พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๔๙๗
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๔๙๗
เป็นปีที่ ๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน
สำนักงาน และเขตอำนาจของอธิบดีผู้พิพากษาภาค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช
๒๔๙๕ และมาตรา ๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๔๙๗

มาตรา
๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาตั้งข้าหลวงยุติธรรม พ.ศ. ๒๔๙๗

มาตรา
๔ ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙
ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา
(๓)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
(๔)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดอุดรธานี
(๕)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๖)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดพิษณุโลก
(๗)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
(๘)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช
(๙)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา
๕ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี)
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี
จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดนนทบุรี

มาตรา
๖ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี
จังหวัดระยอง จังหวัดตราด จังหวัดจันทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ

มาตรา
๗ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์
จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุบลราชธานี

มาตรา
๘ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔
มีเขตอำนาจในจังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร
จังหวัดนครพนม จังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดร้อยเอ็ด
และจังหวัดกาฬสินธุ์

มาตรา
๙ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕
มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย
จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน จังหวัดแพร่ และจังหวัดอุตรดิตถ์

มาตรา
๑๐ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖
มีเขตอำนาจในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย จังหวัดตาก จังหวัดกำแพงเพชร
จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดอุทัยธานี

มาตรา
๑๑ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงคราม

มาตรา
๑๒ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดชุมพร จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนอง
จังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ต

มาตรา
๑๓ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙
มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี
จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส

มาตรา
๑๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฏีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เพื่อเปลี่ยนเรียกชื่อตำแหน่ง ข้าหลวงยุติธรรม เป็น อธิบดีผู้พิพากษาภาค
ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗































วิภา/ผู้จัดทำ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ ตุลาคม ๒๔๙๗