qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
In patients with childhood onset isolated GH deficiency (no evidence of hypothalamic-pituitary disease or cranial irradiation), two dynamic tests should be recommended, except for those having low IGF-I concentrations (SDS < -2) who may be considered for one test.
Wanneer er echter ook sprake is van lage IGF-I- concentraties (SDS < - 2), mag worden overwogen één test uit te voeren.
The cut-off point of the dynamic test should be strict.
De grenswaarde van de dynamische test dient goed te zijn gedefinieerd.
Diagnosis and therapy with somatropin should be initiated and monitored by physicians who are appropriately qualified and experienced in the diagnosis and management of patients with growth disorders.
Het stellen van een diagnose en de behandeling met somatropine dient uitsluitend gestart en begeleid te worden door artsen met de daarvoor aangewezen opleiding en ervaring in de diagnose en de behandeling van patiënten met groeistoornissen.
The posology and administration schedule should be individualised.
De dosering en het toedieningsschema moeten op elke patiënt afzonderlijk worden afgestemd.
Generally a dose of 0.025 - 0.035 mg/ kg body weight per day or 0.7 - 1.0 mg/ m2 body surface area per day is recommended.
2 Groeistoornissen ten gevolge van onvoldoende productie van groeihormoon bij pediatrische patiënten: doorgaans wordt een dosis aanbevolen van 0,025– 0,035 mg/kg lichaamsgewicht per dag of 0,7– 1,0 mg/m2 lichaamsoppervlak per dag.
Even higher doses have been used.
Zelfs hogere doses zijn gebruikt.
Generally a dose of 0.035 mg/ kg body weight per day or 1.0 mg/ m2 body surface area per day is recommended.
Prader-Willi-syndroom, ter verbetering van groei en lichaamssamenstelling bij pediatrische patiënten: doorgaans wordt een dosis aanbevolen van 0,035 mg/kg lichaamsgewicht per dag of 1,0 mg/m2 lichaamsoppervlak per dag.
Daily doses of 2.7 mg should not be exceeded.
De dagelijkse doses mogen niet hoger zijn dan 2,7 mg.
Treatment should not be used in paediatric patients with a growth velocity less than 1 cm per year and near closure of epiphyses.
De behandeling dient niet te worden toegepast bij pediatrische patiënten met een groeisnelheid van minder dan 1 cm per jaar en wanneer de epifysairschijven bijna zijn gesloten.
A dose of 0.045 - 0.050 mg/ kg body weight per day or 1.4 mg/ m2 body surface area per day is recommended.
Groeistoornissen ten gevolge van het Turner-syndroom: een dosis van 0,045 - 0,050 mg/kg lichaamsgewicht per dag of 1,4 mg/m2 lichaamsoppervlak per dag wordt aanbevolen.
A dose of 1.4 mg/ m2 body surface area per day (0.045 - 0.050 mg/ kg body weight per day) is recommended.
Groeistoornissen bij chronische nierinsufficiëntie: een dosis van 1,4 mg/m2 lichaamsoppervlak per dag (0,045 - 0,050 mg/kg lichaamsgewicht per dag) wordt aanbevolen.
Higher doses may be needed if growth velocity is too low.
Hogere doses kunnen noodzakelijk zijn als de groeisnelheid te laag is.
A dose correction may be needed after six months of treatment (see section 4.4).
Na zes maanden behandeling moet mogelijk de dosis worden aangepast (zie rubriek 4.4).
A dose of 0.035 mg/ kg body weight per day (1 mg/ m2 body surface area per day) is usually recommended until final height is reached (see section 5.1).
Groeistoornissen bij kleine kinderen/adolescenten die te klein voor de zwangerschapsduur (SGA) geboren zijn: een dosis van 0,035 mg/kg per dag (1 mg/m2 per dag) wordt doorgaans aanbevolen tot de eindlengte is bereikt (zie rubriek 5.1).
Treatment should be discontinued after the first year of treatment if the height velocity SDS is below + 1.
De behandeling dient na het eerste jaar van de behandeling te worden onderbroken als de SDS van de groeisnelheid kleiner is dan +1.
Treatment should be discontinued if height velocity is< 2 cm/year and, if confirmation is required, bone age is > 14 years (girls) or > 16 years (boys), corresponding to epiphyseal closure.
De behandeling dient te worden onderbroken als de groeisnelheid < 2 cm/jaar is en, als bevestiging noodzakelijk is, de botleeftijd > 14 jaar (meisjes) of > 16 jaar (jongens) is, overeenkomend met sluiting van de epifysairschijven.
Dose recommendations for paediatric patients
Aanbevolen dosis voor pediatrische patiënten
Indication
mg/m2 mg/kg lichaamsgewicht Indicatie
mg/ kg body weight dose
dosis per dag
body surface
lichaamsoppervlakte dosis per dag
Growth hormone deficiency Prader-Willi syndrome Turner syndrome Chronic renal insufficiency Children/ adolescents born small for
Groeihormoondeficiëntie Prader-Willi-syndroom Turner-syndroom Chronische nierinsufficiëntie Te klein voor de zwangerschapsduur geboren
gestational age (SGA)
kinderen/adolescenten (SGA)
Growth hormone deficient adult patients:
Groeihormoondeficiëntie bij volwassenen:
Therapy should start with a low dose, 0.15 - 0.3 mg per day.
de behandeling moet beginnen met een lage dosis van 0,15-0,3 mg per dag.
The dose should be gradually increased according to individual patient requirements as determined by the IGF-I concentration.
De dosering dient geleidelijk te worden opgehoogd volgens de behoeften van de individuele patiënt zoals bepaald aan de hand van de IGF-I-concentratie.
Treatment goal should be insulin-like growth factor (IGF-I) concentrations within 2 SDS from the age corrected mean of healthy adults.
Het doel van de behandeling is een concentratie van Insulineachtige Groei Factor (IGF-I) te verkrijgen binnen 2 SDS ten opzichte van het voor de leeftijd gecorrigeerde gemiddelde van gezonde volwassenen.
Patients with normal IGF-I concentrations at the start of the treatment should be administered growth hormone up to an IGF-I level into the upper range of normal, not exceeding the 2 SDS.
Patiënten met normale IGF-I-concentraties aan het begin van de behandeling moeten worden behandeld met groeihormoon tot een hoognormale IGF-I-spiegel, maar niet hoger dan 2 SDS.
Clinical response and undesirable effects may also be used as guidance for dose titration.
De klinische respons en bijwerkingen kunnen ook als richtlijn voor dosistitratie worden gebruikt.
The daily maintenance dose rarely exceeds 1.0 mg per day.
De dagelijkse onderhoudsdosis is zelden hoger dan 1,0 mg per dag.
Women may require higher doses than men, while men show an increasing IGF-I sensitivity over time.
Vrouwen kunnen een hogere dosis nodig hebben dan mannen, terwijl mannen na verloop van tijd een toenemende IGF- I-gevoeligheid vertonen.
This means that there is a risk that women, especially those on oral oestrogen replacement are under-treated while men are over-treated.
Dit betekent dat er een risico bestaat dat vrouwen, met name vrouwen die orale oestrogeensuppletie krijgen, worden onderbehandeld terwijl mannen worden overbehandeld.
The accuracy of the growth hormone dose should therefore be controlled every 6 months.
De nauwkeurigheid van de dosis groeihormoon moet daarom elke 6 maanden worden gecontroleerd.
As normal physiological growth hormone production decreases with age, dose requirements may be reduced.
Omdat de normale fysiologische productie van groeihormoon afneemt met de leeftijd, is het mogelijk dat de benodigde dosis kan worden verminderd.
The minimum effective dose should be used.
De laagste effectieve dosis dient te worden gebruikt.
The injection should be given subcutaneously and the site varied to prevent lipoatrophy.
3 De injectie moet subcutaan worden gegeven en de injectieplaats moet variëren om lipoatrofie te vermijden.
For instructions for use and handling see section 6.6.
Zie rubriek 6.6 voor instructies voor gebruik en verwerking.
- Hypersensitivity to somatropin or to any of the excipients.
- Overgevoeligheid voor somatropine of voor één van de hulpstoffen.
3
- Somatropine mag niet worden toegepast als er aanwijzingen zijn die duiden op tumoractiviteit
- Somatropin must not be used when there is any evidence of tumour activity and anti-tumour
en antitumortherapie moet zijn beëindigd voordat de behandeling wordt gestart.
therapy must be completed prior to starting therapy.
- Somatropine mag niet worden toegepast ter bevordering van de groei bij patiënten met gesloten
- Somatropin must not be used for growth promotion in patients with closed epiphyses.
epifysairschijven.
- Patients with acute critical illness suffering complications following open heart surgery,
- Patiënten met een acute levensbedreigende aandoening die complicaties ondervinden na een
abdominal surgery, multiple accidental trauma, acute respiratory failure or similar conditions must not be treated with somatropin.
openhart- of buikoperatie, meervoudig trauma veroorzaakt door een ongeval, acute ademhalingsinsufficiëntie of vergelijkbare aandoeningen mogen niet met somatropine worden behandeld.
With regard to patients undergoing substitution therapy, see section 4.4.
Zie voor patiënten die substitutietherapie ondergaan rubriek 4.4.
Somatropin may induce a state of insulin resistance and in some patients hyperglycaemia.
Somatropine kan insulineresistentie induceren en bij sommige patiënten hyperglykemie.
Therefore patients should be observed for evidence of glucose intolerance.
Daarom dienen patiënten te worden gecontroleerd op aanwijzingen voor glucose-intolerantie.
In rare cases the diagnostic criteria for diabetes mellitus type II may be fulfilled as a result of the somatropin therapy, but risk factors such as obesity (including obese PWS patients), family history, steroid treatment, or pre-existing impaired glucose tolerance have been present in most cases where this occurred.
In de meeste gevallen waarin dit zich voordeed, was er echter al sprake van risicofactoren als obesitas (waaronder obese patiënten met het Prader-Willi-syndroom), familiaire voorgeschiedenis, behandeling met steroïden of een reeds bestaande verstoorde glucosetolerantie.
In patients with already manifested diabetes mellitus, the anti-diabetic therapy might require adjustment when somatropin is instituted.
Bij patiënten met een reeds manifeste diabetes mellitus kan het noodzakelijk zijn de antidiabetische therapie aan te passen wanneer de behandeling met somatropine wordt ingesteld.
During treatment with somatropin, an enhanced T4 to T3 conversion has been found which may result in a reduction in serum T4 and an increase in serum T3 concentrations.
Deze kan resulteren in een daling van de serumspiegels van T4 en een stijging van de serumspiegels van T3.
In general, the peripheral thyroid hormone levels have remained within the reference ranges for healthy subjects.
In het algemeen bleven de perifere schildklierhormoonspiegels binnen het referentiegebied voor gezonde proefpersonen.
The effects of somatropin on thyroid hormone levels may be of clinical relevance in patients with central subclinical hypothyroidism in whom hypothyroidism theoretically may develop.
Het effect van somatropine op de schildklierhormoonspiegels kan klinisch relevant zijn bij patiënten met centrale subklinische hypothyreoïdie waarbij zich in theorie hypothyreoïdie kan ontwikkelen.
Conversely, in patients receiving replacement therapy with thyroxin mild hyperthyroidism may occur.
Daarentegen kan bij patiënten met suppletietherapie met thyroxine een lichte hyperthyreoïdie optreden.
It is therefore particularly advisable to test thyroid function after starting treatment with somatropin and after dose adjustments.
Het is dan ook aan te raden na starten van de behandeling met somatropine en na dosisaanpassingen de schildklierfunctie te onderzoeken.
Somatropin has been reported to reduce serum cortisol levels, possibly by affecting carrier proteins or by increasing hepatic clearance.
Er werden gevallen gerapporteerd waarbij somatropine de serumcortisolspiegels verlaagde, mogelijk door een effect op de dragereiwitten of door een verhoogde hepatische klaring.
The clinical relevance of these findings may be limited.
Het klinisch belang van deze bevindingen kan beperkt zijn.
Nevertheless, corticosteroid replacement therapy should be optimised before initiation of Omnitrope therapy.
Niettemin moet de corticosteroïdsubstitutietherapie geoptimaliseerd worden voordat men een behandeling met Omnitrope start.
In growth hormone deficiency, secondary to treatment of malignant disease, it is recommended to pay attention to signs of relapse of the malignancy.
Bij groeihormoondeficiëntie secundair aan de behandeling van maligne aandoeningen dient men te letten op tekenen van hernieuwde activiteit van de ziekte.
In patients with endocrine disorders, including growth hormone deficiency, slipped epiphyses of the hip may occur more frequently than in the general population.
Bij patiënten met endocriene stoornissen, waaronder groeihormoondeficiëntie, kan epifysiolyse van de femurkop frequenter voorkomen dan in de normale populatie.
Patients limping during treatment with somatropin, should be examined clinically.
Patiënten die mank gaan lopen tijdens de behandeling met somatropine, dienen klinisch te worden onderzocht.
In case of severe or recurrent headache, visual problems, nausea and/ or vomiting, a fundoscopy for papilloedema is recommended.
In geval van ernstige of recidiverende hoofdpijn, visusstoornissen, misselijkheid en/of braken wordt een fundoscopie aanbevolen om mogelijk papiloedeem te diagnosticeren.
If papilloedema is confirmed, a diagnosis of benign intracranial hypertension should be considered and, if appropriate, the growth hormone treatment should be discontinued.
Indien papiloedeem wordt bevestigd, dient men bedacht te zijn op benigne intracraniale hypertensie en, indien nodig, dient de behandeling met groeihormoon te worden gestopt.
At present there is insufficient evidence to give specific advice on the continuation of growth hormone treatment in patients with resolved intracranial hypertension.
Tot op heden zijn er onvoldoende gegevens om een specifiek advies te kunnen geven over de voortzetting van de behandeling met groeihormoon bij patiënten die genezen zijn van intracraniale hypertensie.
However, clinical experience has shown that reinstitution of the therapy is often possible without recurrence of the intracranial hypertension.
Klinische ervaring heeft echter aangetoond dat opnieuw instellen van de behandeling vaak mogelijk is zonder dat de intracraniale hypertensie
If growth hormone treatment is restarted, careful monitoring for symptoms of intracranial hypertension is necessary.
Indien opnieuw een behandeling met groeihormoon wordt gestart, dient de patiënt zorgvuldig te worden gecontroleerd op symptomen van intracraniale hypertensie.
Experience in patients above 60 years is limited.
Ervaring met patiënten ouder dan 60 jaar is beperkt.
In patients with PWS, treatment should always be in combination with a calorie-restricted diet.
Bij patiënten met het Prader-Willi-syndroom (PWS) dient de behandeling altijd te worden gecombineerd met een caloriebeperkt dieet.
There have been reports of fatalities associated with the use of growth hormone in paediatric patients with PWS who had one or more of the following risk factors: severe obesity, history of respiratory impairment, sleep apnoea or unidentified respiratory infection.
Er zijn gevallen met fatale afloop gemeld die in verband worden gebracht met het gebruik van groeihormoon bij pediatrische patiënten met PWS met één of meer van de volgende risicofactoren: ernstige obesitas, voorgeschiedenis van ademhalingsproblemen, slaapapneu of een niet- geïdentificeerde luchtweginfectie.
Patients with PWS and one or more of these risk factors may be at greater risk.
Patiënten met het Prader-Willi-syndroom (PWS) en een of meer risicofactoren kunnen een hoger risico hebben.
Patients with PWS should be evaluated for upper airway obstruction, sleep apnoea or respiratory infections before initiation of treatment with somatropin.
Patiënten met PWS moeten op obstructie van de bovenste luchtwegen, slaapapneu of luchtweginfecties worden beoordeeld voordat de behandeling met somatropine wordt gestart.
4 In case of signs of upper airway obstruction, the problem should be solved by a specialist before starting treatment with somatropin.
In geval van aanwijzingen voor obstructie van de bovenste luchtwegen dient het probleem door een specialist te worden opgelost voordat de behandeling met somatropine wordt gestart.
Sleep apnoea should be assessed before onset of growth hormone treatment by recognised methods such as polysomnography or overnight oxymetry, and monitored if sleep apnoea is suspected.
Voordat met de behandeling met groeihormoon wordt gestart, moet op slaapapneu worden beoordeeld door middel van erkende methoden als polysomnografie of overnight oximetrie en bij verdenking hiervan moet hierop worden gecontroleerd.
If during treatment with somatropin patients show signs of upper airway obstruction (including onset of or increased snoring), treatment should be interrupted, and a new ENT assessment performed.
Indien patiënten tijdens de behandeling met somatropine tekenen vertonen van obstructie van de bovenste luchtwegen (met inbegrip van een begin of verergering van snurken), moet de behandeling worden onderbroken en een nieuw KNO-onderzoek worden uitgevoerd.
All patients with PWS should be evaluated for sleep apnoea and monitored if sleep apnoea is suspected.
Alle patiënten met PWS dienen te worden beoordeeld op slaapapneu en in de tijd te worden gecontroleerd als slaapapneu wordt vermoed.
All patients with PWS should be monitored for signs of respiratory infections which should be diagnosed as early as possible and treated aggressively.
Alle patiënten met PWS dienen regelmatig te worden onderzocht op tekenen van luchtweginfecties die zo vroeg mogelijk gediagnosticeerd moeten worden en agressief moeten worden behandeld.
All patients with PWS should have effective weight control before and during treatment with somatropin.
Alle patiënten met PWS dienen voor en tijdens de behandeling met somatropine goed op gewicht te blijven.
Scoliosis is common in patients with PWS.
Scoliose komt vaak voor bij patiënten met PWS.
Scoliosis may progress in any child during rapid growth.
Bij elk kind kan zich tijdens snelle groei scoliose ontwikkelen.
Signs of scoliosis should be monitored during treatment.
Tijdens de behandeling dient te worden gecontroleerd op tekenen van scoliose.
However, growth hormone treatment has not been shown to increase the incidence or severity of scoliosis.
Er is echter niet aangetoond dat groeihormoonbehandeling de incidentie of de ernst van scoliose doet toenemen.
Experience with long term treatment in adults and in patients with PWS is limited.
Ervaring met langdurige behandeling bij volwassenen en bij patiënten met PWS is beperkt.
In short children/ adolescents born SGA, other medical reasons or treatments that could explain growth disturbance should be ruled out before starting treatment.
Bij met SGA geboren kinderen/adolescenten moeten voor aanvang van de behandeling andere medische oorzaken of behandelingen die een groeistoornis zouden kunnen verklaren, worden uitgesloten.
In SGA children/ adolescents it is recommended to measure fasting insulin and blood glucose before start of treatment and annually thereafter.
Bij SGA-kinderen/adolescenten wordt aanbevolen de nuchtere insuline- en bloedglucosespiegel te meten voor aanvang van de behandeling en vervolgens jaarlijks.
In patients with increased risk for diabetes mellitus (e. g. familial history of diabetes, obesity, severe insulin resistance, acanthosis nigricans) oral glucose tolerance testing (OGTT) should be performed.
Bij patiënten met een verhoogd risico op diabetes mellitus (bijv. familiaire voorgeschiedenis van diabetes, obesitas, ernstige insulineresistentie, acanthosis nigricans) dient een orale glucosetolerantietest (OGTT) te worden uitgevoerd.
If overt diabetes occurs, growth hormone should not be administered.
Indien diabetes wordt geconstateerd, dient groeihormoon niet te worden toegediend.
In SGA children/ adolescents it is recommended to measure the IGF-I level before start of treatment and twice a year thereafter.
Bij SGA-kinderen/adolescenten wordt aanbevolen de IGF-I-spiegel te meten voor aanvang van de behandeling en vervolgens tweemaal per jaar.
If on repeated measurements IGF-I levels exceed +2 SD compared to references for age and pubertal status, the IGF-I / IGFBP-3 ratio could be taken into account to consider dose adjustment.
Als bij herhaalde meting de IGF-I-spiegels de referentiewaarden voor leeftijd en puberteitsstadium met +2 SD overschrijden, zou de IGF-I/IGFBP-3- ratio als richtlijn voor een eventuele dosisaanpassing kunnen worden gebruikt.
Experience in initiating treatment in SGA patients near onset of puberty is limited.
5 Ervaring met het starten van de behandeling bij SGA-patiënten tegen het begin van de puberteit is beperkt.
It is therefore not recommended to initiate treatment near onset of puberty.
Het wordt daarom niet aanbevolen tegen het begin van de puberteit te starten met groeihormoonbehandeling.
Experience in patients with Silver-Russell syndrome is limited.
Ervaring met patiënten met het Silver-Russell-syndroom is beperkt.
Some of the height gain obtained with treating short children/ adolescents born SGA with growth hormone may be lost if treatment is stopped before final height is reached.
Een gedeelte van de lengtewinst die is behaald bij groeihormoonbehandeling van SGA– kinderen/adolescenten kan verloren gaan als de behandeling wordt gestopt voordat de eindlengte is bereikt.
In chronic renal insufficiency, renal function should be below 50 percent of normal before institution of therapy.
Bij patiënten met chronische nierinsufficiëntie moet de nierfunctie minder dan 50% zijn voordat de behandeling wordt ingesteld.
To verify growth disturbance, growth should be followed for a year preceding institution of therapy.
Om de groeistoornis te kunnen verifiëren moet de lengtegroei gedurende een jaar vóór het instellen van de behandeling zijn gevolgd.
During this period, conservative treatment for renal insufficiency (which includes control of acidosis, hyperparathyroidism and nutritional status) should have been established and should be maintained during treatment.
Gedurende deze periode dient een conservatieve behandeling van nierinsufficiëntie (inclusief controle van acidosis, hyperparathyreoïdie en voedingsstatus) te zijn ingesteld en deze dient tijdens de behandeling te worden voortgezet.
The treatment should be discontinued at renal transplantation.
De behandeling moet worden gestopt bij niertransplantatie.
To date, no data on final height in patients with chronic renal insufficiency treated with Omnitrope are available.
Tot op heden zijn er geen gegevens beschikbaar over de eindlengte bij patiënten met chronische nierinsufficiëntie die met Omnitrope worden behandeld.
Mortality was higher in patients
De effecten van somatropine op herstel zijn onderzocht in twee placebo-gecontroleerde onderzoeken met 522 zeer ernstig zieke volwassen patiënten als gevolg van complicaties na een openhart- of buikoperatie, meervoudig trauma als gevolg van een ongeval of acute ademhalingsinsufficiëntie.
5 treated with 5.3 or 8 mg somatropin daily compared to patients receiving placebo, 42% vs.
Bij patiënten die werden behandeld met dagelijks 5,3 of 8 mg somatropine, was de mortaliteit hoger dan bij patiënten die placebo kregen, namelijk 42% vs.
Based on this information, these types of patients should not be treated with somatropin.
Op grond van op deze informatie dienen deze patiënten niet met somatropine te worden behandeld.
As there is no information available on the safety of growth hormone substitution therapy in acutely critically ill patients, the benefits of continued treatment in this situation should be weighed against the potential risks involved.
Aangezien er geen informatie beschikbaar is over de veiligheid van groeihormoonsuppletietherapie bij acuut ernstig zieke patiënten die reeds groeihormoon gebruiken, dienen de voordelen van voortzetting van de behandeling in deze situatie te worden afgewogen tegen de mogelijke risico's die daarmee samenhangen.
In all patients developing other or similar acute critical illness, the possible benefit of treatment with somatropin must be weighed against the potential risk involved.
Bij alle patiënten die andere of vergelijkbare acute levensbedreigende aandoeningen ontwikkelen, dient het mogelijke voordeel van behandeling met somatropine te worden afgewogen tegen het mogelijke risico dat daarmee samenhangt.
This medicinal product contains less than 1 mmol sodium (23 mg) per ml, i. e. essentially ‘ sodium- free’.
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per ml en is dus in wezen "natriumvrij".
Data from an interaction study performed in growth hormone deficient adults suggests that somatropin administration may increase the clearance of compounds known to be metabolised by cytochrome P450 isoenzymes.
Gegevens uit een interactieonderzoek uitgevoerd bij groeihormoondeficiënte volwassenen suggereren dat toediening van somatropine de klaring van stoffen waarvan bekend is dat ze door cytochroom P450 iso-enzymen worden gemetaboliseerd, kan verhogen.
The clearance of compounds metabolised by cytochrome P 450 3A4 (e. g. sex steroids, corticosteroids, anticonvulsants and ciclosporin) may be especially increased resulting in lower plasma levels of these compounds.
Met name de klaring van stoffen die door cytochroom P 450 3A4 worden gemetaboliseerd (zoals geslachtshormonen, corticosteroïden, anticonvulsiva en ciclosporine), kan verhoogd zijn, hetgeen resulteert in lagere plasmaspiegels van deze stoffen.
The clinical significance of this is unknown.
De klinische betekenis hiervan is onbekend.
Also see section 4.4 for statements regarding diabetes mellitus and thyroid disorder and section 4.2 for statement on oral oestrogen replacement therapy.
Zie ook rubriek 4.4 voor verklaringen over diabetes mellitus en stoornissen van de schildklierfunctie en rubriek 4.2 voor een verklaring over orale oestrogeensuppletie.
For Omnitrope no clinical data on exposed pregnancies are available.
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar ten aanzien van het gebruik van Omnitrope tijdens de zwangerschap.
Animal experimental data on reproductive toxicity of Omnitrope are not available.
Er zijn geen gegevens uit dierexperimenteel onderzoek beschikbaar betreffende de mogelijke schadelijkheid van Omnitrope.
Treatment with Omnitrope should be interrupted if pregnancy occurs.
De behandeling met Omnitrope dient te worden onderbroken in geval van zwangerschap.
During normal pregnancy levels of pituitary growth hormone fall markedly after 20 gestation weeks, being replaced almost entirely by placental growth hormone by 30 weeks.
Tijdens een normale zwangerschap dalen de spiegels van hypofysair groeihormoon sterk na de 20e zwangerschapsweek, waarbij het bij 30 weken zwangerschap vrijwel volledig is vervangen door placentair groeihormoon.
In view of this, it is unlikely that continued replacement therapy with somatropin would be necessary in growth hormone deficient women in the third trimester of pregnancy.
Gezien dit gegeven is het onwaarschijnlijk dat voortzetting van suppletietherapie met somatropine bij groeihormoondeficiënte vrouwen in het derde trimester van de zwangerschap nodig zou zijn.
It is not known if somatropin is excreted into breast milk, but absorption of intact protein from the gastrointestinal tract of the infant is extremely unlikely.
6 Het is niet bekend of somatropine wordt uitgescheiden in de borstvoeding, maar absorptie van intact eiwit vanuit het maag-darmkanaal van de zuigeling is hoogst onwaarschijnlijk.
Caution should be exercised when Omnitrope is administered to breast-feeding women.
Zorgvuldigheid dient te worden betracht wanneer Omnitrope wordt toegediend aan vrouwen die borstvoeding geven.
Within the organ system classes, adverse reactions are listed under headings of frequency (number of patients expected to experience the reaction), using the following categories: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100, < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000).
Hierbij worden de volgende categorieën gebruikt: zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000).
Patients with growth hormone deficiency are characterised by extracellular volume deficit.
Patiënten met groeihormoondeficiëntie worden gekarakteriseerd door een tekort aan extracellulair volume.
When treatment with somatropin is started this deficit is rapidly corrected.
Wanneer de behandeling met somatropine wordt gestart, wordt dit tekort snel gecorrigeerd.
In adult patients, adverse reactions related to fluid retention, such as peripheral oedema, stiffness in the extremities, arthralgia, myalgia and paraesthesia are common.
Bij volwassen patiënten komen bijwerkingen gerelateerd aan vochtretentie, zoals perifeer oedeem, stijfheid in de extremiteiten, artralgie, myalgie en paresthesie, vaak voor.
In general these adverse reactions are mild to moderate, arise within the first months of treatment and subside spontaneously or with dose-reduction.
In het algemeen zijn deze bijwerkingen licht tot matig, ontstaan ze binnen de eerste maanden van behandeling en nemen spontaan of door dosisvermindering af.
The incidence of these undesirable effects is related to the administered dose, the age of patients, and possibly inversely related to the age of patients at the onset of growth hormone deficiency.
De incidentie van deze bijwerkingen is gerelateerd aan de toegediende dosis, de leeftijd van de patiënten en mogelijk omgekeerd evenredig aan de leeftijd van de patiënt op het moment dat de groeihormoondeficiëntie begint.
In paediatric patients such undesirable effects are uncommon.
Bij pediatrische patiënten komen dergelijke bijwerkingen niet vaak voor.
6 Neoplasms benign, malignant and unspecified (incl cysts and polyps)
Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen)
Leukemia.
Leukemie.
Very rare cases of leukaemia have been reported in growth hormone deficient paediatric patients treated with somatropin, but the incidence appears to be similar to that in the paediatric subjects without growth hormone deficiency.
Zeer zeldzame gevallen van leukemie zijn gemeld bij pediatrische patiënten met groeihormoondeficiëntie die werden behandeld met somatropine, maar de incidentie blijkt vergelijkbaar met die bij pediatrische proefpersonen zonder groeihormoontekort.
Formation of antibodies.
Vorming van antilichamen.
Somatropin has given rise to the formation of antibodies in approximately 1% of the patients.
Somatropine leidde tot de vorming van antilichamen bij ongeveer 1% van de patiënten.
The binding capacity of these antibodies has been low and no clinical changes have been associated with their formation.
De bindingscapaciteit van deze antilichamen was bijzonder laag en er werden geen klinische veranderingen met hun vorming in verband gebracht.
Diabetes mellitus type II
Diabetes mellitus type II
Rare:
Bij volwassenen: paresthesie Soms:
In adults: paraesthesia In adults: carpal tunnel syndrome; In paediatric patients: paraesthesia Benign intracranial hypertension
Bij volwassenen: carpaletunnelsyndroom; bij pediatrische patiënten: paresthesie Zelden:
Musculoskeletal
Benigne intracraniale hypertensie
and connective tissue disorders
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen
Uncommon:
Bij volwassenen: stijfheid in de extremiteiten, artralgie, myalgie Soms:
In adults: stiffness in the extremities, arthralgia, myalgia In paediatric patients: stiffness in the extremities, arthralgia, myalgia
Bij pediatrische patiënten: stijfheid in de extremiteiten, artralgie, myalgie
General disorders and administration site conditions
7 Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
In adults: peripheral oedema; In paediatric patients: transient local skin reactions at the injection site
Bij pediatrische patiënten: plaatselijke tijdelijke huidreacties op de injectieplaats Soms:
In paediatric patients: peripheral oedema
Bij pediatrische patiënten: perifeer oedeem
Acute overdose could lead initially to hypoglycaemia and subsequently to hyperglycaemia.
Een acute overdosis zou in eerste instantie kunnen leiden tot hypoglykemie overgaand in hyperglykemie.
Long-term overdose could result in signs and symptoms consistent with the known effects of human growth hormone excess.
Een chronische overdosis zou aanleiding kunnen geven tot symptomen zoals bekend bij overmatige groeihormoonproductie.
Pharmacotherapeutic group: anterior pituitary lobe hormones and analogues.
Farmacotherapeutische categorie: hypofysevoorkwabhormonen en -analoga.
Somatropin is a potent metabolic hormone of importance for the metabolism of lipids, carbohydrates and proteins.
Somatropine is een potent metabool hormoon dat van belang is voor het metabolisme van lipiden, koolhydraten en eiwitten.
In children with inadequate endogenous growth hormone, somatropin stimulates linear growth and increases growth rate.
Bij kinderen met onvoldoende endogeen groeihormoon stimuleert somatropine de lengtegroei en verhoogt het de groeisnelheid.
In adults as well as in children, somatropin maintains a normal body composition by increasing nitrogen retention and stimulation of skeletal muscle growth, and by mobilisation of body fat.
Zowel bij volwassenen als bij kinderen handhaaft somatropine een normale lichaamscompositie door toegenomen stikstofretentie en stimulering van de groei van skeletspieren en door mobilisatie van lichaamsvet.
Visceral adipose tissue is particularly responsive to somatropin.
Met name visceraal vetweefsel reageert op somatropine.
In addition to enhanced lipolysis, somatropin decreases the uptake of triglycerides into body fat stores.
Naast verhoogde lipolyse vermindert somatropine de opname van triglyceriden in de vetmassa van het lichaam.
Serum concentrations of IGF-I (Insulin-like Growth Factor-I) and IGFBP3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3) are increased by somatropin.
Serumconcentraties van IGF-I (Insulineachtige Groei Factor-I) en IGFBP3 (Insulineachtige Groei Factor Bindend Eiwit 3) nemen toe door somatropine.
In addition, the following actions have been demonstrated.
Bovendien zijn de volgende werkingen aangetoond:
7 Lipid metabolism:
Vetmetabolisme:
Somatropin induces hepatic LDL cholesterol receptors, and affects the profile of serum lipids and lipoproteins.
Somatropine induceert LDL-cholesterolreceptoren in de lever en heeft een effect op het profiel van serumlipiden en lipoproteïnen.
In general, administration of somatropin to growth hormone deficient patients results in reduction in serum LDL and apolipoprotein B.
In het algemeen resulteert de toediening van somatropine aan groeihormoondeficiënte patiënten in een afname van serum-LDL en apolipoproteïne B.
A reduction in serum total cholesterol may also be observed.
Ook kan een afname in het totale serumcholesterol worden waargenomen.
Carbohydrate metabolism:
Koolhydraatmetabolisme:
Somatropin increases insulin but fasting blood glucose is commonly unchanged.
Somatropine verhoogt de insulinespiegel maar de nuchtere bloedglucosespiegel is vaak onveranderd.
Children with hypopituitarism may experience fasting hypoglycaemia.
Bij kinderen met hypopituïtarisme kan zich in nuchtere toestand hypoglykemie voordoen.
This condition is reversed by somatropin.
Deze toestand wordt door somatropine teruggedraaid.
Water and mineral metabolism:
Water- en elektrolytenmetabolisme:
Growth hormone deficiency is associated with decreased plasma and extracellular volumes.
Groeihormoondeficiëntie gaat gepaard met een lager plasmavolume en extracellulair volume.
Both are rapidly increased after treatment with somatropin.
Beide nemen snel toe na behandeling met somatropine.
Somatropin induces the retention of sodium, potassium and phosphorus.
Somatropine induceert natrium-, kalium- en fosforretentie.
Bone metabolism:
Botmetabolisme:
Somatropin stimulates the turnover of skeletal bone.
Somatropine stimuleert de omzetting van botten van het skelet.
Long-term administration of somatropin to growth hormone deficient patients with osteopoenia results in an increase in bone mineral content and density at weight-bearing sites.
Langdurige toediening van somatropine aan groeihormoondeficiënte patiënten met osteopenie resulteert in een toegenomen mineraalgehalte en dichtheid van het bot op gewichtdragende plaatsen.
Physical capacity:
Fysieke capaciteit:
Muscle strength and physical exercise capacity are improved after long-term treatment with somatropin.
Spiersterkte en fysieke inspanningscapaciteit zijn verbeterd na langdurige behandeling met somatropine.
Somatropin also increases cardiac output, but the mechanism has yet to be clarified.
Somatropine vergroot ook het hartminuutvolume, maar het mechanisme moet nog worden opgehelderd.
A decrease in peripheral vascular resistance may contribute to this effect.
Een afname in de perifere vasculaire weerstand kan aan dit effect bijdragen.
In clinical trials in short children/ adolescents born SGA doses of 0.033 and 0.067 mg somatropin/ kg body weight per day have been used for treatment until final height is reached.
8 In klinisch onderzoek bij kleine kinderen/adolescenten die SGA waren, zijn doses van 0,033 en 0,067 mg somatropine/kg/dag gebruikt voor de behandeling tot eindlengte.
In 56 patients who are continuously treated and have reached (near) final height, the mean change from height at start of treatment was +1.90 SDS (0.033 mg/ kg body weight per day) and +2.19 SDS (0.067 mg/ kg body weight per day).
Bij 56 patiënten die continu werden behandeld en die (bijna) eindlengte hadden bereikt, was de gemiddelde lengteverandering vanaf het begin van de behandeling +1,90 SDS (0,033 mg/kg/dag) en +2,19 SDS (0,067 mg/kg/dag).
Literature data from untreated SGA children/ adolescents without early spontaneous catch-up suggest a late growth of 0.5 SDS.
Literatuurgegevens over onbehandelde SGA-kinderen/adolescenten zonder vroege, spontane inhaalgroei suggereren een late groei van 0,5 SDS.
Long-term safety data are still limited.
Langetermijn veiligheidsgegevens zijn nog beperkt.
Absorption The bioavailability of subcutaneously administered somatropin is approximately 80% in both healthy subjects and growth hormone deficient patients.
Absorptie De biologische beschikbaarheid van subcutaan toegediende somatropine bedraagt ongeveer 80% zowel bij gezonde proefpersonen als bij groeihormoondeficiënte patiënten.
A subcutaneous dose of 5 mg of Omnitrope powder and solvent for solution for injection in healthy adults results in plasma Cmax values of 71 ± 24 µg/ l (mean ± SD) and median tmax value of 4 hours (range 2-8 hours), respectively.
Een subcutane dosis van 5 mg Omnitrope-poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie bij gezonde volwassenen resulteert in een Cmax van 71 ± 24 µg/l (gemiddelde ± SD) en een mediane tmax van 4 uur (bereik 2 – 8 uur).
Elimination The mean terminal half-life of somatropin after intravenous administration in growth hormone deficient adults is about 0.4 hours.
Eliminatie De gemiddelde terminale halfwaardetijd van somatropine na intraveneuze toediening bij groeihormoondeficiënte volwassenen bedraagt ongeveer 0,4 uur.
However, after subcutaneous administration of Omnitrope powder and solvent for solution for injection, a half-life of 3 hours is achieved.
Na subcutane toediening van Omnitrope-poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie wordt echter een halfwaardetijd van 3 uur bereikt.
The observed difference is likely due to slow absorption from the injection site following subcutaneous administration.
Het waargenomen verschil houdt waarschijnlijk verband met langzame absorptie vanaf de injectieplaats na subcutane toediening.
Sub-populations The absolute bioavailability of somatropin seems to be similar in males and females following subcutaneous administration.
Subpopulaties De absolute biologische beschikbaarheid van somatropine lijkt na subcutane toediening bij mannen en vrouwen gelijk.
Information about the pharmacokinetics of somatropin in geriatric and paediatric populations, in different races and in patients with renal, hepatic or cardiac insufficiency is either lacking or incomplete.
Informatie over de farmacokinetiek van somatropine bij geriatrische en pediatrische populaties, bij verschillende rassen en bij patiënten met nierinsufficiëntie, leverinsufficiëntie of hartfalen is niet beschikbaar of onvolledig.
In studies with Omnitrope regarding subacute toxicity and local tolerance, no clinically relevant effects have been observed.
In onderzoeken met Omnitrope naar subacute toxiciteit en lokale tolerantie zijn geen klinisch relevante effecten waargenomen.
8 In other studies with somatropin regarding general toxicity, local tolerance and reproduction toxicity no clinically relevant effects have been observed.
In andere onderzoeken met somatropine naar algehele toxiciteit, lokale tolerantie en reproductietoxiciteit zijn geen klinisch relevante effecten waargenomen.
With somatropins, in vitro and in vivo genotoxicity studies on gene mutations and induction of chromosome aberrations have been negative.
In-vitro- en in-vivo-genotoxiciteitsonderzoeken met somatropinen naar genmutaties en inductie van chromosoomafwijkingen waren negatief.
An increased chromosome fragility has been observed in one in vitro study on lymphocytes taken from patients after long term treatment with somatropin and following the addition of the radiomimetic medicinal product bleomycin.
In één in-vitro-onderzoek van lymfocyten afgenomen bij patiënten na langdurige behandeling met somatropine en na toevoeging van het radiomimetische geneesmiddel bleomycine is een toegenomen kwetsbaarheid van chromosomen waargenomen.
The clinical significance of this finding is unclear.
De klinische betekenis hiervan is onduidelijk.
In another study with somatropin, no increase in chromosomal abnormalities was found in the lymphocytes of patients who had received long-term somatropin therapy.
In een ander onderzoek met somatropine werd geen toename in chromosomale afwijkingen aangetroffen in de lymfocyten van patiënten die langdurig waren behandeld met somatropine.
Powder: glycine disodium hydrogen phosphate heptahydrate sodium dihydrogen phosphate dihydrate
Poeder: glycine dinatriumwaterstoffosfaat-heptahydraat natriumdiwaterstoffosfaat-dihydraat
Solvent: water for injections
9 Oplosmiddel: water voor injectie
In the absence of compatibility studies, this medicinal product must not be mixed with other medicinal products.
In verband met het ontbreken van onderzoek naar onverenigbaarheden mag dit geneesmiddel niet gemengd worden met andere geneesmiddelen.
Shelf life after reconstitution:
Houdbaarheid na reconstitutie:
After reconstitution, from a microbiological point of view, an immediate use is recommended.
Vanuit microbiologisch gezichtspunt wordt na reconstitutie het onmiddellijk gebruiken van de oplossing aanbevolen.
However, the in-use stability has been demonstrated for up to 24 hours at 2°C - 8°C, in the original package.
In de oorspronkelijke verpakking is chemische en fysische stabiliteit bij gebruik bij een temperatuur tussen 2 ºC en 8 ºC gedurende 24 uur aangetoond.
For storage conditions of the in-use medicinal product, see section 6.3.
Voor de bewaarcondities van gebruikt geneesmiddel, zie rubriek 6.3.
Pack size of 1.
Verpakkingsgrootte van 1 verpakking.
9 6.6 Special precautions for disposal and other handling
6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen en andere instructies
Omnitrope 1.3 mg/ ml is supplied in a vial containing the active substance as a powder and the solvent filled in a vial for single use.
Omnitrope 1,3 mg/ml wordt geleverd in een injectieflacon die de werkzame stof als poeder bevat en een injectieflacon met het oplosmiddel voor eenmalig gebruik.
Each vial must be reconstituted with the accompanying solvent only.
Elke injectieflacon mag alleen met het bijbehorende oplosmiddel worden gereconstitueerd.
The reconstituted solution should be administered using sterile, disposable syringes.
De gereconstitueerde oplossing dient met steriele wegwerpspuiten te worden toegediend.
The following is a general description of the reconstitution and administration process.
Hierna volgt een algemene beschrijving van de procedure voor reconstitutie en toediening.
Reconstitution should be performed in accordance with good practice rules, particularly in the respect of asepsis.
Reconstitutie moet op de juiste wijze plaatsvinden, met name met betrekking tot de asepsis.
Hands should be washed.
De handen moeten worden gewassen.
Flip off the plastic protective caps from the vials.
Verwijder de plastic beschermdop van de injectieflacons.
The top of the vials should be wiped with an antiseptic solution to prevent contamination of the contents.
De bovenkant van de injectieflacons dient met een antiseptische oplossing te worden afgeveegd om verontreiniging van de inhoud te voorkomen.
2 ml syringe) and needle (e. g.
Gebruik een steriele wegwerpspuit (bijv. een spuit van 2 ml) en naald (bijv.
0.33 mm x 12.7 mm) to withdraw all the solvent from the vial.
0,33 mm x 12,7 mm) om alle oplosmiddel uit de injectieflacon op te zuigen.
Take the vial with the powder, push the needle through the rubber closure and inject the solvent slowly into the vial aiming the stream of liquid against the glass wall in order to avoid foam.
Neem de injectieflacon met het poeder, duw de naald door de rubber afsluitdop en injecteer het oplosmiddel langzaam in de injectieflacon, waarbij de vloeistofstroom tegen de glazen wand dient te worden gericht om schuimvorming te voorkomen.
Gently swirl the vial a few times until the content is completely dissolved.
Draai de injectieflacon voorzichtig enkele keren rond tot de inhoud volledig is opgelost.
Do not shake; this may cause denaturation of the active substance.
Niet schudden; dit kan denaturatie van de werkzame stof veroorzaken.
If the solution is cloudy or contains particulate matter, it should not be used.
Als de oplossing troebel is of deeltjes bevat, mag deze niet worden gebruikt.
The content must be clear and colourless after reconstitution.
Na reconstitutie dient de inhoud helder en kleurloos te zijn.
1 ml syringe) and injection needle (e. g.
De injectieflacon ondersteboven houden en met een andere steriele wegwerpspuit met een geschikte afmeting (bijv. een spuit van 1 ml) en injectienaald (bijv.
0.25 mm x 8 mm) withdraw a bit more than the dose needed back into the syringe.
0,25 mm x 8 mm) iets meer
Remove any air bubbles from the syringe.
Verwijder alle luchtbellen uit de spuit.
Bring the syringe to the correct dose needed.
Breng de spuit op de juiste benodigde dosis.
Clean the injection site with an alcohol swab and administer Omnitrope by subcutaneous injection.
Reinig de injectieplaats met alcohol en dien Omnitrope toe via subcutane injectie.
The solution is for single use only.
De oplossing is uitsluitend bedoeld voor eenmalig gebruik.
Omnitrope 5 mg/ ml powder and solvent for solution for injection
Omnitrope 5 mg/ml poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
After reconstitution, one vial contains 5 mg Somatropin* (corresponding to 15 IU) per ml.
Na reconstitutie bevat één injectieflacon 5 mg somatropine * (overeenkomend met 15 IE) per ml.
After reconstitution, one ml contains 15 mg benzyl alcohol.
Na reconstitutie bevat 1één ml 15 mg benzylalcohol
The posology and administration schedule should be individualised.
12 De dosering en het toedieningsschema moeten op elke patiënt afzonderlijk worden afgestemd.
Generally a dose of 0.025 - 0.035 mg/ kg body weight per day or 0.7 - 1.0 mg/ m2 body surface area per day is recommended.
Groeistoornissen ten gevolge van onvoldoende productie van groeihormoon bij pediatrische patiënten: doorgaans wordt een dosis aanbevolen van 0,025– 0,035 mg/kg lichaamsgewicht per dag of 0,7– 1,0 mg/m2 lichaamsoppervlak per dag.
The injection should be given subcutaneously and the site varied to prevent lipoatrophy.
13 De injectie moet subcutaan worden gegeven en de injectieplaats moet variëren om lipoatrofie te vermijden.
12
- Somatropine mag niet worden toegepast als er aanwijzingen zijn die duiden op tumoractiviteit
abdominal surgery, multiple accidental trauma, acute respiratory failure or similar conditions must not be treated with somatropin.
openhart- of buikoperatie, meervoudig trauma veroorzaakt door een ongeval, acute ademhalingsinsufficiëntie of vergelijkbare aandoeningen mogen niet met somatropine te worden behandeld.
13 In case of signs of upper airway obstruction, the problem should be solved by a specialist before starting treatment with somatropin.
In geval van aanwijzingen voor obstructie van de bovenste luchtwegen dient het probleem door een specialist te worden opgelost voordat de behandeling met somatropine wordt gestart.