พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี
จังหวัดปราจีนบุรี
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๔๙๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๙
เป็นปีที่ ๑๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี
จังหวัดปราจีนบุรี เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการท้องถิ่นยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕ และมาตรา
๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี
จังหวัดปราจีนบุรี (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๙

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา
๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ.
๒๔๙๓ เสียใหม่ โดยมีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางรถไฟ
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวเส้นตั้งฉากตรง กม. ๑๒๑.๔๖๕ เป็นระยะ ๕๐ เมตร
เป็นเส้นขนานกับทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางรถไฟ
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวเส้นตั้งฉากตรง กม. ๑๒๒.๙๒๒ เป็นระยะ ๕๐ เมตร
ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๒
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒
เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านทางรถไฟตรง กม. ๑๒๒.๙๐๖
ถึงฟากตะวันตกของถนนไปวัดแก้วพิจิตร
ห่างจากศูนย์กลางทางรถไฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นระยะ ๓๐๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่
๓
จากหลักเขตที่ ๓
เป็นเส้นขนานกับทางรถไฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างศูนย์กลางถนนราษฎรดำริห์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นระยะ ๑๐๐
เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๔
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนานกับถนนราษฎรดำริห์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนราษฎรดำริห์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตามแนวเส้นตั้งฉากตรง
กม. ๑.๗๗๒ เป็นระยะ ๑๐๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๕
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ถึงฟากตะวันตกของถนนไปวัดแก้วพิจิตร ห่างจากฝั่งเหนือของแม่น้ำปราจีนไปทางทิศเหนือเป็นระยะ
๘๘ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๖
จากหลักเขตที่ ๖
เลียบตามฟากตะวันตกของถนนไปวัดแก้วพิจิตรไปทางทิศใต้
และเป็นเส้นตรงผ่านแม่น้ำปราจีนถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากฝั่งใต้ของแม่น้ำปราจีนไปทางทิศใต้เป็นระยะ
๓๕๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๗
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๗
เป็นเส้นขนานกับฝั่งใต้ของแม่น้ำปราจีนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินสายฉะเชิงเทรา  ปราจีนบุรี
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเป็นระยะ ๔๐๐ เมตร
และห่างจากฝั่งใต้ของแม่น้ำปราจีนเป็นระยะ ๓๕๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๘
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๘
เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ถึงฝั่งเหนือของแม่น้ำปราจีนบุรีตรงปากคลองกะจะฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๙
จากหลักเขตที่ ๙
เลียบตามฝั่งตะวันออกของคลองกะจะไปทางทิศเหนือเป็นระยะ ๓๒๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่
๑๐
จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนราษฎรดำริห์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือตามแนวเส้นตั้งฉากตรง
กม. ๑.๗๗๒ เป็นระยะ ๑๐๐ เมตร ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๑๑
จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นขนานกับถนนราษฎรดำริห์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ถึงจุดซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางรถไฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เป็นระยะ ๓๐๐ เมตร
ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๑๒
จากหลักเขตที่ ๑๒
เป็นเส้นขนานกับทางรถไฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะ ๒๐๐ เมตร
ซึ่งเป็นหลักเขตที่ ๑๓
จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านทางรถไฟตรง
กม. ๑๒๑.๔๖๕ และตรงไปจนบรรจบหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้
ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามสมควร

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่เขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เพื่อขยายเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรีด้านตะวันตกให้คลุมไปถึงทางหลวงแผ่นดิน
เพราะเป็นต้นทางที่ประชาชนไปมาติดต่อกันและเป็นบริเวณชุมนุมชน
ซึ่งสมควรที่เทศบาลจะได้จัดการทนุบำรุงท้องถิ่นบริเวณนี้ให้เจริญยิ่งขึ้นต่อไป





ศรินรัตน์/จัดทำ
๘ พฤษภาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๔๘/หน้า ๖๗๖/๑๒ มิถุนายน ๒๔๙๙