ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง
พ.ศ. ๒๕๔๘
 

ด้วยกระทรวงการต่างประเทศได้นำหนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ออกใช้งานแทนหนังสือเดินทางรูปแบบเดิม
จึงเห็นสมควรปรับปรุงแก้ไขระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. ๒๕๔๕

โดยอาศัยอำนาจตามกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมการกงสุล
กระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๔๕ จึงให้ออกระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. ๒๕๔๘ ใช้บังคับดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
เมื่อระเบียบนี้ใช้บังคับแล้ว ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. ๒๕๔๕ และให้บรรดาประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งเกี่ยวกับหนังสือเดินทางฉบับอื่น
ซึ่งใช้อยู่ในวันก่อนที่ระเบียบนี้ใช้บังคับยังคงใช้บังคับได้ต่อไป
เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทบัญญัติแห่งระเบียบนี้

ข้อ ๔ ในระเบียบนี้
หากไม่มีข้อความกำหนดเป็นอย่างอื่น
(๑) หนังสือเดินทาง หมายความว่า
เอกสารราชการซึ่งบุคคลสัญชาติไทยใช้ในการเดินทางในต่างประเทศ
(๒) ผู้ถือหนังสือเดินทาง หมายความว่า
ผู้มีชื่ออยู่ในหนังสือเดินทาง
(๓) เล่มหนังสือเดินทาง หมายความว่า
หนังสือเดินทางที่พนักงานเจ้าหน้าที่ยังมิได้บันทึกข้อมูลใด ๆ
เกี่ยวกับผู้ถือหนังสือเดินทาง
(๔) เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทาง หมายความว่า
หนังสือสำคัญประจำตัวที่ออกตามข้อ ๑๗
(๕) สถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลไทย หมายความว่า
สถานเอกอัครราชทูต หรือสถานกงสุลไทยในต่างประเทศ
และให้หมายความรวมถึงสำนักงานอื่นที่รัฐบาลไทยตั้งขึ้นในต่างประเทศให้ทำหน้าที่เช่นเดียวกับสถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลไทยด้วย
แต่ไม่รวมถึงสถานกงสุลกิตติมศักดิ์
(๖) พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ข้าราชการซึ่งกระทรวงการต่างประเทศแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามระเบียบนี้

ข้อ ๕ หนังสือเดินทางมี
๔ ประเภท คือ
(๑) หนังสือเดินทางทูต
(๒) หนังสือเดินทางราชการ
(๓) หนังสือเดินทางบุคคลทั่วไป
(๔) หนังสือเดินทางชั่วคราว

ภาค ๑
ระเบียบการออกหนังสือเดินทางและเอกสารการเดินทาง
 

หมวด ๑
หนังสือเดินทางทูต
 

ข้อ ๖
หนังสือเดินทางทูตออกให้แก่บุคคล ดังต่อไปนี้
(๑)
พระบรมวงศ์และพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
(๒) พระอนุวงศ์ชั้นพระองค์เจ้าและคู่สมรส
(๓)
พระราชวงศ์และบุคคลสำคัญที่ราชเลขาธิการขอไปเป็นกรณีพิเศษ
(๔) ประธานองคมนตรี และองคมนตรี
(๕) นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรี
(๖) ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
ประธานและรองประธานวุฒิสภา
(๗) ประธานศาลฎีกา รองประธานศาลฎีกา และประธานศาลอุทธรณ์
(๘) ประธานศาลรัฐธรรมนูญ และประธานศาลปกครองสูงสุด
(๙) อดีตนายกรัฐมนตรี
และอดีตรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ
(๑๐) ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
และผู้บัญชาการทหารเหล่าทัพ
(๑๑) ข้าราชการที่มีตำแหน่งทางการทูต
ซึ่งเดินทางไปราชการในต่างประเทศ
(๑๒) ข้าราชการที่มีตำแหน่งทางการทูต
ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ประจำอยู่ ณ ส่วนราชการในต่างประเทศ คู่สมรส
และบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งอยู่ในความดูแลของบิดามารดาในประเทศที่ประจำอยู่
หรือทำการศึกษาอยู่ในประเทศอื่น แต่บุตรจะต้องอายุไม่เกิน ๒๕ ปี
(๑๓) คู่สมรสที่ร่วมเดินทางไปกับบุคคลดังกล่าวในข้อ
(๒) ถึงข้อ (๘)
(๑๔) บุคคลอื่นใดเพื่อประโยชน์แก่ทางราชการ
หรือภายใต้พันธกรณีระหว่างประเทศ หรือภายใต้สถานการณ์พิเศษที่มีความจำเป็น
หรือเกี่ยวกับการเผยแพร่ชื่อเสียงเกียรติคุณของประเทศ หรืออดีตเอกอัครราชทูต
หรือในกรณีที่เห็นสมควร ให้ปลัดกระทรวงการต่างประเทศหรือผู้ที่ปลัดกระทรวงการต่างประเทศมอบหมาย
มีอำนาจใช้ดุลยพินิจในการอนุมัติให้ออกหนังสือเดินทางทูตได้

ข้อ ๗
หนังสือเดินทางทูตมีอายุไม่เกิน ๕ ปี
หรือเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจที่เกี่ยวกับการใช้หนังสือเดินทางทูต นั้น

ข้อ ๘
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจที่เกี่ยวข้องกับการใช้หนังสือเดินทางทูต
หรือผู้ถือขาดคุณสมบัติที่จะถือหนังสือเดินทางทูต
ให้ส่งคืนหนังสือเดินทางทูตนั้นแก่กระทรวงการต่างประเทศ

หมวด ๒
หนังสือเดินทางราชการ
 

ข้อ ๙
หนังสือเดินทางราชการออกให้แก่บุคคล ดังต่อไปนี้
(๑) ข้าราชการ เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานที่จัดตั้งตามรัฐธรรมนูญและสมาชิกรัฐสภา
ซึ่งเดินทางไปราชการในต่างประเทศ
(๒) ข้าราชการซึ่งไปปฏิบัติหน้าที่ประจำอยู่ ณ
สถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลไทยหรือในคณะทูตถาวรไทยประจำองค์การระหว่างประเทศในตำแหน่งอื่นที่มิใช่ตำแหน่งทางการทูต
รวมทั้งคู่สมรส และบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายซึ่งอยู่ในความดูแลของบิดามารดาในประเทศที่ประจำอยู่หรือทำการศึกษาอยู่ในประเทศอื่น
แต่บุตรจะต้องอายุไม่เกิน ๒๕ ปี
(๓) บุคคลที่ได้รับมอบหมายให้ไปราชการต่างประเทศ
(๔)
บุคคลอื่นใดเพื่อประโยชน์แก่ทางราชการหรือในกรณีที่เห็นสมควรเป็นพิเศษ
หรือเกี่ยวกับการเผยแพร่ชื่อเสียงเกียรติคุณของประเทศ
ให้ปลัดกระทรวงการต่างประเทศหรือผู้ที่ปลัดกระทรวงการต่างประเทศมอบหมาย
มีอำนาจใช้ดุลยพินิจในการอนุมัติให้ออกหนังสือเดินทางราชการได้

ข้อ ๑๐
หนังสือเดินทางราชการมีอายุไม่เกิน ๕ ปี
หรือเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจที่เกี่ยวกับการใช้หนังสือเดินทางราชการ นั้น

ข้อ ๑๑
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจที่เกี่ยวข้องกับการใช้หนังสือเดินทางราชการ
หรือเมื่อผู้ถือขาดคุณสมบัติที่จะถือหนังสือเดินทางราชการ
ให้ส่งคืนหนังสือเดินทางราชการนั้นแก่กระทรวงการต่างประเทศ

ข้อ ๑๒
ผู้ถือหนังสือเดินทางราชการจะนำหนังสือเดินทางไปใช้ในการเดินทางส่วนตัวมิได้

หมวด ๓
หนังสือเดินทางบุคคลทั่วไป
 

ข้อ ๑๓
หนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปออกให้กับบุคคลสัญชาติไทยเท่านั้น

ข้อ ๑๔
หนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปมีอายุไม่เกิน ๕ ปี และไม่สามารถต่ออายุได้อีก

หมวด ๔
หนังสือเดินทางชั่วคราว
 

ข้อ ๑๕
หนังสือเดินทางชั่วคราวออกให้กับบุคคล ดังต่อไปนี้
(๑) บุคคลที่หนังสือเดินทางสูญหาย
หรือเสียหายจนใช้การไม่ได้ หรือหนังสือเดินทางขาดอายุระหว่างอยู่ต่างประเทศ
แต่มีหลักฐานประกอบการขอออกหนังสือเดินทางครบถ้วน
และประสงค์จะเดินทางเป็นการเร่งด่วนโดยไม่อาจรอการออกหนังสือเดินทางเล่มใหม่ให้แทนได้
(๒)
บุคคลที่มีความจำเป็นจะต้องเดินทางเร่งด่วนอย่างยิ่ง
และปลัดกระทรวงการต่างประเทศหรือผู้ที่ปลัดกระทรวงการต่างประเทศมอบหมาย อนุมัติ

ข้อ ๑๖
หนังสือเดินทางชั่วคราวมีอายุ ๑ ปี และไม่สามารถต่ออายุได้อีก

หมวด ๕
เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทาง
 

ข้อ ๑๗
สถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลไทยในต่างประเทศอาจออกหนังสือสำคัญประจำตัว (Certificate of Identity)
เป็นเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางตามเงื่อนไขและวิธีการที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
ให้แก่บุคคลในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) เมื่อหนังสือเดินทางของบุคคลนั้นถูกยกเลิกตามข้อ
๒๓
(๒) เมื่อบุคคลนั้นไม่มีหนังสือเดินทาง
หนังสือเดินทางสูญหาย หรือเสียหายจนใช้การไม่ได้หรือหนังสือเดินทางขาดอายุ
แต่มีหลักฐานอื่นเพียงพอที่จะทำให้ผู้ออกเอกสารเชื่อได้ว่าบุคคลผู้นั้นมีสัญชาติไทย
และประสงค์จะเดินทางกลับประเทศไทยเป็นการเร่งด่วนโดยไม่อาจรอการออกหนังสือเดินทางเล่มใหม่ให้แทนได้

ข้อ ๑๘
หนังสือสำคัญประจำตัวมีอายุตามความจำเป็น แต่ไม่เกิน ๖ เดือน ใช้เดินทางกลับประเทศไทยได้ครั้งเดียว
เมื่อกลับถึงประเทศไทยแล้วเป็นอันหมดอายุไม่สามารถต่ออายุได้อีก

หมวด ๖
การขอ
หรือการแก้ไขเพิ่มเติม หรือการบันทึกรายการในหนังสือเดินทาง
 

ข้อ ๑๙ การขอ การขอรับ
หรือการแก้ไขเพิ่มเติม หรือการบันทึกรายการในหนังสือเดินทางที่ปรากฏในระเบียบนี้
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด

ข้อ ๒๐
ในการพิจารณาคำขอ หรือการแก้ไขหนังสือเดินทาง หากกระทรวงการต่างประเทศมีข้อสงสัยเกี่ยวกับประวัติหรือพฤติการณ์ของผู้ร้อง
หรือผู้ร้องขอแก้ไขหนังสือเดินทางรายใดกระทรวงการต่างประเทศอาจส่งเรื่องให้หน่วยราชการที่เกี่ยวข้องตรวจสอบเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้

หมวด ๗
การปฏิเสธหรือยับยั้งคำขอหนังสือเดินทาง
 

ข้อ ๒๑ พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถปฏิเสธหรือยับยั้งการขอ
หรือแก้ไขหนังสือเดินทางในกรณี ดังต่อไปนี้
(๑)
เมื่อผู้ร้องมีหนังสือเดินทางประเภทเดียวกันที่ยังคงมีอายุใช้ได้อยู่
เว้นแต่จะได้รับยกเว้นตามหลักเกณฑ์ที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
(๒) เมื่อได้รับแจ้งว่าผู้ร้องเป็นผู้ซึ่งกำลังรับโทษในคดีอาญา
หรืออยู่ระหว่างการปล่อยตัวชั่วคราว
หรือเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญาที่ได้มีการออกหมายจับไว้แล้ว
ซึ่งศาลหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเห็นว่าไม่ควรจะออกหนังสือเดินทางให้
(๓)
เมื่อผู้ร้องเป็นผู้ที่ศาลหรือเจ้าพนักงานซึ่งมีอำนาจตามกฎหมายอื่นสั่งห้ามไม่ให้เดินทางออกนอกราชอาณาจักร
(๔)
เมื่อผู้ร้องกระทำผิดกฎหมายหรือระเบียบปฏิบัติทางราชการ
ซึ่งขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือปิดบังความจริงอันเป็นสาระสำคัญ
หรือแสดงเอกสารหลักฐานอันเป็นเท็จในการขอหนังสือเดินทาง หรือไม่อยู่ในฐานะที่จะเดินทางไปต่างประเทศได้
หรือหากเดินทางออกนอกราชอาณาจักร จะเป็นภัยต่อสวัสดิภาพของผู้เดินทางเอง
หรือจะกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงปลอดภัย หรือชื่อเสียงและเกียรติภูมิของประเทศไทย

ข้อ ๒๒
พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถปฏิเสธหรือยับยั้งการขอและออกหนังสือเดินทางให้แก่ผู้ร้องซึ่งหนังสือเดินทางเดิมสูญหายเกินกว่า
๒ ครั้งในรอบ ๑ ปี นับจากวันขอครั้งแรก
จนกว่าบุคคลผู้นั้นจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นการสูญหายโดยสุจริต

หมวด ๘
การยกเลิกหนังสือเดินทาง
 

ข้อ ๒๓
พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถยกเลิกและเรียกคืนหนังสือเดินทางได้ เมื่อปรากฏภายหลังว่า
(๑)
ผู้ถือหนังสือเดินทางเป็นผู้ซึ่งขาดคุณสมบัติที่จะขอหนังสือเดินทางประเภทนั้น
(๒)
ผู้ถือหนังสือเดินทางเป็นบุคคลซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่อาจออกหนังสือเดินทางให้ตามข้อ
๒๑ (๒) (๓) และ (๔)
(๓)
มีเหตุอันเชื่อได้ว่า ผู้ถือหนังสือเดินทางได้หนังสือเดินทางนั้นมาโดยมิชอบ
(๔)
หนังสือเดินทางนั้นได้มีการแจ้งว่าสูญหายต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่เกิดเหตุแล้ว
หรือผู้ถือได้ร้องขอให้ยกเลิกเพื่อขอหนังสือเดินทางชนิดเดียวกันเล่มใหม่
(๕)
หนังสือเดินทางนั้นอยู่ในความครอบครองของบุคคลอื่นซึ่งไม่ใช่ผู้ถือหนังสือเดินทางโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
(๖)
ทางราชการได้ทดรองจ่ายเงินช่วยเหลือส่งตัวผู้ถือหนังสือเดินทางกลับประเทศไทยและผู้ถือได้ทำสัญญากับทางราชการว่าจะชดใช้เงินจำนวนที่ทางราชการได้ทดรองจ่ายไปคืนให้ทางราชการแต่ผู้ถือยังไม่ได้ชดใช้เงินคืนให้แก่ทางราชการจนครบตามเงื่อนไขในสัญญา
(๗) พิจารณาเห็นว่า หากให้ผู้ถือหนังสือเดินทางยังคงอยู่ในต่างประเทศต่อไป
อาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่ประเทศไทยหรือต่างประเทศได้

ข้อ ๒๔
กระทรวงการต่างประเทศมีอำนาจยึดหนังสือเดินทางที่ถูกยกเลิกจากผู้ถือหนังสือเดินทางหรือผู้ครอบครองหนังสือเดินทาง
และมีอำนาจยึดเล่มหนังสือเดินทางจากผู้ครอบครองซึ่งไม่มีอำนาจหน้าที่ในการครอบครองได้

ภาค ๒
ขั้นตอนและวิธีการในการขอหนังสือเดินทางและเอกสารการเดินทาง
 

หมวด ๑
สถานที่ยื่นคำขอ
 

ข้อ ๒๕ การขอ
และขอดำเนินการเพิ่มเติมเกี่ยวกับหนังสือเดินทางในประเทศ สามารถกระทำได้ ณ สถานที่
ดังต่อไปนี้
(๑)
กองหนังสือเดินทาง กรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ
(๒)
สำนักงานหนังสือเดินทางชั่วคราว ทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค
(๓)
หน่วยบริการเคลื่อนที่ของกองหนังสือเดินทาง
(๔)
สถานที่ซึ่งกระทรวงการต่างประเทศอาจกำหนดขึ้นเป็นการเฉพาะกิจ

ข้อ ๒๖ การขอ
และขอดำเนินการเพิ่มเติมเกี่ยวกับหนังสือเดินทางในต่างประเทศ
สามารถกระทำได้ที่สถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลไทยทุกแห่ง
หรือสถานที่ที่สถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่กำหนดเป็นการเฉพาะกิจ
ยกเว้นสถานกงสุลกิตติมศักดิ์

หมวด ๒
การขอหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไป
 

ข้อ ๒๗
บุคคลที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ให้ยื่นคำขอด้วยตนเอง พร้อมหลักฐานดังนี้
(๑) บัตรประจำตัวประชาชน
หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน ฉบับที่ ๑
พ.ศ. ๒๕๒๖ และฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๔๒
(๒) ในกรณีมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานะผู้ร้องขอหนังสือเดินทาง
พนักงานเจ้าหน้าที่อาจแจ้งให้ผู้ร้องขอหนังสือเดินทางแสดงเอกสารหรือหลักฐานอื่นนอกเหนือจาก
(๑) ได้ตามที่เห็นสมควร

ข้อ ๒๘
บุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
ให้ยื่นคำขอด้วยตนเองพร้อมหลักฐานและวิธีการดังนี้
(๑) สูติบัตรหรือสำเนาสูติบัตรที่ทางราชการรับรองสำหรับผู้อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ต้องมีบัตรประจำตัวประชาชน
หรือบัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน ฉบับที่ ๑ พ.ศ. ๒๕๒๖ และฉบับที่ ๒ พ.ศ.
๒๕๔๒ สำหรับผู้มีอายุอยู่ในเกณฑ์ต้องมีบัตรประจำตัวประชาชน
(๒) ให้ผู้มีอำนาจปกครองมาแสดงตนพร้อมผู้ร้องขอ
เพื่อร่วมลงนามในสัญญายินยอมชดใช้ค่าเสียหายสำหรับผู้จะเดินทางไปต่างประเทศในแบบคำร้อง
(๓) กรณีผู้มีอำนาจปกครองคือบิดาและมารดา
ให้บิดาและมารดามาแสดงตนพร้อมกัน ถ้าบิดาและมารดามาแสดงตนพร้อมกันไม่ได้
ให้ผู้ที่ไม่มาทำเป็นหนังสือแสดงความยินยอมตามเงื่อนไขและแบบวิธีที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
(๔) บิดามารดา หรือผู้มีอำนาจปกครองตาม (๓)
ต้องแสดงบัตรประจำตัวประชาชนและหลักฐานแสดงความเกี่ยวพันและการมีอำนาจปกครองผู้ร้องต่อเจ้าพนักงาน

ข้อ ๒๙
บุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ ให้ยื่นคำขอด้วยตนเอง
พร้อมหลักฐานและวิธีการดังนี้
(๑) บัตรประจำตัวประชาชน
หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน ฉบับที่ ๑
พ.ศ. ๒๕๒๖ และฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๔๒
(๒) ยื่นคำร้องพร้อมผู้อนุบาล
หรือผู้พิทักษ์ตามแต่กรณี ผู้ซึ่งจะต้องร่วมลงนามในสัญญายินยอมชดใช้ค่าเสียหายสำหรับผู้จะเดินทางไปต่างประเทศในแบบคำร้อง
โดยแสดงหลักฐานระบุสถานะและความเกี่ยวพันระหว่างกัน

ข้อ ๓๐
พระภิกษุและสามเณรในพุทธศาสนา ให้ยื่นคำร้องด้วยตนเองโดยแสดงหลักฐานดังนี้
(๑) ใบสุทธิพระภิกษุสามเณร
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน/วัด
(๓) สำเนาใบตราตั้ง
กรณีประสงค์ให้ระบุสมณศักดิ์ในหนังสือเดินทาง
(๔)
เอกสารแสดงการได้รับอนุญาตให้เดินทางไปต่างประเทศ ตามนัยระเบียบมหาเถรสมาคมกำหนดวิธีปฏิบัติในการไปต่างประเทศสำหรับพระภิกษุสามเณร
พ.ศ. ๒๕๓๗

ข้อ ๓๑
การขอหนังสือเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ ให้ยื่นคำร้องด้วยตนเอง
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการเดียวกับการขอหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปในข้อ ๒๗ ข้อ ๒๘
และข้อ ๒๙ พร้อมแสดงหลักฐานเพิ่มเติม คือ หนังสือจากสำนักจุฬาราชมนตรี
หรือหนังสือจากคณะกรรมการกลางอิสลามประจำจังหวัดรับรองสถานะการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์

หมวด ๓
การขอแก้ไขเพิ่มเติมหนังสือเดินทางธรรมดาที่ไม่ใช่หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์
 

ข้อ ๓๒
ในระหว่างอายุใช้งานของหนังสือเดินทางธรรมดาที่ไม่ใช่หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์
ผู้ถือหนังสือเดินทางสามารถยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติม ขอเพิ่มหน้าตรวจลงตราตามความจำเป็นโดยวิธีการดังนี้
(๑) ยื่นคำร้องขอตามแบบที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
พร้อมหลักฐานบัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรแสดงตัวอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน
ฉบับที่ ๑ พ.ศ. ๒๕๒๖ และฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๔๒
(๒) หนังสือเดินทางที่ขอให้ดำเนินการ
(๓) เอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องในแต่ละกรณีที่ร้องขอ
เช่น ใบสำคัญการสมรส ใบสำคัญการหย่า ใบสำคัญการเปลี่ยนชื่อและชื่อสกุล
ตามความจำเป็นแต่ละกรณี

หมวด ๔
การขอแก้ไขเพิ่มเติมหนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์
 

ข้อ ๓๓
หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ไม่สามารถแก้ไขเพิ่มเติมข้อมูลได้

ข้อ ๓๔
ในระหว่างอายุใช้งานของหนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์
ผู้ถือหนังสือเดินทางสามารถยื่นคำร้องให้มีการบันทึกรายการระบุการถือหนังสือเดินทางเล่มเดิม
หรือการเปลี่ยนลายมือชื่อโดยยื่นคำร้องตามแบบที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
พร้อมเอกสารประกอบดังนี้
(๑)
บัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรแสดงตัวอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน
ฉบับที่ ๑ พ.ศ. ๒๕๒๖ และฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๔๒
(๒) หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ขอให้ดำเนินการ
(๓) เอกสารที่เกี่ยวข้องในแต่ละกรณีที่ร้องขอ ได้แก่
หนังสือเดินทางฉบับเดิม หรือตัวอย่างลายมือชื่อที่ต้องการแก้ไข

หมวด ๕
การขอรับหนังสือเดินทาง
 

ข้อ ๓๕
ผู้ร้องขอหนังสือเดินทางสามารถขอรับหนังสือเดินทางได้ ๓ วิธี คือ
(๑)
กรณีขอรับด้วยตนเอง
ให้นำใบนัดรับหนังสือเดินทางไปขอรับจากพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกำหนดเวลาและสถานที่ซึ่งระบุไว้ในใบนัด
(๒)
กรณีมอบหมายให้ผู้อื่นรับแทน
ผู้ร้องขอหนังสือเดินทางต้องทำหนังสือมอบอำนาจตามแบบที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
เพื่อให้ผู้รับมอบอำนาจมารับตามกำหนดเวลาและสถานที่ในใบนัด
(๓)
กรณีขอรับทางไปรษณีย์ ผู้ร้องขอหนังสือเดินทางต้องแสดงความจำนงขอรับทางไปรษณีย์ขณะยื่นคำร้องหนังสือเดินทางตามแบบที่กระทรวงการต่างประเทศกำหนด
โดยผู้ร้องชำระค่าบริการเอง

หมวด ๖
การยื่นคำร้องเกี่ยวกับหนังสือเดินทางในต่างประเทศ
 

ข้อ ๓๖ หลักเกณฑ์
และวิธีการยื่นคำร้องเกี่ยวกับหนังสือเดินทางในต่างประเทศให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการยื่นคำร้องในประเทศโดยอนุโลม

หมวด ๗
การยื่นคำร้องเกี่ยวกับหนังสือเดินทางทูต และหนังสือเดินทางราชการ
 

ข้อ ๓๗
การยื่นคำร้องให้ดำเนินการเกี่ยวกับหนังสือเดินทางทูตและหนังสือเดินทางราชการ
ให้กระทำได้ด้วยตนเองที่กองหนังสือเดินทาง กรมการกงสุล หรือสำนักงานที่ได้รับมอบหมายผู้ถือหนังสือเดินทางในต่างประเทศสามารถยื่นคำร้องด้วยตัวเองได้ที่สถานทูตสถานกงสุลไทยทุกแห่งโดยยื่นพร้อมเอกสารหรือหลักฐานที่แสดงถึงสิทธิในการถือหนังสือเดินทางประเภทนั้น
ๆ และหนังสือจากหน่วยราชการหรือหน่วยงานต้นสังกัด อนุมัติให้เดินทางไปต่างประเทศโดยมีภารกิจเป็นไปตามหลักเกณฑ์ในการออกหนังสือเดินทางประเภทนั้น
ๆ

หมวด ๘
การยื่นคำร้องเกี่ยวกับหนังสือเดินทางชั่วคราว
 

ข้อ
๓๘
การยื่นคำร้องหนังสือเดินทางชั่วคราว ให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการยื่นการขอหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปมาใช้โดยอนุโลม

หมวด ๙
ข้อกำหนดอื่น
 

ข้อ ๓๙
ในกรณีที่ผู้ร้องสะกดชื่อภาษาอังกฤษออกเสียงแตกต่างจากภาษาไทยอย่างชัดเจนจนทำให้เข้าใจผิดในตัวบุคคล
พนักงานเจ้าหน้าที่อาจสะกดชื่อให้โดยดำเนินการตามหลักเกณฑ์แห่งประกาศราชบัณฑิตยสถาน
เรื่องการถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง ลงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๔๘๒
และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ลงวันที่ ๑๑ มกราคม ๒๕๔๒

ข้อ ๔๐
เงินค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับหนังสือเดินทางและเอกสารการเดินทางซึ่งผู้ยื่นคำร้องได้ชำระให้แก่ทางราชการไปแล้วนั้น
ไม่สามารถเรียกคืนได้ไม่ว่ากรณีใด

ข้อ ๔๑
กระทรวงการต่างประเทศสงวนสิทธิที่จะทำลายหรือดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งกับหนังสือเดินทางซึ่งออกให้แก่ผู้ร้องไว้แล้วแต่ไม่มีผู้มารับหนังสือเดินทางนั้นตามกำหนดนัดเป็นเวลาเกินกว่า
๙๐ วันขึ้นไป

ข้อ ๔๒
ให้ปลัดกระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
โดยมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ ออกประกาศ กฎ ระเบียบ หรือวิธีการปฏิบัติ
ตลอดจนกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมหรือยกเว้นอัตราค่าธรรมเนียม
เพื่อให้เป็นประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
กันตธีร์ ศุภมงคล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ










ฐิติพร/จัดทำ
๘ เมษายน ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๓๐/๒๕ พฤษภาคม ๒๕๔๘