pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง
การรับรองพันธุ์พืชให้เป็นพันธุ์พืชรับรอง
ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘
(ฉบับที่
๑) พ.ศ. ๒๕๒๙
-------------------------

 โดยที่เป็นการสมควรให้มีการรับรองเมล็ดพันธุ์พืชให้เป็นพันธุ์พืชรับรอง
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติ
พันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ผู้ประกอบกิจการพันธุ์พืชผู้ใดประสงค์จะให้กรมวิชาการเกษตรดำเนินการ
ทดสอบ ตรวจ หรือวิเคราะห์คุณภาพ
หรือคุณสมบัติของเมล็ดของพันธุ์พืชที่ใช้เพาะปลูกหรือใช้
ทำพันธุ์เพื่อขอให้ออกหนังสือรับรองพันธุ์พืช
ให้ยื่นคำขอตามแบบ พ.พ. ๑๓ ท้ายประกาศนี้ต่อ
พนักงานเจ้าหน้าที่ที่กองควบคุมพืชและวัสดุการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร บางเขน ก่อนระยะ
เวลาลงมือปลูกพันธุ์พืชไม่น้อยกว่า ๓๐ วัน
พร้อมตัวอย่างเมล็ดพันธุ์และเอกสารดังต่อไปนี้
 (๑)
ส่งตัวอย่างเมล็ดพันธุ์ของพืชในปริมาณไม่เกินหนึ่งกิโลกรัม
 (๒) ส่งเอกสารแจ้งรายละเอียดของพันธุ์พืช
ดังนี้
  - ชนิด ชื่อพันธุ์ หรือ หมายเลขสายพันธุ์ (Line
Number)
  - แหล่งกำเนิด
  - ลักษณะประจำพันธุ์
 (๓) ส่งเอกสารแจ้งรายละเอียดของการผลิต
ดังนี้
  - สถานที่และเนื้อที่ปลูก
  - วันเดือนปีที่ปลูกและเก็บเกี่ยว
  - หมายเลขแปลงที่ปลูก (Field Number)

 ข้อ ๒
เมื่อยื่นคำขอตามข้อ ๑
แล้ว ให้ผู้ประกอบกิจการพันธุ์พืชแจ้งกำหนดวัน
เวลาและสถานที่ปลูก เพื่อให้เจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบได้ทุกเวลา
และเพื่อให้ผู้ยื่นคำขอผลิตเมล็ด
พันธุ์ตามที่กรมวิชาการเกษตรกำหนดรายละเอียดของแต่ละพันธุ์พืช
ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และ
เงื่อนไข ของพันธุ์พืชที่กรมวิชาการเกษตรได้กำหนดรายละเอียดขึ้น
 ภายหลังที่ผลิตเมล็ดพันธุ์พืชตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้ผู้ประกอบกิจการพันธุ์พืชแจ้ง
ให้เจ้าหน้าที่ไปดำเนินการสุ่มเก็บตัวอย่างเมล็ดพันธุ์พืชที่เพาะปลูกขึ้นในปริมาณที่สมควร
เพื่อ
ตรวจสอบก่อนออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรอง

 ข้อ ๓
เมื่อตรวจสอบตามข้อ ๒ วรรคสองแล้ว และกรมวิชาการเกษตรเห็นสมควร
ออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองได้
ให้อธิบดีกรมวิชาการเกษตรออกหนังสือรับรองพันธุ์พืช
รับรอง โดยระบุชนิดของพืช ชื่อพันธุ์พืช
โดยคำนวณเป็นร้อยละของเมล็ดบริสุทธิ์ สิ่งเจือปนความ
งอก และความชื้นของเมล็ด รวมทั้งระบุจำนวนเมล็ดพันธุ์อื่น
สำหรับเมล็ดพันธุ์พืชข้าวให้ระบุ
จำนวนเมล็ดข้าวแดงด้วย
 การออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองนั้น
จะออกให้เฉพาะการผลิตตามที่ยื่นคำ
ขอแต่ละครั้ง
หนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองให้ทำตามแบบที่กรมวิชาการเกษตรกำหนด

 ข้อ ๔
ให้ผู้ประกอบกิจการพันธุ์พืชรับรอง จัดให้มีเครื่องหมายการค้าหรือป้ายชื่อ
เจ้าของเมล็ดพันธุ์พืชรับรอง
และติดหรือปิดป้ายแสดงผลการทดสอบตามข้อ ๓
ซึ่งออกโดยกรม
วิชาการเกษตร ไว้ที่ภาชนะบรรจุเมล็ดพันธุ์พืชรับรอง

 ข้อ ๕
ภาชนะบรรจุตามข้อ ๔
ต้องผนึกแผ่น พร้อมกับผนึกตรากรมวิชาการ
เกษตร
การรับรองจะสิ้นสุดลงเมื่อมีการทำลายตราผนึกภาชนะบรรจุ

 ข้อ ๖
ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการเกี่ยวกับการปฏิบัติตามคำขอจนถึงการออกหนังสือ
รับรองพันธุ์พืชรับรอง การพิมพ์ป้าย และการผนึกตราตามข้อ
๕ กับค่าใช้จ่ายของเจ้าหน้าที่ตาม
ข้อ ๒
ให้ผู้ยื่นคำขอเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นตามที่ผู้ยื่นคำขอตกลงเป็นหนังสือไว้กับกรมวิชา
การเกษตร
 ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

  ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๒๙
  ประยุทธ์ ศิริพานิชย์
  รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ ปฏิบัติราชการแทน
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

[รก.๒๕๒๙/๑๗๙/๑๓พ/๑๖ ตุลาคม ๒๕๒๙]

 ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
 ๔ ตุลาคม ๒๕๔๕
 A+B
(C)
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง
กำหนดข้อความอื่นที่รัฐมนตรีเห็นสมควรประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาระบุเพิ่มเติมในฉลาก
ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘
(ฉบับที่ ๑)
พ.ศ. ๒๕๒๔
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ระบุข้อความว่า
เมล็ดบริสุทธิ์ร้อยละ
เป็นข้อความเพิ่มเติมที่ต้องระบุไว้ในฉลาก

ประกาศนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๒๔
อาณัติ อาภาภิรม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์








จุฑามาศ/จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน
๒๕๕๕

พลัฐวัษ/ตรวจ
๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๖

ศิรวัชร์/ปรับปรุง
๑๙ ตุลาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๕๑/หน้า ๓๑๐๑/๑๕ กันยายน ๒๕๒๔
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง
กำหนดแบบเกี่ยวกับการนำเข้าซึ่งพันธุ์พืชควบคุมเพื่อการค้า
ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘
(ฉบับที่ ๑)
พ.ศ. ๒๕๒๔
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๒๓ (๒) แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ใช้แบบ
พ.พ. ๑๒
ท้ายประกาศนี้เป็นแบบที่ผู้รับใบอนุญาตนำเข้าซึ่งพันธุ์พืชควบคุมเพื่อการค้า
ให้นำใบรับรองของผู้รวบรวมจากต่างประเทศซึ่งเป็นแหล่งรวบรวมพันธุ์พืชควบคุมลงรายการตามที่ระบุไว้ในแบบ
พ.พ. ๑๒ นี้ แล้วให้นำแบบ พ.พ ๑๒ และใบรับรองดังกล่าว ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ
กองควบคุมพืชและวัสดุการเกษตร กรมวิชาการเกษตร ภายใน ๑๐ วัน
นับแต่วันที่ได้รับมอบไปจากศุลกากร

ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป[๑]


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๒๔
พันตำรวจเอก
กฤช สังขทรัพย์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
ใบรับรองการนำเข้าซึ่งพันธุ์พืชควบคุมเพื่อการค้าตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ.
๒๕๑๘ (พ.พ. ๑๒)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




















จุฑามาศ/จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน
๒๕๕๕

พลัฐวัษ/ตรวจ
๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๖

ศิรวัชร์/ปรับปรุง
๑๙ ตุลาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๐๔/หน้า ๑๙๘๗/๓๐ มิถุนายน ๒๕๒๔
ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การตั้งชื่อพันธุ์รับรอง
พันธุ์แนะนำ
พ.ศ. ๒๕๖๐
 

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบกรมวิชาการเกษตรว่าด้วยหลักเกณฑ์การตั้งชื่อพันธุ์รับรอง พันธุ์แนะนำ พ.ศ. ๒๕๕๓ ฉบับลงวันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๓
ให้เป็นไปโดยถูกต้อง และมีความเหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕ ประกอบกับข้อ ๒ (๒)
แห่งกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. ๒๕๕๗
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ ประกอบมติคณะกรรมการวิจัยปรับปรุงพันธุ์พืช
อธิบดีกรมวิชาการเกษตรจึงวางระเบียบไว้ดังนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การตั้งชื่อพันธุ์รับรอง พันธุ์แนะนำ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบกรมวิชาการเกษตรว่าด้วยหลักเกณฑ์การตั้งชื่อพันธุ์รับรอง
พันธุ์แนะนำ พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๔ หลักเกณฑ์การตั้งชื่อพันธุ์รับรอง
พันธุ์แนะนำ มีดังนี้
๔.๑ ให้ตั้งชื่อพันธุ์พืชเป็นภาษาไทย
หากมีชื่อเป็นภาษาอื่นให้ใช้ภาษาไทย
๔.๒ สำหรับพันธุ์แนะนำถ้ามีชื่อเดิมอยู่แล้ว
ให้ใช้ชื่อเดิม
๔.๓
ให้ใช้ชื่อศูนย์วิจัยหรือชื่อสถานที่ทดลองของกรมวิชาการเกษตรที่ได้ดำเนินการพัฒนาพันธุ์พืชนั้นเป็นส่วนใหญ่
และต่อท้ายด้วยตัวเลขเรียงตามลำดับ เช่น มันสำปะหลังพันธุ์ระยอง ๑
มันสำปะหลังพันธุ์ระยอง ๒ และมันสำปะหลังพันธุ์ระยอง ๓ เป็นต้น
ในกรณีที่ชื่อของศูนย์วิจัยหรือชื่อสถานที่ทดลองของกรมวิชาการเกษตรซึ่งส่วนใหญ่เป็นชื่อจังหวัด
อำเภอ ตลอดจนตำบล ฯลฯ ได้ถูกนำไปใช้ในการตั้งชื่อพันธุ์พืชอื่น
หรือโดยหน่วยงานอื่นไปแล้วให้พิจารณาใช้ชื่ออื่น ๆ ทางภูมิศาสตร์
หรือชื่อเฉพาะได้ตามความเหมาะสม เช่น ชื่อแม่น้ำ ภูเขา ทั้งนี้
ต้องอยู่ในดุลยพินิจของคณะกรรมการที่พิจารณา
๔.๔
การตั้งชื่อให้ผ่านความเห็นชอบจากคณะกรรมการของสถาบัน/สำนัก ต้นสังกัด

ข้อ ๕ ชื่อพันธุ์พืชจะต้องไม่มีลักษณะใดลักษณะหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
๕.๑
เป็นหรือคล้ายกับพระปรมาภิไธย พระนามาภิไธย พระปรมาภิไธยย่อหรือพระนามาภิไธยย่อ
หรือนามพระราชวงศ์
๕.๒ ไม่สุภาพหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อย
หรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
๕.๓ สื่อความหมายไปทางเกินความจริง
หรือโอ้อวด
๕.๔ เป็นหรือคล้ายชื่อสามัญ ชื่อชนิด
หรือชื่อสกุลของพืช
๕.๕ เป็นหรือคล้าย
ชื่อพันธุ์พืชอื่นในวงศ์เดียวกันที่มีอยู่แพร่หลายทั่วไป
๕.๖
เป็นคำสมาสหรือคำสนธิของชื่อพันธุ์พืชในวงศ์เดียวกันที่ไม่ใช้พ่อ -
แม่พันธุ์ของพันธุ์พืชนั้น
๕.๗ มีคำนำหน้านาม เช่น ศาสตราจารย์ หม่อม
พลเอก นาย
๕.๘ อาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิด

ข้อ ๖ ในกรณีที่มีการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่บุคคล
หรือเนื่องในวาระพิเศษต่าง ๆ ให้พิจารณาตั้งชื่อได้ตามความเหมาะสม
ทั้งนี้
ให้อยู่ในดุลยพินิจของคณะกรรมการวิจัยปรับปรุงพันธุ์พืช


ประกาศ ณ วันที่ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๐
สุวิทย์ ชัยเกียรติยศ
อธิบดีกรมวิชาการเกษตร
ปุณิกา/อัญชลี/จัดทำ
๒๙ มิถุนายน
๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๒๖ กันยายน
๒๕๖๐










[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๗๑ ง/หน้า ๑๕/๒๘ มิถุนายน ๒๕๖๐
ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ว่าด้วยการกำหนดขั้นตอน
และระยะเวลาการออกหนังสืออนุญาตพืชอนุรักษ์
และใบสำคัญการขึ้นทะเบียนสถานที่เพาะเลี้ยงพืชอนุรักษ์
ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘
(ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๔๒
 

เพื่อให้เกิดความคล่องตัว
และการให้บริการประชาชนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในข้อ
๙ และ ข้อ ๑๒ แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๓๒
อธิบดีกรมวิชาการเกษตร จึงออกระเบียบไว้ ดังนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ว่าด้วยการกำหนดขั้นตอนและระยะเวลาการออกหนังสืออนุญาตพืชอนุรักษ์
และใบสำคัญการขึ้นทะเบียนสถานที่เพาะเลี้ยงพืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘ (ฉบับที่ ๒) ๒๕๔๒

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๕ แห่งระเบียบกรมวิชาการเกษตร
ว่าด้วยการกำหนดขั้นตอนและระยะเวลาการออกหนังสืออนุญาตพืชอนุรักษ์
และใบสำคัญการขึ้นทะเบียนสถานที่เพาะเลี้ยงพืชอนุรักษ์ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช
พ.ศ. ๒๕๑๘ พ.ศ. ๒๕๔๐ ลงวันที่ ๒๔
เมษายน ๒๕๔๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ
๕ ขั้นตอนการออกใบสำคัญการขึ้นทะเบียนสถานที่เพาะเลี้ยงพืชอนุรักษ์ระยะเวลา
๒-๓ วันทำการ ดังนี้
(๑)
ยื่นคำขอขึ้นทะเบียนพร้อมหลักฐาน ค่าธรรมเนียม
และพนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบหลักฐาน ๑-๒ วันทำการ
(๒)
เสนอผู้มีอำนาจลงนามและออกใบสำคัญการขึ้นทะเบียนพืชอนุรักษ์ ๑ วันทำการ


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
อนันต์ ดาโลดม
อธิบดีกรมวิชาการเกษตร


จุฑามาศ/ผู้จัดทำ
๒๒
พฤศจิกายน ๒๕๕๕

พลัฐวัษ/ตรวจ
๓๐
สิงหาคม ๒๕๕๖




































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๓๒ง/หน้า ๔๑/๒๒ เมษายน ๒๕๔๒
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
พิกัดอัตราค่าหลวงแร่
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๒๐
เป็นปีที่ ๓๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๐

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.
๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุกให้เรียกเก็บจากราคาโลหะดีบุกดังนี้
(๑)
ถ้าราคาตลาดของโลหะดีบุกในแร่ต่อ ๖๐ กิโลกรัม
เกินกว่าสามพันบาทให้เรียกเก็บในอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง ซึ่งต้องกำหนดเป็นขั้นๆ
และขั้นสูงสุดต้องไม่เกินกว่าร้อยละหกสิบของราคาตลาดที่เกินกว่าสามพันบาท
(๒)
ถ้าราคาตลาดของโลหะดีบุกในแร่ต่อ ๖๐ กิโลกรัม
ไม่เกินสามพันบาทให้ยกเว้นไม่ต้องเรียกเก็บค่าภาคหลวง


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ธานินทร์ กรัยวิเชียร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ดีบุกที่กำหนดไว้มีอัตราเดียวซึ่งไม่เหมาะสมแก่สถานการณ์ปัจจุบัน
เพราะรัฐไม่อาจลดค่าภาคหลวงแร่ดีบุกให้แก่ผู้ผลิตในช่วงที่แร่ดีบุกมีราคาตกต่ำ
และไม่อาจเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุกเพิ่มขึ้นในช่วงที่แร่ดีบุกมีราคาสูงขึ้นได้
สมควรปรับปรุงพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ดีบุกเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
โดยกำหนดพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ดีบุกขั้นสูงไว้เพื่อให้รัฐสามารถเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุกในอัตราที่เหมาะสมกับราคาตลาดที่ขึ้นลงได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น





















สัญชัย/ผู้จัดทำ
๑๖ มกราคม ๒๕๕๒

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๗ มีนาคม ๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๖๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ กรกฎาคม ๒๕๒๐
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
พิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ เมษายน
พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖ มาตรา ๗ และมาตรา ๘
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖ การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่อื่น
ๆ ให้เรียกเก็บตามชนิด สภาพร้อยละของโลหะหรือของสารประกอบในแร่
หรือลักษณะพิเศษอย่างใดอย่างหนึ่งตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
แต่ต้องไม่เกินกว่าอัตราร้อยละยี่สิบของราคาตลาด
ในกรณีที่รัฐมนตรีเห็นว่าการเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่สำหรับแร่บางชนิดตามอัตราร้อยละของราคาตลาดตามวรรคหนึ่งไม่เหมาะสม
ให้รัฐมนตรีกำหนดการเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่โดยวิธีประเมินหรือวิธีอื่นตามหลักเกณฑ์
วิธีการ เงื่อนไข และอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินกว่าอัตราร้อยละสามสิบของราคาตลาด
มาตรา ๗ สภาพ ร้อยละของโลหะหรือของสารประกอบในแร่หรือลักษณะพิเศษอย่างใดอย่างหนึ่ง
ของแร่แต่ละชนิด ที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ วิธีการกำหนดราคาตลาด
การใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินในการคำนวณราคาตลาด
และวิธีการควบคุมการชำระค่าภาคหลวงแร่ ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง
มาตรา ๘ ภายใต้บังคับมาตรา ๖ วรรคสอง
ให้อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีประกาศราคาตลาดของแร่แต่ละชนิดเป็นครั้งคราวตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่อื่น
ๆ ที่มิใช่แร่ดีบุก และที่มิใช่แร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์
ได้กำหนดวิธีการเรียกเก็บค่าภาคหลวงโดยถือตามอัตราร้อยละของราคาตลาดอย่างเดียวจึงไม่เหมาะสมแก่สถานการณ์ในปัจจุบัน
ซึ่งมีการผลิตแร่รัตนชาติและแร่ราคาต่ำชนิดต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น สมควรปรับปรุงพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่สำหรับแร่เหล่านี้ให้เหมาะสม
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น






















สัญชัย/ผู้จัดทำ
๑๖ มกราคม ๒๕๕๒

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๗ มีนาคม ๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๗๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๓ พฤษภาคม ๒๕๒๒
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
พิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. ๒๕๐๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๙
เป็นปีที่ ๒๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. ๒๕๐๙

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิก
(๑)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงดีบุก พุทธศักราช ๒๔๗๖
(๒)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงดีบุก (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๔
(๓)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงดีบุก (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๔
(๔)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงดีบุก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖
(๕)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ทังสะเตน พุทธศักราช ๒๔๘๔
(๖)
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ทังสะเตน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐
บรรดาบทกฎหมาย
กฎและข้อบังคับอื่นในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้แทน

มาตรา ๔
การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุก ให้เรียกเก็บจากราคาโลหะดีบุกดังนี้
(๑)
ถ้าราคาตลาดของโลหะดีบุกในแร่ต่อหนึ่งหาบหลวงเกินกว่าหนึ่งพันบาทให้เรียกเก็บในอัตราร้อยละยี่สิบห้าของราคาโลหะดีบุกที่เกินกว่าหนึ่งพันบาทขึ้นไป
(๒)
ถ้าราคาตลาดของโลหะดีบุกในแร่ต่อหนึ่งหาบหลวงไม่เกินหนึ่งพันบาทให้ยกเว้นไม่ต้องเรียกเก็บค่าภาคหลวง

มาตรา ๕
การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์ ให้เรียกเก็บตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
แต่ต้องไม่เกินกว่าอัตราร้อยละยี่สิบของราคาตลาด

มาตรา ๖
การเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่อื่นๆ ให้เรียกเก็บตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
แต่ต้องไม่เกินกว่าอัตราร้อยละสิบห้าของราคาตลาด

มาตรา ๗
สภาพของแร่แต่ละชนิดที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการเรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่
วิธีการกำหนดราคาตลาด การกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนเงินในการคำนวณราคาตลาด
และวิธีการควบคุมการชำระค่าภาคหลวงแร่ ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง

มาตรา ๘
ให้อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีประกาศราคาตลาดของแร่แต่ละชนิดเป็นครั้งคราวตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๙
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่
และออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้
เนื่องด้วยขณะนี้มีกฎหมายพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่อยู่หลายฉบับ
สมควรนำมาไว้ในที่เดียวกัน และปรับปรุงเสียใหม่
เพื่อสะดวกแก่การปฏิบัติราชการและแก่ผู้มีหน้าที่ต้องชำระค่าภาคหลวงแร่






















สัญชัย/ผู้จัดทำ
๑๖ มกราคม ๒๕๕๒

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๗ มีนาคม ๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๒๒/หน้า ๒๒๔/๘ มีนาคม ๒๕๐๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๕๒ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ.
๒๕๐๙
---------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง
แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
 ให้ยกเลิกความในข้อ
๗ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ
๗
ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงตะกรันที่มีโคลัมเบียมเพนตอกไซด์ หรือตันตา
ลัมเพนตอกไซด์ หรือทั้งสองชนิดรวมกันอยู่
ในอัตราร้อยละห้าของราคาที่อธิบดีประกาศ"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๙
  ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

+-----------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหต ุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราการเรียกเก็บ
ค่าภาคหลวงตะกรันที่มีโคลัมเบียมเพนตอกไซด์
หรือตันตาลัมเพนตอกไซด์ หรือทั้งสองชนิด
รวมกันที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันได้กำหนดไว้ในอัตราที่อยู่ในเกณฑ์สูง
ประกอบกับราคาตลาด
ของแร่ชนิดดังกล่าวได้ลดลง ดังนั้น
หากยังคงเก็บค่าภาคหลวงในอัตราเดิมจะทำให้ต้นทุน
การผลิตของผู้ประกอบการในประเทศซึ่งใช้แร่ชนิดดังกล่าวเป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรมบาง
ประเภทต้องรับภาระในต้นทุนสูงอันไม่เอื้ออำนวยต่อการลงทุน
สมควรปรับปรุงอัตราการเรียก
เก็บค่าภาคหลวงตะกรันที่มีโคลัมเบียมเพนตอกไซด์
หรือตันตาลัมเพนตอกไซด์ หรือทั้งสองชนิด
รวมกันเสียใหม่ให้เหมาะสม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๙/๓ก/๑๖/๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙]
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๕๓ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ.
๒๕๐๙
---------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง
แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความใน
 (๑)
เลขลำดับ ๔๔ เลขลำดับ ๔๕ เลขลำดับ ๔๖ เลขลำดับ ๔๗ เลขลำดับ ๔๘
และเลขลำดับ ๔๙ ของ (ก) แร่
แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้ายกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ.
๒๕๒๘) และฉบับที่ ๔๑
(พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. ๒๕๐๙
 (๒)
เลขลำดับ ๔๙ ทวิ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่
ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๓๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.
๒๕๐๙
 (๓)
เลขลำดับ ๕๘ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้าย
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาค
หลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่
๔๒ (พ.ศ. ๒๕๓๒) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
 (๔)
เลขลำดับ ๕๙ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้าย
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่า
ภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.
๒๕๐๙
 (๕)
เลขลำดับ ๖๑ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่
ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.
๒๕๐๙
 (๖)
เลขลำดับ ๖๒ และเลขลำดับ ๖๓ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติ
พิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๙
(พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
 ข้อ
๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๗
เบญจ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓
(พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. ๒๕๐๙
 "ข้อ
๗ เบญจ
ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่หินประดับในอัตราร้อยละสี่ของราคา
ซึ่งอธิบดีประกาศ"
 ข้อ
๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๗ ฉ
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓
(พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
 "ข้อ
๗ ฉ
ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่หินอุตสาหกรรมในอัตราร้อยละสี่ของ
ราคาซึ่งอธิบดีประกาศ"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
  ไชยวัฒน์ สินสุวงศ์
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

--------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีกฎกระทรวงออก
ตามความในพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐
กำหนดให้หินทุกชนิดเป็นหินประดับและหิน
อุตสาหกรรม สมควรปรับปรุงการกำหนดอัตราค่าภาคหลวงแร่สำหรับหินประดับและหิน
อุตสาหกรรมเสียใหม่ ให้สอดคล้องกับการกำหนดดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๙/๗ก/๑๐/๑๕ มีนาคม ๒๕๓๙]
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๕๔ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ.
๒๕๐๙
---------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง
แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๖
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.
๒๕๐๙ และให้ใช้ความ
ต่อไปนี้แทน
 "ข้อ
๖
ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่แทนทาไลท์และแร่โคลัมไบท์ที่รวมกันอยู่ใน
อัตราร้อยละห้าของราคาที่อธิบดีประกาศ"
 ข้อ
๒ ให้ยกเลิกความในลำดับ ๖. ของ (ก.)
แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่ ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราช
บัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

 ข้อ
๓ ให้ยกเลิกความในลำดับ ๘. ของ (ก.)
แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่ ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราช
บัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
  กร
ทัพพะรังสี
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าภาคหลวงแร่
แทนทาไลท์และแร่โคลัมไบท์ที่รวมกันอยู่
แร่โคลัมเบียมตันตาลัม และแร่ซีโนไทม์ที่ใช้บังคับ
อยู่ในปัจจุบันอยู่ในเกณฑ์สูง
ไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน ประกอบกับมีแร่ดังกล่าวเป็น
จำนวนมากปะปนอยู่ในมูลแร่ดีบุกซึ่งถูกทิ้งไว้โดยมิได้นำมาใช้ประโยชน์
สมควรปรับปรุงอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่แทนทาไลท์ และแร่โคลัมไบท์ที่รวมกันอยู่
แร่โคลัมเบียมตันตาลัม และ
แร่ซีโนไทม์ เสียใหม่ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน
เพื่อเป็นการส่งเสริมให้มีการผลิตแร่
ดังกล่าวเพิ่มมากขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๐/๓๖ก/๑๖/๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๐]
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๗ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ.
๒๕๐๙
---------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวง
แร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
 ให้ยกเลิกความในข้อ
๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ
๔
ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ทองคำในอัตราร้อยละสองจุดห้าของราคา
ที่อธิบดีประกาศ"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
 
พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราการเรียกเก็บ
ค่าภาคหลวงแร่ทองคำในปัจจุบันกำหนดไว้ในอัตราที่อยู่ในเกณฑ์สูง
ไม่เอื้ออำนวยต่อการ
เร่งสำรวจและพัฒนาแร่ทองคำตามนโยบายของรัฐบาล
สมควรปรับปรุงพิกัดอัตราค่าภาคหลวง
แร่ทองคำเสียใหม่
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๖/๓๘/๒๘พ./๓๑ มีนาคม ๒๕๓๖]