ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
เรื่อง การเรียกเก็บคืน
การทำลาย และการส่งมอบเครื่องสำอาง
พ.ศ. ๒๕๖๓
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง มาตรา
๖ (๑๖) และมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
โดยคำแนะนำของคณะกรรมการเครื่องสำอางออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่โดยได้รับอนุมัติจากเลขาธิการ
สั่งให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง
ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขายเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางที่มีการกระทำผิดตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ หรือมาตรา ๓๒ และรายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางของตนภายในระยะเวลาที่กำหนด
โดยจัดทำรายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางตามแบบที่แนบท้ายประกาศกระทรวงนี้ ทั้งนี้ ให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขาย
หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขายที่มีสถานประกอบการตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
รายงานต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ส่วนจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ให้รายงานต่อสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด ดังนี้
๑.๑ เครื่องสำอางที่ผลิต
นำเข้า และขายโดยมิได้จดแจ้ง หรือเครื่องสำอางที่ไม่ปลอดภัยในการใช้ หรือเครื่องสำอางปลอม หรือเครื่องสำอางผิดมาตรฐาน หรือเครื่องสำอางที่รัฐมนตรีประกาศชื่อ ประเภท ชนิด หรือคุณลักษณะที่ห้ามผลิต นำเข้า หรือขาย
หรือเครื่องสำอางที่ถูกสั่งเพิกถอนใบรับจดแจ้ง ให้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอางภายในสิบห้าวัน
และรายงานต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง
๑.๒ เครื่องสำอางที่ผลิตหรือนำเข้าไม่ตรงตามที่จดแจ้ง
หรือเครื่องสำอางที่ไม่มีฉลาก หรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งใช้ข้อความที่ไม่ตรงต่อความจริง
ข้อความที่อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญเกี่ยวกับเครื่องสำอาง และข้อความที่ขัดต่อศีลธรรม
หรือวัฒนธรรมอันดีงามของไทย หรือเครื่องสำอางที่ขายโดยไม่มีฉลากภาษาไทย หรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งไม่เป็นไปตามประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางว่าด้วยเรื่องที่เกี่ยวกับฉลากของเครื่องสำอาง
หรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งเลขาธิการสั่งเลิกใช้ หรือเครื่องสำอางที่หมดอายุการใช้ตามที่แสดงไว้ในฉลาก
ให้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอางภายในสามสิบวันและรายงานต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง
๑.๓ การเรียกเก็บคืน ให้ผู้ซื้อส่งคืนเครื่องสำอางต่อผู้ที่ตนซื้อมา
และให้ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองส่งคืนเครื่องสำอางต่อผู้ผลิต
ผู้นำเข้า หรือผู้จดแจ้ง หรืออาจใช้วิธีการเรียกเก็บคืนอื่นใดก็ได้ ที่ไม่ก่อให้เกิดภาระอันเกินควรต่อประชาชน
๑.๔ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้กำหนดสถานที่จัดเก็บเครื่องสำอางที่เรียกเก็บคืนตามความเหมาะสม

ข้อ ๒ กรณีเครื่องสำอางตามข้อ ๑.๑ หรือกรณีเครื่องสำอางตามข้อ
๑.๒ ที่ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเพื่อขายไม่ประสงค์จะดำเนินการแก้ไขปรับปรุงให้ถูกต้อง
หรือไม่สามารถแก้ไขปรับปรุงให้ถูกต้องได้ ให้ทำลายโดยให้แจ้งกำหนดการวัน เวลา สถานที่
วิธีการ ผู้ดำเนินการ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายให้เลขาธิการทราบภายในสามสิบวัน
นับแต่วันที่รายงานการเรียกเก็บคืน โดยให้เลขาธิการแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่น้อยกว่าสองคนเป็นพยานในการทำลายเครื่องสำอางตามความเหมาะสมและรายงานให้เลขาธิการทราบ

ข้อ ๓ ในกรณีผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขาย ไม่ดำเนินการตามที่พนักงานเจ้าหน้าที่สั่งตามข้อ
๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการเรียกเก็บคืนและทำลายเครื่องสำอางดังกล่าว 

ข้อ ๔ ในกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน อันเนื่องมาจากเครื่องสำอางตามข้อ
๑.๑ หรือ ๑.๒ ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอาง
หรือเป็นผู้ดำเนินการจัดเก็บเครื่องสำอาง และทำลายเครื่องสำอางดังกล่าว 

ข้อ ๕ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นตามข้อ ๑ ถึงข้อ
๔ เช่น การชดเชยค่าเครื่องสำอางที่เรียกเก็บคืน
การขนส่ง การจัดเก็บ การทำลาย ตลอดจนค่าใช้จ่ายใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการเรียกเก็บคืน
การทำลาย การส่งมอบ และการดำเนินการจัดเก็บ ให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง หรือผู้ขาย
หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขาย แล้วแต่กรณีเป็นผู้รับผิดชอบ

ข้อ ๖[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ
วันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๓
อนุทิน ชาญวีรกูล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
รายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอาง

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)






ธนบดี/จัดทำ
๒๙ มกราคม ๒๕๖๔

สุภาทิพย์/ตรวจ
๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๒๐/๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๓