qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Patients with hepatic impairment AVAGLIM is contraindicated in patients with hepatic impairment (see section 4.3).
Patiënten met leverinsufficiëntie AVAGLIM is gecontraïndiceerd bij patiënten met leverinsufficiëntie (zie rubriek 4.3).
Children and adolescents AVAGLIM is not recommended for use in children below 18 years of age as there are no data available on its safety and efficacy.
Kinderen en adolescenten AVAGLIM wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen onder de 18 jaar omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over de veiligheid en werkzaamheid in die groep.
Use of AVAGLIM is contraindicated in patients with:
Gebruik van AVAGLIM is gecontraïndiceerd bij patiënten met:
− hypersensitivity to rosiglitazone, glimepiride, other sulphonylureas or sulphonamides or to any of the excipients − cardiac failure or history of cardiac failure (NYHA class I to IV) − an Acute Coronary Syndrome (unstable angina, NSTEMI and STEMI) (see section 4.4) − hepatic impairment − severe renal impairment i. e. creatinine clearance less than 30 ml/ min (including renal dialysis). − insulin dependant diabetes − diabetic ketoacidosis or diabetic coma.
− overgevoeligheid voor rosiglitazon, glimepiride, andere sulfonylureumderivaten of sulfonamiden of voor één van de hulpstoffen − hartfalen of voorgeschiedenis van hartfalen (NYHA klasse I tot IV) − een Acuut Coronair Syndroom (onstabiele angina, NSTEMI en STEMI) (zie rubriek 4.4) − leverinsufficiëntie − ernstige nierinsufficiëntie, d.w.z. creatinineklaring minder dan 30 ml/min (inclusief nierdialyse) − insuline-afhankelijke diabetes − diabetische keto-acidose of diabetisch coma
AVAGLIM is not indicated for combination use with metformin and therefore should not be used in triple oral therapy of diabetes.
AVAGLIM is niet geïndiceerd voor gecombineerd gebruik met metformine en moet daarom niet worden gebruikt in orale tripeltherapie van diabetes.
The following statements refer to AVAGLIM or the two individual active substances (rosiglitazone and glimepiride).
De volgende omschrijvingen hebben betrekking op AVAGLIM of de twee afzonderlijke actieve bestanddelen (rosiglitazon en glimepiride).
Hypoglycaemia Patients receiving AVAGLIM may be at risk of dose-related hypoglycaemia (see section 4.8).
Hypoglykemie Patiënten die AVAGLIM krijgen kunnen risico lopen op dosisgerelateerde hypoglykemie (zie rubriek 4.8).
It is advised that patients established on rosiglitazone and chlorpropamide concomitant therapy should not switch to AVAGLIM as chlorpropamide has a long half-life which may increase the risk of hypoglycaemia.
Geadviseerd wordt dat patiënten die op gelijktijdige behandeling met rosiglitazon en chloorpropamide zijn ingesteld niet moeten overschakelen naar AVAGLIM, omdat chloorpropamide
If risk factors for hypoglycaemia are present (including renal insufficiency, low body weight, malnourishment, co-administration with certain other medicinal products (see section 4.5) or if the patient’ s life-style changes) it may be necessary to revert to concomitant therapy and down titrate the glimepiride dose.
Indien risicofactoren voor hypoglykemie aanwezig zijn (inclusief nierinsufficiëntie, laag lichaamsgewicht, ondervoeding, toediening samen met bepaalde andere geneesmiddelen (zie rubriek 4.5) of indien de leefstijl van de patiënt verandert) kan het noodzakelijk zijn om terug te gaan naar gelijktijdige therapie en de dosis glimepiride omlaag te titreren.
A switch to insulin should be considered in stress situations (e. g. trauma, surgery, infections).
Een overschakeling naar insuline moet worden overwogen in spanningssituaties (bijv. trauma, chirurgische ingreep, infecties).
3 Fluid retention and cardiac failure Thiazolidinediones can cause fluid retention which may exacerbate or precipitate signs or symptoms of congestive heart failure.
Vochtretentie en hartfalen Thiazolidinedionen kunnen vochtretentie veroorzaken, dat tekenen of symptomen van congestief hartfalen kan verergeren of uitlokken.
Rosiglitazone can cause dose-dependent fluid retention.
Rosiglitazon kan dosisafhankelijke vochtretentie veroorzaken.
The possible contribution of fluid retention to weight gain should be individually assessed as rapid and excessive weight gain has been reported very rarely as a sign of fluid retention.
De mogelijke bijdrage van vochtretentie aan de gewichtstoename dient individueel te worden vastgesteld omdat zeer zelden een snelle en excessieve gewichtstoename als teken van vochtretentie is gerapporteerd.
All patients, particularly those receiving concurrent insulin therapy, those at risk for heart failure and those with reduced cardiac reserve, should be monitored for signs and symptoms of adverse reactions relating to fluid retention, including weight gain and heart failure.
Alle patiënten, in het bijzonder diegenen die gelijktijdig insuline krijgen, die een risico op hartfalen hebben en diegenen met een verminderde cardiale reserve, dienen te worden gecontroleerd op tekenen en symptomen van bijwerkingen gerelateerd aan vochtretentie, waaronder gewichtstoename en hartfalen.
Rosiglitazone should be discontinued if any deterioration in cardiac status occurs.
Rosiglitazon dient te worden gestopt als een verslechtering van de hartfunctie optreedt.
Heart failure was also reported more frequently in patients with a history of heart failure; oedema and heart failure was also reported more frequently in elderly patients and in patients with mild or moderate renal failure.
Hartfalen werd ook vaker gemeld bij patiënten met een voorgeschiedenis van hartfalen; oedeem en hartfalen werd ook vaker gemeld bij oudere patiënten en bij patiënten met een milde of matige vorm van nierfalen.
Caution should be exercised in patients over 75 years because of the limited experience in this patient group.
Er moet voorzichtigheid worden betracht bij patiënten ouder dan 75 jaar vanwege de beperkte ervaring in deze patiëntengroep.
Since NSAIDs and rosiglitazone are associated with fluid retention, concomitant administration may increase the risk of oedema.
Omdat zowel NSAID’ s als rosiglitazon in verband worden gebracht met vochtretentie, kan bij gelijktijdig gebruik het risico van oedeem toenemen.
Combination with insulin An increased incidence of cardiac failure has been observed in clinical trials when rosiglitazone is used in combination with insulin.
Combinatie met insuline Een toegenomen incidentie van hartfalen is waargenomen in klinische onderzoeken bij gebruik van rosiglitazon in combinatie met insuline.
Insulin and rosiglitazone are both associated with fluid retention, concomitant administration may increase the risk of oedema and could increase the risk of ischaemic heart disease.
Insuline en rosiglitazon worden beiden geassocieerd met vochtretentie, gelijktijdige toediening kan het risico van oedeem verhogen en zou het risico van hartfalen kunnen verhogen.
Insulin should only be added to established rosiglitazone therapy in exceptional cases and under close supervision.
Insuline mag alleen worden toegevoegd aan bestaande rosiglitazon therapie in uitzonderlijke gevallen en onder strikte supervisie.
Myocardial Ischaemia The available data indicate that treatment with rosiglitazone may be associated with an increased risk of myocardial ischaemic events (see section 4.8).
Myocardischemie De beschikbare gegevens wijzen erop dat een behandeling met rosiglitazon mogelijk in verband zou kunnen worden gebracht met een toegenomen risico op ischemische hartaandoeningen (zie rubriek 4.8).
There are limited clinical trial data in patients with ischaemic heart disease and/ or peripheral arterial disease.
Er zijn beperkte gegevens beschikbaar uit klinische onderzoeken bij patiënten met ischemische hartziekten en/of perifere arteriële aandoeningen.
Therefore, as a precaution, the use of rosiglitazone is not recommended in these patients, particularly those with myocardial ischaemic symptoms.
Als voorzorgsmaatregel wordt het gebruik van rosiglitazon niet aanbevolen bij deze patiënten, dit geldt vooral voor patiënten met symptomen van myocardischemie.
Acute Coronary Syndrome (ACS) Patients experiencing an ACS have not been studied in rosiglitazone controlled clinical trials.
Acuut Coronair Syndroom (ACS) Patiënten die een ACS ondervinden zijn niet onderzocht in gecontroleerde klinische onderzoeken met rosiglitazon.
In view of the potential for development of heart failure in these patients, rosiglitazone should therefore not be initiated in patients having an acute coronary event and it should be discontinued during the acute phase (see section 4.3).
Tevens moet de behandeling met rosiglitazon worden afgebroken gedurende de acute fase (zie rubriek 4.3).
Monitoring of liver function There have been rare reports of hepatocellular dysfunction during post-marketing experience with rosiglitazone (see section 4.8).
Monitoren van de leverfunctie In zeldzame gevallen is hepatocellulaire disfunctie gedurende postmarketing ervaring met rosiglitazon gerapporteerd (zie rubriek 4.8).
There is limited experience with rosiglitazone in patients with elevated liver enzymes (ALT > 2.5X upper limit of normal).
Er is beperkte ervaring met het gebruik van rosiglitazon bij patiënten met verhoogde leverenzymen (ALT > 2,5 maal de bovengrens van normaal).
Therefore, liver enzymes should be checked prior to the initiation of therapy with AVAGLIM in all patients and periodically thereafter based on clinical judgement.
Daarom moeten de leverenzymen bij alle patiënten worden gecontroleerd voordat de behandeling met AVAGLIM wordt begonnen en daarna van tijd tot tijd, gebaseerd op klinisch oordeel.
Therapy with AVAGLIM should not be initiated in patients with increased baseline liver enzyme levels (ALT > 2.5X upper limit of normal) or with any other evidence of liver disease.
Een behandeling met AVAGLIM dient niet te worden gestart bij patiënten met verhoogde basis leverenzymwaarden (ALT > 2,5 maal de bovengrens van normaal) of bij elke andere aanwijzing van een leveraandoening.
If ALT levels are increased to > 3X upper limit of normal during rosiglitazone therapy, liver enzyme levels should be reassessed as soon as possible.
Indien tijdens een behandeling met rosiglitazon de ALT-waarden > 3 maal de bovengrens van normaal zijn gestegen, moeten de leverenzymspiegels zo spoedig mogelijk opnieuw worden bepaald.
If ALT levels remain > 3X the upper limit of normal, therapy should be discontinued.
Indien de ALT- waarden > 3 maal de bovengrens van normaal blijven, dient de behandeling te worden gestaakt.
If any patient develops symptoms suggesting hepatic dysfunction, which may include unexplained nausea, vomiting, abdominal pain, fatigue, anorexia and/ or dark urine, liver enzymes should be checked.
4 onverklaarbare misselijkheid, braken, buikpijn, vermoeidheid, anorexia en/of donkere urine, dienen de leverenzymen te worden gecontroleerd.
The decision whether to continue the patient on therapy with AVAGLIM should be guided by clinical judgement pending laboratory evaluations.
De beslissing om de behandeling met AVAGLIM bij de patiënt al dan niet voort te zetten, dient te worden genomen op geleide van een klinische beoordeling in afwachting van de laboratoriumresultaten.
If jaundice is observed, drug therapy should be discontinued.
Indien geelzucht wordt geconstateerd, dient de behandeling te worden stopgezet.
Eye disorders Post-marketing reports of new-onset or worsening diabetic macular oedema with decreased visual acuity have been reported with thiazolidinediones, including rosiglitazone.
Oogaandoening Postmarketingrapporten van beginnend of verslechterend maculair oedeem met verminderde visuele scherpte zijn gemeld met thiazolidinedionen waaronder rosiglitazon.
Many of these patients reported concurrent peripheral oedema.
Veel van deze patiënten meldden ook gelijktijdig optreden van perifeer oedeem.
It is unclear whether or not there is a direct association between rosiglitazone and macular oedema but prescribers should be alert to the possibility of macular
Het is onduidelijk of er een directe associatie tussen rosiglitazon en maculair oedeem bestaat, maar voorschrijvers moeten alert zijn op de mogelijkheid van maculair oedeem als patiënten verstoringen in visuele scherpte melden en een verwijzing naar een oogarts moet worden overwogen.
Patients with renal impairment Patients with mild or moderate renal impairment (creatinine clearance 30 to 80 ml/ min) may be at an increased risk of hypoglycaemia (see sections 4.2, 4.3 and 4.4).
Patiënten met nierinsufficiëntie Patiënten met lichte of matig-ernstige nierinsufficiëntie (creatinineklaring 30 tot 80 ml/min) kunnen een verhoogd risico hebben op hypoglykemie (zie rubrieken 4.2, 4.3 en 4.4).
Appropriate monitoring is advised.
Geschikte monitoring wordt geadviseerd.
Premenopausal anovulatory women Premenopausal women have received rosiglitazone during clinical studies.
Premenopauzale anovulatoire vrouwen Gedurende klinisch onderzoek hebben pre-menopauzale vrouwen rosiglitazon gekregen.
Although hormonal imbalance has been seen in preclinical studies (see section 5.3), no significant undesirable effects associated with menstrual disorders have been observed.
Hoewel in preklinische studies hormonale disbalans is gezien (zie rubriek 5.3), zijn er geen belangrijke bijwerkingen met betrekking tot menstruatiestoornissen gezien.
As a consequence of improving insulin sensitivity, resumption of ovulation may occur in patients who are anovulatory due to insulin resistance.
Als gevolg van het verbeteren van de insulinegevoeligheid kan hervatting van de ovulatie optreden bij patiënten die anovulatoir zijn door insulineresistentie.
Patients should be aware of the risk of pregnancy (see section 4.6).
Patiënten dienen op de hoogte te zijn van het risico van zwangerschap (zie rubriek 4.6).
Weight gain In clinical trials with rosiglitazone there was evidence of dose-related weight gain, which was greater when used in combination with insulin.
Gewichtstoename In klinische studies met rosiglitazon is dosisafhankelijke gewichtstoename aangetoond, deze gewichtstoename was groter wanneer rosiglitazon gebruikt werd in combinatie met insuline.
Therefore weight should be closely monitored, given that it may be attributable to fluid retention, which may be associated with cardiac failure.
Deze vochtretentie kan weer geassocieerd worden met hartfalen.
Haematological monitoring Rosiglitazone treatment is associated with a dose-related reduction of haemoglobin levels.
Hematologische monitoring Een behandeling met rosiglitazon wordt in verband gebracht met een dosisafhankelijke afname van de hemoglobinewaarden.
In patients with low haemoglobin levels before initiating therapy, there is an increased risk of anaemia during treatment with AVAGLIM.
Bij patiënten die voor het begin van de behandeling lage hemoglobinewaarden hebben, bestaat een verhoogde kans op anemie tijdens de behandeling met AVAGLIM.
Periodic haematological monitoring (especially leucocytes and thrombocytes) are required during treatment with AVAGLIM.
Periodieke hematologische monitoring (met name leukocyten en trombocyten) is vereist gedurende behandeling met AVAGLIM.
Treatment of patients with G6PD-deficiency with sulphonylurea agents can lead to haemolytic anaemia.
Behandeling van patiënten met G6PD-deficiëntie met sulfonylureumderivaten kan leiden tot hemolytische anemie.
Since glimepiride belongs to the chemical class of sulphonylurea drugs, caution should be used in patients with G6PD-deficiency and a non-sulphonylurea alternative should be considered.
Aangezien glimepiride behoort tot de chemische klasse van de sulfonylureumderivaten, dient het met voorzichtigheid gebruikt te worden bij patiënten met een G6PD-deficiëntie.
Bone disorders In a long-term study an increased incidence of bone fractures (foot, hand and arm) was observed in female patients taking rosiglitazone as monotherapy (see section 4.8).
Botafwijkingen In een langetermijn onderzoek werd een toegenomen incidentie van botfracturen (voet, hand en arm) waargenomen bij vrouwelijke patiënten die rosiglitazon als monotherapie gebruikten (zie rubriek 4.8).
This increased incidence was noted after the first year of treatment and remained during the course of the study.
Deze toegenomen incidentie werd waargenomen na het eerste jaar van de behandeling en duurde tijdens het hele onderzoek voort.
The risk of fracture should be considered in the care of patients, especially female patients, treated with rosiglitazone.
Het risico op fracturen dient te worden afgewogen bij de behandeling van patiënten met rosiglitazon, in het bijzonder bij vrouwelijke patiënten.
Administration with other medicinal products Rosiglitazone should be used with caution during concomitant administration of CYP2C8 inhibitors (e. g. gemfibrozil) or inducers (e. g. rifampicin).
Glimepiride moet met
Glimepiride should be used with caution during concomitant administration of CYP2C9 inhibitors (e. g. fluconazole) or inducers (see section 4.5).
5 voorzichtigheid gebruikt worden gedurende gelijktijdige toediening van CYP2C9-remmers (bijv. fluconazol) of -induceerders (zie rubriek 4.5).
Glycaemic control should be monitored closely.
De glykemische controle moet nauwgezet gemonitord worden.
AVAGLIM dose adjustment within the recommended posology or changes in diabetic treatment should be considered.
AVAGLIM dosisaanpassing binnen de aanbevolen dosering of veranderingen in de diabetesbehandeling moeten worden overwogen.
Lactose intolerance AVAGLIM tablets contain lactose and therefore should not be administered to patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption.
Lactose-intolerantie AVAGLIM tabletten bevatten lactose en dienen daarom niet te worden toegediend aan patiënten met zeldzame erfelijke gevolgen van galactose-intolerantie, de Lapp lactasedeficiëntie of glucosegalactosemalabsorptie.
However, the concomitant use of the active substances in patients in clinical studies and in widespread clinical use has not resulted in any unexpected interactions.
Er zijn geen formele interactiestudies voor AVAGLIM uitgevoerd, maar het gelijktijdig gebruik van de actieve bestanddelen bij patiënten in klinisch onderzoek en wijdverbreid klinisch gebruik heeft niet geleid tot enige onverwachte interactie.
The following statements reflect the information available on the individual active substances (rosiglitazone and glimepiride).
De volgende passages geven de voor de afzonderlijke actieve bestanddelen (rosiglitazon en glimepiride) beschikbare informatie weer.
5 Rosiglitazone In vitro studies demonstrate that rosiglitazone is predominantly metabolised by CYP2C8, with CYP2C9 as only a minor pathway.
Rosiglitazon In vitro studies tonen aan dat rosiglitazon hoofdzakelijk wordt gemetaboliseerd door CYP2C8 en slechts in geringe mate via CYP2C9.
Clinically significant interactions with CYP2C9 substrates or inhibitors are not anticipated.
Klinisch significante interacties met CYP2C9-substraten of -remmers worden niet verwacht.
Co-administration of rosiglitazone with gemfibrozil (an inhibitor of CYP2C8) resulted in a twofold increase in rosiglitazone plasma concentrations.
Gelijktijdig toedienen van rosiglitazon met gemfibrozil (een CYP2C8-remmer) resulteert in een tweevoudige verhoging van de rosiglitazon plasmaconcentratie.
Since there is a potential for an increase in the risk of dose-related adverse reactions, a decrease in rosiglitazone dose may be needed.
Omdat er een mogelijke toename is van het risico op dosisgerelateerde bijwerkingen kan een verlaging van de rosiglitazon dosering nodig zijn.
Close monitoring of glycaemic control should be considered (see section 4.4).
Nauwgezette controle van de bloedglucosespiegel moet overwogen worden (zie rubriek 4.4).
Co-administration of rosiglitazone with rifampicin (an inducer of CYP2C8) resulted in a 66% decrease in rosiglitazone plasma concentrations.
Gelijktijdig toedienen van rosiglitazon met rifampicine (een CYP2C8- induceerder) resulteerde in een verlaging met 66% van de rosiglitazon plasmaconcentraties.
It cannot be excluded that other inducers (e. g. phenytoin, carbamazepine, phenobarbital, St John’ s wort) may also affect rosiglitazone exposure.
Het is niet uitgesloten dat andere induceerders (bijv. fenytoïne, carbamazepine, fenobarbital en St.-Janskruid) tevens een effect hebben op de blootstelling aan rosiglitazon.
The rosiglitazone dose may need to be increased.
Een verhoging van de rosiglitazon dosis kan nodig zijn.
Concomitant administration of rosiglitazone with the oral anti-diabetic agents metformin, glimepiride, glibenclamide and acarbose did not result in any clinically relevant pharmacokinetic interactions.
Gelijktijdig gebruik van rosiglitazon met de orale anti-diabetica metformine, glimepiride, glibenclamide en acarbose had geen klinisch relevante farmacokinetische interacties tot gevolg.
No clinically relevant interactions with digoxin, the CYP2C9 substrate warfarin, the CYP3A4 substrates nifedipine, ethinylestradiol or norethindrone were observed after co-administration with rosiglitazone.
Geen klinisch relevante interacties met digoxine, het CYP2C9-substraat warfarine, de CYP3A4- substraten nifedipine, ethinyloestradiol en norethisteron werden waargenomen na gelijktijdige toediening van rosiglitazon.
Glimepiride If glimepiride is taken simultaneously with certain other medicines, both undesired increases and decreases in the hypoglycaemic action of glimepiride can occur.
Glimepiride Indien glimepiride gelijktijdig wordt genomen met bepaalde andere geneesmiddelen, kunnen zowel ongewenste stijgingen als dalingen van de hypoglykemische werking van glimepiride optreden.
For this reason, other medicines should only be taken with the knowledge (or at the prescription) of the doctor.
Daarom mogen andere geneesmiddelen uitsluitend worden genomen met medeweten (of op voorschrift) van de arts.
Glimepiride is metabolized by cytochrome P450 2C9 (CYP2C9).
Glimepiride wordt gemetaboliseerd door cytochroom P450 2C9 (CYP2C9).
Its metabolism is known to be influenced by concomitant administration of CYP2C9 inducers (e. g. rifampicin) or inhibitors (e. g. fluconazole
Het is onbekend of het metabolisme beïnvloed wordt door gelijktijdige toediening van CYP2C9-induceerders (bijv. rifampicine) of -remmers (bijv. fluconazol).
Results from an vivo interaction study reported in literature show that glimepiride AUC is increased approximately 2-fold by fluconazole, one of the most potent CYP2C9 inhibitors.
Resultaten van een in vivo interactiestudie gemeld in de literatuur toonden dat de glimepiride AUC ongeveer tweevoudig is gestegen door fluconazol, een van de krachtigste CYP2C9-remmers.
Based on the experience with glimepiride and with other sulphonylureas the following interactions have to be mentioned.
Op basis van de ervaring met glimepiride en met andere sulfonylureumderivaten moeten de volgende interacties worden genoemd.
Potentiation of the blood-glucose-lowering effect and, thus, in some instances hypoglycaemia may occur when one of the following drugs is taken, for example:
6 Potentiëring van het bloedglucoseverlagend effect en daardoor kan in sommige gevallen hypoglykemie optreden als een van de volgende geneesmiddelen wordt genomen:
phenylbutazone, azapropazon and oxyfenbutazone, insulin and oral antidiabetic products, metformin, salicylates and p-amino-salicylic acid, anabolic steroids and male sex hormones, chloramphenicol, coumarin anticoagulants, fenfluramine, fibrates, ACE inhibitors, fluoxetine, allopurinol, sympatholytics, cyclo-, tro-and iphosphamides,
fenylbutazon, azapropazon en oxyfenbutazon, insuline en orale antidiabetica, metformine, salicylaten en p-amino-salicylzuur, anabole steroïden en mannelijke geslachtshormonen, chlooramfenicol, coumarine anticoagulantia fenfluramine, fibraten, ACE-remmers, fluoxetine, allopurinol, sympatholytica, cyclo-, tro- en ifosfamiden,
sulphinpyrazone, certain long acting sulphonamides, tetracyclines, MAO-inhibitors, quinolone antibiotics, probenecid, miconazol, pentoxifylline (high dose parenteral), tritoqualine, fluconazole.
sulfinpyrazon, bepaalde langwerkende sulfonamiden, tetracyclinen, MAO-remmers, quinolonen antibiotica, probenecide, miconazol, pentoxifylline (hoge dosis parenteraal), tritoqualine, fluconazol.
6 Weakening of the blood-glucose-lowering effect and, thus raised blood glucose levels may occur when one of the following drugs is taken, for example:
Verzwakking van het bloedglucoseverlagend effect en daardoor kunnen optreden als een van de volgende geneesmiddelen wordt
oestrogens and progestagens, saluretics, thiazide diuretics, thyroid stimulating agents, glucocorticoids, phenothiazine derivatives, chlorpromazine, adrenaline and sympathicomimetics, nicotinic acid (high dosages) and nicotinic acid derivatives, laxatives (long term use), phenytoin, diazoxide, glucagon, barbiturates and rifampicin, acetozolamide.
oestrogenen en progestagenen, saluretica, thiazidediuretica, schildklierstimulerende agentia, glucocorticoïden, fenothiazinederivaten, chloorpromazine, adrenaline en sympathicomimetica, nicotinezuur (hoge doseringen) en nicotinezuurderivaten, laxantia (langdurig gebruik), fenytoïne, diazoxide, glucagon, barbituraten en rifampicine, acetozolamide.
H2 antagonists, betablockers, clonidine and reserpine may lead to either potentiation or weakening of the blood glucose lowering effect.
H2-antagonisten, bètablokkers, clonidine en reserpine kunnen leiden tot potentiëring of verzwakking van het bloedglucoseverlagend effect.
Under the influence of sympatholytic drugs such as betablockers, clonidine, guanethidine and reserpine, the signs of adrenergic counterregulation to hypoglycaemia may be reduced or absent.
Onder de invloed van sympatholytica zoals bètablokkers, clonidine, guanethidine en reserpine kunnen de tekenen van adrenerge tegenregulatie van hypoglykemie verminderd of afwezig zijn.
Alcohol intake may potentiate or weaken the hypoglycaemic action of glimepiride in an unpredictable fashion.
Alcoholinname kan de hypoglykemische werking van glimepiride op een onvoorspelbare manier versterken of verzwakken.
Glimepiride may either potentiate or weaken the effects of coumarin derivatives.
Glimepiride kan de effecten van coumarinederivaten versterken of verzwakken.
For AVAGLIM no preclinical or clinical data on exposed pregnancies or lactation are available.
Voor AVAGLIM zijn geen preklinische of klinische gegevens van zwangerschap of borstvoeding onder blootstelling beschikbaar.
Rosiglitazone has been reported to cross the human placenta and to be detectable in foetal tissues.
Van rosiglitazon is gerapporteerd dat het de humane placenta kan passeren en detecteerbaar is in foetale weefsels.
There are no adequate data from the use of either active substance (rosiglitazone and glimepiride) in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van een van de actieve stoffen (rosiglitazon en glimepiride) bij zwangere vrouwen.
Therefore, AVAGLIM should not be used during pregnancy and the use of insulin is recommended.
Derhalve dient AVAGLIM niet te worden gebruikt tijdens de zwangerschap en wordt het gebruik van insuline aanbevolen.
If a patient wishes to become pregnant or if pregnancy occurs, treatment with AVAGLIM should be discontinued.
Als een patiënt zwanger wenst te worden of als zwangerschap optreedt, moet de behandeling met AVAGLIM worden stopgezet.
Both rosiglitazone and glimepiride have been detected in the milk of experimental animals.
Zowel rosiglitazon als glimepiride zijn aangetoond in de melk van proefdieren.
It is not known whether breast-feeding will lead to exposure of the infant to medicinal product.
Het is niet bekend of borstvoeding zal leiden tot een blootstelling van de zuigeling aan het geneesmiddel.
Therefore, AVAGLIM should not be used during lactation.
AVAGLIM mag daarom niet worden gebruikt door vrouwen die borstvoeding geven.
No studies of the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Nevertheless, the potential for hypoglycaemia should be borne in mind when considering the patient's ability to perform tasks that require judgement, motor or cognitive skills (e. g. driving).
Niettemin moet rekening gehouden worden met de mogelijkheid van hypoglykemie bij het overwegen van het vermogen van de patiënt om taken te verrichten die beoordelingsvermogen of motorisch of cognitief vermogen vereisen.
Adverse reactions are presented below for each of the component parts of AVAGLIM.
De bijwerkingen zijn hieronder aangegeven voor elk van de bestanddelen van AVAGLIM.
An adverse reaction is only presented for the fixed dose combination if it has not been seen in one of the component parts of AVAGLIM or if it occurred at a higher frequency than that listed for a component part.
Een bijwerking wordt alleen aangegeven voor de vaste dosis combinatie als deze niet gezien is in één van de bestanddelen van AVAGLIM of als deze is opgetreden in een hogere frequentie dan die die voor een bestanddeel wordt aangegeven.
7 AVAGLIM Data from double-blind studies confirm that the safety profile of concomitant rosiglitazone and glimepiride is similar to that of the combined adverse reaction profile for the two active substances.
Gegevens uit dubbelblind onderzoek bevestigen dat het veiligheidsprofiel van gelijktijdig gebruikt rosiglitazon en metformine vergelijkbaar is met dat van het gecombineerde bijwerkingenprofiel van de twee actieve bestanddelen.
Limited data with AVAGLIM is also consistent with this combined adverse reaction profile.
Beperkte gegevens van AVAGLIM zijn eveneens consistent met dit gecombineerde bijwerkingenprofiel.
Clinical trial data Adverse reactions for each treatment regimen are presented below by system organ class and absolute frequency.
Gegevens uit klinisch onderzoek De bijwerkingen voor elk behandelingsregime worden hieronder aangegeven naar systeemorgaanklasse en absolute frequentie.
For dose-related adverse reactions the frequency category reflects the higher dose of rosiglitazone.
Voor dosisgerelateerde bijwerkingen is de frequentiecategorie een weergave van de hogere dosis rosiglitazon.
Frequency categories do not account for other factors including varying study duration, pre-existing conditions and baseline patient characteristics.
De frequentiecategorieën betreffen geen andere factoren zoals een variërende onderzoeksduur, reeds bestaande aandoeningen en patiëntkenmerken op uitgangsniveau.
Adverse reaction frequency categories assigned based on clinical trial experience may not reflect the frequency of adverse events occurring during normal clinical practice.
Bijwerkingenfrequentiecategorieën toegewezen op basis van ervaring in klinisch onderzoek geven niet altijd de frequentie van de bijwerkingen weer die optreden tijdens de normale klinische praktijk.
Frequencies are defined as: very common ≥ 1/ 10; common ≥ 1/ 100, < 1/ 10; and uncommon ≥ 1/ 1000, < 1/ 100.
De frequenties worden als volgt gedefinieerd: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100).
Table 1 lists adverse reactions identified from an integrated clinical trial population of over 5,000 rosiglitazone-treated patients.
In tabel 1 worden de bijwerkingen weergegeven die zijn gevonden in een geïntegreerde klinisch onderzoekspopulatie van meer dan 5000 met rosiglitazon behandelde patiënten.
Within each system organ class, adverse reactions are presented in the table by decreasing frequency for the rosiglitazone monotherapy treatment regimen.
Binnen elke systeemorgaanklasse worden de bijwerkingen gepresenteerd in de tabel naar afnemende frequentie
Within each frequency grouping, adverse reactions are presented in order of decreasing seriousness.
Binnen elke frequentiegroep worden de bijwerkingen aangegeven in volgorde van afnemende ernst.
The frequency of adverse reactions identified from clinical trial data with rosiglitazone
De frequentie van de bijwerkingen bepaald op basis van gegevens uit klinisch onderzoek met rosiglitazon
Frequency of adverse reaction by treatment regimen Rosiglitazone monotherapy Rosiglitazone with sulphonylurea
Frequentie van de bijwerking naar behandelingsregime Rosiglitazon monotherapie Rosiglitazon met sulfonylureumderivaten
Blood and the lymphatic system disorders anaemia leucopaenia thrombocytopaenia
Hartaandoeningen
Common
hartfalen2 hartischemie3 *
Common Common Common
Vaak Vaak Vaak
Metabolism and nutrition disorders hypercholesterolaemia1 hypertriglyceridaemia hyperlipaemia weight increase increased appetite hypoglycaemia
Bloed- en lymfestelselaandoeningen anemie leukopenie thrombocytopenie
Common Common Common Common Common
Vaak
Common Common Common Common Uncommon Very common
Vaak Vaak Vaak
dizziness*
duizeligheid *
Cardiac disorders cardiac failure2
Maagdarmstelselaandoeningen constipatie
Gastrointestinal disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen hypercholesterolemie1 hypertriglyceridemie hyperlipemie gewichtstoename verhoogde eetlust hypoglykemie
Common
Vaak Vaak Vaak Vaak Vaak
Common
Vaak Vaak Vaak Vaak Soms Zeer vaak
Musculoskeletal and connective tissue disorders bone fractures4
Algemene aandoeningen en
Common
toedieningsplaatsstoornissen
General disorders and administration site conditions oedema
oedeem
*The frequency category for the background incidence of this event, as taken from placebo group data from clinical trials, is'common '.
* De frequentiecategorie voor de achtergrondincidentie van deze voorvallen, zoals vastgesteld op basis van placebogroepgegevens uit klinisch onderzoek, is 'vaak'.
1 Hypercholesterolaemia was reported in up to 5.3% of patients treated with rosiglitazone (monotherapy or dual oral therapy).
1 Hypercholesterolemie werd gemeld bij tot 5,3% van de patiënten behandeld met rosiglitazon (monotherapie, combinatie- of orale tripeltherapie).
The elevated total cholesterol levels were associated with increase in both LDLc and HDLc, but the ratio of total cholesterol: HDLc was unchanged or improved in long term studies.
De verhoogde spiegels van totaal cholesterol gingen gepaard met een stijging van zowel de LDLc als de HDLc, maar de verhouding totaal cholesterol:HDLc was onveranderd of verbeterd in langetermijnonderzoek.
Overall, these increases were generally mild to moderate and usually did not require discontinuation of treatment.
Over het geheel genomen waren deze stijgingen licht tot matig en meestal was het niet nodig de behandeling te stoppen.
2 An increased incidence of heart failure has been observed when rosiglitazone was added to treatment regimens with a sulphonylurea (either as dual or triple therapy), and appeared higher with 8 mg rosiglitazone compared to 4 mg rosiglitazone (total daily dose).
2 Een toegenomen incidentie van hartfalen werd waargenomen toen rosiglitazon werd toegevoegd aan een behandeling met een sulfonylureumderivaat (ofwel in combinatietherapie- ofwel in tripeltherapie) en deze leek hoger met 8 mg rosiglitazon vergeleken met 4 mg rosiglitazon (totale dagelijkse dosis).
The incidence of heart failure in combination with insulin (rosiglitazone added to established insulin therapy) was 2.4%, compared to insulin alone, 1.1%.
Hartfalen in een combinatie met insuline (rosiglitazon toegevoegd aan een ingestelde insulinetherapie) kwam in 2,4% van de gevallen voor, vergeleken met 1,1% bij een therapie met alleen insuline.
Moreover in patients with congestive heart failure NYHA class I-II, a placebo- controlled one-year trial demonstrated worsening or possible worsening of heart failure in 6.4% of patients treated with rosiglitazone, compared with 3.5% on placebo.
Bovendien bleek uit een placebogecontroleerde één jaar durende trial dat patiënten met congestief hartfalen NYHA klasse I-II een verslechtering of mogelijke verslechtering van het hartfalen
9 in patients receiving nitrates for known ischaemic heart disease.
9 vertoonden van 6,4% bij de patiënten die behandeld werden met rosiglitazon, ten opzichte van 3,5% in de placebogroep.
In a large observational study where patients were well-matched at baseline, the incidence of the composite endpoint myocardial infarction and coronary revascularization was 17.46 events per 1000 person years for rosiglitazone containing regimens and 17.57 events per 1000 person years for other anti-diabetic agents [Hazard ratio 0.93 (95% confidence interval 0.80 - 1.10)].
3 In een retrospectieve analyse van de gepoolde gegevens uit 42 kortdurende klinische onderzoeken was de totale incidentie van voorvallen die kenmerkend in verband werden gebracht met hartischemie hoger voor behandelschema’ s met rosiglitazon, namelijk 1,99%, vergeleken met een incidentie van 1,51% voor de gecombineerde actieve en placebo behandelschema’ s [relatief risico 1,31 (95% betrouwbaarheidsinterval 1,01 - 1,70)].
Three large long-term prospective randomised controlled clinical trials (mean duration 41 months; 14,067 patients), comparing rosiglitazone to some other approved oral antidiabetic agents or placebo, have not confirmed or excluded this risk.
In drie grote langetermijn, prospectieve, gerandomiseerde en gecontroleerde klinische onderzoeken (gemiddelde studieduur 41 maanden; 41.067 patiënten), waarbij rosiglitazon werd vergeleken met enkele andere geregistreerde orale geneesmiddelen tegen diabetes of met placebo, kon dit risico noch bevestigd noch uitgesloten worden.
In their entirety, the available data on the risk of myocardial ischaemia are inconclusive.
In totaliteit kunnen uit de beschikbare gegevens geen conclusies getrokken worden over het risico van myocardischemie.
4 In a long-term randomised (4 to 6 year) monotherapy study in recently diagnosed patients with type 2 diabetes mellitus, an increased incidence of bone fractures was noted after the first year of treatment in female patients taking rosiglitazone (9.3%, 2.7 patients per 100 patient years) vs metformin (5.1%, 1.5 patients per 100 patient years) or glyburide/ glibenclamide (3.5%, 1.3 patients per 100 patient years).
Bij metformine was deze incidentie 5,1% (1,5 patiënt per 100 patiëntenjaren) en bij glyburide/glibenclamide 3,5% (1,3 patiënt per 100 patiëntenjaren).
This increased risk remained during the course of the study.
Dit toegenomen risico bleef tijdens het hele onderzoek bestaan.
The majority of the fractures in the females who received rosiglitazone were reported in the foot, hand and arm.
De meeste fracturen bij vrouwen die rosiglitazon gebruikten, werden gemeld in voet, hand en arm.
In double-blind clinical trials with rosiglitazone the incidence of elevations of ALT greater than three times the upper limit of normal was equal to placebo (0.2%) and less than that of the active comparators (0.5% metformin/ sulphonylureas).
In dubbelblinde klinische studies met rosiglitazon was de incidentie van ALT-verhogingen van meer dan driemaal de bovengrens van normaal vergelijkbaar met placebo (0,2%) en minder dan die van de actieve comparators (0,5% metformine/sulfonylureumderivaten).
The incidence of all adverse events relating to liver and biliary systems was < 1.5% in any treatment group and similar to placebo.
De incidentie van alle aan de lever en galwegen gerelateerde bijwerkingen was < 1,5% in elke behandelingsgroep en vergelijkbaar met placebo.
Post-marketing data In addition to the adverse reactions identified from clinical trial data, the adverse reactions presented in Table 2 have been identified in post approval use of rosiglitazone.
Post-marketing gegevens
Table 2.
Naast de bijwerkingen vastgesteld in klinisch onderzoek zijn de bijwerkingen genoemd in tabel 2 vastgesteld bij gebruik van rosiglitazon na goedkeuring.
The frequency of adverse reactions identified from post-marketing data with rosiglitazone
De frequentie van bijwerkingen bepaald uit post-marketing gegevens met rosiglitazon
Metabolism and nutrition disorders
Hartaandoeningen
rapid and excessive weight gain
congestief hartfalen/longoedeem
Very rare
Zelden
anaphylactic reaction
Oogaandoening
Very
Maculair oedeem
Eye disorders
Huid- en onderhuidaandoeningen (zie immuunsysteemaandoeningen)
macular oedema
Angioedeem Huidreacties (bijv. urticaria, pruritis, uitslag)
Rare
Zeer zelden Zeer zelden
Cardiac disorders
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
congestive heart failure/ pulmonary oedema
snelle en excessieve gewichtstoename
Rare
Zeer zelden
Hepatobiliary disorders
immuunsysteemaandoeningen (zie Huid- en onderhuidaandoeningen)
hepatic dysfunction, primarily evidenced by elevated hepatic enzymes5
Anafylactische reactie
Skin and subcutaneous tissue disorders (see Immune system disorders) 5
5
angioedema skin reactions (e. g. urticaria, pruritis, rash)
leverdysfunctie, primair gekenmerkt door verhoogde leverenzymen5
Very rare Very rare
Zelden
Rare cases of elevated liver enzymes and hepatocellular dysfunction have been reported.
Zeldzame gevallen van verhoogde leverenzymen en hepatocellulaire dysfunctie zijn gemeld.
In very rare cases a fatal outcome has been reported.
In zeer zeldzame gevallen is een fatale afloop gemeld.
Clinical trial data and post-marketing data Table 3 presents adverse reactions by system organ class and by frequency category based on experience with glimepiride and other sulphonylureas.
Frequentiecategorieën zijn gebaseerd op ervaringen met glimepiride en andere sulfonylureumderivaten.
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1000) and very rare (< 1/ 10,000 including isolated reports).
Frequenties worden gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10), soms (≥ 1/1.000, < 1/100), zelden (≥ 1/10.000, < 1/1000) en zeer zelden (< 1/10.000 waaronder geïsoleerde meldingen).
Table 3.
11 Tabel 3.
The frequency of glimepiride adverse reactions identified from clinical trial and post- marketing data
De frequentie van bijwerkingen bepaald uit post-marketing gegevens met glimepiride
Blood and lymphatic system disorders
Onderzoeken
agranulocytosis granulocytopenia pancytopenia haemolytic anaemia thrombocytopenia leukopenia erythrocytopenia
serumnatrium verlaagd
Rare Rare Rare Rare Rare Rare Rare
Zeer zelden
Immune system disorders6 allergic vasculitis hypersensitivity reactions7
Bloed- en lymfestelselaandoeningen agranulocytose granulocytopenie pancytopenie hemolytische anemie thrombocytopenie leukopenie erytrocytopenie
Metabolism and nutrition disorders
Zelden Zelden Zelden Zelden Zelden Zelden Zelden
hypoglycaemia8
Maagdarmstelselaandoeningen
Very common
overgeven diarree misselijkheid abdominale distensie abdominale pijn abdominale ongemak
Gastrointestinal disorders vomiting diarrhoea nausea abdominal distension abdominal pain abdominal discomfort
Zeer zelden Zeer zelden Zeer zelden Zeer zelden Zeer zelden Zeer zelden
Very rare Very rare Very rare Very rare Very rare Very rare
Huid- en onderhuidaandoeningen11 overgevoeligheid van de huid voor licht
Hepatobiliary disorders9
Zeer zelden
hepatitis10 impairment of liver function (e. g. with cholestasis and jaundice)
Voedings- en stofwisselingsstoornissen
Very rare Very rare
hypoglykemie8
Skin and subcutaneous tissue disorders11 hypersensitivity of the skin to light
Immuunsysteemaandoeningen6 allergische vasculitis overgevoeligheidsreacties7
Investigations
Lever- en galaandoeningen9
serum sodium decrease 6
leverfunctiestoornissen (bijv. met cholestase en geelzucht) hepatitis10 6
Cross-allergenicity with sulphonylureas, sulphonamides or related substances 7
7 Milde overgevoeligheidsreacties kunnen zich ontwikkelen in ernstige reacties met dyspnoe, bloeddrukdalingen en soms shock.
8 Based on what is known of other sulphonylureas, hypoglycaemia may be prolonged.
8 Gebaseerd op wat bekend is over andere sulfonylureumderivaten kan hypoglyekemie verlengd zijn.
Rarely hypoglycaemic reactions can occur immediately and may be severe and not always easy to correct.
In zeldzame gevallen kunnen hypoglykemische reacties onmiddellijk optreden en deze kunnen ernstig zijn en niet altijd eenvoudig te corrigeren.
9 Elevation of liver enzymes may occur.
9 Verhoging van leverenzymen kan optreden.
10 Hepatitis may progress to liver failure.
10 Hepatitis kan zich ontwikkelen tot leverfalen.
11 11 Hypersensitivity reactions of the skin may occur as itching, rash and urticaria.
11 Overgevoeligheidsreacties van de huid, zoals jeuk, uitslag en urticaria, kunnen voorkomen.
Transient visual disturbances may occur especially on initiation of treatment, due to changes in blood glucose levels.
Voorbijgaande visuele stoornissen kunnen optreden in het bijzonder bij de start van de behandeling, vanwege veranderingen in de bloedglucosespiegels.
4.9 Overdose
12 4.9 Overdosering
No data are available with regard to overdose of AVAGLIM.
Er zijn geen gegevens over overdosering van AVAGLIM beschikbaar.
Limited data are available with regard to overdose of rosiglitazone in humans.
Er zijn weinig gegevens beschikbaar omtrent een overdosis van rosiglitazon bij de mens.
In clinical studies in volunteers rosiglitazone has been administered at single oral doses of up to 20 mg and was well tolerated.
In klinische studies met vrijwilligers werd rosiglitazon toegediend in een enkelvoudige orale doses tot 20 mg en deze werd goed verdragen.
Overdose of sulphonylureas, including glimepiride, can result in severe life-threatening hypoglycaemia lasting 12 to 72 hours, which may recur after apparent recovery.
Een grote overdosis sulfonylureumderivaten, inclusief glimepiride, kan leiden tot ernstige levensbedreigende hypoglykemie die 12 tot 72 uur duurt en die kan terugkeren na schijnbaar herstel.
The symptoms may be delayed for up to 24 hours after ingestion.
De symptomen kunnen gedurende tot 24 uur vertraagd worden na het innemen.
Hospitalisation should be considered as appropriate.
Ziekenhuisopname moet worden overwogen als dat nodig is.
In the event of an overdose, it is recommended that appropriate supportive treatment should be initiated as dictated by the patient’ s clinical status.
In het geval van een overdosis wordt aanbevolen een passende ondersteunende behandeling te beginnen op geleide van de klinische toestand van de patiënt.
Rosiglitazone and glimepiride are both highly protein bound and would not be expected to be cleared by haemodialysis.
Rosiglitazon en glimepiride binden zich beide in hoge mate aan eiwitten en worden naar verwachting niet verwijderd door hemodialyse.
AVAGLIM combines two antidiabetic agents with complimentary mechanisms of action to improve glycaemic control in patients with type 2 diabetes: rosiglitazone maleate, a member of the thiazolidinedione class and glimepiride, a member of the sulphonylurea class.
AVAGLIM combineert twee antihyperglykemische middelen met complementaire werkingsmechanismen teneinde de glykemische controle van patiënten met Type 2 diabetes te verbeteren: rosiglitazonmaleaat, een lid van de klasse der thiazolidinedionen, en glimepiride, een lid van de sulfonylureuaklasse.
Thiazolidinediones act primarily by reducing insulin resistance and sulphonylureas act primarily by stimulating release of insulin from functioning pancreatic β -cells.
Thiazolidinedionen werken voornamelijk door het verminderen van de insulineresistentie en sulfonylureumderivaten werken voornamelijk door het stimuleren van de afgifte van insuline uit functionerende pancreatische β -cellen.
A study comparing AVAGLIM to monotherapy rosiglitazone or glimepiride demonstrated incremental benefit in control of glycaemia of the fixed-dose combination over monotherapy.
Een onderzoek ter vergelijking van AVAGLIM met monotherapie rosiglitazon of glimepiride toonde een toenemend profijt aan voor wat betreft de controle van glykemie van de vaste-dosis combinatie vergeleken met monotherapie.
No new safety findings were observed.
Er werden geen nieuwe veiligheidsbevindingen waargenomen.
The clinical trial program in support of this fixed dose combination only compared rosiglitazone and glimepiride to glimepiride monotherapy and not to monotherapy with other sulphonylureas.
Het klinische onderzoeksprogramma ter ondersteuning van deze vaste dosering combinatie vergeleek uitsluitend rosiglitazon en glimepiride met glimepiride monotherapie en niet met monotherapie met andere sulfonylureumderivaten.
Rosiglitazone Rosiglitazone is a selective agonist at the PPARγ (peroxisome proliferator activated receptor gamma) nuclear receptor and is a member of the thiazolidinedione class of antihyperglycaemic agents.
Rosiglitazon Rosiglitazon is een selectieve agonist van de PPARγ  (peroxisomal proliferator activated gamma) kernreceptor en behoort tot de thiazolidinedion-groep van bloedglucoseverlagende middelen.