ข้อกำหนดคดีภาษีอากร
ข้อกำหนดคดีภาษีอากร
พ.ศ. ๒๕๓๙
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๐ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. ๒๕๒๘
อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลางโดยอนุมัติประธานศาลฎีกา
ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการดำเนินกระบวนพิจารณาและการรับฟังพยานหลักฐานสำหรับคดีภาษีอากรไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อกำหนดนี้ให้เรียกว่า ข้อกำหนดคดีภาษีอากร
พ.ศ. ๒๕๓๙

ข้อ
๒[๑]
ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวัน
นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป และไม่มีผลกระทบถึงกระบวนพิจารณาใด ๆ
ที่ได้กระทำไปแล้วก่อนวันที่ข้อกำหนดนี้ใช้บังคับ
ส่วนกระบวนพิจารณาใดที่ยังมิได้กระทำจนล่วงพ้นกำหนดเวลาที่ต้องกระทำตามข้อกำหนดที่ใช้บังคับอยู่ก่อนข้อกำหนดนี้แต่ยังอยู่ในกำหนดเวลาที่อาจกระทำได้ตามข้อกำหนดนี้
ให้ดำเนินกระบวนพิจารณานั้นได้ภายในกำหนดเวลาตามข้อกำหนดนี้

ข้อ
๓ ในข้อกำหนดนี้ ถ้าข้อความมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น
(๑)
คดี หมายความว่า คดีภาษีอากร
(๒)
ศาล หมายความว่า ศาลภาษีอากร
หรือศาลจังหวัดที่มีอำนาจดำเนินกระบวนพิจารณาแทนศาลภาษีอากรกลาง

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ
๔ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม
ศาลอาจมีคำสั่งให้คู่ความที่ดำเนินกระบวนพิจารณาไม่ถูกต้อง
ดำเนินกระบวนพิจารณาให้ถูกต้องได้ภายในระยะเวลาและเงื่อนไขที่ศาลเห็นสมควรกำหนด
เว้นแต่ข้อที่ไม่ถูกต้องนั้นจะเกิดจากความจงใจหรือละเลยเพิกเฉยของคู่ความฝ่ายนั้น
และทำให้คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งเสียเปรียบ

ข้อ
๕ การแต่งตั้งบุคคลที่มีภูมิลำเนาในเขตศาลนั้นเพื่อรับคำคู่ความหรือเอกสารแทนตน
การแต่งตั้งนั้นต้องทำเป็นหนังสือ

หมวด ๒
การยื่นคำฟ้อง คำให้การ
คำให้การและฟ้องแย้ง
 

ข้อ
๖
ในระหว่างที่ศาลภาษีอากรจังหวัดยังมิได้เปิดทำการในท้องที่ใด
เมื่อโจทก์ยื่นคำฟ้องต่อศาลจังหวัด ให้ศาลจังหวัดจัดทำสำเนาไว้หนึ่งชุดแล้วส่งต้นฉบับคำฟ้องไปยังศาลภาษีอากรกลางโดยเร็ว
เมื่อศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งรับคดีนั้นไว้พิจารณาแล้วให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลางกำหนดองค์คณะโดยเร็ว
ส่วนศาลที่จะนั่งพิจารณาพิพากษาให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลางกำหนดตามความเหมาะสม

ข้อ
๗
คดีที่โจทก์ยื่นคำฟ้องต่อศาลจังหวัด
ให้ศาลจังหวัดที่ได้รับแจ้งคำสั่งจากศาลภาษีอากรกลางแจ้งคำสั่งให้โจทก์ทราบโดยเร็ว
ให้โจทก์ร้องขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันทราบคำสั่ง
จำเลยจะทำคำให้การ
คำให้การและฟ้องแย้งยื่นต่อศาลจังหวัดที่โจทก์ยื่นคำฟ้องหรือต่อศาลภาษีอากรกลางก็ได้
ในกรณีที่จำเลยยื่นคำคู่ความดังกล่าวต่อศาลจังหวัด
ให้ศาลจังหวัดจัดทำสำเนาไว้หนึ่งชุดแล้วส่งต้นฉบับพร้อมกับรายงานการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปยังศาลภาษีอากรกลางเพื่อมีคำสั่ง
หากจำเลยมิได้ยื่นคำให้การภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้
ก็ให้ศาลจังหวัดแจ้งให้ศาลภาษีอากรกลางทราบพร้อมกับส่งรายงานการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องและคำขอของโจทก์ที่ขอให้ศาลมีคำสั่งว่าจำเลยขาดนัด
ถ้าหากมี เพื่อมีคำสั่ง
เมื่อศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งอย่างใดแล้วให้แจ้งศาลจังหวัดเพื่อแจ้งให้คู่ความทราบโดยเร็ว

ข้อ
๘
คำฟ้องหรือคำให้การที่อ้างบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกาศ คำสั่ง ระเบียบ
หรือคำวินิจฉัยใดที่เกี่ยวข้องเพื่อสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียง
ให้แนบสำเนามาพร้อมกับคำคู่ความดังกล่าวด้วย เว้นแต่ คำคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งจะได้อ้างไว้แล้ว
คำฟ้องหรือคำให้การที่มิได้ปฏิบัติตามความในวรรคหนึ่ง
ศาลอาจมีคำสั่งให้ปฏิบัติให้ถูกต้องภายในเวลาที่กำหนด
ถ้ามิได้ปฏิบัติก็ให้ศาลมีคำสั่งไม่รับคำคู่ความนั้น

หมวด ๓
การชี้สองสถานและการสืบพยาน
 

ข้อ
๙
คดีที่โจทก์ยื่นคำฟ้องต่อศาลจังหวัด เมื่อศาลภาษีอากรกลางกำหนดว่าจะมีการชี้สองสถานหรือไม่แล้ว
ให้แจ้งวันนัดชี้สองสถานหรือวันนัดสืบพยาน แล้วแต่กรณี
ให้ศาลจังหวัดทราบเพื่อแจ้งให้คู่ความทราบต่อไป
หากศาลภาษีอากรกลางแจ้งให้คู่ความทราบโดยตรงก็ให้แจ้งศาลจังหวัดทราบด้วย

ข้อ
๑๐ ในกรณีที่มีการชี้สองสถาน
เมื่อคู่ความฝ่ายใดมีความจำนงที่จะอ้างอิงเอกสารฉบับใดหรือคำเบิกความของพยานคนใด
หรือมีความจำนงที่จะให้ศาลตรวจสอบบุคคล วัตถุ สถานที่
หรืออ้างอิงความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่ศาลตั้ง
เพื่อเป็นพยานหลักฐานสนับสนุนข้ออ้างหรือข้อเถียงของตน
ให้คู่ความฝ่ายนั้นยื่นต่อศาลก่อนวันชี้สองสถานไม่น้อยกว่าสามสิบวัน
ซึ่งบัญชีระบุพยานโดยแสดงเอกสารหรือสภาพของเอกสารที่จะอ้างและรายชื่อ ที่อยู่
ของบุคคล ซึ่งคู่ความฝ่ายนั้นระบุอ้างเป็นพยาน
หรือคำขอให้ศาลไปตรวจหรือขอให้ตั้งผู้เชี่ยวชาญ แล้วแต่กรณี
พร้อมทั้งสำเนาบัญชีระบุพยานดังกล่าว ในจำนวนที่เพียงพอ เพื่อให้คู่ความฝ่ายอื่นหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องมารับไปโดยทางเจ้าพนักงานศาล
ในกรณีที่ไม่มีการชี้สองสถาน
ให้ยื่นบัญชีระบุพยานพร้อมทั้งสำเนาตามวรรคหนึ่ง ก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
ก่อนระยะเวลาที่กำหนดให้ยื่นบัญชีระบุพยานตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองแล้วแต่กรณี
สิ้นสุดลง ถ้าคู่ความฝ่ายใดมีความจำนงจะยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติม
ให้ยื่นคำแถลงขอระบุพยานเพิ่มเติมต่อศาลพร้อมกับบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมและสำเนาบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมดังกล่าว
เมื่อระยะเวลาที่กำหนดให้ยื่นบัญชีระบุพยานตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง
แล้วแต่กรณี ได้สิ้นสุดลงแล้ว
ถ้าคู่ความซึ่งมิได้ยื่นบัญชีระบุพยานแสดงให้เป็นที่พอใจแก่ศาลได้ว่า
มีเหตุอันสมควรที่ไม่สามารถยื่นบัญชีระบุพยานตามกำหนดเวลาดังกล่าวได้
หรือถ้าคู่ความซึ่งยื่นบัญชีระบุพยานไว้แล้วมีเหตุอันสมควรแสดงได้ว่าตนไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานบางอย่างได้มีอยู่
หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด
คู่ความดังกล่าวนั้นอาจยื่นคำร้องพร้อมทั้งบัญชีระบุพยานและสำเนาในจำนวนที่เพียงพอไม่ว่าเวลาใด
ๆ ก่อนพิพากษาคดีขออนุญาตอ้างพยานหลักฐานเช่นว่านั้น และถ้าศาลเห็นว่าเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดข้อสำคัญแห่งประเด็นเป็นไปโดยเที่ยงธรรม
จำเป็นจะต้องสืบพยานหลักฐานเช่นว่านั้น ก็ให้ศาลอนุญาตตามคำร้อง

ข้อ
๑๑ ในกรณีที่มีการชี้สองสถาน
ให้คู่ความยื่นต้นฉบับพยานเอกสารทั้งหมดที่ประสงค์จะอ้างอิงและอยู่ในความครอบครองของตน
และพยานวัตถุอันเป็นพยานหลักฐานสำคัญที่อยู่ในความครอบครองของตนและสามารถนำมาศาลได้ต่อศาลพร้อมกับการยื่นบัญชีระบุพยาน
โดยคู่ความไม่ต้องส่งสำเนาเอกสารต่อศาลและคู่ความฝ่ายอื่น
คู่ความฝ่ายใดมิได้ยื่นเอกสารหรือพยานวัตถุต่อศาลตามความในวรรคหนึ่ง
คู่ความฝ่ายนั้นไม่มีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานนั้นมาสืบภายหลัง
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากศาล
เมื่อคู่ความดังกล่าวสามารถแสดงให้เป็นที่พอใจแก่ศาลถึงเหตุที่ไม่สามารถปฏิบัติตามข้อกำหนดได้เพราะเหตุสุดวิสัย
หรือเมื่อศาลเห็นว่าพยานหลักฐานดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี
และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมจำเป็นที่จะต้องนำพยานหลักฐานดังกล่าวมาสืบ

ข้อ
๑๒ ในกรณีที่มีการชี้สองสถาน
หากพยานเอกสารหรือพยานวัตถุ อยู่ในความครอบครองของคู่ความฝ่ายอื่นหรือบุคคลภายนอก
ให้คู่ความฝ่ายที่ประสงค์จะอ้างอิงขอให้ศาลมีคำสั่งเรียกพยานหลักฐานดังกล่าวมาจากผู้ครอบครอง
โดยยื่นคำขอต่อศาลพร้อมกับการยื่นบัญชีระบุพยาน
และให้คู่ความฝ่ายนั้นมีหน้าที่ติดตามเพื่อให้ได้พยานหลักฐานมาก่อนวันชี้สองสถานหรือภายในเวลาที่ศาลกำหนด

ข้อ
๑๓
เอกสารหรือพยานวัตถุที่คู่ความได้ยื่นตามข้อ ๑๑ หรือที่ศาลได้เรียกมาตามข้อ
๑๒ ถ้าผู้ยื่นหรือผู้ครอบครองมีความจำเป็นต้องใช้หรือถ้าการเก็บรักษาไว้ที่ศาลจะเป็นการไม่สะดวก
ศาลจะให้ผู้ยื่นหรือผู้ครอบครองรับคืนไป โดยให้คู่ความตรวจดู
และให้ผู้ยื่นหรือผู้ครอบครองส่งสำเนาหรือภาพถ่ายไว้แทน
หรือจะมีคำสั่งอย่างใดตามที่เห็นสมควรก็ได้

ข้อ
๑๔ เพื่อประโยชน์ในการชี้สองสถาน
ศาลอาจส่งข้อสอบถามข้อเท็จจริงเป็นหนังสือไปยังคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทุกฝ่ายเพื่อให้คู่ความฝ่ายนั้นตอบข้อสอบถามนั้นในวันชี้สองสถานก็ได้
เมื่อศาลส่งข้อสอบถามไปยังคู่ความฝ่ายใด
ให้ส่งสำเนาข้อสอบถามนั้นไปยังคู่ความฝ่ายอื่นเพื่อทราบด้วย
บทบัญญัติในข้อนี้ให้ใช้บังคับแก่เรื่องเอกสารที่ศาลประสงค์จะถามด้วยโดยอนุโลม
โดยให้ศาลส่งสำเนาเอกสารนั้นไปพร้อมกับข้อสอบถาม
หรือจะให้คู่ความมาตรวจเอกสารดังกล่าวที่ศาลก็ได้

ข้อ
๑๕
คู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งซึ่งประสงค์จะอ้างอิงข้อเท็จจริงใด
และขอให้คู่ความฝ่ายอื่นตอบว่าจะรับรองข้อเท็จจริงนั้นว่าถูกต้องหรือไม่
อาจส่งคำบอกกล่าวเป็นหนังสือแจ้งรายการข้อเท็จจริงนั้นไปให้คู่ความฝ่ายอื่นทราบก่อนวันชี้สองสถานหรือวันสืบพยาน
แล้วแต่กรณี ไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
ถ้าคู่ความฝ่ายอื่นได้รับคำบอกกล่าวโดยชอบแล้ว
เมื่อคู่ความฝ่ายที่ส่งคำบอกกล่าวร้องขอต่อศาลในวันชี้สองสถานหรือในวันสืบพยาน
แล้วแต่กรณี
ให้ศาลสอบคู่ความฝ่ายอื่นว่าจะยอมรับข้อเท็จจริงตามที่ได้รับคำบอกกล่าวนั้นว่าถูกต้องหรือไม่
ถ้าคู่ความฝ่ายนั้นไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับข้อเท็จจริงใด
หรือปฏิเสธข้อเท็จจริงใดโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ให้ถือว่ายอมรับข้อเท็จจริงนั้นแล้ว
เว้นแต่ศาลเห็นว่าคู่ความฝ่ายนั้นไม่อยู่ในวิสัยที่จะตอบหรือแสดงเหตุแห่งการปฏิเสธได้ในขณะนั้น
ศาลจะมีคำสั่งให้คู่ความฝ่ายนั้นทำคำแถลงเกี่ยวกับข้อเท็จจริงนั้นมายื่นต่อศาล
ภายในระยะเวลาที่ศาลเห็นสมควรก็ได้
ให้นำบทบัญญัติในข้อ
๑๔ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๑๖ ในวันชี้สองสถานให้คู่ความมาศาล
และให้ศาลตรวจคำคู่ความและคำแถลงของคู่ความ แล้วนำข้ออ้าง ข้อเถียง
ที่ปรากฏในคำคู่ความและคำแถลงของคู่ความเทียบกันดู
และสอบถามคู่ความทุกฝ่ายถึงข้ออ้าง ข้อเถียง และพยานหลักฐานที่ยื่นต่อศาลว่าฝ่ายใดยอมรับหรือโต้แย้งข้ออ้าง
ข้อเถียงนั้นอย่างไร ข้อเท็จจริงใดที่คู่ความยอมรับกัน ก็เป็นอันยุติไปตามนั้น
ส่วนข้อกฎหมายหรือข้อเท็จจริงที่คู่ความฝ่ายหนึ่งยกขึ้นอ้างแต่คู่ความฝ่ายอื่นไม่รับและเกี่ยวเนื่องโดยตรงกับประเด็นข้อพิพาทตามคำคู่ความ
ให้ศาลกำหนดไว้เป็นประเด็นข้อพิพาท
และกำหนดให้คู่ความฝ่ายใดนำพยานหลักฐานมาสืบในประเด็นข้อใดก่อนหรือหลังก็ได้
ในการสอบถามคู่ความตามวรรคหนึ่ง
คู่ความแต่ละฝ่ายต้องตอบคำถามที่ศาลสอบถามหรือถามตามคำขอของคู่ความฝ่ายอื่น
เกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่คู่ความฝ่ายอื่นยกขึ้นเป็นข้ออ้าง ข้อเถียง
และพยานหลักฐานที่ยื่นต่อศาล ถ้าคู่ความฝ่ายใดไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับข้อเท็จจริงใด
หรือปฏิเสธข้อเท็จจริงใดโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรให้ถือว่ายอมรับข้อเท็จจริงนั้นแล้ว
เว้นแต่คู่ความฝ่ายนั้นไม่อยู่ในวิสัยที่จะตอบหรือแสดงเหตุผลแห่งการปฏิเสธได้ในขณะนั้น
คู่ความมีสิทธิคัดค้านว่าประเด็นข้อพิพาทหรือหน้าที่นำสืบที่ศาลกำหนดไว้นั้นไม่ถูกต้อง
โดยแถลงด้วยวาจาต่อศาลในขณะนั้นหรือยื่นคำร้องต่อศาลภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ศาลสั่งกำหนดประเด็นข้อพิพาทหรือหน้าที่นำสืบให้ศาลชี้ขาดคำคัดค้านนั้นก่อนวันสืบพยาน

ข้อ
๑๗ ในกรณีที่คู่ความทุกฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่มาศาลในวันชี้สองสถานให้ศาลทำการชี้สองสถาน
โดยให้ถือว่าคู่ความที่ไม่มาศาลได้ทราบกระบวนพิจารณาในวันนั้นแล้ว
คู่ความที่ไม่มาศาลนั้นไม่มีสิทธิคัดค้านว่าประเด็นข้อพิพาทและหน้าที่นำสืบที่ศาลกำหนดไว้นั้นไม่ถูกต้อง
เว้นแต่เป็นกรณีที่ไม่สามารถมาศาลได้ในวันชี้สองสถานเพราะเหตุจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงได้
หรือเป็นการคัดค้านในเรื่องที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ให้นำข้อ ๑๖
วรรคสามมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๑๘
ไม่ว่าการพิจารณาคดีจะได้ดำเนินไปแล้วเพียงใด
เพื่อประโยชน์แห่งการสืบพยานเมื่อศาลเห็นสมควรหรือคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร้องขอ
ศาลอาจส่งข้อสอบถามเป็นหนังสือแจ้งรายการข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องไปยังคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทุกฝ่าย
เพื่อให้ทำคำแถลงตอบข้อสอบถามว่าจะยอมรับข้อเท็จจริงนั้นว่าถูกต้องหรือไม่
โดยให้นำบทบัญญัติในข้อ ๑๔ วรรคสองและข้อ ๑๖ วรรคสองมาใช้บังคับโดยอนุโลม
การส่งข้อสอบถามให้คู่ความฝ่ายใดอาจกระทำในศาล
หรือโดยวิธีอื่นที่ศาลเห็นสมควรและให้ส่งสำเนาข้อสอบถามนั้นไปยังคู่ความฝ่ายอื่นเพื่อทราบด้วยเมื่อคู่ความฝ่ายนั้นยื่นคำแถลงตอบข้อสอบถามก็ให้ส่งสำเนาคำแถลงนั้นในจำนวนที่เพียงพอเพื่อให้คู่ความฝ่ายอื่นมารับไปจากเจ้าพนักงานศาล

ข้อ
๑๙
เมื่อได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทและหน้าที่นำสืบแล้ว
ให้ศาลกำหนดจำนวนวันสืบพยานของคู่ความทุกฝ่ายตามหน้าที่นำสืบโดยคำนึงถึงคำแถลงของคู่ความ
จำนวนพยาน เนื้อหาสาระที่พยานแต่ละคนจะต้องเบิกความตามที่สอบถามจากคู่ความ

ข้อ
๒๐
ให้คู่ความที่ไม่สามารถนำพยานมาศาลได้เองร้องขอต่อศาลให้ออกหมายเรียกพยานมาศาล
โดยคู่ความต้องส่งให้พยานทราบวันนัดสืบพยานล่วงหน้าไม่น้อยกว่ายี่สิบวัน
เว้นแต่ศาลจะเห็นสมควรเป็นอย่างอื่น

ข้อ
๒๑ ศาลอาจมีคำสั่งกำหนดการนั่งพิจารณาคดี
ณ สถานที่ใด หรือในวันเวลาใด ๆ ก็ได้ตามที่เห็นสมควร
การที่ศาลภาษีอากรกลางขอให้ศาลจังหวัดแห่งท้องที่ใดดำเนินการสืบพยานแทนนั้น
ไม่ถือว่าเป็นการส่งประเด็น

ข้อ
๒๒ ในการสืบพยานบุคคล
ศาลจะอนุญาตให้พยานนำบันทึกช่วยจำหรือบันทึกถ้อยคำของพยานที่บันทึกไว้ล่วงหน้ามาใช้ประกอบการเบิกความก็ได้
บันทึกถ้อยคำของพยานที่บันทึกไว้ล่วงหน้าตามวรรคหนึ่ง
ให้ใช้กระดาษขนาดเดียวกันกับแบบพิมพ์ของศาลและคู่ความฝ่ายที่อ้างพยานต้องส่งสำเนาบันทึกถ้อยคำดังกล่าวต่อศาลและคู่ความฝ่ายอื่นทราบล่วงหน้าอย่างน้อยเจ็ดวันก่อนวันสืบพยานบุคคลนั้น
การสืบพยานบุคคลดังกล่าวให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
บันทึกถ้อยคำของพยานที่ทำไว้ล่วงหน้าดังกล่าว
เมื่อพยานเบิกความรับรองแล้วให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคำเบิกความตอบคำซักถาม

หมวด ๔
การมาศาลและการให้ความเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
 

ข้อ
๒๓
การขอให้ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญมาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาของศาล
ให้ทำเป็นหนังสือเชิญ
กรณีที่คู่ความขอให้เรียกผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญฝ่ายตนมาให้ความเห็นโต้แย้งหรือเพิ่มเติมความเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มา
ให้ศาลออกหมายเรียก

ข้อ
๒๔
ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็น
ให้ศาลกำหนดค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักตามระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ข้อ
๒๕
ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่คู่ความขอให้เรียกมาให้ความเห็น
ให้ศาลกำหนดค่าป่วยการตามรายได้และฐานะของบุคคลนั้น
แต่ไม่ให้เกินวันละหนึ่งพันบาทกับค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักของบุคคลนั้นที่เสียไปด้วยตามสมควรและสั่งให้คู่ความฝ่ายที่ขอให้เรียกมาเป็นผู้จ่าย
โดยถือเป็นค่าฤชาธรรมเนียม

ข้อ
๒๖ ก่อนให้ความเห็น
ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาหรือที่คู่ความขอให้เรียกมา
ต้องสาบานหรือกล่าวคำปฏิญาณว่าจะให้ความเห็นตามความสัตย์จริง
เว้นแต่บุคคลตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๑๒

ข้อ
๒๗
ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญอาจให้ความเห็นด้วยวาจา หรือเป็นหนังสือ
ทั้งอาจยื่นความเห็นเป็นหนังสือต่อศาลประกอบความเห็นด้วยวาจาก็ได้
ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยพยานบุคคลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่การให้ความเห็นด้วยวาจาดังกล่าวโดยอนุโลม

หมวด ๕
การพิพากษาและบังคับคดี
 

ข้อ
๒๘
ให้อ่านคำพิพากษาหรือคำสั่งในศาลโดยเปิดเผยภายในสิบห้าวันนับแต่วันเสร็จการพิจารณา
แต่ถ้ามีเหตุจำเป็นจะเลื่อนไปอ่านในวันอื่นก็ได้

ข้อ
๒๙ เพื่อความสะดวกในการบังคับคดี
ศาลภาษีอากรกลางอาจออกหมายบังคับคดีส่งไปยังศาลจังหวัดแห่งท้องที่ใดท้องที่หนึ่งดำเนินการบังคับคดีให้ก็ได้
ให้ศาลจังหวัดที่ได้รับมอบหมายแจ้งผลการดำเนินการให้ศาลภาษีอากรกลางทราบตามที่เห็นสมควร

หมวด ๖
แบบพิมพ์
 

ข้อ
๓๐
การแต่งตั้งบุคคลเพื่อรับคำคู่ความหรือเอกสารแทนตามข้อ ๕
ให้ทำเป็นหนังสือตามแบบพิมพ์ ภษ. ๑ ท้ายข้อกำหนดนี้

ข้อ
๓๑
หนังสือเชิญผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญตามข้อ ๒๓ วรรคหนึ่ง
ให้ทำเป็นหนังสือ ตามแบบพิมพ์ ภษ. ๒ ส่วนหมายเรียกผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือผู้เชี่ยวชาญตามข้อ ๒๓ วรรคสอง ให้ทำตามแบบพิมพ์ ภษ. ๓ ท้ายข้อกำหนดนี้

ข้อ
๓๒ การสอบถามข้อเท็จจริงตามข้อ ๑๔
และข้อ ๑๘ ให้ทำเป็นหนังสือตามแบบพิมพ์ ภษ. ๔ และ ภษ. ๕ การบอกกล่าวข้อเท็จจริงของคู่ความตามข้อ
๑๕ ให้ทำเป็นหนังสือตามแบบพิมพ์ ภษ. ๖ ท้ายข้อกำหนดนี้

ข้อ
๓๓
ในการยื่นหรือส่งคำคู่ความหรือเอกสารอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในข้อกำหนดนี้ให้ศาล
เจ้าพนักงานศาล คู่ความหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง ใช้แบบพิมพ์ซึ่งมีรูปแบบ ขนาด
และข้อความตามที่กระทรวงยุติธรรมกำหนด
เว้นแต่อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลางจะกำหนดเป็นอย่างอื่น
การยื่นอุทธรณ์ตามมาตรา
๒๔ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ. ๒๕๒๘
ให้ใช้แบบพิมพ์อุทธรณ์แบบ (๓๒) และแบบพิมพ์ท้ายอุทธรณ์แบบ (๓๓)
ส่วนคำแก้อุทธรณ์ให้ใช้แบบพิมพ์คำแก้อุทธรณ์แบบ (๓๔)
และแบบพิมพ์ท้ายคำแก้อุทธรณ์แบบ (๓๕)


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒
มีนาคม ๒๕๓๙
โสภณ จันเทรมะ
อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลาง
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
หนังสือแต่งตั้งบุคคลเพื่อรับคำคู่ความหรือเอกสารแทน (ภษ. ๑)
๒. หนังสือเชิญผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
(ภษ. ๒)
๓. หมายเรียกผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญ
(ภษ. ๓)
๔.
ข้อสอบถามข้อเท็จจริงของศาลเพื่อการชี้สองสถาน (ภษ. ๔)
๕.
ข้อสอบถามข้อเท็จจริงของศาลระหว่างการพิจารณา (ภษ. ๕)
๖. คำบอกกล่าวข้อเท็จจริงของคู่ความ (ภษ. ๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้ข้อกำหนดฉบับนี้ คือ ข้อกำหนดคดีภาษีอากร ฉบับลงวันที่ ๓๐
มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๙
ใช้บังคับมาตั้งแต่จัดตั้งแผนกคดีภาษีอากรขึ้นในศาลแพ่งและยังมิได้มีการแก้ไขเปลี่ยนแปลง
เมื่อได้มีการจัดตั้งศาลภาษีอากรกลางขึ้นจึงเป็นการสมควรที่อธิบดีศาลภาษีอากรกลางจะออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการดำเนินกระบวนพิจารณาและการรับฟังพยานหลักฐานใหม่แทนข้อกำหนดเดิมตามมาตรา
๓๑ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพิจารณาคดีภาษีอากร พ.ศ.
๒๕๒๘ ทั้งนี้ เพื่อให้เกิดความสะดวก
รวดเร็ว เป็นธรรม และสอดคล้องกับสภาวการณ์ของบ้านเมืองในปัจจุบัน
จึงเป็นการออกข้อกำหนดขึ้นใหม่ใช้บังคับแทน


























วิภา/ผู้จัดทำ
๑๒/พ.ย/๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๒๖/พ.ย/๕๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๓๘ ง/หน้า ๒๒/๙ พฤษภาคม ๒๕๓๙