qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
In zidovudine experienced patients, indinavir, zidovudine and lamivudine in combination compared with lamivudine added to zidovudine reduced the probability of AIDS defining illness or death (ADID) at 48 weeks from 13% to 7%.
Bij eerder met zidovudine behandelde patiënten gaf de combinatie indinavir, zidovudine en lamivudine op week 48 in vergelijking met lamivudine met zidovudine een vermindering van de waarschijnlijkheid van een AIDS-definiërende aandoening of overlijden (ADID) van 13% naar 7%.
Similarly, in antiretroviral naive patients, indinavir with and without zidovudine compared with zidovudine alone reduced the probability of ADID at 48 weeks from 15% with zidovudine alone to approximately 6% with indinavir alone or in combination with zidovudine.
Zo ook leidde indinavir met of zonder zidovudine op week 48 bij antiretroviraal-naïeve patiënten in vergelijking met zidovudine alleen tot een verlaging van de waarschijnlijkheid van ADID van 15% met zidovudine alleen tot ongeveer 6% met indinavir alleen of in combinatie met zidovudine.
Effects on viral load were consistently more pronounced in patients treated with indinavir in combination with nucleoside analogues, but the proportion of patients with serum viral RNA below the limit of quantification (500 copies/ ml) varied between studies, at week 24 from 40% to more than 80%.
Bij de patiënten die werden behandeld met indinavir in combinatie met nucleosideanologen was het effect op de viral load telkens meer uitgesproken, maar het deel van de patiënten met viraal RNA in het serum onder de kwantificeringslimiet (500 kopieën/ml) varieerde van de ene studie tot de andere, op week 24 van 40% tot meer dan 80%.
This proportion tends to remain stable over prolonged periods of follow– up.
Deze proportie blijft bij een langdurigere follow-up over het algemeen stabiel.
Similarly, effects on CD4 cell count tend to be more pronounced in patients treated with indinavir in combination with nucleoside analogues compared with indinavir alone.
Zo is ook bij patiënten die met indinavir in combinatie met nucleosideanologen worden behandeld het effect op de CD4-celtelling meer uitgesproken dan bij indinavir alleen.
Within studies, this effect is sustained also after prolonged periods of follow– up.
In de onderzoeken houdt dit effect ook bij langdurige follow-up aan.
Paediatric patients Two clinical trials in 41 paediatric patients (4 to 15 years of age) were designed to characterise the safety, antiretroviral activity, and pharmacokinetics of indinavir in combination with stavudine and
Kinderen Twee klinische onderzoeken bij 41 kinderen (leeftijd 4 tot 15 jaar) zijn opgezet om de veiligheid, antiretrovirale werkzaamheid en farmacokinetiek van indinavir in combinatie met stavudine en lamivudine te karakteriseren.
In one study, at week 24, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 60%; the mean increase in CD4 cell counts was 242 cells/ mm3; and the mean increase in percent CD4 cell counts was 4.2%.
In één onderzoek was in week 24 het deel van de patiënten met een viraal RNA in het plasma onder de 400 kopieën/ml 60%; de gemiddelde verhoging in CD4-celtelling was 242 cellen/mm3; en de gemiddelde toename in procentuele CD4-celtelling was 4,2%.
In another study, at week 16, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 59%; the mean increase in CD4 cell counts was 73 cells/ mm3; and the mean increase in percent CD4 cell counts was 1.2%.
In week 60 had 59% van de patiënten minder dan 400 kopieën/ml viraal RNA in het serum.In een ander onderzoek was in week 16 het deel van de patiënten met een viraal RNA in het plasma onder de 400 kopieën/ml 59%; de gemiddelde verhoging in CD4-celtelling was 73 cellen/mm3; de gemiddelde verhoging in procentuele CD4-celtelling was 1,2%.
At week 24, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 60%.
In week 24 had 60% van de patiënten minder dan 400 kopieën/ml viraal RNA in het plasma.
Absorption Indinavir is rapidly absorbed in the fasted state with a time to peak plasma concentration of 0.8 hours ± 0.3 hours (mean ± S. D.).
Absorptie Op de nuchtere maag ingenomen indinavir wordt snel geabsorbeerd; de tijd tot de piekplasmaconcentratie is 0,8 uur + 0,3 uur (gemiddelde + S.D.).
A greater than dose– proportional increase in indinavir plasma concentrations was observed over the 200 – 800 mg dose range.
Bij een dosering van 200-800 mg was de concentratiestijging van indinavir in het plasma naar verhouding iets groter dan op grond van de dosis zou worden verwacht.
Between 800– mg and 1,000– mg dose levels, the deviation from dose– proportionality is less pronounced.
In het bereik 800-1.000 mg is de afwijking van wat op grond van de dosis zou worden verwacht minder uitgesproken.
As a result of the short half– life, 1.8 ± 0.4 hours, only a minimal increase in plasma concentrations occurred after multiple dosing.
Als gevolg van de korte halfwaardetijd, 1,8 + 0,4 uur, trad na toediening van meermalige doses slechts een minimale verhoging van de plasmaconcentratie op.
The bioavailability of a single 800– mg dose of indinavir was approximately 65% (90% CI, 58 – 72%).
(90% BI, 58-72%).
Data from a steady state study in healthy volunteers indicate that there is a diurnal variation in the pharmacokinetics of indinavir.
Gegevens uit een steady-state onderzoek bij gezonde vrijwilligers geven een diurnale variatie in de farmacokinetiek van indinavir te zien.
Following a dosage regimen of 800 mg every 8 hours, measured peak plasma concentrations (Cmax) after morning, afternoon and evening doses were 15,550 nM, 8,720 nM and 8,880 nM, respectively.
Bij toediening van 800 mg om de 8 uur werden na de ochtend-, middag- en avonddosis piekplasmaconcentraties (Cmax) van respectievelijk 15.550 nM, 8.720 nM en 8.880 nM gemeten.
Corresponding plasma concentrations at 8 hours post dose were 220 nM, 210 nM and 370 nM, respectively.
Deze concentraties waren 8 uur na toediening gezakt naar respectievelijk 220 nM, 210 nM en 370 nM.
The relevance of these findings for ritonavir boosted indinavir is unknown.
De relevantie van deze bevindingen voor door ritonavir versterkt indinavir is onbekend.
At steady state following a dosage regimen of 800 mg every 8 hours, HIV– seropositive adult patients in one study achieved geometric means of:
In steady state na een behandelingsschema van 800 mg om de 8 uur, bereikten HIV- seropositieve volwassen patiënten in één onderzoek een geometrisch gemiddelde van:
AUC0-8h of 27,813 nM*h (90% confidence interval = 22,185, 34,869), peak plasma concentrations 11,144 nM (90% confidence interval = 9,192, 13,512) and plasma concentrations at 8 hours post dose 211 nM (90% confidence interval = 163, 274).
AUC0-8uur 27.813 nM*h (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 22.185, 34.869), een piekplasmaconcentratie 11.144 nM (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 9.192, 13.512) en een plasmaconcentratie 8 uur na toediening 211 nM (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 163, 274).
Food effect At steady state following a dosage regimen of 800 mg/ 100 mg of indinavir/ ritonavir every 12 hours with a low-fat meal, healthy volunteers in one study achieved geometric means:
23 Effect van voedsel Bij steady state na toediening van 800 mg/100 mg indinavir/ritonavir om de 12 uur met een vetarme maaltijd, bereikten gezonde vrijwilligers in één onderzoek de volgende geometrische gemiddelden:
AUC0-12h 116,067 nM*h (90% confidence interval = 101,680, 132,490), peak plasma concentrations 19001 nM (90% confidence interval = 17,538, 20,588), and plasma concentrations at 12 hours post dose 2274 nM (90% confidence interval = 1,701, 3,042).
AUC0-12uur 116.067 nM*h (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 101.680, 132.490), piekplasmaconcentraties 19.001 nM (90%-betrouwbaarheidsinterval = 17.538, 20.588) en plasmaconcentraties 12 uur na toediening 2.274 nM (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 1.701, 3.042).
No significant difference in exposure was seen when the regimen was given with a high-fat meal.
Bij toediening met een vetrijke maaltijd, werd geen significant verschil in blootstelling gezien.
Indinavir boosted regimen.
Behandeling met geboost indinavir.
Limited data are available on the pharmacokinetics of indinavir in association with low dose ritonavir.
Er zijn beperkte gegevens over de farmacokinetiek van indinavir in samenhang met lage doses ritonavir.
The pharmacokinetics of indinavir (400 mg) with ritonavir (100 mg) dosed twice daily was examined in two studies.
De farmacokinetiek van indinavir (400 mg) met ritonavir (100 mg) 2 dd is in twee studies onderzocht.
Pharmacokinetic analysis in one study was performed on nineteen of the patients, with a median (range) indinavir AUC 0-12hr, Cmax, and Cmin of 25421 nM*h (21489-36236 nM*h), 5758 nM (5056-6742 nM) and 239 (169-421 nM), respectively.
In een studie werd een farmacokinetische analyse verricht bij 19 van de patiënten, met een mediane (bereik) AUC0 – 12 u van indinavir, Cmax en Cmin van respectievelijk 25421 nM*h (21489-36236 nM*h), 5758 nM (5056-6742 nM) en 239 (169-421 nM).
The pharmacokinetic parameters in the second study were comparable.
De farmacokinetische parameters in de tweede studie waren vergelijkbaar.
In HIV− infected paediatric patients, a dosage regimen of indinavir hard capsules, 500 mg/ m2 every 8 hours, produced AUC0– 8hr values of 27,412 nM*h, peak plasma concentrations of 12,182 nM, and plasma concentrations at 8 hours post dose of 122 nM.
Bij met HIV geïnfecteerde kinderen gaf een behandeling met harde capsules indinavir, 500 mg/m2 om de 8 uur een AUC 0-8 uur-waarde van 27.412 nM.h, een piekplasmaconcentratie van 12.182 nM, en een plasmaconcentratie 8 uur na toediening van 122 nM.
The AUC and peak plasma concentrations were generally similar to those previously observed in HIV– infected adults receiving the recommended dose of 800 mg every 8 hours; it should be observed that the plasma concentrations 8 hours post dose were lower.
De AUC en piekplasmaconcentratie kwamen over het algemeen overeen met die welke eerder werden waargenomen bij met HIV geïnfecteerde volwassenen die de aanbevolen dosis van 800 mg om de 8 uur kregen; hierbij moet worden opgemerkt dat de plasmaconcentratie 8 uur na toediening lager was.
During pregnancy, it has been demonstrated that the systemic exposure of indinavir is relevantly decreased (PACTG 358.
Aangetoond is dat de systemische blootstelling aan indinavir tijdens de zwangerschap aanzienlijk verlaagd is (PACTG 358.
Crixivan, 800 mg every 8 hours + zidovudine 200 mg every 8 hours and lamivudine 150 mg twice a day).
Crixivan, 800 mg om de 8 uur + zidovudine 200 mg om de 8 uur en lamivudine 150 mg tweemaal daags).
The mean indinavir plasma AUC0-8hr at week 30-32 of gestation (n=11) was 9,231 nM∗ hr, which is 74% (95% CI:
De gemiddelde plasma-AUC0-8 uur van indinavir in week 30-32 van de zwangerschap (n=11) was 9.231 Nm*hr, dat is 74% (95 %-BI:
50%, 86%) lower than that observed 6 weeks postpartum.
50%, 86%) lager dan die welke 6 weken na de bevalling werd waargenomen.
The pharmacokinetics of
Zes van deze 11 (55%) patiënten hadden 8 uur na toediening (Cmin) een gemiddelde plasmaconcentratie van indinavir onder de grens van betrouwbare kwantificering.
22 indinavir in these 11 patients at 6 weeks postpartum were generally similar to those observed in non-pregnant patients in another study (see section 4.6).
De farmacokinetiek van indinavir bij deze 11 patiënten 6 weken na de bevalling kwam over het algemeen overeen met die welke is waargenomen bij niet-zwangere patiënten in een ander onderzoek (zie rubriek 4.6).
Administration of indinavir with a meal high in calories, fat, and protein resulted in a blunted and reduced absorption with an approximate 80% reduction in AUC and an 86% reduction in Cmax.
Als indinavir met een calorie-, vet-, en eiwitrijke maaltijd werd toegediend, was de absorptie afgevlakt en verminderd, met een verkleining van de AUC met ongeveer 80% en een verlaging van de Cmax met 86%.
Administration with light meals (e. g., dry toast with jam or fruit conserve, apple juice, and coffee with skimmed or fat– free milk and sugar or corn flakes, skimmed or fat– free milk and sugar) resulted in plasma concentrations comparable to the corresponding fasted values.
Toediening met een lichte maaltijd (bijvoorbeeld geroosterd brood met jam of vruchtengelei, appelsap, en koffie met halfvolle of magere melk en suiker, of cornflakes, halfvolle of magere melk en suiker) leidde tot plasmaconcentraties die vergelijkbaar waren met de na toediening op de nuchtere maag verkregen waarden.
The pharmacokinetics of indinavir taken as indinavir sulphate salt (from opened hard capsules) mixed in apple sauce were generally comparable to the pharmacokinetics of indinavir taken as hard capsules, under fasting conditions.
De farmacokinetiek van indinavir, ingenomen als indinavir-sulfaatzout (uit geopende harde capsules) gemengd met appelmoes was over het algemeen vergelijkbaar met de farmacokinetiek van indinavir ingenomen als harde capsule, in nuchtere toestand.
In HIV– infected paediatric patients, the pharmacokinetic parameters of indinavir in apple sauce were:
Bij met HIV geïnfecteerde kinderen waren de farmacokinetische parameters van indinavir in appelmoes:
AUC0– 8hr of 26,980 nM*h; peak plasma concentration of 13,711 nM; and plasma concentration at 8 hours post dose of 146 nM.
AUC 0-8 uur 26.980 nM h; piek- plasmaconcentratie 13.711 nM; en plasmaconcentratie 8 uur na toediening 146 nM.
Distribution Indinavir was not highly bound to human plasma proteins (39% unbound).
Verdeling Indinavir werd niet sterk aan menselijke plasma-eiwitten gebonden (39% niet gebonden).
There are no data concerning the penetration of indinavir into the central nervous system in humans.
Er zijn geen gegevens over het doordringen van indinavir in het centraal zenuwstelsel bij mensen.
Biotransformation Seven major metabolites were identified and the metabolic pathways were identified as glucuronidation at the pyridine nitrogen, pyridine– N– oxidation with and without 3’– hydroxylation on the indane ring, 3’– hydroxylation of indane, p– hydroxylation of phenylmethyl moiety, and N– depyridomethylation with and without the 3’– hydroxylation.
24 Biotransformatie Er zijn zeven belangrijke metabolieten geïdentificeerd; de metabole routes zijn glucuronidatie van pyridinestikstof, pyridine-N-oxidatie met en zonder 3’ -hydroxylatie aan de indaanring, 3’ -hydroxylatie van indaan, p-hydroxylatie van het fenylmethyldeel, en N-depyridomethylatie met en zonder 3’ - hydroxylatie.
In vitro studies with human liver microsomes indicated that CYP3A4 is the only P450 isozyme that plays a major role in the oxidative metabolism of indinavir.
Bij onderzoek in vitro met menselijke levermicrosomen bleek dat cytochroom CYP3A4 het enige P450-iso-enzym is dat een rol van belang speelt bij het oxidatieve metabolisme van indinavir.
Analysis of plasma and urine samples from subjects who received indinavir indicated that indinavir metabolites had little proteinase inhibitory activity.
Uit analyse van plasma- en urinemonsters van personen die indinavir kregen, bleek dat de metabolieten van indinavir weinig remmende werking op proteïnase hadden.
Elimination Over the 200– 1,000– mg dose range administered in both volunteers and HIV infected patients, there was a slightly greater than dose– proportional increase in urinary recovery of indinavir.
Eliminatie In een dosering van 200-1.000 mg die aan zowel vrijwilligers als met HIV-1 geïnfecteerde patiënten werd toegediend, was de uitscheiding in de urine naar verhouding iets groter dan op grond van de dosis zou worden verwacht.
Renal clearance (116 ml/ min) of indinavir is concentration– independent over the clinical dose range.
De renale klaring (116 ml/min) van indinavir is in het klinisch doseringsbereik niet afhankelijk van de concentratie.
Less than 20% of indinavir is excreted renally.
Minder dan 20% van indinavir wordt door de nier uitgescheiden.
Mean urinary excretion of unchanged drug following single dose administration in the fasted state was 10.4% following a 700– mg dose, and 12.0% following a 1,000– mg dose.
De gemiddelde uitscheiding in de urine van onveranderd geneesmiddel na een eenmalige dosis op de nuchtere maag was na een dosis van 700 mg 10,4%, en na een dosis van 1.000 mg 12,0%.
Indinavir was rapidly eliminated with a half– life of 1.8 hours.
Indinavir werd snel geëlimineerd met een halfwaardetijd van 1,8 uur.
Characteristics in patients Pharmacokinetics of indinavir do not appear to be affected by race.
Kenmerken bij de patiënt De farmacokinetiek van indinavir blijkt niet door ras te worden beïnvloed.
There are no clinically significant differences in the pharmacokinetics of indinavir in HIV seropositive women compared to HIV seropositive men.
Er waren geen klinisch significante verschillen in de farmacokinetiek van indinavir bij HIV- seropositieve vrouwen in vergelijking met HIV-seropositieve mannen.
Patients with mild– to– moderate hepatic insufficiency and clinical evidence of cirrhosis had evidence of decreased metabolism of indinavir resulting in approximately 60% higher mean AUC following a 400– mg dose.
Patiënten met een lichte tot matige leverinsufficiëntie en klinische aanwijzingen van cirrose vertoonden tekenen van een verminderd metabolisme van indinavir, wat na een dosis van 400 mg tot een vergroting van de gemiddelde AUC met ongeveer 60% leidde.
The mean half– life of indinavir increased to approximately 2.8 hours.
De gemiddelde halfwaardetijd van indinavir nam tot ongeveer 2,8 uur toe.
Crystals have been seen in the urine of rats, one monkey, and one dog.
Er zijn kristallen waargenomen in de urine van ratten, van een aap en van een hond.
The crystals have not been associated with drug– induced renal injury.
De aanwezigheid van kristallen hing niet samen met door het geneesmiddel veroorzaakte schade aan de nieren.
An increase in thyroidal weight and thyroidal follicular cell hyperplasia, due to an increase in thyroxine clearance, was seen in rats treated with indinavir at doses ≥ 160 mg/ kg/ day.
Bij ratten die met indinavir in dosering ≥ 160 mg/kg per dag werden behandeld, werden een toename van het gewicht van de schildklier en hyperplasie van de follikelcellen van de schildklier waargenomen als gevolg van een verhoogde thyroxineklaring.
An increase in hepatic weight occurred in rats treated with indinavir at doses ≥ 40 mg/ kg/ day and was accompanied by hepatocellular hypertrophy at doses ≥ 320 mg/ kg/ day.
Bij ratten die werden behandeld met indinavir in doseringen ≥ 40 mg/kg per dag werd een verhoging van het levergewicht waargenomen; bij doseringen ≥ 320 mg/kg per dag ging dit gepaard met hepatocellulaire hypertrofie.
The maximum non– lethal oral dose of indinavir was at least 5,000 mg/ kg in rats and mice, the highest dose tested in acute toxicity studies.
De maximale niet-letale orale dosis indinavir was minstens 5.000 mg/kg bij ratten en muizen, de hoogst onderzochte dosis in de acute toxiciteitsstudies.
23 Studies in rats indicated that uptake into brain tissue was limited, distribution into and out of the lymphatic system was rapid, and excretion into the milk of lactating rats was extensive.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat de opname in het hersenweefsel beperkt was, de verdeling naar en vanuit het lymfatisch systeem snel was, en dat er een hoge uitscheiding in de melk van zogende ratten was.
Distribution of indinavir across the placental barrier was significant in rats, but limited in rabbits.
Bij ratten passeert indinavir de placentabarrière significant, bij konijnen in beperkte mate.
Mutagenicity Indinavir did not have any mutagenic or genotoxic activity in studies with or without metabolic activation.
Mutageniciteit In onderzoeken met of zonder metabole activering vertoonde indinavir geen mutagene of genotoxische activiteit.
Carcinogenicity No carcinogenicity was noted in mice at the maximum tolerated dose, which corresponded to a systemic exposure approximately 2 to 3 times higher than the clinical exposure.
Carcinogeniciteit Bij muizen werd geen carcinogeniciteit waargenomen bij de maximaal verdragen dosis, die overeenkwam met een systemische blootstelling die ongeveer twee- tot driemaal hoger was dan de klinische blootstelling.
In rats, at similar exposure levels, an increased incidence of thyroid adenomas was seen, probably related to an increase in release of thyroid stimulating hormone secondary to an increase in thyroxine clearance.
Bij ratten werd bij een gelijkaardige blootstelling een verhoogde incidentie van schildklieradenomen waargenomen, wat waarschijnlijk verband houdt met de verhoogde afgifte van
The relevance of the findings to humans is likely limited.
De relevantie van deze bevindingen voor de mens is waarschijnlijk beperkt.
Developmental Toxicity Developmental toxicity studies were performed in rats, rabbits and dogs (at doses which produced systemic exposures comparable to or slightly greater than human exposure) and revealed no evidence of teratogenicity.
Onderzoek naar toxische effecten Bij onderzoek naar toxische effecten op de ontwikkeling bij ratten, konijnen en honden (in doseringen die tot een systemische blootstelling leidden die vergelijkbaar was met of enigszins hoger was dan die voor mensen) werden geen aanwijzingen voor teratogeniciteit gezien.
No external or visceral changes were observed in rats, however, increases in the incidence of supernumerary ribs and of cervical ribs were seen.
Bij ratten werden er geen uitwendige of viscerale veranderingen waargenomen, maar wel een toename in de incidentie van een hoger dan normaal aantal ribben en van het aantal halsribben.
No external, visceral, or skeletal changes were observed in rabbits or dogs.
Bij konijnen en honden werden er geen uitwendige, viscerale of skeletale afwijkingen waargenomen.
In rats and rabbits, no effects on embryonic/ foetal survival or foetal weights were observed.
Bij ratten en konijnen werden er geen effecten op de embryonale/foetale overleving of het foetusgewicht geconstateerd.
In dogs, a slight increase in resorptions was seen; however, all foetuses in medication– treated animals were viable, and the incidence of live foetuses in medication– treated animals was comparable to that in controls.
Bij honden werd een licht verhoogde resorptie gezien; alle foetussen in de met geneesmiddel behandelde dieren waren echter levensvatbaar, en de incidentie van levende foetussen bij met geneesmiddel behandelde dieren was vergelijkbaar met die in de controlegroep.
Capsule content
Inhoud capsule
- anhydrous lactose
- watervrije lactose
- magnesium stearate
- magnesiumstearaat
Capsule shell:
Capsulehuls
- gelatin
- gelatine
- titanium dioxide (E 171)
- titaniumdioxide (E 171)
- silicon dioxide
- siliciumdioxide
- sodium lauryl sulphate
- natriumlaurylsulfaat
- printing ink: titanium dioxide (E 171), indigo carmine (E 132), and iron oxide (E 172).
- drukinkt: titaniumdioxide (E 171), indigotine (E 132) en ijzeroxide (E 172).
Store in the original bottle.
Bewaar in het oorspronkelijke flesje.
Keep the bottle tightly closed in order to protect from moisture.
Houd het flesje zorgvuldig gesloten ter bescherming tegen vocht.
HDPE bottles with a polypropylene cap and a foil induction cap containing 180 capsules.
HDPE-flesjes met een polypropyleen dop en folieverzegeling met 180 capsules.
The bottles contain desiccant canisters that should remain in the container.
De flesjes bevatten een droogmiddel welke in het flesje moet blijven.
Merck Sharp & Dohme Limited Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU United Kingdom
Merck Sharp & Dohme Limited Hertford Road, Hoddesdon Hertfordshire EN11 9BU Verenigd Koninkrijk
EU/ 1/ 96/ 024/ 010
EU/1/96/024/010
04/ 10/ 1996 Date of latest renewal:
04/10/1996 Datum van laatste hernieuwing van de vergunning:
07/ 10/ 2006
07/10/2006.
CRIXIVAN 200 mg hard capsules
CRIXIVAN 200 mg harde capsules
Each hard capsule contains indinavir sulphate corresponding to 200 mg of indinavir.
Elke harde capsule bevat indinavirsulfaat overeenkomend met 200 mg indinavir.
Each 200 mg capsule contains 74.8 mg lactose.
Hulpstof: elke capsule 200 mg bevat 74,8 mg lactose.
The capsules are semi– translucent white and coded CRIXIVAN™ 200 mg in blue.
De capsules zijn semidoorschijnend wit met de code CRIXIVAN™ 200 mg in blauw.
26 Paediatric dose (500 mg/ m2) to be administered every 8 hours
28 Dosis bij kinderen (500 mg/m2), om de 8 uur toe te dienen.
Body Surface Area (m2) 0.50 0.75 1.00 1.25 1.50
0,50 0,75 1,00 1,25 1,50
Medical management in patients with one or more episodes of nephrolithiasis must include adequate hydration and may include temporary interruption of therapy (e. g., 1 to 3 days) during the acute episode of nephrolithiasis or discontinuation of therapy (see section 4.4).
Bij patiënten met een of meer aanvallen van nefrolithiase zal de medicamenteuze behandeling erin bestaan voldoende vocht toe te dienen en kan overwogen worden de therapie tijdens de acute fase van de nefrolithiase tijdelijk te onderbreken (b.v.
Special dosing considerations in adults
1-3 dagen), of de therapie te beëindigen (zie rubriek 4.4).
A dosage reduction of CRIXIVAN to 600 mg every 8 hours should be considered when administering itraconazole or ketoconazole concurrently (see section 4.5).
Bijzondere overwegingen bij toediening aan volwassenen Bij gelijktijdige toediening met itraconazol of ketoconazol moet een dosisvermindering van CRIXIVAN naar 600 mg om de 8 uur worden overwogen (zie rubriek 4.5).
27 In addition, indinavir with ritonavir should not be administered with alfuzosin, meperidine, piroxicam, propoxyphene, bepridil, encainide, flecanide, propafenone, quinidine, fusidic acid, clozapine, clorazepate, diazepam, estazolam and flurazepam.
29 Daarnaast moet indinavir met ritonavir niet worden toegediend met alfuzosine, meperidine, piroxicam, propoxyfeen, bepridil, encaïnide, flecaïnide, propafenon, kinidine, fusidinezuur, clozapine, clorazepaat, diazepam, estazolam en flurazepam.
Medicinal products nteractions Indinavir should be used cautiously with other medicinal products that are potent inducers of CYP3A4.
Geneesmiddelinteracties Indinavir moet voorzichtig worden toegepast bij gelijktijdig gebruik van andere geneesmiddelen die krachtige inductoren van CYP3A4 zijn.
Once a diagnosis is apparent, appropriate measures for the treatment of haemolytic anaemia should be instituted which may include discontinuation of indinavir.
30 hemolytische anemie worden genomen, wat kan inhouden dat de behandeling met indinavir wordt gestaakt.
28 Hyperglycaemia New onset diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbation of existing diabetes mellitus has been reported in patients receiving protease inhibitors (PIs).
Hyperglykemie Bij patiënten die proteaseremmers (PI’ s) kregen, is nieuw ontstane diabetes mellitus, hyperglykemie of verergering van bestaande diabetes mellitus gemeld.
Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or focal mycobacterial infectiosn, and Pneumocystis carinii pneumonia.
Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus retinitis, gegeneraliseerde en/of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis carinii pneumonie.
Patients with coexisting conditions There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in haemophiliac patients type A and B treated with PIs.
31 Patiënten met gelijktijdig bestaande aandoeningen Melding is gemaakt van een toename van bloedingen, met inbegrip van spontane hematomen in de huid en hemarthrosen, bij patiënten met hemofilie type A en B die behandeld worden met PI’ s.
29 Safety in patients with impaired renal function has not been studied; however, less than 20% of indinavir is excreted in the urine as unchanged drug or metabolites (see section 4.2).
De veiligheid bij patiënten met een verminderde nierfunctie is niet onderzocht; minder dan 20% indinavir wordt echter uitgescheiden in de urine als onveranderd geneesmiddel of metabolieten (zie rubriek 4.2).
Concurrent use of indinavir with rifampicin or herbal preparations containing St John’ s wort (hypericum perforatum) is contraindicated.
32 Gelijktijdig gebruik van indinavir met rifampicine of kruidenpreparaten met sint-janskruid (hypericum perforatum) is gecontra-indiceerd.
Refer also to sections 4.2 and 4.3.
Zie ook rubrieken 4.2en 4.3.
30 Medicinal products by therapeutic areas ANTI-INFECTIVES Antiretrovirals NRTIs
Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANTI-INFECTIVA ANTIRETROVIRALE MIDDELEN NRTIs
Didanosine enteric-coated 400 mg SD (Indinavir 800 mg SD)
Didanosine enteric-coated 400 mg ED (Indinavir 800 mg ED)
Stavudine 40 mg BID (Indinavir 800 mg TID)
33 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied
Ritonavir 100 mg BID (Indinavir 800 mg BID)
34 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied
62%
Indinavir AUC24uur: ↑ 178% Indinavir Cmin: ↑ factor 11; (ten opzichte van indinavir 800 mg 3 dd alleen *) Ritonavir AUC: ↑ 72% Ritonavir Cmin: ↑ 62%
190% (Relative to saquinavir 600 mg SD (hard gel formulation) alone)
Saquinavir AUC: ↑ 500% Saquinavir Cmin: ↑ 190% (ten opzichte van saquinavir 600 mg ED (harde capsule) alleen)
450% (Relative to saquinavir 800 mg SD (soft gel formulation) alone)
Saquinavir AUC: ↑ 620% Saquinavir Cmin: ↑ 450% (ten opzichte van saquinavir 800 mg ED (zachte capsule) alleen)
450% (Relative to saquinavir 1200 mg (soft gel formulation) alone)
Saquinavir AUC: ↑ 360% Saquinavir Cmin: ↑ 450% (ten opzichte van saquinavir 1200 mg (zachte capsule) alleen)
Antibiotics Sulphamethoxazole/ Trimethoprim 800 mg/ 160 mg BID (Indinavir 400 mg QID) Antifungals
35 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANTIBIOTICA
Anti-Mycobacterial Isoniazid 300 mg QD (Indinavir 800 mg TID)
ANTIMYCOBACTERIËLE MIDDELEN Isoniazide 300 mg 1 dd (indinavir 800 mg 3 dd)
92% (Relative to Indinavir 800 mg TID alone) This effect is due to an induction of CYP3A4 by rifampicin.
92% (ten opzichte van indinavir 800 mg 3 dd alleen) Dit effect komt door inductie van 36
John’ s wort (Hypericum perforatum) 300 mg TID (Indinavir 800 mg TID)
37 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied KRUIDENPREPARATEN
Combination contraindicated due to an increased risk of myopathy including rhabdomyolysis.
Combinatie gecontra-indiceerd vanwege een verhoogd risico op myopathie waaronder rabdomyolyse.
35 Medicinal products by therapeutic areas IMMUNOSUPPRESSIVES
Ciclosporine A ORALE ANTICONCEPTIVA
Cyclosporine A (CsA) levels markedly increase in patients on PIs, including indinavir.
Norethindron AUC: ↑ 26% Norethindron Cmin: ↑ 44% 38
Interactions and dose recommendations with other medical products – INDINAVIR BOOSTED WITH RITONAVIR.
39 Tabel 2, interacties en dosisaanbevelingen met andere geneesmiddelen – INDINAVIR GEBOOST MET RITONAVIR.
Interactions between indinavir/ ritonavir and other medicinal products are listed in the tables below (increase is indicated as “↑”, decrease as “↓”, no change (≤ +/ - 20%) as “↔”, single dose as “ SD”, once daily as “ QD”, twice daily as “ BID”, three times daily as “ TID”, and four times as "QID").
In de onderstaande tabellen staan de interacties tussen indinavir/ritonavir en andere geneesmiddelen (verhoging wordt aangegeven met "↑ ", verlaging met "↓", geen verandering (≤ +/- 20%) met ↔, eenmalige dosis met "ED", eenmaal daags met "1 dd", tweemaal daags met "2 dd", driemaal daags met "3 dd" en viermaal daags met "4 dd").
37 Medicinal products by therapeutic areas
Pogingen de verminderde blootstelling te corrigeren door verhoging van de dosering van andere proteaseremmers met ritonavir,
Interaction
Rifampicine in combinatie met CRIXIVAN en gelijktijdig gebruik van laag gedoseerd ritonavir is gecontra-indiceerd (zie rubriek 4.3).
Recommendations concerning co-administration
40
Rifampicin Other Anti-infectives
Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANDERE ANTI-INFECTIVA
During attempts to overcome the decreased exposure by increasing the dose of other protease inhibitors with ritonavir, a high frequency of liver reactions was seen.
Interactie gaven een hoge frequentie van leverreacties.
The combination of rifampicin and CRIXIVAN with concomitant low-dose ritonavir is contraindicated (see section 4.3).
Aanbevelingen voor gelijktijdige toediening
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when atovaquone is concomitantly administered with indinavir/ ritonavir.
Bij gelijktijdige toediening van atovaquon met indinavir/ritonavir wordt zorgvuldige controle van de therapeutische effecten en bijwerkingen aanbevolen.
Morphine
Morfine
38 Medicinal products by therapeutic areas ANTIARRTHYMICS
41 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANTIARITMICA
Digoxin 0.4 mg SD Ritonavir 200 mg BID ANTICOAGULANT
Digoxine 0,4 mg ED Ritonavir 200 mg 2 dd ANTICOAGULANTIA
Interaction with indinavir/ ritonavir not studied Digoxin AUC:
Interactie met indinavir/ritonavir niet onderzocht.
22%
Digoxine AUC: ↑ 22%
Ritonavir may increase digoxin levels due to modification of P-glycoprotein mediated digoxin efflux.
Ritonavir kan de concentraties digoxine verhogen door verandering van de door P- glycoproteïne gemedieerde efflux van digoxine.
Careful monitoring of digoxin levels is recommended when digoxin is concomitantly administered with indinavir/ ritonavir.
Bij gelijktijdige toediening van indinavir/ritonavir wordt zorgvuldige controle van de concentratie digoxine aanbevolen.
Amlodipine 5 mg QD (Indinavir/ ritonavir 800/ 100 BID)
Amlopidine 5 mg 1 dd (Indinavir/ritonavir 800/100 mg 2 dd) HMG-CoA- REDUCTASEREMMERS IMMUNOSUPPRESSIVA
80% Indinavir/ ritonavir AUCs: ↔
Amlopidine AUC0-24h: ↑ 80% Indinavir/ritonavir AUCs: ↔
administered with indinavir/ ritonavir as it may result in an increased response.
calciumantagonisten worden overwogen aangezien er een sterkere respons kan optreden Zelfde aanbevelingen als voor indinavir zonder boosting met ritonavir (zie tabel 1)
39 Medicinal products by Interaction therapeutic areas HMG-CoA REDUCTASE INHIBITORS IMMUNOSUPPRESSIVES
Ciclosporine A (indinavir/ritonavir 800/100 mg 2 dd)
STEROIDS
Interactie met indinavir/ritonavir niet onderzocht, gecombineerde toediening zal naar verwachting een significante verhoging geven van de concentraties midazolam, met name als midazolam oraal wordt toegediend (CYP3A4- remming).
Dexamethasone Interaction with indinavir/ ritonavir not studied ↑ dexamethasone exposure expected (CYP3A inhibition). ↓ indinavir plasma concentrations may be expected (CYP3A induction).
Interactie met indinavir/ritonavir niet onderzocht. ↑ blootstelling aan dexamethason verwacht (CYP3A-remming) ↓ plasmaconcentraties indinavir kunnen worden verwacht (CYP3A-inductie).
Careful monitoring of therapeutic and adverse effects is recommended when dexamethasone is concomitantly administered with indinavir/ ritonavir.
Bij gelijktijdige toediening van dexamethason met indinavir/ritonavir wordt zorgvuldige controle van de therapeutische effecten en bijwerkingen aanbevolen
For information regarding diet or the effect of food on indinavir absorption (see
Voor informatie over voeding of het effect van voedsel op de absorptie van indinavir (zie rubrieken 4.2 en 5.2).
Use during lactation It is recommended that HIV− infected women do not breast− feed their infants under any circumstances in order to avoid transmission of HIV.
44 Gebruik bij het geven van borstvoeding Vrouwen die besmet zijn met HIV wordt in alle gevallen afgeraden om borstvoeding te geven om zo overdracht van het HIV te voorkomen.
Clinical adverse reactions reported by the investigators as possibly, probably, or definitely related to CRIXIVAN in ≥ 5% of patients treated with CRIXIVAN alone or in combination (n = 309) for 24 weeks are listed below.
Klinische bijwerkingen die de onderzoekers beschouwden als mogelijk, waarschijnlijk of beslist met CRIXIVAN verband houdend bij ≥ 5% van de patiënten (n = 309) die gedurende 24 weken werden behandeld met CRIXIVAN alleen of in combinatie staan hieronder vermeld.
These adverse reactions were: nausea (35.3%), headache (25.2%), diarrhoea (24.6%), asthenia/ fatigue (24.3%), rash (19.1%), taste perversion (19.1%), dry skin (16.2%), abdominal pain (14.6%), vomiting (11.0%), dizziness (10.7%).
Deze bijwerkingen waren: misselijkheid (35,3%), hoofdpijn (25,2%), diarree (24,6%), asthenie/vermoeidheid (24,3%), uitslag (19,1%), veranderde smaakgewaarwording (19,1%), droge huid (16,2%), buikpijn (14,6%), braken (11,0%), duizeligheid 10,7%).
41 The following adverse reactions have been reported during clinical studies and/ or post-marketing use for CRIXIVAN.
De volgende bijwerkingen zijn gemeld in klinisch onderzoek en/of na introductie van CRIXIVAN:
Nervous system disorders:
45 Zenuwstelselaandoeningen:
42 General disorders and administration site conditions:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen:
The following additional laboratory abnormalities have been reported during post-marketing experience; they are derived from spontaneous reports for which precise incidences cannot be determined:
De volgende aanvullende laboratoriumafwijkingen zijn gemeld sinds de introductie; ze zijn verkregen uit spontane meldingen op basis waarvan de exacte incidentie niet kan worden vastgesteld:
Metabolic and nutritional disorders: increased serum triglycerides, increased serum cholesterol.
Voedings- en stofwisselingsstoornissen: verhoogde serum triglyceriden, verhoogd serum cholesterol.
Microbiology Indinavir at concentrations of 50 to 100 nM mediated 95% inhibition (IC95) of viral spread (relative to an untreated virus– infected control) in human T– lymphoid cell cultures and primary human monocytes/ macrophages infected with HIV− 1 variants LAI, MN, RF, and a macrophage– tropic variant SF– 162, respectively.
47 Microbiologie In concentraties van 50 tot 100 nM gaf indinavir een remming van 95% (IC95) van de virusverspreiding (in vergelijking met een onbehandelde met virus geïnfecteerde controlegroep) in kweken van menselijke T-lymfocyten en in primaire humane monocyten/macrofagen die waren geïnfecteerd met de HIV-1-varianten, respectievelijk LAI, MN, RF en een macrofaag-trope virusvariant SF 162.
For example, no single substitution or pair of substitutions was capable of engendering measurable (≥ four– fold) resistance to indinavir, and the level of resistance was dependent on the ways in which multiple substitutions were combined.
Zo kon een enkele of tweevoudige substitutie nooit meetbare (> viervoudige) resistentie tegen indinavir opwekken, en de mate van resistentie hing af van de wijze waarop de meervoudige substituties gecombineerd waren.
Pharmacodynamic effects
48 Farmacodynamische effecten
In the intent to treat and on treatment analyses the proportion of patients with HIV RNA of < 50 copies/ mL was 68.8% and 88.7%, respectively, at week 96.
Volgens de intent-to-treat- en de on-treatmentanalyses was het deel van de patiënten met een HIV-RNA < 50 kopieën/ml in week 96 68,8% respectievelijk 88,7%.
Indinavir alone or in combination with nucleoside analogues (zidovudine/ stavudine and lamivudine) has been shown to delay clinical progression rate compared with nucleoside analogues and to provide a sustained effect on viral load and CD4 count.
Indinavir alleen of in combinatie met nucleosideanalogen (zidovudine/stavudine en lamivudine) blijkt in vergelijking met nucleosideanologen de klinische progressie te vertragen en een aanhoudend effect op de viral load en CD4-telling te geven.
5.2 Pharmacokinetic properties
49 5.2 Farmacokinetische eigenschappen
AUC0-8h of 27,813 nM*h (90% confidence interval = 22,185, 34,869), peak plasma concentrations 11,144 nM (90% confidence interval = 9,192, 13,512) and plasma concentrations at 8 hours post dose 211 nM (90% confidence interval = 163, 274).
AUC0-8uur 27.813 nM*h (90%-betrouwbaarheidsinterval = 22.185, 34.869), een piekplasmaconcentratie 11.144 nM (90%-betrouwbaarheidsinterval = 9.192, 13.512) en een plasmaconcentratie 8 uur na toediening 211 nM (90%-betrouwbaarheidsinterval = 163, 274).
Food effect At steady state following a dosage regimen of 800 mg/ 100 mg of indinavir/ ritonavir every 12 hours with a low-fat meal, healthy volunteers in one study achieved geometric means:
Effect van voedsel Bij steady state na toediening van 800 mg/100 mg indinavir/ritonavir om de 12 uur met een vetarme maaltijd, bereikten gezonde vrijwilligers in één onderzoek de volgende geometrische gemiddelden:
AUC0-12h 116,067 nM*h (90% confidence interval = 101,680, 132,490), peak plasma concentrations 19,001 nM (90% confidence interval = 17,538, 20,588), and plasma concentrations at 12 hours post dose 2,274 nM (90% confidence interval = 1,701, 3,042).
AUC0-12uur 116.067 nM*h (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 101.680, 132.490), piekplasmaconcentraties 19.001 nM (90%-betrouwbaarheidsinterval = 17.538, 20.588) en plasmaconcentraties 12 uur na toediening 2.274 nM (90 %-betrouwbaarheidsinterval = 1.701, 3.042).
The mean indinavir plasma AUC0-8hr at week 30-32 of gestation (n=11) was 9,231 nM∗ hr, which is 74% (95% CI:
Crixivan, 800 mg om de 8 uur + zidovudine 200 mg om de 8 uur en lamivudine 150 mg tweemaal daags). De gemiddelde plasma-AUC0-8 uur van indinavir in week 30-32 van de zwangerschap (n=11) was 9231 Nm*hr, dat is 74% (95 %-BI:
46 indinavir in these 11 patients at 6 weeks postpartum were generally similar to those observed in non-pregnant patients in another study (see section 4.6).
De farmacokinetiek van indinavir bij deze 11 patiënten 6 weken na de bevalling kwam over het algemeen overeen met die welke is waargenomen bij niet-zwangere patiënten in een ander onderzoek (zie rubriek 4.6).
Administration of indinavir with a meal high in calories, fat, and protein resulted in a blunted and reduced absorption with an approximate 80% reduction in AUC and an 86% reduction in Cmax.
Als indinavir met een calorie-, vet-, en eiwitrijke maaltijd werd toegediend, was de absorptie afgevlakt en verminderd, met een verkleining van de AUC met ongeveer 80% en een verlaging van de Cmax met 50 86%.
Biotransformation Seven major metabolites were identified and the metabolic pathways were identified as glucuronidation at the pyridine nitrogen, pyridine– N– oxidation with and without 3’– hydroxylation on the indane ring, 3’– hydroxylation of indane, p– hydroxylation of phenylmethyl moiety, and N– depyridomethylation with and without the 3’– hydroxylation.
Biotransformatie Er zijn zeven belangrijke metabolieten geïdentificeerd; de metabole routes zijn glucuronidatie van pyridinestikstof, pyridine-N-oxidatie met en zonder 3’ -hydroxylatie aan de indaanring, 3’ -hydroxylatie van indaan, p-hydroxylatie van het fenylmethyldeel, en N-depyridomethylatie met en zonder 3’ - hydroxylatie.
The maximum non– lethal oral dose of indinavir was at least 5,000 mg/ kg in rats and mice, the highest dose tested in acute toxicity studies.
51 De maximale niet-letale orale dosis indinavir was minstens 5.000 mg/kg bij ratten en muizen, de hoogst onderzochte dosis in de acute toxiciteitsstudies.
47 Studies in rats indicated that uptake into brain tissue was limited, distribution into and out of the lymphatic system was rapid, and excretion into the milk of lactating rats was extensive.
Uit onderzoek bij ratten bleek dat de opname in het hersenweefsel beperkt was, de verdeling naar en vanuit het lymfatisch systeem snel was, en dat er een hoge uitscheiding in de melk van zogende ratten was.
In rats, at similar exposure levels, an increased incidence of thyroid adenomas was seen, probably related to an increase in release of thyroid stimulating hormone secondary to an increase in thyroxine clearance.
Bij ratten werd bij een gelijkaardige blootstelling een verhoogde incidentie van schildklieradenomen waargenomen, wat waarschijnlijk verband houdt met de verhoogde afgifte van thyreoid-stimulerend hormoon als gevolg van de toegenomen thyroxineklaring.
- printing ink: indigo carmine (E 132).
- drukinkt: titaniumdioxide (E 171) en indigotine (E 132).
6.4 Special precautions for storage
52 6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren
HDPE bottles with a polypropylene cap and a foil induction cap containing 180, 270 or 360 capsules.
HDPE-flesjes met een polypropyleen dop en folieverzegeling met 180, 270 of 360 capsules.
48 Not all pack sizes may be marketed.
Het kan voorkomen dat niet alle verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht.
EU/ 1/ 96/ 024/ 001 EU/ 1/ 96/ 024/ 002 EU/ 1/ 96/ 024/ 003
EU/1/96/024/001 EU/1/96/024/002 EU/1/96/024/003
CRIXIVAN 400 mg hard capsules
CRIXIVAN 400 mg harde capsules
Each hard capsule contains indinavir sulphate corresponding to 400 mg of indinavir.
Elke harde capsule bevat indinavirsulfaat overeenkomend met 400 mg indinavir.
Each 400 mg capsule contains 149.6 mg of lactose.
Hulpstof: elke capsule 400 mg bevat 149,6 mg lactose.
The capsules are semi– translucent white and coded CRIXIVAN™ 400 mg in green.
De capsules zijn semidoorschijnend wit met de code CRIXIVAN™ 400 mg in groen.
50 Paediatric dose (500 mg/ m2) to be administered every 8 hours
54 Dosis bij kinderen (500 mg/m2), om de 8 uur toe te dienen.
51 In addition, indinavir with ritonavir should not be administered with alfuzosin, meperidine, piroxicam, propoxyphene, bepridil, encainide, flecanide, propafenone, quinidine, fusidic acid, clozapine, clorazepate, diazepam, estazolam and flurazepam.
55 Daarnaast moet indinavir met ritonavir niet worden toegediend met alfuzosine, meperidine, piroxicam, propoxyfeen, bepridil, encaïnide, flecaïnide, propafenon, kinidine, fusidinezuur, clozapine, clorazepaat, diazepam, estazolam en flurazepam.
Once a diagnosis is apparent, appropriate measures for the treatment of haemolytic anaemia should be instituted which may include discontinuation of indinavir.
56 hemolytische anemie worden genomen, wat kan inhouden dat de behandeling met indinavir wordt gestaakt.
52 Hyperglycaemia New onset diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbation of existing diabetes mellitus has been reported in patients receiving protease inhibitors (PIs).
Hyperglykemie Bij patiënten die proteaseremmers (PI’ s) kregen, is nieuw ontstane diabetes mellitus, hyperglykemie of verergering van bestaande diabetes mellitus gemeld.
Patients with coexisting conditions There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in haemophiliac patients type A and B treated with PIs.
57 Patiënten met gelijktijdig bestaande aandoeningen Melding is gemaakt van een toename van bloedingen, met inbegrip van spontane hematomen in de huid en hemarthrosen, bij patiënten met hemofilie type A en B die behandeld worden met PI’ s.
53 Safety in patients with impaired renal function has not been studied; however, less than 20% of indinavir is excreted in the urine as unchanged drug or metabolites (see section 4.2).
De veiligheid bij patiënten met een verminderde nierfunctie is niet onderzocht; minder dan 20% indinavir wordt echter uitgescheiden in de urine als onveranderd geneesmiddel of metabolieten (zie rubriek 4.2).
Lactose This medicinal product contains 299.2 mg of lactose in each 800 mg dose (maximum single dose).
Lactose Dit geneesmiddel bevat per dosis van 800 mg (de maximale enkele dosis) 299,2 mg lactose.
Concurrent use of indinavir with rifampicin or herbal preparations containing St John’ s wort (hypericum perforatum) is contraindicated.
58 Gelijktijdig gebruik van indinavir met rifampicine of kruidenpreparaten met sint-janskruid (hypericum perforatum) is gecontra-indiceerd.
54 Medicinal products by therapeutic areas ANTI-INFECTIVES Antiretrovirals NRTIs
Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANTI-INFECTIVA ANTIRETROVIRALE MIDDELEN NRTIs
Stavudine 40 mg BID (Indinavir 800 mg TID)
59 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied
Ritonavir 100 mg BID (Indinavir 800 mg BID)
60 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied
Antibiotics Sulphamethoxazole/ Trimethoprim 800 mg/ 160 mg BID (Indinavir 400 mg QID) Antifungals
61 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied ANTIBIOTICA
92% (Relative to Indinavir 800 mg TID alone) This effect is due to an induction of CYP3A4 by rifampicin.
92% (ten opzichte van indinavir 800 mg 3 dd alleen) Dit effect komt door inductie van 62
John’ s wort (Hypericum perforatum) 300 mg TID (Indinavir 800 mg TID)
63 Geneesmiddelen per therapeutisch gebied KRUIDENPREPARATEN
59 Medicinal products by therapeutic areas IMMUNOSUPPRESSIVES
Ciclosporine A ORALE ANTICONCEPTIVA
Cyclosporine A (CsA) levels markedly increase in patients on PIs, including indinavir.
Norethindron AUC: ↑ 26% Norethindron Cmin: ↑ 44% 64
Interactions and dose recommendations with other medical products – INDINAVIR BOOSTED WITH RITONAVIR.
65 Tabel 2, interacties en dosisaanbevelingen met andere geneesmiddelen – INDINAVIR GEBOOST MET RITONAVIR.
61 Medicinal products by therapeutic areas
Pogingen de verminderde blootstelling te corrigeren door verhoging van de dosering van andere proteaseremmers met ritonavir,
Recommendations concerning co-administration
66