ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
เรื่อง การเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย 
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
ว่าด้วย การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้และนายอำเภอหัวหิน
จึงได้ตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ เรื่อง
การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐ 

ข้อ
๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้นับตั้งแต่วันถัดจากวันปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้แล้วสิบห้าวัน 

ข้อ
๓ ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครก หรือมีกลิ่นเหม็น 
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า
เศษวัตถุ ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน
ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น ๆ และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า
สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
และให้หมายความรวมถึงสิ่งที่สร้างขึ้น เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยชั่วคราวด้วย 
เหตุรำคาญ หมายความว่า
เหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัย ในบริเวณใกล้เคียง
หรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้น ดังต่อไปนี้
(๑) แหล่งน้ำ ทางระบายน้ำ ที่อาบน้ำ ส้วม หรือที่ใส่มูลหรือเถ้า
หรือสถานที่อื่นใด ซึ่งอยู่ในทำเลที่ไม่เหมาะสม สกปรก มีการสะสม หรือหมักหมมของสิ่งของ
มีการเททิ้งสิ่งใดเป็นเหตุ ให้มีกลิ่นเหม็นหรือละอองสารเป็นพิษ หรือเป็นหรือน่าจะเป็นที่เพาะพันธุ์พาหะนำโรค
หรือก่อให้เกิด ความเสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ 
(๒) การเลี้ยงสัตว์ในที่หรือโดยวิธีใด หรือมีจำนวนเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ 
(๓) อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนหรือสัตว์
โรงงานหรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายอากาศ การระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือการควบคุมสารเป็นพิษ หรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจาก กลิ่นเหม็นหรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียงจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๔) การกระทำใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น
แสง รังสี เสียง ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ 
(๕) เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
สถานประกอบการ หมายความว่า
อาคาร สถานที่ ซึ่งใช้ในการประกอบกิจการค้า การพาณิชย์ หรือกิจการอื่นใด
อันมีลักษณะเป็นการหากำไร แต่ไม่รวมถึงโรงงานอุตสาหกรรม 
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ หรือผู้ซึ่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้มอบหมาย
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า ข้าราชการ หรือพนักงานส่วนตำบล
และลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนตำบลที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมอบหมาย 
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๔ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขน และกำจัด สิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่ง ข้อบังคับ หรือประกาศ
ดังต่อไปนี้ 
(๑) กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเก็บ
แยก ขน ทิ้ง รวบรวม และกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยของอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ต้องจัดให้มีตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น
ๆ 
(๒) กำหนดจำนวนรูปแบบและสุขลักษณะของที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่เจ้าของ
หรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ต้องจัดให้มีตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น
ๆ 
(๓) กำหนดให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ปฏิบัติให้ถูกต้อง ด้วยสุขลักษณะตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น ๆ 
(๔) กำหนดการอื่นใดเพื่อให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

ข้อ
๕ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรืออาคารสถานที่ใด
ๆ ต้องรักษาบริเวณอาคารสถานที่ในความครอบครองของตน ไม่ให้มีมูลฝอย สิ่งปฏิกูลหรือมีการถ่ายเทหรือทิ้งมูลฝอย
สิ่งปฏิกูลที่ขัดต่อสุขลักษณะ 
ข้อ
๖ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย ภายในอาคารหรือสถานที่นั้นอย่างเพียงพอและถูกสุขลักษณะ
ห้ามมิให้ผู้ใดถ่าย
เท คุ้ยเขี่ย ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยนอกที่รองรับสิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอยที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ จัดให้มีขึ้น เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอำนาจหน้าที่
หรือบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น 
ห้ามมิให้ผู้ใดขุดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
หรือนำสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยไปฝังหรือถมในสถานที่ใด เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๗ ที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยต้องเป็นภาชนะปิดมิดชิด
ไม่รั่ว ไม่ซึม ไม่มีกลิ่นเหม็นรั่วออกมาข้างนอก และที่รองรับมูลฝอยต้องไม่รั่วมีฝาปิดมิดชิดกันแมลงและสัตว์ได้ตามแบบ ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ 

ข้อ
๘ ห้ามมิให้ผู้ใด ขน นำพา หรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลไปในที่หรือทางสาธารณะ
เว้นแต่จะได้ใส่ในภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือมีกลิ่นรั่วซึมออกมาภายนอก
และต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ยานพาหนะทางบก
และทางน้ำซึ่งได้จัดห้องสุขาที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

ข้อ
๙ ห้ามมิให้ผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีมูลฝอย
หรือสิ่งปฏิกูลในที่หรือทางสาธารณะ หรือสาธารณะอื่นใด เป็นต้นว่า ถนน ซอย ตรอก แม่น้ำ
คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ ฯลฯ หรือในที่ของเอกชน เว้นแต่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขอนุญาตไว้ให้โดยเฉพาะ
ผู้ใดฝ่าฝืนความตามวรรคหนึ่งต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และในการนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้ฝ่าฝืนดำเนินการจัดเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล และมูลฝอยจากสถานที่หรือบริเวณนั้น
ๆ ไปทิ้งในที่ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้โดยเฉพาะก็ได้ 
เพื่อให้การเป็นไปโดยเรียบร้อยตามวรรคสอง
หากผู้ฝ่าฝืนไม่ยอมปฏิบัติหรือไม่สามารถปฏิบัติได้ตามคำสั่งในวรรคสอง เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจให้บุคคลอื่นเป็นผู้ดำเนินการแทนผู้ฝ่าฝืนโดยผู้ฝ่าฝืนต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการนั้น

ข้อ
๑๐ ห้ามมิให้ผู้ใดถ่าย เท ทิ้งสิ่งปฏิกูลในที่รองรับมูลฝอย

ข้อ
๑๑ ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย โดยวิธีการอันอาจทำให้เกิดมลภาวะเป็นพิษ เช่น ควัน กลิ่น หรือแก๊ส เป็นต้น เว้นแต่จะได้กระทำ โดยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะ
หรือกระทำตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๑๒ ห้ามมิให้ผู้ใดคุ้ยเขี่ย ขุด ขน มูลฝอยในที่รองรับมูลฝอย
รถหรือเรือเก็บขนมูลฝอย หรือสถานที่เทมูลฝอยใด ๆ เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๑๓ ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าอาคารหรือสถานที่ใด บริเวณใดควรทำการเก็บขน สิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
ไปทำการกำจัดให้ถูกสุขลักษณะยิ่งขึ้น เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะแจ้งเป็นหนังสือไปยังเจ้าของผู้ครอบครองอาคาร
สถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ ให้ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน หรือเมื่อได้ทำการปิดประกาศไว้
ณ ที่เปิดเผย โดยกำหนดบริเวณที่ต้องทำการขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันประกาศแล้ว
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารสถานที่ หรือบริเวณใด ๆ จะต้องให้องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเท่านั้น เก็บ ขนสิ่งปฏิกูล และมูลฝอยจากอาคารสถานที่หรือบริเวณนั้น
ๆ โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร หรือสถานที่นั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๑๔ การเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตพื้นที่ตำบลทับใต้
ให้เป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
โดยองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้มีอำนาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศยกเว้นการเรียกเก็บค่าธรรมเนียม
สำหรับการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยสำหรับอาคารบ้านเรือน สถานที่ราชการ
ศาสนสถาน และสถานที่เอกชน ที่ดำเนินการเพื่อสาธารณประโยชน์ฯ
เป็นต้น กิจการรับทำการเก็บขน หรือการกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย

ข้อ
๑๕ ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามหลักเกณฑ์เงื่อนไข และวิธีการที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
บทบัญญัติตามข้อ ๑๔ และตามข้อ ๑๕ วรรคหนึ่ง มิให้ใช้บังคับกับการจัดการของเสียอันตราย
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานแต่ให้ผู้ดำเนินกิจการโรงงานที่มีของเสียอันตรายและผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขนหรือกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว แจ้งการดำเนินกิจการเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
นอกจากนี้การเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
รวมทั้งอัตราค่าธรรมเนียมในการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยติดเชื้อให้เป็นไปตามระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่งที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ
๑๖ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๕ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขในการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลดังนี้
(๑) ผู้ที่ได้รับอนุญาตหรือผู้ได้รับมอบหมายต้องจัดให้มีพนักงานขับรถ
พนักงานเก็บขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลตลอดจนวัสดุอุปกรณ์อย่างพอเพียงและเหมาะสมต่อการปฏิบัติงานเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล
(๒) รถที่ใช้ในการเก็บและขนสิ่งปฏิกูลต้องมีลักษณะดังนี้
(๒.๑) ส่วนของรถที่ใช้บรรจุสิ่งปฏิกูลนั้นต้องปกปิดมิดชิด
ไม่รั่วซึม สามารถป้องกันกลิ่น และสัตว์พาหนะนำโรคได้ 
(๒.๒) ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพดี
ไม่รั่วซึม 
(๒.๓) รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องได้รับอนุญาตจากกรมขนส่งทางบก
(๒.๔) มีปั๊มหรืออุปกรณ์ใดที่สามารถใช้ในการดูดสิ่งปฏิกูล
(๒.๕) รถขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องมีข้อความว่า
รถดูดส้วม และแสดงรายการเบื้องต้นดังนี้
อัตราหน่วยการบรรจุ เลขทะเบียนใบอนุญาต ชื่อหน่วยงานอนุญาต ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ
พร้อมหมายเลขโทรศัพท์ด้วยตัวหนังสือที่เห็นชัดเจน 
(๒.๖) มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ
(๒.๗) มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง รองเท้าหนังยางหุ้มแข้งสำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(๓) ในการกำจัดสิ่งปฏิกูลต้องมีการดำเนินการที่ถูกสุขลักษณะ
ไม่ก่อให้เกิดมลพิษ ทางสิ่งแวดล้อมและแหล่งกำจัดนั้นจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลกำจัด
ณ สถานที่แห่งใด 
(๔) ห้ามเท ปล่อยหรือระบายสิ่งปฏิกูลจากยานพาหนะลงในแหล่งน้ำ
ที่สาธารณะโดยเด็ดขาด และที่ส่วนบุคคลต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของที่ดิน
(๕) ต้องมีการทำความสะอาดรถที่ได้ใช้เก็บ ขนสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยวันละหนึ่งครั้ง
และน้ำเสียที่เกิดจากการทำความสะอาดต้องได้รับการบำบัด
หรือจัดการด้วยประการอื่นก่อนปล่อยทิ้ง โดยที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมและก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
(๖) พนักงานผู้ทำการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลต้องสวมถุงมือยางและรองเท้ายาง
หรืออุปกรณ์ใดที่สามารถป้องกันการสัมผัสกับสิ่งปฏิกูลได้โดยถูกต้องตามหลักสุขลักษณะทุกครั้ง
ที่ทำการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล

ข้อ
๑๗ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๕ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการเก็บ
ขน และกำจัดมูลฝอยดังนี้
(๑) ผู้ที่ได้รับอนุญาตหรือผู้ได้รับมอบหมายต้องจัดให้มีพนักงานขับรถ
พนักงานเก็บขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล ตลอดจนวัสดุอุปกรณ์อย่างพอเพียงและเหมาะสมต่อการปฏิบัติงานเก็บ
ขน หรือกำจัดมูลฝอย 
(๒) รถที่ใช้ในการเก็บและขนมูลฝอยต้องมีลักษณะดังนี้
(๒.๑) ส่วนของรถที่ใช้สำหรับมูลฝอยนั้นต้องมีโครงสร้างที่สามารถป้องกันการปลิว การตกหล่น
และการรั่วซึมของมูลฝอยในขณะทำการจัดเก็บและขนย้าย อีกทั้งป้องกันกลิ่นและสัตว์พาหนะนำโรคได้
(๒.๒) รถเก็บ ขน ขยะมูลฝอยเอกชนต้องมีข้อความว่า รถเก็บขนขยะมูลฝอย และแสดงรายการเบื้องต้นดังนี้ เลขทะเบียนใบอนุญาต ชื่อหน่วยงานอนุญาต ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ
พร้อมหมายเลขโทรศัพท์ด้วยตัวหนังสือที่เห็นชัดเจน 
(๒.๓) มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ
(๓) พนักงานผู้ทำการเก็บ ขน และกำจัดขยะมูลฝอยต้องสวมถุงมือยาง
และรองเท้ายางหรืออุปกรณ์อื่นที่สามารถป้องกันการสัมผัสกับมูลฝอยได้โดยถูกต้องตามหลักสุขลักษณะทุกครั้ง
ที่ทำการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอย 
(๔) ต้องมีการทำความสะอาดรถที่ได้ใช้ขนถ่ายมูลฝอยอย่างน้อยสัปดาห์ละ
๒ ครั้ง และน้ำเสียที่เกิดจากการทำความสะอาดต้องได้รับการบำบัด หรือจัดการด้วยประการใดก่อนปล่อยทิ้ง
โดยที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมและก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ 
(๕) ในการกำจัดมูลฝอยต้องมีการดำเนินการที่ถูกหลักสุขลักษณะไม่ก่อให้เกิดมลพิษ
ทางสิ่งแวดล้อม และแหล่งกำจัดนั้นจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ 
(๖) ให้การดำเนินการเก็บ
ขน และกำจัดขยะมูลฝอยที่อยู่ในที่หรือทางสาธารณะ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
รวมทั้งมูลฝอยที่เกิดจากการจัดงานมหรสพหรือกิจกรรมพิเศษต่าง ๆ ของหน่วยงานของรัฐซึ่งจัดให้มีขึ้นภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้
โดยถือเป็นหน้าที่ของผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับใบอนุญาตโดยไม่คิดค่าบริการได้

ข้อ
๑๘ ผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๕ ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตพร้อมทั้งยื่นหลักฐานตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตดำเนินกิจการตามวรรคหนึ่ง
ตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการออกใบอนุญาต ให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ
๑๙ การยื่นคำร้องขอรับใบอนุญาต คำขอต่อใบอนุญาต
หรือคำขอรับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ ผู้ยื่นต้องยื่นคำร้องหรือคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
พร้อมด้วยหลักฐานเพื่อประกอบการพิจารณา ดังต่อไปนี้ 
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ พร้อมรับรอง สำเนาถูกต้อง จำนวน ๑ ชุด 
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๑
ชุด
(๓) สำเนาคู่มือจดทะเบียนรถที่ใช้ประกอบกิจการ พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง
จำนวน ๑ ชุด 
(๔) สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล และบัตรประจำตัวประชาชน
ของผู้แทนนิติบุคคล พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๑ ชุด 
(๕) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง 
(๖) หนังสือมอบอำนาจ (กรณีที่มีการมอบอำนาจให้ยื่นคำร้องหรือคำขอแทน)

ข้อ
๒๐ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอใบอนุญาต
ให้ตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ หากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้แล้ว และเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาตตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้กำหนด
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการ หรือเงื่อนไข ที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องและความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันรับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผล
ให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้
ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลา
ตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ
๒๑ ในการออกใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะไว้ในใบอนุญาต
ให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปนอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ข้อ
๒๒ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้
ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หากมิได้มารับใบอนุญาต
และชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์ 
หากผู้ได้รับใบอนุญาตประสงค์จะทำการแก้ไขรายการในใบอนุญาตให้แจ้งและยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้กำหนดโดยเร็ว

ข้อ
๒๓ ในการให้บริการตามใบอนุญาต ผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือสัญญากับผู้รับบริการทุกราย
โดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการระยะเวลาในการให้บริการและความรับผิดชอบกรณีผิดสัญญา
โดยต้องร่างสัญญาให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบก่อนภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันเริ่มดำเนินการให้บริการ
ทั้งนี้ อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราค่าบริการท้ายข้อบัญญัติ

ข้อ
๒๔ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) รักษาคุณสมบัติตามเงื่อนไขหรือข้อกำหนดที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๖ หรือข้อ ๑๗ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการตามใบอนุญาต 
(๒) ปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามใบอนุญาต 
(๓) ปฏิบัติการอื่นใดอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ความปลอดภัย
และการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้ง ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๕ เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อใบอนุญาตภายในสามสิบวันก่อนวันสิ้นอายุของใบอนุญาต ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
ประกาศกำหนด และให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าจะได้รับคำสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต 

ข้อ
๒๖ ใบอนุญาตมีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต และให้ใช้บังคับได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้เท่านั้น
หากใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแจ้ง
แก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเร็ว

ข้อ
๒๗ กรณีใบอนุญาตสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญผู้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี

ข้อ
๒๘ เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป ให้ยื่นคำขอเลิกดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเร็ว

ข้อ
๒๙ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้โดยง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดระยะเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ
๓๐
กรณีปรากฏว่าผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้
หรือตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาต หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักการใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่คราวหนึ่งต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ
๓๑ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ 
(๓) ถ้าไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในใบอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติ
ไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน หรือมีผลกระทบต่อสภาวะ
ความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่น

ข้อ
๓๒ การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ทำเป็นหนังสือ
แจ้งให้ผู้ขอรับใบอนุญาต ผู้รับใบอนุญาต ผู้ดำเนินการหรือผู้ใดทราบ ในกรณีที่ไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับ
หนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้งหรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้ที่ต้องรับหนังสือและให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้ว
ตั้งแต่เวลาที่หนังสือไปถึงหรือวันปิดหนังสือ แล้วแต่กรณี

ข้อ
๓๓ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
มีคำสั่งในเรื่องเกี่ยวกับการออก ใบอนุญาตหรือการไม่ออกใบอนุญาต
หรือไม่อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต หรือสั่งพักใบอนุญาตหรือเพิกถอน ใบอนุญาตหรือคำสั่งอื่น
ๆ ตามที่บัญญัติไว้ในข้อบัญญัตินี้ ถ้าผู้ที่ได้รับคำสั่งดังกล่าวไม่พอใจให้ผู้นั้น
มีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งนั้น
การอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับตามคำสั่ง
เว้นแต่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับ
การพิจารณาอุทธรณ์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์
พิจารณาอุทธรณ์ ให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ตนได้รับรายงาน ในกรณีมีความจำเป็นไม่อาจพิจารณาอุทธรณ์
ให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาดังกล่าวได้ ให้ขยายระยะเวลาการพิจารณาอุทธรณ์ออกไปได้ไม่เกินสามสิบวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าว 
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งเป็นอย่างใดแล้ว
หากผู้อุทธรณ์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าว ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนให้ยื่นอุทธรณ์เป็นหนังสือพร้อมด้วยเหตุผลไปยังผู้ว่าราชการจังหวัดต่อไป
คำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้เป็นที่สุด

ข้อ
๓๔ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ถ้าผู้ต้องหาไม่ยินยอมชำระค่าปรับภายในสิบห้าวันนับจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้แจ้งโทษปรับให้ดำเนินคดีต่อไป

ข้อ
๓๕ หากมีการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยติดเชื้อ ให้ผู้ดำเนินการถือปฏิบัติตามที่กฎกระทรวงกำหนดไว้โดยอนุโลม
และแจ้งการดำเนินการให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ 

ข้อ
๓๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจ
ออกข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ ณ
วันที่ ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ 
ชุมพล ดากล่อม
ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล
ปฏิบัติหน้าที่ 
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ เรื่อง การเก็บ ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
พ.ศ. ๒๕๖๐
๒.
ใบขออนุญาตประกอบกิจการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
๓.
คำขอต่ออายุ ใบอนุญาตประกอบกิจการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
๔.
คำขอรับ ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำ การเก็บ ขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือขยะมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ
หรือโดยรับประโยชน์ตอนแทนด้วยการคิดค่าบริการ (แบบ สม.๑)
๕.
ใบอนุญาต ประกอบกิจการเก็บ ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (แบบ สม.๒)
๖.
คำขอต่ออายุ ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำ การเก็บ
ขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูล (แบบ สม.๓)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
วิวรรธน์/ผู้จัดทำ
๘ พฤษภาคม ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๙ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๙๙ ง/หน้า ๑/๒ พฤษภาคม ๒๕๖๑