เทศบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในเขตเทศบาลตำบลโป่ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖
ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐
อันมีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลตามรัฐธรรมนูญ
ซึ่งมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.
๒๕๕๐ บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามที่กฎหมายบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลโป่ง
และโดยความเห็นชอบของผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
เทศบัญญัตินี้ เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒
เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับภายในเขตเทศบาลตำบลโป่ง
ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ สำนักงานเทศบาลตำบลโป่ง แล้วเจ็ดวัน
นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ยกเลิก
ข้อบังคับตำบลโป่ง เรื่องกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ ๓
บรรดาข้อบังคับ กฎ ระเบียบ
หรือคำสั่ง ซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน
ข้อ ๔
ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลโป่ง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน
หมายความว่า
การประกอบกิจการที่ให้บริการส่งพนักงานไปเลี้ยงและดูแลเด็กตั้งแต่แรกเกิดถึงอายุไม่เกิน
๖ ปี ที่บ้านของผู้รับบริการ ทั้งนี้ ไม่ว่าการประกอบกิจการนั้นจะมีสถานที่รับเลี้ยงเด็กหรือสถานที่ฝึกอบรมพนักงานอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม
กิจการสปาเพื่อสุขภาพ หมายความว่า
การประกอบกิจการที่ให้การดูแลและสร้างสุขภาพโดยบริการหลักที่จัดไว้ ประกอบด้วย
การนวดเพื่อสุขภาพ และการใช้น้ำเพื่อสุขภาพ โดยอาจมีบริการเสริมประกอบด้วย เช่น
การอบเพื่อสุขภาพ การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ โภชนาบำบัดและการควบคุมอาหาร โยคะและการทำสมาธิ
การใช้สมุนไพรหรือผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ ตลอดจนการแพทย์ทางเลือกอื่น ๆ หรือไม่ก็ได้
โดยทั้งนี้บริการที่จัดไว้จะต้องไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ
และกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพทางการแพทย์และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ ๕
ให้กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ดังต่อไปนี้ เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตเทศบาลตำบลโป่ง
๑. กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ
สัตว์เลื้อยคลาน แมงหรือแมลง
(๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม
(๓) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น
ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
๒. กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์หรือผลิตภัณฑ์
(๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้น ในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาดและการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์
ขนสัตว์ที่ยังไม่ได้ฟอก
(๓) การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู
เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด
(๖) การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
(๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ
การสะสม หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช
เพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๘) การสะสมหรือล้างครั่ง
๓. กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๑) การผลิตเนย เนยเทียม
(๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ้ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า
กุ้งเจ่า ยกเว้น การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม
การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก
หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่ จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ
ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้น ในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย
เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๘) การผลิตแบะแซ
(๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๑๐) การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง
จันอบ ขนมเปี๊ยะ
(๑๑) การแกะ การล้างสัตว์น้ำ
ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้น การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๒) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา
น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๑๔) การผลิต ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๑๕) การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๑๖) การคั่วกาแฟ
(๑๗) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๑๘) การผลิตผงชูรส
(๑๙) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๒๐) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๑) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง
ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๒๒) การผลิตไอศกรีม ยกเว้น
การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๓) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
ที่คล้ายคลึงกัน
(๒๔) การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็งอาหาร
(๒๕)
การผลิตน้ำแข็งยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๒๖) การเก็บ
การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
๔. กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์
อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๑) การผลิต การโม่ การบด การผสม
การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น
กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
๕. กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกันหรือด้วยเครื่องจักร
(๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕) การผลิตยาสูบ
(๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช
การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๘) การผลิตใยมะพร้าว
หรือวัตถุที่คล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๙) การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
๖. กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักรอุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง
ๆ
(๒) การหลอม การหล่อ การถลุงแร่ หรือโลหะทุกชนิด
ยกเว้น กิจการใน (๑)
(๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด
การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซ ยกเว้นกิจการใน (๑)
(๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก
โครเมี่ยม นิเกิล หรือโลหะอื่นใดยกเว้นกิจการใน (๑)
(๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี
หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๑)
(๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก
หรือการล้างแร่
๗. กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกล
(๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง
ระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการ หรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น
มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๖) การปะ การเชื่อมยาง
(๗) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
๘. กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย
เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น
การทาสารเคลือบเงาสีหรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๔) การอบไม้
(๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
๙. กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๑) กิจการสปาเพื่อสุขภาพ
เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๓) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ
อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๔)
การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๕) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า
ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๖) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองแง็ง
ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๘) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑)
(๙) การจัดให้มีการเล่นสเก็ต โดยมีแสง
หรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๑๐) การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๑๑) การประกอบกิจการให้บริหารควบคุมน้ำหนัก
โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการ ให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย
หรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่การให้บริการดังกล่าวใน ๙ (๑) หรือ
สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๑๒) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๑๓)
การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสถานฝึกซ้อมกอล์ฟ
(๑๔)
การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์การสาธารณสุขวิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม
(๑๕) การสักผิวหนัง การเจาะหูหรือเจาะอวัยวะอื่น
(๑๖)
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน
๑๐. กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น
(๓) การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
(๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๕) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕
เครื่องขึ้นไป
(๖) การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
(๗) การซัก การอบ การรีด
การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๘) การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
๑๑. กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑) การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๖) การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง
ๆ
(๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง
หรือการเผาหินปูน
(๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์ กระเบื้องยาง
ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๙) การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์
(๑๐) การผลิตกระดาษทราย
(๑๑) การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
๑๒. กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน
สารเคมี
(๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่าง
สารออกซิไดส์ หรือสารตัวทำละลาย
(๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๓) การผลิต การกลั่น การสะสม
การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
(๕) การพ่นสี ยกเว้น กิจการใน ๗(๑)
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ตัวยาง ยางเทียม
พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๗) การโม่ การบดชัน
(๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี
(๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๐) การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติก
เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์
เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๔) การผลิต การสะสม
การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๕) การผลิตเชลแล็กหรือสารเคลือบเงา
(๑๖) การผลิต การบรรจุ การสะสม
การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค
(๑๗) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
๑๓. กิจการอื่น ๆ
(๑)
การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๓) การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียวหรือการถ่ายเอกสาร
(๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด
ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๗) การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๘) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๙) การก่อสร้าง
(๑๐) กิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา

ข้อ ๖
เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน
นับตั้งแต่วันที่เทศบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่ระบุในข้อ ๕ ในเขตเทศบาลตำบลโป่ง
ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๗
ผู้ใดประสงค์ที่จะประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ซึ่งต้องควบคุมตามเทศบัญญัตินี้ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ อภ.๑
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมหลักฐานต่าง ๆ ตามที่เทศบาลตำบลโป่งกำหนด

ข้อ ๘
ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ซึ่งต้องควบคุมตามเทศบัญญัตินี้ ต้องปฏิบัติรวมทั้งจัดสถานที่สำหรับประกอบกิจการค้านั้น
ๆ ให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑)
สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๒) ต้องจัดทำรางระบายน้ำ
หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรเรียบไม่ซึม ไม่รั่วระบายน้ำได้สะดวก
(๓)
การระบายน้ำต้องไม่เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือผู้อาศัยใกล้เคียง
(๔) จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕)
เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกัน
มิให้น้ำซึม รั่วไหลหรือขังอยู่ได้
หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือทำการกำจัดน้ำโสโครก ไขมัน
ให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลหรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันกลิ่นไอเสีย ความกระเทือน
ฝุ่นละออง เขม่า เถ้า หรือสิ่งอื่นใด อันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียงข้อกำหนดดังกล่าวผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖) ต้องให้มีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อยู่อาศัย ของสัตว์นำโรค
(๗) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น ๆ
(๘) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอ
(๙) ต้องจัดให้มีส้วมที่ได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
และต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสมรวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑๐) สถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ขัง
และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ และต้องจัดให้ได้สุขลักษณะ
(๑๑)
สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๒) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับและประกาศของเทศบาลตำบลโป่ง

ข้อ ๙
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่า
ผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ ๘
และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบ
อภ. 2

ข้อ ๑๐
ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้
ภายในกำหนดสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้มารับใบอนุญาต และชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๑๑
ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า
ซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามเทศบัญญัตินี้จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง
และสัตว์พานะนำโรค
(๒)
ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๓) ถ้าจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือเพิ่มเติมสถานที่
ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๔) ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ที่ได้รับแต่งตั้ง
จากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว
(๕) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ
ข้อบังคับ และประกาศของเทศบาลตำบลโป่ง

ข้อ ๑๒
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจกำหนดเงื่อนไข
โดยเป็นการระบุไว้ในใบอนุญาตให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชน

ข้อ ๑๓
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า ซึ่งกำหนดให้ควบคุม
ตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้
ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง ให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียว
และสำหรับสถานที่แห่งเดียวถ้าประกอบกิจการค้า ซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภท
ในขณะและสถานที่เดียวกัน
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว
ประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

ข้อ ๑๔
ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลโป่ง

ข้อ ๑๕
การต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ตามแบบ อภ. 3 ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

ข้อ ๑๖
เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป
ให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ อภ. 4

ข้อ ๑๗
หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ อภ. 4

ข้อ ๑๘
ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาต
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ อภ. 4 ภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญแล้วแต่กรณี
พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ
กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๑๙
การออกใบแทนใบอนุญาต ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ อภ. 2
โดยประทับตราสีแดง คำว่า ใบแทน
กำกับไว้ด้วยและให้มี วัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน
พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น
(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม
ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด ในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิมแล้วแต่กรณี
และลงเล่มที่ เลขที่ ปีของใบแทนใบอนุญาต

ข้อ ๒๐
ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๑
ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ
ตามที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑)
คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ อภ. 1
(๒)
ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ อภ. 2
(๓)
คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ อภ. 3
(๔) คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้แบบ อภ. 4

ข้อ ๒๒
ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า
ซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามเทศบัญญัตินี้
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้น เจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
กรณีที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้วสองครั้ง
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีกเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ ๒๓
ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๖
มีความผิดตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒๔
ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๘
หรือข้อ ๑๑ มีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒๕
ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๘
มีความผิดตามมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒๖
ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๑๘
หรือข้อ ๒๐ มีความผิดตามมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒๗
ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดดำเนินกิจการในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตามข้อ
๒๒ มีความผิดตามมาตรา ๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒๘
บรรดาใบอนุญาตการค้าซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้ ให้คงใช้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

ข้อ ๒๙
ให้นายกเทศมนตรีตำบลโป่ง มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจ ออกระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่ง
เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
ปัณณวัฒน์
ใจยั่งยืน
นายกเทศมนตรีตำบลโป่ง
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมต่อท้าย
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลโป่ง
๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. 1)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. 2)
๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. 3)
๕. คำขออนุญาตต่าง ๆ (แบบ อภ. 4)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕
สิงหาคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๙๐ ง/หน้า ๑๙๙/๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๒