qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
rhythm.
veroorzaken.
- If you have a personal or family history of QT prolongation.
- Wanneer u een persoonlijke of familiegeschiedenis hebt van QT-verlenging.
Pregnancy If you are pregnant or think you might be, your doctor will not use Aloxi unless it is clearly necessary.
Zwangerschap Wanneer u zwanger bent of denkt dat u zwanger zou kunnen zijn zal uw arts Aloxi alleen gebruiken wanneer dit duidelijk noodzakelijk is.
19 It is not known whether Aloxi will cause any harmful effects when used during pregnancy.
Het is niet bekend of Aloxi schadelijke effecten zal hebben bij gebruik tijdens zwangerschap.
You should always ask your doctor or pharmacist for advice before using any medicine if you are pregnant or think you might be.
Als u zwanger bent of denkt dat u zwanger bent, dient u uw arts of apotheker altijd om advies te vragen alvorens u een geneesmiddel gaat gebruiken.
Breast-feeding It is not known if Aloxi is found in breast milk.
Borstvoeding Het is niet bekend of Aloxi wordt aangetroffen in moedermelk.
You should ask your doctor or pharmacist for advice before using Aloxi if you are breast-feeding.
Wanneer u borstvoeding geeft, dient u uw arts of apotheker om advies te vragen voordat u Aloxi gebruikt.
Driving and using machines Aloxi may cause dizziness or tiredness.
Rijvaardigheid en bediening van machines Aloxi kan duizeligheid of vermoeidheid veroorzaken.
If affected, do not drive or operate machines.
Wanneer dit het geval is dient u geen voertuig te besturen of machines te gebruiken.
HOW TO USE ALOXI
HOE WORDT ALOXI GEBRUIKT
A doctor or nurse will normally inject Aloxi about 30 minutes before the start of chemotherapy.
Normaal zal een arts of verpleegkundige Aloxi ongeveer 30 minuten vóór de start van de chemotherapie injecteren.
The usual dose of Aloxi is 250 micrograms given as a rapid injection into a vein.
De gebruikelijke dosis Aloxi is 250 microgram, gegeven als een snelle injectie in een ader.
Like all medicines, Aloxi can have side effects, although not everybody gets them.
Zoals alle geneesmiddelen kan Aloxi bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen deze bijwerkingen krijgt.
The most common side effects are: headache, dizziness, constipation and diarrhoea.
De meest voorkomende bijwerkingen zijn: hoofdpijn, duizeligheid, constipatie en diarree.
Between 1 and 10 out of every 100 patients will experience these side effects.
Tussen de 1 en 10 op de 100 patiënten zal deze bijwerkingen ondervinden.
Other uncommon side effects are: high or low blood pressure abnormal heart rate or lack of blood flow to the heart discolouration or widening of the veins abnormally high or low levels of potassium in the blood high levels of sugar in the blood or sugar in the urine low levels of calcium in the blood high levels of the pigment bilirubin in the blood high levels of certain liver enzymes elevated moods or feelings of anxiousness sleepiness or trouble sleeping decrease or loss of appetite weakness, tiredness, fever or flu like symptoms numbness, burning, prickling or tingling sensations on the skin itchy skin rash impaired vision or eye irritation motion sickness ringing in the ear hiccups, flatulence, dry mouth or indigestion, abdominal (stomach) pain difficulty urinating joint pain electrocardiogram abnormalities (QT prolongation)
Andere soms voorkomende bijwerkingen zijn: hoge of lage bloeddruk abnormale hartslag of het ontbreken van bloedstroming naar het hart verkleuring of verwijding van de aderen abnormaal hoge of lage kaliumspiegels in het bloed hoge suikerspiegels in het bloed of suiker in de urine lage calciumspiegels in het bloed hoge spiegels van het pigment bilirubine in het bloed hoge spiegels van bepaalde leverenzymen verhoogde stemmingen of angstgevoelens slaperigheid of problemen met slapen
Between 1 and 10 out of every 1,000 patients will experience these side effects.
Tussen de 1 en 10 op de 1.000 patiënten zal deze bijwerkingen ondervinden.
In some very rare cases, patients have experienced allergic reactions to Aloxi, or burning or pain at the site of injection.
In sommige zeer zeldzame gevallen hebben patiënten allergische reacties op Aloxi, of branderigheid of pijn op de injectieplek.
20 If you notice any side effects not mentioned in this leaflet, please tell your doctor..
Als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts of apotheker.
HOW TO STORE ALOXI
HOE BEWAART U ALOXI
This medicinal product does not require any special storage conditions Do not use after the expiry date stated on the label.
Gebruik Aloxi niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket.
Single use only, any unused solution should be disposed of..
Uitsluitend voor eenmalig gebruik, ongebruikte oplossing dient weggegooid te worden.
What Aloxi contains:
Wat bevat Aloxi:
- The active substance is palonosetron (as hydrochloride).
- Het werkzame bestanddeel is palonosetron (als hydrochloride).
One ml of solution contains 50 micrograms palonosetron.
Eén ml oplossing bevat 50 microgram palonosetron.
Each vial of 5 ml of solution contains 250 micrograms of palonosetron.
Elke flacon van 5 ml oplossing bevat 250 microgram palonosetron.
- The other ingredients are mannitol, disodium edetate, sodium citrate, citric acid monohydrate,
- De andere bestanddelen zijn mannitol, dinatriumedetaat, natriumcitraat, citroenzuurmonohydraat en
and water for injections, sodium hydroxide solution and hydrochloric acid solution.
water voor injecties, natriumhydroxideoplossing en zoutzuuroplossing.
What Aloxi looks like and the contents of the pack Aloxi solution for injection is a clear, colourless solution and is supplied in a pack of one glass vial, which contains 5 ml of the solution.
Hoe ziet Aloxi eruit en wat is de inhoud van de verpakking Aloxi oplossing voor injectie is een transparante, kleurloze oplossing en wordt geleverd in een verpakking met één glazen flacon die 5 ml van de oplossing bevat.
Each vial contains one dose.
Elke flacon bevat één dosis.
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd., Damastown, Mulhuddart, Dublin 15, Ireland.
Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd., Damastown, Mulhuddart, Dublin 15, Ierland.
België/ Belgique/ Belgien Helsinn Birex Pharmaceuticals Ltd.
België/ Belgique/ Belgien
Č eská republika Medicom International s. r. o.
Č eská republika Medicom International s. r. o.
Damastown, Mulhuddart IRL-Dublin 15 Tél: + 353 1 822 5404
24 Damastown, Mulhuddart IRL-Dublin 15 Tél: + 353 1 822 5404
România CSC Pharmaceuticals SA Reprezentanta pentru Romania Drumea Ră dulescu nr.52, sector 4, Bucuresti, Tel: +40213316767
Reprezentanta pentru Romania Drumea Ră dulescu nr.52, sector 4, Bucuresti, Tel: +40213316767
Ref.
Londen, 28 juni 2006 Doc. ref.
EMEA/ 190896/ 2006
EMEA/462565/2006
QUESTIONS AND ANSWERS ON RECOMMENDATION FOR REFUSAL OF MARKETING APPLICATION for ALPHEON
VRAGEN EN ANTWOORDEN INZAKE DE AANBEVELING TOT WEIGERING VAN DE AANVRAAG VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN van ALPHEON
International Non-proprietary Name (INN): interferon alfa-2a
Algemene Internationale Benaming (INN): interferon alfa-2a
On 28 June 2006 the Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) adopted a negative opinion, recommending the refusal of the marketing authorisation for the medicinal product Alpheon 6 million IU/ ml solution for injection intended for the treatment of hepatitis C.
Op 28 juni 2006 bracht het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) een negatief advies uit en het gaf de aanbeveling een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Alpheon, oplossing voor injectie 6 miljoen IE/ml (internationale eenheden per milliliter), voor de behandeling van hepatitis C te weigeren.
The company that applied for authorisation is BioPartners GmbH.
De aanvragende firma is BioPartners GmbH.
They may request a re-examination of the opinion within 15 days of receipt of notification of this negative opinion.
De firma mag binnen 15 dagen na ontvangst van de kennisgeving van dit negatieve advies een verzoek om heroverweging van het advies indienen.
What is Alpheon?
Wat is Alpheon?
Alpheon is a solution for injection that contains the active substance interferon alfa-2a.
Alpheon is een oplossing voor injectie met het werkzame bestanddeel interferon alfa-2a.
Alpheon was developed as a ‘ biosimilar’ medicine.
Alpheon werd ontwikkeld als een ‘ biologisch soortgelijk’ geneesmiddel.
This means that Alpheon was intended to be similar to a biological medicine already authorised in the EU which contains the same active substance (also known as the ‘ reference medicine’), Roferon-A.
Dit betekent dat Alpheon vergelijkbaar zou moeten zijn met een biologisch geneesmiddel dat reeds goedgekeurd is in de Europese Unie en dat hetzelfde werkzame bestanddeel bevat (ook bekend als het ‘ referentiegeneesmiddel’), Roferon-A.
What was Alpheon expected to be used for?
Voor welke behandeling was Alpheon bedoeld?
Alpheon was expected to be used to treat adult patients who have chronic (long-term) hepatitis C (a disease of the liver due to an infection by a virus).
Alpheon zou worden gebruikt voor de behandeling van volwassen patiënten met chronische (langdurige) hepatitis C (een leveraandoening te wijten aan besmetting met een virus).
The patients must have signs of liver damage: their liver tissues show some damage when observed with a microscope, and they have higher than normal levels of a liver enzyme (ALT) in their blood.
De patiënten dienen tekenen te vertonen van leverschade: hun leverweefsel vertoont schade bij microscopisch onderzoek en ze hebben hogere waarden van een leverenzym (alanine-aminotransferase, ALT) in hun bloed.
They must also show signs of being infected by the hepatitis C virus.
Ze dienen ook tekenen te vertonen van besmetting met het hepatitis-C-virus.
Alpheon was to be used with an antiviral medicine, ribavirin, except when patients could not take ribavirin.
Alpheon zou worden gebruikt met een antiviraal geneesmiddel, ribavirine, uitgezonderd wanneer de patiënten geen ribavirine kunnen nemen.
How is Alpheon expected to work?
Hoe werd verwacht dat Alpheon zou werken?
Interferons are natural substances produced by the body to help it fight against attacks such as infections caused by viruses.
Interferonen zijn natuurlijke stoffen die door het lichaam worden aangemaakt om te helpen bij de afweer tegen aanvallen, zoals virale infecties.
The interferon in Alpheon, interferon alfa-2a, is made by a method known as ‘ recombinant DNA technology’: it is made by a yeast that has received a gene (DNA) that makes it able to produce it.
Het interferon in Alpheon, interferon alfa-2a, wordt geproduceerd volgens een methode bekend als de ‘ recombinant-DNA-technologie’: het interferon wordt aangemaakt door een gist die een gen (DNA) heeft ontvangen, waardoor deze in staat is het interferon te produceren.
What documentation has been presented by the company to support the application to the CHMP?
Welke documentatie heeft de firma ingediend ter ondersteuning van de aanvraag?
The company that makes Alpheon presented information showing that Alpheon had been compared to Roferon-A (structure of the active substance, composition and purity of the medicine, the way it works, safety and effectiveness in hepatitis C).
De firma die Alpheon vervaardigt, heeft informatie ingediend waaruit blijkt dat Alpheon is vergeleken met Roferon-A (structuur van het werkzame bestanddeel, samenstelling en zuiverheid van het geneesmiddel, werking, veiligheid en effectiviteit bij hepatitis C).
The study in patients with hepatitis C compared the efficacy of Alpheon with that of the reference medicine in 455 patients.
Bij het onderzoek met hepatitis C- patiënten werd de effectiviteit van Alpheon met die van het referentiegeneesmiddel vergeleken bij 455 patiënten.
The study measured how many patients responded (no sign of virus in their blood) after 12 out of the 48 weeks of treatment and 6 months after stopping treatment.
Verder werd gemeten hoeveel patiënten op de behandeling reageerden (geen spoor van het virus in hun bloed) na 12 van de 48 behandelingsweken en 6 maanden na het staken van de behandeling.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. eu. int http: / /www. emea. eu. int ©EMEA 2006 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged What were the major concerns which led the CHMP to recommend the refusal of the marketing authorisation?
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.eu.int http://www.emea.eu.int ©EMEA 2006 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Wat waren de grootste problemen die het CHMP ertoe brachten de weigering van de vergunning voor het in de handel brengen aan te bevelen?
The CHMP had major concerns regarding the comparability of Alpheon and Roferon-A, because of differences identified between the two medicines (such as impurities).
Het CHMP had ernstige twijfels over de vergelijkbaarheid van Alpheon met Roferon-A wegens de verschillen die tussen de twee geneesmiddelen waren vastgesteld (zoals onzuiverheden).
They also had concerns that there was not enough data on the stability of the active substance and of the medicine that was going to be marketed.
Het CHMP vreesde ook dat er onvoldoende gegevens waren over de stabiliteit van het werkzame bestanddeel en van het geneesmiddel dat in de handel zou worden gebracht.
Also, the process used for making the finished medicine had not been adequately validated.
Ook was de werkwijze voor het maken van het afgewerkte geneesmiddel niet naar behoren erkend.
The number of patients with hepatitis C responding to treatment with Alpheon and Roferon-A was similar in the clinical study.
Bij het klinisch onderzoek was het aantal patiënten met hepatitis C dat reageerde op de behandeling met Alpheon ongeveer gelijk aan het aantal patiënten met hepatitis C dat reageerde op de behandeling met Roferon-A.
However, some differences were seen between the two medicines: more patients experienced a return of the disease after treatment with Alpheon was stopped than with the reference medicine, and there were more side effects with Alpheon.
Tussen de twee geneesmiddelen waren echter enkele verschillen zichtbaar: het aantal patiënten dat de ziekte opnieuw kreeg na het staken van de behandeling met Alpheon was groter dan bij het referentiegeneesmiddel en Alpheon had meer bijwerkingen.
In addition, the test used in the study to investigate the potential for the medicine to trigger an immunological response (when the body makes special proteins, called antibodies, against the medicine) had not been sufficiently validated.
Daarnaast was de test die bij het onderzoek was gebruikt om te controleren in hoeverre het geneesmiddel een immunologische reactie zou kunnen opwekken (wanneer het lichaam speciale proteïnen, ofwel antilichamen, aanmaakt tegen het geneesmiddel), niet afdoende erkend.
At this point in time, the CHMP was of the opinion that Alpheon could not be considered as a biosimilar medicine of Roferon-A, the reference medicinal product.
Het CHMP was op dat moment van mening dat Alpheon niet kon worden beschouwd als een biologisch soortgelijk geneesmiddel, vergelijkbaar met Roferon-A, het referentiegeneesmiddel.
Hence, the CHMP recommended that Alpheon be refused marketing authorisation.
Daarom deed het CHMP de aanbeveling de vergunning voor het in de handel brengen van Alpheon te weigeren.
What are the consequences of the refusal for patients undergoing clinical trials/ compassionate use programmes with Alpheon?
Welke gevolgen heeft de weigering voor patiënten die deelnemen aan klinische proeven en voor patiënten die Alpheon met speciale toestemming krijgen toegediend?
There are no ongoing clinical trials or compassionate use programmes with Alpheon in the European Union.
Er zijn momenteel geen klinische proeven met Alpheon of programma’ s met patiënten die Alpheon met speciale toestemming krijgen toegediend in de Europese Unie.
EMEA/ H/ C/ 757
EMEA/H/C/757
What is Altargo?
Wat is Altargo?
Altargo is an ointment that contains the active substance retapamulin.
Altargo is een zalf die de werkzame stof retapamuline bevat.
What is Altargo used for?
Wanneer wordt Altargo voorgeschreven?
Altargo is an antibiotic medicine.
Altargo is een antibiotisch geneesmiddel.
It is used for short-term treatment of superficial skin infections.
Het wordt gebruikt voor kortetermijnbehandeling van oppervlakkige huidinfecties.
It can be used to treat impetigo (a skin infection causing crusting scabs), and small infected lacerations (cuts), abrasions (grazes) and wounds that have been sutured (stitched).
Het middel kan worden gebruikt voor de behandeling van impetigo (een huidinfectie die korstwonden veroorzaakt) en geïnfecteerde kleine laceraties (verscheuringen), schaafwonden en gehechte wonden.
Altargo should not be used to treat infections known or thought likely to be due to methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA), as it may not work against this type of infection.
Altargo mag niet worden gebruikt om infecties te behandelen die (vermoedelijk) worden veroorzaakt door meticilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA), aangezien het niet zeker is dat het middel werkzaam is bij dit soort infectie.
However, it may be used to treat infections caused by other types of Staphylococcus aureus.
Het middel mag echter wel worden gebruikt om door andere soorten Staphylococcus aureus veroorzaakte infecties te behandelen.
How is Altargo used?
Hoe wordt Altargo gebruikt?
Altargo should only be used on the skin.
Altargo mag alleen op de huid worden gebruikt.
It is applied onto the affected area as a thin layer twice a day for five days.
Gedurende een periode van vijf dagen wordt tweemaal daags een dun laagje zalf op de geïnfecteerde huid aangebracht.
The treated area can be covered with a sterile bandage or gauze dressing.
De behandelde plek mag worden bedekt met een steriel verband of gaasje.
Altargo can be used in patients from the age of nine months, but in patients under 18 years of age, the area to be treated should not be more than 2% of the body’ s surface.
Altargo mag worden gebruikt bij patiënten ouder dan negen maanden, maar bij patiënten jonger dan 18 jaar mag het totale te behandelen huidoppervlak niet meer dan 2% van het totale lichaamsoppervlak uitmaken.
If there is no response to treatment after two to three days, doctors should re-evaluate the patient and consider alternative treatments.
De arts dient patiënten bij wie binnen twee tot drie dagen geen respons wordt gezien, opnieuw te beoordelen en alternatieve behandeling te overwegen.
How does Altargo work?
Hoe werkt Altargo?
The active substance in Altargo, retapamulin, is an antibiotic belonging to the ‘ pleuromutilin’ class.
De werkzame stof in Altargo, retapamuline, is een antibioticum van de klasse van ‘ pleuromutilinen’.
It is derived from a compound produced by certain types of fungus.
Retapamuline is afgeleid van een chemische verbinding die door bepaalde soorten schimmels wordt gemaakt.
It works by blocking the bacteria’ s ribosomes (the parts of the cells where proteins are produced), inhibiting the growth of the bacteria.
Het middel blokkeert de ribosomen van de bacterie (de delen van de cellen waar eiwitten worden aangemaakt), waardoor de groei van de bacterie wordt geremd.
The full list of bacteria against which Altargo is active can be found in the Summary of Product Characteristics.
Zie de samenvatting van de productkenmerken voor de volledige lijst van bacteriën waartegen Altargo werkzaam is.
The effects of Altargo were first tested in experimental models before being studied in humans.
De werking van Altargo werd eerst in het laboratorium getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
Altargo has been studied in five main studies involving over 3,000 patients aged from 9 months upwards.
Altargo is onderzocht in vijf belangrijke onderzoeken waarbij meer dan 3 000 patiënten van negen maanden en ouder betrokken waren.
Two studies were carried out in patients with impetigo.
Er werden twee onderzoeken uitgevoerd bij patiënten met impetigo.
The first compared the effects of five days’ treatment with Altargo to those of placebo (a dummy treatment) in 213 patients, and the second compared Altargo to fusidic acid (another antibiotic ointment) in 519 patients.
In het eerste onderzoek werd bij 213 patiënten het effect van de behandeling met Altargo gedurende vijf dagen vergeleken met dat van placebo (een schijnbehandeling) en in het tweede onderzoek werd Altargo bij 519 patiënten vergeleken met fusidinezuur (een andere antibiotische zalf).
The other three studies 7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
In de overige drie onderzoeken werd het effect van een behandeling met Altargo gedurende vijf dagen vergeleken met dat van cefalexine (een oraal antibiotisch geneesmiddel).
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged compared the effects of five days’ treatment with Altargo to those of cefalexin (an oral antibiotic medicine): two studies were carried out in a total of 1,918 patients with infected skin wounds, and the final study was carried out in 545 patients with infected dermatitis (skin inflammation).
Twee van deze onderzoeken werden uitgevoerd onder in totaal 1 918 patiënten met geïnfecteerde huidwonden en het laatste onderzoek werd uitgevoerd onder 545 patiënten met geïnfecteerde dermatitis (huidontsteking).
In all five studies, the main measure of effectiveness was the proportion of patients whose infections had cleared up after the end of treatment.
Bij alle vijf onderzoeken was de voornaamste maatstaf voor de werkzaamheid het percentage patiënten bij wie de infectie na de behandeling genezen was.
What benefit has Altargo shown during the studies?
Welke voordelen bleek Altargo tijdens de studies te hebben?
In patients with impetigo, Altargo was more effective than placebo, with 119 (85.6%) of the 139 patients using Altargo and 37 (52.1%) of the 71 using placebo responding to treatment.
119 (85,6%) van de 139 patiënten die Altargo gebruikten en 37 (52,1%) van de 71 patiënten die placebo gebruikten, reageerden op de behandeling.
Altargo was at least as effective as fusidic acid, with 314 (99.1%) of 317 and 141 (94.0%) of 150 patients, respectively, responding to treatment.
Altargo was minstens even werkzaam als fusidinezuur: respectievelijk 314 (99,1%) van de 317 patiënten en 141 (94,0%) van de 150 patiënten reageerden op de behandeling.
For the treatment of infected skin wounds, Altargo and cefalexin had similar response rates: when the results of both skin wound studies were taken together, around 90% of both groups of patients responded to treatment.
Uit de gecombineerde resultaten van beide onderzoeken naar huidwonden blijkt dat ongeveer 90% van beide patiëntgroepen op de behandeling reageerde.
However, these two studies found that Altargo was not sufficiently effective in the treatment of abscesses (cavities containing pus) or of infections known or likely to be caused by MRSA.
Bij deze twee onderzoeken bleek echter dat Altargo onvoldoende werkzaam was bij de behandeling van abcessen (etterbuilen) en bij infecties die (vermoedelijk) worden veroorzaakt door MRSA.
The data presented were insufficient to support the use of Altargo in the treatment of infected dermatitis.
De gepresenteerde gegevens ondersteunen het gebruik van Altargo bij de behandeling van geïnfecteerde dermatitis onvoldoende.
What is the risk associated with Altargo?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Altargo in?
The most common side effect with Altargo (seen in between 1 and 10 patients in 100) is irritation at the site of application.
De meest voorkomende bijwerking van Altargo (waargenomen bij tussen de 1 en 10 patiënten op de 100) is irritatie op de toedieningplaats.
For the full list of all side effects reported with Altargo, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Altargo.
Altargo should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to retapamulin or any of the other ingredients.
Altargo mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor retapamuline of voor enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Altargo been approved?
Waarom is Altargo goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Altargo’ s benefits are greater than its risks for the short term treatment of the following superficial skin infections: • impetigo, • infected small lacerations, abrasions or sutured wounds.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft vastgesteld dat de voordelen van Altargo groter zijn dan de risico’ s ervan voor de kortetermijnbehandeling van de volgende oppervlakkige huidinfecties: • impetigo, • geïnfecteerde kleine scheurwonden, schaafwonden en gehechte wonden.
The Committee recommended that Altargo be given marketing authorisation.
Het CHMP heeft de aanbeveling gedaan een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Altargo.
Other information about Altargo:
Overige informatie over Altargo:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Altargo to Glaxo Group Ltd on 24 May 2007.
De Europese Commissie heeft op 24 mei 2007 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Altargo verleend aan de firma Glaxo Group Ltd.
The full EPAR for Altargo can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Altargo.
EMEA Procedure number
EMEA Procedure number
Ointment Ointment Ointment Ointment
Cutaan gebruik Cutaan gebruik Cutaan gebruik Cutaan gebruik
0.5g 5g 10g 15g
0.5g 5g 10g 15g
Altargo 1% ointment
Altargo 1% zalf
For a full list of excipients, see section 6.1.
1 gram bevat 10 mg retapamuline (1% g/g) Voor een volledige lijst van hulpstoffen, zie rubriek 6.1.
Ointment
Zalf
Smooth, off-white ointment.
Gladde, gebroken witte zalf
Short term treatment of the following superficial skin infections:
Korte termijn behandeling van de volgende oppervlakkige huidinfecties:
Infected small lacerations, abrasions, or sutured wounds.
Geïnfecteerde kleine scheurwonden, schaafwonden, of gehechte wonden.
See sections 4.4 and 5.1 for important information regarding the clinical activity of retapamulin against different types of Staphylococcus aureus.
Zie de rubrieken 4.4 en 5.1 voor belangrijke informatie met betrekking tot de klinische werkzaamheid van retapamuline tegenover verschillende types Staphylococcus aureus.
Consideration should be given to official guidance on the appropriate use of antibacterial agents.
Er moet rekening gehouden worden met officiële richtlijnen over een juist gebruik van antibacteriële middelen.
Retapamulin is for cutaneous use only.
Retapamuline is alleen bestemd voor cutaan gebruik.
Adults (aged 18-65 years), adolescents (aged 12-17 years), infants and children (aged from nine months to 11 years)
Volwassenen (leeftijd 18-65 jaar), adolescenten (leeftijd 12-17 jaar), peuters, kleuters en kinderen (leeftijd vanaf negen maanden tot en met 11 jaar)
A thin layer of ointment should be applied to the affected area twice daily for five days.
Een dun laagje zalf moet op het aangedane oppervlak worden aangebracht, tweemaal per dag gedurende vijf dagen.
The area treated may be covered with sterile bandage or gauze dressing.
Het behandelde oppervlak kan met steriel verband of met een verbandgaasje afgedekt worden.
Safety and efficacy have not been established in the following:
De veiligheid en effectiviteit onder de volgende omstandigheden zijn niet vastgesteld:
• Impetiginous lesions > 10 in number and exceeding 100 cm2 in total surface area.
• Meer dan 10 geïmpetiginiseerde wonden waarbij in totaal meer dan 100 cm2 huidoppervlak is aangetast.
• Infected lesions that exceed 10 cm in length or a total surface area > 100 cm2.
• Geïnfecteerde wonden waarvan de lengte meer is dan 10 cm of waarbij het totale huidoppervlak > 100 cm2 is.
In patients aged less than 18 years the total surface area treated should be no more than 2% of the body surface area.
In patiënten jonger dan 18 jaar mag het totale te behandelen huidoppervlak niet meer bedragen dan 2% van de totale lichaamsoppervlakte.
2 Patients not showing a clinical response within two to three days should be re-evaluated and alternative therapy should be considered (see section 4.4).
2 Patiënten, bij wie binnen twee tot drie dagen geen klinische respons wordt gezien, moeten opnieuw beoordeeld worden en een alternatieve therapie moet overwogen worden (zie rubriek 4.4)
Infants under nine months of age
Zuigelingen jonger dan negen maanden
The safety and efficacy of retapamulin ointment has not been established in paediatric patients less than nine months of age.
De veiligheid en werkzaamheid van retapamuline zalf is niet onderzocht bij kinderen jonger dan negen maanden.
Elderly (aged 65 and older)
Ouderen (65 jaar en ouder)
No dosage adjustment is necessary.
Er is geen dosisaanpassing noodzakelijk.
Renal impairment
Nierinsufficiëntie
See section 5.3.
Zie rubriek 5.3.
Hepatic impairment
Leverinsufficiëntie
Known or suspected hypersensitivity to retapamulin or to the excipient.
Bekende of te verwachten overgevoeligheid voor retapamuline of voor een van de hulpstoffen.
In the event of a sensitisation or severe local irritation from the use of retapamulin ointment, treatment should be discontinued, the ointment carefully wiped off, and appropriate alternative therapy for the infection instituted.
Wanneer sensibilisatie of ernstige lokale irritatie optreedt door het gebruik van retapamuline zalf, moet de behandeling gestopt worden, de zalf moet voorzichtig afgeveegd worden, en er moet een geschikte alternatieve therapie voor de infectie ingesteld worden.
Retapamulin ointment must be kept away from the eyes and mucous membranes.
Retapamuline zalf moet uit de buurt gehouden worden van ogen en slijmvliezen.
Care must be taken to avoid ingestion.
Voorzichtigheid moet in acht genomen worden teneinde inslikken te vermijden.
Retapamulin should not be used to treat infections known or thought likely to be due to MRSA (see section 5.1).
Retapamuline moet niet gebruikt worden om infecties te behandelen die veroorzaakt worden of waarvan gedacht wordt dat ze veroorzaakt zouden kunnen zijn door MRSA (zie rubriek 5.1).
In clinical studies of secondarily infected open wounds, the efficacy of retapamulin was inadequate in patients with infections caused by methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA).
In klinische studies bij secundair geïnfecteerde open wonden was de werkzaamheid van retapamuline ontoereikend in patiënten waarvan de infecties veroorzaakt werden door meticillineresistente Staphylococcus aureus (MRSA).
The reason for the reduced clinical efficacy observed in these patients is unknown.
De reden voor de verminderde klinische werkzaamheid in deze patiënten is onbekend.
Alternative therapy should be considered if there is no improvement or a worsening in the infected area after 2-3 days of treatment.
Er moet een alternatieve therapie overwogen worden als er geen verbetering of een verslechtering optreedt van het geïnfecteerde oppervlak na twee tot drie dagen behandeling.
Retapamulin should not be used to treat abscesses.
Retapamuline moet niet gebruikt worden voor het behandelen van abcessen.
Retapamulin ointment contains butylated hydroxytoluene, which may cause local skin reaction (e. g. contact dermatitis), or irritation to the eyes and mucous membranes.
Retapamulinezalf bevat gebutyleerd-hydroxytolueen, deze stof kan een lokale reactie op de huid (bijvoorbeeld contacteczeem) of irritatie van de ogen en slijmvliezen veroorzaken.
As with other antibacterial agents, prolonged use of retapamulin may result in overgrowth of non-susceptible micro-organisms, including fungi.
Evenals met andere antibacteriële middelen het geval is, kan langdurig gebruik van retapamuline overgroei van ongevoelige micro-organismen, inclusief schimmels, veroorzaken.
The effect of concurrent application of retapamulin and other topical products to the same area of skin has not been studied, and is not recommended.
Het effect van gelijktijdige applicatie van retapamuline en andere lokale producten op hetzelfde huidoppervlak is niet onderzocht en wordt niet aanbevolen.
3 In human liver microsomes, retapamulin was a strong inhibitor of CYP3A4.
In humane levermicrosomen was retapamuline een krachtige remmer van CYP3A4.
Based on the low plasma concentration achieved in humans after topical application to abraded skin or infected superficial wounds, a clinically relevant inhibition is not expected in vivo (see section 5.2)
Gebaseerd op de lage plasmaconcentraties in mensen na lokale applicatie op geschaafde huid of op geïnfecteerde ondiepe wonden, wordt een klinisch relevante remming in vivo niet verwacht (zie rubriek 5.2).
Co-administration of oral ketoconazole 200mg twice daily increased mean retapamulin AUC(0-24) and Cmax by 81% after topical application of retapamulin 1% ointment on the abraded skin of healthy adult males.
Gelijktijdige toediening van oraal ketoconazol 200 mg tweemaal daags verhoogde, na lokale applicatie van retapamulinezalf 1% op geschaafde huid van gezonde volwassen mannen, de gemiddelde retapamuline AUC(0-24) en Cmax met 81%.
Due to low systemic exposure following topical application in patients, dosage adjustments are considered to be unnecessary when topical retapamulin is applied during systemic treatment with CYP3A4 inhibitors.
Vanwege de lage systemische belasting bij patiënten na lokale applicatie, worden aanpassingen aan de doseringen als niet noodzakelijk beschouwd wanneer retapamuline lokaal wordt geappliceerd gedurende systemische behandeling met CYP3A4-remmers.
Pregnancy No clinical data on exposed pregnancies are available.
Zwangerschap Er geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
Animal studies have shown reproductive toxicity after oral administration and are insufficient with respect to effects on parturition and fetal/ postnatal development (see Section 5.3).
Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken; deze studies leveren te weinig gegevens op om iets te kunnen zeggen over de effecten op de bevalling en op de foetale/postnatale ontwikkeling (zie rubriek 5.3).
Retapamulin ointment should only be used in pregnancy when topical antibacterial therapy is clearly indicated and the use of retapamulin is considered to be preferable to administration of a systemic antibacterial agent.
Retapamuline zalf dient alleen in de zwangerschap te worden gebruikt wanneer lokale antibacteriële therapie duidelijk geïndiceerd is en wanneer het gebruik van retapamuline alles welbeschouwd de voorkeur heeft boven toediening van een systemisch antibacterieel geneesmiddel.
Lactation It is unknown whether retapamulin is excreted in human breast milk.
Borstvoeding Het is onbekend of retapamuline in moedermelk wordt uitgescheiden.
Minimal systemic exposure is observed in adults, therefore exposure of the breast-feeding infant is likely to be negligible.
Er wordt een minimale systemische blootstelling bij volwassenen waargenomen, derhalve wordt blootstelling aan retapamuline bij baby’ s, die borstvoeding krijgen, niet erg waarschijnlijk geacht.
The excretion of retapamulin in milk has not been studied in animals.
De uitscheiding van retapamuline in melk is niet bestudeerd in dieren.
A decision on whether to continue/ discontinue breast-feeding or to continue/ discontinue therapy with Altargo should be made taking into account the benefit of breast-feeding to the child and the benefit of Altargo therapy to the woman.
Een beslissing om door te gaan/te stoppen met borstvoeding òf om door te gaan/te stoppen met Altargo moet genomen worden onder afweging van het voordeel van borstvoeding voor het kind tegenover het voordeel van Altargo therapie voor de vrouw.
Altargo is administered topically and is unlikely to have an effect on the ability to drive or use machines.
Altargo wordt lokaal toegediend en het is derhalve onwaarschijnlijk dat het een effect heeft op de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen.
In clinical studies in which 2150 patients with superficial skin infections applied Altargo, the most commonly reported adverse reaction was application site irritation, which affected approximately 1% of patients.
In klinische studies waarbij 2150 patiënten met oppervlakkige huidinfecties Altargo gebruikten, was de meest gemelde bijwerking irritatie op de toedieningsplaats, dit betrof ongeveer 1% van de patiënten.
The following convention has been used for the classification of frequency:
De volgende classificatie wordt gehanteerd:
> 1/ 100 to< 1/10 > 1/1000 to< 1/100
> 1/100 tot < 1/10 > 1/1.000 tot < 1/100
4 Organ systems
4 Orgaanklasse
General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en Reacties op de toedieningsplaatsstoornissen toedieningsplaats
Application site reactions
Reacties op de toedieningsplaats
Irritation
Irritatie
Pain Pruritus Erythema
Pijn Jeuk Erytheem
Contact dermatitis
Contactdermatitis
Any signs or symptoms of overdose, either topically or by accidental ingestion, should be treated symptomatically.
Wanneer er enige aanwijzingen of symptomen van overdosering zijn, of lokaal of door toevallige inname, moeten deze symptomatisch behandeld worden.
No specific antidote is known.
Er is geen specifiek tegengif bekend.
Dermatologicals
Dermatologica, ATC-code:
D06AX13
D06AX13.
Retapamulin is a semi-synthetic derivative of the compound pleuromutilin, which is isolated through fermentation from Clitopilus passeckerianus (formerly Pleurotus passeckerianus).
Retapamuline is een semi-synthetisch derivaat van de chemische verbinding pleuromutiline, welke door fermentatie wordt geïsoleerd uit Clitopilus passeckerianus (voorheen Pleurotus passeckerianus).
Retapamulin selectively inhibits bacterial protein synthesis by interacting at a unique site on the 50S subunit of the bacterial ribosome that is distinct from the binding sites of other non- pleuromutilin antibacterial agents that interact with the ribosome.
Deze plaats ligt op een andere plaats dan waar andere non-pleuromutilines een interactie op het ribosoom aangaan.
Data indicate that the binding site involves ribosomal protein L3 and is in the region of the ribosomal P site and peptidyl transferase centre.
Gegevens wijzen erop dat ribosomaal proteïne L3 bij deze bindingsplaats betrokken is en dat deze bindingsplaats in het gebied van de ribosomale P-lokatie en het peptidyltransferasecentrum ligt.
By virtue of binding to this site, pleuromutilins inhibit peptidyl transfer, partially block P-site interactions, and prevent normal formation of active 50S ribosomal subunits.
Door aan deze plaats te binden, remmen pleuromutilines de peptidyl overdracht, blokkeren ze gedeeltelijk de interacties op de P-lokatie, en voorkomen ze de onder normale omstandigheden optredende vorming van actieve 50S ribosomale subunits.
Therefore the pleuromutilins appear to inhibit bacterial protein synthesis by multiple mechanisms.
Zodoende schijnen de pleuromutilines bacteriële eiwitsynthese via diverse mechanismes te remmen.
Retapamulin is predominantly bacteriostatic against S. aureus and S. pyogenes.
Retapamuline is hoofdzakelijk bacteriostatisch tegen S. aureus en S .pyogenes.
Mechanism of Resistance
Resistentiemechanisme
Due to its distinct mechanism of action, retapamulin does not demonstrate target specific cross-resistance with other classes of antibacterial agents.
Door het bijzondere werkingsmechanisme laat retapamuline geen bacteriespecifieke kruisresistentie met andere klassen van antibacteriële geneesmiddelen zien.
In vitro, two mechanisms have been identified which reduce susceptibility to retapamulin.
In vitro zijn twee mechanismes geidentificeerd, waardoor de gevoeligheid voor retapamuline verminderd wordt.
One involves mutations in ribosomal protein L3, the other is a non- specific efflux mechanism (ABC transporter vgaAv).
De ene heeft betrekking op mutaties in het ribosomaal proteïne L3, de andere is een niet-specifiek efflux mechanisme (ABC transporter vgaAv).
This non-target specific efflux mechanism has also been demonstrated to reduce the in vitro activity of streptogramin A.
Van dit niet-bacteriespecifieke efflux mechanisme is ook aangetoond dat het de in vitro activiteit van streptograminen A vermindert.
5 No development of resistance was observed during treatment with retapamulin in the clinical study programme and all clinical isolates were inhibited by retapamulin concentrations of < 2µg/ ml.
5 In het klinisch studieprogramma werd tijdens de behandeling met retapamuline geen ontwikkeling van resistentie waargenomen en alle klinisch geisoleerde materialen werden door retapamuline concentraties van < 2 μ g/ml geremd.
The prevalence of acquired resistance may vary geographically and with time for selected species, and local information on resistance is desirable, particularly when treating severe infections.
Daarom is lokale informatie over resistentie gewenst, in het bijzonder wanneer ernstige infecties behandeld worden.
As necessary, expert advice should be sought when the local prevalence of resistance is such that the utility of the agent in at least some types of infection is questionable.
Zonodig moet advies aan experts gevraagd worden indien de lokale resistentieprevalentie dusdanig is dat het nut van het middel bij tenminste bepaalde soorten infecties twijfelachtig is.
$In vitro, retapamulin was equally active against methicillin-susceptible and methicillin- resistant strains of S. aureus.
Vaak gevoelige stammen Staphylococcus aureus * $Streptococcus pyogenes * Streptococcus agalactiae Intrinsiek resistente organismes Enterobacteriaceae Pseudomonas aeruginosa Enterococcus faecalis $In vitro was retapamuline even effectief tegen zowel meticillinegevoelige als meticillineresistente stammen van S. aureus.
However, see section 4.4 and below regarding clinical efficacy against MRSA.
Echter, zie rubriek 4.4 en de informatie hieronder betreffende de klinische effectiviteit tegen MRSA.
Retapamulin should not be used to treat infections known or thought likely to be due to MRSA.
Retapamuline moet niet gebruikt worden om MRSA te behandelen. * Activiteit is naar volle tevredenheid bewezen in klinische studies.
* Activity has been satisfactorily demonstrated in clinical studies
Informatie uit klinische studies
8/ 8).
Er werd erg weinig MRSA geïsoleerd in de impetigostudies en allemaal werden ze klinisch succesvol behandeld (100%; 8/8).
11/ 11) or fusidic acid-resistant S. aureus (96.7%:
In de impetigostudies en in twee studies met secundair geïnfecteerde open wonden (SIOW) was het klinische succespercentage hoog voor retapamuline in patienten met mupirocine-resistente S. aureus (100%; 11/11) of fusidinezuurresistente S. aureus (96,7%; 29/30).
However, in the two studies that enrolled patients with SIOW the efficacy of retapamulin in infections due to MRSA was inadequate (75.7%).
Echter, in de twee studies waarbij patiënten met SIOW werden ingesloten, was de effectiviteit van retapamuline onvoldoende bij infecties die door MRSA waren veroorzaakt (75,7%).
No differences were observed in the in vitro activity of retapamulin versus S. aureus whether the isolates were susceptible or resistant to methicillin.
Er werden geen verschillen geconstateerd in de in vitro activiteit van retapamuline tegen S. aureus of de geïsoleerde stammen nu wel of niet gevoelig waren voor meticilline.
The explanation for lower clinical efficacy against MRSA in SIOW is unclear and it may have been influenced by the presence of a particular MRSA clone.
De verklaring voor de lagere klinische effectiviteit tegen MRSA bij SIOW is onduidelijk en zou beïnvloed kunnen zijn door de aanwezigheid van een specifieke MRSA-stam.
In the case of treatment failure associated with S. aureus, the presence of strains possessing additional virulence factors (such as Panton-Valentine Leukocidin) should be considered.
Wanneer de behandeling faalt en dit falen in verband wordt gebracht met S. aureus, moet de aanwezigheid van stammen die additionele virulente factoren (zoals Panton-Valentine Leukocidine) bezitten, worden overwogen.
6 Clinical Success Rates at Follow up for SIOW patients with S. aureus
Klinische Succespercentages bij de follow-up voor SIOW-patiënten met S. aureus
Phenotype/ PFGE
Fenotype/PFGE type
RETAPAMULIN
RETAPAMULINE
Cephalexin
Cefalexine
n/ N
n/N
Success 95% Exact n/ N
Succes (%)
Success
95%
Rate (%)
Exact n/N BI
Rate (%)
Succes (%)
S. aureus (all) MRSA $MSSA
S. aureus (alle stammen) MRSA$ MSSA
337/ 379 28/ 37 309/ 342
337/379 28/37 309/342
(85.3,91.9) (58.8,88.2) (86.7,93.3)
(85,3; 91,9) (58,8; 88,2) (86,7; 93,3)
155/ 186 21/ 26 133/ 159
155/186 21/26 133/159
CI: confidence interval.
Betrouwbaarheids Interval.
Exact CI is calculated using the F-distribution method. $: the response rate for MRSA due to PVL+ MRSA was 8/ 13 (62%)
De response-rate bij MRSA door Panton-Valentine Leukocidine was 8/13 (62%).
In a study of healthy adult subjects, 1% retapamulin ointment was applied daily to intact and to abraded skin under occlusion for up to 7 days.
In een studie bij gezonde volwassenen werd 1% retapamulinezalf dagelijks onder occlusie toegediend op intacte en geschaafde huid gedurende een periode tot 7 dagen.
Systemic exposure following topical application of retapamulin through intact skin was very low.
De systemische blootstelling na lokale toediening van retapamuline op intacte huid was erg laag.
The geometric mean Cmax value in plasma after application to 200 cm2 of abraded skin was 9.75 ng/ ml on day 1 and 8.79 ng/ ml on day 7 and the maximum individual systemic exposure (Cmax) recorded was 22.1 ng/ ml.
De geometrisch gemiddelde Cmax- waarde in plasma na toediening op 200 cm2 geschaafde huid was 9,75 ng/ml op dag 1 en 8,79 ng/ml op dag 7 en de maximale individuele systemische blootstelling (Cmax) die gemeten werd was 22,1 ng/ml.
Single plasma samples were obtained from 516 adult and paediatric patients who received topical treatment with retapamulin 1% ointment twice daily for 5 days for the treatment of secondarily infected traumatic lesions.
Afzonderlijke plasmamonsters werden verkregen van 516 patiënten (volwassenen en kinderen), die tweemaal daags gedurende 5 dagen een lokale behandeling met 1% retapamulinezalf kregen voor de behandeling van secundair geïnfecteerde traumawonden.
Sampling occurred pre-dose for adult subjects on days 3 or 4, and between 0-12 hours after the last application for paediatric subjects on days 3 or 4.
Het afnemen van de monsters vond bij volwassenen plaats voor de eerste behandeling op dag 3 en 4, en bij kinderen tussen 0 en 12 uur na de laatste toediening op dag 3 of 4.
The majority of samples (89%) were below the lower limit of quantitation (0.5 ng/ ml).
Het merendeel van de monsters (89%) was beneden de detectielimiet van 0,5 ng/ml.
Of the samples that had measurable concentrations 90% had retapamulin concentrations less than 2.5 ng/ ml.
Van de monsters, die wel meetbare concentraties hadden, had 90% een concentratie lager dan 2,5 ng/ml.
The maximum measured plasma concentration of retapamulin was 10.7 ng/ ml in adults and 18.5 ng/ ml in paediatric patients.
De maximaal gemeten plasmaconcentratie van retapamuline was 10,7 ng/ml in volwassenen en 18,5 ng/ml in kinderen.
Due to the very low systemic exposures, tissue distribution of retapamulin has not been investigated in humans.
Vanwege de erg lage systemische blootstelling, is de weefseldistributie van retapamuline in mensen niet onderzocht.
In vitro, retapamulin was shown to be a P-glycoprotein (Pgp) substrate and inhibitor.
In vitro is aangetoond dat retapamuline een P-glycoproteïne (Pgp) substraat en remmer is.
However, the maximum individual systemic exposure in humans following topical application of 1% ointment on 200 cm2 of abraded skin (Cmax= 22 ng/ ml; AUC(0-24) = 238 ng. h/ ml) was 660-fold lower than the retapamulin IC50 for Pgp inhibition.
Echter, de maximale individuele systemische blootstelling in mensen na lokale toediening van 1% zalf op 200 cm2 geschaafde huid (Cmax = 22 ng/ml; AUC(0-24) = 238 ng.uur/ml) was 660-maal lager dan de IC50 voor Pgp-remming.
Retapamulin is approximately 94% bound to human plasma proteins.
Retapamuline wordt voor ongeveer 94% gebonden aan humane plasma-eiwitten.