qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Nausea, vomiting and diarrhoea (all of which may be severe), constipation, abdominal pain* and mucositis. *Neutropenic colitis, including fatal neutropenic colitis, has been reported to occur as a complication of topotecan-induced neutropenia (see section 4.4).
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: misselijkheid, braken en diarree (die alle ernstig kunnen zijn), verstopping, buikpijn* en slijmvliesontsteking *Neutropene colitis, fatale neutropene colitis meegerekend, is gemeld als een complicatie van topotecan-geïnduceerde neutropenie (zie rubriek 4.4)
Metabolism and nutrition disorders Very common: anorexia (which may be severe).
Stofwisselings- en voedingsstoornissen Zeer vaak: anorexia (die ernstig kan zijn)
Infections and infestations Very common: infection Common: sepsis
19 Infecties en parasitaire aandoeningen Zeer vaak: infectie Vaak: sepsis
Very rare: extravasation*. *Extravasation has been reported very rarely.
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak: koorts, asthenie, vermoeidheid Vaak: malaise Zeer zelden: extravasatie* * Extravasatie is zeer zelden gemeld.
The frequencies associated with the haematological and non-haematological adverse events listed below represent the adverse event reports considered to be related/ possibly related to topotecan 18 therapy.
De frequenties waarin de hematologische en niet-hematologische bijwerkingen zoals hieronder vermeld optreden, geven de gerapporteerde bijwerkingen weer die gerelateerd of mogelijk gerelateerd zijn aan de topotecan therapie.
Severe (neutrophil count < 0.5 x 109/ l) during course 1 was seen in 55% of the patients and with duration ≥ 7 days in 20% and overall in 77% of patients (39% of courses).
Hematologisch Neutropenie: ernstige neutropenie (neutrofielenconcentratie < 0,5 x 109/l) werd tijdens kuur 1 bij 55% van de patiënten gezien en met een duur van > 7 dagen bij 20% en totaal bij 77% van de patiënten (39% van de kuren).
In association with severe neutropenia, fever or infection occurred in 16% of patients during course 1 and overall in 23% of patients (6% of courses).
Gelijktijdig met ernstige neutropenie traden koorts of infectie op bij 16% van de patiënten gedurende kuur 1 en totaal bij 23% van de patiënten (6% van de kuren).
Median time to onset of severe neutropenia was 9 days and the median duration was 7 days.
De mediane tijdsperiode waarna ernstige neutropenie begon, bedroeg 9 dagen en de mediane duur bedroeg 7 dagen.
Among all patients treated in clinical trials (including both those with severe neutropenia and those who did not develop severe neutropenia), 11% (4% of courses) developed fever and 26% (9% of courses) developed infection.
Van alle patiënten, die in klinische onderzoeken werden behandeld (zowel degenen met ernstige neutropenie als degenen die geen ernstige neutropenie kregen) kreeg 131% (4% van de kuren) koorts en 26% (9% van de kuren) infectie.
Severe (platelets less than 25 x 109/ l) in 25% of patients (8% of courses); moderate (platelets between 25.0 and 50.0 x 109/ l) in 25% of patients (15% of courses).
Trombocytopenie: ernstige trombocytopenie (aantal trombocyten minder dan 25 x 109/ l) trad op bij 25% van de patiënten (8% van de kuren); matig (aantal bloedplaatjes tussen 25,0 en 50,0 x 109/ l) bij 25% van de patiënten (15% van de kuren).
Reports of significant sequelae associated with thrombocytopenia including fatalities due to tumour bleeds have been infrequent.
Meldingen van ernstige gevolgen gerelateerd aan trombocytopenie, waaronder sterfgevallen als gevolg van bloeding van de tumor, kwamen niet vaak voor.
Moderate to severe (Hb ≤ 8.0 g/ dl) in 37% of patients (14% of courses).
Anemie: matig tot ernstige anemie trad op (Hb < 8,0 g/ dl) bij 37% van de patiënten (14% van de kuren).
Non-haematological Frequently reported non-haematological effects were gastrointestinal such as nausea (52%), vomiting (32%), and diarrhoea (18%), constipation (9%) and mucositis (15%).
Niet-hematologisch Frequent gemelde niet-hematologische bijwerkingen waren gastro-intestinaal van aard, zoals misselijkheid (52%), braken (32%) en diarree (18%), constipatie (9%) en mucositis (15%).
Severe (grade 3 or 4) nausea, vomiting, diarrhoea and mucositis incidence was 4, 3, 2 and 1% respectively.
De incidenties van ernstige (graad 3 en 4) misselijkheid, braken, diarree en mucositis waren respectievelijk 4, 3, 2 en 1%.
Fatigue was observed in approximately 25% and asthenia in 16% of patients whilst receiving topotecan.
20 Bij ongeveer 25% van de patiënten werd vermoeidheid en bij 16% van de patiënten asthenie waargenomen gedurende behandeling met topotecan.
Other severe events occurring in patients that were recorded as related or possibly related to topotecan treatment were anorexia (12%), malaise (3%) and hyperbilirubinaemia (1%).
Andere ernstige bijwerkingen die bij patiënten voorkwamen en die werden gerelateerd of mogelijk werden gerelateerd aan de behandeling met topotecan, waren anorexia (12%), malaise (3%) en hyperbilirubinemie (1%).
19 The anti-tumour activity of topotecan involves the inhibition of topoisomerase-I, an enzyme intimately involved in DNA replication as it relieves the torsional strain introduced ahead of the moving replication fork.
De antitumorwerking van topotecan betreft de remming van topoisomerase-I, een enzym dat zeer betrokken is bij DNA-replicatie, omdat het de draaibelasting juist voor de bewegende replicatievork verlicht.
The cellular sequela of inhibition of topoisomerase-I by topotecan is the induction of protein-associated DNA single-strand breaks.
Het gevolg op cellulair niveau betreft de inductie van breuken in de eiwit-coderende enkelvoudige strengen van het DNA.
In a comparative study of topotecan and paclitaxel in patients previously treated for ovarian carcinoma with platinum based chemotherapy (n = 112 and 114, respectively), the response rate (95% CI) was 20.5% (13%, 28%) versus 14% (8%, 20%) and median time to progression 19 weeks versus 15 weeks (hazard ratio 0.7 [0.6, 1.0]), for topotecan and paclitaxel, respectively.
114) bij patiënten met ovariumcarcinoom die eerder met platinum-bevattende chemotherapie werden behandeld, was de mate van respons [95% betrouwbaarheidsinterval] 20,5% (13%, 28%) versus 14% (8%, 20%) en de mediane tijdsduur tot progressie 19 weken versus 15 weken (risicoratio 0,7 [0,6, 1,0]), topotecan resp. paclitaxel.
A supplementary retrospective analysis was conducted on data from 523 patients with relapsed ovarian cancer.
Een supplementaire, retrospectieve analyse werd uitgevoerd op gegevens van 523 patiënten met recidiverend ovariumcarcinoom.
For patients administered more than 6 cycles of therapy, 91% completed the study as planned or were treated until disease progression with only 3% withdrawn for adverse events.
Van de patiënten die meer dan 6 behandelingskuren kregen toegediend, voltooide 91% de studie zoals gepland of werd
Relapsed SCLC
Recidiverende kleincellige longkanker
A phase III trial compared oral topotecan plus Best Supportive Care [BSC] [n=71] with BSC alone [n=70] in patients who had relapsed following first line therapy [median time to progression [TTP] from first-line therapy:
In een fase III onderzoek werd orale topotecan plus Best Supportive Care (BSC) [n=71] vergeleken met BSC alleen [n=70] bij patiënten met recidief na een eerstelijnstherapie [mediane tijd tot progressie [TTP] vanaf eerstelijnstherapie:
84 days for oral topotecan + BSC, 90 days for BSC] and for whom retreatment with i. v. chemotherapy was not considered appropriate.
84 dagen voor orale topotecan + BSC en 90 dagen voor BSC en voor wie behandeling met i.v. chemotherapie niet geschikt werd geacht.
Oral topotecan plus BSC group had a statistically significant improvement in overall survival compared with the BSC alone group (Log- rank p=0.0104).
De orale topotecan plus BSC-groep had een statistisch significante verbetering in totale overleving vergeleken met de BSC-groep (Log- rank p=0,0104).
11.1, 18.6] for patients receiving BSC alone [p=0.0104].
11,1, 18,6] voor patiënten die alleen ASC kregen [p=0,0104].
Patient self-reports of symptoms using an unblinded assessment showed a consistent trend for symptom benefit for oral topotecan + BSC.
Zelfrapportages van patiënten van symptomen met behulp van een ongeblindeerde beoordeling liet een consistente trend zien voor het symptoom voordeel voor orale topotecan + BSC.
One Phase 2 study (Study 065) and one Phase 3 study (Study 396) were conducted to evaluate the efficacy of oral topotecan versus intravenous topotecan in patients who had relapsed ≥ 90 days after completion of one prior regimen of chemotherapy. (see Table 1).
Een fase II onderzoek (Studie 065) en een fase III onderzoek werden uitgevoerd (Studie 396) om de effectiviteit van oraal topotecan versus intraveneuze topotecan te vergelijken bij patiënten die op dag 90 of later na voltooiing van een eerdere behandeling met chemotherapie progressief werden (zie tabel 1).
Oral and intravenous topotecan were associated with similar symptom palliation in patients with relapsed sensitive SCLC in patient self- reports on an unblinded symptom scale assessment in each of these two studies.
In elk van deze studies werd in zelfrapportages van patiënten met behulp van ongeblindeerde symptoombeoordeling identieke symptoomverlichting bihj patiënten met recidiverend gevoelig SCLC in verband gebracht met oraal en intraveneus topotecan.
20 Table 1.
Tabel 1.
32.3 (26.3, 40.9) 0.88 (0.59, 23.1 (11.6, 34.5)
Hazardratio (95% BI)
25.1 33.0 (21.1, 33.0) (29.1, 42.4) 1.31) 0.88 (0.7, 14.8 18.3 (5.3, 24.3) (12.2, 24.4)
40,9) 0,88 (0,59,
35.0 (31.0, 37.1) 1.11) 21.9 (15.3, 28.5)
(21,1, 33,0) 1,31)
Difference in response rate (95% CI)
(29,1,
8.3 (-6.6, 23.1)
42,4) 0,88 (0,7,
-3.6 (-12.6, 5.5)
(31,0, 37,1) 1,11)
In another randomised phase III trial which compared IV topotecan to cyclophosphamide, Adriamycin (doxorubicin) and vincristine (CAV) in patients with relapsed, sensitive SCLC, the overall response rate was 24.3% for topotecan compared to 18.3% for the CAV group.
In een ander fase III gerandomiseerd onderzoek dat IV topotecan vergeleek met cyclofosfamide, Adriamycine (doxorubicine) en vincristine (CAV) bij patiënten met recidiverende snel reagerende SCLC, was de totale mate van response 24,3% voor de topotecan- en 18,3% voor de CAV-groep.
Median time to progression was similar in the two groups (13.3 weeks and 12.3 weeks respectively).
De mediane tijd tot progressie was in de twee groepen (respectievelijk 13,3 weken en 12,3 weken) gelijk.
The response rate to topotecan in the combined small cell lung cancer programme [n = 480] for patients with relapsed disease sensitive to first-line therapy, was 20.2%.
22 De respons op topotecan in het gecombineerde kleincellige longkankerprogramma [n=480] bij patiënten met een recidief van de ziekte, die snel reageerden op de eerstelijnstherapie was 20,2%.
In a population of patients with refractory SCLC (those not responding to first line therapy), the response rate to topotecan was 4.0%.
In een patiëntenpopulatie met refractaire SCLC (patiënten die niet reageren op eerstelijnstherapie), was de responsaantallen 4,0% voor topotecan.
Topotecan plus cisplatin had a statistically significant benefit in overall survival relative to cisplatin monotherapy after adjusting for interim analyses (Log-rank p =0.033).
Topotecan plus cisplatine had een statistisch significant voordeel wat betreft het totale overlevingscijfer vergeleken met cisplatine monotherapie na aanpassing voor interimanalyses (Log-rank p=0,033).
21 Study results Study GOG-0179 ITT population
Onderzoeksresultaten onderzoek GOG-0179 ITT populatie
1 + Topotecan 0.75mg/ m2 dx3 q21
1 + topotecan
2.6, 6.1) versus 4.5 months (95%C. I.:
2,6, 6,1) versus 4,5 maanden (95% BI:
2.9, 9.6) for the cisplatin arm with an hazard ratio of 1.15 (0.59, 2.23).
2,9, 9,6) voor de cisplatine-arm met een hazardratio van 1,15 (0,59, 2,23).
In an open-label trial involving children (n = 108, age range: infant to 16 years) with recurrent or progressive solid tumours, topotecan was administered at a starting dose of 2.0 mg/ m2 given as a 30- minute infusion for 5 days repeated every 3 weeks for up to one year depending on response to therapy.
23 In een open-label onderzoek bij kinderen (n=108, leeftijdscategorie: kinderen tot 16 jaar) met recidiverende of progressieve solide tumoren, werd topotecan als begindosering van 2,0 mg/ m2 gegeven als een 30 minuten infuus dagelijks gedurende vijf dagen, herhaald elke drie weken gedurende een jaar afhankelijk van de reactie op de behandeling.
In this study, forty-six (43%) patients received G-CSF over 192 (42.1%) courses; sixty-five (60%) received transfusions of Packed Red Blood Cells and fifty (46%) of platelets over 139 and 159 courses (30.5% and 34.9%) respectively.
In dit onderzoek kregen 46 (43,0%) patiënten G-CSF over 192 (42,1%) kuren; 65 (60,0%) kregen transfusies met packed cells rode bloedcellen en 50 (46,0%) trombocyten verdeeld over 139 respectievelijk 159 kuren (30, 5% en 34,9%).
Based on the dose-limiting toxicity of myelosuppression, the maximum tolerated dose (MTD) was established at 2.0 mg/ m2/ day with G-CSF and 1.4 mg/ m2/ day without G- CSF in a pharmacokinetic study in paediatric patients with refractory solid tumours (see section 5.2).
Gebaseerd op dosisgelimiteerde toxiciteit van myelosuppressie was de maximale getolereerde dosis (MTD) vastgesteld op 2,0 mg/ m2/ dag met G-CSF en 1,4 mg/ m2/ dag zonder G-CSF in een farmacokinetiekonderzoek bij kinderen met refractaire solide tumoren (zie rubriek 5.2).
Following intravenous administration of topotecan at doses of 0.5 to 1.5 mg/ m2 as a 30 minute infusion daily for five days, topotecan demonstrated a high plasma clearance of 62 l/ h (SD 22), corresponding to approximately 2/ 3 of liver blood flow.
Na intraveneuze toediening van topotecan in doses van 0,5 tot 1,5 mg/ m2 via infusie gedurende 30 minuten per dag over een periode van vijf opeenvolgende dagen, is er sprake van een hoge plasmaklaring van 62 l/ uur (SD 22) van topotecan, overeenkomend met ongeveer 2/ 3 van de bloedtoevoer naar de lever.
Topotecan also had a high volume of 22 distribution, about 132 l, (SD 57) and a relatively short half-life of 2-3 hours.
Topotecan had eveneens een groot distributievolume, ongeveer 132 l, (SD 57), en een relatief korte halfwaardetijd van 2-3 uur.
The mean metabolite: parent AUC ratio was less than 10% for both total topotecan and topotecan lactone.
De gemiddelde metaboliet/ moeder -AUC-ratio bedroeg minder dan 10% voor zowel totale topotecan en topotecan lacton.
An O-glucuronidation metabolite of topotecan and N-desmethyl topotecan has been identified in the urine.
Een O- glucuronidatiemetaboliet van topotecan en N-desmethyl topotecan zijn in de urine teruggevonden.
Overall, the N-desmethyl metabolite contributed a mean of less than 7% (range 4-9%) of the total medicinal product related material accounted for in the urine and faeces.
In totaal bedroeg de N-desmethylmetabolietbijdrage gemiddeld voor minder dan 7% (variërend van 4- 9%) van het totale geneesmiddelgerelateerd materiaal, dat in urine en feces werd uitgescheiden.
In vitro data using human liver microsomes indicate the formation of small amounts of N- demethylated topotecan.
In vitro gegevens met menselijke levermicrosomen wijzen op vorming van kleine hoeveelheden N- gedemethyleerd topotecan.
In vitro, topotecan did not inhibit human P450 enzymes CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/ 9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E, CYP3A, or CYP4A nor did it inhibit the human cytosolic enzymes dihydropyrimidine or xanthine oxidase.
Topotecan remde in vitro niet de humane P450-enzymen CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/ 9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E, CYP3A of CYP4A, noch remde het de enzymen dihydropyrimidine of xantine-oxidase, enzymen die in het cytosol van menselijke cellen voorkomen.
Plasma clearance in patients with hepatic impairment (serum bilirubin between 1.5 and 10 mg/ dl) decreased to about 67% when compared with a control group of patients.
24 De plasmaklaring bij patiënten met een leverfunctiestoornis (serumbilirubine tussen 1,5 en 10 mg/ dl) daalde tot ongeveer 67% vergeleken met de controlegroep patiënten.
Topotecan half-life was increased by about 30% but no clear change in volume of distribution was observed.
De halfwaardetijd van topotecan werd verlengd met ongeveer 30% maar een duidelijk verschil in distributievolume werd niet waargenomen.
Plasma clearance of total topotecan (active and inactive form) in patients with hepatic impairment only decreased by about 10% compared with the control group of patients.
De plasmaklaring van het totaal aan topotecan (zowel actieve- als inactieve vorm) bij patiënten met een leverfunctiestoornis daalde met slechts 10% ten opzichte van de controlegroep patiënten.
Plasma clearance in patients with renal impairment (creatinine clearance 41-60 ml/ min.) decreased to about 67% compared with control patients.
De plasmaklaring bij patiënten met een nierfunctiestoornis (creatinineklaring 41-60 ml/ min) daalde tot ongeveer 67% vergeleken met de controlegroep patiënten.
In patients with moderate renal impairment topotecan plasma clearance was reduced to 34% of the value in control patients.
Bij patiënten met een matig verminderde nierfunctie daalde de plasmaklaring van topotecan tot 34% van de waarde bij controlepatiënten.
23 Paediatrics
Kinderen
The pharmacokinetics of topotecan given as a 30-minute infusion for 5 days were evaluated in two studies.
In twee studies werd de farmacokinetiek geëvalueerd van topotecan als een 30 minuten durend infuus gedurende vijf dagen gegeven.
One study included a dose range of 1.4 mg/ m2 to 2.4 mg/ m2 in children (aged 2 up to 12 years, n = 18), adolescents (aged 12 up to 16 years, n = 9), and young adults (aged 16 to 21 years, n = 9) with refractory solid tumours.
Éen studie omvat een doseringsbereik van 1,4 mg/ m2 tot 2,4 mg/ m2 bij kinderen (leeftijd van 2 tot 12 jaar, n = 18), adolescenten (leeftijd 12 tot 16 jaar, n=9), en jong volwassenen (leeftijd 16 tot 21 jaar, n= 9) met refractaire solide tumoren.
The second study included a dose range of 2.0 mg/ m2 to 5.2 mg/ m2 in children (n = 8), adolescents (n = 3), and young adults (n = 3) with leukaemia.
De tweede studie omvat een doseringsbereik van 2,0 mg/ m2 tot 5,2 mg/ m2 bij kinderen (n=8), adolescenten (n=3), en jong volwassenen (n =3) met leukemie.
In these studies, there were no apparent differences in the pharmacokinetics of topotecan among children, adolescents, and young adult patients with solid tumours or leukaemia, but data are too limited to draw definite conclusions.
In deze onderzoeken waren er geen duidelijke verschillen in de farmacokinetiek van topotecan tussen kinderen, adolescenten en jong volwassenen met solide tumoren of leukemie, echter de data zijn te beperkt om definitieve conclusies te trekken.
Topotecan was also shown to cause embryo-foetal lethality when given to rats and rabbits.
Tevens werd aangetoond embryofoetale letaliteit veroorzaakt bij toediening aan ratten en konijnen.
Tartaric acid (E334) Mannitol (E421) Hydrochloric acid(E507) Sodium hydroxide
Wijnsteenzuur (E334) Mannitol (E421) Zoutzuur (E507) Natriumhydroxide
6.3 Shelf life
25 6.3 Houdbaarheid
HYCAMTIN 4 mg is supplied in 17 ml type I flint glass vials, together with 20 mm grey butyl rubber stoppers and 20 mm aluminium seals with plastic flip-off caps.
Hycamtin 4 mg wordt geleverd in 17 ml type-I flintglazen injectieflacons met 20 mm grijze stop van butylrubber en een 20 mm aluminium verzegeling met plastic “ flip-off” dop.
24 HYCAMTIN 4 mg is available in cartons containing 1 vial and 5 vials.
Hycamtin 4 mg is beschikbaar in verpakkingen met 1 injectieflacon en met 5 injectieflacons.
HYCAMTIN 4 mg vials must be reconstituted with 4 ml water for injections.
Hycamtin 4 mg injectieflacons moeten worden gereconstitueerd met 4 ml water voor injecties.
The clear, reconstituted solution is yellow to yellow-green in colour and provides 1 mg per ml of topotecan.
Dit levert een heldere lichtgele tot geelgroene oplossing van 1 mg topotecan per ml.
Further dilution of the appropriate volume of the reconstituted solution with either 0.9% w/ v sodium chloride intravenous infusion or 5% w/ v glucose intravenous infusion is required to a final concentration of between 25 and 50 microgram/ ml.
Verdere verdunning van de gereconstitueerde vloeistof tot het gewenste volume met ofwel 0,9% g/ v natriumchloride oplossing voor infusie of 5% g/ v glucose oplossing voor infusie is vereist om een uiteindelijke topotecanconcentratie tussen 25 en 50 microgram/ ml te verkrijgen.
The normal procedures for proper handling and disposal of anticancer medicinal products should be adopted, namely: − Personnel should be trained to reconstitute the medicinal product. − Pregnant staff should be excluded from working with this medicinal product. − Personnel handling this medicinal product during reconstitution should wear protective clothing including mask, goggles and gloves. − All items for administration or cleaning, including gloves, should be placed in high-risk, waste disposal bags for high-temperature incineration.
De normale procedures voor juiste verwerking en afvoer van anti-kanker geneesmiddelen moeten in acht worden genomen, namelijk:
12/ 11/ 1996 Date of last renewal:
12/ 11/ 1996 Datum van laatste hernieuwing:
HYCAMTIN 0.25 mg hard capsules
HYCAMTIN 0,25 mg harde capsules
Each capsule contains topotecan hydrochloride equivalent to 0.25 mg of topotecan.
Elke capsule bevat 0,25 mg topotecan als topotecanhydrochloride.
Hard capsule.
Harde capsule
The capsules are opaque white to yellowish white and imprinted with ‘ HYCAMTIN’ and ‘ 0.25 mg’.
De capsules zijn ondoorzichtig wit tot geel/ wit en bedrukt met HYCAMTIN en 0,25 mg
HYCAMTIN capsules are indicated as monotherapy for the treatment of adult patients with relapsed small cell lung cancer (SCLC) for whom re-treatment with the first-line regimen is not considered appropriate (see section 5.1).
Topotecan capsules zijn als monotherapie geïndiceerd voor de behandeling van: volwassen patiënten met recidiverend kleincellige longkanker (SCLC) voor wie opnieuw behandelen met een eerstelijnstherapie niet geschikt wordt geacht (zie rubriek 5.1)
HYCAMTIN capsules should only be prescribed and therapy supervised by a physician experienced in the use of chemotherapeutic agents.
Behandeling met topotecan capsules moet alleen worden ingesteld door een arts, die ervaring heeft met chemotherapie.
Initial dose The recommended dose of HYCAMTIN capsules is 2.3 mg/ m2 body surface area/ day administered for 5 consecutive days with a 3 week interval between the start of each course.
Begindosering De aanbevolen dosering topotecan capsules is 2,3 mg/ m2 lichaamsoppervlak/ dag gedurende vijf opeenvolgende dagen, met een interval van drie weken vanaf het begin van elke kuur.
The capsule(s) must be swallowed whole, and must not be chewed crushed or divided.
De capsules moeten in hun geheel worden doorgeslikt zonder erop te kauwen, te verpulveren of in stukken te delen.
Hycamtin capsules may be taken with or without food (see section 5.2).
De Hycamtin capsules kunnen met of zonder voedsel worden ingenomen (zie rubriek 5.2).
Prior to administration of the first course of topotecan, patients must have a baseline neutrophil count of ≥ 1.5 x 109/ l, a platelet count of ≥ 100 x 109/ l and a haemoglobin level of ≥ 9 g/ dl (after transfusion if necessary)..
Alvorens de eerste kuur met topotecan te starten, moet bij patiënten een basaalwaarde zijn vastgesteld voor neutrofielentelling van ≥ 1,5 x 109/ l, een trombocytentelling van ≥ 100 x 109/ l en voor een hemoglobinegehalte van ≥ 9 g/ dl (eventueel na transfusie).
Subsequent doses Topotecan should not be re-administered unless the neutrophil count is ≥ 1 x 109/ l, the platelet count is ≥ 100 x 109/ l, and the haemoglobin level is ≥ 9 g/ dl (after transfusion if necessary).
Vervolgdoseringen Topotecan mag niet opnieuw worden toegediend, tenzij de concentratie neutrofielen > 1 x 109/ l, de concentratie trombocyten > 100 x 109/ l en het hemoglobinegehalte > 9 g/ dl (eventueel na transfusie) bedragen.
G-CSF) or to dose reduce to maintain neutrophil counts.
G-CSF) of het verlagen van de dosering om de concentratie neutrofielen in stand te houden.
If dose reduction is chosen for patients who experience severe neutropenia (neutrophil count < 0.5 x 109/ l) for 7 days or more, or severe neutropenia associated with fever or infection, or who have had treatment delayed due to neutropenia, the dose should be reduced by 0.4 mg/ m2/ day to 1.9 mg/ m2/ day (or subsequently down to 1.5 mg/ m2/ day if necessary).
28 Als wordt gekozen voor het verlagen van de dosering bij patiënten met ernstige neutropenie (concentratie neutrofielen < 0,5 x 109/ l) gedurende zeven dagen of langer, of met ernstige neutropenie die gepaard gaat met koorts of infectie, of bij patiënten bij wie de behandeling werd uitgesteld vanwege neutropenie, dient de dosering te worden verlaagd met 0,4 mg/ m2/ dag tot 1,9 mg/ m2/ dag (of indien nodig vervolgens verder omlaag tot 1,5 mg/ m2/ dag).
26 Doses should be similarly reduced if the platelet count falls below 25 x 109/ l.
De dosering moet op dezelfde manier worden verminderd, indien de trombocytenconcentratie lager wordt dan 25 x 109/ l.
In clinical trials, topotecan was discontinued if the dose needed to be reduced below 1.5 mg/ m2.
In klinische onderzoeken werd de behandeling met topotecan stopgezet, als de dosering moest worden gereduceerd tot beneden 1,5 mg/ m2/ dag.
For patients who experience Grade 3 or 4 diarrhoea, the dose should be reduced by 0.4 mg/ m2/ day for subsequent courses (see section 4.4).
Bij patiënten met graad 3 of 4 diarree dient de dosering bij volgende kuren te worden verlaagd met 0,4 mg/ m2/ dag (zie rubriek 4.4).
Patients with Grade 2 diarrhoea may need to follow the same dose modification guidelines.
Voor patiënten met graad 2 diarree kan het nodig zijn dezelfde richtlijnen voor het aanpassen van de dosering te volgen.
Dosage in renally impaired patients Patients with small cell lung carcinoma who participated in oral topotecan clinical trials had a serum creatinine less than or equal to 1.5 mg/ dl (133 µmol/ l) or a creatinine clearance of greater than or equal to 60 ml/ min.
Dosering bij patiënten met verminderde nierfunctie Patiënten met kleincellig longcarcinoom, die deelnamen aan klinische studies met oraal topotecan hadden een serum creatinine van minder dan of gelijk aan 1,5 mg/ dl (133 μ mol/ l) of een creatinine- klaring groter dan of gelijk aan 60 ml/ min.
Dosing recommendations for patients receiving oral topotecan with Clcr less than 60 ml/ min have not been established (see section 4.4).
Aanbevelingen voor dosering van oraal topotecan bij patiënten met een Clcr minder dan 60 ml/ min zijn niet vastgesteld (zie rubriek 4.4).
Dosage in hepatically impaired patients Pharmacokinetics of HYCAMTIN capsules have not been specifically studied in patients with impaired hepatic function.
Dosering bij patiënten met verminderde leverfunctie Farmacokinetiek van Hycamtin capsules is niet specifiek bestudeerd bij patiënten met een verminderde leverfunctie.
There are insufficient data available with HYCAMTIN capsules to make a dose recommendation for this patient group (see section 4.4).
Er zijn onvoldoende data met Hycamtin capsules beschikbaar, om een doseringsadvies te geven voor deze patiëntengroep (zie rubriek 4.4).
Paediatrics The experience in children is limited, therefore no recommendation for treatment of paediatric patients with HYCAMTIN can be given (see section 5.1).
Kinderen Vanwege beperkte data over effectiviteit en veiligheid, kan geen aanbeveling voor de behandeling van pediatrische patiënten worden gegeven (zie rubriek 5.1).
Elderly No overall differences in effectiveness were observed between patients over 65 years and younger adult patients.
Ouderen In het algemeen zijn geen verschillen in effectiviteit waargenomen tussen patiënten ouder dan 65 jaar en jongere volwassen patiënten.
However in the two studies administering both oral and intravenous topotecan, patients older than 65 years old receiving oral topotecan experienced an increase in drug related diarrhoea compared to those younger than 65 years of age (see section 4.4 and 4.8).
Echter, in twee onderzoeken, waarbij zowel oraal als intraveneus topotecan werd toegediend, ondervonden patiënten ouder dan 65 jaar die oraal topotecan kregen, een verhoogde medicatie-gerelateerde diarree in vergelijking met patiënten jonger dan 65 jaar (zie rubriek 4.4 en 4.8).
HYCAMTIN is contraindicated in patients who − have a history of hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients − are breast feeding (see section 4.6) − already have severe bone marrow depression prior to starting first course, as evidenced by baseline neutrophils < 1.5 x 109/ l and/ or a platelet count of < 100 x 109/ l.
Hycamtin is gecontra-indiceerd bij patiënten: − van wie bekend is dat zij overgevoelig zijn voor topotecan of een van de hulpstoffen − die zwanger zijn of borstvoeding geven (zie rubriek 4.6) − die reeds voor het begin van de eerste kuur ernstige onderdrukking van de beenmergactiviteit vertonen, zoals blijkt uit de uitgangswaarde voor neutrofielen < 1,5 x 109/ l en/ of een trombocytengehalte < 100 x 109/ l
Haematological toxicity is dose-related and full blood count including platelets should be monitored regularly (see section 4.2).
De hematologische toxiciteit is dosisafhankelijk en regelmatige controle van het volledige bloedbeeld, inclusief trombocyten, is noodzakelijk (zie rubriek 4.2).
Myelosuppression leading to sepsis and fatalities due to sepsis have been reported in patients treated with topotecan (see section 4.8).
Myelosuppressie leidend tot sepsis en overlijden door sepsis is gemeld bij patiënten die werden behandeld met topotecan (zie rubriek 4.8).
Topotecan-induced neutropenia can cause neutropenic colitis.
29 Door topotecan geïnduceerde neutropenie kan neutropene colitis veroorzaken.
Fatalities due to neutropenic colitis have been reported in clinical trials with topotecan.
Overlijden door neutropene colitis is gemeld in klinische studies met topotecan.
Topotecan has been associated with reports of interstitial lung disease, some of which have been fatal (see section 4.8).
Topotecan is in verband gebracht met gevallen van interstitiële longziekte (ILD), waarvan sommigen met dodelijke afloop (zie rubriek 4.8).
Patients should be monitored for pulmonary symptoms indicative of interstitial lung disease (e. g. cough, fever, dyspnoea and/ or hypoxia), and topotecan should be discontinued if a new diagnosis of 27 ILD is confirmed.
Patiënten dienen te worden gecontroleerd op pulmonaire symptomen die kenmerkend zijn voor ILD (zoals hoesten, koorts, dyspneu en/ of hypoxie), en gebruik van topotecan dient te worden beëindigd als een nieuwe diagnose van ILD is bevestigd.
Accurate assessment of performance status at the time therapy is given is important, to ensure that patients have not deteriorated to performance status 3.
Een accurate evaluatie van het lichamelijk prestatieniveau, op het moment dat de therapie wordt gegeven, is belangrijk om er zeker van te zijn dat patiënten niet achteruit zijn gegaan tot prestatieniveau 3 (PS = 3).
Topotecan is partly eliminated via renal excretion and renal impairment might lead to increased exposure to topotecan.
Topotecan wordt gedeeltelijk geëlimineerd via renale klaring en nierfunctiestoornissen kunnen leiden tot een verhoogde blootstelling aan topotecan.
Dosing recommendations for patients receiving oral topotecan with Clcr less than 60 ml/ min have not been established.
Er zijn geen doseringsaanbevelingen voor patiënten, die orale topotecan krijgen met een Clcr van minder dan 60 ml/ min.
There is insufficient experience of the use of oral or intravenous topotecan in patients with severely impaired renal function (creatinine clearance < 20 ml/ min).
Er is onvoldoende ervaring met het gebruik van topotecan oraal of intraveneus bij patiënten met ernstige nierfunctiestoornissen (creatinineklaring < 20 ml/ min).
Topotecan is not recommended to be used in these patients.
Het gebruik van topotecan wordt niet aanbevolen bij deze patiëntengroepen.
A small number of hepatically impaired patients (serum bilirubin between 1.5 and 10 mg/ dl) were given intravenous topotecan at 1.5 mg/ m2 for five days every three weeks.
Een klein aantal patiënten met leverfunctiestoornissen (serumbilirubine tussen de 1,5 en 10 mg/ dl) kreeg 1,5 mg/ m2 topotecan intraveneus toegediend gedurende vijf opeenvolgende dagen met een interval van drie weken, vanaf het begin van elke kuur.
A reduction in topotecan clearance was observed however there are insufficient data available to make a dose recommendation for this patient group.
Een afname van de topotecanklaring werd gezien, maar er zijn onvoldoende data beschikbaar om een dosisadvies voor deze groep te geven.
There is insufficient experience of the use of topotecan in patients with severely impaired hepatic function (serum bilirubin ≥ 10 mg/ dl).
Er is onvoldoende ervaring met het gebruik van topotecan oraal of intraveneus bij patiënten met ernstige leverfunctiestoornissen (serumbilirubine > 10 mg/ dl).
Topotecan is not recommended to be used in these patients.
Het gebruik van topotecan wordt niet aanbevolen bij deze patiëntengroep.
Diarrhoea, including severe diarrhoea requiring hospitalization, has been reported during treatment with oral topotecan.
Diarree, waaronder ernstige diarree waarvoor ziekenhuisopname nodig is, is gemeld gedurende behandeling met oraal topotecan.
Diarrhoea related to oral topotecan can occur at the same time as drug-related neutropenia and its sequelae.
Diarree gerelateerd aan oraal topotecan kan op dezelfde tijd voorkomen als medicatiegerelateerde neutropenie en de complicaties ervan.
Communication with patients prior to drug administration regarding these side effects and proactive management of early and all signs and symptoms of diarrhoea is important.
Pro-actief management van vroegtijdige en alle voortekenen en symptomen van diarree is belangrijk.
Cancer treatment-induced diarrhoea (CTID) is associated with significant morbidity and may be life-threatening.
Diarree geïnduceerd door de behandeling van kanker (CTID) is geassocieerd met significante morbiditeit en kan levensbedreigend zijn.
Should diarrhoea occur during treatment with oral topotecan, physicians are advised to aggressively manage diarrhoea.
Als diarree optreedt gedurende de behandeling met oraal topotecan, wordt aan artsen geadviseerd om de diarree agressief te behandelen.
Clinical guidelines describing the aggressive management of CTID includes specific recommendations on patient communication and awareness, recognition of early warning signs, use of anti-diarrhoeals and antibiotics, changes in fluid intake and diet, and need for hospitalization.
Klinische richtlijnen, die de agressieve behandeling van CTID beschrijven, omvatten specifieke aanbevelingen betreffende communicatie en bewustwording, herkenning van vroegtijdige waarschuwingstekens, gebruik van diarreeremmers en antibiotica, veranderingen in vocht inname en dieet en de noodzaak tot ziekenhuisopname.
Intravenous topotecan should be considered in the following clinical situations: uncontrolled emesis, swallowing disorders, uncontrolled diarrhoea, clinical conditions and medication that may alter gastrointestinal motility and drug absorption.
Intraveneuze topotecan dient te worden overwogen in de volgende klinische situaties: oncontroleerbare emese, slikproblemen, oncontroleerbare diarree, klinische condities en geneesmiddelen, die de gastrointestinale beweging en geneesmiddel absorptie kunnen beïnvloeden.
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
30 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
In an intravenous population study, the co-administration of granisetron, ondansetron, morphine or corticosteroids did not appear to have a significant effect on the pharmacokinetics of total topotecan (active and inactive form).
In een populatieonderzoek met intraveneus topotecan tegelijkertijd toegediend met granisetron, ondansetron, morfine, of corticosteroïden is geen significant effect gebleken op de farmacokinetische eigenschappen van totaal topotecan (actieve en inactieve vorm).
Topotecan is a substrate for both ABCB1 (P-glycoprotein) and ABCG2 (BCRP).
Topotecan is een substraat voor zowel ABCB1 (P- glycoproteïne) als ABCG2 (BCRP).
Inhibitors of ABCB1 and ABCG2 administered with oral topotecan have been shown to increase topotecan exposure.
Onderzoek met remmers van ABCB1 en ABCG2 toegediend met oraal topotecan heeft aangetoond, dat de topotecan belasting werd verhoogd.
Cyclosporin A (an inhibitor of ABCB1, ABCC1 [MRP-1], and CYP3A4) administered with oral topotecan increased topotecan AUC to approximately 2 - 2.5-fold of control.
Cyclosporine A (een remmer van ABCB1, ABCC1[MRP-1] en CYP3A4) toegediend met oraal topotecan verhoogde de topotecan AUC tot ongeveer een 2- tot 2,5-voud van de controle.
Patients should be carefully monitored for adverse reactions when oral topotecan is administered with a drug known to inhibit ABCB1 or ABCG2 (see section 5.2).
Patiënten moeten zorgvuldig worden gecontroleerd ten aanzien van bijwerkingen als oraal topotecan wordt toegediend samen met een geneesmiddel, waarvan bekend is dat het ABCB1 en ABCG2 remt (zie rubriek 5.2).
In combining topotecan with other chemotherapy agents, reduction of the doses of each medicinal 28 product may be required to improve tolerability.
In de combinatie van topotecan met andere chemotherapiemiddelen, kan reductie van de dosering van elk geneesmiddel nodig zijn om de tolerantie te verbeteren.
However, in combining with platinum agents, there is a distinct sequence-dependent interaction depending on whether the platinum agent is given on day 1 or 5 of the topotecan dosing.
Echter, in combinatie met platinummiddelen, is er een strikte sequentieafhankelijke interactie, afhankelijk of het platinummiddel is gegeven op dag 1 of op dag 5 van de topotecandosering.
Currently there is only limited experience in combining oral topotecan with other chemotherapy agents.
Als echter cisplatine of carboplatine wordt gegeven op dag 1 van de topotecandosering, moet er een lagere dosis van elk middel worden gegeven om de tolerantie te verbeteren in vergelijking met de dosis van elk middel dat kan worden gegeven als het platinummiddel wordt gegeven op dag vijf van de topotecandosering.
The pharmacokinetics of topotecan was generally unchanged when coadministered with ranitidine.
In het algemeen is de farmacokinetiek van topotecan ongewijzigd, wanneer tegelijkertijd wordt toegediend met ranitidine.
In clinical trials involving patients with relapsed small cell lung cancer, the dose limiting toxicity of oral topotecan monotherapy was found to be haematological.
In klinische onderzoeken met patiënten met een recidiverende kleincellige longkanker, bleek de dosisbeperkende toxiciteit van topotecan monotherapie hematologisch te zijn.
There were no signs of cumulative haematological or non-haematological toxicity.
Er waren geen tekenen van cumulatieve hematologische of niet- hematologische toxiciteit.
29 The frequencies associated with the haematological and non-haematological adverse events presented are for adverse events considered to be related/ possibly related to oral topotecan therapy.
De frequentie geassocieerd met de hematologische en niet-hematologische bijwerkingen, zoals weergegeven wordt geacht gerelateerd/ mogelijk gerelateerd te zijn met orale topotecan therapie.
Adverse reactions are listed below, by system organ class and absolute frequency.
Bijwerkingen worden hieronder weergegeven naar systeem/ orgaanklassen en absolute frequentie (alle gerapporteerde gebeurtenissen).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), including isolated reports and not known (cannot be estimated from the available data).
Frequenties worden gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/ 10), vaak (≥ 1/ 100, < 1/ 10), soms (≥ 1/ 1.000, < 1/ 100) zelden (≥ 1/ 10.000, < 1/ 1.000), zeer zelden (< 1/ 10.000) met inbegrip van meldingen van geïsoleerde gevallen en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).
Common: pancytopenia
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer vaak: met koorts gepaard gaande neutropenie, neutropenie (zie Maagdarmstelsel- aandoeningen), trombocytopenie, anemie, leukopenie Vaak: pancytopenie
Nausea, vomiting and diarrhoea (all of which may be severe), Common: abdominal pain*, constipation, stomatitis, dyspepsia *Neutropenic colitis, including fatal neutropenic colitis, has been reported to occur as a complication of topotecan-induced neutropenia (see section 4.4).
Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: misselijkheid, braken en diarree (die alle ernstig kunnen zijn), Vaak: verstopping, buikpijn*, maagklachten en mondslijmvliesontsteking *Neutropene colitis, fatale neutropene colitis meegerekend, is gemeld als een complicatie van topotecan-geïnduceerde neutropenie (zie rubriek 4.4).
Common: pruritis
Huid- en onderhuidaandoeningen Zeer vaak: alopecia Vaak: pruritus
Common: asthenia, pyrexia, malaise.
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak: vermoeidheid Vaak: asthenie, koorts, malaise
Immune system disorders Common: hypersensitivity reaction including rash Not known: anaphylactic reaction, angioedema, urticaria.
Immuunsysteemaandoeningen Vaak: overgevoeligheidsreacties, waaronder uitslag Onbekend: anafylactische shock, angio-oedeem, urticaria
Hepato-biliary disorders Uncommon: hyperbilirubinaemia.
Lever- en galaandoeningen Zelden: hyperbilirubinemie
The incidence of adverse events listed above have the potential to occur with a higher frequency in patients who have a poor performance status (see section 4.4).
32 De incidentie van de hierboven genoemde bijwerkingen treden in potentieel hogere frequentie op bij patiënten met een slecht lichamelijk prestatieniveau (zie rubriek 4.4).
Safety data are presented based on an integrated data set of 682 patients with relapsed lung cancer administered 2536 courses of oral topotecan monotherapy (275 patients with relapsed SCLC and 407 with relapsed non-SCLC).
Veiligheidsdata worden gepresenteerd op basis van een integrale data set van 682 patiënten met recidiverend longkanker, die behandeld werden met 2356 kuren oraal topotecan monotherapie (275 patiënten met recidiverend SCLC en 407 patiënten met recidiverend NSCLC).
Severe neutropenia (Grade 4 - neutrophil count < 0.5 x 109/ l) occurred in 32% of patients in 13% of courses.
Hematologisch Neutropenie: ernstig neutropenie (Graad 4-neutrofielenconcentratie < 0,5 x 109/ l) werd bij 32% van de patiënten in 13% van de kuren gezien.
Median time to onset of severe neutropenia was Day 12 with a median duration of 7 days.
De mediane tijdsperiode, waarna ernstige neutropenie begon, bedroeg 12 dagen en de mediane duur bedroeg 7 dagen.
In 34% of courses with severe neutropenia, the duration was > 7 days.
In 34% van de kuren met ernstige neutropenie was de duur langer dan 7 dagen.
In course 1 the incidence was 20%, by courses 4 the incidence was 8%.
Tijdens kuur 1 was de incidentie 20%, tijdens de kuur 4 was de incidentie 8%.
Infection, sepsis and febrile neutropenia occurred in 17%, 2%, and 4% of patients, respectively.
Infectie, sepsis en febriele neutropenie werd gezien in respectievelijk 17%, 2% en 4% van de patiënten.
Death due to sepsis occurred in 1% of patients.
Overlijden door sepsis trad op bij 1% van de patiënten.
Pancytopenia has been reported.
Pancytopenie is gemeld.
Growth factors were administered to 19% of patients in 8% of courses.
Groeifactoren werden toegediend bij 19% van de patiënten in 8% van de kuren (zie rubriek 4.4).
Severe thrombocytopenia (Grade 4 - platelets less than 10 x 109/ l) occurred in 6% of patients in 2% of courses.
Trombocytopenie: ernstig trombocytopenie (Graad 4-aantal bloedplaatjes minder dan 10 x 109/ l) trad op bij 6% van de patiënten in 2% van de kuren.
Median time to onset of severe thrombocytopenia was Day 15 with a median duration of 2.5 days.
De mediane tijdsperiode, waarna ernstige trombocytopenie begon, bedroeg 15 dagen terwijl de mediane duur hiervan 2,5 dag bedroeg.
In 18% of courses with severe thrombocytopenia the duration was > 7 days.
In 18% van de kuren met ernstige trombocytopenie was de duur langer dan 7 dagen.
Moderate thrombocytopenia (Grade 3 - platelets between 10.0 and 50.0 x 109/ l) occurred in 29% of patients in 14% of courses.
Matige trombocytopenie (Graad 3- aantal bloedplaatjes tussen 10 en 50 x 109/ l) werd in 29% van de patiënten in 14% van de kuren.
Platelet transfusions were given to 10% of patients in 4% of courses.
Trombocytentransfusie werd aan 10% van de patiënten in 4% van de kuren gegeven.
Reports of significant sequelae associated with thrombocytopenia including fatalities due to tumour bleeds have been infrequent.
Meldingen van significante complicaties geassocieerd met trombocytopenie, waaronder dodelijk verloop door bloedingen veroorzaakt door de tumor waren zeldzaam.
Moderate to severe anaemia (Grade 3 and 4 – Hb ≤ 8.0 g/ dl) occurred in 25% of patients (12% of courses).
Anemie: matige tot ernstige anemie trad op (Graad 3 en graad 4 - Hb < 8,0 g/ dl) bij 25% van de patiënten (12% van de kuren).
Median time to onset of moderate to severe anaemia was Day 12 with a median duration of 7 days.
Mediane tijdsperiode waarna ernstige anemie begon, bedroeg 12 dagen, terwijl de duur hiervan 7 dagen bedroeg.
In 46% of courses with moderate to severe anaemia, the duration was > 7 days.
In 46% van de kuren met matig tot ernstige anemie, was de duur langer dan 7 dagen.
Red blood cell transfusions were given in 30% of patients (13% of courses).
Transfusie met rode bloedcellen werd gegeven aan 30% van de patiënten (13% van de kuren).
Erythropoietin was administered to 10% of patients in 8% of courses.
Erythropoietine werd toegediend aan 10% van de patiënten in 8% van de kuren.
All cases were irrespective of associated causality.
Niet-hematologisch Niet-hematologische bijwerkingen, die het meest werden gemeld uit alle gevallen, ongeacht oorzakelijk verband, waren misselijkheid (37%), diarree (29%), vermoeidheid (26%), braken (24%), alopecia (21%) en anorexia (18%).
For severe cases (CTC grade 3/ 4) reported as related / possibly related to topotecan administration the incidence was diarrhoea 5% (see section 4.4), fatigue 4%, vomiting 3%, nausea 3% and anorexia 2%.
Voor ernstige gevallen (CTC graad 3/ 4) was de incidentie gerelateerd/ mogelijk gerelateerd aan de toediening van topotecan diarree 5% (zie rubriek 4.4), vermoeidheid 4%, braken 3%, misselijkheid 3% en anorexia 2%.
The overall incidence of drug-related diarrhoea was 22%, including 4% with Grade 3 and 0.4% with Grade 4.
De totale incidentie van medicatie gerelateerde diarree was 22%, waaronder 4% met graad 3 en 0,4% met graad 4.
Drug-related diarrhoea was more frequent in patients ≥ 65 years of age (28%) compared to those less than 65 years of age (19%).
Medicatie-gerelateerde diarree kwam vaker voor bij patiënten van 65 jaar en ouder (28%) dan bij patiënten jonger dan 65 jaar (19%).
Complete alopecia related/ possibly related to topotecan administration was observed in 9% of patients and partial alopecia related/ possibly related to topotecan administration in 11% of patients.
Volledig haaruitval gerelateerd / mogelijk gerelateerd aan toediening van topotecan werd waargenomen bij 9% van de patiënten en gedeeltelijk haaruitval gerelateerd/ mogelijk gerelateerd aan de toediening van topotecan werd waargenomen bij 11% van de patiënten.
A 5-HT3 antagonist was administered to 30% of patients in 24% of courses.
Therapeutische behandeling geassocieerd met niet-hematologische effecten betrof anti-emetische middelen, die aan 47% van de patiënten in 38% van de kuren werd voorgeschreven en diarreeremmers, die aan 30% van de patiënten in 24% van de kuren werd voorgeschreven.
Loperamide was administered to 13% of patients in 5% of courses.
Loperamide werd toegediend aan 13% van de patiënten in 5% van de kuren.
The median time to onset of grade 2 or worse diarrhoea was 9 days.
De mediane tijdsperiode, waarna diarree graad 2 of ernstiger begon, was negen dagen.
4.9 Overdose
33 4.9 Overdosering
Other antineoplastic agents:
Farmacotherapeutische categorie: anti-neoplastische- en immunomodulerende middelen: