qanastek/EMEA-V3 huggingface dataset:
Fabrazyme should not be used in people who may be hypersensitive (allergic) to agalsidase beta or any of the other ingredients.
Fabrazyme mag niet worden gebruikt bij mensen die mogelijk overgevoelig (allergisch) zijn voor agalsidase bèta of enig ander bestanddeel van het middel.
Why has Fabrazyme been approved?
Waarom is Fabrazyme goedgekeurd?
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that, for patients with Fabry disease, treatment with Fabrazyme might provide long-term clinical benefits.
Het Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) heeft besloten dat behandeling met Fabrazyme voor patiënten met de ziekte van Fabry op de lange termijn klinische voordelen zou kunnen opleveren.
The CHMP decided that Fabrazyme’ s benefits are greater than its risks for long-term enzyme replacement therapy in patients with a confirmed diagnosis of Fabry disease.
Het CHMP heeft besloten dat de voordelen van Fabrazyme groter zijn dan de risico’ s ervan voor een langdurige enzymvervangingstherapie bij patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Fabry.
The Committee recommended that Fabrazyme be given marketing authorisation.
Het Comité heeft geadviseerd een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van Fabrazyme.
Fabrazyme was originally authorised under ‘ Exceptional Circumstances’, because, as the disease is rare, limited information was available at the time of approval.
De handelsvergunning voor Fabrazyme is oorspronkelijk verleend ‘ onder uitzonderlijke omstandigheden’ omdat op het moment van de goedkeuring slechts beperkte informatie beschikbaar was aangezien het een zeldzame ziekte betreft.
As the company had supplied the additional information requested, the ‘ Exceptional Circumstances ’ ended on 6 February 2008.
Omdat de firma de gevraagde aanvullende informatie heeft verstrekt, is op 6 februari 2008 een eind gekomen aan de ‘ uitzonderlijke omstandigheden’.
Other information about Fabrazyme:
Overige informatie over Fabrazyme:
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for Fabrazyme to Genzyme Europe B. V. on 3 August 2001.
De Europese Commissie heeft op 3 augustus 2001 een in de hele Europese Unie geldige vergunning voor het in de handel brengen van Fabrazyme verleend aan Genzyme Europe B.V.
The marketing authorisation was renewed on 3 August 2006.
Deze vergunning werd op 3 augustus 2006 verlengd.
The record of Fabrazyme’ s designation as an orphan medicine is available here.
Klik hier voor de gegevens over de aanwijzing van Fabrazyme als weesgeneesmiddel.
The full EPAR for Fabrazyme can be found here.
Klik hier voor het volledige EPAR voor Fabrazyme.
Strength
Sterktes
EU/ 1/ 01/ 188/ 001 EU/ 1/ 01/ 188/ 002 EU/ 1/ 01/ 188/ 003 EU/ 1/ 01/ 188/ 004 EU/ 1/ 01/ 188/ 005 EU/ 1/ 01/ 188/ 006
Poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use Powder for concentrate for solution for infusion Intravenous use
Fabrazyme
Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass) Vial (glass)
Poeder voor concentraat voor oplossing voor intraveneuze infusie
1 vial 5 vials 10 vials 1 vial 5 vials 10 vials
10 injectieflacons
1/ 1
1 injectieflacon
Fabrazyme 35 mg, powder for concentrate for solution for infusion.
Fabrazyme, 35 mg, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
Each vial of Fabrazyme contains a nominal value of 35 mg of agalsidase beta.
Elke flacon Fabrazyme bevat nominaal 35 mg agalsidase bèta.
After reconstitution with 7.2 ml water for injections, each vial of Fabrazyme contains 5 mg/ ml (35 mg/ 7 ml) of agalsidase beta.
Na reconstitutie met 7,2 ml water voor injecties bevat elke flacon Fabrazyme 5 mg/ml (35 mg/7 ml) agalsidase bèta.
The reconstituted solution must be diluted further (see section 6.6).
De gereconstitueerde oplossing moet verder worden verdund (zie sectie 6.6).
Agalsidase beta is a recombinant form of human α -galactosidase A and is produced by recombinant DNA technology using a mammalian Chinese Hamster Ovary (CHO) cell culture.
Agalsidase bèta is een recombinante vorm van humaan α -galactosidase en wordt geproduceerd door middel van recombinant DNA-technologie in Chinese Hamster Ovarium (CHO) cellen.
The amino acid sequence of the recombinant form, as well as the nucleotide sequence which encoded it, are identical to the natural form of α -galactosidase.
Zowel de aminozuurvolgorde van de recombinante vorm als de nucleotide volgorde die daarvoor codeert, zijn identiek aan de natuurlijke vorm van α -galactosidase.
Powder for concentrate for solution for infusion White to off-white lyophilized cake or powder
Witte tot gebroken witte gelyofiliseerde cake of poeder.
Fabrazyme is indicated for long-term enzyme replacement therapy in patients with a confirmed diagnosis of Fabry disease (α -galactosidase A deficiency).
Fabrazyme is geïndiceerd voor langdurige enzym-substitutietherapie bij patiënten met een bevestigde diagnose van de ziekte van Fabry (tekort aan α -galactosidase A).
Fabrazyme treatment should be supervised by a physician experienced in the management of patients with Fabry Disease or other inherited metabolic diseases.
Een behandeling met Fabrazyme moet onder toezicht staan van een arts die ervaring heeft met de behandeling van patiënten met de ziekte van Fabry of andere aangeboren stofwisselingsziekten.
The recommended dose of Fabrazyme is 1mg/ kg body weight administered once every 2 weeks as an intravenous infusion.
De aanbevolen dosis Fabrazyme is 1 mg/kg lichaamsgewicht om de 2 weken toegediend als intraveneuze infusie.
For further instructions see section 6.6.
Voor nadere aanwijzingen, zie sectie 6.6.
Alternative dosing regimens have been used in clinical studies.
Er zijn alternatieve doseringsschema’ s in klinische onderzoeken gebruikt.
In one of these studies, after an initial dose of 1.0 mg/ kg every 2 weeks for 6 months, 0.3 mg/ kg every 2 weeks may maintain clearance of GL-3 in certain cell types in some patients; however, the long term clinical relevance of these findings has not been established (see section 5.1).
In een van deze onderzoeken kregen sommige patiënten na een aanvangsdosis van 1,0 mg/kg om de 2 weken gedurende 6 maanden, een dosis van 0,3 mg/kg om de 2 weken om een klaring van GL-3 in bepaalde celtypen te handhaven; het is echter nog niet duidelijk wat het klinische belang van deze resultaten is op de lange termijn (zie rubriek 5.1).
The initial infusion rate should be no more than 0.25 mg/ min (15 mg/ hour) to minimise the potential occurrence of infusion-associated reactions.
Aanvankelijk mag de infusiesnelheid niet hoger zijn dan 0,25 mg/min (15 mg/uur) om de kans op het optreden van infusiegerelateerde bijwerkingen zo klein mogelijk te maken.
After patient tolerance is established, the infusion rate may be increased gradually with subsequent infusions.
Nadat de tolerantie bij de patiënt is vastgesteld, mag de infusiesnelheid bij opeenvolgende infusies geleidelijk worden verhoogd.
No dose adjustment is necessary for patients with renal insufficiency.
Bij patiënten met nierinsufficiëntie hoeft de dosis niet te worden aangepast.
Studies in patients with hepatic insufficiency have not been performed.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd met patiënten met leverinsufficiëntie.
The safety and efficacy of Fabrazyme in patients older than 65 years have not been established and no dosage regimen can presently be recommended in these patients.
De veiligheid en werkzaamheid van Fabrazyme bij patiënten ouder dan 65 jaar zijn niet vastgesteld en voor dergelijke patiënten kan momenteel geen dosering worden aanbevolen.
2 Paediatric patients Studies in children 0-7 years have not been performed and no dosage regimen can presently be recommended in patients in this paediatric age group as safety and efficacy have not yet been established.
2 Kinderen Er zijn geen onderzoeken verricht bij kinderen van 0-7 jaar en er kan op dit moment geen doseringsschema worden aanbevolen voor patiënten in deze leeftijdsgroep, aangezien de veiligheid en werkzaamheid niet voor deze groep vastgesteld zijn.
No dose adjustment is necessary for children 8-16 years.
Voor kinderen van 8-16 jaar hoeft de dosis niet aangepast te worden.
Life threatening hypersensitivity (anaphylactic reaction) to the active substance or any of the excipients.
Levensbedreigende overgevoeligheid (anafylactische reactie) tegen de werkzame stof of een van de hulpstoffen.
Since agalsidase beta (r-hα GAL) is a recombinant protein, the development of IgG antibodies is expected in patients with little or no residual enzyme activity.
Aangezien agalsidase bèta (r-hα GAL) een recombinant eiwit is, wordt verwacht dat bij zich patiënten met weinig of geen residuele enzymactiviteit IgG-antilichamen ontwikkelen.
The majority of patients developed IgG antibodies to r-hα GAL, typically within 3 months of the first infusion with Fabrazyme.
Het merendeel van de patiënten ontwikkelde binnen 3 maanden na de eerste infusie met Fabrazyme IgG-antilichamen voor r-hα GAL.
Over time, the majority of seropositive patients in clinical trials demonstrated either a downward trend in titers (based on a ≥ 4-fold reduction in titer from the peak measurement to the last measurement) (40% of the patients), tolerised (no detectable antibodies confirmed by 2 consecutive radioimmunoprecipitation (RIP) assays) (14% of the patients) or demonstrated a plateau (35% of the patients).
Het merendeel van de seropositieve patiënten in klinische onderzoeken vertoonde een neerwaartse trend in titerwaarden (op basis van een ≥ 4-voudige afname in titerwaarde vanaf de piekmeting tot de laatste meting) (40% van de patiënten) of ontwikkelde tolerantie (geen waarneembare antilichamen zoals bevestigd door 2 achtereenvolgende radioimmunoprecipitatie (RIP) - assays) (14% van de patiënten) of vertoonden een plateau (35% van de patiënten).
Patients with antibodies to r-hα GAL have a greater potential to experience infusion-associated reactions (IARs), which are defined as any related adverse event occurring on the infusion day.
Patiënten met antilichamen tegen r-hα GAL hebben een grotere kans op infusiegerelateerde bijwerkingen, die gedefinieerd worden als iedere bijwerking die zich op de dag van de infusie voordoet.
These patients should be treated with caution when re-administering agalsidase beta (See section 4.8).
Deze patiënten dienen voorzichtig behandeld te worden wanneer agalsidase bèta opnieuw wordt toegediend (zie rubriek 4.8).
Antibody status should be regularly monitored.
De antilichaamstatus dient regelmatig gecontroleerd te worden.
In clinical trials, sixty seven percent (67%) of the patients experienced at least one infusion-associated reaction (See section 4.8).
In klinische onderzoeken had zevenenzestig procent (67%) van de patiënten ten minste één infusiegerelateerde bijwerking (zie rubriek 4.8).
The frequency of IARs decreased over time.
De frequentie van infusiegerelateerde bijwerkingen nam af met de tijd.
Patients experiencing mild or moderate infusion-associated reactions when treated with agalsidase beta during clinical trials have continued therapy after a reduction in the infusion rate (~0.15 mg/ min; 10 mg/ hr) and/ or pre-treatment with antihistamines, paracetamol, ibuprofen and/ or corticosteroids.
Patiënten die in klinische onderzoeken tijdens de behandeling met agalsidase bèta lichte of matig-ernstige infusiegerelateerde bijwerkingen hadden, hebben de behandeling voortgezet na een verlaging van de infusiesnelheid (~0,15 mg/min; 10 mg/uur) en/of profylactische behandeling met antihistaminica, paracetamol, ibuprofen en/of corticosteroïden.
As with any intravenous protein product, allergic-type hypersensitivity reactions are possible.
Zoals bij elk intraveneus eiwitproduct kunnen overgevoeligheidsreacties optreden.
A small number of patients have experienced reactions suggestive of immediate (Type I) hypersensitivity.
Een klein aantal patiënten heeft bijwerkingen ondervonden die wijzen op type I overgevoeligheid.
If severe allergic or anaphylactic-type reactions occur, immediate discontinuation of the administration of Fabrazyme should be considered and appropriate treatment initiated.
Als ernstige allergische of anafylactische reacties optreden, moet onmiddellijke stopzetting van de toediening van Fabrazyme worden overwogen en moet met een gepaste behandeling worden begonnen.
The current medical standards for emergency treatment are to be observed.
De huidige medische standaarden voor een noodbehandeling dienen in acht te worden genomen.
With careful rechallenge Fabrazyme has been re-administered to all 6 patients who tested positive for IgE antibodies or had a positive skin test to Fabrazyme in a clinical trial.
Door de behandeling voorzichtig voort te zetten kon Fabrazyme opnieuw toegediend worden aan alle 6 patiënten die in een klinisch onderzoek positief testten voor IgE-antilichamen of een positieve huidtest hadden op Fabrazyme.
In this trial, the initial rechallenge administration was at a low dose and a lower infusion rate (1/ 2 the therapeutic dose at 1/ 25 the initial standard recommended rate).
In dit onderzoek werd de behandeling met Fabrazyme aanvankelijk met een lage dosis en een lage infusiesnelheid (1/2 therapeutische dosis bij 1/25 van de aanvankelijke standaard aanbevolen snelheid) voortgezet.
Once a patient tolerates the infusion, the dose may be increased to reach the therapeutic dose of 1 mg/ kg and the infusion rate may be increased by slowly titrating upwards, as tolerated.
Wanneer de patiënt de infusie eenmaal verdraagt, kan de dosis verhoogd worden tot de therapeutische dosis van 1 mg/kg en kan de infusiesnelheid verhoogd worden door langzaam omhoog te titreren, voor zover de patiënt dit verdragen kan.
The effect of Fabrazyme treatment on the kidneys may be limited in patients with advanced renal disease.
Het effect van een behandeling met Fabrazyme op de nieren is mogelijk beperkt bij patiënten met vergevorderde nierziekte.
Studies have not been conducted to assess the potential effects of Fabrazyme on impairment of fertility.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd om de potentiële effecten van Fabrazyme op verminderde vruchtbaarheid te beoordelen.
No interaction studies and no in vitro metabolism studies have been performed.
Er zijn geen interactiestudies en geen in-vitro-metabolisme-onderzoeken uitgevoerd.
Based on its metabolism, agalsidase beta is an unlikely candidate for cytochrome P450 mediated drug-drug interactions.
Gezien de wijze waarop agalsidase bèta wordt gemetaboliseerd, is het onwaarschijnlijk dat door cytochroom-P450 gemedieerde geneesmiddeleninteracties zullen plaatsvinden.
Fabrazyme should not be administered with chloroquine, amiodarone, benoquin or gentamycin due to a theoretical risk of inhibition of intra-cellular α -galactosidase activity.
Fabrazyme mag niet worden toegediend samen met chloroquine, amiodaron, benoquine of gentamicine vanwege een theoretische kans op een inhibitie van intracellulaire activiteit van α - galactosidase.
There are no adequate data from the use of agalsidase beta in pregnant women.
Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van agalsidase bèta bij zwangere vrouwen.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to embryonal/ foetal development (See section 5.3).
Proefdieronderzoek wijst niet op directe of indirecte schadelijke effecten met betrekking tot de ontwikkeling van het embryo/de foetus (zie sectie 5.3).
Fabrazyme should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Fabrazyme mag niet tijdens de zwangerschap worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk.
Agalsidase beta may be excreted in milk.
Mogelijk wordt agalsidase bèta in de moedermelk uitgescheiden.
Because there are no data available on effects in neonates exposed to agalsidase beta via breast milk, it is recommended to stop breast-feeding when Fabrazyme is used.
Omdat er geen gegevens beschikbaar zijn over effecten in pasgeborenen die via moedermelk aan agalsidase bèta zijn blootgesteld, wordt aanbevolen tijdens gebruik van Fabrazyme geen borstvoeding te geven.
No studies on the ability to drive and use machines have been performed with Fabrazyme.
Er is geen onderzoek verricht met betrekking tot de effecten op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen.
Adverse drug reactions (ADRs) reported from clinical trials to be related to Fabrazyme administered at a dose of 1mg/ kg in a total of 168 patients (154 males and 14 females) treated with Fabrazyme for a minimum of one infusion up to a maximum of 5 years are listed by System Organ Class and frequency (very common ≥ 1/ 10; common ≥ 1/ 100 to < 1/ 10 and uncommon ≥ 1/ 1000 to < 1/ 100) in the table below.
De bijwerkingen die in verband met Fabrazyme toegediend met een dosis van 1 mg/kg lichaamsgewicht zijn gemeld in klinische studies bij in totaal 168 patiënten (154 mannen en 14 vrouwen) die gedurende maximaal 5 jaar behandeld zijn met minimaal één Fabrazyme infuus, staan beschreven in de onderstaande tabel per Systeemorgaanklasse en frequentie (zeer vaak ≥ 1/10, vaak ≥ 1/100 tot < 1/10 en soms ≥ 1/1000 tot < 1/100).
The occurrence of an ADR in a single patient is defined as uncommon in light of the relatively small number of patients treated.
Gezien het relatief geringe aantal behandelde patiënten, wordt het optreden van een bijwerking bij één patiënt gedefinieerd als ‘ soms’.
ADRs only reported during the Post Marketing period are also included in the table below at a frequency category of “ unknown”.
Bijwerkingen die alleen tijdens de post-marketingperiode zijn gemeld, worden ook in onderstaande tabel vermeld bij de frequentiecategorie “ onbekend”.
ADRs were mostly mild to moderate in severity:
De bijwerkingen waren meestal licht tot matig van aard.
Incidence of Related Adverse Events with Fabrazyme Treatment
4 Frequentie van bijwerkingen van de behandeling met Fabrazyme
System Organ
Systeem / Orgaanklasse
Frequency
Frequentie onbekend
Class Infections and infestations
Infecties en parasitaire aandoeningen
nasopharyngitis
nasofaryngitis
rhinitis
rhinitis
anaphylactoid reaction
anafylactoïde reactie
Headache, paraesthesia
hoofdpijn, paresthesia
dizziness, somnolence, hypoaesthesia, burning sensation, lethargy, syncope
duizeligheid, slaperigheid, hypo-esthesie, brandend gevoel, lethargie, syncope
hyperaesthesia, tremor
hyperesthesie, beven
lacrimation increased
toegenomen tranenvloed
eye pruritus, ocular hyperaemia
jeuk aan de ogen, oculaire hyperemie
auricular swelling, ear pain
auriculaire zwelling, oorpijn
tachycardia, palpitations, bradycardia
tachycardie, hartkloppingen, bradycardie
sinus bradycardia
sinusbradycardie
flushing, hypertension, pallor, hypotension, hot flush
blozen, hypertensie, bleekheid, hypotensie, opvliegers
peripheral coldness
perifere koudheid
dyspnoea, nasal congestion, throat tightness, wheezing, cough, dyspnoea exacerbated
dyspnoe, verstopte neus, beklemd gevoeld op de keel, piepende ademhaling, hoesten, exacerbatie van dyspnoe
bronchospasm, pharyngolaryngeal pain, rhinnorhoea, tachypnoea, upper respiratory tract congestion
bronchospasmen, faryngolaryngeale pijn, rhinorrhoea, tachypnoe, congestie van de bovenste luchtwegen
Gastrointestinal Disorders
Maagdarmstelselaandoeningen misselijkheid, braken
abdominal pain, abdominal pain upper, abdominal discomfort, stomach discomfort, hypoaesthesia oral, diarrhoea
buikpijn, pijn in de bovenbuik, last van de buik, last van de maag, orale hypo-esthesie, diarree
dyspepsia, dysphagia
dyspepsie, dysfagie
pruritus, urticaria, rash, erythema, pruritus generalized, angioneurotic oedema, swelling face, rash maculo- papular
pruritus, urticaria, uitslag, erytheem, algemene pruritus, angioneurotisch oedeem, gezwollen gezicht, maculopapulaire uitslag
livedo reticularis, rash erythematous, rash pruritic, skin discolouration, skin discomfort
livedo reticularis, erythemateuze uitslag, pruritische uitslag, verkleuring van de huid, huidproblemen
leukocytoclastic vasculitis
leukocytoclastische vasculitis
pain in extremity, myalgia, back pain, muscle spasms, arthralgia, muscle tightness, musculoskeletal stiffness
pijn in ledematen, myalgia, rugpijn, spierspasmen, arthralgia, strakke spieren, musculoskeletale stijfheid
musculoskeletal pain
musculoskeletale pijn
chills, pyrexia,
rillingen,
fatigue, chest discomfort, feeling
vermoeidheid,
feeling hot and cold, influenza-like
heet en koud
feeling cold
griepachtige
hot, oedema peripheral, pain, asthenia, chest pain, face oedema, hyperthermia
borst, heet gevoel, perifeer oedeem, pijn, asthenie, pijn op de borst, gezichtsoedeem, hyperthermia
illness, infusion site pain, infusion site reaction, injection site thrombosis, malaise, oedema
symptomen, pijn op de plaats van de infusie, reactie op de plaats van de infusie, trombose op de plaats van de injectie, malaise, oedeem
For the purpose of this table, ≥ 1% is defined as events occurring in 2 or more patients.
Voor deze tabel wordt ≥ 1% gedefinieerd als bijwerkingen die optreden bij 2 of meer patiënten.
AE terminology is based upon the Medical Dictionary for Regulatory Activities (MedDRA)
De bijwerkingterminologie is gebaseerd op de Medical Dictionary for Regulatory Activities (MedDRA)
Infusion associated reactions consisted most often of fever and chills.
Infusiegerelateerde bijwerkingen bestonden voornamelijk uit koorts en koude rillingen.
Additional symptoms included mild or moderate dyspnoea, throat tightness, chest discomfort, flushing, pruritus, urticaria, face oedema, angioneurotic oedema, rhinitis, bronchospasm, tachypnoea, wheezing, hypertension, hypotension, tachycardia, palpitations, abdominal pain, nausea, vomiting, infusion-related pain including pain at the extremities, myalgia, and headache.
Overige symptomen bestonden uit lichte of matige dyspneu, een beklemmend gevoel op de keel, een ongemakkelijk gevoel op de borst, roodheid van het gezicht, pruritus, urticaria, oedeem van het gezicht, angioneurotisch oedeem, rhinitis, bronchospasmen, tachypneu, piepende en hijgende ademhaling, hoge bloeddruk, lage bloeddruk, tachycardie, hartkloppingen, buikpijn, misselijkheid, braken, infusiegerelateerde pijn, waaronder pijn aan de extremiteiten, myalgie en hoofdpijn.
The infusion-associated reactions were managed by a reduction in the infusion rate together with the administration of non-steroidal anti-inflammatory medicinal products, antihistamines and/ or corticosteroids.
De infusiegerelateerde bijwerkingen werden behandeld door verlaging van de infusiesnelheid gecombineerd met de toediening van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’ s), antihistaminica en/of corticosteroïden.
Sixty seven percent (67%) of the patients experienced at least one infusion-associated reaction.
Zevenenzestig procent (67%) van de patiënten ondervond ten minste één infusiegerelateerde bijwerking.
The frequency of these reactions decreased over time.
De frequentie van deze bijwerkingen nam met de tijd af.
5 attributed to the formation of IgG antibodies and/ or complement activation.
De meeste van deze bijwerkingen kunnen worden toegeschreven aan de vorming van IgG-antilichamen en/of complementactivering.
In a limited number of patients IgE antibodies were demonstrated (see Section 4.4).
Bij een beperkt aantal patiënten zijn IgE-antilichamen aangetoond (zie rubriek 4.4).
Paediatric patients Limited information suggests that the safety profile of Fabrazyme treatment in paediatric patients (above the age of 7) is not different with that seen in adults.
Kinderen Er is beperkte informatie die suggereert dat het veiligheidsprofiel van een behandeling met Fabrazyme bij Kinderen (ouder dan 7) niet afwijkt van dat bij volwassenen.
In clinical trials doses up to 3mg/ kg body weight were used.
In klinische studies zijn doses tot 3 mg/kg lichaamsgewicht gebruikt.
Alimentary tract and metabolism products – enzymes.
Product voor spijsverteringskanaal en stofwisseling – Enzymen.
A16AB04 agalsidase beta.
A16AB04 agalsidase bèta.
Fabry disease is an inherited heterogeneous and multisystemic progressive disease, that affects both males and females.
De ziekte van Fabry is een erfelijke, heterogene en multisystemische, progressieve ziekte die zowel mannen als vrouwen treft.
It is characterised by the deficiency of α -galactosidase.
De ziekte wordt gekenmerkt door een tekort aan α -galactosidase.
Reduced or absent α - galactosidase activity results in the accumulation of GL-3 in the lysosomes of many cell types including the endothelial and parenchymal cells, ultimately leading to life-threatening clinical deteriorations as a result of renal, cardiac and cerebrovascular complications.
6 Verminderde of afwezige activiteit van α -galactosidase leidt tot ophoping van GL-3 in de lysosomen van veel celtypen waaronder endotheel- en parenchymcellen, wat uiteindelijk leidt tot een levensbedreigende klinische verslechtering als gevolg van nier-, hart- en cerebrovasculaire complicaties.
The rationale for enzyme replacement therapy is to restore a level of enzymatic activity sufficient to clear the accumulating substrate in the organ tissues; thereby, preventing, stabilizing or reversing the progressive decline in function of these organs before irreversible damage has occurred.
Met behulp van enzym-substitutietherapie zal de enzymactiviteit zo ver hersteld worden dat het ophopende substraat in de orgaanweefsels wordt geklaard; hierdoor wordt de progressieve achteruitgang van de functie van deze organen voorkomen, gestabiliseerd of teruggedrongen voor er onherstelbare schade van deze organen opgetreden is.
After intravenous infusion, agalsidase beta is rapidly removed from the circulation and taken up by vascular endothelial and parenchymal cells into lysosomes, likely through the mannose-6 phosphate, mannose and asialoglycoprotein receptors.
Na intraveneuze infusie wordt agalsidase bèta snel uit de circulatie verwijderd en in de lysosomen van de vasculaire endotheelcellen en van de parenchymcellen opgenomen, waarschijnlijk via de receptoren voor mannose-6-fosfaat, mannose en asialoglycoproteïne.
Efficacy and safety of Fabrazyme was evaluated in one study with children, one dose-finding study, two double-blind placebo-controlled studies, and one open-label extension study in both male and female patients.
De werkzaamheid en de veiligheid van Fabrazyme werd beoordeeld in één onderzoek bij kinderen, één doseringsonderzoek, twee dubbelblinde, placebogecontroleerde onderzoeken en één open-label vervolgonderzoek bij zowel mannelijke als vrouwelijke patiënten.
In the dose finding study, the effects of 0.3, 1.0 and 3.0 mg/ kg once every 2 weeks and 1.0 and 3.0 mg/ kg once every 2 days were evaluated.
Bij het onderzoek voor het vaststellen van de juiste dosering werden de effecten van 0,3; 1,0 en 3,0 mg/kg lichaamsgewicht eenmaal in de twee weken en van 1,0 en 3,0 mg/kg lichaamsgewicht eenmaal in de twee dagen beoordeeld.
A reduction in GL-3 was observed in kidney, heart, skin and plasma at all doses.
Bij alle doses was een verlaging van het GL-3-niveau waargenomen in de nieren, het hart, de huid en het plasma.
Plasma GL-3 was cleared in a dose dependent manner, but was less consistent at the dose of 0.3 mg/ kg.
Klaring van GL-3 uit het plasma vond plaats op een dosisafhankelijke wijze, maar was minder consistent bij een dosis van 0,3 mg/kg lichaamsgewicht.
In addition, infusion-associated reactions were dose dependent.
Bovendien waren infusiegerelateerde bijwerkingen dosisafhankelijk.
In the first placebo-controlled clinical trial, Fabrazyme was effective in clearing GL-3 from the vascular endothelium of the kidney after 20 weeks of treatment.
Bij het eerste placebogecontroleerde klinische onderzoek was Fabrazyme effectief in het klaren van GL-3 uit het vasculair endotheel van de nieren, na een behandeling van 20 weken.
This clearance was achieved in 69% (20/ 29) of the Fabrazyme treated patients, but in none of the placebo patients (p < 0.001).
Deze klaring werd bereikt bij 69% (20/29) van de met Fabrazyme behandelde patiënten, maar bij geen van de placebopatiënten (p < 0,001).
This finding was further supported by a statistically significant decrease in GL-3 inclusions in kidney, heart and skin combined and in the individual organs in patients treated with agalsidase beta compared to placebo patients (p < 0.001).
Deze bevinding werd verder ondersteund door een statistisch significante afname van GL-3-stapeling in de nieren, het hart en de huid als totaal en in de organen afzonderlijk bij patiënten die met agalsidase bèta waren behandeld vergeleken met placebopatiënten (p < 0,001).
Sustained clearance of GL-3 from kidney vascular endothelium upon agalsidase beta treatment was demonstrated further in the open label extension of this trial.
Langdurige klaring van GL-3 uit het vasculair endotheel van de nieren na een behandeling met agalsidase bèta werd aangetoond in de open-label vervolgonderzoek.
This was achieved in 47 of the 49 patients (96%) with available information at month 6, and in 8 of the 8 patients (100%) with available information at the end of the study (up to a total of 5 years of treatment).
Dit werd bij 47 van de 49 patiënten (96%) met beschikbare informatie bereikt na 6 maanden en in 8 van 8 patiënten (100%) met beschikbare informatie aan het eind van het onderzoek (tot maximaal 5 jaar behandeling).
Clearance of GL-3 was also achieved in several other cell types from the kidney.
Klaring van GL-3 werd ook bereikt in verschillende andere celtypen in de nieren.
Plasma GL-3 levels rapidly normalised with treatment and remained normal through 5 years.
Plasma GL-3-spiegels werden met behandeling snel genormaliseerd en bleven gedurende 5 jaar normaal.
Renal function, as measured by glomerular filtration rate and serum creatinine, as well as proteinuria, remained stable in the majority of the patients.
De nierfunctie, zoals gemeten door de glomerulaire filtratiesnelheid, het serumcreatininegehalte en proteïnurie, bleef bij het merendeel van de patiënten stabiel.
However, the effect of Fabrazyme treatment on the kidney function was limited in some patients with advanced renal disease.
Het effect van de behandeling met Fabrazyme op de nierfunctie was echter beperkt bij sommige patiënten met vergevorderde nieraandoeningen.
6 Although no specific study has been conducted to assess the effect on the neurological signs and symptoms, the results also indicate that patients may achieve reduced pain and enhanced quality of life upon enzyme replacement therapy.
Hoewel er geen specifiek onderzoek is verricht om het effect op neurologische aandoeningen en symptomen te evalueren, suggereren de resultaten dat patiënten mogelijk minder pijn en een betere kwaliteit van leven hebben na een enzymvervangende behandeling.
Another double-blind, placebo-controlled study of 82 patients was performed to determine whether Fabrazyme would reduce the rate of occurrence of renal, cardiac, or cerebrovascular disease or death.
Een ander dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek met 82 patiënten werd uitgevoerd om vast te stellen of Fabrazyme de mate van het optreden van nier-, hart- of cerebrovasculaire aandoeningen of overlijden, reduceert.
The rate of clinical events was substantially lower among Fabrazyme-treated patients compared to placebo-treated patients (risk reduction = 53% intent-to-treat population (p=0.0577); risk reduction = 61% per-protocol population (p=0.0341)).
Het aantal klinische gebeurtenissen was aanzienlijk lager bij de met Fabrazyme behandelde patiënten, vergeleken met de placebobehandelde patiënten (risicovermindering = 53% intent-to-treat populatie (p=0,0577); risicovermindering = 61% per-protocol populatie (p=0,0341)).
This result was consistent across renal, cardiac and cerebrovascular events.
Dit resultaat was consistent voor nier-, hart- en cerebrovasculaire gebeurtenissen.
The results of these studies indicate that Fabrazyme treatment at 1 mg/ kg every other week provides clinical benefit on key clinical outcomes in patients with early and advanced Fabry disease.
De resultaten van deze onderzoeken wijzen erop dat een Fabrazyme behandeling met een dosis van 1 mg per kg lichaamsgewicht om de twee weken klinisch baat biedt op de belangrijkste klinische parameters bij patiënten met een vroeg en met een gevorderd stadium van de ziekte van Fabry.
Because this condition is slowly progressive, early detection and treatment is critical to achieve the best outcomes.
Omdat deze ziekte langzaam voortschrijdend is, kan een vroege detectie en behandeling essentieel zijn om het beste effect te verkrijgen.
In the open-label paediatric study, sixteen patients with Fabry disease (8-16 years old; 14 males, 2 females) had been treated for one year.
7 In het open-label pediatrische onderzoek werden zestien patiënten met de ziekte van Fabry (8-16 jaar; 14 jongens en 2 meisjes) gedurende één jaar behandeld.
Clearance of GL-3 in the superficial skin vascular endothelium was achieved in all patients who had accumulated GL-3 at baseline.
Bij alle patiënten met een opeenhoping van GL-3 op het beginpunt, werd GL-3-klaring uit het vasculair endotheel van de opperhuid bereikt.
The 2 female patients had little or no GL-3 accumulation in the superficial skin vascular endothelium at baseline, making this conclusion applicable in male patients only.
De 2 vrouwelijke patiënten hadden weinig of geen GL-3-ophoping in het vasculair endotheel van de opperhuid, waardoor deze conclusie alleen geldt voor de mannelijke patiënten.
In an additional study, 21 male patients were enrolled to follow GL3 clearance in kidney and skin tissues at an alternative dosing regimen.
Aan een ander onderzoek namen 21 mannen deel bij wie de GL 3-klaring in de lever en het huidweefsel gevolgd werd bij een alternatief doseringsschema.
Following treatment with 1 mg/ kg every other week for 24 weeks, a dose regimen of 0.3 mg/ kg every 2 weeks for 18 months was able to maintain the clearance of cellular GL-3 in the capillary endothelium of the kidney, other kidney cell types and skin (superficial skin capillary endothelium) in the majority of patients.
Na een behandeling met 1 mg/kg om de week gedurende 24 weken, gevolgd door een doseringsschema bestaande uit 0,3 mg/kg om de 2 weken gedurende 18 maanden, kon bij het merendeel van de patiënten de klaring van cellulaire GL- 3 in het capillaire endotheel van de nieren, andere nierceltypen en de huid (oppervlakkig capillair endotheel van de huid) gehandhaafd worden.
However, at the lower dose, IgG antibodies may play a role with respect to GL-3 clearance in some patients.
In de lage dosering kunnen bij sommige patiënten IgG- antilichamen echter een rol spelen bij de GL-3-klaring.
Due to the limitations of the study design (small number of patients), no definitive conclusion regarding the dose maintenance regimen can be drawn, but these findings suggest that, after an initial debulking dose of 1.0 mg/ kg every 2 weeks, 0.3 mg/ kg every 2 weeks may be sufficient in some patients to maintain clearance of GL-3.
Door de beperkingen van de onderzoeksopzet (klein aantal patiënten) kan geen definitieve conclusie worden getrokken over de onderhoudsdosering, maar deze resultaten suggereren dat na een aanvankelijke dosering van 1,0 mg/kg om de 2 weken, een dosis van 0,3 mg/kg om de 2 weken voldoende kan zijn voor sommige patiënten om de GL-3-klaring te handhaven.
Following an intravenous administration of agalsidase beta to adults at doses of 0.3 mg, 1 mg and 3 mg/ kg body weight, the AUC values increased more than dose proportional, due to a decrease in clearance, indicating a saturated clearance.
Na intraveneuze toediening bij volwassenen van agalsidase bèta met doses van 0,3 mg, 1 mg en 3 mg/kg lichaamsgewicht namen de AUC-waarden ten opzichte van de dosis meer dan evenredig toe als gevolg van een verminderde klaring, wat wijst op een verzadigde klaring.
The elimination half-life was dose dependent and ranged from 45 to 100 minutes.
De eliminatiehalfwaardetijd was dosisafhankelijk en varieerde van 45 tot 100 minuten.
After intravenous administration of agalsidase beta to adults with an infusion time of ca.
Na intraveneuze toediening bij volwassenen van agalsidase bèta met een infusietijd van ca.
300 minutes and at a dose of 1 mg/ kg body weight, biweekly, mean Cmax plasma concentrations ranged from 2000- 3500 ng/ ml, while the AUCinf ranged from 370-780 μ g·min/ ml.
300 minuten en met een dosis van 1 mg/kg lichaamsgewicht elke veertien dagen varieerden de gemiddelde maximale plasmaconcentraties (Cmax) van 2000 tot 3500 ng/ml, terwijl de AUCinf varieerde van 370 tot 780 µg.min/ml.
Vss ranged from 8.3-40.8 l, plasma clearance from 119-345 ml/ min and the mean elimination half-life from 80-120 minutes.
Vss varieerde van8.3-40.8 l, de plasmaklaring varieerde van 119-345 ml/min en de gemiddelde eliminatiehalfwaardetijd varieerde van 80 tot 120 minuten.
Fabrazyme pharmacokinetics was also evaluated in 15 paediatric patients (8.5 to 16 years old weighing 27.1 to 64.9 kg).
De farmacokinetische eigenschappen van Fabrazyme werden ook geëvalueerd bij 15 Kinderen (8,5 tot 16 jaar met een gewicht van 27,1 tot 64,9 kg).
Agalsidase clearance was not influenced by weight in this population.
De agalsidaseklaring werd in deze populatie niet beïnvloed door gewicht.
Baseline clearance was 77 ml/ min with a volume of distribution at steady-state (Vss) of 2.6 l; half-life was 55 min.
De halfwaardetijd was 55 min.
After IgG seroconversion, clearance decreased to 35 ml/ min, Vss increased to 5.4 l, and half-life increased to 240 min.
Na IgG-seroconversie, nam de klaring af tot 35 ml/min, Vss nam toe tot 5,4 L en de halfwaardetijd nam toe tot 240 min.
The net effect of these changes after seroconversion was an increase in exposure of 2- to 3-fold based on AUC and Cmax.
Het netto effect van deze veranderingen na seroconversie was een 2- tot 3-voudige toename in de blootstelling op basis van AUC (oppervlak onder de curve) en Cmax. (maximum serumconcentratie).
No unexpected safety issues were encountered in patients with an increase in exposure after seroconversion.
Patiënten met een toename in blootstelling na seroconversie vertoonden geen onverwachte veiligheidsproblemen.
Agalsidase beta is a protein and is expected to be metabolically degraded through peptide hydrolysis.
Agalsidase bèta is een eiwit en wordt naar verwachting metabolisch afgebroken door middel van hydrolyse van peptiden.
Consequently, impaired liver function is not expected to affect the pharmacokinetics of agalsidase beta in a clinically significant way.
Daarom wordt niet verwacht dat een gestoorde leverfunctie in een klinisch significante mate invloed zal hebben op de farmacokinetiek van agalsidase bèta.
Renal elimination of agalsidase beta is considered to be a minor pathway for clearance.
Eliminatie van agalsidase bèta via de nieren wordt gezien als een klaringsweg van ondergeschikt belang.
Non-clinical data reveal no special hazard for humans based on studies of safety pharmacology, single dose toxicity, repeated dose toxicity and embryonal/ foetal toxicity.
Niet-klinische gegevens laat geen bijzonder risico voor mensen op basis van onderzoeken naar de veiligheid van het geneesmiddel, de toxiciteit van enkelvoudige doses, de toxiciteit na herhaalde toediening en de embryonale/foetale toxiciteit zien.
Studies with regard to other stages of the development have not been carried out.
Er zijn geen onderzoeken uitgevoerd aangaande andere ontwikkelingsstadia.
Genotoxic and carcinogenic potential are not expected.
Genotoxische en carcinogene effecten worden niet verwacht.
Mannitol Sodium phosphate monobasic, monohydrate Sodium phosphate dibasic, heptahydrate.
Mannitol Monobasisch natriumfosfaat, monohydraat Dibasisch natriumfosfaat, heptahydraat
In the absence of compatibility studies, Fabrazyme must not be mixed with other medicinal products in the same infusion.
In verband met het ontbreken van onderzoek naar verenigbaarheid mag dit geneesmiddel niet samen met andere geneesmiddelen in dezelfde infusie worden gemengd.
Reconstituted and diluted solutions From a microbiological point of view, the product should be used immediately.
Gereconstitueerde en verdunde oplossingen Vanuit microbiologisch gezichtspunt moet het product onmiddellijk worden gebruikt.
If not used immediately, in-use storage and conditions prior to use are the responsibility of the user.
Als het niet onmiddellijk wordt gebruikt, zijn de opslag tijdens gebruik en de condities vóór gebruik de verantwoordelijkheid van de gebruiker.
The reconstituted solution cannot be stored and should be promptly diluted; only the diluted solution can be held for up to 24 hours at 2 °C-8 °C.
De verdunde oplossing kan maximaal 24 uur bij 2°C – 8°C bewaard worden.
Store in a refrigerator (2 °C – 8 °C).
Bewaren in de koelkast (2°C – 8°C).
Fabrazyme 35 mg is supplied in clear Type I glass 20 ml vials.
Fabrazyme 35 mg wordt geleverd in doorzichtige 20 ml-flacons van type I-glas.
The closure consists of a siliconised butyl stopper and an aluminium seal with a plastic flip-off cap.
De sluiting bestaat uit een stop van gesiliconiseerd butylrubber en een aluminium afsluiter met een plastic flip-off kapje.
1, 5 and 10 vials per carton.
1, 5 en 10 flacons per doos.
The powder for concentrate for solution for infusion has to be reconstituted with water for injections, diluted with 0.9% sodium chloride intravenous solution and then administered by intravenous infusion.
Het poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie moet met water voor injecties worden gereconstitueerd, verdund met 0,9% natriumchlorideoplossing voor intraveneuze infusie en moet vervolgens door middel van intraveneuze infusie worden toegediend.
Use Aseptic Technique
Pas een aseptische techniek toe.
Determine the number of vials to be reconstituted based on the individual patient’ s weight and remove the required vials from the refrigerator in order to allow them to reach room temperature (in approximately 30 minutes).
Bepaal het aantal flacons dat moet worden gereconstitueerd op basis van het gewicht van de individuele patiënt, en haal het benodigde aantal flacons uit de koelkast om ze op kamertemperatuur te laten komen (in ongeveer 30 minuten).
Each vial of Fabrazyme is intended for single use only.
Elke flacon Fabrazyme is slechts voor eenmalig gebruik.
Reconstitution
Reconstitutie
Reconstitute each vial of Fabrazyme 35 mg with 7.2 ml water for injections.
Reconstitueer elke flacon Fabrazyme 35 mg met 7,2 ml water voor injecties.
This is done by slow drop-
Voorkom dat water voor injectie met kracht op het poeder terechtkomt en voorkom dat de oplossing gaat schuimen.
8 wise addition of the water for injection down the inside of the vial and not directly onto the lyophilized cake.
Dit wordt bereikt door het water voor injectie langzaam en druppelsgewijs langs de binnenkant van de flacon toe te voegen en niet rechtstreeks op de gelyofiliseerde cake.
Roll and tilt each vial gently.
Kantel en rol iedere flacon voorzichtig.
Do not invert, swirl or shake the vial.
De flacon niet omdraaien, ronddraaien of schudden.
The reconstituted solution contains 5 mg agalsidase beta per ml, and appears as a clear colourless solution.
De gereconstitueerde oplossing bevat 5 mg agalsidase bèta per ml en ziet eruit als een heldere, kleurloze oplossing.
The pH of the reconstituted solution is approximately 7.0.
De pH van de gereconstitueerde oplossing is ongeveer 7,0.
Before further dilution, visually inspect the reconstituted solution in each vial for particulate matter and discoloration.
9 verdere verdunning de gereconstitueerde oplossing in elke flacon visueel op vaste deeltjes en verkleuring.
Do not use the solution if foreign particles are observed or if the solution is discoloured.
De oplossing niet gebruiken als vreemde deeltjes worden waargenomen of als de oplossing verkleurd is.
After reconstitution it is recommended to promptly dilute the vials, to minimize protein particle formation over time.
Het verdient aanbeveling de flacons na reconstitutie onmiddellijk te verdunnen, om de vorming van eiwitdeeltjes op langere termijn te voorkomen.
Dilution
Verdunning
Prior to adding the reconstituted volume of Fabrazyme required for the patient dose, it is recommended to remove an equal volume of 0.9% sodium chloride intravenous solution, from the infusion bag.
Voor u het gereconstitueerde volume Fabrazyme, dat nodig is voor de dosis van de patiënt, toevoegt, wordt aangeraden een gelijk volume aan intraveneuze oplossing van 0,9% natriumchloride uit de infusiezak te verwijderen.
Remove the airspace within the infusion bag to minimize the air/ liquid interface.
Verwijder de luchtruimte in de infusiezak om het raakvlak tussen lucht en vloeistof te minimaliseren.
Slowly, withdraw 7.0 ml (equal to 35 mg) of the reconstituted solution from each vial up to the total volume required for the patient dose.
Neem langzaam 7,0 ml (gelijk aan 35 mg) van de gereconstitueerde oplossing op uit elke flacon tot aan het totale volume, dat benodigd is voor de dosis van de patiënt.
Do not use filter needles and avoid foaming.
Gebruik geen filtreernaalden en voorkom dat de oplossing gaat schuimen.
Then slowly inject the reconstituted solution directly into the 0.9% sodium chloride intravenous solution (not in any remaining airspace) to a final concentration between 0.05 mg/ ml and 0.7 mg/ ml.
Injecteer de gereconstitueerde oplossing vervolgens langzaam rechtstreeks in de 0,9% natriumchlorideoplossing voor intraveneuze infusie (niet in enige resterende luchtruimte) tot een eindconcentratie van 0,05 mg/ml en 0,7 mg/ml.
Determine the total volume of sodium chloride 0.9% solution for infusion (between 50 and 500 ml) based on the individual dose.
Bepaal het totale volume van de 0,9% natriumchloride oplossing voor infusie (tussen 50 en 500 ml) op basis van de individuele dosis.
For doses lower than 35 mg use a minimum of 50 ml, for doses 35 to 70 mg use a minimum of 100 ml, for doses 70 to 100 mg use a minimum of 250 ml and for doses greater than 100 mg use only 500 ml.
Voor doses lager dan 35 mg gebruikt u een minimum van 50 ml, voor doses van 35 tot 70 mg gebruikt u een minimum van 100 ml, voor doses van 70 tot 100 mg gebruikt u een minimum van 250 ml en voor doses van meer dan 100 mg gebruikt u 500 ml.
Gently invert or lightly massage the infusion bag to mix the diluted solution.
Draai de infusiezak voorzichtig om of masseer hem om de verdunde oplossing te mengen.
Do not shake or excessively agitate the infusion bag.
De infusiezak niet schudden of excessief agiteren.
It is recommended to administer the diluted solution through an in-line low protein-binding 0.2 µm filter to remove any protein particles which will not lead to any loss of agalsidase beta activity.
Het wordt aanbevolen de verdunde oplossing via een in-line laag eiwitbindend filter van 0,2 µm toe te dienen om eiwitdeeltjes te verwijderen; dit leidt niet tot een verlies aan activiteit van agalsidase bèta.
After patient tolerance is established, the infusion rate may be increased gradually with subsequent infusions.
Nadat de tolerantie in de patiënt is vastgesteld, mag de infusiesnelheid bij opeenvolgende infusies geleidelijk worden verhoogd.
Genzyme Europe B. V., Gooimeer 10, NL-1411DD Naarden, The Netherlands
Genzyme Europe B.V., Gooimeer 10, NL-1411 DD Naarden, Nederland.
EU/ 1/ 01/ 188/ 001-003
EU/1/01/188/001-003
03/ 08/ 2001 Date of last renewal:
03/08/2001 Datum van laatste herziening:
03/ 08/ 2006
03/08/2006
Fabrazyme 5 mg, powder for concentrate for solution for infusion.
Fabrazyme, 5 mg, poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie.
Each vial of Fabrazyme contains a nominal value of 5 mg of agalsidase beta.
Elke flacon Fabrazyme bevat nominaal 5 mg agalsidase bèta.
After reconstitution with 1.1 ml water for injections, each vial of Fabrazyme contains 5 mg/ ml of agalsidase beta.
Na reconstitutie met 1,1 ml water voor injecties bevat elke flacon Fabrazyme 5 mg/ml agalsidase bèta.
11 Paediatric patients Studies in children 0-7 years have not been performed and no dosage regimen can presently be recommended in patients in this paediatric age group as safety and efficacy have not yet been established.
12 Kinderen Er zijn geen onderzoeken verricht bij kinderen van 0-7 jaar en er kan op dit moment geen doseringsschema worden aanbevolen voor patiënten in deze leeftijdsgroep, aangezien de veiligheid en werkzaamheid niet voor deze groep vastgesteld zijn.