qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Betaferon should not be used in patients who have decompensated liver disease (when the liver does not function normally).
Betaferon mag niet worden toegediend aan patiënten met gedecompenseerde leverziekte (wanneer de lever niet normaal werkt).
Why has Betaferon been approved?
Waarom is Betaferon goedgekeurd?
The Committee for Medicinal products for Human Use (CHMP) decided that Betaferon’ s benefits are greater than its risks for the treatment of patients with relapsing remitting multiple sclerosis, secondary progressive multiple sclerosis, and in patients with a single episode of demyelination, severe enough to justify treatment with injected corticosteroids.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft besloten dat de voordelen van Betaferon groter zijn dan de risico's ervan voor de behandeling van patiënten met relapsing-remitting multiple sclerose, secundair progressieve multiple sclerose, en van patiënten met een eenmalig demyeliniserend voorval, dat ernstig genoeg is om de behandeling met intraveneuze corticosteroïden te verantwoorden.
They recommended that Betaferon be given marketing authorisation.
Het heeft geadviseerd om een vergunning voor het in de handel brengen van Betaferon te verlenen.
Betaferon was originally authorised under "Exceptional Circumstances", because, for scientific reasons, limited information was available at the time of approval.
Betaferon is oorspronkelijk goedgekeurd onder "uitzonderlijke omstandigheden" omdat om wetenschappelijke redenen beperkte informatie beschikbaar was op het moment van de goedkeuring.
As the company had supplied the additional information requested, the "Exceptional Circumstances" ended on 3 April 2001.
Daar de firma de vereiste bijkomende informatie heeft ingediend, werden de "uitzonderlijke voorwaarden" opgeheven op 3 april 2001.
Other information about Betaferon:
Overige inlichtingen over Betaferon:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union, for Betaferon to Schering Aktiengesellschaft on 30 November 1995.
De Europese Commissie heeft voor Betaferon op 30 november 1995 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen verleend aan Schering Aktiengesellschaft.
This was renewed on 30 November 2000 and 30 November 2005.
De handelsvergunning werd verlengd op 30 november 2000 en 30 november 2005.
The full EPAR for Betaferon is available here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Betaferon.
This summary was last updated in 09-2006.
Deze samenvatting is voor het laatst bijgewerkt in 09-2006.
Invented name
Fantasienaam
Route of Administration
Toedieningsweg
Packaging
Verpakking
Content
Inhoud (Concentratie
Package size
Verpakkingsgrootte
0.25 mg/ ml
0,25 mg/ml
Powder and solvent for solution for injection
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie
Powder: vial (glass); solvent: pre-filled syringe (glass)
Voorgevulde spuit (glas)
1.2 ml
oplosmiddel1, 2 ml
15 vials + 15 pre-filled syringes
15 injectieflacons + 15 voorgevulde spuiten
5 vials + 5 pre-filled syringes
5 injectieflacons + 5 voorgevulde spuiten
15 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
15 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
5 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
5 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
3 x 15 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
3 x 15 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
12 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
12 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
EU/ 1/ 95/ 003/ 009
EU/1/95/003/009
14 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
14 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
3 x 14 x (1 vial + 1 pre-filled syringe + 1 vial adapter with needle + 2 alcohol wipes)
3 x 14 x (1 injectieflacon + 1 voorgevulde spuit + 1 flaconadapter met naald + 2 alcoholdoekjes)
SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS
SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
Betaferon 250 microgram/ ml, powder and solvent for solution for injection.
Betaferon 250 microgram/ml, poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Recombinant interferon beta-1b * 250 microgram (8.0 million IU) per ml when reconstituted.
Recombinant interferon beta-1b ∗ 250 microgram (8,0 miljoen IE) per ml na reconstitutie.
Betaferon contains 300 microgram (9.6 million IU) of recombinant interferon beta-1b per vial.
Betaferon bevat 300 microgram (9,6 miljoen IE) recombinant interferon beta-1b per flacon.
Powder and solvent for solution for injection.
Poeder en oplosmiddel voor oplossing voor injectie.
Sterile white to off-white powder.
Steriel wit tot gebroken wit poeder.
Betaferon is indicated for the treatment of • patients with a single demyelinating event with an active inflammatory process, if it is severe enough to warrant treatment with intravenous corticosteroids, if alternative diagnoses have been excluded, and if they are determined to be at high risk of developing clinically definite multiple sclerosis (see section 5.1). • patients with relapsing remitting multiple sclerosis and two or more relapses within the last two years, • patients with secondary progressive multiple sclerosis with active disease, evidenced by relapses.
Betaferon is geïndiceerd voor de behandeling van • patiënten met een eenmalig demyeliniserend voorval met een actief ontstekingsproces dat ernstig genoeg is om behandeling met intraveneuze corticosteroïden te verantwoorden, als alternatieve diagnoses zijn uitgesloten, en als is vastgesteld dat deze patiënten een hoog risico hebben om klinisch definitieve multipele sclerose te ontwikkelen (zie rubriek 5.1). • patiënten met relapsing-remitting multipele sclerose en twee of meer recidieven gedurende de laatste twee jaar. • patiënten met secundair progressieve multipele sclerose bij wie de ziekte aantoonbaar actief is, dat wil zeggen recidiveert.
The treatment with Betaferon should be initiated under the supervision of a physician experienced in the treatment of the disease.
De behandeling met Betaferon dient te worden geïnitieerd onder toezicht van een arts die met de behandeling van de ziekte vertrouwd is.
Adults:
Volwassenen:
The recommended dose of Betaferon is 250 microgram (8.0 million IU), contained in 1 ml of the reconstituted solution (see section 6.6), to be injected subcutaneously every other day.
De aanbevolen dosis Betaferon bedraagt 250 microgram (8,0 miljoen IE), die in 1 ml van de gereconstitueerde oplossing zit (zie rubriek 6.6), en die om de dag subcutaan moet worden ingespoten.
Children and adolescents:
Kinderen en adolescenten:
No formal clinical trials or pharmacokinetic studies have been conducted in children or adolescents.
Er zijn geen formele klinische studies of farmacokinetische studies uitgevoerd bij kinderen of adolescenten.
However, limited published data suggest that the safety profile in adolescents from 12 to 16 years of age receiving Betaferon 8.0 million IU subcutaneously every other day is similar to that seen in adults.
Beperkte gepubliceerde gegevens suggereren echter dat het veiligheidsprofiel bij adolescenten tussen 12 en 16 jaar die om de dag subcutaan Betaferon 8.0 miljoen IE kregen toegediend lijkt op het profiel dat bij volwassenen is waargenomen.
There is no information on the use of Betaferon in children under 12 years of age and therefore Betaferon should not be used in this population.
Er is geen informatie over het gebruik van Betaferon bij kinderen jonger dan 12 jaar en Betaferon dient daarom niet bij deze populatie te worden gebruikt.
Generally, dose titration is recommended at the start of treatment.
In het algemeen wordt bij aanvang van de behandeling dosistitratie aanbevolen.
* produced by genetic engineering from strain of Escherichia coli.
∗ geproduceerd met behulp van genetisch gemodificeerde stammen van Escherichia coli.
2 Patients should be started at 62.5 microgram (0.25 ml) subcutaneously every other day, and increased slowly to a dose of 250 microgram (1.0 ml) every other day (see Table A).
2 Gestart dient te worden met 62,5 microgram (0,25 ml) subcutaan om de dag, langzaam verhoogd naar een dosis van 250 microgram (1,0 ml) om de dag (zie tabel A).
The titration period may be adjusted, if any significant adverse reaction occurs.
De titratieperiode kan worden aangepast indien een significante ongewenste reactie optreedt.
In order to obtain adequate efficacy, a dose of 250 microgram (1.0 ml) every other day should be reached.
Voor een adequate werkzaamheid, dient een dosis van 250 microgram (1,0 ml) om de dag te worden bereikt.
Schedule for dose titration*
Schema voor dosistitratie *
treatment day
behandeldag
62.5 microgram
62,5 microgram
125 microgram
125 microgram
187.5 microgram 250 microgram
187,5 microgram 250 microgram
* The titration period may be adjusted, if any significant adverse reaction occurs.
* De titratieperiode kan worden aangepast, als een significante ongewenste reactie optreedt.
The optimal dose has not been fully clarified.
De optimale dosis is nog niet volledig opgehelderd.
At the present time, it is not known for how long the patient should be treated.
Momenteel is het niet bekend hoe lang de patiënt behandeld moet worden.
There are follow-up data under controlled clinical conditions for patients with relapsing-remitting MS for up to 5 years and for patients with secondary progressive MS for up to 3 years.
Uit gecontroleerd klinisch onderzoek zijn over maximaal 5 jaar follow-up-gegevens afkomstig over patiënten met relapsing- remitting MS en over maximaal 3 jaar over patiënten met secundair progressieve MS.
For relapsing-remitting MS, efficacy has been demonstrated for therapy for the first two years.
Voor relapsing- remitting MS, is effectiviteit voor de eerste twee jaar aangetoond.
The available data for the additional three years are consistent with sustained treatment efficacy of Betaferon over the whole time period.
De beschikbare gegevens voor de extra 3 jaar wijzen op een aanhoudende werkzaamheid van de behandeling met Betaferon gedurende de gehele periode.
In patients with a single clinical event suggestive of multiple sclerosis, efficacy has been demonstrated over a period of three years.
Voor patiënten met een eenmalig klinisch voorval wijzend op multipele sclerose, is de werkzaamheid van een behandeling gedurende een periode van drie jaar aangetoond.
Treatment is not recommended in patients with relapsing-remitting multiple sclerosis who have experienced less than 2 relapses in the previous 2 years or in patients with secondary-progressive multiple sclerosis who have had no active disease in the previous 2 years.
De behandeling wordt niet aanbevolen bij patiënten met relapsing-remitting multipele sclerose bij wie zich minder dan 2 recidieven in de voorafgaande 2 jaar hebben voorgedaan of bij patiënten met secundair progressieve multipele sclerose bij wie de ziekte in de voorgaande 2 jaar niet actief geweest is.
If the patient fails to respond, for example a steady progression in EDSS for 6 months occurs or treatment with at least 3 courses of ACTH or corticosteroids during a one year period is required despite Betaferon therapy, treatment with Betaferon should be stopped.
Indien de patiënt niet reageert, bv. als er gedurende 6 maanden een constante progressie op de ‘ expanded disability status scale’ (EDSS) optreedt, of behandeling met ten minste 3 ACTH- of corticosteroïdenkuren gedurende een periode van één jaar noodzakelijk is ondanks de Betaferon- therapie, dient de behandeling met Betaferon te worden gestaakt.
− Initiation of treatment in pregnancy (see section 4.6 Pregnancy and lactation). − Patients with a history of hypersensitivity to natural or recombinant interferon beta, human albumin or to any excipients. − Patients with current severe depression and/ or suicidal ideation (see section 4.4 Special warnings and special precautions for use and 4.8 Undesirable effects). − Patients with decompensated liver disease (see sections 4.4, 4.5, 4.8).
- Patiënten met een ernstige depressie en/of zelfmoordgedachten (zie rubriek 4.4 “ Bijzondere
Immune system disorders
Immuunsysteemaandoeningen
The administration of cytokines to patients with a pre-existing monoclonal gammopathy has been associated with the development of systemic capillary leak syndrome with shock-like symptoms and fatal outcome.
De toediening van cytokinen aan patiënten met een reeds bestaande monoklonale gammopathie is in verband gebracht met de ontwikkeling van systemisch capillaire-lek-syndroom met shock-achtige symptomen en fatale afloop.
Gastrointestinal disorders
Maagdarmstelselaandoeningen
In rare cases, pancreatitis was observed with Betaferon use, often associated with hypertriglyceridaemia.
In zeldzame gevallen werd pancreatitis waargenomen bij gebruik van Betaferon, vaak gepaard gaand met hypertriglyceridemie.
3 Nervous system disorders
3 Zenuwstelselaandoeningen
Betaferon should be administered with caution to patients with previous or current depressive disorders, in particular to those with antecedents of suicidal ideation (see section 4.3).
Betaferon dient met voorzichtigheid te worden toegepast bij patiënten met vroegere of actuele depressieve stoornissen en in het bijzonder bij patiënten met zelfmoordgedachten (zie rubriek 4.3).
Depression and suicidal ideation are known to occur in increased frequency in the multiple sclerosis population and in association with interferon use.
Depressie en zelfmoordgedachten zijn bekend om in toenemende mate voor te komen bij de multipele sclerose populatie en in associatie met interferon gebruik.
Patients treated with Betaferon should be advised to immediately report any symptoms of depression and/ or suicidal ideation to their prescribing physician.
Patiënten die met Betaferon worden behandeld dienen te worden aangeraden elk symptoom van depressie en/of zelfmoordgedachten onmiddellijk aan de voorschrijvende arts te melden.
Patients exhibiting depression should be monitored closely during therapy with Betaferon and treated appropriately.
Patiënten die een depressie vertonen, moeten nauwgezet worden gecontroleerd tijdens de behandeling met Betaferon en dienen passend te worden behandeld.
Cessation of therapy with Betaferon should be considered (see also section 4.3 and section 4.8).
Staken van de behandeling met Betaferon dient te worden overwogen (zie ook rubriek 4.3 en rubriek 4.8).
Betaferon should be administered with caution to patients with a history of seizures, to those receiving treatment with anti-epileptics, particularly if their epilepsy is not adequately controlled with anti- epileptics (see section 4.5 and section 4.8).
Betaferon dient met voorzichtigheid te worden toegepast bij patiënten met een voorgeschiedenis van epilepsie, bij patiënten die behandeld worden met anti-epileptica, in het bijzonder bij die patiënten waar de epilepsie niet voldoende onder controle is met anti-epileptica (zie rubriek 4.5 en rubriek 4.8).
This product contains human albumin and hence carries a potential risk for transmission of viral diseases.
Dit product bevat humaan albumine en daarom brengt het een mogelijk risico van overdracht van virusziekten met zich mee.
A risk for transmission of Creutzfeld-Jacob disease (CJD) cannot be excluded.
Een risico van het overbrengen van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob kan niet worden uitgesloten.
Laboratory test
Laboratoriumonderzoek
Thyroid function tests are recommended regularly in patients with a history of thyroid dysfunction or as clinically indicated.
Het verdient aanbeveling bij patiënten met een voorgeschiedenis van schildklierdisfunctie regelmatig of wanneer klinisch geïndiceerd schildklierfunctietests te verrichten.
In addition to those laboratory tests normally required for monitoring patients with multiple sclerosis, complete blood and differential white blood cell counts, platelet counts, and blood chemistries, including liver function tests (e. g.
Behalve de onderzoeken die normaalgesproken nodig zijn voor de controle van patiënten met multipele sclerose, worden ook voorafgaand aan het starten met de behandeling en met een regelmatige interval na starten met de behandeling met Betaferon, en daarna periodiek bij het ontbreken van klinische symptomen de volgende onderzoeken aanbevolen: volledig bloedbeeld en differentiële witte bloedceltellingen, trombocytentelling en bloedchemie, inclusief leverfunctie (bv.
AST (SGOT), ALT (SGPT) and γ -GT), are recommended prior to initiation and at regular intervals following introduction of Betaferon therapy, and then periodically thereafter in the absence of clinical symptoms.
AST (SGOT), ALT (SGPT) en γ -GT).
Patients with anemia, thrombocytopenia, leukopenia (alone or in any combination) may require more intensive monitoring of complete blood cell counts, with differential and platelet counts.
Voor patiënten met anemie, trombocytopenie, leukopenie (alleen of in enige combinatie) kan een intensievere controle van het volledige bloedbeeld, met differentiële en trombocytentellingen noodzakelijk zijn.
Patients who develop neutropenia should be monitored closely for the development of fever or infection.
Patiënten die neutropenie ontwikkelen, moeten zorgvuldig worden bewaakt op het ontwikkelen van koorts of een infectie.
There have been reports of thrombocytopenia, with profound decreases in platelet count.
Er zijn meldingen geweest van trombocytopenie, met sluipende dalingen van het aantal trombocyten.
Hepato-biliary disorders
Lever- en galaandoeningen
Asymptomatic elevations of serum transaminases, in most cases mild and transient, occurred very commonly in patients treated with Betaferon during clinical trials.
Asymptomatische verhogingen van serumtransaminases, in de meeste gevallen licht van aard en van korte duur, kwamen zeer vaak voor bij patiënten die tijdens klinisch onderzoek met Betaferon werden behandeld.
As for other beta interferons, severe hepatic injury, including cases of hepatic failure, has been reported rarely in patients taking Betaferon.
Net als bij andere beta interferonen is in zeldzame gevallen ernstige leverbeschadiging, waaronder gevallen van leverfalen, gemeld bij patiënten die met Betaferon worden behandeld.
The most serious events often occurred in patients exposed to other drugs or substances known to be associated with hepatotoxicity or in the presence of comorbid medical conditions (e. g. metastasising malignant disease, severe infection and sepsis, alcohol abuse).
De ernstigste gevallen kwamen dikwijls voor bij patiënten die aan andere geneesmiddelen of stoffen waren blootgesteld waarvan bekend is dat ze in verband worden gebracht met hepatotoxiciteit of in aanwezigheid van comorbide, medische aandoeningen (bijvoorbeeld een metastaserende, maligne ziekte, ernstige infectie en sepsis, alcoholmisbruik).
Patients should be monitored for signs of hepatic injury.
De patiënt moet worden geobserveerd op tekenen van leverbeschadiging.
The occurrence of elevations in serum transaminases should lead to close monitoring and investigation.
Het optreden van verhogingen van serumtransaminases zou moeten leiden tot nauwkeurige begeleiding en onderzoek.
Withdrawal of Betaferon should be considered if the levels significantly increase or if they are associated with clinical symptoms such as jaundices.
Staken van de therapie met Betaferon moet worden overwogen indien de waarden significant stijgen of indien ze met klinische symptomen zoals geelzucht in verband zijn gebracht.
In the absence of clinical evidence for liver damage and after normalisation of liver enzymes a reintroduction of therapy could be considered with appropriate follow-up of hepatic functions.
De leverfuncties dienen in dit geval regelmatig te worden gecontroleerd.
Renal and urinary disorders
4 Nier- en urinewegaandoeningen
Caution should be used and close monitoring considered when administering Interferon beta to patients with severe renal failure.
Voorzichtigheid is geboden en zorgvuldige controle moet worden overwogen bij het toedienen van Interferon bèta aan patiënten met ernstige nierinsufficiëntie.
4 Cardiac disorders
Hartaandoeningen
It should also be used with caution in patients who suffer from pre-existing cardiac disorders, Patients with pre-existing significant cardiac disease, such as congestive heart failure, coronary artery disease or arrhythmia, should be monitored for worsening of their cardiac condition, particularly during initiation of treatment with Betaferon.
Patiënten met reeds bestaande ernstige hartziekten, zoals decompensatio cordis, coronairlijden of aritmie, moeten zorgvuldig worden gecontroleerd op verslechtering van hun hartaandoening, met name tijdens het starten van de behandeling met Betaferon.
While Betaferon does not have any known direct-acting cardiac toxicity, symptoms of the flu-like syndrome associated with beta interferons may prove stressful to patients with pre-existing significant cardiac disease.
Hoewel Betaferon geen bekende direct-werkende cardiale toxiciteit heeft, kunnen symptomen van het griepachtig syndroom die samenhangen met bèta-interferonen voor patiënten met een reeds bestaande ernstige hartziekte belastend zijn.
During the postmarketing period very rare reports have been received of worsening of cardiac status in patients with pre-existing significant cardiac disease temporarily associated with the initiation of Betaferon therapy.
Tijdens de postmarketing-periode zijn zeer zelden meldingen ontvangen van een verslechtering van de cardiale toestand bij patiënten met een reeds bestaande ernstige hartziekte die tijdelijk in verband wordt gebracht met de start van behandeling met Betaferon.
Rare cases of cardiomyopathy have been reported.
In zeldzame gevallen is cardiomyopathie gerapporteerd.
If this occurs and a relationship to Betaferon is suspected, treatment should be discontinued.
Als dit optreedt en er een relatie met Betaferon wordt vermoed, moet de behandeling worden gestaakt.
General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Serious hypersensitivity reactions (rare but severe acute reactions such as bronchospasm, anaphylaxis and urticaria) may occur.
Er kunnen ernstige overgevoeligheidsreacties (zeldzame maar ernstige acute bijwerkingen zoals bronchospasme, anafylaxie en urticaria) optreden.
If reactions are severe, Betaferon should be discontinued and appropriate medical intervention instituted.
Als de bijwerkingen ernstig zijn, moet de behandeling met Betaferon worden gestaakt en moet de juiste medische interventie plaatsvinden.
Injection site necrosis has been reported in patients using Betaferon (see section 4.8).
Bij patiënten die Betaferon gebruiken, is ook necrose op de injectieplaats gemeld (zie rubriek 4.8).
It can be extensive and may involve muscle fascia as well as fat and therefore can result in scar formation.
Deze kan omvangrijk zijn, en zowel de spierfascie als het vetweefsel kunnen erbij betrokken zijn en daarom kan dit littekenvorming tot gevolg hebben.
Occasionally debridement and, less often, skin grafting are required and healing may take up to 6 months.
In zeldzame gevallen kan débridement en, nog minder vaak, een huidtransplantatie noodzakelijk zijn en de genezing kan tot 6 maanden duren.
If the patient experiences any break in the skin, which may be associated with swelling or drainage of fluid from the injection site, the patient should be advised to consult with his/ her physician before continuing injections with Betaferon.
Als de patiënt een huidbeschadiging opmerkt, die kan samenhangen met zwelling of afvoer van vocht van de injectieplaats, moet de patiënt het advies krijgen zijn/haar arts te raadplegen voordat de injecties met Betaferon worden gecontinueerd.
If the patient has multiple lesions Betaferon should be discontinued until healing has occurred.
Als de patiënt meerdere laesies heeft, moet er worden gestopt met Betaferon worden gestaakt totdat genezing is opgetreden.
Patients with single lesions may continue on Betaferon provided the necrosis is not too extensive, as some patients have experienced healing of injection site necrosis whilst on Betaferon.
Patiënten met een enkele laesie kunnen doorgaan met het gebruik van Betaferon mits de necrose niet te uitgebreid is, omdat bij sommige patiënten tijdens het gebruik van Betaferon genezing van de necrose op de injectieplaats is opgetreden.
To minimise the risk of injection site necrosis patients should be advised to:
Om het risico van necrose op de injectieplaats te minimaliseren moet patiënten worden geadviseerd:
− use an aseptic injection technique − rotate the injection sites with each dose.
• een aseptische injectietechniek te gebruiken • de injectieplaatsen bij elke dosis af te wisselen
The incidence of injection site reactions may be reduced by the use of an autoinjector.
De incidentie van injectieplaatsreacties kan verlaagd worden door het gebruik van een autoinjector.
In the pivotal study of patients with a single clinical event suggestive of multiple sclerosis an autoinjector was used in the majority of patients.
In het kernonderzoek van patiënten met een eenmalig klinisch voorval wijzend op multipele sclerose werd bij de meeste patiënten een autoinjector gebruikt.
Injection site reactions as well as injection site necroses were observed less frequently in this study than in the other pivotal studies.
Er werden in dit onderzoek minder vaak injectieplaatsreacties en necrose waargenomen dan in de andere kernonderzoeken.
The procedure for the self-administration by the patient should be reviewed periodically especially if injection site reactions have occurred.
De procedure voor het zelf toedienen door de patiënt moet periodiek worden beoordeeld, met name als er reacties op de injectieplaats zijn opgetreden.
Immunogenicity
5 Immunogeniciteit
As with all therapeutic proteins, there is a potential for immunogenicity.
Net als bij alle therapeutische eiwitten bestaat het gevaar van immunogeniciteit.
Serum samples in controlled clinical trials were collected every 3 months for monitoring of development of antibodies to Betaferon.
In gecontroleerd klinisch onderzoek werden elke 3 maanden serummonsters verzameld voor het controleren op de ontwikkeling van antilichamen tegen Betaferon.
In the different controlled clinical trials, between 23% and 41% of the patients developed serum interferon beta-1b neutralising activity confirmed by at least two consecutive positive titres; of these patients, between 43% and 55% converted to a stable antibody negative status (based on two consecutive negative titres) during the subsequent observational period of the respective study.
In de verschillende gecontroleerde klinische onderzoeken ontwikkelde zich in het serum van tussen23% en 41% van de patiënten een voor interferon beta-1b neutraliserende activiteit, bevestigd door op zijn minst twee opeenvolgende positieve titers; van deze patiënten veranderde dit bij tussen 43% en 55% in een stabiele antilichaam-negatieve toestand (op basis van twee opeenvolgende negatieve titers) in de aansluitende observatieperiode van de onderscheiden studies.
5 The development of neutralising activity is associated with a reduction in clinical efficacy only with regard to relapse activity.
Het ontstaan van neutraliserende activiteit is geassocieerd met een vermindering van de klinische werkzaamheid uitsluitend met betrekking tot de recidiefactiviteit.
Some analyses suggest that this effect might be larger in patients with higher titre levels of neutralising activity.
Sommige analyses duiden er op dat dit effect bij patiënten met hoge titers neutraliserende activiteit groter zou kunnen zijn.
In the study of patients with a single clinical event suggestive of multiple sclerosis, neutralising activity measured every 6 months was observed at least once in 32% (88) of the patients treated immediately with Betaferon; of these, 47% (41) returned to negative status over a 3 year period.
In het onderzoek bij patiënten met een eenmalig klinisch voorval wijzend op multipele sclerose werd ten minste eenmaal neutraliserende activiteit waargenomen, gemeten om de 6 maanden, bij 32% van de patiënten (88) die direct met Betaferon waren behandeld; hiervan keerde 47% (41) terug naar de negatieve status binnen een periode van 3 jaar.
Within this period, the development of neutralising activity was not associated with a reduction in clinical efficacy (with regard to time to clinically definite multiple sclerosis (CDMS), and time to confirmed EDSS progression).
In deze periode werd de ontwikkeling van neutraliserende activiteit niet gerelateerd aan een vermindering in klinische werkzaamheid (wat betreft tijd tot klinisch definitieve multipele sclerose (CDMS) en tijd tot bevestigde EDSS progressie).
New adverse events have not been associated with the development of neutralising activity.
Er zijn geen nieuwe ongewenste voorvallen in verband gebracht met de ontwikkeling van de neutraliserende activiteit.
It has been demonstrated in vitro that Betaferon cross reacts with natural interferon beta.
Er is in vitro aangetoond dat er een kruisreactie optreedt tussen Betaferon en natuurlijk interferon beta.
However, this has not been investigated in vivo and its clinical significance is uncertain.
Er is echter geen in vivo onderzoek gedaan en de klinische relevantie is niet duidelijk.
There are sparse and inconclusive data on patients who have developed neutralising activity and have completed Betaferon therapy.
Er is weinig bekend over patiënten die een neutraliserende activiteit hebben ontwikkeld en de Betaferon- behandeling hebben afgemaakt.
The decision to continue or discontinue treatment should be based on clinical disease activity rather than on neutralising activity status.
De beslissing om de behandeling voort te zetten of te staken moet gebaseerd zijn op de klinische activiteit van de ziekte in plaats van op de status van de neutraliserende activiteit.
No interaction studies have been performed.
Er zijn geen interactiestudies uitgevoerd.
The effect of alternate-day administration of 250 microgram (8.0 million IU) of Betaferon on drug metabolism in multiple sclerosis patients is unknown.
Het effect van het om de dag toedienen van 250 microgram (8,0 miljoen IE) Betaferon op het geneesmiddelenmetabolisme van patiënten met multipele sclerose is onbekend.
Corticosteroid or ACTH treatment of relapses for periods of up to 28 days has been well tolerated in patients receiving Betaferon.
Corticosteroïd- of ACTH-behandeling van recidieven gedurende een periode tot 28 dagen, werd goed verdragen door patiënten die Betaferon kregen toegediend.
Due to the lack of clinical experience in multiple sclerosis patients, the use of Betaferon together with immunomodulators other than corticosteroids or ACTH is not recommended.
Vanwege het gebrek aan klinische ervaring bij patiënten met multipele sclerose wordt het gebruik van Betaferon samen met andere immunomodulatoren dan corticosteroïden of ACTH niet aangeraden.
Interferons have been reported to reduce the activity of hepatic cytochrome P450-dependent enzymes in humans and animals.
Er is gerapporteerd dat interferonen de activiteit van levercytochroom P450-afhankelijke enzymen verminderen bij mens en dier.
Caution should be exercised when Betaferon is administered in combination with medicinal products that have a narrow therapeutic index and are largely dependent on the hepatic cytochrome P450 system for clearance, e. g. anti-epileptics.
Voorzichtigheid dient te worden betracht wanneer interferon beta-1b wordt toegediend in combinatie met geneesmiddelen die een smalle therapeutische breedte hebben en die grotendeels van het levercytochroom P450-systeem afhankelijk zijn voor hun klaring, b.v. anti- epileptica.
Additional caution should be exercised with any co-medication which has an effect on the haematopoetic system.
Bij comedicatie die een effect heeft op het hematopoëtisch systeem, dient men extra voorzichtigheid te betrachten.
No interaction studies with anti-epileptics have been carried out.
Er zijn geen interactiestudies met anti-epileptica verricht.
4.6 Pregnancy and lactation
6 4.6 Zwangerschap en borstvoeding
• Pregnancy
• Zwangerschap
There is limited information on the use of Betaferon in pregnancy.
De informatie over het gebruik van Betaferon tijdens zwangerschap is beperkt.
Available data indicates that there may be an increased risk of spontaneous abortion.
Beschikbare gegevens duiden op een mogelijk verhoogd risico van het krijgen van een miskraam.
Initiation of treatment is contraindicated during pregnancy (see section 4.3).
Starten van een behandeling is gecontra-indiceerd tijdens zwangerschap (zie rubriek 4.3).
• Women of child-bearing potential
• Vrouwen in de vruchtbare leeftijd
Women of child-bearing potential should take appropriate contraceptive measures.
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten geschikte contraceptieve maatregelen nemen.
In patients with a high relapse rate before treatment started, the risk of a severe relapse following discontinuation of Betaferon in the event of pregnancy should be weighed against a possible increased risk of spontaneous abortion.
Indien de patiënte zwanger wordt of zwanger wenst te worden tijdens de behandeling met Betaferon, dient zij ingelicht te worden over de mogelijke risico's en dient beëindiging van de behandeling overwogen te worden (zie rubriek 5.3). Bij patiënten die voordat ze met de behandeling begonnen veel aanvallen hadden, moet het risico van een ernstige aanval na het stoppen met Betaferon bij een zwangerschap afgewogen worden tegen het mogelijk verhoogde risico van een miskraam.
6 • Lactation
• Borstvoeding
It is not known whether interferon beta-1b is excreted in human milk.
Het is niet bekend of interferon beta-1b wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Because of the potential for serious adverse reactions in nursing infants a decision should be made whether to discontinue breast- feeding or Betaferon therapy.
Gezien de mogelijkheid van ernstige bijwerkingen bij zuigelingen, moet er een beslissing worden genomen om of het geven van borstvoeding, of de behandeling met Betaferon te staken.
No studies on the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Central nervous system-related adverse events associated with the use of Betaferon might influence the ability to drive and use machines in susceptible patients.
Aan het centraal zenuwstelsel gerelateerde bijwerkingen die in verband gebracht worden met het gebruik van Betaferon kunnen de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen bij daarvoor gevoelige patiënten beïnvloeden.
a) At the beginning of treatment adverse reactions are common but in general they subside with further treatment.
a) Bij aanvang van de behandeling zijn bijwerkingen gebruikelijk maar in het algemeen nemen ze af bij verdere behandeling.
The most frequently observed adverse reactions are a flu-like symptom complex (fever, chills, arthralgia, malaise, sweating, headache, or myalgia) and injection site reactions, which is mainly due to the pharmacological effects of the medicinal product and injection site reactions.
De meest frequent waargenomen bijwerkingen zijn een griepachtig symptoomcomplex (koorts, rillingen, gewrichtspijn, malaise, transpireren, hoofdpijn of spierpijn) en reacties op de injectieplaats, wat voornamelijk het gevolg is van de farmacologische werking van het geneesmiddel en reacties op de injectieplaats.
Injection site reactions occurred frequently after administration of Betaferon.
Reacties op de injectieplaats traden frequent op na toediening van Betaferon.
Redness, swelling, discoloration, inflammation, pain, hypersensitivity, necrosis and non-specific reactions were significantly associated with 250 microgram (8 million IU) Betaferon treatment.
Roodheid, zwelling, verkleuring, ontsteking, pijn, overgevoeligheid, necrose en niet-specifieke bijwerkingen werden significant in verband gebracht met behandeling met 250 microgram (8 miljoen IE) Betaferon.
Generally, dose titration is recommended at the start of treatment in order to increase tolerability to Betaferon (see section 4.2).
In het algemeen wordt in het begin van de behandeling dosistitratie geadviseerd om de tolerantie voor Betaferon te verhogen (zie rubriek 4.2).
The incidence of injection site reactions may be reduced by the use of an autoinjector.
Griepachtige symptomen kunnen ook worden verminderd door de toediening van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen.
b) The following adverse event listing is based on reports from clinical trials (table 1, adverse events and laboratory abnormalities) and from the post marketing surveillance (table 2, reporting rates based on spontaneous adverse drug reaction reports classified as very common ≥ 1/ 10, common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10, uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100, rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000, very rare < 1/ 10,000) of Betaferon use.
b) De volgende lijst bijwerkingen is gebaseerd op meldingen uit klinische studies (tabel 1, bijwerkingen en laboratoriumafwijkingen) en uit de postmarketing surveillance (tabel 2, meldingscijfers gebaseerd op spontane meldingen van bijwerkingen, geclassificeerd als zeer gebruikelijk (≥ 1/10), gebruikelijk (≥ 1/100 tot < 1/10), ongewoon (≥ 1/1000 tot < 1/100), zeldzaam (≥ 1/10.000 tot < 1/1000) en zeer zeldzaam (< 1/10.000) van Betaferon gebruik.
Experience with Betaferon in patients with MS is limited, consequently those adverse events which occur very rarely may not yet have been observed.
De ervaring met Betaferon bij patiënten met MS is beperkt en als gevolg daarvan is het mogelijk dat bijwerkingen met een lage incidentie nog niet zijn waargenomen.
7 Table 1 (adverse events and laboratory abnormalities with incidence rates ≥ 10% and the respective percentages under placebo; significantly associated side effects < 10%).
7 Tabel 1 (bijwerkingen en laboratoriumafwijkingen met incidentiecijfers ≥ 10% en de bijbehorende percentages van placebo; significant gerelateerde bijwerkingen < 10%).
SystemOrganClass
Systeem/orgaanklassen
Single Event suggestive of
Secundair Secundair
Secondary Secondary Progressive Progressive
progressieve progressieve
Relapsing Remitting
remitting
Adverse Event and Laboratory Abnormalities
Bijwerkingen en
Multiple Sclerosis (BENEFIT) #
wijzend op multipele
Multiple Multiple Sclerosis Sclerosis (European (North Study) American Study)
multipele multipele sclerose sclerose
Multiple Sclerosis
multipele sclerose
Betaferon Betaferon 250 250
Laboratoriumafwij-
Betaferon 250 microgram
(BENEFIT) #
Betaferon 250
studie)
microgram microgram
Amerikaanse studie)
(Placebo)
Betaferon 250 Betaferon Betaferon
(Placebo) (Placebo)
microgram (placebo)
n=317 (n=308)
250 microgram 250 microgram (Placebo) (Placebo)
(Placebo)
250 microgram (Placebo)
Infections and infestations
n=292 (n=176)
n=360 (n=358)
n=317(n=308)
Infection Abscess
Infecties en parasitaire aandoeningen Infectie Abcessen
Blood and lymphatic system disorders Lymphocyte count decreased (< 1500/ mm³) Λ °
Bloed- en lymfestelselaandoeningen Lymfocytenaantal daling (< 1500/mm3) × Λ °
Absolute neutrophil count × decreased (< 1500/ mm³) Λ *°
Absolute neutrofielenaantal daling (< 1500/mm3) × Λ * ° Witte bloedcellenaantal
White blood cell count × decreased (< 3000/ mm³) Λ *°
daling (< 3000/mm³) × Λ * °
Lymphadenopathy
Lymfadenopathie
Metabolism and nutrition disorders Blood glucose decreased (< 55 mg/ dl) × Psychiatric disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen Bloedglucose (< 55 mg/dl)
Depression Anxiety Nervous system disorders
Psychische stoornissen Depressie Angst Zenuwstelselaandoeningen
Headache Λ Dizziness Insomnia Migraine Paresthesia Eye disorders
Slapeloosheid Migraine
27% (17%) 3% (4%) 8% (4%) 2% (2%) 16% (17%)
8% (4%) 2% (2%)
47% (41%) 14% (14%) 12% (8%) 4% (3%) 35% (39%)
12% (8%) 4% (3%)
55% (46%) 28% (26%) 26% (25%) 5% (4%) 40% (43%)
26% (25%) 5% (4%)
84% (77%) 35% (28%) 31% (33%) 12% (7%) 19% (21%)
31% (33%) 12% (7%)
Conjunctivitis Abnormal vision Λ Ear and labyrinth disorders
Conjunctivitis Visie afwijking Λ
Ear pain Cardiac disorders
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Oorpijn Hartaandoeningen
Palpitation * Vascular disorders
Palpitatie * Bloedvataandoeningen
Vasodilatation Hypertension °
Vasodilatatie Hypertensie °
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Upper respiratory infection
Ademhalingsstelsel-, borstkas-en mediastinumaandoeingen Bovenste luchtweginfectie
3% (2%)
3%
4% (6%)
(2%)
6% (6%)
-
16% (18%)
-
36% (26%)
8
8
Systeem/orgaanklassen
SystemOrganClass
Eenmalig
Secondary Progressive
Relapsing-
Secondary Progressive
progressieve progressieve
Multiple Sclerosis (BENEFIT) #
multipele multipele sclerose sclerose
Multiple Sclerosis (European Study)
(Europese
Multiple Sclerosis (North American Study)
(Noord-
Multiple Sclerosis
(BENEFIT) #
Betaferon 250
Amerikaanse studie)
Betaferon 250 microgram
Betaferon 250 Betaferon Betaferon
microgram microgram
microgram (placebo)
microgram
n=292 (n=176)
(Placebo) (Placebo)
n=360 (n=358)
n=317 (n=308)
n=317(n=308)
(Placebo)
n=124 (n=123)
n=292 (n=176)
4% (6%)
Cough increased Dyspnea * Gastrointestinal disorders
Toegenomen hoesten Dyspneu * Maagdarmstelselaandoeningen
Diarrhoea Constipation Nausea Vomiting Λ Abdominal pain ° Hepatobiliary disorders
Obstipatie Misselijkheid Braken Λ Buikpijn ° Lever-en galaandoeningen Alanine
Alanine aminotransferase increased (SGPT > 5 times baseline) × Λ * °
aminotransferase verhoogd (SGPT > 5 maal basislijn) × Λ * ° Aspartaat
Aspartate aminotransferase increased (SGOT > 5 times baseline) × Λ * °
aminotransferase stijging (SGOT > 5 maal basislijn) × Λ * °
Skin and subcutaneous tissue disorders Skin disorder Λ
Huid- en onderhuidaandoeningen Huidaandoening
Rash °
Uitslag Λ °
Musculoskeletal and connective tissue disorders Hypertonia° Myalgia * ° Myasthenia
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Hypertonie ° Myalgie * ° Myasthenie
Back pain Pain in extremity Renal and urinary disorders
Rugpijn Pijn in extremiteit
31% (32%)
(32%) -
Urinary retention
Nier- en urinewegaandoeningen Urineretentie
Urinary protein positive (> 1+)×
Urine-eiwit positief (> 1+) ×
Urinary frequency
Frequente urinelozing
Urinary incontinence Urinary urgency
Urine-incontinentie
Reproductive system and breast disorders Dysmenorrhea Menstrual disorder *
Aandrang
2% (0%) 1% (2%)
1% (1%)
< 1% (< 1%) 9% (13%)
8% (7%)
6% (5%) 10% (8%)
21% (17%)
18% (11%) 17% (8%)
4% (2%)
Metrorrhagia Impotence
Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Dysmenorroe
12% (6%) 7% (4%)
< 1% (< 1%)
10% (10%) 10% (11%)
6% (5%)
15% (8%) 2% (1%)
18% (11%)
General disorders and administration site conditions Injection site reaction Λ § (various kinds) * °
Menstruatiestoornissen *
52% (11%)
1% (2%)
78% (20%)
9% (13%)
89% (37%)
10% (8%)
85% (37%)
17% (8%)
Injection site necrosis * ° & Λ
Metrorragie Impotentie
5% (0%)
2% (0%) 1% (0%)
6% (0%)
12% (6%) 7% (4%)
5% (0%)
10% (10%) 10% (11%)
44% (18%) 13% (5%)
15% (8%) 2% (1%)
61% (40%) 40% (13%)
9 Systeem/orgaanklassen
43% (33%) 29% (24%)
Eenmalig
52% (48%) 59% (41%)
Secundair Secundair
9 SystemOrganClass
Relapsing-
Single Event suggestive of
voorval
Betaferon Betaferon 250 250
Amerikaanse studie)
Pain Chest pain ° Peripheral edema Asthenia * Chills Λ * ° Sweating * Malaise * × Laboratory abnormality Λ
Koorts Λ * ° Pijn Pijn op de borst ° Perifeer oedeem Asthenie * Rillingen Λ * ° Transpireren * Malaise * × Laboratoriumafwijking Λ
Significantly associated with Betaferon treatment for patients with first event suggestive of MS, p < 0.05 * Significantly associated with Betaferon treatment for RRMS, p < 0.05 ° Significantly associated with Betaferon treatment for SPMS, p < 0.05 § Injection site reaction (various kinds) comprises all adverse events occurring at the injection site, i. e. the following terms: injection site hemorrhage, injection site hypersensitivity, injection site inflammation, injection site mass, injection site necrosis, injection site pain, injection site reaction, injection site edema, and injection site atrophy & “ Flu-like symptom complex ” denotes flu syndrome and/ or a combination of at least two AEs from fever, chills, myalgia, malaise, sweating. # During the third year of the BENEFIT study, no change of the known risk profile of Betaferon was observed.
Significant gerelateerd aan Betaferon-behandeling voor patiënten met eerste voorval wijzen op MS, p < 0,05 * Significant gerelateerd aan Betaferon-behandeling voor RRMS, p < 0,05 ° Significant gerelateerd aan Betaferon-behandeling voor SPMS, p < 0,05 § Injectieplaatsreactie (diverse typen) omvat alle bijwerkingen op en rond de injectieplaats, namelijk: injectieplaatsbloeding, injectieplaats overgevoeligheid, injectieplaats ontsteking, injectieplaats massa, injectieplaatsnecrose, injectieplaats pijn, injectieplaats reactie, injectieplaats oedeem, en injectieplaats atrofie. & “ Griepachtige symptomencomplex” is het griepsyndroom en/of een combinatie van tenminste twee bijwerkingen van koorts, rillingen, myalgie, malaise, transpiratie # Tijdens het derde jaar van de BENEFIT studie is er geen verandering in het bestaande veiligheidsprofiel van Betaferon waargenomen.
The most appropriate MedDRA term is used to describe a certain reaction and its synonyms and related conditions.
De meest toepasselijke MedDRA term wordt gebruikt om een bepaalde reactie te beschrijven en zijn synoniemen en verwante aandoeningen.
10 Table 2 (reporting rates (very common ≥ 1/ 10, common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10, uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100, rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000, very rare < 1/ 10,000) based on spontaneous adverse drug reaction reports).
10 Tabel 2 (meldingscijfers (zeer vaak ≥ 1/10, vaak (≥ 1/100 tot < 1/10, soms ≥ 1/1000 tot < 1/100, zelden ≥ 1/10.000 tot < 1/1000, zeer zelden < 1/10.000) gebaseerd op spontane meldingen van bijwerkingen.
System Organ Class
Systeem / orgaanklassen
Very common ≥ 1/ 10
Zeer vaak ≥ 1/10
Common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10
Vaak ≥ 1/100 tot < 1/10
Uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100
Soms ≥ 1/1000 tot < 1/100
Rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000
Zelden ≥ 1/10.000 tot < 1/1000
Blood and lymphatic system disorders
Bloed- en lymfestelsel- aandoeningen
Anemia, Thrombocyto- penia, Leukopenia
Anemie Trombocytopenie Leukopenie
Immune system disorders Endocrine disorders
Immuunsysteem- aandoeningen
Anaphylactic reactions Hyperthyroidism, Hypothyroidism, Thyroid disorder
Anafylactische reacties
Metabolism and nutrition disorders
Endocriene aandoeningen
Blood triglycerides increased Anorexia
Bloedtriglyceriden stijging Anorexia
Depression (see also section 4.4)
Depressie (zie ook rubriek 4.4)
Confusion, Anxiety, Emotional lability, Suicide attempt (see also section 4.4)
Verwardheid Angst Emotionele labiliteit Zelfmoordpoging (zie ook rubriek 4.4)
Cardiac disorders
Hartaandoeningen
Cardiomyopathy, Tachycardia, Palpitation
Cardiomyopathie Tachycardie Palpitatie
Vascular disorders
Bloedvataandoe- ningen
Hypertension
Hypertensie
Respiratrory, thoracic and mediastinal disorders
Ademhalingsstelsel, borstkas- en mediastinum- aandoeningen
Bronchospasm, Dyspnea
Bronchospasme Dyspneu
Vomiting, Nausea
Braken Misselijkheid
Alanine amino- transferase increased, Aspartate amino- transferase increased
Stijging alanine aminotransferase Stijging aspartate aminotransferase
Blood bilirubin increased, Gamma-glutamyl- transferase increased, Hepatitis
Stijging bloed bilirubine Stijging gamma- glutamyl-transferase Hepatitis
Skin and subcutaneous tissue disorders
Huid- en onderhuidaan- doeningen
Urticaria, Rash, Pruritus, Alopecia
Urticaria Uitslag Pruritus Alopecia
Skin discolouration
Huidverkleuring
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders
11 Systeem / orgaanklassen Skeletspierstelsel- en bindweefsel- aandoeningen
Menstrual disorder
Zeer vaak ≥ 1/10
Very common ≥ 1/ 10
Vaak ≥ 1/100 tot < 1/10
Common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10
Soms ≥ 1/1000 tot < 1/100 Myalgie Hypertonie
Uncommon ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100
Zelden ≥ 1/10.000 tot < 1/1000
Rare ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000
Menstruatie- stoornissen
General disorders and administration site conditions
Algemene aandoeningen en toedieningsplaats- stoornissen
Flu-like symptoms*, Chills*, Fever *, Injection site reaction*, Injection site inflammation*, Injection site pain
Griepachtige symptomen * Rillingen * Koorts * Reactie injectieplaats * Ontsteking injectieplaats * Pijn injectieplaats
Injection site necrosis*
Injectieplaats- necrose *
Chest pain, Malaise, Sweating
Pijn op de borst Malaise Transpireren
Investigations
Onderzoeken
Weight decrease
Gewichtsverlies