พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
แก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281
ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ.
2515
พ.ศ. 2521
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ 8 กรกฎาคม
พ.ศ. 2521
เป็นปีที่ 33
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281
ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 พ.ศ. 2521

มาตรา
2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3
ให้ยกเลิกความในข้อ 4 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 281 
ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ 4 ภายใต้บังคับข้อ 7 ทวิ
ห้ามมิให้คนต่างด้าวประกอบธุรกิจดังต่อไปนี้
(1) ธุรกิจที่กำหนดไว้ในบัญชี
ก. หรือบัญชี ข. ท้ายประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับนี้ เว้นแต่จะได้มีพระราชกฤษฎีกาอนุญาต พระราชกฤษฎีกาอาจกำหนดเงื่อนไขประการใด
ก็ได้
(2) ธุรกิจที่กำหนดไว้ในบัญชี
ค. ท้ายประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ เว้นแต่
จะได้รับอนุญาตจากอธิบดี และการแก้ไขเปลี่ยนแปลงบัญชี ค.
ให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา

มาตรา 4
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 7 ทวิ และข้อ 7 ตรี แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
ข้อ 7 ทวิ
คนต่างด้าวดังต่อไปนี้จะประกอบธุรกิจได้เฉพาะธุรกิจใด
ในท้องที่ใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศใช้ราชกิจจานุเบกษา
ในประกาศดังกล่าวรัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขอย่างใดไว้ก็ได้ตามที่เห็นสมควร
(1) คนต่างด้าวที่ถูกเนรเทศตามกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ
ซึ่งได้รับ
การผ่อนผันให้ไปประกอบธุรกิจ ณ ที่แห่งใดแทนการเนรเทศ
หรืออยู่ในระหว่างรอการเนรเทศ
(2) คนต่างด้าวที่เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย
ว่าด้วยคนเข้าเมืองและอยู่ในระหว่างรอการส่งกลับออกนอกราชอาณาจักร
(3) คนต่างด้าวที่เกิดในราชอาณาจักร
แต่ไม่ได้รับสัญชาติไทยตามประกาศ
ของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515
หรือตามกฎหมายอื่น
(4) คนต่างด้าวโดยผลของการถูกถอนสัญชาติตามประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515
หรือตามกฎหมายอื่น 
คนต่างด้าวจะประกอบธุรกิจที่รัฐมนตรีกำหนดตามวรรคหนึ่งได้ต่อเมื่อได้รับใบอนุญาตจากอธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
การขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาตและระยะเวลาการอนุญาตตาม
วรรคสอง
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
คำสั่งไม่อนุญาตตามวรรคสอง
ผู้ได้รับคำสั่งมีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีได้
และให้นำความในข้อ 12 มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ 7 ตรี ห้ามมิให้คนต่างด้าวตามข้อ 7 ทวิ
เข้าเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทที่ประกอบธุรกิจที่รัฐมนตรีมิได้กำหนดให้คนต่างด้าวนั้นประกอบได้ตาม
ข้อ 7 ทวิ หรือที่มีวัตถุประสงค์ในการประกอบธุรกิจที่รัฐมนตรีมิได้กำหนดให้คนต่างด้าวนั้นประกอบได้ตามข้อ
7 ทวิ รวมอยู่กับวัตถุประสงค์อื่นด้วย'

มาตรา 5
ให้ยกเลิกความในข้อ 26 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24
พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ 26 คนต่างด้าวผู้ใดประกอบธุรกิจโดยฝ่าฝืนข้อ
4 หรือข้อ 7 ทวิ
วรรคหนึ่ง หรือมิได้รับใบอนุญาตตามข้อ 5 หรือข้อ 7 ทวิ
วรรคสอง หรือมิได้รับหนังสือรับรองตามข้อ 6
หรือมิได้รับหนังสือรับรองหรือฝ่าฝืนเงื่อนไขที่กำหนดตามข้อ 30 ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สามหมื่นบาทถึงห้าแสนบาท
และให้ศาลสั่งเลิกการประกอบธุรกิจนั้นเสีย



มาตรา 6
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 26 ทวิ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ 
ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
ข้อ
26 ทวิ คนต่างด้าวผู้ใดฝ่าฝืนข้อ 7
ตรี หรือข้อ 9 ต้องระวางโทษปรับ
ตั้งแต่สามหมื่นบาทถึงห้าแสนบาท และให้ศาลสั่งเลิกการเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นผู้ถือหุ้น
หรือสั่งเลิกกิจการที่คนต่างด้าวซื้อไว้นั้นเสียแล้วแต่กรณี

มาตรา 7
คนต่างด้าวตามข้อ 7 ทวิ ซึ่งประกอบธุรกิจใดอยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้ประกอบธุรกิจนั้นต่อไปได้จนกว่าจะมีประกาศของรัฐมนตรีตาม
ข้อ 7 ทวิ
เมื่อมีประกาศของรัฐมนตรีตามข้อ 7 ทวิ แล้ว
ในกรณีที่ธุรกิจซึ่งคนต่างด้าวดังกล่าวประกอบอยู่เป็นธุรกิจที่รัฐมนตรีได้ประกาศให้ประกอบได้ให้ประกอบธุรกิจนั้นได้ต่อไปแต่ต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ประกาศของรัฐมนตรีดังกล่าวมีผลใช้บังคับ
ในกรณีที่ธุรกิจที่คนต่างด้าวดังกล่าวประกอบอยู่นั้นมิใช่เป็นธุรกิจที่รัฐมนตรีได้ประกาศให้ประกอบได้
ให้ประกอบธุรกิจนั้นต่อไปได้อีกหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ทั้งนี้
เมื่อได้รับหนังสือรับรองจากอธิบดีแล้ว
และธุรกิจนั้นมิใช่เป็นธุรกิจที่กำหนดไว้ในบัญชี ก. 
ท้ายประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 281 ลงวันที่ พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
การขอหนังสือรับรองตามวรรคสอง
ผู้ประกอบธุรกิจจะต้องยื่นคำขอตามแบบ
หลักเกณฑ์และวิธีการที่อธิบดีกำหนดภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ประกาศของรัฐมนตรีตามข้อ
7 ทวิ มีผลใช้บังคับ ถ้าผู้ประกอบธุรกิจมิได้ยื่นคำขอภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
ให้ถือว่าผู้นั้นไม่ประสงค์จะประกอบธุรกิจนั้นต่อไปนับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลาดังกล่าว

มาตรา 8
คนต่างด้าวตามข้อ 7 ทวิ ผู้ใด เข้าเป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นใน
ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทใดอันเป็นการต้องห้ามตามข้อ 7 ตรี อยู่แล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้คงเป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นต่อไปได้อีกหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา
9 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์

นายกรัฐมนตรี



หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องกำหนดการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวที่เข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองให้เหมาะสมและสอดคล้องกับการรักษาความมั่นคงของประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น