qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
From the published data, which have demonstrated for the proposed maximum dose 400 mg intravenous three times daily as a maximum dose, a superior prevention of antibiotic resistance without a significant increase in adverse reactions in serious and life-threatening infections of other organ systems, there is no reason to conclude that this favourable risk/ benefit profile would differ significantly in the treatment of complicated UTIs.
Op grond van de gepubliceerde gegevens, waaruit blijkt dat de voorgestelde maximale dosering van driemaal daags 400 mg intraveneus op uitstekende wijze antibiotische resistentie voorkomt zonder significante toename van de negatieve reacties bij ernstige en levensbedreigende infecties van andere orgaansystemen, is er geen reden om te concluderen dat dit gunstige risico-/voordelenprofiel bij de behandeling van gecompliceerde UTI’ s significant zou afwijken.
GROUNDS FOR AMENDMENT OF THE SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS, LABELLING AND PACKAGE LEAFLET
2 REDENEN VOOR DE WIJZIGING VAN DE SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN, DE ETIKETTERING EN DE BIJSLUITER
- The literature provided by the applicant support a dose of 200 – 400 mg twice daily in the treatment of
- de door de aanvrager overgelegde vakliteratuur een dosering ondersteunt van tweemaal daags
complicated urinary tract infections and a maximum adult daily dose of 400 mg three times daily.
200-400 mg bij de behandeling van gecompliceerde urineweginfecties en een maximale dosering voor volwassenen van driemaal daags 400 mg;
- The requested amendments to section 5.1 of the Summary of Product Characteristics including the
- de verzochte wijzigingen in rubriek 5.1 van de samenvatting van de productkenmerken
breakpoints relevant to the indications are acceptable.
waaronder de breekpunten die relevant zijn voor de indicaties, aanvaardbaar zijn,
The CHMP has recommended that the indication should be complicated urinary tract infections with a recommended dose of 200 – 400 mg twice daily.
adviseert het CHMP dat de indicatie dient te zijn: gecompliceerde urineweginfecties met een aanbevolen dosering van tweemaal daags 200-400 mg.
In addition the maximum daily dose for the use of ciprofloxacin should be 400 mg three times daily.
Daarnaast dient de maximale dosering voor het gebruik van ciprofloxacin driemaal daags 400 mg te zijn.
In addition, other amendments to the Summary of Product Characteristics, labelling and package leaflet not in relation with the outcome of the referral procedure were included in accordance with the Guideline on SPC, excipient guideline and the latest Quality Review of Documents templates.
Bovendien zijn andere wijzigingen van de samenvatting van de productkenmerken, de etikettering en de bijsluiter die los staan van de uitkomst van de verwijzingsprocedure, opgenomen overeenkomstig de richtsnoer inzake de samenvatting van de productkenmerken (SPC), het richtsnoer inzake excipiëntia en de meest recente sjablonen voor de Quality Review of Documents.
These are set out in Annex III for Ciprofloxacin and associated names (see Annex I).
Daarom adviseert het CHMP de vergunning(en) voor het in de handel brengen te verlenen met een gewijzigde versie van de samenvatting van de productkenmerken, etikettering en bijsluiter van de rapporterende lidstaat zoals weergegeven in bijlage III voor Ciprofloxacin en aanverwante namen (zie bijlage I).
5 SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS
3 SAMENVATTING VAN DE PRODUCTKENMERKEN
6 1.
4 1.
Ciprofloxacin Hikma 200 mg/ 100 ml, solution for infusion [To be completed nationally]
Ciprofloxacine Hikma 200 mg/100 ml, oplossing voor intraveneuze infusie 2 mg/ml
1 ml solution for infusion contains:
1 ml oplossing voor intraveneuze infusie bevat:
Ciprofloxacin lactate equivalent to 2 mg ciprofloxacin.
Ciprofloxacine lactaat overeenkomend met 2 mg ciprofloxacine.
Each vial with 100 ml contains 200 mg ciprofloxacin.
Elke injectieflacon met een inhoud van 100 ml bevat 200 mg ciprofloxacine.
Excipient 15.4 mmol (354 mg) sodium per 100 ml of solution for infusion For a full list of excipients, see section 6.1.
Vulstof 15.4 mmol (345 mg) sodium per 100ml oplossing voor intraveneuze infusie.
Solution for infusion Clear, colourless to slightly yellow solution pH of the solution:
Heldere, kleurloze tot licht gele oplossing. pH van de oplossing:
3.9 – 4.5
3,9 – 4,5.
Ciprofloxacin Hikma is indicated for the treatment of serious and/ or life-threatening infections caused by ciprofloxacin-susceptible pathogens.
Ciprofloxacine Hikma is geïndiceerd voor de behandeling van ernstige en/of levensbedreigende infecties veroorzaakt door voor ciprofloxacinee gevoelige micro-organismen.
The following indications can be considered for treatment with Ciprofloxacin Hikma when oral therapy is not possible or not reliable:
De volgende indicaties kunnen worden overwogen voor de behandeling met Ciprofloxacine Hikma wanneer orale therapie niet mogelijk of niet betrouwbaar is:
- complicated urinary tract infections
- gecompliceerde urineweg infecties
- infections of the lower respiratory tract including pneumonia caused by aerobic gram-negative
- infecties van de lagere luchtwegen waaronder longontsteking veroorzaakt door aërobe Gram-
bacteria, in case of Streptococcus pneumoniae infections ciprofloxacin is not the substance of first choice.
negatieve bacteriën, bij Streptococcus pneumoniae infecties is ciprofloxacine niet het middel van eerste keus
- complicated skin and soft tissue infections
- gecompliceerde infecties van de huid en weke delen
Ciprofloxacin Hikma may also be administered in the treatment of acute lower respiratory tract infections caused by Pseudomonas aeruginosa in children aged 5-17 years with cystic fibrosis.
Ciprofloxacine Hikma kan ook worden toegepast bij de behandeling van acute lagere luchtweg infecties veroorzaakt door Pseudomonas aeruginosa bij kinderen van 5 tot 17 jaar met cystic fibrosis.
In case of mixed infections with anaerobes ciprofloxacin must be combined with other antibiotics effective against anaerobes.
In het geval van gemengde infecties met anaëroben moet ciprofloxacine gecombineerd worden met andere antibiotica die effectief zijn tegen anaëroben.
Consideration should be given to official guidance on the appropriate use of antibacterial agents.
De officiële richtlijnen voor wat betreft het juiste gebruik van antibacteriële middelen moeten in overweging worden genomen.
The adult dosage is 200 - 400 mg ciprofloxacin twice daily.
De dosering voor volwassenen is 200-400 mg ciprofloxacine twee maal daags.
In case of very serious, life-threatening or recurrent infections the dosage can be increased to 400 mg three times daily.
In het geval van zeer ernstige, levensbedreigende of terugkerende infecties kan de dosering worden verhoogd tot 400 mg drie maal daags.
The maximum daily dose is 1200 mg.
De maximale dagelijkse dosis is 1200 mg.
Prior to initiation of therapy, bacteriological sensitivity tests should be conducted.
Voordat de behandeling wordt gestart, moeten bacteriologische gevoeligheids testen worden uitgevoerd.
As with all other antibiotics, the patient should be monitored during therapy for the development of resistant strains of initially sensitive bacteria, especially P. aeruginosa and S. aureus (see the relevant statements in section
Net als met alle andere antibiotica moet de patiënt tijdens de therapie gecontroleerd worden op de ontwikkeling van resistente stammen van aanvankelijk gevoelige bacteriën, vooral
7 5.1).
5 P. aeruginosa en S. aureus (zie de gerelateerde verklaringen in rubriek 5.1).
Average duration of treatment can be 4-6 weeks.
De gemiddelde duur van de behandeling kan 4-6 weken bedragen.
If a prolonged treatment is necessary, a reassessment of treatment should be done at 2 months at the latest.
Als een verlengde behandeling nodig is, moet een herbeoordeling van de behandeling op zijn minst na 2 maanden worden gedaan.
Impaired renal function:
Nierfunctiestoornis:
In patients with a creatinine clearance in the range 31 - 60 ml/ minute/ 1.73 m2 or a serum creatinine concentration in the range 124 - 174 µmol/ l, the maximum daily intravenous dose is 800 mg.
Bij patiënten met een creatinineklaring in de orde van 31 – 60 ml/minuut/1,73 m2 of een serum creatinine concentratie in de orde van 124 – 174 µmol/l, is de maximale dagelijkse intraveneuze dosis 800 mg.
If creatinine clearance is ≤ 30 ml/ minute/ 1.73 m2 or the serum creatinine concentration is ≥ 175 µmol/ l, the maximum daily intravenous dose is 400 mg.
Als de creatinineklaring lager is dan 30 ml/minuut/1.73 m2 of de serum creatinine concentratie groter dan 175 µmol/l, dan is de maximale dagelijkse intraveneuze dosis 400 mg.
In patients on haemodialysis or CAPD, the maximum daily intravenous dose is also 400 mg.
Bij patiënten op hemodialyse of CAPD is de maximale dagelijkse intraveneuze dosis ook 400 mg.
On the dialysis days, the dose is given after the haemodialysis session.
Op de dag van de dialyse moet de dosis gegeven worden na de hemodialyse.
Impaired hepatic function:
Leverfunctiestoornis:
In case of impaired hepatic function it is not necessary to adjust the dosage.
In het geval van een leverfunctiestoornis is het niet nodig de dosering aan te passen.
Impaired renal and hepatic function:
Nier- en leverfunctiestoornis:
Dose adjustment according to renal function.
Aanpassing van de dosering volgens nierfunctie.
Monitoring the level of active substance in the blood provides the most reliable basis for dose adjustment.
Controle van de bloedwaarde van het actieve bestanddeel geeft de meest betrouwbare basis voor een aanpassing van de dosering.
Due to the higher plasma levels in the elderly it is advisable to administer a doses based on creatinine clearance and severity of disease.
Vanwege de hogere plasma waarden bij ouderen verdient het aanbeveling een dosis toe te dienen op basis van creatinine klaring en ernst van de ziekte.
Acute lower respiratory tract infections caused by Pseudomonas aeruginosa in children and adolescents (5-17
Acute lagere luchtweginfecties veroorzaakt door Pseudomonas aeruginosa bijna kinderen en adolescenten (5 – 17 jaar) met cystic fibrosis:
Twice daily intravenous administration of 15 mg/ kg bodyweight, or 10 mg/ kg bodyweight three times daily (maximum of 1200 mg per day).
Twee maal daagse intraveneuze toediening van 15 mg/kg lichaamsgewicht of 10 mg/kg lichaamsgewicht drie maal daags (maximaal 1200 mg/dag).
Sequential therapy can also be used.
Sequentiële therapie kan ook worden gebruikt.
Dosage as follows:
Dosering als volgt:
Twice daily intravenous administration of 15 mg/ kg bodyweight, or 10 mg/ kg bodyweight three times daily (maximum of 1200 mg per day), then twice daily oral administration.
Twee maal daagse intraveneuze toediening van 15 mg/kg lichaamsgewicht of 10 mg/kg lichaamsgewicht drie maal daags (maximaal 1200 mg/dag), dan twee maal daags orale toediening.
The recommended duration of treatment is 10 - 14 days.
De aanbevolen behandelingsduur is 10 – 14 dagen.
The dosage in children with impaired renal and/ or hepatic function has not been investigated.
De dosering bij kinderen met nier- en/of leverfunctiestoornis is niet onderzocht.
The solution for infusion should be administered over an infusion period of 60 minutes.
De oplossing voor intraveneuze infusie moet gedurende 60 minuten worden toegediend.
Due to the increased risk of local reactions, higher intravenous doses in particular should only be administered via a large vein or a central line.
Gezien het verhoogde risico op lokale reacties, mogen vooral hogere intraveneuze doses alleen worden toegediend in een grote ader of via een centrale lijn.
For information on mixing with other solutions: see sections 6.2 and 6.6.
Voor informatie over het mengen met andere oplossingen: zie rubrieken 6.2 en 6.6.
The duration of treatment depends upon the severity of infection, clinical response and bacteriological findings.
De duur van de behandeling hangt af van de ernst van de infectie, de klinische respons, en de bacteriologische bevindingen.
Generally, acute and chronic infections (e. g. osteomyelitis and prostatitis, etc), where the causative organism is known to be sensitive to ciprofloxacin, should be treated for at least three days after the signs and symptoms of the infection have disappeared.
In het algemeen worden acute en chronische infecties (bijv. osteomyelitis, prostatitis, etc.), waarvan bekend is dat het veroorzakende organisme gevoelig is voor ciprofloxacine, op zijn minst drie dagen behandeld nadat de tekens en symptomen van de infectie verdwenen zijn.
Other specific situations such as osteomyelitis and paediatric patients are stated under Posology.
Andere specifieke situaties zoals osteomyelitis en kinderen zijn beschreven onder Dosering.
Ciprofloxacin Hikma is contraindicated in: • patients with a hypersensitivity to ciprofloxacin, quinoline carboxylic acid derivatives or to any of the excipients
Ciprofloxacine Hikma is gecontraïndiceerd bij:
8 • children under 5 years of age.
voor één van de hulpstoffen.
With regard to the safety and use of ciprofloxacin in children, see also section 4.4 • children and growing adolescents except for the treatment of acute pulmonary exacerbations of cystic fibrosis in children aged 5 to 17 years. • pregnancy and lactation • patients with a history of tendon disorder related to fluoroquinolone administration • Concurrent administration of ciprofloxacin and tizanidine
longproblemen bij cystic fibrosis bij kinderen in de leeftijd van 5 tot 17 jaar.
Renal and urinary system:
Nier en urineweg systeem:
Crystalluria related to the use of ciprofloxacin has been reported.
Kristalurie gerelateerd aan het gebruik van ciprofloxacine is gemeld.
Patients receiving ciprofloxacin should be well hydrated and excessive alkalinity of the urine should be avoided.
Patiënten die ciprofloxacine krijgen toegediend moeten voldoende drinken en buitensporige alkaliniteit van de urine moet worden vermeden.
Patients with pre-existent significant renal disorders should be carefully monitored to detect any deterioration in function.
Patienten met pre-existente significante nierafwijkingen dienen nauwlettend te worden gecontroleerd om achteruitgang van de nierfunctie op te sporen.
It should only be administered with great caution to persons with renal insufficiency, or severe dehydration.
Het dient uitsluitend met grote voorzichtigheid te worden toegediend aan personen met nierinsufficiëntie of ernstige dehydratie.
Blood and lymphatic system:
Bloed en lymfatisch systeem:
Patients with a family history of or actual defects in glucose-6-phosphate dehydrogenase activity are prone to haemolytic reactions with quinolones, and so ciprofloxacin should be used with caution in these patients.
Patiënten met een familiegeschiedenis van of huidige deficiëntie in de glucose-6-fosfaat dehydrogenase activiteit zijn vatbaar voor hemolytische reacties met quinolonen en daarom moet ciprofloxacine met beleid worden gebruikt bij deze patiënten.
Central nervous system:
Centrale zenuwstelsel:
As with other fluoroquinolones, specific undesirable effects with regard to the central nervous system must be taken into account when using Ciprofloxacin Hikma.
Net als bij andere fluoroquinolonen, moet rekening worden gehouden met specifieke bijwerkingen op het centrale zenuwstelsel wanneer ciprofloxacine Hikma wordt gebruikt.
In patients with epilepsy or other lesions of the central nervous system (e. g. reduced convulsion threshold, a history of epileptic seizures, diminished cerebral blood flow, changes in brain structure or stroke), ciprofloxacin is only to be used after carefully weighing the benefits against the risk, because the possibility of central nervous side effects puts these patients at increased risk.
Bij patiënten met epilepsie of andere laesies van het centrale zenuwstelsel (bijv. verlaagde convulsiedrempel, voorgeschiedenis van epileptische aanvallen, verminderde cerebrale bloeddoorstroming, verandering in hersenstructuur of beroerte), mag ciprofloxacine alleen worden gebruikt na een zorgvuldige afweging van de voordelen tegen de risico’ s omdat de mogelijkheid van bijwerkingen op het centrale zenuwstelsel deze patiënten aan een verhoogd risico blootstelt.
The undesirable effects sometimes occur already after the first administration of ciprofloxacin.
De bijwerkingen treden soms al op na de eerste toediening van ciprofloxacine.
Depression or psychoses lead to self-endangering behaviour in some cases.
Depressie of psychoses kunnen in sommige gevallen tot gedrag leiden waarbij de patiënt zichzelf in gevaar brengt.
If such reactions occur, treatment with ciprofloxacin must be discontinued immediately and the treating physician informed.
Als zulke reacties optreden, moet behandeling met ciprofloxacine direct worden stopgezet en de behandelend arts worden geïnformeerd.
Cardiac disorders:
Hart problemen:
Since ciprofloxacin is associated with very rare cases of QT prolongation (see section 4.8) caution should be exercised when treating patients at risk for torsade de pointes arrhythmia.
Daar ciprofloxacine is geassocieerd met zeer zeldzame gevallen van QT-interval verlenging (zie rubriek 4.8) moet voorzichtigheid worden betracht wanneer patiënten met risico voor ‘ torsade de pointes’ arhytmia worden behandeld.
As for other medicinal products in this group, ciprofloxacin has been reported to cause joint disorders in weight-bearing joints of immature animals.
Net als bij andere geneesmiddelen van deze groep, is voor ciprofloxacine gemeld dat het gewrichtsafwijkingen in gewichtdragende gewrichten van onvolgroeide dieren kan veroorzaken.
There are insufficient data available with regard to the use of ciprofloxacin in children and adolescents.
Er zijn onvoldoende gegevens beschikbaar met betrekking tot het gebruik van ciprofloxacine bij kinderen en adolescenten.
Therefore, the use of ciprofloxacin in children is generally not recommended, except for cystic fibrosis patients (see section 4.1).
Daarom is het gebruik van ciprofloxacine bij kinderen in het algemeen niet aanbevolen, behalve bij cystic fibrosis patiënten (zie rubriek 4.1).
Gastrointestinal tract:
Maagdarmkanaal:
When during or after the treatment with ciprofloxacin or another fluoroquinolone severe and persistent diarrhoea occurs, pseudomembranous colitis must be taken into account (life-threatening with possibly fatal outcome).
Als er gedurende of na de behandeling met ciprofloxacine of andere fluoroquinolonen ernstige en aanhoudende diarree ontstaat, moet rekening worden gehouden met pseudomembraneuze colitis (levensbedreigend met mogelijk fatale afloop).
In that case the ciprofloxacin therapy must immediately be discontinued and an appropriate treatment initiated.
In dat geval moet de ciprofloxacine therapie direct worden gestaakt en een geschikte behandeling worden begonnen.
Antiperistaltics are contraindicated.
Antiperistaltica zijn gecontraïndiceerd.
The transaminase or alkaline phosphatase concentrations may temporarily increase or cholestatic icterus might occur, especially in patients with previous liver damage.
De transaminase of alkaline fosfatase concentraties kunnen tijdelijk toenemen of cholestatische icterus kan optreden, vooral bij patiënten met eerdere lever schade.
Musculoskeletal system:
Spierskelet systeem:
9 If there is any indication of tendinitis (e. g. painful swelling) the administration of ciprofloxacin or other fluoroquinolones must immediately be discontinued, the affected extremity should not be strained and a physician must be consulted.
7 Als er enige aanwijzing is van tendinitis (bijv. pijnlijke zwelling) moet de toediening van ciprofloxacine of andere fluoroquinolonen direct worden gestopt, moet het aangedane lichaamsdeel niet worden belast en moet een arts worden geraadpleegd.
Very rarely, a partial or total rupture (in particular of the Achilles tendon) has been reported, especially in elderly patients who were previously treated systemically with glucocorticoids.
In zeer zeldzame gevallen is een gedeeltelijke of totale ruptuur (vooral van de Achillespees) gemeld, vooral bij oudere patiënten die eerder systemisch werden behandeld met glucocorticoïden.
Ciprofloxacin may cause an exacerbation of Myastenia gravis symptoms.
Ciprofloxacine kan een verergering van Myastenia gravis symptomen veroorzaken.
Therefore, in case of any symptom indicating an exacerbation of Myastenia gravis a physician must be consulted.
Daarom moet, in het geval van enige symptomen die wijzen op een verergering van Myastenia gravis, een arts worden geraadpleegd.
Photosensibility:
Fotosensibiliteit:
Ciprofloxacin and other fluoroquinolones may cause photosensibility.
Ciprofloxacine en andere fluoroquinolonen kunnen fotosensibiliteit veroorzaken.
Therefore, it is recommended to avoid prolonged exposure to sunlight or UV light during treatment with ciprofloxacin.
Daarom wordt het aanbevolen langdurige blootstelling aan zonlicht of UV licht te vermijden tijdens behandeling met ciprofloxacine.
However, if this is not possible the patient is recommended to use a sun-protection cream.
Als dit echter niet mogelijk is wordt de patiënt aangeraden een zonnebrandmiddel te gebruiken.
When photosensibility occurs the treatment must be discontinued.
Als fotosensibiliteit optreedt moet de behandeling worden gestopt.
Hypersensitivity reactions and allergic reactions occurred in some cases after the first administration of ciprofloxacin.
Overgevoeligheids reacties en allergische reacties traden op in sommige gevallen na de eerste toediening van ciprofloxacine.
If such reactions occur, a physician must immediately be consulted.
Als zulke reacties optreden moet onmiddellijk een arts worden geraadpleegd.
Anaphylactic/ anaphylactoid reactions can in very rare cases develop into life-threatening shock, sometimes even after the first administration of ciprofloxacin.
Anafylactische/anafylactoïde reacties kunnen in zeer zeldzame gevallen overgaan in levensbedreigende shock, soms zelfs na de eerste toediening van ciprofloxacine.
In that case, the ciprofloxacin treatment must be discontinued, and medical treatment for shock should be given.
In dat geval moet de ciprofloxacine behandeling worden stopgezet en moet medische behandeling voor shock worden gegeven.
Local reaction:
Lokale reacties:
Local reactions have been reported after intravenous administration of ciprofloxacin.
Lokale reacties zijn gemeld na intraveneuze toediening van ciprofloxacine.
These reactions occur more frequently when the infusion time is 30 minutes or less.
Deze reacties komen vaker voor als de infusietijd 30 minuten of minder is.
These may be manifested as local skin reactions, which rapidly disappear after the infusion has been completed.
Deze kunnen eruit zien als lokale huidreacties, die snel verdwijnen als de infusie is voltooid.
Further intravenous administration is not contraindicated unless the reactions reoccur or worsen.
Verdere intraveneuze toediening is niet gecontraïndiceerd tenzij de reacties opnieuw optreden of verergeren.
Because ciprofloxacin has some activity against Mycobacterium tuberculosis, false-negative cultures may occur when the specimens are obtained during ciprofloxacin treatment.
Omdat ciprofloxacine enige activiteit heeft tegen Mycobacterium tuberculosis, kunnen vals-negatieve kweken voorkomen als de specimen verkregen zijn tijdens ciprofloxacine behandeling.
Ciprofloxacin Hikma contains 15.4 mmol (354 mg) sodium per 100 ml of solution for infusion.
Ciprofloxacine Hikma bevat 15.4 mmol (354 mg) natrium per 100 ml oplossing voor intraveneuze infusie.
This has to be taken into consideration for patients on a controlled sodium diet.
Dit moet in overweging worden genomen bij patiënten op een natriumbeperkt dieet.
Probenecid Probenecid inhibits the renal excretion of ciprofloxacin resulting in an increase in the plasma concentration of ciprofloxacin.
Probecenide Probecenide remt de renale uitscheiding van ciprofloxacine waardoor een toename in de plasmaconcentratie van ciprofloxacine ontstaat.
CYP1A2 Ciprofloxacin inhibits CYP1A2 and thus may cause increased serum concentration of concomitantly administered substances metabolised by this enzyme (e. g. theophylline, clozapine, tacrine, ropinirol, tizanidine).
CYP1A2 Ciprofloxacine remt CYP1A2 en kan daarom een toegenomen serumconcentratie veroorzaken van gelijktijdig toegediende stoffen die gemetaboliseerd worden door dit enzym (bijv. theofylline, clozapine, tacrine, ropinirol, tizanidine).
Therefore, patients taking these substances concomitantly with ciprofloxacin should be monitored closely for clinical signs of overdose.
Daarom moeten patiënten die deze middelen tegelijk met ciprofloxacine nemen, zorgvuldig gecontroleerd worden op klinische aanwijzingen van overdosering.
Determination of serum concentrations, especially of theophylline, and dose adjustments may be necessary.
Bepaling van de serumconcentraties, vooral van theofylline, en aanpassing van de dosering kan noodzakelijk zijn.
The interaction between theophylline and ciprofloxacin is potentially life-threatening.
De interactie tussen theofylline en ciprofloxacine is mogelijkerwijs levensbedreigend.
Other xanthine derivatives On concurrent administration of ciprofloxacin and caffeine or pentoxifylline (oxpentifylline), raised serum concentrations of these xanthine derivatives were reported.
Andere xantinederivaten Bij gelijktijdige toediening van ciprofloxacine en cafeïne of pentoxifylline (oxpentifylline) zijn verhoogde serumconcentraties van deze xantinederivaten gemeld.
Phenytoin
Fenytoine
10 Simultaneous administration of ciprofloxacin and phenytoin may result in increased or reduced serum levels of phenytoin such that monitoring of drug levels is recommended.
8 Gelijktijdige toediening van ciprofloxacine en fenytoine kan resulteren in zodanig verhoogde of gereduceerde serumwaarden van fhenytoine dat controle van deze waarden wordt aanbevolen.
Methotrexate Renal tubular transport of methotrexate may be inhibited by concomitant administration of ciprofloxacin potentially leading to increased plasma levels of methotrexate.
Methotrexaat Het renale tubulaire transport van methotrexaat kan worden geremd door gelijktijdige toediening van ciprofloxacine wat kan leiden tot verhoogde plasmawaarden van methotrexaat.
This may increase the risk of methotrexate associated toxic reactions.
Dit kan het risico op met methotrexaat geassocieerde toxische reacties verhogen.
Therefore, patients receiving methotrexate therapy should be carefully monitored when concomitant ciprofloxacin therapy is indicated.
Daarom moeten patiënten die methotrexaat behandeling krijgen zorgvuldig worden gecontroleerd wanneer ciprofloxacine therapie is geïndiceerd.
Cyclosporine Following concomitant administration of ciprofloxacin and cyclosporine a transient increase of the serum creatinine concentration has been observed in separate cases.
Cyclosporine Na gelijktijdige toediening van ciprofloxacine en cyclosporine is in afzonderlijke gevallen een tijdelijke verhoging van de serumcreatinineconcentratie waargenomen.
Therefore, the serum creatinine concentration must be checked regularly (twice per week) in these patients.
Daarom moet bij deze patiënten de serumcreatinineconcentratie regelmatig (twee keer per week) gecontroleerd worden.
Oral anticoagulants (e. g. warfarin) Ciprofloxacin, like other quinolones, may enhance the effect of coumarin derivates including warfarin.
Orale anticoagulantia (bijv. warfarine) Ciprofloxacine kan net als andere quinolonen het effect van coumarinederivaten waaronder warfarine versterken.
In the case of concomitant administration of these products, prothrombin time (PT) or other suitable coagulation tests should be monitored.
In het geval van gelijktijdige toediening van deze producten, moet de protrombinetijd (PT) en andere bruikbare stollingstesten gecontroleerd worden.
If necessary, the oral anticoagulant dose should be adjusted as appropriate.
Indien nodig moet de dosis van het orale anticoagulantium naar behoren worden aangepast.
Glibenclamide When used simultaneously, ciprofloxacin may, in certain cases, increase the effect of glibenclamide (hypoglycaemia).
Glibenclamide Bij gelijktijdig gebruik, kan ciprofloxacine in sommige gevallen het effect van glibenclamide versterken (hypoglycemie).
NSAIDs Animal trials have shown that the concurrent administration of very high doses of fluoroquinolones and certain NSAIDs (but not acetylsalicylic acid) may provoke convulsions.
NSAIDs Dierproeven hebben aangetoond dat de gelijktijdige toediening van zeer hoge doses fluoroquinonen en bepaalde NSAIDs (maar niet acetylsalicylzuur) convulsies kunnen opwekken.
Mexiletine Simultaneous administration of ciprofloxacin and mexiletine can lead to increased plasma concentrations of mexiletine.
Mexiletine Gelijktijdige toediening van ciprofloxacine en mexiletine kan leiden tot verhoogde plasmaconcentraties van mexiletine.
Premedicants It is recommended that opiate premedicants, (e. g. papaveretum) or opiate premedicants used with anticholinergic premedicants, (e. g. atropine or hyoscine) are not used concomitantly with ciprofloxacin, as the serum levels of ciprofloxacin are reduced.
Papaverum) of opiate premedicaties die gebruikt worden met anticholinerge premedicaties (bijv. atropine of hyoscine) niet gelijktijdig met ciprofloxacine te gebruiken, daar de serumwaarden van ciprofloxacine worden verminderd.
Co-administration of ciprofloxacin and benzodiazepine premedicants has been shown not to affect ciprofloxacin plasma levels.
Van gezamenlijke toediening van ciprofloxacine en benzodiazepine premedicaties is aangetoond dat het geen effect heeft op ciprofloxacine plasma waarden.
However, since decreased clearance of diazepam, with a prolonged half-life have been reported during co-administration of ciprofloxacin and diazepam, and in very rare cases with midazolam, careful monitoring of benzodiazepine therapy is recommended.
Echter, omdat een afgenomen klaring van diazepam met een verlengde halfwaardetijd is gemeld tijdens gelijktijdige toediening van ciprofloxacine en diazepam, en in zeer zeldzame gevallen met midazolam, wordt het aanbevolen de benzodiazepinetherapie zorgvuldig te controleren.
Pregnancy Use during pregnancy is contraindicated.
Zwangerschap Gebruik tijdens de zwangerschap is gecontraïndiceerd.
There are limited data on the use of ciprofloxacin during pregnancy.
Er zijn beperkte gegevens over het gebruik van ciprofloxacine tijdens de zwangerschap.
Up to now, no evidence has been found of an increased risk of congenital abnormalities or other undesirable effects following use of ciprofloxacin or other quinolones during the first trimester.
Tot nu toe is geen bewijs gevonden van een toegenomen risico op geboorteafwijkingen of andere ongewenste effecten na gebruik van ciprofloxacine of andere quinolonen tijdens het eerste trimester van de zwangerschap.
Teratogenic effects have not been observed in animal experimental research.
Teratogene effecten zijn niet waargenomen tijdens dierexperimenteel onderzoek.
In juvenile and prenatal animals exposed to quinolones effects on immature cartilage have been observed (see section 5.3).
In jonge en ongeboren dieren blootgesteld aan quinolonen zijn effecten op het onrijpe kraakbeen waargenomen (zie rubriek 5.3).
Since the risks for humans are unknown Ciprofloxacin Hikma must not be administered during pregnancy (see section 4.3).
Daar het risico voor de mens onbekend is, moet ciprofloxacine Hikma niet tijdens zwangerschap worden toegediend (zie rubriek 4.3).
Ciprofloxacin is excreted in breast milk.
9 Borstvoeding Ciprofloxacine wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Due to the risk of arthropathy and other potentially severe toxicity in the infant, ciprofloxacin is contraindicated during lactation (see section 4.3).
Gelet op het risico van arthropatie en andere potentieel ernstige toxiciteit bij het kind, is ciprofloxacine gecontraïndiceerd tijdens de borstvoeding (zie rubriek 4.3).
Ciprofloxacin Hikma has minor or moderate influence on the ability to drive and use machines.
Ciprofloxacine Hikma heeft kleine tot matige invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
When undesirable effects on the central nervous system, like dizziness, occur, it is prohibited to drive a vehicle or to operate machines.
Wanneer bijwerkingen op het centrale zenuwstelsel voorkomen, zoals duizeligheid, mogen geen voertuigen worden bestuurd of machines worden bediend.
Adverse reactions have been reported in 5-14% of patients receiving ciprofloxacin.
Bijwerkingen zijn gemeld bij 5-14% van de patiënten die ciprofloxacine kregen toegediend.
Most frequent adverse effects involve the gastro-intestinal tract and the central nervous system.
De meest voorkomende bijwerkingen hebben betrekking op het maagdarmkanaal en het centrale zenuwstelsel.
The following undesirable reactions have been observed:
De volgende bijwerkingen zijn waargenomen:
Very common (≥ 1/ 10) Common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) Uncommon (≥ 1/ 1 000 to < 1/ 100) Rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000) Very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data)
Zeer vaak (≥ 1/10) Vaak (≥ 1/100 tot < 1/10) Soms (≥ 1/1000 tot < 1/100) Zelden (≥ 1/10,000 tot < 1/1000) Zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)
Uncommon: moniliasis
Soms: moniliasis.
Uncommon: eosinophilia, leukopenia.
Soms: eosinofilie, leukopenie.
Rare: leukopenia (granulocytopenia), anaemia, leukocytosis, thrombocytopenia, thrombocytemia (thrombocytosis).
Zelden: leukopenie (granulocytopenie), anemie, leukocytose, veranderde protrombine waarden, trombocytopenie, trombocytemie (trombocytose).
Very rare: haemolytic anaemia, pancytopenia, agranulocytosis.
Zeer zelden: hemolytische anemie, pancytopenie, agranulocytose.
Rare: oedema (peripheral, angio, facial), allergic reaction, drug fever, anaphylactoid (anaphylactic) reaction.
Zelden: oedeem (perifeer-, angio-, gezichts-), allergische reactie, geneesmiddelenkoorts, anafylatoide (anaphylactische) reactie.
Very rare: pulmonary oedema in case of shock (anaphylactic; life-threatening), itching rash, serum sickness-like symptoms.
Zeer zelden: pulmonaal oedeem in geval van shock (anafylactisch; levensbedreigend), jeukende uitslag, serumziekte-achtige symptomen.
Rare: hyperglycaemia.
Zelden: hyperglykemie.
Rare: anxiety, nightmares, depression, hallucinations.
Zelden: angst, nachtmerries, depressie, hallucinaties.
Very rare: psychotic reactions (which may progress to self-endangering behaviour).
Zeer zelden: psychotische reacties (die kunnen leiden tot het zichzelf in gevaar brengen).
Common: perverted sensation of taste (usually reversible upon discontinuation of treatment), dizziness, headache, insomnia, agitation, confusion.
Vaak: smaakverandering (gewoonlijk reversibel na het stoppen van de behandeling), duizeligheid, hoofdpijn, slapeloosheid, agitatie, verwarring.
Rare: taste loss (reduced taste), paraesthesia (peripheral paralgesia), tremor (shaking), convulsions, migraine.
Zelden: verlies van smaak (verminderde smaak), parestesie (perifere paralgesie), tremor (schudden), convulsies, migraine.
Very rare: parosmia (impaired smell), anosmia (usually reversible after interruption), grand mal convulsion, abnormal (unstable) gait, intracranial hypertension, ataxia, hyperesthesia, hypertonia.
10 Zeer zelden: parosmie (aangetaste reuk), anosmie (gewoonlijk reversibel na stopzetting), grand-mal convulsie, abnormale (onstabiele) gang, intracraniale hypertensie, ataxie, hyperesthesie, hypertonie.
Rare: disturbed vision, diplopia, chromatopsia.
Zelden: verstoord zicht, diplopie, chromatopsie.
12 Ear and labyrinth disorders:
Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen:
Rare: tinnitus, transient hearing loss (particularly high frequencies).
Zelden: tinnitus, tijdelijk gehoorverlies (vooral hoge frequenties).
Rare: tachycardia.
Zelden: tachycardie.
In very rare cases ventricular arrhythmia, QT interval prolongation and torsades de pointes have been reported.
In zeer zeldzame gevallen zijn ventriculaire aritmie, QT-interval verlenging en ‘ torsades de pointes’ gemeld.
These events were observed predominantly among patients with further risk factors for QTc prolongation.
Deze voorvallen werden hoofdzakelijk waargenomen bij patiënten met verdere risico factoren voor QTc verlenging.
Vascular disorders:
Bloed- en lymfestelselaandoeningen:
(thrombo) phlebitis.
(thrombo) flebitis.
Rare: syncope (fainting), vasodilation (heat stress).
Zelden: syncope (flauwvallen), vaatverwijding (hitte stress).
Very rare: vasculitis (petechiae, hemorrhagic bullae, papules, crust formation).
Zeer zelden: vasculitis (petechieën, haemorhagische bullae, papulen, korst vorming).
Rare: dyspnoea, laryngeal oedema.
Zelden: dyspnoe, larynxoedeem.
Common: nausea, diarrhoea.
Vaak: misselijkheid, diaree.
Uncommon: vomiting, dyspepsia, flatulence, anorexia, abdominal pain.
Soms: braken, dyspepsie, flatulentie, anorexia, buikpijn.
Rare: pseudomembranous colitis, moniliasis (oral).
Zelden: pseudomembraneuze colitis, moniliasis (oraal).
Very rare: moniliasis (gastro-intestinal), pancreatitis.
Zeer zelden: moniliasis (maag- darm), pancreatitis.
Rare: icterus, cholestatic icterus, liver cell necrosis.
Zelden: icterus, cholestatische icterus, levercelnecrose.
Very rare: hepatitis, liver cell necrosis (very rarely resulting in life-threatening liver function failure).
Zeer zelden: hepatitis, levercelnecrose (zeer zelden resulterend in een levensbedreigende leverfunctiestoornis).
Common: rash.
Vaak: eczeem.
Uncommon: pruritis, papillo-macular rash, urticaria.
Soms: pruritis, maculopapular eczeem, urticaria.
Rare: photosensibility, erythema multiforme and erythema nodusum.
Zelden: fotosensibiliteit, erythema multiforme en erythema nodosum.
Very rare: erythema nodosum, erythema multiforme (minor), Stevens-Johnson syndrome, epidermal necrolysis (Lyell Syndrome), petechia.
Zeer zelden: erythema nodosum, erythema multiforme (minor), Stevens-Johnson syndroom, epidermale necrolyse (Lyell syndroom), petechieën.
Uncommon: arthralgia (joint pain).
Soms: arthralgia (gewrichtspijn).
Rare: myalgia (muscular pain), joint disorder (swollen joints).
Zelden: myalgie (spierpijn), gewrichtsaandoening (gezwollen gewrichten).
Very rare: tendinitis (in particular of the Achilles tendon), partial or total tendon ruptures (in particular of the Achilles tendon), worsening of the symptoms of myasthenia, muscular pains, inflammation of tendon sheaths (tenosynovitis).
Zeer zelden: tendinitis (vooral van de Achillespees), gedeeltelijke of volledige ruptuur van de pees (vooral van de Achillespees), verslechtering van de symptomen van myasthenie, spierpijnen, ontsteking van de peesschedes (tenosynovitis).
Rare: acute renal failure, impaired renal function, vaginal moniliasis, haematuria, crystalluria, interstitial nephritis.
Nier- en urinewegaandoeningen Zelden: acute uitval van de nierfunctie, nierfunctiestoornis, vaginale moniliasis, hematurie, kristalurie, interstitiële nefritis.
General disorders and administration site conditions:
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen
Uncommon: asthenia (general sensation of weakness, fatigue), injection site reactions.
11 Soms: asthenie (algemeen gevoel van zwakte, vermoeidheid), reacties op de toedieningsplaats.
Rare: transpiration.
Zelden: transpiratie.
Uncommon: increase of blood creatinine levels, increased blood urea; abnormal liver function test results (increased SGOT and SGPT), bilirubinemia and increased alkaline phosphatase.
Soms: toename in bloedcreatininewaarden, toegenomen bloed ureum, abnormale leverfunctietestresultaten (toegenomen SGOT en SGPT), bilirubnemie en toegenomen alkalinefosfatase.
13 Very rare: increment of amylase/ lipase levels.
Zeer zelden: verhoging van amylase/lipase-waarden.
Others:
Andere:
Uncommon: pulmonary embolism, dyspnoea, pulmonary oedema, epistaxis, haemoptysis and hiccough.
Soms: pulmonaal embolisme, dyspnoe, pulmonaal oedeem, epistaxis, hemoptysis en hikken.
Very rare: asthenia, a transient impairment of kidney function to transient renal failure, photosensitivity (see Section 4.4).
Zeer zelden: asthenie, een tijdelijke vermindering van de nierfunctie tot tijdelijke uitval van nierfunctie, fotosensibiliteit (zie rubriek 4.4).
In acute and extreme overdosage, reversible kidney damage is seen.
4.9 Overdosering Bij acute en extreme overdosering wordt reversibele nierschade waargenomen.
An overdose of 12 g has been reported to lead to mild symptoms of toxicity.
Bij een overdosis van 12 g zijn milde symptomen van toxiciteit waargenomen.
Symptoms of overdose may include dizziness, tremor, headaches, tiredness, seizures, hallucinations, confusion, gastrointestinal upset, liver and kidney abnormalities, crystalluria, haematuria.
Symptomen van overdosis bestaan uit duizeligheid, tremor, hoofdpijn, vermoeidheid, toevallen, hallucinaties, verwarring, gastrointestinale problemen, lever- en nierafwijkingen, kristalurie, hematurie.
The patient should be monitored closely and treated symptomatically with supportive measures.
De patiënt moet nauwkeurig gecontroleerd worden en symptomatisch behandeld worden met ondersteunende maatregelen.
Adequate hydration must be ensured.
Voor voldoende hydratatie moet worden gezorgd.
At haemodialysis or peritoneal dialysis only a modest amount of ciprofloxacin (less than 10%) is eliminated.
Bij hemodialyse of peritoneale dialyse wordt slechts een geringe hoeveelheid van ciprofloxacine (minder dan 10%) geëlimineerd.
Antibacterial quinolones, ATC code:
Antibacteriëlequinolonen, ATC-code:
Mode of action:
Werkingsmechanisme:
Ciprofloxacin has a rapid bactericidal effect, both in the growth phase and in the rest phase.
Ciprofloxacine heeft een snel bacteriedodend effect, zowel in de groei- als in de rustfase.
During the growth phase of bacteria, a partial rolling up and unfolding of chromosomes takes place.
Tijdens de groeifase van bacteriën treedt een gedeeltelijk oprollen en ontvouwen op van de chromosomen.
The enzyme DNA-gyrase plays a crucial role in this process.
Het enzym DNA-gyrase speelt een cruciale rol in dit proces.
Ciprofloxacin inhibits DNA-gyrase, resulting in inhibition of DNA synthesis.
Ciprofloxacine remt DNA-gyrase wat resulteert in een remming van de DNA-synthese.
Ciprofloxacin is effective in vitro against a large number of Gram-negative aerobic bacteria including P. aeruginosa.
Ciprofloxacine is effectief in vitro tegen een groot aantal gramnegatieve aërobe bacteriën waaronder P. aeruginosa.
It is also effective against Gram-positive organisms, such as staphylococci and streptococci.
Het is ook effectief tegen grampositieve organismen, zoals stafylokokken en streptokokken.
Anaerobes are generally less sensitive.
Anaëroben zijn in het algemeen minder gevoelig.
Mechanism of resistance:
Resistentiemechanisme:
Resistance to ciprofloxacin develops in stages through genomic mutations (multiple-step type).
Resistentie tegen ciprofloxacine ontwikkelt zich in etappes door genmutaties (meervoudige- stap type).
Transferable plasmid-mediated quinolone resistance associated with qnr has been detected in quinolone-resistant clinical strains of E. coli and Klebsiella spp.
Overdraagbare plasmid-gemedieerde quinolonresistentie geassocieerd met het qnr gen is vastgesteld in quinolon-resistente klinische stammen van E.coli en Klebsiella spp.
As a result of its mechanism of action, ciprofloxacin does not show cross-resistance with other important, chemically different groups of substances such as beta-lactam antibiotics, aminoglycosides, tetracyclines, macrolides and polypeptides, sulphonamides, trimethoprim and nitrofurantoine.
Als een gevolg van zijn werkingsmechanisme, toont ciprofloxacine geen kruisresistentie met andere belangrijke, chemisch verschillende groepen van middelen zoals beta-lactam antibiotica, aminoglycosides, tetracyclines, macrolides en polypeptiden, sulphonamides, trimethoprim en nitrofurantoine.
Within the class of quinolones cross-resistance has been observed.
Binnen de klasse van de quinolonen is kruisresistentie waargenomen.
Development of resistance to ciprofloxacin and other fluoroquinolones has been observed in staphylococci, especially methicillin- resistant S. aureus, P. aeruginosa, E. coli and E. faecalis (see the sensitivity table).
Ontwikkeling van resistentie tegen ciprofloxacine en andere fluoroquinolonen is gezien bij stafylokokken, vooral methicilline-resistente S. aureus, P. aeruginosa, E. coli en E. faecalis (zie de sensitiviteit-tabel).
Especially patients undergoing long-term treatment (e. g. in cystic fibrosis, osteomyelitis), or patients who are extremely susceptible to infections (e. g. in selective prophylaxis in certain groups of neutropenic patients, artificial ventilation) show the highest risk.
12 Vooral patiënten die langdurige behandeling ondergaan (bijv. bij cystic fibrose, osteomyelitis), of patiënten die extreem gevoelig zijn voor infecties (bijv. bij selectieve profylaxis in bepaalde groepen van neutropenie patiënten, kunstmatige beademing) vertonen het hoogste risico.
The percentage of resistant strains can be subject to great local variation.
Het percentage resistente stammen is gevoelig voor grote locale variatie.
Regular determination of resistance is therefore recommended.
Regelmatige bepaling van resistentie is daarom aanbevolen.
Breakpoints:
Breekpunten:
According to EUCAST the following breakpoints for aerobic bacteria have been defined for ciprofloxacin:
Volgens EUCAST zijn de volgende breekpunten voor aërobe bacteriën gedefinieerd voor ciprofloxacine:
- Enterobacteriaceae: ≤ 0.5 µg/ ml for susceptible, > 1 µg/ ml for resistant;
- Enterobacteriaceae: ≤ 0,5 µg/ml voor gevoelige, > 1 µg/ml voor resistente;
- Pseudomonas spp. ≤ 0.5 µg/ ml for susceptible, > 1 µg/ ml for resistant;
- Pseudomonas spp. ≤ 0,5 µg/ml voor gevoelige, > 1 µg/ml voor resistente;
- Acinetobacter spp. ≤ 1 µg/ ml for susceptible, > 1 µg/ ml for resistant;
- Acinetobacter spp. ≤ 1 µg/ml voor gevoelige, > 1 µg/ml voor resistente;
- S. pneumonia ≤ 0.125 µg/ ml for susceptible, > 2 µg/ ml for resistant;
- S. pneumonia ≤ 0,125 µg/ml voor gevoelige, > 2 µg/ml voor resistente;
- Staphylococcus spp. ≤ 1 µg/ ml for susceptible, > 1 µg/ ml for resistant;
- Staphylococcus spp. ≤ 1 µg/ml voor gevoelige, > 1 µg/ml voor resistente;
- H. influenza and M. catarrhalis ≤ 0.5 µg/ ml for susceptible, > 0.5 µg/ ml for resistant.
- H. influenza and M. catarrhalis ≤ 0,5 µg/ml voor gevoelige, > 0,5 µg/ml voor resistente;
Non-species related breakpoints are ≤ 0,5 µg/ ml for susceptible, and > 1 µg/ ml for resistant organisms.
Niet soort gerelateerde breekpunten zijn ≤ 0,5 µg/ml voor gevoelige, en > 1 µg/ml voor resistente organismen.
The prevalence of acquired resistance may vary geographically and with time for selected species and local information on resistance is desirable, particularly when treating severe infections.
Het voorkomen van verworven resistentie kan geografisch en in tijd variëren voor bepaalde soorten en plaatselijke informatie over resistentie is wenselijk, vooral bij het behandelen van ernstige infecties.
As necessary, expert advice should be sought when the local prevalence of resistance is such that the utility of the agent in at least some types of infections is questionable.
Indien noodzakelijk, moet advies van een expert worden gezocht wanneer het plaatselijk voorkomen van resistentie zodanig is dat de bruikbaarheid van het middel in op zijn minst enkele types infecties twijfelachtig is.
Commonly susceptible species Gram-negative aerobe species Citrobacter spp.
Gewoonlijk gevoelige soorten Gram-negatieve aërobe soorten Citrobacter spp.
Streptoococus agalactiae Streptococcus pneumoniae S. pneumoniae PEN-R Streptococcus pyogenes Gram-negative aerobes Acinetobacter spp.
Streptoococus agalactiae Streptococcus pneumoniae S. pneumoniae PEN-R Streptococcus pyogenes Gram-negatieve aëroben Acinetobacter spp.
Acinetobacter baumannii Enterobacter spp.
13 Acinetobacter baumannii Enterobacter spp.
Amp-C producing Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella oxytoca Pseudomonas aeruginosa Inherently resistant organisms Gram-positive aerobes Enterococcus faecium Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Gram-negative aerobes
Amp-C producerende Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella oxytoca Pseudomonas aeruginosa