กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ว่าด้วยการขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาตประกอบการ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
และการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๔
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๑๐) และ (๑๘) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา
๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๒๓
วรรคสี่ และมาตรา ๒๔ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ หมายความว่า
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนแบบพิเศษ (TAXI-VIP)
ใบอนุญาต หมายความว่า
ใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ

ข้อ ๓ ผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนตามแบบที่อธิบดีกำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) บริษัทจำกัด หรือบริษัทมหาชน จำกัด
(ก) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล
(ข)
สำเนาหรือภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนหรือบัตรอื่นซึ่งใช้แทนบัตรประจำตัวประชาชนของกรรมการผู้มีอำนาจ
(ค) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ ๒ ตรา (ถ้ามี)
(ง) ตัวอย่างเครื่องหมายประจำรถที่ประสงค์จะใช้
(จ) รูปถ่ายสำนักงานและสถานที่เก็บรถยนต์ขนาด ๗.๖๐ x ๑๒.๗๐ เซนติเมตร จำนวน ๒ รูป
(ฉ)
หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานที่เก็บรถยนต์พร้อมแผนผังโดยสังเขปแสดงรายละเอียดของที่ตั้ง
(ช) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองรถตามกฎหมาย (ถ้ามี)
(๒) สหกรณ์
(ก) สำเนาหรือภาพถ่ายใบรับจดทะเบียนสหกรณ์
(ข) บัญชีรายชื่อสมาชิกของสหกรณ์ฉบับที่นายทะเบียนสหกรณ์รับรอง
(ค) สำเนาหรือภาพถ่ายข้อบังคับของสหกรณ์
(ง) ตัวอย่างรอยตราประทับของผู้ยื่นคำขอ ๒ ตรา (ถ้ามี)
(จ) ตัวอย่างเครื่องหมายประจำรถที่ประสงค์จะใช้
(ฉ) รูปถ่ายสำนักงานและสถานที่เก็บรถยนต์ขนาด ๗.๖๐ x ๑๒.๗๐ เซนติเมตร จำนวน ๒ รูป
(ช)
หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานที่เก็บรถยนต์พร้อมแผนผังโดยสังเขปแสดงรายละเอียดของที่ตั้ง
(ซ) หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองรถตามกฎหมาย (ถ้ามี)

ข้อ ๔ ในการขอรับใบอนุญาต
ให้ผู้ยื่นคำขอเสนอแผนธุรกิจการประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วย
(๑) โครงสร้างการจัดการองค์กร การพัฒนาบุคลากร และมาตรฐานการบริการ
(๒) จำนวนรถที่ต้องใช้ในการประกอบการซึ่งต้องไม่น้อยกว่าสิบคัน
(๓) แผนด้านการซ่อมและบำรุงรักษารถ
(๔) แผนด้านความปลอดภัยเกี่ยวกับตัวรถ ผู้ขับรถและคนโดยสาร
(๕) แผนด้านการตลาดและด้านการเงิน

ข้อ ๕ ในการออกใบอนุญาต
ให้นายทะเบียนกำหนดเงื่อนไขไว้ในใบอนุญาตเกี่ยวกับ
(๑) จำนวนรถที่ใช้ในการประกอบการซึ่งต้องไม่น้อยกว่าสิบคัน
(๒) สถานที่เก็บ ซ่อม และบำรุงรักษารถ
(๓) มาตรฐานการบริการในการประกอบการ
(๔) เงื่อนไขอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๖ ใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบแนบท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๗ ผู้รับใบอนุญาตต้องนำรถมาจดทะเบียนไม่น้อยกว่าจำนวนรถขั้นต่ำตามที่กำหนดในข้อ
๕ (๑) ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับใบอนุญาต
กรณีผู้รับใบอนุญาตมีเหตุจำเป็นไม่สามารถนำรถมาจดทะเบียนได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามวรรคหนึ่ง
ให้นายทะเบียนมีอำนาจขยายเวลาได้อีกไม่เกินสองครั้ง ๆ ละไม่เกินสามสิบวัน

ข้อ ๘ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษครบอายุการใช้งานตามวรรคหนึ่งหรือถูกเพิกถอนใบอนุญาตให้ผู้รับใบอนุญาตนำเครื่องหมายตามข้อ
๙ (๙) ออก
และส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถพร้อมนำใบคู่มือจดทะเบียนรถมาแสดงต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียนหรือเปลี่ยนประเภทรถภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ครบอายุการใช้งานหรือถูกเพิกถอนใบอนุญาต
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๙ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษที่จะนำมาประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารต้องมีลักษณะและเครื่องอุปกรณ์
ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นรถเก๋งสองตอน
หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ มีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู
ความกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๗๙ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๔.๗๙ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒
เมตร และเครื่องยนต์ต้องมีขนาดกำลังสูงสุดไม่น้อยกว่า ๑๔๕ แรงม้า ระบบเมตริก (PFERDESTARKE ;
PS) ซึ่งวัดตามข้อกำหนดของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจยุโรปแห่งสหประชาชาติ
(UNITED NATIONS ECONOMIC COMMISSION FOR EUROPE
; UNECE)
(๒) เป็นรถยนต์ใหม่สำเร็จรูปจากโรงงาน
(๓) มีสีขาวเป็นสีของตัวรถ หรือสีอื่นตามที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบ
(๔)
มีและใช้ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ของรถที่ใช้ก๊าซธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิง
หรือที่ใช้ร่วมกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
(๕) มีและใช้เครื่องสื่อสารตามแบบ ประเภท
หรือชนิดที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ
และแสดงเครื่องหมายการใช้เครื่องสื่อสาร ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด ตำแหน่ง
และเงื่อนไขที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
(๖) มีและใช้มาตรค่าโดยสารตามแบบหรือชนิดที่อธิบดีประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ
โดยมาตรค่าโดยสารต้องติดตั้งอุปกรณ์ที่สามารถพิมพ์รายละเอียดค่าโดยสารหรือใบเสร็จรับเงิน
ซึ่งมีรายการอย่างน้อยดังนี้
(ก) จำนวนเงินค่าโดยสารตามอัตรา ระยะทาง และระยะเวลาที่กำหนด
(ข) หมายเลขทะเบียนรถยนต์รับจ้าง
(ค) ชื่อนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์รับจ้าง
(๗)
มีและใช้อุปกรณ์ในการค้นหาตำแหน่งของรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษตามแบบหรือชนิดที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
(๘) มีอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๙) มีเครื่องหมายเป็นอักษรโรมัน TAXI-VIP และเครื่องหมายอื่นใดตามแบบ
ลักษณะ ขนาด และตำแหน่งที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๑๐)
มีเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีพื้นสีขาว
ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๒๒ เซนติเมตร และมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕
เซนติเมตร ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดงคำว่า งดรับจ้าง ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตร และเส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖
เซนติเมตร สำหรับผู้ขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษแสดงที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถ
โดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนเมื่อไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร

ข้อ ๑๐ รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษที่จะนำมาประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารอาจติดตั้งอุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งคนขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสารก็ได้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกายหรือทรัพย์สินของคนขับรถหรือคนโดยสาร
ให้อธิบดีมีอำนาจกำหนดให้รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษต้องติดตั้งอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งได้ ทั้งนี้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
คุณลักษณะ วิธีการติดตั้ง และแบบของอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๑๑ ผู้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีประกันความเสียหายประเภท ๑ หรือประเภท ๓
สำหรับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษทุกคันเพิ่มเติมจากการจัดให้มีประกันความเสียหายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
พ.ศ. ๒๕๓๕ โดยมีวงเงินความคุ้มครองดังนี้
(ก) ความเสียหายต่อชีวิตหรือร่างกายในวงเงินไม่ต่ำกว่าสองแสนบาท
สำหรับการชดใช้ค่าเสียหายต่อหนึ่งคนในแต่ละครั้ง และ
(ข) ความเสียหายต่อทรัพย์สินในวงเงินไม่ต่ำกว่าสองแสนบาท
สำหรับการชดใช้ค่าเสียหายในแต่ละครั้ง
(๒) จัดให้มีการบันทึกประวัติ ที่อยู่
และหมายเลขใบอนุญาตขับรถสาธารณะของคนขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
การเข้ารับการฝึกอบรม และการเกิดอุบัติเหตุ
พร้อมด้วยรูปถ่ายตามแบบที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
และจัดให้มีการบันทึกการเปลี่ยนแปลงในรายละเอียดดังกล่าวทุกครั้ง
(๓) จัดให้มีการติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามข้อ
๑๔ ในรถ ณ ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ
ขนาดและตำแหน่งที่นายทะเบียนประกาศกำหนด

ข้อ ๑๒ ผู้รับใบอนุญาตต้องจัดให้คนขับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษเข้ารับการอบรมตามหลักสูตรที่อธิบดีประกาศกำหนด

ข้อ ๑๓ ผู้รับใบอนุญาตต้องอำนวยความสะดวกตามสมควรแก่เจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบเพื่อให้มีการปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๔ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทาง ๒
กิโลเมตรแรกไม่เกิน ๑๕๐ บาท และกิโลเมตรต่อ ๆ ไปไม่เกินกิโลเมตรละ ๒๕ บาท
ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน
๑๐ บาท
(๒) อัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนด
ดังต่อไปนี้
(ก) กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของผู้รับจ้าง กำหนดได้ไม่เกิน
๑๐๐ บาท
(ข) กรณีการจ้างจากท่าอากาศยาน
หรือสถานที่ที่กระทรวงคมนาคมประกาศกำหนดโดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กำหนดได้ไม่เกิน ๒๐๐ บาท
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่ง
ให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
ส่วนการเรียกเก็บค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร (ถ้ามี)
ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารดังกล่าว

ข้อ ๑๕ ผู้รับใบอนุญาต
ผู้ใดประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตต่อนายทะเบียนตามแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด
ก่อนวันที่ใบอนุญาตนั้นหมดอายุไม่เกินสามสิบวันพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) ใบอนุญาตฉบับเดิม
(๒) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล
(๓) แผนธุรกิจตามข้อ ๔


ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
สุชาติ
โชคชัยวัฒนากร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. ใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ
๒. เงื่อนไข

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่การรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนในเขตกรุงเทพมหานครตามกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๐
เป็นการรับจดทะเบียนที่เปิดโดยเสรีโดยไม่ต้องขอรับใบอนุญาตประกอบการรับจ้าง
ทำให้มีผู้ให้บริการรถยนต์รับจ้างเป็นจำนวนมาก
ยากแก่การกำกับดูแลให้มีมาตรฐานที่สม่ำเสมอทั้งด้านการให้บริการ
มาตรฐานของผู้ขับรถ
และมาตรฐานด้านความปลอดภัยรวมทั้งยากต่อการยกระดับคุณภาพมาตรฐานการให้บริการที่สูงขึ้น
ดังนั้น เพื่อเป็นการเพิ่มทางเลือกสำหรับผู้ใช้บริการรถยนต์รับจ้าง
และยกระดับมาตรฐานบริการของรถยนต์รับจ้าง ผู้ขับรถยนต์รับจ้าง
และเพิ่มความสะดวกสบายให้มีคุณภาพและมาตรฐานที่สูงขึ้นจากที่มีอยู่ในปัจจุบัน
สมควรกำหนดให้มีการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้างแบบพิเศษ (TAXI-VIP) ขึ้นในเขตกรุงเทพมหานคร โดยกำหนดให้ผู้ประกอบการต้องได้รับใบอนุญาตประกอบการรถยนต์รับจ้างด้วย
และโดยที่มาตรา ๒๓ วรรคสี่ และมาตรา ๒๔ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
กำหนดให้การขอรับใบอนุญาต การออกใบอนุญาต
และการขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้











ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙ สิงหาคม ๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๙ สิงหาคม ๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๗/๔ สิงหาคม ๒๕๕๔