กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
การพิจารณาและประกาศกำหนดราคาขายปลีกแนะนำ
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๗ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๖๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นต้นไป

ข้อ
๒ ในกฎกระทรวงนี้
ราคาฐานนิยม หมายความว่า
ราคาขายปลีกที่พบมากที่สุดในตลาดปกติจากสินค้านั้นซึ่งเป็นประเภท ชนิด คุณภาพ
และปริมาณเดียวกัน ในการสำรวจของกรมสรรพสามิตรอบเดียวกันโดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม

ข้อ
๓ เมื่อผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าได้แจ้งราคาขายปลีกแนะนำต่ออธิบดีตามมาตรา
๑๘ แล้ว ให้กรมสรรพสามิตตรวจสอบราคาขายของสินค้าด้วยวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีที่แจ้งราคาขายต่อผู้บริโภคทั่วไป ให้ตรวจสอบจาก
(ก)
ราคาขายที่ปรากฏบนสินค้า
(ข)
ราคาขายที่ปรากฏในสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์
(ค)
ราคาขายที่ปรากฏในรายการราคา หรือ
(ง)
ราคาขายที่ได้แจ้งไว้กับส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐ
(๒)
ในกรณีที่แจ้งรายชื่อร้านค้าปลีกที่รับสินค้าของผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าเพื่อจำหน่ายให้แก่ผู้บริโภคทั่วไป
ให้ตรวจสอบจากร้านค้านั้นตามรายชื่อร้านค้าปลีกที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าได้แจ้งไว้ตามมาตรา ๑๘
และให้ถือเอาราคาขายปลีกแนะนำของร้านค้านั้น ๆ เป็นราคาขายปลีกแนะนำของผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้า
เมื่อกรมสรรพสามิตได้ตรวจสอบตาม
(๒) แล้วปรากฏว่า มีราคาขายปลีกแนะนำหลายราคาให้ใช้ราคาสูงสุดเป็นราคาขายปลีกแนะนำ

ข้อ
๔ การพิจารณาราคาขายปลีกแนะนำที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าแจ้งต่ออธิบดีให้พิจารณาจากต้นทุนการผลิต
ค่าบริหารจัดการ และกำไรมาตรฐาน
โดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่มให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้นทุนการผลิต
(ก)
กรณีสินค้าที่ผลิตในราชอาณาจักร
ให้พิจารณาจากต้นทุนทั้งหมดที่มีอยู่ในการผลิตสินค้า ซึ่งได้แก่ ค่าวัตถุดิบ
ค่าแรงงาน และค่าใช้จ่ายอื่นที่ใช้ในกระบวนการผลิต
(ข)
กรณีสินค้านำเข้า
ให้พิจารณาจากราคาของสินค้าและค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการนำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักร
ซึ่งได้แก่ ราคา ซี.ไอ.เอฟ. อากรศุลกากร
และค่าใช้จ่ายอื่นที่ใช้ในการดำเนินพิธีการศุลกากร
(๒) ค่าบริหารจัดการ ให้พิจารณาจากค่าใช้จ่ายในสำนักงาน
ซึ่งได้แก่ ค่าโฆษณา ค่าขนส่ง ค่าประกันภัย ค่าภาษีสรรพสามิต
ค่าภาษีอื่นที่จัดเก็บจากการขายสินค้านั้น ค่าธรรมเนียมในการรับฝากของในอารักขาศุลกากร
เงินบำรุงกองทุนหรือองค์การตามที่กฎหมายกำหนดให้เรียกเก็บจากผู้มีหน้าที่เสียภาษีสำหรับสินค้านั้น
และค่าใช้จ่ายอื่นที่เกี่ยวข้องกับการบริหารการขายสินค้าผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้า
(๓) กำไรมาตรฐาน ให้พิจารณาจากราคาขายปลีกแนะนำหักต้นทุนการผลิตและค่าบริหารจัดการ

ข้อ
๕ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาและตรวจสอบการแจ้งราคาขายปลีกแนะนำของผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้า
ให้อธิบดีมีอำนาจประกาศกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการสำรวจการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลราคาสินค้า
การพิจารณาราคาฐานนิยม และสถานที่ขายสินค้า

ข้อ
๖ หากกรมสรรพสามิตสำรวจและตรวจสอบราคาขายปลีกแนะนำแล้วปรากฏกรณีหนึ่งกรณีใด
ดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นราคาขายปลีกแนะนำไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง
(๑)
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าแจ้งราคาขายปลีกแนะนำต่ำกว่าร้อยละ ๙๕ของราคาฐานนิยม
หรือ
(๒)
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าแจ้งราคาขายปลีกแนะนำต่ำกว่าร้อยละ ๘๕ของราคาขายปลีกสูงสุดของสินค้านั้นที่มีจำหน่ายในตลาดปกติในกรณีที่ไม่สามารถหาราคาฐานนิยมได้

ข้อ
๗ หากกรมสรรพสามิตสำรวจและตรวจสอบราคาขายปลีกแนะนำแล้วปรากฏกรณีหนึ่งกรณีใด
ดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นราคาขายปลีกแนะนำไม่เป็นไปตามกลไกตลาด
(๑)
เป็นราคาที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้าและผู้บริโภคมิได้ใช้ซื้อขายสินค้ากันจริงในตลาดปกติ
(๒)
เป็นราคาเพื่อการส่งเสริมการขาย
(๓)
เป็นราคาขายที่ขายให้กับผู้มีสิทธิพิเศษ หรือ
(๔)
เป็นราคาขายที่มีเงื่อนไขการขายจนทำให้ราคาขายไม่เป็นไปตามกลไกตลาด

ข้อ
๘ ในกรณีที่ราคาขายปลีกแนะนำไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง
ไม่เป็นไปตามกลไกตลาดหรือไม่สามารถกำหนดราคาได้
ให้อธิบดีมีอำนาจประกาศราคาขายปลีกแนะนำเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
โดยกำหนดจากราคาขายหรือราคานำเข้า ตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีที่ราคาขายปลีกแนะนำไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงให้ใช้ราคาฐานนิยม
เว้นแต่ในกรณีที่ไม่สามารถหาราคาฐานนิยมได้ให้ใช้ราคาขายปลีกสูงสุดในตลาดปกติโดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่มซึ่งจะต้องเป็นราคาที่ไม่มีการส่งเสริมการขาย
ไม่หักส่วนลด หรือมีการให้สิทธิประโยชน์ใด ๆ
(๒)
ในกรณีที่ราคาขายปลีกแนะนำไม่เป็นไปตามกลไกของตลาด
ให้อธิบดีประกาศกำหนดราคาขายปลีกแนะนำตามหลักเกณฑ์และวิธีการตามลำดับ ดังต่อไปนี้
(ก)
ราคาฐานนิยม เว้นแต่ในกรณีที่ไม่สามารถหาราคาฐานนิยมได้ให้ใช้ราคาขายปลีกสูงสุดของสินค้านั้นในตลาดปกติโดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม
ซึ่งจะต้องเป็นราคาที่ไม่มีการส่งเสริมการขายไม่หักส่วนลด
หรือมีการให้สิทธิประโยชน์ใด ๆ
(ข)
ราคาที่บวกเพิ่มจากราคาขายหรือราคานำเข้า โดยแยกตามลักษณะของสินค้าดังต่อไปนี้
๑)
กรณีสินค้าที่ผลิตในราชอาณาจักรให้กำหนดจากราคาขายของผู้ประกอบอุตสาหกรรมบวกค่าบริหารจัดการตามข้อ
๔ (๒) และกำไรมาตรฐานตามข้อ ๔ (๓)
จนถึงการขายปลีกแก่ผู้บริโภคโดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม
๒) กรณีสินค้านำเข้า ให้กำหนดจากราคาศุลกากร
ค่าบริหารจัดการตามข้อ ๔ (๒) และกำไรมาตรฐานตามข้อ ๔ (๓) จนถึงการขายปลีกแก่ผู้บริโภค
โดยไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม
(ค)
ราคาขายปลีกแนะนำของสินค้าประเภท ชนิด คุณภาพ
และปริมาณเดียวกันหรือใกล้เคียงกันของผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้ารายนั้น
ที่ขายในท้องตลาดให้แก่ผู้บริโภคหากไม่มีราคาดังกล่าว
ให้ใช้ราคาขายปลีกแนะนำของสินค้าประเภท ชนิด คุณภาพ
และปริมาณเดียวกันหรือใกล้เคียงกันของผู้ประกอบอุตสาหกรรมหรือผู้นำเข้ารายอื่น
ที่ขายในท้องตลาดให้แก่ผู้บริโภค
(๓)
ในกรณีที่ไม่สามารถกำหนดราคาขายปลีกแนะนำได้ ให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการตาม (๒) (ข)
หรือ (ค) ตามลำดับ มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒
กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
อภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง












หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๗ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๖๐
บัญญัติให้กรณีการเสียภาษีตามมูลค่าสำหรับสินค้าให้ถือตามราคาขายปลีกแนะนำโดยต้องพิจารณาจากต้นทุนการผลิต
ค่าบริหารจัดการ และกำไรมาตรฐาน
และในกรณีที่ราคาขายปลีกแนะนำไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง ไม่เป็นไปตามกลไกตลาด
หรือไม่สามารถกำหนดราคาได้
ให้อธิบดีมีอำนาจประกาศกำหนดราคาขายปลีกแนะนำตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้








































ปวันวิทย์/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๐ กันยายน
๒๕๖๐

















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๗/๑๖ กันยายน ๒๕๖๐