritonavir en andere proteaseremmers wordt verwacht dat de concentraties van PDE5- remmers (bijvoorbeeld sildenafil en vardenafil) in het plasma sterk toenemen indien gelijktijdig toegediend met Telzir met ritonavir en kunnen leiden tot een toename van met PDE5-remmers geassocieerde bijwerkingen waaronder hypotensie, visuele veranderingen en priapisme.
Fluticasone propionate (interaction with ritonavir): in a clinical study where ritonavir 100 mg capsules bid were co-administered with 50 µg intranasal fluticasone propionate (4 times daily) for 7 days in healthy subjects, the fluticasone propionate plasma levels increased significantly, whereas the intrinsic cortisol levels decreased by approximately 86% (90% confidence interval 82-89%).
Fluticasonpropionaat (interactie met ritonavir): bij een klinische studie waarbij gezonde proefpersonen gedurende zeven dagen capsules met 100 mg ritonavir tweemaal daags gelijktijdig kregen toegediend met 50 μ g intranasaal fluticasonpropionaat (viermaal daags), waren de fluticasonpropionaat plasmaconcentraties significant verhoogd, terwijl de intrinsieke cortisolconcentraties met gemiddeld 86% (90% betrouwbaarheidsinterval 82 – 89%) afnamen.
Consequently, concomitant administration of Telzir with ritonavir and these glucocorticoids is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects (see section 4.4).
Daarom wordt gelijktijdige toediening van Telzir met ritonavir met deze glucocorticoïden niet aanbevolen, tenzij het potentiële voordeel van de behandeling zwaarder weegt dan het risico op systemische corticosteroïdeffecten (zie rubriek 4.4).
A dose reduction of the glucocorticoid should be considered with close monitoring of local and systemic effects or a switch to a glucocorticoid, which is not a substrate for CYP3A4 (e. g. beclomethasone).
Een reductie van de dosis van het glucocorticoïd met nauwgezette controle van lokale en systemische effecten, of de overstap naar een glucocorticoïd die niet gemetaboliseerd wordt door CYP3A4 (bijv. beclomethason) dient in overweging genomen te worden.
Moreover, in case of withdrawal of glucocorticoids progressive dose reduction may have to be
Daarnaast kan het noodzakelijk zijn om de dosering over een langere periode geleidelijk af te bouwen wanneer de behandeling met glucocorticoïden gestaakt wordt.
HMG-CoA reductase inhibitors: if treatment with a HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended because their metabolism is not dependent on CYP 3A4 and interactions are not expected with protease inhibitors.
HMG-CoA reductaseremmers: indien behandeling met een HMG-CoA reductaseremmer geïndiceerd is, wordt pravastatine of fluvastatine aanbevolen omdat ze voor hun metabolisme niet afhankelijk zijn van CYP3A4 en geen interacties met proteaseremmers verwacht worden.
HMG-CoA reductase inhibitors which are highly dependent on CYP3A4 for metabolism, such as lovastatin and simvastatin, are expected to have markedly increased plasma concentrations when co-administered with Telzir with ritonavir.
Van HMG-CoA reductaseremmers die sterk afhankelijk zijn van CYP3A4 voor hun metabolisme, zoals lovastatine en simvastatine, wordt verwacht dat ze duidelijk toegenomen plasmaconcentraties hebben indien gelijktijdig toegediend met Telzir met ritonavir.
Since increased concentrations of HMG-CoA reductase inhibitors may cause myopathy, including rhabdomyolysis, the combination of lovastatin or simvastatin with Telzir with ritonavir is not recommended.
Omdat verhoogde concentraties HMG-CoA reductaseremmers myopathie kunnen veroorzaken, inclusief rhabdomyolysis, wordt de combinatie van lovastatine of simvastatine met Telzir met ritonavir niet aanbevolen.
No adjustment of the fosamprenavir or ritonavir dose is required when co-administered with atovarstatin.
Er is geen aanpassing van de dosis fosamprenavir of ritonavir vereist indien gelijktijdig toegediend met atorvastatine.
The Cmax, AUC and Cmin of atorvastatin were increased by 184%, 153% and 73% respectively when atorvastatin (10 mg once daily for 4 days) was given with fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily for two weeks.
De Cmax, AUC en Cmin van atorvastatine namen toe met respectievelijk 184%, 153% en 73% wanneer atorvastatine (10 mg eenmaal daags gedurende vier dagen) gegeven werd met fosamprenavir 700 mg tweemaal daags met ritonavir 100 mg tweemaal daags gedurende twee weken.
The Cmax, AUC and Cmin of amprenavir were unchanged.
De Cmax, AUC en Cmin van amprenavir bleven onveranderd.