qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Re-administration for psoriasis Limited experience from re-treatment with one single Remicade dose in psoriasis after an interval of 20 weeks suggests reduced efficacy and a higher incidence of mild to moderate infusion reactions when compared to the initial induction regimen (see section 5.1).
Herbehandeling voor psoriasis Beperkte ervaring in verband met herbehandeling met één enkelvoudige dosis Remicade bij psoriasis na een interval van 20 weken wijst op een verminderde werkzaamheid en een hogere incidentie van milde tot matige infusiereacties in vergelijking met de initiële inductietherapie (zie rubriek 5.1).
Crohn’ s disease (6 to 17 years) 5 mg/ kg given as an intravenous infusion over a 2-hour period followed by additional 5 mg/ kg infusion doses at 2 and 6 weeks after the first infusion, then every 8 weeks thereafter.
5 5 mg/kg toegediend als een intraveneuze infusie gedurende een periode van 2 uur, gevolgd door extra infusiedoses van 5 mg/kg 2 en 6 weken na de eerste infusie, daarna om de 8 weken.
Some patients may require a shorter dosing interval to maintain clinical benefit, while for others a longer dosing interval may be sufficient.
Het is mogelijk dat sommige patiënten een korter dosisinterval nodig hebben om klinisch voordeel te behouden, terwijl voor anderen een langer dosisinterval voldoende is.
Available data do not support further infliximab treatment in paediatric patients not responding within the first 10 weeks of treatment.
Beschikbare gegevens ondersteunen geen verdere behandeling met infliximab bij pediatrische patiënten die niet reageren binnen de eerste 10 weken van de behandeling.
5 4.3 Contraindications
4.3 Contra-indicaties
Patients with tuberculosis or other severe infections such as sepsis, abscesses, and opportunistic infections (see section 4.4).
Patiënten met tuberculose of andere ernstige infecties zoals sepsis, abcessen en opportunistische infecties (zie rubriek 4.4).
Patients with moderate or severe heart failure (NYHA class III/ IV) (see sections 4.4 and 4.8).
Patiënten met matig of ernstig hartfalen (NYHA-klasse III/IV) (zie rubriek 4.4 en 4.8).
Patients with a history of hypersensitivity to infliximab (see section 4.8), to other murine proteins, or to any of the excipients.
Patiënten met een voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor infliximab (zie rubriek 4.8), voor andere muizenproteïnen of voor één van de hulpstoffen.
Infusion reactions and hypersensitivity Infliximab has been associated with acute infusion-related reactions, including anaphylactic shock, and delayed hypersensitivity reactions (see section 4.8).
Infusiereacties en overgevoeligheid Infliximab werd geassocieerd met acute aan infusie gerelateerde reacties, waaronder anafylactische shock en vertraagde overgevoeligheidsreacties (zie rubriek 4.8).
Acute infusion reactions including anaphylactic reactions may develop during (within seconds) or within a few hours following infusion.
Acute infusiereacties, waaronder anafylactische reacties, kunnen optreden tijdens (binnen enkele seconden) of binnen enkele uren na de infusie.
If acute infusion reactions occur, the infusion must be interrupted immediately.
Indien acute infusiereacties optreden, moet de infusie onmiddellijk stopgezet worden.
Patients may be pre-treated with e. g., an antihistamine, hydrocortisone and/ or paracetamol to prevent mild and transient effects.
Het is ook mogelijk patiënten vooraf te behandelen met bv. een antihistaminicum, hydrocortison en/of paracetamol om milde en voorbijgaande effecten te vermijden.
Antibodies to infliximab may develop and have been associated with an increased frequency of infusion reactions.
Antistoffen tegen infliximab kunnen zich ontwikkelen en zijn geassocieerd met een verhoogde frequentie van infusiereacties.
A low proportion of the infusion reactions was serious allergic reactions.
Een klein deel van de infusiereacties waren ernstige allergische reacties.
An association between development of antibodies to infliximab and reduced duration of response has also been observed.
Een verband tussen de ontwikkeling van antistoffen tegen infliximab en een verminderde duur van de respons werd eveneens waargenomen.
Concomitant administration of immunomodulators has been associated with lower incidence of antibodies to infliximab and a reduction in the frequency of infusion reactions.
Gelijktijdige toediening van immunomodulatoren werd geassocieerd met een lagere incidentie van antistoffen tegen infliximab en een vermindering in de frequentie van infusiereacties.
The effect of concomitant immunomodulator therapy was more profound in episodically treated patients than in patients given maintenance therapy.
Het effect van gelijktijdige behandeling met immunomodulatoren was groter bij episodisch behandelde patiënten dan bij patiënten die een onderhoudsbehandeling kregen.
Patients who discontinue immunosuppressants prior to or during Remicade treatment are at greater risk of developing these antibodies.
Patiënten die geen immunosuppressiva meer toegediend krijgen vóór of tijdens de behandeling met Remicade lopen een groter risico om die antistoffen te ontwikkelen.
Antibodies to infliximab cannot always be detected in serum samples.
Antistoffen tegen infliximab kunnen niet altijd opgespoord worden in serummonsters.
If serious reactions occur, symptomatic treatment must be given and further Remicade infusions must not be administered (see section 4.8:
Indien ernstige reacties optreden, moet een symptomatische behandeling worden toegediend en mogen er geen infusies met Remicade meer worden toegediend (zie rubriek 4.8:
"Immunogenicity").
"Immunogeniteit").
In clinical studies, delayed hypersensitivity reactions have been reported.
Tijdens klinische onderzoeken werden vertraagde overgevoeligheidsreacties gemeld.
Available data suggest an increased risk for delayed hypersensitivity with increasing Remicade-free interval.
Beschikbare gegevens wijzen op een verhoogd risico op vertraagde overgevoeligheid bij een langer Remicade-vrij interval.
Advise patients to seek immediate medical advice if they experience any delayed adverse event (see section 4.8: “ Delayed hypersensitivity”).
Raad patiënten aan onmiddellijk medisch advies in te winnen indien zij een vertraagde bijwerking ervaren (zie rubriek 4.8: “ Vertraagde overgevoeligheid”).
If patients are re-treated after a prolonged period, they must be closely monitored for signs and symptoms of delayed hypersensitivity.
Indien patiënten opnieuw behandeld worden na een langere periode, moeten ze zorgvuldig worden gevolgd op tekenen en symptomen van vertraagde overgevoeligheid.
Infections Patients must be monitored closely for infections including tuberculosis before, during and after treatment with Remicade.
Infecties Patiënten dienen vóór, tijdens en na de behandeling met Remicade nauwlettend gecontroleerd te worden op infecties zoals tuberculose.
Because the elimination of infliximab may take up to six months, monitoring should be continued throughout this period.
Aangezien de eliminatie van infliximab tot zes maanden in beslag kan nemen, dient de controle op infecties gedurende deze periode voortgezet te worden.
Further treatment with Remicade must not be given if a patient develops a serious infection or sepsis.
Wanneer een patiënt een ernstige infectie of sepsis ontwikkelt, mag de behandeling met Remicade niet voortgezet worden.
Caution should be exercised when considering the use of Remicade in patients with chronic infection or a history of recurrent infections, including concomitant immunosuppressive therapy.
6 Men moet voorzichtig zijn wanneer het gebruik van Remicade overwogen wordt bij patiënten met chronische infectie of een voorgeschiedenis van recidiverende infecties, met inbegrip van gelijktijdige immunosuppressieve therapie.
Patients should be advised of and avoid exposure to potential risk factors for infection as appropriate.
Patiënten moeten op gepaste wijze geadviseerd worden over en blootstelling vermijden aan potentiële risicofactoren voor infectie.
Tumour necrosis factor alpha (TNFα) mediates inflammation and modulates cellular immune responses.
Tumornecrose-factor-alfa (TNFα) komt tussenbeide bij ontstekingen en reguleert cellulaire immuunreacties.
Experimental data show that TNFα is essential for the clearing of intracellular infections.
Gegevens uit experimenten tonen aan dat TNFα van wezenlijk belang is voor de klaring van intracellulaire infecties.
Clinical experience shows that host defence against infection is compromised in some patients treated with infliximab.
Uit klinische gegevens blijkt dat de afweer tegen infecties bij de gastheer gecompromitteerd is bij sommige patiënten die met infliximab behandeld werden.
It should be noted that suppression of TNFα may mask symptoms of infection such as fever.
Er dient op gewezen te worden dat onderdrukking van TNFα symptomen van infectie zoals koorts kan maskeren.
Early recognition of atypical clinical presentations of serious infections is critical in order to minimize delays in diagnosis and treatment.
Vroege herkenning van atypische klinische verschijnselen van ernstige infecties is cruciaal om vertragingen in diagnose en behandeling te minimaliseren.
6 Patients taking TNF-blockers are more susceptible to serious infections.
Patiënten die TNF-remmers gebruiken, zijn gevoeliger voor ernstige infecties.
Tuberculosis, bacterial infections, including sepsis and pneumonia, invasive fungal infections, and other opportunistic infections have been observed in patients treated with infliximab.
Tuberculose, bacteriële infecties, zoals sepsis en pneumonie, invasieve schimmelinfecties en andere opportunistische infecties werden waargenomen bij patiënten die met infliximab behandeld werden.
Some of these infections have been fatal.
Sommige van deze infecties waren fataal.
Patients who develop a new infection while undergoing treatment with Remicade, should be monitored closely and undergo a complete diagnostic evaluation.
Patiënten die een nieuwe infectie ontwikkelen terwijl ze een behandeling met Remicade ondergaan, dienen nauwgezet te worden gevolgd en een volledige diagnostische evaluatie te ondergaan.
Administration of Remicade should be discontinued if a patient develops a new serious infection or sepsis, and appropriate antimicrobial or antifungal therapy should be initiated until the infection is controlled.
Toediening van Remicade dient gestopt te worden als een patiënt een nieuwe ernstige infectie of sepsis ontwikkelt en geschikte antimicrobiële of antischimmelbehandeling moet gestart worden tot de infectie onder controle is.
For patients who have resided in or traveled to regions where invasive fungal infections such as histoplasmosis, coccidioidomycosis, or blastomycosis are endemic, the benefits and risks of Remicade treatment should be carefully considered before initiation of Remicade therapy.
Voor patiënten die gewoond of gereisd hebben in gebieden waar invasieve schimmelinfecties, zoals histoplasmose, coccidioidomycose of blastomycose endemisch zijn, moeten de voordelen en risico’ s van een behandeling met Remicade zorgvuldig worden afgewogen voorafgaand aan het starten van de Remicade behandeling.
There have been reports of active tuberculosis in patients receiving Remicade.
Er zijn gevallen van actieve tuberculose gemeld bij patiënten die Remicade kregen.
It should be noted that in the majority of these reports tuberculosis was extrapulmonary, presenting as either local or disseminated disease.
Er dient te worden opgemerkt dat de tuberculose in het merendeel van deze gevallen extrapulmonaal was en voorkwam als lokale of gedissemineerde ziekte.
Opportunistic infections reported in patients on Remicade have included, but are not limited to pneumocystosis, histoplasmosis, cytomegalovirus infection, atypical mycobacterial infections, listeriosis and aspergillosis.
Opportunistische infecties gemeld bij patiënten die met Remicade behandeld werden omvatten, maar zijn niet beperkt tot pneumocystose, histoplasmose, cytomegalovirusinfectie, atypische mycobacteriële infecties, listeriosis en aspergillose.
In clinical studies, infections have been reported more frequently in paediatric patient populations than in adult patient populations (see section 4.8).
Tijdens klinisch onderzoek werden vaker infecties gemeld bij pediatrische patiëntenpopulaties dan bij volwassen patiëntenpopulaties (zie rubriek 4.8).
Before starting treatment with Remicade, all patients must be evaluated for both active and inactive (‘ latent’) tuberculosis.
Voordat de behandeling met Remicade gestart wordt, dienen alle patiënten te worden gecontroleerd op zowel actieve als inactieve ("latente") tuberculose.
This evaluation should include a detailed medical history with personal history of tuberculosis or possible previous contact with tuberculosis and previous and/ or current immunosuppressive therapy.
Hiervoor dient een gedetailleerd medisch dossier met de persoonlijke voorgeschiedenis van tuberculose of mogelijk vroeger contact met tuberculose en vroegere en/of huidige immunosuppressieve therapie opgesteld te worden.
Appropriate screening tests, i. e. tuberculin skin test and chest X-ray, should be performed in all patients (local recommendations may apply).
Adequate screeningtests, d.w.z. tuberculinehuidtest en röntgenfoto's van de thorax, zouden bij alle patiënten moeten worden uitgevoerd (lokale aanbevelingen kunnen van toepassing zijn).
It is recommended that the conduct of these tests should be recorded in the patient’ s alert card.
Het wordt aanbevolen op de patiëntenkaart te vermelden wanneer deze onderzoeken uitgevoerd zijn.
Prescribers are reminded of the risk of false negative tuberculin skin test results, especially in patients who are severely ill or immunocompromised.
Artsen worden herinnerd aan het risico op vals-negatieve tuberculinehuidtesten, in het bijzonder bij patiënten die ernstig ziek zijn of bij wie het immuunsysteem onderdrukt is.
If active tuberculosis is diagnosed, Remicade therapy must not be initiated (see section 4.3).
Als actieve tuberculose wordt vastgesteld, mag de therapie met Remicade niet worden ingesteld (zie rubriek 4.3).
If latent tuberculosis is suspected, a physician with expertise in the treatment of tuberculosis should be consulted.
Als latente tuberculose wordt vermoed, moet een arts met deskundigheid op het gebied van de behandeling van tuberculose worden geraadpleegd.
In all situations described below, the benefit/ risk balance of Remicade therapy should be very carefully considered.
In alle situaties die hieronder beschreven worden, moeten de voordelen en risico's van de behandeling met Remicade zorgvuldig worden afgewogen.
If inactive (‘ latent’) tuberculosis is diagnosed, treatment for latent tuberculosis must be started with anti-tuberculosis therapy before the initiation of Remicade, and in accordance with local recommendations.
7 Als inactieve ("latente") tuberculose wordt vastgesteld, moet een behandeling voor latente tuberculose worden ingesteld samen met een behandeling tegen tuberculose voordat met Remicade begonnen wordt en in overeenstemming met de lokale aanbevelingen.
In patients who have several or significant risk factors for tuberculosis and have a negative test for latent tuberculosis, anti-tuberculosis therapy should be considered before the initiation of Remicade.
Bij patiënten met verscheidene of significante risicofactoren voor het ontwikkelen van tuberculose en een negatieve test voor latente tuberculose moet antituberculosetherapie worden overwogen alvorens therapie met Remicade te starten.
Use of anti-tuberculosis therapy should also be considered before the initiation of Remicade in patients with a past history of latent or active tuberculosis in whom an adequate course of treatment cannot be confirmed.
Het toepassen van antituberculosetherapie moet ook worden overwogen alvorens te starten met Remicade bij patiënten met een voorgeschiedenis van latente of actieve tuberculose bij wie een adequate therapiekuur niet kan worden bevestigd.
All patients should be informed to seek medical advice if signs/ symptoms suggestive of tuberculosis (e. g. persistent cough, wasting/ weight loss, low-grade fever) appear during or after Remicade treatment.
Alle patiënten dienen ook geïnformeerd te worden dat ze medisch advies moeten inwinnen als tekenen en/of symptomen die mogelijk op tuberculose wijzen (bv. aanhoudende hoest, vermageren/gewichtsverlies, lage koorts) tijdens of na de behandeling met Remicade optreden.
Patients with fistulising Crohn’ s disease with acute suppurative fistulas must not initiate Remicade therapy until a source for possible infection, specifically abscess, has been excluded (see section 4.3).
Bij patiënten met de ziekte van Crohn met fistelvorming met acute, suppuratieve fistels mag de therapie met Remicade niet ingesteld worden vooraleer een bron van mogelijke infectie, voornamelijk abcessen, is uitgesloten (zie rubriek 4.3).
7 Reactivation of hepatitis B has occurred in patients receiving a TNF-antagonist including Remicade, who are chronic carriers of this virus.
Hepatitis B-reactivering Reactivering van hepatitis B kwam voor bij patiënten die een TNF-antagonist, inclusief Remicade, kregen en chronische dragers zijn van dit virus.
Some cases have had fatal outcome.
Sommige gevallen hadden een fatale afloop.
Patients at risk for HBV infection should be evaluated for prior evidence of HBV infection before initiating Remicade therapy.
Patiënten met een risico op HBV-infectie moeten worden geëvalueerd op voorafgaande tekenen van HBV- infectie vóór het starten van de behandeling met Remicade.
Carriers of HBV who require treatment with Remicade should be closely monitored for signs and symptoms of active HBV infection throughout therapy and for several months following termination of therapy.
HBV-dragers voor wie behandeling met Remicade vereist is, moeten nauwgezet worden gevolgd op tekenen en symptomen van actieve HBV- infectie tijdens de behandeling en gedurende enkele maanden naar het stopzetten van de behandeling.
Adequate data of treating patients who are carriers of HBV with anti-viral therapy in conjunction with TNF-antagonist therapy to prevent HBV reactivation are not available.
Geschikte gegevens om patiënten die HBV-dragers zijn te behandelen met antivirale therapie in combinatie met behandeling met een TNF-antagonist om HBV-reactivering te voorkomen, zijn niet beschikbaar.
In patients who develop HBV reactivation, Remicade should be stopped and effective anti-viral therapy with appropriate supportive treatment should be initiated.
Bij patiënten die HBV-reactivering ontwikkelen, moet Remicade worden stopgezet en moet een effectieve antivirale behandeling met geschikte ondersteunende behandeling worden gestart.
Hepatobiliary events Very rare cases of jaundice and non-infectious hepatitis, some with features of autoimmune hepatitis, have been observed in the post-marketing experience of Remicade.
Lever- en galaandoeningen Zeer zeldzame gevallen van geelzucht en niet-infectieuze hepatitis, sommige met tekenen van auto- immune hepatitis, werden waargenomen tijdens post-marketing ervaring met Remicade.
Isolated cases of liver failure resulting in liver transplantation or death have occurred.
Geïsoleerde gevallen van leverfalen met levertransplantatie of dood tot gevolg kwamen voor.
Patients with symptoms or signs of liver dysfunction should be evaluated for evidence of liver injury.
Patiënten met symptomen of tekenen van leverdisfunctie moeten geëvalueerd worden op tekenen van leverschade.
If jaundice and/ or ALT elevations ≥ 5 times the upper limit of normal develop(s), Remicade should be discontinued, and a thorough investigation of the abnormality should be undertaken.
Als geelzucht en/of ALT-verhogingen ≥ 5 maal de bovenste limiet van de normale waarde zich ontwikkelt (ontwikkelen), moet Remicade worden stopgezet, en een uitgebreid onderzoek naar de afwijking dient te worden ingesteld.
Concurrent administration of TNF-alpha inhibitor and anakinra Serious infections were seen in clinical studies with concurrent use of anakinra and another TNFα - blocking agent, etanercept, with no added clinical benefit compared to etanercept alone.
Gelijktijdige toediening van een TNFα -remmer en anakinra Ernstige infecties werden waargenomen tijdens klinische onderzoeken met gelijktijdig gebruik van anakinra en een andere TNFα -remmer, etanercept, dat geen bijkomend klinisch voordeel biedt dan wanneer etanercept alleen gebruikt wordt.
Because of the nature of the adverse events seen with combination of etanercept and anakinra therapy, similar toxicities may also result from the combination of anakinra and other TNFα -blocking agents.
Omwille van de aard van de bijwerkingen die gezien werden tijdens een behandeling van etanercept in combinatie met anakinra, kunnen gelijkaardige toxiciteiten eveneens resulteren uit de combinatie van anakinra en andere TNFα -remmers.
Therefore, the combination of Remicade and anakinra is not recommended.
Daarom wordt Remicade in combinatie met anakinra niet aanbevolen.
Vaccinations No data are available on the response to vaccination with live vaccines or on the secondary transmission of infection by live vaccines in patients receiving anti-TNF therapy.
Vaccinaties Er zijn geen gegevens beschikbaar over de respons op een vaccinatie met levende vaccins noch over de secundaire transmissie van infecties door levende vaccins bij patiënten die anti-TNF-therapie krijgen.
It is recommended that live vaccines not be given concurrently.
Het is aangeraden levende vaccins niet gelijktijdig toe te dienen.
It is recommended that paediatric Crohn’ s disease patients, if possible, be brought up to date with all vaccinations in agreement with current vaccination guidelines prior to initiating Remicade therapy.
Het wordt aanbevolen om bij pediatrische patiënten met de ziekte van Crohn, indien mogelijk, alle vaccinaties bij te werken volgens de huidige richtlijnen voor vaccinatie alvorens de behandeling met Remicade te starten.
Autoimmune processes The relative deficiency of TNFα caused by anti-TNF therapy may result in the initiation of an autoimmune process.
8 Auto-immuunprocessen De relatieve TNFα -deficiëntie ten gevolge van anti-TNF-therapie kan leiden tot het begin van een auto-immuunproces.
If a patient develops symptoms suggestive of a lupus-like syndrome following treatment with Remicade and is positive for antibodies against double-stranded DNA, further treatment with Remicade must not be given (see section 4.8: “ Anti-nuclear antibodies (ANA)/ Double- stranded DNA (dsDNA) antibodies”).
Als een patiënt na behandeling met Remicade symptomen ontwikkelt die wijzen op een lupusachtig syndroom en als deze patiënt positief bevonden wordt voor antistoffen tegen dubbelstrengig DNA, mag de behandeling met Remicade niet langer gegeven worden (zie rubriek 4.8: “ Anti-nucleaire antistoffen (ANA) / dubbelstrengig DNA (dsDNA) antistoffen”).
Neurological events Infliximab and other agents that inhibit TNFα have been associated in rare cases with optic neuritis, seizure and new onset or exacerbation of clinical symptoms and/ or radiographic evidence of central nervous system demyelinating disorders, including multiple sclerosis, and peripheral demyelinating disorders, including Guillain-Barré syndrome.
Neurologische effecten Infliximab en andere TNFα -remmers werden in zeldzame gevallen geassocieerd met neuritis optica, convulsies en het nieuw optreden of verergeren van klinische symptomen en/of radiografisch aangetoonde demyeliniserende aandoeningen van het centrale zenuwstelsel, met inbegrip van multiple sclerose, en demyeliniserende aandoeningen van het perifere zenuwstelsel, met inbegrip van het syndroom van Guillain-Barré.
In patients with pre-existing or recent onset of demyelinating disorders, the benefits and risks of Remicade treatment should be carefully considered before initiation of Remicade therapy.
Het wordt aangeraden de voordelen en risico’ s van de behandeling met Remicade zorgvuldig tegen elkaar af te wegen vooraleer de therapie te starten bij patiënten met voorafbestaande of recente demyeliniserende aandoeningen.
Malignancies and lymphoproliferative disorders In the controlled portions of clinical studies of TNF-blocking agents, more cases of malignancies including lymphoma have been observed among patients receiving a TNF blocker compared with control patients.
Maligniteiten en lymfoproliferatieve aandoeningen In de gecontroleerde delen van klinische onderzoeken met TNF-remmers, werden meer gevallen van maligniteiten waaronder lymfoom waargenomen bij patiënten die een TNF-remmer kregen in vergelijking met controlepatiënten.
During clinical studies of Remicade across all approved indications the incidence of lymphoma in Remicade-treated patients was higher than expected in the general population, but the occurrence of lymphoma was rare.
Tijdens klinische onderzoeken met Remicade voor alle goedgekeurde indicaties was de incidentie van lymfoom bij met Remicade behandelde patiënten groter dan verwacht bij de algemene populatie, maar lymfoom kwam zelden voor.
Furthermore, there is an increased background lymphoma risk in rheumatoid arthritis patients with longstanding, highly active, inflammatory disease, which complicates the risk estimation.
Bovendien is er een verhoogd achtergrondrisico op lymfoom bij patiënten met reumatoïde artritis met een reeds lang bestaande, uiterst actieve, inflammatoire aandoening, wat de risicoberekening gecompliceerder maakt.
8 In an exploratory clinical study evaluating the use of Remicade in patients with moderate to severe chronic obstructive pulmonary disease (COPD), more malignancies were reported in Remicade-treated patients compared with control patients.
Tijdens een verkennend klinisch onderzoek waarbij het gebruik van Remicade bij patiënten met matige tot ernstige chronische obstructieve longziekte (COPD) werd bestudeerd, werden meer maligniteiten gemeld bij met Remicade behandelde patiënten dan bij controlepatiënten.
Caution should be exercised in considering treatment of patients with increased risk for malignancy due to heavy smoking.
Men moet voorzichtig zijn wanneer een behandeling overwogen wordt bij patiënten met een verhoogd risico op maligniteit als gevolg van zwaar roken.
With the current knowledge, a risk for the development of lymphomas or other malignancies in patients treated with a TNF-blocking agent cannot be excluded (see Section 4.8).
Met de huidige kennis kan een risico op de ontwikkeling van lymfomen of andere maligniteiten bij patiënten die met een TNF-remmer behandeld werden, niet worden uitgesloten (zie rubriek 4.8).
Caution should be exercised when considering TNF-blocking therapy for patients with a history of malignancy or when considering continuing treatment in patients who develop a malignancy.
Men moet voorzichtig zijn wanneer een behandeling met TNF-remmers overwogen wordt bij patiënten met een voorgeschiedenis van maligniteit of wanneer overwogen wordt de behandeling voort te zetten bij patiënten die een maligniteit ontwikkelen.
Caution should also be exercised in patients with psoriasis and a medical history of extensive immunosuppressant therapy or prolonged PUVA treatment.
Men moet ook voorzichtig zijn bij patiënten met psoriasis en een medische voorgeschiedenis van extensieve immunosuppressieve therapie of aanhoudende PUVA-behandeling.
Rare postmarketing cases of hepatosplenic T-cell lymphoma have been reported in patients treated with TNF-blocking agents including Remicade.
Na het in de handel brengen zijn zelden gevallen van hepatosplenisch T-cellymfoom gemeld bij patiënten die behandeld werden met TNF-remmers, inclusief Remicade.
This rare type of T-cell lymphoma has a very aggressive disease course and is usually fatal.
Dit zeldzame type T- cellymfoom heeft een zeer agressief ziekteverloop en is meestal fataal.
All Remicade cases have occurred in patients with Crohn’ s disease or ulcerative colitis and the majority were reported in adolescent or young adult males.
Alle Remicade gevallen kwamen voor bij patiënten met de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa en het merendeel werd gemeld bij adolescenten en jong volwassen mannen.
All of these patients had received treatment with azathioprine or 6-mercaptopurine concomitantly with or immediately prior to Remicade.
Al deze patiënten werden gelijktijdig of vlak voor Remicade behandeld met azathioprine of 6-mercaptopurine.
The potential risk with the combination of AZA or 6-MP and Remicade should be carefully considered.
Het potentiële risico van de combinatie van AZA of 6-MP met Remicade dient zorgvuldig te worden afgewogen.
A risk for the development for hepatosplenic T-cell lymphoma in patients treated with Remicade cannot be excluded (see sections 4.2 and 4.8).
Een risico op het ontwikkelen van hepatosplenisch T-cellymfoom bij patiënten die behandeld worden met Remicade kan niet worden uitgesloten (zie rubrieken 4.2 en 4.8).
All patients with ulcerative colitis who are at increased risk for dysplasia or colon carcinoma (for example, patients with long-standing ulcerative colitis or primary sclerosing cholangitis), or who had a prior history of dysplasia or colon carcinoma should be screened for dysplasia at regular intervals before therapy and throughout their disease course.
Alle patiënten met colitis ulcerosa die een verhoogd risico op dysplasie of coloncarcinoom ontwikkelen (bijvoorbeeld patiënten met een reeds lang bestaande colitis ulcerosa of primaire scleroserende cholangitis), of die een voorgeschiedenis van dysplasie of coloncarcinoom hadden, moeten met regelmatige intervallen vóór de behandeling en tijdens hun ziekteverloop gescreend worden op dysplasie.
This evaluation should include colonoscopy and biopsies per local recommendations.
Deze evaluatie moet colonoscopie en biopsieën in overeenstemming met de lokale aanbevelingen omvatten.
With current data it is not known if infliximab treatment influences the risk for developing dysplasia or colon cancer (see section 4.8).
Met de huidige gegevens is het niet bekend of de behandeling met infliximab het risico op het ontwikkelen van dysplasie of colonkanker beïnvloedt (zie rubriek 4.8).
Since the possibility of increased risk of cancer development in patients with newly diagnosed dysplasia treated with Remicade is not established, the risk and benefits to the individual patients must be carefully reviewed and consideration should be given to discontinuation of therapy.
9 Aangezien de mogelijkheid van verhoogd risico op kankerontwikkeling bij patiënten met nieuw gediagnosticeerde dysplasie die met Remicade worden behandeld, niet werd vastgesteld, moeten de risico’ s en voordelen voor elke patiënt afzonderlijk zorgvuldig worden herbekeken en moet overwogen worden de therapie stop te zetten.
Heart failure Remicade should be used with caution in patients with mild heart failure (NYHA class I/ II).
Hartfalen Men moet voorzichtig zijn wanneer Remicade toegediend wordt aan patiënten met mild hartfalen (NYHA-klasse I/II).
Patients should be closely monitored and Remicade must not be continued in patients who develop new or worsening symptoms of heart failure (see sections 4.3 and 4.8).
Patiënten dienen nauwlettend gevolgd te worden en Remicade mag niet langer gegeven worden aan patiënten die nieuwe symptomen van hartfalen ontwikkelen of bij wie de symptomen verergeren (zie rubriek 4.3 en 4.8).
Paediatrics Due to insufficient data on safety and efficacy, Remicade is not recommended for use in children ≤ 17 years, except in Crohn’ s disease.
Pediatrische patiënten Bij gebrek aan voldoende gegevens over veiligheid en werkzaamheid wordt Remicade niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen ≤ 17 jaar, behalve bij de ziekte van Crohn.
Remicade has not been studied in patients with Crohn’ s disease below the age of 6 years.
Remicade is niet onderzocht bij patiënten met de ziekte van Crohn jonger dan 6 jaar.
Others The pharmacokinetics of infliximab in elderly patients has not been studied.
Andere De farmacokinetiek van infliximab bij bejaarde patiënten werd niet onderzocht.
Studies have not been performed in patients with liver or renal disease (see section 5.2).
Er werd geen onderzoek uitgevoerd bij patiënten met lever- of nieraandoeningen (zie rubriek 5.2).
There are insufficient preclinical data to draw conclusions on the effects of infliximab on fertility and general reproductive function (see section 5.3).
Er zijn onvoldoende preklinische gegevens beschikbaar om conclusies te trekken over de effecten van infliximab op de fertiliteit en de algemene voortplantingsfunctie (zie rubriek 5.3).
There is limited safety experience of surgical procedures in Remicade treated patients.
Er is beperkte ervaring in verband met de veiligheid van chirurgische ingrepen bij patiënten die met Remicade behandeld werden.
The long half- life of infliximab should be taken into consideration if a surgical procedure is planned.
De lange halfwaardetijd van infliximab dient in overweging genomen te worden wanneer een chirurgische ingreep wordt vastgelegd.
A patient who requires surgery while on Remicade should be closely monitored for infections, and appropriate actions should be taken.
Een patiënt die geopereerd moet worden terwijl hij met Remicade behandeld wordt, dient nauwgezet gecontroleerd te worden op infecties en adequate maatregelen moeten getroffen worden.
There is limited safety experience of Remicade treatment in patients who have undergone arthroplasty.
Er is beperkte ervaring in verband met de veiligheid van de behandeling met Remicade bij patiënten die artroplastiek ondergaan hebben.
9 Failure to respond to treatment for Crohn’ s disease may indicate the presence of a fixed fibrotic stricture that may require surgical treatment.
Gebrek aan respons op de behandeling voor de ziekte van Crohn kan wijzen op de aanwezigheid van een vaste fibrotische strictuur die een chirurgische behandeling kan vereisen.
Available data suggest that infliximab does not worsen or cause strictures.
Beschikbare data wijzen erop dat infliximab stricturen niet verergert of veroorzaakt.
In rheumatoid arthritis, psoriatic arthritis and Crohn's disease patients, there are indications that concomitant use of methotrexate and other immunomodulators reduces the formation of antibodies against infliximab and increases the plasma concentrations of infliximab.
Bij patiënten met reumatoïde artritis, artritis psoriatica en de ziekte van Crohn zijn er aanwijzingen dat de gelijktijdige toediening van methotrexaat en andere immunomodulatoren de vorming van antistoffen tegen infliximab vermindert en de plasmaconcentraties van infliximab verhoogt.
However, the results are uncertain due to limitations in the methods used for serum analyses of infliximab and antibodies against infliximab.
De resultaten zijn echter niet volledig betrouwbaar vanwege methodologische beperkingen bij de analyses van de serumconcentraties van infliximab en van de antistoffen tegen infliximab.
Corticosteroids do not appear to affect the pharmacokinetics of infliximab to a clinically relevant extent.
Corticosteroïden lijken de farmacokinetiek van infliximab niet in klinisch relevante mate te beïnvloeden.
The combination of Remicade and anakinra is not recommended (see section 4.4 - "Concurrent administration of TNF-alpha inhibitor and anakinra”).
Remicade in combinatie met anakinra wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4 – “ Gelijktijdige toediening van een TNFα -remmer en anakinra”).
Nothing is known regarding possible interactions between infliximab and other active substances.
Er is niets bekend over de mogelijke interacties tussen infliximab en andere actieve bestanddelen.
It is recommended that live vaccines not be given concurrently with Remicade (see section 4.4 - “ Vaccinations”).
Aangeraden wordt levende vaccins niet gelijktijdig met Remicade toe te dienen (zie rubriek 4.4 – “ Vaccinaties”).
Pregnancy Post-marketing reports from approximately 300 pregnancies exposed to infliximab, do not indicate unexpected effects on pregnancy outcome.
10 Zwangerschap Post-marketing meldingen van ongeveer 300 zwangerschappen die blootgesteld werden aan infliximab, wijzen niet op onverwachte effecten op het resultaat van de zwangerschap.
Due to its inhibition of TNFα, infliximab administered during pregnancy could affect normal immune responses in the newborn.
Aangezien infliximab TNFα remt, kan de toediening van infliximab gedurende de zwangerschap de normale immuunreacties van de pasgeborene aantasten.
In a developmental toxicity study conducted in mice using an analogous antibody that selectively inhibits the functional activity of mouse TNFα, there was no indication of maternal toxicity, embryotoxicity or teratogenicity (see section 5.3).
In een toxiciteitsonderzoek naar de ontwikkeling dat uitgevoerd werd op muizen, waarbij een analoge antistof werd gebruikt die de functionele activiteit van muis-TNFα selectief remt, was er geen aanwijzing van zwangerschapstoxiciteit, embryotoxiciteit of teratogeniteit (zie rubriek 5.3).
The available clinical experience is too limited to exclude a risk, and administration of infliximab is therefore not recommended during pregnancy.
De beschikbare klinische ervaring is te beperkt om een risico uit te sluiten; de toediening van infliximab wordt bijgevolg niet aanbevolen gedurende de zwangerschap.
Women of childbearing potential Women of childbearing potential must use adequate contraception to prevent pregnancy and continue its use for at least 6 months after the last Remicade treatment.
Vrouwen op vruchtbare leeftijd Vrouwen op vruchtbare leeftijd moeten een adequate contraceptie gebruiken om zwangerschap te voorkomen en moeten dit voortzetten tot ten minste 6 maanden na de laatste behandeling met Remicade.
Lactation It is not known whether infliximab is excreted in human milk or absorbed systemically after ingestion.
Borstvoeding Het is niet bekend of infliximab wordt uitgescheiden in de moedermelk dan wel systemisch wordt opgenomen na voedselinname.
Because human immunoglobulins are excreted in milk, women must not breast feed for at least 6 months after Remicade treatment.
Aangezien humane immunoglobulines in de moedermelk worden uitgescheiden, moeten vrouwen de borstvoeding onderbreken tot ten minste 6 maanden na de behandeling met Remicade.
In clinical studies with infliximab, adverse reactions were observed in approximately 60% of infliximab-treated patients and 40% of placebo-treated patients.
Tijdens klinisch onderzoek met infliximab werden bijwerkingen waargenomen bij ongeveer 60% van de patiënten behandeld met infliximab en bij 40% van de patiënten behandeld met placebo.
Infusion-related reactions were the most common adverse reactions reported.
De meest gemelde bijwerkingen waren aan infusie gerelateerde reacties.
Infusion-related reactions (dyspnoea, urticaria and headache) were the most common cause for discontinuation.
Aan infusie gerelateerde reacties (dyspneu, urticaria en hoofdpijn) vormden de belangrijkste oorzaak voor het stopzetten van de behandeling.
10 Table 1 lists the adverse reactions based on experience from clinical studies as well as adverse reactions, some with fatal outcome, reported from post-marketing experience.
Tabel 1 geeft zowel de bijwerkingen weer die gebaseerd zijn op de ervaring die werd opgedaan tijdens klinische onderzoeken als bijwerkingen, sommige met een fatale afloop, die gemeld zijn na het in de handel brengen van Remicade.
Within the organ system classes, adverse reactions are listed under headings of frequency using the following categories: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000).
Binnen de systeem/orgaanklassen zijn de bijwerkingen ondergebracht per frequentie, waarbij de volgende categorieën worden gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100); zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000).
Because post-marketing events are reported voluntarily from a population of uncertain size, it is not possible to estimate their frequency.
Aangezien postmarketinggevallen spontaan worden gemeld binnen een populatie van onbepaalde omvang, is het niet mogelijk de frequentie van voorkomen in te schatten.
Therefore, the frequency of these adverse reactions is categorised as unknown.
Daarom wordt de frequentie van deze bijwerkingen in de categorie ‘ niet bekend’ ondergebracht.
Table 1 Undesirable Effects in Clinical Studies and from Post-Marketing Experience
11 Tabel 1 Bijwerkingen tijdens klinische onderzoeken en na het in de handel brengen
Viral infection (e. g. influenza, herpes virus infection) Uncommon:
Virale infecties (bv. griep, virale herpesinfectie) Soms:
Sepsis, tuberculosis, abscess, bacterial infection, fungal infection, cellulitis, candidiasis Unknown:
Sepsis, tuberculose, abcessen, bacteriële infectie, schimmelinfectie, cellulitis, candidiasis Niet bekend:
Opportunistic infections (such as atypical mycobacterial infection, pneumocystosis, histoplasmosis, coccidioidomycosis, cryptococcosis, aspergillosis and listeriosis), hepatitis B reactivation, salmonellosis Neoplasms benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps) Unknown:
Opportunistische infecties (zoals atypische mycobacteriële infectie, pneumocystose, histoplasmose, coccidioïdomycose, cryptococcose, aspergillose en listeriose), reactivering van hepatitis B, salmonellose Neoplasmata, benigne, maligne en niet- gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) Niet bekend:
Hepatosplenic T-cell lymphoma (primarily in adolescents and young adults with Crohn’ s disease and ulcerative colitis), lymphoma (including non-Hodgkin’ s lymphoma and Hodgkin’ s disease) Blood and lymphatic system disorders Uncommon:
Hepatosplenisch T-cellymfoom (vooral bij adolescenten en jonge volwassenen met de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa), lymfoom (waaronder non-hodgkin lymfoom en de ziekte van Hodgkin) Bloed- en lymfestelselaandoeningen Soms:
Neutropenia, leukopenia, thrombocytopenia, anaemia, lymphopenia, lymphadenopathy, lymphocytosis Unknown:
Neutropenie, leukopenie, trombocytopenie, anemie, lymfopenie, lymfadenopathie, lymfocytose Niet bekend:
Agranulocytosis, thrombotic thrombocytopenic purpura, pancytopenia, haemolytic anaemia, idiopathic thrombocytopenic purpura Immune system disorders Common:
Agranulocytose, trombotische trombocytopenische purpura, pancytopenie, hemolytische anemie, idiopathische trombocytopenische purpura Immuunsysteemaandoeningen Vaak:
Serum sickness-like reaction Uncommon:
Op serumziekte lijkende reactie Soms:
Anaphylactic reaction, lupus-like syndrome, allergic respiratory symptom Unknown:
Anafylactische reactie, lupusachtig syndroom, symptoom bij respiratoire allergie Niet bekend:
Anaphylactic shock, serum sickness, vasculitis Psychiatric disorders Uncommon:
Anafylactische shock, serumziekte, vasculitis Psychische aandoeningen Soms:
Depression, amnesia, agitation, confusion, insomnia, somnolence, nervousness, apathy Nervous system disorders Common:
Depressie, amnesie, agitatie, verwardheid, slapeloosheid, slaperigheid, nervositeit, apathie Zenuwstelselaandoeningen Vaak:
Headache, vertigo, dizziness Uncommon:
Hoofdpijn, vertigo, duizeligheid Soms:
Central nervous system demyelinating disorders (multiple sclerosis-like disease) Rare:
Demyeliniserende aandoeningen van het centrale zenuwstelsel (multiple sclerose-achtige ziekte) Zelden:
Meningitis Unknown:
Meningitis Niet bekend:
Peripheral demyelinating disorders (such as Guillain-Barré syndrome, chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy and multifocal motor neuropathy), central nervous system demyelinating disorders (such as optic neuritis), transverse myelitis, seizure, neuropathy, hypoaesthesia, paraesthesia Eye disorders Uncommon:
Demyeliniserende aandoeningen van het perifere zenuwstelsel (zoals het syndroom van Guillain-Barré, chronische inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie en multifocale motorische neuropathie), demyeliniserende aandoeningen van het centrale zenuwstelsel (zoals neuritis optica), myelitis transversa, convulsies, neuropathie, hypo-esthesie, paresthesie Oogaandoeningen Soms:
Endophthalmitis, keratitis, conjunctivitis, periorbital oedema, hordeolum Cardiac disorders
Endoftalmitis, keratitis, conjunctivitis, periorbitaal oedeem, hordeolum Hartaandoeningen Soms:
Cardiac failure aggravated, arrhythmia, syncope, bradycardia, cyanosis, palpitation Rare:
Verergerd hartfalen, aritmie, syncope, bradycardie, cyanose, palpitatie Zelden:
Tachycardia Unknown:
Tachycardie Niet bekend:
Cardiac failure, pericardial effusion Vascular disorders Common:
12 Bloedvataandoeningen Vaak:
Flushing Uncommon:
Flush Soms:
Hypotension, peripheral ischaemia, hypertension, thrombophlebitis, haematoma, ecchymosis, petechia, vasospasm, hot flush Rare:
Hypotensie, perifere ischemie, hypertensie, tromboflebitis, hematoom, ecchymose, petechie, vasospasme, opvliegers Zelden:
Circulatory failure Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Common:
Verstoorde bloedsomloop Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Vaak:
Lower respiratory tract infection (e. g. bronchitis, pneumonia), upper respiratory tract infection, sinusitis, dyspnoea Uncommon:
Lagere luchtweginfectie (bv. bronchitis, pneumonie), hogere luchtweginfectie, sinusitis, dyspneu Soms:
Pulmonary oedema, bronchospasm, pleurisy, epistaxis Rare:
Pulmonaal oedeem, bronchospasme, pleuresie, epistaxis Zelden:
Pleural effusion Unknown:
Pleurale effusie Niet bekend:
Interstitial lung disease (including rapidly progressive disease, lung fibrosis and pneumonitis) Gastrointestinal disorders Common:
Interstitiële longziekte (inclusief snel progressieve ziekte, longfibrose en pneumonitis) Maagdarmstelselaandoeningen Vaak:
Abdominal pain, diarrhoea, nausea, dyspepsia Uncommon:
Abdominale pijn, diarree, misselijkheid, dyspepsie Soms:
Diverticulitis, gastroesophageal reflux, constipation, cheilitis Rare:
Diverticulitis, gastro-esofageale reflux, obstipatie, cheilitis Zelden:
Intestinal perforation, gastrointestinal haemorrhage, intestinal stenosis Unknown:
Intestinale perforatie, gastro-intestinale hemorragie, intestinale stenose Niet bekend:
Pancreatitis Hepatobiliary disorders Common:
Pancreatitis Lever- en galaandoeningen Vaak:
Transaminases increased Uncommon:
Verhoogde transaminasen Soms:
Cholecystitis, hepatic function abnormal Rare:
Cholecystitis, abnormale hepatische functie Zelden:
Hepatitis Unknown:
Hepatitis Niet bekend:
Liver failure, autoimmune hepatitis, hepatocellular damage, jaundice Skin and subcutaneous tissue disorders Common:
Leverfalen, auto-immune hepatitis, hepatocellulaire beschadiging, geelzucht Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak:
Urticaria, rash, pruritus, hyperhidrosis, dry skin Uncommon:
Urticaria, uitslag, pruritus, hyperhidrose, droge huid Soms:
Bullous eruption, furunculosis, fungal dermatitis, onychomycosis, eczema, seborrhoea, rosacea, skin papilloma, hyperkeratosis, alopecia, abnormal skin pigmentation Unknown:
Bulleuze eruptie, furunculosis, schimmelachtige dermatitis, onychomycose, eczema, seborroe, rosacea, huidpapilloma, hyperkeratose, alopecia, abnormale huidpigmentatie Niet bekend:
Toxic epidermal necrolysis, Stevens-Johnson-Syndrome, psoriasis, including new onset and pustular (primarily palm & soles), erythema multiforme Musculoskeletal and connective tissue disorders Uncommon:
Toxische epidermale necrolyse, syndroom van Stevens- Johnson, psoriasis, inclusief eerste symptomen en pustulosa (hoofdzakelijk handpalm en voetzolen), erythema multiforme Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms:
Arthralgia, myalgia, back pain Renal and urinary disorders Uncommon:
Artralgie, myalgie, rugpijn Nier- en urinewegaandoeningen Soms:
Pyelonephritis, urinary tract infection Reproductive system and breast disorders Uncommon:
Pyelonefritis, urineweginfectie Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Soms:
Vaginitis General disorders and administration site conditions Common:
Vaginitis Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak:
Infusion-related reaction, chest pain, fatigue, fever Uncommon:
Aan infusie gerelateerde reactie, pijn op de borst, vermoeidheid, koorts Soms:
Impaired healing, injection site reaction, chills, oedema, pain Rare:
Verstoord genezingsproces, reactie op de injectieplaats, koude rillingen, oedeem, pijn Zelden:
Granulomatous lesion Investigations Uncommon:
Granulomateuze lesie Onderzoeken Soms:
Autoantibody positive, complement factor abnormal
Positieve auto-antistof, abnormale complementfactor
12 Infusion-related reactions:
13 Aan infusie gerelateerde reacties: