pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ
ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ
ว่าด้วยการเก็บรักษาและการจ่ายเงินกองทุนโบราณคดี
พ.ศ.๒๕๓๕
 

ด้วยกรมศิลปากรเห็นสมควรปรับปรุงระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่า
ด้วยการเก็บ รักษาและการจ่ายเงินกองทุนโบราณคดี พ.ศ.๒๕๐๔ ให้เหมาะยิ่งขึ้น
ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน
โบราณ วัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการจึง กำหนดระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการเก็บรักษาและ
การจ่ายเงินกองทุนโบราณคดี พ.ศ. ๒๕๓๔

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการเก็บรักษาและการจ่ายเงิน กองทุนโบราณคดี
พ.ศ.๒๕๐๔
บรรดาระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดที่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้
ให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ ๔ เงินค่าธรรมเนียม เงินผลประโยชน์
และเงินอย่างอื่นอันเกิดจากพิพิธภัณฑสถาน แห่งชาติ หรือโบราณสถาน
ให้หัวหน้าหน่วยงานดังกล่าวแล้วแต่กรณี นำส่งกรมศิลปากรภายใน วันที่ ๕ ของทุกเดือน
ถ้าเงินตามวรรคหนึ่งมีจำนวนเกินกว่า
๑๐,๐๐๐ บาท ให้นำส่งกรมศิลปากรโดยด่วนอย่างช้าไม่เกิน
๓ วันทำการ

ข้อ ๕
ให้กรมศิลปากรเก็บรักษาเงินกองทุนโบราณคดีไว้เพื่อสำรองใช้จ่ายในกิจการอันเป็นประโยชน์แก่โบราณสถานหรือการพิพิธภัณฑ์ไม่เกินวงเงิน
๑๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท โดยให้นำฝากธนาคารที่เป็นรัฐวิสาหกิจหรือธนาคารพาณิชย์ที่กระทรวงการคลังเห็นชอบ
เงินส่วนที่เกินจากที่กำหนดในวรรคหนึ่ง
ให้กรมศิลปากรนำส่งเข้าบัญชีเงินฝากที่ กระทรวงการคลังภายในวันที่ ๑๕ ของทุกเดือน

ข้อ ๖
ให้อธิบดีกรมศิลปากรมีอำนาจสั่งจ่ายเงินกองทุนโบราณคดีได้ในกิจการ ดังนี้
(๑) สร้าง ซ่อมแซม
หรือบูรณะโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ พิพิธภัณฑสถาน แห่งชาติ และอาคารที่ใช้ในกิจการของโบราณสถานพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
(๒) ปรับปรุงบริเวณโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
(๓) สำรวจ ขุดแต่ง
หรือขุดค้นโบราณวัตถุและโบราณสถาน
(๔) สร้าง ซ่อม เช่า
หรือซื้อพัสดุเพื่อกิจการอันเป็นประโยชน์แก่กิจการโบราณคดีหรือการพิพิธภัณฑ์หรือกิจการที่เกี่ยวเนื่อง
(๕) ซื้อโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุเพื่อกิจการโบราณสถานและการพิพิธภัณฑ์
(๖) จัดแสดงโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
(๗) ศึกษา วิจัย เผยแพร่ อบรม
หรือประชุมเกี่ยวกับกิจการด้านโบราณคดี หรือการพิพิธภัณฑ์
(๘) จ่ายเป็นค่าตอบแทน
บำเหน็จรางวัล ค่าจ้าง หรือค่ารับรองเกี่ยว กับกิจการอันเป็นประโยชน์แก่กิจการโบราณคดีหรือการพิพิธภัณฑ์
(๙) จ่ายเป็นเงินสินบนตามหลักเกณฑ์ที่กรมศิลปากรกำหนด
(๑๐) ลงทุนหรือหาประโยชน์อื่นใดเพื่อรายได้แก่กองทุนโบราณคดี

ข้อ ๗ ให้อธิบดีกรมศิลปากรรักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ.๒๕๓๔
ก่อ
สวัสดิ์พาณิชย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ




















สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๒/หน้า ๒๖/๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๐)
 

ด้วยกรมศิลปากรเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักรเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับอายุของใบอนุญาตให้เหมาะสม

ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้ เรียกว่า ระเบียบกรมศิลปากรว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักรฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๐)

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ เป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕
ของระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ลงวันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๑๖ ลงวันที่ ๔ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๑๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๕ ใบอนุญาตให้มีอายุใช้ได้หกสิบวัน
นับแต่วันที่ออกให้ ถ้าพ้นกำหนดนี้แล้วให้ถือว่าหมดอายุหากมีความประสงค์จะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรต่อไป
ต้องยื่นเรื่องราวขออนุญาตใหม่ผู้ลงนามอนุญาตอาจเขียนข้อความและลงนามอนุญาตต่อในใบอนุญาตฉบับเดิมนั้นก็ได้
ทั้งนี้ ให้อนุญาตต่อได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละสามสิบวัน
และต้องเสียค่าธรรมเนียมตามปกติ

ข้อ ๔ ให้ผู้อำนวยการกองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๐
ทวีศักดิ์ เสนาณรงค์
อธิบดีกรมศิลปากร
สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๘๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๑ กันยายน ๒๕๓๐
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการอนุญาตให้โอนโบราณวัตถุ
และศิลปวัตถุที่มีเหมือนกันอยู่มากเกินต้องการ
พ.ศ. ๒๕๓๕
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.
๒๕๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕
อธิบดีกรมศิลปากรจึงวางระเบียบว่าด้วยการอนุญาตให้โอนโบราณวัตถุ และศิลปวัตถุที่มีเหมือนกันอยู่มากเกินต้องการ
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมศิลปากรว่าด้วยการอนุญาตให้โอนโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีเหมือนกันอยู่มากเกินต้องการ
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ผู้อำนวยการกองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
จัดทำบัญชีรายการโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่พิจารณาเห็นว่าจะเป็นโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีรูปลักษณะเหมือนกันและมีอยู่มากเกินต้องการ

ข้อ ๔
ให้คณะกรรมการซึ่งอธิบดีกรมศิลปากรแต่งตั้งจำนวนไม่น้อยกว่า ๕ คน แต่ไม่เกิน
๗ คนเป็นผู้พิจารณาเสนอความเห็นต่ออธิบดีกรมศิลปากรเพื่อประกอบการพิจารณาสั่งการตามข้อ
๖

ข้อ ๕ คณะกรรมการดังกล่าวในข้อ ๔
มีหน้าที่ดังนี้
(๑) ตรวจพิจารณาเสนอความเห็นว่าโบราณวัตถุและศิลปวัตถุ
ตามข้อ ๓ มีเหมือนกันมากเกินต้องการหรือไม่เพียงใด และควรจะอนุญาตให้โอนหรือไม่
โดยวิธีใด
(๒) ตรวจพิจารณาให้ความเห็นทางด้านวิชาการเกี่ยวกับโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่จะอนุญาตให้โอน
(๓) ประเมินราคาโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่จะอนุญาตให้โอน
(๔) ปฏิบัติหน้าที่อื่นใดตามที่อธิบดีกรมศิลปากรมอบหมาย

ข้อ ๖
ให้อธิบดีกรมศิลปากรเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาว่ามีโบราณวัตถุและศิลปวัตถุใดมีอยู่เหมือนกันมากเกินต้องการและควรอนุญาตให้โอนได้

ข้อ ๗ การอนุญาตให้โอนโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีเหมือนกันอยู่มากเกินต้องการ
โดยวิธีขายหรือแลกเปลี่ยนต้องเป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์ ดังนี้
(๑) การโอนโดยวิธีขาย
ต้องมีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์แก่โบราณสถานหรือการพิพิธภัณฑ์
(๒) การโอนโดยวิธีแลกเปลี่ยน
ต้องมีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่แลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม เพื่อการศึกษา ค้นคว้า วิจัย
ด้านโบราณคดีและการพิพิธภัณฑ์

ข้อ ๘ การอนุญาตให้โอนโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
ที่มีเหมือนกันอยู่มากเกินต้องการ
โดยวิธีให้ต้องเป็นการให้เป็นรางวัลหรือค่าแรงงานแก่ผู้ขุดค้น

ข้อ ๙ ให้ผู้อำนวยการกองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทำหลักฐานกำกับโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีการโอน
ตามข้อ ๗ และข้อ ๘ ให้แก่ผู้รับโอน

ข้อ ๑๐
ให้ผู้อำนวยการกองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจัดทำทะเบียนบัญชีโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีอยู่มากเกินต้องการพร้อมทั้งดำเนินการจำหน่ายหรือลงรับในทะเบียนบัญชีให้ตรงตามความเป็นจริงตามหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกรมศิลปากรกำหนด

ข้อ ๑๑
ให้อธิบดีกรมศิลปากรเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
สุวิชญ์
รัศมิภูติ
อธิบดีกรมศิลปากร















สถาพร/ปรับปรุง
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๐๙/ตอนที่ ๙๗/หน้า
๔๓/๑๖ กันยายน ๒๕๓๕
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๔
ว่าด้วยแบบบัญชีรายการโบราณวัตถุ และศิลปวัตถุ
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔
ให้ผู้ทำการค้าโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุหรือผู้แสดงโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุให้บุคคลชมโดยเรียกเก็บค่าชมเป็นปกติธุระ บัญชีรายการโบราณวัตถุ
และศิลปวัตถุที่อยู่ในความครอบครองของตนตามแบบท้ายระเบียบนี้

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘
กันยายน ๒๕๐๔ เป็นต้นไป[๑]


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔
ธนิต อยู่โพธิ์
อธิบดีกรมศิลปากร
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีรายการโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่มีไว้เพื่อการค้า ณ สถานการค้า ชื่อ.....

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







































สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๗๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑/๓๐ กันยายน ๒๕๐๔
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักร
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒
แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.
๒๕๐๔ อธิบดีกรมศิลปากร กำหนดคำขอรับอนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
และใบอนุญาตให้ส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักรดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร

ข้อ ๒
ผู้ใดประสงค์จะส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
ให้ยื่นคำขอรับอนุญาตตามแบบท้ายระเบียบนี้ ณ กองโบราณคดี กรมศิลปากรเป็นเวลาล่วงหน้าก่อนวันส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรไม่น้อยกว่า
๕ วัน เว้นแต่มีกรณีรีบด่วนเป็นพิเศษ อาจพิจารณาคำขอรับอนุญาตน้อยกว่ากำหนดนี้ก็ได้
และต้องนำวัตถุที่จะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรมาให้ตรวจ ณ กองโบราณคดี กรมศิลปากร

ข้อ ๓
โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุที่ขอรับอนุญาตส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักร
ต้องมีรูปถ่ายขนาดกว้างหกเซนติเมตรยาวเก้าเซนติเมตร สองชุด แนบมาพร้อมกับคำขอรับอนุญาตถ้าวัตถุที่ขอรับอนุญาตคราวเดียวกันมีจำนวนหลายชิ้น
จะใช้รูปถ่ายรวมเป็นหมู่ขนาดโปสต์การ์ดสองชุดก็ได้ แต่ชุดหนึ่งต้องไม่เกินห้าชิ้น
เว้นแต่วัตถุชิ้นเล็กขนาดกว้างยาวไม่เกินสองเซนติเมตรหรือเศษของวัตถุที่มีคุณค่าน้อยในทางศิลป
ประวัติศาสตร์หรือโบราณคดี จะถ่ายรวมเป็นหมู่ในภาพขนาดกว้างเก้าเซนติเมตรยาวสิบสี่เซนติเมตรก็ได้แต่ต้องให้เห็นภาพของวัตถุได้ชัดเจน

ข้อ ๔
โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุที่ได้รับอนุญาตแล้ว จะต้องมีตราครั่งรูปพระคเณศผูกติดกับวัตถุ
และมีใบอนุญาตของอธิบดีกรมศิลปากรกำกับวัตถุนั้น จึงจะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรได้

ข้อ ๕ ใบอนุญาตให้มีอายุใช้ได้สามสิบวัน
นับแต่วันที่ออกให้ ถ้าพ้นกำหนดนี้แล้ว ให้ถือว่าหมดอายุ

ข้อ ๖
ถ้าไม่สามารถนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุมาให้ตรวจเพื่อออกใบอนุญาต ณ
ที่ทำการกองโบราณคดี เพราะเหตุเป็นของหนักหรือเป็นของแตกหักง่าย หรือวัตถุนั้นอยู่นอกจังหวัดพระนครและธนบุรี
ผู้ขอรับอนุญาตประสงค์จะให้ไปตรวจ ณ สถานที่เก็บวัตถุนั้น อธิบดีอาจพิจารณาสั่งให้เจ้าหน้าที่ไปตรวจเป็นกรณีพิเศษก็ได้
แต่ผู้ขอรับอนุญาตจะต้องจัดพาหนะรับส่งและจ่ายเบี้ยเลี้ยงให้ตามระเบียบราชการ

ข้อ ๗ โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุที่ขอรับอนุญาตส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักร
ถ้าอธิบดีพิจารณาเห็นว่าเป็นของชั้นดีควรสงวนไว้ในประเทศ ไม่อนุญาตให้ส่งหรือออกนอกราชอาณาจักร
ในกรณีเช่นนี้ เจ้าหน้าที่มีอำนาจถ่ายรูปวัตถุ จดรายการที่จำเป็น และผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องแจ้งนามเจ้าของ
ภูมิลำเนาถิ่นที่อยู่ของเจ้าของหรือผู้ครอบครองตลอดจนสถานที่เก็บรักษาโบราณวัตถุนั้น

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘
กันยายน ๒๕๐๔ เป็นต้นไป[๑]


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๐๔
ธนิต
อยู่โพธิ์
อธิบดีกรมศิลปากร
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบขอรับใบอนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
๒. บัญชีโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
๓.
ใบอนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

































จารุวรรณ/พิมพ์
๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๕
สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๗๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๔/๓๐ กันยายน ๒๕๐๔
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๑)
 

ด้วยการศิลปากรเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักรเสียใหม่ให้เหมาะสม
ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ
ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมศิลปากรว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๑)

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒
แห่งระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ลงวันที่ ๒๘ กันยายน
๒๕๐๔และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒
ผู้ใดประสงค์จะส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
ให้ยื่นคำขอรับอนุญาตตามแบบท้ายระเบียบนี้ ณ กองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร
เป็นเวลาล่วงหน้าก่อนวันส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรไม่น้อยกว่า ๕ วัน
เว้นแต่มีกรณีรีบด่วนเป็นพิเศษ อาจพิจารณาคำขอรับอนุญาตน้อยกว่ากำหนดนี้ก็ได้
และต้องนำวัตถุที่จะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรมาให้ตรวจ ณ กองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
กรมศิลปากร

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓
แห่งระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ลงวันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๐๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓
โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุที่ขอรับอนุญาตส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักร
ต้องมีรูปถ่ายขนาดกว้างหกเซนติเมตร ยาวเก้าเซนติเมตร สองชุด
แนบมาพร้อมกับคำขอรับอนุญาต ถ้าวัตถุที่ขอรับอนุญาตคราวเดียวกันมีจำนวนหลายชิ้น
แต่ลักษณะ ชนิด และขนาดของวัตถุไม่เหมือนกัน
จะใช้รูปถ่ายรวมเป็นหมู่ขนาดโปสต์การ์ดสองชุดก็ได้
แต่ชุดหนึ่งต้องไม่เกินห้าชิ้น ถ้าวัตถุที่ขอรับอนุญาตคราวเดียวกันมีจำนวนหลายชิ้น
มีลักษณะ ชนิดและขนาด ของวัตถุเหมือนกันทุกชิ้น
จะใช้รูปถ่ายวัตถุไว้ในรูปถ่ายและคำขอรับอนุญาต
เว้นแต่วัตถุชิ้นเล็กขนาดกว้างยาวไม่เกินสองเซนติเมตร
หรือเศษของวัตถุที่มีคุณค่าน้อยในทางศิลป ประวัติศาสตร์ หรือ โบราณคดี
จะถ่ายรวมเป็นหมู่ในภาพ ขนาดกว้างเก้าเซนติเมตร ยาวสิบสี่เซนติเมตรก็ได้
แต่ต้องให้เห็นภาพของวัตถุได้ชัดเจน

ให้ใช้ระเบียบนี้ ตั้งแต่วันที่ ๙
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๑ เป็นต้นไป[๑]


ประกาศ ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๑
สมภพ จันทรประภา
รองอธิบดี รักษาราชการแทน
อธิบดีกรมศิลปากร






































สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๕/ตอนที่ ๙๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๕/๓๐ สิงหาคม ๒๕๒๑
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๖)
 

ด้วยกรมศิลปากรเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
เสียใหม่ให้เหมาะสม ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ
ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบกรมศิลปากรว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๖)

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕ แห่งระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ลงวันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๐๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๕
ใบอนุญาตให้มีอายุใช้ได้สามสิบวัน นับแต่วันที่ออกให้ ถ้าพ้นกำหนดนี้แล้ว
ให้ถือว่าหมดอายุ หากมีความประสงค์จะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรต่อไป
ต้องยื่นเรื่องราวขออนุญาตใหม่
ในการอนุญาตใหม่ผู้ลงนามอนุญาตอาจเขียนข้อความและลงนามอนุญาตต่อในใบอนุญาตฉบับเดิมนั้นก็ได้ ทั้งนี้
ให้อนุญาตต่อได้อีกไม่เกินสามครั้ง ครั้งละสามสิบวัน และต้องเสียค่าธรรมเนียมตามปกติ

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๔
ธันวาคม ๒๕๑๖ เป็นต้นไป[๑]


ประกาศ ณ วันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๑๖
นาวาเอก สมภพ
ภิรมย์ ร.น.
อธิบดีกรมศิลปากร



ธิดาวรรณ/แก้ไข
๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๕
สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๐/ตอนที่ ๑๗๒/หน้า
๖๘๙/๒๕ ธันวาคม ๒๕๑๖
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักร
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๑๓)
 

เพื่อให้วิธีการปฏิบัติในการขออนุญาตให้ส่งหรือนำวัตถุโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักรเหมาะสมและรัดกุมขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
พ.ศ. ๒๕๐๔ ให้แก้ไขระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔
ว่าด้วยการขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔
แห่งระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔
โบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุที่ได้รับอนุญาตแล้ว จะต้องมีตราตะกั่วรูปพระคเณศผูกติดกับวัตถุ
และมีใบอนุญาตของอธิบดีกรมศิลปากรกำกับวัตถุนั้น จึงจะส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรได้

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์
๒๕๑๓ เป็นต้นไป[๑]


ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๑๓
เชื้อ สาริมาน
อธิบดีกรมศิลปากร








เพ็ญพร/พิมพ์/แก้ไข
๑๘ ตุลาคม ๒๕๔๕
สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๗/ตอนที่ ๑๒/หน้า
๕๕/๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๓
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๐๔
ว่าด้วยการขอรับใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุให้บุคคลชมโดยเรียกเก็บค่าชมเป็นปกติธุระ
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙
แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.
๒๕๐๔ ให้ผู้ประสงค์จะขอรับใบอนุญาตแสดงโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุให้บุคคลชมโดยเรียกเก็บค่าชมเป็นปกติธุระ ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบท้ายระเบียบนี้
และให้ยื่น ณ สถานที่ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดพระนคร
และธนบุรี ยื่น ณ กองโบราณคดี กรมศิลปากร

ข้อ ๒ ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดอื่น
นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี ยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัด ณ ศาลากลางจังหวัด

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘
กันยายน ๒๕๐๔ เป็นต้นไป[๑]


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔
ธนิต อยู่โพธิ์
อธิบดีกรมศิลปากร
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบขอรับใบอนุญาตแสดงโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุให้บุคคลชมโดยเรียกเก็บค่าชมเป็นปกติธุระ
๒.
ใบอนุญาตแสดงโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุให้บุคคลชมโดยเรียกเก็บค่าชมเป็นปกติธุระ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




































สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๗๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๗/๓๐ กันยายน ๒๕๐๔
ระเบียบกรมศิลปากร
ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๑ พ.ศ. ๒๕๐๔
ว่าด้วยการขอรับใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ
หรือศิลปวัตถุ
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙
แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.
๒๕๐๔ ให้ผู้ประสงค์จะขอรับใบอนุญาตตามแบบท้ายระเบียบนี้ และให้ยื่น ณ
สถานที่ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดพระนคร
และธนบุรี ยื่น ณ กองโบราณคดี กรมศิลปากร

ข้อ ๒ ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดอื่น
นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี ยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัด ณ ศาลากลางจังหวัด

ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘
กันยายน ๒๕๐๔ เป็นต้นไป[๑]


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔
ธนิต อยู่โพธิ์
อธิบดีกรมศิลปากร
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบขอรับใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
๒. ใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







































สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๗๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๓/๓๐ กันยายน ๒๕๐๔
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ขายตรงและตลาดแบบตรง
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มกราคม
พ.ศ. ๒๕๕๐
เป็นปีที่ ๖๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการขายตรงและตลาดแบบตรง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

มาตรา
๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๕
แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔๕ ผู้ใดขัดขวางหรือไม่อำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งปฏิบัติการตามมาตรา
๕ หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการตามมาตรา ๑๖
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕
ได้กำหนดให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจในการปฏิบัติหน้าที่
แต่มิได้บัญญัติไว้เป็นความผิดและไม่มีบทกำหนดโทษสำหรับผู้ที่ขัดขวางหรือไม่อำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติหน้าที่นั้น
สมควรกำหนดความผิดและบทกำหนดโทษไว้สำหรับกรณีดังกล่าว
เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้




























สัญชัย ศิริเดช/ผู้จัดทำ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙ ก/หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
กฎกระทรวง
กำหนดการซื้อขายสินค้าหรือบริการ
โดยวิธีการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ถือว่าเป็นตลาดแบบตรง
พ.ศ. ๒๕๖๑[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในบทนิยามคำว่า
ตลาดแบบตรง ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐
และมาตรา ๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
การขายสินค้าหรือบริการโดยวิธีการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ดังต่อไปนี้
ไม่ถือว่าเป็นตลาดแบบตรง
(๑)
การขายสินค้าหรือบริการของบุคคลธรรมดาซึ่งมิได้จดทะเบียนเป็นผู้ประกอบธุรกิจตลาดแบบตรง และมีรายได้จากการขายสินค้าหรือบริการโดยวิธีการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ไม่เกินหนึ่งล้านแปดแสนบาทต่อปี
(๒)
การขายสินค้าหรือบริการของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ได้ขึ้นทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
(๓)
การขายสินค้าหรือบริการของวิสาหกิจชุมชนและเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน
(๔)
การขายสินค้าหรือบริการของสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกรที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยสหกรณ์


ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ตลาดแบบตรงตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง
พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๐ ไม่รวมถึงการซื้อขายสินค้าหรือบริการโดยวิธีการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กาหนดในกฎกระทรวง
ประกอบกับสมควรส่งเสริมให้ผู้ประกอบการรายย่อยที่เป็นบุคคลธรรมดา วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
วิสาหกิจชุมชน เครือข่ายวิสาหกิจชุมชน รวมทั้งสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกรสามารถขายสินค้าหรือบริการโดยวิธีการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ได้โดยไม่ถือว่าเป็นตลาดแบบตรง
เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


ปวันวิทย์/จัดทำ
๔ มีนาคม ๒๕๖๒

วิชพงษ์/ตรวจ
๕ มีนาคม ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๑/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑
ประกาศสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
ประกาศสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
เรื่อง
ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ[๑]
 

ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยที่ ๑๒/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๒๘ มีนาคม
๒๕๕๕ ว่าพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๕๔ ซึ่งบัญญัติว่า ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดซึ่งต้องรับโทษตามพระราชบัญญัตินี้เป็นนิติบุคคล
ให้กรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือบุคคลใด ซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของนิติบุคคลนั้น
ต้องรับโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น ๆ ด้วย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าตนมิได้มีส่วนในการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้น ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๙
วรรคสอง ที่บัญญัติว่า ในคดีอาญา
ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีความผิด

ดังนั้น พระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕ มาตรา ๕๔
จึงเป็นอันใช้บังคับมิได้ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๖

จึงประกาศให้ทราบทั่วกัน


ประกาศ
ณ วันที่ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
เชาวนะ
ไตรมาศ
เลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ









ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๓ เมษายน ๒๕๕๕

ชาญ/ผู้ตรวจ
๒๔ เมษายน ๒๕๕๕


































































































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๓๕ ก/หน้า ๔๕/๒๐ เมษายน ๒๕๕๕
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง
แต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง
พ.ศ. ๒๕๔๕ เพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๕๘ และเพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕
เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ แห่งพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕ นายกรัฐมนตรีจึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

๑.
ให้ยกเลิกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง แต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. ๒๕๔๕
ลงวันที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๘

๒.
แต่งตั้งข้าราชการสังกัดสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
สำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งดำรงตำแหน่งต่อไปนี้
เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง
พ.ศ. ๒๕๔๕
(๑)
เลขาธิการคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
(๒)
รองเลขาธิการคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
(๓)
ผู้อำนวยการกองกฎหมายและคดี
(๔)
ผู้อำนวยการกองคุ้มครองผู้บริโภคด้านธุรกิจขายตรงและตลาดแบบตรง
(๕)
นิติกร
(๖)
นักสืบสวนสอบสวน

๓.
แต่งตั้งพนักงานราชการสังกัดสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
สำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งดำรงตำแหน่งต่อไปนี้
เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง
พ.ศ. ๒๕๔๕
(๑)
นิติกร
(๒)
นักสืบสวนสอบสวน


ประกาศ ณ วันที่ ๒๓
มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเรือเอก ณรงค์ พิพัฒนาศัย
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติราชการแทน
นายกรัฐมนตรี












พิมพ์มาดา/ปริยานุช/จัดทำ
๒๘ กุมภาพันธ์
๒๕๖๐

ปริญสินีย์/ตรวจ
๕ เมษายน ๒๕๖๐




















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๕๘ ง/หน้า ๑๕/๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐