pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎกระทรวง
งดรับจดทะเบียนรถที่ประกอบจาก
ชิ้นส่วนของรถที่ใช้แล้วที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ
พ.ศ.
๒๕๕๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้งดรับจดทะเบียนรถที่ประกอบจากชิ้นส่วนของรถที่ใช้แล้วที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ
ในเขตกรุงเทพมหานครและในเขตจังหวัดอื่นทุกจังหวัด สำหรับประเภทรถดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน
(๒) รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน
(๓) รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
(๔) รถจักรยานยนต์ส่วนบุคคล
ชิ้นส่วนของรถที่ใช้แล้วตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า
ชิ้นส่วนที่เป็นตัวถังรถ โครง
คัสซีรถหรือโครงรถจักรยานยนต์ แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒ ผู้ใดประสงค์จะนำรถตามข้อ ๑
มาจดทะเบียนตามมาตรา ๑๐ ให้นำมา
จดทะเบียนภายในระยะเวลา ดังต่อไปนี้
(๑) กรณีเป็นรถที่ไม่ต้องผ่านการทดสอบมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหรือเป็นรถที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล้ว
ให้นำมาจดทะเบียนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
(๒) กรณีเป็นรถที่ต้องผ่านการทดสอบมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
แต่ในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับยังไม่ได้ผ่านการทดสอบมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
ให้นำมาจดทะเบียนภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖
ชัชชาติ สิทธิพันธุ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในปัจจุบันได้มีการนำเข้าชิ้นส่วนของรถที่ใช้แล้วมาจากต่างประเทศมาประกอบและจดทะเบียนเป็นรถใหม่จำนวนมากเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากรในประเทศ
สมควรกำหนดให้งดรับจดทะเบียนรถที่ประกอบจากชิ้นส่วนของรถที่ใช้แล้วที่นำเข้าจากต่างประเทศเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕
เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐
เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๕๒ ก/หน้า ๑๑/๑๗ มิถุนายน ๒๕๕๖
กฎกระทรวง
ยกเลิกกฎกระทรวง
ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
บางฉบับที่ไม่เหมาะสมกับกาลปัจจุบัน
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.
๒๕๕๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๔) และ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓
มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ.
๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒


ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
สรรเสริญ
วงศ์ชะอุ่ม
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ อันมีสาระสำคัญเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) แต่โดยที่กฎกระทรวงมหาดไทยฉบับดังกล่าวได้ถูกยกเลิกโดยกฎกระทรวงยกเลิกกฎกระทรวงซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์บางฉบับที่ไม่เหมาะสมกับกาลปัจจุบัน
พ.ศ. ๒๕๕๐ ดังนั้น กฎกระทรวง ฉบับที่
๑๓ (พ.ศ.
๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงไม่มีสภาพที่จะใช้บังคับต่อไป
นอกจากนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.
๒๕๒๒ อันมีสาระสำคัญเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งปัจจุบันกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ดังกล่าวได้ถูกยกเลิกแล้วโดยกฎกระทรวงกำหนดลักษณะ ขนาด
และสีของแผ่นป้ายทะเบียนรถ พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งมีผลให้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐
(พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ไม่มีสภาพที่จะใช้บังคับเช่นเดียวกัน
และการคงไว้ซึ่งกฎกระทรวงทั้งสองฉบับนี้
อาจก่อให้เกิดความสับสนในการใช้บังคับกฎหมายได้
กฎกระทรวงทั้งสองฉบับจึงเป็นบทบัญญัติที่ไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบันสมควรยกเลิกกฎกระทรวงทั้งสองฉบับดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๓๑
ตุลาคม ๒๕๕๐

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕
เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐
เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๖๙ ก/หน้า ๒๘/๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๗ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่
๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗ รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปี
นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก

ข้อ ๒ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก ให้ใช้รถยนต์รับจ้างนั้นต่อไปได้จนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้กำหนดให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก
ซึ่งจากผลการพิจารณาของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ปรากฏว่าอายุการใช้งานที่เหมาะสมทั้งทางด้านวิศวกรรมและความปลอดภัย
เศรษฐศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม สำหรับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวควรกำหนดไว้ไม่เกินเก้าปี ดังนั้น
เพื่อแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนจากสิบสองปีเป็นเก้าปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้






























ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม
๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๖/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๒ (พ.ศ. ๒๕๔๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔) ของข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๔) เครื่องปรับอากาศภายในรถ ที่มีระบบการทำงาน คุณลักษณะเฉพาะ หรือขนาดตามเงื่อนไขที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๒ รถที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ เว้นแต่จะมีการเปลี่ยนหรือติดตั้งเครื่องปรับอากาศใหม่ ให้เครื่องปรับอากาศดังกล่าวเป็นไปตามกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม











หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ โดยที่ประเทศไทยได้เข้าร่วมลงนามเป็นสมาชิกพิธีสารมอนทรีออลว่าด้วยการลดและเลิกการใช้สารทำลายชั้นบรรยากาศโอโซน (Montreal Protocol on Substances that Deplete the Ozone Layer) เมื่อวันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๑ และให้สัตยาบันการเข้าเป็นภาคีพิธีสารฯ เมื่อวันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ จึงมีผลบังคับใช้ต่อประเทศไทย เมื่อวันที่ ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ แต่เนื่องจากในปัจจุบันได้มีการนำเครื่องปรับอากาศมาติดตั้งเป็นเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถยนต์เป็นจำนวนมากโดยไม่มีมาตรการในการควบคุมการใช้ จึงมีการใช้สารคลอโรฟลูออโรคาร์บอน
(Chlorofluorocarbons (CFCs)) เป็นสารทำความเย็นในเครื่องปรับอากาศภายในรถยนต์ ซึ่งสารดังกล่าวจะทำลายชั้นบรรยากาศโอโซน ทำให้มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้น เพื่อควบคุมดูแลการใช้เครื่องปรับอากาศภายในรถยนต์ให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ปลอดภัย และไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


[๑] รก.๒๕๔๘/๕ก/๑/๑๔ มกราคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๖ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ.
๒๕๒๒
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา
๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔/๑) ของข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๔ (พ.ศ.
๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๔/๑) รถจักรยานยนต์สาธารณะ ต้องมีขนาดกว้างไม่เกิน
๑.๑๐ เมตร ยาวไม่เกิน ๒.๕๐ เมตรเครื่องยนต์ต้องมีความจุในกระบอกสูบรวมกันไม่เกิน ๑๒๕
ลูกบาศก์เซนติเมตร เว้นแต่รถจักรยานยนต์สาธารณะที่มีเครื่องกำเนิดพลังงานอย่างอื่นนอกจากเครื่องยนต์สันดาปภายในต้องมีกำลังตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ข้อ ๒[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันได้มีการนำรถจักรยานยนต์มาใช้เพื่อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเป็นจำนวนมาก
แต่การควบคุมรถจักรยานยนต์ดังกล่าวเพื่อให้เกิดความปลอดภัยยังไม่อาจดำเนินการได้ เนื่องจากยังมิได้มีการกำหนดลักษณะ
ขนาด หรือกำลังของเครื่องยนต์ของรถจักรยานยนต์สาธารณะไว้ ทำให้นายทะเบียนไม่อาจรับจดทะเบียนรถจักรยานยนต์ดังกล่าวเป็นรถจักรยานยนต์สาธารณะได้
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



































ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๑๔
ธันวาคม ๒๕๔๘

[๑] รก.๒๕๔๘/๑๑๕ก/๔/๖
ธันวาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) และ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒ รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร มีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตู
ซึ่งต้องเป็นประตูที่มิได้ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถจากศูนย์กลาง (CENTRAL LOCK) กระจกกันลมทุกด้านต้องเป็นกระจกที่โปร่งใส สามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจน และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามขนาดที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด และเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า ๑,๕๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ในกรณีที่เป็นรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวน เบาะนั่งต้องมีความสูงจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตรและความสูงจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงหลังคาต้องไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
: - เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้เฉพาะรถเก๋งสองตอนหรือรถเก๋งสองตอนที่มีพื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ (รถเก๋งสองตอนแวน) ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตเท่านั้น สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครได้ ทำให้รถลักษณะอื่นไม่สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างได้ ดังนั้น เพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานการให้บริการของรถยนต์รับจ้างและเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศ สมควรกำหนดให้รถลักษณะอื่นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


[๑] รก.๒๕๔๘/๙ก/๑/๒๕ มกราคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กำหนดขนาดความจุของกระบอกสูบของรถจักรยานยนต์
สำหรับผู้ขอใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราว
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๖ (๑) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา
๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑
รถจักรยานยนต์สำหรับผู้ขอรับใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราวที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์
ต้องมีขนาดความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่เกินหนึ่งร้อยสิบลูกบาศก์เซนติเมตร

ข้อ
๒
ให้ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราวสำหรับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลที่มีขนาดความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่เกินเก้าสิบลูกบาศก์เซนติเมตรที่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
สามารถใช้ใบอนุญาตดังกล่าวขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลที่มีขนาดความจุของกระบอกสูบตามที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้ได้
จนกว่าใบอนุญาตนั้นจะสิ้นอายุ


ให้ไว้
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ได้เพิ่มขนาดความจุของกระบอกสูบให้สูงขึ้น
ประกอบกับมาตรา ๔๖ (๑) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗
กำหนดให้ผู้ขอใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราวที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์สามารถขับรถจักรยานยนต์ที่มีขนาดความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่เกินที่กำหนดในกฎกระทรวงได้
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



ฐิติพงษ์/ผู้จัดทำ
๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๘

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๙๘ ก/หน้า ๑/๑๙ ตุลาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๕ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ.
๒๕๒๒
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา
๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๖/๑ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
ข้อ ๖/๑ นอกจากจะต้องมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถตามข้อ
๖ แล้ว รถจักรยานยนต์สาธารณะต้องมีเครื่องอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยของคนโดยสาร
ดังต่อไปนี้
(๑) ที่พักเท้าทั้งสองด้านของตัวรถ สำหรับให้คนโดยสารวางเท้าได้อย่างสะดวกและปลอดภัย
(๒) ฝาครอบโซ่หรือบังโซ่
(๓) ราวยึดเหนี่ยวที่ด้านท้ายหรือด้านข้างของตัวรถที่มีความมั่นคงแข็งแรง
(๔) แผ่นป้องกันความร้อนจากท่อไอเสีย ในกรณีเป็นรถจักรยานยนต์ที่มีท่อไอเสียอยู่สูงกว่าที่วางเท้า
(๕) อุปกรณ์อื่นอันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ข้อ ๒[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันได้มีการนำรถจักรยานยนต์มาใช้เพื่อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเป็นจำนวนมาก
แต่ยังมิได้มีการกำหนดให้รถจักรยานยนต์ดังกล่าวมีการติดตั้งอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยของคนโดยสารรถจักรยานยนต์
ดังนั้น เพื่อเป็นการลดอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้น และเพื่อให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถจักรยานยนต์ดังกล่าวเป็นรถจักรยานยนต์สาธารณะได้สมควรกำหนดอุปกรณ์อันจำเป็นสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



































ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๑๔
ธันวาคม ๒๕๔๘

[๑] รก.๒๕๔๘/๑๑๕ก/๑/๖
ธันวาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๑ (พ.ศ. ๒๕๔๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๘) ของข้อ ๖
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๘)
ระบบสตาร์ตเครื่องกำเนิดพลังงานพร้อมสวิตช์ที่เมื่อเครื่องกำเนิดพลังงานทำงานโคมไฟแสงพุ่งไกลตาม
(๑) (ก) หรือโคมไฟแสงพุ่งต่ำตาม (๑) (ข) ต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย

ข้อ ๒ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป
เว้นแต่รถจักรยานยนต์ที่มีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองจากผู้ผลิตรถจักรยานยนต์ว่าเป็นรถจักรยานยนต์ที่ผลิตก่อนวันที่
๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ และยังมิได้จดทะเบียน ให้ใช้กฎกระทรวงนี้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
นิกร
จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม



หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันอุบัติเหตุจากการใช้รถจักรยานยนต์มีสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่ผู้ขับรถคันอื่นไม่สามารถมองเห็นรถจักรยานยนต์ได้โดยง่าย ดังนั้น เพื่อเป็นการลดอุบัติเหตุดังกล่าว
สมควรกำหนดให้รถจักรยานยนต์ที่นำมาจดทะเบียนต้องมีระบบสตาร์ตเครื่องกำเนิดพลังงานพร้อมสวิตช์ที่เมื่อเครื่องกำเนิดพลังงานทำงาน
โคมไฟแสงพุ่งไกลหรือโคมไฟแสงพุ่งต่ำต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



































ศุภชัย/พิมพ์
๒๘
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘
สุนันทา/นวพร/ตรวจ
๒๒
เมษายน ๒๕๔๘
A+B

[๑] รก.๒๕๔๗/พ๗๖ก/๑/๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๗
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับ มาตรา
๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่
๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๐ รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก

ข้อ ๒ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก ให้ใช้รถยนต์รับจ้างนั้นต่อไปได้จนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้กำหนดให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก
ซึ่งจากผลการพิจารณาของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ปรากฏว่าอายุการใช้งานที่เหมาะสมทั้งทางด้านวิศวกรรมและความปลอดภัย
เศรษฐศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม สำหรับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวควรกำหนดไว้ไม่เกินเก้าปี ดังนั้น
เพื่อแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนจากสิบสองปีเป็นเก้าปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้































ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๖
มกราคม ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๘/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน
(๖) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมาย ว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) การโอนทะเบียนรถ
(ก)
การโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อ
สำหรับสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการ ตามแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบ
เมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗ ทั้งนี้
เฉพาะสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการระหว่างวันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ถึงวันที่ ๓๑
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ และต้องดำเนินการโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อให้แล้วเสร็จ
ภายในวันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งละ ๕๐ บาท
(ข)
การโอนทะเบียนรถนอกจาก (ก) ครั้งละ ๑๐๐
บาท


ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙
พลเอก ชัยนันท์
เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติ
เมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เห็นชอบมาตรการภาษีและค่าธรรมเนียมเพื่อสนับสนุนการควบรวมกิจการ
ตามแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินตามที่กระทรวงการคลังเสนอ สมควรกำหนดค่าธรรมเนียมการโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อ
สำหรับสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการและโดยที่มาตรา ๕ (๑๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


นันทนา/ผู้จัดทำ
๕ ตุลาคม ๒๕๔๙

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๔ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๙ เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๐๓ ก/หน้า ๑/๑ ตุลาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) และ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓ รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร มีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตูและเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า ๑,๕๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ในกรณีที่เป็นรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวน เบาะนั่งต้องมีความสูงจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตรและความสูงจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงหลังคาต้องไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม








หมายเหตุ
: - เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้เฉพาะรถเก๋งสองตอนหรือรถเก๋งสองตอนที่มีพื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ (รถเก๋งสองตอนแวน) ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตเท่านั้น สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้ ทำให้รถลักษณะอื่นไม่สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างได้ ดังนั้น เพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานการให้บริการของรถยนต์รับจ้างและเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศ สมควรกำหนดให้รถลักษณะอื่นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


[๑] รก.๒๕๔๘/๙ก/๔/๒๕ มกราคม ๒๕๔๘