กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๒ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗
ว่าด้วยการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออก
นอกราชอาณาจักร
และการขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่ผู้ประกอบ
อุตสาหกรรมมีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษี
-------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ มาตรา ๑๐๐ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๐๒ 
วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗
(พ.ศ. ๒๕๒๙) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
ว่าด้วยการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี
สำหรับสินค้าที่ส่งออกนอกราชอาณาจักร
และการขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษี

  หมวด ๑ 
 การยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออกนอกราชอาณาจักร
 
-------------

 ข้อ
๒
สินค้าที่ส่งออกนอกราชอาณาจักรที่จะได้รับยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลด
อัตราภาษีตามมาตรา ๑๐๐ ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
 (๑)
เป็นสินค้าที่บุคคลตามข้อ ๓ เป็นผู้ส่งออกนอกราชอาณาจักร และ
 (๒)
ไม่เป็นสินค้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคลังโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีได้
ประกาศ โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๐๓
กำหนดให้ได้รับการลดอัตราหรือยกเว้นภาษีในกรณี
ส่งออกนอกราชอาณาจักร
 ข้อ
๓
ให้ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรดังต่อไปนี้ มีสิทธิขอยกเว้นหรือคืน
ภาษีหรือลดอัตราภาษีตามความในหมวดนี้
 (๑)
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมตามกฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิต
 (๒)
นิติบุคคลที่มิใช่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมตาม (๑) ซึ่งได้ซื้อหรือได้รับสินค้า
ที่ผลิตในราชอาณาจักรจากผู้ประกอบอุตสาหกรรมเป็นทอดแรก
เพื่อนำหรือส่งออกนอก
ราชอาณาจักรต่อไป
 ข้อ
๔
ให้ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรที่ประสงค์จะได้รับยกเว้นหรือคืน
ภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออกนอกราชอาณาจักร
ยื่นคำขอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดี
มอบหมาย ณ กรมสรรพสามิต
หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาอยู่ในเขต หรือ
ที่สำนักงานโรงอุตสาหกรรม
คลังสินค้าทัณฑ์บนหรือสถานที่เก็บสินค้าของผู้นั้นตั้งอยู่ในเขต 
แล้วแต่กรณี ทั้งนี้
ตามแบบที่อธิบดีกำหนดพร้อมด้วยหลักฐานที่ระบุไว้ในคำขอดังกล่าว
 ข้อ
๕ เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๔ แล้ว
ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย มีคำสั่ง
ให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบความถูกต้องของสินค้าที่ขอรับ
ยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี ณ โรงอุตสาหกรรม
คลังสินค้าทัณฑ์บนหรือสถานที่เก็บ
สินค้า แล้วแต่กรณี
 ในกรณีที่เห็นสมควร
อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะสั่งให้มีการตรวจสอบ
ทางเอกสารแทนการตรวจสอบสินค้าก็ได้
 เมื่อได้ตรวจสอบความถูกต้องของสินค้าแล้ว
ให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือ
พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราหรือเครื่องหมาย
เพื่อแสดงว่าเป็นสินค้าที่ขอรับยกเว้นหรือคืนภาษี
หรือลดอัตราภาษี
แต่ถ้าโดยสภาพของสินค้านั้นไม่อาจกระทำการดังกล่าวได้ ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่ง
อธิบดีมอบหมายสั่งดำเนินการอื่นใดตามที่เห็นสมควร
เพื่อแสดงให้ทราบว่าเป็นสินค้าเช่นว่านั้น
 ข้อ
๖ เมื่อได้มีการดำเนินการตามข้อ ๕
แล้ว ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
มีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรนำสินค้าที่ขอรับยกเว้น
หรือคืนภาษีหรือลด
อัตราภาษีออกจากโรงอุตสาหกรรม คลังสินค้าทัณฑ์บน
หรือสถานที่เก็บสินค้า แล้วแต่กรณี ไปยัง
สถานที่ส่งออกโดยจะกำหนดระยะเวลาที่จะต้องส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรด้วยก็ได้
 เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ถ้าสินค้ายังมิได้เสียภาษีให้นำ
สินค้าออกจากโรงอุตสาหกรรมหรือคลังสินค้าทัณฑ์บนโดยไม่ต้องชำระภาษีสำหรับสินค้านั้นได้
และให้ถือว่าสินค้าดังกล่าวได้รับการขยายหรือเลื่อนกำหนดเวลาชำระภาษีออกไปเป็นการชั่วคราว
จนกว่าอธิบดี
หรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะได้มีคำสั่งให้ยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี
 ข้อ
๗
ก่อนส่งสินค้าที่ขอรับยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีออกนอก
ราชอาณาจักร
ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรต้องให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงาน
เจ้าหน้าที่ และพนักงานศุลกากร ณ สถานที่ส่งออก
ตรวจสอบสินค้าและรับรองการตรวจสอบนั้น
 ในกรณีที่อธิบดีพิจารณาเห็นสมควรจะสั่งให้มีการตรวจสอบสินค้าและรับรอง
การตรวจสอบเฉพาะโดยพนักงานศุลกากรก็ได้
 ข้อ
๘
เมื่อได้ส่งสินค้าที่ขอรับยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีออกนอก
ราชอาณาจักรแล้ว
ให้ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรแจ้งการส่งสินค้านั้นต่อเจ้าพนักงาน
สรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กรมสรรพสามิต
หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่ผู้นั้น
ได้ยื่นคำขอไว้ ภายในสามสิบวัน
นับแต่วันที่ส่งสินค้านั้นออกนอกราชอาณาจักร พร้อมด้วย
หลักฐานการรับรองการตรวจสอบสินค้าและหลักฐานแสดงการตรวจปล่อยสินค้าออกนอก
ราชอาณาจักรของพนักงานศุลกากร
 ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรที่ไม่ปฏิบัติตามวรรคหนึ่งจะไม่ได้รับการ
ยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี
และให้ผู้นั้นมีหน้าที่เสียภาษีสำหรับสินค้าที่ขอรับยกเว้น
ภาษีหรือลดอัตราภาษีในอัตราภาษีที่ใช้บังคับอยู่ ณ
วันที่ความรับผิดในอันจะต้องเสียภาษีเกิดขึ้น
 ข้อ
๙
เมื่อพิจารณาคำขอและหลักฐานที่เกี่ยวข้องและปรากฏว่า ได้มีการส่ง
สินค้าออกนอกราชอาณาจักรถูกต้องตามที่ระบุในคำขอแล้ว
ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
สั่งยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าดังกล่าว
 ถ้าปรากฏว่าสินค้านั้นได้สูญหายหรือขาดจำนวนไปจากที่ได้ระบุในคำขอ
อธิบดี
หรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะสั่งยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีเฉพาะสินค้าที่ได้มีการส่งออก
นอกราชอาณาจักรจริงก็ได้ ในกรณีเช่นนี้
ผู้ส่งสินค้าออกนอกราชอาณาจักรมีหน้าที่เสียภาษี
สำหรับสินค้าตามชนิดและจำนวนที่สูญหายหรือขาดไปในอัตราภาษีที่ใช้บังคับอยู่
ณ วันที่
ความรับผิดในอันจะต้องเสียภาษีเกิดขึ้น
เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าสินค้านั้นได้สูญหายหรือขาด
จำนวนไปเพราะเหตุสุดวิสัย
หรือกรณีที่ขาดจำนวนไปเพราะยังมิได้นำออกจากโรงงาน
อุตสาหกรรม คลังสินค้าทัณฑ์บน
หรือสถานที่เก็บสินค้าเพื่อส่งออก

  หมวด ๒
 การขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรม
  มีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษี
  ------------

 ข้อ
๑๐
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมซึ่งประสงค์จะขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับ
สินค้าที่ผู้นั้นมีสิทธิได้รับคืนหรือยกเว้นภาษีตามมาตรา
๑๐๒ ให้ยื่นคำขอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดี
มอบหมาย ณ กรมสรรพสามิต
หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่โรงอุตสาหกรรม คลังสินค้า
ทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้าตั้งอยู่
ตามแบบที่อธิบดีกำหนดพร้อมด้วยหลักฐานที่ระบุไว้ใน
แบบคำขอดังกล่าว
 ข้อ
๑๑ เมื่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายได้รับคำขอตามข้อ
๑๐ แล้ว ให้มี
คำสั่งให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสินค้านั้น
และสั่งให้
ประทับตราหรือเครื่องหมาย
เพื่อแสดงว่าเป็นสินค้าที่มีการขอคืนหรือยกเว้นภาษีก่อนนำออกจาก
โรงอุตสาหกรรม คลังสินค้าทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้า
 ในกรณีเช่นนี้
ให้นำความในข้อ ๕ และข้อ ๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
 ข้อ
๑๒
ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมแจ้งการนำสินค้าออกจากโรงอุตสาหกรรม 
คลังสินค้าทัณฑ์บน หรือสถานที่เก็บสินค้า
หรือแจ้งการจำหน่ายสินค้าให้แก่ผู้ได้รับเอกสิทธิตาม
มาตรา ๑๐๒ (๓) ต่อเจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในหกสิบวัน
นับแต่วันที่
นำสินค้าออกจากสถานที่ดังกล่าว หรือนับแต่วันจำหน่ายสินค้า
แล้วแต่กรณี ณ กรมสรรพสามิต 
หรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่ผู้นั้นได้ยื่นคำขอไว้
พร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้
 (๑)
ในกรณีสินค้าตามมาตรา ๑๐๒ (๑) (๒) หรือ (๓) หลักฐานที่ส่วนราชการ
ในราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค หรือราชการส่วนท้องถิ่น
องค์การสาธารณกุศล 
คณะทูตหรือองค์การระหว่างประเทศและกระทรวงการต่างประเทศได้ลงลายมือชื่อรับรอง
การรับหรือการใช้สินค้านั้น
 (๒)
ในกรณีสินค้าเป็นน้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมันตามมาตรา ๑๐๒ (๔) 
หลักฐานการนำน้ำมันหรือผลิตภัณฑ์น้ำมันไปเติมในอากาศยานหรือเรือ
และการปล่อยอากาศยาน
หรือเรือดังกล่าวไปต่างประเทศของพนักงานศุลกากร
 ผู้ประกอบอุตสาหกรรมที่ไม่ปฏิบัติตามวรรคหนึ่ง
จะไม่ได้รับการคืนหรือยกเว้น
ภาษี และให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเสียภาษีสำหรับสินค้าที่ขอรับการยกเว้นภาษีนั้น
ในอัตรา
ภาษีที่ใช้บังคับอยู่ ณ
วันที่ความรับผิดในอันจะต้องเสียภาษีเกิดขึ้น
 ข้อ
๑๓
เมื่อพิจารณาคำขอและหลักฐานที่เกี่ยวข้องและปรากฏว่าได้มีการรับ
หรือการใช้สินค้าตามที่ระบุในคำขอแล้ว ให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายสั่งให้คืนหรือยกเว้น
ภาษีสำหรับสินค้านั้น แล้วแต่กรณี ตามที่เห็นสมควร
 ถ้าปรากฏว่าสินค้านั้นได้สูญหายหรือขาดจำนวนไปจากที่ระบุไว้ในคำขอ
อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะสั่งให้คืนหรือยกเว้นภาษีเฉพาะจำนวนที่ได้มีการรับหรือ
มีการใช้ตามความเป็นจริงก็ได้

  บทเฉพาะกาล
 
-------------

 ข้อ
๑๔
คำขอยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษีสำหรับสินค้าที่ส่งออกนอก
ราชอาณาจักร
หรือคำขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีสำหรับสินค้าที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีสิทธิ
ได้รับคืนหรือยกเว้นภาษีที่ได้ยื่นไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และอธิบดีหรือผู้ซึ่ง
อธิบดีมอบหมายยังมิได้สั่งให้มีการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี
ให้ถือว่าเป็นคำขอ
ที่ได้ยื่นตามกฎกระทรวงนี้ แล้วแต่กรณี โดยอนุโลม

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒
 
ธารินทร์ นิมมานเหมินท์
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

+---------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุง
หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขว่าด้วยการยกเว้นหรือคืนภาษีหรือลดอัตราภาษี
สำหรับสินค้าที่
ส่งออกนอกราชอาณาจักรตามมาตรา ๑๐๐
แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ 
เพื่อให้ขยายครอบคลุมถึงสินค้าที่บุคคลอื่นนอกจากผู้ประกอบอุตสาหกรรมเป็นผู้ส่งออกนอก
ราชอาณาจักรด้วย อันจะทำให้ราคาของสินค้าที่ส่งออกไปจำหน่ายต่างประเทศต่ำลง
สามารถ
แข่งขันกับสินค้าของประเทศอื่นในตลาดต่างประเทศได้
ซึ่งจะเป็นการส่งเสริมการส่งออกและ
เป็นผลดีต่อเศรษฐกิจของประเทศ
และแก้ไขเพิ่มเติมการขอรับคืนหรือยกเว้นภาษีของผู้ประกอบ
อุตสาหกรรมตามมาตรา ๑๐๒ ให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบันยิ่งขึ้นด้วย
จึงจำเป็นต้อง
ออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๒/๕ก/๑๓/๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒]