เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง
การควบคุมสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
ว่าด้วยการควบคุมสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๕๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล
พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐
ประกอบมาตรา ๔๐ และมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เทศบาลตำบลบางกระสั้น
ได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลบางกระสั้นและโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง การควบคุมสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒
เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้น นับแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลบางกระสั้นแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓
บรรดาเทศบัญญัติ ข้อบัญญัติ กฎ
ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่บัญญัติไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔
ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
สถานที่จำหน่ายอาหาร หมายความว่า
อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหาร
หรือปรุงอาหารจนสำเร็จ และจำหน่ายให้ผู้ซื้อสามารถบริโภคได้ทันที ทั้งนี้
ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยจัดให้มีบริเวณไว้สำหรับการบริโภค ณ ที่นั้น
หรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตาม
สถานที่สะสมอาหาร หมายความว่า
อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ
ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสด หรือของแห้ง
หรืออาหารในรูปลักษณะอื่นใด ซึ่งผู้ซื้อต้องนำไปทำ ประกอบ
หรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลัง

ข้อ ๕
ห้ามมิให้ผู้ใดตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเป็นที่จำหน่ายอาหาร
หรือสถานที่สะสมอาหาร เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ผู้ใดตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเพื่อเป็นสถานที่จำหน่ายอาหาร
หรือสถานที่สะสมอาหารอยู่แล้วก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้
ต้องขอใบอนุญาตภายในกำหนดเก้าสิบวัน นับแต่วันใช้เทศบัญญัตินี้

ข้อ ๖
การขอรับใบอนุญาตตามความในข้อ ๕
ให้ยื่นเรื่องราวต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้
โดยแสดงให้แจ้งชัดว่าจะใช้สถานที่เป็นสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ ๗
เมื่อผู้ขอรับใบอนุญาตขยายกิจการจนมีสภาพที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมในอัตราสูงกว่าใบอนุญาตที่มีอยู่แล้วเท่าใด
ก็ต้องเสียเพิ่มขึ้นเท่านั้น

ข้อ ๘
การขอเปลี่ยนตัวผู้ขอรับใบอนุญาต
หรือเปลี่ยนประเภท ให้ยื่นเรื่องราวขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมสำหรับการนี้

ข้อ ๙
ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้เฉพาะสถานที่แห่งเดียวที่ได้ระบุไว้ในใบอนุญาต
และต้องแสดงใบอนุญาตไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ชัด
และให้ใช้เฉพาะผู้รับใบอนุญาตเท่านั้น

ข้อ ๑๐
สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร
ต้องได้สุขลักษณะตามเงื่อนไขและตามลักษณะของกิจการ ดังต่อไปนี้
ก. สถานที่สะสมอาหารต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ไม่ตั้งอยู่ในที่น่าจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพ
เช่น ใกล้ชิดกับที่ฝังหรือเก็บศพ ที่เททิ้งสิ่งปฏิกูล ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่นใด ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๒) พื้นทำด้วยวัสดุถาวร และน้ำขังอยู่ไม่ได้
(๓) จัดให้มีรางระบายน้ำทำด้วยวัสดุถาวร เพื่อให้น้ำไหลไปสู่รางระบายน้ำสาธารณะหรือบ่อรับน้ำโสโครกได้สะดวก
ตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๔) จัดให้มีแสงสว่าง
และทางระบายอากาศเพียงพอตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๕) จัดให้มีส้วมที่ได้สุขลักษณะ จำนวนเพียงพอ
และตั้งอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๖) ถ้าจะขยาย
หรือเปลี่ยนแปลงสถานที่ประกอบการค้า
และทำให้สุขลักษณะของสถานที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยแล้ว
จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๗) ปฏิบัติการอื่น ๆ
ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขแนะนำหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ข. สถานที่จำหน่ายอาหารต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดสถานที่และปฏิบัติให้มีลักษณะ ตามข้อ ก.
(๒) จัดให้มีโต๊ะ เก้าอี้
หรือที่นั่งอย่างอื่นให้สะอาด และเป็นระเบียบอยู่เสมอ
(๓) ผนังและบริเวณที่ปรุงอาหาร
ต้องมีผิวเรียบไม่ดูดซึมน้ำ และทำความสะอาดได้ง่าย
(๔) จัดให้มีภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ
ในการประกอบ ปรุง การเก็บและการบริโภคไว้ให้เพียงพอ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕) จัดให้มีที่สำหรับทำความสะอาดภาชนะ
และอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ ให้เพียงพอตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖) จัดให้มีที่สำหรับล้างมือที่ได้สุขลักษณะ
และจำนวนเพียงพอตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๗)
ในกรณีที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นสมควรจัดให้มีที่พักน้ำโสโครก หรือที่ดักไขมัน
หรือการกระทำอื่นใดอันเป็นการกำจัดน้ำโสโครก ก็ให้ปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๑
ผู้รับใบอนุญาตต้องรักษาสถานที่
และของใช้ทั้งมวลให้สะอาดและเรียบร้อย รวมทั้งการขน หรือกำจัดมูลฝอย และสิ่งปฏิกูล
ดังต่อไปนี้
(๑) รักษาสถานที่ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๒) จัดให้มีที่รับรองมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลที่ถูกสุขลักษณะ
(๓)
กำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลตามเทศบัญญัติของท้องถิ่น
หรือตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขแนะนำ หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๔) รักษาส้วมให้ได้สุขลักษณะอยู่เสมอ
(๕)
ถ้ามีสัตว์ที่จะฆ่าเป็นอาหารต้องแยกให้อยู่ในที่อันเหมาะสม
(๖) จัดวางสิ่งของเครื่องใช้ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
และรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๗) ปฏิบัติการอื่น ๆ
ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๒
ในการขยาย ทำ ประกอบ ปรุง
สะสมอาหารหรือน้ำแข็ง ต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) วาง เก็บ หรือสะสมอาหาร
ในที่สะอาดซึ่งป้องกันสัตว์นำโรคได้
(๒)
ผู้รับใบอนุญาตและผู้ประกอบกิจการต้องแต่งกายให้สะอาดเรียบร้อย
(๓) ในกรณีที่มีผ้าเย็นให้บริการ
ต้องทำให้สะอาดและผ่านความร้อนฆ่าเชื้อโรคให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๔) จัดให้มีน้ำสะอาดให้เพียงพอ
(๕) ใช้เครื่องปกปิดอาหารตลอดจนถึงภาชนะเครื่องใช้สำหรับทำ
ประกอบ ปรุงอาหาร ให้ป้องกันฝุ่นละอองและสัตว์นำโรคได้
ตลอดจนรักษาเครื่องปกปิดนั้นให้สะอาด และใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๖) ใช้ภาชนะที่สะอาดสำหรับใส่หรือปรุงอาหาร
โดยรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๗) เก็บน้ำแข็งไว้ในที่ถูกสุขลักษณะ
แยกออกต่างหากจากอาหารอื่น
(๘) การทุบ บดน้ำแข็ง ต้องระมัดระวังความสะอาด
และป้องกันมิให้มีเสียงอันเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
(๙) ใช้ภาชนะ หรือวัตถุที่สะอาดใส่หรือห่ออาหาร
หรือน้ำแข็งให้แก่ผู้ซื้อ
(๑๐) ไม่จ้าง หรือใช้บุคคลที่ป่วย
หรือมีเหตุควรเชื่อว่าป่วยเป็นโรคติดต่อ ทำ ประกอบ ปรุง ขายอาหาร หรือน้ำแข็ง
(๑๑)
ไม่ขายอาหารให้ผู้ป่วยเป็นโรคติดต่อที่มีสภาพน่ารังเกียจ
บริโภคในสถานที่ที่ได้รับอนุญาต
(๑๒) ปฏิบัติการอื่น ๆ
ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๓
ห้ามมิให้ผู้รับใบอนุญาตขาย ทำ
ประกอบ ปรุง สะสมอาหาร หรือน้ำแข็ง เมื่อมีเหตุควรเชื่อว่าตนเป็นโรคติดต่อ
หรือซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ตรวจแล้วปรากฏว่าเป็นพาหะและได้รับแจ้งความเป็นหนังสือว่า
ตนเป็นพาหะของโรคติดต่อ

ข้อ ๑๔
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจในการกำหนดเวลา
ห้ามผู้รับใบอนุญาตขายอาหารบางประเภท หรือชนิดใดในเขตที่ระบุไว้

ข้อ ๑๕
ผู้ใดฝ่าฝืนข้อใดข้อหนึ่ง
แห่งเทศบัญญัตินี้ มีความผิดตามมาตรา ๖๘ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๖
ผู้รับใบอนุญาตคนใดกระทำความผิดโดยฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้คราวหนึ่งไม่เกิน ๑๕ วัน
ถ้ากระทำความผิดอีก เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ ๑๗
ถ้าปรากฏขึ้นว่าผู้รับใบอนุญาตคนใดเป็นโรคติดต่อ
หรือพาหะโรคติดต่อซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
ถ้าอนุญาตให้ตั้งหรือใช้สถานที่เป็นที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหารต่อไป
จะเป็นอันตรายแก่สุขภาพประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตนั้นเสีย

ข้อ ๑๘
บรรดาใบอนุญาตที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้
ให้คงใช้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

ข้อ ๑๙
ให้นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้นรักษาการตามเทศบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
สมทรง
ลีวัฒนะ
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๒๒ ง/หน้า ๑๘๗/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓