pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกความผิดให้แก่ผู้ทำผิด - พระราชบัญญัติ
ลักษณะเกณฑ์ทหารและผู้ขาดหนีราชการทหาร
และตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๕
 

ประชาธิปก ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า
สมควรยกความผิดให้แก่ผู้ทำผิด - พระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารและผู้ขาดหนีราชการทหารและตำรวจ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ด้วยความแนะนำยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
โดยบทมาตราต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกความผิดให้แก่ผู้ทำผิด
- พระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารและผู้ขาดหนีราชการทหารและตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๕

มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑๐
กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นต้นไป

มาตรา ๓
บรรดาผู้ที่กระทำผิดพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารโดยเหตุต่าง ๆ
ก่อนวันประกาศพระราชบัญญัตินี้ท่านให้ยกความผิดเสีย มิให้ฟ้องร้องสืบไป

มาตรา ๔
บรรดาทหารและตำรวจที่ถูกเกณฑ์หรืออาสาสมัคร
หรือโดยสัญญาจ้างเข้าประจำราชการทหารหรือตำรวจตามพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารก่อน
พ.ศ. ๒๔๗๔ ซึ่งหนีขาดราชการนั้น ท่านให้ยกความผิดเสียมิให้เอาโทษและให้เจ้ากระทรวงสั่งปลดจากประจำการเสีย

มาตรา ๕
บรรดาทหารและตำรวจที่ถูกเกณฑ์หรืออาสาสมัครหรือโดยสัญญาจ้างเข้าประจำราชการทหารหรือตำรวจตามพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหารใน
พ.ศ. ๒๔๗๔ และใน พ.ศ. ๒๔๗๕ ซึ่งหนีขาดราชการไปก่อนวันประกาศพระราชบัญญัตินี้และยังหลบหนีอยู่นั้น
ท่านว่า ถ้าภายในเดือนธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๕ นี้ได้กลับเข้ามารับราชการเองแล้ว
ให้ยกความผิดเสียมิให้ฟ้องร้องเอาโทษ

ประกาศมา
ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน


ผู้รับพระบรมราชโองการ
พระยามโนปกรณ์นิติธาดา
ประธานคณะกรรมการราษฎร








วศิน/ผู้จัดทำ
๒ มีนาคม ๒๕๕๒

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๔๙/-/หน้า ๓๕๗/๑๑ กันยายน ๒๔๗๕
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงกบินทร์บุรีเป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช
๒๔๘๑
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
 อาทิตย์ทิพอาภา
 พล.อ.
เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้
ณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๑
เป็นปีที่
๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงกบินทร์บุรีขึ้นเป็นศาลจังหวัด

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงกบินทร์บุรีเป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช ๒๔๘๑

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงกบินทร์บุรีขึ้นเป็นศาลจังหวัด แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด
จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง

มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดกบินทร์บุรีมีเขตตลอดท้องที่อำเภอกบินทร์บุรี
และอำเภออรัญญประเทศ ในจังหวัดปราจีนบุรี

มาตรา ๕
บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงกบินทร์บุรีซึ่งค้างพิจารณาในศาลจังหวัดปราจีนบุรี
ในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา ๓ นั้น
ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดปราจีนบุรี

มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
























วงศ์ชนก/พิมพ์

ปณตภร/ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๖













[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๕/-/หน้า ๙๕๔/๖ มีนาคม ๒๔๘๑
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ฉบับที่
๕๙/๒๕๕๗
เรื่อง
ขยายระยะเวลาการนำส่งมอบอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิด
ที่สำหรับใช้เฉพาะแต่การสงคราม[๑]
 

ตามที่ได้มีคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๓๗/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๙
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่อง ให้ผู้มีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
หรือวัตถุระเบิดที่สำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามนำส่งมอบ
และประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๕๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๓ มิถุนายน พุทธศักราช
๒๕๕๗ เรื่อง
กำหนดให้ผู้กระทำความผิดในบางกรณีไม่อยู่ภายใต้บังคับคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ที่ ๓๗/๒๕๕๗ แล้วนั้น เพื่อให้มีการนำอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดที่สำหรับใช้เฉพาะแต่การสงคราม
ส่งมอบต่อนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมายต่อไปอีกระยะหนึ่ง คณะรักษาความสงบแห่งชาติจึงมีประกาศ
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ขยายระยะเวลาแก่ผู้ที่มีอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่การสงคราม
ในการนำส่งมอบต่อนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน ตามคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่
๓๗/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่อง ให้ผู้มีอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืนหรือวัตถุระเบิดที่สำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามนำส่งมอบ
ต่อไปจนถึงวันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๗

ข้อ ๒ ให้ผู้ที่นำอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
หรือวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามส่งมอบต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑ ไม่ต้องรับโทษทางอาญา ตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน

ข้อ ๓ ผู้ที่ฝ่าฝืนไม่นำอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน
หรือวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่การสงครามส่งมอบต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑ มีความผิด ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงยี่สิบปี

ข้อ ๔ ประกาศนี้มิให้บังคับแก่ผู้กระทำความผิดตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน
ที่ถูกจับกุมหรือตกเป็นผู้ต้องหาหรือเป็นจำเลยก่อน วันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๗
และอยู่ระหว่างการสอบสวนหรือระหว่างคดี ยังไม่ถึงที่สุด

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๗
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ






















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๘ มิถุนายน
๒๕๕๗

ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ
๑๘ มิถุนายน
๒๕๕๗





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๐๘ ง/หน้า ๑/๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๗
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงแม่สะเรียง
ศาลแขวงแม่สอด
ศาลแขวงตะกั่วป่า
และศาลแขวงหลังสวน
เป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช ๒๔๗๙
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
อานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)
 อาทิตย์ทิพอาภา
 เจ้าพระยายมราช
 พล.
อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้
ณ วันที่ ๑๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
เป็นปีที่
๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงแม่สะเรียง ศาลแขวงแม่สอด ศาลแขวงตะกั่วป่า และศาลแขวงหลังสวน
ขึ้นเป็นศาลจังหวัด

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงแม่สะเรียง
ศาลแขวงแม่สอด ศาลแขวงตะกั่วป่า และศาลแขวงหลังสวน เป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๗๙

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงต่อไปนี้ขึ้นเป็นศาลจังหวัด คือ
๑. ศาลแขวงแม่สะเรียง
๒. ศาลแขวงแม่สอด
๓. ศาลแขวงตะกั่วป่า
๔. ศาลแขวงหลังสวน
แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด
จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศเป็นศาล ๆ ไป

มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดแม่สะเรียงมีเขตตลอดท้องที่อำเภอแม่สะเรียงในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

มาตรา ๕
ให้ศาลจังหวัดแม่สอดมีเขตตลอดท้องที่อำเภอแม่สอดในจังหวัดตาก

มาตรา ๖
ให้ศาลจังหวัดตะกั่วป่ามีเขตตลอดท้องที่อำเภอตะกั่วป่า อำเภอกะปง
และอำเภอเกาะคอเขา ในจังหวัดพังงา

มาตรา ๗
ให้ศาลจังหวัดหลังสวนมีเขตตลอดท้องที่อำเภอขันเงินและอำเภอพะโต๊ะ
ในจังหวัดชุมพร
และให้รวมท้องที่อำเภอสวีซึ่งอยู่ในเขตศาลจังหวัดชุมพรเข้าในเขตศาลจังหวัดหลังสวนด้วย

มาตรา ๘ บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงแม่สะเรียง
ศาลแขวงแม่สอด ศาลแขวงตะกั่วป่า และศาลแขวงหลังสวน
ซึ่งค้างพิจารณาในศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน ศาลจังหวัดตาก ศาลจังหวัดพังงา
และศาลจังหวัดชุมพร โดยลำดับในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา ๓
นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลนั้น ๆ
บรรดาคดีของอำเภอสวี จังหวัดชุมพร
ซึ่งค้างพิจารณาในศาลจังหวัดชุมพร
ในวันที่ศาลแขวงหลังสวนเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดตามความในมาตรา ๓
ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดชุมพร

มาตรา ๙
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
(ตามมติคณะรัฐมนตรี)
พิบูลสงคราม
รัฐมนตรี



วงศ์ชนก/พิมพ์

ปณตภร/ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๖









[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๑๖/๑๙ เมษายน ๒๔๘๐
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์ทหาร
พุทธศักราช ๒๔๗๖
 

ประชาธิปก ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า
สมควรจะมีข้อบังคับสำหรับรถยนต์ที่ใช้ในการป้องกันราชอาณาจักร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร
พุทธศักราช ๒๔๗๖

มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ตั้งแต่วันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้สืบไป
กฎหมาย กฎและข้อบังคับอื่น ๆ ซึ่งเกี่ยวแก่พระราชบัญญัติรถยนต์ ท่านมิให้ใช้บังคับแก่รถยนต์ทหาร

มาตรา ๔ รถยนต์ทหาร หมายความว่า
รถที่เดินด้วยกำลังเครื่องจักรกล (เว้นแต่ที่เดินบนราง) และรถพ่วงซึ่งเป็นของกระทรวงกลาโหมหรือของบุคคลอื่นซึ่งมอบให้ใช้รถนั้นประจำในราชการทหาร
ใบอนุญาตพิเศษ
หมายความว่า ใบอนุญาตให้ขับรถยนต์ทหาร
รัฐมนตรี
หมายความว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

มาตรา ๕ รถยนต์ทหารนั้น
ท่านให้ยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีและค่าธรรมเนียมใด ๆ กับให้มีเครื่องหมายพิเศษและเลขกำกับติดที่รถให้เห็นชัดตามที่รัฐมนตรีจะได้กำหนดไว้

มาตรา ๖ รถยนต์ทหารนั้น
เมื่อได้ทำการตรวจทางเทคนิคตามที่รัฐมนตรีสั่งและรัฐมนตรีเห็นเป็นที่พอใจว่า
จะไม่เป็นภยันตรายต่อความปลอดภัยของประชาชนแล้ว จึงให้ใช้ได้

มาตรา ๗ ใบอนุญาตพิเศษนั้น จะออกให้แก่บุคคลที่ประจำรับราชการสังกัดอยู่ในทหาร
ซึ่งขับรถยนต์ทหาร ให้รัฐมนตรีมีอำนาจตั้งเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตพิเศษและกำหนดเงื่อนไขในการออกใบอนุญาตนั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้
ให้ใช้ได้เฉพาะเวลาที่ผู้รับใบอนุญาตอยู่ขณะทำหน้าที่ในราชการทหาร
และอนุญาตให้ขับได้เฉพาะรถยนต์ทหารเท่านั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้
เจ้าหน้าที่ทหารผู้มีอำนาจจะถอนคืนเสียเมื่อใดก็ได้

มาตรา ๘ บุคคลที่ได้รับอนุญาตพิเศษให้ขับรถยนต์ทหารอยู่แล้วนั้น
ท่านว่าจะรับใบอนุญาตขับรถยนต์ที่มิใช่รถยนต์ทหารตามพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ในขณะเดียวกันนั้นอีกก็ได้ หากว่าตนได้ปฏิบัติครบถ้วนตามกฎหมาย กฎ
และข้อบังคับอื่น ๆ ซึ่งเกี่ยวแก่พระราชบัญญัติรถยนต์
เว้นไว้แต่ไม่ต้องทำการสอบความรู้

มาตรา ๙
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจตั้งเจ้าพนักงาน กับเพื่อการนั้นให้มีอำนาจออกกฎกระทรวง
กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ประกาศมา
ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๖ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบัน


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
นายพันเอก
พระยาพหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี


ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน
๒๕๖๒

ภัทรานิษฐ์/ตรวจ
๒๔ มิถุนายน
๒๕๖๒

กฤติญา/ปรับปรุง
๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

ภิรมย์พร/ตรวจ
๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๐/-/หน้า ๗๙๓/๙ ธันวาคม ๒๔๗๖
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกเว้นความผิดให้แก่ผู้ขาดหนีราชการทหารและตำรวจ
พุทธศักราช ๒๔๗๖
 

ประชาธิปก ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า
เนื่องจากมีการกบฏเกิดขึ้นจนรัฐบาลได้ประกาศใช้กฎอัยการศึก เมื่อวันที่ ๑๒ ตุลาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๖ แล้วนั้น
ปรากฏว่ามีทหารและตำรวจที่ขาดหนีราชการไปตั้งแต่เวลาปกติได้รีบกลับเข้ามารับราชการตามสังกัดเองบ้าง
แสดงให้เห็นว่าเป็นผู้มีน้ำใจรักชาติบ้านเมือง สมควรยกเว้นความผิดฐานขาดหนีราชการให้

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกเว้นความผิดให้แก่ผู้ขาดหนีราชการทหารและตำรวจ
พุทธศักราช ๒๔๗๖

มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
บรรดาทหารและตำรวจที่ถูกเกณฑ์หรืออาสาสมัครหรือโดยสัญญาจ้างเข้าประจำราชการทหารหรือตำรวจตามพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหาร
ซึ่งขาดหนีราชการไปก่อนวันประกาศใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พุทธศักราช
๒๔๗๖ แล้วได้กลับเข้ามารับราชการตามสังกัดของตนเองก่อนวันประกาศเลิกใช้กฎอัยการศึก
โดยเจ้าหน้าที่ไม่ต้องจับกุมนั้น ท่านให้ยกเว้นความผิดเสียมิให้ฟ้องร้องเอาโทษ

ประกาศมา
ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๖ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบัน


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี



























ฐิติมา/ตรวจ
๕ มิถุนายน ๒๕๕๒

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๐/-/หน้า ๗๙๗/๙ ธันวาคม ๒๔๗๖
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี
เป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช
๒๔๘๐
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
 อาทิตย์ทิพอาภา
 พล.
อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้
ณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐
เป็นปีที่
๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี ขึ้นเป็นศาลจังหวัด

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงมีนบุรี
เป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๘๐

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงมีนบุรีขึ้นเป็นศาลจังหวัด
แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง

มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดมีนบุรีมีเขตตลอดท้องที่อำเภอมีนบุรี อำเภอหนองจอก
และอำเภอลาดกระบังในจังหวัดพระนคร

มาตรา ๕
บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงมีนบุรีซึ่งค้างพิจารณาในศาลแพ่งและศาลอาญาในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา
๓ นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลนั้น ๆ

มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พ.อ.
พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี


























วงศ์ชนก/พิมพ์

ปณตภร/ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๖













[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๙๙๔/๓๐ มีนาคม ๒๔๘๐
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์ทหาร
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๐๗
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๗
เป็นปีที่ ๑๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ทหาร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๗

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา
๗ ใบอนุญาตพิเศษนั้น จะออกให้แก่บุคคลซึ่งปฏิบัติราชการทหารหรือเจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารเพื่อขับรถยนต์ทหาร
ให้รัฐมนตรีมีอำนาจตั้งเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกใบอนุญาตพิเศษ
และกำหนดวิธีการและเงื่อนไขในการออกใบอนุญาตนั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้
ให้ใช้ได้เฉพาะเวลาที่ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติราชการทหารหรือช่วยเหลือราชการทหาร
และอนุญาตให้ขับได้แต่เฉพาะรถยนต์ทหารเท่านั้น
ใบอนุญาตพิเศษนี้
เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกใบอนุญาตจะถอนคืนเสียเมื่อใดก็ได้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ถนอม กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันนี้เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารที่เข้ามาประจำอยู่ในประเทศไทย
จำเป็นต้องขับขี่รถยนต์ทหารของทางราชการทหารในการปฏิบัติหน้าที่ราชการอยู่เป็นปกติ
แต่ไม่สามารถมีใบอนุญาตพิเศษขับขี่รถยนต์ทหารนั้นได้ เพราะตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ทหาร
มิได้ให้อำนาจไว้ที่จะออกใบอนุญาตพิเศษขับขี่รถยนต์ทหารแก่เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศได้
ซึ่งทางกระทรวงกลาโหมได้พิจารณาเห็นว่าควรออกใบอนุญาตพิเศษให้แก่เจ้าหน้าที่ชาวต่างประเทศซึ่งช่วยเหลือราชการทหารที่ต้องขับขี่รถยนต์ทหารของทางราชการทหารนั้นด้วย
จึงจำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ทหารเสียใหม่
































ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน
๒๕๖๒

ภัทรานิษฐ์/ตรวจ
๒๔ มิถุนายน
๒๕๖๒

กฤติญา/ปรับปรุง
๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

ภิรมย์พร/ตรวจ
๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๑/ตอนที่ ๗/หน้า ๒๐/๒๑ มกราคม ๒๕๐๗
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกความผิดให้แก่ผู้กระทำผิดกฎหมาย
รับราชการทหาร
กับขาดหนีราชการทหารและตำรวจ
พุทธศักราช ๒๔๘๓
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๐ ธันวาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกความผิดให้แก่ผู้กระทำผิดกฎหมายรับราชการทหาร กับขาดหนีราชการทหารและตำรวจ

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกความผิดให้แก่ผู้กระทำผิดกฎหมายรับราชการทหาร
กับขาดหนีราชการทหารและตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
บรรดาผู้ที่กระทำผิดพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหาร
หรือพระราชบัญญัติรับราชการทหารโดยเหตุต่าง ๆ ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้
ให้ยกความผิดเสีย

มาตรา ๔
บรรดาทหารและตำรวจที่รับราชการตามพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหาร หรือพระราชบัญญัติรับราชการทหาร
ซึ่งขาดหนีราชการไปก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้
แล้วได้กลับเข้ารับราชการตามสังกัดของตนก่อนวันที่ ๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔
โดยเจ้าหน้าที่ไม่ต้องจับกุมนั้น ให้ยกความผิดเสีย

มาตรา ๕
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี





วศิน/ผู้จัดทำ
๒ มีนาคม ๒๕๕๒

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖


























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๗/-/หน้า ๙๐๙/๒๔ ธันวาคม ๒๔๘๓
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร
พุทธศักราช ๒๔๘๙
 

อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน
พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร
พุทธศักราช ๒๔๘๙

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
บรรดาพลทหารที่ได้รับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารผู้ซึ่งหนีราชการไประหว่างวันที่
๒๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
และได้กลับมาสู่ต้นสังกัดไม่ว่าโดยประการใด ๆ
ภายในเวลาไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
ถ้ายังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลก็ดี หรืออยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลก็ดี
ให้ระงับคดีและไม่เอาโทษต่อไป หรือถ้าได้รับโทษอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้
ก็ให้ยกโทษที่ยังมิได้รับนั้นเสีย

มาตรา ๔
ผู้ที่ต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษในความผิดฐานหนีราชการทหาร
และอยู่ในข่ายที่ได้รับการยกโทษตามมาตรา ๓ หากมีความผิดฐานอื่นรวมอยู่ด้วย
ก็ให้ระงับโทษฐานหนีราชการทหารเสียตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
โทษในความผิดฐานอื่นที่รวมอยู่ด้วยตามความในวรรคก่อนนั้น
ให้นับอยู่ในลำดับก่อนและโทษความผิดฐานหนีราชการทหารให้นับอยู่ในลำดับหลัง

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น
ๆ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี










วศิน/ผู้จัดทำ
๒ มีนาคม ๒๕๕๒

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖





















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๔/หน้า ๒๐๙/๒๓ เมษายน ๒๔๘๙
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกเว้นความผิดทางอาญาให้แก่ผู้นำอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน
หรือวัตถุระเบิด
ที่กฎหมายห้ามออกใบอนุญาต มามอบให้แก่ทางราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
เป็นปีที่ ๔๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นความผิดทางอาญาตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน
ให้แก่ผู้นำอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิด ที่ต้องห้ามการออกใบอนุญาตตามกฎหมายดังกล่าวมามอบให้แก่ทางราชการ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกเว้นความผิดทางอาญาให้แก่ผู้นำอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิด ที่กฎหมายห้ามออกใบอนุญาต มามอบให้แก่ทางราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ผู้ใดมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิดนอกจากประเภท ชนิด
และขนาดที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงออกตามมาตรา ๕๕ แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด
ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒ ถ้าได้นำอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิดดังกล่าว
มามอบให้นายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้ผู้นั้นได้รับยกเว้นจากความผิดทางอาญาตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน
ความในวรรคหนึ่ง
มิให้ใช้บังคับแก่ผู้กระทำความผิดตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน
ที่ถูกจับกุมก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับและอยู่ในระหว่างการสอบสวน
หรือระหว่างที่คดียังไม่ถึงที่สุด
อาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน หรือวัตถุระเบิดที่นำมาส่งมอบตามวรรคหนึ่ง
ทางราชการไม่จำต้องชดใช้ราคา และให้ตกเป็นของแผ่นดิน

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์ ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบัน
มีผู้ครอบครองอาวุธที่มีประสิทธิภาพในการทำลายสูง ที่กฎหมายห้ามออกใบอนุญาต
และมีการนำอาวุธดังกล่าวไปใช้ในทางผิดกฎหมาย
ดังนั้น เพื่อประโยชน์แก่การป้องกันและระงับการประกอบอาชญากรรม
สมควรเรียกเก็บอาวุธที่กฎหมายห้ามออกใบอนุญาตให้ตกเป็นของแผ่นดิน
โดยกำหนดยกเว้นความผิดทางอาญาให้แก่ผู้มีอาวุธดังกล่าวไว้ในครอบครองและได้นำอาวุธนั้น
ๆ มามอบให้แก่นายทะเบียนท้องที่ภายในระยะเวลาที่กำหนด จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้



























ปณตภร/ผู้จัดทำ
๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๖



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๑/๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ
พ.ศ. ๒๔๘๙
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาจึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกทัณฑ์ให้แก่ตำรวจที่ขาดหนีราชการ
พ.ศ. ๒๔๘๙

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
บรรดาตำรวจที่รับราชการตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
ซึ่งขาดหนีราชการไประหว่างวันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๕ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ.
๒๔๘๙ และได้ตัวกลับมาสู่ต้นสังกัดภายในเวลาไม่เกินเก้าสิบวัน
นับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ ถ้าผู้บังคับบัญชายังมิได้สั่งลงทัณฑ์ ให้ระงับไม่เอาทัณฑ์ต่อไป
หรือถ้าผู้บังคับบัญชาได้สั่งลงทัณฑ์แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้
ก็ให้ยกทัณฑ์ที่ยังมิได้รับนั้นเสีย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น
ๆ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ. ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี










ฐิติมา/ตรวจ
๕ มิถุนายน ๒๕๕๒

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖





















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๕/หน้า ๕๗๕/๑๙ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ยกฐานะศาลแขวงเบตงเป็นศาลจังหวัด
พุทธศักราช
๒๔๘๓
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
 อาทิตย์ทิพอาภา
 พล.
อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๓ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรยกฐานะศาลแขวงเบตงขึ้นเป็นศาลจังหวัด

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติยกฐานะศาลแขวงเบตงเป็นศาลจังหวัด พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกฐานะศาลแขวงเบตงขึ้นเป็นศาลจังหวัด
แต่จะเปิดทำการเป็นศาลจังหวัดเมื่อใด จะได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศอีกชั้นหนึ่ง

มาตรา ๔
ให้ศาลจังหวัดเบตงมีเขตตลอดท้องที่อำเภอเบตงในจังหวัดยะลา

มาตรา ๕
บรรดาคดีเกินอำนาจศาลแขวงเบตงซึ่งค้างพิจารณาในศาลจังหวัดยะลาในวันที่เปิดทำการเป็นศาลจังหวัดดั่งระบุไว้ในมาตรา
๓ นั้น ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดยะลา

มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี


























ดวงเพ็ญ/พิมพ์
๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

ปณตภร/ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๖



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๗/-/หน้า ๓๖๔/๓ กันยายน ๒๔๘๓