qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Tasigna is used when patients cannot tolerate other treatments including imatinib (another anticancer medicine), or when their disease is not responding to them.
Tasigna wordt gebruikt wanneer patiënten andere behandelingen niet verdragen, waaronder imatinib (een ander middel tegen kanker), of wanneer hun ziekte er niet op reageert.
Because the number of patients with CML is low, the disease is considered ‘ rare’, and Tasigna was designated an ‘ orphan medicine ’ (a medicine used in rare diseases) on 26 May 2006.
Aangezien het aantal patiënten met CML klein is, wordt de ziekte als ‘ zeldzaam’ beschouwd, en Tasigna werd op 26 mei 2006 aangewezen als ‘ weesgeneesmiddel’ (een geneesmiddel voor zeldzame ziekten).
How is Tasigna used?
Hoe wordt Tasigna gebruikt?
Treatment with Tasigna should be initiated by a doctor who has experience in the diagnosis and treatment of CML.
Een behandeling met Tasigna dient te worden ingesteld door een arts die ervaring heeft met de diagnostiek en de behandeling van CML.
The recommended dose is two capsules twice a day, for as long as the patient continues to benefit.
De aanbevolen dosis is twee capsules tweemaal daags, zolang de patiënt er baat bij heeft.
The dose should be reduced or treatment interrupted if the patient has certain side effects affecting the blood.
De dosis moet worden verminderd of de behandeling moet worden onderbroken indien de patiënt bepaalde bijwerkingen heeft die het bloed beïnvloeden.
The two doses should be taken around 12 hours apart.
De twee doses moeten met een tussenpoos van twaalf uur worden ingenomen.
The capsules are swallowed whole with a glass of water, without eating anything for two hours before and one hour after each dose.
De capsules worden in zijn geheel met een glas water ingenomen en twee uur voor en een uur na iedere dosis mag niet gegeten worden.
Tasigna can be given with certain other medicines if appropriate.
Tasigna kan in voorkomende gevallen met bepaalde andere geneesmiddelen worden toegediend.
It should be used with caution in patients who have severe problems with their liver or certain heart problems.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een ernstig verstoorde leverfunctie of met bepaalde hartproblemen.
See the Summary of Product Characteristics (also part of the EPAR) for more information.
Zie voor aanvullende informatie de samenvatting van de productkenmerken, die eveneens in dit EPAR is opgenomen.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged cells, and causes them to multiply uncontrollably.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged Hoe werkt Tasigna?
By blocking Bcr-Abl kinase, Tasigna helps to control the spread of leukaemia cells.
Nilotinib, de werkzame stof van Tasigna, behoort tot de groep geneesmiddelen die proteïnekinaseremmers worden genoemd.
How has Tasigna been studied?
Hoe is Tasigna onderzocht?
The effects of Tasigna were first tested in experimental models before being studied in humans.
De werking van Tasigna werd eerst in experimentele modellen getest voordat deze bij mensen werd onderzocht.
The effectiveness of Tasigna was studied in two main studies involving a total of 439 patients with CML, who could not tolerate imatinib or whose disease had stopped responding to it.
De werkzaamheid van Tasigna werd onderzocht in twee hoofdstudies onder 439 patiënten met CML, die imatinib niet verdroegen of die niet meer op de behandeling ermee reageerden.
Tasigna was not compared to any other treatment.
Tasigna werd niet vergeleken met een andere behandeling.
The first study included a total of 320 patients whose disease was in the ‘ chronic phase’, three quarters of whom had stopped responding to imatinib.
De eerste studie omvatte in totaal 320 patiënten, bij wie de ziekte in de ‘ chronische fase’ verkeerde en drie kwart van deze groep reageerde niet meer op imatinib.
Its main measure of effectiveness was the proportion of patients who had had a ‘ major cytogenetic response’ (the proportion of the patient’ s white blood cells that contained the Philadelphia chromosome had fallen to below 35%).
De belangrijkste maatstaf voor de werkzaamheid was het aantal patiënten met een ‘ major cytogenetische respons’ (het aandeel witte bloedcellen van de patiënten met het Philadelphia chromosoom was gedaald tot minder dan 35%).
The second study included a total of 119 patients whose disease was in the ‘ accelerated phase’, four fifths of whom had stopped responding to imatinib.
De tweede studie omvatte in totaal 119 patiënten, bij wie de ziekte in de ‘ acceleratiefase’ verkeerde en vier vijfde van deze groep reageerde niet meer op imatinib.
Its main measure of effectiveness was the proportion of patients who had had a ‘ haematological response’ (a return to normal of the number of white cells in the blood).
De belangrijkste maatstaf voor de werkzaamheid was het percentage patiënten met een ‘ hematologische respons’ (een terugkeer tot normale waarden witte bloedcellen in het bloed).
What benefit has Tasigna shown during the studies?
Welke voordelen bleek Tasigna tijdens de studies te hebben?
In the study of chronic phase CML, 156 (49%) of the 320 patients had a major cytogenetic response, after having received Tasigna for an average of 341 days (around eleven months).
In de studie bij patiënten met CML in de chronische fase, vertoonden 156 (49%) van de 320 patiënten een major cytogenetische respons, na behandeling met Tasigna gedurende gemiddeld 341 dagen (ongeveer elf maanden).
In the study of accelerated phase CML, 50 (42%) of the 119 patients had a haematological response, after having received Tasigna for an average of 202 days (around seven months).
In de studie bij patiënten met CML in de acceleratiefase, vertoonden 50 (42%) van de 119 patiënten een hematologische respons, na behandeling met Tasigna gedurende gemiddeld 202 dagen (ongeveer zeven maanden).
In both studies, Tasigna had a similar effect in patients who could not tolerate imatinib and those whose disease had stopped responding to it.
In beide studies had Tasigna een soortgelijke werking bij patiënten die imatinib niet verdroegen of die niet meer op de behandeling ermee reageerden.
What is the risk associated with Tasigna?
Welke risico’ s houdt het gebruik van Tasigna in?
The most common side effects with Tasigna (seen in more than 1 patient in 10) are thrombocytopenia (low blood platelet counts), neutropenia (low white blood cell counts), anaemia (low red blood cell counts), headache, nausea (feeling sick), constipation, diarrhoea, rash, pruritus (itching), fatigue (tiredness) and increased blood levels of lipase (an enzyme produced by the pancreas).
De meest voorkomende bijwerkingen van Tasigna (waargenomen bij meer dan 1 op de 10 patiënten) zijn trombocytopenie (laag gehalte aan bloedplaatjes), neutropenie (laag gehalte aan witte bloedcellen), anemie (laag gehalte aan rode bloedcellen), hoofdpijn, misselijkheid, constipatie, diarree, uitslag, jeuk, vermoeidheid en toegenomen concentraties lipase in het bloed (een enzym aangemaakt door de alvleesklier).
For the full list of all side effects reported with Tasigna, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van Tasigna.
Tasigna should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to nilotinib or any of the other ingredients.
Tasigna mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor nilotinib of voor een van de andere bestanddelen.
Why has Tasigna been approved?
Waarom is Tasigna goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) concluded that, even though it was not directly compared to any other treatment, the effectiveness of Tasigna had been demonstrated sufficiently and was the same as that of another medicine in the same class.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de werkzaamheid van Tasigna, hoewel het middel niet is vergeleken met een andere behandeling, voldoende is aangetoond en overeenkomt met die van een ander middel in dezelfde klasse.
The Committee decided that Tasigna’ s benefits are greater than its risks for the treatment of adults with chronic phase and accelerated phase Philadelphia chromosome positive CML with resistance or intolerance to prior therapy including imatinib.
Het Comité heeft geconcludeerd dat de voordelen van Tasigna groter zijn dan de risico’ s voor de behandeling van volwassenen met Philadelphia-chromosoom positieve CML in de chronische en acceleratiefase, die resistent of intolerant zijn voor eerder toegediende middelen waaronder imatinib.
The Committee recommended that Tasigna be given marketing authorisation.
Het Comité heeft de aanbeveling gedaan een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Tasigna.
Which measures are being taken to ensure the safe use of Tasigna?
Welke maatregelen worden er genomen om een veilig gebruik van Tasigna te waarborgen?
The company that makes Tasigna will provide an information pack in each Member State for doctors and pharmacists who will prescribe or dispense the medicine.
De firma die Tasigna vervaardigt, zal in elke lidstaat een informatiepakket voor artsen en apothekers beschikbaar stellen die het middel voorschrijven of verstrekken.
The pack will remind them of how Tasigna should be used safely in patients.
Het pakket dient hen eraan te herinneren hoe Tasigna veilig bij patiënten kan worden gebruikt.
Other information about Tasigna:
Overige informatie over Tasigna:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Tasigna to Novartis Europharm Limited on 19 November 2007.
De Europese Commissie heeft op 19 november 2007 een in de gehele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Tasigna verleend aan Novartis Europharm Limited.
The summary of opinion of the Committee for Orphan Medicinal Products for Tasigna is available here.
Klik hier voor de samenvatting van het advies van het Comité voor weesgeneesmiddelen inzake Tasigna.
The full EPAR for Tasigna can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Tasigna.
EU/ 1/ 07/ 422/ 001
EU/1/07/422/001
Blister (PVC/ PVDC/ Al)
Oraal gebruik Blisterverpakking (PVC/PVDC/Al)
EU/ 1/ 07/ 422/ 002
EU/1/07/422/002
Blister (PA/ Al/ PVC/ Al)
Oraal gebruik Blisterverpakking (PA/Al / / PVC/Al)
EU/ 1/ 07/ 422/ 003
EU/1/07/422/003
112 capsules
112 capsules
EU/ 1/ 07/ 422/ 004
EU/1/07/422/004
Tasigna 200 mg hard capsules
Tasigna 200 mg harde capsules
One hard capsule contains 200 mg nilotinib (as hydrochloride monohydrate).
Eén harde capsule bevat 200 mg nilotinib (als hydrochloridemonohydraat).
Lactose monohydrate:
Lactosemonohydraat:
156.11 mg per capsule.
156,11 mg per capsule.
White to slightly yellowish powder in light yellow opaque hard gelatin capsules, size 0 with red axial imprint “ NVR/ TKI”.
Wit tot enigszins geel poeder in lichtgele ondoorzichtige harde gelatine capsules, maat 0 met rode axiale bedrukking “ NVR/TKI”.
Tasigna is indicated for the treatment of adults with chronic phase and accelerated phase Philadelphia chromosome positive chronic myelogenous leukaemia (CML) with resistance or intolerance to prior therapy including imatinib.
Tasigna is geïndiceerd voor de behandeling van volwassenen met Philadelphia-chromosoom positieve chronische myeloïde leukemie (CML) in de chronische fase of acceleratiefase die resistent of intolerant zijn voor eerder toegediende geneesmiddelen waaronder imatinib.
Efficacy data in patients with CML in blast crisis are not available.
Gegevens op het gebied van de werkzaamheid bij patiënten met CML in blastaire crisis zijn niet beschikbaar.
Therapy should be initiated by a physician experienced in the diagnosis and the treatment of patients with CML.
De behandeling moet worden ingesteld door een arts met ervaring in de diagnose en behandeling van CML-patiënten.
The recommended dose of Tasigna is 400 mg twice daily.
De aanbevolen dosering van Tasigna is 400 mg tweemaal daags.
Treatment should be continued as long as the patient continues to benefit.
De behandeling moet worden voortgezet zolang de patiënt er baat bij heeft.
Tasigna should be taken twice daily approximately 12 hours apart and must not be taken with food.
Tasigna moet tweemaal daags worden ingenomen, met een tussenpoos van ongeveer 12 uur, en mag niet met voedsel worden ingenomen.
The capsules should be swallowed whole with water.
De capsules moeten in hun geheel worden doorgeslikt met water.
No food should be consumed for 2 hours before the dose is taken and no food should be consumed for at least one hour after the dose is taken.
2 uur vóór inname van de dosis en ten minste 1 uur nadat de dosis is ingenomen mag geen voedsel worden genuttigd.
Tasigna may be given in combination with haematopoietic growth factors such as erythropoietin or granulocyte colony-stimulating factor (G-CSF) if clinically indicated.
Tasigna kan worden gegeven in combinatie met hematopoëtische groeifactoren zoals erythropoëtine of granulocyt kolonie-stimulerende factor (G-CSF), indien klinisch geïndiceerd.
Tasigna may be given with hydroxyurea or anagrelide if clinically indicated.
Tasigna kan worden gegeven met hydroxyureum of anagrelide, indien klinisch geïndiceerd.
Dose adjustments or modifications Tasigna may need to be temporarily withheld and/ or dose reduced for haematological toxicities (neutropenia, thrombocytopenia) that are not related to underlying leukaemia (see Table 1).
Dosisaanpassingen of -wijzigingen Het kan nodig zijn Tasigna tijdelijk te staken en/of de dosis ervan te verlagen vanwege hematologische bijwerkingen (neutropenie, trombocytopenie), die geen verband houden met de onderliggende leukemie (zie Tabel 1).
Dose adjustments for neutropenia and thrombocytopenia
Dosisaanpassingen voor neutropenie en trombocytopenie
Chronic phase CML at 400 mg twice daily
Chronische fase CML bij 400 mg tweemaal daags
ANC* < 1.0 x 109/ l and/ or platelet counts < 50 x 109/ l
ANC * < 1,0 x 109/l en/of bloedplaatjes aantal < 50 x 109/l
If blood counts remain low, a dose reduction to 400 mg once daily may be required.
Indien bloedtellingen laag blijven, kan een dosisverlaging naar 400 mg eenmaal daags nodig zijn.
Accelerated phase CML at 400 mg twice daily
Acceleratiefase CML bij 400 mg tweemaal daags
ANC* < 0.5 x 109/ l and/ or platelet counts < 10 x 109/ l
ANC * < 0,5 x 109/l en/of bloedplaatjes aantal < 10 x 109/l
*ANC = absolute neutrophil count
* ANC = absoluut aantal neutrofielen
If clinically significant moderate or severe non-haematological toxicity develops, dosing should be interrupted, and may be resumed at 400 mg once daily once the toxicity has resolved.
Indien zich klinisch significante matige of ernstige niet-hematologische toxiciteit ontwikkelt, moet de toediening worden onderbroken en kan deze worden hervat met 400 mg eenmaal daags zodra de bijwerking is verdwenen.
If clinically appropriate, re-escalation of the dose to 400 mg twice daily should be considered.
Indien klinisch van toepassing, moet het opnieuw verhogen van de dosis naar 400 mg tweemaal daags worden overwogen.
For Grade 3-4 serum lipase elevations, doses should be reduced to 400 mg once daily or interrupted.
Verhoogd serumlipase: bij graad 3-4 serumlipasestijgingen moet de dosis worden verlaagd naar 400 mg eenmaal daags of moet de dosis worden onderbroken.
Serum lipase levels should be tested monthly or as clinically indicated.
Serumlipasespiegels moeten maandelijks worden bepaald of indien klinisch geïndiceerd.
For Grade 3-4 bilirubin elevations, doses should be reduced to 400 mg once daily or interrupted.
Verhoogde bilirubine en levertransaminases: bij graad 3-4 bilirubinestijgingen moet de dosis worden verlaagd naar 400 mg eenmaal daags of moet de dosis worden onderbroken.
Bilirubin and hepatic transaminases levels should be tested monthly or as clinically indicated.
Bilirubine en levertransaminases moeten maandelijks worden bepaald of indien klinisch geïndiceerd.
If a dose is missed the patient should not take an additional dose, but take the usual prescribed next dose.
Indien een dosis wordt vergeten, dient de patiënt geen aanvullende dosis, maar de gebruikelijke voorgeschreven volgende dosis, te nemen.
Children and adolescents Tasigna is not recommended for use in children and adolescents below 18 years of age due to a lack of data on safety and efficacy (see section 5.1).
Kinderen en jongeren Tasigna wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en jongeren jonger dan 18 jaar vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid (zie rubriek 5.1).
Elderly patients Approximately 30% of subjects in clinical studies were 65 years of age or over.
Oudere patiënten Ongeveer 30% van de personen in klinische studies waren 65 jaar of ouder.
No major differences were observed for safety and efficacy in patients ≥ 65 years of age as compared to adults aged 18 to 65 years.
Er zijn geen grote verschillen waargenomen met betrekking tot de veiligheid en werkzaamheid bij patiënten ≥ 65 jaar vergeleken met volwassenen van 18 tot 65 jaar.
Patients with renal impairment Clinical studies have not been performed in patients with impaired renal function.
Patiënten met nierfunctiestoornissen Er is geen klinisch onderzoek uitgevoerd bij patiënten met een gestoorde nierfunctie.
Since nilotinib and its metabolites are not renally excreted, a decrease in total body clearance is not anticipated in patients with renal impairment.
Aangezien nilotinib en haar metabolieten niet via de nieren worden uitgescheiden, is een afname in de totale lichaamsklaring niet te verwachten bij patiënten met nierfunctiestoornissen.
Patients with hepatic impairment Tasigna has not been investigated in patients with hepatic impairment.
Patiënten met leverfunctiestoornissen Tasigna is niet onderzocht bij patiënten met leverfunctiestoornissen.
Patients with hepatic impairment should be treated with caution (see section 4.4).
Patiënten met leverfunctiestoornissen dienen met voorzichtigheid te worden behandeld (zie rubriek 4.4).
Cardiac disorders In clinical studies, patients with uncontrolled or significant cardiac disease (e. g. recent myocardial infarction, congestive heart failure, unstable angina or clinically significant bradycardia) were excluded.
3 Hartaandoeningen Bij de klinische onderzoeken werden patiënten met ongecontroleerde of significante hartaandoeningen (bijv. recent myocardinfarct, congestief hartfalen, instabiele angina pectoris of klinisch significante bradycardie) uitgesloten van deelname.
Caution should be exercised in patients with relevant cardiac disorders (see section 4.4).
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met relevante hartaandoeningen (zie rubriek 4.4).
Myelosuppression Treatment with Tasigna is associated with (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria grade 3-4) thrombocytopenia, neutropenia and anaemia.
Myelosuppressie Behandeling met Tasigna is geassocieerd met (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria graad 3-4) trombocytopenie, neutropenie en anemie.
Occurrence is more frequent in patients with accelerated-phase CML.
Deze bijwerkingen treden vaker op bij patiënten met CML in de acceleratiefase.
Complete blood counts should be performed every two weeks for the first 2 months and then monthly thereafter, or as clinically indicated.
Een compleet bloedbeeld moet elke twee weken worden bepaald gedurende de eerste 2 maanden en vervolgens iedere maand of op klinische indicatie.
Myelosuppression was generally reversible and usually managed by withholding Tasigna temporarily or dose reduction (see section 4.2).
Myelosuppressie was in het algemeen omkeerbaar en doorgaans goed behandelbaar door tijdelijk staken van Tasigna of door dosisverlaging (zie rubriek 4.2).
QT prolongation Tasigna has been shown to prolong cardiac ventricular repolarisation as measured by the QT interval on the surface ECG in a concentration-dependent manner.
QT-intervalverlenging Er is aangetoond dat Tasigna op een concentratieafhankelijke wijze de cardiale ventriculaire repolarisatie verlengt, zoals gemeten aan de hand van het QT-interval op het oppervlakte ECG.
In the Phase II study in imatinib-resistant and intolerant CML patients in chronic and accelerated phase, the change from baseline in mean time-averaged QTcF interval at steady state was 6 and 8 msec, respectively.
In het fase II onderzoek bij patiënten met CML in de chronische of acceleratiefase, die resistent of intolerant waren voor imatinib, was de verandering ten opzichte van de uitgangswaarde van de gemiddelde duur van het QTcF interval bij “ steady state” respectievelijk 6 en 8 msec.
QTcF of > 500 msec was observed in < 1% of these patients.
QTcF van > 500 msec werd waargenomen bij < 1% van deze patiënten.
No episodes of torsade de pointes were observed in clinical studies.
In klinische onderzoeken werden geen torsade de pointes waargenomen.
In a healthy volunteer study with exposures that were comparable to the exposures observed in patients, the time-averaged mean placebo-subtracted QTcF change from baseline was 7 msec (CI ± 4 msec).
Bij een onderzoek met gezonde vrijwilligers met blootstellingen die vergelijkbaar waren met de blootstellingen zoals waargenomen bij patiënten, was de gemiddelde duur van QTcF intervalverandering ten opzichte van de uitgangswaarde 7 msec (CI ± 4 msec), en dit gecorrigeerd voor het gemiddelde placebo effect.
No subject had a QTcF > 450 msec.
Niemand had een QTcF > 450 msec.
In particular, no episodes of torsade de pointes (transient or sustained) were observed.
Bovendien werden geen klinisch relevante aritmieën waargenomen tijdens de uitvoering van het onderzoek en vooral van belang is dat er geen episodes van torsade de pointes (van voorbijgaande of aanhoudende aard) zijn waargenomen.
Significant prolongation of the QT interval may occur when nilotinib is inappropriately taken with strong CYP3A4 inhibitors and/ or medicinal products with a known potential to prolong QT, and/ or food (see section 4.5).
Significante verlenging van het QT-interval kan optreden wanneer nilotinib niet op de juiste wijze wordt ingenomen met krachtige CYP3A4 remmers en/of geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het potentieel hebben om het QT-interval te verlengen en/of voedsel (zie rubriek 4.5).
The presence of hypokalaemia and hypomagnesaemia may further enhance this effect.
De aanwezigheid van hypokaliëmie en hypomagnesiëmie kan dit effect verder versterken.
Prolongation of the QT interval may expose patients to the risk of fatal outcome.
Verlenging van het QT- interval kan patiënten blootstellen aan het risico op een fatale afloop.
Tasigna should be used with caution in patients who have or who are at significant risk of developing prolongation of QTc, such as those:
Tasigna moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die een verlenging van het QTc- interval hebben of die een significant risico hebben op de ontwikkeling ervan, zoals degenen:
- with congenital long QT prolongation
- met congenitaal lange QT-verlenging
- with uncontrolled or significant cardiac disease including recent myocardial infarction,
- met ongecontroleerde of significante hartaandoening, waaronder recent myocardinfarct,
congestive heart failure, unstable angina or clinically significant bradycardia.
congestief hartfalen, instabiele angina pectoris of klinisch significante bradycardie.
- taking anti-arrhythmic medicinal products or other substances that lead to QT prolongation.
- die antiarrhythmica krijgen of andere geneesmiddelen die leiden tot QT-verlenging.
Close monitoring for an effect on the QTc interval is advisable and a baseline ECG is recommended prior to initiating therapy with Tasigna and as clinically indicated.
Zorgvuldige controle van effecten op het QTc interval is wenselijk en een ECG uitgangswaarde is aanbevolen voordat de behandeling met Tasigna wordt gestart en indien klinisch geïndiceerd.
Hypokalaemia or hypomagnesaemia must be corrected prior to Tasigna administration and should be monitored periodically during therapy.
Hypokaliëmie of hypomagnesiëmie moeten worden gecorrigeerd voordat Tasigna wordt toegediend, en moeten periodiek worden gecontroleerd tijdens de therapie.
Interactions with other medicinal products The administration of Tasigna with agents that are strong CYP3A4 inhibitors (including, but not limited to, ketoconazole, itraconazole, voriconazole, moxifloxacin, clarithromycin, telithromycin, ritonavir) should be avoided.
4 Interacties met andere geneesmiddelen De toediening van Tasigna met stoffen die sterke CYP3A4 remmers zijn (zoals, maar niet beperkt tot, ketoconazol, itraconazol, voriconazol, moxifloxacine, claritromycine, telithromycine, ritonavir) moet worden vermeden.
Should treatment with any of these agents be required, it is recommended that therapy with Tasigna be interrupted if possible (see section 4.5).
Mocht behandeling met één van deze middelen nodig zijn, dan wordt aanbevolen om de behandeling met Tasigna, indien mogelijk, te onderbreken (zie rubriek 4.5).
If transient interruption of treatment with Tasigna is not possible, close monitoring of the individual for prolongation of the QT interval is indicated (see sections 4.2, 4.5 and 5.2).
Indien tijdelijke onderbreking van de behandeling met Tasigna niet mogelijk is, is strenge controle van de individu op verlenging van het QT-interval aangewezen (zie rubrieken 4.2, 4.5 en 5.2).
John’ s Wort) is likely to reduce exposure to nilotinib to a clinically relevant extent.
Gelijktijdig gebruik van Tasigna met geneesmiddelen die krachtige inductoren van CYP3A4 zijn (bijv. fenytoïne, rifampicine, carbamazepine, fenobarbital en sint-janskruid) kan de blootstelling aan nilotinib waarschijnlijk klinisch relevant verlagen.
Therefore, in patients receiving Tasigna, coadministration of alternative therapeutic agents with less potential for CYP3A4 induction should be selected (see section 4.5).
Daarom moet bij gelijktijdige toediening van andere geneesmiddelen met minder potentie voor CYP3A4 inductie worden gekozen, bij patiënten die Tasigna krijgen (zie rubriek 4.5).
Suppression of gastric acid secretion might result in lower exposure to nilotinib.
Onderdrukking van maagzuursecretie zou kunnen resulteren in lagere blootstelling aan nilotinib.
Therefore, concomitant use of antacids, H2 blockers, or proton pump inhibitors with Tasigna is not recommended
Daarom wordt gelijktijdig gebruik van antacida, H2-blokkers of protonpompremmers met Tasigna niet aanbevolen (zie rubriek 4.5).
Food effect The bioavailability of nilotinib is increased by food.
Effect van voedsel Voedsel verhoogt de biologische beschikbaarheid van nilotinib.
Tasigna should not be taken in conjunction with food (see sections 4.2 and 4.5) and should be taken 2 hours after a meal.
Tasigna mag niet samen met voedsel worden ingenomen (zie rubrieken 4.2 en 4.5) en moet 2 uur na een maaltijd worden ingenomen.
No food should be consumed for at least one hour after the dose is taken.
Gedurende ten minste 1 uur nadat de dosis is ingenomen mag geen voedsel worden genuttigd.
Grapefruit juice and other foods that are known to inhibit CYP3A4 should be avoided.
Grapefruit-/pompelmoessap en ander voedsel waarvan bekend is dat het CYP3A4 remt, moeten worden vermeden.
Hepatic impairment Tasigna has not been investigated in patients with hepatic impairment.
Leverfunctiestoornissen Tasigna is niet onderzocht bij patiënten met leverfunctiestoornissen.
Clinical studies have excluded patients with alanine transaminase (ALT) and/ or aspartate transaminase (AST) > 2.5 (or > 5, if related to disease) times the upper limit of the normal range and/ or total bilirubin > 1.5 times the upper limit of the normal range.
Bij de klinisch onderzoeken werden patiënten met alaninetransaminase (ALT) en/of aspartaattransaminase (AST) > 2,5 (of > 5, indien gerelateerd aan ziekte) keer de bovengrens van de normaalwaarde en/of totale bilirubine > 1,5 keer de bovengrens van de normaalwaarde, uitgesloten van deelname.
Metabolism of nilotinib is mainly hepatic.
Het metabolisme van nilotinib is voornamelijk hepatisch.
Patients with hepatic impairment might therefore have increased exposure to nilotinib and should be treated with caution (see section 4.2).
Patiënten met leverfunctiestoornissen zouden daarom een verhoogde blootstelling aan nilotinib kunnen hebben en moeten met voorzichtigheid worden behandeld (zie rubriek 4.2).
Serum lipase Elevation in serum lipase has been observed.
Serumlipase Stijgingen in serumlipase zijn waargenomen.
Caution is recommended in patients with previous history of pancreatitis.
Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een voorgeschiedenis van pancreatitis.
Lactose Tasigna capsules contain lactose.
Lactose Tasigna capsules bevatten lactose.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicinal product.
Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose- intolerantie, Lapp lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.
Substances that may increase nilotinib serum concentrations Nilotinib is mainly metabolised in the liver and is also a substrate for the multi-drug efflux pump, P- glycoprotein (Pgp).
Actieve stoffen die de serumconcentraties van nilotinib kunnen verhogen Nilotinib wordt voornamelijk in de lever gemetaboliseerd en is ook een substraat voor de “ multi-drug” efflux pomp, P-glycoproteïne (Pgp).
Therefore, absorption and subsequent elimination of systemically absorbed nilotinib may be influenced by substances that affect CYP3A4 and/ or Pgp.
Daarom kunnen de absorptie en de daaropvolgende eliminatie van systemisch geabsorbeerd nilotinib worden beïnvloed door actieve stoffen die invloed hebben op CYP3A4 en/of Pgp.
The exposure to nilotinib in healthy subjects was increased 3-fold when co-administered with the strong CYP3A4 inhibitor ketoconazole.
De blootstelling aan nilotinib bij gezonde vrijwilligers was verdrievoudigd bij gelijktijdige toediening van de krachtige CYP3A4 remmer ketoconazol.
Concomitant treatment with strong CYP3A4 inhibitors, including ketoconazole, itraconazole, voriconazole, ritonavir, moxifloxacin, clarithromycin, and telithromycin, should therefore be avoided (see sections 4.2 and 4.4).
Gelijktijdige behandeling met krachtige CYP3A4 remmers, zoals ketoconazol, itraconazol, voriconazol, ritonavir, moxifloxacine, claritromycine en telithromycine moet daarom worden vermeden (zie rubrieken 4.2 en 4.4).
Increased exposure to nilotinib might also be expected with moderate CYP3A4 inhibitors.
Verhoogde blootstelling aan nilotinib zou ook kunnen worden verwacht met matige CYP3A4 remmers.
Alternative concomitant medications with no or minimal CYP3A4 inhibition should be considered.
Het gelijktijdig gebruik van andere geneesmiddelen zonder of met weinig CYP3A4 remming moet worden overwogen.
Substances that may decrease nilotinib serum concentrations Rifampicin, a potent CYP3A4 inducer, decreases nilotinib Cmax by 64% and reduces nilotinib AUC by 80%.
5 Actieve stoffen die de serumconcentraties van nilotinib kunnen verlagen Rifampicine, een krachtige CYP3A4 inductor, verlaagt de Cmax van nilotinib met 64% en de AUC van nilotinib met 80%.
Rifampicin and nilotinib should not be used concomitantly.
Rifampicine en nilotinib mogen niet gelijktijdig worden gebruikt.
John’ s Wort) is likewise likely to reduce exposure to nilotinib to a clinically relevant extent.
De gelijktijdige toediening van andere geneesmiddelen die CYP3A4 induceren (bijv. fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital en sint-janskruid) kan de blootstelling aan nilotinib waarschijnlijk eveneens verlagen tot een klinisch relevante mate.
In patients for whom CYP3A4 inducers are indicated, alternative agents with less enzyme induction potential should be selected.
Bij patiënten bij wie CYP3A4 inductoren zijn geïndiceerd, moeten andere middelen met een lager inductiepotentieel voor het enzym worden gekozen.
Nilotinib has pH dependent solubility, therefore, absorption of nilotinib might be reduced by substances that suppress gastric acid secretion.
Daarom zou de absorptie van nilotinib kunnen worden verlaagd door actieve stoffen die de maagzuursecretie onderdrukken.
The concomitant use of antacids, H2 blockers, or proton pump inhibitors with Tasigna is not recommended.
Het gelijktijdig gebruik van antacida, H2-blokkers of protonpompremmers met Tasigna wordt niet aanbevolen.
Substances that may have their systemic concentration altered by nilotinib Nilotinib is a relatively strong inhibitor of CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 and UGT1A1 in vitro, potentially increasing the concentrations of substances eliminated by these enzymes.
Actieve stoffen waarvan de systemische concentraties kunnen veranderen door nilotinib Nilotinib is een relatief sterke remmer van CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6 en UGT1A1 in vitro, en kan de concentraties van actieve stoffen die door deze enzymen worden geëlimineerd verhogen.
The clinical relevance of these potential interactions has not been studied but caution is advised especially with concomitant use of nilotinib and medicinal products with a narrow therapeutic index.
De klinische relevantie van deze potentiële interacties is niet onderzocht maar voorzichtigheid is geboden met name met gelijktijdig gebruik van nilotinib en geneesmiddelen met een nauwe therapeutische index.
In addition, single-dose administration of Tasigna with orally administered midazolam to healthy subjects increased midazolam exposure by 30%.
Tevens verhoogde toediening van een enkelvoudige dosis Tasigna met oraal toegediend midazolam aan gezonde personen de midazolamblootstelling met 30%.
It cannot be excluded that the effect of nilotinib is greater at steady state.
Het kan niet worden uitgesloten dat het effect van nilotinib groter is bij “ steady state”.
Caution should be exercised when co-administering Tasigna with substrates of these enzymes that have a narrow therapeutic index [e. g. astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide,
Voorzichtigheid is geboden wanneer Tasigna gelijktijdig wordt toegediend met substraten van deze enzymen met een nauwe therapeutische index [zoals astemizol, terfenadine, cisapride, pimozide, kinidine, bepridil of ergotalkaloïden (ergotamine, dihydro-ergotamine)].
Since warfarin is metabolised by CYP2C9 and CYP3A4 it should be given with caution.
Aangezien warfarine wordt gemetaboliseerd door CYP2C9 en CYP3A4 moet het met voorzichtigheid worden gegeven.
Other medicinal products for anticoagulation should be considered.
Andere antistollingsmiddelen moeten worden overwogen.
Anti-arrhythmic medicinal products and other substances that may prolong QT Nilotinib should be used with caution in patients who have or may develop prolongation of QT, including those patients taking anti-arrhythmic medicinal products such as amiodarone, disopyramide, procainamide, quinidine and sotalol or other medicinal products that may lead to QT prolongation such as chloroquine, halofantrine, clarithromycin, haloperidol and methadone (see section 4.4).
Antiarrhythmica en andere actieve stoffen die het QT-interval kunnen verlengen Nilotinib moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten die verlenging van het QT-interval hebben of kunnen ontwikkelen, zoals patiënten die worden behandeld met antiarrhythmica zoals amiodaron, disopyramide, procaïnamide, kinidine en sotalol of andere geneesmiddelen die kunnen leiden tot QT-interval verlenging, zoals chloroquine, halofantrine, claritromycine, haloperidol en methadon (zie rubriek 4.4).
Other interactions that may affect serum concentrations The absorption of Tasigna is increased if it is taken with food, resulting in higher serum concentration (see sections 4.2, 4.4 and 5.2).
Andere interacties die de serumconcentraties kunnen beïnvloeden De absorptie van Tasigna neemt toe wanneer het wordt ingenomen met voedsel, met een hogere serumconcentratie als gevolg (zie rubrieken 4.2, 4.4 en 5.2).
Grapefruit juice and other foods that are known to inhibit CYP3A4 should be avoided.
Grapefruit-/pompelmoessap en ander voedsel waarvan bekend is dat het CYP3A4 remt, moet worden vermeden.
Pregnancy There are no data on the use of Tasigna in pregnant women.
Zwangerschap Er zijn geen gegevens over het gebruik van Tasigna bij zwangere vrouwen.
Tasigna should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Tasigna dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
If it is used during pregnancy, the patient must be informed of the potential risk to the foetus.
Als het tijdens de zwangerschap wordt gebruikt, moet de patiënt worden geïnformeerd over het mogelijke risico voor de foetus.
Women of childbearing potential must be advised to use effective contraception during treatment with Tasigna.
Vrouwen die zwanger kunnen raken moeten worden aangeraden om doeltreffende anticonceptie te gebruiken tijdens de behandeling met Tasigna.
Lactation It is not known whether nilotinib is excreted in human milk.
Borstvoeding Het is niet bekend of nilotinib wordt uitgescheiden in humane moedermelk.
Studies in animals demonstrate that it is excreted into milk.
Onderzoek bij dieren toonde aan dat het wordt uitgescheiden in moedermelk.
Women should not breast-feed during treatment with Tasigna, as a risk to the infant cannot be excluded.
Vrouwen mogen geen borstvoeding geven tijdens behandeling met Tasigna, omdat een risico voor de zuigeling niet kan worden uitgesloten.
No studies on the effects of nilotinib on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten van nilotinib op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Patients experiencing dizziness, fatigue, visual impairment or other undesirable effects with a potential impact on the ability to drive or use machines safely should refrain from these activities as long as the undesirable effects persist (see section 4.8).
Patiënten die duizeligheid, vermoeidheid, visuele stoornissen of andere bijwerkingen ervaren, die mogelijk invloed hebben op het vermogen om veilig te rijden of machines te bedienen, moeten deze activiteiten staken zolang de bijwerkingen aanwezig zijn (zie rubriek 4.8).
The data described below reflect exposure to Tasigna in 438 patients in an open-label multicentre study.
De hieronder beschreven gegevens weerspiegelen het gebruik van Tasigna bij 438 patiënten in een open-label multicentrisch onderzoek.
62% of patients in accelerated-phase CML (CML-AP) had a duration of exposure of 3 to 12 months and 10% of patients had a duration of exposure of more than 12 months.
Bij afsluiting van het onderzoek was 46% van de CML patiënten in de chronische fase (CML-CP) gedurende 6 tot 12 maanden blootgesteld en 18% van de patiënten was langer dan 12 maanden blootgesteld; 62% van de patiënten met CML in de acceleratiefase (CML- AP) was 3 tot 12 maanden blootgesteld en 10% van de patiënten was langer dan 12 maanden blootgesteld.
The dose was 400 mg twice daily.
De dosering was 400 mg tweemaal daags.
The median duration of exposure in days was 245 (1-502) for the CML-CP patients and 138 (2-503) for the CML- AP patients.
De mediane blootstellingsduur in dagen was 245 (1-502) voor de CML-CP patiënten en 138 (2-503) voor de CML-AP-patiënten.
The most frequent non-haematological drug-related adverse events were rash, pruritus, nausea, fatigue and headache.
De meest voorkomende niet-hematologische geneesmiddelgerelateerde bijwerkingen waren rash, pruritus, misselijkheid, vermoeidheid en hoofdpijn.
Most of these adverse events were mild to moderate in severity.
De meeste van deze bijwerkingen waren mild tot matig.
Constipation, diarrhoea, bone pain, arthralgia, muscle spasms and peripheral oedema were observed less commonly and have been of mild to moderate severity.
Obstipatie, diarree, botpijn, artralgie, spierspasmen en perifeer oedeem werden minder vaak waargenomen en waren mild tot matigvan aard.
Discontinuation for adverse events regardless of causality was observed in 16% of CP and 14% of AP patients.
Staken vanwege bijwerkingen, ongeacht het causaal verband, werd waargenomen bij 16% van de CP en 14% van de AP-patiënten.
Treatment emergent haematological toxicities included thrombocytopenia (27%), neutropenia (15%) and anaemia (13%).
Onder behandelingsgerelateerde hematologische bijwerkingen vielen trombocytopenie (27%), neutropenie (15%) en anemie (13%).
Pleural and pericardial effusions as well as complications of fluid retention occurred in < 1% of patients receiving Tasigna.
Pleurale en pericardiale effusies en complicaties van vochtretentie traden op bij < 1% van de patiënten die Tasigna kregen.
Congestive heart failure was observed in 1% of
Congestief hartfalen werd waargenomen bij 1% van de patiënten.
Gastrointestinal and CNS haemorrhage were reported in 3% and 1% of patients, respectively.
Gastrointestinale en CZS bloedingen werden gemeld bij respectievelijk 3% en 1% van de patiënten.
QTcF exceeding 500 msec was observed in < 1% of patients.
QTcF > 500 msec werd waargenomen bij < 1% van de patiënten.
No episodes of torsade de pointes (transient or sustained) were observed.
Er zijn geen episodes van torsade de pointes (voorbijgaand of langdurig) waargenomen.
Non-haematological adverse reactions (excluding laboratory abnormalities) that are reported in at least 5% of the patients in Tasigna clinical studies are shown in Table 2.
Niet-hematologische bijwerkingen (laboratoriumafwijkingen uitgezonderd) die zijn gemeld bij ten minste 5% van de patiënten in klinisch onderzoek met Tasigna zijn weergegeven in Tabel 2.
These are ranked under heading of frequency using the following convention: very common (≥ 1/ 10) or common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10).
Deze zijn gerangschikt in de kolom Frequentie volgens de volgende afspraak: zeer vaak (≥ 1/10) of vaak (≥ 1/100 tot < 1/10).
Table 2
7 Tabel 2
Adverse reactions (≥ 5% of all patients, n=438)
Bijwerkingen (≥ 5% van alle patiënten, n=438)
System organ class
Systeem/orgaanklasse
Frequency Adverse All reaction
Bijwerking
grades
Alle
Grade 3-4
Graad
Chronic phase Grade 3-4
Chronische
Accelerated phase Grade 3-4
Accelera-
%
grada-
%
3-4
%
fase
%
tiefase
Nervous system disorders
ties
Very common
Graad 3-4
Headache
Graad 3-4
15
%
1
%
2
%
< 1
%
Gastrointestinal disorders
Zenuwstelselaandoeningen Maagdarmstelsel- aandoeningen
Very common Very common Very common Common Common
Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Zeer vaak Vaak Vaak
Nausea Constipation Diarrhoea Vomiting Abdominal pain
Hoofdpijn Nausea Obstipatie Diarree Braken Buikpijn
19 11 10 9 5
15 19 11 10 9 5
< 1 0 2 < 1 < 1
1 < 1 0 2 < 1 < 1
< 1 0 2 < 1 < 1
2 < 1 0 2 < 1 < 1
< 1 0 < 1 0 < 1
< 1 < 1 0 < 1 0 < 1
Skin and
Huid- en onderhuidaandoeningen
Very common
Zeer vaak Zeer vaak Vaak
Rash
Rash Pruritus Alopecia
< 1 < 1 0 0
< 1< 1 0
Myalgia Arthralgia Muscle spasms Bone pain
Myalgie Artralgie Spierspasmen Botpijn
Metabolism and Common nutrition disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Very common Common Common
Zeer vaak Vaak Vaak
Fatigue Asthenia Oedema peripheral
Vermoeidheid Asthenie Perifeer oedeem
Additional data from clinical trials The following adverse reactions were reported in patients in the Tasigna clinical studies at a frequency of less than 5% (common is ≥ 1/ 100 to< 1/10; uncommon is > 1/1,000 to< 1/100; single events are captured as frequency not known [cannot be estimated from the available data]).
De volgende bijwerkingen zijn gemeld bij patiënten in klinisch onderzoek met Tasigna, met een frequentie van minder dan 5% (vaak is ≥ 1/100 tot < 1/10; soms is > 1/1.000 tot < 1/100; enkelvoudige voorvallen zijn ondergebracht onder frequentie “ niet bekend” [kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald]).
For laboratory abnormalities, very common events (≥ 1/ 10) not included in Table 2 are also reported.
Voor afwijkende laboratoriumwaarden worden zeer vaak voorkomende voorvallen (≥ 1/10) die niet in Tabel 2 zijn vermeld, ook gemeld.
These adverse reactions are included based on clinical relevance and ranked in order of decreasing seriousness within each category.
Deze bijwerkingen zijn op basis van klinische relevantie opgenomen en ingedeeld in volgorde van afnemende ernst binnen elke categorie.
7 Investigations:
Onderzoeken:
Very common: lipase increased.
Zeer vaak: verhoogd lipase.
Common: blood amylase increased, alanine aminotransferase increased, aspartate aminotransferase increased, blood bilirubin increased, blood alkaline phosphatase increased, gamma- glutamyltransferase increased, blood creatinine phosphokinase increased, blood glucose increased, weight decreased, weight increased.
Vaak: verhoogd bloedamylase, verhoogd alanineaminotransferase, verhoogd aspartaataminotransferase, verhoogd bloedbilirubine, verhoogd bloedalkalinefosfatase, verhoogd gamma-glutamyltransferase, verhoogd bloedcreatininefosfokinase, verhoogd bloedglucose, afgenomen gewicht, toegenomen gewicht.
Uncommon: blood lactate dehydrogenase increased, blood glucose decreased, blood creatinine increased, blood urea increased.
Soms: verhoogd bloedlactaatdehydrogenase, verlaagd bloedglucose, verhoogd bloedcreatinine, verhoogd bloedureum.
Not known: troponin increased, blood potassium decreased, blood bilirubin unconjugated increased.
Niet bekend: verhoogd troponine, verlaagd bloedkalium, verhoogd ongeconjugeerd bloedbilirubine.
Common: palpitations, electrocardiogram QT prolonged.
Vaak: palpitaties, electrocardiogram verlengd QT-interval.
Uncommon: cardiac failure, angina pectoris, atrial fibrillation, pericardial effusion, coronary artery disease, cardiomegaly, cardiac murmur, bradycardia.
Soms: hartfalen, angina pectoris, boezemfibrilleren, pericardiale effusie, coronaire vaatziekten, cardiomegalie, hartgeruis, bradycardie.
Not known: myocardial infarction, ventricular dysfunction, pericarditis, cardiac flutter, extrasystoles.
Niet bekend: myocardinfarct, ventriculaire disfunctie, pericarditis, cardiaal fladderen, extrasystolen.
Common: febrile neutropenia, pancytopenia.
Vaak: febriele neutropenie, pancytopenie.
Uncommon: thrombocythaemia, leukocytosis.
Soms: trombocytemie, leukocytose.
Nervous system disorders:
8 Zenuwstelselaandoeningen:
Common: dizziness, paraesthesia.
Vaak: duizeligheid, paresthesie.
Uncommon: intracranial haemorrhage, migraine, tremor, hypoaesthesia, hyperaesthesia.
Soms: intracraniële bloeding, migraine, tremor, hypo-esthesie, hyperesthesie.
Not known: brain oedema, loss of consciousness, optic neuritis, peripheral neuropathy.
Niet bekend: hersenoedeem, bewustzijnsverlies, optische neuritis, perifere neuropathie.
Uncommon: eye haemorrhage, visual acuity reduced, periorbital oedema, conjunctivitis, eye irritation, dry eye.
Soms: oogbloeding, vermindering in scherp zien, periorbitaal oedeem, conjunctivitis, oogirritatie, droge ogen.
Not known: papilloedema, diplopia, vision blurred, photophobia, eye swelling, blepharitis, eye pain.
Niet bekend: papiloedeem, diplopie, troebel zien, fotofobie, zwelling van het oog, blefaritis, pijn in het oog.
Common: vertigo.
Vaak: vertigo.
Not known: hearing impaired, ear pain.
Niet bekend: verstoord gehoor, oorpijn.
Common: dyspnoea, dyspnoea exertional, cough, dysphonia.
Vaak: dyspnoe, inspanningsdyspnoe, hoest, dysfonie.
Uncommon: pulmonary oedema, pleural effusion, interstitial lung disease, pleuric pain, pleurisy, epistaxis, pharyngolaryngeal pain, throat irritation.
Soms: pulmonair oedeem, pleurale effusie, interstitiële longziekte, pleurale pijn, pleuritis, epistaxis, faryngolaryngeale pijn, irritatie van de keel.
Not known: pulmonary hypertension.
Niet bekend: pulmonale hypertensie.
Common: abdominal discomfort, dyspepsia, flatulence.
Vaak: buikklachten, dyspepsie, flatulentie.
Uncommon: pancreatitis, gastrointestinal haemorrhage, melaena, abdominal distension, mouth ulceration, gastroesophageal reflux, stomatitis, dry mouth.
Soms: pancreatitis, maagdarmbloedingen, melaena, opgezette buik, mondzweren, gastro-oesofageale reflux, stomatitis, droge mond.
Not known: gastrointestinal ulcer perforation, retroperitoneal haemorrhage, haematemesis, gastric ulcer, oesophagitis ulcerative, subileus.
Niet bekend: ulceratieve gastrointestinale perforatie, retroperitoneale bloedingen, hematemese, maagzweer, ulceratieve oesofagitis, subileus.
Uncommon: dysuria, micturition urgency, nocturia, pollakiuria.
Soms: dysurie, mictiedrang, nycturie, pollakisurie.