qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
A lower dose may be necessary in adults who have moderate problems with their liver.
Een lagere dosering kan noodzakelijk zijn bij volwassenen die een matige leverfunctiestoornis hebben.
In patients between 12 months and 17 years of age, the dose depends on body surface area (calculated using the child ’ s height and weight).
Bij patiënten tussen 12 maanden en 17 jaar is de dosis afhankelijk van het lichaamsoppervlak (berekend aan de hand van de lengte en het gewicht van het kind).
Cancidas should be used with caution in children below 12 months of age, because it has not been studied sufficiently in this age group.
Cancidas moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij kinderen jonger dan 12 maanden, omdat het in deze leeftijdsgroep niet voldoende onderzocht is.
Treatment is continued for up to two weeks after the infection has been cured.
De behandeling moet na genezing van de infectie nog maximaal twee weken worden voortgezet.
Reproduction is authorised provided the source is acknowledged. unable to grow.
Hoe werkt Cancidas?
The list of fungi against which Cancidas is active can be found in the Summary of Product Characteristics (also part of the EPAR).
Het middel verstoort de vorming van een bestanddeel (glucaanpolysacharide) van de schimmelcelwand, die de schimmel nodig heeft om te blijven leven en te groeien.
How has Cancidas been studied?
Hoe is Cancidas onderzocht?
Cancidas has been studied in five main studies.
Cancidas werd onderzocht in vijf hoofdstudies.
Three studies looked at the effects of Cancidas in the treatment of invasive candidiasis or aspergillosis: one study involved 239 adults with invasive candidiasis, another involved 69 adults with invasive aspergillosis, and the third involved 49 patients aged between six months and 17 years with either candidiasis or aspergillosis.
Drie studies keken naar de effecten van Cancidas in de behandeling van invasieve candidiasis of aspergillose: aan een studie deden 239 volwassenen met invasieve candidiasis mee, aan een andere 69 volwassenen met invasieve aspergillose en aan de derde studie deden 49 patiënten mee in de leeftijd van zes maanden tot 17 jaar met ofwel candidiasis ofwel aspergillose.
Cancidas was compared with amphotericin B given into a vein in the study of adults with invasive candidiasis.
In de studie onder volwassenen met invasieve candidiasis werd Cancidas vergeleken met intraveneus toegediende amfotericine B.
For the empirical treatment of neutropenic febrile patients, Cancidas has been compared with amphotericin B in two studies: one involving 1,111 adults and another involving 82 patients aged between two and 17 years.
Voor de empirische behandeling van patiënten met koorts en neutropenie werd Cancidas vergeleken met amfotericine B in twee studies: aan de ene studie namen 1 111 volwassenen deel en aan de tweede 82 patiënten tussen twee en 17 jaar oud.
In all five studies, the main measure of effectiveness was the number of patients who responded to treatment.
In alle vijf studies was de belangrijkste graadmeter voor de werkzaamheid het aantal patiënten dat op de behandeling reageerde.
This is based on the improvement of their symptoms, as well as other criteria, such as elimination of the fungus from samples taken from the patients.
Dit is gebaseerd op de verbetering van de symptomen en op een aantal andere criteria, zoals eliminatie van de schimmel uit patiëntenmonsters.
What benefit has Cancidas shown during the studies?
Welke voordelen bleek Cancidas tijdens de studies te hebben?
In invasive candidiasis, 73% of the adults treated with Cancidas who could be assessed had a favourable response (80 out of 109), compared with 62% of the adults treated with amphotericin B (71 out of 115).
Bij invasieve candidiasis vertoonde 73% van de met Cancidas behandelde volwassen patiënten die konden worden beoordeeld, een positieve respons (80 van de 109), vergeleken met 62% van de met amfotericine B behandelde volwassenen (71 van de 115).
In invasive aspergillosis, 41% of the adults had a favourable response at the end of the study (26 out of 63).
Bij invasieve aspergillose vertoonde 41% van de volwassenen een positieve respons aan het einde van de studie (26 van de 63).
Of the adults who did not respond to other treatments, 36% responded to Cancidas (19 out of 53).
Van de volwassenen die niet reageerden op andere behandelingen, reageerde 36% op Cancidas (19 van de 53).
Of those who did not tolerate other treatments, 70% responded to Cancidas (7 out of 10).
Van degenen die de andere behandelingen niet verdroegen, reageeerde 70% op Cancidas (7 van de 10).
Similar responses were seen in children and adolescents:
Vergelijkbare resultaten waren te zien bij kinderen en jongvolwassenen:
50% of those with invasive candidiasis (5 out of 10) and 81% of those with invasive aspergillosis (30 out of 37) responded to Cancidas.
50% van degenen met invasieve candidiasis (5 van de 10) en 81% van degenen met invasieve aspergillose (30 van de 37) reageerden op Cancidas.
In the empirical treatment of febrile neutropenic patients, Cancidas was as effective as amphotericin B.
Wat betreft de empirische behandeling van patiënten met koorts en neutropenie bleek Cancidas even werkzaam als amfotericine B.
In the adult study, 34% of both groups of adults had a favourable response.
In de studie onder volwassenen vertoonde 34% van beide groepen een positieve respons.
Similar results were seen in the study of children and adolescents.
Vergelijkbare resultaten werden geboekt in de studie onder kinderen en jongvolwassenen.
What is the risk associated with Cancidas?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Cancidas in?
The most common side effect with Cancidas (seen in more than 1 patient in 10) is fever.
De meest voorkomende bijwerking van Cancidas (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) is koorts.
For the full list of all side effects reported with Cancidas, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor het volledige overzicht van alle gerapporteerde bijwerkingen van Cancidas.
Cancidas should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to caspofungin or any of the other ingredients.
Cancidas mag niet worden gebruikt bij patiënten die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor caspofungine of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Cancidas been approved?
Waarom is Cancidas goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Cancidas’ s benefits are greater than its risks for the treatment of invasive candidiasis or aspergillosis, and empirical therapy for presumed fungal infections, in adult or paediatric patients.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van Cancidas groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van invasieve candidiasis of aspergillose en empirische behandeling van veronderstelde schimmelinfecties bij volwassen of pediatrische patiënten.
The Committee recommended that Cancidas be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Cancidas.
Cancidas was originally authorised under ‘ Exceptional Circumstances’, because limited information was available at the time of approval.
De handelsvergunning voor Cancidas werd oorspronkelijk verleend onder “ uitzonderlijke omstandigheden”, omdat er op het moment van goedkeuring slechts beperkte informatie beschikbaar was.
As the company had supplied the additional information requested, the ‘ Exceptional Circumstances ’ ended on 29 September 2006.
Aangezien de firma de verzochte aanvullende informatie had aangeleverd, zijn de ‘ uitzonderlijke omstandigheden’ sinds 29 september 2006 niet langer van kracht.
Other information about Cancidas:
2/3 Overige informatie over Cancidas:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Caspofungin MSD to Merck Sharpe and Dohme Limited on 24 October 2001.
De Europese Commissie heeft op 24 oktober 2001 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Caspofungin MSD verleend aan Merck Sharpe and Dohme Limited.
The name of the medicine was changed to Cancidas on 9 April 2003.
De naam van het geneesmiddel werd op 9 april 2003 gewijzigd in Cancidas.
The marketing authorisation was renewed on 24 October 2006.
Deze vergunning werd op 24 oktober 2006 verlengd.
The full EPAR for Cancidas is available here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Cancidas.
This summary was last updated in 11-2008.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 11-2008.
EU/ 1/ 01/ 196/ 001
EU/1/01/196/001
Powder for concentrate for solution for infusion
poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
Intravenous use
Intravenous gebruik
vial (glass)
Injectieflacon (glas)
EU/ 1/ 01/ 196/ 003
EU/1/01/196/003
CANCIDAS 50 mg powder for concentrate for solution for infusion
CANCIDAS 50 mg poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
Each vial contains 50 mg caspofungin (as acetate).
Elke injectieflacon bevat 50 mg caspofungin (als acetaat).
Each 50mg vial contains 35.7 mg of sucrose.
Elke 50 mg injectieflacon bevat 35,7 mg sucrose.
Powder for concentrate for solution for infusion.
Poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie.
White to off-white compact, lyophilised powder.
Wit tot gebroken wit, compact, gevriesdroogd poeder.
• Treatment of invasive candidiasis in adult or paediatric patients. • Treatment of invasive aspergillosis in adult or paediatric patients who are refractory to or intolerant of amphotericin B, lipid formulations of amphotericin B and/ or itraconazole.
• Behandeling van invasieve candidiasis bij volwassen patiënten of kinderen. • Behandeling van invasieve aspergillose bij volwassen patiënten of kinderen die niet reageren op amfotericine B, toedieningsvormen van amfotericine B met lipiden en/of itraconazol of deze niet verdragen.
Refractoriness is defined as progression of infection or failure to improve after a minimum of 7 days of prior therapeutic doses of effective antifungal therapy. • Empirical therapy for presumed fungal infections (such as Candida or Aspergillus) in febrile, neutropaenic adult or paediatric patients.
Niet reageren wordt gedefinieerd als progressie van de infectie of geen verbetering na minimaal 7 dagen therapeutische doses van een effectieve schimmeldodende therapie. • Empirische therapie voor vermoede schimmelinfecties (zoals Candida of Aspergillus) bij volwassen patiënten of kinderen met koorts en neutropenie.
CANCIDAS should be initiated by a physician experienced in the management of invasive fungal infections.
CANCIDAS moet worden ingesteld door een arts die ervaring heeft met de behandeling van invasieve schimmelinfecties.
After reconstitution and dilution, the solution should be administered by slow intravenous infusion over approximately 1 hour.
Na reconstitutie en verdunning moet de oplossing worden toegediend via een langzaam intraveneuze infusie van ongeveer 1 uur.
Do not mix or co-infuse CANCIDAS with other medicines, as there are no data available on the compatibility of CANCIDAS with other intravenous substances, additives, or medicinal products.
CANCIDAS mag niet met andere geneesmiddelen worden gemengd of gelijktijdig worden geïnfundeerd omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de verenigbaarheid van CANCIDAS met andere intraveneuze stoffen, additiva of geneesmiddelen.
DO NOT USE DILUENTS CONTAINING GLUCOSE, as CANCIDAS is not stable in diluents containing glucose.
GEBRUIK GEEN OPLOSMIDDELEN DIE GLUCOSE BEVATTEN, omdat CANCIDAS in oplosmiddelen met glucose niet stabiel is.
For reconstitution directions see section 6.6.
Voor aanwijzingen voor reconstitutie, zie rubriek 6.6.
Both 70 mg and 50 mg vials are available.
Injectieflacons met 70 mg en 50 mg zijn beschikbaar.
CANCIDAS should be given as a single daily infusion.
CANCIDAS moet éénmaal daags als infuus worden toegediend.
Dosage in adult patients A single 70 mg loading dose should be administered on Day-1, followed by 50 mg daily thereafter.
Dosering bij volwassen patiënten Op dag 1 moet een eenmalige oplaaddosis van 70 mg worden toegediend, nadien gevolgd door 50 mg daags.
In patients weighing more than 80 kg, after the initial 70 mg loading dose, CANCIDAS 70 mg daily is recommended (see section 5.2).
Bij patiënten die meer wegen dan 80 kg wordt, na de initiële 70 mg oplaaddosis, CANCIDAS 70 mg daags aanbevolen (zie rubriek 5.2).
Doses higher than 70 mg daily have not been adequately studied.
Doses hoger dan 70 mg daags zijn niet voldoende bestudeerd.
No dosage adjustment is necessary based on gender or race (see section 5.2).
De dosis hoeft niet op basis van geslacht of ras te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
2 Dosage in paediatric patients (12 months to 17 years) In paediatric patients (12 months to 17 years of age), dosing should be based on the patient’ s body surface area (see Instructions for Use in Paediatric Patients, Mosteller 1 Formula).
2 Dosering bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar) Bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) moet de dosering worden gebaseerd op het lichaamsoppervlak van de patiënt (zie Instructies voor gebruik bij kinderen, Mosteller 1 -formule).
For all indications, a single 70-mg/ m2 loading dose (not to exceed an actual dose of 70 mg) should be administered on Day 1, followed by 50 mg/ m2 daily thereafter (not to exceed an actual dose of 70 mg daily).
Voor alle indicaties moet op Dag 1 een eenmalige oplaaddosis van 70 mg/m2 (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden toegediend, daarna gevolgd door 50 mg / m2 daags (de dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg daags).
If the 50- mg/ m2 daily dose is well tolerated but does not provide an adequate clinical response, the daily dose can be increased to 70 mg/ m2 daily (not to exceed an actual daily dose of 70 mg).
Als de dosis van 50 mg/m2 daags goed wordt verdragen maar geen adequate klinische respons geeft, kan de dagelijkse dosis worden verhoogd naar 70 mg/m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg).
The efficacy and safety of CANCIDAS have not been sufficiently studied in clinical trials involving neonates and infants below 12 months of age.
De effectiviteit en veiligheid van CANCIDAS zijn niet voldoende onderzocht in klinisch onderzoek bij pasgeborenen en zuigelingen die jonger zijn dan 12 maanden.
Caution is advised when treating this age group.
Bij behandeling van deze leeftijdsgroep is voorzichtigheid geboden.
Limited data suggest that CANCIDAS at 25 mg/ m2 daily in neonates and infants (less than 3 months of age) and 50 mg/ m2 daily in young children (3 to 11 months of age) can be considered (see section 5.2).
Er zijn beperkte gegevens die suggereren dat CANCIDAS 25 mg/m2 daags bij pasgeborenen en zuigelingen (jonger dan 3 maanden oud) en 50 mg/m2 daags bij jonge kinderen (3 tot 11 maanden oud) overwogen kan worden (zie rubriek 5.2).
Duration of treatment Duration of empirical therapy should be based on the patient’ s clinical response.
Duur van de behandeling De duur van empirische therapie dient op basis van de klinische respons van de patiënt te worden vastgesteld.
Therapy should be continued until up to 72 hours after resolution of neutropaenia (ANC≥ 500).
De therapie dient tot 72 uur nadat de neutropenie (ANC≥ 500) is verdwenen, te worden voortgezet.
Patients found to have a fungal infection should be treated for a minimum of 14 days and treatment should continue for at least 7 days after both neutropaenia and clinical symptoms are resolved.
Patiënten bij wie een schimmelinfectie is gediagnosticeerd, dienen minimaal 14 dagen te worden behandeld; de behandeling dient minstens zeven dagen nadat zowel de neutropenie als de klinische verschijnselen zijn verdwenen, te worden voortgezet.
Duration of treatment of invasive candidiasis should be based upon the patient’ s clinical and microbiological response.
De duur van de behandeling van invasieve candidiasis moet worden gebaseerd op de klinische en microbiologische respons van de patiënt.
After signs and symptoms of invasive candidiasis have improved and cultures have become negative, a switch to oral antifungal therapy may be considered.
Als de tekenen en symptomen van invasieve candidiasis verbeterd zijn en de kweken negatief zijn, kan een overstap naar orale antifungale therapie worden overwogen.
In general, antifungal therapy should continue for at least 14 days after the last positive culture.
Over het algemeen moet schimmeldodende therapie tot minstens 14 dagen na de laatste positieve kweek worden voortgezet.
Duration of treatment of invasive aspergillosis is determined on a case by case basis and should be based upon the severity of the patient’ s underlying disease, recovery from immunosuppression, and clinical response.
De duur van de behandeling van invasieve aspergillosis moet geval per geval worden bepaald en moet worden gebaseerd op de ernst van de onderliggende ziekte bij de patiënt, herstel van immunosuppressie, en klinische respons.
In general, treatment should continue for at least 7 days after resolution of symptoms.
Over het algemeen moet de behandeling tot minstens 7 dagen nadat de symptomen zijn verdwenen, worden voortgezet.
Dosage in elderly patients In elderly patients (65 years of age or more), the area under the curve (AUC) is increased by approximately 30%.
Dosering bij oudere patiënten Bij oudere patiënten (65 jaar of ouder) neemt het oppervlak onder de curve (AUC) met ongeveer 30% toe.
However, no systematic dosage adjustment is required.
Systematische dosisaanpassing is echter niet vereist.
There is limited treatment experience in patients 65 years of age and older.
Er is beperkte ervaring met behandeling bij patiënten van 65 jaar en ouder.
Dosage in patients with renal impairment No dosage adjustment is necessary based on renal impairment (see section 5.2).
Dosering bij patiënten met een nierfunctiestoornis De dosis hoeft niet op basis van nierfunctie te worden aangepast (zie rubriek 5.2).
Dosage in patients with hepatic insufficiency For adult patients with mild hepatic insufficiency (Child-Pugh score 5 to 6), no dosage adjustment is needed.
Dosering bij patiënten met een leverfunctiestoornis Bij volwassen patiënten met lichte leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 5 tot 6) hoeft de dosis niet te worden aangepast.
For adult patients with moderate hepatic insufficiency (Child-Pugh score 7 to 9), CANCIDAS 35 mg daily is recommended based upon pharmacokinetic data.
Voor volwassen patiënten met een matige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score 7 tot 9) wordt op basis van farmacokinetische gegevens CANCIDAS 35 mg daags aanbevolen.
An initial 70 mg loading dose should be administered on Day-1.
Een oplaaddosis van 70 mg dient op Dag-1 te worden toegediend.
There is no clinical experience in adult patients with severe hepatic insufficiency (Child-Pugh score greater than 9) and in paediatric patients with any degree of hepatic insufficiency.
Er is geen klinische ervaring bij volwassen patiënten met ernstige leverinsufficiëntie (Child-Pugh-score hoger dan 9) en bij kinderen met elke mate van leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.4).
(see section 4.4).
Gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen
Co-administration with inducers of metabolic enzymes Limited data suggest that an increase in the daily dose of CANCIDAS to 70 mg, following the 70 mg loading dose, should be considered when co-administering CANCIDAS in adult patients with certain inducers of metabolic enzymes (see section 4.5).
Beperkte beschikbare gegevens maken aannemelijk dat een verhoging van de dagelijkse dosis van CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 mg, moet worden overwogen bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS bij volwassen patiënten met bepaalde inductoren van metabole enzymen (zie rubriek 4.5).
When CANCIDAS is co-administered to paediatric patients (12 months to 17 years of age) with these same inducers of metabolic enzymes (see section 4.5), a CANCIDAS dose of 70-mg/ m2 daily (not to exceed an actual daily dose of 70 mg) should be considered.
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17):1098 (letter)
N Engl J Med 1987 Oct 22; 317(17): 1098 (letter)
3 4.3 Contraindications
4.3 Contra-indicaties
Hypersensitivity to the active substance or to any of the excipients.
Overgevoeligheid voor het actieve bestanddeel of één van de hulpstoffen.
Limited data suggest that less common non-Candida yeasts and non-Aspergillus moulds are not covered by caspofungin.
Op grond van beperkte gegevens is aannemelijk dat minder vaak voorkomende niet-Candida-gisten en niet- Aspergillus-schimmels niet door caspofungine worden bestreden.
The efficacy of caspofungin against these fungal pathogens has not been established.
De werkzaamheid van caspofungine tegen deze fungale pathogenen is niet vastgesteld.
Concomitant use of CANCIDAS with cyclosporin has been evaluated in healthy adult volunteers and in adult patients.
Gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met ciclosporine is onderzocht bij gezonde volwassen vrijwilligers en bij volwassen patiënten.
Some healthy adult volunteers who received two 3 mg/ kg doses of cyclosporin with caspofungin showed transient increases in alanine transaminase (ALT) and aspartate transaminase (AST) of less than or equal to 3-fold the upper limit of normal (ULN) that resolved with discontinuation of the treatment.
Sommige gezonde volwassen vrijwillligers die twee doses van 3 mg/kg ciclosporine samen met caspofungine kregen, vertoonden een voorbijgaande verhoging van het alaninetransaminase (ALT) en aspartaattransaminase (AST) van minder dan of gelijk aan 3 maal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die bij stopzetting van de behandeling verdween.
In a retrospective study of 40 patients treated during marketed use with CANCIDAS and cyclosporin for 1 to 290 days (median 17.5 days), no serious hepatic adverse events were noted.
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt.
These data suggest that CANCIDAS can be used in patients receiving cyclosporin when the potential benefit outweighs the potential risk.
Deze gegevens maken aannemelijk dat CANCIDAS gebruikt kan worden bij patiënten die ciclosporine krijgen als de mogelijke voordelen opwegen tegen de potentiële risico's.
Close monitoring of liver enzymes should be considered if CANCIDAS and cyclosporin are used concomitantly.
Zorgvuldige controle van de leverenzymen moet worden overwogen als CANCIDAS en ciclosporine gelijktijdig worden gebruikt.
In adult patients with mild and moderate hepatic impairment, the AUC is increased about 20 and 75%, respectively.
Bij volwassen patiënten met een lichte of matige leverfunctiestoornis is de AUC met ongeveer 20 respectievelijk 75% verhoogd.
A reduction of the daily dose to 35 mg is recommended for adults with moderate hepatic impairment.
Bij volwassen patiënten met een matige leverfunctiestoornis wordt een verlaging van de dagelijkse dosis naar 35 mg aanbevolen.
There is no clinical experience in adults with severe hepatic insufficiency or in paediatric patients with any degree of hepatic insufficiency.
Er is geen klinische ervaring bij volwassenen met ernstige leverinsufficiëntie of bij kinderen met elke mate van leverinsufficiëntie.
A higher exposure than in moderate hepatic insufficiency is expected and CANCIDAS should be used with caution in these patients (see sections 4.2 and 5.2).
Te verwachten valt dat de blootstelling hoger is dan bij matige leverinsufficiëntie; bij deze patiënten moet CANCIDAS voorzichtig worden toegepast (zie paragrafen 4.2 en 5.2.).
The safety information on treatment durations longer than 4 weeks is limited.
De gegevens over de veiligheid van een behandeling die langer duurt dan 4 weken zijn beperkt.
This medicinal product contains sucrose.
Dit geneesmiddel bevat sucrose.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance or sucrase– isomaltase insufficiency should not take this medicinal product.
Patiënten met de zeldzame erfelijke aandoeningen fructose-intolerantie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
Studies in vitro show that caspofungin acetate is not an inhibitor of any enzyme in the cytochrome P450 (CYP) system.
Uit in-vitro-onderzoek blijkt dat caspofungineacetaat geen van de enzymen van het cytochroom P450 (CYP) - systeem remt.
In clinical studies, caspofungin did not induce the CYP3A4 metabolism of other substances.
In klinisch onderzoek gaf caspofungine geen inductie van het CYP3A4-metabolisme van andere stoffen.
Caspofungin is not a substrate for P-glycoprotein and is a poor substrate for cytochrome P450 enzymes.
Caspofungin is geen substraat voor P-glycoproteïne en is een slecht substraat voor cytochroom-P450- enzymen.
However, caspofungin has been shown to interact with other medicinal products in pharmacological and clinical studies (see below).
In farmacologisch en klinisch onderzoek bleek caspofungine echter met andere geneesmiddelen een interactie te vertonen (zie onder).
In two clinical studies performed in healthy adult subjects, cyclosporin A (one 4 mg/ kg dose or two 3 mg/ kg doses 12 hours apart) increased the AUC of caspofungin by approximately 35%.
In twee klinische studies bij gezonde volwassen proefpersonen verhoogde ciclosporine A (één dosis van 4 mg/kg of 2 doses van 3 mg/kg met een interval van 12 uur) de AUC van caspofungine met ongeveer 35%.
These AUC increases are probably due to reduced uptake of caspofungin by the liver.
Deze verhogingen van de AUC worden waarschijnlijk veroorzaakt door een verminderde opname van caspofungine door de lever.
CANCIDAS did not increase the plasma levels of cyclosporin.
CANCIDAS gaf geen verhoging van de plasmaspiegel van ciclosporine.
There were transient increases in liver ALT and AST of less than or equal to 3-fold the upper limit of normal (ULN) when CANCIDAS and cyclosporin were co-administered, that resolved with discontinuation of the medicinal products.
Bij gelijktijdige toediening van CANCIDAS en ciclosporine traden er voorbijgaande verhogingen van de leverenzymen ALT en AST op van minder dan of gelijk aan driemaal de bovenste waarde van het normale bereik (ULN), die verdwenen na stopzetting van de geneesmiddelen.
In a retrospective study of 40 patients treated during marketed use with CANCIDAS and cyclosporin for 1 to 290 days (median 17.5 days), no serious hepatic adverse events were noted (see section 4.4).
In een retrospectief onderzoek bij 40 patiënten die 1 tot 290 dagen (mediaan 17,5 dagen) werden behandeld met op de markt verkrijgbare CANCIDAS en ciclosporine, werden geen ernstige bijwerkingen aan de lever opgemerkt (zie rubriek 4.4).
Close monitoring of liver enzymes should be considered if the two medicinal products are used concomitantly.
Als de twee geneesmiddelen gelijktijdig worden toegepast, moet zorgvuldige controle van de leverenzymen worden overwogen.
CANCIDAS reduced the trough concentration of tacrolimus by 26% in healthy adult volunteers.
4 CANCIDAS verlaagde de dalwaarde van de tacrolimusspiegel met 26% bij gezonde volwassen vrijwilligers.
For patients receiving both therapies, standard monitoring of tacrolimus blood concentrations and appropriate tacrolimus dosage adjustments are mandatory.
Voor patiënten die beide therapieën krijgen, moeten standaardcontroles van de tacrolimusspiegel in het bloed en waar nodig aanpassing van de dosis tacrolimus plaatsvinden.
Clinical studies in healthy adult volunteers show that the pharmacokinetics of CANCIDAS are not altered to a clinically relevant extent by itraconazole, amphotericin B, mycophenolate, nelfinavir, or tacrolimus.
Uit klinisch onderzoek bij gezonde volwassen vrijwilligers blijkt dat de farmacokinetiek van CANCIDAS niet klinisch relevant veranderd wordt door itraconazol, amfotericine B, mycofenolaat, nelfinavir of tacrolimus.
Caspofungin did not influence the pharmacokinetics of amphotericin B, itraconazole,
Caspofungine had geen invloed op de farmacokinetiek van amfotericine B, itraconazol, rifampicine of mycofenolaatmofetil.
Although safety data are limited it appears that no special precautions are needed when amphotericin B, itraconazole, nelfinavir or mycophenolate mofetil are co-administered with caspofungin.
Hoewel de veiligheidsgegevens beperkt zijn, lijken er geen bijzondere voorzorgen nodig te zijn als amfotericine B, itraconazol, nelfinavir of mycofenolaatmofetil gelijktijdig met caspofungine worden toegediend.
Rifampicin caused a 60% increase in AUC and 170% increase in trough concentration of caspofungin on the first day of co-administration when both medicinal products were initiated together in healthy adult volunteers.
Als rifampicine gelijktijdig met caspofungine werd ingesteld bij gezonde volwassen vrijwilligers, gaf rifampicine op de eerste dag van het gelijktijdig gebruik een verhoging van 60% van de AUC en een verhoging van 170% van de dalconcentratie van caspofungine.
Caspofungin trough levels gradually decreased upon repeated administration.
Bij herhaalde toediening namen de dalconcentraties van caspofungine geleidelijk af.
After two weeks’ administration rifampicin had limited effect on AUC, but trough levels were 30% lower than in adult subjects who received caspofungin alone.
Na twee weken toediening had rifampicine een beperkt effect op de AUC maar de dalwaarden waren 30% lager dan bij volwassen personen die caspofungine alleen kregen.
The mechanism of interaction could possibly be due to an initial inhibition and subsequent induction of transport proteins.
Het interactiemechanisme hangt mogelijk samen met een initiële remming en daaropvolgende inductie van transporteiwitten.
A similar effect could be expected for other medicinal products that induce metabolic enzymes.
Een soortgelijk effect valt te verwachten voor andere geneesmiddelen die metabole enzymen induceren.
Limited data from population pharmacokinetics studies indicate that concomitant use of CANCIDAS with the inducers efavirenz, nevirapine, rifampicin, dexamethasone, phenytoin, or carbamazepine may result in a decrease in caspofungin AUC.
Beperkte gegevens uit farmacokinetisch onderzoek in populaties wijzen uit dat gelijktijdig gebruik van CANCIDAS met de inductoren efavirenz, nevirapine, rifampicine, dexamethason, fenytoïne of carbamazepine kan leiden tot een verlaging van de AUC van caspofungine.
When co-administering inducers of metabolic enzymes, an increase in the daily dose of CANCIDAS to 70 mg, following the 70 mg loading dose, should be considered in adult patients (see section 4.2).
Bij gelijktijdige toediening met inductoren van metabole enzymen moet een verhoging van de dagelijkse dosis CANCIDAS naar 70 mg, volgend op de oplaaddosis van 70 mg worden overwogen bij volwassen patiënten (zie rubriek 4.2).
In paediatric patients, results from regression analyses of pharmacokinetic data suggest that co-administration of dexamethasone with CANCIDAS may result in clinically meaningful reductions in caspofungin trough concentrations.
Bij kinderen is het op grond van resultaten van regressieanalyses van farmacokinetische gegevens aannemelijk dat gelijktijdige toediening van dexamethason met CANCIDAS een klinisch belangrijke verlaging van de dalconcentraties van caspofungine kan geven.
This finding may indicate that paediatric patients will have similar reductions with inducers as seen in adults.
Deze bevinding kan er op wijzen dat er bij kinderen een soortgelijke verlaging met inductoren zal optreden als bij volwassenen.
When CANCIDAS is co-administered to paediatric patients (12 months to 17 years of age) with inducers of drug clearance, such as rifampicin, efavirenz, nevirapine, phenytoin, dexamethasone, or carbamazepine, a CANCIDAS dose of 70-mg/ m2 daily (not to exceed an actual daily dose of 70 mg) should be considered.
Als CANCIDAS bij kinderen (12 maanden tot 17 jaar oud) gelijktijdig wordt toegediend met inductoren van geneesmiddelklaring, zoals rifampicine, efavirenz, nevirapine, fenytoïne, dexamethason of carbamazepine, moet een dosis CANCIDAS van 70 mg/m2 daags (dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 70 mg) worden overwogen.
For CANCIDAS, no clinical data on exposed pregnancies are available.
Er zijn geen klinische gegevens beschikbaar over blootstelling aan CANCIDAS tijdens de zwangerschap.
Caspofungin should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Caspofungine moet niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt tenzij hier een duidelijke noodzaak toe bestaat.
There are no adequate data from the use of caspofungin in pregnant women.
Er zijn onvoldoende gegevens over het gebruik van caspofungine bij zwangere vrouwen.
Developmental studies in animals have shown adverse effects (see section 5.3).
In ontwikkelingsstudies bij dieren zijn bijwerkingen waargenomen (zie rubriek 5.3).
Caspofungin has been shown to cross the placental barrier in animal studies.
Caspofungine bleek in dierstudies de placentabarrière te passeren.
The potential risk to the human foetus is unknown.
Het potentiële risico voor de menselijke foetus is onbekend.
Caspofungin is excreted in milk of lactating animals.
Caspofungine wordt bij dieren in de moedermelk uitgescheiden.
It is not known whether it is excreted in human milk.
Het is onbekend of het bij mensen in de moedermelk wordt uitgescheiden.
Women receiving caspofungin should not breast-feed.
Vrouwen die caspofungine krijgen mogen geen borstvoeding geven.
4.8 Undesirable effects
5 4.8 Bijwerkingen
Adult patients In clinical studies, 1440 adult individuals received single or multiple doses of CANCIDAS:
Volwassen patiënten In klinisch onderzoek kregen 1440 volwassen personen eenmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
564 febrile neutropaenic patients (empirical therapy study), 125 patients with invasive candidiasis, 72 patients with invasive aspergillosis, 285 patients with localised Candida infections, and 394 individuals enrolled in Phase I studies.
564 patiënten met koorts en neutropenie (onderzoek naar empirische therapie), 125 patiënten met invasieve candidiasis, 72 patiënten met invasieve aspergillose, 285 patiënten met gelokaliseerde Candida infecties en 394 personen namen deel aan de fase-1-studies.
In the empirical therapy study patients had received chemotherapy for malignancy or had undergone hematopoietic stem-cell transplantation (including 39 allogeneic transplantations).
In het onderzoek naar empirische therapie hadden de patiënten wegens een maligniteit chemotherapie gekregen of ze hadden een transplantatie met hematopoëtische stamcellen ondergaan (waaronder 39 allogene transplantaties).
In the studies involving patients with documented Candida infections, the majority of the patients with invasive Candida infections had serious underlying medical conditions (e. g., haematologic or other malignancy, recent major surgery, HIV) requiring multiple concomitant medications.
In de studies met patiënten met vaststaande Candida-infecties had de meerderheid van de patiënten met invasieve Candida-infecties ernstige onderliggende aandoeningen (bijvoorbeeld hematologische of andere maligniteit, recente ingrijpende chirurgie, HIV) waarvoor meerdere geneesmiddelen tegelijkertijd nodig waren.
Patients in the non-comparative Aspergillus study often had serious predisposing medical conditions (e. g., bone marrow or peripheral stem cell transplants, haematologic malignancy, solid tumours or organ transplants) requiring multiple concomitant medications.
De patiënten in de niet- vergelijkende Aspergillus-studie hadden vaak ernstige predisponerende aandoeningen (bijvoorbeeld beenmerg- of perifere stamceltransplantaties, hematologische maligniteiten, vaste tumoren of orgaantransplantaties) waarvoor meerdere geneesmiddelen gelijktijdig nodig waren.
Phlebitis was a commonly reported local injection-site adverse reaction in all patient populations.
Flebitis was in alle patiëntpopulaties een vaak gemelde lokale bijwerking op de injectieplaats.
Other local reactions included erythema, pain/ tenderness, itching, discharge, and a burning sensation.
Andere locale reacties waren erytheem, pijn/gevoeligheid, jeuk, afscheiding, en een brandend gevoel.
5 Reported clinical and laboratory abnormalities among all adult patients treated with CANCIDAS (total 989) were typically mild and rarely led to discontinuation.
De gemelde klinische en laboratoriumafwijkingen bij alle met CANCIDAS behandelde volwassen patiënten (totaal 989) waren over het algemeen licht en maakten zelden stopzetting noodzakelijk.
The following adverse reactions were reported:
De volgende bijwerkingen zijn gemeld:
[Very common (≥ 1/ 10), Common (≥ 1/ 100, < 1/ 10)]
[Zeer vaak (≥1/10), Vaak (≥1/100, < 1/10)}
Common: anaemia
Vaak: anemie
Common: headache
Vaak: hoofdpijn
Common: tachycardia
Vaak: tachycardie
Common: phlebitis/ thrombophlebitis, flushing
Flebitis/thromboflebitis, roodheid
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders:
Aandoeningen van het ademhalingsstelsel, de borstkas en het mediastinum:
Common: abdominal pain, nausea, diarrhoea, vomiting
Vaak: buikpijn, misselijkheid, diarree, braken
Common: rash, pruritus, sweating
Vaak: uitslag, pruritus, transpiratie
Very common: fever Common: pain, chills, infused-vein complications
Zeer vaak: koorts Vaak: pijn, rillingen, complicaties aan het infusievat
Investigations:
6 Onderzoeken:
Common: elevated liver values (AST, ALT, alkaline phosphatase, direct and total bilirubin), increased serum creatinine, decreased haemoglobin, decreased haematocrit, blood potassium decreased, hypomagnesaemia, low albumin, decreased white blood cells, increased eosinophils, platelet count decreased, decreased neutrophils, increased urinary red blood cells, increased partial thromboplastin time, decreased total serum protein, increased urinary protein, increased prothrombin time, blood sodium decreased, increased urinary white blood cells and low calcium.
Vaak: verhoogde leverwaarden (AST, ALT, alkalische fosfatase, direct en totaal bilirubine), verhoogd serum creatinine, verlaagd hemoglobine, verlaagd hematocriet, verlaagd kalium in bloed, hypomagnesiëmie, laag albuminegehalte, verminderd aantal leukocyten, vergroot aantal eosinofielen, verminderd aantal bloedplaatjes, verminderd aantal neutrofielen, vergroot aantal erytrocyten in de urine, verlengde partiële tromboplastinetijd, verlaagd totaal serumeiwit, toegenomen eiwitten in de urine, verlengde protrombinetijd, verlaagd natrium in bloed, vergroot aantal leukocyten in de urine en laag calciumgehalte.
High calcium has been reported as uncommon (≥ 1/ 1000, < 1/ 100).
Een verhoogd calciumgehalte is soms (≥ 1/1000, < 1/100) gemeld.
Possible histamine-mediated symptoms have been reported including reports of rash, facial swelling, pruritus, sensation of warmth, or bronchospasm.
Mogelijk door histamine gemedieerde symptomen zijn gemeld, waaronder meldingen van uitslag, zwelling van het gelaat, pruritus, warmtegewaarwording, of bronchospasmen.
Anaphylaxis has been reported during administration of CANCIDAS.
Bij de toediening van CANCIDAS is melding gedaan van anafylaxie.
Also reported in patients with invasive aspergillosis were pulmonary oedema, adult respiratory distress syndrome (ARDS), and radiographic infiltrates.
Bij patiënten met invasieve aspergillose werd ook melding gedaan van pulmonair oedeem, adult respiratory distress syndrome (ARDS) en radiografische infiltraten.
Paediatric Patients In clinical studies, 171 paediatric patients received single or multiple doses of CANCIDAS:
Kinderen In klinisch onderzoek kregen 171 kinderen éénmalige of meervoudige doses CANCIDAS:
104 febrile, neutropenic patients; 56 patients with invasive candidiasis; 1 patient with esophageal candidiasis; and 10 patients with invasive aspergillosis.
104 febriele, neutropene patiënten, 56 patiënten met invasieve candidiasis, 1 patiënt met oesofageale candidiasis; en 10 patiënten met invasieve aspergillose.
The overall safety profile of CANCIDAS in paediatric patients is generally comparable to that in adult patients.
Het algehele veiligheidsprofiel van CANCIDAS bij kinderen is over het algemeen vergelijkbaar met dat bij volwassenen.
6 [Very common (≥ 1/ 10), Common (≥ 1/ 100, < 1/ 10)]
[Zeer vaak (≥1/10), Vaak (≥1/100, < 1/10)}
Common: flushing, hypotension
Vaak: flushing, hypotensie
Elevated liver enzyme levels (AST, ALT)
Vaak: verhoogde leverenzymen (AST, ALT)
Common: rash, pruritus
Vaak: uitslag, pruritus
Very Common: fever Common: chills, catheter site pain
Zeer vaak: koorts Vaak: rillingen, pijn op de injectieplaats
Common: decreased potassium, hypomagnesemia, increased glucose, decreased phosphorus, increased phosphorus, and increased eosinophils.
Vaak: verlaagd kalium, hypomagnesiëmie, verhoogd glucose, verlaagd fosfor, verhoogd fosfor en verhoogde eosinofielen.
As in adult patients, similar histamine-mediated symptoms have also been reported in paediatric patients.
Net als bij volwassenen zijn bij kinderen ook soortgelijke, door histamine gemedieerde symptomen gemeld.
Post-Marketing experience:
Post-marketingervaring:
The following post-marketing adverse events have been reported:
Sinds de introductie van het product zijn de volgende bijwerkingen gemeld:
Hepatic dysfunction
Aandoeningen van de lever of gal: leverfunctiestoornis
Swelling and peripheral oedema
7 Algemene aandoeningen en stoornissen op de plaats van toediening: zwelling en perifeer oedeem
Hypercalcaemia
Onderzoeken: hypercalciëmie
Inadvertent administration of up to 140 mg of caspofungin in one day has been reported.
Onbedoelde toediening van tot 140 mg caspofungine op één dag is gemeld.
These occurrences did not result in clinically important adverse experiences.
Deze leidde niet tot klinisch belangrijke bijwerkingen.
Caspofungin is not dialysable.
Caspofungine is niet dialyseerbaar.
Pharmacotherapeutic group: antimycotics for systemic use, ATC Code:
Farmacotherapeutische groep: antimycotica voor systemisch gebruik, ATC-code:
Caspofungin acetate is a semi-synthetic lipopeptide (echinocandin) compound synthesised from a fermentation product of Glarea lozoyensis.
Caspofungineacetaat is een semisynthetisch lipopeptide (echinocandine) dat gesynthetiseerd wordt uit een fermentatieproduct van Glarea lozoyensis.
Caspofungin acetate inhibits the synthesis of beta (1,3)-D-glucan, an essential component of the cell wall of many filamentous fungi and yeast.
Caspofungineacetaat remt de synthese van bèta-(1,3) - D-glucan, een essentieel bestanddeel van de celwand van vele filamenteuze schimmels en gisten.
Beta (1,3)-D-glucan is not present in mammalian cells.
Bèta-(1,3) - D-glucan komt niet in zoogdiercellen voor.
7 Fungicidal activity with caspofungin has been demonstrated against Candida yeasts.
Met caspofungine is een fungicide werking tegen Candida-gisten aangetoond.
Studies in vitro and in vivo demonstrate that exposure of Aspergillus to caspofungin results in lysis and death of hyphal apical tips and branch points where cell growth and division occur.
In onderzoek in vitro en in vivo is aangetoond dat blootstelling van Aspergillus aan caspofungine leidt tot lysis en dood van de uiteinden van de schimmeldraden en de aftakpunten waar celgroei en -deling plaatsvindt.
Caspofungin has in vitro activity against Aspergillus species (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8], Aspergillus terreus [N = 52], and Aspergillus candidus [N = 3]).
In vitro is caspofungine actief tegen Aspergillus-species (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8], Aspergillus terreus [N = 52]), en Aspergillus candidus [N = 3]).
Caspofungin also has in vitro activity against Candida species (Candida albicans [N = 1032], Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80], Candida parapsilosis [N = 215], Candida rugosa [N = 1], and Candida tropicalis [N = 258]), including isolates with multiple resistance transport mutations and those with acquired or intrinsic resistance to fluconazole, amphotericin B, and 5-flucytosine.
Caspofungine is in vitro ook werkzaam tegen Candida-species (Candida albicans [N = 1032], Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80], Candida parapsilosis [N = 215], Candida rugosa [N = 1] en Candida tropicalis [N = 258]), waaronder isolaten met “multiple resistance” transportmutaties en die met verworven of intrinsieke resistentie tegen fluconazol, amfotericine B en 5-flucytosine.
Susceptibility testing was performed according to a modification of both the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI, formerly known as the National Committee for Clinical Laboratory Standards [NCCLS]) method M38-A (for Aspergillus species) and method M27-A (for Candida species).
Gevoeligheidsonderzoek werd verricht volgens aangepaste versies van zowel de Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI, voorheen bekend als National Committee for Clinical Laboratory Standards [NCCLS]) methode M38-P (voor Aspergillus-species) en methode M27-A (voor Candida-species).
Mutants of Candida with reduced susceptibility to caspofungin have been identified in some patients during treatment.
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsonderzoek bij schimmeldodende middelen waaronder bèta (1,3)-D-glucansyntheseremmers, en de resultaten van gevoeligheidsonderzoek stroken niet noodzakelijkerwijs met de klinische uitkomsten.
However, standardised techniques for susceptibility testing for antifungal agents, including beta (1,3)-D-glucan synthesis inhibitors, have not been established.
Bij sommige patiënten zijn tijdens de behandeling mutanten van Candida met verminderde gevoeligheid voor caspofungine geïdentificeerd.
MIC values for caspofungin should not be used to predict clinical outcome, since a correlation between MIC values and clinical outcome has not been established.
Er zijn echter geen gestandaardiseerde technieken voor gevoeligheidsbepalingen voor antifungale middelen, waaronder bèta-(1,3)-D- glucansyntheseremmers.
Development of in vitro resistance to caspofungin by Aspergillus species has not been identified.
Het optreden van resistentie in vitro tegen caspofungine bij Aspergillus-species is niet onderzocht.
In limited clinical experience, resistance to caspofungin in patients with invasive aspergillosis has not been observed.
In de beperkte klinische ervaring is er geen resistentie tegen caspofungine bij patiënten met invasieve aspergillose waargenomen.
The incidence of resistance to caspofungin by various clinical isolates of Candida and Aspergillus is unknown.
De incidentie van resistentie tegen caspofungine van diverse klinische isolaten van Candida en Aspergillus is onbekend.
Invasive Candidiasis in Adult Patients:
8 Invasieve candidiasis bij volwassen patiënten:
Two hundred thirty-nine patients were enrolled in a study to compare caspofungin and amphotericin B for the treatment of invasive candidiasis.
239 patiënten werden gerekruteerd in een studie voor de vergelijking van caspofungine en amfotericine B bij de behandeling van invasieve candidiasis.
Twenty-four patients had neutropaenia.
Vierentwintig patiënten hadden neutropenie.
Caspofungin 50 mg once daily was administered following a 70 mg loading dose, while amphotericin B was administered at 0.6 to 0.7 mg/ kg/ day to non-neutropaenic patients or 0.7 to 1.0 mg/ kg/ day to neutropaenic patients.
De meest voorkomende diagnoses waren infecties in het bloed (candidemie) (77%, n=186) en Candida-peritonitis (8%, n=19); patiënten met Candida endocarditis, osteomyelitis of meningitis worden uitgesloten van deze studie. caspofungine 50 mg eenmaal daags werd toegediend na een oplaaddosis van 70 mg, terwijl amfotericine B werd toegediend in een dosering van 0,6 tot 0,7 mg/ kg/ dag aan niet-neutropenische patiënten of 0,7 tot 1,0 mg/ kg/ dag aan neutropenische patiënten.
The mean duration of intravenous therapy was 11.9 days, with a range of 1 to 28 days.
De gemiddelde duur van de intraveneuze therapie was 11,9 dagen, met een range van 1 tot 28 dagen.
A favourable response required both symptom resolution and microbiological clearance of the Candida infection.
Een gunstige respons hield zowel een symptomatische verdwijning als een microbiologische klaring van de Candida-infectie in.