พระราชกฤษฎีกา
รวมสภาตำบลยางเนิ้งกับเทศบาลตำบลยางเนิ้ง
และกำหนดเขต
เทศบาลตำบลยางเนิ้ง
จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่
๕๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรรวมสภาตำบลยางเนิ้งกับเทศบาลตำบลยางเนิ้งตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตสภาตำบลยางเนิ้ง
และกำหนดเขตเทศบาลตำบลยางเนิ้งขึ้นใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๔๑ ตรี แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๒ ประกอบกับมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีการวมสภาตำบลยางเนิ้งกับเทศบาลตำบลยางเนิ้ง
และกำหนดเขตเทศบาลตำบลยาง จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้รวมสภาตำบลยางเนิ้งเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลตำบลยางเนิ้ง ซึ่งตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอสารภี
จังหวัดเชียงใหม่
การใดที่สภาตำบลยางเนิ้งได้กระทำไปแล้วโดยชอบด้วยกฎหมายว่าด้วยการนั้นก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ
ให้ถือเป็นอันใช้ได้และผูกพันเทศบาลตำบลยางเนิ้ง

มาตรา ๔
เขตของเทศบาลตำบลยางเนิ้ง ซึ่งตั้งอยู่ในอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ให้มีดังต่อไปนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่บริเวณริมลำเหมืองชุม ฝั่งตะวันออก ซึ่งห่างจากจุดตัดระหว่างลำเหมืองชุมกับถนนสายหนองผึ้ง
- ท่าวังตาล ไปทางทิศเหนือ ระยะทางประมาณ ๒๕๐ เมตร
ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบริมลำเหมืองกินน้ำ ฝั่งใต้
ไปทางทิศตะวันออกและทิศเหนือและไปทางทิศตะวันออก ผ่านทุ่งนา จนถึงถนนบ้านร้องยาว และเลียบริมถนนบ้านร้องยาว
ฟากเหนือ ถึงจุดซึ่งลำเหมืองสะเรียมบรรจบกับถนนบ้านร้องยาว และเลียบลำเหมืองสะเรียม
ฝั่งใต้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่สาธารณะป่าช้ากู่เสือ ซึ่งตั้งอยู่ริมของของถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ
ฟากตะวันออก และเลียบแนวเขตป่าช้ากู่เสือ ไปทางทิศตะวันออก ถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๐๖ (เชียงใหม่ - ลำพูน) และเลียบริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ (เชียงใหม่ -
ลำพูน) ฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างจากศูนย์กลางของถนนเทศบาล
ซอย ๓ บรรจบกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ (เชียงใหม่ - ลำพูน) ระยะทางประมาณ
๒๔ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ระยะทางประมาณ ๙๕๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมน้ำแม่สะลาบ ฝั่งตะวันตก ตรงจุดที่น้ำแม่สะลาบตัดกับทางรถไฟสายเหนือ
(กรุงเทพมหานคร - เชียงใหม่)
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมน้ำแม่สะลาบ ฝั่งใต้ ไปทางทิศตะวันออกและเลียบน้ำแม่สะลาบ
ฝั่งตะวันตก ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดฟากใต้ของถนนสายบ้านพญาชมภู
- บ้านศรีดอนมูล ตัดกับน้ำแม่สะลาบ ฝั่งตะวันตก
ด้านใต้
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ระยะทางประมาณ
๒,๕๓๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ตรงแนวเส้นตั้งฉากกับทางรถไฟสายเหนือ
(กรุงเทพมหานคร - เชียงใหม่) ไปทางทิศตะวันตก ระยะทางประมาณ ๑,๐๐๐ เมตร
ด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ระยะทางประมาณ ๔๙๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๖
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ระยะทางประมาณ ๒๔๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๗
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ระยะทางประมาณ ๔๕๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๘
ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างจากสามแยกสายสันป่าสัก - หนองแฝกป่าค่า ไปทางทิศเหนือ ระยะทางประมาณ
๘๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ระยะทางประมาณ ๕๕
เมตร จนถึงริมถนนสายพระนอน - สันป่าสัก ฟากตะวันออก และเลียบริมถนนสายพระนอน - สันป่าสัก
ฟากตะวันออก ไปทางทิศใต้ เลียบริมถนนสายสันป่าสัก - หนองแฝกป่าคา ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันตก
ถึงจุดซึ่งถนนสายสันป่าสัก - หนองแฝกป่าคาตัดกับลำเหมืองสาธารณประโยชน์ และไปทางทิศเหนือตามลำเหมืองสาธารณประโยชน์
ฝั่งตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างจากถนนขัวมุง - ป่าบง
ทางทิศใต้ ระยะทางประมาณ ๑๗๕ เมตร
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ
๔๒๕ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ริมลำเหมืองสาธารณประโยชน์ ฝั่งเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นเลียบริมลำเหมืองสาธารณประโยชน์
ฝั่งใต้ ไปทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างจากบริเวณจุดตัดระหว่างถนนหมู่ที่
๗ ตำบลหนองผึ้งกับถนนหมู่ที่ ๒ ตำบลยางเนิ้ง ระยะทางประมาณ ๑๖๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นเลียบริมถนนสายหนองผึ้ง - ท่าวังตาล
ฟากเหนือเลียบริมลำเหมืองชุม ฝั่งตะวันตก ไปทางทิศเหนือ จนบรรจบหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฎตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร

มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีการวมสภาตำบลยางเนิ้งกับเทศบาลตำบลยางเนิ้ง และกำหนดเขตเทศบาลตำบลยางเนิ้ง
จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากประชาชนในสภาตำบลยางเนิ้ง มีเจตนารมณ์ที่จะรวมกับเทศบาลตำบลยางเนิ้งที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน ทั้งนี้ ตามผลการสำรวจเจตนารมณ์ของประชาชนในสภาตำบลยางเนิ้ง
และโดยที่มาตรา ๔๑ ตรี แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.
๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๔๒ บัญญัติให้กระทำได้โดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกาและให้กำหนดเขตใหม่ของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นไว้ในพระราชกฤษฎีกาด้วย
ประกอบกับมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ บัญญัติให้การเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
ปรียนันท์/พิมพ์
๑๒ กันยายน ๒๕๔๔

ปิติวรรณ/ปรับปรุง
๑๓ เมษายน ๒๕๖๓

ปาจรีย์/ตรวจ
๖ ตุลาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๐๓ ก/หน้า ๑๔/๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๓