qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Anti-interferon antibodies 1-5% of patients treated with Pegasys developed neutralising anti-interferon antibodies.
Anti-interferon antilichamen 1-5% van de patiënten die behandeld werden met Pegasys ontwikkelden neutraliserende anti- interferon antilichamen.
As with other interferons, a higher incidence of neutralising antibodies was seen in chronic hepatitis B.
Zoals bij andere interferonen was er een hogere incidentie van neutraliserende antilichamen waarneembaar bij chronische hepatitis B.
However in neither disease was this correlated with lack of therapeutic response.
Dit correleerde echter in geen van beide ziekten met een gebrek aan therapeutische respons.
Thyroid function Pegasys treatment was associated with clinically significant abnormalities in thyroid laboratory values requiring clinical intervention (see section 4.4).
Schildklierfunctie Pegasys-behandeling ging gepaard met klinisch significante afwijkingen in de laboratoriumwaarden van de schildklier die een klinische interventie vereisten (zie rubriek 4.4).
The frequencies observed (4.9%) in patients receiving Pegasys/ ribavirin (NV15801) are similar to those observed with other interferons.
Bij patiënten die Pegasys/ ribavirine (NV15801) kregen, kwam de waargenomen frequentie (4,9%) overeen met die welke wordt waargenomen bij andere interferonen.
Laboratory values for HIV-HCV co-infected patients Although haematological toxicities of neutropenia, thrombocytopenia and anaemia occurred more frequently in HIV-HCV patients, the majority could be managed by dose modification and the use of growth factors and infrequently required premature discontinuation of treatment.
Laboratoriumwaarden voor patiënten met HIV-HCV co-infectie Alhoewel hematologische toxiciteit als neutropenie, thrombocytopenie en anemie vaker voorkwam bij HIV-HVC patiënten, kon de meerderheid onder controle worden gehouden door aanpassing van de dosering en het gebruik van groeifactoren en vereiste het slechts zelden vroegtijdige beëindiging van de therapie.
Decrease in ANC levels below 500 cells/ mm3 was observed in 13% and 11% of patients receiving Pegasys monotherapy and combination therapy, respectively.
Een verlaging van de ANC levels tot onder 500 cellen/ mm3 is waargenomen bij 13% en 11% van de patiënten die respectievelijk Pegasys monotherapie en combinatietherapie kregen.
Decrease in platelets below 50,000/ mm3 was observed in 10% and 8% of patients receiving Pegasys monotherapy and combination therapy, respectively.
Een afname in het aantal bloedplaatjes tot onder de 50000/ mm3 is waargenomen bij 10% en 8% van de patiënten die respectievelijk Pegasys monotherapie en combinatietherapie kregen.
Anaemia (haemoglobin < 10g/ dL) was reported in 7% and 14% of patients treated with Pegasys monotherapy or in combination therapy, respectively.
Anemie (hemoglobine < 10g/ dl) is gemeld bij 7% en 14% van de patiënten die respectievelijk Pegasys monotherapie en combinatietherapie ontvingen.
Overdoses involving between two injections on consecutive days (instead of weekly interval) up to daily injections for1 week (ie, 1260 micrograms/ week) have been reported.
1260 microgram/ week).
None of these patients experienced unusual, serious or treatment-limiting events.
Bij geen van deze patiënten traden ongebruikelijke, ernstige of behandelingsbeperkende bijwerkingen op.
Weekly doses of up to 540 and 630 micrograms have been administered in renal cell carcinoma and chronic myelogenous leukaemia clinical trials, respectively.
Er zijn in klinische studies bij respectievelijk niercelcarcinoom en chronische myeloïde leukemie, wekelijkse doses tot 540 en 630 microgram toegediend.
Dose limiting toxicities were fatigue, elevated liver enzymes, neutropenia and thrombocytopenia, consistent with interferon therapy.
Dosisbeperkende toxiciteiten waren vermoeidheid, verhoogde leverenzymen, neutropenie en trombocytopenie, overeenstemmend met interferontherapie.
Pharmacotherapeutic group:
Farmacotherapeutische klassificatie:
L03A B11
Immunostimulerend middel/ cytokine ATC code L03A B11
The conjugation of PEG reagent (bis-monomethoxypolyethylene glycol) to interferon alfa-2a forms a pegylated interferon alfa-2a (Pegasys).
De conjugatie van PEG reagens (bis-monomethoxypolyethyleen glycol) aan interferon alfa-2a vormt een gepegyleerd interferon alfa-2a (Pegasys).
Pegasys possesses the in vitro antiviral and antiproliferative activities that are characteristic of interferon alfa-2a.
Pegasys bezit de in vitro antivirale en antiproliferatieve activiteiten die karakteristiek zijn voor interferon alfa-2a.
16 Interferon alfa-2a is conjugated with bis-[monomethoxy polyethylene glycol] at a degree of substitution of one mole of polymer/ mole of protein. The average molecular mass is approximately 60,000 of which the protein moiety constitutes approximately 20,000.
De gemiddelde molekuulmassa is ongeveer 60.000 waarvan het eiwitgedeelte ongeveer 20.000 is.
HCV RNA levels decline in a biphasic manner in responding patients with hepatitis C who have received treatment with 180 micrograms Pegasys.
HCV RNA waarden dalen op een bifasische wijze bij responderende patiënten met hepatitis C die behandeld werden met 180 microgram Pegasys.
The first phase of decline occurs 24 to 36 hours after the first dose of Pegasys and is followed by the second phase of decline which continues over the next 4 to 16 weeks in patients who achieve a sustained response.
17 de eerste dosis Pegasys en wordt gevolgd door de tweede dalingsfase die zich voortzet gedurende de volgende 4 tot 16 weken bij patiënten die een aanhoudende respons bereiken.
Ribavirin had no significant effect on the initial viral kinetics over the first 4 to 6 weeks in patients treated with the combination of ribavirin and pegylated interferon alfa-2a or interferon alfa.
Ribavirine had geen significant effect op de initiële virale kinetiek gedurende de eerste 4 tot 6 weken bij patiënten die behandeld werden met de combinatie van ribavirine en gepegyleerd interferon alfa-2a of interferon alfa.
Clinical trial results All clinical trials recruited patients with chronic hepatitis B who had active viral replication measured by HBV DNA, elevated levels of ALT and a liver biopsy consistent with chronic hepatitis.
Klinische studieresultaten In alle klinische studies werden patiënten opgenomen met chronische hepatitis B met een actieve virale replicatie gemeten via HBV DNA, verhoogde ALT-spiegels en een lever biopsie overeenkomend met chronische hepatitis.
Study WV16240 recruited patients who were positive for HBeAg, while study WV16241 recruited patients who were negative for HBeAg and positive for anti-HBe.
Studie WV16240 betrof patiënten die positief waren voor HBeAg, terwijl studie WV16241 patiënten betrof die negatief waren voor HBeAg en positief voor anti-HBe.
In both studies the treatment duration was 48 weeks, with 24 weeks of treatment-free follow-up.
De duur van de behandeling was in beide studies 48 weken met 24 weken behandelingsvrije follow-up.
Both studies compared Pegasys plus placebo vs Pegasys plus lamivudine vs lamivudine alone.
Beide studies vergeleken Pegasys plus placebo vs Pegasys plus lamivudine vs lamivudine alleen.
No HBV-HIV co-infected patients were included in these clinical trials.
Er werden geen patiënten met HBV-HIV co-infectie opgenomen in deze klinische studies.
Response rates at the end of follow-up for the two studies are presented in Table 5.
De responswaarden aan het eind van de follow-up voor de twee studies zijn weergegeven in Tabel 5.
In study WV16240, the primary efficacy endpoints were HBeAg seroconversion and HBV-DNA below 105 copies/ ml.
Voor studie WV16240 waren de primaire eindpunten voor de werkzaamheid HBeAg seroconversie en HBV DNA lager dan 105 kopieën/ mL.
In study WV16241, the primary efficacy endpoints were ALT normalisation and HBV-DNA below 2 x 104 copies/ ml.
Voor studie WV16241 waren de primaire eindpunten voor de werkzaamheid normalisatie van ALT en HBV DNA onder 2 x 104 kopieën/ mL.
HBV-DNA was measured by the COBAS AMPLICOR™ HBV MONITOR Assay (limit of detection 200 copies/ ml).
HBV DNA werd bepaald met behulp van de COBAS AMPLICOR HBV MONITOR Assay (detectiegrens 200 kopieën/ mL).
A total of 283/ 1351 (21%) of patients had advanced fibrosis or cirrhosis, 85/ 1351 (6%) had cirrhosis.
Een totaal van 283/ 1351 (21%) van de patiënten had vergevorderde fibrose of cirrose, 85/ 1351 (6%) had cirrose.
There was no difference in response rate between these patients and those without advanced fibrosis or cirrhosis.
Er was geen verschil in de mate van respons tussen deze patiënten en patiënten zonder fibrose of cirrose.
Serological, Virological and Biochemical Responses in Chronic Hepatitis B
Serologische, virologische en biochemische responses bij chronische hepatitis B
HBeAg positive Study WV16240
Studie WV16240
HBeAg negative / anti-HBe positive Study WV16241
Studie WV16241
Response Parameter
Respons Parameter
Pegasys 180 mcg & Placebo
Pegasys 180 mcg & Placebo
Pegasys 180 mcg & Lamivudine 100 mg
Pegasys 180 mcg & Lamivudine 100 mg
HBeAg Sero- conversion
HBeAg Sero- conversie
HBV DNA response *
HBV DNA respons *
ALT Normal- isation
ALT Normal- isatie
HBsAg Sero- conversion
HBsAg Sero- conversie
* For HBeAg-positive patients:
* Voor HBeAg-positieve patiënten:
HBV DNA < 105 copies/ ml For HBeAg-negative / anti-HBe-positive patients:
HBV DNA < 105 kopieën / ml Voor HBeAg-negatieve / anti-HBe- positieve patiënten:
HBV DNA < 2 x 104 copies/ ml
HBV DNA < 2 x 104 kopieën/ ml
# p-value (vs. lamivudine) < 0.01 (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test)
# p-waarde (vs. lamivudine) < 0.01 (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test)
17 Histological response was similar across the three treatment groups in each study; however, patients showing a sustained response 24 weeks after the end of treatment were significantly more likely to also show histological improvement.
Histologisch respons was gelijk voor de drie behandelgroepen in iedere studie; echter patiënten die 24 weken na afloop van de behandeling een aanhoudende respons vertoonden, hadden ook significant vaker een histologische verbetering.
All patients who completed the phase III studies were eligible for entry into a long-term follow-up study (WV16866).
18 Alle patiënten die de fase III studies afgerond hadden, kwamen in aanmerking deel te nemen aan een lange-termijn follow-up studie (WV16866).
Among patients from study WV16240, who received Pegasys monotherapy and entered the long-term follow-up study, the rate of sustained HBeAg seroconversion 12 months after the end of therapy was 48% (73/ 153).
Onder de patiënten uit studie WV16240 die Pegasys monotherapie ontvingen en deelnamen aan de lange-termijn follow-up studie, was de mate van aanhoudende HbeAg seroconversie 12 maanden na afloop van de therapie 48% (73/ 153).
In patients receiving Pegasys monotherapy in study WV16241, the rate of HBV DNA response and ALT normalisation 12 months after end of treatment were 42% (41/ 97) and 59% (58/ 99), respectively.
Voor patiënten uit studie WV16241 die Pegasys monotherapie ontvingen, was de mate van HBV DNA respons en ALT normalisatie 12 maanden na afloop van de behandeling respectievelijk 42% (41/ 97) en 59% (58/ 99).
Predictability of response Please refer to section 4.2, in Table 2.
Voorspelbaarheid van de respons Zie rubriek 4.2, in Tabel 2.
Dose-response in monotherapy In a direct comparison with 90 micrograms, the 180 micrograms-dose was associated with superior sustained virological response in patients with cirrhosis, but in a study in non-cirrhotic patients very similar results were obtained with doses of 135 micrograms and 180 micrograms.
Dosis-respons bij monotherapie De dosis van 180 microgram ging in een directe vergelijking met 90 microgram gepaard met een betere aanhoudende virologische respons bij patiënten met cirrose maar sterk overeenkomende resultaten werden verkregen in een studie bij non-cirrotische patiënten met doses van 135 microgram en 180 microgram.
Confirmatory clinical trials in treatment-naïve patients All clinical trials recruited interferon-naïve patients with chronic hepatitis C confirmed by detectable levels of serum HCV RNA, elevated levels of ALT (with the exception of study NR16071) and a liver biopsy consistent with chronic hepatitis.
Bevestigende klinische studies bij niet eerder behandelde patiënten In alle klinische studies werden nog niet eerder met interferon behandelde patiënten opgenomen met chronische hepatitis C die bevestigd was door detecteerbare spiegels van serum HCV RNA, verhoogde ALT-spiegels (met uitzondering van studie NR16071) en een leverbiopsie overeenkomend met chronische hepatitis.
Study NV15495 specifically recruited patients with a histological diagnosis of cirrhosis (about 80%) or transition to cirrhosis (about 20%).
In studie NV15495 werden specifiek patiënten opgenomen met een histologische diagnose van cirrose (ongeveer 80%) of overgang naar cirrose (ongeveer 20%).
Only HIV-HCV co-infected patients were included in the study NR15961 (see Table 14).
Alleen patiënten met een HIV-HCV co-infectie waren opgenomen in studie NR15961 (zie Tabel 14).
These patients had stable HIV disease and mean CD4 T-cell count was about 500 cells/ µL.
Deze patiënten hadden een stabiele HIV-infectie en het gemiddelde aantal CD4 T-cellen was ongeveer 500 cellen/μ l.
For HCV monoinfected patients and HIV-HCV co-infected patients, for treatment regimens, duration of therapy and study outcome see Tables 6, 7, 8 and Table 14, respectively.
Voor patiënten met HCV mono-infectie en HIV-HCV co-infectie, voor behandelingsschema’ s, therapieduur en studieresultaten zie respectievelijk Tabellen 6, 7, 8 en Tabel 14.
Virological response was defined as undetectable HCV RNA as measured by the COBAS AMPLICOR™ HCV Test, version 2.0 (limit of detection 100 copies/ ml equivalent to 50 International Units/ ml) and sustained response as one negative sample approximately 6 months after end of therapy.
Virologische respons werd gedefinieerd als niet detecteerbaar HCV RNA, gemeten door de COBAS AMPLICOR™ HCV Test, versie 2.0 (detectiegrens 100 kopieën/ ml equivalent aan 50 Internationale Eenheden/ ml) en een negatief monster, ongeveer 6 maanden na beëindiging van de behandeling, werd gedefinieerd als aanhoudende respons.
18 Table 6:
19 Tabel 6:
Virological Response in HCV Patients
Virologische respons bij HCV patiënten
Pegasys Monotherapy
Pegasys Monotherapie
Pegasys Combination Therapy
Pegasys Combinatietherapie
non-
niet-
cirrhotic and cirrhotic cirrhotic
cirrotisch en cirrotisch
non-cirrhotic and cirrhotic
niet-cirrotisch en cirrotisch
3 MIU 3 MIU & & &
interferon alfa-2a MIU/ 3 MIU & 3 MIU
3 MIU &
Pegasys interferon 180 mcg alfa-2a 3 MIU
Ribavirin Ribavirin 1000/ 1200 1000/ 1200 mg mg
Pegasys Pegasys 180 mcg 180 mcg & & ribavirine ribavirine 1000/ 1200 1000/ 1200 mg mg
Ribavirin 1000/ 1200 mg
interferon alfa-2b 3 MIU & ribavirine 1000/ 1200 mg
(N=88)
(N=87) (N=88)
Response
Respons aan
48 weeks 48
48 weken 48
weeks 48 weeks 48
weken 48 weken 48 weken 48 weken
at End of Treatment
het eind van behandeling
68% 69%
44% 14% 68% 69%
Sustained Response
aanhoudende respons
* 95% CI for difference:
* 95% CI voor het verschil:
3% to 16%
11% tot 33%, p-waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0,001 ** 95% CI voor het verschil:
p-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0.001 p-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test)=0.003
3% tot 16%, p-waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0,003
The virological responses of HCV monoinfected patients treated with Pegasys monotherapy and with Pegasys and ribavirin combination therapy in relation to genotype and pre-treatment viral load and in relation to genotype, pre-treatment viral load and rapid virological response at week 4 are summarised in Table 7 and Table 8, respectively.
De virologische respons van patiënten met HCV monoïnfectie behandeld met Pegasysmonotherapie en Pegasys en ribavirine combinatietherapie in relatie tot genotype en “ viral load” voor behandeling, en in relatie tot genotype, “ viral load” voor behandeling en een “ rapid viral reponse” in week 4, is samengevat in Tabel 7 en Tabel 8 respectievelijk.
The results of study NV15942 provide the rationale for recommending treatment regimens based on genotype, baseline viral load and virological response at week 4 (see Tables 1, 7 and 8).
De resultaten van studie NV15942 verschaffen de rationale voor het op basis van genotype, “ viral load” bij aanvang en “ viral reponse” in week 4 aanbevolen behandelingsschema (zie Tabellen 1, 7 en 8).
The difference between treatment regimens was in general not influenced by presence/ absence of cirrhosis; therefore treatment recommendations for genotype 1, 2 or 3 are independent of this baseline characteristic.
Het verschil tussen de behandelingsschema’ s werd in het algemeen niet beïnvloed door het al dan niet aanwezig zijn van cirrose; daarom zijn de aanbevelingen voor behandeling voor genotype 1, 2 of 3 niet afhankelijk van aanwezigheid van dit kenmerk bij aanvang van de behandeling.
19 Table 7:
20 Tabel 7:
Sustained Virological Response Based on Genotype and Pre-treatment Viral Load after Pegasys Combination Therapy with Ribavirin in HCV Patients
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype en “ viral load” voor behandeling, na combinatietherapie van Pegasys en ribavirine bij HCV patiënten
Interferon alfa-2b 3 MIU
Interferon alfa-2b 3 MIU
Ribavirin Ribavirin Ribavirin Ribavirin Ribavirin
ribavirine ribavirine ribavirine ribavirine ribavirine
Ribavirin
ribavirine
24 weeks 24 weeks
24 weken 24 weken
48 weeks 48 weeks 48 weeks
48 weken 48 weken 48 weken
Genotype 1 Low viral load High viral load
Genotype 1
45% (134/ 298) 53% (61/ 115) 40% (73/ 182)
45% (134/ 298)
36% (103/ 285) 44% (41/ 94) 33% (62/ 189)
36% (103/ 285)
Genotype 2/ 3 Low viral load High viral load Genotype 4
Genotype 4
84% (81/ 96) 85% (29/ 34) 84% (52/ 62) (0/ 5)
(0/ 5)
81% (117/ 144) 83% (39/ 47) 80% (78/ 97) (8/ 12)
(8/ 12)
79% (78/ 99) 88% (29/ 33) 74% (49/ 66) (5/ 8)
(5/ 8)
80% (123/ 153) 77% (37/ 48) 82% (86/ 105) (9/ 11)
(9/ 11)
71% (100/ 140) 76% (28/ 37) 70% (72/ 103) (10/ 13)
(10/ 13)
61% (88/ 145) 65% (34/ 52) 58% (54/ 93) (5/ 11)
(5/ 11)
Low viral load= ≤ 800,000 IU/ mL; High viral load= > 800,000 IU/ mL * Pegasys 180 mcg ribavirin 1000/ 1200 mg, 48 w vs.
Lage “ viral load” = ≤ 800.000 IE/ ml; Hoge “ viral load” = > 800.000 IE/ ml * Pegasys 180 mcg, ribavirine 1000/ 1200 mg, 48 weken vs Pegasys 180 mcg, ribavrine 800 mg, 48 weken:
Pegasys 180 mcg ribavirin 800 mg, 48 w:
Odds Ratio (95% CI) = 1,52 (1,07 tot 2,17).
Pegasys 180 mcg ribavirin 1000/ 1200 mg, 24 w:
P-waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0,020 * Pegasys 180 mcg, ribavirine 1000/ 1200 mg, 48 weken vs Pegasys 180 mcg, ribavrine 1000/ 1200 mg, 24 weken:
Odds Ratio (95% CI) = 2.12 (1.30 to 3.46)
Odds Ratio (95% CI) = 2,12 (1,30 tot 3,46).
P-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0.002.
P-waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = 0,002
The possibility to consider shortening treatment duration to 24 weeks in genotype 1 and 4 patients was examined based on a sustained rapid virological response observed in patients with rapid virological response at week 4 in studies NV15942 and ML17131 (see Table 8).
De mogelijkheid om de behandeling voor genotype 1 en 4 patiënten te verkorten tot 24 weken is onderzocht op basis van een aanhoudende “ rapid viral respons "waargenomen bij patiënten met een “ rapid viral respons" in week 4 in studies NV15942 en ML17131 (zie Tabel 8).
Sustained Virological Response Based on Rapid Viral Response at week 4 for Genotype 1 and 4 after Pegasys Combination Therapy with Ribavirin in HCV Patients
Aanhoudende virologische respons gebaseerd op een “ rapid viral respons "in week 4 bij genotype 1 en 4 na combinatietherapie met Pegasys en ribavirine bij HCV patiënten
1000/ 1200 mg 24 weeks
1000/ 1200 mg 24 weken
1000/ 1200 mg 48 weeks
1000/ 1200 mg 48 weken
Genotype 1 RVR Low viral load High viral load Genotype 1 non RVR Low viral load High viral load
Genotype 1 RVR Lage “ viral load” Hoge “ viral load” Genotype 1 zonder RVR
90% (28/ 31) 93% (25/ 27) 75% (3/ 4) 24% (21/ 87) 27% (12/ 44) 21% (9/ 43)
90% (28/ 31) 93% (25/ 27) 75% (3/ 4) 24% (21/ 87)
92% (47/ 51) 96% (26/ 27) 88% (21/ 24) 43% (95/ 220) 50% (31/ 62) 41% (64/ 158)
92% (47/ 51) 96% (26/ 27) 88% (21/ 24) 43% (95/ 220)
77% (59/ 77) 80% (52/ 65) 58% (7/ 12) - - -
77% (59/ 77) 80% (52/ 65) 58% (7/ 12) - -
Genotype 4 RVR
Genotype 4 RVR
Genotype 4 non RVR
Genotype 4 zonder RVR
Low viral load= ≤ 800,000 IU/ mL; High viral load= > 800,000 IU/ mL RVR = rapid viral response (HCV RNA undetectable) at week 4 and HCV RNA undetectable at week 24
Lage “ viral load” = ≤ 800.000 IE/ ml; Hoge “ viral load” = > 800.000 IE/ ml RVR = rapid viral response (HCV RNA niet aantoonbaar) in week 4 en HCV RNA niet aantoonbaar in week 24
20 Although limited, data indicated that shortening treatment to 24 weeks might be associated with a higher risk of relapse (see Table 9).
Hoewel beperkt beschikbaar, duiden gegevens er op dat verkorting van de behandelingsduur tot 24 weken geassocieerd kan zijn met een hoger risico op relaps (zie Tabel 9).
Table 9:
21 Tabel 9:
Relapse of Virological Response at the End of Treatment for Rapid Virological Response Population
Relaps van de virologisch respons aan het eind van de behandeling van de “ rapid viral respons "populatie
1000/ 1200 mg 1000/ 1200 mg 24 weeks 48 weeks
1000/ 1200 mg 1000/ 1200 mg 24 weken 48 weken
Genotype 1 RVR
Genotype 1 RVR
6.7% (2/ 30) 4.3% (2/ 47)
6,7% (2/ 30) 4,3% (2/ 47)
Low viral load High viral load Genotype 4 RVR
Lage “ viral load” Hoge “ viral load” Genotype 4 RVR
The possibility of shortening treatment duration to 16 weeks in genotype 2 or 3 patients was examined based on a sustained virological response observed in patients with rapid virological response by week 4 in study NV17317 (see Table 10).
De mogelijkheid om de behandeling voor genotype 2 en 3 patiënten te verkorten tot 16 weken is onderzocht op basis van een aanhoudende “ viral respons "waargenomen bij patiënten met een “ rapid viral respons" in week 4 in onderzoek NV17317 (zie Tabel 10).
In study NV17317 in patients infected with viral genotype 2 or 3, all patients received Pegasys 180 μ g sc qw and a ribavirin dose of 800 mg and were randomized to treatment for either 16 or 24 weeks.
In onderzoek NV17317 bij patiënten die geïnfecteerd zijn met viraal genotype 2 of 3, kregen alle patiënten 180 μ g Pegasys subcutaan eenmaal per week en een ribavirine dosering van 800 mg.
Overall treatment for 16 weeks resulted in lower sustained viral response (65%) than treatment for 24 weeks (76%) (p < 0.0001).
Een behandeling van 16 weken resulteerde in een lagere aanhoudende virologische respons (65%) dan een behandeling van 24 weken (76%) (p < 0.0001).
The sustained viral response achieved with 16 weeks of treatment and with 24 weeks of treatment was also examined in a retrospective subgroup analysis of patients who were HCV RNA negative by week 4 and had a LVL at baseline (see Table 10).
De aanhoudende virale respons die werd bereikt met 16 weken behandeling en met 24 weken behandeling werd ook onderzocht in een retrospectieve subgroep analyse van patiënten die HCV RNA negatief waren op week 4 en een LVL hadden bij aanvang (zie Tabel 10).
Table 10:
Tabel 10.
Sustained Virological Response Overall and Based on Rapid Viral Response by Week 4 for Genotype 2 or 3 after Pegasys Combination Therapy with Ribavirin in HCV Patients Study NV17317
Aanhoudende totale virologische respons gebaseerd op een “ rapid viral respons "in week 4 bij genotype 2 en 3 na combinatietherapie met Pegasys en ribavirine bij HCV patiënten Studie NV17317
Treatment difference 95%CI
behandeling 95%BI
Ribavirin 800 mg 16 weeks
Ribavirine 800 mg 16 weken
Ribavirin 800 mg 24 weeks
Ribavirine 800 mg 24 weken
Genotype 2 or 3
Genotype 2 of 3
Genotype 2 or 3 RVR
Genotype 2 of 3 RVR 82% Lage "viral load Hoge" viral load "
90% (370/ 410)
(378/ 461) 90% (370/ 410) 89% (147/ 166) 94% (141/ 150) 78% (231/ 295) 88% (229/ 260)
Low viral load
P=0,0006 P=0,11 P=0,002
89%
Lage "viral load" = ≤ 800.000 IE/ ml; Hoge "viral load" = > 800.000 IE/ ml RVR = Rapid Viral Response (HCV RNA niet aantoonbaar) in week 4 De gegevens duiden aan dat verkorten van de behandelingsduur tot 16 weken geassocieerd wordt met een groter risico op terugval (zie Tabel 11).
-5.4% [-12%;
22 Tabel 11:
P=0.002
Pegasys Pegasys
High viral load
Verschil in
(147/ 166)
p waarde
(141/ 150)
180 mcg 180 mcg & &
0.9%]
behandeling 95%BI
-9.7% [-15.9%; -
Ribavirine 800 mg 16 weken
78%
Ribavirine 800 mg 24 weken
88%
Genotype 2 of 3 RVR Lage "viral load Hoge" viral load "
3.6%]
15% (67/ 439) 6% (23/ 386) 6% (10/ 155) 1% (2/ 141) 20% (57/ 284) 9% (21/ 245)
(231/ 295)
9,3% [5,2%; 13,6%] 5% [0,6%; 10,3%] 11,5% [5,6%; 17,4%]
(229/ 260)
P < 0,0001 P=0,04 P=0,0002
Low viral load= ≤ 800,000 IU/ mL; High viral load= > 800,000 IU/ mL RVR = rapid viral response (HCV RNA undetectable) at week 4
Lage "viral load" = ≤ 800.000 IE/ ml; Hoge "viral load" = > 800.000 IE/ ml RVR = Rapid Viral Response (HCV RNA niet detecteerbaar) in week 4
21 The data indicated that shortening treatment to 16 weeks is associated with a higher risk of relapse (see Table 11).
Alle behandelarmen hadden een 24 weken durende behandelingsvrije follow-up.
Table 11:
Meervoudige regressie en gepoolde groepsanalyses die de invloed van de behandelingsduur en het gebruik van inductiedosering evalueerden, lieten duidelijk zien dat de behandelingsduur van 72 weken de primaire driver was voor het bereiken van een aanhoudende virologische respons.
Relapse of Virological Response after the End of Treatment in Genotype 2 or 3 Patients with a Rapid Viral Response Study NV17317
Verschillen in aanhoudende virologische respons (SVR) die zijn gebaseerd op de behandelingsduur, demografieën en de beste respons op eerdere behandeling zijn weergegeven in tabel 12.
Pegasys Pegasys
Pegasys 360/ 180 of Pegasys 360/ 180 of Pegasys 360/ 180 of
180
180 μ g 180 μ g & &
mcg 180 mcg & &
180 μ g &
difference 95%CI
Ribavirine Ribavirine
Ribavirin 800 mg 16 weeks
Ribavirine
Ribavirin 800 mg 24 weeks
1000/ 1200 mg 1000/ 1200 mg 72 of 48 weken 72 weken (N = 942) (N = 473)
Genotype 2 or 3
1000/ 1200 mg 48 weken (N = 469)
P=0.04
Pt met
Low viral load
SVR in pt met VR SVR in pt met VR
9% (21/ 245)
VR in wk 12 a (N = 876)
High viral load
in wk 12 b (N = 100)
11.5% [5.6%;
in wk 12 b (N = 57)
Low viral load= ≤ 800,000 IU/ mL; High viral load= > 800,000 IU/ mL RVR = rapid viral response (HCV RNA undetectable) at week 4
Totaal Lage "viral load" Hoge "viral load" Genotype 1/ 4 Lage "viral load" Hoge "viral load" Genotype 2/ 3 Lage "viral load" Hoge "viral load" Cirrose status
Overall Low viral load High viral load Genotype 1/ 4 Low viral load High viral load Genotype 2/ 3 Low viral load High viral load Cirrhosis Status
18% (157/ 876) 35% (56/ 159) 14% (97/ 686) 17% (140/ 846) 35% (54/ 154) 13% (84/ 663) 58% (15/ 26) (2/ 5) (11/ 19)
18% (157/ 876) 57% (57/ 100) 35% (56/ 159) 63% (22/ 35) 14% (97/ 686) 54% (34/ 63) 17% (140/ 846) 55% (52/ 94) 35% (54/ 154) 63% (22/ 35) 13% (84/ 663) 52% (30/ 58) 58% (15/ 26) (4/ 5) (2/ 5) — (11/ 19) (3/ 4)
57% (57/ 100) 63% (22/ 35) 54% (34/ 63) 55% (52/ 94) 63% (22/ 35) 52% (30/ 58) (4/ 5) — (3/ 4)
Cirrhosis Noncirrhosis Best Response during Previous Treatment
Cirrose Non-cirrose Beste respons tijdens eerdere behandeling
≥ 2log10 decline in HCV RNA < 2log10 decline in HCV RNA Missing best previous response
≥ 2log10 afname in HCV RNA < 2log10 afname in HCV RNA Beste eerdere respons ontbreekt
High viral load = > 800,000 IU/ mL, low viral load = ≤ 800,000 IU/ mL. a Patients who achieved viral suppression (undetectable HCV RNA, < 50 IU/ mL) at week 12 were considered to have a virological response at week 12.
Hoge "viral load" = > 800.000 IE/ ml, lage "viral load" = ≤ 800.000 IE/ ml. a Patiënten die een virale onderdrukking bereikten (niet aantoonbaar HCV RNA, < 50 IE/ ml) in week 12 werden beschouwd als hebbende een virologische respons in week 12.
Patients missing HCV RNA results at week 12 have been excluded from the analysis. b Patients who achieved viral suppression at week 12 but were missing HCV RNA results at the end of follow-up were considered to be nonresponders
Patiënten waarbij HCV RNA resultaten ontbraken in week 12 werden uitgesloten van de analyse. b Patiënten die een virale onderdrukking bereikten in week 12 maar bij wie HCV RNA resultaten ontbraken aan het einde van de follow-up werden beschouwd als non-responders
In the HALT-C study, patients with chronic hepatitis C and advanced fibrosis or cirrhosis who were non-responders to previous treatment with interferon alfa or pegylated interferon alfa monotherapy or in combination therapy with ribavirin were treated with Pegasys 180 mcg/ week and ribavirin 1000/ 1200 mg daily.
In de HALT-C studie, werden patiënten met chronische hepatitis C en gevorderde fibrose of cirrose die non-responders waren op eerdere behandeling met interferon alfa of gepegyleerd interferon alfa monotherapie of in combinatie met ribavirine behandeld met Pegasys 180 microgram / week en ribavirine 1000/ 1200 mg/ dag.
Patients who achieved undetectable levels of HCV RNA after 20 weeks of treatment remained on Pegasys plus ribavirin combination therapy for a total of 48 weeks and were then followed for 24 weeks after the end of treatment.
Patiënten die een niet aantoonbaar niveau van HCV RNA bereikten na 20 weken behandeling, bleven op de Pegasys plus ribavirine combinatietherapie gedurende in totaal 48 weken en werden na het einde van de behandeling gedurende 24 weken gevolgd.
The probability for sustained virological response varied depending upon the previous treatment regimen; see Table 13.
De kans op aanhoudende virologische respons varieerde, afhankelijk van het voorafgaande behandelingsregime zie tabel 13.
Pegasys
24 Tabel 13
180 mcg &
Aanhoudende virologische respons in HALT-C per voorafgaand
Ribavirin 1000/ 1200 mg 48 weeks Interferon Pegylated interferon Interferon plus ribavirin Pegylated interferon plus ribavirin
behandelingsregime bij non-responder populatie Pegasys 180 mcg & Ribavirine 1000/ 1200 mg Voorafgaande behandeling Interferon Gepegyleerd interferon Interferon met ribavirine Gepegyleerd interferon met ribavirin
27% (70/ 255) 34% (13/ 38) 13% (90/ 692) 11% (7/ 61)
48 weken 27% (70/ 255) 34% (13/ 38) 13% (90/ 692) 11% (7/ 61)
23 HIV-HCV co-infected patients The virological responses of patients treated with Pegasys monotherapy and with Pegasys and ribavirin combination therapy in relation to genotype and pre-treatment viral load for HIV-HCV co- infected patients are summarised below in Table 14.
De virologische respons van patiënten behandeld met Pegasys ribavirine combinatietherapie in relatie tot genotype en de
Sustained Virological Response based on Genotype and Pre-treatment Viral Load after Pegasys Combination Therapy with Ribavirin in HIV-HCV Co-infected Patients Study NR15961
Aanhoudende virologische respons op basis van genotype en “ Viral Load” voor behandeling na combinatietherapie met Pegasys en ribavirine bij patiënten met HIV-HCV co- infectie Studie NR15961
Interferon alfa-2a 3 MIU &
Interferon alfa-2a
Ribavirin 800 mg 48 weeks
ribavirine 800 mg
12% (33/ 285)*
12% (33/ 285)*
20% (58/ 286)*
20% (58/ 286)*
Genotype 1 Low viral load High viral load
Genotype 1 Lage “ viral load” Hoge “ viral load”
Genotype 2-3 Low viral load High viral load
Genotype 2-3 Lage “ viral load” Hoge “ viral load”
Low viral load= ≤ 800,000 IU/ mL; High viral load= > 800,000 IU/ mL * Pegasys 180 mcg ribavirin 800 mg vs.
Lage “ viral load” = ≤ 800.000 IE/ ml; Hoge “ viral load” = > 800.000 IE/ ml * Pegasys 180 mcg ribavirine 800 mg vs.
Interferon alfa-2a 3MIU ribavirin 800 mg:
Interferon alfa-2a 3MIU ribavirine 800 mg:
Odds Ratio (95% CI) = 5.40 (3.42 to 8.54), …. P-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0.0001 * Pegasys 180 mcg ribavirin 800 mg vs.
Odds Ratio (95% CI) = 5,40 (3,42 to 8,54), …. P-waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0,0001 * Pegasys 180 mcg ribavirine 800 mg vs.
Pegasys 180μ g:
Pegasys 180 μ g:
Odds Ratio (95% CI) = 2.89 (1.93 to 4.32), …. P-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0.0001 * Interferon alfa-2a 3MIU ribavirin 800 mg vs.
Odds Ratio (95% CI) = 2,89 (1,93 to 4,32), …. P- waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0, 0001 * Interferon alfa-2a 3MIU ribavirine 800 mg vs.
Pegasys 180 mcg:
Pegasys 180 mcg:
Odds Ratio (95% CI) = 0.53 (0.33 to 0.85), … P-value (stratified Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0.0084
Odds Ratio (95% CI) = 0,53 (0,33 to 0,85), … P- waarde (gestratificeerde Cochran-Mantel-Haenszel test) = < 0,0084
HCV patients with normal ALT In study NR16071, HCV patients with normal ALT values were randomised to receive Pegasys 180 micrograms/ week and ribavirin 800 milligrams/ day for either 24 or 48 weeks followed by a 24 week treatment free follow-up period or no treatment for 72 weeks.
HCV patiënten met normaal ALT In studie NR 16071 werden HCV patiënten met normale ALT- spiegels gerandomiseerd om Pegasys 180 microgram/ week en ribavirine 800 milligram/ dag gedurende 24 of 48 weken te krijgen gevolgd door een 24 weken durende behandelingsvrije vervolgperiode of geen behandeling gedurende 72 weken.
The SVRs reported in the treatment arms of this study were similar to the corresponding treatment arms from study NV15942.
De SVR’ s gerapporteerd in de behandelingsarmen van deze studie waren vergelijkbaar met de overeenkomstige behandelingsarmen van studie NV 15942.
Following a single subcutaneous injection of Pegasys 180 micrograms in healthy subjects, serum concentrations of peginterferon alfa-2a are measurable within 3 to 6 hours.
Na een enkelvoudige subcutane toediening van 180 microgram Pegasys bij gezonde vrijwilligers zijn serumconcentraties van peginterferon alfa-2a binnen 3 tot 6 uur meetbaar.
Within 24 hours, about 80% of the peak serum concentration is reached.
Binnen 24 uur wordt ongeveer 80% van de piekconcentratie in het serum bereikt.
The absorption of Pegasys is sustained with peak serum concentrations reached 72 to 96 hours after dosing.
De absorptie van Pegasys houdt aan met piekconcentraties in het serum die 72 tot 96 uur na toediening worden bereikt.
The absolute bioavailability of Pegasys is 84% and is similar to that seen with interferon alfa-2a.
De absolute biologische beschikbaarheid van Pegasys is 84% en komt overeen met die van interferon alfa-2a.
Peginterferon alfa-2a is found predominantly in the bloodstream and extracellular fluid as seen by the volume of distribution at steady-state (Vd) of 6 to 14 litres in humans after intravenous administration.
25 Peginterferon alfa-2a wordt voornamelijk in het bloed en het extracellulair vocht aangetroffen hetgeen blijkt uit het verdelingsvolume bij “ steady-state” (Vd) van 6 tot 14 liter bij de mens na intraveneuze toediening.
From mass balance, tissue distribution and whole body autoradioluminography studies performed in rats, peginterferon alfa-2a is distributed to the liver, kidney and bone marrow in addition to being highly concentrated in the blood.
Uit bij ratten uitgevoerde massabalans-, weefseldistributiestudies en autoradioluminografie-studies van het gehele lichaam blijkt dat peginterferon alfa-2a, naast de hoge concentratie in het bloed, wordt verdeeld naar de lever, nieren en het beenmerg.
The metabolism of Pegasys is not fully characterised; however studies in rats indicate that the kidney is a major organ for excretion of radiolabelled material.
Studies bij de rat duiden er echter op dat de nier een belangrijk uitscheidingsorgaan is voor radio-actief gemerkt materiaal.
In humans, the systemic clearance of peginterferon alfa-2a is about 100-fold lower than that of the native interferon alfa-2a.
Bij de mens is de systemische klaring van peginterferon alfa-2a ongeveer 100-voudig lager dan die van het oorspronkelijke interferon alfa-2a.
After intravenous administration, the terminal half-life of peginterferon alfa-2a in healthy subjects is approximately 60 to 80 hours compared to values of 3-4 hours for standard interferon.
Na intraveneuze toediening is de terminale halfwaardetijd van peginterferon alfa-2a bij gezonde vrijwilligers ongeveer 60 tot 80 uur terwijl die voor standaardinterferon 3-4 uur bedraagt.
The terminal half-life after subcutaneous administration in patients is longer with a mean value of 160 hours (84 to 353 hours).
De terminale halfwaardetijd na subcutane toediening bij patiënten is langer, met een gemiddelde waarde van 160 uur (84 tot 353 uur).
The terminal half-life may not only reflect the elimination phase of the compound, but may also reflect the sustained absorption of Pegasys.
De terminale halfwaardetijd zou niet alleen de eliminatiefase van de stof kunnen weergeven maar ook de verlengde absorptie van Pegasys.
24 Dose-proportional increases in exposure of Pegasys are seen in healthy subjects and in patients with chronic hepatitis B or C after once-weekly dosing.
Bij gezonde personen en patiënten met chronische hepatitis B of C is na toediening eenmaal per week de toename van de blootstelling aan Pegasys dosisproportioneel.
In chronic hepatitis B or C patients, peginterferon alfa-2a serum concentrations accumulate 2 to 3 fold after 6 to 8 weeks of once weekly dosing compared to single dose values.
Bij chronische hepatitis B of C patiënten cumuleert na 6 tot 8 weken toediening eenmaal per week, de serumconcentratie van peginterferon alfa-2a twee- tot drievoudig in vergelijking met waarden na enkelvoudige toediening.
There is no further accumulation after 8 weeks of once weekly dosing.
Na 8 weken toediening eenmaal per week treedt geen verdere cumulatie op.
The peak to trough ratio after 48 weeks of treatment is about 1.5 to 2.
Na 48 weken behandeling is de verhouding tussen piek- en dalconcentratie ongeveer 1,5 tot 2.
Peginterferon alfa-2a serum concentrations are sustained throughout one full week (168 hours).
De serumconcentraties van peginterferon alfa-2a houden gedurende een hele week aan (168 uur).
Patients with renal impairment Renal impairment is associated with slightly decreased CL/ F and prolonged half-life.
Patiënten met verminderde nierwerking Een verminderde nierwerking gaat gepaard met een enigszins verlaagde CL/ F en een verlengde halfwaardetijd.
In patients (n=3) with CLcrea between 20 and 40 ml/ min, the average CL/ F is reduced by 25% compared with patients with normal renal function.
Bij patiënten (n=3) met een CLcrea tussen 20 en 40 ml/ min, is de gemiddelde CL/ F met 25% verlaagd, vergeleken met patiënten met een normale nierfunctie.
In patients with end stage renal disease undergoing haemodialysis, there is a 25% to 45% reduction in the clearance, and doses of 135 micrograms result in similar exposure as 180 micrograms doses in patients with normal renal function (see section 4.2).
Bij patiënten met een nierziekte in het eindstadium die behandeld worden met hemodialyse, is er een 25% tot 45% vermindering van de klaring en doses van 135 microgram leiden tot een vergelijkbare blootstelling als doses van180 microgram bij patiënten met een normale nierfunctie (zie rubriek 4.2).
Gender The pharmacokinetics of Pegasys after single subcutaneous injections were comparable between male and female healthy subjects.
Geslacht De farmacokinetiek van Pegasys is bij gezonde mannen en vrouwen na enkelvoudige subcutane toediening vergelijkbaar.
The AUC was slightly increased (1663 vs.
Ouderen In vergelijking met jongere gezonde personen was de absorptie van Pegasys na een enkelvoudige subcutane injectie van 180 microgram Pegasys bij personen ouder dan 62 jaar vertraagd maar hield aan (tmax 115 uur vs 82 uur bij respectievelijk ouderen > 62 jaar vs jongeren).
10.3 ng/ ml) were similar in subjects older than 62 years.
De AUC was iets toegenomen (1663 vs 1295 ng• h/ ml) maar de piekconcentraties (9,1 vs 10,3 ng/ ml) waren gelijk bij personen ouder dan 62 jaar.
Based on drug exposure, pharmacodynamic response and tolerability, a lower dose of Pegasys is not needed in the geriatric patient (see section 4.2).
Op basis van blootstelling aan medicijn, farmacodynamische respons en verdraagbaarheid, is een lagere dosis bij geriatische patiënten niet nodig (zie rubriek 4.2).
Hepatic impairment The pharmacokinetics of Pegasys were similar between healthy subjects and patients with hepatitis B or C.
Verminderde leverfunctie De farmacokinetiek van Pegasys was hetzelfde bij gezonde personen en bij patiënten met hepatitis B of C.
Comparable exposure and pharmacokinetic profiles were seen in cirrhotic (Child-Pugh Grade A) and non-cirrhotic patients.
Vergelijkbare blootstelling en farmacokinetische profielen werden gezien bij cirrotische (Child- Pugh graad A) en niet cirrotische patiënten.
Site of administration Subcutaneous administration of Pegasys should be limited to the abdomen and thigh, as the extent of absorption based on AUC was about 20% to 30% higher upon injection in the abdomen and thigh.
Plaats van toediening Subcutane toediening van Pegasys moet beperkt blijven tot buik en dijbeen omdat op basis van de AUC de mate van absorptie ongeveer 20% tot 30% hoger was na een injectie in de buik en het dijbeen.
Exposure to Pegasys was decreased in studies following administration of Pegasys in the arm compared to administration in the abdomen and thigh.
Blootstelling aan Pegasys was afgenomen in studies die de toediening van Pegasys in de arm vergeleken met toediening in de buik of de dij.
The Non-clinical toxicity studies conducted with Pegasys were limited due to species specificity of interferons.
Het niet-klinische toxiciteitsonderzoek uitgevoerd met Pegasys was beperkt als gevolg van de species specificiteit van interferonen.
Acute and chronic toxicity studies have been carried out in cynomolgus monkeys, and the findings observed in peginterferon dosed animals were similar in nature to those produced by interferon alfa-2a.
Acute en chronische toxiciteitsstudies zijn uitgevoerd op cynomolgus apen en de bevindingen bij dieren die peginterferon alfa-2a kregen, waren van dezelfde aard als de bevindingen bij interferon alfa-2a.
Reproductive toxicity studies have not been performed with Pegasys.
Er zijn geen reproductietoxiciteitsstudies uitgevoerd met Pegasys.
As with other alpha interferons, prolongation of the menstrual cycle was observed following administration of peginterferon alfa-2a to female monkeys.
Net als bij andere alfa interferonen, werd verlenging van de menstruele cyclus waargenomen na toediening van peginterferon alfa-2a aan vrouwelijke apen.
Treatment with interferon alfa-2a resulted in a statistically significant increase in abortifacient activity in rhesus monkeys.
Behandeling met interferon alfa-2a resulteerde in een statisch significante toename van de abortieve aktiviteit bij rhesusapen.
Although no teratogenic effects were seen in the offspring delivered at term, adverse effects in humans cannot be excluded.
Alhoewel er geen teratogene effecten werden waargenomen bij aterm geboren nakomelingen, kunnen ongunstige effecten bij mensen niet worden uitgesloten.
Pegasys plus ribavirin When used in combination with ribavirin, Pegasys did not cause any effects in monkeys not previously seen with either active substance alone.
Pegasys plus ribavirine Pegasys gebruikt in combinatie met ribavirine had geen effecten bij apen, welke nog niet eerder waren gezien bij één van de actieve stoffen alleen.
The major treatment-related change was reversible mild to moderate anaemia, the severity of which was greater than that produced by either active substance alone.
De belangrijkste behandelings gerelateerde verandering was reversibele milde tot matige anemie, waarvan de ernst groter was dan veroorzaakt door elk van de beide actieve stoffen alleen.
sodium chloride polysorbate 80 benzyl alcohol (10 mg/ 1 ml) sodium acetate acetic acid water for injections
natriumchloride polysorbaat 80 benzylalcohol (10mg/ 1ml) natriumacetaat azijnzuur water voor injecties
Store in a refrigerator (2°C-8°C).
Bewaren in een koelkast (2°C - 8°C).
Keep the vial in the outer carton in order to protect from light.
Bewaar de flacon in de buitenverpakking ter bescherming tegen licht.
1 ml of solution for injection in vial (siliconised Type I glass) with stopper (rubber butyl).
1 ml oplossing voor injectie in een injectieflacon (gesiliconiseerd type I glas) met stopper (butylrubber).
Available in packs of 1 or 4.
Verkrijgbaar in een verpakking met 1 of 4 stuks.
The solution for injection is for single use only.
De oplossing voor injectie is slechts voor enkelvoudige toediening.
It should be inspected visually for particulate matter and discoloration before administration.
De oplossing moet voor toediening visueel geïnspecteerd worden op deeltjes en verkleuring.
Any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
27 Alle ongebruikte producten of afvalmaterialen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Pegasys 180 micrograms solution for injection
Pegasys 180 microgram oplossing voor injectie
peginterferon alfa-2a*.................................................................................... .180 micrograms Each vial of 1 ml solution contains 180 micrograms peginterferon alfa-2a*.
peginterferon alfa-2a *…………………………………………………… 180 microgram Elke injectieflacon van 1ml oplossing bevat 180 microgram peginterferon alfa-2a*.
*The active substance, peginterferon alfa-2a, is a covalent conjugate of the protein interferon alfa-2a produced by recombinant DNA technology in Escherichia coli with bis-[monomethoxy polyethylene glycol].
*Het actieve bestanddeel, peginterferon alfa-2a, is een covalent conjugaat van het eiwit interferon alfa- 2a dat geproduceerd is door recombinant DNA technologie in Escherichia coli met bis-[monomethoxy polyethyleen glycol].
28 4.2 Posology and method of administration
29 4.2 Dosering en wijze van toediening
- genotype 1 with low viral load (LVL) (≤ 800,000 IU/ mL) at baseline or
- genotype 1 met een lage “ viral load” (LVL) bij aanvang (≤ 800.000 IE/ mL) of
Treatment for only 16 weeks may be considered in selected patients infected with genotype 2 or 3 with LVL (≤ 800,000 IU/ mL) at baseline who become HCV negative by week 4 of treatment and remains HCV negative by week 16.
Een behandeling van slechts 16 weken kan overwogen worden bij bepaalde patiënten die geïnfecteerd zijn met genotype 2 of 3 met LVL (≤ 800.000 IE/ mL) bij aanvang en die HCV negatief zijn in behandelingsweek 4 en HCV negatief blijven tot week 16.
29 Table 1:
Tabel 1:
*RVR = rapid viral response (HCV RNA undetectable) at week 4 and HCV RNA undetectable at week 24; **RVR = rapid viral response (HCV RNA negative) by week 4 LVL= ≤ 800,000 IU/ mL; HVL= > 800,000 IU/ mL
*RVR = rapid viral response (HCV RNA niet aantoonbaar) in week 4 en HCV RNA niet aantoonbaar in week 24; **RVR = rapid viral response (HCV RNA negatief) in week 4 LVL= ≤ 800.000 IE/ ml; HVL= > 800.000 IE/ ml
A duration of therapy less than 48 weeks has not been adequately studied.
Een therapieduur van minder dan 48 weken is niet voldoende onderzocht.
No
Negatief
Negative
Positief
Positive
geen
response
geen
No
predictie
Response
respons
by
aan-
week 12
predictie
Predictive by week Value 12
aanhou- dende respons
Sustained response
houdende respons
Predictive Value
waarde
Genotype 1 (N= 569)
Genotype 1
Genotype 2 and 3
Genotype 2 en (N=96)
30 The negative predictive value for sustained response in patients treated with Pegasys in monotherapy was 98%.
De negatieve predictiewaarde voor aanhoudende respons bij Pegasys monotherapie was 98%.
(1) A patient without significant cardiovascular disease experiences a fall in haemoglobin confirmed to < 8.5 g/ dl; (2) A patient with stable cardiovascular disease maintains a haemoglobin value < 12 g/ dl despite 4 weeks on a reduced dose.
(1) een patiënt zonder een significante cardiovasculaire aandoening met een hemoglobinedaling tot < 8,5 g/ dl; (2) een patiënt met een stabiele cardiovasculaire aandoening bij wie de hemoglobinewaarde < 12 g/ dl blijft ondanks 4 weken op een verlaagde dosis.
If the abnormality is reversed, ribavirin may be restarted at 600 milligrams daily, and further increased to 800 milligrams daily at the discretion of the treating physician.
Als de afwijking is 32 verdwenen kan opnieuw begonnen worden met 600 milligram ribavirine per dag en verder worden verhoogd tot 800 milligram per dag naar goeddunken van de behandelend arts.
31 Table 3:
Tabel 3:
If ALT increase is progressive or persistent, the dose should be reduced initially to135 micrograms.
Als de ALT-toename progressief of blijvend is, dient de dosis aanvankelijk tot 135 microgram te worden verlaagd.