๏ เมื่อนั้น	พระอิศวรเปนเจ้าเนาผา
เห็นพญาคนธรรพ์ภรรดา	ชายายุพยงนงคราญ
พากันผันจากฟากดิน	สู่ถิ่นทิพาศัยไพศาล
ทราบแจ้งแห่งเหตุเภทพาน	เพราะกรรมนำการณ์เกิดเปน
บีฑาดาบสพรตเลิศ	จึ่งเกิดการสาปบาปเข็ญ
สิ้นสาปหลาบจำลำเค็ญ	เหาะเห็นลิบลิบกลับมา
เหมือนฟื้นจากฝันอันร้าย	ผันผายสู่สวรรค์หรรษา
ภริยาสามีปรีดา	ชื่นหน้านวลเรียงเคียงกัน ฯ

๏ ตรึกพลางพระศุลีอีศวร	สำรวลก้องหล้าฟ้าลั่น
ชาวดินยินเสียงเยี่ยงนั้น	สำคัญใจว่าฟ้าร้อง ฯ

๓
ภาค ๓ บนยอดเขาไกลาส