pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
คุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่
พุทธศักราช ๒๔๗๘
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๘)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล. อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๗
เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๙
เป็นปีที่ ๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรที่จะตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่ พุทธศักราช ๒๔๗๘

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓[๒] ในพระราชบัญญัตินี้
หมุดหลักฐานการแผนที่ หมายความว่า วัตถุแข็งที่ฝัง หรือก่อสร้าง
หรือสลักบนศิลาหรือบนต้นไม้ยืนต้นขึ้นในที่ต่าง ๆ สำหรับใช้ในราชการแผนที่ มีอักษรจารึกแสดงไว้ให้เห็นว่าเป็นของทางราชการทหาร
จะเป็นอักษรย่อหรือเต็มก็ตาม คือ หมุดสามเหลี่ยมเล็ก กรมแผนที่ หมุดสามเหลี่ยมใหญ่
กรมแผนที่ หมุดระดับชั้นที่ ๑ กรมแผนที่ หมุดแม่เหล็ก กรมแผนที่ หมุดวงรอบ
กรมแผนที่ หมุดเส้นฐาน กรมแผนที่ หมุดสถานีกราวิเมตริก กรมแผนที่ ผ.ท.บ. ก.ผ.ท.
ก.ผ. B.M. 29E ก.ผ.ร.ด. ร.ด. ก.ผ.ม.ล. หมุดสามเหลี่ยม กรมอุทกศาสตร์ หมุดระดับ
กรมอุทกศาสตร์ หมุดระดับทะเลปานกลาง
กรมอุทกศาสตร์ หมุดแม่เหล็ก กรมอุทกศาสตร์ หมุดวงรอบ กรมอุทกศาสตร์ หมุดแอซิมัท
กรมอุทกศาสตร์ อศ. ก.อ.ศ. แผนที่ ทร. ผ.ท.ร. ร.ด.อศ. ร.ท.ก. แอซิมัท อศ.
มาตรา ๔
ผู้ใดกระทำให้หมุดหลักฐานการแผนที่อย่างหนึ่งอย่างใดเคลื่อนที่ หรือกระทำให้เสียหายด้วยประการใด ๆ
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท หรือจำคุกไม่เกินสามปี
หรือทั้งปรับทั้งจำ

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ 
พ.อ. พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี
  
พระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๑[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่ พุทธศักราช ๒๔๗๘
ให้ความคุ้มครองแต่เฉพาะหมุดหลักฐานการแผนที่ของกรมแผนที่ทหารบกเท่านั้น
หมุดหลักฐานการแผนที่ของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ซึ่งได้ไปทำการสำรวจ และทำแผนที่เกี่ยวกับชายฝั่งทะเลและที่อื่น
ๆ ขึ้นไว้ ยังไม่ได้รับความคุ้มครอง
จึงเป็นการสมควรที่จะได้แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่
พุทธศักราช ๒๔๗๘ เพื่อให้หมุดหลักฐานการแผนที่ของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ
ได้รับความคุ้มครองด้วย



















ปัทมา/ตรวจ
๑๔
สิงหาคม ๒๕๕๒

ฐิติพร/ปรับปรุง
๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๕
พจนา/ตรวจ
๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๓/ตอนที่ -/หน้า ๑๗/๘ เมษายน ๒๔๗๙
[๒] มาตรา ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๐๑
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๕/ตอนที่ ๗๙/หน้า ๕๓๙/๑๔ ตุลาคม ๒๕๐๑
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕
เรื่อง
บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ ตามพระราชบัญญัติ
คุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. ๒๕๓๕
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ออกประกาศกำหนดแบบบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่
ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เป็นไปตามแบบแนบท้ายประกาศนี้

ข้อ ๒
รูปถ่ายที่จะติดบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เป็นรูปถ่ายที่ถ่ายไม่เกินหกเดือนก่อนวันยื่นคำขอมีบัตรประจำตัว
มีขนาด ๓ x ๔ เซนติเมตร ครึ่งตัว หน้าตรง แต่งเครื่องแบบปกติขาวและไม่สวมหมวก

ข้อ ๓
ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ออกบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๔[๑]
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๓๕
ไพโรจน์ นิงสานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่
พ.ศ. ๒๕๓๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๒๓/หน้า ๑๐๔๗๔/๒๔ กันยายน ๒๕๓๕
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
คุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่
พุทธศักราช ๒๔๗๘
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๘)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล. อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธิน
ตราไว้ณวันที่ ๗ เมษายน
พุทธศักราช ๒๔๗๙
เป็นปีที่ ๓ ในรัชชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรที่จะตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคุ้มครองหมุดหลักฐานการแผนที่ พุทธศักราช ๒๔๗๘

มาตรา ๒[๑]
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้
หมุดหลักฐานการแผนที่ หมายความว่า วัตถุแข็งที่ฝัง หรือก่อสร้างขึ้นในที่ต่าง
ๆ สำหรับใช้ในราชการแผนที่ มีอักษรจารึกแสดงไว้ให้เห็นว่าเป็นของกรมแผนที่
จะเป็นอักษรย่อหรือเต็มก็ตาม เช่น หมุดสามเหลี่ยมเล็ก กรมแผนที่,
หมุดสามเหลี่ยมใหญ่ กรมแผนที่, หมุดระดับชั้นที่ ๑ กรมแผนที่, หมุดแม่เหล็ก
กรมแผนที่, หมุดวงรอบ กรมแผนที่, หมุดเส้นฐาน กรมแผนที่, ผ.ท.บ.,
ก.ผ.ท., ก.ผ., B.M., ก.ผ.ร.ด., ร.ด., ก.ผ.ม.ล., เป็นต้น

มาตรา ๔
ผู้ใดกระทำให้หมุดหลักฐานการแผนที่อย่างหนึ่งอย่างใดเคลื่อนที่หรือกระทำให้เสียหายด้วยประการใด
ๆ ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท หรือจำคุกไม่เกินสามปี
หรือทั้งปรับทั้งจำ

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ 
พ.อ. พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี






















ปัทมา/ตรวจ
๑๔
สิงหาคม ๒๕๕๒

ฐิติพร/ปรับปรุง
๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๕
พจนา/ตรวจ
๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๓/ตอนที่ -/หน้า ๑๗/๘ เมษายน ๒๔๗๙
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕
เรื่อง
กำหนดชื่อหรือประเภทของสถานที่สาธารณะที่ให้มีการคุ้มครอง
สุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่และกำหนดบริเวณหรือพื้นที่
ของสถานที่ดังกล่าวเป็นเขตสูบบุหรี่หรือเขตปลอดบุหรี่
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๑)
และ (๒) และมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้สถานที่สาธารณะดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่ที่ให้มีการคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่
(๑)
รถยนต์โดยสารประจำทางทั่วไปและรถยนต์โดยสารปรับอากาศ
(๒)
รถยนต์โดยสารรับจ้างทั่วไปและรถยนต์โดยสารรับจ้างปรับอากาศ
(๓)
ตู้รถโดยสารปรับอากาศของการรถไฟแห่งประเทศไทยเฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
(๔)
เรือโดยสารทั่วไปและเรือโดยสารประจำทาง
(๕) เครื่องบินโดยสารภายในประเทศ
(๖) ลิฟต์โดยสาร
(๗) รถรับส่งนักเรียน
(๘) ห้องชมมหรสพ
ให้สถานที่สาธารณะตามวรรคหนึ่ง
ขณะทำการ ให้หรือใช้บริการเป็นเขตปลอดบุหรี่ทั้งหมด

ข้อ ๒
ให้สถานที่สาธารณะดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่ที่ให้มีการคุ้มครองสุขภาพของ
ผู้ไม่สูบบุหรี่
(๑)
โรงเรียนหรือสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาและต่ำกว่า
(๒) อาคารจัดแสดงศิลปวัฒนธรรม
พิพิธภัณฑ์สถานและหอศิลป์
(๓) ห้องสมุด
(๔) สถานรับเลี้ยงเด็กก่อนวัยเรียน
(๕) เรือโดยสารปรับอากาศ
เฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
ให้สถานที่สาธารณะตามวรรคหนึ่ง
ขณะทำการ ให้หรือใช้บริการเป็นเขตปลอดบุหรี่ เว้นแต่บริเวณห้องพักส่วนตัวหรือห้องทำงานส่วนตัวของผู้ปฏิบัติงานในสถานที่สาธารณะนั้น

ข้อ ๓
ให้สถานที่สาธารณะดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่ที่ให้มีการคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่
(๑) สถานพยาบาล
(๒) อาคารของมหาวิทยาลัย วิทยาลัย
และสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา
(๓) ศูนย์การค้า
และห้างสรรพสินค้าเฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
(๔)
อาคารแสดงสินค้าหรือนิทรรศการเฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
(๕) สนามกีฬาในร่ม
(๖) สถานที่ราชการและรัฐวิสาหกิจ
เฉพาะบริเวณที่ประชาชนเข้าไปติดต่อเป็นปกติธุระ
(๗) ธนาคาร
และสถาบันการเงินเฉพาะบริเวณที่ประชาชนเข้าไปใช้บริการเป็นปกติธุระ
(๘)
โรงมหรสพเฉพาะบริเวณที่จัดให้คอยเข้าชมที่มีระบบปรับอากาศ
(๙)
ที่พักผู้โดยสารรถประจำทางเฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
ให้สถานที่สาธารณะตามวรรคหนึ่ง
ขณะทำการ ให้หรือใช้บริการเป็นเขตปลอดบุหรี่ เว้นแต่
(๑)
บริเวณห้องพักส่วนตัวหรือห้องทำงานส่วนตัวของผู้ปฏิบัติงานในสถานที่สาธารณะ
(๒) บริเวณที่จัดไว้ให้เป็น เขตสูบบุหรี่

ข้อ ๔
ให้สถานที่สาธารณะดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่ที่ให้มีการคุ้มครองสุขภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่
(๑)
ตู้รถโดยสารทั่วไปของการรถไฟแห่งประเทศไทย
(๒)
สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่จัดเลี้ยงเฉพาะบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
ให้สถานที่สาธารณะตามวรรคหนึ่ง
ขณะทำการ ให้หรือใช้บริการเป็นเขตปลอดบุหรี่ เว้นแต่บริเวณที่จัดเป็นเขตสูบบุหรี่
ซึ่งพื้นที่เขตสูบบุหรี่จะต้องไม่เกินร้อยละ ๕๐ ของสถานที่สาธารณะนั้น

ข้อ ๕[๑]
ประกาศฉบับนี้ ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม ๒๕๓๕
ไพโรจน์
นิงสานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ
๑๑
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๑๔/หน้า ๙๘๖๑/๑๐ กันยายน ๒๔๓๔
กฎกระทรวง
กำหนดความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษา (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๖๔ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (๖) และ (๗) ของข้อ ๑
แห่งกฎกระทรวงกำหนดความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) ก่อเหตุทะเลาะวิวาท ทำร้ายร่างกายผู้อื่น
เตรียมการหรือกระทำการใด ๆ อันน่าจะก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยหรือขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือรวมกลุ่มหรือมั่วสุมเพื่อกระทำการดังกล่าว
(๗)
แสดงพฤติกรรมทางชู้สาวอันไม่เหมาะสม กระทำการลามกอนาจาร แต่งกายล่อแหลมหรือไม่เรียบร้อยในโรงเรียนหรือสถานศึกษา
หรือแต่งเครื่องแบบนักเรียนหรือนักศึกษาไม่เรียบร้อย

ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (๙) ของข้อ ๑
แห่งกฎกระทรวงกำหนดความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๙)
เที่ยวเตร่นอกสถานที่พัก รวมกลุ่ม หรือมั่วสุมอันเป็นการสร้างความเดือดร้อนให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ.
๒๕๖๒
ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๘
ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานาน สมควรแก้ไขเพิ่มเติมการกำหนดความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษาให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
เพื่อส่งเสริมความประพฤติของนักเรียนและนักศึกษาที่เหมาะสม มีความรับผิดชอบต่อสังคม
และคำนึงถึงความปลอดภัยของนักเรียนและนักศึกษา จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ชญานิศ/จัดทำ
๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

นุสรา/ตรวจ
๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนที่ ๙๔
ก/หน้า ๗/๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๒
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ
เรื่อง บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษา[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๖๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกประกาศกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ พนักงานเจ้าหน้าที่ส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษา
ต้องมีบัตรประจำตัวเพื่อแสดงตนในการปฏิบัติหน้าที่

ข้อ
๒ แบบบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษาให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศกระทรวงนี้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘
มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
อดิศัย โพธารามิก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ


[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบบัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษา

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

















คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๔













[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๓๕ ง/หน้า ๑/๒๖ เมษายน ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการว่ากล่าวตักเตือน
ทำทัณฑ์บน
และจัดให้เด็กทำงานบริการสังคมหรือทำงานสาธารณประโยชน์
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๔๕ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘
และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่พบเห็นหรือได้รับแจ้งว่าเด็กซื้อหรือเสพสุราหรือบุหรี่
หรือเข้าไปในสถานที่เฉพาะเพื่อการจำหน่ายหรือเสพสุราหรือบุหรี่ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบถามเด็ก
เพื่อทราบข้อมูลเกี่ยวกับเด็กและมีหนังสือเรียกผู้ปกครองพร้อมเด็กนั้นมารับทราบพฤติกรรมดังกล่าวของเด็ก
และประชุมปรึกษาหารือร่วมกันเพื่อมิให้เด็กกระทำเช่นนั้นอีก ในการนี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ว่ากล่าวตักเตือนเด็กและผู้ปกครองแล้วบันทึกไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๒ ในกรณีที่เด็กซึ่งเคยถูกว่ากล่าวตักเตือนแล้ว
ยังซื้อหรือเสพสุราหรือบุหรี่ หรือเข้าไปในสถานที่เฉพาะเพื่อการจำหน่ายหรือเสพสุราหรือบุหรี่อีก
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เรียกผู้ปกครองพร้อมเด็กนั้นมาประชุมปรึกษาหารือร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง
และให้เด็กทำทัณฑ์บนไว้กับพนักงานเจ้าหน้าที่ว่าจะไม่กระทำการดังกล่าวขึ้นอีก หากฝ่าฝืนทัณฑ์บน
เด็กนั้นจะต้องทำงานบริการสังคมหรือทำงานสาธารณประโยชน์
โดยอาจให้เด็กทำความสะอาดสถานที่สาธารณะ ทำงานในห้องสมุด ดูแลเด็กพิการ คนเจ็บป่วย
หรือคนชรา หรือช่วยเหลือตำรวจในการอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับการจราจรเพื่อพาเด็กนักเรียนข้ามถนน ทั้งนี้ งานบริการสังคมหรืองานสาธารณประโยชน์นั้น
ต้องไม่เป็นอุปสรรคต่อการศึกษาเล่าเรียนหรืองานอาชีพที่เด็กทำอยู่ และลักษณะงานที่ทำต้องไม่เป็นการประจานหรือเป็นการใช้แรงงานเกินสมควรแก่กำลังสติปัญญาหรือความสามารถของเด็ก
ซึ่งให้กระทำได้วันละไม่เกินสองชั่วโมงและไม่เกินสามวัน
เว้นแต่เป็นการฝ่าฝืนทัณฑ์บนเกินกว่าสามครั้ง ให้เพิ่มระยะเวลามากขึ้นแต่ไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ
๓ การให้เด็กทำงานบริการสังคมหรือทำงานสาธารณประโยชน์
ต้องเป็นไปตามข้อตกลงร่วมกันระหว่างพนักงานเจ้าหน้าที่ ผู้ปกครองและเด็ก และเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในทัณฑ์บน


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๙
วัฒนา เมืองสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๔๕ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้การว่ากล่าวตักเตือน
ทำทัณฑ์บน และจัดให้เด็กทำงานบริการสังคมหรือทำงานสาธารณประโยชน์แก่เด็กที่ซื้อหรือเสพสุราหรือบุหรี่
หรือเข้าไปในสถานที่เฉพาะเพื่อการจำหน่ายหรือเสพสุราหรือบุหรี่ เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้























คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔

นนทพล/ปรับปรุง
๑๖ มกราคม ๒๕๕๘





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๒๐/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมสำหรับการจัดตั้งสถานรับเลี้ยงเด็ก
สถานแรกรับ
สถานสงเคราะห์ สถานคุ้มครองสวัสดิภาพ
และสถานพัฒนาและฟื้นฟู
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๕๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา
๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม
ดังต่อไปนี้
(๑) คำขอ ฉบับละ
๑๐๐ บาท
(๒) ใบอนุญาตตามมาตรา ๕๒ ฉบับละ
๒๐๐ บาท
(๓) ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ
๒๐๐ บาท
(๔) การต่ออายุใบอนุญาตครั้งละเท่ากับค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตนั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
วัฒนา เมืองสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๕๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้การขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาต การขอต่ออายุใบอนุญาตการให้ต่ออายุใบอนุญาต การขอรับใบแทนใบอนุญาต และการออกใบแทนใบอนุญาตจัดตั้งสถานรับเลี้ยงเด็ก
สถานแรกรับ สถานสงเคราะห์ สถานคุ้มครองสวัสดิภาพ และสถานพัฒนาและฟื้นฟู ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





















คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔









[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๗๖ ก/หน้า ๔๗/๒ กันยายน ๒๕๔๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดเด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำผิด
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ เด็กที่ประพฤติตนไม่สมควร ได้แก่เด็กที่มีพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑) ประพฤติตนเกเรหรือข่มเหงรังแกผู้อื่น
(๒) มั่วสุมในลักษณะที่ก่อความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
(๓) เล่นการพนันหรือมั่วสุมในวงการพนัน
(๔) เสพสุรา สูบบุหรี่ เสพยาเสพติดให้โทษหรือของมึนเมาอย่างอื่น เข้าไปในสถานที่เฉพาะเพื่อการจำหน่ายหรือดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
(๕) เข้าไปในสถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ
(๖) ซื้อหรือขายบริการทางเพศ เข้าไปในสถานการค้าประเวณีหรือเกี่ยวข้องกับการค้าประเวณีตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี
(๗) ประพฤติตนไปในทางชู้สาว หรือส่อไปในทางลามกอนาจารในที่สาธารณะ
(๘)
ต่อต้านหรือท้าทายคำสั่งสอนของผู้ปกครองจนผู้ปกครองไม่อาจอบรมสั่งสอนได้
(๙) ไม่เข้าเรียนในโรงเรียนหรือสถานศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยการศึกษาภาคบังคับ

ข้อ
๒ เด็กที่ประกอบอาชีพที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี
ได้แก่เด็กที่ประกอบอาชีพ ดังต่อไปนี้
(๑) ขอทานหรือกระทำการส่อไปในทางขอทาน โดยลำพังหรือโดยมีผู้บังคับ
ชักนำ ยุยง หรือส่งเสริม หรือ
(๒) ประกอบอาชีพหรือกระทำการใดอันเป็นการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบด้วยกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี

ข้อ
๓ เด็กที่คบหาสมาคมกับบุคคลที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี
ได้แก่เด็กที่คบหาสมาคมกับบุคคล ดังต่อไปนี้
(๑) บุคคลหรือกลุ่มคนที่รวมตัวกันมั่วสุม เพื่อก่อความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
หรือกระทำการอันขัดต่อกฎหมายหรือศีลธรรมอันดี หรือ
(๒) บุคคลที่ประกอบอาชีพที่ขัดต่อกฎหมายหรือศีลธรรมอันดี

ข้อ
๔ เด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสถานที่อันอาจชักนำไปในทางเสียหาย
ได้แก่ เด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสถานที่ ดังต่อไปนี้
(๑) อาศัยอยู่กับบุคคลที่มีพฤติกรรมเกี่ยวข้องกับยาเสพติดให้โทษหรือให้บริการทางเพศ
(๒) เร่ร่อนไปตามสถานที่ต่าง ๆ โดยไม่มีที่พักอาศัยเป็นหลักแหล่งที่แน่นอน หรือ
(๓)
ถูกทอดทิ้งหรือถูกปล่อยปละละเลยให้อยู่ในสภาพแวดล้อมอันอาจชักนำไปในทางเสียหาย


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๙
วัฒนา เมืองสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้เด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำความผิดหมายความถึงเด็กที่ประพฤติตนไม่สมควร
เด็กที่ประกอบอาชีพหรือคบหาสมาคมกับบุคคลที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี
หรืออยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสถานที่อันอาจชักนำไปในทางเสียหายตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


























คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔

นนทพล/ปรับปรุง
๑๖ มกราคม ๒๕๕๘


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๓/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดระบบงานและกิจกรรม
ในการแนะแนว ให้คำปรึกษาและฝึกอบรมแก่นักเรียน
นักศึกษา และผู้ปกครอง
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา
๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ในกฎกระทรวงนี้
กิจกรรมในการแนะแนว หมายความว่า กิจกรรมที่เกี่ยวกับการแนะแนว
การให้คำปรึกษาและฝึกอบรมเพื่อส่งเสริมความประพฤติที่เหมาะสม ความรับผิดชอบต่อสังคม
และความปลอดภัยแก่นักเรียน นักศึกษา และผู้ปกครอง
นักเรียนหรือนักศึกษาที่เสี่ยงต่อการกระทำผิด หมายความว่า
นักเรียนหรือนักศึกษาที่มีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ประพฤติตนไม่สมควรกับสภาพการเป็นนักเรียนหรือนักศึกษา
(๒) ประกอบอาชีพในทางผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี
(๓) คบหาสมาคมกับบุคคลที่น่าจะชักนำไปในทางกระทำผิดกฎหมายหรือขัดต่อศีลธรรมอันดี
หรือ
(๔) อยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสถานที่อันอาจชักนำไปในทางเสียหาย

ข้อ
๒ ให้โรงเรียนและสถานศึกษาจัดให้มีระบบงานและกิจกรรมในการแนะแนวให้คำปรึกษาและฝึกอบรมแก่นักเรียน
นักศึกษา และผู้ปกครอง ทั้งนี้ ตามระดับของโรงเรียนหรือสถานศึกษา

ข้อ
๓ ให้โรงเรียนและสถานศึกษามีหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) พัฒนาระบบงานแนะแนวที่จะช่วยเหลือดูแลนักเรียนและนักศึกษาเป็นรายบุคคลพร้อมทั้งส่งเสริมให้ครูทุกคนมีบทบาทในการแนะแนว
รู้จักและเข้าใจผู้เรียน สามารถค้นพบและจัดการเรียนรู้ที่จะพัฒนาศักยภาพของผู้เรียน
และให้คำปรึกษาด้านการดำรงชีวิต การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การศึกษาต่อและการมีงานทำ ทั้งนี้ ให้มีระบบข้อมูลตั้งแต่แรกเข้าเพื่อติดตามดูแลอย่างต่อเนื่องจนจบการศึกษา
(๒) สำรวจ เฝ้าระวัง และติดตามนักเรียนและนักศึกษาที่เสี่ยงต่อการกระทำผิดเพื่อจัดกิจกรรมในการพัฒนาและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง
(๓) แจ้งให้ผู้ปกครองของนักเรียนและนักศึกษาที่เสี่ยงต่อการกระทำผิดได้ทราบถึงพฤติกรรมและหาแนวทางแก้ไขปัญหาร่วมกัน
ทั้งนี้ อาจกำหนดให้นักเรียนหรือนักศึกษาดังกล่าวเข้าร่วมกิจกรรมตามที่เห็นสมควร
(๔) จัดให้มีมาตรการส่งเสริมความปลอดภัย ป้องกัน และแก้ไขปัญหาความรุนแรง โดยมีแผนงาน
ผู้รับผิดชอบ และการติดตามตรวจสอบ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ
(๕) สนับสนุนให้ผู้ปกครองและชุมชนมีส่วนร่วมรับผิดชอบในการส่งเสริมความประพฤติและความปลอดภัยของนักเรียน
และนักศึกษา
(๖) จัดให้มีระบบการติดตามประเมินผล และรายงานผลการดำเนินงานต่อส่วนราชการต้นสังกัดอย่างน้อยปีการศึกษาละหนึ่งครั้ง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
จาตุรนต์ ฉายแสง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้โรงเรียนและสถานศึกษาต้องจัดให้มีระบบงานและกิจกรรมในการแนะแนวให้คำปรึกษาและฝึกอบรมแก่นักเรียน
นักศึกษา และผู้ปกครอง เพื่อส่งเสริมความประพฤติที่เหมาะสมความรับผิดชอบต่อสังคม และความปลอดภัยแก่นักเรียนและนักศึกษา
ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


























คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔

นนทพล/ปรับปรุง
๑๖ มกราคม ๒๕๕๘


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๑๔/๖ มกราคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดเด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการสงเคราะห์
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๓๒ (๘) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

เด็กซึ่งกระทำผิดหรือต้องหาว่ากระทำผิด
หรือเด็กซึ่งได้รับความเสียหายจากการกระทำความผิดทางอาญา ที่ศาล พนักงานอัยการ หรือพนักงานสอบสวนเห็นว่า
ตามพฤติการณ์หรือสภาพแวดล้อมจำต้องได้รับการสงเคราะห์


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๙
วัฒนา เมืองสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๓๒ (๘) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้เด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการสงเคราะห์ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔








[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๑๕/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดเด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพ
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๔๐ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

เด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพตามมาตรา
๔๐ (๓) ได้แก่
(๑)
เด็กที่ต้องหาว่ากระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด แต่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ต้องรับโทษทางอาญา
(๒)
เด็กที่ศาลหรือผู้อำนวยการสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนส่งมารับการคุ้มครองสวัสดิภาพ
และไม่มีผู้ปกครองหรือผู้ให้การอุปการะเลี้ยงดู หรือมีแต่ไม่อยู่ในสภาพที่จะให้การดูแลเอาใจใส่ต่อเด็กได้
(๓)
เด็กที่ประกอบอาชีพที่น่าจะเกิดอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ หรือประกอบอาชีพในบริเวณที่เสี่ยงอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ
(๔)
เด็กที่อาศัยอยู่กับบุคคลที่มีพฤติกรรมที่น่าสงสัยว่าประกอบอาชีพไม่สุจริตหรือหลอกลวงประชาชน


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๙
วัฒนา เมืองสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๔๐ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้กำหนดเด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
























คุณากร/ผู้จัดทำ
๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔









[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๑๗/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๙