ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
ว่าด้วยการเก็บรักษาทรัพย์สินที่ถูกยึดหรืออายัด
พ.ศ.
๒๕๓๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๕) และมาตรา ๒๔
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด
พ.ศ. ๒๕๓๔ คณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินว่าด้วยการเก็บรักษาทรัพย์สินที่ถูกยึดหรืออายัด
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

ข้อ ๓
ในระเบียบนี้
ทรัพย์สิน
หมายความว่า
ทรัพย์สินที่เกี่ยวเนื่องกับการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดที่คณะกรรมการได้มีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดไว้แล้ว
และให้หมายความรวมถึงทรัพย์สินที่คณะกรรมการหรือเลขาธิการได้มีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดไว้ชั่วคราวด้วย

ข้อ ๔
ให้เลขาธิการรักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการตามระเบียบนี้
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้
ให้เลขาธิการเสนอให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาด

หมวด
๑
หน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สิน
 

ข้อ ๕
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งยึดหรืออายัดทรัพย์สินนำทรัพย์สินนั้นและหรือเอกสารที่เกี่ยวข้องเท่าที่มี
มาส่งมอบให้ผู้อำนวยการกองตรวจสอบทรัพย์สินคดียาเสพติดหรือผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันและปราบปรามยาเสพติดประจำภาค
เพื่อเก็บรักษาไว้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
ในกรณีที่ทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดไว้เป็นอสังหาริมทรัพย์หรือเป็นการประกอบกิจการ
เช่น อุตสาหกรรม พาณิชยกรรม หรือเกษตรกรรม ที่มีรายได้จากการประกอบกิจการดังกล่าว
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามวรรคหนึ่งรายงานเลขาธิการทันทีเพื่อพิจารณาสั่งการ

ข้อ ๖
ในกรณีปกติ
ให้ผู้อำนวยการกองตรวจสอบทรัพย์สินคดียาเสพติดหรือผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันและปราบปรามยาเสพติดประจำภาค
แล้วแต่กรณี
มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดได้ในพื้นที่ที่ตนรับผิดชอบ
แต่ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นและสมควร
เลขาธิการจะมีคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งหรือหลายคณะ
ประกอบด้วยข้าราชการในสำนักงานจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน
หรือจะมีคำสั่งแต่งตั้งผู้อำนวยการกองตรวจสอบทรัพย์สินคดียาเสพติดหรือผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันและปราบปรามยาเสพติดประจำภาค
ให้เป็นผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินประเภทใดหรือทรัพย์สินของผู้ต้องหารายใดโดยเฉพาะก็ได้

ข้อ ๗
ให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินตามข้อ
๖ มีหน้าที่ดังต่อไปนี้
(๑)
ตรวจความถูกต้องของทรัพย์สินที่จะต้องเก็บรักษาหรือส่งมอบ
(๒) จัดทำบัญชีทรัพย์สินที่เก็บรักษา
(๓) จัดทำหลักฐานการรับหรือส่งมอบทรัพย์สิน
(๔)
เก็บรักษากุญแจและรหัสของสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินตามข้อ ๘
(๕) ตรวจสอบเกี่ยวกับทรัพย์สิน เช่น
ความชำรุดบกพร่อง และรายงานความเคลื่อนไหวหรือผลการตรวจสอบเกี่ยวกับทรัพย์สิน
ทั้งนี้ตามที่เลขาธิการกำหนด
(๖) เก็บรักษาทรัพย์สินที่ได้รับมอบไว้ให้ปลอดภัย
(๗) ส่งมอบทรัพย์สินแก่บุคคลที่เลขาธิการมีคำสั่ง

ข้อ ๘
กุญแจและรหัสให้แยกกันเก็บรักษาไว้
โดยให้ผู้อำนวยการกองตรวจสอบทรัพย์สินคดียาเสพติดเก็บรักษารหัส
และให้หัวหน้าฝ่ายเลขานุการและบริหารงานกองทุน
และหัวหน้างานติดตามและเก็บรักษาทรัพย์สิน เก็บรักษากุญแจคนละหนึ่งดอก
สำหรับในส่วนภูมิภาค
ให้ผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันและปราบปรามยาเสพติดประจำภาคเก็บรักษารหัส
และให้หัวหน้าฝ่ายปราบปรามยาเสพติด และหัวหน้างานธุรการ
เก็บรักษากุญแจคนละหนึ่งดอก

หมวด
๒
วิธีการเก็บรักษาทรัพย์สิน
 

ข้อ ๙
ในการเก็บรักษาทรัพย์สิน
ให้พึงปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑)
จัดทำบัตรหรือเครื่องหมายติดไว้กับทรัพย์สินนั้นตามบัญชีทรัพย์สินที่เก็บรักษาตามข้อ
๗ (๒) เพื่อสะดวกและง่ายต่อการค้นหาและอ้างอิง
(๒) เก็บรักษาทรัพย์สินตามประเภท สภาพ
และขนาดของทรัพย์สินในสถานที่หรือห้องที่มั่นคงแข็งแรงและปลอดภัย

ข้อ ๑๐
ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่ไม่สะดวกต่อการขนย้าย
ให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่เห็นสมควร
อาจจัดให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองทรัพย์สินดูแลทรัพย์สินต่อไปได้
ถ้าเจ้าของหรือผู้ครอบครองทรัพย์สินยินยอม หรือ
(๒) จัดให้ผู้อื่นดูแลรักษาทรัพย์สิน เช่น
จ้างคนเฝ้าทรัพย์สิน

ข้อ ๑๑
ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นทรัพย์สินตามข้อ
๕ วรรคสอง
เลขาธิการจะมีคำสั่งตั้งผู้จัดการหรือให้เช่าอสังหาริมทรัพย์หรือกิจการดังกล่าว
โดยให้ส่งมอบเงินรายได้ทั้งหมดหรือบางส่วนแก่ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินภายในเวลาและตามเงื่อนไขที่กำหนดก็ได้
เพื่อเก็บรักษาเช่นเดียวกับทรัพย์สินและเมื่อได้ดำเนินการดังกล่าวแล้วให้รายงานคณะกรรมการในโอกาสแรกที่มีการประชุม

ข้อ ๑๒
ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นเงินสด
ให้ปฏิบัติตามระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการนั้น

ข้อ ๑๓
ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นอัญมณี
เครื่องทองรูปพรรณ
หรือของมีค่าอื่นทำนองเดียวกันให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สิน ตามข้อ ๖
เก็บรักษาทรัพย์สินไว้ในที่ปลอดภัยตามที่เห็นสมควร
โดยในบัญชีทรัพย์สินที่เก็บรักษาตามข้อ ๗ (๒)
ให้มีรายละเอียดเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้นตามสมควรด้วย

ข้อ ๑๔
ให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินรายงานต่อเลขาธิการโดยเร็วเพื่อพิจารณาสั่งการตามที่เห็นสมควร
เมื่อปรากฏว่า
(๑) ทรัพย์สินนั้นมีสภาพเป็นของสด ของเสียได้
หรือถ้าหน่วงช้าไว้จะเป็นการเสี่ยงต่อความเสียหายหรือค่าใช้จ่ายจะเกินส่วนแห่งค่าของทรัพย์สินนั้น
(๒) ทรัพย์สินนั้นมีลักษณะที่อาจทำให้สกปรก
เลอะเทอะ หรือมีกลิ่นหรืออาจรบกวนหรือก่อความรำคาญ
(๓)
ทรัพย์สินนั้นมีน้ำหนักมากหรือไม่สะดวกต่อการเคลื่อนย้าย หรือมีขนาดใหญ่มาก
หรือเปลืองเนื้อที่ในการเก็บรักษา
(๔)
ทรัพย์สินนั้นเป็นทรัพย์สินซึ่งโดยสภาพอาจก่อให้เกิดอันตรายได้ง่าย เช่น
สารเคมีหรือสิ่งที่เป็นเชื้อเพลิง
(๕)
ทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาไว้ในสถานที่โดยเฉพาะเพื่อรักษาคุณภาพของตัวทรัพย์

ข้อ ๑๕
ในกรณีที่เลขาธิการเห็นว่าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาตามข้อ
๑๔
ไม่เหมาะสมที่จะเก็บรักษาไว้หรือการเก็บรักษาไว้จะเป็นภาระแก่ทางราชการมากเกินสมควร
เลขาธิการอาจสั่งให้นำทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการได้
ทั้งนี้
ตามระเบียบว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ

ข้อ ๑๖
การเคลื่อนย้ายทรัพย์สินออกนอกสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินจะกระทำได้เมื่อได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเลขาธิการก่อน


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
ศักดิ์
สนองชาติ
ประธานกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน




















นันทพล/ปรับปรุง
๑๖
พฤศจิกายน ๒๕๔๙
สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๔
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
สุนันทา/ตรวจ
๒๓
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๑๗/หน้า ๖/๔ ธันวาคม ๒๕๓๕