qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Absorption: in HIV-infected patients (n=33, combined studies), multiple dosing of REYATAZ 300 mg once daily with ritonavir 100 mg once daily with food produced a geometric mean (CV%) for atazanavir, Cmax of 4466 (42%) ng/ ml, with time to Cmax of approximately 2.5 hours.
Absorptie: bij hiv-geinfecteerde patiënten (n=33, gecombineerde onderzoeken), gaven meervoudige doseringen REYATAZ 300 mg eenmaal daags en ritonavir 100 mg eenmaal daags samen met voedsel ingenomen een geometrisch gemiddelde (CV%) voor atazanavir, Cmax van 4466 (42%) ng/ ml met een tijd tot Cmax van ongeveer 2,5 uur.
The geometric mean (CV%) for atazanavir Cmin and AUC was 654 (76%) ng/ ml and 44185 (51%) ng• h/ ml, respectively.
Het geometrisch gemiddelde (CV%) van atazanavir Cmin en AUC was respectievelijk 654 (76%) ng/ ml en 44185 (51%) ng• uur/ ml
Food effect: co-administration of REYATAZ and ritonavir with food optimizes the bioavailability of atazanavir.
20 Effect van voedsel: gelijktijdige toediening van REYATAZ en ritonavir met voedsel optimaliseert de biologische beschikbaarheid van atazanavir.
Co-administration of a single 300-mg dose of REYATAZ and 100-mg dose of ritonavir with a light meal resulted in a 33% increase in the AUC and a 40% increase in both the Cmax and the 24-hour concentration of atazanavir relative to the fasting state.
Gelijktijdige toediening van een eenmalige dosis REYATAZ 300 mg en 100 mg ritonavir samen met een lichte maaltijd leidde tot een relatieve toename van 33% van de AUC en een relatieve toename van 40% van zowel de Cmax en de 24-uurs concentratie van atazanavir ten opzichte van de inname op een nuchtere maag.
Co-administration with a high-fat meal did not affect the AUC of atazanavir relative to fasting conditions and the Cmax was within 11% of fasting values.
Gelijktijdige inname met een zware maaltijd beïnvloedde de AUC van atazanavir niet ten opzichte van inname op een nuchtere maag en de Cmax lag binnen 11% van de waarden bij een nuchtere toestand.
The 24-hour concentration following a high fat meal was increased by approximately 33% due to delayed absorption; the median Tmax increased from 2.0 to 5.0 hours.
De 24-uurs concentratie na een zware maaltijd nam ongeveer toe met 33% vanwege vertraagde absorptie; de mediane Tmax nam toe van 2,0 naar 5,0 uur.
Administration of REYATAZ with ritonavir with either a light or a high-fat meal decreased the coefficient of variation of AUC and Cmax by approximately 25% compared to the fasting state.
Toediening van REYATAZ met ritonavir met een lichte danwel een zware maaltijd verlaagde de AUC en de Cmax variatiecoëfficiënt van REYATAZ en ritonavir met ongeveer 25% vergeleken met die bij een nuchtere toestand.
To enhance bioavailability and minimise variability, REYATAZ is to be taken with food.
Om de biologische beschikbaarheid te verhogen en variaties te minimaliseren dient REYATAZ te worden ingenomen met voedsel.
Distribution: atazanavir was approximately 86% bound to human serum proteins over a concentration range of 100 to 10,000 ng/ ml.
Distributie: atazanavir werd voor ongeveer 86% aan humane serumeiwitten gebonden in het concentratiegebied van 100 tot 10.000 ng/ ml.
Atazanavir binds to both alpha-1-acid glycoprotein (AAG) and albumin to a similar extent (89% and 86%, respectively, at 1,000 ng/ ml).
Atazanavir bindt aan zowel alfa-1-zuur glycoproteïne (AAG) als aan albumine in gelijke mate (respectievelijk 89% en 86% bij 1.000 ng/ ml).
In a multiple-dose study in HIV-infected patients dosed with 400 mg of atazanavir once daily with a light meal for 12 weeks, atazanavir was detected in the cerebrospinal fluid and semen.
In een studie waarbij meervoudige doses van éénmaal daags 400 mg atazanavir met een lichte maaltijd gedurende 12 weken aan hiv-geïnfecteerde patiënten werd gedoseerd, werd atazanavir in de cerebrospinale vloeistof en het sperma aangetoond.
Metabolism: studies in humans and in vitro studies using human liver microsomes have demonstrated that atazanavir is principally metabolised by CYP3A4 isozyme to oxygenated metabolites.
Metabolisme: studies bij de mens en in vitro studies waarbij humane levermicrosomen zijn gebruikt hebben laten zien dat atazanavir voornamelijk wordt gemetaboliseerd door het CYP3A4 iso-enzym waarbij geoxygeneerde metabolieten worden gevormd, die daarna in de gal worden uitgescheiden als vrije of geglucuronideerde metabolieten.
Metabolites are then excreted in the bile as either free or glucuronidated metabolites.
Aanvullende minder belangrijke metabole routes zijn N-dealkylering en hydrolyse.
Neither metabolite demonstrated in vitro antiviral activity.
Twee metabolieten van atazanavir, die in vitro geen anti-hiv activiteit bevatten, zijn gedetecteerd in het plasma.
18 Elimination: following a single 400-mg dose of 14C-atazanavir, 79% and 13% of the total radioactivity was recovered in the faeces and urine, respectively.
Eliminatie: na een enkelvoudige dosering van 400 mg 14C-atazanavir, werd respectievelijk 79% en 13% van de totale radioactiviteit teruggevonden in de feces en urine.
Unchanged drug accounted for approximately 20% and 7% of the administered dose in the faeces and urine, respectively.
Ongeveer 20% en 7% van de van de toegediende dosis in feces en urine is toe te schrijven aan onveranderd geneesmiddel.
Mean urinary excretion of unchanged drug was 7% following 2 weeks of dosing at 800 mg once daily.
De gemiddelde uitscheiding van onveranderd geneesmiddel in de urine was 7% na 2 weken 800 mg éénmaal daags doseren.
In HIV-infected adult patients (n=33, combined studies) the mean half-life within a dosing interval for atazanavir was 12 hours at steady state following a dose of 300 mg daily with ritonavir 100 mg once daily with a light meal.
Bij hiv-geïnfecteerde volwassen patiënten (n= 33, gecombineerde onderzoeken) was de gemiddelde halfwaardetijd binnen een dosisinterval van atazanavir 12 uur bij steady-state na een dagelijkse dosis van 300 mg met éénmaal daags met 100 mg ritonavir en een lichte maaltijd.
Impaired renal function: in healthy subjects, the renal elimination of unchanged atazanavir was approximately 7% of the administered dose.
Verminderde nierfunctie: bij gezonde personen, was de renale uitscheiding van onveranderd atazanavir ongeveer 7% van de toegediende dosis.
There are no pharmacokinetic data available on patients with renal insufficiency (see section 4.2); however, the impact of renal impairment on atazanavir elimination is anticipated to be minimal.
Er zijn geen farmacokinetische gegevens beschikbaar van patiënten met nierinsufficiëntie (zie rubriek 4.2); echter de te verwachten invloed van een nierfunctievermindering op de eliminatie van atazanavir is minimaal.
Impaired hepatic function: atazanavir is metabolised and eliminated primarily by the liver.
Verminderde leverfunctie: atazanavir wordt voornamelijk gemetaboliseerd en uitgescheiden door de lever.
The effects of hepatic impairment on the pharmacokinetics of atazanavir after a 300 mg dose with ritonavir have not been studied.
De effecten van een verminderde leverfunctie op de farmacokinetiek van atazanavir na een 300 mg dosis samen met ritonavir zijn niet onderzocht.
Concentrations of atazanavir with or without ritonavir are expected to be increased in patients with moderately or severely impaired hepatic function (see sections 4.2, 4.3, and 4.4).
Verwacht wordt dat de concentraties van atazanavir met of zonder ritonavir verhoogd zullen zijn bij patiënten met een matige tot ernstige verminderde leverfunctie (zie rubrieken 4.2, 4.3 en 4.4).
Age/ Gender: a study of the pharmacokinetics of atazanavir was performed in 59 healthy male and female subjects (29 young, 30 elderly).
Leeftijd/ Geslacht: een studie naar de farmacokinetiek van atazanavir is uitgevoerd bij 59 gezonde mannelijke en vrouwelijke proefpersonen (29 jongeren, 30 ouderen).
There were no clinically important pharmacokinetic differences based on age or gender.
Er waren geen klinisch significante farmacokinetische verschillen met betrekking tot leeftijd en geslacht.
Race: a population pharmacokinetic analysis of samples from Phase II clinical trials indicated no effect of race on the pharmacokinetics of atazanavir.
Ras: een farmacokinetische populatieanalyse van monsters uit fase II klinische studies gaf aan dat er geen farmacokinetische effecten op atazanavir met betrekking tot ras waren.
Infants, toddlers, children, and adolescents: the pharmacokinetics of atazanavir is being studied after multiple doses in paediatric patients, stratified by age.
21 Zuigelingen, kleuters, kinderen en adolescenten: de farmacokinetiek van atazanavir is onderzocht na meervoudige doseringen bij pediatrische patiënten, geordend naar leeftijd.
There are insufficient data at this time to recommend a dose (see section 4.2).
Op dit moment zijn er onvoldoende gegevens om een dosering aan te bevelen (zie rubriek 4.2).
In repeat-dose toxicity studies, conducted in mice, rats, and dogs, atazanavir-related findings were generally confined to the liver and included generally minimal to mild increases in serum bilirubin and liver enzymes, hepatocellular vacuolation and hypertrophy, and, in female mice only, hepatic single-cell necrosis.
In toxiciteit studies waarbij aan muizen, ratten en honden een herhaalde dosis werd toegediend, waren bevindingen gerelateerd aan atazanavir over het algemeen beperkt tot de lever en omvatten meestal een minimale tot milde toename van het serumbilirubine en leverenzymen, hepatocellulaire vacuolisatie en hypertrofie alsook hepatische necrose van afzonderlijke cellen in alleen vrouwtjesmuizen.
Systemic exposures of atazanavir in mice (males), rats, and dogs at doses associated with hepatic changes were at least equal to that observed in humans given 400 mg once daily.
Systemische blootstellingen van muizen (mannetjes), ratten en honden aan atazanavir in doseringen die worden geassocieerd met veranderingen aan de lever waren groter of gelijk aan die werden gezien bij personen die éénmaal daags 400 mg werd gegeven.
In female mice, atazanavir exposure at a dose that produced single-cell necrosis was 12 times the exposure in humans given 400 mg once daily.
Bij vrouwtjesmuizen, was de dosis atazanavir die necrose van individuele cellen tot gevolg had, 12 keer hoger dan de blootstelling bij personen aan wie éénmaal daags 400 mg wordt gegeven.
Serum cholesterol and glucose were minimally to mildly increased in rats but not in mice or dogs.
Serumcholesterol en glucose waren minimaal tot mild verhoogd in ratten, maar niet in muizen en honden.
During in vitro studies, cloned human cardiac potassium channel (hERG), was inhibited by 15% at a concentration (30 μ M) of atazanavir corresponding to 30-fold the free drug concentration at Cmax in humans.
Tijdens in vitro studies werd gekloond humaan cardiaal kaliumkanaal (hERG) met 15% geremd bij een concentratie (30 μ M) atazanavir, die overeen kwam met een 30-voudige vrije geneesmiddelconcentratie van de humane Cmax.
Similar concentrations of atazanavir increased by 13% the action potential duration (APD90) in rabbit Purkinje fibres study.
Vergelijkbare concentraties atazanavir verhoogden in een studie met vezels van Purkinje van het konijn de duur van de actiepotentiaal (ADP90) met 13%.
Electrocardiographic changes (sinus bradycardia, prolongation of PR interval, prolongation of QT interval, and prolongation of QRS complex) were observed only in an initial 2-week oral toxicity study performed in dogs.
Elektrocardiografische veranderingen (sinusbradycardie, verlenging van het PR interval, verlenging van het QT interval en verlenging van het QRS-complex) werden slechts gezien bij een initiële 2 weken durende orale toxiciteitstudie bij honden.
Subsequent 9-month oral toxicity studies in dogs showed no drug-related electrocardiographic changes.
Hierop volgende 9 maanden durende orale toxiciteitstudies bij honden toonden geen geneesmiddel gerelateerde elektrocardiografische veranderingen.
The clinical relevance of these non-clinical data is unknown.
De klinische relevantie van deze niet-klinische gegevens is onbekend.
Potential cardiac effects of this product in humans cannot be ruled out (see sections 4.4 and 4.8).
Mogelijke cardiale effecten van dit middel bij mensen kunnen niet worden uitgesloten (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
The potential for PR prolongation should be considered in cases of overdose (see section4.9).
Men dient rekening te houden met mogelijke PR-verlenging (zie rubriek 4.9).
In a fertility and early embryonic development study in rats, atazanavir altered oestrus cycling with no effects on mating or fertility.
In een studie naar de vruchtbaarheid en vroege embryonale ontwikkeling bij ratten, veranderde atazanavir de oestrogene cyclus zonder effecten op de paring of vruchtbaarheid.
No teratogenic effects were observed in rats or rabbits at maternally toxic doses.
In ratten en konijnen werden bij maternaal toxische doseringen geen teratogene effecten gezien.
In pregnant rabbits, gross lesions of the stomach and intestines were observed in dead or moribund does at maternal doses 2 and 4 times the highest dose administered in the definitive embryo-development study.
Bij zwangere konijnen, werden bij dode of stervende ongeboren konijnen macroscopische laesies van de maag en darmen gezien bij maternale doses van 2 en 4 keer de hoogste dosis toegediend in de definitieve embryo- ontwikkelingsstudie.
In the pre- and postnatal development assessment in rats, atazanavir
Bij de beoordeling van pre- en postnatale ontwikkeling in ratten, veroorzaakte atazanavir een voorbijgaande afname in lichaamsgewicht van de nakomelingen bij maternaal toxische doseringen.
Systemic exposure to atazanavir at doses that resulted in maternal toxicity was at least equal to or slightly greater than that observed in humans given 400 mg once daily.
Systemische blootstelling aan atazanavir in doseringen, die resulteerden in maternale toxiciteit was tenminste gelijk aan of iets groter dan waargenomen in personen, aan wie éénmaal daags 400 mg was gegeven.
Atazanavir was negative in an Ames reverse-mutation assay but did induce chromosomal aberrations in vitro in both the absence and presence of metabolic activation.
Atazanavir was negatief in een Ames-test voor reversibele mutaties, maar induceerde in vitro chromosomale afwijkingen in zowel de afwezigheid als aanwezigheid van metabole activatie.
In in vivo studies in rats, atazanavir did not induce micronuclei in bone marrow, DNA damage in duodenum (comet assay), or unscheduled DNA repair in liver at plasma and tissue concentrations exceeding those that were clastogenic in vitro.
In in vivo studies bij ratten induceerde atazanavir geen micronuclei in het beenmerg, DNA schade in het duodenum (comet-bepaling), of ongepland DNA herstel in de lever, bij plasma en weefselconcentraties die hoger waren dan die in vitro clastogeen waren.
In long-term carcinogenicity studies of atazanavir in mice and rats, an increased incidence of benign hepatic adenomas was seen in female mice only.
Studies naar de lange-termijn carcinogene effecten van atazanavir in muizen en ratten lieten slechts bij vrouwtjes muizen een verhoogde incidentie van benigne leveradenomen zien.
The increased incidence of benign hepatic adenomas in female mice was likely secondary to cytotoxic liver changes manifested by single-cell necrosis and is considered to have no relevance for humans at intended therapeutic exposures.
De verhoogde incidentie van benigne leveradenomen in vrouwtjes muizen was waarschijnlijk secundair aan cytotoxische leverwijzigingen, zich manifesterend als single-cel necrose en wordt beschouwd als niet relevant voor mensen bij de bedoelde therapeutische blootstellingen.
There were no tumorigenic findings in male mice or in rats.
Er waren geen tumorigene bevindingen in mannelijke muizen of in ratten.
Atazanavir increased opacity of bovine corneas in an in vitro ocular irritation study, indicating it may be an ocular irritant upon direct contact with the eye.
Atazanavir vergrootte in een in vitro oculaire studie de troebeling van de corneae van runderen, hiermee is aangetoond dat direct contact met het oog irriterend voor het oog kan zijn.
Crospovidone Lactose monohydrate Magnesium stearate
Crospovidon Lactosemonohydraat Magnesiumstearaat
Capsule shells:
Capsule:
Gelatine Indigocarmin (E132) Titanium dioxide (E171)
Gelatine Indigokarmijn (E132) Titanium dioxide (E171)
Blue ink containing:
De blauwe inkt bevat:
Shellac Propylene glycol Ammonium hydroxide Indigocarmin (E132)
Shellac Propyleenglycol Ammoniumhydroxide Indigokarmijn (E132)
White ink containing:
De witte inkt bevat:
Shellac Titanium dioxide (E171) Ammonium hydroxide Propylene glycol Simethicone
Schellak Titanium dioxide (E171) Ammoniumhydroxide Propyleenglycol Simethicon
20 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Each carton contains one high-density polyethylene (HDPE) bottle closed with child-resistant polypropylene closure.
Elk doosje bevat een fles van polyethyleen met hoge dichtheid (HDPE), die wordt gesloten met een kinderveilige polypropyleen deksel.
Each bottle contains 60 hard capsules.
Elke fles bevat 60 harde capsules.
Each carton contains 60 x 1 capsules; 10 blister cards of 6 x 1 capsules each in Alu/ Alu perforated unit dose blisters.
Elk doosje bevat 60 x 1 capsules; 10 blisters met 6 x 1 capsules per blister, elk in Alu/ Alu geperforeerde enkelvoudige blisterverpakkingen.
BRISTOL-MYERS SQUIBB PHARMA EEIG Uxbridge Business Park Sanderson Road Uxbridge UB8 1DH United Kingdom
BRISTOL-MYERS SQUIBB PHARMA EEIG Uxbridge Business Park Sanderson Road Uxbridge UB8 1DH Verenigd Koninkrijk
02 March 2004 Date of latest renewal:
02 Maart 2004 Datum van laatste hernieuwing:
{month year}
{maand jaar}
REYATAZ 150 mg hard capsules
REYATAZ 150 mg harde capsules
Each capsule contains 150 mg of atazanavir (as sulphate)
Elke capsule bevat 150 mg atazanavir (als sulfaat)
82.18 mg of lactose per capsule.
82,18 mg lactose per capsule.
Hard capsule Opaque blue and powder blue capsule printed with white and blue inks, with "BMS 150 mg" on one half and with "3624" on the other half.
Ondoorzichtig blauw en lichtblauwe capsule bedrukt met witte en blauwe inkt, met “ BMS 150 mg” op de ene helft en “ 3624” op de andere helft.
In antiretroviral treatment experienced patients, the demonstration of efficacy is based on a study comparing REYATAZ 300 mg once daily in combination with ritonavir 100 mg once daily with lopinavir/ ritonavir, each regimen in combination with tenofovir (see sections 4.8 and 5.1).
Bij voorbehandelde patiënten, is de werkzaamheid aangetoond in een studie waarbij REYATAZ 300 mg éénmaal daags in combinatie met ritonavir 100 mg éénmaal daags werd vergeleken met lopinavir/ ritonavir, beide behandelingen in combinatie met tenofovir (zie rubrieken 4.8 en 5.1).
22 Method of administration: for oral administration.
Wijze van toediening: voor orale toediening.
Particular caution should be used when prescribing REYATAZ in association with medicinal products which have the potential to increase the QT interval and/ or in patients with pre-existing risk factors (bradycardia, long congenital QT, electrolyte imbalances (see sections 4.8 and 5.3).
Speciale voorzichtigheid dient te worden betracht wanneer REYATAZ wordt voorgeschreven in associatie met geneesmiddelen die mogelijk het QT interval verlengen en/ of bij patiënten met bestaande risicofactoren (bradycardie, lang congenitaal QT, elektrolytverstoringen (zie rubrieken 4.8 en 5.3).
23 There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in type A and B haemophiliac patients treated with protease inhibitors.
Er zijn meldingen geweest van toegenomen bloeding, waaronder spontane huidhematomen en hemartrose in type A en B hemofilie patiënten, die behandeld werden met proteaseremmers.
Immune reactivation syndrome In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
27 Immuunreactiveringssyndroom Bij met hiv geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
24 Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or focal mycobacterial infections, and Pneumocystis carinii pneumonia.
Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus retinitis, gegeneraliseerde en/ of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis carinii pneumonie.
Osteonecrosis Although the etiology is considered to be multifactorial (including corticosteroid use, alcohol consumption, severe immunosuppression, higher body mass index), cases of osteonecrosis have been reported particularly in patients with advanced HIV-disease and/ or long-term exposure to combination antiretroviral therapy (CART).
Osteonecrose Hoewel men aanneemt dat bij de etiologie vele factoren een rol spelen (waaronder gebruik van corticosteroïden, alcoholgebruik, ernstige immunosuppressie, hoge Body Mass Index), zijn gevallen van osteonecrose vooral gemeld bij patiënten met voortgeschreden hiv-infectie en/ of langdurige blootstelling aan antiretrovirale combinatietherapie (CART).
25 Other interactions Interactions between atazanavir/ ritonavir and protease inhibitors, antiretroviral agents other than protease inhibitors, and other non-antiretroviral medicinal products are listed in the tables below (increase is indicated as “↑”, decrease as “↓”, no change as “↔”, twice daily as “ BID” and once daily as “ QD”).
Andere interacties Interacties tussen atazanavir/ ritonavir en proteaseremmers, antiretrovirale middelen anders dan proteaseremmers en andere niet-antiretrovirale geneesmiddelen zijn weergegeven in de onderstaande tabellen (een toename is aangegeven met een “↑”, afname met een “↓”, geen verandering als “↔”, tweemaal daags als “ BID”, en eenmaal daags als “ QD”).
The co-administration of REYATAZ/ ritonavir and other protease inhibitors has not been studied but would be expected to increase exposure to other protease inhibitors.
Gelijktijdige toediening van REYATAZ/ ritonavir en andere proteaseremmers is niet onderzocht, maar het is te verwachten dat het de blootstelling aan andere proteaseremmers verhoogt.
↑ 3.50*
↑ 3,50*
↑ 2.20*
↑ 2,20*
↑ 8.13*
↑ 8,13*
Coadministration of REYATAZ/ ritonavir and indinavir is not recommended (see section 4.4).
Gelijktijdige toediening van REYATAZ/ ritonavir en indinavir wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.4.).
Nucleoside/ nucleotide reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) Lamivudine 150 mg BID +
Nucleoside/ nucleotide reverse transcriptaseremmers (NRTIs) Lamivudine 150 mg BID + zidovudine
and because ritonavir is not expected to have a significant impact on the pharmacokinetics of NRTIs, the co-administration of REYATAZ/ ritonavir with these medicinal products is not expected to significantly alter the exposure of the co- administered drugs.
QD) invloed te hebben op de farmacokinetiek van NRTI’ s, wordt van de gelijktijdige toediening van REYATAZ/ ritonavir met deze geneesmiddelen niet verwacht dat ze de blootstelling aan deze geneesmiddelen significant zullen veranderen.
The co-administration of REYATAZ/ ritonavir with abacavir is not expected to significantly alter the exposure of abacavir.
Het wordt niet verwacht dat gelijktijdige toediening van REYATAZ/ ritonavir met abacavir zal leiden tot een significante verandering in blootstelling van abacavir.
Didanosine (buffered tablets) 200 mg/ stavudine 40 mg, both single dose (atazanavir 400 mg
Didanosine (gebufferde tabletten) 200 mg/ stavudine
single dose)
40 mg, beide eenmalige dosering
atazanavir, simultaneous ↓ 0.13 ↓ 0.11 ↓ 0.16 administration
atazanavir, gelijktijdige
REYATAZ/ ritonavir taken with food.
REYATAZ/ ritonavir met voedsel zijn
The co-administration of
↓ 0,13 ↓ 0,11 toediening met
(0.08, 0.21) (0.06, 0.18) (0.10, 0.27) with ddI+d4T
ddI+d4T (nuchter)
REYATAZ/ ritonavir
(0,06; 0,18)
(fasted)
(0,10; 0,27)
with stavudine is not expected to
niet verwacht dat gelijktijdig gebruik van REYATAZ/ ritonavir
No significant effect on didanosine and stavudine concentrations was observed.
toegediend 1 uur na ddI+d4T
significantly alter the exposure of stavudine.
blootstelling van stavudine significant zal
26
(nuchter)
Co-administered medicinal products (dose in mg)
(0,67; 1,18)
Medicinal AUC Cmax Cmin product assessed (90% CI) (90% CI) (90% CI)
(0,61; 1,73)
Recommendations concerning co-administration
beïnvloeden.
Didanosine (enteric coated
Didanosine (maagsapresistente
Didanosine (with
Didanosine (met voedsel)
↓ 0.66
↓ 0,66
↓ 0.62
↓ 0,62
↑ 1.25
↑ 1,25
capsules) 400 mg single dose (atazanavir 300 mg QD with
capsules) 400 mg eenmalige dosering (atazanavir 300 mg
(0.59, 0.73)
(0,59; 0,73)
(0.52, 0.74)
(0,52; 0,74)
(0.92, 1.69)
(0,92; 1,69)
No significant effect on atazanavir concentrations was observed when administered with enteric-coated didanosine, but administration with food decreased didanosine concentrations.
Geen significante effecten op de atazanavirconcentraties werden waargenomen indien deze gelijktijdig werd toegediend met maagsapresistent didanosine, echter bij inname met voedsel nam de didanosineconcentratie af.
Tenofovir disoproxil fumarate
Tenofovirdisoproxilfu maraat 300 mg QD
↓ 0.78 * ↓ 0.84 * ↓ 0.77 * atazanavir
atazanavir
300 mg QD (atazanavir 300 mg QD with ritonavir 100 mg QD) studies conducted in HIV- infected patients
QD met ritonavir 100 mg QD) onderzoek verricht bij hiv-geïnfecteerde patiënten.
(0.65, 0.94) (0.70, 1.00) (0.57-1.02) * In a combined analysis from several clinical studies, atazanavir/ ritonavir 300/ 100 mg co-administered with tenofovir disoproxil fumarate 300 mg (n=39) was compared to atazanavir/ ritonavir 300/ 100 mg (n=33).
* In een gecombineerde analyse van diverse klinische onderzoeken werd atazanavir/ ritonavir 300/ 100 mg tegelijkertijd met tenofovirdisoproxilfumaraat 300 mg (n=39) vergeleken met atazanavir 300/ 100 mg (n=33).
The efficacy of REYATAZ/ ritonavir in combination with tenofovir in treatment-experienced patients has been demonstrated in clinical study 045 and in treatment naive patients in clinical study 138 (see sections 4.8 and 5.1).
De effectiviteit van REYATAZ/ ritonavir in combinatie met tenofovir bij voorbehandelde patiënten werd getoond in klinisch onderzoek 045 en bij behandelingsnaïeve patiënten in klinisch onderzoek 138 (zie rubriek 4.8 en 5.1).
The mechanism of interaction between atazanavir and tenofovir is unknown.
Het interactiemechanisme tussen atazanavir en tenofovir is onbekend.
↔ 1.00*
↔ 1,00*
↑ 1.17*
↑ 1,17*
↓ 0.58*
↓ 0,58*
↔ 1.09*/ **
↔ 1,06*/ **
↔ 1.12*/ **
↔ 1,09*/ **
section 4.4)
↔ 1,12*/ **
(0.95, 1.26)
(0; ,95 1,26)
* When compared to REYATAZ 300 mg/ ritonavir 100 mg once daily in the evening without efavirenz.
* Indien vergeleken met REYATAZ 300 mg/ ritonavir 100 mg eenmaal daags ’ s avonds zonder efavirenz.
The mechanism of efavirenz/ atazanavir interaction is CYP3A4 induction. ** based on historical comparison.
Het mechanisme van de efavirenz/ atazanavir-interactie berust op CYP3A4 inductie. ** gebaseerd op historische vergelijking.
nevirapine with REYATAZ/ ritonavir is
REYATAZ/ ritonavir
(0.65, 1.02)
↓ 0,81* (0,65; 1,02)
(0.85, 1.24)
↔ 1,02* (0,85; 1,24)
(0.27, 0.60)
↓ 0,41* (0,27; 0,60)
The mechanism of nevirapine/ atazanavir interaction is CYP3A4 induction.
Het interactiemechanisme tussen nevirapine/ atazanavir berust op CYP3A4 inductie.
↑ 1.28 ↔ 1.06 ↑ 1.91 atazanavir (1.16, 1.43) (0.93, 1.20) (1.66, 2.21)
↑ 1,28 ↔ 1,06 ↑ 191 atazanavir (1,16; 1,43) (0,93; 1, ,20) (1,66; 2,21) Een dosisverlaging van claritromycine kan leiden tot subtherapeutische concentraties van 14-OH claritromycine.
REYATAZ/ ritonavir is co-administered with
Het mechanisme van de claritromycine/ atazanavir-interactie berust op CYP3A4-remming.
A dose reduction of clarithromycin may result in subtherapeutic concentrations of 14-OH clarithromycin.
REYATAZ/ ritonavir gelijktijdig wordt toegediend met claritromycine
Itraconazole
31
27 Co-administered medicinal
Gelijktijdig toegediende
↓ 0.70*
33
30 Co-administered medicinal
Janskruid bevatten is
AUC
35
34 high drug exposures, jaundice due to indirect (unconjugated) hyperbilirubinaemia (without associated liver function test changes) or PR interval prolongations may be observed (see sections 4.4 and 4.8).
Bij hoge doseringen die leiden tot hoge blootstellingen aan het geneesmiddel, kunnen geelzucht als gevolg van indirecte (ongeconjugeerde) hyperbilirubinemie (zonder geassocieerde veranderingen in leverfunctietesten) of PR interval verlenging worden gezien (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
There was no evidence of cross-resistance between atazanavir and amprenavir, with the presence of the I50L and I50V substitutions yielding selective resistance to atazanavir and amprenavir, respectively.
40 I50V substituties leiden tot een selectieve resistentie voor respectievelijk atazanavir en amprenavir en er was geen aanwijzing voor kruisresistentie tussen atazanavir en amprenavir.
Table 2:
41 Tabel 2:
36 CD4 count
63 (n=48)
Through 48 weeks of treatment, the decreases from baseline in HIV RNA levels (primary endpoint) were 1.93 log10 copies/ ml for REYATAZ + ritonavir and 1.87 log10 copies/ ml for lopinavir + ritonavir.
42 Na 48 weken behandeling waren de afnamen ten opzicht van de uitgangsniveaus van hiv RNA spiegels (primair eindpunt) 1,93 log10 kopieën/ ml voor REYATAZ + ritonavir en 1,87 log10 kopieën/ ml voor lopinavir + ritonavir.
Food effect: co-administration of REYATAZ and ritonavir with food optimizes the bioavailability of atazanavir.
43 Effect van voedsel: gelijktijdige toediening van REYATAZ en ritonavir met voedsel optimaliseert de biologische beschikbaarheid van atazanavir.
38 Elimination: following a single 400-mg dose of 14C-atazanavir, 79% and 13% of the total radioactivity was recovered in the faeces and urine, respectively.
Eliminatie: na een enkelvoudige dosering van 400 mg 14C-atazanavir, werd respectievelijk 79% en 13% van de totale radioactiviteit teruggevonden in de feces en urine.
Infants, toddlers, children, and adolescents: the pharmacokinetics of atazanavir is being studied after multiple doses in paediatric patients, stratified by age.
44 Zuigelingen, kleuters, kinderen en adolescenten: de farmacokinetiek van atazanavir is onderzocht na meervoudige doseringen bij pediatrische patiënten, geordend naar leeftijd.
REYATAZ 200 mg hard capsules
REYATAZ 200 mg harde capsules
Each capsule contains 200 mg of atazanavir (as sulphate)
Elke capsule bevat 200 mg atazanavir (als sulfaat)
109.57 mg of lactose per capsule.
109,57 mg lactose per capsule.
Hard capsule Opaque blue capsule printed with white ink, with "BMS 200 mg" on one half and with "3631" on the other half.
Ondoorzichtig blauwe capsule bedrukt met witte inkt, met “ BMS 200 mg” op de ene helft en “ 3631” op de andere helft.
42 Method of administration: for oral administration.
Wijze van toediening: voor orale toediening.
43 There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in type A and B haemophiliac patients treated with protease inhibitors.
Er zijn meldingen geweest van toegenomen bloeding, waaronder spontane huidhematomen en hemartrose in type A en B hemofilie patiënten, die behandeld werden met proteaseremmers.
Immune reactivation syndrome In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
50 Immuunreactiveringssyndroom Bij met hiv geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
44 Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or focal mycobacterial infections, and Pneumocystis carinii pneumonia.
Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus retinitis, gegeneraliseerde en/ of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis carinii pneumonie.
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
51 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
45 Other interactions Interactions between atazanavir/ ritonavir and protease inhibitors, antiretroviral agents other than protease inhibitors, and other non-antiretroviral medicinal products are listed in the tables below (increase is indicated as “↑”, decrease as “↓”, no change as “↔”, twice daily as “ BID” and once daily as “ QD”).
Andere interacties Interacties tussen atazanavir/ ritonavir en proteaseremmers, antiretrovirale middelen anders dan proteaseremmers en andere niet-antiretrovirale geneesmiddelen zijn weergegeven in de onderstaande tabellen (een toename is aangegeven met een “↑”, afname met een “↓”, geen verandering als “↔”, tweemaal daags als “ BID”, en eenmaal daags als “ QD”).
46
(nuchter)
Itraconazole
54
47 Co-administered medicinal
Gelijktijdig toegediende
↓ 0.70*
56
50 Co-administered medicinal
Janskruid bevatten is
AUC
58
51
59
54 high drug exposures, jaundice due to indirect (unconjugated) hyperbilirubinaemia (without associated liver function test changes) or PR interval prolongations may be observed (see sections 4.4 and 4.8).
Bij hoge doseringen die leiden tot hoge blootstellingen aan het geneesmiddel, kunnen geelzucht als gevolg van indirecte (ongeconjugeerde) hyperbilirubinemie (zonder geassocieerde veranderingen in leverfunctietesten) of PR interval verlenging worden gezien (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
There was no evidence of cross-resistance between atazanavir and amprenavir, with the presence of the I50L and I50V substitutions yielding selective resistance to atazanavir and amprenavir, respectively.
63 I50V substituties leiden tot een selectieve resistentie voor respectievelijk atazanavir en amprenavir en er was geen aanwijzing voor kruisresistentie tussen atazanavir en amprenavir.
Table 2:
64 Tabel 2:
56 CD4 count
63 (n=48)
Through 48 weeks of treatment, the decreases from baseline in HIV RNA levels (primary endpoint) were 1.93 log10 copies/ ml for REYATAZ + ritonavir and 1.87 log10 copies/ ml for lopinavir + ritonavir.
65 Na 48 weken behandeling waren de afnamen ten opzicht van de uitgangsniveaus van hiv RNA spiegels (primair eindpunt) 1,93 log10 kopieën/ ml voor REYATAZ + ritonavir en 1,87 log10 kopieën/ ml voor lopinavir + ritonavir.
Food effect: co-administration of REYATAZ and ritonavir with food optimizes the bioavailability of atazanavir.
66 Effect van voedsel: gelijktijdige toediening van REYATAZ en ritonavir met voedsel optimaliseert de biologische beschikbaarheid van atazanavir.
58 Elimination: following a single 400-mg dose of 14C-atazanavir, 79% and 13% of the total radioactivity was recovered in the faeces and urine, respectively.
Eliminatie: na een enkelvoudige dosering van 400 mg 14C-atazanavir, werd respectievelijk 79% en 13% van de totale radioactiviteit teruggevonden in de feces en urine.
Infants, toddlers, children, and adolescents: the pharmacokinetics of atazanavir is being studied after multiple doses in paediatric patients, stratified by age.
67 Zuigelingen, kleuters, kinderen en adolescenten: de farmacokinetiek van atazanavir is onderzocht na meervoudige doseringen bij pediatrische patiënten, geordend naar leeftijd.
60 Each carton contains 60 x 1 capsules; 10 blister cards of 6 x 1 capsules each in Alu/ Alu perforated unit dose blisters.
Elk doosje bevat 60 x 1 capsules; 10 blisters met 6 x 1 capsules per blister, elk in Alu/ Alu geperforeerde enkelvoudige blisterverpakkingen.
BRISTOL-MYERS SQUIBB PHARMA EEIG Uxbridge Business Park Sanderson Road Uxbridge UB8 1DH United Kingdom
BRISTOL-MYERS SQUIBB PHARMA EEIG Uxbridge Business Park Sanderson Road
REYATAZ 300 mg hard capsules
REYATAZ 300 mg harde capsules
Each capsule contains 300 mg of atazanavir (as sulphate)
Elke capsule bevat 300 mg atazanavir (als sulfaat)
164.36 mg of lactose per capsule.
164,36 mg lactose per capsule.
Hard capsule Opaque red and blue capsule printed with white ink, with "BMS 300 mg" on one half and with "3622" on the other half.
Ondoorzichtig rode en blauwe capsule bedrukt met witte inkt, met “ BMS 300 mg” op de ene helft en “ 3622” op de andere helft.
62 Method of administration: for oral administration.
Wijze van toediening: voor orale toediening.
63 There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in type A and B haemophiliac patients treated with protease inhibitors.
Er zijn meldingen geweest van toegenomen bloeding, waaronder spontane huidhematomen en hemartrose in type A en B hemofilie patiënten, die behandeld werden met proteaseremmers.
Immune reactivation syndrome In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
73 Immuunreactiveringssyndroom Bij met hiv geïnfecteerde patiënten die op het moment dat de antiretrovirale combinatietherapie (CART) wordt gestart een ernstige immuundeficiëntie hebben, kan zich een ontstekingsreactie op asymptomatische of nog aanwezige opportunistische pathogenen voordoen die tot ernstige klinische manifestaties of verergering van de symptomen kan leiden.
64 Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or focal mycobacterial infections, and Pneumocystis carinii pneumonia.
Relevante voorbeelden zijn cytomegalovirus retinitis, gegeneraliseerde en/ of focale mycobacteriële infecties en Pneumocystis carinii pneumonie.
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
74 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
65 Other interactions Interactions between atazanavir/ ritonavir and protease inhibitors, antiretroviral agents other than protease inhibitors, and other non-antiretroviral medicinal products are listed in the tables below (increase is indicated as “↑”, decrease as “↓”, no change as “↔”, twice daily as “ BID” and once daily as “ QD”).
Andere interacties Interacties tussen atazanavir/ ritonavir en proteaseremmers, antiretrovirale middelen anders dan proteaseremmers en andere niet-antiretrovirale geneesmiddelen zijn weergegeven in de onderstaande tabellen (een toename is aangegeven met een “↑”, afname met een “↓”, geen verandering als “↔”, tweemaal daags als “ BID”, en eenmaal daags als “ QD”).
66
(nuchter)
Itraconazole
77
67 Co-administered medicinal
Gelijktijdig toegediende
↓ 0.70*
79
69
80
70 Co-administered medicinal
Janskruid bevatten is
AUC
81
71
82
4.8 Undesirable effects
83 4.8 Bijwerkingen
74 high drug exposures, jaundice due to indirect (unconjugated) hyperbilirubinaemia (without associated liver function test changes) or PR interval prolongations may be observed (see sections 4.4 and 4.8).
Bij hoge doseringen die leiden tot hoge blootstellingen aan het geneesmiddel, kunnen geelzucht als gevolg van indirecte (ongeconjugeerde) hyperbilirubinemie (zonder geassocieerde veranderingen in leverfunctietesten) of PR interval verlenging worden gezien (zie rubrieken 4.4 en 4.8).
There was no evidence of cross-resistance between atazanavir and amprenavir, with the presence of the I50L and I50V substitutions yielding selective resistance to atazanavir and amprenavir, respectively.
86 I50V substituties leiden tot een selectieve resistentie voor respectievelijk atazanavir en amprenavir en er was geen aanwijzing voor kruisresistentie tussen atazanavir en amprenavir.
76 CD4 count
63 (n=48)
Through 48 weeks of treatment, the decreases from baseline in HIV RNA levels (primary endpoint) were 1.93 log10 copies/ ml for REYATAZ + ritonavir and 1.87 log10 copies/ ml for lopinavir + ritonavir.
88 Na 48 weken behandeling waren de afnamen ten opzicht van de uitgangsniveaus van hiv RNA spiegels (primair eindpunt) 1,93 log10 kopieën/ ml voor REYATAZ + ritonavir en 1,87 log10 kopieën/ ml voor lopinavir + ritonavir.
Food effect: co-administration of REYATAZ and ritonavir with food optimizes the bioavailability of atazanavir.
89 Effect van voedsel: gelijktijdige toediening van REYATAZ en ritonavir met voedsel optimaliseert de biologische beschikbaarheid van atazanavir.
78 Elimination: following a single 400-mg dose of 14C-atazanavir, 79% and 13% of the total radioactivity was recovered in the faeces and urine, respectively.
Eliminatie: na een enkelvoudige dosering van 400 mg 14C-atazanavir, werd respectievelijk 79% en 13% van de totale radioactiviteit teruggevonden in de feces en urine.
Infants, toddlers, children, and adolescents: the pharmacokinetics of atazanavir is being studied after multiple doses in paediatric patients, stratified by age.
90 Zuigelingen, kleuters, kinderen en adolescenten: de farmacokinetiek van atazanavir is onderzocht na meervoudige doseringen bij pediatrische patiënten, geordend naar leeftijd.
Gelatine Red iron oxide Black iron oxide Yellow iron oxide Indigocarmin (E132) Titanium dioxide (E171)
Gelatine Rood ijzeroxide Zwart ijzeroxid Geel ijzeroxide Indigokarmijn (E132) Titanium dioxide (E171)
80 6.5 Nature and contents of container
6.5 Aard en inhoud van de verpakking
Each carton contains one high-density polyethylene (HDPE) bottle or three high-density polyethylene (HDPE) bottles closed with child-resistant polypropylene closure.
Elk doosje bevat een fles van polyethyleen met hoge dichtheid (HDPE) of drie flacons van polyethyleen met hoge dichtheid (HDPE), die wordt gesloten met een kinderveilige polypropyleen deksel.
Each bottle contains 30 hard capsules.
Elke fles bevat 30 harde capsules.
Each carton contains 30 x 1 capsules; 5 blister cards of 6 x 1 capsules each in Alu/ Alu perforated unit dose blisters.
Elk doosje bevat 30 x 1 capsules; 5 blisters met 6 x 1 capsules per blister, elk in Alu/ Alu geperforeerde enkelvoudige blisterverpakkingen.
REYATAZ 50 mg/ 1.5 g oral powder
REYATAZ 50 mg/ 1,5 g poeder voor oraal gebruik
One measuring spoon of 1.5 g oral powder contains 50 mg atazanavir (as sulphate).
Eén maatlepel van 1,5 g poeder voor oraal gebruik bevat 50 mg atazanavir (als sulfaat).
150 mg of aspartame and 1,218.15 mg of sucrose per measuring spoon of 1.5 g oral powder
Hulpstoffen: per maatlepel met 1,5 g poeder voor oraal gebruik 150 mg aspartaam en 1.218,15 mg sucrose.
Oral powder.
Poeder voor oraal gebruik.
Off-white to pale yellow powder.
Gebroken wit tot lichtgeel poeder.
Based on available virological and clinical data, no benefit is expected in patients with strains resistant to multiple protease inhibitors (≥ 4 PI mutations).
Gebaseerd op de beschikbare virologische en klinische gegevens, is er geen voordeel te verwachten bij patiënten met stammen die resistent zijn tegen meerder protease-remmers (≥ 4 PI mutaties).
REYATAZ oral powder is available for patients who are unable to swallow capsules.
REYATAZ poeder voor oraal gebruik is beschikbaar voor patiënten, die niet in staat zijn om de capsules door te slikken.
The recommended dose of oral powder is 300 mg (6 level measuring spoons) once daily taken with ritonavir 100 mg once daily and with food.
De aanbevolen dosering voor poeder voor oraal gebruik is 300 mg (6 maatlepels) éénmaal daags samen met éénmaal daags 100 mg ritonavir samen met voedsel.
One measuring spoon of 1.5 g of oral powder contains 50 mg atazanavir.
Eén maatlepel van 1,5 g poeder voor oraal gebruik bevat 50 mg atazanavir.
Patients with hepatic impairment:
94 Patiënten met een leverfunctiestoornis:
REYATAZ with ritonavir should be used with caution in patients with mild
REYATAZ met ritonavir dient voorzichtig te worden gebruikt bij patiënten met milde leverfunctiestoornis.
REYATAZ should not be used in patients with moderate to severe hepatic impairment (see sections 4.3, 4.4 and 5.2).
REYATAZ dient niet te worden gebruikt bij patiënten met matige tot ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.3, 4.4 en 5.2).
The oral powder should be taken with food.
Het poeder voor oraal gebruik dient tezamen met voedsel te worden ingenomen.
The prescriber should advise the patient to scoop an overfilled spoon of loose powder from the bottle using the measuring spoon provided.
De voorschrijver dient de patiënt te adviseren de bijgeleverde maatlepel goed te vullen met los poeder.
The patient should then gently level the powder in the spoon by scraping the extra powder back into the bottle using a flat edge of a knife or spatula.
Vervolgens moet de patiënt het poeder in de lepel op niveau brengen door het teveel aan poeder voorzichtig terug in het flesje te doen gebruik makend van een vlakke kant van een mes of spatel.
Patients should be advised not to pack the powder into the spoon or to attempt to level the powder by shaking or tapping the spoon.
Er moet worden geadviseerd het poeder niet in de lepel aan te stampen of proberen het poeder op het juiste niveau te brengen door de lepel te schudden of te kloppen.
The oral powder may be mixed with water, milk, applesauce or yoghurt.
Het poeder voor oraal gebruik kan worden gemengd met water, melk, appelmoes of yoghurt.
Once the oral powder is mixed with these, it should be used within 6 hours.
Na mengen van het poeder voor oraal gebruik dient het binnen 6 uur te worden ingenomen.
REYATAZ with ritonavir must not be used in combination with medicinal products that are substrates of the CYP3A4 isoform of cytochrome P450 and have narrow therapeutic windows (e. g., astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide, quinidine, bepridil, triazolam, midazolam administered orally (for caution on parenterally administered midazolam, see section 4.5), and ergot alkaloids, particularly, ergotamine, dihydroergotamine, ergonovine, methylergonovine) (see section 4.5).
Patiënten die REYATAZ met ritonavir gebruiken, dienen niet gelijktijdig geneesmiddelen te gebruiken die substraten zijn van de isovorm CYP3A4 van cytochroom P450 en een smalle therapeutisch breedte hebben (zoals astemizol, terfenadine, cisapride, pimozide, kinidine, bepridil, triazolam, oraal toegediend midazolam (waarschuwing voor parenteraal toegediend midazolam, zie rubriek 4.5) en ergot alkaloïden; met name ergotamine, dihydroergotamine, ergonovine, methylergonovine) (zie rubriek 4.5).
Dose related asymptomatic prolongations in PR interval with REYATAZ have been observed in clinical studies.
95 Dosisgerelateerde asymptomatische verlengingen van het PR-interval is in klinische studies met REYATAZ waargenomen.
In patients with pre-existing conduction problems (second degree or higher atrioventricular or complex
Voorzichtigheid dient in acht te worden genomen met geneesmiddelen waarvan bekend is dat deze PR-verlengingen induceren.
83 bundle-branch block), REYATAZ should be used with caution and only if the benefits exceed the risk (see section 5.1).
Bij patiënten met bestaande geleidingsproblemen (tweedegraads of hoger atrioventriculair of complexe bundel-tak blokkade), dient REYATAZ met voorzichtigheid te worden gebruikt en alleen indien de voordelen groter zijn dan het risico (zie rubriek 5.1).
Particular caution should be used when prescribing REYATAZ in association with medicinal products which have the potential to increase the QT interval and/ or in patients with pre-existing risk factors (bradycardia, long congenital QT, electrolyte imbalances (see sections 4.8 and 5.3).
Speciale voorzichtigheid dient te worden betracht wanneer REYATAZ wordt voorgeschreven in associatie met geneesmiddelen die mogelijk het QT interval verlengen en/ of bij patiënten met bestaande risicofactoren (bradycardie, lang congenitaal QT, elektrolytverstoringen) (zie rubrieken 4.8 en 5.3).
There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in type A and B haemophiliac patients treated with protease inhibitors.
Er zijn meldingen geweest van toegenomen bloeding, waaronder spontane huidhematomen en hemartrose in type A en B hemofilie patiënten, die behandeld werden met proteaseremmers.
Diabetics REYATAZ oral powder contains 7.3 g sucrose per 300 mg daily dose.
Diabetici REYATAZ poeder voor oraal gebruik bevat 7,3 g sucrose per 300 mg dagelijkse dosis.
This should be taken into account in patients with diabetes mellitus.
Dit dient door patiënten met diabetes mellitus in acht te worden genomen.