pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ประกาศพระบรมราชโองการ
ประกาศพระบรมราชโองการ
เรื่อง
การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์
สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์[๑]
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๑๕)
พ.ศ. ๒๕๓๐ มาตรา ๑๙
กำหนดให้การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ เป็นไปตามพระราชอัธยาศัยนั้น
สมควรจะมีเกณฑ์กำหนดในเรื่องนี้ไว้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศเกณฑ์กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้าราชการพลเรือนในพระองค์
สมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์ ซึ่งมีอายุคครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้ว
เป็นอันพ้นราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
เช่นเดียวกันกับข้าราชการทั่วไป เว้นแต่จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อเวลาราชการตามความจำเป็น
เพื่อประโยชน์แก่ราชการในพระองค์เป็นราย ๆ ไป

ข้อ ๒
การต่อเวลาราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อคราวละไม่เกินหนึ่งปี

ข้อ ๓
การต่อเวลาราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองค์รักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ ดังกล่าวในข้อ ๒
ให้ราชเลขาธิการหรือรองราชเลขาธิการเป็นผู้อัญเชิญพระราชกระแสแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาของหน่วยราชการต้นสังกัดของข้าราชการผู้นั้น
และข้าราชการผู้นั้นทราบ

ข้อ ๔
ข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์
ซึ่งต่อเวลาราชการไว้ตามมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่
๑๓) พ.ศ. ๒๕๒๓ ให้เป็นอันพ้นจากราชการเมื่อสิ้นกำหนดเวลาตามที่ได้ต่อเวลาราชการไว้
เว้นแต่จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อเวลาราชการต่อไปตามข้อ ๒

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๓๐ เป็นปีที่ ๔๒
ในรัชกาลปัจจุบัน


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.
ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
























สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ
๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๖




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๑ กันยายน ๒๕๓๐
ระเบียบกระทรวงการคลัง
ระเบียบกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
(ฉบับที่ ๑๐)
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]
 

เพื่อให้การขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการเป็นไปโดยถูกต้อง
สะดวก และรวดเร็ว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
กระทรวงการคลังจึงกำหนดระเบียบการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ๗.๑๐/๑ ในข้อ ๗
แห่งระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.
๒๕๒๗
๗.๑๐/๑ หลักฐานการมีสิทธิได้นับเวลาทวีคูณสำหรับกำลังพลสังกัดกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
(กอ.รมน.) และผู้ปฏิบัติงานในสายงาน กอ.รมน.
ซึ่งปฏิบัติงานที่ถือว่าเป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามที่กระทรวงกลาโหมกำหนดในระหว่างที่มีการรบ
การสงคราม การปราบปรามจลาจล หรือในระหว่างที่มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน
ซึ่งรับรองโดย กอ.รมน. (แบบ 5304 ก)


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กรณ์ จาติกวณิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบบัญชีรายชื่อผู้ได้นับเวลาราชการเป็นทวีคูณตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
พ.ศ. ๒๔๙๔ สำหรับกำลังพลสังกัด กอ.รมน. และผู้ปฏิบัติงานในสายงาน กอ.รมน. (๕๓๐๔ ก)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)











ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๘ มิถุนายน
๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๘ มิถุนายน
๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๖๐ ง/หน้า ๑/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๔
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
บำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๕๙
เป็นปีที่ ๗๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ ให้มีกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครขึ้น
เพื่อจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
โดยให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
และตั้งประเภทเงินนี้ไว้ในงบประมาณรายจ่ายประจำปีของกรุงเทพมหานคร
หากในปีงบประมาณใดเงินกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครตามวรรคหนึ่งไม่เพียงพอต่อการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
ให้กรุงเทพมหานครจัดสรรเงินงบประมาณเพื่อเพิ่มเติมให้เพียงพอกับการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครที่ยังขาดอยู่ในปีนั้น
งบประมาณรายได้ประจำปีตามวรรคหนึ่ง
และงบประมาณเพื่อเพิ่มเติมตามวรรคสอง ไม่รวมถึงงบประมาณรายได้ประเภทพันธบัตร
เงินกู้ เงินที่มีผู้อุทิศให้ หรือเงินอุดหนุน


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันกรุงเทพมหานครมีรายจ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จนทำให้เงินกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครไม่เพียงพอกับการจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
และกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดให้กรุงเทพมหานครจัดสรรเงินงบประมาณเพิ่มเติมเพื่อให้เพียงพอกับรายจ่ายดังกล่าวได้
ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
สมควรกำหนดให้กรุงเทพมหานครสามารถจัดสรรเงินงบประมาณเพิ่มเติมให้เพียงพอกับการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้







ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ
๑๗ สิงหาคม
๒๕๕๙

พจนา/ตรวจ
๑๗ สิงหาคม
๒๕๕๙











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๑๑/๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๙
ประกาศของคณะปฏิวัติ
ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๖๙
 

โดยที่คณะปฏิวัติเห็นสมควรให้ระงับการนับเวลาราชการเป็นทวีคูณในระหว่างเวลาประกาศใช้กฎอัยการศึก
ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔
หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ในประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้
คำว่า ข้าราชการ ให้หมายความถึงข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
และข้าราชการส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๒
การนับเวลาราชการที่ข้าราชการปฏิบัติหน้าที่ในระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึกตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่
๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔ มิให้นับเป็นทวีคูณตามมาตรา ๒๔ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๒๖ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ ทั้งนี้ตั้งแต่วันประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรตามประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าว

ข้อ ๓
ความในข้อ ๒
มิให้ใช้บังคับแก่การนับเวลาปฏิวัติหน้าที่ของข้าราชการซึ่งได้ออกจากราชการ
และทางราชการได้สั่งจ่ายบำเหน็จหรือบำนาญให้โดยนับเวลาราชการเป็นทวีคูณไปแล้วก่อนวันที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับ

ข้อ ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้

ข้อ ๕[๑]
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๑๕
จอมพล ถ. กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติ















ฐาปนี/แก้ไข
๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๕

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๖






















[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
การหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปี
สมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา
๑๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖

ข้อ ๒
ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละสอง

ข้อ ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ เนื่องจากมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
กำหนดให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
ซึ่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖ กำหนดให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละหนึ่ง
แต่โดยที่ในปัจจุบันรายได้กองทุนซึ่งได้จากการฝากธนาคารมีรายรับลดลงจากการที่สภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการบริหารกองทุนในอนาคต ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
สมควรกำหนดการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนเสียใหม่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
























พัสสน/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๗๕ ก/หน้า ๘/๘ สิงหาคม ๒๕๔๖
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๑๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละหนึ่ง

ข้อ ๒
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๗
กมล วรรณประภา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
บัญญัติให้มีกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครขึ้นเพื่อจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
โดยให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
ในปัจจุบันนี้สมควรกำหนดอัตราดังกล่าวไว้เป็นร้อยละหนึ่ง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้




























พัสสน/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๓๐/หน้า ๑๓๕/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
การหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปี
สมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ ๒ ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละสาม

ข้อ ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไป


ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
ยงยุทธ
วิชัยดิษฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ผู้รับบำนาญของกรุงเทพมหานครมีจำนวนมากขึ้นและสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ
ที่จะได้รับมีเพิ่มมากขึ้นด้วย
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
จึงสมควรกำหนดอัตราการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีของกรุงเทพมหานครสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครเสียใหม่ให้สอดคล้องกับภาระค่าใช้จ่ายของกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครที่เพิ่มสูงขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้










ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๒ กันยายน
๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๒๒ กันยายน
๒๕๕๔

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๖๙ ก/หน้า ๑/๒๑ กันยายน ๒๕๕๔
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐
พ.ศ. ๒๕๐๑
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๑
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๙๕
และมาตรา ๔๑ (๒) แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ พ.ศ. ๒๕๐๑

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้กำหนดท้องที่ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามมาตรา
๔๑ (๒) แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลโท ถ. กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีรายชื่อท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๑ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
บัญญัติให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการป่วยเจ็บทุพพลภาพเพราะเหตุต้องประจำปฏิบัติราชการในท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ซึ่งท้องที่นั้นได้กำหนดไว้โดยพระราชกฤษฎีกา ได้รับบำนาญพิเศษด้วย
สมควรกำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้น

























คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๕/ตอนที่ ๒๔/หน้า ๑๔๑/๑ เมษายน ๒๕๐๑
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ และมาตรา ๔๖/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๔๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๒]
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสี่แสนบาท
โดยให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามวิธีการดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุต่ำกว่าหกสิบห้าปีบริบูรณ์
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสองแสนบาท
(๒)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุตั้งแต่หกสิบห้าปีบริบูรณ์ขึ้นไป
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสี่แสนบาท
แต่ถ้าผู้รับบำนาญนั้นได้ใช้สิทธิตาม (๑) ไปแล้ว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินส่วนที่ยังไม่ครบตามสิทธิของผู้นั้น
แต่รวมกันแล้วไม่เกินสี่แสนบาท

ข้อ ๒
ผู้รับบำนาญซึ่งประสงค์จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ ถึงวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๔๘ ในกรณีที่ผู้รับบำนาญคนใดมิได้ขอรับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของทุกปี
ข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการและเลือกรับบำนาญ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญก็ได้
ในกรณีที่ยังไม่ขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญ
หากภายหลังจะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ ๓
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญหรือข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการมีกรณีหรือต้องหาว่ากระทำความผิดวินัยหรืออาญาก่อนออกจากราชการ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้เมื่อกรณีหรือคดีถึงที่สุดและมีสิทธิรับบำนาญ
โดยขอรับตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๒

ข้อ ๔ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ประชา
มาลีนนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ : -
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๖/๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๔๘
กำหนดให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นผู้รับบำนาญมีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒[๓]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราบำเหน็จดำรงชีพไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป
สมควรปรับปรุงอัตราบำเหน็จดำรงชีพให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้













ศิริยา/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๔๙
พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖


[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๒๐/๑๐ มีนาคม ๒๕๔๘
[๒] ข้อ ๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๒
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๑๕/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๒
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ และมาตรา ๔๖/๑
วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ
๑ แห่งกฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ พ.ศ. ๒๕๔๘
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสี่แสนบาท
โดยให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามวิธีการดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุต่ำกว่าหกสิบห้าปีบริบูรณ์
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสองแสนบาท
(๒)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุตั้งแต่หกสิบห้าปีบริบูรณ์ขึ้นไป
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสี่แสนบาท
แต่ถ้าผู้รับบำนาญนั้นได้ใช้สิทธิตาม (๑) ไปแล้ว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินส่วนที่ยังไม่ครบตามสิทธิของผู้นั้น
แต่รวมกันแล้วไม่เกินสี่แสนบาท


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
บุญจง วงศ์ไตรรัตน์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราบำเหน็จดำรงชีพไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป
สมควรปรับปรุงอัตราบำเหน็จดำรงชีพให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๒
พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๑๕/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๒
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ และมาตรา ๔๖/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๔๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราไม่เกินสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสองแสนบาท

ข้อ ๒ ผู้รับบำนาญซึ่งประสงค์จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ
ให้ขอรับได้ตั้งแต่วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ ถึงวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๔๘
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญคนใดมิได้ขอรับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของทุกปี
ข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการและเลือกรับบำนาญ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญก็ได้
ในกรณีที่ยังไม่ขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญ
หากภายหลังจะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ ๓
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญหรือข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการมีกรณีหรือต้องหาว่ากระทำความผิดวินัยหรืออาญาก่อนออกจากราชการ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้เมื่อกรณีหรือคดีถึงที่สุดและมีสิทธิรับบำนาญ
โดยขอรับตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๒

ข้อ ๔ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ประชา
มาลีนนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ : -
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๖/๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๘
กำหนดให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นผู้รับบำนาญมีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



















ศิริยา/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๔๙
พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖




[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๒๐/๑๐ มีนาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

ข้อ ๒
ให้ราชการส่วนท้องถิ่นหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นในอัตราร้อยละหนึ่ง
เว้นแต่เทศบาลและเมืองพัทยาให้หักในอัตราร้อยละสอง

ข้อ ๓
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๒
ชำนิ ศักดิเศรษฐ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐
ประสบปัญหาขาดแคลนเงินที่จะจ่ายเป็นเงินบำเหน็จบำนาญให้แก่พนักงานเทศบาลและพนักงานเมืองพัทยา
เนื่องจากในขณะนี้เทศบาลและเมืองพัทยามีผู้ซึ่งลาออกและเกษียณอายุเป็นจำนวนมากและมีแนวโน้มว่าจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
ด้วยเหตุนี้
หากยังคงกำหนดอัตราการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นของเทศบาลและเมืองพัทยาเป็นอัตราร้อยละหนึ่ง
จะส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินของกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นของเทศบาลและเมืองพัทยาจนไม่อาจดำเนินงานต่อไปได้
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมอัตราการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นของเทศบาลและเมืองพัทยาเพิ่มขึ้นเป็นอัตราร้อยละสองเพื่อให้กองทุนดังกล่าวสามารถดำเนินงานต่อไปได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
















ณัฐวดี/แก้ไข
๗ มกราคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๘๗ ก/หน้า ๓/๒๗ กันยายน ๒๕๔๒
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

ข้อ ๒
ให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นในอัตราร้อยละสอง

ข้อ ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๐
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากเงินสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ราชการส่วนท้องถิ่นตั้งจ่ายในงบประมาณรายจ่ายประจำปีในอัตราร้อยละสามเป็นอัตราที่ค่อนข้างสูง
จึงควรลดอัตราลงจากอัตราร้อยละสามเป็นร้อยละสอง เพื่อราชการส่วนท้องถิ่นจะได้มีทางนำเงินไปใช้จ่ายทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้าได้มากขึ้น




































ณัฐวดี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๓

พัสสน/ผู้ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๔/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๖ ตุลาคม ๒๕๑๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ.๒๕๐๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ.๒๕๐๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๑๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

ข้อ ๒
ให้ราชการส่วนท้องถิ่นหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นในอัตราร้อยละหนึ่ง

ข้อ ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๕
พ่วง
สุวรรณรัฐ
ปลัดกระทรวงมหาดไทย ผู้ใช้อำนาจของ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากเงินสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
ที่ราชการส่วนท้องถิ่นตั้งจ่ายในงบประมาณรายจ่ายประจำปีในอัตราร้อยละสองเป็นอัตราสูง
ควรลดอัตราลงจากร้อยละสองเป็นร้อยละหนึ่ง
เพื่อราชการส่วนท้องถิ่นจะได้มีทางนำเงินไปใช้จ่ายทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้าได้มากขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้


































ณัฐวดี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๓

พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๔๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๘ กันยายน ๒๕๑๕