qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
common
1,3%), anemie (3,5% vs.
thrombocytopaenia (1.3% vs 1.3%), anaemia (3.5% vs 3.6%)
0,2%), tremor (0,2% vs.
Nervous system disorders
0,3%), somnolentie (0,7% vs.
common uncommon
0,5%), paresthesie (0,7% vs.
peripheral neuropathy (2.8% vs 1.8%), headache (2.7% vs 4.1%) convulsion (0.3% vs 0.5%), syncope (0.3% vs 0.3%), amnesia (0.2% vs 0.2%), tremor (0.2% vs 0.3%), somnolence (0.7% vs 0.5%), paraesthesia (0.7% vs 0.7%), hypoaesthesia (0.3% vs 0.2%), hypersomnia (0.2% vs 0%)
0%)
Eye disorders Ear and labyrinth disorders
Oogaandoeningen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen
uncommon uncommon
soms wazig zicht (0,7% vs.
blurred vision (0.7% vs 0%) vertigo (0.2% vs 0.5%)
0,5%)
uncommon
2,0%), nausea (4,7% vs.
bronchospasm (0.2% vs 0%), exertional dyspnoea (0.5% vs 0.5%)
0%)
Gastrointestinal disorders
Nier- en urinewegaandoeningen
common
vaak nierfalen (1,5% vs.
gastrooesophageal reflux disease (1.5% vs 1.0%), diarrhoea (5.2% vs 9.6%), vomiting (2.3% vs 2.0%), nausea (4.7% vs 3.5%), abdominal pain (3.0% vs 2.5%), flatulence (1.0% vs 1.0%), gastritis (1.0% vs 0.7%)
Huid- en
uncommon
vaak huiduitslag (9,0% vs.
Renal and urinary disorders
12 onderhuidaandoeningen
common
soms
renal failure (1.5% vs 1.5%)
opgezet aangezicht (0,2% vs.
Skin and subcutaneous tissue disorders
0,3%), nachtelijk zweten (0,8% vs.
common uncommon
0,8%), hyperhidrose (0,5% vs.
rash (9.0% vs 3.2%) swelling face (0.2% vs 0%), lipohypertrophy (0.3% vs 0.3%), night sweats (0.8% vs 0.8%), hyperhidrosis (0.5% vs 0.2%), prurigo (0.5% vs 0.5%), dry skin (0.3% vs 0.2%)
0,2%)
diabetes mellitus (1.0% vs 0.2%), hyperglycaemia (1.2% vs 0.5%), hypercholesterolaemia (3.5% vs 2.2%), hypertriglyceridaemia (4.7% vs 3.0%), hyperlipidaemia (1.5% vs 0.7%), dyslipidaemia (1.0% vs 0.3%)
0,3%)
anorexia (0.7% vs 0.8%)
0,8%)
Vascular disorders General disorders and administration site conditions
Bloedvataandoeningen Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornis-sen Immuunsysteemaandoeningen
common common uncommon
vaak vaak soms soms
hypertension (2.8% vs 2.2%) fatigue (3.3% vs 4.0%) sluggishness (0.2% vs 0%)
0,7%)
Immune system disorders
Lever- en galaandoeningen
uncommon
hepatitis (0,2% vs.
immune reconstitution syndrome (0.2% vs 0.2%), drug hypersensitivity (0.7% vs 0.7%)
0%), hepatomegalie (0,2% vs.
11
0,2%)
Hepatobiliary disorders
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen
hepatitis (0.2% vs 0.3%), hepatic steatosis (0.2% vs 0%), cytolytic hepatitis (0.3% vs 0%), hepatomegaly (0.2% vs 0.2%)
0%)
Reproductive system and breast disorders
Psychische stoornissen
uncommon
vaak soms
gynaecomastia (0.2% vs 0%)
angst (1,2% vs.
Psychiatric disorders
1,7%), slapeloosheid (1,8% vs.
common uncommon
2,2%) verwardheid (0,2% vs.
anxiety (1.2% vs 1.7%), insomnia (1.8% vs 2.2%) confusional state (0.2% vs 0.2%), disorientation (0.2% vs 0.3%), nightmares (0.2% vs 0.2%), sleep disorders (0.5% vs 0.3%), nervousness (0.2% vs 0.2%), abnormal dreams (0.2% vs 0.2%)
0,2%)
Additional ADRs of at least moderate intensity observed in other trials were acquired lipodystrophy, angioneurotic oedema, erythema multiforme and haemorrhagic stroke, each reported in no more than 0.5% of patients.
Bijkomende bijwerkingen van ten minste matige intensiteit in andere studies waren verworven lipodystrofie, angioneurotisch oedeem, erythema multiforme en hemorragische beroerte, die elk bij niet meer dan 0,5% van de patiënten werden gemeld.
Stevens-Johnson Syndrome has been reported rarely (< 0.1%) during clinical development with INTELENCE.
Syndroom van Stevens-Johnson werd in zeldzame gevallen gemeld (< 0,1%) tijdens de klinische ontwikkeling van INTELENCE.
Laboratory abnormalities Treatment emergent clinical laboratory abnormalities (grade 3 or 4), considered ADRs, reported in ≥ 2% of patients in the INTELENCE arm versus the placebo arm, respectively, were increases in amylase (7.5% vs 7.9%), lipase (2.7% vs 1.7%), total cholesterol (5.8% vs 4.1%), low density lipoprotein (LDL) (5.2% vs 5.4%), triglycerides (7.0% vs 4.3%), glucose (2.5% vs 2.0%), alanine aminotransferase (ALT) (2.5% vs 1.7%), aspartate amino transferase (AST) (2.5% vs 1.7%) and decreases in neutrophils (3.7% vs 6.3%).
6,3%).
Lipodystrophy Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV infected patients, including loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump) (see section 4.4).
Lipodystrofie Een antiretrovirale combinatietherapie werd in verband gebracht met een herverdeling van het lichaamsvet (lipodystrofie) bij patiënten met hiv, met inbegrip van verlies van perifeer en faciaal subcutaan vetweefsel, toegenomen intra-abdominaal en visceraal vet, borsthypertrofie en dorsocervicale vetaccumulatie (buffelnek) (zie rubriek 4.4).
Immune reconstitution syndrome In HIV infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy, an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (immune reconstitution syndrome) (see section 4.4).
Immuunreconstitutiesyndroom Bij patiënten met hiv met een ernstige immuundeficiëntie bij de aanvang van een antiretrovirale combinatietherapie, kan een inflammatoire reactie op asymptomatische of residuele opportunistische infecties ontstaan (immuunreconstitutiesyndroom) (zie rubriek 4.4).
Osteonecrosis Cases of osteonecrosis have been reported, particularly in patients with generally acknowledged risk factors, advanced HIV disease or long-term exposure to combination antiretroviral therapy.
13 Osteonecrose Er zijn gevallen van osteonecrose gemeld, in het bijzonder bij patiënten met algemeen erkende risicofactoren, vergevorderde hiv-ziekte of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie.
The frequency of this is unknown (see section 4.4).
De frequentie hiervan is niet bekend (zie rubriek 4.4).
Additional information on special populations Patients co-infected with hepatitis B and/ or hepatitis C virus In the pooled analysis for DUET-1 and DUET-2, the incidence of hepatic events tended to be higher in co-infected subjects treated with INTELENCE compared to co-infected subjects in the placebo group.
Bijkomende informatie over speciale populaties Patiënten met een co-infectie met het hepatitis B- en/of hepatitis C-virus In de gezamenlijke analyse voor DUET-1 en DUET-2 was er een tendens dat de incidentie van leveraandoeningen hoger was bij met INTELENCE behandelde patiënten met een co-infectie dan bij patiënten met een co-infectie in de placebogroep.
INTELENCE should be used with caution in these patients (see also sections 4.4 and 5.2).
INTELENCE dient bij dergelijke patiënten met voorzichtigheid te worden gebruikt (zie ook de rubrieken 4.4 en 5.2).
There is no specific antidote for overdose with INTELENCE.
Er is geen specifiek antidotum tegen een overdosering met INTELENCE.
Treatment of overdose with INTELENCE consists of general supportive measures including monitoring of vital signs and observation of the clinical status of the patient.
De behandeling van een overdosering met INTELENCE bestaat uit algemene ondersteunende maatregelen met inbegrip van een bewaking van de vitale functies en observatie van de klinische toestand van de patiënt.
If indicated, elimination of unabsorbed active substance is to be achieved by emesis or gastric lavage.
Zo nodig moet de niet-geabsorbeerde actieve substantie geëlimineerd worden door braken of maagspoeling.
Administration of activated charcoal may also be used to aid in removal of unabsorbed active substance.
Ook de toediening van actieve kool kan worden toegepast om bij te dragen tot eliminatie van de niet- geabsorbeerde actieve substantie.
Since etravirine is highly protein bound, dialysis is unlikely to result in significant removal of the active substance.
Aangezien etravirine sterk gebonden is aan eiwitten, is het niet aannemelijk dat dialyse kan bijdragen tot aanzienlijke verwijdering van de werkzame stof..
NNRTI (non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor), ATC code: not yet assigned.
NNRTI (non-nucleoside reverse transcriptaseremmer), ATC-code: nog niet toegekend.
Mechanism of action Etravirine is an NNRTI of human immunodeficiency virus type 1 (HIV-1).
Werkingsmechanisme Etravirine is een NNRTI van het humaan immunodeficiëntievirus type 1 (hiv-1).
Etravirine binds directly to reverse transcriptase (RT) and blocks the RNA-dependent and DNA-dependent DNA polymerase activities by causing a disruption of the enzyme's catalytic site.
Etravirine bindt rechtstreeks aan het reverse transcriptase (RT) en blokkeert de activiteit van het RNA-afhankelijke en DNA-afhankelijke DNA-polymerase als gevolg van een verstoring van de katalytische site van het enzym.
Antiviral activity in vitro Etravirine exhibits activity against wild type HIV-1 in T-cell lines and primary cells with median EC50 values ranging from 0.9 to 5.5 nM.
Antivirale activiteit in vitro Etravirine vertoont een activiteit tegen het ‘ wild type’ hiv-1 in T-cellijnen en primaire cellen met mediane EC50-waarden van 0,9 tot 5,5 nM.
Etravirine demonstrates activity against HIV-1 group M (subtypes A, B, C, D, E, F, and G) and HIV-1 group O primary isolates with EC50 values ranging from 0.3 to 1.7 nM and from 11.5 to 21.7 nM, respectively.
0,3 tot 1,7 nM en 11,5 tot 21,7 nM.
Although etravirine demonstrates in vitro activity against wild type HIV-2 with median EC50 values ranging from 5.7 to 7.2 µM, treatment of HIV-2 infection with etravirine is not recommended in the absence of clinical data.
Hoewel etravirine in vitro een activiteit vertoont tegen het ‘ wild type’ hiv-2 met mediane EC50-waarden van 5,7 tot 7,2 µM, wordt een behandeling van hiv-2-infecties met etravirine niet aanbevolen aangezien hierover geen klinische gegevens beschikbaar zijn.
Etravirine retains activity against HIV-1 viral strains resistant to nucleoside reverse transcriptase and/ or protease inhibitors.
Etravirine behoudt een activiteit tegen hiv-1 virale stammen met resistentie tegen nucleoside reverse transcriptase- en/of proteaseremmers.
In addition, etravirine demonstrates a fold change (FC) in EC50 ≤ 3 against 60% of 6,171 NNRTI-resistant clinical isolates.
FC) van de EC50, tegen 60% van de 6.171 klinische isolaten met NNRTI-resistentie.
Resistance Etravirine efficacy in relation to NNRTI resistance at baseline has mainly been analysed with etravirine given in combination with darunavir/ ritonavir (DUET-1 and -2).
Resistentie De effectiviteit van etravirine in relatie tot resistentie tegen NNRTI’ s op baseline is voornamelijk geanalyseerd met etravirine dat werd gegeven in combinatie met darunavir/ritonavir (DUET-1 en -2).
Boosted protease inhibitors, like darunavir/ ritonavir, show a higher barrier to resistance compared to other classes of antiretrovirals.
Gebooste proteaseremmers, zoals darunavir/ritonavir, hebben een hogere grens voor resistentie dan andere klassen antiretrovirale middelen.
The breakpoints for reduced efficacy with etravirine (> 2 etravirine-associated mutations at baseline, see clinical results section) applies when etravirine is given in combination with a boosted protease inhibitor.
14 (> 2 etravirine-geassocieerde mutaties op baseline, zie het deel over klinische resultaten) zijn van toepassing als etravirine in combinatie met een gebooste proteaseremmer wordt gegeven.
This breakpoint might be lower in antiretroviral combination therapy not including a boosted protease inhibitor.
Dit breekpunt kan bij antiretrovirale combinatietherapie zonder een gebooste proteaseremmer lager liggen.
In the Phase III trials DUET-1 and DUET-2, mutations that developed most commonly in patients with virologic failure to the INTELENCE containing regimen were V108I, V179F, V179I, Y181C and Y181I, which usually emerged in a background of multiple other NNRTI resistance-associated mutations (RAMs).
Deze traden doorgaans op tegen een achtergrond van vele andere met NNRTI-resistentie geassocieerde mutaties (RAM’ s).
In all the other trials conducted with INTELENCE in HIV-1 infected patients, the following mutations emerged most commonly:
In alle andere studies uitgevoerd met INTELENCE bij hiv-1 geïnfecteerde patiënten deden de volgende mutaties zich het meest frequent voor:
L100I, E138G, V179F, V179I, Y181C and H221Y.
L100I, E138G, V179F, V179I, Y181C en H221Y.
Cross-resistance Following virologic failure of an etravirine-containing regimen it is not recommended to treat patients with efavirenz and/ or nevirapine.
Kruisresistentie Na virologisch falen van een behandeling met etravirine, wordt een behandeling met efavirenz en/of nevirapine niet aanbevolen.
Clinical experience Treatment-experienced patients Pivotal studies The evidence of efficacy of INTELENCE is based on 24-week data from 2 ongoing Phase III trials DUET-1 and DUET-2.
Klinische ervaring Reeds behandelde patiënten Belangrijkste studies De aanwijzingen voor de werkzaamheid van INTELENCE zijn gebaseerd op gegevens na 24 weken in 2 lopende, fase-III-studies DUET-1 en DUET-2.
These trials were identical in design and similar efficacy for INTELENCE was seen in each trial.
Deze studies waren identiek van opzet en in elke studie werd een vergelijkbare werkzaamheid van INTELENCE gezien.
The results below are pooled data from the two trials.
De onderstaande resultaten zijn gecombineerde gegevens van de twee studies.
Trial characteristics
Kenmerken van de studie
- Design: randomized (1:1), double-blinded, placebo-controlled.
- Opzet: gerandomiseerd (1:1), dubbelblind, placebogecontroleerd.
- Treatment:
- Behandeling:
INTELENCE vs. placebo, in addition to a background regimen including
INTELENCE vs. placebo, naast een optimised background regimen met
darunavir/ ritonavir (DRV/ rtv), investigator-selected N(t)RTIs and optional enfuvirtide (ENF).
darunavir/ritonavir (DRV/rtv), door de onderzoeker geselecteerde N(t)RTI’ s en optioneel enfuvirtide (ENF).
- Main inclusion criteria:
- Belangrijkste inclusiecriteria:
HIV-1 plasma viral load > 5000 HIV-1 RNA copies/ml at screening 1 or more NNRTI resistance-associated mutations (RAMs) at screening or from prior genotypic analysis (i.e., archived resistance)
• hiv-1 virale lading in plasma > 5.000 kopieën van hiv-1 RNA/ml bij inclusie • 1 of meer NNRTI-resistentie-geassocieerde mutaties (RAM’ s) vastgesteld bij inclusie of uit eerdere genotypische analyse (d.w.z. gearchiveerde resistentie) • 3 of meer primaire PI-mutaties bij inclusie • op een stabiele antiretrovirale behandeling gedurende ten minste 8 weken.
Randomisation was stratified by the intended use of ENF in the BR, previous use
- Stratificatie: de randomisatie was gestratificeerd volgens gepland gebruik van ENF in de OBR,
of darunavir and screening viral load.
eerder gebruik van darunavir en virale lading bij inclusie.
- Virologic response was defined as achieving a confirmed undetectable viral load
- Virologische respons werd gedefinieerd als het bereiken van een bevestigde niet-detecteerbare
(< 50 HIV-1 RNA copies/ml).
virale lading (< 50 kopieën van hiv-1 RNA/ml).
Summary of efficacy results
Samenvatting van werkzaamheidsresultaten
DUET-1 and DUET-2 pooled 24-week data Baseline characteristics
Studies DUET-1 en DUET-2, gecombineerde gegevens na 24 weken Baseline kenmerken
INTELENCE + BR N=599
INTELENCE + OBR N=599
Placebo + BR N=604
Placebo + OBR N=604
Treatment difference (95% CI)
Behandelingsverschil (95% BI)
Median plasma HIV-1 RNA Median CD4 cell count Outcomes Confirmed undetectable viral load (< 50 HIV-1 RNA copies/ml)a n (%)
Mediaanplasma hiv-1 RNA
4.8 log10 copies/ml 99 x 106 cells/l
4,8 log10 kopieën/ml 4,8 log10 kopieën/ml
4.8 log10 copies/ml 109 x 106 cells/l
99 x 106 cellen/l 109 x 106 cellen/l
17.8%
15 Bevestigde niet- detecteerbare virale lading (< 50 kopieën van hiv-1 RNA/ml)a n (%) 17,8%
Overall
In totaal
(12.3%; 23.4%)d 4.8%
(12,3%; 23,4%) d 4,8%
(5.8%; 15.4%)f 22.7%
(5,8%; 15,4%) f 22,7%
Not de novo ENF
Geen de novo ENF
(16.4%; 29.1%) f a < 400 HIV-1 RNA copies/ml
< 400 kopieën van hiv-1 21,8% RNA/mla n (%) Gemiddelde verandering in
21.8%
(52,5%)
n (%) (16.5%; 27.1%)d HIV-1 RNA log10 mean change
hiv-1 RNA log10 t.o.v. baseline (log10 kopieën/ml)b Gemiddelde
-0.54
+19,6
from baseline (log10 copies/ml)b CD4 cell count mean change from baseline (x 106/l)b Any AIDS defining illness and/or
CD4 cellen t.o.v. baseline (x 106/l)b Aids-definiërende
(-0.71; -0.37)c +19.6 (8.4; 30.7)c -3.1%
(-8,4; -30,7)c -3,1%
death n (%) a
ziekte en/of overlijden n (%) a
(-5.6%; -0.6%)e
(-5,6%; -0,6%) e
Imputations according to the TLOVR algorithm (TLOVR = Time to Loss of Virologic Response). b Non-completer is failure (NC = F) imputation. c Treatment differences are based on Least Square Means from an ANCOVA model including the stratification factors.
Gegevensregistratie volgens het TLOVR-algoritme (TLOVR = Time to Loss of Virologic Response). b Non-completer geregistreerd als falen (NC = F). c Behandelingsverschillen zijn gebaseerd op kleinste-kwadraatgemiddelde van een ANCOVA-model met stratificatiefactoren.
P-value < 0.0001 for mean decrease in HIV-1 RN A; P-value = 0.0060 for mean change in CD4 cell count. d Confidence interval around observed difference of response rates; P-value < 0.0001 from logistic regression model, including stratification factors. e Confidence interval around observed difference of response rates; P-value = not significant. f Confidence interval around observed difference of response rates; P-value from CMH test controlling for stratification factors = 0.427 for de novo, and < 0.0001 for not de novo.
P-waarde < 0,0001 voor gemiddelde daling van hiv-1 RNA; P-waarde = 0,0060 voor gemiddelde verandering in aantal CD4-cellen. d Betrouwbaarheidsinterval rond waargenomen verschillen in responswaarden; P-waarde < 0,0001 in logistiek regressiemodel met stratificatiefactoren. e Betrouwbaarheidsinterval rond waargenomen verschillen in responswaarden; P-waarde = niet-significant. f Betrouwbaarheidsinterval rond waargenomen verschillen in responswaarden; P-waarde uit de CMH-test, met controle voor stratificatiefactoren = 0,427 voor ‘ de novo’, en < 0,0001 voor ‘ niet de novo’.
Since there was a significant interaction effect between treatment and ENF, the primary analysis was done for 2 ENF strata (patients reusing or not using ENF versus patients using ENF de novo); results of this analysis (week 24 data) by ENF stratum are shown in the table above.
De bovenstaande tabel geeft de resultaten van deze analyse (gegevens van week 24) per ENF-stratum.
A subgroup analysis of the virologic response (defined as a viral load < 50 HIV-1 RNA copies/ml) at week 24 by baseline viral load and baseline CD4 count (pooled DUET data) is presented in the table below.
De onderstaande tabel toont een subgroepanalyse van de virologische respons (gedefinieerd als een virale lading < 50 kopieën van hiv-1 RNA/ml) in week 24 naar virale lading en aantal CD4-cellen op baseline (gecombineerde gegevens DUET).
DUET-1 and DUET-2 pooled data Proportion of subjects with HIV-1 RNA < 50 copies/ml at week 24 Subgroups
16 Gecombineerde gegevens DUET-1 en DUET-2 Aantal deelnemers met hiv-1 RNA < 50 kopieën/ml in week 24 Subgroepen
Placebo + BR N=604
Placebo + optimised
14 Baseline HIV-1 RNA < 30,000 copies/ml ≥ 30,000 and < 100,000 copies/ml ≥ 100,000 copies/ml Baseline CD4 count (x 106/l)
< 30.000 kopieën/ml ≥ 30.000 en < 100.000 kopieën/ml ≥ 100.000 kopieën/ml Baseline aantal CD4-cellen (x 106/l)
< 50 ≥ 50 and < 200 ≥ 200 and < 350 ≥ 350
< 50 ≥ 50 en < 200 ≥ 200 en < 350 ≥ 350
Imputations according to the TLOVR algorithm (TLOVR = Time to Loss of Virologic Response)
Gegevensregistratie volgens het TLOVR-algoritme (TLOVR = Time to Loss of Virologic Response)
Baseline genotype or phenotype and virologic outcome analyses In DUET-1 and DUET-2, the presence at baseline of 3 or more of the following mutations:
Baseline genotype of -fenotype en virologische resultaatanalyses In DUET-1 en DUET-2 ging de aanwezigheid bij aanvang van 3 of meer van de volgende mutaties:
V90I, A98G, L100I, K101E, K101P, V106I, V179D, V179F, Y181C, Y181I, Y181V, G190A and G190S, (INTELENCE RAMs) was associated with a decreased virologic response to INTELENCE (see table below).
V90I, A98G, L100I, K101E, K101P, V106I, V179D, V179F, Y181C, Y181I, Y181V, G190A en G190S, (INTELENCE RAM’ s) gepaard met een verminderde virologische respons op INTELENCE (zie onderstaande tabel).
These individual mutations occurred in the presence of other NNRTI RAMs.
Deze afzonderlijke mutaties deden zich voor in aanwezigheid van andere NNRTI RAM’ s.
V179F was never present without Y181C.
V179F was nooit aanwezig zonder Y181C.
Proportion of subjects with < 50 HIV-1 RNA copies/ml at week 24 by baseline number of INTELENCE RAMs in the non-viral failure excluded population of pooled DUET-1 and DUET-2 trials
Percentage deelnemers met < 50 kopieën van hiv-1 RNA/ml in week 24 ten opzichte van het aantal INTELENCE RAM’ s op baseline in de niet wegens viraal falen uitgesloten populatie van de gecombineerde gegevens uit de studies DUET-1 en DUET-2
Baseline number of
Baseline aantal
INTELENCE RAMs*
Etravirine-armen
Reused/not used ENF
INTELENCE RAM’ s *
ranges 0 1 2 ≥3
waarden 0 1 2 ≥ 3
Placebo arms N=569
Placebo-armen N=569
ranges
waarden
* INTELENCE RAMs = V90I, A98G, L100I, K101E/P, V106I, V179D/F, Y181C/I/V, G190A/S Note: all patients in the DUET trials received a background regimen consisting of darunavir/rtv, investigator-selected NRTIs and optional enfuvirtide.
17 * INTELENCE RAM’ s = V90I, A98G, L100I, K101E/P, V106I, V179D/F, Y181C/I/V, G190A/S Opmerking: alle patiënten in de DUET-studies kregen een achtergrondbehandeling bestaande uit darunavir/rtv, door de onderzoeker geselecteerde NRTI’ s en optioneel enfuvirtide.
The presence of K103N alone, which was the most prevalent NNRTI mutation in DUET-1 and DUET-2 at baseline, was not identified as a mutation associated with resistance to INTELENCE.
De aanwezigheid van alleen K103N, de meest voorkomende NNRTI-mutatie bij aanvang in DUET-1 en DUET-2, werd niet geïdentificeerd als een mutatie die gepaard ging met resistentie tegen INTELENCE.
Furthermore, the presence of this mutation alone did not affect the response in the INTELENCE arm.
Verder had de aanwezigheid van deze mutatie alleen geen invloed op de respons in de INTELENCE-arm.
Additional data is required to conclude on the influence of K103N when associated with other NNRTIs mutations.
Er zijn extra gegevens nodig om conclusies te kunnen trekken over de invloed van K103N in combinatie met andere NNRTI-mutaties.
Data from the DUET studies suggest that baseline fold change (FC) in EC50 to etravirine was a predictive factor of virologic outcome, with gradually decreasing responses observed above FC 3 and FC 13.
Gegevens uit de DUET-studies suggereren dat de mate van toename (‘ fold change’; FC) in EC50 voor etravirine op baseline een voorspellende factor was voor het virologisch resultaat, waarbij een geleidelijk afnemende respons werd waargenomen bij een 3 tot een 13-voudige toename (FC > 3 en FC > 13).
FC subgroups are based on the select patient populations in DUET-1 and DUET-2 and are not meant to represent definitive clinical susceptibility breakpoints for INTELENCE.
FC-subgroepen zijn gebaseerd op de geselecteerde patiëntenpopulaties in DUET-1 en DUET-2 en zijn niet bedoeld als waarden voor de definitieve klinische gevoeligheidsbreekpunten voor INTELENCE.
Exploratory head to head comparison with protease inhibitor in protease inhibitor naïve patients (trial TMC125-C227) TMC125-C227 was an exploratory, randomised, active-controlled open-label trial, which investigated the efficacy and safety of INTELENCE in a treatment regimen, which is not approved under the current indication.
Exploratieve één-op-één vergelijking met proteaseremmer bij proteaseremmer-naïeve patiënten (studie TMC125-C227) TMC125-C227 was een exploratieve, gerandomiseerde, open studie met actieve controle voor het evalueren van de werkzaamheid en de veiligheid van INTELENCE in een behandelingsplan, dat met de huidige indicatie niet is goedgekeurd.
In the TMC125-C227 study, INTELENCE (N=59) was administered with 15 2 investigator-selected NRTIs (i.e. without a ritonavir-boosted PI) and compared to an investigator-selected combination of a PI with 2 NRTIs (N=57).
In de studie TMC125-C227 werd INTELENCE (N=59) toegediend met twee door de onderzoeker geselecteerde NRTI’ s (d.w.z. zonder een ritonavir-gebooste PI) en werd vergeleken met een door de onderzoeker geselecteerde combinatie van een PI met 2 NRTI’ s (N=57).
The trial population included PI-naïve, NNRTI-experienced patients with evidence of NNRTI resistance.
De studiepopulatie omvatte PI-naïeve, NNRTI-ervaren patiënten met aanwijzingen voor resistentie tegen NNRTI’ s.
At week 12, virologic response was greater in the control-PI arm (-2.2 log10 copies/ml from baseline; n=53) compared to the INTELENCE arm (-1.4 log10 copies/ml from baseline; n=40).
In week 12 was de virologische respons groter in de controle-PI-arm (-2,2 log10 kopieën/ml t.o.v. baseline; n=53) vergeleken met de INTELENCE-arm (-1,4 log10 kopieën/ml t.o.v. baseline; n=40).
This difference between treatment arms was statistically significant.
Dit verschil tussen behandelingsarmen was statistisch significant.
Based on these trial results, INTELENCE is not recommended for use in combination with N(t)RTIs only in patients who have experienced virological failure on an NNRTI- and N(t)RTI-containing regimen.
Op basis van deze studieresultaten wordt INTELENCE niet aanbevolen voor gebruik in combinatie met alleen N(t)RTI’ s bij patiënten die virologisch gefaald hebben op een behandeling met NNRTI’ s en N[t]RTI’s.
This medicinal product has been authorised under a so-called “conditional approval” scheme.
Dit geneesmiddel is geregistreerd onder zogenaamde “ voorwaardelijke toelating ”.
This means that further evidence on this medicinal product is awaited.
Dit betekent dat aanvullend bewijs over de baten van dit geneesmiddel wordt afgewacht.
The pharmacokinetic properties of etravirine have been evaluated in adult healthy subjects and in adult treatment-experienced HIV-1 infected patients.
De farmacokinetische eigenschappen van etravirine zijn geëvalueerd bij volwassen gezonde deelnemers en bij volwassen reeds behandelde patiënten met hiv-1.
Exposure to etravirine was lower (35-50%) in HIV-1 infected patients than in healthy subjects.
De blootstelling aan etravirine was bij patiënten met hiv-1 lager (35-50%) dan bij gezonde personen.
Absorption An intravenous formulation of etravirine is unavailable, thus, the absolute bioavailability of etravirine is unknown.
Absorptie Aangezien geen intraveneuze formulering van etravirine beschikbaar is, is de absolute biologische beschikbaarheid van etravirine niet bekend.
After oral administration with food, the maximum plasma concentration of etravirine is generally achieved within 4 hours.
Na orale toediening met voedsel wordt de maximale plasmaconcentratie van etravirine doorgaans binnen 4 uren bereikt.
In healthy subjects, the absorption of etravirine is not affected by co-administration of oral ranitidine or omeprazole, medicinal products that are known to increase gastric pH.
Bij gezonde deelnemers wordt de absorptie van etravirine niet beïnvloed door gelijktijdige toediening van oraal ranitidine of omeprazol, d.w.z. geneesmiddelen die de pH in de maag verhogen.
Effect of food on absorption The systemic exposure (AUC) to etravirine was decreased by about 50% when INTELENCE was administered under fasting conditions, as compared to administration following a meal.
18 Invloed van voedsel op de absorptie De systemische blootstelling (AUC) aan etravirine was ongeveer 50% lager als INTELENCE in nuchtere toestand werd toegediend in vergelijking met toediening na een maaltijd.
Therefore, INTELENCE should be taken following a meal.
INTELENCE moet dan ook na een maaltijd worden genomen.
Distribution Etravirine is approximately 99.9% bound to plasma proteins, primarily to albumin (99.6%) and α1-acid glycoprotein (97.66%-99.02%) in vitro.
Distributie Etravirine bindt voor ongeveer 99,9% aan plasma-eiwitten, hoofdzakelijk aan albumine (99,6%) en α 1-zure glycoproteïne (97,66%-99,02%) in vitro.
The distribution of etravirine into compartments other than plasma (e.g., cerebrospinal fluid, genital tract secretions) has not been evaluated in humans.
De distributie van etravirine in compartimenten buiten het plasma (b.v. cerebrospinale vloeistof, genitale afscheidingsproducten) is bij de mens niet geëvalueerd.
Metabolism In vitro experiments with human liver microsomes (HLMs) indicate that etravirine primarily undergoes oxidative metabolism by the hepatic cytochrome CYP450 (CYP3A) system and, to a lesser extent, by the CYP2C family, followed by glucuronidation.
Metabolisme In-vitro-experimenten met humane levermicrosomen (HLM’ s) wijzen uit dat etravirine hoofdzakelijk een oxidatieve metabolisering ondergaat door het cytochroom CYP450 (CYP3A) - systeem in de lever en, in mindere mate, door de CYP2C-familie, gevolgd door glucuronidatie.
Elimination After administration of a radiolabeled 14C-etravirine dose, 93.7% and 1.2% of the administered dose of 14 C-etravirine could be retrieved in faeces and urine, respectively.
Eliminatie Na toediening van een radioactief gemerkte dosis 14C-etravirine kon respectievelijk 93,7% en 1,2% van de toegediende dosis 14C-etravirine in resp. de feces en de urine teruggevonden worden.
Unchanged etravirine accounted for 81.2% to 86.4% of the administered dose in faeces.
Onveranderd etravirine vertegenwoordigde 81,2% tot 86,4% van de toegediende dosis in de feces.
Unchanged etravirine in faeces is likely to be unabsorbed drug.
Onveranderd etravirine in de feces is waarschijnlijk niet-geabsorbeerd geneesmiddel.
Unchanged etravirine was not detected in urine.
Onveranderd etravirine werd niet aangetoond in de urine.
The terminal elimination half-life of etravirine was approximately 30-40 hours.
De terminale eliminatiehalfwaardetijd van etravirine was ongeveer 30-40 uur.
Special populations Paediatric population The pharmacokinetics of etravirine in paediatric patients are under investigation.
Speciale populaties Kinderen De farmacokinetische eigenschappen van etravirine bij kinderen worden onderzocht.
There are insufficient data at this time to recommend a dose (see section 4.2).
Er zijn op dit ogenblik onvoldoende gegevens om een dosis te kunnen aanbevelen (zie rubriek 4.2).
16 Elderly Population pharmacokinetic analysis in HIV infected patients showed that etravirine pharmacokinetics are not considerably different in the age range (18 to 77 years) evaluated, with 6 subjects aged 65 years or older (see sections 4.2 and 4.4).
Ouderen Een populatie-farmacokinetische analyse bij patiënten met hiv toonde aan dat de farmacokinetische eigenschappen van etravirine in het geëvalueerde leeftijdsbereik (18 tot 77 jaar), waaronder 6 deelnemers van 65 jaar of ouder, niet aanzienlijk uiteenlopen (zie de rubrieken 4.2 en 4.4).
Gender No significant pharmacokinetic differences have been observed between men and women.
Geslacht Tussen mannen en vrouwen zijn geen significant farmacokinetische verschillen waargenomen.
A limited number of women were included in the studies.
In de studies was een beperkt aantal vrouwen opgenomen.
Race Population pharmacokinetic analysis of etravirine in HIV infected patients indicated no apparent difference in the exposure to etravirine between Caucasian, Hispanic and Black subjects.
Ras Een populatie-farmacokinetische analyse van etravirine bij patiënten met hiv wees niet op duidelijke verschillen in de blootstelling aan etravirine tussen deelnemers van blanke, Latijns-Amerikaanse of negroïde afkomst.
The pharmacokinetics in other races have not been sufficiently evaluated.
De farmacokinetische eigenschappen in andere rassen zijn niet voldoende geëvalueerd.
Hepatic impairment Etravirine is primarily metabolised and eliminated by the liver.
Leverinsufficiëntie Etravirine wordt voornamelijk in de lever gemetaboliseerd en geëlimineerd.
In a study comparing 8 patients with mild (Child-Pugh Class A) hepatic impairment to 8 matched controls and 8 patients with moderate (Child-Pugh Class B) hepatic impairment to 8 matched controls, the multiple dose pharmacokinetic disposition of etravirine was not altered in patients with mild to moderate hepatic impairment.
De farmacokinetische uitkomst na herhaalde toediening van etravirine bij patiënten met een lichte tot matige leverinsufficiëntie veranderde niet.
However, unbound concentrations have not been assessed.
Concentraties ongebonden product zijn echter niet gemeten.
Increased unbound exposure could be expected.
Verhoogde blootstelling aan het ongebonden product kan verwacht worden.
No dose adjustment is suggested but caution is adviced in patients with moderate hepatic impairment.
Er wordt geen dosisaanpassing aanbevolen, maar bij patiënten met matige leverinsufficiëntie wordt voorzichtigheid geadviseerd.
INTELENCE has not been studied in patients with severe hepatic impairment (Child-Pugh Class C) and is therefore not recommended (see sections 4.2 and 4.4).
INTELENCE werd niet onderzocht bij patiënten met een ernstige leverinsufficiëntie
Hepatitis B and/or hepatitis C virus co-infection Population pharmacokinetic analysis of the DUET-1 and DUET-2 trials showed reduced clearance (potentially leading to increased exposure and alteration of the safety profile) for INTELENCE in HIV-1 infected patients with hepatitis B and/or hepatitis C virus co-infection.
Co-infectie met het hepatitis B- en/of hepatitis C-virus Een populatie-farmacokinetische analyse van de studies DUET-1 en DUET-2 toonde een verminderde klaring (mogelijk leidend tot verhoogde blootstelling en verandering van het bijwerkingenprofiel) van INTELENCE bij hiv-patiënten met een co-infectie met het hepatitis B- en/of hepatitis C-virus.
In view of the limited data available in hepatitis B and/or C co-infected patients, particular caution should be paid when INTELENCE is used in these patients (see sections 4.4 and 4.8).
Gezien de beperkte gegevens die beschikbaar zijn over patiënten met een co-infectie met het hepatitis B- en/of hepatitis C-virus dient men bijzonder voorzichtig te zijn als INTELENCE bij deze patiënten wordt toegepast (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
Renal impairment The pharmacokinetics of etravirine have not been studied in patients with renal insufficiency.
Nierinsufficiëntie De farmacokinetische eigenschappen van etravirine zijn niet onderzocht bij patiënten met nierinsufficiëntie.
Results from a mass balance study with radioactive 14C-etravirine showed that < 1.2% of the administered dose of etravirine is excreted in the urine.
De resultaten van een massa-balansonderzoek met radioactief gemerkt 14C-etravirine lieten zien dat < 1,2% van de toegediende dosis etravirine met de urine wordt uitgescheiden.
No unchanged drug was detected in urine so the impact of renal impairment on etravirine elimination is expected to be minimal.
Aangezien geen onveranderde stof in de urine werd aangetoond, is de invloed van een nierinsufficiëntie op de eliminatie van etravirine naar verwachting minimaal.
As etravirine is highly bound to plasma proteins, it is unlikely that it will be significantly removed by haemodialysis or peritoneal dialysis (see section 4.2).
Aangezien etravirine sterk aan plasma-eiwitten bindt, is het onwaarschijnlijk dat het in belangrijke mate door hemodialyse of peritoneale dialyse geëlimineerd zal worden (zie rubriek 4.2).
Animal toxicology studies have been conducted with etravirine in mice, rats, rabbits and dogs.
Toxicologisch onderzoek met etravirine is uitgevoerd bij muizen, ratten, konijnen en honden.
In mice, the key target organs identified were the liver and the coagulation system.
De belangrijkste doelorganen bij muizen waren de lever en de bloedstolling.
Haemorrhagic cardiomyopathy was only observed in male mice and was considered to be secondary to severe coagulopathy mediated via the vitamin K pathway.
Hemorragische cardiomyopathie werd alleen bij mannelijke muizen waargenomen en werd als secundair aan een ernstige door het vitamine K-systeem gemedieerde coagulopathie beschouwd.
In the rat, the key target organs identified were the liver, the thyroid and the coagulation system.
De belangrijkste doelorganen bij ratten waren de lever, de schildklier en de bloedstolling.
Exposure in mice was equivalent to human exposure while in rats it was below the clinical exposure at the recommended dose.
De blootstelling bij muizen was equivalent aan die bij de mens, terwijl zij bij ratten lager was dan de klinische blootstelling bij toediening van de aanbevolen dosis.
In the dog, changes were observed in the liver and gall bladder at exposures approximately 8-fold higher than human exposure observed at the recommended dose (200 mg b.i.d.).
2 x 200 mg/dag).
In a study conducted in rats, there were no effects on mating or fertility at exposure levels equivalent to those in humans at the clinically recommended dose.
In een onderzoek bij ratten was er geen invloed op het paringsgedrag of op de vruchtbaarheid bij blootstellingen die equivalent waren aan die bij de mens bij de klinisch aanbevolen dosis.
There was no teratogenicity with etravirine in rats and rabbits at exposures equivalent to those observed in humans at the recommended clinical dose.
Bij ratten en konijnen was er geen teratogeen effect van etravirine bij blootstellingen equivalent met die bij de mens bij de aanbevolen klinische dosis.
Etravirine had no effect on offspring development during lactation or post weaning at maternal exposures equivalent to those observed at the recommended clinical dose.
Bij een blootstelling van het moederdier equivalent aan de blootstelling als gevolg van de aanbevolen klinische dosis, had etravirine geen effect op de ontwikkeling van de jongen tijdens de lactatie of na het spenen.
17 Carcinogenicity studies of etravirine in rodents are ongoing.
Carcinogeniciteitsstudies met etravirine bij knaagdieren zijn in uitvoering.
In vitro and in vivo studies with etravirine revealed no evidence of a mutagenic potential.
In vitro- en in vivo studies met etravirine gaven geen aanwijzingen voor mutagene eigenschappen.
Hypromellose Microcrystalline cellulose Colloidal anhydrous silica Croscarmellose sodium Magnesium stearate Lactose monohydrate
Hypromellose Microkristallijn cellulose Colloïdaal watervrij silicium Natriumcroscarmellose Magnesiumstearaat
Store in the original bottle.
Bewaren in de oorspronkelijke flacon.
Keep the bottle tightly closed in order to protect from moisture.
De flacon zorgvuldig gesloten houden ter bescherming tegen vocht.
Do not remove the desiccant pouches.
De zakjes met droogmiddel niet verwijderen.
High-density polyethylene (HDPE) plastic bottles containing 120 tablets and 3 desiccant pouches, fitted with polypropylene (PP) child resistant closures.
Hoge-densiteit-polyethyleen (HDPE) flacon met een inhoud van 120 tabletten en 3 zakjes met droogmiddel, voorzien van een polypropyleen (PP) kindveilige dop.
Each carton contains one bottle.
Elke doos bevat één flacon.
Janssen-Cilag International NV Turnhoutseweg 30 B-2340 Beerse Belgium
Janssen-Cilag International NV Turnhoutseweg 30 B-2340 Beerse België
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http://www.emea.europa.eu/
21 Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelenbureau (EMEA) http://www.emea.europa.eu /.
19 ANNEX II
22 BIJLAGE II
20 A.
23 A.
Janssen-Cilag SpA Via C.
Naam en adres van de fabrikant verantwoordelijk voor vrijgifte Janssen-Cilag SpA Via C.
Janssen 04010 Borgo San Michele Latina Italy
Janssen 04010 Borgo San Michele Latina Italië
• CONDITIONS OR RESTRICTIONS WITH REGARD TO THE SAFE AND EFFECTIVE USE OF THE MEDICINAL PRODUCT
• VOORWAARDEN OF BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT EEN VEILIG EN DOELTREFFEND GEBRUIK VAN HET GENEESMIDDEL Niet van toepassing.
Pharmacovigilance system
Systeem van farmacovigilantie
The MAH must ensure that the system of pharmacovigilance, as described in version 4 (dated 8 May 2008) presented in Module 1.8.1. of the Marketing Authorisation Application, is in place and functioning before and whilst the product is on the market.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet garanderen dat een systeem van farmacovigilantie, zoals beschreven in versie 4 (gedateerd 8 mei 2008) gepresenteerd in Module 1.8.1. van de Aanvraag voor de vergunning voor de vervaardiging, ter plaatse aanwezig is en functioneert voor het product op de markt komt en zolang het op de markt is.
The MAH commits to performing the studies and additional pharmacovigilance activities detailed in the Pharmacovigilance Plan, as agreed in version 1.3 (dated 24 June 2008) of the Risk Management Plan (RMP) presented in Module 1.8.2. of the Marketing Authorisation Application and any subsequent updates of the RMP agreed by the CHMP.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verbindt zich ertoe studies en bijkomende farmacovigilantie-activiteiten uit te voeren zoals beschreven in het farmacovigilantieplan, zoals overeengekomen in versie 1.3 (gedateerd 24 juni 2008) van het Risk Management Plan (RMP), gepresenteerd in Module 1.8.2. van de Aanvraag voor de vergunning voor het in de handel brengen, en eventuele daaropvolgende aanpassingen van het RMP die zijn goedgekeurd door de CHMP.
As per the CHMP Guideline on Risk Management Systems for medicinal products for human use, the updated RMP should be submitted at the same time as the next Periodic Safety Update Report (PSUR).
Overeenkomstig de ‘ CHMP Guideline on Risk Management Systems for medicinal products for human use’ dient het aangepaste RMP tegelijk te worden ingediend met de periodieke aanpassing van het veiligheidsrapport (Periodic Safety Update Report PSUR).
Within 60 days of an important (pharmacovigilance or risk minimisation) milestone being reached.
Bovendien dient een aanpassing van het RMP te worden ingediend • als er nieuwe informatie is ontvangen die gevolgen kan hebben voor de huidige veiligheidsspecificatie (Safety Specification), het huidige farmacovigilantieplan of (andere) activiteiten om de risico’ s te minimaliseren • binnen 60 dagen na het bereiken van een belangrijke mijlpaal (op het gebied van farmacovigilantie of risicominimalisatie) • op verzoek van de EMEA
SPECIFIC OBLIG ATIONS TO BE FULFILLED BY THE MARKETING AUTHORISATION HOLDER
SPECIFIEKE VERPLICHTINGEN DIE DOOR DE HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN MOETEN WORDEN NAGEKOMEN
The Marketing Authorisation Holder shall complete the following programme of studies within the specified time frame.
De houder van de vergunning voor het in de handel brengen dient het navolgende onderzoeksprogramma binnen de daarvoor aangegeven termijn af te ronden.
The results of which shall be taken into account in the risk benefit balance during the assessment of the application for a renewal.
De resultaten hiervan zullen de basis vormen van de jaarlijkse herbeoordeling van de baten/risicoverhouding.
Description The applicant will provide the final report of the pooled 48 weeks data from the two pivotal trials C206 and C216 (DUET-1 and DUET-2) to substantiate the durability of the virologic suppression achieved with etravirine and to further assess the safety profile of the compound.
Gebied Omschrijving Klinisch De aanvrager zal het definitieve rapport leveren van de gecombineerde 48-wekengegevens uit de twee belangrijkste onderzoeken C206 en C216 (DUET-1 en DUET-2) ter onderbouwing van de duurzaamheid van de virologische onderdrukking die met etravirine wordt bereikt en om het veiligheidsprofiel van de stof nader te bepalen.
A proposal for an update of the SmPC and Package Leaflet based on the available data will be provided in parallel.
Een voorstel voor een aanpassing van de samenvatting van de productkenmerken (SPC) en de bijsluiter op basis van de beschikbare gegevens zal tegelijkertijd worden geleverd.
The applicant commits to conduct a confirmatory study with the objective to provide reassurance on the extrapolation of the study results from the two pivotal studies (DUET-1 and DUET-2) to the combined use of etravirine with boosted PIs other than darunavir/ritonavir.
De aanvrager verbindt zich ertoe om een bevestigende studie uit te voeren met het doel de extrapolatie van de studieresultaten van de twee belangrijkste studies (DUET-1 en DUET-2) naar gecombineerd gebruik van etravirine met andere gebooste proteaseremmers dan darunavir/ritonavir te kunnen bevestigen.
To meet this objective an adequately powered clinical study should be designed to allow for a valid statistical comparison between combination therapy including etravirine + boosted PIs other than darunavir/ritonavir and standard triple therapy.
Om dit doel te bereiken dient een klinische studie met voldoende power te worden opgezet om een statistische vergelijking te kunnen uitvoeren tussen een combinatietherapie met etravirine + andere gebooste PI’ s dan darunavir/ritonavir enerzijds en de standaard triple-therapie anderzijds.
The design should employ NNRTI resistance as part of the inclusion criteria, as well as individual stopping rules for non response and failure to treatment.
Bij de opzet dient resistentie tegen NNRTI’ s te worden opgenomen in de inclusiecriteria en dienen regels te worden opgenomen voor het stoppen bij non-respons en falen van de therapie.
A DSMB should be set-up.
Er dient een DSMB te worden opgezet.
Due date 31 December 2008
Uiterlijke datum 31 december 2008
The applicant will provide the draft protocol of the study to the CHMP for agreement before study start.
De aanvrager zal het conceptprotocol van de studie voor aanvang van de studie ter goedkeuring voorleggen aan de CHMP.
The applicant will provide regular updates on study progress within the PSURs.
De aanvrager zal binnen de PSUR’ s periodiek rapporteren over de voortgang van de studie.
31 August 2008 (draft protocol)
31 augustus 2008 (conceptprotocol)
The final study report will be submitted for assessment whether the objective of the study has been met.
Het uiteindelijke studierapport zal ter beoordeling worden voorgelegd als het doel van de studie is bereikt.
The SmPC and Package Leaflet will be updated with the study results.
De SPC en de bijsluiter zullen op basis van de studieresultaten worden aangepast. * Clinical Study Report
30 June 2012 (Final CSR*)
30 juni 2012 (definitieve CSR *)
Study Report
25 BIJLAGE III
24 PARTICULARS TO APPEAR ON THE OUTER PACKAGING
27 GEGEVENS DIE OP DE BUITENVERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
OUTER CARTON
DOOS
INTELENCE 100 mg tablets etravirine
INTELENCE 100 mg tabletten etravirine
Each tablet contains 100 mg etravirine.
Elke tablet bevat 100 mg etravirine.
120 tablets
120 tabletten
Oral use Read the package leaflet before use.
Oraal gebruik Voor gebruik de bijsluiter lezen
SPECIAL WARNING THAT THE MEDICINAL PRODUCT MUST BE STORED OUT OF THE REACH AND SIGHT OF CHILDREN
EEN SPECIALE WAARSCHUWING DAT HET GENEESMIDDEL BUITEN HET BEREIK EN HET ZICHT VAN KINDEREN DIENT TE WORDEN GEHOUDEN
Do not remove the desiccant pouches.
Zakjes met droogmiddel niet verwijderen.
26 PARTICULARS TO APPEAR ON THE IMMEDIATE PACKAGING
29 GEGEVENS DIE OP DE PRIMAIRE VERPAKKING MOETEN WORDEN VERMELD
BOTTLE LABEL
ETIKET OP DE FLACON
Store in the original bottle.
30 Bewaren in de oorspronkelijke flacon.
28 B.
31 B.
29 PACKAGE LEAFLET:
32 BIJSLUITER:
- If any of the side effects gets serious, or if you notice any side effects not listed in this leaflet,
- Wanneer één van deze bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in
What INTELENCE is and what it is used for 2.
Wat is INTELENCE en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you take INTELENCE 3.
Wat u moet weten voordat u INTELENCE gebruikt 3.
How to take INTELENCE 4.
Hoe wordt INTELENCE ingenomen 4.
How to store INTELENCE 6.
Hoe bewaart u INTELENCE 6.
WHAT INTELENCE IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS INTELENCE EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
INTELENCE is a medicine used for the treatment of Human Immunodeficiency Virus (HIV) infection.
INTELENCE is een geneesmiddel voor de behandeling van een infectie met het humaan immunodeficiëntievirus (hiv).
It belongs to a group of anti-HIV medicines called non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTIs).
Het behoort tot een groep geneesmiddelen tegen hiv, de zogenaamde non-nucleoside reverse transcriptaseremmers (NNRTI’ s).
INTELENCE works by reducing the amount of HIV in your body.
INTELENCE werkt door de hoeveelheid hiv in uw lichaam te verminderen.