พระราชบัญญัติไพ่
พระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช
๒๔๘๖
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐
และวันที่
๑๖ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔)
อาทิตย์ทิพอาภา
ปรีดี
พนมยงค์
ตราไว้
ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๖
เป็นปีที่
๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยไพ่ เพื่อให้รัดกุมและเหมาะสมยิ่งขึ้น

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช ๒๔๘๖

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช
๒๔๘๑ และพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๒

มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้
ไพ่ หมายความว่า
ไพ่ซึ่งทำด้วยกระดาษหรือหนัง หรือซึ่งทำด้วยวัตถุอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
นำไพ่เข้ามา หมายความว่า
นำหรือยังให้นำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งไพ่
แต่ไม่หมายความรวมถึงการนำเข้ามาของผู้ควบคุมยานพาหนะตามหน้าที่ของผู้ขนส่ง
เจ้าพนักงาน หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งขึ้นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
อธิบดี หมายความว่า
อธิบดีกรมสรรพสามิต

มาตรา ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดทำไพ่หรือนำไพ่เข้ามา
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอธิบดี

มาตรา ๖ ไพ่ซึ่งกรมสรรพสามิตทำขึ้นนั้น
ห้ามมิให้ผู้ใดดัดแปลงแก้ไขหรือกระทำแก่ไพ่นั้นด้วยประการอื่นใดเพื่อขายอย่างไพ่

มาตรา ๗[๒] ห้ามมิให้ผู้ใดขายไพ่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
การออกใบอนุญาต
ผู้ขอต้องเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวงไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
ใบแทนใบอนุญาตฉบับละไม่เกินสิบบาท และใบอนุญาตนั้นให้มีอายุเพียงวันที่ ๓๑ ธันวาคม
ของปีที่ออกใบอนุญาต

มาตรา ๘
ห้ามมิให้ผู้ใดมีไพ่ไว้ในครอบครองเกินกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบใบ
หรือขายไพ่ไม่ว่าจำนวนใดๆ เว้นแต่ไพ่นั้นเป็นไพ่ซึ่งกรมสรรพสามิตทำขึ้น
หรือเป็นไพ่ที่มีตราซึ่งกรมสรรพสามิตได้กำหนดขึ้นประทับอยู่

มาตรา ๙
ห้ามมิให้ผู้ใดขายหรือมีไว้เพื่อขายซึ่งไพ่ที่กระทำขึ้นโดยฝ่าฝืนมาตรา ๖

มาตรา ๑๐[๓]
ให้เรียกค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
ตามขนาดของไพ่และชนิดของวัตถุที่ทำไพ่นั้นขึ้นไม่เกินอัตราร้อยใบต่อสามสิบบาท

มาตรา ๑๑
ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครองซึ่งแม่พิมพ์สำหรับพิมพ์ไพ่
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอธิบดี

มาตรา ๑๒
เพื่อที่จะดูว่าได้มีการปฏิบัติถูกต้องตามพระราชบัญญัติและกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้หรือไม่
ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจเข้าไปในสถานที่ใดๆ ในเวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกเพื่อทำการตรวจค้นได้

มาตรา ๑๓ บุคคลผู้ได้รับอนุญาตให้กระทำการใดๆ
ตามพระราชบัญญัตินี้ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๑๔[๔] ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี และปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกัน
แต่ในกรณีทำไพ่ต้องไม่ต่ำกว่าสองพันบาท

มาตรา ๑๔ ทวิ[๕]
ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ มาตรา ๘ หรือ
มาตรา ๙ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี
หรือปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกันแต่ต้องไม่ต่ำกว่าห้าร้อยบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๑๔ ตรี[๖]
ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๗
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๑๔ จัตวา[๗]
ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๑
ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงห้าหมื่นบาท

มาตรา ๑๕ ผู้ใดซึ่งได้รับอนุญาตให้กระทำการใดๆ
ตามพระราชบัญญัตินี้ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

มาตรา ๑๖
บรรดาไพ่และเครื่องมือที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้สำหรับกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบได้

มาตรา ๑๗
ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจสั่งงดใช้ใบอนุญาตที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ได้มีกำหนดเวลาไม่เกินหกเดือน
เมื่อปรากฏว่าผู้รับอนุญาตกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ หรือข้อกำหนดในกฎกระทรวง
หรือกระทำผิดต่อข้อกำหนดในใบอนุญาต

มาตรา ๑๘
ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตถูกสั่งงดใช้ใบอนุญาตตามความในมาตรา ๑๗ นั้น
ถ้าอธิบดีเห็นสมควรก็ให้มีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียได้

มาตรา ๑๙
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงวางข้อกำหนดที่ผู้รับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติ
และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
พระราชบัญญัติไพ่
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕[๘]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประทับตราไพ่และค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ขายไพ่ตามพระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช ๒๔๘๖ ไม่เหมาะสมกับค่าของเงินในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงให้สูงขึ้น
และอัตราโทษซึ่งกำหนดไว้ในความผิดบางกรณียังเบาไป
สมควรกำหนดอัตราโทษให้สูงขึ้นด้วย



































สัญชัย/ผู้จัดทำ
๘
มกราคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๖๙/หน้า ๑๗๙๔/๒๘ ธันวาคม ๒๔๘๖
[๒]
มาตรา ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๓]
มาตรา ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๔]
มาตรา ๑๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๕]
มาตรา ๑๔ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๖]
มาตรา ๑๔ ตรี เพิ่มโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๗]
มาตรา ๑๔ จัตวา เพิ่มโดยพระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
[๘]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่ ๘๖/หน้า ๙๗๘/๑๘ กันยายน ๒๕๐๕