ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา
๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ โดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้และนายอำเภอหัวหิน
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐ 

ข้อ
๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้นับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้แล้วสิบห้าวัน

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๒
บรรดาข้อบัญญัติ
ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งใดในส่วนที่ได้ตราไว้ก่อนข้อบัญญัตินี้ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้เป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจ
ตีความ วินิจฉัย ออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑ 
บททั่วไป
 

ข้อ
๕ ในข้อบัญญัตินี้
สถานประกอบกิจการ หมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา
๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ 
ผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า สภาวะของน้ำอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า
สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ 
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๖ ให้กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพดังต่อไปนี้
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุม ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
(๖.๑) กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑) การเพาะพันธุ์ เลี้ยง และการอนุบาลสัตว์ทุกชนิด
(๒) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมเพื่อประโยชน์ของกิจการนี้
ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการ
ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
(๖.๒) กิจการที่เกี่ยวข้องกับสัตว์
และผลิตภัณฑ์
(๑) การฆ่าสัตว์ หรือชำแหละสัตว์
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒) การหมัก ฟอก ตาก หรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ 
(๓) การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ หรือชิ้นส่วนสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์ 
(๕) การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือก
กระดอง กระดูก เขา หนัง ขนสัตว์หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม นึ่ง ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด
ๆ ซึ่งมิใช่ เพื่อเป็นอาหาร 
(๖) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสม
หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช เพื่อเป็นอาหารสัตว์หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์
(๗) การผลิต การแปรรูป การสะสม หรือการล้างครั่ง
(๖.๓) กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม
น้ำดื่ม ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง น้ำพริกปรุงสำเร็จ
เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว น้ำจิ้ม หรือซอสปรุงรสชนิดต่าง ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง จากสัตว์
ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม แหนม หม่ำ ไส้กรอก กะปิ น้ำปลา หอยดอง
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา หรืผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง แช่อิ่ม
จากผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๔) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารจากพืชหรือสัตว์โดยการตาก
บด นึ่ง ต้ม ตุ๋น เคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควัน ปิ้ง ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๕) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุลูกชิ้น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๖) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว
เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ เนื้อสัตว์เทียม หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๗) การผลิตบะหมี่ มักโรนี สปาเก็ตตี พาสต้า หรือผลิตภัณฑ์อื่น
ๆ ที่คล้ายคลึงกัน ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๘) การผลิต ขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ ขนมอบอื่น
ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๙) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำนม หรือผลิตภัณฑ์จากน้ำนมสัตว์
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๐) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เนย เนยเทียม เนยผสม
ผลิตภัณฑ์เนย ผลิตภัณฑ์เนยเทียม ผลิตภัณฑ์เนยผสม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๑) การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๒) การคั่ว สะสม หรือแบ่งบรรจุกาแฟ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๑๓) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๔) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์
ไวน์ น้ำสมสายชู ข้าวหมัก น้ำตาลเมา ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๑๕) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๖) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุ หรือขนส่งน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๗) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุ น้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำจากพืช ผัก ผลไม้ เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ
บรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๑๘) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุ อาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด 
(๑๙) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ผงชูรส หรือสารปรุงแต่งอาหาร
(๒๐) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุ น้ำตาล น้ำเชื่อม ยกเว้นการผลิต เพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๒๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุแบะแซ 
(๒๒) การแกะ ตัดแต่ง ล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่เป็นส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๒๓) การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็ง 
(๒๔) การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักร
(๖.๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์
อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ ทำความสะอาด
(๑) การผลิต การโม่ การบด หรือบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน
แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ รวมทั้งสบู่ที่ใช้ในกับร่างกาย ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต บรรจุสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี 
(๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๕) การผลิตผงซักฟอก สบู่ น้ำยาทำความสะอาด หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่าง
ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๖.๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๑) การผลิต การสะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำมันจากพืช 
(๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๓) การผลิต หรือแบ่งบรรจุแป้งมันสำปะหลัง
แป้งสาคู แป้งจากพืชหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร 
(๔) การสีข้าว นวดข้าวด้วยเครื่องจักร หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วยวิธีใด
ๆ ก็ตาม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน 
(๕) การผลิตยาสูบ 
(๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช ด้วยเครื่องจักร 
(๗) การผลิต การสะสม หรือแบ่งบรรจุปุ๋ยหรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย
(๘) การผลิตเส้นใยจากพืชด้วยเครื่องจักร 
(๙) การตาก การสะสม
หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง ข้าวเปลือก อ้อย ข้าวโพด
(๖.๖) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๑) การผลิตภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องมือ อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง
ๆ ด้วยโลหะ หรือแร่ 
(๒) การหลอม การหล่อ
การถลุง แร่หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการใน ๖.๖ (๑) 
(๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด การประสาน
การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าช หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน ๖.๖ (๑) 
(๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม
นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด ยกเว้นกิจการใน ๖.๖ (๑) 
(๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร
สารเคมีหรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการ ใน ๖.๖ (๑) 
(๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือกหรือการล้างแร่
(๖.๗) กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๑) การต่อ การประกอบ
การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิม ยานยนต์ 
(๒) การผลิตยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๓) การซ่อม การปรับแต่งเครื่องยนต์ เครื่องจักร เครื่องกล
ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๔) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
ซึ่งมีไว้บริการ หรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกล ดังกล่าวด้วย 
(๕) การล้าง การขัด การเคลือบสี หรืออัดฉีดยานยนต์ 
(๖) การผลิต การสะสม การจำหน่าย การซ่อม หรืออัดแบตเตอรี่
(๗) การจำหน่าย ซ่อม ปะ เชื่อมยางยานยนต์ หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ
(๘) การผลิต การซ่อม การประกอบ หรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
(๙) การสะสม การซ่อมเครื่องกล เครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์
เครื่องจักร เครื่องกลเก่า
(๖.๘) กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ 
(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ การขุดร่อง
การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร 
(๓) การผลิต การพ่น การทาสารเคลือบเงาหรือสี การตกแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้
หรือหวาย หรือชานอ้อย 
(๔) การอบไม้ 
(๕) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุธูปด้วยเครื่องจักร 
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ
เครื่องใช้ เครื่องเขียน หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยกระดาษ 
(๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ 
(๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๖.๙) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๑) การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ
๖.๙ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๓) การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ
๖.๙ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๔) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร เว้นแต่เป็น
การให้บริการในข้อ ๖.๙ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล 
(๕) การประกอบกิจการโรงแรม สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการ
พักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๖) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า หรือห้องแบ่งเช่า
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๗) การประกอบกิจการโรงมหรสพ 
(๘) การจัดให้มีมหรสพ
การแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือตู้เพลง หรือการแสดงอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกัน 
(๙) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ
หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการในข้อ ๖.๙ (๑) 
(๑๐) การจัดให้มีการเล่นสเกต
หรือโรลเลอร์เบลด หรือการเล่นอื่นในทำนองเดียวกัน 
(๑๑) การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับ
ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม 
(๑๒) การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย 
(๑๓) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก 
(๑๔) การประกอบกิจการสวนสนุก โบว์ลิ่ง หรือตู้เกม 
(๑๕) การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์
(๑๖) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ 
(๑๗) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข
วิทยาศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม
(๑๘) การประกอบกิจการสักผิวหนัง หรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย
(๑๙) การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ
(๒๐) การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ
(๒๑) การประกอบกิจการให้บริการสปา
อาบน้ำ ตัดขน รับเลี้ยงหรือรับฝากสัตว์ ชั่วคราว
(๖.๑๐) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้า ด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป 
(๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย นุ่น หรือใยสังเคราะห์ 
(๓) การปั่นฝ้าย นุ่น หรือใยสังเคราะห์ด้วยเครื่องจักร
(๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร
(๕) การเย็บ การปักผ้า
หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป 
(๖) การพิมพ์ผ้า และสิ่งทออื่น ๆ 
(๗) การซัก การอบ การรีด หรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๘) การย้อม การฟอก กัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
(๖.๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน
ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑) การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา 
(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร 
(๓) การผลิตสิ่งของ
เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุ ที่คล้ายคลึง 
(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย วัสดุก่อสร้าง รวมทั้งการขุด
ตัก ดูด โม่ บด หรือย่อยด้วยเครื่องจักร ยกเว้นกิจการในข้อ ๖.๑๑ (๒) 
(๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจกหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๖) การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของ เครื่องใช้
หรือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
(๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน
(๘) การผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม
เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์ กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น 
(๙) การผลิต การตัด บดกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว 
(๑๐) การผลิตกระดาษทราย หรือผ้าทราย 
(๑๑) การผลิตใยแก้ว หรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว 
(๑๒) การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก แก้ว
หิน หรือวัตถุอื่นใด ยกเว้นกิจการในข้อ ๖.๖ (๕)
(๖.๑๒) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม
ถ่านหิน สารเคมี
(๑) การผลิต การสะสม
การบรรจุ หรือขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์หรือสารตัวทำละลาย 
(๒) การผลิต การสะสม การบรรจุ หรือขนส่งก๊าช 
(๓) การผลิต การสะสม การกลั่น หรือขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
(๔) การผลิต การสะสม หรือขนส่งถ่านหิน หรือถ่านโค้ก 
(๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการใน ๖.๗
(๑) 
(๖) การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ด้วยยางเทียม
พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง 
(๗) การโม่ การสะสม หรือบดชัน 
(๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี 
(๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์ 
(๑๐) การเคลือบ การชุบ
วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุ ที่คล้ายคลึง 
(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง 
(๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๔) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๕) การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคมีเคลือบเงา 
(๑๖) การผลิต การบรรจุ
การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค 
(๑๗) การผลิต การสะสม หรือบรรจุกาว
(๖.๑๓) กิจการอื่น ๆ
(๑) การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า 
(๓) การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง 
(๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร 
(๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า 
(๗) การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว เพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่
(๘) การพิมพ์ การเขียน การพ่นสี หรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๙) การประกอบกิจการท่าเทียบเรือ ประมง สะพาน หรือแพปลา
(๑๐) การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยใช้เครื่องจักร 
(๑๑) การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง หรือสัตว์พาหะนำโรค
(๑๒) การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากยาง 
(๑๓) การผลิต การสะสม หรือส่งไบโอดีเซลและเอทานอล

หมวด ๒ 
หลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขทั่วไป
 

ข้อ
๗ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้
ที่ตั้งอยู่ในเขตกฎหมายผังเมือง หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๘ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน
วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถานบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้ ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
สถานประกอบกิจการนั้นจะต้องมีสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด
โดยคำนึงถึงลักษณะของการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการนั้น ๆ ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัย
ของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญ

ข้อ
๙ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้
ตามกฎหมายว่าด้วยควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง 
บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๒) ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมาย
ว่าด้วยควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง 
(๓) ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

ข้อ
๑๐ ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดในข้อ ๖ ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับ
การดูแลสุขภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ประกอบกิจการ ให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑) สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสม
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น 
(๒) ต้องจัดทำรางระบายน้ำ หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวร
เรียบไม่ซึม ไม่รั่ว ระบายน้ำได้สะดวก 
(๓) การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือผู้อาศัยใกล้เคียง
(๔) จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕) เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวร
เพื่อป้องกันมิให้น้ำซึม รั่วไหลหรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือการกำจัดน้ำโสโครก
ไขมัน ให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ
เครื่องป้องกันกลิ่น ไอเสีย ความกระเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือสิ่งอื่นใด อันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียง
ข้อกำหนดดังกล่าวผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖) ต้องให้มีแสงสว่าง และการระบายอากาศเพียงพอ และต้องจัดสถานที่มิให้เป็น
ที่อยู่อาศัยของสัตว์นำโรค 
(๗) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น ๆ 
(๘) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอ
(๙) ต้องจัดให้มีส้วมอันได้สุขลักษณะ จำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
และต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสม รวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข 
(๑๐) สถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ขัง
และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ และต้องจัดให้ได้สุขลักษณะ 
(๑๑) สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่
เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๒) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข และคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบข้อบังคับและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้

ข้อ
๑๑ สถานที่ประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน
ที่ล้างตาฉุกเฉิน ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วย
วัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ
๑๒ สถานที่ประกอบกิจการต้องมีการเก็บ
รวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑) มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
และต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง 
(๓) กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ
๑๓ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรค
ที่ติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ
๑๔ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด ๓ 
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 

ข้อ
๑๕ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ
๑๖ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑) มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้ และเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วย
ควบคุมอาคาร และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิง
อย่างน้อยหกเดือนต่อครั้ง และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนด
หรือเป็นที่ยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตราย
หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด ๔ 
การควบคุมเสียง มลพิษหรือสิ่งใด
ๆ ที่เกิดจากการประกอบกิจการ
 

ข้อ
๑๗ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียง หรือความสั่นสะเทือน
มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

ข้อ
๑๘
ในระหว่างที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ยังไม่กำหนดมาตรฐานมลพิษด้านต่าง ๆ
สำหรับกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้เลือกนำค่ามาตรฐานด้านมลพิษตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องมาบังคับใช้ในข้อบัญญัตินี้โดยอนุโลม

หมวด ๕ 
ใบอนุญาต
 

ข้อ
๑๙ ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องควบคุมตามข้อ
๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติ เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ข้อ
๒๐ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามประเภทที่มีข้อบัญญัติกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๖ ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
(กอ. ๑) พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/บัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน 
(๓) สำเนาใบอนุญาตอื่น ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง 
(๔) อื่น ๆ

ข้อ
๒๑ ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ให้ครอบคลุม ทั้งด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม ด้านสาธารณสุข และด้านความปลอดภัย

ข้อ
๒๒ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่าผู้ขอใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วน
ตามความในข้อ ๑๐ และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชน
ก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบ กอ. ๒

ข้อ
๒๓ เมื่อได้รับคำขอใบอนุญาต หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น ตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ ตามหลักเกณฑ์วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้อง
หรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาต หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วย
เหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๖ ทราบภายในสามสิบวันนับแต่ที่ได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต
หรือไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน โดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลา
ตามวรรคสอง หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี
ผู้ขอรับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมชำระค่าธรรมเนียม
ตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้ภายใน สิบห้าวันทำการนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหากไม่มารับใบอนุญาต
และชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนด ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ
๒๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่รับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาต สิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียม ภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ข้อ
๒๕ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้เท่านั้น
ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องทำคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมเสียค่าธรรมเนียมแล้ว ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

ข้อ
๒๖ การต่อใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
(ตามแบบ กอ. ๓) เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ให้ต่อใบอนุญาต

ข้อ
๒๗ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้รับใบอนุญาต ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุด ในสาระที่สำคัญแล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ
๒๘ การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
ดำเนินการตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตใช้แบบ กอ. โดยประทับตราสีแดงคำว่า ใบแทน กำกับไว้พร้อมวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน พร้อมลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วแทน 
(๒) บันทึกในใบต้นขั้วใบอนุญาตเดิมการระบุการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ในสาระสำคัญของใบอนุญาต พร้อมวัน เดือน ปี ของใบแทนใบอนุญาตที่ออกใหม่

ข้อ
๒๙ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
ดังต่อไปนี้
(๑) คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ
กอ. ๑ 
(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ
กอ. ๒ 
(๓) คำขอต่อใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ
กอ. ๓ 
(๔) คำร้อง หรือคำขออื่นใดนอกจากที่ระบุข้างต้น (๑)  (๓) ให้ใช้แบบคำร้องทั่วไป

หมวด ๖ 
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๓๐ ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการ
ซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ ไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไข
โดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาต เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่สมควรครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
กรณีที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้วสองครั้ง
และมีเหตุผลที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีก เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ
๓๑ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุผลที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓) ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัติ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต
ตามข้อบัญญัตินี้ และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๓๒ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้ขอรับใบอนุญาต หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว
ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนา หรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาตและให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันเปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๓๓ ผู้ถูกเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ
๓๔ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ
๓๕ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

บทเฉพาะกาล
 

ข้อ
๓๖ ให้ผู้ประกอบกิจการตามลักษณะในข้อ
๖ อยู่ในวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับเป็นกิจการที่ต้องควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
ให้เจ้าของกิจการตามความในวรรคหนึ่ง
ดำเนินการแจ้งขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้


ประกาศ ณ
วันที่ ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ 
ชุมพล ดากล่อม
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล
ปฏิบัติหน้าที่
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๖๐
๒.
แบบคำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ.๑)
๓.
ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๒)
๔.
แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ กอ. ๓)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
วิวรรธน์/ผู้จัดทำ
๘ พฤษภาคม ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๙ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๙๙ ง/หน้า ๑๒/๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑