ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
เรื่อง สินทรัพย์ที่ไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้
และสินทรัพย์
ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้
----------------

 อาศัยอำนาจตามมาตรา
๒๓ ทวิ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๕๖ แห่งพระราช
บัญญัติการประกอบธุรกิจเงินทุน ธุรกิจหลักทรัพย์
และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
และที่แก้ไขเพิ่มเติม ธนาคารแห่งประเทศไทยออกข้อกำหนดไว้
ดังต่อไปนี้

 ข้อ
๑
ให้ยกเลิกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง สินทรัพย์ที่ไม่มีราคา
หรือเรียกคืนไม่ได้
และสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้ ลงวันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๒๗

 ข้อ
๒ สินทรัพย์ที่ไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้
ได้แก่
 (๑)
สิทธิเรียกร้องซึ่งได้ปฏิบัติการโดยสมควรเพื่อให้ได้รับชำระหนี้
แต่ไม่มีทาง
ที่จะได้รับชำระหนี้แล้ว
 (๒)
สิทธิเรียกร้องซึ่งตามพฤติการณ์ไม่อาจเรียกให้ชำระหนี้ได้
 (๓) สินทรัพย์อื่นซึ่งชำรุด เสียหาย
หรือหมดราคา

  ข้อ
๓
สิทธิเรียกร้องที่เรียกคืนไม่ได้ตามข้อ ๒ (๑) นั้น ให้พิจารณาตามเกณฑ์
ข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อรวมกัน ดังต่อไปนี้
 (๑) ลูกหนี้ถึงแก่ความตาย เป็นคนสาบสูญ
หรือมีหลักฐานว่าหายสาบสูญไป
และไม่มีทรัพย์สินใดๆ จะชำระหนี้ได้
 (๒) ลูกหนี้เลิกกิจการ และมีหนี้ของเจ้าหนี้รายอื่นมีบุริมสิทธิเหนือทรัพย์สิน
ทั้งหมดของลูกหนี้อยู่ในลำดับก่อนเป็นจำนวนมากกว่าทรัพย์สินของลูกหนี้
 (๓)
บริษัทได้ฟ้องลูกหนี้หรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้
รายอื่นฟ้อง และในกรณีนั้นๆ
ได้มีคำบังคับหรือคำสั่งของศาลแล้ว แต่ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์สินใดๆ จะ
ชำระหนี้ได้ หรือ
 (๔) บริษัทได้ฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลาย
หรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่
ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลาย และในกรณีนั้นๆ
ได้มีการประนอมหนี้กับลูกหนี้ โดย
ศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยกับการประนอมหนี้นั้นหรือลูกหนี้ถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย
และได้มีการแบ่งทรัพย์สินของลูกหนี้ครั้งที่สุดแล้ว

 ข้อ
๔
สินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้ ได้แก่
 (๑)
สิทธิเรียกร้องที่คาดว่าจะเรียกคืนไม่ได้ที่ไม่มีทรัพย์สินเป็นประกัน
หรือมี
ทรัพย์สินเป็นประกันเฉพาะส่วนที่ไม่คุ้มหนี้
หรือไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย
 (๒)
สินทรัพย์อื่นเฉพาะส่วนที่เป็นผลต่างของราคาจริงกับราคาตามบัญชีที่สูง
กว่าราคาจริง ทั้งนี้
ราคาจริงของสินทรัพย์นั้นให้ถือตามราคาซื้อขายในตลาดหรือตามที่ธนาคาร
แห่งประเทศไทยสั่ง
 (๓) สินทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องที่มีปัญหาในการเรียกให้ชำระคืน
หรือไม่ก่อให้
เกิดรายได้ตามปกติ

 ข้อ
๕
สิทธิเรียกร้องที่คาดว่าจะเรียกคืนไม่ได้ตามข้อ ๔ (๑) นั้น ให้พิจารณา
ตามเกณฑ์ข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อรวมกัน ดังต่อไปนี้
 (๑) มีคำสั่งศาลให้พิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้
 (๒) ลูกหนี้หยุดดำเนินกิจการหรือเลิกกิจการ
หรือกิจการของลูกหนี้อยู่ระหว่าง
ชำระบัญชี
 (๓) ลูกหนี้ประวิงการชำระหนี้
หรือกระทำการใดๆ เพื่อมิให้เจ้าหนี้ได้รับชำระ
หนี้ เช่น ออกไปเสียนอกราชอาณาจักร
หรือยักย้ายถ่ายเททรัพย์สิน
 (๔) ลูกหนี้มีฐานะการเงินไม่มั่นคง หรือความสามารถในการหารายได้ต่ำ
อันแสดงถึงความสามารถในการชำระหนี้อ่อน
 (๕) บริษัทติดต่อลูกหนี้ไม่ได้
หรือตามตัวลูกหนี้ไม่พบ หรือลูกหนี้ไปเสียจาก
ภูมิลำเนาที่ปรากฏตามสัญญาโดยไม่แจ้งให้บริษัททราบ
 (๖)
ผู้ค้ำประกันหนี้เข้าเกณฑ์ข้อใดข้อหนึ่งดังกล่าวข้างต้น
 (๗) ธุรกิจของลูกหนี้ไม่ปรากฏแน่ชัด
หรือไม่ได้ประกอบธุรกิจจริงจัง
 (๘) บริษัทได้ฟ้องลูกหนี้
หรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้
รายอื่นฟ้อง
 (๙) บริษัทได้ฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลาย
หรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่
ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลาย
 (๑๐)
ลูกหนี้ดำเนินธุรกิจขาดทุนเป็นเวลาตั้งแต่สามปีติดต่อกันขึ้นไป เว้นแต่
แสดงให้เห็นได้ว่ากิจการของลูกหนี้มีลู่ทางทำกำไรพอชดเชยผลขาดทุน
 (๑๑)
ลูกหนี้ค้างชำระดอกเบี้ยเป็นระยะเวลารวมกันเกินหนึ่งปี เว้นแต่แสดงให้
เห็นได้ว่าจะได้รับชำระหนี้คืนครบเมื่อมีการเรียกให้ชำระหนี้
 (๑๒)
ลูกหนี้ได้ขอผ่อนเวลาการชำระหนี้ไว้ แต่ผิดนัดไม่ชำระหนี้ตามกำหนด
เวลาที่ตกลงกัน หรือ
 (๑๓)
มีเหตุประการอื่นที่แสดงว่าสิทธิเรียกร้องนั้นคาดว่าจะเรียกคืนไม่ได้ ตามที่
ธนาคารแห่งประเทศไทยสั่ง

 ข้อ
๖ สินทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องที่มีปัญหาในการเรียกให้ชำระคืน
หรือไม่ก่อให้
เกิดรายได้ตามปกติตามข้อ ๔ (๓) นั้น
ให้พิจารณาตามเกณฑ์ข้อใดข้อหนึ่งดังต่อไปนี้
 (๑)
ลูกหนี้ค้างชำระดอกเบี้ยหรือต้นเงินเป็นระยะเวลารวมกันเกินหกเดือน
 (๒) ลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ภายในหกเดือนนับแต่วันที่ถึงกำหนดชำระตามสัญญา
หรือวันที่บริษัททวงถามหรือเรียกให้ชำระคืน
 (๓)
สิทธิเรียกร้องซึ่งเข้าเกณฑ์เช่นเดียวกับที่ระบุในข้อ ๕ เฉพาะส่วนที่มี
สินทรัพย์เป็นประกัน
 (๔) มีเหตุประการอื่นที่แสดงว่าสินทรัพย์
หรือสิทธิเรียกร้องนั้นมีปัญหาในการ
เรียกให้ชำระคืน
หรือไม่ก่อให้เกิดรายได้ตามปกติตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยสั่ง

 ข้อ
๗
เมื่อสิ้นงวดการบัญชีรอบระยะเวลาหกเดือน ให้บริษัทกันเงินสำรอง
สำหรับสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้เป็นจำนวนเท่ากับอัตราดังนี้
 (๑) ร้อยละหนึ่งร้อยของสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้
ตามข้อ ๔ (๑) และ ๔ (๒)
 (๒)
ร้อยละยี่สิบของสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้
ตามข้อ ๔ (๓)

 ข้อ
๘
บริษัทใดมีสินทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องที่มีปัญหาในการเรียกให้ชำระคืน
หรือไม่ก่อให้เกิดรายได้ตามปกติตามข้อ ๔ (๓)
ในงวดการบัญชีครึ่งแรกของปี ๒๕๔๐ ซึ่งได้มีการ
จัดชั้นไว้แล้ว โดยธนาคารแห่งประเทศไทยหรือโดยบริษัทเอง
และได้ถือปฏิบัติตามคำสั่งหรือตาม
หลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดไว้ก่อนวันที่ประกาศฉบับนี้ใช้บังคับ
ให้บริษัทนั้นกัน
เงินสำรองเป็นจำนวนไม่ต่ำกว่าร้อยละยี่สิบของสินทรัพย์หรือสิทธิเรียกร้องดังกล่าวให้ครบถ้วน
ภายในสิ้นงวดการบัญชีครึ่งหลังของปี ๒๕๔๑
โดยต้องดำเนินการตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้
 (๑)
ภายในวันสิ้นงวดการบัญชีครึ่งหลังของปีบัญชี ๒๕๔๐ ให้กันเงินสำรองไว้
ไม่ต่ำกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่ต้องกันเงินสำรองดังกล่าว
 (๒)
ภายในวันสิ้นงวดการบัญชีครึ่งแรกของปีบัญชี ๒๕๔๑ ให้กันเงินสำรองไว้
ไม่ต่ำกว่าสามในสี่ของจำนวนที่ต้องกันเงินสำรองดังกล่าว

 ข้อ
๙
บริษัทใดที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้สั่งให้ตัดสินทรัพย์ที่ไม่มีราคาหรือ
เรียกคืนไม่ได้ออกจากบัญชีหรือให้กันเงินสำรองสำหรับสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืน
ไม่ได้รายใดอยู่แล้วก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ
ให้บริษัทนั้นปฏิบัติตามคำสั่งดังกล่าวต่อไป เว้นแต่
ธนาคารแห่งประเทศไทยจะสั่งเป็นอย่างอื่น

 ข้อ
๑๐ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่งวดการบัญชี ครึ่งหลังของปีบัญชี ๒๕๔๐ 
เป็นต้นไป

 ประกาศ
ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
  ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์
  
ผู้ว่าการ
 ธนาคารแห่งประเทศไทย

[รก.๒๕๔๐/พ๑๒๕ง/๓๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๐]

 จารุวรรณ/แก้ไข
 ๑๘
กรกฎาคม ๒๕๔๕
 A+B
(C)