พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
คุ้มครองการดำเนินงานของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
พ.ศ. ๒๕๔๑
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๑
เป็นปีที่ ๕๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงรูปแบบของกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองการดำเนินงานของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคุ้มครองการดำเนินงานของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร พ.ศ. ๒๕๔๑

มาตรา
๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๓๕ ลงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๔

มาตรา
๔ เพื่อคุ้มครองการดำเนินงานในประเทศไทยของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
ให้บรรลุผลตามความมุ่งประสงค์
(๑)
ให้ยอมรับนับถือว่าคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากรเป็นนิติบุคคล
(๒)
ให้คณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร ผู้แทนสมาชิก ที่ปรึกษา และผู้เชี่ยวชาญ
ซึ่งได้แต่งตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือคณะมนตรีและผู้แทนสมาชิก
และเจ้าพนักงานของคณะมนตรีได้รับเอกสิทธิและความคุ้มกันตามที่ระบุไว้ในอนุสัญญาจัดตั้งคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
ฉบับลงนามเมื่อวันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๓ ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ทั้งนี้ ในระหว่างที่ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทยหรือเข้ามาในประเทศไทยเพื่อปฏิบัติหน้าที่หรือในการปฏิบัติภารกิจเกี่ยวกับคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร

มาตรา
๕ บทบัญญัติแห่งกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ
ระเบียบ หรือคำสั่งใดอ้างถึงประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๕ ลงวันที่ ๓๑ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๑๔ หรืออ้างถึงบทบัญญัติแห่งประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าว
ให้ถือว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ
หรือคำสั่งนั้นอ้างถึงพระราชบัญญัตินี้
หรืออ้างถึงบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ในบทมาตราที่มีนัยเช่นเดียวกัน
แล้วแต่กรณี

มาตรา
๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
อนุสัญญาจัดตั้งคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
ท้ายพระราชบัญญัติคุ้มครองการดำเนินงานของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
พ.ศ. ๒๕๔๑
 

รัฐบาลผู้ลงนามในอนุสัญญานี้
โดยพิจารณาเห็นเป็นการสมควรที่จะให้ได้มาซึ่งระบบศุลกากรอันมีความกลมกลืน
และมีแบบเดียวกันในขั้นสูงที่สุดและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ที่จะศึกษาปัญหาที่มีอยู่เป็นประจำในการพัฒนา และปรับปรุงวิชาการทางศุลกากร
และกฎหมายศุลกากรที่เกี่ยวข้องกับปัญหานั้น ๆ ให้ดีขึ้น
โดยที่ตระหนักอยู่ว่า
การส่งเสริมความร่วมมือระหว่างรัฐบาลในเรื่องเหล่านี้จักเป็นประโยชน์แก่การค้าระหว่างประเทศ ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงตัวประกอบต่าง ๆ
ทั้งในทางเศรษฐกิจและวิชาการที่เกี่ยวข้องกับการนี้ด้วย
จึงได้ตกลงกันดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ได้กำหนดให้จัดตั้งคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากรคณะหนึ่ง
(ต่อไปนี้จะเรียกว่า คณะมนตรี) ขึ้นไว้ ณ ที่นี้

ข้อ ๒
(ก)
สมาชิกคณะมนตรี ได้แก่
(๑)
ภาคีผู้ทำสัญญาของอนุสัญญานี้
(๒)
รัฐบาลแห่งดินแดนที่มีการศุลกากรแยกต่างหาก
ซึ่งเสนอโดยภาคีผู้ทำสัญญาผู้มีความรับผิดชอบในการดำเนินความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างสมบูรณ์แบบของรัฐบาลนั้น
โดยรัฐบาลนั้นมีความเป็นอิสระในการดำเนินความสัมพันธ์ทางพาณิชย์ภายนอก
และซึ่งการรับเข้าเป็นสมาชิกแยกต่างหากนั้น ได้รับความเห็นชอบจากคณะมนตรีแล้ว
(ข)
รัฐบาลใด ๆ แห่งดินแดนที่มีการศุลกากรแยกต่างหาก ซึ่งเป็นสมาชิกคณะมนตรีตามวรรค
(ก) (๒) ข้างต้นย่อมหมดสภาพเป็นสมาชิกในเมื่อภาคีผู้ทำสัญญาผู้มีความรับผิดชอบในการดำเนินความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างสมบูรณ์แบบของรัฐบาลนั้น
ได้แจ้งให้คณะมนตรีทราบถึงการถอนตัวออกจากสมาชิกภาพของรัฐบาลนั้นแล้ว
(ค)
แต่ละสมาชิกจะตั้งผู้แทนได้หนึ่งคน
และผู้แทนสำรองอีกคนหนึ่งหรือมากกว่านั้นเป็นผู้แทนของตนในคณะมนตรี ผู้แทนนั้น ๆ
อาจมีคณะที่ปรึกษาช่วยเหลือด้วยก็ได้
(ง)
คณะมนตรีอาจรับผู้แทนของรัฐบาลใด ๆ ซึ่งมิได้เป็นสมาชิก
หรือผู้แทนขององค์การระหว่างประเทศใด ๆ ไว้ในฐานะผู้สังเกตการณ์ด้วยก็ได้

ข้อ ๓
การหน้าที่ของคณะมนตรีได้แก่
(ก)
ศึกษาปัญหาทั้งปวงเกี่ยวกับความร่วมมือกันในเรื่องศุลกากร
ซึ่งภาคีผู้ทำสัญญาได้ตกลงให้ส่งเสริมตามความมุ่งประสงค์ทั่วไปของอนุสัญญานี้
(ข)
ตรวจสอบลักษณะทางวิชาการของระบบศุลกากรตลอดทั้งตัวประกอบทางเศรษฐกิจเกี่ยวกับลักษณะทางวิชาการนั้น
ๆ โดยมุ่งหมายที่จะเสนอวิธีที่ได้ผลในทางปฏิบัติแก่สมาชิกคณะมนตรี
เพื่อให้บรรลุถึงซึ่งความกลมกลืนและมีแบบเดียวกันในขั้นสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้
(ค)
เตรียมร่างอนุสัญญาและบทแก้ไขอนุสัญญา
และเสนอแนะให้รัฐบาลที่เกี่ยวข้องรับเอาอนุสัญญาและบทแก้ไขนั้น ๆ ไปใช้
(ง)
ทำข้อเสนอแนะเพื่อให้มีความแน่นอนในการตีความและการใช้เป็นแบบเดียวกัน
สำหรับอนุสัญญาที่ได้ทำขึ้นอันเป็นผลงานของคณะมนตรี
ตลอดทั้งอนุสัญญาว่าด้วยรายการจำแนกประเภทสินค้าตามพิกัดอัตราศุลกากร
และการประเมินราคาสินค้าเพื่อความมุ่งประสงค์ในทางศุลกากร
ตามที่กลุ่มศึกษาของสหภาพศุลกากรแห่งยุโรปได้เตรียมการไว้ และเพื่อจุดมุ่งหมายที่ว่านี้
คณะมนตรีจะปฏิบัติการหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายโดยชัดแจ้งตามอนุสัญญานั้น ๆ
ให้ต้องตามบทบัญญัติของอนุสัญญา
(จ)
ทำข้อเสนอแนะในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยเพื่อระงับกรณีพิพาทเกี่ยวกับการตีความหรือการใช้อนุสัญญาตามที่อ้างถึงในวรรค
(ง) ข้างต้นให้ต้องตามบทบัญญัติของอนุสัญญานั้น ๆ
คู่พิพาทอาจตกลงกันไว้ล่วงหน้าว่าจะรับเอาข้อเสนอแนะของคณะมนตรีเป็นข้อผูกพันก็ได้
(ฉ)
ให้ความแน่นอนในการแพร่ข่าวสารเกี่ยวกับข้อบังคับและระเบียบการศุลกากร
(ช)
ให้ข่าวสารหรือคำแนะนำว่าด้วยเรื่องศุลกากรแก่รัฐบาลที่เกี่ยวข้อง
ภายในขอบเขตแห่งความมุ่งประสงค์ทั่วไปของอนุสัญญานี้
และทำข้อเสนอแนะเกี่ยวกับเรื่องนั้น ๆ ด้วย
ทั้งนี้ จะโดยริเริ่มขึ้นเองหรือโดยได้รับการร้องขอก็ตาม
(ซ)
ร่วมมือกับองค์การระหว่างรัฐบาลอื่น ๆ เกี่ยวกับเรื่องใด ๆ ในอำนาจของคณะมนตรี

ข้อ ๔
สมาชิกคณะมนตรีจะจัดหาข่าวสารและเอกสารใด
ๆ ที่จำเป็นในการบริหารการหน้าที่ของคณะมนตรีให้แก่คณะมนตรีตามที่ได้รับคำขอ
แต่ทว่าสมาชิกย่อมไม่จำต้องเปิดเผยข่าวสารที่ไม่พึงเปิดเผย
หากการเปิดเผยข่าวสารที่ว่านั้นจะเป็นการขัดขวางต่อการใช้กฎหมายของสมาชิกเอง
หรือมิฉะนั้น จะเป็นการขัดกับสาธารณประโยชน์ หรือจะเป็นการเสียหายแก่ผลประโยชน์ทางพาณิชย์อันชอบธรรมของวิสาหกิจใด
ๆ ทั้งสาธารณะและเอกชน

ข้อ ๕
ให้คณะมนตรีมีคณะกรรมการถาวรทางวิชาการคณะหนึ่งและสำนักงานเลขาธิการสำนักงานหนึ่งช่วยเหลือ

ข้อ ๖
(ก)
คณะมนตรีจะเลือกตั้งประธานคนหนึ่ง และรองประธานไม่น้อยกว่า ๒ คนจากบรรดาผู้แทนของสมาชิกปีละครั้ง
(ข)
คณะมนตรีจะสถาปนาระเบียบการประชุมของคณะมนตรีเอง
โดยถือเสียงข้างมากไม่น้อยกว่าสองในสามของสมาชิก
(ค)
คณะมนตรีจะสถาปนาคณะกรรมการกำหนดรายการสินค้าขึ้นคณะหนึ่งตามที่บัญญัติไว้ในอนุสัญญาว่าด้วยการกำหนดรายการจำแนกประเภทสินค้าตามพิกัดอัตราศุลกากรและคณะกรรมการประเมินราคาสินค้าคณะหนึ่ง
ตามที่บัญญัติไว้ในอนุสัญญาว่าด้วยการประเมินราคาสินค้าเพื่อความมุ่งประสงค์ในทางศุลกากร
คณะมนตรียังอาจสถาปนาคณะกรรมการอื่น ๆ ได้อีกตามแต่จะปรารถนา
เพื่อความมุ่งประสงค์ของอนุสัญญาตามที่อ้างถึง ในข้อ ๓ (ง) หรือเพื่อความมุ่งประสงค์อื่นใดภายในอำนาจของคณะมนตรี
(ง)
คณะมนตรีจะเป็นผู้กำหนดการงานที่จะมอบหมายให้คณะกรรมการถาวรทางวิชาการทำและอำนาจหน้าที่จะมอบให้ใช้แทนด้วย
(จ)
คณะมนตรีจะเป็นผู้ให้ความเห็นชอบงบประมาณประจำปี ควบคุมการใช้จ่ายเงินของคณะมนตรี
และสั่งการเกี่ยวกับการเงินของคณะมนตรีต่อสำนักงานเลขาธิการตามที่จะพิจารณาเห็นว่าเป็นการบังควร

ข้อ ๗
(ก)
สำนักงานใหญ่ของคณะมนตรีจะตั้งอยู่ ณ กรุงบรัสเซลส์
(ข)
คณะมนตรี คณะกรรมการถาวรทางวิชาการ และคณะกรรมการใด ๆ ที่คณะมนตรีจัดตั้งขึ้น
อาจประชุมกัน ณ ที่ใดนอกจากที่สำนักงานใหญ่ของคณะมนตรีก็ได้
หากคณะมนตรีได้มีมติให้เป็นเช่นนั้น
(ค)
คณะมนตรีประชุมกันอย่างน้อยปีละสองครั้ง
การประชุมครั้งแรกจะมีขึ้นไม่ช้ากว่าสามเดือนหลังจากที่เริ่มใช้อนุสัญญานี้

ข้อ ๘
(ก)
สมาชิกคณะมนตรีแต่ละรายจะมีสิทธิออกเสียงลงคะแนนได้หนึ่งคะแนนเสียง
เว้นแต่กรณีที่สมาชิกรายใดจะไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนในปัญหาใดปัญหาหนึ่งเกี่ยวกับการตีความ
การใช้หรือการแก้ไขอนุสัญญาฉบับใดฉบับหนึ่งตามที่อ้างถึงในข้อ ๓ (ง) ที่ใช้อยู่
และซึ่งมิได้ใช้แก่สมาชิกรายนั้น
(ข)
เว้นแต่ตามที่บัญญัติไว้ในข้อ ๖ (ข) มติของคณะมนตรีจะต้องได้รับเสียงข้างมากสองในสามของจำนวนสมาชิกที่มาประชุมและมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
คณะมนตรีไม่อาจลงมติไม่ว่าในเรื่องใดนอกจากจะมีสมาชิกซึ่งมีสิทธิออกเสียงลงคะแนนในเรื่องนั้นมาประชุมเกินกว่าครึ่ง

ข้อ ๙
(ก)
คณะมนตรีจะสถาปนาความสัมพันธ์กับสหประชาชาติ องค์กรสำคัญ ๆ องค์คณะ สาขา และทบวงการชำนัญพิเศษของสหประชาชาติ
และกับองค์การระหว่างรัฐบาลอื่นใดดังเช่นที่จะให้มีความร่วมมือกันอย่างดีที่สุดเพื่อสัมฤทธิผลในภารกิจของตนตามลำดับ
(ข)
คณะมนตรีอาจจัดการตามที่จำเป็นเพื่อให้ความสะดวกในการปรึกษาหารือ
และการร่วมมือกับองค์การมิใช่รัฐบาล ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่กับเรื่องใด ๆ
ในอำนาจของคณะมนตรี

ข้อ ๑๐
(ก)
คณะกรรมการถาวรทางวิชาการประกอบด้วยผู้แทนสมาชิกคณะมนตรีสมาชิกคณะมนตรีรายหนึ่งอาจตั้งผู้แทนได้คนหนึ่ง
และผู้แทนสำรองคนหนึ่งหรือมากกว่านั้นเป็นผู้แทนของตนในคณะกรรมการ ผู้แทนนั้น ๆ
ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานชำนัญพิเศษในเรื่องเกี่ยวกับวิชาการศุลกากรและจะมีผู้เชี่ยวชาญช่วยเหลือด้วยก็ได้
(ข)
คณะกรรมการถาวรทางวิชาการจะประชุมกันปีหนึ่งไม่น้อยกว่าสี่ครั้ง

ข้อ ๑๑
(ก)
คณะมนตรีจะแต่งตั้งเลขาธิการคนหนึ่งและรองเลขาธิการคนหนึ่งซึ่งการหน้าที่
หน้าที่เงื่อนไขเกี่ยวกับบริการและระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของเลขาธิการและรองเลขาธิการคณะมนตรีจะเป็นผู้กำหนดทั้งสิ้น
(ข)
เลขาธิการจะแต่งตั้งคณะเจ้าหน้าที่ของสำนักงานเลขาธิการ
การแต่งตั้งและข้อบังคับสำหรับเจ้าหน้าที่จะต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะมนตรี

ข้อ ๑๒
(ก)
แต่ละสมาชิกจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายสำหรับคณะผู้แทนของตนในคณะมนตรี
ในคณะกรรมการถาวรทางวิชาการและในคณะกรรมการใด ๆ ของคณะมนตรี
(ข)
ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ของคณะมนตรีนั้น
บรรดาสมาชิกคณะมนตรีจะเป็นผู้ออกตามส่วนสัดซึ่งคณะมนตรีจะได้กำหนดขึ้น
(ค)
คณะมนตรีอาจตัดสิทธิออกเสียงลงคะแนนของสมาชิกใดที่มิได้ชำระส่วนบำรุงส่วนของตนภายในสามเดือนนับแต่ได้รับแจ้งจำนวนเงินที่ต้องชำระนั้น
(ง)
แต่ละสมาชิกจะต้องชำระส่วนบำรุงประจำปีของตนเต็มจำนวนสำหรับปีงบประมาณ
ซึ่งในระหว่างปีนั้นตนได้เข้าเป็นสมาชิกคณะมนตรี
และสำหรับปีงบประมาณซึ่งในระหว่างปีนั้นการแจ้งถอนตัวออกจากสมาชิกภาพได้มีผลบังคับ

ข้อ ๑๓
(ก)
คณะมนตรีจะได้อุปโภคอำนาจตามกฎหมายในดินแดนของแต่ละสมาชิก
ดังที่กำหนดไว้ในภาคผนวกของอนุสัญญานี้
เช่นที่อาจจำเป็นแก่การปฏิบัติการหน้าที่ของคณะมนตรี
(ข)
คณะมนตรี ผู้แทนสมาชิก ที่ปรึกษาและผู้เชี่ยวชาญที่ได้แต่งตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือคณะมนตรีและผู้แทนสมาชิก
และเจ้าพนักงานประจำคณะมนตรี จะได้อุปโภคเอกสิทธิและความคุ้มกัน
ดังที่ระบุไว้ในภาคผนวกของอนุสัญญานี้
(ค)
ภาคผนวกของอนุสัญญานี้ประกอบเข้าเป็นส่วนเดียวกันกับอนุสัญญา และการอ้างอิงใด ๆ
ถึงอนุสัญญานี้ให้ถือรวมกันว่าเป็นการอ้างอิงถึงภาคผนวกด้วย

ข้อ ๑๔
ภาคีผู้ทำสัญญายอมรับบทบัญญัติแห่งพิธีสารเกี่ยวกับกลุ่มศึกษาของสหภาพศุลกากรแห่งยุโรปซึ่งได้เปิดให้ลงนาม
ที่กรุงบรัสเซลส์ในวันเดียวกันกับอนุสัญญานี้
ในการกำหนดส่วนสัดส่วนบำรุงตามที่บัญญัติไว้ในข้อ ๑๒ (ข) นั้น
คณะมนตรีจะได้นำเรื่องสมาชิกภาพของกลุ่มศึกษานี้ขึ้นพิจารณาด้วย

ข้อ ๑๕
อนุสัญญานี้จะเปิดให้ลงนามจนถึงวันที่
๓๑ มีนาคม ค.ศ. ๑๙๕๑

ข้อ ๑๖
(ก)
อนุสัญญานี้จะต้องมีการสัตยาบันกันต่อไป
(ข)
สัตยาบันสารจะต้องมอบไว้ ณ
กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมซึ่งจะได้แจ้งให้รัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัต และเลขาธิการทราบเรื่องการมอบสัตยาบันสารแต่ละรายนั้นด้วย

ข้อ ๑๗
(ก)
เมื่อรัฐบาลผู้ลงนามได้มอบสัตยาบันสารไว้ครบเจ็ดรัฐบาลด้วยกันแล้ว
อนุสัญญานี้จะเป็นอันใช้ได้ระหว่างรัฐบาลนั้น ๆ
(ข)
สำหรับรัฐบาลผู้ลงนามซึ่งได้ให้สัตยาบันในภายหลังอนุสัญญานี้จะใช้ก็ต่อเมื่อรัฐบาลนั้นได้นำสัตยาบันสารไปมอบไว้แล้ว

ข้อ ๑๘
(ก)
รัฐบาลแห่งรัฐใดที่มิได้เป็นผู้ลงนามอนุสัญญานี้อาจภาคยานุวัตเข้าในอนุสัญญาได้
ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ค.ศ. ๑๙๕๑ เป็นต้นไป
(ข)
ภาคยานุวัตสารจะต้องมอบไว้ ณ
กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมซึ่งจะได้แจ้งให้บรรดารัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัต
และเลขาธิการทราบเรื่องการมอบภาคยานุวัตสารแต่ละรายนั้นด้วย
(ค)
อนุสัญญานี้จะเริ่มใช้สำหรับรัฐบาลที่ภาคยานุวัตในเวลาที่ได้มอบภาคยานุวัตสารไว้
แต่ไม่ก่อนที่อนุสัญญาจะเริ่มใช้ตามความในวรรค (ก) ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๙
อนุสัญญานี้มีกำหนดอายุไม่จำกัด
แต่ไม่ว่าขณะใดเมื่อพ้นกำหนดเวลาห้าปีนับแต่อนุสัญญานี้เริ่มใช้ตามวรรค (ก) ข้อ ๑๗
แล้ว ภาคีผู้ทำสัญญาใดอาจถอนตัวเสียก็ได้
การถอนตัวจะมีผลเมื่อครบหนึ่งปีหลังจากวันที่กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมได้รับแจ้งการถอนตัวนั้น
กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมจะแจ้งการถอนตัวแต่ละรายให้รัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัตและเลขาธิการทราบด้วย

ข้อ ๒๐
(ก)
คณะมนตรีอาจเสนอแนะเกี่ยวกับการแก้ไขอนุสัญญานี้แก่บรรดาภาคีผู้ทำสัญญา
(ข)
ภาคีผู้ทำสัญญาใดที่ยอมรับการแก้ไข
จะได้แจ้งให้กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมทราบเรื่องการยอมรับของตนเป็นลายลักษณ์อักษร
และกระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมจะแจ้งให้รัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัตทั้งปวง
และเลขาธิการทราบเรื่องได้รับแจ้งการยอมรับนั้นด้วย
(ค)
บทที่แก้ไขจะเริ่มใช้ต่อเมื่อครบกำหนดสามเดือนหลังจากที่กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมได้รับแจ้งการยอมรับจากภาคีผู้ทำสัญญาทั้งปวง
เมื่อการแก้ไขใดได้รับการยอมรับจากภาคีผู้ทำสัญญาทั้งปวงแล้ว
กระทรวงการต่างประเทศเบลเยี่ยมจะได้แจ้งให้รัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัตทั้งปวงและเลขาธิการทราบถึงการยอมรับเช่นว่านั้น
และวันที่ซึ่งบทที่แก้ไขนั้นจะเริ่มใช้ด้วย
(ง)
ภายหลังที่บทที่แก้ไขได้เริ่มใช้แล้ว
รัฐบาลใดจะให้สัตยาบันหรือภาคยานุวัตอนุสัญญานี้มิได้
เว้นแต่จะยอมรับบทที่แก้ไขนั้นด้วย

เพื่อเป็นพยานแก่การนี้
ผู้ลงนามข้างท้ายนี้ซึ่งได้รับมอบอำนาจจากรัฐบาลของตนตามลำดับโดยถูกต้องแล้ว
ได้ลงนามอนุสัญญานี้

ทำ
ณ กรุงบรัสเซลส์ เมื่อวันที่สิบห้า เดือนธันวาคม
คริสตศักราชหนึ่งพันเก้าร้อยห้าสิบ (๑๕ ธันวาคม ค.ศ. ๑๙๕๐)
เป็นภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส
ตัวบททั้งสองฉบับซึ่งรวมเป็นต้นฉบับเดียวกันมีความถูกต้องเท่ากัน
จะได้มอบไว้ในบรรณสารของรัฐบาลเบลเยี่ยม
โดยรัฐบาลเบลเยี่ยมจะได้ส่งสำเนาอนุสัญญาที่รับรองว่าถูกต้องไปให้รัฐบาลผู้ลงนามและที่ภาคยานุวัตทราบเป็นราย
ๆ ต่อไป
ภาคผนวก
ต่อท้ายอนุสัญญาจัดตั้งคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
ความสามารถตามกฎหมาย
เอกสิทธิ
และความคุ้มกันของคณะมนตรี

ข้อ ๑
บทนิยาม

มาตรา
๑
ในภาคผนวกนี้
๑.
เพื่อความมุ่งประสงค์แห่งข้อ ๓ คำว่า ทรัพย์สินและสินทรัพย์
ให้รวมถึงทรัพย์สินและกองทุนซึ่งคณะมนตรีเป็นผู้บริหาร
อันเป็นผลสืบเนื่องจากการหน้าที่ตามธรรมนูญของคณะมนตรีนั้นด้วย
๒.
เพื่อความมุ่งประสงค์แห่งข้อ ๕ ความว่า ผู้แทนสมาชิก ให้ถือว่ารวมถึงบรรดาผู้แทน
ผู้แทนสำรอง ที่ปรึกษา ผู้เชี่ยวชาญทางวิชาการ และเลขานุการของบรรดาคณะผู้แทนด้วย

ข้อ ๒
สภาพนิติบุคคล

มาตรา
๒
คณะมนตรีจะมีสภาพเป็นนิติบุคคล
และมีความสามารถที่จะ
(ก)
ทำสัญญา
(ข)
ได้มาและจำหน่ายไปซึ่งอสังหาริมทรัพย์ และสังหาริมทรัพย์
(ค)
จัดดำเนินการฟ้องคดี
ในเรื่องเหล่านี้
เลขาธิการจะกระทำการในนามของคณะมนตรี

ข้อ ๓
ทรัพย์สิน
กองทุนและสินทรัพย์

มาตรา
๓
คณะมนตรี
ทรัพย์สินและสินทรัพย์ของคณะมนตรี ไม่ว่าตั้งอยู่ ณ ที่ใด
และผู้หนึ่งผู้ใดยึดถือไว้จะได้อุปโภคความคุ้มกันจากการดำเนินการตามกฎหมายทุกรูป
เว้นเฉพาะในกรณีใดที่คณะมนตรีได้สละความคุ้มกันนั้นอย่างชัดแจ้ง
อย่างไรก็ดีเป็นเข้าใจว่าการสละความคุ้มกันนั้นจะไม่ขยายไปถึงมาตรการบังคับคดีใด ๆ
ด้วย

มาตรา
๔
สถานที่ของคณะมนตรี
จะละเมิดมิได้
ทรัพย์สินและสินทรัพย์ของคณะมนตรี
ไม่ว่าจะตั้งอยู่ ณ ที่ใด และผู้หนึ่งผู้ใดยึดถือไว้ จะได้รับความคุ้มกันจากการค้น
การเรียกเกณฑ์ การริบ การเวนคืน และการแทรกสอดในรูปอื่นใด
ไม่ว่าจะเป็นการกระทำของฝ่ายบริหาร ฝ่ายปกครอง ศาล หรือฝ่ายนิติบัญญัติ

มาตรา
๕
บรรณสารของคณะมนตรี
และโดยทั่วไปเอกสารทั้งปวงที่เป็นของคณะมนตรี หรือที่คณะมนตรียึดถือไว้
จะละเมิดมิได้ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด

มาตรา
๖
โดยมิต้องถูกกำกัดด้วยการควบคุม
ข้อบังคับเกี่ยวกับการเงิน หรือกำหนดเลื่อนการชำระหนี้ชนิดใด ๆ
(ก)
คณะมนตรีอาจถือไว้ซึ่งเงินตราชนิดใด ๆ และดำเนินการบัญชีในเงินตราใด ๆ ก็ได้
(ข)
คณะมนตรีอาจโอนกองทุนของคณะมนตรีได้โดยเสรีจากประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง
หรือภายในประเทศใด ๆ และแปลงผันเงินตราใด ๆ
ซึ่งคณะมนตรียึดถืออยู่ให้เป็นเงินตราอื่นใดก็ได้

มาตรา
๗
ในการใช้สิทธิตามมาตรา
๖ ข้างต้นนี้ คณะมนตรีจะต้องคำนึงถึงข้อทักท้วงใด ๆ
ซึ่งสมาชิกรายหนึ่งรายใดของคณะมนตรีได้กระทำขึ้นตามสมควร
และจักต้องดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งตามข้อทักท้วงเช่นว่านั้น
เท่าที่คณะมนตรีจะพิจารณาเห็นว่าการดำเนินการเช่นนั้นย่อมทำได้โดยไม่เป็นการลิดรอนผลประโยชน์ของคณะมนตรี

มาตรา
๘
คณะมนตรี
สินทรัพย์ รายได้และทรัพย์สินอื่นของคณะมนตรี จักได้รับ
(ก)
ยกเว้นจากภาษีทางตรงทั้งปวง อย่างไรก็ดี เป็นที่เข้าใจกันว่าคณะมนตรีจะไม่เรียกร้องให้มีการยกเว้นภาษี
ซึ่งความจริงมิได้มากไปกว่าค่าภาระเพื่อบริการสาธารณูปโภค
(ข)
ยกเว้นจากศุลกากร และข้อห้าม ข้อกำกัด
ว่าด้วยการนำเข้าและการนำออกเกี่ยวกับสิ่งของที่คณะมนตรีนำเข้าหรือนำออกเพื่อใช้เองอย่างเป็นทางการ
อย่างไรก็ดี เป็นที่เข้าใจกันว่า สิ่งของที่นำเข้าภายใต้ความยกเว้นเช่นว่านี้
จะไม่นำออกขายในประเทศซึ่งได้นำสิ่งของนั้น ๆ เข้า
เว้นแต่จะเป็นไปตามเงื่อนไขที่รัฐบาลของประเทศนั้นได้ตกลงด้วยแล้ว
(ค)
ยกเว้นจากศุลกากร และข้อห้าม ข้อกำกัด ว่าด้วยการนำเข้าและนำออกในส่วนที่เกี่ยวกับสิ่งพิมพ์โฆษณาของคณะมนตรี

มาตรา
๙
แม้ว่าตามหลักทั่วไป
คณะมนตรีจะไม่เรียกร้องขอยกเว้นอากรสรรพสามิตและภาษีในการขายสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์
ซึ่งประกอบเป็นส่วนหนึ่งของราคาที่จะต้องชำระก็ตาม
แม้กระนั้นเมื่อคณะมนตรีทำการซื้อรายใหญ่ ๆ เพื่อใช้เองอย่างเป็นทางการซึ่งทรัพย์สินที่ได้ถูกเรียกเก็บ
หรือที่อาจถูกเรียกเก็บอากรหรือภาษีเช่นว่านั้น หากสามารถจะกระทำได้
ก็ให้สมาชิกคณะมนตรีดำเนินการทางธุรการตามที่เหมาะสมเพื่อขอยกหรือขอคืนจำนวนอากรหรือภาษีนั้นได้

ข้อ ๔
ความสะดวกเกี่ยวกับการสื่อสาร

มาตรา
๑๐
คณะมนตรีจะได้อุปโภคในดินแดนของแต่ละสมาชิกคณะมนตรี
สำหรับการสื่อสารอย่างเป็นทางการของคณะมนตรี
ซึ่งผลปฏิบัติที่ได้รับอนุเคราะห์ไม่น้อยกว่าที่สมาชิกนั้นได้ให้แก่รัฐบาลอื่นใด
รวมทั้งที่ได้ให้แก่คณะทูตของรัฐบาลนั้น ในเรื่องลำดับก่อนหลัง
อัตราและภาษีเกี่ยวกับไปรษณีย์ เคเบิล โทรเลข วิทยุโทรเลข โทรภาพ โทรศัพท์
และการสื่อสารอื่น ๆ
และอัตราสำหรับหนังสือพิมพ์สำหรับการแจ้งข่าวสารแก่หนังสือพิมพ์และวิทยุ

มาตรา
๑๑
มิให้ทำการเปิดตรวจหนังสือโต้ตอบเป็นทางการ
และการสื่อสารเป็นทางการอื่น ๆ ของคณะมนตรี
ความในมาตรานี้มิให้แปลความไปในทางที่จะไม่ยอมให้มีการป้องกันที่เหมาะสมเกี่ยวกับความมั่นคงดังที่จะได้กำหนดขึ้นตามความตกลงระหว่างคณะมนตรีกับสมาชิกคณะมนตรีรายหนึ่งรายใด

ข้อ ๕
ผู้แทนสมาชิก

มาตรา
๑๒
ผู้แทนสมาชิกในการประชุมของคณะมนตรี
คณะกรรมการถาวรทางวิชาการ และคณะกรรมการของคณะมนตรี ขณะปฏิบัติการหน้าที่และระหว่างการเดินทางไปยังและมาจากสถานที่ประชุม
จะได้อุปโภคเอกสิทธิและความคุ้มกันดังต่อไปนี้
(ก)
ความคุ้มกันจากการจับกุมตัวหรือการหน่วงเหนี่ยว กักขัง
และจากการยึดหีบห่อส่วนตัวและความคุ้มกันจากการดำเนินการตามกฎหมายทุกชนิด
เกี่ยวกับถ้อยคำที่พูดหรือที่เขียน
และการกระทำทั้งปวงที่ตนได้กระทำในตำแหน่งหน้าที่เป็นทางการ
(ข)
ความละเมิดมิได้สำหรับกระดาษเอกสารและเอกสารทั้งปวง
(ค)
สิทธิที่จะใช้รหัส
และที่จะรับกระดาษเอกสารหรือหนังสือโต้ตอบโดยทางผู้ส่งหนังสือหรือถุงปิดผนึก
(ง)
ความยกเว้นเกี่ยวกับตนเองและคู่สมรสของตนจากข้อกำกัดในการเข้าเมือง
การจดทะเบียนคนต่างด้าวในรัฐที่ตนไปเยือนหรือผ่านเข้าไปในการปฏิบัติการหน้าที่ของตน
(จ)
ความสะดวกเกี่ยวกับข้อกำกัดทางเงินตราหรือการแลกเปลี่ยนเช่นเดียวกับที่ให้แก่ผู้แทนของรัฐบาลต่างประเทศในการปฏิบัติภารกิจอย่างเป็นทางการเป็นการชั่วคราว
(ฉ)
ความคุ้มกันและความสะดวกเกี่ยวกับหีบห่อส่วนตัวเช่นเดียวกับที่ให้แก่สมาชิกในคณะทูตที่มีชั้นเทียบเท่ากัน

มาตรา
๑๓
เพื่อที่จะประกันให้ผู้แทนสมาชิกในการประชุมคณะมนตรี
คณะกรรมการถาวรทางวิชาการ และคณะกรรมการของคณะมนตรีมีเสรีภาพบริบูรณ์ในการพูด
และมีอิสรภาพบริบูรณ์ในการปฏิบัติหน้าที่ของตน
ให้คงอำนวยความคุ้มกันจากการดำเนินการตามกฎหมายเกี่ยวกับถ้อยคำที่พูดหรือที่เขียน
และการกระทำทั้งปวงที่ผู้แทนนั้น ๆ ได้กระทำไปในการปฏิบัติหน้าที่ของตนต่อไปอีก
แม้ว่าบุคคลที่เกี่ยวข้องจะมิได้ผูกพันในการปฏิบัติหน้าที่เช่นว่านั้นอีกต่อไปแล้วก็ตาม

มาตรา
๑๔
เอกสิทธิและความคุ้มกันที่ได้อำนวยให้แก่ผู้แทนสมาชิกมิใช่เพื่อคุณประโยชน์ส่วนตัวของบุคคลนั้น
ๆ เอง
แต่เพื่อที่จะพิทักษ์รักษาการปฏิบัติการหน้าที่โดยอิสระในส่วนที่เกี่ยวกับคณะมนตรีนั้นเอง
ฉะนั้น สมาชิกรายหนึ่งจึงมิได้มีเฉพาะสิทธิเท่านั้น
แต่ยังมีหน้าที่ที่จะสละความคุ้มกันของผู้แทนของตนในกรณีใด ๆ
ก็ตามที่สมาชิกนั้นเห็นว่าความคุ้มกันนั้นจะขัดขวางวิถีทางของความยุติธรรม
และเป็นกรณีที่อาจสละเสียได้
โดยไม่เป็นการเสียหายแก่ความมุ่งประสงค์ในการที่ได้อำนวยความคุ้มกันนั้นให้

มาตรา
๑๕
บทบัญญัติแห่งมาตรา
๑๒ และ ๑๓ มิให้ใช้ในส่วนที่เกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ของรัฐที่บุคคลนั้นเป็นคนชาติ
หรือที่บุคคลนั้นเป็นหรือได้เคยเป็นผู้แทนของรัฐนั้น

ข้อ ๖
เจ้าพนักงานของคณะมนตรี

มาตรา
๑๖
คณะมนตรีจะระบุประเภทต่าง
ๆ ของเจ้าพนักงานที่จะใช้ความในข้อนี้ เลขาธิการจะได้แจ้งให้สมาชิกคณะมนตรีทราบชื่อของเจ้าพนักงานซึ่งรวมอยู่ในประเภทนั้น
ๆ

มาตรา
๑๗
เจ้าพนักงานของคณะมนตรี
จะ
(ก)
ได้รับความคุ้มกันจากการดำเนินการตามกฎหมายเกี่ยวกับถ้อยคำที่พูดหรือที่เขียนและการกระทำทั้งปวงที่ตนได้กระทำในตำแหน่งหน้าที่เป็นทางการและภายในขอบเขตอำนาจหน้าที่ของตน
(ข)
ได้รับการยกเว้นจากการเก็บภาษีอากรเกี่ยวกับเงินเดือนและเงินตอบแทนที่คณะมนตรีได้จ่ายให้แก่ตน
(ค)
ได้รับความคุ้มกันจากข้อกำกัดเกี่ยวกับการเข้าเมืองและการจดทะเบียนคนต่างด้าว
รวมทั้งคู่สมรสและญาติผู้พึ่งอาศัยตนอยู่ด้วย
(ง)
ได้รับเอกสิทธิเกี่ยวกับความสะดวกในการแลกเปลี่ยนเช่นเดียวกับที่ได้ให้แก่เจ้าพนักงานในคณะทูตที่มีชั้นเทียบเท่ากัน
(จ)
ได้รับความสะดวกในการส่งตัวกลับประเทศในเวลาที่มีวิกฤติกาลระหว่างประเทศเช่นเดียวกับเจ้าพนักงานในคณะทูตที่มีชั้นเทียบเท่ากัน
รวมทั้งคู่สมรสและญาติผู้พึ่งอาศัยตน
(ฉ)
มีสิทธิที่จะนำเครื่องเรือนและของใช้ต่าง ๆ เข้ามา
โดยปลอดอากรในเวลาที่เข้ารับตำแหน่งครั้งแรกในประเทศที่เกี่ยวข้อง
และที่จะนำเครื่องเรือนและของใช้เช่นว่านั้น กลับไปยังประเทศภูมิลำเนาของตน
โดยปลอดอากรเมื่อการหน้าที่ของตนสิ้นสุดลง

มาตรา
๑๘
นอกจากเอกสิทธิและความคุ้มกันดังได้ระบุไว้ในมาตรา
๑๗ แล้วเลขาธิการคณะมนตรียังจะได้รับเอกสิทธิและความคุ้มกัน
ความยกเว้นและความสะดวก ที่ได้ให้แก่หัวหน้าคณะทูตตามกฎหมายระหว่างประเทศ
ทั้งที่เกี่ยวกับตนเอง คู่สมรส และบุตรซึ่งมีอายุต่ำกว่า ๒๑ ปีอีกด้วย
รองเลขาธิการจะได้รับเอกสิทธิ
ความคุ้มกัน ความยกเว้นและความสะดวกที่ให้แก่ผู้แทนทางทูตที่มีชั้นเทียบเท่ากัน

มาตรา
๑๙
เอกสิทธิและความคุ้มกันที่ได้ให้แก่เจ้าพนักงาน
ก็เพื่อผลประโยชน์ของคณะมนตรีเท่านั้น มิใช่เพื่อคุณประโยชน์ส่วนตัวของบุคคลนั้น ๆ
เอง เลขาธิการย่อมมีสิทธิและหน้าที่ที่จะสละความคุ้มกันของเจ้าพนักงานผู้ใดผู้หนึ่งในกรณีใดที่เห็นว่าความคุ้มกันนั้นจะขัดขวางวิถีทางของความยุติธรรม
และอาจสละเสียได้โดยไม่เป็นการเสียหายแก่ผลประโยชน์ของคณะมนตรี
ในกรณีเกี่ยวกับเลขาธิการ คณะมนตรีย่อมมีสิทธิที่จะสละความคุ้มกันเสียได้

ข้อ ๗
ผู้เชี่ยวชาญที่ปฏิบัติภารกิจเพื่อคณะมนตรี

มาตรา
๒๐
ผู้เชี่ยวชาญ
(นอกจากเจ้าพนักงานที่อยู่ภายในขอบข่ายของข้อ ๖)
ที่ปฏิบัติภารกิจเพื่อคณะมนตรีจะได้รับเอกสิทธิความคุ้มกันและความสะดวกเช่นที่จำเป็นเพื่อการปฏิบัติการหน้าที่ของตนได้โดยอิสระ
ในระหว่างกำหนดเวลาที่ปฏิบัติภารกิจของตน
รวมทั้งเวลาที่ได้ใช้ไปในการเดินทางเกี่ยวกับการปฏิบัติภารกิจของตนนั้นด้วย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้เชี่ยวชาญจะได้รับ
(ก)
ความคุ้มกันจากการจับกุมตัวหรือการหน่วงเหนี่ยวกักขัง และจากการยึดหีบห่อของตน
(ข)
ความคุ้มกันจากการดำเนินการตามกฎหมายทุกชนิดเกี่ยวกับถ้อยคำที่พูดหรือที่เขียนหรือการอื่น
ๆ ที่ได้กระทำไปในขอบเขตอำนาจหน้าที่ของตน
(ค)
ความละเมิดมิได้สำหรับกระดาษเอกสารและเอกสารทั้งปวง
มาตรา
๒๑
เอกสิทธิ
ความคุ้มกันและความสะดวกที่ได้ให้แก่ผู้เชี่ยวชาญ ก็เพื่อผลประโยชน์ของคณะมนตรี
มิใช่เพื่อคุณประโยชน์ส่วนตัวของบุคคลที่เกี่ยวข้อง
เลขาธิการย่อมจะมีสิทธิและหน้าที่ที่จะสละความคุ้มกันของผู้เชี่ยวชาญผู้ใดผู้หนึ่งเสียได้
ในกรณีใดที่เห็นว่าความคุ้มกันนั้นจะขัดขวางวิถีทางของความยุติธรรม
และอาจสละเสียได้โดยไม่เป็นการเสียหายแก่ผลประโยชน์ของคณะมนตรี

ข้อ ๘
การใช้เอกสิทธิผิด

มาตรา
๒๒
ผู้แทนสมาชิกในการประชุมของคณะมนตรี
คณะกรรมการถาวรทางวิชาการ และคณะกรรมการคณะมนตรีในขณะปฏิบัติการหน้าที่ของตน
และระหว่างการเดินทางไปยังและมาจากสถานที่ประชุม และเจ้าพนักงาน
ตามความหมายในมาตรา ๑๖ และมาตรา ๒๐ จะไม่ถูกเจ้าหน้าที่ของดินแดนกำหนดให้ออกไปจากประเทศที่ตนกำลังปฏิบัติการหน้าที่อยู่เนื่องจากกิจกรรมใด
ๆ ที่ได้ทำในตำแหน่งหน้าที่ อย่างไรก็ดี
ในกรณีที่มีการใช้เอกสิทธิผิดเกี่ยวกับที่พำนักซึ่งได้กระทำลงโดยบุคคลใดเช่นว่านั้น
ซึ่งมีกิจกรรมอยู่ในประเทศนั้น อันเป็นเรื่องนอกการหน้าที่เป็นทางการของตน
บุคคลนั้น อาจถูกรัฐบาลแห่งประเทศนั้นกำหนดให้ออกไปเสียก็ได้ แต่ทว่า
(๑)
ผู้แทนสมาชิกของคณะมนตรี หรือบุคคลซึ่งมีสิทธิได้รับความคุ้มกันทางทูตตามมาตรา ๑๘
จะไม่ต้องถูกกำหนดให้ออกไปจากประเทศด้วยวิธีอื่นใด
นอกเหนือจากวิธีการทางการทูตที่ใช้แก่ผู้แทนทางทูตที่ประจำประเทศนั้น
(๒)
ในกรณีเจ้าพนักงานซึ่งมาตรา ๑๘ มิได้ใช้นั้น มิให้ออกคำสั่งให้ออกไปจากประเทศ
นอกจากจะได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีว่าการต่างประเทศของประเทศที่เกี่ยวข้องนั้นเสียก่อน
และความเห็นชอบเช่นว่านั้นจะให้ได้ก็เฉพาะเมื่อได้หารือกับเลขาธิการคณะมนตรีแล้วเท่านั้น
และถ้าได้ดำเนินการขับไล่เจ้าพนักงานผู้ใดออกจากประเทศ
เลขาธิการคณะมนตรีย่อมมีสิทธิที่จะไปร่วมในการดำเนินการเช่นว่านั้นในนามของบุคคลที่ถูกดำเนินการนั้นได้

มาตรา
๒๓
เลขาธิการจักร่วมมือในทุกขณะกับเจ้าหน้าที่ที่เหมาะสมของสมาชิกคณะมนตรีในการอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับการรักษาความยุติธรรมตามสมควร
จักประกันให้มีการปฏิบัติตามข้อบังคับของตำรวจ
และจักป้องกันมิให้เกิดการใช้ในทางที่ผิดเกี่ยวกับเอกสิทธิ
ความคุ้มกันและความสะดวกบรรดาที่ได้ว่าไว้ในภาคผนวกนี้

ข้อ ๙
การระงับข้อพิพาท

มาตรา
๒๔
คณะมนตรีจะจัดหาวิธีการที่เหมาะสมในการระงับ
(ก)
ข้อพิพาทที่เกิดจากสัญญา หรือข้อพิพาทอื่นใดที่มีลักษณะทางแพ่ง
ซึ่งคณะมนตรีเป็นคู่พิพาทฝ่ายหนึ่ง
(ข)
ข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับเจ้าพนักงานผู้ใดของคณะมนตรี
ซึ่งโดยตำแหน่งที่เป็นทางการของตนได้อุปโภคความคุ้มกัน
หากความคุ้มกันนั้นมิได้สละเสีย ตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๑๙ และ ๒๑

ข้อ ๑๐
ความตกลงเพิ่มเติม

มาตรา
๒๕
คณะมนตรีอาจทำความตกลงเพิ่มเติมกับภาคีผู้ทำสัญญาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
หรือภาคีผู้ทำสัญญาทั้งหมด เพื่อปรับปรุงบทบัญญัติของภาคผนวกนี้
ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับภาคีผู้ทำสัญญาฝ่ายนั้นหรือภาคีผู้ทำสัญญาทั้งหมดนั้นก็ได้
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่
๓๕ ลงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๔
ว่าด้วยการคุ้มครองการดำเนินงานของคณะมนตรีความร่วมมือทางศุลกากร
ได้ออกใช้บังคับในระหว่างที่มีการปกครองโดยคณะปฏิวัติและใช้ชื่อว่าประกาศของคณะปฏิวัติ
สมควรปรับปรุงรูปแบบและบทบัญญัติของกฎหมายตามประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าวให้เป็นพระราชบัญญัติเพื่อให้เป็นไปตามวิธีการตรากฎหมายในระบบปกติตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้





























กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๑/๒ ธันวาคม ๒๕๔๑