qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Dyspnoea Cough Headache Conjunctivitis Growth of eyelashes Increased lacrimation Ocular hyperaemia Dry eye Eye pruritus
Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Zenuwstelselaandoeningen Oogaandoeningen
5 MedDRA Organ System Skin and subcutaneous tissue disorders
Dyspneu Hoesten Hoofdpijn Conjunctivitis Groei van de oogwimpers Verhoogde traanafscheiding Oculaire hyperemie Droge ogen Oogpruritus
Frequency
Huid- en onderhuidaandoeningen
Undesirable Effect Stomatitis Mucosal inflammation Onycholysis Hypertrichosis Alopecia Nasal dryness Dry mouth
Stomatitis Slijmvliesontsteking Onycholyse Overmatige haargroei Alopecia Droogte van de neus Droge mond
The safety profile of panitumumab in patients whose tumour express KRAS wild-type (n = 123) was generally consistent with overall mCRC monotherapy set described above.
Het veiligheidsprofiel van panitumumab bij patiënten met een tumor die KRAS wild-type tot expressie brengt (n=123), was over het algemeen consistent met het algemene profiel van mCRC monotherapie zoals hierboven beschreven.
The only differences were that nausea, vomiting, dyspnoea and cough were reported as very common (≥ 1/ 10) in the KRAS wild-type arm whereas these adverse drug reactions were reported as common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) in the overall mCRC monotherapy population.
De enige verschillen waren dat misselijkheid, braken, dyspneu en hoesten als zeer vaak (≥ 1/10) in de KRAS wild-type arm gerapporteerd werden terwijl deze bijwerkingen bij de totale mCRC monotherapie populatie als vaak (≥ 1/100 tot < 1/10) werden gerapporteerd.
Diarrhoea when reported was mainly mild or moderate in severity.
In de gevallen waar diarree werd gerapporteerd, was die mild tot matig in ernst.
Two percent of patients with KRAS wild-type had diarrhoea reported as severe.
Bij twee procent van de patiënten met KRAS wild-type werd diarree als ernstig gerapporteerd.
In clinical trials potential infusion reactions (occurring within 24 hours of the first dose) which may include symptoms/ signs such as chills, fever, or dyspnoea, were reported in 2% of Vectibix treated patients, of which < 1% were severe (grade 3).
In klinische onderzoeken zijn mogelijke infusiereacties (binnen 24 uur na de eerste dosering) inclusief symptomen/tekenen zoals koude rillingen, koorts of dyspneu gerapporteerd bij 2% van de met Vectibix behandelde patiënten, waarvan < 1% ernstig (graad 3).
No patients had life-threatening (grade 4) or fatal (grade 5) infusion reactions to Vectibix.
Er waren geen patiënten met levensbedreigende (graad 4) of fatale (graad 5) infusiereacties op Vectibix.
Most of the symptoms of potential infusion reactions were mild in intensity, resolved without treatment, were isolated occurrences and did not require alteration or interruption of Vectibix administration.
De meeste symptomen van potentiële infusiereacties waren mild in intensiteit, verdwenen zonder behandeling, waren geïsoleerde gevallen en vereisten geen verandering of onderbreking van Vectibix toediening.
Skin rash most commonly occurred on the face, upper chest, and back, but could extend to the extremities.
Huiduitslag kwam het meest voor in het gezicht, bovenkant van de borst en rug, maar kon zich uitbreiden tot de ledematen.
Subsequent to the development of severe skin and subcutaneous reactions, infectious complications including sepsis, in rare cases leading to death, and local abscesses requiring incisions and drainage were reported.
Na ontwikkeling van ernstige huid- en onderhuidreacties werden infectieuze complicaties inclusief sepsis (in zeldzame gevallen leidend tot de dood) en lokale abcessen die incisies en drainage vereisten, gerapporteerd.
The median time to first symptom of dermatologic reaction was 10 days, and the median time to resolution after the last dose of Vectibix was 28 days.
De mediane tijd tot optreden van de eerste symptomen van een dermatologische reactie was 10 dagen en de mediane tijd tot verdwijnen was 28 dagen na de laatste dosis Vectibix.
Paronychial inflammation was associated with swelling of the lateral nail folds of the toes and fingers.
Paronychiale ontstekingen werden geassocieerd met het zwellen van de laterale nagelriemen van de tenen en vingers.
Doses up to 9 mg/ kg have been tested in clinical trials.
In klinische onderzoeken zijn doseringen tot 9 mg/kg getest.
There have been reports of overdose at doses up to approximately twice the recommended therapeutic dose.
Er zijn gevallen van overdosering gerapporteerd tot ongeveer twee maal de aanbevolen therapeutische dosering.
Adverse events observed included skin toxicity, diarrhoea, dehydration and fatigue and were consistent with the safety profile at the recommended dose.
De waargenomen bijwerkingen betroffen huidtoxiciteit, diarree, dehydratatie en vermoeidheid en waren in overeenstemming met het veiligheidsprofiel bij de aanbevolen dosering.
Antineoplastic agents, monoclonal antibodies, ATC code:
Farmacotherapeutische categorie: antineoplastische middelen, monoklonale antilichamen, ATC-code:
6 Mechanism of action
Werkingsmechanisme
Panitumumab is a recombinant, fully human IgG2 monoclonal antibody that binds with high affinity and specificity to the human EGFR.
Panitumumab is een recombinant, volledig humaan IgG2 monoklonaal antilichaam dat met grote affiniteit en specificiteit bindt aan het humane EGFR.
EGFR is a transmembrane glycoprotein that is a member of a subfamily of type I receptor tyrosine kinases including EGFR (HER1/ c-ErbB-1), HER2, HER3, and HER4.
EGFR is een transmembraan glycoproteïne dat deel uitmaakt van een subfamilie van type I receptor-tyrosinekinasen, waartoe onder andere EGFR (HER1/c-ErbB-1), HER2, HER3 en HER4 behoren.
EGFR promotes cell growth in normal epithelial tissues, including the skin and hair follicle, and is expressed on a variety of tumour cells.
EGFR stimuleert de groei van cellen in normaal epitheel weefsel, inclusief de huid en de haarfollikels, en komt op verschillende soorten tumorcellen tot expressie.
Panitumumab binds to the ligand binding domain of EGFR and inhibits receptor autophosphorylation induced by all known EGFR ligands.
Panitumumab bindt zich aan het ligandbindende domein van EGFR en remt de autophosphorylatie van de receptor die wordt geïnduceerd door alle bekende EGFR-liganden.
Binding of panitumumab to EGFR results in internalisation of the receptor, inhibition of cell growth, induction of apoptosis, and decreased interleukin 8 and vascular endothelial growth factor production.
De binding van panitumumab aan EGFR leidt tot internalisatie van de receptor, remming van de celgroei, inductie van apoptose en afname van de productie van interleukine-8 en de vasculaire endotheliale groeifactor.
The KRAS (Kirsten rat sarcoma 2 viral oncogene homologue) gene encodes a small, GTP-binding protein involved in signal transduction.
Het KRAS (Kirsten rat sarcoma 2 viraal oncogeen homoloog) gen codeert voor een klein GTP-bindend eiwit dat betrokken is bij de signaaluitwisseling.
A variety of stimuli, including that from the EGFR activates KRAS which in turn stimulates other intracellular proteins to promote cell proliferation, cell survival and angiogenesis.
Een verscheidenheid aan stimuli, inclusief die van de EGFR activeert het KRAS gen dat op zijn beurt andere intracellulaire eiwitten stimuleert tot het aanzetten van celproliferatie, celoverleving en angiogenese.
Activating mutations in the KRAS gene occur frequently in a variety human tumours and have been implicated in both oncogenesis and tumour progression.
Activerende mutaties van het KRAS gen komen vaak voor bij verschillende humane tumoren en zijn betrokken bij zowel oncogenese als tumorprogressie.
In vitro assays and in vivo animal studies have shown that panitumumab inhibits the growth and survival of tumour cells expressing EGFR.
In-vitro-onderzoek en in-vivo-dierproeven hebben aangetoond dat panitumumab de groei en de overleving van tumorcellen met expressie van EGFR remt.
No anti-tumour effects of panitumumab were observed in human tumour xenografts lacking EGFR expression.
Er zijn geen anti-tumoreffecten van panitumumab waargenomen bij xenografts van menselijke tumoren zonder expressie van EGFR.
The addition of panitumumab to radiation, chemotherapy and/ or other targeted therapeutic agents, in animal studies resulted in an increase in anti-tumour effects compared to radiation, chemotherapy or targeted therapeutic agents alone.
Toevoeging van panitumumab aan radiotherapie, chemotherapie en/of andere gerichte therapeutische middelen bij dieren leidde tot een versterking van de anti-tumoreffecten ten opzichte van radiotherapie, chemotherapie of andere gerichte therapeutische monotherapieën.
Data on the development of anti-panitumumab antibodies has been evaluated using two different immunoassays (an ELISA which detects high-affinity antibodies, and a Biosensor Immunoassay which detects both high and low-affinity antibodies), results from these assays indicated that the overall incidence of a post-dose anti-panitumumab antibody response was low.
Er is met behulp van twee verschillende immunoassays (een ELISA, waarmee antilichamen met een sterke affiniteit kunnen worden opgespoord, en een Biosensor Immunoassay, waarmee zowel antilichamen met een sterke affiniteit als antilichamen met een geringe affiniteit kunnen worden opgespoord) onderzoek gedaan naar de vorming van anti-panitumumab-antilichamen.
Pre-dose antibodies were detected in 5 of 636 patients (< 1%) and 16/ 635 patients (2.5%) tested by the ELISA and Biosensor Immunoassay respectively.
Vóór de toediening werden antilichamen aangetoond bij 5 van de 636 patiënten (< 1%) en bij 16 van de 635 patiënten (2,5%) die met respectievelijk de ELISA en de Biosensor Immunoassay waren onderzocht.
Post-dose neutralising antibodies were detected in 1 of 447 patients (0.2%) and 7 of 447 patients (1.6%) tested by the ELISA and Biosensor Immunoassay respectively.
Na de toediening werden neutraliserende antilichamen aangetroffen bij 1 van de 447 patiënten (0,2%) en bij 7 van de 447
Compared with patients who did not develop antibodies, no relationship between the presence of anti-panitumumab antibodies and pharmacokinetics, efficacy and safety has been observed.
Een vergelijking met patiënten die geen antilichamen vormden toonde aan dat er geen verband bestaat tussen de aanwezigheid van anti-panitumumab-antilichamen enerzijds en de farmacokinetiek, de werkzaamheid en de veiligheid anderzijds.
The detection of antibody formation is dependent on the sensitivity and specificity of the assay.
De detectie van de vorming van antilichamen is afhankelijk van de sensitiviteit en de specificiteit van de assay.
The observed incidence of antibody positivity in an assay may be influenced by several factors including sample handling, concomitant medications and underlying disease, therefore, comparison of the incidence of antibodies to other products may be misleading.
Vergelijking van de incidentie van antilichamen met die van andere producten kan dan ook misleidend zijn.
The efficacy of Vectibix in patients with metastatic colorectal cancer (mCRC) who had disease progression during or after prior chemotherapy was studied in a randomised controlled trial (463 patients) and open-label, single-arm trials (384 patients).
De werkzaamheid van Vectibix is onderzocht in een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek (463 patiënten) en in open-label, single-arm onderzoeken (384 patiënten) bij patiënten met gemetastaseerde colorectaalcarcinoom (metastatic colorectal cancer, mCRC) die tijdens of na voorafgaande chemotherapie progressie van de ziekte vertoonden.
The safety of Vectibix in patients with mCRC who received at least one dose of Vectibix was evaluated in 920 patients.
De veiligheid van Vectibix bij patiënten met mCRC die ten minste één dosis Vectibix kregen is onderzocht bij 920 patiënten.
Additional studies were performed with Vectibix as a single agent in patients with other solid tumours and in combination with chemotherapy with and without bevacizumab in patients with mCRC or in combination with chemotherapy in patients with non-small cell lung cancer.
Er zijn aanvullende onderzoeken uitgevoerd met Vectibix als monotherapie bij patiënten met andere solide tumoren en in combinatie met chemotherapie met en zonder bevacizumab bij patiënten met mCRC of in combinatie met chemotherapie bij patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom.
7 A multinational, randomised, controlled trial was conducted in 463 patients with EGFR-expressing metastatic carcinoma of the colon or rectum after confirmed failure of oxaliplatin and irinotecan- containing regimens.
Een multinationaal, gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek is uitgevoerd bij 463 patiënten met een gemetastaseerd carcinoom van het colon of het rectum met EGFR-expressie, na bevestiging van het falen van behandelingen met oxaliplatine en irinotecan.
Patients were randomised 1:1 to receive Vectibix at a dose of 6 mg/ kg given once every two weeks plus best supportive care (not including chemotherapy) (BSC) or BSC alone.
De patiënten werden 1:1 gerandomiseerd aan behandeling met Vectibix in een dosering van 6 mg/kg, eenmaal per 2 weken toegediend samen met optimale palliatieve zorg (best supportive care, BSC) – zonder chemotherapie –, of aan BSC alleen.
Patients were treated until disease progression or unacceptable toxicity occurred.
De patiënten werden behandeld tot progressie van de ziekte optrad of tot zich onaanvaardbare toxische effecten voordeden.
Upon disease progression BSC alone patients were eligible to crossover to a companion study and receive Vectibix at a dose of 6 mg/ kg given once every two weeks.
Bij progressie van de ziekte kwamen patiënten die BSC alleen ontvingen in aanmerking voor cross-over naar een complementair onderzoek en ontvingen Vectibix in een dosering van 6 mg/kg, éénmaal per 2 weken.
Of 463 patients, 63% were male.
Van de groep van 463 gerandomiseerde patiënten was 63% mannelijk.
The median age was 62 years (range 27 to 83), and 99% were Caucasian.
De mediane leeftijd was 62 jaar (van 27 tot 83 jaar), en 99% was blank.
Three hundred and ninety-six (86%) patients had a baseline ECOG Performance Status of 0 or 1.
396 patiënten (86%) hadden bij het begin van het onderzoek een ECOG Performance Status van 0 of 1.
Sixty-seven percent of patients had colon cancer and 33% had rectal cancer.
67% van de patiënten had colonkanker en 33% had rectumkanker.
The primary endpoint was progression-free survival (PFS).
Het primaire eindpunt was de overlevingsduur zonder progressie van de ziekte (progression-free survival, PFS).
In an analysis adjusting for potential bias from unscheduled assessments, the rate of disease progression or death in patients who received Vectibix was reduced by 40% relative to patients that received BSC [Hazard Ratio = 0.60, (95% CI 0.49, 0.74), stratified log-rank p < 0.0001].
Een analyse die rekening hield met mogelijke bias van niet volgens het protocol geplande onderzoeken, toonde aan dat bij de patiënten die Vectibix kregen de frequentie van de ziekteprogressie of overlijden met 40% verminderd was ten opzichte van patiënten die enkel BSC kregen [Hazard Ratio = 0,60, (95% CI 0,49; 0,74), gestratificeerd log-rank p < 0,0001].
There was no difference seen in median PFS times as more than 50% of patients progressed in both treatment groups before the first scheduled visit.
Er kon geen verschil worden vastgesteld in mediane PFS, aangezien in beide behandelingsgroepen progressie werd vastgesteld bij meer dan 50% van de patiënten vóór het eerste volgens het protocol geplande onderzoek.
12.4, 29.4].
De frequentie van progressie-vrije overleving die werd bepaald tijdens het eerst geplande onderzoek (week 8) was 45,5% bij Vectibix plus BSC - patiënten en 24,6% bij BSC-patiënten, een verschil van 20,9% [95% CI:12,4; 29,4].
No difference was seen in overall survival.
Er werd geen verschil gezien in totale overleving.
This may be due to patients receiving panitumumab after progression among those randomized to BSC.
Dit kan worden veroorzaakt door de patiënten die gerandomiseerd waren in de BSC groep en panitumumab kregen na progressie.
Tumour response according to modified-RECIST criteria was determined by central review.
De respons van de tumor volgens de gemodificeerde RECIST-criteria werd centraal geëvalueerd.
Overall, 9.5% [95% CI:
In totaal had 9,5% [95% CI:
6.1, 14.1] Vectibix plus BSC patients, and 0% [95% CI:
6,1; 14,1] van de Vectibix plus BSC-patiënten, en 0% [95% CI:
0.0, 1.6] BSC alone patients had a confirmed objective response (partial response), with stable disease in 26% and 10% patients, respectively.
0,0; 1,6] van de BSC-patiënten een aangetoonde objectieve respons (partiële respons), met stabilisatie van het ziekteproces bij respectievelijk 26% en 10% van de patiënten.
Among the 176 patients who received Vectibix after progression on BSC alone, the response rate (investigator assessment) was 11.4% (95% CI:
Onder de 176 patiënten die werden behandeld met Vectibix nadat ze met BSC alleen progressie vertoonden was de responsfrequentie (naar het oordeel van de onderzoeker) 11,4% (95% CI:
PFS – All Patients
8 PFS – Alle patiënten
Events / N (%) in Weeks 193 / 231 (84) 8.0
208 / 232 (90(90) 8.08.0 208/ 232)
50% 40%
50%
(95% CI:
Hazard ratio = 0.60 (95% CI:
0.49, 0.74) Stratified log-rank test p < 0.0001
Stratified log-rank test p < 0.0001
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
Unscheduled tumour assessments were moved to the nearest scheduled timepoint
Niet volgens schema uitgevoerde tumorbeoordelingen zijn geplaatst op het meest nabij gelegen geplande meetpunt.
The relationship between KRAS mutation status determined in archived paraffin embedded tumour tissue and clinical outcome was evaluated in a retrospective analysis.
Het verband tussen KRAS mutatie status bepaald in opgeslagen in paraffine ingebed tumorweefsel en het klinische resultaat werd geëvalueerd tijdens een retrospectieve analyse.
Tumour samples obtained from the primary resection of colorectal cancer were analysed for the presence of the seven most common activating mutations in the codon 12 and 13 (Gly12Asp, Gly12Ala, Gly12Val, Gly12Ser, Gly12Arg, Gly12Cys, and Gly13Asp) of the KRAS gene by using an
Tumormonsters verkregen uit de primaire resectie van colorectaalcarcinoom werden onderzocht op de aanwezigheid van de zeven meest voorkomende activerende mutaties in codon 12 en 13 (Gly12Asp, Gly12Ala, Gly12Val, Gly12Ser, Gly12Arg, Gly12Cys en Gly13Asp) van het KRAS gen door middel van een allel-specifieke polymerase kettingreactie.
427 (92%) patients were evaluable for KRAS status of which 184 had mutations.
Van 427 (92%) patiënten kon de KRAS status worden bepaald waarvan 184 patiënten mutaties hadden.
In an analysis adjusting for potential bias from unscheduled assessments the hazard ratio for PFS was 0.49 (95% CI:
Een analyse die rekening hield met mogelijke bias van niet volgens het protocol geplande onderzoeken, toonde aan dat de hazard ratio voor PFS 0,49 (95% CI:
0.37-0.65) in favour of panitumumab in the KRAS wild-type group and 1.07 (95% CI:
0,37-0,65) was in het voordeel van panitumumab in de KRAS wild-type groep en 1,07 (95% CI:
0.77-1.48) in the KRAS mutant group.
0,77 – 1,48) in de gemuteerde KRAS groep.
The difference in median PFS in the KRAS wild-type group was 8 weeks.
Het verschil in mediane PFS in de KRAS wild-type groep was 8 weken.
27.4, 50.0].
De frequentie van progressie-vrije overleving in de KRAS wild-type groep die werd bepaald op het eerst geplande onderzoek (week 8) was 59,7% bij Vectibix plus BSC en 21% bij BSC, een verschil van 38,7% [95% CI:27,4-50,0].
The difference in median PFS in the KRAS mutant group was 0 weeks.
Het verschil in mediane PFS in de KRAS gemuteerde groep was 0 weken.
The progression-free survival rates at the first scheduled visit (week 8) in the KRAS mutant group were 21.4% on Vectibix plus BSC and 28.0% on BSC alone, a difference of -6.6% [95% CI: -19.0, 5.9].
De frequentie van progressie-vrije overleving in de KRAS gemuteerde groep die werd bepaald op het eerst geplande onderzoek (week 8) was 21,4% bij Vectibix plus BSC en 28,0% bij BSC, een verschil van -6,6% [95% CI: -19.0, 5,9].
There were no differences in overall survival seen in either group.
In geen van beide groepen kon een verschil in totale overleving worden vastgesteld.
In the KRAS wild-type group the response rate was 17% for panitumumab and 0% for BSC.
In de KRAS wild-type groep was de responsfrequentie 17% voor panitumumab en 0% voor BSC.
In the KRAS mutant group there were no responses in either treatment arm.
In de gemuteerde KRAS groep was er geen respons in beide behandelingsgroepen.
Stable disease rates in the KRAS wild-type group were 34% for panitumumab and 12% for BSC.
De frequentie van stabilisatie van de ziekte in de KRAS wild-type groep was 34% voor panitumumab en 12% voor BSC.
The stable disease rates in the KRAS mutant group were 12% for panitumumab and 8% for BSC.
De frequentie van stabilisatie van de ziekte in de KRAS mutant groep was 12% voor panitumumab en 8% voor BSC.
Response rate (investigator assessment) in patients that crossed over to panitumumab after progression on BSC alone was 22% (95% CI:
De responsfrequentie (naar oordeel van de onderzoeker) bij patiënten die overstapten naar panitumumab na progressie bij enkel BSC was 22% (95% CI:
14.0, 31.9) for those with KRAS wild-type tumours and 0% (95% CI:
14,0; 31,9) bij de patiënten met de KRAS wild-type tumoren en 0% (95% CI:
0.0, 4.3) for those with mutant KRAS tumours.
0,0; 4,3) voor de patiënten met KRAS gemuteerde tumoren.
PFS – Patients with mutant and wild type KRAS Wild Type KRAS
9 PFS – Patiënten met gemuteerd en wild type KRAS Wild-type KRAS
Events / N (%) in Weeks
Behandeling
90%
EventsGevallen/ N(%) Mediaan in weken / N (%) in Weeks
Vectibix+BSC
Vectibix+BSC Vectibix + BSC 115 / 124 (93 )(93)16.016.0 115/ 124 90% BSC Alone
115 / 124 (93)
Proportion event-free
BSC Alone
BSC alleen
114 / 119 (96)
114 / 119 (96 )(96) 8.0 8.0 114/ 119
Subjects at risk:
Subjects Vectibix+BSC
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
9 Mutant KRAS
Gemuteerd KRAS
Events / N (%) in Weeks
Events / N (%) in Weeks Vectibix + BSC 76 / 84 (90)
76 / 84 (90)
BSC alleen
95 / 100 (95)
95 / 95/ 100 (95)) 100 (95
Proportion Event-Free
Event-Free
Hazard ratio = 1.07 (95% CI:
Hazard ratio = 1.07 (95% CI:
16 18 20 22 24 26 28 30 32
8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks Weeks
34 36 38 40 42 44 46 48 50 52 Weeks
Subjects at risk:
The PACCE study:
Het PACCE onderzoek:
In this randomised, open label, controlled clinical trial, chemotherapy (oxaliplatin or irinotecan) and bevacizumab were given with and without panitumumab in the first line treatment of patients with metastatic colorectal cancer.
In dit gerandomiseerd, open-label, gecontroleerd onderzoek werden chemotherapie (oxaliplatine of irinotecan) en bevacizumab toegediend, al dan niet in combinatie met panitumumab als eerstelijnsbehandeling bij patiënten met gemetastaseerde, colorectaalcarcinoom.
The hazard ratio for PFS was 1.44 (95% CI:
De toediening van panitumumab werd stopgezet toen bij interim-analyse een statistisch significante vermindering in PFS werd vastgesteld bij patiënten die panitumumab kregen.
Median PFS was 8.8 (95% CI:
De hazard ratio voor PFS was 1,44 (95% CI:1,13; 1,85).
8.3, 9.5) and 10.5 (95% CI 9.4, 12.0) months in the panitumumab and the non-panitumumab arm, respectively.
Er was een verhoogde
There was an increase in mortality in the Vectibix arm.
10 mortaliteit in de Vectibix arm.
1.11, 2.17).
De hazard ratio voor totale overleving was 1,56% (95% CI:1,11; 2,17).
Median overall survival was 18.4 (95% CI:
Mediane totale overleving was 18.4 maanden (95% CI:
13.8, not estimable) in the panitumumab arm and not estimable in the non-panitumumab arm.
13,8, onberekenbaar) in de panitumumab arm en niet berekenbaar voor de niet-panitumumab arm.
This means that further evidence on this medicinal product is awaited, in particular data are required to confirm the effect in patients with wild-type KRAS tumours which is currently supported by a retrospective analysis.
Dit geneesmiddel is geregistreerd onder “ voorwaardelijke toelating”. Dit betekent dat aanvullend bewijs over dit geneesmiddel wordt verwacht, met name zijn gegevens vereist om het effect bij patiënten met wild-type KRAS tumoren te bevestigen, hetgeen momenteel op een retrospectieve analyse steunt.
Further evidence is also awaited regarding the effect of panitumumab in combination with chemotherapy on PFS in patients with wild-type KRAS tumours.
Ook wordt aanvullend bewijs afgewacht wat betreft het effect van panitumumab in combinatie met chemotherapie op de progressie-vrije overleving bij patienten met wild-type KRAS tumoren.
Studies investigating this effect are currently ongoing.
Momenteel lopen er onderzoeken die dit effect bestuderen.
The European Medicines Agency (EMEA) will review new information on the product every year and this SPC will be updated as necessary.
Het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) zal alle nieuwe informatie die ieder jaar beschikbaar kan komen, beoordelen en zonodig zal deze SPC worden aangepast.
Vectibix administered as a single agent or in combination with chemotherapy exhibits nonlinear pharmacokinetics.
Vectibix vertoont, als het wordt toegediend als enkel middel of in combinatie met chemotherapie, een niet-lineaire farmacokinetiek.
Following a single-dose administration of panitumumab as a 1-hour infusion, the area under the concentration-time curve (AUC) increased in a greater than dose-proportional manner and clearance (CL) of panitumumab decreased from 30.6 to 4.6 ml/ day/ kg as the dose increased from 0.75 to 9 mg/ kg.
Na een enkelvoudige dosis panitumumab toegediend als infuus over 1 uur steeg de oppervlakte onder de curve (AUC) verhoudingsgewijs sterker dan de dosis en de klaring (CL) van panitumumab daalde van 30,6 naar 4,6 ml/ dag/ kg bij een stijgende dosis van 0,75 naar 9 mg/ kg.
However, at doses above 2 mg/ kg, the AUC of panitumumab increases in an approximately dose-proportional manner.
Echter, bij de doses hoger dan 2 mg/ kg stijgt de AUC van panitumumab ongeveer evenredig met de dosis.
Following the recommended dose regimen (6 mg/ kg given once every 2 weeks as a 1-hour infusion), panitumumab concentrations reached steady-state levels by the third infusion with mean (± SD) peak and trough concentrations of 213 ± 59 and 39 ± 14 mcg/ ml, respectively.
Na toediening volgens het aanbevolen doseringsschema (6 mg/ kg elke 2 weken als infusie van 1 uur) bereikten de panitumumab concentraties steady state niveaus bij de derde infusie met gemiddelde (± SD) piek- en dalconcentraties van respectievelijk 213 ± 59 en 39 ± 14 µg/ ml.
The mean (± SD) AUC0-tau and CL were 1306 ± 374 mcg• day/ ml and 4.9 ± 1.4 ml/ kg/ day, respectively.
De gemiddelde (± SD) AUC0-tau en CL waren respectievelijk 1306 ± 374 µg• dag/ ml en 4,9 ± 1,4 ml/ kg/ dag.
The elimination half-life was approximately 7.5 days (range:
De eliminatiehalfwaardetijd was ongeveer 7,5 dagen (range:
3.6 to 10.9 days).
3,6 tot 10,9 dagen).
10 A population pharmacokinetic analysis was performed to explore the potential effects of selected covariates on panitumumab pharmacokinetics.
Er is een farmacokinetische analyse van de populatie uitgevoerd om de potentiële effecten van geselecteerde covariabelen op de farmacokinetiek van panitumumab te onderzoeken.
Results suggest that age, gender, tumour type, race, hepatic function, renal function, chemotherapeutic agents, and EGFR expression in tumour cells had no apparent impact on the pharmacokinetics of panitumumab.
De resultaten duiden er op dat leeftijd, geslacht, ras, tumortype, leverfunctie, nierfunctie, chemotherapeutische middelen en expressie van EGFR in tumorcellen geen aantoonbare invloed hebben op de farmacokinetiek van panitumumab.
No clinical studies have been conducted to examine the pharmacokinetics of panitumumab in patients with renal or hepatic impairment.
Er zijn geen klinische onderzoeken uitgevoerd waarin de farmacokinetiek van panitumumab bij patiënten met nier- of leverfunctiestoornissen werd onderzocht.
No age-related differences in pharmacokinetics of panitumumab were observed in clinical studies in patients 26 to 85 years of age.
Tijdens klinische onderzoeken bij patiënten tussen 26 en 85 jaar zijn geen verschillen in de farmacokinetiek van panitumumab waargenomen die een verband hebben met de leeftijd.
Adverse reactions seen in animals at exposure levels similar to clinical exposure levels and with possible relevance to clinical use were as follows:
De volgende bijwerkingen zijn waargenomen bij dieren bij soortgelijke blootstellingsniveaus als de klinische blootstellingsniveaus en betreft de volgende bijwerkingen die relevant zouden kunnen zijn voor klinische doeleinden:
Skin rash and diarrhoea were the major findings observed in repeat-dose toxicity studies of up to 26 weeks duration in cynomolgus monkeys.
Huiduitslag en diarree waren de belangrijkste bevindingen tijdens toxiciteitstudies met dosisherhalingen van maximaal 26 weken bij cynomolgus-apen.
These findings were observed at doses approximately equivalent to the recommended human dose and were reversible upon termination of administration of panitumumab.
Deze bevindingen werden geobserveerd in doseringen die ongeveer gelijk waren aan de aanbevolen dosering voor mensen en waren reversibel na het staken van de toediening van panitumumab.
The skin rash and diarrhoea observed in monkeys are considered related to the pharmacological action of panitumumab and are consistent with the toxicities observed with other anti-EGFR inhibitors.
Aangenomen wordt dat de huiduitslag en de diarree die bij apen zijn voorgekomen samenhangen met de farmacologische werking van panitumumab en zijn in overeenstemming met de toxische effecten die zijn waargenomen bij gebruik van andere anti-EGFR-remmers.
Studies to evaluate the mutagenic and carcinogenic potential of panitumumab have not been performed.
Er is geen onderzoek uitgevoerd naar de mogelijke mutagene en carcinogene eigenschappen van panitumumab.
Animal studies are insufficient with respect to embryo-foetal development since foetal panitumumab exposure levels were not examined.
11 Dierproeven geven onvoldoende informatie over de embryofoetale ontwikkeling, aangezien niet is onderzocht in hoeverre de foetus blootgesteld wordt aan panitumumab.
Panitumumab has been shown to cause foetal abortions and/ or foetal deaths in cynomolgus monkeys when administered during the period of organogenesis at doses approximately equivalent to the recommended human dose.
Het is aangetoond dat panitumumab bij cynomolgus-apen foetale abortus en/ of foetale overlijden kan veroorzaken als het tijdens de fase van organogenese wordt toegediend in doseringen die ongeveer gelijk zijn als de aanbevolen dosering voor toepassing bij mensen.
Formal male fertility studies have not been conducted; however, microscopic evaluation of male reproductive organs from repeat-dose toxicity studies in cynomolgus monkeys at doses up to approximately 5-fold the human dose on a mg/ kg basis, revealed no differences compared to control male monkeys.
Echter, bij microscopisch onderzoek van de voortplantingsorganen van repeat-dose toxiciteitstudies van mannelijke cynomolgus-apen bij doseringen die tot ongeveer 5 maal zo hoog zijn als de aanbevolen mg/ kg-dosering voor toepassing bij mensen zijn in vergelijking met mannelijke controledieren geen verschillen gevonden.
Fertility studies conducted in female cynomolgus monkeys showed that panitumumab may produce prolonged menstrual cycle and/ or amenorrhea and reduced pregnancy rate which occurred at all doses evaluated.
Uit fertiliteitsonderzoek bij vrouwelijke cynomolgus-apen is gebleken dat panitumumab leidt tot een verlengde menstruatiecyclus of amenorrhea en gereduceerde zwangerschapsaantallen die bij alle geëvalueerde doseringen voorkwamen.
No pre- and post-natal development animal studies have been conducted with panitumumab.
Er zijn geen onderzoeken met panitumumab uitgevoerd bij dieren naar de pre- en postnatale ontwikkeling.
All patients should be advised regarding the potential risk of panitumumab on pre- and post-natal development prior to initiation of Vectibix therapy.
Alle patiënten moeten worden geïnformeerd over het potentiële risico van panitumumab wat betreft de pre- en postnatale ontwikkeling vóór aanvang van een behandeling met Vectibix.
Sodium chloride Sodium acetate trihydrate Acetic acid, glacial (for pH-adjustment) Water for injection.
Natriumchloride Natriumacetaat-trihydraat IJsazijn (voor pH-aanpassing) Water voor injectie.
Vectibix does not contain any antimicrobial preservative or bacteriostatic agent.
Vectibix bevat geen enkel antimicrobiologisch conserveermiddel of bacteriostatisch agens.
The product should be used immediately after dilution.
Het product dient onmiddellijk na verdunning gebruikt te worden.
If not used immediately, in-use storage times and conditions prior to use are the responsibility of the user and should be no longer than 24 hours at 2°C to 8°C.
Indien het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de bewaartijd en de condities voor gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker en dienen deze niet langer te zijn dan 24 uur bij 2°C tot 8°C.
Store in a refrigerator (2°C – 8°C).
Bewaren in de koelkast (2°C- 8°C).
Single-use vial (type I glass) with an elastomeric stopper, aluminium seal and flip-off plastic cap.
Flacon voor eenmalig gebruik (type I-glas) met een elastomere stop, aluminiumseal en een plastic flip- off deksel.
One vial contains:
Eén flacon bevat:
100 mg of panitumumab in 5 ml, 200 mg panitumumab in 10 ml, or 400 mg panitumumab in 20 ml of concentrate for solution for infusion.
100 mg panitumumab in 5 ml, 200 mg panitumumab in 10 ml of 400 mg panitumumab in 20 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Pack of 1 vial containing 5 ml.
Verpakking van 1 flacon met 5 ml.
Pack of 1 vial containing 10 ml.
12 Verpakking van 1 flacon met10 ml.
Pack of 1 vial containing 20 ml.
Verpakking van 1 flacon met 20 ml.
Vectibix should be diluted in 0.9% sodium chloride injection by healthcare professional using aseptic technique.
Vectibix dient te worden verdund in 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie door een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg gebruik makend van aseptische techniek.
Do not shake or vigorously agitate the vial.
De flacon niet schudden of krachtig bewegen.
Withdraw the necessary amount of Vectibix for a dose of 6 mg/ kg.
Neem de benodigde hoeveelheid Vectibix voor een dosering van 6 mg/ kg.
Dilute in a total volume of 100 ml.
Verdun in een totaal volume van 100 ml.
The final concentration should not exceed 10 mg/ ml.
De eindconcentratie dient de 10 mg/ ml niet te overschrijden.
Doses higher than 1000 mg should be diluted in 150 ml 0.9% sodium chloride injection (see section 4.2).
Doseringen hoger dan 1000 mg dienen te worden verdund in 150 ml 0,9% natriumchloride (zie rubriek 4.2).
The diluted solution should be mixed by gentle inversion, do not shake.
De verdunde oplossing dient door voorzichtig omkeren te worden gemengd, niet schudden.
No incompatibilities have been observed between Vectibix and 0.9% sodium chloride injection in polyvinyl chloride bags or polyolefin bags.
Er zijn geen onverenigbaarheden waargenomen tussen Vectibix en 0,9% natriumchloride oplossing voor injectie in polyvinylchloride zakken of polyolefin zakken.
Detailed information on this medicine is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van het Europese Geneesmiddelen Bureau (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/.
Pharmacovigilance system The MAH must ensure that the system of pharmacovigilance, as described in version 3 presented in Module 1.8.1. of the Marketing Authorisation Application, is in place and functioning before and whilst the product is on the market.
Farmacovigilantie systeem De houder van de vergunning voor het in de handel brengen moet ervoor zorgen dat er een farmacovigilantie systeem, zoals beschreven in versie 3 van Module 1.8.1 van de Marketing Authorisation Application, opgesteld wordt in werking treedt voordat en terwijl het product op de markt is.
Risk Management Plan The MAH commits to performing the studies and additional pharmacovigilance activities detailed in the Pharmacovigilance Plan, as agreed in version 3 of the Risk Management Plan (RMP) presented in Module 1.8.2. of the Marketing Authorisation Application and any subsequent updates of the RMP agreed by the CHMP.
Risico management plan De houder van de vergunning voor het in de handel brengen verbindt zich ertoe om onderzoeken en additionele farmacovigilantie activiteiten uit te voeren zoals beschreven in het farmacovigilantie plan, zoals overeengekomen in versie 3 van het Risico management plan (RMP) gepresenteerd in Module 1.8.2. van de Marketing Authorisation Application, en alle andere verdere aanpassingen van het RMP die worden overeengekomen met de CHMP.
In addition, an updated RMP should be submitted • When new information is received that may impact on the current Safety Specification, Pharmacovigilance Plan or risk minimisation activities • Within 60 days of an important (pharmacovigilance or risk minimisation) milestone being reached • At the request of the EMEA
Bovendien dient een aangepast RMP te worden ingediend: • Wanneer nieuwe informatie die van invloed kan zijn op het huidige Veiligheids Specificatie Farmacovigilantie Plan of activiteiten van risicominimalisatie beschikbaar is.
The Marketing Authorisation Holder shall complete the following programme of studies within the specified time frame, the results of which shall form the basis of the annual reassessment of the benefit/ risk profile: • To ensure the availability of KRAS test kit by 30 November 2007 • To provide a Statistical Analysis Plan describing the analysis of wild-type KRAS subpopulation for 20050181 and 20050203 studies.
De beschikbaarheid van de KRAS analyse-kit te verzekeren tegen 30 November 2007 Een Statistisch Analyse Plan te verstrekken waarin de analyse van wild-type KRAS sub- populatie voor onderzoeken 20050181 en 20050203 wordt beschreven.
This SAP would need CHMP approval prior to implementation by Q1-2008 • To submit the clinical study reports of 20030167 and 20030250 studies including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q1-2008 • To submit the clinical study report of PACCE study (even if interim) including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q1-2008 • To submit the clinical study summary report of 20050181 study to confirm the hypothesis on wild-type KRAS as a biomarker for selecting patients to be treated by Q4-2008 • To provide data on Quality of Life of 20050181 study by Q4-2008 • To submit the clinical study report of STEPP study including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q1-2009 • To submit the clinical study summary reports of SPIRITT and PRECEPT studies including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q2-2009 • To submit the clinical study report summary of 20050203 study including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q4-2009. • To provide additional data on Quality of Life of 20050203 study by Q4-2009 • To submit the final clinical study summary report of • 20050203 study including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q1-2010 • To provide additional data on Quality of Life of 20050203 study by Q1-2010 • To submit the final clinical study report of 20050181 study including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q1-2010 • To submit the final clinical study report of PACCE study including the safety-efficacy analysis in relation with KRAS by Q2-2011
Om additionele gegevens te verstrekken over de kwaliteit van leven van onderzoek 20050203 tegen Q4-2009 Om het finale samenvattende klinisch onderzoeksrapport te verstrekken van onderzoek 20050203 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1- 2010 Om additionele gegevens te verstrekken van de kwaliteit van leven van onderzoek 20050203 tegen Q1-2010 Om het finale klinische onderzoeksrapport te verstrekken van onderzoek 20050181 met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q1-2010 Om het finale klinische onderzoeksrapport in te dienen van PACCE onderzoek met inbegrip van de veiligheids-effectiviteits analyse in relatie tot KRAS tegen Q2-2011
Vectibix 20 mg/ ml concentrate for solution for infusion Panitumumab
Vectibix 20 mg/ ml concentraat voor oplossing voor infusie Panitumumab
Each vial contains 100 mg of panitumumab.
Elke flacon bevat 100 mg panitumumab.
Each vial contains 200 mg panitumumab.
Elke flacon bevat 200 mg panitumumab.
Each vial contains 400 mg panitumumab.
Elke flacon bevat 400 mg panitumumab.
Sodium chloride, sodium acetate trihydrate, acetic acid (glacial), water for injections
Natriumchloride, natriumacetaat trihydraat, ijsazijn en water voor injectie.
5 ml of concentrate for solution for infusion.
5 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
10 ml of concentrate for solution for infusion.
10 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
20 ml of concentrate for solution for infusion.
20 ml concentraat voor oplossing voor infusie.
Vectibix will only be administered by a health care professional and is not required to have Braille on the packaging (EC Guidance concerning the Braille requirements for labelling and the package leaflet [Article 56a of Directive 2001/ 83/ EC as amended]).
Vectibix zal alleen toegediend worden door beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg en vereist geen braille op de verpakking (EC regelgeving betreffende vereisten voor braille voor etiketteren en de bijsluiter (Artikel 56a van Richtlijn 2001/ 83/ EC zoals gewijzigd).
Vectibix 20 mg/ ml sterile concentrate Panitumumab IV
Vectibix 20 mg/ ml steriel concentraat Panitumumab IV
Vectibix 20 mg/ ml concentrate for solution for infusion panitumumab
Vectibix 20 mg/ ml concentraat voor oplossing voor infusie panitumumab
It may harm them, even if their symptoms are the same as yours. • If any of the side effects get serious, or if you notice any side effects not listed in this leaflet, please tell your doctor.
Dit geneesmiddel kan schadelijk voor hen zijn, zelfs als de verschijnselen dezelfde zijn als waarvoor u het geneesmiddel heeft gekregen. • Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of als er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts.
What Vectibix is and what it is used for 2.
Wat is Vectibix en waarvoor wordt het gebruikt 2.
Before you use Vectibix 3.
Wat u moet weten voordat u Vectibix gebruikt 3.
How to use Vectibix 4.
Hoe wordt Vectibix gebruikt 4.
How to store Vectibix 6.
Hoe bewaart u Vectibix 6.
WHAT VECTIBIX IS AND WHAT IT IS USED FOR
WAT IS VECTIBIX EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT
Vectibix is used in the treatment of metastatic colorectal carcinoma (cancer of the bowel) after failure of chemotherapy (medicines used to treat cancer) treatment.
Vectibix wordt gebruikt voor de behandeling van gemetastaseerd colorectaal carcinoom (darmkanker) na falen van chemotherapie (geneesmiddelen gebruikt om kanker te behandelen) behandeling.
Vectibix is for use in adults 18 years and over.
Vectibix is voor gebruik bij volwassenen van 18 jaar en ouder.
Vectibix contains the active substance panitumumab, which belongs to a group of medicines called monoclonal antibodies.
Vectibix bevat het actieve bestanddeel panitumumab, dat tot een groep geneesmiddelen behoort die monoklonale antilichamen worden genoemd.
Monoclonal antibodies are proteins, which specifically recognise and attach (bind) to other unique proteins in the body.
Monoklonale antilichamen zijn eiwitten, die specifiek andere unieke eiwitten in het lichaam herkennen en hieraan hechten (binden).
Panitumumab recognises and binds specifically to a protein known as epidermal growth factor receptor (EGFR), which is found on the surface of some cancer cells.
Panitumumab herkent en hecht specifiek aan een eiwit dat bekend is als epidermale groei factor receptor (EGFR), dat wordt gevonden aan de oppervlakte van sommige kankercellen.
When growth factors (other body proteins) attach to the EGFR, the cancer cell is stimulated to grow and divide.
Wanneer groei factoren (andere lichaamseigen eiwitten) aan de EGFR hechten, wordt de kankercel gestimuleerd om te groeien en te delen.
Panitumumab binds onto the EGFR and prevents the cancer cell from receiving the messages it needs for growth and division.
Panitumumab hecht aan de EGFR en verhindert de kankercel om berichten te ontvangen die vereist zijn voor groei en deling.
BEFORE YOU USE VECTIBIX
WAT U MOET WETEN VOORDAT U VECTIBIX GEBRUIKT
Do not use Vectibix
Gebruik Vectibix niet
• if you are allergic (hypersensitive) to panitumumab or any of the other ingredients of Vectibix.
• als u allergisch (overgevoelig) bent voor panitumumab of voor één van de andere bestanddelen van Vectibix.
Take special care with Vectibix
Wees extra voorzichtig met Vectibix
Before starting treatment with Vectibix, please tell your doctor or nurse if you:
Alvorens behandeling met Vectibix te starten dient u uw arts of verpleegkundige te informeren:
• have previously had or have evidence of interstitial pneumonitis (swelling of the lungs causing coughing and difficulty breathing) or pulmonary fibrosis (scarring and thickening in the lungs with shortness of breath);
• wanneer u eerder heeft geleden aan, of aanwijzingen heeft voor, een interstitiële longontsteking (zwelling van de longen die hoesten en moeilijk ademhalen veroorzaakt) of
23 Your doctor will check your blood levels of several substances such as magnesium, and other electrolyte levels such as calcium and potassium in your blood before you start Vectibix treatment.
23 longbindweefselvermeerdering (littekenvorming en verdikking in de longen met kortademigheid).
If these levels are too low, your doctor may prescribe you appropriate supplements.
Indien het gehalte te laag is, kan uw arts de nodige supplementen voorschrijven.
During treatment with Vectibix
Gedurende behandeling met Vectibix
You may experience dermatologic toxicities (skin reactions), if these worsen or become intolerable please tell your doctor or nurse immediately.
Als deze verergeren of ondraaglijk worden, raadpleeg dan onmiddellijk uw arts of verpleegkundige.
It is recommended that you limit sun exposure whilst receiving Vectibix and if you are experiencing skin reactions as sunlight can worsen these.
Als u Vectibix gebruikt en u ervaart huidreacties wordt het aanbevolen dat u de blootstelling aan de zon beperkt omdat zonlicht de reacties kan verergeren.
Wear sunscreen and a hat if you are going to be exposed to sunlight.
Breng zonnebrandcrème aan en draag een hoofddeksel indien u aan zonlicht wordt blootgesteld.
Your doctor will ask you to come in for tests to monitor hypomagnesaemia (low magnesium levels in the blood) and hypocalcaemia (low calcium levels in the blood) periodically during your treatment, and for up to 8 weeks after you have finished your treatment.
Uw arts zal u vragen om gedurende uw behandeling en tot 8 weken na beëindiging van uw behandeling periodiek op controlebezoek te komen om u op hypomagnesiëmie (laag magnesium gehalte in het bloed) en hypocalciëmie (laag calcium gehalte in het bloed) te controleren.
Vectibix has not been tested in pregnant women.
Vectibix is niet getest bij zwangere vrouwen.
It is important to tell your doctor if you are pregnant; think you may be pregnant; or plan to get pregnant.
Het is belangrijk dat u uw dokter vertelt dat u zwanger bent, denkt dat u zwanger bent of van plan bent om zwanger te worden.
Vectibix could affect your ability to stay pregnant.
Vectibix kan van invloed zijn op de mogelijkheid om zwanger te blijven.
If you are a woman of child bearing potential, you should use suitable methods of contraception during treatment with Vectibix and for 6 months after the last dose.
Wanneer u een vrouw in de vruchtbare leeftijd bent, dient u geschikte methodes van anticonceptie te gebruiken gedurende de behandeling met Vectibix en tot 6 maanden na de laatste dosering.
Do not breast-feed your baby during treatment with Vectibix and for 3 months after the last dose.
Geef geen borstvoeding aan uw baby gedurende de behandeling met Vectibix en tot 3 maanden na de laatste dosering.