qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Do not place a drain directly in the implant site.
Breng op de plaats van implantatie geen drain aan.
Like all medicines, Osigraft can have side effects, although not everybody gets them.
Zoals alle geneesmiddelen kan Osigraft bijwerkingen veroorzaken, hoewel niet iedereen ze krijgt.
Administration of Osigraft requires surgery.
Osigraft wordt aangebracht door middel van een chirurgische ingreep.
Adverse events following such surgery and not specifically associated with the product may include wound infection, osteomyelitis (infection of the bone), complications of mechanical support (such as the metal rod or plate used for stabilisation), bleeding at the wound site, failure of the wound to heal, nausea, fever and pain.
Bijwerkingen na een dergelijke ingreep die niet specifiek verband houden met het product, kunnen bestaan uit wondinfectie, osteomyelitis (botinfectie), complicaties bij mechanische ondersteuning (zoals de voor stabilisatie gebruikte metalen pen of plaat), bloedingen op de plaats van de wond, het uitblijven van wondgenezing, misselijkheid, koorts en pijn.
The incidence of these events in clinical studies was > 10%.
De incidentie van deze gebeurtenissen bij klinisch onderzoek was > 10%.
However, there were no differences in the incidence of these adverse events compared with patients who received bone autograft (transplanted bone) instead of Osigraft, except in the case of osteomyelitis (infection of the bone) for which the incidence of osteomyelitis was statistically higher in the autograft group.
De incidentie van deze bijwerkingen verschilde echter niet vergeleken met patiënten die een autotransplantaat (getransplanteerd bot) in plaats van Osigraft hadden gekregen, behalve in het geval van osteomyelitis (infectie van het bot), waarbij de incidentie van osteomyelitis statistisch hoger was bij de autotransplantaatgroep.
In clinical studies, the following undesirable effects have been reported as related to Osigraft discoloration of the wound site, erythema (redness of the skin), tenderness, and swelling over the implant site, and heterotopic ossification / myositis ossificans (bone formation outside of the fracture area).
Bij klinisch onderzoek zijn de volgende bijwerkingen in verband met Osigraft beschreven: verkleuring van de plaats van de wond, erytheem (roodheid van de huid), drukgevoeligheid en zwelling boven de plaats waar het geneesmiddel is geïmplanteerd, en heterotope ossificatie / myositis ossificans (botvorming buiten het gebied van de fractuur).
None of these events were classified as serious.
Geen van deze gebeurtenissen is als ernstig geclassificeerd.
If any of the side effects gets serious, or if you notice any side effect not listed in this leaflet, please tell your doctor.
Wanneer één van de bijwerkingen ernstig wordt of in geval er bij u een bijwerking optreedt die niet in deze bijsluiter is vermeld, raadpleeg dan uw arts.
HOW TO STORE OSIGRAFT
HOE BEWAART U OSIGRAFT
Store in a refrigerator at (2°C - 8°C) Keep the blister pack in the outer carton
Bewaren in een koelkast bij (2°C - 8°C) Bewaar container in de buitenverpakking
Any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements
Alle ongebruikte producten en afvalstoffen dienen te worden vernietigd overeenkomstig lokale voorschriften.
Do not use after the expiry date which is stated on the label.
Gebruik Osigraft niet meer na de vervaldatum die staat vermeld op het etiket.
FURTHER INFORMATION
Wat bevat Osigraft
What Osigraft contains The active substance is eptotermin alfa (3.3 mg in 1 g of powder), produced by recombinant DNA technology in Chinese Hamster Ovary (CHO) cells.
21 De werkzame stof is eptotermin alfa (3,3 mg in 1 g poeder), geproduceerd door recombinante DNA- technologie in Chinese hamster-ovariumcellen (CHO).
The other ingredient is vacuum dried bovine collagen, (1 g of powder in a vial).
Het andere bestanddeel is vacuüm gedroogd bovien collageen (1 g poeder in een flacon).
What Osigraft looks like and contents of the pack Osigraft is supplied as white to off-white powder packaged in an amber colored glass vial (pack size of 1) within a blister pack, comprised of a plastic tray and lid, in a carton.
Hoe ziet Osigraft er uit en wat is de inhoud van de verpakking Osigraft wordt geleverd als een wit tot gebroken wit poeder in een amber gekleurde glazen flacon (verpakking bevat 1 flacon) in een blisterverpakking bestaande uit een plastic schaal en een plastic deksel, in een doos.
Marketing Authorisation Holder and Manufacturer Howmedica International S. de R.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen en fabrikant Howmedica International S. de R.
20 This leaflet was last approved in {MM/ YYYY}.
Deze bijsluiter is voor de laatste keer goedgekeurd in MM/JJJJ
EMEA/ H/ C/ 561
EMEA/H/C/561
What is OSSEOR?
Wat is OSSEOR?
OSSEOR is a medicine containing the active substance strontium ranelate.
OSSEOR is een geneesmiddel dat de werkzame stof strontiumranelaat bevat.
It is available as 2-g sachets containing yellow granules, which are made up into an oral suspension.
Het geneesmiddel is verkrijgbaar in de vorm van sachets die 2 g gele granules bevatten waarvan een suspensie (vloeistof met daarin zwevende deeltjes) voor oraal gebruik (via de mond) wordt bereid.
What is OSSEOR used for?
Wanneer wordt OSSEOR voorgeschreven?
OSSEOR is used to treat osteoporosis (a disease that makes bones fragile) in postmenopausal women to reduce the risk of vertebral (spine) and hip fractures.
OSSEOR wordt gebruikt voor de behandeling van osteoporose (een aandoening die ertoe leidt dat botten broos worden) bij postmenopauzale vrouwen om het risico van wervel- en heupfracturen te verlagen.
How is OSSEOR used?
Hoe wordt OSSEOR gebruikt?
OSSEOR is taken as one sachet once a day.
De dosering van OSSEOR is één sachet eenmaal daags.
The contents of the sachet are made up into a suspension in a glass of water and drunk just after being prepared.
Van de inhoud van het sachet wordt in een glas water een suspensie bereid en deze wordt meteen na de bereiding opgedronken.
OSSEOR should be taken at least two hours after food, milk, milk products or calcium supplements, preferably at bedtime.
OSSEOR moet ten minste twee uur na de inname van voedsel, melk, melkproducten of calciumsupplementen worden ingenomen, bij voorkeur voor het slapengaan.
OSSEOR is intended for long-term use.
OSSEOR is bedoeld voor langdurig gebruik.
Patients should receive calcium or vitamin D supplements if they are not getting enough from their diet.
Patiënten moeten calcium- of vitamine-D-supplementen innemen als ze hiervan niet voldoende via hun voeding binnenkrijgen.
How does OSSEOR work?
Hoe werkt OSSEOR?
Osteoporosis happens when not enough new bone grows to replace the bone that is naturally broken down.
Osteoporose treedt op wanneer er niet voldoende nieuw bot wordt aangemaakt om het bot te vervangen dat op natuurlijke wijze wordt afgebroken.
Gradually, the bones become thin and fragile, and more likely to break (fracture).
Geleidelijk aan worden de botten dun en broos, waardoor ze sneller breken (fractuur).
Osteoporosis is more common in women after the menopause, when the levels of the female hormone oestrogen fall.
Osteoporose komt vaker voor bij vrouwen na de menopauze, wanneer de spiegels van het vrouwelijke hormoon oestrogeen dalen.
The active substance in OSSEOR, strontium ranelate, acts on the bone structure.
De werkzame stof in OSSEOR, strontiumranelaat, werkt in op de botstructuur.
Once in the gut, strontium ranelate releases strontium, which is similar to calcium and, like calcium, is absorbed into the bone.
Eenmaal in de darmen geeft strontiumranelaat strontium af; dit lijkt op calcium en wordt, net als calcium, in het bot opgenomen.
The mechanism of action of strontium is not fully understood but it stimulates bone formation and reduces bone breakdown.
Het werkingsmechanisme van strontium is nog niet helemaal duidelijk, maar het bevordert de botvorming en vermindert de botafbraak.
How has OSSEOR been studied?
Hoe is OSSEOR onderzocht?
OSSEOR has been studied in almost 7,000 postmenopausal elderly women in two large studies.
OSSEOR is onderzocht bij bijna 7 000 postmenopauzale oudere vrouwen in twee grootschalige onderzoeken.
Nearly a quarter of the patients were over 80 years of age.
Bijna een kwart van de patiënten was ouder dan 80 jaar.
The first study included 1,649 women with osteoporosis who already had vertebral fractures and the second included over 5,000 women whose osteoporosis affected the hip region in the thighbone.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea.europa.eu http://www.emea.europa.eu ©EMEA 2007 Reproduction and/or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged meer dan 5 000 vrouwen met osteoporose in het dijbeen ter hoogte van de heup.
In both studies, the effects of OSSEOR were compared with those of placebo (a dummy treatment).
In beide onderzoeken werd de werking van OSSEOR vergeleken met die van placebo (een schijnbehandeling).
The main measure of effectiveness was the proportion of patients who, over three years, developed a new vertebral (spine) fracture in the first study, or a new osteoporosis peripheral fracture (at any site other than the spine) in the second study.
De voornaamste graadmeter voor de werkzaamheid was het aandeel patiënten bij wie zich in de loop van drie jaar een nieuwe wervelfractuur (het eerste onderzoek) of een nieuwe osteoporotische perifere (niet in de wervelkolom) fractuur voordeed (het tweede onderzoek).
7 Westferry Circus, Canary Wharf, London E14 4HB, UK Tel.
Welke voordelen bleek OSSEOR tijdens de studies te hebben?
In the first study, OSSEOR was more effective than placebo in reducing the risk of new vertebral fractures.
In het eerste onderzoek was OSSEOR effectiever dan placebo wat betreft verlaging van het risico van nieuwe wervelfracturen.
The risk was reduced by 41% over three years, with 21% of the 719 women who took OSSEOR developing a new vertebral fracture, compared with 33% of those 723 who took placebo.
Het risico nam over drie jaar met 41% af; bij 21% van de 719 vrouwen die OSSEOR gebruikten, deed zich een nieuwe wervelfractuur voor, tegenover 33% van de 723 vrouwen die placebo kregen.
Overall, the results of the second study taken alone were insufficient to demonstrate a benefit of OSSEOR in preventing peripheral fractures.
Over het geheel genomen waren de resultaten van het tweede onderzoek op zich onvoldoende om een voordeel van OSSEOR aan te tonen wat betreft het voorkómen van perifere fracturen.
When looking only at women of 74 years of age or older with particularly weak thighbones, the results suggested a reduction of the risk of hip fractures with OSSEOR.
Wanneer alleen wordt gekeken naar vrouwen van 74 jaar of ouder met bijzonder zwakke dijbeenderen, duidden de resultaten op een afname van het risico van heupfracturen met OSSEOR.
When looking at results of the two studies taken together, fewer women in the OSSEOR group developed peripheral osteoporosis fractures at any site (including the hip) than in the placebo group (331 out of 3,295 with OSSEOR compared with 389 out of 3,256 for placebo).
Wanneer wordt gekeken naar de resultaten van de twee onderzoeken bij elkaar, waren er in de groep die OSSEOR gebruikte, minder vrouwen met perifere osteoporotische fracturen op welke plaats dan ook (met inbegrip van heupfracturen) dan in de placebogroep (331 van de 3 295 met OSSEOR tegenover 389 van de 3 256 met placebo).
This showed that the risk of fracture is reduced.
Hieruit bleek dat het risico van fracturen met OSSEOR lager is.
What is the risk associated with OSSEOR?
Welke risico's houdt het gebruik van OSSEOR in?
The most common side effects with OSSEOR (seen in between 1 and 10 patients in 100) are headache, nausea (feeling sick), diarrhoea, loose stools, dermatitis (skin reactions) and eczema (flaky skin rash).
De meest voorkomende bijwerkingen met OSSEOR (waargenomen bij 1 tot 10 op de 100 patiënten) zijn hoofdpijn, misselijkheid, diarree, dunne ontlasting, dermatitis (huidreacties) en eczeem (schilferige huiduitslag).
For the full list of all side effects reported with OSSEOR, see the Package Leaflet.
Zie de bijsluiter voor de volledige beschrijving van de gerapporteerde bijwerkingen van OSSEOR.
OSSEOR should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to strontium ranelate or any of the other ingredients.
OSSEOR mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor strontiumranelaat of voor een van de andere bestanddelen.
Why has OSSEOR been approved?
Waarom is OSSEOR goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that OSSEOR’ s benefits are greater than its risks for the treatment of postmenopausal osteoporosis to reduce the risk of vertebral and hip fractures.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft geconcludeerd dat de voordelen van OSSEOR groter zijn dan de risico’ s ervan voor de behandeling van osteoporose bij postmenopauzale vrouwen om het risico van heup- en wervelfracturen te verlagen.
The Committee recommended that OSSEOR be given marketing authorisation.
Het Comité heeft aanbevolen een vergunning voor het in de handel brengen van OSSEOR te verlenen.
Other information about OSSEOR:
Overige informatie over OSSEOR:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union to LES LABORATORIES SERVIER for OSSEOR on 21 September 2004.
De Europese Commissie heeft op 21 september 2004 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van OSSEOR verleend aan de firma LES LABORATORIES SERVIER.
The full EPAR for OSSEOR is available here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor OSSEOR.
EU/ 1/ 04/ 287/ 001
EU/1/04/287/001
Granules for oral suspension
Granules voor orale suspensie
sachet (paper/ PE/ alu)
sachet (papier/PE/alu)
EU/ 1/ 04/ 287/ 002
EU/1/04/287/002
EU/ 1/ 04/ 287/ 003
EU/1/04/287/003
EU/ 1/ 04/ 287/ 004
EU/1/04/287/004
EU/ 1/ 04/ 287/ 005
EU/1/04/287/005
EU/ 1/ 04/ 287/ 006
EU/1/04/287/006
OSSEOR 2 g granules for oral suspension
OSSEOR 2 g granulaat voor orale suspensie.
Each sachet contains 2 g of strontium ranelate.
Ieder sachet bevat 2 g strontiumranelaat.
Excipient: also contains 20 mg of aspartame (E951).
Hulpstof: bevat tevens 20 mg aspartaam (E951)
Granules for oral suspension Yellow granules
Granulaat voor orale suspensie.
Treatment of postmenopausal osteoporosis to reduce the risk of vertebral and hip fractures (see section 5.1).
(Zie rubriek 5.1)
The recommended daily dose is one 2 g sachet once daily by oral administration.
De aanbevolen dagelijkse dosis is een sachet van 2 g eenmaal daags oraal toegediend.
Due to the nature of the treated disease, strontium ranelate is intended for long-term use.
Vanwege de aard van de behandelde aandoening is strontiumranelaat bestemd voor langdurig gebruik.
The absorption of strontium ranelate is reduced by food, milk and derivative products and therefore, OSSEOR should be administered in-between meals.
De opname van strontiumranelaat wordt verminderd door voedsel, melk en daarom moet OSSEOR tussen de maaltijden worden toegediend.
Given the slow absorption, OSSEOR should be taken at bedtime, preferably at least two hours after eating (see sections 4.5 and 5.2).
Gezien de langzame opname, moet OSSEOR voor het slapen gaan worden ingenomen, bij voorkeur minstens twee uur na een maaltijd (zie rubriek 4.5 en 5.2).
The granules in the sachets must be taken as a suspension in a glass of water.
Het granulaat in de sachets moet worden ingenomen als suspensie in een glas water.
Although in-use studies have demonstrated that strontium ranelate is stable in suspension for 24 hours after preparation, the suspension should be drunk immediately after being prepared.
Ofschoon onderzoeken tijdens gebruik hebben aangetoond dat strontiumranelaat 24 uur na bereiding stabiel is in suspensie, moet de suspensie onmiddellijk na bereiding worden opgedronken.
Patients treated with strontium ranelate should receive vitamin D and calcium supplements if dietary intake is inadequate.
Patiënten die behandeld worden met strontiumranelaat dienen vitamine D en calciumsupplementen te krijgen als de voedselopname onvoldoende is.
Use in the elderly The efficacy and safety of strontium ranelate have been established in a broad age range (up to 100 years at inclusion) of postmenopausal women with osteoporosis.
Gebruik bij ouderen De werkzaamheid en veiligheid van strontiumranelaat zijn aangetoond bij een ruime leeftijdsgroep (tot 100 jaar bij inclusie) van postmenopauzale vrouwen met osteoporose.
No dosage adjustment is required in relation to age.
Voor ouderen is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk.
Use in renal impairment No dosage adjustment is required in patients with mild-to-moderate renal impairment (30-70 ml/ min creatinine clearance) (see section 5.2).
Gebruik bij nieraandoening Geen aanpassing van de dosering is noodzakelijk voor patiënten met milde tot matige nieraandoeningen (30-70 ml/min creatinineklaring) (zie rubriek 5.2).
Strontium ranelate is not recommended for patients with severe renal impairment (creatinine clearance below 30 ml/ min) (see sections 4.4 and 5.2).
Strontiumranelaat wordt niet aanbevolen voor patiënten met ernstige nieraandoeningen (creatinineklaring lager dan 30 ml/min) (zie rubriek 4.4 en 5.2).
2 Use in hepatic impairment As strontium ranelate is not metabolised, no dosage adjustment is required in patients with hepatic impairment.
2 Gebruik bij leveraandoening Daar strontiumranelaat niet wordt gemetaboliseerd, is geen aanpassing van de dosering noodzakelijk voor patiënten met een leveraandoening.
Use in children and adolescents OSSEOR is not recommended for use in children and adolescents due to a lack of data on safety and efficacy.
Gebruik bij kinderen en adolescenten OSSEOR wordt niet aanbevolen voor het gebruik bij kinderen en adolescenten vanwege een gebrek aan gegevens over veiligheid en werkzaamheid.
In the absence of bone safety data in patients with severe renal impairment treated with strontium ranelate, OSSEOR is not recommended in patients with a creatinine clearance below 30 ml/ min (see section 5.2).
Door het ontbreken van gegevens over botveiligheid bij patiënten met een ernstige nieraandoening die behandeld worden met strontiumranelaat, wordt OSSEOR niet aanbevolen bij patiënten met een creatinineklaring onder 30 ml/min (zie rubriek 5.2).
In accordance with good medical practice, periodic assessment of renal function is recommended in patients with chronic renal impairment.
Conform goede medisch handelen wordt periodieke beoordeling van de nierfunctie aanbevolen bij patiënten met een chronische nieraandoening.
Continuation of treatment with OSSEOR in patients developing severe renal impairment should be considered on an individual basis.
Het voortzetten van de behandeling met OSSEOR bij patiënten die een ernstige nieraandoening krijgen moet op individuele basis worden overwogen.
In phase III placebo-controlled studies, strontium ranelate treatment was associated with an increase in the annual incidence of venous thromboembolism (VTE), including pulmonary embolism (see section 4.8).
In fase III placebo-gecontroleerde onderzoeken, werd de behandeling met strontiumranelaat in verband gebracht met een toename in de jaarlijkse incidentie van veneuze trombo-embolie (VTE), inclusief pulmonaire embolie (zie rubriek 4.8).
The cause of this finding is unknown.
De oorzaak van deze bevinding is onbekend.
OSSEOR should be used with caution in patients at increased risk of VTE, including patients with a past history of VTE.
OSSEOR dient met voorzichtigheid te worden gebruik bij patiënten met een verhoogd risico op VTE, inclusief patiënten met een geschiedenis van VTE.
When treating patients at risk, or developing risk of VTE, particular attention should be given to possible signs and symptoms of VTE and adequate preventive measures taken.
Bij de behandeling van patiënten die risico lopen, of die het risico lopen VTE te krijgen, dient vooral aandacht besteed te worden aan mogelijke tekenen en symptomen van VTE en dienen voldoende preventieve maatregelen te worden genomen.
Strontium interferes with colorimetric methods for the determination of blood and urinary calcium concentrations.
Strontium interfereert met de colorimetrische methoden voor de bepaling van de calcium concentraties in bloed en urine.
Therefore, in medical practice, inductively coupled plasma atomic emission spectrometry or atomic absorption spectrometry methods should be used to ensure an accurate assessment of blood and urinary calcium concentrations.
Daarom moet in de medische praktijk inductief gekoppeld plasma atomaire emissiespectrometrie of atomaire absorptiespectrometrie worden gebruikt voor een accurate bepaling van calcium concentraties in bloed en urine.
OSSEOR contains a source of phenylalanine, which may be harmful for people with phenylketonuria.
OSSEOR bevat een bron van fenylalanine, dat schadelijk kan zijn voor mensen met fenylketonurie.
Treatment with OSSEOR should be discontinued in case of serious allergic reaction.
De behandeling met OSSEOR moet gestaakt worden in geval van ernstige allergische reacties.
Cases of severe hypersensitivity syndromes, including, in particular, drug rash with eosinophilia and systemic symptoms (DRESS), sometimes fatal, have been reported with the use of OSSEOR (see section 4.8).
Gevallen van ernstige overgevoeligheidsyndromen, met, in het bijzonder uitslag met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS), soms dodelijk, zijn gemeld bij het gebruik van OSSEOR (zie rubriek 4.8).
The DRESS syndrome is characterised by rash, fever, eosinophilia and systemic involvement (e. g. adenopathy, hepatitis, interstitial nephropathy, interstitial lung disease).
Het DRESS syndroom wordt gekenmerkt door uitslag, koorts, eosinofilie en systemische betrokkenheid (bijv. adenopathie, hepatitis, interstitiële nefropathie, insterstitiële longaandoeningen).
Time to onset was usually around 3-6 weeks and the outcome in most cases favourable upon discontinuation of OSSEOR and after initiation of corticosteroid therapy.
De symptomen ontstaan meestal ongeveer 3-6 weken na de start van de behandeling en het resultaat is in de meeste gevallen gunstig na het staken van de behandeling met OSSEOR en na initiëring van een corticosteroïde behandeling.
Recovery could be slow and recurrences of the syndrome have been reported in some cases after discontinuation of corticosteroid therapy.
Herstel kan langzaam verlopen en het terugkeren van het syndroom is in sommige gevallen gemeld na beëindiging van corticosteroïd therapie.
Patients should be informed to stop OSSEOR immediately and permanently when a rash occurs and to seek medical advice.
Patiënten moeten geïnformeerd worden om onmiddellijk en permanent te stoppen met het gebruik van OSSEOR als uitslag optreedt en zij moeten medisch advies vragen.
Patients who have stopped treatment due to hypersensitivity reactions should not re-start therapy with OSSEOR.
Patiënten die met de behandeling gestopt zijn als gevolg van overgevoeligheidsreacties mogen niet meer met OSSEOR behandeld worden.
Food, milk and derivative products, and medicinal products containing calcium may reduce the bioavailability of strontium ranelate by approximately 60-70%.
Voedsel, melk en derivaatproducten, en geneesmiddelen met calcium kunnen de biologische beschikbaarheid van strontiumranelaat verminderen met circa 60-70%.
Therefore, administration of OSSEOR and such products should be separated by at least two hours (see section 5.2).
Daarom moet bij voorkeur tussen het innemen van OSSEOR en genoemde producten ten minste twee uur liggen (zie rubriek 5.2).
It is therefore preferable to take
3 Uit een in vivo klinische interactie studie is gebleken dat de toediening van aluminium en magnesium hydroxiden twee uur voor of samen met strontiumranelaat een lichte vermindering in de opname van strontiumranelaat te zien gaf (20-25% AUC vermindering), terwijl de opname bijna niet beïnvloed werd als het antacidum twee uur na strontiumranelaat werd toegediend.
3 antacids at least two hours after OSSEOR.
Het verdient daarom de voorkeur om antacida minstens twee uur na OSSEOR in te nemen.
However, when this dosing regimen is impractical due to the recommended administration of OSSEOR at bedtime, concomitant intake remains acceptable.
Als echter dit doseringsschema niet werkbaar is vanwege de voorgeschreven toediening van OSSEOR voor het slapen gaan, blijft gelijktijdig innemen aanvaardbaar.
As divalent cations can form complexes with oral tetracycline and quinolone antibiotics at the gastro- intestinal level and thereby reduce their absorption, simultaneous administration of strontium ranelate with these medicinal products is not recommended.
Daar divalente kationen een complex vormen met orale tetracycline en quinolone antibiotica op gastro-intestinaal niveau en zodoende de absorptie remmen is gelijktijdige toediening van strontiumranelaat met deze geneesmiddelen niet aanbevolen.
As a precautionary measure, OSSEOR treatment should be suspended during treatment with oral tetracycline or quinolone antibiotics.
Daarom dient uit voorzorg de OSSEOR behandeling tijdelijk worden gestaakt tijdens behandeling met orale tetracycline of quinolone antibiotica.
No interaction was observed with oral supplementation of vitamin D.
Er is geen interactie waargenomen bij orale suppletie van vitamine D
No evidence of clinical interactions or relevant increase of blood strontium levels with medicinal products expected to be commonly prescribed concomitantly with OSSEOR in the target population were found during clinical trials.
Er zijn geen klinische ongewenste interacties aangetoond of relevante verhoogde strontiumspiegels in het bloed met geneesmiddelen die gewoonlijk gelijktijdig worden voorgeschreven met OSSEOR bij de targetpopulatie in klinische onderzoeken.
These included: nonsteroidal anti-inflammatory agents (including acetylsalicylic acid), anilides (such as paracetamol), H2 blockers and proton pump inhibitors, diuretics, digoxin and cardiac glycosides, organic nitrates and other vasodilators for cardiac diseases, calcium channel blockers, beta blockers, ACE inhibitors, angiotensin II antagonists, selective beta-2 adrenoceptor agonists, oral anticoagulants, platelet aggregation inhibitors, statins, fibrates and benzodiazepine derivatives.
Deze omvatten: niet-steroïdale ontstekingwerende middelen (waaronder acetylsalicylzuur), aniliden (zoals paracetamol), H2 remmers en protonpompremmers, diuretica, digoxine en cardioglycosiden, organische nitraten en andere vasodilatatoren voor hartaandoeningen, calciumkanaalremmers, betaremmers, ACE remmers, angiotensine II antagonisten, selectieve beta-2 adrenoceptoragonisten, orale anticoagulantia, plaatjesaggregatieremmers, statines, fibraten en benzodiazepinederivaten.
OSSEOR is only intended for use in postmenopausal women.
OSSEOR is uitsluitend bestemd voor gebruik bij postmenopauzale vrouwen.
No clinical data on exposed pregnancies are available for strontium ranelate.
Er zijn voor OSSEOR geen klinische gegevens voorhanden over gevallen van gebruik tijdens de zwangerschap.
At high doses, animal studies have shown reversible bone effects in the offspring of rats and rabbits treated during pregnancy (see section 5.3).
Bij hoge doseringen hebben dierstudies een reversibel effect op de beenderen van de jongen van ratten en konijnen aangetoond, die tijdens de zwangerschap zijn behandeld (zie rubriek 5.3).
If OSSEOR is used inadvertently during pregnancy, treatment must be stopped.
Als OSSEOR per ongeluk wordt gebruikt tijdens de zwangerschap, moet de behandeling onmiddellijk worden gestaakt.
Strontium is excreted in milk.
Strontium wordt uitgescheiden in de moedermelk.
Strontium ranelate should not be given to nursing women.
Strontiumranelaat mag niet worden verstrekt aan vrouwen die borstvoeding geven.
Strontium ranelate has no or negligible influence on the ability to drive and use machines.
Strontiumranelaat heeft geen of verwaarloosbare invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
OSSEOR has been studied in clinical trials involving nearly 8,000 participants.
OSSEOR is bestudeerd in klinische onderzoeken met bijna 8,000 deelnemers.
Long-term safety has been evaluated in postmenopausal women with osteoporosis treated for up to 60 months with strontium ranelate 2 g/ day (n=3,352) or placebo (n=3,317) in phase III studies.
De veiligheid op lange termijn is beoordeeld bij postmenopauzale vrouwen met osteoporose die maximaal 60 maanden werden behandeld met strontiumranelaat 2 g/dag (n = 3,352) of een placebo (n = 3,317) in fase-III studies.
Mean age was 75 years at inclusion and 23% of the patients enrolled were 80 to 100 years of age.
De gemiddelde leeftijd was 75 jaar bij inclusie en 23% van de deelnemende patiënten waren tussen 80 en 100 jaar oud.
Overall incidence rates for adverse events with strontium ranelate did not differ from placebo and adverse events were usually mild and transient.
Het overall incidentiepercentage van bijwerkingen van strontiumranelaat verschilde niet van de placebo en de bijwerkingen waren meestal mild en kortstondig.
The most common adverse events consisted of nausea and diarrhoea, which were generally reported at the beginning of treatment with no noticeable difference between groups afterwards.
De meest voorkomende bijwerkingen waren misselijkheid en diarree die meestal voorkwamen aan het begin van de behandeling zonder merkbaar verschil tussen de verschillende groepen later.
Discontinuation of therapy was mainly due to nausea (1.3% and 2.2% in the placebo and strontium ranelate groups respectively).
De therapie werd voornamelijk gestaakt vanwege misselijkheid (respectievelijk 1,3% en 2,2% in de placebo en strontiumranelaatgroepen).
Adverse reactions, defined as adverse events considered at least possibly attributable to strontium ranelate treatment in phase III studies are listed below using the following convention (frequencies versus placebo): very common (> 1/ 10); common (> 1/ 100 ,< 1/10); uncommon (> 1/1 ,000, < 1/100); rare (> 1/10,000, < 1/ 1,000); very rare (< 1/10 ,000).
4 Bijwerkingen, gedefinieerd als ongewenste voorvallen die ten minste mogelijkerwijs kunnen worden toegeschreven aan strontiumranelaat behandeling in fase III studies staan hieronder genoemd met gebruik van de volgende conventie (frequentie versus placebo): zeer vaak (> 1/10); vaak (> 1/100, < 1/10); soms (> 1/1,000, < 1/100); zelden (> 1/10,000, < 1/1,000); zeer zelden (< 1/10,000).
Nervous system disorders Common: headache (3.3% vs.
Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn (3,3% vs.
Gastrointestinal disorders Common: nausea (7.1% vs.
Maagdarmstelselaandoeningen Vaak: misselijkheid (7,1% vs.
4.6%), diarrhoea (7.0% vs.
4,6%), diarree (7,0% vs.
5.0%), loose stools (1.0% vs.
5,0%), losse ontlasting (1,0% vs.
Skin and subcutaneous tissue disorders Common: dermatitis (2.3% vs.
Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: dermatitis (2,3% vs.
2.0%), eczema (1.8% vs.
2,0%), eczeem (1,8% vs.
4 There were no differences in the nature of adverse events between treatment groups regardless of whether patients were aged below or above 80 at inclusion.
Er waren geen verschillen in de aard van de bijwerkingen tussen de groepen, ongeacht of de patiënten jonger of ouder dan 80 waren bij inclusie.
In phase III studies, the annual incidence of venous thromboembolism (VTE) observed over5 years was approximately 0.7%, with a relative risk of 1.4 (95% CI = [1.0; 2.0]) in strontium ranelate treated patients as compared to placebo (see section 4.4).
Bij de fase III studies was de jaarlijkse incidentie van veneuze trombo-embolie (VTE) waargenomen over een periode van 5 jaar circa 0,7% met een relatief risico van 1,4 (95% CI = [1,0; 2,0]) bij patiënten behandeld met strontiumranelaat vergeleken met placebo (zie rubriek 4.4)
In phase III studies, over 5 years, nervous system disorders were reported with higher frequency in patients treated with strontium ranelate, compared with placebo: disturbances in consciousness (2.6% vs.
In fase III studies, over een periode van 5 jaar, werden zenuwstelselaandoeningen gemeld met een hogere frequentie bij patiënten die behandeld werden met strontiumranelaat, vergeleken met placebo: bewustzijnsstoornissen (2,6% vs.
2.1%), memory loss (2.5% vs.
2,1%), geheugenverlies (2,5% vs.
2.0%) and seizures (0.4% vs.
2,0%) en epileptische insulten (0,4% vs.
Laboratory test findings Transient emergent increases (> 3 times the upper limit of the normal range) in creatine kinase (CK) activity (musculo-skeletal fraction) were reported in 1.4% and 0.6% of the strontium ranelate and placebo groups respectively.
Laboratoriumtest bevindingen Tijdelijk optredende verhogingen (> 3 maal de bovengrens van de normale waarde) in creatinekinase (CK) activiteit (spierskelet systeem) werden gemeld in 1,4% en 0,6% van respectievelijk het strontiumranelaat en placebo groepen.
In most cases, these values spontaneously reverted to normal without change in treatment.
In de meeste gevallen, werden deze waarden vanzelf weer normaal, zonder wijziging van de behandeling.
The following events have been reported in post-marketing experience:
De volgende bijwerkingen zijn gemeld in post-marketing studies:
Gastrointestinal disorders Frequency unknown: vomiting, abdominal pain, oral mucosal irritation including stomatitis and/ or mouth ulceration Skin and subcutaneous tissue disorders Frequency unknown: hypersensitivity skin reactions including rash, pruritus, urticaria, angioedema, Stevens-Johnson syndrome. Cases of severe hypersensitivity syndromes including drug rash with eosinophilia and systemic symptoms (DRESS) (see section 4.4).
Gevallen van ernstige overgevoeligheidssyndromen inclusiefuitslag met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) (zie rubriek 4.4).
Musculoskeletal and connective tissue disorders Frequency unknown: musculoskeletal pain including muscle spasm, myalgia, bone pain, arthralgia and pain in extremity.
Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Onbekende frequentie: pijn in het spierstelsel, inclusief spierkrampen, spierpijn, botpijn, athralgie en pijn in de ledematen.
General disorders and administration site conditions Frequency unknown: peripheral oedema Psychiatric disorders Frequency unknown: confusional state
Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Onbekende frequentie: perifeer oedeem Psychische stoornissen Onbekende frequentie: verwarde geestestoestand
Good tolerance was shown in a clinical study investigating the repeated administration of 4 g strontium ranelate per day over 25 days in healthy postmenopausal women.
Klinisch onderzoek heeft aangetoond dat herhaalde toediening van 4 g strontiumranelaat per dag gedurende 25 dagen bij gezonde postmenopauzale vrouwen goed werd verdragen.
Single administration of doses up to 11 g in healthy young male volunteers did not cause any particular symptoms.
Een enkele toediening van een dosis tot 11 g bij gezonde jonge mannelijke vrijwilligers veroorzaakte geen bijzondere symptomen.
Following episodes of overdoses during clinical trials (up to 4 g/ day for a maximal duration of 147 days), no clinically relevant events were observed.
Na episodes met overdoseringen gedurende klinische onderzoeken (tot 4 g/dag gedurende maximaal 147 dagen) werden geen klinisch relevante voorvallen waargenomen.
Administration of milk or antacids may be helpful to reduce the absorption of the active substance.
5 Toediening van melk of antacida kunnen bijdragen tot vermindering van de absorptie van de werkzame stof.
In the event of substantial overdose, vomiting may be considered to remove unabsorbed active substance.
In geval van ernstige overdosering kan braken worden overwogen om de niet- geabsorbeerde werkzame stof te verwijderen.
Drugs for the treatment of bone diseases - Other drugs affecting bone structure and mineralisation ATC code:
Geneesmiddelen voor de behandelingen van botziekten - Andere geneesmiddelen die van invloed zijn op botstructuur en mineralisatie ATC-code:
In vitro, strontium ranelate:
In vitro, strontiumranelaat:
- increases bone formation in bone tissue culture as well as osteoblast precursor replication and
- verhoogt botvorming in botweefsel cultuur evenals replicatie van osteoblast precursors en
collagen synthesis in bone cell culture;
collageen synthese in botcelcultuur;
- reduces bone resorption by decreasing osteoclast differentiation and resorbing activity.
- vermindert de botresorptie door het verminderen van de differentiatie van osteoclasten en
5 This results in a rebalance of bone turnover in favour of bone formation.
resorberende werking Dit leidt tot een nieuwe balans in het botmetabolisme ten voordele van botaanmaak.
The activity of strontium ranelate was studied in various non-clinical models.
De werking van strontiumranelaat is onderzocht in diverse niet-klinische modellen.
In particular, in intact rats, strontium ranelate increases trabecular bone mass, trabeculae number and thickness; this results in an improvement of bone strength.
Vooral bij normale ratten verhoogt strontiumranelaat de trabeculaire botmassa, aantal en dikte van trabeculae; dit resulteert in een verbeterde botsterkte.
In bone tissue of treated animals and humans, strontium is mainly adsorbed onto the crystal surface and only slightly substitutes for calcium in the apatite crystal of newly formed bone.
In botweefsel van behandelde dieren en mensen wordt strontium voornamelijk geabsorbeerd op het kristaloppervlak en substitueert calcium slechts weinig in het apatietkristal van het nieuw gevormde bot.
Strontium ranelate does not modify the bone crystal characteristics.
Strontiumranelaat verandert de eigenschappen van het botkristal niet.
In iliac crest bone biopsies obtained after up to 60 months of treatment with strontium ranelate 2 g/ day in phase III trials, no deleterious effects on bone quality or mineralisation were observed.
In crista iliaca bot biopsieën genomen na maximaal 60 maanden behandeling met strontiumranelaat 2 g/dag in fase III trials, werden geen schadelijke effecten op botkwaliteit of mineralisatie vastgesteld.
The combined effects of strontium distribution in bone (see section 5.2) and increased X-ray absorption of strontium as compared to calcium, leads to an amplification of bone mineral density (BMD) measurement by dual-photon X-ray absorptiometry (DXA).
De gecombineerde effecten van strontium distributie in bot (zie rubriek 5.2) en toegenomen röntgen absorptie van strontium vergeleken met calcium, leidt tot een versterking van botmineraal dichtheid (BMD) meting door duaal-foton röntgen absorptiometrie (DXA).
Available data indicate that these factors account for approximately 50% of the measured change in BMD over 3 years of treatment with OSSEOR 2 g/ day.
Uit beschikbare gegevens blijkt dat deze factoren verantwoordelijk zijn voor ongeveer 50% van de gemeten verandering in BMD in een behandelingsperiode van 3 jaar met OSSEOR 2 g/dag.
This should be taken into account when interpreting BMD changes during treatment with OSSEOR.
Hiermee moet rekening worden gehouden als BMD veranderingen worden geëvalueerd tijdens de behandeling met OSSEOR.
In phase III studies, which demonstrated the anti-fracture efficacy of OSSEOR treatment, measured mean BMD increased from baseline with OSSEOR by approximately 4% per year at the lumbar spine and 2% per year at the femoral neck, reaching 13% to 15% and 5% to 6% respectively after 3 years, depending on the study.
In fase III onderzoeken, waaruit de anti-fractuur werking van de OSSEOR behandeling bleek, nam de gemeten gemiddelde BMD van baseline met OSSEOR toe met circa 4% per jaar aan de lumbale wervelkolom en 2% per jaar aan de femurhals, en bereikte daarbij respectievelijk na 3 jaar 13% tot 15% en 5% tot 6%, afhankelijk van het onderzoek.
In phase III studies, as compared to placebo, biochemical markers of bone formation (bone-specific alkaline phosphatase and C-terminal propeptide of type I procollagen) increased and those of bone resorption (serum C-telopeptide and urinary N-telopeptide cross links) decreased from the third month of treatment up to 3 years.
In fase III studies, vergeleken met placebo, namen de biochemische markers voor de botvorming (botspecifiek alkalische fosfatase en C-terminale propeptide van type I procollageen) toe en die voor botresorptie (serum C-telopeptide en urinaire N-telopeptide cross links) af vanaf de derde behandelmaand tot 3 jaar.
Secondary to the pharmacological effects of strontium ranelate, slight decreases in calcium and parathyroid hormone (PTH) serum concentrations, increases in blood phosphorus concentrations and in total alkaline phosphatase activity were observed, with no observed clinical consequences.
Secundair aan de farmacologische effecten van strontiumranelaat werden geringe afname van calcium en parathyroïde hormoon (PTH) serumconcentraties en toename van fosforconcentraties in het bloed en in totaal alkalische fosfataseactiviteit waargenomen zonder waargenomen klinische consequenties.
Clinical efficacy Osteoporosis is defined as BMD of the spine or hip 2.5 SD or more below the mean value of a normal young population.
Klinische werkzaamheid Osteoporose wordt gedefinieerd als BMD van de ruggengraat of heup 2,5 SD of meer onder de gemiddelde waarde van een normale jonge populatie.
A number of risk factors are associated with postmenopausal osteoporosis including low bone mass, low bone mineral density, early menopause, a history of smoking and a family history of osteoporosis.
Er zijn een aantal risicofactoren verbonden met postmenopauzale osteoporose waaronder lage botmassa, lage bot mineraal dichtheid, vroege menopauze, rokersverleden en het voorkomen van osteoporose in de familie.
The clinical consequence of osteoporosis is fractures.
Het klinische gevolg van osteoporose is fracturen.
The risk of fractures is increased with the number of risk factors.
Het risico van fracturen neemt toe met het aantal risicofactoren.
Treatment of postmenopausal osteoporosis:
6 Behandeling van postmenopauzale osteoporose:
SOTI study and TROPOS study.
Het anti-fractuur onderzoeksprogramma van OSSEOR bestond uit twee placebo-gecontroleerde fase III onderzoeken: de SOTI studie en de TROPOS studie.
SOTI involved 1,649 postmenopausal women with established osteoporosis (low lumbar BMD and prevalent vertebral fracture) and a mean age of 70 years.
Aan SOTI namen 1.649 postmenopauzale vrouwen met bevestigde osteoporose (laag lumbale BMD en prevalente wervelfractuur) deel met een gemiddelde leeftijd van 70 jaar.
TROPOS involved 5,091 postmenopausal women with osteoporosis (low femoral neck BMD and prevalent fracture in more than half of them) and a mean age of 77 years.
Aan TROPOS namen 5.091 postmenopauzale vrouwen met osteoporose deel (lage femurhals BMD en prevalente fractuur bij meer dan de helft van hen) met een gemiddelde leeftijd van 77 jaar.
Together, SOTI and TROPOS enrolled 1,556 patients over 80 years at inclusion (23.1% of the study population).
Aan SOTI en TROPOS samen namen 1.556 patiënten deel die bij inclusie ouder waren dan 80 jaar (23.1% van de studiepopulatie).
In addition to their treatment (2 g/ day strontium ranelate or placebo), the patients received adapted calcium and vitamin D supplements throughout both studies.
Naast hun behandeling (2 g/dag strontiumranelaat of placebo), kregen de patiënten aangepaste calcium en vitamine D supplementen tijdens de gehele duur van beide onderzoeken.
OSSEOR reduced the relative risk of new vertebral fracture by 41% over 3 years in the SOTI study (table 1).
OSSEOR verminderde het relatieve risico van nieuwe wervelfracturen met 41% in 3 jaar tijd in de SOTI studie (Tabel 1).
The effect was significant from the first year.
Het effect was significant vanaf het eerste jaar.
Similar benefits were demonstrated in women with multiple fractures at baseline.
Dergelijke voordelen werden aangetoond bij vrouwen met meerdere fracturen bij baseline.
With respect to clinical vertebral fractures (defined as fractures associated with back pain and/ or a body height loss of at least 1 cm), the relative risk was reduced by 38%.
Voor wat betreft klinische wervelfracturen (omschreven als fracturen geassocieerd met pijn in de rug en/of lengteverlies van ten minste 1 cm), was het relatieve risico verminderd met 38%.
OSSEOR also decreased the number of patients with a body height loss of at least 1 cm as compared to placebo.
OSSEOR verminderde ook het aantal patiënten met een lichaamslengteverlies van ten minste 1 cm vergeleken met de placebo.
Quality of life assessment on the QUALIOST specific scale as well as the General Health perception score of the SF-36 general scale indicated benefit of OSSEOR, compared with placebo.
De beoordeling van de kwaliteit van leven op de QUALIOST specifieke schaal evenals de General Health perception score van de SF-36 algemene schaal gaf het voordeel van OSSEOR aan, vergeleken met placebo.
6 Efficacy of OSSEOR to reduce the risk of new vertebral fracture was confirmed in the TROPOS study, including for osteoporotic patients without fragility fracture at baseline.
De werkzaamheid van OSSEOR om het risico van nieuwe wervelfracturen te verminderen werd bevestigd in de TROPOS studie inclusief voor osteoporose patiënten zonder fragiele fracturen bij baseline.
Incidence of patients with vertebral fracture and relative risk reduction
Incidentie van patiënten met wervelfractuur en relatieve risicoreductie Relatieve risicoreductie vs. placebo
Relative Risk Reduction vs. placebo (95%CI), p value
(95%CI), p waarde
vertebral fracture over 3 years
Nieuwe wervelfractuur over 3 jaar
vertebral fracture
Nieuwe wervelfractuur over het 1e jaar
over the 1st year
Nieuwe klinische
New clinical vertebral fracture over 3 years
wervelfractuur over 3 jaar
In patients over 80 years of age at inclusion, a pooled analysis of SOTI and TROPOS studies showed that OSSEOR reduced the relative risk of experiencing new vertebral fractures by 32% over 3 years (incidence of 19.1% with strontium ranelate vs.
Bij patiënten boven de 80 jaar bij inclusie, toonde een samengevoegde analyse van SOTI en TROPOS studies dat OSSEOR het relatieve risico van het krijgen van nieuwe wervelfracturen verminderde met 32% over 3 jaar (incidentie van 19,1% met strontium ranelaat vs.
26.5% with placebo).
26,5% bij placebo)
12.0% with placebo).
In een a-posteriori analyse van patiënten van de samengevoegde SOTI en TROPOS studies met baseline lumbale wervelkolom en / of femurhals BMD in het osteopenisch bereik en zonder prevalente fractuur maar met minstens één additionele risicofactor voor fractuur (N = 176), verminderde OSSEOR het risico van een eerste wervelfractuur met 72% over 3 jaar (incidentie van wervelfractuur 3,6% met strontiumranelaat vs 12,0% met placebo).
An a-posteriori analysis was performed on a subgroup of patients from the TROPOS study of particular medical interest and at high-risk of fracture [defined by a femoral neck BMD T-score ≤ - 3 SD (manufacturer’ s range corresponding to -2.4 SD using NHANES III) and an age ≥ 74 years (n=1,977, i. e.
Een a-posteriori analyse werd uitgevoerd op een sub-groep patiënten van de TROPOS studie van bijzonder medisch belang en met een hoog risico op fracturen [gedefinieerd door een femurhals BMD T-score ≤ -3 SD (bereik van de fabrikant kwam overeen met –2,4 SD met NHANES III) en een leeftijd van ≥ 74 jaar (n = 1.977, d.w.z.
40% of the TROPOS study population)].
40% van de TROPOS studiepopulatie)].
In this group, over 3 years of treatment, OSSEOR reduced the risk of hip fracture by 36% relative to the placebo group (table 2).
In deze groep, in een behandelingsperiode van 3 jaar, verminderde OSSEOR het risico op heupfracturen met 36% vergeleken met de placebogroep (Tabel 2).
Incidence of patients with hip fracture and relative risk reduction in patients with BMD ≤ -2.4 SD (NHANES III) and age ≥ 74 years
Incidentie van patiënten met heupfractuur en relatieve risicoreductie bij patiënten met BMD ≤ -2,4 SD (NHANES III) en leeftijd ≥ 74 jaar
Relative Risk Reduction vs. placebo (95%CI), p value
Relatieve risicoreductie vs. placebo (95%CI), p waarde
Hip fracture over 3 years
Heupfractuur over 3 jaar
Strontium ranelate is made up of 2 atoms of stable strontium and 1 molecule of ranelic acid, the organic part permitting the best compromise in terms of molecular weight, pharmacokinetics and acceptability of the medicinal product.
Strontiumranelaat bestaat uit 2 atomen stabiele strontium en 1 molecuul ranelinezuur, en het organische deel is het beste compromis inzake molecuulgewicht, farmacokinetiek en aanvaardbaarheid van het molecuul.