ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เรื่อง อัตรา
หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัย
ที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
พ.ศ. ๒๕๕๗[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ.
๒๕๓๕ และมาตรา ๓ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. ๒๕๕๐
ประกอบกับมติที่ประชุมคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ครั้งที่ ๑๒/๒๕๕๖ เมื่อวันที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง อัตรา
หลักเกณฑ์
และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
พ.ศ. ๒๕๕๗

ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิก
(๑) ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์
และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒ ลงวันที่ ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
(๒) ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์
และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ข้อ ๔ ในประกาศนี้
องค์การหรือรัฐวิสาหกิจ
หมายความว่า องค์การหรือรัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น องค์การหรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ
องค์กรระหว่างประเทศ
หมายความว่า
(๑) World Bank
(๒) Asian Development Bank (ADB)
(๓) International Finance Corporation (IFC)
(๔) องค์กรหรือนิติบุคคลตามรายชื่อที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
ตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
หุ้นกู้
หมายความรวมถึง หุ้นกู้แปลงสภาพแต่ไม่รวมถึงหุ้นกู้ที่กำหนดสิทธิของผู้ถือให้ด้อยกว่าเจ้าหนี้สามัญทั่วไป
หน่วยลงทุน หมายความว่า
หน่วยลงทุน ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๕ บริษัทต้องวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยตามมาตรา
๒๓ (๑) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
ไว้กับนายทะเบียนเป็นมูลค่าร้อยละยี่สิบห้าของจำนวนเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ปรากฏในรายงาน
ดังต่อไปนี้
(๑) รายงานการดำรงเงินกองทุนรายไตรมาส ไตรมาสที่ ๒
ตามประกาศนายทะเบียนว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการจัดทำรายงานการดำรงเงินกองทุนของบริษัทประกันวินาศภัย
หักด้วยจำนวนเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยสำหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน
และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
(๒) รายงานฐานะการเงินและกิจการของบริษัทไตรมาสที่ ๔
ตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการให้บริษัทประกันวินาศภัยยื่นรายงานเกี่ยวกับฐานะการเงินและกิจการของบริษัท
หักด้วยจำนวนเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยสำหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน
และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
(๓) รายงานการดำรงเงินกองทุนประจำปี
ตามประกาศนายทะเบียนว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการจัดทำรายงานการดำรงเงินกองทุนของบริษัทประกันวินาศภัยหักด้วยจำนวนเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยสำหรับการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน
และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
บริษัทต้องวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามวรรคหนึ่ง
ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสิ้นสุดระยะเวลาที่บริษัทต้องนำส่งรายงานดังกล่าว
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๖ ทรัพย์สินที่บริษัทจะนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียน
ตามข้อ ๕ ต้องเป็นเงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทยที่จำหน่ายในราชอาณาจักร
หรือทรัพย์สินที่บริษัทลงทุนในประเทศ
ตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
ดังต่อไปนี้
(๑) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ขององค์การหรือรัฐวิสาหกิจ
ที่มีกระทรวงการคลังค้ำประกันการชำระเงินต้นและดอกเบี้ยทั้งจำนวน
พันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย
ตั๋วเงินคลังของกระทรวงการคลังหรือตราสารหนี้ที่ออกโดยกระทรวงการคลังหรือธนาคารแห่งประเทศไทย
(๒) บัตรเงินฝาก ใบรับฝากเงิน
หรือสมุดคู่ฝากประเภทฝากประจำที่มีระยะเวลาฝากเงินตั้งแต่หกเดือนขึ้นไป
ซึ่งธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นและประกอบกิจการภายในราชอาณาจักรหรือธนาคารในประเทศที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า
A- หรือเทียบเท่าออกให้กับบริษัทเพื่อเป็นหลักฐานในการฝากเงินของบริษัท
(๓) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ขององค์การหรือรัฐวิสาหกิจ
ที่ไม่มีกระทรวงการคลังค้ำประกันการชำระเงินต้นหรือดอกเบี้ย
(๔) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A- หรือเทียบเท่า ซึ่งออกหรือค้ำประกันโดยองค์กรระหว่างประเทศ
ที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย
(๕) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A- หรือเทียบเท่าซึ่งออกโดยรัฐบาลต่างประเทศ หรือรัฐวิสาหกิจต่างประเทศ
ที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย
(๖) หุ้นกู้ของบริษัทจำกัด
ที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A- หรือเทียบเท่า
(๗) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่องค์การหรือรัฐวิสาหกิจ
ธนาคารในประเทศ หรือบริษัทจำกัด เป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก
โดยธนาคารหรือบริษัทจำกัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A- หรือเทียบเท่า
(๘) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน
ที่บริษัทจำกัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก และมีองค์การ หรือรัฐวิสาหกิจ
ธนาคารในประเทศ บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจำกัด
เป็นผู้รับรองหรืออาวัลการใช้เงินทั้งจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ย โดยธนาคาร
บริษัทประกันชีวิต
หรือบริษัทจำกัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A- หรือเทียบเท่า
(๙) หุ้นที่อยู่ในกลุ่มดัชนี SET50 Index หรือหน่วยลงทุน ที่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
การจัดอันดับความน่าเชื่อถือตาม (๒) (๔) (๕) (๖) (๗) และ (๘)
ต้องกระทำโดยสถาบันการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับหรือได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๗ ทรัพย์สินตามข้อ
๖ ที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามข้อ ๕
ให้คำนวณตามราคาประเมินตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการประเมินราคาทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทประกันวินาศภัย

ข้อ ๘ ทรัพย์สินตามข้อ
๖ ที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามข้อ ๕
ให้วางตามสัดส่วน ดังต่อไปนี้
(๑) เงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทย และทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๑) และข้อ ๖ (๒)
ให้วางได้ไม่จำกัดจำนวน
(๒) ทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๓)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน
(๓) ทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๔) และข้อ ๖ (๕)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน
(๔) ทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๖)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน
(๕) ทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๗) และข้อ ๖ (๘)
ให้วางได้รวมกันไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน
(๖) ทรัพย์สินตามข้อ ๖ (๙)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้กับนายทะเบียน

ข้อ ๙ ในกรณีที่หุ้นหรือหน่วยลงทุนตามข้อ
๖ (๙)
ที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้อยู่ระหว่างการห้ามซื้อหรือขายเป็นการชั่วคราว
(suspension) เป็นระยะเวลาเกินกว่าสองเดือน
หรือไม่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นระยะเวลาเกินกว่าหกเดือน
ให้ถือว่าหุ้นหรือหน่วยลงทุนนั้นไม่สามารถวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนได้ต่อไป

ข้อ ๑๐ ทรัพย์สินที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยตามประกาศนี้ต้องเป็นทรัพย์สินที่ได้มาหรือมีอยู่โดยไม่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
ประกาศ หรือคำสั่งที่ออกหรือกำหนดตามความในกฎหมายดังกล่าว
และต้องปราศจากภาระผูกพันโดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการจัดสรรสินทรัพย์ไว้สำหรับหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญาประกันภัยและการฝากสินทรัพย์ไว้กับสถาบันการเงิน

ข้อ ๑๑ การวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้ให้เป็นไปตามระเบียบที่นายทะเบียนประกาศกำหนด


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๗
รังสรรค์
ศรีวรศาสตร์
ปลัดกระทรวงการคลัง
ประธานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย







ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๓๐ กรกฎาคม
๒๕๕๗

กฤษดายุทธ/ผู้ตรวจ
๓๐ กรกฎาคม
๒๕๕๗


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๔๑ ง/หน้า ๑๔/๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๗