เทศบัญญัติเทศบาลตำบลพลา
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลพลา
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ.
๒๕๕๓[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลพลา
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ในเขตเทศบาลตำบลพลา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓
และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ บัญญัติให้กระทำได้
ประกอบกับ
เพื่อประโยชน์ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เทศบาลตำบลพลาโดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลพลาและผู้ว่าราชการจังหวัดระยอง
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลพลา
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๒ เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับภายในเขตเทศบาลตำบลพลา ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ
สำนักงานเทศบาลตำบลพลาแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับเป็นต้นไป
ให้ยกเลิกข้อบังคับตำบลพลา เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พุทธศักราช ๒๕๔๑

ข้อ ๔ บรรดาเทศบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ ในเทศบัญญัตินี้
ผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของ หรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบ
หรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบ
หรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า
สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบ หรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า
สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบ
หรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งก่อสร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า
อุจจาระหรือปัสสาวะ และรวมถึง สิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งปฏิกูลหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า
เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์
ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่นและหมายความรวมถึง มูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
สถานที่ประกอบกิจการ หมายความว่า
สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา
๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลพลา
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตเทศบาลตำบลพลา
๖.๑ กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
๖.๑.๑ การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ
สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง
๖.๑.๒ การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม
๖.๑.๓ การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกัน
เพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้
จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
๖.๒ กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์หรือผลิตภัณฑ์
๖.๒.๑ การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาดและการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๒.๒ การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์
ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
๖.๒.๓ การสะสมเขาสัตว์
กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
๖.๒.๔ การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
๖.๒.๕ การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู
เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด
๖.๒.๖ การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
๖.๒.๗ การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม
การบรรจุ การสะสมหรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์
หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์
๖.๒.๘ การสะสมหรือล้างครั่ง
๖.๓ กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
๖.๓.๑ การผลิตเนย เนยเทียม
๖.๓.๒ การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ้ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๓ การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า
กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๔ การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม
การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๕ การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก
หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๖ การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก
หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหารการเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๗ ผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย
เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
๖.๓.๘ การผลิตแบะแซ
๖.๓.๙ การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด
หรือภาชนะอื่นใด
๖.๓.๑๐ การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง
จันอับ ขนมเปี๊ยะ
๖.๓.๑๑ การแกะ การล้างสัตว์น้ำ
ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๑๒ การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา
น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๑๓ การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
๖.๓.๑๔ การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
๖.๓.๑๕ การผลิต การแบ่งบรรจุเอทิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์ น้ำส้มสายชู
๖.๓.๑๖ การคั่วกาแฟ
๖.๓.๑๗ การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
๖.๓.๑๘ การผลิตผงชูรส
๖.๓.๑๙ การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
๖.๓.๒๐ การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้
หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิต เพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๒๑ การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง
ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
๖.๓.๒๒ การผลิตไอศกรีม
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๒๓ การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี
หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
๖.๓.๒๔ การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
๖.๓.๒๕ การผลิตน้ำแข็ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
๖.๓.๒๖ การเก็บ
การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
๖.๔ กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์
อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
๖.๔.๑ การผลิต การโม่ การบด การผสม
การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
๖.๔.๒ การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น
กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
๖.๔.๓ การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
๖.๔.๔ การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
๖.๔.๕ การผลิตสบู่ ผงซักฟอก
ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
๖.๕ กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
๖.๕.๑ การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
๖.๕.๒ การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
๖.๕.๓ การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกันหรือด้วยเครื่องจักร
๖.๕.๔ การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
๖.๕.๕ การผลิตยาสูบ
๖.๕.๖ การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช
การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
๖.๕.๗ การผลิต การสะสมปุ๋ย
๖.๕.๘
การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุที่คล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
๖.๕.๙ การตาก การสะสมหรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
๖.๖ กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
๖.๖.๑ การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ
เครื่องจักร อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
๖.๖.๒ การหลอม การหล่อ การถลุงแร่
หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการใน (๖.๖.๑)
๖.๖.๓ การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด
การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน
(๖.๖.๑)
๖.๖.๔ การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี
ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๖.๑)
๖.๖.๕ การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี
หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๖.๑)
๖.๖.๖ การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก
การคัดเลือกหรือการล้างแร่
๖.๗ กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกล
๖.๗.๑ การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
๖.๗.๒ การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่งระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล
๖.๗.๓ การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย
และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
๖.๗.๔ การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
๖.๗.๕ การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
๖.๗.๖ การปะ การเชื่อมยาง
๖.๗.๗ การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
๖.๘ กิจการที่เกี่ยวกับไม้
๖.๘.๑ การผลิตไม้ขีดไฟ
๖.๘.๒ การเลื่อย การซอย การตัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
๖.๘.๓ การประดิษฐ์ไม้
หวายเป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี
หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
๖.๘.๔ การอบไม้
๖.๘.๕ การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
๖.๘.๖ การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้
เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
๖.๘.๗ การผลิตกระดาษต่าง ๆ
๖.๘.๘ การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
๖.๙ กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
๖.๙.๑ การสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๖.๙.๒ การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๖.๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๖.๙.๓ การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ
อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๖.๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๖.๙.๔
การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
๖.๙.๕ การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า
ห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
๖.๙.๖ การประกอบกิจการโรงมหรสพ
๖.๙.๗ การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง
รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
๖.๙.๘ การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๖.๙.๑)
๖.๙.๙ การจัดให้มีการเล่นสเก็ต
โดยมีแสงหรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่นในทำนองเดียวกัน
๖.๙.๑๐ การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบกิจการวิชาชีพเวชกรรม
๖.๙.๑๑ การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก
โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย
หรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๖.๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๖.๙.๑๒ การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
๖.๙.๑๓ การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสถานฝึกซ้อมกอล์ฟ
๖.๙.๑๔ การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม
๖.๙.๑๕ การสักผิวหนัง
การเจาะหูหรือเจาะอวัยวะอื่น
๖.๙.๑๖
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน
๖.๙.๑๗ การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุ
๖.๑๐ กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
๖.๑๐.๑ การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
๖.๑๐.๒ การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น
๖.๑๐.๓ การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
๖.๑๐.๔ การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
๖.๑๐.๕ การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕
เครื่องขึ้นไป
๖.๑๐.๖ การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
๖.๑๐.๗ การซัก การอบ การรีด
การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
๖.๑๐.๘ การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
๖.๑๑ กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๑.๑ การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
๖.๑๑.๒ การระเบิด การโม่
การป่นหินด้วยเครื่องจักร
๖.๑๑.๓ การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๑.๔ การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๑.๕ การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๑.๖ การเลื่อย การตัด
หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
๖.๑๑.๗ การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว
ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน
๖.๑๑.๘ การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าครัตช์ กระเบื้องมุงหลังคา
กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
๖.๑๑.๙ การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว
๖.๑๑.๑๐ การผลิตกระดาษทราย
๖.๑๑.๑๑ การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
๖.๑๒ กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน
สารเคมี
๖.๑๒.๑ การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด
ด่าง สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย
๖.๑๒.๒ การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
๖.๑๒.๓ การผลิต การกลั่น การสะสม
การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
๖.๑๒.๔ การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
๖.๑๒.๕ การพ่นสี ยกเว้นกิจการใน (๖.๗.๑)
๖.๑๒.๖ การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง
ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๒.๗ การโม่ การบดชัน
๖.๑๒.๘ การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี
๖.๑๒.๙ การผลิต
การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์
๖.๑๒.๑๐ การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์
เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๒.๑๑ การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๒.๑๒ การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
๖.๑๒.๑๓ การผลิตน้ำแข็งแห้ง
๖.๑๒.๑๔ การผลิต การสะสม
การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
๖.๑๒.๑๕ การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
๖.๑๒.๑๖ การผลิต การบรรจุ การสะสม
การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค
๖.๑๒.๑๗ การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
๖.๑๓ กิจการอื่น ๆ
๖.๑๓.๑
การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
๖.๑๓.๒ การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า
๖.๑๓.๓ การผลิตเทียน
เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๖.๑๓.๔ การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
๖.๑๓.๕ การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด
ใช้แล้วหรือเหลือใช้
๖.๑๓.๖ การประกอบกิจการโกดังสินค้า
๖.๑๓.๗ การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
๖.๑๓.๘ การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
๖.๑๓.๙ การก่อสร้าง
๖.๑๓.๑๐ กิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา
หรือแพปลา

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามเทศบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง
หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลบังคับใช้
หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตราย
จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

หมวด
๒
สถานที่ตั้ง
ลักษณะอาคาร และสุขาภิบาล
 

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน
วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพอนามัยหรือการก่อเหตุรำคาญของประชาชน

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง
เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง
มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน
โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง
(๒)
ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศ
ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๓) ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนด
ในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี
วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน
ที่ล้างตาฉุกเฉิน
ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม
หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑)
มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเอง
ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติ
ว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(๓) กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษ
หรือวัตถุอันตราย หรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
หรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม จะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหาร
หรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร การปรุงอาหาร การสะสมอาหารสำหรับคนงาน
ต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติว่าด้วยสถานจำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบ
เรียบร้อย ปลอดภัย เป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด
๓
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 

ข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงาน
และปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑) มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้
และเครื่องดับเพลิง ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้
จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง
และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตราย
ต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ
ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด
๔
การควบคุมของเสีย
มลพิษหรือสิ่งใด ๆ
ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ
 

ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน
มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญ
หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง
สถานประกอบกิจการตามวรรคหนึ่ง
ต้องจัดให้มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง
เพื่อควบคุมและป้องกันสุขภาพและอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน

หมวด
๕
ใบอนุญาต
 

ข้อ ๑๘ ในการออกใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในเทศบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ข้อ ๑๙ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุม
ตามข้อ ๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า จะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ อภ.๑
พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจของผู้ขอรับใบอนุญาต
(๒) สำเนาทะเบียนบ้านของผู้รับใบอนุญาต
(๓) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารของสถานประกอบการ
(ถ้ามี)
(๔) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานของสถานประกอบการ
(ถ้ามี)
(๕) อื่น ๆ ตามที่เทศบาลตำบลพลาประกาศกำหนด

ข้อ ๒๐ ผู้ขอรับใบอนุญาตซึ่งต้องควบคุมตามเทศบัญญัตินี้
ต้องปฏิบัติรวมทั้งจัดสถานที่สำหรับประกอบกิจการนั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
และเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้กำหนดไว้ตามควรแก่กรณี ดังต่อไปนี้
(๑) การใช้ประโยชน์ของที่ดิน และการประกอบกิจการ
ต้องไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
(๒) ถ้าจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข
หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๓)
ต้องประกอบกิจการภายในเขตสถานที่และตามกำหนดวันเวลาที่ได้รับอนุญาต
(๔)
สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลซึ่งจะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕) ต้องจัดทำรางระบายน้ำไปสู่รางระบายน้ำสาธารณะ
หรือบ่อซึ่งรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรเรียบไม่ซึม ไม่รั่ว ระบายน้ำได้สะดวก
(๖) การระบายน้ำและรางระบายน้ำ
ต้องไม่มีลักษณะเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
(๗) จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๘)
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวร
เพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วไหลหรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือบ่อบำบัดน้ำเสีย
ให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลหรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันควัน มูลเถ้า
กลิ่นไอ ความสั่นสะเทือน ฝุ่นละออง เขม่า
หรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อื่นข้อกำหนดดังกล่าวผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๙) ต้องให้มีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์และพาหะนำโรค
(๑๐)
ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่การประกอบกิจการนั้น ๆ
(๑๑) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย
และสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอ
(๑๒)
ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล
ไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๑๓)
ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ในการประกอบกิจการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัสดุหรือวัตถุแห่งกิจการนั้นจัดใช้เป็นอาหาร
ต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง และสัตว์พาหะนำโรค
(๑๔) ต้องจัดให้มีส้วมที่ได้สุขลักษณะ
จำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
และต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสมรวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑๕) สถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องมีที่ขัง
และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ
และจัดสถานที่ให้อยู่ในสภาพที่ไม่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ประชาชน
และไม่ก่อให้เกิดอันตรายหรือความทุกข์ทรมานแก่สัตว์
และให้มีการเก็บรวบรวมและกำจัดมูลสัตว์ เศษอาหาร หรือซากสัตว์ให้ได้สุขลักษณะ
(๑๖)
สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๗) ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ที่ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเข้าตรวจสถานที่
เครื่องมือเครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพนั้นได้
ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว
(๑๘)
จัดให้มีมาตรการเพื่อความปลอดภัยในสถานที่หรืออาคารที่ใช้ในการผลิต
(๑๙) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่ง เจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ
ข้อบังคับและประกาศของเทศบาลตำบลพลา

ข้อ ๒๑ ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
โดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๒ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขออนุญาตแล้วเห็นว่า
ผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ครบถ้วนตามความในข้อ ๒๐
และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชน
ก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบ อภ. ๒ ภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ได้รับคำขอ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้อง
หรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต
ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาต
พร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวัน
นับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้อง
หรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็น
แต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๓ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาต และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลพลาเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาต จะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุตามแบบ
อภ. ๓ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว
ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๙ และข้อ ๒๐ ด้วย

ข้อ ๒๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาต
ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาต ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียม
ตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๕ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามเทศบัญญัตินี้
ให้เป็นรายได้ของเทศบาลตำบลพลา

ข้อ ๒๖ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๗ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบ อภ. ๔
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่
มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๘ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป
ให้ยื่นคำขอบอกเลิกดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ อภ.๔

ข้อ ๒๙ หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ อภ. ๔

ข้อ ๓๐ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้อง
ตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร
แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๓๑ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๓๒ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๓ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
จะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปี
นับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๓๔ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และเทศบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น เจ้าพนักงานสาธารณสุข
ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง
หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใด
เพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการ
เพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ หรือพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร
หรือสถานที่นั้น
(๓)
แนะนำให้ผู้ได้รับใบอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามเทศบัญญัตินี้
หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น
(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งใด ๆ
ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะ หรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
เป็นปริมาณตามสมควรเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้
โดยไม่ต้องใช้ราคา

ข้อ ๓๕ หากผู้ดำเนินกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ต้องมีการควบคุมปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการดำเนินกิจการนั้น
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินการนั้นแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าผู้ดำเนินกิจการไม่แก้ไข หรือถ้าการดำเนินกิจการนั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการนั้นไว้ทันทีเป็นการชั่วคราว
จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง
ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
เว้นแต่เป็นกรณีที่มีคำสั่งให้หยุดดำเนินกิจการทันที

ข้อ ๓๖ ถ้าเจ้าพนักงานสาธารณสุขตรวจพบสาเหตุที่ไม่ถูกต้องหรือมีการกระทำใด
ๆ ที่ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้ในอันที่จะมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนหรือจะเป็นอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนเป็นส่วนรวมซึ่งสมควรจะดำเนินการแก้ไขโดยเร่งด่วน
ให้เจ้าพนักงานสาธารณสุขที่มีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้กระทำการไม่ถูกต้องฝ่าฝืนดังกล่าวแก้ไขหรือระงับเหตุนั้นหรือดำเนินการใด
ๆ เพื่อแก้ไขหรือระงับเหตุนั้นได้ตามสมควร แล้วให้แจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ

ข้อ ๓๗ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ
ตามที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑)
คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้ แบบ อภ. ๑
(๒)
ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้ แบบ อภ. ๒
(๓)
คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้ แบบ อภ. ๓
(๔) คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้ แบบ อภ. ๔

ข้อ ๓๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งตามข้อ
๒๔ วรรคสอง ตามข้อ ๓๕ หรือมีคำสั่งในเรื่อง การไม่ออกใบอนุญาตตามข้อ ๓๕
หรือไม่อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต ตามข้อ ๒๒ หรือเพิกถอนใบอนุญาตตามข้อ ๓๑
หรือในกรณีที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขที่มีคำสั่ง ตามข้อ ๓๖
ถ้าผู้ที่ได้รับคำสั่งไม่พอใจคำสั่งดังกล่าว ผู้นั้นมีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขภายในสามสิบวันนับแต่วันรับทราบคำสั่ง
การอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่ง
ไม่เป็นเหตุทุเลาการบังคับตามคำสั่ง
เว้นแต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขจะเห็นสมควรให้มีการทุเลาการบังคับตามคำสั่งนั้นไว้ชั่วคราว

ข้อ ๓๙ ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๑๘
มีความผิด แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔๐ ผู้ใดฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๒๐
มีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕

ข้อ ๔๑ ผู้ใดฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๒๖ หรือข้อ ๒๗
มีความผิด ตามมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔๒ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดดำเนินกิจการในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต
ตามข้อ ๓๐ มีความผิด ตามมาตรา ๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔๓ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้ให้ผู้ประกอบการนั้นประกอบการต่อไปได้เสมือนเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
แล้วแต่เมื่อใบอนุญาตดังกล่าวสิ้นอายุแล้ว ผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไป
ผู้นั้นจะต้องมาดำเนินการขอรับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
ผู้ซึ่งประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ต้องมีการควบคุมตามเทศบัญญัตินี้ให้ยังคงประกอบกิจการต่อไป
แต่ต้องมายื่นคำขอรับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดเวลาเก้าสิบวัน
นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้บังคับใช้ เมื่อได้ยื่นคำขอแล้ว ให้ยังคงประกอบกิจการต่อไปจนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะมีคำสั่งไม่ออกใบอนุญาตให้ประกอบกิจการตามเทศบัญญัตินี้

ข้อ ๔๔ ให้นายกเทศมนตรีตำบลพลาเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓
สมพร
เหลือล้น
นายกเทศมนตรีตำบลพลา
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้าย
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลพลา เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๓
๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. ๑)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. ๒)
๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. ๓)
๕. คำขออนุญาตการต่าง
ๆ เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ อภ. ๔) 

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๗
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

ณัฐวดี/ตรวจ
๑๗
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๗๐ ง/หน้า ๑๑๑/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓