qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
In triple therapy, the effectiveness of Glustin was studied in more than 1,400 patients who were receiving a combination of metformin and a sulphonylurea, to which was added either Glustin or placebo for up to 3.5 years.
Wat de drieledige therapie betreft, werd de werkzaamheid van Glustin onderzocht bij meer dan 1 400 patiënten die een combinatie van metformine en een sulfonylureum gebruikten, waaraan gedurende maximaal 3,5 jaren Glustin of een placebo werd toegevoegd.
The studies measured the level in the blood of a substance (glycosylated haemoglobin, HbA1c), which gives an indication of how well the blood glucose is controlled.
In de studies werd het gehalte van een bepaalde substantie (geglycosileerde hemoglobine, kortweg HbA1c) in het bloed gemeten, wat een indicatie is voor de al dan niet goede regulering van het bloedsuikergehalte.
What benefit has Glustin shown during the studies?
Welke voordelen bleek Glustin tijdens de studies te hebben?
Glustin led to a decrease in the level of HbA1c, indicating that blood glucose levels had been reduced at doses of 15, 30 and 45 mg.
Glustin zorgde voor een afname van de HbA1c-spiegel, hetgeen aangeeft dat met doses van 15, 30 dan wel 45 mg het bloedsuikergehalte was gedaald.
Doses below 15 mg were not effective, and doses above 45 mg (once daily) did not show additional benefit.
Geringere doses (< 15 mg) waren niet effectief en patiënten hadden geen extra baat bij grotere doses (> 45 mg eenmaal per dag).
Glustin on its own was shown to be as effective as metformin and gliclazide.
Glustin als monotherapie bleek even werkzaam te zijn als metformine en gliclazide.
In combination, Glustin showed that it improves the control obtained in type 2 diabetes when added to existing treatment.
Wanneer Glustin aan een bestaande behandeling werd toegevoegd, bleek het de regulering die bij type 2-diabetes verkregen werd, te verbeteren.
At the end of the triple therapy study, the effect of adding Glustin to the existing treatment with metformin and a sulphonylurea was a 0.94% reduction in HbA1c levels, while adding placebo led to a 0.35% reduction.
Bij het onderzoek met de drieledige therapie zorgde de toevoeging van Glustin aan de bestaande behandeling met metformine en een sulfonylureum voor een daling van de HbA1c- spiegel met 0,94%, terwijl de toevoeging van de placebo een daling van 0,35% opleverde.
In a small study examining the combination of Glustin and insulin in 289 patients, patients adding Glustin to insulin had a 0.69% reduction in HbA1c levels after six months, compared with 0.14% in those adding placebo.
Een klein onderzoek naar de combinatie van Glustin en insuline bij 289 patiënten wees uit dat na zes maanden de HbA1c-spiegel met 0,69% daalde wanneer Glustin aan de insuline werd toegevoegd en met 0,14% wanneer placebo werd toegevoegd.
What is the risk associated with Glustin?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Glustin in?
The most common side effects with Glustin are visual disturbance, upper respiratory tract infection (colds), weight increase, and hypoaesthesia (decreased sensitivity to a stimulus).
De meest voorkomende bijwerkingen van Glustin zijn gezichtsstoornissen, infectie van de bovenste luchtwegen (verkoudheid), gewichtstoename en verminderde gevoeligheid voor een stimulus.
For the full list of all side effects reported with Glustin, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Glustin.
Glustin should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to pioglitazone or any of the other ingredients, in patients with liver problems, heart failure or diabetic ketoacidosis (high levels of ketones [acids] in the blood).
Glustin mag niet worden voorgeschreven aan mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor pioglitazon of een van de andere bestanddelen, noch aan patiënten met leverproblemen, hartfalen of diabetische ketoacidose (hoge ketonspiegels [zuren] in het bloed).
Why has Glustin been approved?
Waarom is Glustin goedgekeurd?
The Committee for Medicinal products for Human Use (CHMP) decided that Glustin’ s benefits are greater than its risks for the treatment of type 2 diabetes.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Glustin voor de behandeling van type 2-diabetes groter zijn dan de risico's.
The Committee recommended that Glustin be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Glustin.
In monotherapy (used on its own), the Committee decided that Glustin should be an alternative to the standard treatment, metformin, to be used when patients cannot take metformin.
Het Comité is van mening dat Glustin als monotherapie (alleen gebruikt) een alternatief moet zijn voor de standaardbehandeling, te weten metformine, wanneer patiënten geen metformine kunnen innemen.
Other information about Glustin:
Overige informatie over Glustin:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Glustin to Takeda Europe R & D Centre Limited on 11 October 2000.
De Europese Commissie heeft op 11 oktober 2000 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Glustin verleend aan Takeda Europe R & D Centre Limited.
The full EPAR for Glustin is available here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Glustin.
Glustin 15 mg tablets.
Glustin 15 mg tablet.
The tablets are white to off-white, round, convex and marked ‘ 15 ’ on one face, AD4 on the other.
De tabletten zijn wit tot gebroken wit, rond en bol en aan een kant voorzien van het cijfer ‘ 15’ en AD4 aan de andere kant.
- in patients (particularly overweight patients) inadequately controlled by diet and exercise for
- bij patiënten (in het bijzonder bij patiënten met overgewicht) met onvoldoende glykemische
whom metformin is inappropriate because of contraindications or intolerance.
controle ondanks een dieet en lichaamsbeweging, en voor wie metformine niet geschikt is vanwege contraindicaties of intolerantie
- metformin, in patients (particularly overweight patients) with insufficient glycaemic control
- metformine, bij patiënten (in het bijzonder bij patiënten met overgewicht) met onvoldoende
despite maximal tolerated dose of monotherapy with metformin
glykemische controle ondanks een maximaal verdraagbare dosis monotherapie met metformine
- a sulphonylurea, only in patients who show intolerance to metformin or for whom metformin is
- een sulfonylureumderivaat, alleen bij patiënten die intolerantie vertonen voor metformine of
contraindicated, with insufficient glycaemic control despite maximal tolerated dose of monotherapy with a sulphonylurea.
voor wie metformine gecontraïndiceerd is, met onvoldoende glykemische controle ondanks een maximaal verdraagbare dosis monotherapie met een sulfonylureumderivaat.
as triple oral therapy in combination with
als triple orale therapie in combinatie met
- metformin and a sulphonylurea, in patients (particularly overweight patients) with insufficient
- metformine en een sulfonylureumderivaat, bij patiënten (in het bijzonder bij patiënten met
glycaemic control despite dual oral therapy.
overgewicht) met onvoldoende glykemische controle ondanks dubbele orale therapie.
Pioglitazone may be initiated at 15 mg or 30 mg once daily.
Er kan met éénmaal daags 15 mg of 30 mg pioglitazon worden begonnen.
The dose may be increased in increments up to 45 mg once daily.
De dosis kan stapsgewijs worden verhoogd tot éénmaal daags 45 mg.
In combination with insulin, the current insulin dose can be continued upon initiation of pioglitazone therapy.
2 In combinatie met insuline kan de huidige insulinedosis worden voortgezet na het starten van de behandeling met pioglitazin.
2 Elderly No dosage adjustment is necessary for elderly patients (see section 5.2).
Oudere patiënten Voor oudere patiënten is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk (zie paragraaf 5.2).
Patients with renal impairment No dosage adjustment is necessary in patients with impaired renal function (creatinine clearance > 4 ml/ min) (see section 5.2).
Patiënten met verminderde nierfunctie Bij patiënten met verminderde nierfunctie is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk (creatinine-klaring > 4 ml / min) (zie paragraaf 5.2).
No information is available from dialysed patients therefore pioglitazone should not be used in such patients.
Er is geen informatie beschikbaar m.b.t. dialysepatiënten, derhalve dient pioglitazon bij deze patiënten niet te worden gebruikt.
Patients with hepatic impairment Pioglitazone should not be used in patients with hepatic impairment (see section 4.4).
Patiënten met verminderde leverfunctie Pioglitazon dient niet te worden gebruikt bij patiënten met verminderde leverfunctie (zie paragraaf 4.4).
Children and adolescents There are no data available on the use of pioglitazone in patients under 18 years of age, and therefore its use is not recommended in this age group.
Kinderen en adolescenten Er zijn geen gegevens beschikbaar over gebruik van pioglitazon bij patiënten jonger dan 18 jaar, en derhalve wordt het gebruik in deze leeftijdsgroep niet aanbevolen.
- hepatic impairment.
- verminderde leverfunctie
4.4 Special warnings and special precautions for use
4.4 Bijzondere waarschuwingen en bijzondere voorzorgen bij gebruik
Fluid retention and cardiac failure Pioglitazone can cause fluid retention, which may exacerbate or precipitate heart failure.
Vochtretentie en hartfalen Pioglitazon kan vochtretentie veroorzaken, wat hartfalen kan verergeren of bespoedigen.
When treating patients who have at least one risk factor for development of congestive heart failure (e. g. prior myocardial infarction or symptomatic coronary artery disease), physicians should start with the lowest available dose and increase the dose gradually.
Wanneer patiënten behandeld worden die minstens één risicofactor hebben voor de ontwikkeling van congestief hartfalen (b.v. een eerder hartinfarct of symptomatisch coronair lijden), zouden artsen moeten starten met de laagst beschikbare dosis en de dosis geleidelijk opvoeren.
Patients should be observed for signs and symptoms of heart failure, weight gain or oedema, particularly those with reduced cardiac reserve.
Patiënten dienen te worden gevolgd op tekenen en symptomen van hartfalen, gewichtstoename of oedeem, speciaal degenen met een verminderde cardiale reserve.
There have been cases of cardiac failure reported from the market when pioglitazone was used in combination with insulin or in patients with a history of cardiac failure patients should be observed for signs and symptoms of heart failure, weight gain and oedema when pioglitazone is used in combination with insulin.
Er zijn gevallen gerapporteerd van hartfalen vanuit de markt bij gebruik van pioglitazon bij patiënten in combinatie met insuline of bij patiënten met een voorgeschiedenis van hartfalen; patiënten dienen te worden gevolgd op tekenen en symptomen van hartfalen, gewichtstoename en oedeem wanneer pioglitazon wordt gebruikt in combinatie met insuline.
Since insulin and pioglitazone are associated with fluid retention, concomitant administration may increase the risk of oedema.
Aangezien insuline en pioglitazon zijn geassocieerd met vochtretentie kan gelijktijdige toediening het risico op oedeem vergroten.
A cardiovascular outcome study of pioglitazone has been performed in patients under 75 years with type 2 diabetes mellitus and pre-existing major macrovascular disease.
Een onderzoek met cardiovasculaire uitkomst voor pioglitazon is uitgevoerd bij patiënten onder 75 jaar met type 2 diabetes mellitus en pre-existente ernstige macrovasculaire ziekte.
Monitoring of liver function There have been rare reports of hepatocellular dysfunction during post-marketing experience (see section 4.8).
3 Controle van leverfuncties In zeldzame gevallen is hepatocellulaire dysfunctie gerapporteerd tijdens post-marketing ervaring (zie rubriek 4.8).
It is recommended, therefore, that patients treated with pioglitazone undergo periodic monitoring of liver enzymes.
Het wordt derhalve aanbevolen dat bij patiënten die behandeld worden met pioglitazon periodieke controle van leverenzymen plaatsvindt.
3 Following initiation of therapy with pioglitazone, it is recommended that liver enzymes be monitored periodically based on clinical judgement.
Na starten van behandeling met pioglitazon wordt aanbevolen om op basis van een klinische beoordeling regelmatig leverenzymen te controleren.
Weight gain In clinical trials with pioglitazone there was evidence of dose related weight gain, which may be due to fat accumulation and in some cases associated with fluid retention.
Gewichtstoename In klinische studies met pioglitazon is dosisgerelateerde gewichtstoename voorgekomen, wat kan komen door opstapeling van vet en in sommige gevallen geassocieerd was met vochtretentie.
In some cases weight increase may be a symptom of cardiac failure, therefore weight should be closely monitored.
In sommige gevallen kan gewichtvermeerdering een symptoom zijn van hartfalen, derhalve dient gewicht nauwkeurig te worden gecontroleerd.
Patients should be advised to adhere strictly to a calorie- controlled diet.
Patiënten dient het advies te worden gegeven om zich strikt aan een voorgeschreven dieet te houden.
Haematology There was a small reduction in mean haemoglobin (4% relative reduction) and haematocrit (4.1% relative reduction) during therapy with pioglitazone, consistent with haemodilution.
Hematologie Tijdens therapie met pioglitazon was er een kleine afname in gemiddelde hemoglobine (4% relatieve afname) en hematocriet (4,1% relatieve afname), die consistent was met hemodilutie.
Similar changes were seen in metformin (haemoglobin 3 - 4% and haematocrit 3.6 – 4.1% relative reductions) and to a lesser extent sulphonylurea and insulin (haemoglobin 1 – 2% and haematocrit 1 – 3.2% relative reductions) treated patients in comparative controlled trials with pioglitazone.
Soortgelijke veranderingen werden gezien bij patiënten behandeld met metformine (hemoglobine 3 – 4% en hematocriet 3,6 – 4,1% relatieve afname) en, in mindere mate, bij patiënten behandeld met een sulfonylureumderivaat en insuline (hemoglobine 1 – 2% en hematocriet 1 – 3,2% relatieve afname) in vergelijkende, gecontroleerde studies met pioglitazon.
Hypoglycaemia As a consequence of increased insulin sensitivity, patients receiving pioglitazone in dual or triple oral therapy with a sulphonylurea or in dual therapy with insulin may be at risk for dose-related hypoglycaemia, and a reduction in the dose of the sulphonylurea or insulin may be necessary.
Het kan dan noodzakelijk zijn de dosis sulfonylureumderivaat of insuline te verlagen.
Eye disorders Post-marketing reports of new-onset or worsening diabetic macular oedema with increased visual acuity have been reported with thiazolidinediones, including pioglitazone.
Oogaandoeningen Post-marketing meldingen van nieuwe of verslechterende diabetisch maculair oedeem met afname van de visus zijn gerapporteerd met thiazolidinedionen, waaronder pioglitazon.
Others An increased incidence in bone fractures in women was seen in a pooled analysis of adverse event reports of bone fracture from randomised, controlled, double blind clinical trials in over 8100 pioglitazone and 7400 comparator treated patients, on treatment for up to 3.5 years.
Overigen Er werd een verhoogde incidentie van botfracturen bij vrouwen waargenomen in een gepoolde analyse van gemelde bijwerkingen van botfracturen vanuit gerandomiseerde, gecontroleerde dubbel geblindeerde studies bij meer dan 8100 met pioglitazon en 7400 met een comparator behandelde patiënten, met een behandelingsduur tot en met 3,5 jaar.
Fractures were observed in 2.6% of women taking pioglitazone compared to 1.7% of women treated with a comparator.
4 Fracturen werden waargenomen bij 2,6% van de vrouwen die pioglitazon namen vergeleken met 1,7% van de vrouwen die behandeld werden met een comparator.
4 As a consequence of enhancing insulin action, pioglitazone treatment in patients with polycystic ovarian syndrome may result in resumption of ovulation.
Als gevolg van de versterking van de werking van insuline, kan behandeling met pioglitazon er bij patiënten met polycysteus ovariumsyndroom toe leiden dat er weer een ovulatie optreedt.
Patients should be aware of the risk of pregnancy and if a patient wishes to become pregnant or if pregnancy occurs, the treatment should be discontinued (see section 4.6).
Patiënten dienen op de hoogte te zijn van de kans op zwangerschap en als een patiënt zwanger wil worden of zwangerschap ontstaat dient de behandeling te worden gestaakt (zie paragraaf 4.6).
Pioglitazone dose adjustment within the recommended Posology or changes I diabetic treatment should be considered (see section 4.5).
Dosisaanpassing van pioglitazon binnen het aanbevolen doseringsbereik of aanpassing van de diabetesbehandeling dient te worden overwogen (zie rubriek 4.5).
Glustin tablets contain lactose monohydrate and therefore should not be administered to patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption.
Glustin tabletten bevatten lactose monohydraat en mogen daarom niet worden toegediend aan patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen van galactose intolerantie, Lapp lactase deficiëntie of glucose-galactose malabsorptie.
Use in pregnancy There are no adequate human data to determine the safety of pioglitazone during pregnancy.
Er zijn niet voldoende gegevens bij de mens om de veiligheid van pioglitazon tijdens de zwangerschap te bepalen.
The relevance of such a mechanism in humans is unclear and pioglitazone should not be used in pregnancy.
Het is onduidelijk in hoeverre dit mechanisme relevant is bij mensen en derhalve dient pioglitazon tijdens de zwangerschap niet te worden gebruikt.
Use in breast-feeding Pioglitazone has been shown to be present in the milk of lactating rats.
Gebruik tijdens borstvoeding Pioglitazon is aangetroffen in de melk van zogende ratten.
Therefore, pioglitazone should not be administered to breast- feeding women.
Derhalve dient pioglitazon niet te worden toegediend aan vrouwen die borstvoeding geven.
5 4.8 Undesirable effects
4.8 Bijwerkingen
PIOGLITAZONE MONOTHERAPY
PIOGLITAZON MONOTHERAPIE
Eye disorders Common: visual disturbance
Oogaandoeningen Vaak: stoornis van het gezichtsvermogen
Uncommon: sinusitis
Infecties en parasitaire aandoeningen Vaak: bovenste luchtweginfectie Soms: sinusitis
Investigations Common: weight increased
Onderzoek Vaak: gewichtstoename
Uncommon: insomnia
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hypo-asthenie Soms: insomnia
Blood and lymphatic system disorders Common: anaemia
Bloed en lymfestelselaandoeningen Vaak: anemie
Gastrointestinal disorders Uncommon: flatulence
6 Maagdarmstelselaandoeningen Soms: latulentie
Investigations Common: weight increased
Onderzoek Soms: gewichtstoename
Musculoskeletal system and connective tissue disorders Common: arthralgia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: artralgie
Nervous system disorders Common: headache
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn
Renal and urinary disorders Common: haematuria
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: hematurie
Reproductive system and breast disorders Common: erectile dysfunction
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak: erectiestoornissen
6 PIOGLITAZONE IN COMBINATION THERAPY WITH SULPHONYLUREA
PIOGLITAZON IN COMBINATIETHERAPIE MET ULFONYLUREUM
Ear and labyrinth disorders Uncommon: vertigo
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Soms: vertigo
Eye disorders Uncommon: visual disturbance
Oogaandoeningen Soms: stoornis van het gezichtsvermogen
Gastrointestinal disorders Common: flatulence
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: flatulentie
General disorders and administration site conditions Uncommon: fatigue
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Soms: vermoeidheid
Investigations Common: weight increased
Onderzoek Vaak: gewichtstoename Soms: verhoogde lactaatdehydrogenase
Metabolism and nutritional disorders Uncommon: appetite increased, hypoglycaemia
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Soms: toegenomen eetlust, hypoglykemie
Nervous system disorders Common: dizziness
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: duizeligheid Soms: hoofdpijn
Uncommon: headache
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: glucosurie, proteïnurie
Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon: sweating
Huid- en onderhuidaandoeningen Soms: zweten
PIOGLITAZONE IN TRIPLE ORAL COMBINATION THERAPY WITH METFORMIN AND SULPHONYLUREA
PIOGLITAZON BIJ DRIEVOUDIGE ORALE COMBINATIETHERAPIE MET METFORMINE EN SULFONYLUREUM
Investigations Common: weight increased, blood creatinine phosphokinase increased
Onderzoek Vaak: gewichtstoename, verhoging van creatininefosfokinase in het bloed
Metabolism and nutrition disorders Very common:
7 Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak: hypoglykemie
Musculoskeletal and connective tissue disorders Common: arthralgia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: artralgie
PIOGLITAZONE IN COMBINATION THERAPY WITH INSULIN
PIOGLITAZON BIJ COMBINATIETHERAPIE MET INSULINE
Metabolism and nutrition disorders Common: hypoglycaemia
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Vaak: hypoglykemie
General disorders and administration site conditions Very common:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak: oedeem
Infections and infestations Common: bronchitis
Infecties en parasitaire aandoeningen Vaak: bronchitis
7 Investigations Common: weight increase
Onderzoek Vaak: gewichtstoename
Musculoskeletal system and connective tissue disorders Common: back pain, arthralgia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: rugpijn, artralgie
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Common: dyspnoea
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Vaak: dyspnoe
Cardiac disorders Common: heart failure
Hartaandoeningen Vaak: hartfalen
Eye disorders Not known: macular oedema
Oogaandoeningen Maculair oedeem: onbekend
Oedema was reported in 6 – 9% of patients treated with pioglitazone over one year in controlled clinical trials.
Oedeem werd gemeld bij 6-9% van de patiënten die gedurende één jaar behandeld werden met pioglitazon in gecontroleerde klinische studies.
The oedema rates for comparator groups (sulphonylurea, metformin) were 2 – 5%.
De percentages voor oedeem waren 2-5% in de vergelijkende groepen (sulfonylureumderivaten, metformine).
The reports of oedema were generally mild to moderate and usually did not require discontinuation of treatment.
De meldingen van oedeem waren in het algemeen licht tot matig van aard en leidden gewoonlijk niet tot het discontinueren van de behandeling.
In active comparator controlled trials mean weight increase with pioglitazone given as monotherapy was 2 – 3 kg over one year.
Bij gecontroleerde, klinische studies met vergelijkende, actieve geneesmiddelen was de gemiddelde gewichtstoename met pioglitazon, dat als monotherapie gegeven werd, 2-3 kg in één jaar.
Mean levels of liver enzymes decreased with treatment with pioglitazone.
8 De incidentie van verhoogde ALT-waarden zijnde groter dan driemaal de bovengrens van de normaalwaarde, was bij klinische studies gelijk met die van placebo, maar minder dan die waargenomen bij een vergelijkende groep van metformine of een sulfonylureumderivaat De gemiddelde waarden van leverenzymen namen af bij behandeling met pioglitazon.
In an outcome study of patients with pre-existing major macrovascular disease, the incidence of serious heart failure was 1.6% higher with pioglitazone than with placebo, when added to therapy that included insulin.
In een onderzoeksuitkomst van patiënten met een pre-existente macrovasculaire ziekte, was de incidentie van ernstig hartfalen 1,6% hoger met pioglitazon dan met placebo, wanneer het werd toegevoegd aan een therapie die ook insuline bevatte.
8 In the 3.5 year PROactive study, 44/ 870 (5.1%) of pioglitazone-treated female patients experienced fractures compared to 23/ 905 (2.5%) of female patients treated with comparator.
In de 3,5 jaar durende PROactive studie hadden 44/870 (5,1%) van de pioglitazon behandelde vrouwen fracturen vergeleken met 23/905 (2,5%) van de vrouwelijke patiënten behandeld met een comparator.
Pioglitazone appears to act via activation of specific nuclear receptors (peroxisome proliferator activated receptor gamma) leading to increased insulin sensitivity of liver, fat and skeletal muscle cells in animals.
De werking van pioglitazon lijkt te zijn gebaseerd op activering van specifieke nucleaire receptoren (peroxisome proliferator activated receptor gamma), hetgeen leidt tot een hogere insulinegevoeligheid van de lever-, vet- en skeletspiercellen.
Treatment with pioglitazone has been shown to reduce hepatic glucose output and to increase peripheral glucose disposal in the case of insulin resistance.
Behandeling met pioglitazon heeft laten zien dat de glucose- uitstoot van de lever wordt verminderd en de afvoer van perifere glucose bij insuline-resistentie wordt verhoogd.
Fasting and postprandial glycaemic control is improved in patients with type 2 diabetes mellitus.
9 Er werd zowel op nuchtere maag als na de maaltijd een verbetering geconstateerd van de glykemische instelling bij patiënten met type 2-diabetes mellitus.
In a placebo controlled trial, patients with inadequate glycaemic control despite a three month insulin optimisation period were randomised to pioglitazone or placebo for 12 months.
In een placebogecontroleerde trial werden patiënten met onvoldoende glykemische regulering ondanks een drie maanden durende periode van insuline-optimalisatie gerandomiseerd toegewezen aan pioglitazon of placebo voor een duur van 12 maanden.
Patients receiving pioglitazone had a mean reduction in HbA1c of 0.45% compared with those continuing on insulin alone, and a reduction of insulin dose in the pioglitazone treated group.
Bij de patiënten die pioglitazon ontvingen, werd een gemiddelde verlaging van HbA1c gezien van 0,45% vergeleken met patiënten die uitsluitend insuline bleven gebruiken, ondanks een verlaging van de insulinedosis in de met pioglitazon behandelde groep.
In most clinical trials, reduced total plasma triglycerides and free fatty acids, and increased
Vergelijkbare veranderingen in de verdeling van lichaamsvet bij pioglitazon zijn gepaard gegaan met een verbetering van de insulinegevoeligheid.
9 HDL-cholesterol levels were observed as compared to placebo, with small, but not clinically significant increases in LDL-cholesterol levels.
Bij de meeste klinische studies, werden in vergelijking met placebo, verminderde totaal plasma triglyceriden en vrije vetzuren en verhoogde HDL-cholesterol waarden waargenomen, met een kleine maar niet statistisch significante verhogingen van LDL-cholesterol waarden.
Pioglitazone did not cause statistically significant increases in LDL cholesterol levels compared with placebo, whilst reductions were observed with metformin and gliclazide.
Pioglitazon veroorzaakte geen statistisch significante verhogingen van LDL-cholesterol waarden, vergeleken met placebo, terwijl verminderingen werden waargenomen bij metformine en gliclazide.
In a 20-week study, as well as reducing fasting triglycerides, pioglitazone reduced post prandial hypertriglyceridaemia through an effect on both absorbed and hepatically synthesised triglycerides.
Bij een studie van 20 weken verminderde pioglitazon zowel nuchtere triglyceriden als posstprandiale hypertriglyceridemie, door een effect op zowel geabsorbeerde als door de lever gesynthetiseerde triglyceriden.
In PROactive, a cardiovascular outcome study, 5238 patients with type 2 diabetes mellitus and pre- existing major macrovascular disease were randomised to pioglitazone or placebo in addition to existing antidiabetic and cardiovascular therapy, for up to 3.5 years.
Outcome-onderzoek van 5238 patiënten met type 2 diabetes mellitus en een pre-existente ernstige macrovasculaire aandoening, werd na randomisatie pioglitazon of placebo maximaal 3,5 jaar lang toegevoegd aan een bestaande anti-diabetische en cardiovasculaire behandeling.
To be eligible patients had to have one or more of the following: myocardial infarction, stroke, percutaneous cardiac intervention or coronary artery bypass graft, acute coronary syndrome, coronary artery disease, or peripheral arterial obstructive disease.
Om voor inclusie in aanmerking te komen, moesten één of meer van de volgende factoren op de patiënten van toepassing zijn: myocardinfarct, beroerte, percutane cardiale 10 interventie of coronaire arteriële bypass-graft, acuut coronair syndroom, coronarialijden of perifere arteriële obstructieve aandoeningen.
No increase in mortality from heart failure was observed.
Er was geen verhoging waargenomen in de mortaliteit bij het falen van de hartfuntie.
Steady state is achieved after 4-7 days of dosing.
Steady state wordt na 4-7 dagen inname bereikt.
10 Interaction studies have shown that pioglitazone has no relevant effect on either the pharmacokinetics or pharmacodynamics of digoxin, warfarin, phenprocoumon and metformin.
Interactie studies hebben laten zien dat pioglitazon geen relevante effect heeft op de farmacokinetiek en farmacodynamiek van digoxine, warfarine, fenprocoumon en metformine.
Concomitant administration of pioglitazone with gemfibrozil (an inducer of cytochrome P450 2C8) or with rifampicin (an inducer of cytochrome P450 2C8) is reported to increase or decrease, respectively, the plasma concentration of pioglitazone (see section 4.5)
Gelijktijdige toediening van pioglitazon met gemfibrozil (een remmer van cytochroom P450 2C8) of met rifampicine (een inductor van cytochroom P450 2C8) zou leiden tot een toename respectievelijk een afname van de plasmaconcentratie van pioglitazon (zie rubriek 4.5).
Elderly Steady state pharmacokinetics are similar in patients age 65 and over and young subjects.
11 Oudere patiënten Steady-state farmacokinetiek voor patiënten boven de 65 jaar en jonge personen is vergelijkbaar.
Patients with renal impairment In patients with renal impairment, plasma concentrations of pioglitazone and its metabolites are lower than those seen in subjects with normal renal function, but oral clearance of parent substance is similar.
Patiënten met nieraandoening Bij patiënten met een nieraandoening zijn de plasmaconcentraties van pioglitazon en de metabolieten lager dan die bij personen met een normale nierfunctie, maar de orale klaring van de oorspronkelijke substantie is vergelijkbaar.
Patients with hepatic impairment Total plasma concentration of pioglitazone is unchanged, but with an increased volume of distribution.
Patiënten met leveraandoening De totale plasmaconcentratie van pioglitazon is onveranderd, maar het distributievolume ligt hoger.
Foetal growth restriction was apparent in animal studies with pioglitazone.
Vertraagde groei bij de foetus was duidelijk in dierstudies met piogliatazon.
In an animal model of familial adenomatous polyposis (FAP), treatment with two other thiazolidinediones increased tumour multiplicity in the colon.
In een diermodel van familiaire adenomateuze polypose (FAP) verhoogde de behandeling met twee andere thiazolidinedionen de tumormultipliciteit in de colon.
EU/ 1/ 00/ 151/ 001-003, 007, 014-016, 023
EU/1/00/151/001-003, 007, 014-016, 023
Date of last renewal:
Datum van laatste renewal:
Glustin 30 mg tablets.
Glustin 30 mg tablet.
The tablets are white to off-white, round, flat and marked ‘ 30 ’ on one face, AD4 on the other.
De tabletten zijn wit tot gebroken wit, rond en plat en aan een kant voorzien van het cijfer ‘ 30’ en AD4 aan de andere kant.
contraindicated, with insufficient glycaemic control despite maximal tolerated dose of monotherapy with a sulphonylurea.
voor wie metformine gecontraindiceerd is, met onvoldoende glykemische controle ondanks een maximaal verdraagbare dosis monotherapie met een sulfonylureumderivaat.
In combination with insulin, the current insulin dose can be continued upon initiation of pioglitazone therapy.
14 In combinatie met insuline kan de huidige insulinedosis worden voortgezet na het starten van de behandeling met pioglitazon.
Elderly No dosage adjustment is necessary for elderly patients (see section 5.2).
Oudere patiënten Voor oudere patiënten is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk (zie paragraaf 5.2).
13 Patients with renal impairment No dosage adjustment is necessary in patients with impaired renal function (creatinine clearance > 4 ml/ min) (see section 5.2).
Patiënten met verminderde nierfunctie Bij patiënten met verminderde nierfunctie is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk (creatinine-klaring > 4 ml / min) (zie paragraaf 5.2).
Fluid retention and cardiac failure Pioglitazone can cause fluid retention, which may exacerbate or precipitate heart failure.
Vochtretentie en hartfalen Pioglitazon kan vochtretentie veroorzaken wat hartfalen kan verergeren of bespoedigen.
When treating patients who have at least one risk factor for development of congestive heart failure (e. g. prior myocardial infarction or symptomatic coronary artery disease), physicians should start with the lowest available dose and increase the dose gradually.
Wanneer patiënten behandeld worden die minstens één risicofactor hebben voor de ontwikkeling van congestief hartfalen (b.v. een eerder hartinfarct of symptomatisch coronair lijden), zouden artsen moeten starten met de laagst beschikbare dosis en geleidelijk de dosis opvoeren.
There have been cases of cardiac failure reported from the market when pioglitazone was used in combination with insulin or in patients with a history of cardiac failure patients should be observed for signs and symptoms of heart failure, weight gain and oedema when pioglitazone is used in combination with insulin.
Er zijn gevallen van hartfalen gerapporteerd vanuit de markt bij gebruik van pioglitazon in combinatie met insuline.
Since insulin and pioglitazone are associated with fluid retention, concomitant administration may increase the risk of oedema.
Er zijn gevallen gerapporteerd van hartfalen vanuit de markt bij gebruik van pioglitazon in combinatie met insuline of bij patiënten met een voorgeschiedenis van hartfalen; patiënten dienen te worden gevolgd op tekenen en symptomen van hartfalen, gewichtstoename en oedeem, wanneer pioglitazon wordt gebruikt in combinatie met insuline Aangezien insuline en pioglitazon zijn geassocieerd met vochtretentie, kan gelijktijdige toediening het risico op oedeem vergroten.
A cardiovascular outcome study of pioglitazone has been performed in patients under 75 years with type 2 diabetes mellitus and pre-existing major macrovascular disease.
Een onderzoek met cardiovasculaire uitkomst voor pioglitazone is uitgevoerd bij patiënten onder 75 jaar met een type 2 diabetes mellitus en pre-existente ernstige macrovasculaire ziekte.
Monitoring of liver function There have been rare reports of hepatocellular dysfunction during post-marketing experience (see section 4.8).
15 Controle van leverfuncties In zeldzame gevallen is hepatocellulaire dysfunctie gerapporteerd tijdens post-marketing ervaring (zie rubriek 4.8).
Following initiation of therapy with pioglitazone, it is recommended that liver enzymes be monitored periodically based on clinical judgement.
Na starten van behandeling met pioglitazon wordt aanbevolen om op basis van een klinische beoordeling regelmatig leverenzymen te controleren.
If ALT
Als ALT-waarden tijdens behandeling met pioglitazon zijn verhoogd tot 3 maal de bovengrens van de normaalwaarde dient bepaling van de leverenzymen zo snel mogelijk herhaald te worden.
14 levels remain > 3 X the upper limit of normal, therapy should be discontinued.
Als ALT-waarden boven 3 maal de bovengrens van de normaalwaarde blijven dient behandeling te worden gestaakt.
Similar changes were seen in metformin (haemoglobin 3 - 4% and haematocrit 3.6 – 4.1% relative reductions) and to a lesser extent sulphonylurea and insulin (haemoglobin 1 – 2% and haematocrit 1 – 3.2% relative reductions) treated patients in comparative controlled trials with pioglitazone.
Soortgelijke veranderingen werden gezien bij patiënten behandeld met metformine (hemoglobine 3-4% en hematocriet 3,6-4,1% relatieve afname) en, in mindere mate, bij patiënten behandeld met een sulfonylureumderivaat en insuline (hemoglobine 1-2% en hematocriet 1-3,2% relatieve afname) in vergelijkende, gecontroleerde studies met pioglitazon.
Eye disorders Post-marketing reports of new-onset or worsening diabetic macular oedema with decreased visual acuity have been reported with thiazolidinediones, including pioglitazone.
Oogaandoeningen Post-marketing meldingen van nieuwe of verslechterende diabetisch maculair oedeem met afname van de visus zijn gerapporteerd met thiazolidinedionen, waaronder pioglitazon.
Fractures were observed in 2.6% of women taking pioglitazone compared to 1.7% of women treated with a comparator.
16 Fracturen werden waargenomen bij 2,6% van de vrouwen die pioglitazon namen vergeleken met 1,7% van de vrouwen die behandeld werden met een comparator.
15 Patients should be aware of the risk of pregnancy and if a patient wishes to become pregnant or if pregnancy occurs, the treatment should be discontinued (see section 4.6).
Patiënten dienen op de hoogte te zijn van de kans op zwangerschap en als een patiënt zwanger wil worden of zwangerschap ontstaat dient de behandeling te worden gestaakt (zie paragraaf 4.6).
Pioglitazone dose adjustment within the recommended Posology or changes in diabetic treatment should be considered (see section 4.5).
Dosisaanpassing van pioglitazon binnen het aanbevolen doseringsbereik of aanpassing van de diabetesbehandeling dient te worden overwogen (zie rubriek 4.5).
Close monitoring of glycaemic control should be considered (see section 4.4)
Nauwlettend volgen van de glykemische regulering dient te worden overwogen (zie rubriek 4.4).
4.6 Pregnancy and lactation
17 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
Use in pregnancy There are no adequate human data to determine the safety of pioglitazone during pregnancy.
Gebruik tijdens zwangerschap Er zijn niet voldoende gegevens bij de mens om de veiligheid van pioglitazon tijdens de zwangerschap te bepalen.
Frequencies are defined as: very common > 1/ 10; common > 1/ 100 ,< 1/10; uncommon > 1/1000 ,< 1/100; rare > 1/ 10000 ,< 1/1000; very rare < 1/10000;
De frequenties zijn gedefinieerd als: zeer vaak > 1/10, vaak > 1/100, < 1/10; soms > 1/1000, < 1/100; zelden > 1/10000, < 1/1000; zeer zelden < 1/10000: onbekend (kan niet geschat worden met de beschikbare data).
PIOGLITAZONE MONOTHERAPY
PIOGLITAZONE MONOTHERAPIE
Gastrointestinal disorders Uncommon:
18 Maagdarmstelselaandoeningen Soms: flatulentie
Investigations
Onderzoek Soms: gewichtstoename
PIOGLITAZONE IN COMBINATION THERAPY WITH SULPHONYLUREA
PIOGLITAZON IN COMBINATIETHERAPIE MET SULFONYLUREUM
Ear and labyrinth disorders Uncommon:
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Soms: vertigo
Uncommon:
Oogaandoeningen Soms: stoornis van het gezichtsvermogen
17 Gastrointestinal disorders Common: flatulence
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: flatulentie
General disorders and administration site conditions Uncommon:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Soms: vermoeidheid
Common: weight increased
Onderzoek Vaak: gewichtstoename Soms: verhoogde lactaatdehydrogenase
Renal and urinary disorders Uncommon:
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: glucosurie, proteïnurie
Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon:
Huid- en onderhuidaandoeningen Soms: zweten
Metabolism and nutrition disorders Very common:
19 Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak: hypoglykemie
Investigations Common: weight increase
Onderzoek Vaak: gewichtstoename
18 Cardiac disorders Common: heart failure
Hartaandoeningen Vaak: hartfalen
In clinical trials with pioglitazone the incidence of elevations of ALT greater than three times the upper limit of normal was equal to placebo but less than that seen in metformin or sulphonylurea comparator groups.
20 De incidentie van verhoogde ALT-waarden zijnde groter dan driemaal de bovengrens van de normaalwaarde, was bij klinische studies gelijk met die van placebo, maar minder dan die waargenomen bij een vergelijkende groep van metformine of een sulfonylureumderivaat.
19 Hypoglycaemia may occur in combination with sulphonylureas or insulin.
Hypoglykemie kan in combinatie met sulfonylureumderivaten of insuline voorkomen.
Fasting and postprandial glycaemic control is improved in patients with type 2 diabetes mellitus.
21 Er werd zowel op nuchtere maag als na de maaltijd een verbetering geconstateerd van de glykemische instelling bij patiënten met type 2-diabetes mellitus.
In a placebo controlled trial, patients with inadequate glycaemic control despite a three month insulin optimisation period were randomised to pioglitazone or placebo for 12 months.
In een placebogecontroleerde trial werden patiënten met onvoldoende glykemische regulering ondanks een drie maanden durende periode van insuline-optimalisatie gerandomiseerd toegewezen aan pioglitazon of placebo, voor een duur van 12 maanden.
In most clinical trials, reduced total plasma triglycerides and free fatty acids, and increased HDL-cholesterol levels were observed as compared to placebo, with small, but not clinically significant increases in LDL-cholesterol levels.
Bij de meeste klinische studies, werden in vergelijking met placebo, verminderde totaal plasma triglyceriden en vrije vetzuren en verhoogde HDL-cholesterol waarden waargenomen, met een kleine, maar niet klinisch significante verhogingen van LDL-cholesterol waarden.
20 In PROactive, a cardiovascular outcome study, 5238 patients with type 2 diabetes mellitus and pre- existing major macrovascular disease were randomised to pioglitazone or placebo in addition to existing antidiabetic and cardiovascular therapy, for up to 3.5 years.
In het PROactive-onderzoek, een cardiovasculair outcome-onderzoek van 5238 patiënten met type 2 diabetes mellitus en een reeds aanwezige ernstige macrovasculaire aandoening, werd na randomisatie pioglitazon of placebo maximaal 3,5 jaar lang toegevoegd aan een bestaande anti-diabetische en cardiovasculaire behandeling.
To be eligible patients had to have had one or more of the following: myocardial infarction, stroke, percutaneous cardiac intervention or coronary artery bypass graft, acute coronary syndrome, coronary artery disease, or peripheral arterial obstructive disease.
22 myocardinfarct, beroerte, percutane cardiale interventie of coronaire arteriële bypass-graft, acuut coronair syndroom, coronarialijden of perifere arteriële obstructieve aandoening.
Although the study failed regarding its primary endpoint, which was a composite of all-cause mortality, non-fatal myocardial infarction, stroke, acute coronary syndrome, major leg amputation, coronary revascularisation and leg revascularisation, the results suggest that there are no long-term cardiovascular concerns regarding use of pioglitazone.
Ondanks dat het onderzoek faalde in zijn primaire eindpunt, dat was samengesteld uit alle mortaliteitsoorzaken, niet fataal mycardiaal infarct, beroerte, acuut coronair syndroom, ernstige beenamputatie, coronaire revascularisatie en been revascularisatie, suggereerde de resultaten dat er geen lange termijn cardiovasculaire bezorgdheid is betreffende het gebruik van pioglitazon.
No increase in mortality from heart failure was observed.
Er was geen verhoging waargenomen in de mortaliteit bij het falen van de hartfuntie
21 Elderly Steady state pharmacokinetics are similar in patients age 65 and over and young subjects.
23 Oudere patiënten Steady-state farmacokinetiek voor patiënten boven de 65 jaar en jonge personen is vergelijkbaar.
Patients with renal impairment In patients with renal impairment, plasma concentrations of pioglitazone and its metabolites are lower than those seen in subjects with normal renal function, but oral clearance of parent substance is similar.
Patiënten met nieraandoening Bij patiënten met een nieraandoening zijn de plasmaconcentraties van pioglitazon en de metabolieten lager dan die bij personen met een normale nierfunctie, maar de orale klaring van de oorspronkelijkesubstantie is vergelijkbaar.
6.3 Shelf life
24 6.3 Houdbaarheid
22 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
EU/ 1/ 00/ 151/ 004-006, 008, 017-019, 024
EU/1/00/151/004-006, 008, 017-019, 024
Glustin 45 mg tablets.
Glustin 45 mg tablet.
The tablets are white to off-white, round, flat and marked ‘ 45 ’ on one face, AD4 on the other.
De tabletten zijn wit tot gebroken wit, rond en plat en aan een kant voorzien van het cijfer ‘ 45’ en AD4 aan de andere kant.
In combination with insulin, the current insulin dose can be continued upon initiation of pioglitazone therapy.
26 In combinatie met insuline kan de huidige insulinedosis worden voortgezet na het starten van de behandeling met pioglitazin.
24 Patients with renal impairment No dosage adjustment is necessary in patients with impaired renal function (creatinine clearance > 4 ml/ min) (see section 5.2).
Patiënten met verminderde nierfunctie Bij patiënten met verminderde nierfunctie is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk (creatinine-klaring > 4 ml / min) (zie paragraaf 5.2).
When treating patients who have at least one risk factor for development of congestive heart failure (e. g. prior myocardial infarction or symptomatic coronary artery disease), physicians should start with the lowest available dose and increase the dose gradually.
Wanneer patiënten behandeld worden die minstens één risicofactor hebben voor de ontwikkeling van congestief hartfalen (b.v. een eerder hartinfarct of symptomatisch coroniar lijden) zouden artsen moeten starten met de laagst beschikbare dosis en de dosis geleidelijk opvoeren.
There have been cases of cardiac failure reported from the market when pioglitazone was used in combination with insulin or in patients with a history of cardiac failure patients should be observed for signs and symptoms of heart failure, weight gain and oedema when pioglitazone is used in combination with insulin.
Er zijn gevallen van hartfalen gerapporteerd vanuit de markt bij gebruik van pioglitazon in combinatie met insuline..
A cardiovascular outcome study of pioglitazone has been performed in patients under 75 years with type 2 diabetes mellitus and pre-existing major macrovascular disease.
Een onderzoek met cardiovasculaire uitkomst voor pioglitazon is uitgevoerd bij patiënten onder 75 jaar met een type 2 diabetes mellitus en pre-existente ernstige macrovasculaire ziekte.
Monitoring of liver function There have been rare reports of hepatocellular dysfunction during post-marketing experience (see section 4.8).
27 Controle van leverfuncties In zeldzame gevallen is hepatocellulaire dysfunctie gerapporteerd tijdens post-marketing ervaring (zie rubriek 4.8).
25 abdominal pain, fatigue, anorexia and/ or dark urine, liver enzymes should be checked.
Als patiënten symptomen ontwikkelen die leverdysfunctie vermoeden, waaronder onverklaarde misselijkheid, braken, buikpijn, moeheid, anorexia en/of donkere urine kunnen vallen, dienen leverenzymen te worden gecontroleerd.
Fractures were observed in 2.6% of women taking pioglitazone compared to 1.7% of women treated with a comparator.
28 Fracturen werden waargenomen bij 2,6% van de vrouwen die pioglitazon namen vergeleken met 1,7% van de vrouwen die behandeld werden met een comparator.
26 Pioglitazone should be used with caution during concomitant administration of cytochrome P450 2C8 inhibitors (e. g. gemfibrozil) or inducers (e. g. rifampicin).
Pioglitazon dient met zorg te worden toegediend bij gelijktijdige toediening van P450 2C8-remmers (zoals gemfibrozil) of -inductors (zoals rifampicine).
4.6 Pregnancy and lactation
29 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
27 PIOGLITAZONE MONOTHERAPY
PIOGLITAZON MONOTHERAPIE
Blood and lymphatic system disorders Common:
Bloed en lymfestelselaandoeningen Vaak: anemie
Gastrointestinal disorders Uncommon:
Maagdarmstelselaandoeningen Soms: flatulentie
Investigations
30 Onderzoek Soms: gewichtstoename
Musculoskeletal system and connective tissue disorders Common:
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Vaak: artralgie
Nervous system disorders Common:
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn
Renal and urinary Common:
Nier- en urinewegaandoeningen Soms: hematurie
Reproductive system and breast disorders Common:
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Vaak: erectiestoornissen
Gastrointestinal disorders Common:
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: flatulentie
28 General disorders and administration site conditions Uncommon:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Soms: vermoeidheid
Investigations
Onderzoek Vaak: gewichtstoename Soms: verhoogde lactaatdehydrogenase