ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข
ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
ของธนาคารพาณิชย์
---------------

 เพื่อให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การประกอบกิจการวิเทศธนกิจของ
ธนาคารพาณิชย์
ลงวันที่ 16 กันยายน 2535
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 9 ทวิ
แห่งพระราช
บัญญัติการธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. 2505
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์
(ฉบับที่ 2)
พ.ศ. 2522
ธนาคารแห่งประเทศไทยออกข้อกำหนดดังต่อไปนี้
 ข้อ 1
ให้ยกเลิก
 1) ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการ
ประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ ลงวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2541
 2) ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการ
ประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 ลงวันที่ 5 มิถุนายน 
พ.ศ. 2541
 3) ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการ
ประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2541 ลงวันที่ 17 มิถุนายน 
พ.ศ. 2541
 4) ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการ
ประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2541 ลงวันที่ 18 พฤศจิกายน
พ.ศ. 2541
และ
 5) ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการ
ประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2542 ลงวันที่ 20
มกราคม 
พ.ศ. 2542
 ข้อ 2
ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการวิเทศธนกิจต้องแยกกิจการวิเทศ
ธนกิจออกจากกิจการธนาคารพาณิชย์อื่นเสมือนหนึ่งเป็นคนละนิติบุคคล
เช่น การแยกทรัพย์สิน
เอกสาร หลักฐาน และบัญชี เป็นต้น
 ข้อ 3
ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการวิเทศธนกิจต้องแยกกิจการ
วิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
และกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศออกจากกัน
 ข้อ 4
ห้ามมิให้กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศของธนาคารพาณิชย์ใดๆ
โอนเงินของกิจการให้แก่กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศที่เป็นกิจการของธนาคาร
พาณิชย์เดียวกันนั้น
หรือให้กู้ยืม
หรือฝากเงินกับกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศที่
เป็นกิจการของธนาคารพาณิชย์อื่น
 ข้อ 5
ห้ามมิให้กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศของธนาคารพาณิชย์ใดๆ
ชำระหนี้ตามภาระผูกพันอันเกิดจากการอาวัล รับรอง หรือค้ำประกันหนี้ใดๆ
แทนกิจการวิเทศ
ธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศที่เป็นกิจการของธนาคารพาณิชย์เดียวกันหรือของธนาคารพาณิชย์อื่น
 ข้อ 6
ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
 (1)
เงินรับฝากและเงินกู้ยืมต้องมีแหล่งที่มาจากต่างประเทศ
 (2) การชำระเงินคืนเงินรับฝาก เงินกู้ยืม
และดอกเบี้ยของกิจการวิเทศธนกิจต้อง
กระทำในต่างประเทศ
 ในกรณีของกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศการเบิกถอนเงินให้กู้ยืม การชำระคืนเงินให้กู้ยืมและดอกเบี้ย
ต้องกระทำในต่างประเทศและหากการชำระคืนเงิน
ให้กู้ยืมและดอกเบี้ยดังกล่าวกระทำโดยบุคคลอื่นใดที่ไม่ใช่ผู้กู้บุคคลนั้นต้องมีถิ่นที่อยู่นอก
ประเทศด้วย
 ความใน
(1) และ (2)
ไม่ใช่บังคับกรณีทีเป็นกระทรวงการคลัง ธนาคารแห่งประเทศไทย
ทุนรักษาระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
หรือกิจการวิเทศธนกิจอื่น
 (3)
การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศของ
ผู้กู้แต่ละรายต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า 2,00,000
ดอลลาร์สหัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า เว้นแต่
เป็นการเบิกถอนโดยสถาบันการเงิน
หรือเป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้าง
ที่เบิกถอนไปแล้วไม่ต่ำกว่า 2,000,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า หรือ เป็นกรณีการให้
กู้ยืมอันเนื่องมาจากการปรับโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย ทั้งนี้ 
ในการให้กู้ยืมดังกล่าวจะต้องเป็นผลมาจากสัญญากู้ยืมเดิม
 
การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศของผู้กู้
แต่ละรายที่เป็นผู้ส่งออกที่มีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะ
เวลาบัญชีก่อนหรือเป็นลูกค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้บริการแก่กิจการที่
ประกอบธุรกิจส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
ต้องมีจำนวน
ครั้งละไม่ต่ำกว่า 500,000
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า เว้นแต่เป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้วไม่ต่ำกว่า
500,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือ
เทียบเท่า
 (4) การทำธุรกรรมต่างๆ ระหว่างกิจการวิเทศธนกิจกับลูกค้ากิจการวิเทศธนกิจ
ต้องดำเนินการให้ลูกค้าให้ชื่อ ที่อยู่ และข้อมูลที่แท้จริง
และในการจัดทำเอกสารหรือหลักฐานใดๆ
ที่เกี่ยวกับลูกค้า
กิจการวิเทศธนกิจต้องจัดทำเอกสารหรือหลักฐานดังกล่าวให้ตรงต่อความเป็นจริง
 (5) ห้ามรับฝากเงินที่ใช้เช็คในการเบิกถอนเงิน
 (6) การรับรอง รับอาวัล
หรือค้ำประกันการชำระหนี้ให้แก่กิจการวิเทศธนกิจอื่น
ต้องระบุให้ชัดเจนว่าเป็นการรับรอง รับอาวัล
หรือค้ำประกันให้แก่กิจการส่วนใดของกิจการ
วิเทศธนกิจอื่น
 (7)
รายรับจากการประกอบธุรกิจของกิจการวิเทศธนกิจต้องเป็นเงินตราต่าง
ประเทศ
เว้นแต่เป็นรายรับจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมเงินบาทในต่างประเทศ หรือ
รายรับจากธุรกิจตามข้อ 14
 ข้อ 7
ให้กิจการวิเทศธนกิจสามารถรับโอนสินทรัพย์ หนี้สิน หรือกิจการต่างๆ
ที่เกิดจาก
การประกอบธุรกิจที่มีลักษณะเช่นเดียวกับกิจการวิเทศธนกิจ
จากกิจการส่วนอื่นของธนาคาร
พาณิชย์ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้นๆ ได้ ทั้งนี้ ให้ดำเนินการดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายใน
3 เดือน
นับแต่วันเริ่มประกอบกิจการวิเทศธนกิจ หรือวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
เว้นแต่ได้รับ
อนุญาตจากธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นอย่างอื่น
 ให้กิจการวิเทศธนกิจแจ้งการรับโอนตามวรรคหนึ่งให้บรรดาลูกหนี้ของธุรกิจที่รับโอน
ดังกล่าวทราบล่วงหนี้ไม่น้อยกว่า 15 วัน ก่อนวันรับโอน
เว้นแต่ในกรณีที่มีการรับโอนก่อนวันที่
ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
ให้แจ้งการรับโอนให้บรรดาลูกหนี้ทราบภายใน 30 วัน นับแต่วันที่
ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
และให้แจ้งการรับโอนให้บรรดาลูกหนี้ทราบภายใน 15 วัน นับแต่วันที่
ครบกำหนดระยะเวลาการรับโอนตามวรรคหนึ่ง หรือนับแต่วันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
ในกรณี
ที่มีการรับโอนก่อนวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
 ข้อ 8
กิจการวิเทศธนกิจอาจมีสินทรัพย์ซึ่งเป็นเงินบาทไว้ในประเทศไทยได้ดังต่อไปนี้
 (1)
สินทรัพย์เพื่อการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องตามมาตรา 11 ตรี
 (2)
สินทรัพย์ที่สำรองไว้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินธุรกิจในมูลค่าไม่เกิน 
200
ล้านบาทในรูปของสินทรัพย์ดังต่อไปนี้
 1) สถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจ หรือสำหรับพนักงานและลูกจ้าง
รวมทั้ง
เครื่องใช้สำนักงานต่างๆ
โดยหักค่าเสื่อมราคาตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยเห็นชอบ
 2) หลักทรัพย์รัฐบาลไทย
หรือหลักทรัพย์ที่รัฐบาลไทยค้ำประกันต้นเงินและ
ดอกเบี้ยให้คำนวณตามราคาตลาดหรือราคาทุนแล้วแต่ราคาใดจะต่ำกว่า
 3) หุ้นกู้ที่ไม่อาจแปลงสภาพแห่งสิทธิเป็นหุ้นได้
บัตรเงินฝากหรือตราสาร
แห่งหนี้
ซึ่งออกโดยนิติบุคคลหรือสถาบันการเงินที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทยและเสนอขายใน
ประเทศไทย
ให้คำนวณตามราคาตลาดหรือราคาทุนแล้วแต่ราคาใดจะต่ำกว่า
 4) เงินสดหรือบัญชีเงินฝากที่เป็นเงินบาทกับสถาบันการเงิน
 5) เงินทดรองจ่ายแก่พนักงาน
ค่าใช้จ่ายจ่ายล่วงหน้าเกี่ยวกับการดำเนินงาน
และเงินค่ามัดจำ
 (3)
สินทรัพย์ที่ออกโดยสถาบันการเงินตามโครงการรับแลกเปลี่ยนตราสารที่ออก
โดยบริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่ทางการมีคำสั่งให้ระงับการดำเนินกิจการชั่วคราว
 
(4) พันธบัตรรัฐบาลกรณีพิเศษ
 
(5) เงินลงทุนในหุ้นสามัญ
หุ้นบุริมสิทธิ หรือใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้น อันเนื่อง
มาจากการปรับโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
จากนิติบุคคลที่
จดทะเบียนในประเทศไทย
 ข้อ 9
กิจการวิเทศธนกิจ อาจเปลี่ยนเงินบาทเป็นเงินตราต่างประเทศ หรือ เงินตรา
ต่างประเทศเป็นเงินบาทได้ ในกรณีดังต่อไปนี้
 (1) เปลี่ยนเงินบาท
ซึ่งเป็นผลกำไรหลังหักภาษี ณ สิ้นงวดบัญชีเพื่อส่งผลกำไร
นั้นกลับไปยังกิจการส่วนอื่นของธนาคารพาณิชย์ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศที่เป็น
เจ้าของกิจการวิเทศธนกิจ ทั้งนี้
กิจการส่วนอื่นนั้นต้องอยู่ในต่างประเทศด้วย
 (2)
เปลี่ยนเงินบาทที่เกิดจากการจำหน่ายสินทรัพย์ตามข้อ 8 หรือที่เกิดจากการ
จำหน่ายสินทรัพย์ที่ได้มาจากการชำระหนี้
เพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมตามข้อ 11
 (3)
เปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อสำรองไว้เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินธุรกิจตาม
ข้อ 8 หรือเพื่อการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องตามมาตรา 11 ตรี
และเปลี่ยนเงินบาทจากการลดยอม
ของสินทรัพย์สภาพคล่องที่ต้องดำรงตามมาตรา 11 ตรี
เพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมตามข้อ 11
รวมทั้งการทำสัญญาประกันความเสี่ยงสำหรับจำนวนเงินที่ดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องดังกล่าว
 (4) เปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
เพื่อปฏิบัติตามโครงการรับแลกเปลี่ยนตราสารที่
ออกโดยบริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่ทางการมีคำสั่งให้ระงับการดำเนินกิจการ
ชั่วคราวและเปลี่ยนเงินบาทเพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมตามข้อ
11
 การเปลี่ยนเงินบาทหรือเงินตราต่างประเทศตามวรรคหนึ่ง
ให้กระทำได้กับธนาคาร
รับอนุญาตตามกฎหมายควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินในส่วนที่ไม่ใช่กิจการวิเทศธนกิจ
 ข้อ 10 สินทรัพย์ที่ได้มาจากการชำระหนี้ของกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่าง
ประเทศหรือกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศให้ถือว่าเป็นสินทรัพย์ของกิจการ
วิเทศธนกิจนั้นๆ แล้วแต่กรณี ทั้งนี้
ในกรณีที่สินทรัพย์ที่ได้มาจากการชำระหนี้เป็นเงินบาท 
สินทรัพย์นั้นไม่ให้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ที่เป็นเงินบาทที่กิจการวิเทศธนกิจพึงมีได้
ตามข้อ 8
 สินทรัพย์ตามวรรคหนึ่งที่เป็นเงินบาท
ต้องเปลี่ยนเป็นเงินตราต่างประเทศเพื่อนำกลับไป
ประกอบธุรกรรมทุกประเภทตามที่กิจการวิเทศธนกิจส่วนนั้นจะพึงกระทำได้ตามข้อ
11
 ข้อ 11 ผลกำไรหลังหลักภาษี
ณ สิ้นงวดบัญชี
หรือเงินตราต่างประเทศซึ่งได้มาจากการ
เปลี่ยนเงินบาทตามข้อ 9
ให้ถือว่ามีแหล่งที่มาจากต่างประเทศซึ่งกิจการวิเทศธนกิจสามารถนำกลับ
ไปประกอบธุรกรรมทุกประเภท ตามที่กิจการวิเทศธนกิจจะพึงกระทำได้ตามประกาศกระทรวง
การคลัง
ว่าด้วยการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ และตามประกาศฉบับนี้แต่ไม่รวมถึงการให้กู้ยืม
เงินบาทของกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
 ข้อ 12 การโอนผลกำไรหรือผลขาดทุนหลังหักภาษี ณ
สิ้นงวดบัญชีไปให้ธนาคารพาณิชย์
ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้น
กิจการวิเทศธนกิจต้องแจ้งการโอนดังกล่าวให้ธนาคารแห่ง
ประเทศไทยทราบภายใน 30 วัน นับแต่วันที่โอน
 ข้อ 13 กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
อาจเปิดบัญชีเงินฝากแบบไม่มี
ดอกเบี้ยไว้กับกิจการส่วนอื่นของธนาคารพาณิชย์เจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้นซึ่งอยู่ในประเทศ
ไทยเพื่อใช้ในการอำนวยความสะดวกในการประกอบธุรกิจได้ แทนการเปิดบัญชีเงินฝากธนาคาร
ในต่างประเทศ (nostro account) โดยตรง
ทั้งนี้ ณ
สิ้นวันบัญชีเงินฝากดังกล่าวจะต้องไม่มียอด
คงค้างใดๆ
 ข้อ 14
นอกจากการประกอบธุรกิจตามที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วย
การประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์แล้ว กิจการวิเทศธนกิจอาจประกอบธุรกิจอื่น
ที่เกี่ยวกับหรือเนื่องจากกิจการวิเทศธนกิจ
ตามที่ได้รับอนุญาตจากธนาคารแห่งประเทศไทย
ดังต่อไปนี้ด้วย
 (1) การให้บริการข่าวสาร
ข้อมูลทางการเงินและเศรษฐกิจทั่วไป
 (2)
การให้บริการจัดทำหรือวิเคราะห์โครงการเพื่อการลงทุน
 (3) การเป็นที่ปรึกษาในการซื้อกิจการ
รวมกิจการ หรือควบกิจการ
 (4) การเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
 (5) การจัดการออก (arranging)
หรือการจัดจำหน่าย (underwriting) ตราสารแสดง
สิทธิในหนี้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่ออกจำหน่ายในต่างประเทศ แต่ในกรณีที่ผู้ออกตราสารอยู่
ในประเทศกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศ ต้อง
ประกอบธุรกิจนี้ร่วมกับกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย
 (6)
การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืมที่เป็นเงินตราต่างประเทศภายใต้
ข้อกำหนดดังต่อไปนี้
 1)
กิจการวิเทศธนกิจสามารถรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืมที่เป็น
เงินตราต่างประเทศจากสถาบันการเงินในประเทศ สถาบันการเงินที่จดทะเบียนในต่างประเทศ
หรือบรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงิน
โดยการเบิกถอนเงินให้กู้ยืมที่เป็นเงินให้กู้ยืมใน
ประเทศที่รับซื้อหรือรับโอนของผู้กู้แต่ละรายต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า
2,000,000 ดอลลาร์
สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่าเว้นแต่เป็นการเบิกถอนโดยสถาบันการเงิน
หรือเป็นการเบิกถอน
งวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีมียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้วไม่ต่ำกว่า 2,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
อเมริกาหรือเทียบเท่า
 การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมที่เป็นเงินให้กู้ยืมในประเทศที่รับซื้อหรือรับโอน
ของผู้กู้แต่ละรายที่เป็นผู้ส่งออกที่มีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นใน
รอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นลูกค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้บริการ
แก่กิจการที่ประกอบธุรกิจส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสั้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
ต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า 500,000
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า เว้นแต่เป็นการเบิกถอน
งวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้วไม่ต่ำกว่า 500,000
ดอลลาร์สหรัฐ
อเมริกาหรือเทียบเท่า
 2)
การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม ต้องเป็นการรับซื้อโดยเด็ดขาด
ตามสภาพของหนี้ที่เป็นอยู่ทั้งการจัดชั้นและระยะเวลาที่ค้างชำระ
 3)
ในการรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม กิจการวิเทศธนกิจต้องถือ
ปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้ยืมโดยเคร่งครัด
 (7)
การค้ำประกันการกู้ยืมจากธนาคารพาณิชย์ไทยหรือจากต่างประเทศที่เป็น
เงินตราต่างประเทศแก่ลูกค้าในประเทศ
ต้องมีวงเงินขั้นต่ำในการค้ำประกันไม่น้อยกว่า 2,000,000
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า เว้นแต่ลูกค้าในประเทศที่เป็นผู้ส่งออกที่มีรายได้จากการ
ส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน หรือเป็นลูกค้าที่มีรายได้
เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้บริการแก่กิจการที่ประกอบธุรกิจส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่ง
ของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
ต้องมีวงเงินขั้นต่ำในการค้ำประกันไม่น้อยกว่า
500,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
 (8)
การรับซื้อลดตราสารที่เกี่ยวกับการส่งออกที่เป็นเงินตราต่างประเทศเฉพาะ
กรณีที่ผู้ขายสินค้าเป็นผู้ส่งออกที่มีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทย
ตามข้อกำหนด
ดังต่อไปนี้
 1)
รับซื้อลดตั๋วแลกเงินที่เกี่ยวกับการส่งออกทั้งกรณีมีเลตเตอร์ออฟเครดิต
(export bill under L/C) และไม่มีเลตเตอร์ออฟเครดิต (export
bill under D/A or D/P)
 2)
รับซื้อลดตั๋วสัญญาใช้เงินที่เกิดจากการส่งสินค้าออกและได้ออกตาม
เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
 2.1)
เลตเตอร์ออฟเครดิตที่เป็นเงินตราต่างประเทศ 
 2.2) สัญญาซื้อขายหรือคำสั่งซื้อสินค้า
 2.3) ใบรับของคลังสินค้าและประทวนสินค้า
หรือใบรับจำนำสินค้า
ของธนาคารพาณิชย์อันเป็นหลักฐานแสดงว่าผู้ส่งออกมีสินค้าพร้อมที่จะส่งออกเก็บรักษาไว้ใน
คลังสินค้า
หรือสถานที่เก็บสินค้าที่ธนาคารพาณิชย์ให้ความเชื่อถือ
 2.4) ตั๋วแลกเงินอันเกิดจากการที่ผู้ส่งออกได้ส่งสินค้าออกแล้ว
 กิจการวิเทศธนกิจต้องแยกบัญชีในการประกอบธุรกิจตามข้อนี้ต่างหากจากบัญชี
อื่นๆ ของกิจการวิเทศธนกิจอย่างชัดเจน
 (9) การเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตที่เป็นเงินตราต่างประเทศเฉพาะกรณีที่ผู้ซื้อสินค้า
ตามข้อตกลงแห่งเลตเตอร์ออฟเครดิตนั้นมีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทย และต้องมี
วงเงินขั้นต่ำไม่น้อยกว่า 2,000,000
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
เว้นแต่ผู้ซื้อสินค้าดังกล่าว
เป็นผู้นำเข้าสินค้าเพื่อผลิตสำหรับการส่งออก
โดยมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของ
รายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นผู้นำเข้าสินค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจาก
การขายสินค้าหรือบริการแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้น
ในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน ต้องมีวงเงินขั้นต่ำไม่น้อยกว่า
500,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือ
เทียบเท่า
 (10) การให้กู้ยืมโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีท (Trust
Receipt) ที่เป็นเงินตรา
ต่างประเทศแก่ผู้ซื้อสินค้าที่มีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทย ทั้งที่มีหรือไม่มีเลเตอร์
ออฟเครดิตประกอบและต้องมีวงเงินการให้กู้ยืมขั้นต่ำไม่น้อยกว่า
2,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ
อเมริกาหรือเทียบเท่า
เว้นแต่ผู้ซื้อสินค้าดังกล่าวเป็นผู้นำเข้าสินค้าเพื่อผลิตสำหรับการส่งออก
โดยมีรายได้จากการส่งสินค้าออกเกินกว่าครึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือ
เป็นผู้นำเข้าสินค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายสินค้าหรือบริการแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้
จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน ต้องมีวงเงินขั้นต่ำ
ไม่น้อยกว่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
 (11)
การให้เช่าซื้อหรือการให้เช่าแบบลีสซิ่ง ภายใต้ข้อกำหนดดังต่อไปนี้
 1) ในข้อกำหนดนี้
 ผู้เช่าา" หมายความว่า
ผู้เช่าซื้อหรือผู้เช่าแบบลีสซิ่ง
 "เงินรายงวด" หมายความว่า
เงินที่ผู้เช่าซื้อจะต้องชำระแก่ธนาคารพาณิชย
์ในแต่ละงวด
ซึ่งประกอบด้วยส่วนที่เป็นดอกผลเช่าซื้อและราคาเงินสดประจำงวดตาม
เงื่อนไขในสัญญาเช่าซื้อ
 "ค่าเช่า" หมายความว่า ค่าเช่าตามสัญญาแบบลีสซิ่ง
 "การปรับโครงสร้างหนี้" หมายความว่า การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่
เป็นไปตามข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทย
 "เช่าซื้อ" หมายความว่า เช่าซื้อตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
 "การให้เช่าแบบลีสซิ่ง" หมายความว่า
การให้เช่าทรัพย์สินเพื่อให้ผู้เช่า
ได้ใช้ประโยชน์ในกิจการอุตสาหกรรม เกษตรกรรม พาณิชยกรรม
หรือกิจการบริการอย่างอื่น
เป็นทางค้าปกติ
โดยผู้เช่ามีหน้าที่ต้องบำรุงรักษาและซ่อมแซมทรัพย์สินที่เช่า ทั้งนี้ ผู้เช่าจะบอก
เลิกสัญญาก่อนครบกำหนดเพียงฝ่ายเดียวไม่ได้
แต่ผู้เช่ามีสิทธิที่จะซื้อหรือเช่าทรัพย์สินนั้นต่อไป
ในราคาหรือค่าเช่าที่ได้ตกลงกัน
 2) ให้ธนาคารพาณิชย์ให้เช่าซื้อ
หรือให้เช่าแบบลีสซิ่งซึ่งทรัพย์สินที่ได้รับ
โอนมาเพื่อชำระหนี้จากลูกหนี้หรือผู้ค้ำประกัน ตามสัญญาการปรับโครงสร้างหนี้
 3)
การบอกเลิกสัญญาเช่าซื้อหรือสัญญาเช่าแบบลิสซิ่งเมื่อผู้เช่าผิดนัดไม่
ชำระเงินรายงวดหรือค่าเช่าสองงวดติดๆ กัน
หรือเมื่อผู้เช่ากระทำผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญ
ธนาคารพาณิชย์ต้องแจ้งการบอกเลิกสัญญาพร้อมด้วยเหตุผลเป็นหนังสือให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า
ไม่น้อยกว่า 30 วัน
นับแต่วันที่ผู้เช่าได้รับหนังสือดังกล่าว
ในหนังสือบอกเลิกสัญญานั้นให้ระบุ
ด้วยว่าหากผู้เช่าชำระค่างวดที่ค้างชำระ
หรือแก้ไขการผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญดังกล่าว
แล้วแต่กรณี ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญา
การบอกเลิกสัญญานั้นเป็น
อันระงับไป
 ในกรณีที่ผิดนัดไม่ชำระเงินรายงวดหรือค่าเช่าสองงวดติดต่อกันหรือกระทำ
ผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญ
หากผู้เช่าชำระค่างวดที่ค้างชำระเงินรายงวดที่ค้างชำระหรือแก้ไข
การผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญ ภายใน 30 วัน
นับแต่วันที่ได้รับหนังสือบอกเลิกสัญญา 
ให้การบอกเลิกสัญญานั้นเป็นอันระงับไป
 4) เมื่อสิ้นวันที่ 31 ธันวาคม 2544 กิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์
จะประกอบธุรกิจการให้เช่าซื้อ หรือการให้เช่าแบบลีสซิ่งอันเนื่องมาจากการปรับโครงสร้างหนี้
เพิ่มขึ้นอีกไม่ได้
 ข้อ 15 สถานที่ทำการของกิจการวิเทศธนกิจต้องมีเพียงแห่งเดียว และต้องอยู่ในสถานที่
เดียวกับที่ทำการของธนาคารพาณิชย์ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้น
 ข้อ 16 กิจการวิเทศธนกิจต้องนำส่งค่าธรรมเนียมรายปี ปีละ 500,000 บาท
 การชำระค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ให้ชำระที่ธนาคารแห่งประเทศไทยภายใน 7 วัน
ทำการแรกของทุกปี เว้นแต่ปีแรกให้ชำระเมื่อรับใบอนุญาต
 ข้อ 17 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ในประกาศนี้

 ให้ไว้ ณ
วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2542
  
หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสภณ
 
ผู้ว่าการ
 
ธนาคารแห่งประเทศไทย