qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
It stops a chemical in the body (substance P) from binding to the NK1 receptors.
Het blokkeert de binding van een chemische stof in het lichaam (substantie P) aan NK1-receptoren.
When substance P attaches to these receptors, it causes nausea and vomiting.
Wanneer substantie P zich aan deze receptoren hecht, veroorzaakt dat misselijkheid en braken.
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
Door de receptoren te blokkeren voorkomt Emend 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 8416 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 8416 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. misselijkheid en braken, wat vaak optreedt na chemotherapie of als complicatie van een operatieve ingreep.
How has Emend been studied?
Hoe is Emend onderzocht?
The first two studies involved a total of 1,094 adults receiving chemotherapy including cisplatin, and the third involved 866 patients with breast cancer who were receiving cyclophosphamide, with or without doxorubicin or epirubicin.
Bij chemotherapie werden drie hoofdstudies uitgevoerd: bij de eerste twee studies waren in totaal 1 094 volwassenen betrokken die chemotherapie met cisplatine ondergingen, en bij de derde studie 866 patiënten met borstkanker die cyclofosfamide kregen, al dan niet in combinatie met doxorubicine of epirubicine.
All three studies compared the effectiveness of Emend, taken in combination with dexamethasone and ondansetron, with that of the standard combination of dexamethasone and ondansetron.
In alle drie onderzoeken werd de werkzaamheid van Emend, ingenomen in combinatie met dexamethason en ondansetron, vergeleken met de werkzaamheid van de standaardcombinatie van dexamethason en ondansetron.
The main measure of effectiveness was the number of patients who had nausea and vomiting in the five days after receiving chemotherapy.
De werkzaamheid werd hoofdzakelijk gemeten aan het aantal patiënten dat na de chemotherapie vijf dagen lang misselijk was en moest braken.
In PONV, two studies were carried out in a total of 1,727 patients, most of whom were women undergoing gynaecological operations.
In geval van PONV werden twee onderzoeken verricht onder in totaal 1 727 patiënten, in de meeste gevallen vrouwen die een gynaecologische chirurgische ingreep ondergingen.
Two doses of Emend (40 and 125 mg) were compared with ondansetron given as an injection.
Twee doses Emend (40 en 125 mg) werden vergeleken met ondansetron toegediend als injectie.
The studies measured how many patients had a ‘ complete response’, which was defined as no vomiting and no need for any other medication to control nausea and vomiting in the 24 hours after the operation.
In de studies werd gemeten hoeveel patiënten geen last hadden van braakneigingen en geen hulpmedicatie nodig hadden om de misselijkheid en het braken in de 24 uur na de chirurgische ingreep onder controle te houden (‘ volledige respons’).
What benefit has Emend shown during the studies?
Welke voordelen bleek Emend tijdens de studies te hebben?
In the chemotherapy studies, adding Emend to the standard combination was more effective than the standard combination alone.
Chemotherapie: toevoeging van Emend aan de standaardcombinatie bleek werkzamer te zijn dan enkel toediening van de standaardcombinatie.
Looking at the results of the two cisplatin studies taken together, 68% of the patients taking Emend had no nausea or vomiting over five days (352 out of 520), compared with 48% of the patients who did not take it (250 out of 523).
Uit de resultaten van beide cisplatine-studies blijkt dat 68% van de patiënten in de Emend-groep vijf dagen lang geen klachten over misselijkheid of braken had (352 van de 520) tegenover 48% van de patiënten in de controlegroep (250 van de 523).
The effectiveness of Emend was also seen during a further five cycles of chemotherapy.
De werkzaamheid van Emend werd ook aangetoond tijdens vijf opeenvolgende chemokuren.
In the study of chemotherapy that is a moderate trigger of nausea and vomiting, 51% of the patients taking Emend had no nausea or vomiting (220 out of 433), compared with 43% of the patients who did not take it (180 out of 424).
PONV:
In PONV, Emend was as effective as ondansetron.
Emend bleek even werkzaam als ondansetron.
Looking at the results of both studies together, 55% of the patients taking Emend at a dose of 40 mg were ‘ complete responders’ (298 out of 541), compared with 49% of the patients who received ondansetron (258 out of 526).
Gelet op de resultaten van beide studies vertoonde 55% van de patiënten die Emend kregen toegediend in een dosis van 40 mg een volledige respons (298 van de 541), vergeleken bij 49% van de patiënten die ondansetron kregen toegediend (258 van de 526).
What is the risk associated with Emend?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Emend in?
The most common side effect of Emend at all doses (seen in between 1 and 10 patients in 100) is increased liver enzymes.
De meest voorkomende bijwerking van Emend in alle doseringen (waargenomen bij 1 tot 10 op de 100 patiënten) is een verhoogde leverenzymspiegel.
At 80 mg and 125 mg, the other side effects seen in between 1 and 10 patients in 100 are headache, dizziness, hiccups, constipation, diarrhoea, dyspepsia (indigestion), eructation (burping), anorexia (loss of appetite), and asthenia (weakness) or fatigue (tiredness).
In doseringen van 80 mg en 125 mg worden bij 1 tot 10 op de 100 patiënten de volgende bijwerkingen waargenomen: hoofdpijn, duizeligheid, hik, constipatie, diarree, indigestie, oprispingen, gebrek aan eetlust en asthenie (zwakte) of vermoeidheid.
For the full list of all side effects reported with Emend, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Emend.
Emend should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to aprepitant or any of the other ingredients.
Emend mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor aprepitant of enig ander bestanddeel van het middel.
Emend 80 mg and 125 mg must not be taken with the following medicines: • pimozide (used to treat mental illness); • terfenadine, astemizole (commonly used to treat allergy symptoms - these medicines may be available without a prescription); • cisapride (used to relieve certain stomach problems).
Emend 80 mg en 125 mg mogen niet in combinatie met de volgende geneesmiddelen worden ingenomen: • pimozide (gebruikt voor de behandeling van psychische aandoeningen); • terfenadine, astemizol (doorgaans gebruikt voor de behandeling van allergische verschijnselen – deze geneesmiddelen zijn mogelijk zonder voorschrift verkrijgbaar); • cisapride (gebruikt voor het verlichten van bepaalde maagklachten).
Emend should be used with caution when taking with some other medicines.
Voorzichtigheid moet in acht worden genomen wanneer Emend samen met andere geneesmiddelen wordt gebruikt.
Oral contraceptives may become less effective in patients taking Emend.
Orale contraceptiva werken wellicht minder goed bij patiënten die Emend innemen.
For more information, see the Summary of Product Characteristics (also part of the EPAR).
Raadpleeg voor aanvullende informatie de samenvatting van de productkenmerken die eveneens in het EPAR is opgenomen.
Why has Emend been approved?
Waarom is Emend goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Emend’ s benefits are greater than its risks for the prevention of PONV in adults, and of acute and delayed nausea and vomiting associated with highly emetogenic cisplatin-based cancer chemotherapy and moderately emetogenic cancer chemotherapy in adults.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Emend groter zijn dan de risico’ s ter preventie bij volwassenen van PONV en van door chemotherapie veroorzaakte misselijkheid en braken die zich direct bij toediening of later voordoen; dit geldt voor sterk braakopwekkende chemotherapieën (cisplatine) en voor chemotherapieën met een matig braakopwekkend effect.
The Committee recommended that Emend be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Emend.
Other information about Emend:
2/3 Overige informatie over Emend:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Emend to Merck Sharp & Dohme Ltd on 11 November 2003.
De Europese Commissie heeft op 11 november 2003 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Emend verleend aan de firma Merck Sharp & Dohme Limited.
The marketing authorisation was renewed on 11 November 2008.
Deze vergunning werd op 11 november 2008 hernieuwd.
The full EPAR for Emend is available here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Emend.
2/ 3 This summary was last updated in 11-2008.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 11-2008.
EU Number EU/ 1/ 03/ 262/ 001 EU/ 1/ 03/ 262/ 002 EU/ 1/ 03/ 262/ 003 EU/ 1/ 03/ 262/ 004 EU/ 1/ 03/ 262/ 005 EU/ 1/ 03/ 262/ 006 EU/ 1/ 03/ 262/ 007 EU/ 1/ 03/ 262/ 008
EU nummer EMEA/H/C/527/01 EMEA/H/C/527/02 EMEA/H/C/527/03 EMEA/H/C/527/04 EMEA/H/C/527/05 EMEA/H/C/527/06 EU/1/03/262/007 EU/1/03/262/008
Invented name Emend Emend Emend Emend Emend Emend Emend Emend
Fantasienaam EMEND EMEND EMEND EMEND EMEND EMEND EMEND EMEND
Strength 80 mg 80 mg 80 mg 125 mg 125 mg 125 mg + 80 mg 40 mg 40 mg
Sterkte 80 mg 80 mg 80 mg 125 mg 125 mg 125 mg + 80 mg 40 mg 40 mg
Pharmaceutical Form Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard Capsule, hard
Farmaceutische vorm Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard Capsules, hard
Route of Administration Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use Oral use
Toedieningsweg Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik Oraal gebruik
Packaging blister (alu) blister (alu) blister (alu) blister (alu) blister (alu) blister (alu) blister (alu) blister (alu)
Verpakking Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu) Blister (alu)
Package size 1 capsule 2 capsules 5 x 1 capsule 1 capsule 5 x 1 capsule 1 capsule (125 mg) + 2 capsules (80 mg) 1 capsule 5 x 1 capsule
Verpakkingsgrootten 1 capsule 2 capsules 5 x 1 capsule 1 capsule 5 x 1 capsule 1 capsule (125 mg) + 2 capsules (80 mg) 1 capsule 5 x 1 capsule
EMEND 40 mg hard capsules
EMEND 40 mg harde capsules
Each capsule contains 40 mg of aprepitant.
Elke capsule bevat 40 mg aprepitant.
40 mg sucrose.
40 mg sucrose.
Hard capsule
Harde capsule
Capsules are opaque with a white body and mustard yellow cap with “ 464” and “ 40 mg” printed radially in black ink on the body.
Capsules zijn ondoorschijnend wit/mosterdgeel met “ 464” en “ 40 mg” radiaal opgedrukt met zwarte inkt.
EMEND 40 mg is indicated for the prevention of postoperative nausea and vomiting (PONV) in adults.
EMEND 40 mg is geïndiceerd voor de preventie van postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij volwassenen.
Posology Clinical treatment guidelines should be considered as regards the need for prophylactic treatment against postoperative nausea and vomiting (PONV).
Dosering De klinische behandelingsrichtlijnen ten aanzien van de behoefte aan profylactische behandeling tegen postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) moeten in ogenschouw worden genomen.
The recommended oral dosage of EMEND is a single 40 mg dose within 3 hours prior to induction of anesthesia.
De aanbevolen orale dosering is een eenmalige dosis 40 mg gedurende de 3 uur vóór toediening van de anesthesie.
Elderly (≥ 65 years) No dose adjustment is necessary for the elderly (see section 5.2).
Ouderen (≥ 65 jaar) Voor ouderen hoeft de dosering niet te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
Gender No dosage adjustment is necessary based on gender (see section 5.2).
Geslacht Er is geen dosisaanpassing nodig op basis van geslacht (zie rubriek 5.2).
Renal impairment No dose adjustment is necessary for patients with renal impairment or for patients with end stage renal disease undergoing haemodialysis (see section 5.2).
Nierfunctiestoornis Bij patiënten met nierfunctiestoornis of patiënten met nierlijden in het laatste stadium die hemodialyse ondergaan (zie rubriek 5.2) hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Hepatic impairment No dose adjustment is necessary for patients with mild hepatic impairment.
Leverfunctiestoornis Voor patiënten met lichte leverfunctiestoornis hoeft de dosering niet te worden aangepast.
There are limited data in patients with moderate hepatic impairment and no data in patients with severe hepatic impairment (see sections 4.4 and 5.2).
Er zijn beperkte gegevens bij patiënten met matige leverfunctiestoornis en geen gegevens bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.4 en 5.2).
Children and adolescents EMEND is not recommended for use in children below 18 years due to insufficient data on safety and efficacy.
Kinderen en adolescenten EMEND wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen jonger dan 18 jaar vanwege onvoldoende gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
2 Method of administration The hard capsule should be swallowed whole.
2 Wijze van toediening De harde capsule dient in zijn geheel te worden doorgeslikt.
EMEND may be taken with or without food.
EMEND kan met of zonder voedsel worden ingenomen.
There are limited data in patients with moderate hepatic impairment and no data in patients with severe hepatic impairment.
Er zijn beperkte gegevens bij patiënten met matige leverfunctiestoornis en geen gegevens bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornis.
EMEND should be used with caution in these patients (see section 5.2).
Bij deze patiënten moet EMEND met voorzichtigheid worden toegepast (zie rubriek 5.2).
EMEND (40 mg) should be used with caution in patients receiving concomitant administration of pimozide, terfenadine, astemizole, cisapride or ergot alkaloid derivatives.
EMEND (40 mg) moet met voorzichtigheid worden toegepast bij patiënten die gelijktijdig pimozide, terfenadine, astemizol, cisapride of ergotalkaloïdderivaten toegediend krijgen.
Inhibition of cytochrome P450 isoenzyme 3A4 (CYP3A4) by aprepitant could result in elevated plasma concentrations of these active substances, potentially causing serious adverse reactions (see section 4.5).
Remming van cytochroom-P450-iso-enzym 3A4 (CYP3A4) door aprepitant kan tot verhoogde plasmaconcentraties van deze werkzame bestanddelen leiden, wat mogelijk ernstige bijwerkingen kan veroorzaken (zie rubriek 4.5).
Concomitant administration of EMEND with active substances that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een sterke inductie van de CYP3A4-activiteit geven (zoals rifampicine, fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital) moet worden vermeden omdat de combinatie de plasmaconcentratie van aprepitant verlaagt (zie rubriek 4.5).
John’ s Wort (Hypericum perforatum) is not recommended.
Gelijktijdige toediening van EMEND met kruidenpreparaten die sint-janskruid (Hypericum perforatum) bevatten wordt niet aanbevolen.
Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g. ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een remming van de CYP3A4- aktiviteit geven (zoals ritonavir, ketoconazol, claritromycine, telitromycine) vereist voorzichtigheid omdat de combinatie de plasmaconcentratie van aprepitant verhoogt (zie rubriek 4.5).
EMEND contains sucrose.
EMEND bevat sucrose.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance, glucose- galactose malabsorption or sucrase-isomaltase insufficiency should not take this medicine.
Patiënten met de zeldzame aandoeningen fructose-intolerantie, glucose- galactosemalabsorptie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
For further information on interaction potential of aprepitant at higher and multiple doses, please refer to the Summary of Product Characteristics for EMEND 80 mg hard capsules and EMEND 125 mg hard capsules.
Voor meer informatie over mogelijke interacties met aprepitant bij hogere en meermalige doses, zie de Samenvatting van de Productkenmerken van EMEND 80 mg harde capsules en EMEND 125 mg harde capsules.
Aprepitant is a substrate and a dose-dependent inhibitor of CYP3A4.
Aprepitant is een substraat en een dosisafhankelijke remmer van CYP3A4.
During treatment, the single 40 mg dose of aprepitant recommended for PONV results in a weak inhibition of CYP3A4.
Tijdens behandeling geeft de eenmalige dosis aprepitant 40 mg die bij misselijkheid en braken na een operatie is aanbevolen een zwakke remming van CYP3A4.
Aprepitant has been studied at higher doses.
Aprepitant is in hogere doses onderzocht.
During treatment for chemotherapy induced nausea and vomiting (CINV), the 3-day 125 mg/ 80 mg regimen of aprepitant is a moderate inhibitor of CYP3A4.
Tijdens behandeling van misselijkheid en braken bij chemotherapie (CINV) is de 3-daagse behandeling 125 mg/80 mg aprepitant een matige remmer van CYP3A4.
The effects of induction by a single 40 mg dose of aprepitant have not been studied, but it is unlikely that a 40 mg single dose will cause any clinically relevant induction.
De effecten van inductie door een eenmalige dosis aprepitant 40 mg zijn niet onderzocht, maar het is onwaarschijnlijk dat een eenmalige dosis 40 mg enige klinisch relevante inductie zal geven.
After the end of treatment with the 3-day CINV regimen, aprepitant causes a transient moderate induction of CYP2C9 and a transient mild induction of CYP3A4 and glucuronidation.
Na het einde van de behandeling met deze CINV 3-daagse kuur veroorzaakt aprepitant een voorbijgaande matige inductie van CYP2C9 en een voorbijgaande lichte inductie van CYP3A4 en glucuronidatie.
For further information on interaction potential of aprepitant at higher and multiple doses, please refer to the Summary of Product Characteristics for EMEND 80 mg hard capsules and EMEND 125 mg hard capsules.
Voor verdere informatie over de kans op interacties van aprepitant bij hogere en meermalige doses, zie de Samenvatting van de Productkenmerken van EMEND 80 mg harde capsules en EMEND 125 mg harde capsules.
Effect of CYP3A4 inhibition by aprepitant on the pharmacokinetics of other active substances As a weak inhibitor of CYP3A4, aprepitant (40 mg) can increase plasma concentrations of orally co-administered active substances that are metabolised through CYP3A4.
Effect van CYP3A4-remming door aprepitant op de farmacokinetiek van andere werkzame bestanddelen Als zwakke remmer van CYP3A4 kan aprepitant (40 mg) een verhoging geven van de plasmaconcentraties van gelijktijdig toegediende orale werkzame bestanddelen die door CYP3A4
The area under the curve (AUC) of orally administered CYP3A4 substrates may increase up to approximately 1.5-fold after a single 40 mg dose of aprepitant; the effect of aprepitant on the plasma concentrations of intravenously administered CYP3A4 substrates is expected to be smaller.
De oppervlakte onder de curve (AUC) van oraal toegediende CYP3A4- substraten kan na behandeling met een eenmalige dosis aprepitant 40 mg met ongeveer een factor 1,5 toenemen; het effect van aprepitant op de plasmaconcentraties van intraveneus toegediende CYP3A4- substraten is naar verwachting geringer.
3 EMEND 40 mg should be used with caution in patients receiving pimozide, terfenadine, astemizole, cisapride, or ergot alkaloid derivatives.
EMEND 40 mg moet met voorzichtigheid worden toegepast bij patiënten die met pimozide, terfenadine, astemizol, cisapride of ergotalkaloïdderivaten gebruiken.
Inhibition of CYP3A4 by aprepitant could result in elevated plasma concentrations of these active substances, potentially causing serious reactions.
Remming van CYP3A4 door aprepitant kan de plasmaconcentratie van deze werkzame bestanddelen verhogen, wat tot ernstige reacties kan leiden.
Corticosteroids:
Corticosteroïden:
Dexamethasone:
Dexamethason:
A single 40 mg dose of aprepitant, when co-administered with a single oral dose of dexamethasone 20 mg, increased the AUC of dexamethasone by 1.45-fold.
Een eenmalige 40 mg-dosis aprepitant gaf bij gelijktijdige toediening met een eenmalige orale dosis dexamethason 20 mg een verhoging van de AUC van dexamethason met een factor 1,45.
No dose adjustment is recommended.
Een dosisaanpassing wordt niet aanbevolen.
Methylprednisolone:
Methylprednisolon:
Although the concomitant administration of methylprednisolone with the single 40 mg dose of aprepitant has not been studied, a single 40 mg dose of aprepitant produces a weak inhibition of CYP3A4 and it is not expected to alter the plasma concentrations of methylprednisolone to a clinically significant degree.
Hoewel de gelijktijdige toediening van methylprednisolon met een eenmalige dosis aprepitant 40 mg niet is onderzocht, geeft een eenmalige dosis aprepitant 40 mg een zwakke remming van CYP3A4; naar verwachting zijn de plasmaconcentraties methylprednisolon niet in klinisch belangrijke mate anders.
Therefore, no dose adjustment is recommended.
Daarom wordt geen dosisaanpassing aanbevolen.
The AUC of orally administrated midazolam increased by 1.2-fold when a single dose of 40 mg aprepitant was co-administered with a single oral dose of 2 mg midazolam; this effect was not considered clinically important.
De AUC van oraal toegediende midazolam nam bij toediening van een eenmalige dosis 40 mg aprepitant samen met een eenmalige dosis 2 mg midazolam met een factor 1,2 toe; dit effect werd niet van klinisch belang geacht.
Oral contraceptives:
Orale anticonceptiva:
With higher dose and multiple doses of aprepitant, the efficacy of hormonal contraceptives may be reduced during and for 28 days after administration.
Het effect van een eenmalige dosis aprepitant 40 mg op de werkzaamheid van hormonale anticonceptiva is onbekend, de werkzaamheid van hormonale anticonceptiva kan tijdens en gedurende 28 dagen na toediening van aprepitant verminderd zijn.
For the single 40 mg aprepitant dose, no special precautions are considered necessary.
Voor de eenmalige dosering van aprepitant 40 mg worden geen speciale voorzorgsmaatregelen nodig geacht.
5-HT3 antagonists:
5-HT3-antagonisten:
In clinical interaction studies, aprepitant did not have clinically important effects on the pharmacokinetics of ondansetron, granisetron, or hydrodolasetron (the active metabolite of dolasetron).
In klinische onderzoeken naar interacties had aprepitant geen klinisch belangrijk effect op de farmacokinetiek van ondansetron, granisetron, of hydrodolasetron (de actieve metaboliet van dolasetron).
Aprepitant does not seem to interact with the P-glycoprotein transporter, as suggested by the lack of interaction of aprepitant with digoxin.
Aprepitant lijkt geen interactie te vertonen met P-glycoproteïne (transporteiwit), zoals het ontbreken van een interactie van aprepitant met digoxine doet vermoeden.
Effect of other active substances on the pharmacokinetics of aprepitant CYP3A4 inhibitors Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g., ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant.
Effect van andere werkzame bestanddelen op de farmacokinetiek van aprepitant CYP3A4-remmers Bij gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een remming van de CYP3A4-activiteit geven (zoals ritonavir, ketoconazol, claritromycine, telitromycine) moet voorzichtig te werk worden gegaan omdat de combinatie de plasmaconcentraties van aprepitant verhoogt.
CYP3A4 inducers Concomitant administration of EMEND with active substances that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant that may result in decreased efficacy.
CYP3A4-inductoren Gelijktijdige toediening van EMEND met werkzame bestanddelen die een sterke inductie van de CYP3A4-activiteit geven (zoals rifampicine, fenytoine, carbamazepine, fenobarbital) moet vermeden worden omdat de combinatie de plasmaconcentratie van aprepitant verlaagt waardoor de werkzaamheid van EMEND verminderd kan zijn.
When a single 125 mg dose of aprepitant was administered on Day 5 of a 10-day regimen of 400 mg/ day of ketoconazole, a strong CYP3A4 inhibitor, the AUC of aprepitant increased approximately 5-fold and the mean terminal half-life of aprepitant increased approximately 3-fold.
Als een eenmalige dosis aprepitant125 mg werd toegediend op dag 5 van een 10-daagse behandeling met 400 mg/dag ketoconazol, een sterke CYP3A4-remmer, werd de AUC van aprepitant met ongeveer een factor 5 verhoogd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd van aprepitant met ongeveer een factor 3 verhoogd.
Rifampicin:
4 Rifampicine:
When a single 375 mg dose of aprepitant was administered on Day 9 of a 14-day regimen of 600 mg/ day of rifampicin, a strong CYP3A4 inducer, the AUC of aprepitant decreased 91% and the mean terminal half-life decreased 68%.
Als een eenmalige dosis aprepitant 375 mg werd toegediend op dag 9 van een 14-daagse behandeling met 600 mg/dag rifampicine, een sterke CYP3A4-inductor, werd de AUC van aprepitant met 91% verlaagd en de gemiddelde terminale halfwaardetijd met 68% verlaagd.
In animal studies there was no indication of direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
In dierstudies was er geen indicatie van een direct of indirect schadelijk effect voor wat betreft de zwangerschap, embryonale/foetale ontwikkeling, partus of postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
The potential effects on reproduction of alterations in neurokinin regulation are unknown.
De potentiële effecten op de voortplanting van veranderingen in de neurokinineregulatie zijn onbekend.
EMEND should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
EMEND mag niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt tenzij hier een duidelijke noodzaak toe bestaat.
4 Aprepitant is excreted in the milk of lactating rats.
Aprepitant wordt bij ratten in de moedermelk uitgescheiden.
It is not known whether aprepitant is excreted in human milk; therefore, breast-feeding is not recommended during treatment with EMEND.
Het is niet bekend of aprepitant bij mensen in de moedermelk wordt uitgescheiden; daarom wordt borstvoeding tijdens behandeling met EMEND niet aanbevolen.
No studies on the effects of EMEND on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek gedaan naar het effect van EMEND op het vermogen om auto te rijden en machines te bedienen.
However, when driving vehicles or operating machines, it should be taken into account that dizziness and fatigue have been reported after taking EMEND (see section 4.8).
Bij het rijden of het bedienen van machines moet er echter rekening mee worden gehouden dat duizeligheid en slaperigheid gemeld zijn na inname van EMEND (zie rubriek 4.8).
The safety profile of aprepitant was evaluated in approximately 4,900 individuals.
Het veiligheidsprofiel van aprepitant is bij ongeveer 4.900 personen beoordeeld.
Adverse reactions considered as drug-related by the investigator were reported in approximately 4% of patients treated with 40 mg aprepitant compared with approximately 6% of patients treated with 4 mg ondansetron IV.
Bijwerkingen die door de onderzoeker werden geacht met het geneesmiddel samen te hangen werden gemeld bij ongeveer 4% van de patiënten die met aprepitant 40 mg werden behandeld tegen ongeveer 6% van de patiënten die werden behandeld met 4 mg ondansetron IV.
In controlled clinical studies in patients receiving general anesthesia, 564 patients were administered 40 mg aprepitant orally and 538 patients were administered 4 mg ondansetron IV.
In gecontroleerde klinische studies bij patiënten die algehele anesthesie kregen, ontvingen 564 patiënten aprepitant 40 mg oraal en 538 patiënten 4 mg ondansetron IV.
Most adverse reactions reported in these clinical studies were described as mild to moderate in intensity.
De meeste bijwerkingen die in deze klinische studies werden gemeld, werden omschreven als zijnde licht tot matig van intensiteit.
The most common adverse reaction reported at a greater incidence in patients treated with aprepitant (1.1%) than with ondansetron (1.0%) was ALT increased.
De meest voorkomende bijwerking die bij patiënten die met aprepitant (1,1%) werden behandeld met een hogere incidentie werd gemeld dan bij ondansetron (1,0%) was verhoging van het ALT.
The following adverse reactions were observed in patients treated with aprepitant and at a greater incidence than with ondansetron:
De volgende bijwerkingen werden waargenomen bij patiënten die met aprepitant werden behandeld en met een hogere incidentie dan bij odansetron:
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000) and very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
Frequenties zijn gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1000 tot < 1/100); zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1000) en zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
System Organ Class
Systeem/orgaanklasse
Frequency
Bijwerking
ALT increased
Frequentie
Cardiac disorders Nervous system disorders Eye disorders Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Onderzoeken Hartaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen Oogaandoeningen Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen
Bradycardia dysarthria, hypoaesthesia, sensory disturbance miosis, visual acuity reduced dyspnoea, wheezing
verhoogde ALT bradycardie dysartrie, hypo-esthesie, sensorische stoornis miose, verminderde gezichtsscherpte dyspneu, piepende ademhaling
uncommon uncommon uncommon uncommon
vaak soms soms soms soms
abdominal pain upper, bowel sounds abnormal, dry mouth, nausea, stomach discomfort
pijn in de bovenbuik, abnormale darmgeluiden, droge mond, misselijkheid, maagpijn
In addition, two serious reactions were reported in clinical studies in postoperative nausea and vomiting (PONV) in patients taking a higher dose of aprepitant: one case of constipation, and one case of sub-ileus.
5 Daarnaast werden twee ernstige bijwerkingen gemeld in klinische onderzoeken naar postoperatieve misselijkheid en braken (PONV) bij patiënten die een hogere dosis aprepitant gebruikten: een geval van verstopping en een geval van subileus.
Additional adverse reactions were observed in patients treated with the aprepitant (125 mg/ 80 mg) regimen for chemotherapy induced nausea and vomiting and at a greater incidence than with standard therapy: abdominal pain, acid reflux, acne, alkaline phosphatase increased, anaemia, anorexia, anxiety, AST increased, asthaenia/ fatigue, candidiasis, chest discomfort, cognitive disorder, conjunctivitis, constipation, cough, diarrhoea, disorientation, dizziness, dream abnormality, dysgeusia, dyspepsia, dysuria, enterocolitis, epigastric discomfort, eructation, euphoria, febrile neutropenia, flatulence, flushing, gastroesophageal reflux disease, headache, hiccups, hot flush, hyperglycaemia, hyperhidrosis, hyponatraemia, lethargy, microscopic haematuria, muscle cramp, myalgia, nausea*, obstipation, oedema, oily skin, perforating duodenal ulcer, pharyngitis, photosensitivity, pollakiuria,
Andere bijwerkingen werden waargenomen bij patiënten die werden behandeld met aprepitant (125 mg/80 mg) voor misselijkheid en braken na chemotherapie en met een hogere incidentie dan met standaardtherapie:buikpijn, zure reflux, acne, verhoogde alkalische fosfatase, anemie, anorexie, angst, verhoogde AST, asthenie/vermoeidheid, candidiase, pijn op de borst, cognitieve stoornis, conjunctivitis, constipatie, hoest, diarree, desoriëntatie, duizeligheid, abnormaal dromen, dysgeusie, dyspepsie, dysurie, enterocolitis, pijn in epigastrio, eructatie, euforie, febriele neutropenie, winderigheid, roodheid, gastro-oesofageale reflux, hoofdpijn, hik, opvliegers, hyperglykemie, hyperhydrose, hyponatriëmie, lethargie, microscopische hematurie, spierkramp, myalgie, misselijkheid *, obstipatie, oedeem, olieachtige huid, perforerende ulcus duodeni, faryngitis, fotosensitiviteit, pollakisurie, polydyspepsie, polyurie, postnasal drip, pruritus, uitslag, huidlesie, niezen, infectie met stafylokokken, stomatitis, dorst, keelirritatie, tinnitus, braken *, gewichtsvermindering, gewichtstoename.
5 polydipsia, polyuria, postnasal drip, pruritus, rash, skin lesion, sneezing, staphylococcal infection, stomatitis, thirst, throat irritation, tinnitus, vomiting*, weight decreased, weight gain. *Nausea and vomiting were efficacy parameters in the first 5 days of post-chemotherapy treatment and were reported as reactions only thereafter.
* Misselijkheid en braken waren in de eerste 5 dagen na chemotherapie werkzaamheidsparameters en werden pas daarna als bijwerking gemeld.
One case of Stevens-Johnson syndrome was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant with cancer chemotherapy.
Eén geval van Stevens-Johnson-syndroom werd gemeld als ernstige bijwerking bij een patiënt die bij chemotherapie wegens kanker aprepitant kreeg.
One case of angioedema and urticaria was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant in a non-CINV/ non-PONV study.
Er werd een geval van angio-oedeem en urticaria gemeld als ernstige bijwerkingen bij een patiënt die aprepitant in een niet-CINV/niet-PONV-studie kreeg.
Post-marketing experience During post-marketing experience the following side effects have been reported (frequency not known):
Post-marketingervaring Sinds de introductie zijn de volgende bijwerkingen gemeld (frequentie onbekend):
Skin and subcutaneous tissue disorders: pruritus, rash, urticaria Immune system disorders: hypersensitivity reactions including anaphylactic reactions
Huid- en onderhuidaandoeningen: pruritus, uitslag, netelroos Immuunsysteemaandoeningen: overgevoeligheidsreacties waaronder anafylactische reacties
No specific information is available on the treatment of overdose with EMEND.
Er zijn geen specifieke gegevens over de behandeling van overdosering met EMEND.
Drowsiness and headache were reported in one patient who ingested 1,440 mg of aprepitant.
Bij één patiënt die 1.440 mg aprepitant innam, werden slaperigheid en hoofdpijn gemeld.
In the event of overdose, EMEND should be discontinued and general supportive treatment and monitoring should be provided.
In geval van overdosering moet EMEND worden stopgezet en moeten algemene ondersteunende behandeling en controle worden ingesteld.
Because of the antiemetic activity of aprepitant, drug-induced emesis may not be effective.
Vanwege de anti-emetische werkzaamheid van aprepitant zal geneesmiddelgeïnduceerde emesis mogelijk niet effectief zijn.
Aprepitant cannot be removed by haemodialysis.
Aprepitant kan niet door hemodialyse worden verwijderd.
Antiemetics and antinauseants, ATC code:
Anti-emetica en middelen tegen misselijkheid, ATC code:
Aprepitant is a selective high-affinity antagonist at human substance P neurokinin 1 (NK1) receptors.
Aprepitant is een selectieve antagonist met hoge affiniteit voor de humane substance P neurokinin 1 (NK1) - receptoren.
In 2 multicenter, randomized, double-blind, active comparator-controlled, parallel-group phase III clinical studies, aprepitant was compared with ondansetron for the prevention of postoperative nausea and vomiting in 1,658 patients undergoing open abdominal surgery.
In 2 gerandomiseerde, dubbelblinde, met actieve comparator gecontroleerde fase III klinische multicenteronderzoeken met parallelgroepen werd aprepitant vergeleken met ondansetron voor de preventie van postoperatieve misselijkheid en braken bij 1.658 patiënten die open buikchirurgie ondergingen.
The majority of patients were women (> 90%), mainly undergoing gynaecological surgery.
Het grootste deel van de patiënten was vrouw (> 90%), waarvan de meeste gynaecologische chirurgie ondergingen.
Patients were randomized to receive 40 mg aprepitant, 125 mg aprepitant, or 4 mg ondansetron.
6 aprepitant, 125 mg aprepitant of 4 mg ondansetron.
Aprepitant was given orally (PO) with 50 ml of water 1 to 3 hours before anesthesia.
Aprepitant werd 1 tot 3 uur vóór de anesthesie oraal (PO) met 50 ml water toegediend.
Ondansetron was given intravenously immediately before induction of anesthesia.
Ondansetron werd direct vóór toediening van de anesthesie intraveneus toegediend.
The antiemetic activity of aprepitant was evaluated during the 0 to 48 hour period following the end of surgery.
Gedurende 0 tot 48 uur na de chirurgie werd de anti-emetische activiteit van aprepitant beoordeeld.
The results show that a higher percentage of post-surgical patients experienced complete response (no emesis and no use of rescue) with aprepitant 40 mg than with ondansetron 4 mg (lower bound of C. I. is 0.0 indicating borderline significance) as described in Table 1.
De resultaten laten zien dat met aprepitant 40 mg een hoger percentage patiënten na chirurgie een volledige respons kregen (geen emesis en geen gebruik van rescue) dan met ondansetron 4 mg (ondergrens van B.I. is 0,0, wat op borderline-significantie wijst) zoals beschreven in tabel 1.
6 Table 1 Percent of Post-Operative Patients Responding by Treatment Group Combined Results from 2 Phase III Trials
Tabel 1 Percentage patiënten die per behandelingsgroep reageren Gecombineerde resultaten uit 2 fase III studies
Percentage Point Difference (%) § and 95% C. I. #
Procentpunt verschil (%) § en 95 %-B.I. #
n/ m
n/m
(%) n/ m (%)%
(%) n/m (%)%
%) n/ m (%)%
%) n/m (%)%
95% C. I.
95% B.I.
Complete Response (0-24 hours) † †
Volledige response (0-24 uur) †
Complete Response:
† Volledige response:
No emesis and no use of rescue § Difference (%) calculated as Aprepitant 40 mg minus Ondansetron 4 mg # Difference (%) and 95% C. I. calculated using stratified Miettinen-Nurminen method using Cochran-Mantel- Haenszel weights
Geen emesis en geen gebruik van rescue medicatie § Verschil (%) berekend als aprepitant 40 mg minus ondansetron 4 mg # Verschil (%) en 95 %-B.I. berekend aan de hand van gestratificeerde Miettinen-Nurminen- methode met gebruikmaking van Cochran-Mantel-Haenszel-gewichten
The reduction in risk for a vomiting episode over the 0 to 24 hour period with aprepitant 40 mg relative to ondansetron 4 mg was 53.3% (95% C. I.:
De vermindering in risico op een braakaanval gedurende de periode 0 tot 24 uur met aprepitant 40 mg in verhouding tot ondansetron 4 mg was 53,3% (95 %-B.I.:
35.3 to 66.3) in an analysis that censors patients at the time of rescue use.
35,3 tot 66,3) in een analyse waarbij patiënten bij gebruik van rescue worden uitgesloten.
Aprepitant displays non-linear pharmacokinetics.
Aprepitant vertoont een niet-lineaire farmacokinetiek.
Both clearance and absolute bioavailability decrease with increasing dose.
Zowel de klaring als de absolute biologische beschikbaarheid neemt bij toenemende doses af.
Absorption The mean absolute oral bioavailability of aprepitant is 67% for the 80 mg capsule and 59% for the 125 mg capsule.
Absorptie De gemiddelde absolute orale biologische beschikbaarheid van aprepitant is 67% voor de capsule 80 mg en 59% voor de capsule 125 mg.
The mean peak plasma concentration (Cmax) of aprepitant occurred at approximately 4 hours (tmax).
De gemiddelde piekplasmaconcentratie (Cmax) van aprepitant trad na ongeveer 4 uur op (tmax).
Following oral administration of a single 40 mg dose of EMEND in the fasted state, the AUC0-∞ (mean ± SD) was 8.0 ± 2.1 microgram x h/ ml and the Cmax was 0.7 ± 0.24 microgram/ ml.
Na orale toediening van een eenmalige dosis EMEND 40 mg op de nuchtere maag was de AUC0-∞ (gemiddeld +SD) 8,0 ± 2,1 microgram x uur/ml; de Cmax was 0,7 ± 0,24 microgram/ml.
The median tmax was 3.0 hours.
De mediane tmax was 3,0 uur.
Concomitant intake of a 40 mg dose with a standard breakfast decreased the aprepitant Cmax by 18% but did not affect AUC.
Gelijktijdige inname van een dosis 40 mg met een standaardontbijt verlaagde de Cmax van aprepitant met 18%, maar beïnvloedde de AUC niet.
This is not considered to be clinically important.
Dit werd niet van klinisch belang geacht.
Distribution Aprepitant is highly protein bound, with a mean of 97%.
Verdeling Aprepitant wordt in hoge mate aan eiwitten gebonden, gemiddeld 97%.
The geometric mean apparent volume of distribution at steady state (Vdss) is approximately 66 l in humans.
Het geometrisch gemiddelde schijnbare verdelingsvolume in de steady state (Vdss) is bij mensen ongeveer 66 l.
Metabolism Aprepitant undergoes extensive metabolism.
Metabolisme Aprepitant wordt in hoge mate gemetaboliseerd.
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous administration 100 mg dose of [14C]-fosaprepitant, a prodrug for aprepitant, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
In menselijk plasma zijn 12 metabolieten van
Twelve metabolites of aprepitant have been identified in human plasma.
7 aprepitant geïdentificeerd.
The metabolism of aprepitant occurs largely via oxidation at the morpholine ring and its side chains and the resultant metabolites were only weakly active.
Het metabolisme van aprepitant vindt voornamelijk via oxidatie bij de morfolinering en de zijketens plaats en de resulterende metabolieten waren slechts zwak actief.
In vitro studies using human liver microsomes indicate that aprepitant is metabolised primarily by CYP3A4 and potentially with minor contribution by CYP1A2 and CYP2C19.
Uit onderzoek in vitro met menselijke levermicrosomen blijkt dat aprepitant voornamelijk door CYP3A4 wordt gemetaboliseerd, mogelijk met een geringe bijdrage van CYP1A2 en CYP2C19.
Elimination Aprepitant is not excreted unchanged in urine.
Eliminatie Aprepitant wordt niet onveranderd met de urine uitgescheiden.
Metabolites are excreted in urine and via biliary excretion in faeces.
De metabolieten worden met de urine en via biliaire excretie met de feces uitgescheiden.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]-fosaprepitant, a prodrug for aprepitant to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Na een eenmalige intraveneuze dosis 100 mg [14C] fosaprepitant, een prodrug van aprepitant, aan gezonde proefpersonen werd 57% van de radioactiviteit in de urine en 45% in de feces teruggevonden.
7 The plasma clearance of aprepitant is dose-dependent, decreasing with increased dose and ranged from approximately 60 to 72 ml/ min in the therapeutic dose range.
De plasmaklaring van aprepitant is dosisafhankelijk, neemt met toenemende doses af en varieerde in het therapeutische doseringsbereik ongeveer 60-72 ml/ min.
The terminal half-life is approximately 9 hours after administration of a single 40 mg dose.
De terminale halfwaardetijd is na toediening van een eenmalige dosis 40 mg ongeveer 9 uur.
Pharmacokinetics in special populations Elderly:
Farmacokinetiek in bijzondere populaties Ouderen:
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant on Day 1 and 80 mg once daily on Days 2 through 5, the AUC0-24hr of aprepitant was 21% higher on Day 1 and 36% higher on Day 5 in elderly (≥ 65 years) relative to younger adults.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepitant 125 mg op dag 1 en 80 mg/dag op dagen 2-5 was de AUC0-24u van aprepitant bij ouderen (≥ 65 jaar) 21% hoger op dag 1 en 36% hoger op dag 5 vergeleken met jongere volwassenen.
The Cmax was 10% higher on Day 1 and 24% higher on Day 5 in elderly relative to younger adults.
De Cmax was bij ouderen 10% hoger op dag 1 en 24% hoger op dag 5 vergeleken met jongere volwassenen.
These differences are not considered clinically meaningful.
Deze verschillen worden niet klinisch belangrijk geacht.
No dosage adjustment for EMEND is necessary in elderly patients.
Bij oudere patiënten hoeft de dosering van EMEND niet te worden aangepast.
Following oral administration of a single 125 mg dose of aprepitant, the Cmax for aprepitant is 16% higher in females as compared with males.
Na orale toediening van een eenmalige dosis aprepitant 125 mg is de Cmax van aprepitant bij vrouwen 16% hoger dan bij mannen.
The half-life of aprepitant is 25% lower in females as compared with males and its tmax occurs at approximately the same time.
De halfwaardetijd van aprepitant is bij vrouwen 25% lager dan bij mannen en de tmax treedt ongeveer tegelijkertijd op.
No dosage adjustment for EMEND is necessary based on gender.
De dosering van EMEND hoeft op basis van geslacht niet te worden aangepast.
Mild hepatic impairment (Child-Pugh class A) does not affect the pharmacokinetics of aprepitant to a clinically relevant extent.
Lichte leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse A) heeft geen klinisch relevante invloed op de farmacokinetiek van aprepitant.
No dose adjustment is necessary for patients with mild hepatic impairment.
Bij patiënten met lichte leverfunctiestoornis hoeft de dosering niet te worden aangepast.
Conclusions regarding the influence of moderate hepatic impairment (Child-Pugh class B) on aprepitant pharmacokinetics cannot be drawn from available data.
Uit de beschikbare gegevens kunnen geen conclusies over de invloed van matige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse B) op de farmacokinetiek van aprepitant worden getrokken.
There are no clinical or pharmacokinetic data in patients with severe hepatic impairment (Child-Pugh class C).
Voor patiënten met ernstige leverfunctiestoornis (Child-Pugh klasse C) zijn er geen klinische of farmacokinetische gegevens.
A single 240 mg dose of aprepitant was administered to patients with severe renal impairment (CrCl < 30 ml/ min) and to patients with end stage renal disease (ESRD) requiring haemodialysis.
Een eenmalige dosis aprepitant 240 mg werd toegediend aan patiënten met ernstige nierfunctiestoornis (CrCl < 30ml/ min) en aan patiënten met nierlijden in het eindstadium (ESRD) die hemodialyse nodig hadden.
In patients with severe renal impairment, the AUC0-∞ of total aprepitant (unbound and protein bound) decreased by 21% and Cmax decreased by 32%, relative to healthy subjects.
Bij patiënten met ernstige nierfunctiestoornis was de AUC0-∞ van totaal aprepitant (ongebonden en aan eiwit gebonden) 21% lager en de Cmax 32% lager dan bij gezonde proefpersonen.
In patients with ESRD undergoing haemodialysis, the AUC0-∞ of total aprepitant decreased by 42% and Cmax decreased by 32%.
Bij patiënten met ESRD die hemodialyse ondergingen was de AUC0-∞ van totaal aprepitant 42% lager en de Cmax 32% lager.
Due to modest decreases in protein binding of aprepitant in patients with renal disease, the AUC of pharmacologically active unbound aprepitant was not significantly affected in patients with renal impairment compared with healthy subjects.
Als gevolg van de bescheiden verlaging van de eiwitbinding van aprepitant bij patiënten met nierlijden werd de AUC van farmacologisch actief ongebonden aprepitant bij patiënten met nierfunctiestoornis niet aanzienlijk veranderd in vergelijking met gezonde proefpersonen.
Haemodialysis conducted 4 or 48 hours after dosing had no significant effect on the pharmacokinetics of aprepitant; less than 0.2% of the dose was recovered in the dialysate.
Hemodialyse die 4 of 48 uur na toediening plaatsvond had geen effect van belang op de farmacokinetiek van aprepitant; in het dialysaat werd minder dan 0,2% van de dosis teruggevonden.
No dose adjustment for EMEND is necessary for patients with renal impairment or for patients with ESRD undergoing haemodialysis.
Bij patiënten met nierfunctiestoornis of patiënten met ESRD die hemodialyse ondergaan, hoeft de dosering van EMEND niet te worden aangepast.