qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Coadministration of VFEND with rifampicin, carbamazepine and phenobarbital is contraindicated since these medicinal products are likely to decrease plasma voriconazole concentrations significantly (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening van VFEND met rifampicine, carbamazepine en fenobarbital is gecontraïndiceerd, aangezien deze geneesmiddelen de plasmaconcentraties van voriconazol waarschijnlijk significant zullen doen dalen (zie rubriek 4.5).
(see section 4.5, for lower doses see section 4.4).
Gelijktijdige toediening van VFEND en hoge doses ritonavir (tweemaal daags 400 mg en hoger) is gecontraïndiceerd omdat ritonavir in deze doses de plasmaconcentraties van voriconazol significant verlaagt bij gezonde proefpersonen (zie rubriek 4.5, voor lagere doses zie rubriek 4.4).
4 Coadministration of ergot alkaloids (ergotamine, dihydroergotamine), which are CYP3A4 substrates, is contraindicated since increased plasma concentrations of these medicinal products can lead to ergotism (see section 4.5).
4 Gelijktijdige toediening van ergotamine-alkaloïden (ergotamine, dihydroergotamine), die CYP3A4- substraten zijn, is gecontraïndiceerd, aangezien verhoogde plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen ergotisme kunnen veroorzaken (zie rubriek 4.5).
Coadministration of voriconazole and sirolimus is contraindicated, since voriconazole is likely to increase plasma concentrations of sirolimus significantly (see section 4.5).
Gelijktijdige toediening van voriconazol en sirolimus is gecontraïndiceerd, aangezien voriconazol de plasmaconcentraties van sirolimus waarschijnlijk significant zal doen stijgen (zie rubriek 4.5).
The concomitant use of voriconazole with St John’ s Wort is contraindicated (see section 4.5).
Het gelijktijdig gebruik van voriconazol en sintjanskruid is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.5).
Caution should be used in prescribing VFEND to patients with hypersensitivity to other azoles (see also section 4.8).
Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven van VFEND aan patiënten met een overgevoeligheid voor andere producten uit de groep van de azolen (zie ook rubriek 4.8).
Some azoles, including voriconazole have been associated with QT interval prolongation.
Sommige azolen, met inbegrip van voriconazol, zijn geassocieerd met een verlenging van het QT- interval.
Voriconazole should be administered with caution to patients with potentially proarrhythmic conditions, such as
Er deden zich zeldzame gevallen voor van torsades de pointes bij patiënten behandeld met voriconazol, die risicofactoren vertoonden zoals een voorgeschiedenis van cardiotoxische chemotherapie, cardiomyopathie, hypokaliëmie en die gelijktijdig geneesmiddelen toegediend kregen die mogelijk aan deze voorvallen hadden bijgedragen.
 Congenital or acquired QT-prolongation  Cardiomyopathy, in particular when heart failure is present  Sinus bradycardia  Existing symptomatic arrhythmias  Concomitant medication that is known to prolong QT interval Electrolyte disturbances such as hypokalaemia, hypomagnesaemia and hypocalcaemia should be monitored and corrected, if necessary, prior to initiation and during voriconazole therapy (see section 4.2).
Voorzichtigheid is geboden bij de toediening van voriconazol aan patiënten met potentieel pro-aritmische factoren zoals: • congenitale of verworven QT-verlenging • cardiomyopathie, in het bijzonder bij aanwezigheid van hartfalen • sinus-bradycardie • bestaande symptomatische aritmieën • concomitante medicatie waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengt Elektrolytstoornissen zoals hypokaliëmie, hypomagnesiëmie en hypocalciëmie dienen vóór het instellen van en tijdens de voriconazolbehandeling te worden gecontroleerd en, indien nodig, gecorrigeerd (zie rubriek 4.2).
A study has been conducted in healthy volunteers which examined the effect on QT interval of single doses of voriconazole up to 4 times the usual daily dose.
Er is een studie uitgevoerd bij gezonde vrijwilligers die het effect op het QT-interval onderzocht van enkelvoudige doses voriconazol, tot 4 maal de gebruikelijke dagdosis.
No subject experienced an interval exceeding the potentially clinically relevant threshold of 500 msec (see section 5.1).
Niemand vertoonde een interval dat groter was dan de potentieel klinisch relevante drempel van 500 msec (zie rubriek 5.1).
In clinical trials, there have been uncommon cases of serious hepatic reactions during treatment with VFEND (including clinical hepatitis, cholestasis and fulminant hepatic failure, including fatalities).
In klinische studies traden soms ernstige hepatische reacties op tijdens de behandeling met VFEND (waaronder klinische hepatitis, cholestase en acuut leverfalen, ook met dodelijke afloop).
Instances of hepatic reactions were noted to occur primarily in patients with serious underlying medical conditions (predominantly haematological malignancy). Transient hepatic reactions, including hepatitis and jaundice, have occurred among patients with no other identifiable risk factors.
Voorbijgaande hepatische reacties, zoals hepatitis en geelzucht, traden op bij patiënten zonder andere identificeerbare risicofactoren.
Liver dysfunction has usually been reversible on discontinuation of therapy (see section 4.8).
De leverdisfunctie was meestal reversibel na het staken van de behandeling (zie rubriek 4.8).
Patients at the beginning of therapy with voriconazole and patients who develop abnormal liver function tests during VFEND therapy must be routinely monitored for the development of more severe hepatic injury.
Patiënten die een behandeling met voriconazol beginnen en patiënten die abnormale waarden vertonen bij leverfunctietesten gedurende een behandeling met VFEND moeten routinematig worden gecontroleerd op het ontwikkelen van een ernstigere leveraandoening.
Patient management should include laboratory evaluation of hepatic function (particularly liver function tests and bilirubin).
Het therapeutische beleid van de patiënt dient een laboratoriumbeoordeling van de leverfunctie (in het bijzonder leverfunctietesten en bilirubine) te omvatten.
Discontinuation of VFEND should be considered if clinical signs and symptoms are consistent with liver disease development.
Men dient te overwegen de behandeling met VFEND stop te zetten indien er klinische klachten en symptomen ontstaan die overeenkomen met het ontwikkelen van een leveraandoening.
Monitoring of hepatic function should be carried out in both children and adults.
Controle van de leverfunctie dient zowel bij kinderen als bij volwassenen te worden uitgevoerd.
Visual adverse events:
Ongewenste voorvallen met betrekking tot het zicht:
There have been reports of prolonged visual adverse events, including blurred vision, optic neuritis and papilloedema (see Section 4.8).
Er zijn meldingen geweest van langdurige ongewenste voorvallen met betrekking tot het zicht, inclusief troebel zicht, optische neuritis en papiloedeem (zie rubriek 4.8).
Renal adverse events:
Ongewenste voorvallen met betrekking tot de nieren:
Acute renal failure has been observed in severely ill patients undergoing treatment with VFEND.
Acuut nierfalen werd waargenomen bij ernstig zieke patiënten die met VFEND behandeld werden.
Patients being treated with voriconazole are likely to be treated concomitantly with nephrotoxic medications and have concurrent conditions that may result in decreased renal function (see section 4.8).
Het is waarschijnlijk dat patiënten die behandeld
5 Monitoring of renal function:
5 worden met voriconazol gelijktijdig nefrotoxische medicatie toegediend krijgen en lijden aan gelijktijdig optredende aandoeningen die een verminderde nierfunctie kunnen veroorzaken (zie rubriek 4.8).
Patients should be monitored for the development of abnormal renal function.
Patiënten dienen gecontroleerd te worden op de ontwikkeling van een abnormale nierfunctie.
This should include laboratory evaluation, particularly serum creatinine.
Deze controle dient een laboratoriumbeoordeling te omvatten, in het bijzonder van serumcreatinine.
Monitoring of pancreatic function:
Controle van de pancreasfunctie:
Patients, especially children, with risk factors for acute pancreatitis (e. g. recent chemotherapy, hematopoietic stem cell translplantation (HSCT)), should be monitored closely during Vfend treatment.
Patiënten, vooral kinderen, met risicofactoren voor acute pancreatitis (bijv. recente chemotherapie, hematopoëtische stamceltransplantatie (HSCT)) dienen nauwkeurig gecontroleerd te worden tijdens behandeling met VFEND.
Monitoring of serum amylase or lipase may be considered in this clinical situation.
Controle van serumamylase of -lipase kan worden overwogen bij dit klinisch beeld.
Dermatological reactions:
Huidreacties:
Patients have rarely developed exfoliative cutaneous reactions, such as Stevens-Johnson syndrome, during treatment with VFEND.
Tijdens een behandeling met VFEND ontwikkelden zich bij patiënten zelden exfoliatieve huidreacties zoals het syndroom van Stevens-Johnson.
If patients develop a rash they should be monitored closely and VFEND discontinued if lesions progress.
Wanneer zich bij patiënten huiduitslag voordoet, dienen zij zorgvuldig te worden gevolgd en dient de toediening van VFEND te worden stopgezet in geval de uitslag zich verder uitbreidt.
In addition VFEND has been associated with photosensitivity skin reaction especially during long term therapy.
Daarnaast is VFEND geassocieerd met een huidreactie als gevolg van overgevoeligheid voor licht, in het bijzonder bij langdurige therapie.
It is recommended that patients should be informed to avoid sunlight during the treatment.
Het is raadzaam de patiënt te informeren zonlicht te vermijden gedurende de behandeling.
Paediatric use:
Gebruik in de pediatrie:
Safety and effectiveness in paediatric subjects below the age of two years has not been established (see also sections 4.8 and 5.1).
De veiligheid en de effectiviteit bij pediatrische patiënten onder de leeftijd van twee jaar zijn niet aangetoond (zie ook rubrieken 4.8 en 5.1).
Voriconazole is indicated for paediatric patients aged two years or older.
Voriconazol is geïndiceerd voor pediatrische patiënten van twee jaar of ouder.
Hepatic function should be monitored in both children and adults.
De leverfunctie dient zowel bij kinderen als bij volwassenen te worden gecontroleerd.
Oral bioavailability may be limited in paediatric patients aged 2- < 12 years with malabsorption and very low body weight for age.
De orale biologische beschikbaarheid kan beperkt zijn bij pediatrische patiënten van 2 tot < 12 jaar met malabsorptie en een voor de leeftijd zeer laag lichaamsgewicht.
In that case, intravenous voriconazole administration is recommended.
In dat geval is de intraveneuze toediening van voriconazol aanbevolen.
Phenytoin (CYP2C9 substrate and potent CYP450 inducer):
Fenytoïne (CYP2C9-substraat en krachtige CYP450-inductor):
Careful monitoring of phenytoin levels is recommended when phenytoin is coadministered with voriconazole.
Een zorgvuldige controle van de fenytoïnespiegels wordt aanbevolen wanneer fenytoïne samen met voriconazol toegediend wordt.
Concomitant use of voriconazole and phenytoin should be avoided unless the benefit outweighs the risk (see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van voriconazol en fenytoïne dient vermeden te worden, tenzij het voordeel opweegt tegen het risico (zie rubriek 4.5).
Rifabutin (CYP450 inducer):
Rifabutine (CYP450-inductor):
Careful monitoring of full blood counts and adverse events to rifabutin (e. g. uveitis) is recommended when rifabutin is coadministered with voriconazole.
Een zorgvuldige controle van de volledige bloedceltelling en van ongewenste voorvallen met rifabutine (bv. uveïtis) wordt aanbevolen wanneer rifabutine samen met voriconazol wordt toegediend.
Concomitant use of voriconazole and rifabutin should be avoided unless the benefit outweighs the risk (see section 4.5).
Gelijktijdig gebruik van voriconazol en rifabutine dient vermeden te worden, tenzij het voordeel opweegt tegen het risico (zie rubriek 4.5).
Methadone (CYP3A4 substrate):
Methadon (CYP3A4-substraat):
Frequent monitoring for adverse events and toxicity related to methadone, including QTc prolongation, is recommended when coadministered with voriconazole since methadone levels increased following co-administration of voriconazole.
Een frequente controle op methadongerelateerde ongewenste voorvallen en toxiciteit, waaronder QTc-verlenging, wordt aanbevolen bij gelijktijdige toediening met voriconazol omdat methadonspiegels na gelijktijdige toediening met voriconazol verhoogd waren.
Dose reduction of methadone may be needed (see section 4.5).
Een dosisvermindering van methadon kan noodzakelijk zijn (zie rubriek 4.5).
Short Acting Opiates (CYP3A4 substrate):
Kortwerkende opiaten (CYP3A4-substraat):
Reduction in the dose of alfentanil and other short acting opiates similar in structure to alfentanil and metabolised by CYP3A4 (e. g. fentanyl and sufentanil) should be considered when co-administered with voriconazole (see section 4.5).
Verlaging van de dosis alfentanil en andere kortwerkende opiaten die een op alfentanil gelijkende structuur hebben en door CYP3A4 gemetaboliseerd worden (bijv. fentanyl en sufentanil), dient te worden overwogen bij gelijktijdige toediening met voriconazol (zie rubriek 4.5).
As the half-life of alfentanil is prolonged in a four-fold manner when alfentanil is coadministered with voriconazole, a longer respiratory monitoring period may be necessary.
Aangezien de halfwaardetijd van alfentanil viervoudig verlengd wordt wanneer alfentanil gelijktijdig met voriconazol wordt toegediend, kan het nodig zijn langer toezicht op de ademhaling te houden.
Ritonavir (potent CYP450 inducer; CYP3A4 inhibitor and substrate):
Ritonavir (krachtige CYP450-inductor; CYP3A4-remmer en -substraat):
Coadministration of voriconazole and low dose ritonavir (100 mg twice daily) should be avoided unless an assessment of the benefit/ risk justifies the use of voriconazole (see section 4.5, for higher doses see section 4.3).
Gelijktijdige toediening van voriconazol en een lage dosis ritonavir (tweemaal daags 100 mg) dient vermeden te worden tenzij de risico/baten analyse het gebruik van voriconazol rechtvaardigt (zie rubriek 4.5, voor hogere doses zie rubriek 4.3).
Efavirenz (CYP450 inducer; CYP3A4 inhibitor and substrate):
Efavirenz (CYP450-inductor; CYP3A4-remmer en – substraat):
When voriconazole is coadministered with efavirenz the dose of voriconazole should be increased to 400 mg every 12 hours and that of efavirenz should be decreased to 300 mg every 24 hours (see sections 4.2 and 4.5.).
Wanneer voriconazol gelijktijdig met efavirenz wordt toegediend, dient de dosis voriconazol te worden verhoogd tot 400 mg om de 12 uur en dient de dosis van efavirenz te worden verlaagd tot 300 mg om de 24 uur (zie rubrieken 4.2 en 4.5).
VFEND tablets contain lactose and should not be given to patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption.
6 VFEND tabletten bevatten lactose en mogen niet gebruikt worden bij patiënten met zeldzame, erfelijke problemen van galactose-intolerantie, Lapp-lactase-deficiëntie of glucose-galactose- malabsorptie.
Unless otherwise specified, drug interaction studies have been performed in healthy adult male subjects using multiple dosing to steady state with oral voriconazole at 200 mg twice daily.
Tenzij anders aangegeven, werden de studies naar de geneesmiddeleninteracties uitgevoerd bij gezonde volwassen mannelijke proefpersonen, die verschillende doseringsschema's gebruikten om te komen tot een steady-state met oraal toegediend voriconazol bij een dosis van tweemaal daags 200 mg.
These results are relevant to other populations and routes of administration.
Deze resultaten zijn extrapoleerbaar naar andere populaties en toedieningswegen.
6 This section addresses the effects of other medicinal products on voriconazole, the effects of voriconazole on other medicinal products and two-way interactions.
Deze rubriek beschrijft de effecten van andere geneesmiddelen op voriconazol, de effecten van voriconazol op andere geneesmiddelen en de interacties in twee richtingen.
The interactions for the first two sections are presented in the following order: contraindications, those requiring dosage adjustment and careful clinical and/ or biological monitoring and finally those that have no significant pharmacokinetic interaction but may be of clinical interest in this therapeutic field.
De interacties beschreven in de eerste twee subrubrieken worden behandeld in de volgorde: contra-indicaties, interacties die een dosisaanpassing en een zorgvuldige klinische en/of biologische controle vereisen en tenslotte interacties zonder significante farmacokinetische wisselwerking, maar die van klinisch belang kunnen zijn binnen dit therapeutisch gebied.
Effects of other medicinal products on voriconazole Voriconazole is metabolised by cytochrome P450 isoenzymes, CYP2C19, CYP2C9 and CYP3A4.
Voriconazol wordt gemetaboliseerd door cytochroom P450 iso-enzymen, namelijk CYP2C19, CYP2C9 en CYP3A4.
Inhibitors or inducers of these isoenzymes may increase or decrease voriconazole plasma concentrations respectively.
Middelen die deze iso-enzymen remmen of induceren kunnen de plasmaconcentraties van voriconazol respectievelijk doen stijgen of dalen.
Rifampicin (CYP450 inducer):
Rifampicine (CYP450-inductor):
Rifampicin (600 mg once daily) decreased the Cmax (maximum plasma concentration) and AUCτ (area under the plasma concentration time curve within a dose interval) of voriconazole by 93% and 96%, respectively.
Rifampicine (éénmaal daags 600 mg) deed de Cmax (maximale plasmaconcentratie) en de AUCτ (gebied onder de plasmaconcentratie-tijdscurve bij een bepaald doseringsinterval) van voriconazol dalen met respectievelijk 93% en 96%.
Coadministration of voriconazole and rifampicin is contraindicated (see section 4.3).
Het gelijktijdig toedienen van voriconazol en rifampicine is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Ritonavir (potent CYP450 inducer; CYP3A4 inhibitor and substrate):
Ritonavir (krachtige CYP450-inductor; CYP3A4-remmer en – substraat):
The effect of the coadministration of oral voriconazole (200 mg twice daily) and high dose (400 mg) and low dose (100 mg) oral ritonavir was investigated in two separate studies in healthy volunteers.
Het effect van een gelijktijdige toediening van oraal voriconazol (tweemaal daags 200 mg) en een hoge dosis (400 mg) of een lage dosis (100 mg) oraal ritonavir is onderzocht in twee afzonderlijke studies bij gezonde vrijwilligers.
High doses of ritonavir (400 mg twice daily) decreased the steady state Cmax and AUCτ of oral voriconazole by an average of 66% and 82%, whereas low doses of ritonavir (100 mg twice daily) decreased the Cmax and AUCτ of voriconazole by an average of 24% and 39% respectively.
Hoge doses ritonavir (tweemaal daags 400 mg) verlaagden de steady-state Cmax en AUCτ van oraal voriconazol met gemiddeld 66% en 82%, terwijl lage doses ritonavir (tweemaal daags 100 mg) de Cmax en AUCτ van oraal voriconazol respectievelijk verlaagden met gemiddeld 24% en 39%.
Administration of voriconazole did not have a significant effect on mean Cmax and AUCτ of ritonavir in the high dose study, although a minor decrease in steady state Cmax and AUCτ of ritonavir with an average of 25% and 13% respectively was observed in the low dose ritonavir interaction study.
De toediening van voriconazol had geen significant effect op de gemiddelde Cmax en AUCτ van ritonavir in de studie met hoge doses, hoewel een geringe daling van de steady-state Cmax en AUCτ van ritonavir respectievelijk met gemiddeld 25 en 13% is waargenomen in de interactiestudie met lage doses ritonavir.
One outlier subject with raised voriconazole levels was identified in each of the ritonavir interaction studies.
In beide studies werd onder de proefpersonen 1 uitzondering geïdentificeerd met verhoogde voriconazolspiegels.
Coadministration of voriconazole and high doses of ritonavir (400 mg and above twice daily) is contraindicated.
Gelijktijdige toediening van voriconazol en hoge doses ritonavir (tweemaal daags 400 mg en hoger) is gecontraïndiceerd.
Coadministration of voriconazole and low dose ritonavir (100 mg twice daily) should be avoided, unless an assessment of the benefit/ risk to the patient justifies the use of voriconazole (see section 4.3 and 4.4).
Gelijktijdige toediening van voriconazol en lage doses ritonavir (tweemaal daags 100 mg) dient vermeden te worden, tenzij de risico/baten analyse het gebruik van voriconazol bij de patiënt rechtvaardigt (zie rubriek 4.3 en 4.4).
Carbamazepine and phenobarbital (potent CYP450 inducers):
Carbamazepine en fenobarbital (krachtige CYP450-inductoren):
Although not studied, carbamazepine or phenobarbital are likely to significantly decrease plasma voriconazole concentrations.
Hoewel het niet is onderzocht, is het waarschijnlijk dat carbamazepine of fenobarbital een significante daling zullen veroorzaken in de plasmaconcentraties van voriconazol.
Coadministration of voriconazole with carbamazepine and phenobarbital is contraindicated (see section 4.3).
Het gelijktijdig toedienen van voriconazol en carbamazepine of fenobarbital is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Cimetidine (non-specific CYP450 inhibitor and increases gastric pH):
Cimetidine (aspecifieke CYP450-remmer, verhoogt de pH van de maag):
Cimetidine (400 mg twice daily) increased voriconazole Cmax and AUCτ by 18% and 23%, respectively.
Cimetidine (tweemaal daags 400 mg) deed de Cmax en AUCτ van voriconazol met respectievelijk 18% en 23% stijgen.
No dosage adjustment of voriconazole is recommended.
Aanpassen van de voriconazoldosis wordt niet aanbevolen.
Ranitidine (increases gastric pH):
Ranitidine (verhoogt de pH van de maag):
Ranitidine (150 mg twice daily) had no significant effect on voriconazole Cmax and AUCτ.
Ranitidine (tweemaal daags 150 mg) vertoonde geen significant effect op de Cmax en AUCτ van voriconazol.
Macrolide antibiotics:
7 Antibiotica van de groep van de macroliden:
Erythromycin (CYP3A4 inhibitor; 1 g twice daily) and azithromycin (500 mg once daily) had no significant effect on voriconazole Cmax and AUCτ.
Erythromycine (CYP3A4-remmer; tweemaal daags 1 g) en azithromycine (éénmaal daags 500 mg) vertoonden geen significant effect op de Cmax en AUCτ van voriconazol.
St John’ s Wort (CYP450 inducer; P-gp inducer):
Sintjanskruid (CYP450-inductor; P-gp-inductor):
In a clinical study in healthy volunteers, St John’ s Wort exhibited a short initial inhibitory effect followed by induction of voriconazole metabolism.
In een klinische studie bij gezonde vrijwilligers liet sintjanskruid een kortdurend initieel remmend effect gevolgd door inductie van het voriconazol metabolisme zien.
After 15 days of treatment with St John’ s Wort (300 mg three times daily), plasma exposure following a single 400 mg dose of voriconazole decreased by 40-60%.
Na een behandeling van 15 dagen met sintjanskruid (300 mg driemaal daags), nam de plasmablootstelling na een enkele 400 mg dosis voriconazol met 40-60% af.
Therefore, concomitant use of voriconazole with St John’ s Wort is contraindicated (see section 4.3).
Daarom is gelijktijdig gebruik van voriconazol en sintjanskruid gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Effects of voriconazole on other medicinal products Voriconazole inhibits the activity of cytochrome P450 isoenzymes, CYP2C19, CYP2C9 and CYP3A4.
Voriconazol remt de activiteit van cytochroom P450 iso-enzymen, namelijk van CYP2C19, CYP2C9 en CYP3A4.
Therefore there is potential for voriconazole to increase the plasma levels of substances metabolised by these CYP450 isoenzymes.
Daarom kan voriconazol de plasmaspiegels van substanties, die door deze CYP450 iso- enzymen worden gemetaboliseerd doen stijgen.
7 Voriconazole should be administered with caution in patients with concomitant medication that is known to prolong QT interval.
Voriconazol dient met voorzichtigheid te worden toegediend aan patiënten die gelijktijdig medicatie innemen, waarvan bekend is dat ze het QT-interval verlengt.
When there is also a potential for voriconazole to increase the plasma levels of substances metabolised by CYP3A4 isoenzymes (certain antihistamines, quinidine, cisapride, pimozide) co-administration is contraindicated (see below and section 4.3).
Wanneer voriconazol ook de plasmaconcentraties van substanties die gemetaboliseerd worden door CYP3A4 iso-enzymen (sommige antihistaminica, kinidine, cisapride, pimozide) kan verhogen, is gelijktijdige toediening gecontraïndiceerd (zie verder en rubriek 4.3).
Terfenadine, astemizole, cisapride, pimozide and quinidine (CYP3A4 substrates):
Terfenadine, astemizol, cisapride, pimozide en kinidine (CYP3A4-substraten):
Although not studied, coadministration of voriconazole with terfenadine, astemizole, cisapride, pimozide, or quinidine is contraindicated, since increased plasma concentrations of these medicinal products can lead to QTc prolongation and rare occurrences of torsades de pointes (see section 4.3).
Verhoogde plasmaconcentraties van deze geneesmiddelen kunnen namelijk leiden tot een verlenging van het QTc- interval en tot het in zeldzame gevallen optreden van torsades de pointes (zie rubriek 4.3).
Sirolimus (CYP3A4 substrate):
Sirolimus (CYP3A4-substraat):
Voriconazole increased sirolimus (2 mg single dose) Cmax and AUCτ by 556% and 1014%, respectively.
Voriconazol deed de Cmax en AUCτ van sirolimus (2 mg in een éénmalige dosis) met respectievelijk 556% en 1014% stijgen.
Coadministration of voriconazole and sirolimus is contraindicated (see section 4.3).
Het gelijktijdig toedienen van voriconazol en sirolimus is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Ergot alkaloids (CYP3A4 substrates):
Ergotamine-alkaloïden (CYP3A4-substraten):
Although not studied, voriconazole may increase the plasma concentrations of ergot alkaloids (ergotamine and dihydroergotamine) and lead to ergotism.
Hoewel dit niet bestudeerd is, kan voriconazol de plasmaconcentraties van ergotamine-alkaloïden (ergotamine en dihydroergotamine) doen stijgen en tot ergotisme kunnen leiden.
Coadministration of voriconazole with ergot alkaloids is contraindicated (see section 4.3).
Het gelijktijdig toedienen van voriconazol en ergotamine-alkaloïden is gecontraïndiceerd (zie rubriek 4.3).
Ciclosporin (CYP3A4 substrate):
Ciclosporine (CYP3A4-substraat):
In stable, renal transplant recipients, voriconazole increased ciclosporin Cmax and AUCτ by at least 13% and 70% respectively.
Voriconazol deed bij stabiele niertransplantatiepatiënten de Cmax en de AUCτ van ciclosporine met respectievelijk tenminste 13% en 70% stijgen.
Increased ciclosporin levels have been associated with nephrotoxicity.
Wanneer men voriconazol opstart bij patiënten die reeds ciclosporine toegediend krijgen, wordt dan ook aanbevolen de dosering van ciclosporine te halveren en de ciclosporinespiegel nauwgezet te controleren.Verhoogde ciclosporinespiegels zijn in verband gebracht met nefrotoxiciteit.
When voriconazole is discontinued, ciclosporin levels must be carefully monitored and the dose increased as necessary.
Wanneer de toediening van voriconazol wordt gestaakt, dienen de ciclosporinespiegels zorgvuldig te worden gecontroleerd en dient, zo nodig, de dosis te worden verhoogd.
In subjects receiving a methadone maintenance dose (32-100 mg once daily) coadministration of oral voriconazole (400 mg twice daily for 1 day, then 200 mg twice daily for four days) increased the Cmax and AUC of pharmacologically active R-methadone by 31% and 47%, respectively, whereas the Cmax and AUC of the S-enantiomer increased by approximately 65% and 103%, respectively.
Bij personen behandeld met een onderhoudsdosis van methadon (32- 100 mg éénmaal per dag) deed gelijktijdige toediening van orale doses voriconazol (400 mg tweemaal per dag gedurende 1 dag, gevolgd door 200 mg tweemaal per dag gedurende vier dagen) de Cmax en de AUCτ van farmacologisch actief R-methadon respectievelijk met 31% en 47% stijgen, terwijl de Cmax en de AUCτ van het S-enantiomeer respectievelijk met ongeveer 65% en 103% stegen.
Voriconazole plasma concentrations during coadministration of methadone were comparable to voriconazole levels (historical data) in healthy subjects without any comedication.
Tijdens gelijktijdige toediening met methadon waren de plasmaconcentraties van voriconazol vergelijkbaar met de plasmaconcentraties van voriconazol (historische gegevens) bij gezonde personen die terzelfdertijd met geen enkele andere medicatie werden behandeld.
Frequent monitoring for adverse events and toxicity related to increased plasma concentrations of methadone, including QT prolongation, is recommended during coadministration.
Frequente controle op ongewenste voorvallen en toxiciteit gerelateerd aan verhoogde plasmaconcentraties van methadon, waaronder QT- verlenging, wordt aanbevolen bij gelijktijdige toediening.
Dose reduction of methadone may be needed.
Een dosisvermindering van methadon kan noodzakelijk zijn.
Short Acting Opiates (CYP3A4 substrate):
8 Kortwerkende opiaten (CYP3A4 substraat):
Steady-state administration of oral voriconazole increased the AUCτ of a single dose of alfentanil by 6-fold.
Steady-state orale toediening van voriconazol gaf een 6- voudige verhoging van de AUCτ van een enkele dosis alfentanil.
Reduction in the dose of alfentanil and other short acting opiates similar in structure to alfentanil and metabolised by CYP3A4 (e. g. fentanyl and sufentanil), should be considered when coadministered with voriconazole (see section 4.4).
Verlaging van de dosis van alfentanil en andere kortwerkende opiaten die een op alfentanil gelijkende structuur hebben en gemetaboliseerd worden door CYP3A4 (bijv. fentanyl en sufentanil), dient te worden overwogen bij gelijktijdige toediening met voriconazol (zie rubriek 4.4).
Tacrolimus (CYP3A4 substrate):
Tacrolimus (CYP3A4-substraat):
Voriconazole increased tacrolimus (0.1 mg/ kg single dose) Cmax and AUCt (area under the plasma concentration time curve to the last quantifiable measurement) by 117% and 221%, respectively.
Voriconazol deed de Cmax en de AUC t (gebied onder de plasmaconcentratie-tijdscurve tot de laatst kwantificeerbare meting) van tacrolimus (0.1 mg/kg in een éénmalige dosis) stijgen met respectievelijk 117% en 221%.
Increased tacrolimus levels have been associated with nephrotoxicity.
Bij het opstarten van voriconazol bij patiënten die reeds tacrolimus toegediend krijgen, wordt aanbevolen de tacrolimusdosis tot een derde van de oorspronkelijke dosis te verminderen en de tacrolimusspiegel nauwgezet te controleren.Verhoogde tacrolimusspiegels zijn in verband gebracht met nefrotoxiciteit.
When voriconazole is discontinued, tacrolimus levels must be carefully monitored and the dose increased as necessary.
Wanneer de toediening van voriconazol wordt gestaakt, dienen de tacrolimusspiegels zorgvuldig te worden gecontroleerd en dient, zo nodig, de dosis te worden verhoogd.
Oral anticoagulants:
Orale anticoagulantia:
Warfarin (CYP2C9 substrate):
Warfarine (CYP2C9-substraat):
Coadministration of voriconazole (300 mg twice daily) with warfarin (30 mg single dose) increased maximum prothrombin time by 93%.
Gelijktijdige toediening van voriconazol (tweemaal daags 300 mg) en warfarine (30 mg in een éénmalige dosis) deed de maximale protrombinetijd stijgen met 93%.
Close monitoring of prothrombin time is recommended if warfarin and voriconazole are coadministered.
Het wordt dan ook aanbevolen de protrombinetijd nauwkeurig te controleren bij gelijktijdige toediening van warfarine en voriconazol.
8 Other oral anticoagulants e. g. phenprocoumon, acenocoumarol (CYP2C9, CYP3A4 substrates):
Andere orale anticoagulantia, bv. fenprocoumon, acenocoumarol (CYP2C9-, CYP3A4-substraten):
Although not studied, voriconazole may increase the plasma concentrations of coumarins and therefore may cause an increase in prothrombin time.
Hoewel het niet is onderzocht, kan voriconazol de plasmaconcentraties van coumarines doen stijgen en daardoor een toename van de protrombinetijd veroorzaken.
If patients receiving coumarin preparations are treated simultaneously with voriconazole, the prothrombin time should be monitored at close intervals and the dosage of anticoagulants adjusted accordingly.
Indien patiënten die coumarinepreparaten toegediend krijgen gelijktijdig behandeld worden met voriconazol, moet de protrombinetijd regelmatig gecontroleerd worden en moet de dosering van de anticoagulantia dienovereenkomstig aangepast worden.
Sulphonylureas (CYP2C9 substrates):
Sulfonylureumderivaten (CYP2C9-substraten):
Although not studied, voriconazole may increase the plasma levels of sulphonylureas (e. g. tolbutamide, glipizide, and glyburide) and therefore cause hypoglycaemia.
Hoewel het niet is onderzocht, kan voriconazol de plasmaspiegels van de sulfonylureumderivaten (bv. tolbutamide, glipizide en glyburide) doen stijgen en daardoor hypoglykemie veroorzaken.
Careful monitoring of blood glucose is recommended during coadministration.
Bij gelijktijdige toediening wordt dan ook aanbevolen het bloedsuikergehalte zorgvuldig te controleren.
Statins (CYP3A4 substrates):
Statinen (CYP3A4-substraten):
Although not studied clinically, voriconazole has been shown to inhibit lovastatin metabolism in vitro (human liver microsomes).
Hoewel het niet klinisch is onderzocht, is aangetoond dat voriconazol in vitro (menselijke levermicrosomen) het metabolisme van lovastatine remt.
Therefore, voriconazole is likely to increase plasma levels of statins that are metabolised by CYP3A4.
Voriconazol zal derhalve de plasmaspiegels van de statinen, die door CYP3A4 gemetaboliseerd worden, waarschijnlijk doen stijgen.
It is recommended that dose adjustment of the statin be considered during coadministration.
Bij gelijktijdige toediening wordt dan ook aanbevolen een aanpassing van de statinedosering te overwegen.
Increased statin levels have been associated with rhabdomyolysis.
Gestegen statinespiegels zijn in verband gebracht met rhabdomyolyse.
Benzodiazepines (CYP3A4 substrates):
Benzodiazepinen (CYP3A4-substraten):
Although not studied clinically, voriconazole has been shown to inhibit midazolam metabolism in vitro (human liver microsomes).
Hoewel het niet klinisch is onderzocht, is aangetoond dat voriconazol in vitro (menselijke levermicrosomen) het metabolisme van midazolam remt.
Therefore, voriconazole is likely to increase the plasma levels of benzodiazepines that are metabolised by CYP3A4 (midazolam and triazolam) and lead to a prolonged sedative effect.
Dit kan aanleiding geven tot een verlenging van het sedatief effect.
It is recommended that dose adjustment of the benzodiazepine be considered during coadministration.
Bij gelijktijdige toediening wordt dan ook aanbevolen een aanpassing van de benzodiazepinedosering te overwegen.
Vinca Alkaloids (CYP3A4 substrates):
Vinca-alkaloïden (CYP3A4-substraten):
Although not studied, voriconazole may increase the plasma levels of the vinca alkaloids (e. g. vincristine and vinblastine) and lead to neurotoxicity.
Hoewel het niet is onderzocht, kan voriconazol de plasmaspiegels van de vinca-alkaloïden (bv. vincristine en vinblastine) doen stijgen en neurotoxiciteit veroorzaken.
Prednisolone (CYP3A4 substrate):
Prednisolon (CYP3A4-substraat):
Voriconazole increased Cmax and AUCτ of prednisolone (60 mg single dose) by 11% and 34%, respectively.
Voriconazol deed de Cmax en de AUCτ van prednisolone (60 mg in een éénmalige dosis) stijgen met respectievelijk 11% en 34%.
No dosage adjustment is recommended.
Aanpassing van de dosering wordt niet aanbevolen.
Digoxin (P-glycoprotein mediated transport):
9 Digoxine (transport door middel van het P-glycoproteïne):
Voriconazole had no significant effect on Cmax and AUCτ of digoxin (0.25 mg once daily).
Voriconazol had geen significant effect op de Cmax en de AUCτ van digoxine (éénmaal daags 0,25 mg).
Mycophenolic acid (UDP-glucuronyl transferase substrate):
Mycofenolzuur (UDP-glucuronyltransferase-substraat):
Voriconazole had no effect on the Cmax and AUCt of mycophenolic acid (1 g single dose).
Voriconazol had geen effect op de Cmax en de AUCt van mycofenolzuur (1 g in een éénmalige dosis).
Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs (CYP2C9 substrates):
Niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAIDs) (CYP2C9 substraten):
Voriconazole increased Cmax and AUC of ibuprofen (400 mg single dose) by 20% and 100%, respectively.
Voriconazol verhoogde de Cmax en AUC van ibuprofen (400 mg in een éénmalige dosis) met respectievelijk 20% en 100%.
Frequent monitoring for adverse events and toxicity related to NSAIDs is recommended.
Frequent controleren op bijwerkingen en toxiciteit gerelateerd aan NSAIDs wordt aanbevolen.
Adjustment of dosage of NSAIDs may be needed.
Aanpassing van de dosering van NSAIDs kan nodig zijn.
Two-way interactions
Interacties in twee richtingen
Concomitant use of voriconazole and phenytoin should be avoided unless the benefit outweighs the risk.
Gelijktijdig gebruik van voriconazol en fenytoïne dient vermeden te worden, tenzij het voordeel opweegt tegen het risico.
Phenytoin (300 mg once daily) decreased the Cmax and AUCτ of voriconazole by 49% and 69%, respectively.
Fenytoïne (éénmaal daags 300 mg) verminderde de Cmax en de AUCτ van voriconazol met respectievelijk 49% en 69%.
Voriconazole (400 mg twice daily, see section 4.2) increased Cmax and AUCτ of phenytoin (300 mg once daily) by 67% and 81%, respectively.
Voriconazol (tweemaal daags 400 mg, zie rubriek 4.2) deed de Cmax en de AUCτ van fenytoïne (éénmaal daags 300 mg) stijgen met respectievelijk 67% en 81%.
Careful monitoring of phenytoin plasma levels is recommended when phenytoin is coadministered with voriconazole.
Wanneer fenytoïne samen met voriconazol wordt toegediend, wordt aanbevolen de plasmaspiegels van fenytoïne zorgvuldig te controleren.
Phenytoin may be coadministered with voriconazole if the maintenance dose of voriconazole is increased to 5 mg/ kg intravenously twice daily or from 200 mg to 400 mg orally, twice daily (100 mg to 200 mg orally, twice daily in patients less than 40 kg), see section 4.2.
Fenytoïne kan gelijktijdig met voriconazol worden toegediend indien de onderhoudsdosis van voriconazol wordt verhoogd tot 5 mg/kg intraveneus, tweemaal daags, of van 200 mg naar 400 mg oraal, tweemaal daags (100 mg naar 200 mg oraal, tweemaal daags, bij patiënten die minder dan 40 kg wegen), zie rubriek 4.2.
Concomitant use of voriconazole and rifabutin should be avoided unless the benefit outweighs the risk.
Gelijktijdig gebruik van voriconazol en rifabutine dient vermeden te worden, tenzij het voordeel opweegt tegen het risico.
During coadministration with
Rifabutine (éénmaal daags 300 mg) verminderde de Cmax en AUCτ van voriconazol (tweemaal daags 200 mg) met respectievelijk 69% en 78%.
9 rifabutin, the Cmax and AUCτ of voriconazole at 350 mg twice daily were 96% and 68% of the levels when administered alone at 200 mg twice daily.
Bij gelijktijdige toediening met rifabutine lagen de Cmax en AUCτ van voriconazol (tweemaal daags 350 mg) respectievelijk op 96% en 68% van de waarde bij gebruik van voriconazol alleen (tweemaal daags 200 mg).
At a voriconazole dose of 400 mg twice daily Cmax and AUCτ were 104% and 87% higher, respectively, compared with voriconazole alone at 200 mg twice daily.
Bij een voriconazol dosering van 400 mg tweemaal daags waren de Cmax en AUCτ respectievelijk 104% en 87% hoger, in vergelijking met voriconazol alleen (tweemaal daags 200 mg).
Voriconazole at 400 mg twice daily increased Cmax and AUCτ of rifabutin by 195% and 331%, respectively.
Voriconazol (tweemaal daags 400 mg) verhoogde de Cmax en de AUCτ van rifabutine met respectievelijk 195% en 331%.
If rifabutin coadministration with voriconazole is justified then the maintenance dose of voriconazole may be increased to 5 mg/ kg intravenously twice daily or from 200 mg to 350 mg orally, twice daily (100 mg to 200 mg orally, twice daily in patients less than 40 kg) (see section 4.2).
Indien gelijktijdige toediening van rifabutine en voriconazol gerechtvaardigd is, kan de onderhoudsdosis van voriconazol verhoogd worden tot 5 mg/kg intraveneus, tweemaal daags, of van 200 mg naar 350 mg oraal, tweemaal daags (100 mg naar 200 mg oraal, tweemaal daags, bij patiënten die minder dan 40 kg wegen) (zie rubriek 4.2).
Careful monitoring of full blood counts and adverse events to rifabutin (e. g. uveitis) is recommended when rifabutin is coadministered with voriconazole.
Een zorgvuldige controle van de bloedceltelling en van ongewenste voorvallen met rifabutine (bv. uveïtis) wordt aanbevolen wanneer rifabutine samen met voriconazol wordt toegediend.
Omeprazole (CYP2C19 inhibitor; CYP2C19 and CYP3A4 substrate):
Omeprazol (CYP2C19-remmer; CYP2C19- en CYP3A4-substraat):
Omeprazole (40 mg once daily) increased voriconazole Cmax and AUCτ by 15% and 41%, respectively.
Omeprazol (éénmaal daags 40 mg) veroorzaakte een stijging van de Cmax en de AUCτ van voriconazol met respectievelijk 15% en 41%.
No dosage adjustment of voriconazole is recommended.
Aanpassing van de dosering van voriconazol wordt niet aanbevolen.
Voriconazole increased omeprazole Cmax and AUCτ by 116% and 280%, respectively.
Voriconazol veroorzaakte een stijging van de Cmax en de AUCτ van omeprazol met respectievelijk 116% en 280%.
When initiating voriconazole in patients already receiving omeprazole, it is recommended that the omeprazole dose be halved.
Bij het opstarten van voriconazol bij patiënten die al omeprazol toegediend krijgen, wordt aanbevolen de omeprazoldosis te halveren.
The metabolism of other proton pump inhibitors which are CYP2C19 substrates may also be inhibited by voriconazole.
Het metabolisme van andere protonpompremmers die een CYP2C19-substraat zijn, kan ook worden geremd door voriconazol.
Coadministration of voriconazole and an oral contraceptive (1 mg norethisterone and 0.035 mg ethinylestradiol; once daily) in healthy female subjects resulted in increases in the Cmax and AUCτ of ethinylestradiol (36% and 61% respectively) and norethisterone (15% and 53% respectively).
Orale contraceptiva: gelijktijdige toediening van voriconazol en een oraal contraceptivum (1 mg norethisteron en 0,035 mg ethinylestradiol eenmaal daags) bij gezonde vrouwelijke proefpersonen resulteerde in een toename van de Cmax en AUCτ van ethinylestradiol (respectievelijk 36% en 61%) en norethisteron (respectievelijk 15% en 53%).
Voriconazole Cmax and AUCτ increased by 14% and 46% respectively.
10 De Cmax en AUCτ van voriconazol namen toe met respectievelijk 14% en 46%.
It is expected that the voriconazole levels will return to standard levels during the pill-free week.
Het is te verwachten dat de voriconazolspiegels tijdens de pilvrije week naar de standaardwaarden zullen terugkeren.
As the ratio between norethisterone and ethinylestradiol remained similar during interaction with voriconazole, their contraceptive activity would probably not be affected.
Omdat de verhouding tussen norethisteron en ethinylestradiol gedurende de interactie met voriconazol gelijk bleef, zal hun contraceptieve activiteit waarschijnlijk niet worden beïnvloed.
Although no increase in the incidence of hormonal related adverse events was observed in the clinical interaction study, higher estrogen and progestagen levels may cause notably nausea and menstrual disorders.
Hoewel er in de klinische interactiestudie geen toename in incidentie van hormoongerelateerde ongewenste voorvallen werd waargenomen, kunnen hogere oestrogeen- en progestageenspiegels in het bijzonder misselijkheid en menstruatiestoornissen veroorzaken.
Oral contraceptives containing doses other than 1 mg norethisterone and 0.035 mg ethinylestradiol have not been studied.
Orale contraceptiva die andere doseringen bevatten dan 1 mg norethisteron en 0,035 mg ethinylestradiol zijn niet bestudeerd.
Antiretroviral Agents:
Antiretrovirale middelen:
Indinavir (CYP3A4 inhibitor and substrate):
Indinavir (CYP3A4-remmer en -substraat):
Indinavir (800 mg three times daily) had no significant effect on voriconazole Cmax, Cmin and AUCτ.
Indinavir (driemaal daags 800mg) had geen significant effect op de Cmax, Cmin en de AUCτ van voriconazol.
Voriconazole did not have a significant effect on Cmax and AUCτ of indinavir (800 mg three times daily).
Voriconazol had geen significant effect op de Cmax en de AUCτ van indinavir (driemaal daags 800 mg).
Other HIV protease inhibitors (CYP3A4 inhibitors):
Andere HIV-proteaseremmers (CYP3A4 -remmers):
In vitro studies suggest that voriconazole may inhibit the metabolism of HIV protease inhibitors (e. g. saquinavir, amprenavir and nelfinavir).
Uit in vitro onderzoek blijkt dat voriconazol het metabolisme van de HIV-proteaseremmers kan inhiberen (bv. saquinavir, amprenavir en nelfinavir).
In vitro studies also show that the metabolism of voriconazole may be inhibited by HIV protease inhibitors.
In vitro studies tonen ook aan dat het metabolisme van voriconazol geïnhibeerd kan worden door HIV- proteaseremmers.
However results of the combination of voriconazole with other HIV protease inhibitors cannot be predicted in humans only from in vitro studies.
De resultaten van de combinatie van voriconazol met andere HIV-proteaseremmers bij mensen kunnen echter niet worden voorspeld aan de hand van in vitro studies alleen.
Patients should be carefully monitored for any occurrence of drug toxicity and/ or loss of efficacy during the co-administration of voriconazole and HIV protease inhibitors.
Patiënten die gelijktijdig behandeld worden met voriconazol en HIV-proteaseremmers, dienen dan ook zorgvuldig gecontroleerd te worden op ieder symptoom van medicamenteuze toxiciteit en/of verlies van effectiviteit.
Efavirenz (a non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor) (CYP450 inducer; CYP3A4 inhibitor and substrate):
Efavirenz (een niet-nucleoside reverse-transcriptaseremmer) (CYP450-inductor; CYP3A4-remmer en -substraat):
Standard doses of voriconazole and standard doses of efavirenz must not be coadministered Steady-state efavirenz (400 mg orally once daily) decreased the steady state Cmax and AUCτ of voriconazole by an average of 61% and 77%, respectively, in healthy subjects.
Steady-state efavirenz (400 mg oraal, éénmaal daags) verminderde de steady- state Cmax en AUCτ van voriconazol respectievelijk met gemiddeld 61% en 77% bij gezonde proefpersonen.
In the same study voriconazole at steady state increased the steady state Cmax and AUCτ of efavirenz by an average of 38% and 44% respectively, in healthy subjects.
In dezelfde studie verhoogde voriconazol bij steady-state de steady-state Cmax en AUCτ van efavirenz respectievelijk met gemiddeld 38% en 44% bij gezonde proefpersonen.
In a separate study in healthy subjects, voriconazole dose of 300mg BID in combination with low dose efavirenz (300 mg once daily) did not lead to sufficient voriconazole exposure.
In een afzonderlijke studie bij gezonde personen leidde een voriconazol dosis van 300 mg tweemaal daags in combinatie met een lage dosis efavirenz (300 mg eenmaal daags) niet tot voldoende blootstelling aan voriconazol.
Following coadministration of voriconazole 400 mg twice daily with efavirenz 300 mg orally once daily, in healthy subjects, the AUCτ of voriconazole was decreased by 7% and Cmax was increased
Na gelijktijdige toediening bij gezonde personen van 400 mg voriconazol tweemaal per dag met 300 mg efavirenz oraal eenmaal per dag was de AUCτ van voriconazol verlaagd met 7% en de Cmax verhoogd met 23% in vergelijking met alleen 200 mg voriconazol tweemaal per dag.
(The AUCτ of efavirenz was increased by 17% and Cmax was equivalent compared to efavirenz 600 mg once daily alone).
(De AUCτ van efavirenz was verhoogd met 17% en de Cmax was equivalent in vergelijking met toediening van alleen 600 mg efavirenz eenmaal per dag).
These differences were not considered to be clinically significant.
Deze verschillen werden niet als klinisch significant beschouwd.
When voriconazole is coadministered with efavirenz, voriconazole maintenance dose should be increased to 400 mg twice daily and the efavirenz dose should be reduced by 50%, i. e. to 300 mg once daily (see section 4.2).
Wanneer voriconazol gelijktijdig wordt toegediend met efavirenz dient de onderhoudsdosis van voriconazol te worden verhoogd tot 400 mg tweemaal per dag en dient de dosis efavirenz te worden verlaagd met 50%, dat wil zeggen tot 300 mg eenmaal per dag (zie rubriek 4.2).
When treatment with voriconazole is stopped, the initial dosage of efavirenz should be restored.
Als de behandeling met voriconazol wordt stopgezet, dient de oorspronkelijke dosering van efavirenz te worden hersteld.
Non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTI) (CYP3A4 substrates, inhibitors or CYP450 inducers):
Niet-nucleoside reverse-transcriptaseremmers (NNRTR) (CYP3A4-substraten, - remmers of CYP450 - inductoren):