ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง
กำหนดคณะกรรมการเปรียบเทียบ และหลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณา
ของคณะกรรมการเปรียบเทียบ
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๐ วรรคสองและวรรคสาม แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง กำหนดคณะกรรมการเปรียบเทียบ
และหลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาของคณะกรรมการเปรียบเทียบ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ในประกาศนี้
ความผิด หมายความว่า ความผิดตามพระราชกำหนดการประมง
พ.ศ. ๒๕๕๘
ผู้ต้องหา หมายความว่า
บุคคลผู้ถูกหาว่าได้กระทำความผิดตามพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘
คณะกรรมการเปรียบเทียบ หมายความว่า
คณะกรรมการเปรียบเทียบตามมาตรา ๑๗๐ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘

หมวด ๑
คณะกรรมการเปรียบเทียบ
 

ข้อ
๔ ให้มีคณะกรรมการเปรียบเทียบในเขตกรุงเทพมหานครหนึ่งคณะ
และในส่วนภูมิภาคอีกจังหวัดละหนึ่งคณะ

ข้อ
๕ ในเขตกรุงเทพมหานครให้ผู้อำนวยการกองกฎหมาย
กรมประมง เป็นกรรมการและเลขานุการของคณะกรรมการเปรียบเทียบ และให้กองกฎหมาย
กรมประมง เป็นหน่วยงานฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการเปรียบเทียบ
ในส่วนภูมิภาคให้ประมงจังหวัดเป็นกรรมการและเลขานุการของคณะกรรมการเปรียบเทียบและให้กลุ่มบริหารจัดการด้านการประมง
สำนักงานประมงจังหวัด
เป็นหน่วยงานฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการเปรียบเทียบในเขตท้องที่ที่รับผิดชอบ
ให้ฝ่ายเลขานุการมีหน้าที่ในการรับเรื่องราวจากพนักงานเจ้าหน้าที่และจัดส่งให้คณะกรรมการเปรียบเทียบ
ติดตามและแจ้งผลการพิจารณาดำเนินการของคณะกรรมการเปรียบเทียบแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องเพื่อพิจารณาดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนดต่อไป

หมวด ๒
หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาของคณะกรรมการเปรียบเทียบ
 

ข้อ
๖ บรรดาความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง
หรือเชื่อว่าได้เกิดในกรุงเทพมหานคร หรือนอกราชอาณาจักรไทย
ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบในเขตกรุงเทพมหานครทำการเปรียบเทียบที่กรมประมง
และให้ผู้ต้องหาชำระค่าปรับที่กรมประมง
บรรดาความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง
หรือเชื่อว่าได้เกิดในส่วนภูมิภาค ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบในส่วนภูมิภาคทำการเปรียบเทียบที่สำนักงานประมงจังหวัดท้องที่เกิดเหตุ
และให้ผู้ต้องหาชำระค่าปรับที่สำนักงานประมงจังหวัดนั้น
ในกรณีบรรดาความผิดกระทำในท้องที่ใดในหลายท้องที่หรือความผิดส่วนหนึ่งกระทำท้องที่หนึ่งแต่อีกส่วนหนึ่งกระทำในอีกท้องที่หนึ่ง
หรือเป็นความผิดต่อเนื่อง และกระทำต่อเนื่องกันในหลายท้องที่ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบในท้องที่หนึ่งท้องที่ใดที่เกี่ยวข้องมีอำนาจทำการเปรียบเทียบ
ในกรณีมีปัญหาไม่แน่ว่าจะทำการเปรียบเทียบที่ใด
ให้อธิบดีกรมประมงเป็นผู้มีอำนาจชี้ขาดโดยคำชี้ขาดของอธิบดีกรมประมงให้เป็นที่สุด

ข้อ
๗ เมื่อคณะกรรมการเปรียบเทียบได้รับเรื่องขอให้พิจารณาเปรียบเทียบจากพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว
ให้พิจารณาเปรียบเทียบให้แล้วเสร็จโดยไม่ชักช้า

ข้อ
๘ การพิจารณาเปรียบเทียบ
ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบพิจารณาจากพยานหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
รายงานการตรวจสอบของพนักงานเจ้าหน้าที่
(๒)
บันทึกการจับ (ถ้ามี)
(๓)
บันทึกคำให้การของผู้ต้องหา
(๔)
พยานหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ
๙ ภายใต้บังคับแห่งพระราชกำหนดการประมง
พ.ศ. ๒๕๕๘ มาตรา ๑๖๒ วรรคสาม และมาตรา ๑๖๗ หลักเกณฑ์ในการเปรียบเทียบ
ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบกำหนดค่าปรับที่ผู้ต้องหาจะพึงชำระ ดังนี้
(๑)
การกระทำความผิดที่มิได้กำหนดโทษตามขนาดของเรือ
และไม่มีการกำหนดอัตราโทษขั้นต่ำไว้ หากเป็นการกระทำความผิดครั้งแรก
ให้ปรับในอัตราหนึ่งในสี่ของอัตราโทษที่กำหนดไว้
หากเป็นการกระทำความผิดครั้งที่สอง
ให้ปรับในอัตราโทษกึ่งหนึ่งของอัตราโทษที่กำหนดไว้
หากเป็นการกระทำความผิดครั้งที่สาม ให้ปรับในอัตราโทษสามในสี่ของอัตราโทษที่กำหนดไว้
และหากเป็นการกระทำความผิดครั้งที่สี่ขึ้นไป
ให้ปรับในอัตราโทษสูงสุดของอัตราโทษที่กำหนดไว้
(๒)
การกระทำความผิดที่มิได้กำหนดโทษตามขนาดของเรือ และมีการกำหนดอัตราโทษขั้นต่ำไว้ หากเป็นการกระทำความผิดในครั้งแรก
ให้ปรับในอัตราโทษขั้นต่ำสุด
หรือปรับในอัตราจำนวนเท่าของมูลค่าของสัตว์น้ำที่กำหนดไว้ในมาตรานั้น ๆ
แล้วแต่จำนวนใดจะสูงกว่า หากเป็นการกระทำความผิดซ้ำให้ปรับในอัตราโทษขั้นสูงสุด
หรือปรับในอัตราจำนวนเท่าของมูลค่าของสัตว์น้ำที่กำหนดไว้ในมาตรานั้น ๆ
แล้วแต่จำนวนใดจะสูงกว่า
(๓)
การกระทำความผิดที่มีการกำหนดโทษตามขนาดของเรือ
หากเป็นการกระทำความผิดให้ปรับในอัตราโทษที่กำหนดไว้ โดยพิจารณาจากขนาดของเรือ
หรือปรับในอัตราจำนวนเท่าของมูลค่าของสัตว์น้ำที่กำหนดไว้ในมาตรานั้น ๆ
แล้วแต่จำนวนใดจะสูงกว่า
(๔)
การกระทำความผิดที่มีการกำหนดโทษปรับโดยให้คิดจากมูลค่าสัตว์น้ำ
ให้ปรับในอัตราจำนวนเท่าของมูลค่าของสัตว์น้ำที่กำหนดไว้ในมาตรานั้น ๆ
(๕)
การกระทำความผิดที่มีการกำหนดโทษปรับอัตราเดียว
ให้ปรับในอัตราโทษที่กำหนดไว้ในมาตรานั้น ๆ

ข้อ
๑๐ มูลค่าราคาสัตว์น้ำตามข้อ ๙
ให้คิดในวันที่พบการกระทำความผิด
โดยให้เป็นไปตามราคาที่องค์การสะพานปลาประกาศกำหนด
หรือราคาซื้อขายที่พาณิชย์จังหวัดประกาศสำหรับสัตว์น้ำจืด
ในกรณีสัตว์น้ำประเภทใดไม่มีการประกาศราคาการซื้อขาย
ให้เป็นไปตามราคาที่อธิบดีกรมประมงประกาศกำหนดโดยคำนึงถึงราคาตลาด

ข้อ
๑๑ ในการพิจารณาเปรียบเทียบ
ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบมีอำนาจแสวงหาข้อเท็จจริง
เรียกพยานบุคคลหรือพยานเอกสารจากบุคคลใด ๆ เท่าที่จำเป็นมาประกอบการพิจารณา

ข้อ
๑๒ เมื่อพิจารณาเสร็จแล้ว
ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบแจ้งจำนวนค่าปรับที่จะพึงชำระให้ผู้ต้องหาทราบ
หากผู้ต้องหายินยอมชำระค่าปรับตามที่คณะกรรมการเปรียบเทียบกำหนดและยินยอมยกสัตว์น้ำหรือผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำที่ถูกยึดไว้ให้แก่ทางราชการ
ให้แจ้งให้ผู้ต้องหานำเงินค่าปรับมาชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันที่มีการเปรียบเทียบ
เมื่อผู้ต้องหาได้ชำระค่าปรับและยกสัตว์น้ำหรือผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำที่ถูกยึดไว้ให้แก่ทางราชการตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้ถือว่าคดีเลิกกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ข้อ
๑๓ ในกรณีที่ผู้ต้องหาไม่ยินยอมตามที่เปรียบเทียบ
หรือไม่ยินยอมยกสัตว์น้ำ หรือผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำที่ถูกยึดไว้ให้แก่ทางราชการ
หรือไม่ชำระค่าปรับภายในระยะเวลาที่กำหนด ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบส่งเรื่องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการกล่าวโทษต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดีต่อไป

ข้อ
๑๔ ในการเปรียบเทียบตามข้อ ๑๒ และข้อ
๑๓ ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบจัดทำบันทึกการเปรียบเทียบไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๑๕ ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบบันทึกข้อมูลประวัติผู้ต้องหาแนบสำนวนคดี
และให้เก็บสำนวนคดีที่ได้ทำการเปรียบเทียบไว้เป็นหลักฐานตามระเบียบว่าด้วยงานสารบรรณ

ข้อ
๑๖ เอกสารและหลักฐานตามข้อ ๘ ข้อ ๑๔
หรือเอกสารและหลักฐานอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติการตามประกาศนี้
ให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีกรมประมงกำหนด


ประกาศ ณ วันที่ ๘
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๙
พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
กัญฑรัตน์/ปริยานุช/จัดทำ
๑๓ มกราคม ๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๒๗ เมษายน ๒๕๕๙






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๖ ง/หน้า ๓/๑๑ มกราคม ๒๕๕๙