ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
เรื่อง
การทำลายหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใด
เกี่ยวกับเอกสาร
สื่อโฆษณา หรือสิ่งอื่นใดที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ยึดหรืออายัด
พ.ศ. ๒๕๖๑
 

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีหลักเกณฑ์การทำลายหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดเกี่ยวกับเอกสาร
สื่อโฆษณา หรือสิ่งอื่นใดที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ยึดหรืออายัดไว้
เพื่อให้การปฏิบัติการมีความชัดเจน เป็นไปโดยเรียบร้อย โปร่งใส และมีประสิทธิภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๓๒
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก พ.ศ. ๒๕๖๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็กจึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง
การทำลายหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดเกี่ยวกับเอกสาร สื่อโฆษณา หรือสิ่งอื่นใดที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ยึดหรืออายัด
พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ในประกาศนี้
สิ่งของ หมายความว่า เอกสาร สื่อโฆษณา
หรือสิ่งอื่นใดที่มีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าเกี่ยวข้องกับการกระทำความผิดที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ยึดหรืออายัดไว้ตามมาตรา
๓๐ (๒)
ผู้ประกอบการ หมายความว่า ผู้ผลิต ผู้นำเข้า
หรือผู้จำหน่ายอาหารสำหรับทารกอาหารสำหรับเด็กเล็ก หรืออาหารเสริมสำหรับทารก
หรือตัวแทน
คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารกและเด็กเล็ก
หน่วยงานของรัฐ หมายความว่า กระทรวง ทบวง กรม
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรัฐวิสาหกิจ สถาบันการศึกษาของรัฐ หน่วยงานอื่นของรัฐ
หรือสภากาชาดไทย
อธิบดี หมายความว่า
อธิบดีกรมอนามัยหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมอนามัยมอบหมาย

หมวด ๑
การทำลาย
 
ข้อ ๔ ในกรณีที่สิ่งของใดที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ยึดหรืออายัดไว้
ตามมาตรา ๓๐ (๒) ตกเป็นของแผ่นดินแล้ว ตามมาตรา ๓๒
ให้อธิบดีมีอำนาจสั่งทำลายสิ่งของนั้นได้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในหมวดนี้

ข้อ ๕ ในการทำลายสิ่งของให้มีคณะกรรมการควบคุมการทำลายคณะหนึ่งหรือหลายคณะตามที่อธิบดีแต่งตั้ง
ให้หน่วยงานที่จะทำลายสิ่งของ
เสนอขอแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมการทำลายประกอบด้วยข้าราชการของหน่วยงานนั้นตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการพิเศษ
จำนวนหนึ่งคน เป็นประธานกรรมการและตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการ จำนวนไม่น้อยกว่าสองคน
เป็นกรรมการ เพื่อให้อธิบดีแต่งตั้ง

ข้อ
๖ ให้คณะกรรมการควบคุมการทำลาย
มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) พิจารณาสิ่งของที่จะขอทำลาย
(๒) เสนอรายงานการพิจารณาตาม (๑) ต่ออธิบดีเพื่อพิจารณา
(๓) ควบคุมการทำลายสิ่งของที่ได้รับอนุมัติให้ทำลายแล้ว

ข้อ
๗ เมื่ออธิบดีได้รับรายงานตามข้อ ๖
แล้ว
ให้พิจารณาอนุมัติสั่งทำลายสิ่งของในกรณีที่อธิบดีเห็นว่าสิ่งของใดยังไม่สมควรทำลาย
ให้สั่งเก็บรักษาสิ่งของนั้นไว้และสั่งให้นำมาทำลายในเวลาที่เห็นสมควร

ข้อ
๘ ให้คณะกรรมการควบคุมการทำลาย
ดำเนินการควบคุมการทำลายสิ่งของให้ถูกต้องแล้วเสร็จตามที่ได้รับอนุมัติให้ทำลาย
แล้วรายงานอธิบดีเพื่อทราบ โดยการทำลายให้ใช้วิธีหนึ่งวิธีใด ดังต่อไปนี้
(๑)
ใช้วิธีฉีกหรือย่อยโดยเครื่องย่อยเอกสารจนไม่สามารถอ่านหรือจดจำข้อความในเอกสารได้
(๒) ใช้รถหรือเครื่องจักรบดทำลาย
(๓) ใช้วิธีเผาไฟทำลาย
(๔) ใช้วิธีการอื่นตามที่อธิบดีเห็นสมควร
โดยเสนอให้อธิบดีพิจารณาพร้อมกับรายงานตามข้อ ๖

ข้อ
๙ การทำลายสิ่งของตามข้อ ๘
หากเป็นผลให้มีรายได้เกิดขึ้นให้ดำเนินการตามระเบียบของทางราชการแล้วนำเงินที่ได้ส่งเป็นรายได้ของกรมอนามัยหรือหน่วยงานที่ดำเนินการทำลายสิ่งของนั้นแล้วแต่กรณีกรณีที่มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินการให้เบิกจ่ายจากเงินงบประมาณได้ตามความจำเป็น

หมวด ๒
การปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดต่อสิ่งของ
 
ส่วนที่ ๑
บททั่วไป
 

ข้อ
๑๐ อธิบดีมีอำนาจสั่งให้ปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดต่อสิ่งของ
โดยวิธีการบริจาคการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ หรือขายทอดตลาด เมื่อปรากฏว่า
(๑) สิ่งของนั้นมีสภาพเป็นของสด ของเสียได้ มีการระบุวันหมดอายุ
หรือถ้าหน่วงช้าไว้จะเป็นการเสี่ยงต่อความเสียหายหรือค่าเสียหายจะเกินส่วนแห่งค่าของทรัพย์สินนั้น
(๒) สิ่งของนั้นมีลักษณะที่อาจทำให้สกปรก
มีกลิ่นรบกวน หรือก่อให้เกิดความรำคาญ
(๓) สิ่งของนั้น ไม่สะดวกต่อการเคลื่อนย้าย
หรือสิ้นเปลืองเนื้อที่ในการเก็บรักษา
(๔) สิ่งของนั้นโดยสภาพอาจก่อให้เกิดอันตรายได้ง่าย
(๕)
สิ่งของที่ต้องเก็บรักษาไว้ในสถานที่โดยเฉพาะเพื่อรักษาคุณภาพของสิ่งของนั้น
(๖) สิ่งของที่อธิบดีเห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะเก็บรักษาไว้ หรือหากเก็บรักษาไว้จะเป็นภาระแก่ทางราชการเกินกว่าการนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น

ส่วนที่ ๒
การบริจาค
 

ข้อ
๑๑ ในกรณีที่สิ่งของเป็นอาหารสำหรับทารก
อาหารสำหรับเด็กเล็ก หรืออาหารเสริมสำหรับทารก
ให้อธิบดีมีอำนาจสั่งให้นำสิ่งของนั้นไปบริจาคได้

ข้อ
๑๒ การบริจาคสิ่งของตามข้อ ๑๑
ให้บริจาคแก่หน่วยงาน ดังต่อไปนี้
(๑) สถานสงเคราะห์ หรือหน่วยงานที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน
(๒) หน่วยบริการสาธารณสุขที่มีทารกซึ่งเป็นกำพร้า หรือทารกที่ถูกทอดทิ้ง
หรือทารกที่แม่ได้รับการวินิจฉัยโดยแพทย์ว่าไม่สามารถให้นมบุตรได้

ข้อ
๑๓ สิ่งของที่บริจาคจะต้องไม่มีชื่อ
ตรา หรือสัญลักษณ์ที่สื่อให้เห็นว่าเป็นอาหารสำหรับทารก อาหารสำหรับเด็กเล็ก
หรืออาหารเสริมสำหรับทารก ของผู้ประกอบการ

ข้อ
๑๔ ในกรณีที่หน่วยงานตามข้อ ๑๒
ประสงค์จะขอรับบริจาคให้หัวหน้าหน่วยงานหรือผู้บริหารหน่วยงานนั้นมีหนังสือแสดงความจำนงต่ออธิบดี
โดยระบุหน้าที่และความรับผิดชอบของหน่วยงานพร้อมทั้งเหตุผลและความจำเป็นในการขอรับบริจาค

ข้อ
๑๕ เมื่ออธิบดีอนุมัติการบริจาคให้แก่หน่วยงานใด
ให้จัดทำเอกสารการส่งมอบและรับมอบสิ่งของที่บริจาคนั้นไว้เป็นหลักฐานและมีหนังสือแจ้งให้ส่วนราชการต้นสังกัดหรือหน่วยงานที่กำกับดูแลหน่วยงานนั้นทราบ
ในกรณีหน่วยงานที่รับบริจาคไม่มีส่วนราชการต้นสังกัดหรือหน่วยงานที่กำกับดูแล
ให้มีหนังสือแจ้งกรมอนามัยทราบ
ส่วนที่ ๓
การนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
 

ข้อ
๑๖ สิ่งของที่จะนำไปใช้ประโยชน์ต้องไม่เป็นอาหารสำหรับทารก
อาหารสำหรับเด็กเล็กและอาหารเสริมสำหรับทารก
และจะต้องเป็นสิ่งของที่ไม่เหมาะสมจะนำออกขายทอดตลาดหรือการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์จะเป็นประโยชน์มากกว่าขายทอดตลาด
ให้อธิบดีมีอำนาจสั่งให้นำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์ได้

ข้อ
๑๗ ในการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ให้มีคณะกรรมการพิจารณาการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์คณะหนึ่งหรือหลายคณะตามที่อธิบดีแต่งตั้ง
ให้หน่วยงานที่มีหน้าที่พิจารณาการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
เสนอขอแต่งตั้งคณะกรรมการพิจารณาการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ ประกอบด้วย
ข้าราชการของหน่วยงานนั้นตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการพิเศษ จำนวนหนึ่งคน
เป็นประธานกรรมการ และตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการ จำนวนไม่น้อยกว่าสองคน
เป็นกรรมการ เพื่อให้อธิบดีแต่งตั้ง

ข้อ
๑๘ ให้คณะกรรมการพิจารณาการนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) พิจารณาสิ่งของที่จะนำไปใช้ประโยชน์
(๒) เสนอรายงานการพิจารณาตาม (๑) ต่ออธิบดีเพื่อพิจารณา

ข้อ
๑๙ สิ่งของที่จะนำไปใช้ประโยชน์จะต้องไม่มีชื่อ
ตรา หรือสัญลักษณ์ที่สื่อให้เห็นว่าเป็นอาหารสำหรับทารก อาหารสำหรับเด็กเล็ก
หรืออาหารเสริมสำหรับทารก

ข้อ
๒๐ การนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ให้กระทำได้เฉพาะหน่วยงานของรัฐ
หรือองค์กรเอกชนไม่แสวงหาผลกำไรและดำเนินกิจกรรมด้านสุขภาพแม่และเด็กเท่านั้น

ข้อ ๒๑ ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐใดประสงค์จะขอนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
ให้หัวหน้าหน่วยงานของรัฐนั้นมีหนังสือแสดงความจำนงต่ออธิบดี โดยมีรายละเอียด
ดังต่อไปนี้
(๑)
หน้าที่และความรับผิดชอบของหน่วยงานของรัฐนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่ประสงค์จะขอนำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์
(๒)
ประเภทของสิ่งของที่จะขอนำไปใช้ประโยชน์
(๓)
เหตุผลและความจำเป็นที่จะขอนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
(๔)
ลักษณะและระยะเวลาของการใช้ประโยชน์
(๕) การดูแลรักษาและความรับผิดชอบในกรณีที่เกิดความชำรุด
บกพร่อง เสียหาย หรือสูญหาย

ข้อ
๒๒ ในกรณีที่อธิบดีเห็นว่าสิ่งของตามข้อ ๑๖
จะเป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติราชการของหน่วยงานในสังกัดกรมอนามัย
อธิบดีอาจอนุญาตให้หน่วยงานดังกล่าวนำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์ได้

ข้อ
๒๓ การพิจารณาอนุญาตให้นำสิ่งของใดไปใช้ประโยชน์ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑)
หน่วยงานของรัฐนั้นเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่ในการควบคุมการส่งเสริมการตลาดอาหารสำหรับทารก
อาหารสำหรับเด็กเล็ก และอาหารเสริมสำหรับทารก หรือมีหน้าที่ยึดหรืออายัดสิ่งของ
(๒) เหตุผลและความจำเป็นที่จะขอนำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์
(๓) ภาระต่าง ๆ ที่จะตกแก่ทางราชการ หากไม่นำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์
(๔) ความเสียหายหรือความเสี่ยงที่อาจเกิดจากการนำสิ่งของนั้นไปใช้ประโยชน์
(๕) พฤติการณ์ในการดำเนินคดีเกี่ยวกับสิ่งของนั้น
(๖) พฤติการณ์อื่นตามที่เห็นสมควร
การพิจารณาตามวรรคหนึ่ง
หากหน่วยงานของรัฐนั้นได้รับจัดสรรงบประมาณเพื่อจัดซื้อสิ่งของชนิดหรือประเภทเดียวกันกับสิ่งของนั้นแล้ว
ให้พิจารณาไม่อนุญาตให้นำไปใช้ประโยชน์

ข้อ ๒๔ การขอนำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ของหน่วยงานของรัฐอื่น
นอกจากหน่วยงานของรัฐตามข้อ ๒๓ (๑) ให้อธิบดีเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาเป็นราย
ๆ ไป

ข้อ
๒๕ เมื่อหน่วยงานของรัฐใดได้รับอนุญาตให้นำสิ่งของใดไปใช้ประโยชน์ให้อธิบดีจัดให้มีเอกสารการส่งมอบและรับมอบสิ่งของนั้นไว้เป็นหลักฐานและมีหนังสือแจ้งให้ส่วนราชการต้นสังกัดหรือที่กำกับดูแลหน่วยงานของรัฐนั้น
และสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินทราบ

ข้อ ๒๖ หน่วยงานของรัฐที่นำสิ่งของใดไปใช้ประโยชน์มีหน้าที่บำรุงรักษาสิ่งของนั้นถ้ามีความเสียหายหรือสูญหายให้รีบดำเนินการตามระเบียบของทางราชการ
และแจ้งให้อธิบดีทราบทันที

ข้อ ๒๗ เมื่อหมดความจำเป็นที่จะใช้ประโยชน์จากสิ่งของนั้น
หรือเมื่อครบกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาตแล้ว
หรือเมื่อคณะกรรมการหรืออธิบดีเพิกถอนการอนุญาต
ให้หน่วยงานของรัฐที่นำสิ่งของไปใช้ประโยชน์จัดส่งสิ่งของนั้นคืน
พร้อมหลักฐานการส่งคืนเป็นหนังสือภายในเวลาที่กำหนด
สิ่งของตามวรรคหนึ่ง
ให้ส่งคืนในสภาพที่เป็นอยู่ในขณะที่ได้รับมอบสิ่งของนั้นไป เว้นแต่จะเสื่อมไปโดยสภาพแห่งสิ่งของนั้นเอง
ในกรณีที่ไม่อาจส่งคืนในสภาพดังกล่าวได้ ให้อธิบดีพิจารณาดำเนินการตามที่เห็นสมควร

ข้อ ๒๘ ก่อนครบกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาตให้นำสิ่งของไปใช้ประโยชน์
ถ้าหน่วยงานของรัฐที่นำสิ่งของไปใช้ประโยชน์ เห็นว่ามีความจำเป็นที่จะต้องใช้ประโยชน์ในสิ่งของนั้นต่อไปอีก
ให้หัวหน้าหน่วยงานของรัฐนั้น
มีหนังสือแจ้งเหตุผลและความจำเป็นที่ต้องใช้ประโยชน์ต่อไป
ถึงอธิบดีก่อนครบกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาตไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
ให้อธิบดีพิจารณาถึงเหตุผลและความจำเป็นตามวรรคหนึ่ง
โดยคำนึงถึงหลักเกณฑ์ตามข้อ ๒๓ ในกรณีที่อธิบดีไม่อนุญาตให้ใช้ประโยชน์ต่อไป
ให้หน่วยงานของรัฐนั้นคืนสิ่งของพร้อมหลักฐานการส่งคืนเป็นหนังสือภายในเวลาที่กำหนด
และให้นำความในข้อ ๒๗ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ส่วนที่ ๔
การขายทอดตลาด
 

ข้อ
๒๙ สิ่งของที่จะขายทอดตลาดต้องไม่เป็นอาหารสำหรับทารก
อาหารสำหรับเด็กเล็กและอาหารเสริมสำหรับทารก และจะต้องไม่มีชื่อ ตรา
หรือสัญลักษณ์ที่สื่อให้เห็นว่าเป็นอาหารสำหรับทารกอาหารสำหรับเด็กเล็ก
หรืออาหารเสริมสำหรับทารกของผู้ประกอบการ

ข้อ
๓๐ ในการขายทอดตลาด ให้อธิบดีมีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการขายทอดตลาดตามที่หน่วยงานที่จะขายทอดตลาดเสนอเพื่อทำหน้าที่ดำเนินการขายทอดตลาด

ข้อ
๓๑ ให้หน่วยงานที่จะขายทอดตลาด
จัดทำรายงานขอขายทอดตลาดพร้อมกับขอแต่งตั้งคณะกรรมการขายทอดตลาด
ประกอบด้วยข้าราชการของหน่วยงานนั้นตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการพิเศษ จำนวนหนึ่งคน
เป็นประธานกรรมการ และตำแหน่งไม่ต่ำกว่าชำนาญการ จำนวนไม่น้อยกว่าสองคน
เป็นกรรมการ เพื่อเสนออธิบดีอนุมัติให้ขายทอดตลาดและแต่งตั้งคณะกรรมการขายทอดตลาด

ข้อ
๓๒ ให้คณะกรรมการขายทอดตลาดดำเนินการ
ดังต่อไปนี้
(๑) จัดทำประกาศขายทอดตลาดโดยแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับชื่อเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองสิ่งของ (ถ้ามี) ผู้สั่งให้ขาย วัน เวลา
และสถานที่ที่จะขาย รายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งของ เช่น ประเภทลักษณะ ขนาด น้ำหนัก
หรือจำนวน และเงื่อนเวลาการชำระเงินตามที่กำหนดไว้ในประกาศนี้ตามแบบประกาศขายทอดตลาด
(ขต.๑) และแบบบัญชีแนบท้ายประกาศขายทอดตลาด (ขต.๒) ภายในห้าวันนับแต่วันที่ทราบการอนุมัติให้ขายทอดตลาดและคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการขายทอดตลาด
(๒) ดำเนินการขายทอดตลาดโดยเปิดเผยตามหมวดนี้
ให้แล้วเสร็จภายในสามเดือนนับแต่วันที่ทราบคำสั่งตาม (๑) ในกรณีที่ไม่อาจดำเนินการให้แล้วเสร็จตามกำหนดให้ขออนุมัติขยายระยะเวลาดำเนินการพร้อมเหตุผลต่ออธิบดีเพื่อพิจารณาอนุมัติโดยไม่ชักช้า

ข้อ
๓๓ การกำหนดวันขายทอดตลาดสิ่งของตามปกติให้ถือเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) สิ่งของที่เป็นของเสียง่าย หรือถ้าหน่วงช้าไว้จะเป็นการเสี่ยงความเสียหายหรือค่าใช้จ่ายจะเกินส่วนกับค่าสิ่งของ
ให้ขายทอดตลาดภายในกำหนดเวลาที่อธิบดีมีคำสั่ง
(๒) สิ่งของอื่นให้ขายทอดตลาดภายในกำหนดเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือน
แต่ไม่เกินสามเดือนนับแต่วันลงประกาศขายทอดตลาดเป็นต้นไป

ข้อ ๓๔ สถานที่ขายทอดตลาดตามปกติให้ขาย
ณ ที่ทำการกรมอนามัยหรือสถานที่เก็บรักษาสิ่งของนั้น
เว้นแต่ในกรณีที่อธิบดีเห็นสมควรจะมีคำสั่งให้ดำเนินการขายทอดตลาด ณ
สถานที่อื่นก็ได้

ข้อ
๓๕ ให้คณะกรรมการขายทอดตลาดกำหนดราคาเริ่มต้นของสิ่งของเพื่อขายทอดตลาดโดยให้พิจารณาจากหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) ราคาประเมินสิ่งของขณะยึดหรืออายัดไว้
(๒) สภาพและลักษณะของสิ่งของในขณะที่จะขายทอดตลาด
(๓) ราคาของสิ่งของในท้องตลาดในขณะที่จะขายทอดตลาด
(๔) ราคาประเมินเพื่อใช้ในการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมของทางราชการ
(๕) ราคาสิ่งของที่ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ชำนาญการ ผู้ประกอบวิชาชีพเฉพาะ หรือสมาคมวิชาชีพเฉพาะประเมินตามที่คณะกรรมการขายทอดตลาดขอความร่วมมือ

ข้อ ๓๖ ก่อนการขายทอดตลาดสิ่งของ
ให้คณะกรรมการขายทอดตลาดสิ่งของจัดให้มีการลงทะเบียนผู้เข้าสู้ราคา
และแจ้งให้บรรดาผู้เข้าสู้ราคาซึ่งเข้าสู้ราคาในนามของบุคคลอื่นแสดงใบมอบอำนาจก่อนเข้าสู้ราคา
และแจ้งด้วยว่าถ้าผู้สู้ราคาผู้ใดเข้าสู้ราคาแทนบุคคลอื่นโดยมิได้แสดงหนังสือมอบอำนาจก่อน
จะถือว่าผู้สู้ราคานั้นกระทำการในนามตนเอง

ข้อ
๓๗ การขายทอดตลาดสิ่งของตามปกติ
เมื่อเคาะไม้ตกลงขายแล้ว ผู้ซื้อต้องชำระเงินทันที เว้นแต่สิ่งของซึ่งมีราคาตั้งแต่หนึ่งแสนบาทขึ้นไปอาจผ่อนผันให้ผู้ซื้อวางมัดจำไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบห้าของราคาซื้อและทำสัญญาโดยมีเงื่อนไขในการชำระเงินที่ค้างชำระภายในเวลาไม่เกินสิบห้าวันนับแต่วันขายเมื่อได้ชำระเงินครบถ้วนแล้วจึงให้โอนมอบสิ่งของนั้นให้แก่ผู้ซื้อไป
ในกรณีสิ่งของที่ขายมีราคาสูงมากหรือมีเหตุผลพิเศษประการอื่น
คณะกรรมการขายทอดตลาดอาจกำหนดให้ผู้ซื้อวางเงินมัดจำและกำหนดเวลาชำระเงินได้ตามที่เห็นสมควร

ข้อ
๓๘ ในกรณีสิ่งของที่ขายมีราคาสูงมาก
โดยมีราคาประเมินขณะยึดหรืออายัดหรือคาดหมายว่าจะขายได้ในราคาไม่น้อยกว่าหนึ่งล้านบาทขึ้นไป
ผู้ซึ่งจะมีสิทธิเข้าสู้ราคาในกรณีนี้ต้องนำแคชเชียร์เช็คสั่งจ่ายกรมอนามัย
จำนวนเงินไม่น้อยกว่าร้อยละสิบของราคาตามข้อ ๓๕ (๑)
มาวางเป็นประกันและเมื่อขายสิ่งของได้แล้วให้ถือว่าแคชเชียร์เช็คของผู้ซื้อนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการชำระราคา

ข้อ
๓๙ ห้ามกรรมการขายทอดตลาดเข้าสู้ราคาหรือใช้ให้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดครั้งที่ตนทำหน้าที่เป็นกรรมการ

ข้อ ๔๐ เมื่อคณะกรรมการขายทอดตลาดเห็นว่าการขายทอดตลาดสิ่งของใดไม่มีผู้เข้าสู้ราคาหรือมีผู้เสนอราคาต่ำกว่าราคาที่กำหนดตามข้อ
๓๕ หรือกรณีที่เห็นว่าการสู้ราคาอาจไม่เป็นไปโดยสุจริตให้มีอำนาจถอนสิ่งของนั้นออกจากการขายทอดตลาด
สั่งงดการขายทอดตลาด หรือเลื่อนการขายทอดตลาดออกไป แล้วรายงานให้อธิบดีทราบ

ข้อ
๔๑ ในระหว่างการขายทอดตลาดให้คณะกรรมการขายทอดตลาดบันทึกการขายทอดตลาดของกลางแต่ละรายการตามแบบบันทึกการขายทอดตลาด
(ขต. ๔) และเมื่อดำเนินการขายทอดตลาดเรียบร้อยแล้วให้รายงานอธิบดีเพื่อทราบ

ข้อ
๔๒ ค่าใช้จ่ายในการโอนและส่งมอบสิ่งของ เช่น
ค่าภาษีอากร ค่าธรรมเนียม ค่าขนย้ายหรือค่าใช้จ่ายอื่นใดที่เกี่ยวข้อง
ให้เป็นภาระของผู้ซื้อ

ข้อ
๔๓ การรับเงินจากการขายทอดตลาดสิ่งของเมื่อผู้ซื้อชำระเงินแล้วให้คณะกรรมการขายทอดตลาดออกใบรับเงินโดยมีสำเนาสามฉบับ
ต้นฉบับมอบให้ผู้ซื้อ ส่วนสำเนาส่งให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาสิ่งของหนึ่งฉบับเก็บไว้ในสำนวนคดีหนึ่งฉบับ
อีกหนึ่งฉบับเก็บไว้เป็นต้นขั้ว

ข้อ
๔๔ การรับเงินโดยปกติให้รับเป็นเงินสด
แต่ถ้าคณะกรรมการขายทอดตลาดเห็นสมควรอาจรับเงินเป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงินก็ได้
โดยให้จดเลขที่เช็คหรือตั๋วแลกเงินในใบรับเงินด้วย
ในกรณีที่ไม่เป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงินของส่วนราชการ องค์การของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจ
จะต้องเป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงินที่ธนาคารสั่งจ่ายหรือธนาคารรับรอง

ข้อ ๔๕ เมื่อได้รับชำระเงินจากการขายทอดตลาดสิ่งของแล้วไม่ว่ารับชำระเงินเป็นเงินสด เช็ค
หรือตั๋วแลกเงินก็ตาม
ให้คณะกรรมการขายทอดตลาดส่งมอบให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาสิ่งของเพื่อดำเนินการต่อไป

ข้อ
๔๖ การรับเงินเป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงิน
หากเรียกเก็บเงินไม่ได้ ให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาสิ่งของแจ้งให้อธิบดีทราบเพื่อดำเนินการเรียกร้องผู้ซื้อให้ชำระเงินนั้น
หรือดำเนินการตามกฎหมายต่อไป

ข้อ
๔๗ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดสิ่งของให้หักค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดและการขายทอดตลาด
รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเท่าที่ได้จ่ายจริงก่อน แล้วจึงนำส่งคลังเป็นรายได้แผ่นดิน

ข้อ ๔๘ การดำเนินการเกี่ยวกับการขายทอดตลาดที่ไม่ได้กำหนดไว้ในประกาศนี้
ให้นำระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดี
และระเบียบของทางราชการที่เกี่ยวข้องมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๔๙ แบบพิมพ์ที่ใช้ในการขายทอดตลาดให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑) แบบประกาศขายทอดตลาด (ขต. ๑)
(๒) แบบบัญชีแนบท้ายประกาศขายทอดตลาด (ขต. ๒)
(๓) แบบทะเบียนผู้เข้าสู้ราคา (ขต. ๓)
(๔) แบบบันทึกการขายทอดตลาด (ขต. ๔)
(๕) แบบสัญญาขายทอดตลาด (ขต. ๕)


ประกาศ
ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. 256๑
ปิยะสกล
สกลสัตยาทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
ประกาศกรมอนามัย เรื่อง ขายทอดตลาด แบบ (ขต. ๑)
๒.
บัญชีแนบท้ายประกาศกรมอนามัย เรื่อง ขายทอดตลาด แบบ (ขต. ๒)
๓.
ทะเบียนผู้เข้าสู้ราคา แบบ (ขต. ๓)
๔.
บันทึกการขายทอดตลาด แบบ (ขต. ๔)
๕.
สัญญาขายทอดตลาด แบบ (ขต. ๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
วิวรรธน์/จัดทำ
๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๐๒ ง/หน้า ๑๘/๔ พฤษภาคม ๒๕๖๑