pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
มาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ ก.ร.
ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิก กฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓ ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
ซึ่งผู้บังคับบัญชาจะสั่งลงโทษโดยไม่สอบสวนก็ได้ คือ
(๑)
กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้ลงโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒)
ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้ว
เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรหรือมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
การละทิ้งหน้าที่ราชการตามวรรคหนึ่ง
ถ้าเกิดขึ้นภายหลังจากที่ได้ยื่นหนังสือขอลาออกจากราชการต่อผู้บังคับบัญชาไว้ก่อนแล้วไม่ถือว่าเป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ
โดยเห็นเป็นการสมควรปรับปรุงกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง ซึ่งได้กำหนดกรณีที่คณะกรรมการ ป.ป.ป.
มีมติเรื่องที่สอบสวนมีมูลว่าได้กระทำความผิด และกรณีละทิ้งหน้าที่ราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง แต่เนื่องจากกรณีดังกล่าวยังไม่อาจถือเป็นยุติได้ว่ามีการกระทำการอันเป็นความผิดวินัยเกิดขึ้น
หรือมิฉะนั้นเป็นเรื่องที่ยากแก่การวินิจฉัยว่าเกิดผลเสียหายแก่ทางราชการหรือไม่
จึงสมควรปรับปรุงกฎ ก.ร. ดังกล่าวให้เหมาะสมยิ่งขึ้น






























ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๔/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๑๐/๑๒ พฤษภาคม ๒๕๔๐
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ว่าด้วยการยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการ
ศึกษา
การฝึกอบรม หรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะ
สำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
พ.ศ.
๒๕๔๖
 

ตามที่กฎ
ก.ร. ฉบับที่
๓ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ได้กำหนดให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษาการฝึกอบรม
หรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง นั้น

โดยที่กฎ ก.ร.
ดังกล่าวไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน ประกอบกับ ก.ร.
ได้มีมติให้นำกฎ ก.พ. ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญได้รับเงินเดือน
พ.ศ. ๒๕๔๔
มาให้ส่วนราชการสังกัดรัฐสภาถือปฏิบัติโดยอนุโลม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑] กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒
ให้ยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา การฝึกอบรม หรือการทำงานสูงกว่าที่
ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง


ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖
อุทัย
พิมพ์ใจชน
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.
ญาณี/พิมพ์
๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๖

พัชรินทร์/สราวุฒิ/ตรวจ
๓๑
ตุลาคม ๒๕๔๖
A+B



[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๘๕ ก/หน้า ๑/๑๑ กันยายน ๒๕๔๖
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการ
หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ ที่ปรากฏชัดแจ้ง
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๖ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา(ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ ก.ร. ออกกฎ ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

ข้อ ๒
ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า
หย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
และได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชา หรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือต่อคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
และได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือ ให้ถือเป็นกรณีที่ปรากฏชัดแจ้ง
ถ้าผู้บังคับบัญชาตามมาตรา ๒๘
เห็นว่า หากให้ผู้นั้นรับราชการต่อไป จะเป็นการเสียหายแก่ราชการ
ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวจะสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการตามนัย มาตรา ๔๖ ทวิ โดยไม่สอบสวนก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๖ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า กรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการ หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
ที่ปรากฏชัดแจ้ง ตามที่กำหนดในกฎ ก.ร. ผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการสั่งให้ออกจากราชการโดยไม่สอบสวนก็ได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร.นี้
































ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๓๖ ก/หน้า ๑๔/๙ กันยายน ๒๕๓๙
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๒ ทวิ
แห่งกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
ข้อ ๑๒ ทวิ ในกรณีที่การพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์
ก.ร. มีมติเป็นคุณแก่ผู้อุทธรณ์และมีผู้ถูกลงโทษคนอื่นถูกลงโทษทางวินัยในความผิดที่ได้กระทำร่วมกันกับผู้อุทธรณ์อันเป็นความผิดในเรื่องเดียวกัน
โดยมีพฤติการณ์แห่งการกระทำอย่างเดียวกัน แต่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ หากพฤติการณ์ของผู้ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์เป็นเหตุในลักษณะคดีอันเป็นเหตุเดียวกับกรณีของผู้อุทธรณ์แล้ว
ให้ ก.ร. มีมติให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์
ได้รับการพิจารณาการลงโทษให้มีผลในทางที่เป็นคุณเช่นเดียวกับผู้อุทธรณ์ด้วย

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๓ แห่งกฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.
๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๓ เมื่อ
ก.ร.ได้พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์และมีมติตามข้อ ๑๒ และข้อ ๑๒ ทวิ เป็นประการใดแล้ว
ให้เลขานุการ ก.ร.แจ้งให้ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเลขาธิการวุฒิสภา
เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา ๖
(๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ แล้วแต่กรณี ทราบหรือดำเนินการให้เป็นไปตามมติ ก.ร.
โดยเร็วพร้อมทั้งแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็วด้วย
มติของ ก.ร.ให้เป็นที่สุด
ในกรณีที่สั่งให้ผู้อุทธรณ์กลับเข้ารับราชการให้นำมาตรา
๕๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ
เพื่อปรับปรุง กฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
โดยเพิ่มกรณีผู้ที่ถูกลงโทษทางวินัยในความผิดที่ได้กระทำร่วมกันกับผู้อุทธรณ์แต่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์
และผลการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นคุณแก่ผู้อุทธรณ์
ให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ได้รับการพิจารณาการลงโทษ ให้มีผลในทางที่เป็นคุณเช่นเดียวกับผู้อุทธรณ์






























ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๕/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๙๐/๒๔ มีนาคม ๒๕๔๑
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
คือ
(๑) ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้ประโยชน์ที่มิควรได้อันเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ราชการ
(๒) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ราชการ
หรือปฏิบัติหน้าที่ราชโองการโดยจงใจไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย และระเบียบของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๓) เปิดเผยความรับของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๔) ขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่ราชการโดยชอบด้วยกฎหมายและระเบียบของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๕) รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๖) ละทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
เป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
หรือละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน
โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร หรือโดยมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
(๗) ดูหมิ่น เหยียดหยาม
สมาชิกรัฐสภาหรือราษฎร
(๘) กระทำผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก
หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
หรือได้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
หรือกระทำหรือยอมให้ผู้อื่นกระทำการอื่นใด อันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๐
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล
ประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ประธาน ก.ร.

































ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๓๙/๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓
ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้ เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
ซึ่งผู้บังคับบัญชาจะสั่งลงโทษโดยไม่สอบสวนก็ได้ คือ
(๑)
กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก หรือโทษที่หนักกว่าจำคุก โดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการ
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
และการละทิ้งหน้าที่ราชการนั้นเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๓)
ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
(๔) มีกรณีที่คณะกรรมการ ป.ป.ป.
ได้พิจารณาสอบสวนและมีมติว่า กรณีมีมูลว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กำหนดในกฎ
ก.ร. และผู้บังคับบัญชาเห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่ประธานกรรมการ ป.ป.ป.
ส่งเรื่องให้ดำเนินการทางวินัยอย่างร้ายแรงได้ความประจักษ์ชัดอยู่แล้ว
และผู้นั้นไม่ติดใจที่จะนำสืบหักล้างข้อเท็จจริงตามที่คณะกรรมการ ป.ป.ป. มีมติ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
มารุต บุนนาค
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.




































ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๔๘/๓ มิถุนายน ๒๕๓๗
กฎกระทรวง
กฎ ก.ร. 
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๕ (พ.. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓ ในกฎ ก.ร.นี้
หัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างาน
หมายความรวมถึง ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างานด้วย
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง
หมายความรวมถึง หัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งมีฐานะเทียบกอง
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.
๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากองด้วย
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง
หมายความว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งระดับ
๙ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองด้วย

ข้อ ๔
หัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างาน ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์

ข้อ ๕
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๖
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๗ ประธานรัฐสภา
ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร เลขาธิการวุฒิสภา เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา ๖ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสามเดือน หรือลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๗
มารุต บุนนาค
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.











ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๐/๒๗ เมษายน ๒๕๓๗
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร.ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร. นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา
และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก
หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๓ กรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามข้อ ๒
ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๒๘ มาตรา ๔๓ หรือมาตรา ๕๘ แล้วแต่กรณี จะสั่งลงโทษให้ออก
ปลดออก หรือไล่ออก โดยไม่สอบสวนก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๙
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.




ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๙
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ก.ร.ออกกฎ
ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาและส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ โรคตามมาตรา ๒๔
(๕) คือ
(๑) โรคเรื้อน
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๑๘
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.










ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙ ตุลาคม
๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๙๒/ตอนที่ ๒๓๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา
การฝึกอบรมหรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็น
คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำ
ของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๑ (๔) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษาในประเทศสูงกว่าที่
ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งดังนี้
(๑)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑ ซึ่งได้รับประกาศนียบัตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ
สาขาใด สาขาหนึ่ง ที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญไม่น้อยกว่า
๓ ปี ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๑ ขั้น ๑,๒๒๐ บาท
(๒)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๒ ซึ่งได้รับอนุปริญญา
หรือประกาศนียบัตรวิชาชีพเทียบได้ไม่ต่ำกว่าอนุปริญญาที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า
๓ ปี ต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญหรือ ไม่น้อยกว่า ๕ ปี
ต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๒ ขั้น ๑,๕๕๐ บาท
(๓) ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ
๓ ซึ่งได้รับปริญญาโทที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาต่อจากปริญญาตรีไม่น้อยกว่า ๒ ปี
และรวมทั้งปริญญาตรีไม่น้อยกว่า ๖ ปี ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๓ ขั้น ๒,๒๓๐ บาท
(๔)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๔ ซึ่งได้รับปริญญาเอกให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ
๔ ขั้น ๓,๐๓๐ บาท

ข้อ ๓ ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา
การฝึกอบรมหรือการทำงานสูงกว่าที่กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
นอกจากที่กล่าวไว้ในข้อ ๒ จะให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งในระดับใด
ขั้นใด ให้เสนอ ก.ร.พิจารณาอนุมัติเป็น
ราย ๆ ไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๑๘
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.































ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๒๓๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๘/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาและส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓ โรคตามมาตรา
๒๔ (๕) คือ
๑. โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๒. วัณโรคในระยะอันตราย
๓.
โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๔. โรคติดยาเสพติดให้โทษ
๕. โรคพิษสุราเรื้อรัง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.
หมายเหตุ :- (๑)
ต้องเป็นแพทย์ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม (๒)
ให้แสดงว่าเป็นผู้มีร่างกายสมบูรณ์เพียงใด หรือหายจากโรคที่เป็นเหตุต้องให้ออกจากราชการ
ใบรับรองแพทย์ฉบับนี้ให้ใช้ได้ ๑ เดือนนับแต่วันที่ตรวจร่างกาย




































ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๕๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๕ เมษายน ๒๕๒๖
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา
เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๘)
พ.ศ. ๒๕๕๖[๑]
 

โดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติปรับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุพนักงานราชการตามคุณวุฒิการศึกษาของพนักงานราชการ
จึงเห็นสมควรปรับปรุงอัตราค่าตอบแทนของพนักงานราชการส่วนราชการสังกัดรัฐสภาให้สอดคล้องกัน

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๔ และข้อ ๑๖
ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา ว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. ๒๕๔๘
ประกอบกับมาตรา ๑๕ (๕) และมาตรา ๒๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ คณะกรรมการข้าราชการรัฐสภาจึงออกประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภาไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๖

ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ มกราคม ๒๕๕๗ เป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน
(๓) และ (๔) ของข้อ ๕ แห่งประกาศคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๔๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา
เรื่อง ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) กลุ่มงานบริหารทั่วไป
ให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนเป็นแบบช่วง
(ก)
ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า ๔
ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ
๑๘,๐๐๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาโททั่วไปหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๑,๐๐๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๕,๒๐๐ บาท
(๔) กลุ่มงานวิชาชีพเฉพาะ ให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนเป็นแบบช่วง
(ก)
ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า ๔
ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๑๙,๕๐๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า
๕ ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายเฉพาะปริญญาที่ ก.ร.
กำหนดให้ได้รับเงินเดือนตามหลักสูตร ๕ ปี ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๐,๕๔๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาโททั่วไปหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๒,๗๕๐ บาท
(ง) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๗,๓๐๐ บาท

ข้อ ๔ ให้ยกเลิกบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ
กลุ่มงานบริการ และบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานเทคนิค
ท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา เรื่อง ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ
ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๔๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖
และให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานบริการ และบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ
กลุ่มงานเทคนิค ท้ายประกาศนี้แทน


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
สมศักดิ์
เกียรติสุรนนท์
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานบริการ
๒. บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานเทคนิค

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน
๒๕๕๖

อุษมล/ผู้ตรวจ
๒ กรกฎาคม ๒๕๕๖


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๗๔ ง/หน้า ๓๒/๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๖