pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ฉบับที่
๘๔/๒๕๕๗
เรื่อง
ให้ผู้ที่ครอบครองอาวุธปืน เสื้อเกราะ หรือเครื่องยุทธภัณฑ์ ของทางราชการทหาร
นำส่งมอบ[๑]
 

ตามที่ได้เกิดเหตุการณ์การชุมนุมประท้วงของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
(นปช.) เมื่อระหว่างวันที่ ๑๐ เมษายน ถึงวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๓
ที่บริเวณพื้นที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า สะพานผ่านฟ้าลีลาศ
สี่แยกคอกวัว ถนนดินสอ สะพานมัฆวานรังสรรค์ สะพานเทวกรรมรังรักษ์ ทำเนียบรัฐบาล
สามเหลี่ยมดินแดง ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จนเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงขึ้น
และเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารต้องใช้กำลังเข้าระงับยับยั้ง จนถูกกลุ่มผู้ชุมนุมเข้ายื้อยุดแย่งชิงเอาอาวุธปืนเล็กยาว
เอ็ม ๑๖ อาวุธปืนเล็กยาวแบบ ๕๐ ทราโว่ อาวุธปืนลูกซอง อาวุธปืนพก ปพ.๘๖ ขนาด ๑๑
มม. เสื้อเกราะ และเครื่องยุทธภัณฑ์ ของทางราชการทหารไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งอาวุธปืน
เสื้อเกราะ และเครื่องยุทธภัณฑ์ดังกล่าว
หากผู้ใดมีไว้ในครอบครองจะเป็นความผิดตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน และกฎหมายควบคุมยุทธภัณฑ์
มีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่สองปีถึงตลอดชีวิต เพื่อให้การรักษาความสงบและแก้ไขปัญหาบ้านเมืองเป็นไปด้วยความเรียบร้อย
คณะรักษาความสงบแห่งชาติ จึงมีประกาศ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ผู้ที่ครอบครองอาวุธปืน เสื้อเกราะ
หรือเครื่องยุทธภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้น
นำส่งมอบต่อนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน หรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร
ภายในวันที่ ๓๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗

ข้อ ๒ ให้ผู้ที่ปฏิบัติตามข้อ ๑
ไม่ต้องรับโทษทางอาญาตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน
วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน และกฎหมายควบคุมยุทธภัณฑ์

ข้อ ๓ ผู้ที่ฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามข้อ ๑
ให้มีความผิดตามที่กฎหมายบัญญัติไว้

ข้อ ๔ ประกาศนี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้กระทำความผิดตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน และบทบัญญัติกฎหมายอื่น
ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งถูกจับกุม หรือตกเป็นผู้ต้องหาหรือจำเลย
ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ และอยู่ในระหว่างการสอบสวน หรือคดียังไม่ถึงที่สุด

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ







ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๔ กรกฎาคม
๒๕๕๗

จุฑามาศ/ผู้ตรวจ
๓๑ กรกฎาคม
๒๕๕๗








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง/หน้า ๑๑/๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๗
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖
(พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร
พุทธศักราช
๒๔๗๖[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร พุทธศักราช
๒๔๗๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๘ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๐๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ทหาร
พุทธศักราช ๒๔๗๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘
ใบอนุญาตพิเศษมีลักษณะเป็นกระดาษแข็ง ขนาดกว้าง ๖ เซนติเมตร ยาว ๙.๕ เซนติเมตร
แผ่นเดียว ด้านหน้าปิดรูปถ่ายผู้ถือใบอนุญาตพิเศษ ขนาดกว้าง ๓ เซนติเมตร ยาว ๔ เซนติเมตร
ครึ่งตัว ไม่สวมหมวก ด้านหลังสำหรับเจ้าพนักงานกรอกรายการ ตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้
ใบอนุญาตนี้ต้องลงชื่อและประทับตราของเจ้าพนักงานตามข้อ ๙


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๕
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
แบบใบอนุญาตพิเศษ

(ด้านหน้า) (ด้านหลัง)

กระทรวงกลาโหม
ที่
     
    วันที่ ....................... 
    พ.ศ. ......... 
ใบอนุญาตพิเศษ
สำหรับขับรถยนตร์ทหาร
ยศ ชื่อ .................................................. 
อายุ
    .............  ปี สังกัด ...................... 
ตำหนิ .................................................... 
อนุญาตให้ขับรถยนตร์ทหารประเภท
ที่ ............................................................ 
................................................................ 
ยศ ชื่อ .................................................. 
เจ้าพนักงาน













 

 .............................. ๖ ซม. .............................. 

หมายเหตุ- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขขนาดของใบอนุญาตพิเศษ และขนาดของรูปถ่าย
ผู้ถือใบอนุญาตพิเศษ ให้มีขนาดเดียวกับบัตรประจำตัวข้าราชการที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
เพื่อความสะดวกในการพกพา จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





































กฤติญา/ปรับปรุง
๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

ภิรมย์พร/ตรวจ
๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๓๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๕
มีนาคม ๒๕๒๕
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๑๕)
พ.ศ. ๒๕๕๑
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑
เป็นปีที่ ๖๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ. ๒๕๕๑

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๗/๑ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา
๑๗/๑ รถยนต์ที่จดทะเบียนแล้ว รถพ่วง
รถบดถนน
และรถแทรคเตอร์ที่จดทะเบียนแล้วให้เป็นทรัพย์สินประเภทที่จำนองเป็นประกันหนี้ได้ตามกฎหมาย
ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้มีชื่อเป็นเจ้าของในทะเบียนรถยนต์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์
การจำนองต้องทำเป็นหนังสือตามแบบที่นายทะเบียนกำหนด
และต้องแจ้งจดทะเบียนจำนองต่อนายทะเบียน
พร้อมกับการเสียค่าธรรมเนียมในการจดจำนองตามเงื่อนไข วิธีการ และอัตราค่าธรรมเนียมที่ประกาศในกฎกระทรวง


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
สุรยุทธ์ จุลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่สังหาริมทรัพย์หลายประเภทสามารถจดจำนองเป็นประกันหนี้ได้ ดังเช่น เรือกำปั่น
หรือเรือมีระวางตั้งแต่ ๖ ตันขึ้นไป เรือกลไฟ หรือเรือยนต์มีระวางตั้งแต่ ๕
ตันขึ้นไป แพ สัตว์พาหนะ สามารถจดจำนองได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๐๓
ส่วนเครื่องจักรสามารถจดจำนองได้ตามกฎหมายเครื่องจักร แต่ปรากฏว่ารถยนต์ ได้แก่
รถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการ และรถยนต์ส่วนบุคคล รวมทั้งรถพ่วง รถบดถนน
และรถแทรคเตอร์ เป็นสังหาริมทรัพย์ที่มีมูลค่าสูงแต่ไม่สามารถจดทะเบียนจำนองเป็นประกันหนี้ได้ตามกฎหมาย
ในกรณีที่ต้องใช้เป็นประกันหนี้จึงต้องใช้วิธีการโอนขายแก่เจ้าหนี้
และทำเป็นสัญญาเช่าซื้อซึ่งต้องเสียค่าธรรมเนียมและค่าดอกเบี้ยในอัตราที่สูงเป็นภาระแก่ประชาชนและผู้ประกอบการหลายล้านคนทั่วประเทศ
สมควรบรรเทาภาระดังกล่าวนี้ และทำให้รถดังกล่าวเป็นสินทรัพย์ที่มีมูลค่า มีราคา
ที่สามารถจำนองเป็นประกันหนี้ได้
และผู้เป็นเจ้าของยังคงมีสิทธิ์ครอบครองใช้สอยได้ดังเดิม จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้






























สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๓๓/๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๑๘)
พ.ศ. ๒๕๖๒
 

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ
บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๒
เป็นปีที่ ๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๖๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๙) ของมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๙)
รถของสำนักงานเศรษฐกิจและการค้าของต่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นในประเทศไทยตามความตกลงระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลต่างประเทศ
และรถของเจ้าหน้าที่สำนักงานดังกล่าว ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามความตกลงนั้น


ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดยกเว้นค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ให้แก่สำนักงานเศรษฐกิจและการค้าของต่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นในประเทศไทยตามความตกลงระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลต่างประเทศ
และเจ้าหน้าที่สำนักงานดังกล่าว
เพื่อให้ประเทศไทยสามารถปฏิบัติตามพันธกรณีความตกลงระหว่างประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้




พิมพ์มาดา/จัดทำ
๒๗
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ปริญสินีย์/ตรวจ
๒๘
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๖/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๔/๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๑๔)
พ.ศ. ๒๕๕๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
เป็นปีที่ ๖๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๕๐

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๑๑)
ของอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๔๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑๑)
รถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้า
หรือรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานอื่นโดยมิได้ใช้เครื่องยนต์ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ให้จัดเก็บภาษีในอัตราดังต่อไปนี้
(ก)
รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน ให้จัดเก็บภาษีตามน้ำหนักของรถในอัตราตาม (๒)
(ข)
รถอื่นนอกจาก (ก) ให้จัดเก็บภาษีในอัตรากึ่งหนึ่งของรถตาม (๒) (๓) (๖) (๗) (๘) (๙)
หรือ (๑๐) แล้วแต่กรณี

มาตรา ๔ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑๒) และ (๑๓)
ของอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๑๒)
รถที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ที่ใช้พลังงานทดแทน
พลังงานอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมหรือพลังงานอย่างประหยัด ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ให้จัดเก็บภาษีในอัตรากึ่งหนึ่งของอัตราที่กำหนดไว้
(๑๓)
รถที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ที่ใช้ก๊าซธรรมชาติซึ่งเป็นก๊าซไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยก๊าซมีเทนเป็นส่วนใหญ่เป็นเชื้อเพลิง
ให้จัดเก็บภาษีในอัตราดังต่อไปนี้
(ก)
ระบบเชื้อเพลิงที่ใช้ก๊าซธรรมชาติดังกล่าวเพียงอย่างเดียวในอัตรากึ่งหนึ่งของอัตราที่กำหนดไว้
(ข)
ระบบเชื้อเพลิงที่ใช้ก๊าซธรรมชาติดังกล่าวร่วมหรือสลับกับน้ำมันเชื้อเพลิงในอัตราสามในสี่ของอัตราที่กำหนดไว้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
สุรยุทธ์ จุลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันสถานการณ์ราคาน้ำมันได้ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งปัญหาทางด้านมลภาวะทางอากาศที่เพิ่มมากขึ้น
และเพื่อเป็นการส่งเสริมให้มีการใช้พลังงานอื่นทดแทนการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
สนับสนุนการใช้พลังงานอย่างประหยัด และการใช้พลังงานสะอาดเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
รวมทั้งปัจจุบันมีผู้นำรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้าและพลังงานอื่นโดยมิได้ใช้เครื่องยนต์มาใช้ภายในประเทศด้วย
อันจะเป็นการช่วยให้มีการใช้พลังงานอย่างเหมาะสมและคุ้มค่า และก่อให้เกิดผลดีต่อระบบเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมของประเทศ
สมควรส่งเสริมการใช้รถที่ใช้พลังงานดังกล่าวและกำหนดให้มีอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถเหล่านี้เป็นการเฉพาะ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้


































สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๐๒ ก/หน้า ๓/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๐
พระราชบัญญัติ
รถยนต์
(ฉบับที่ ๑๖)
พ.ศ.
๒๕๕๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
เป็นปีที่
๖๘ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๕๖

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๓)
ของมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) รถของส่วนราชการ องค์กรตามรัฐธรรมนูญ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
มหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ องค์การมหาชน
และหน่วยงานอื่นของรัฐตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ทั้งนี้
เฉพาะรถที่มิได้ใช้ในทางการค้าหรือหากำไร

มาตรา ๔ บรรดาค่าธรรมเนียมและภาษีประจำปีของรถของหน่วยงานตามมาตรา
๙ (๓) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้
ที่ค้างชำระไว้ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้เป็นอันระงับไป

มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันได้มีการปรับปรุงการบริหารราชการ
ทำให้มีหน่วยงานของรัฐรูปแบบต่าง ๆ
เกิดขึ้นเพิ่มเติมจากหน่วยงานทางราชการที่มีอยู่เดิมอีกทั้งหน่วยงานทางราชการเดิมบางหน่วยก็ได้มีการปรับเปลี่ยนฐานะหรือรูปแบบการดำเนินการใหม่
อันมีผลทำให้หน่วยงานนั้น ๆ มิได้มีฐานะเป็นกระทรวง ทบวง กรม
หรือหน่วยงานตามที่กฎหมายกำหนดให้ได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมและภาษีประจำปี อย่างไรก็ดี
เนื่องจากหน่วยงานที่เกิดขึ้นหรือปรับเปลี่ยนใหม่นั้นมีฐานะเป็นหน่วยงานของรัฐ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์เพื่อให้รถของหน่วยงานดังกล่าวได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมและภาษีประจำปี
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้





ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๐
มิถุนายน ๒๕๕๖

ณัฐพร/ผู้ตรวจ
๑๐
มิถุนายน ๒๕๕๖

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๔๙ ก/หน้า ๑/๗ มิถุนายน ๒๕๕๖
กดกะซวงกลาโหม
กดกะซวงกลาโหม
ออกตามความไนพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาน
พุทธศักราช
๒๔๗๖ (ฉบับที่ ๓)[๑]
  

อาสัยอำนาจตามความไนมาตรา 9
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาน พุทธศักราช 2476 รัถมนตรีว่าการกะซวงกลาโหมออกกดไว้
ดังต่อไปนี้

ไห้ยกเลิกความไนข้อ 3 และข้อ 4
แห่งกดกะซวงกลาโหมออกตามความไนพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาน พุทธศักราช 2476 (ฉบับที่
2) และไห้ไช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ 3
รถยนต์ทหาน ไห้มีป้ายเลขทะเบียนและเครื่องหมายตามกำหนดและลักสนะ ดังนี้

รถยนต์ปรกติ
(1) มีป้ายเลขทเบียนทำด้วยโลหะ
หรือเขียนเปนรูปป้ายเลขทะเบียไว้ที่ตัวรถ ขนาดกว้าง 14 เซนติเมตร ยาว 40 เซนติเมตร
พื้นดำ และมีตัวเลขสากลสีขาวขนาดสูง 10 เซนติเมตร กว้าง 6 เซนติเมตร เส้นโต 1.5
เซนติเมตร
(2) ไนป้ายดังกล่าว
ที่หน้าเลขตัวต้นไห้มีเครื่องหมายเขียน หรือทาบด้วยโลหะขาว ขนาดระหว่าง 8 
10 เซนติเมตร ดังนี้
(ก) วงจักรกับสมอทับปีกสำหรับรถสำนักงานเลขานุการรัถมนตรี
สำนักงานปลัดกะซวง และกรมเสนธิการทหาน
(ข) วงจักรสำหรับรถกองทัพบก
(ค) สมอสำหรับรถกองทัพเรือ
(ง) ปีกกับดาวสำหรับรถกองทัพอากาส และ
(3) บอกนามหน่วยสังกัด โดยไช้อักสรย่อ
หรือเขียนเต็ม ตัวอักสรสูง 15 เซนติเมตร ขนาดกว้าง และเส้นโตพองาม เขียนด้วยสีขาวที่ตัวถังทั้งสองข้าง
เว้นแต่รถนั่งชนิดประทุนและรถเก๋งไม่ต้องบอกนามหน่วยสังกัด

รถรบและช่วยรบ
มีป้ายเลขทะเบียนและเครื่องหมายหย่างเดียวกับรถนต์ปรกติ
เว้นแต่พื้นป้ายสีขาวและตัวเลขสากลสีดแดง

รถจักรยานยนต์ปรกติ
(๑) มีป้ายเลขทะเบียนทำด้วยโลหะ ขนาดกว้าง 8
เซนติเมตร ยาว 25 เซนติเมตร พื้นสีดำ มีตัวเลขสากลสีขาวขนาดสูง 5 เซนติเมตร กว้าง
5 เซนติเมตร เส้นโต 8 มิลลิเมตรและ
(๒) มีเครื่องหมายหย่างเดียวกับรถรบ แต่ขนาด 5
เซนติเมตร สีขาว

รถจักรยานยนต์รบและช่วยรบ
มีป้ายเลขทะเบียนและเครื่องหมายหย่างเดียวกับรถจักรยานยนต์ปรกติ
เว้นแต่พื้นป้ายเลขทเบียนไช้สีขาว ตัวเลขสีแดงและเครื่องหมายสีขาว
เว้นแต่เครื่องหมายสมอสำหรับรถกองทัพเรือไช้สีดำ

ข้อ 4 รถยนต์ทหานที่เจ้าพนักงานรับจดทะเบียนแล้ว
ไห้ติดป้ายเลขทเบียนและเครื่องหมายที่กล่าวมาแล้วไนข้อ 3 ไว้ที่รถตามกำหนดดังนี้
(1) ป้ายเลขทเบียนซึ่งมีเครื่องหมาย
สำหรับรถยนต์ปรกติ รถรบ และช่วยรบที่มีเลขหมายตรงกับไปทเบียนและประวัติรถยนต์
ไห้ติดตรึงแน่นไว้ไนที่ๆ เห็นได้ง่ายแต่ไกล
ที่ข้างหน้ารถหนึ่งแผ่นและข้างหลังรถหนึ่งแผ่น
(2) รถรบที่เขียนรูปป้ายทเบียน
ซึ่งมีเครื่องหมายแทนแผ่นป้ายนั้น ไห้เขียนรูปป้ายเลขทะเบียนซึ่งมีเครื่องหมายอันมีเลขหมายตรงกับไปทเบียนและประวัติรถไว้ไนที่ๆ
เห็นได้ง่ายแต่ไกล ที่ข้างหน้ารถหนึ่งแห่งและข้างหลังรถหนึ่งแห่ง
(3)
ป้ายทะเบียนซึ่งมีเครื่องหมายสำหรับรถจักรยานยนต์
ที่มีเลขทะเบียนตรงกับไปทเบียนและประวัติรถ ไห้ติดตั้งตามยาวบนบังโคลนล้อหน้าหนึ่งแผ่น
ฉเพาะป้ายแผ่นนี้ไห้มีเลขทเบียนทั้งสองข้าง กับไห้ติดตามขวางข้างท้ายรถหนึ่งแผ่น 


กดไห้ไว้
นะ วันที่ 28 พรึสจิกายน พุทธศักราช 2485
พล.ต.
พ. เกรียงสักดิ์พิชิต 
รัถมนตรีว่าการกะซวงกลาโหม












อัมภิญา/พิมพ์
๗
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๒๔๓๒/๘ ธันวาคม ๒๔๘๕
พระราชบัญญัติ
รถยนต์
(ฉบับที่ ๑๑)
พ.ศ.
๒๕๔๔
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
เป็นปีที่
๕๖ ในรัชการปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๔๔

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑๑)
ของอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔
(๑๑)
รถที่ขับเคลื่อนด้วยกำลังไฟฟ้าหรือพลังงานประเภทอื่นที่มิใช่เครื่องยนต์แบบสันดาปภายใน
หรือรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานตามประเภทที่กำหนดในกฎกระทรวง
ให้เก็บภาษีในอัตราดังต่อไปนี้
(ก)
รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน ให้เก็บภาษีตามน้ำหนักของรถในอัตราตาม (๒)
(ข) รถอื่นนอกจาก (ก)
ให้เก็บภาษีในอัตรากึ่งหนึ่งของรถตาม (๒) (๓) (๖) (๗) (๘) (๙) หรือ (๑๐)
แล้วแต่กรณี


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในปัจจุบันมีผู้นำรถที่ขับเคลื่อนด้วยกำลังไฟฟ้ามาใช้และในอนาคตมีแนวโน้มว่าอาจจะมีการนำรถที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานอื่นมาใช้ภายในประเทศด้วย
แต่โดยที่พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
มิได้กำหนดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถลักษณะดังกล่าวไว้
สมควรกำหนดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถลักษณะดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้






































สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๓ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๑๒ ก/หน้า ๒๔/๔ ธันวาคม ๒๕๔๔
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๖)
พ.ศ. ๒๕๒๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
เป็นปีที่ ๔๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของมาตรา ๔๖
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์
แต่ถ้าเป็นผู้ขอใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราว
สำหรับรถจักรยานยนต์ความจุของกระบอกสูบขนาดไม่เกินเก้าสิบลูกบาศก์เซนติเมตร
ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้บัญญัติเกี่ยวกับคุณสมบัติและการออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไว้
โดยกำหนดให้ผู้ที่จะมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้จะต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์
แต่ในความเป็นจริงแล้วปรากฏว่าเด็กที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีและมีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัดนั้น
ส่วนมากมีรถจักรยานยนต์ใช้เป็นพาหนะทั้งสิ้น
เพราะมีความจำเป็นที่จะต้องใช้รถจักรยานยนต์ขับขี่ไปโรงเรียนหรือใช้ในกิจการด้านอื่น
ๆ เนื่องจากสถานศึกษาอยู่ห่างไกลจากบ้านมาก
ซึ่งการกระทำดังกล่าวถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ดังนั้น เพื่อให้เด็กที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย
จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติดังกล่าวเสีย
และเนื่องจากในปัจจุบันกฎหมายบัญญัติให้บุคคลที่มีอายุสิบห้าปีบริบูรณ์ต้องไปทำบัตรประจำตัวประชาชนทุกคน
ดังนั้น จึงสมควรอนุญาตให้ผู้ที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้เช่นเดียวกัน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น






























สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๑๕๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๔ ตุลาคม ๒๕๒๘
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๓)
พ.ศ. ๒๕๒๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕
เป็นปีที่ ๓๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๕

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๐ ผู้ใดประสงค์จะขอจดทะเบียนรถ
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนา
เว้นแต่เจ้าของรถมีความประสงค์จะนำรถไปใช้ในท้องถิ่นอื่น
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนท้องถิ่นนั้นได้
ในกรณีที่ผู้ขอเป็นคนต่างด้าวและไม่มีภูมิลำเนาในราชอาณาจักร
ให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีถิ่นที่อยู่
การขอจดทะเบียนและการออกใบคู่มือจดทะเบียนรถให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปรากฏว่าพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ ผู้ใด (อันหมายถึงเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์)
จะไปขอจดทะเบียนรถให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตน มีภูมิลำเนา...นั้น
ยังไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์และความต้องการของประชาชนในปัจจุบัน
เพราะประชาชนส่วนใหญ่ได้ซื้อรถยนต์ในระบบ เช่าซื้อ การขอจดทะเบียนรถจึงตกเป็นหน้าที่ของผู้ขายคือบริษัทรถยนต์
ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในที่ต่าง ๆ การต่อทะเบียนก็ดี การตรวจสภาพรถยนต์ก็ดี
จะต้องกระทำที่นายทะเบียนในท้องที่นั้นเมื่อประชาชนซื้อรถไปใช้ในท้องถิ่นอื่น
การกระทำตามพระราชบัญญัติรถยนต์
นี้จึงเป็นการสร้างความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนเป็นอย่างมาก
และเมื่อมีการกระทำความผิดเกิดขึ้นก็ยากแก่การติดตามผู้กระทำความผิดเพราะเจ้าของรถและผู้ครอบครองมิใช่บุคคลคนเดียวกัน
จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัตินี้































สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕
พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๕)
พ.ศ. ๒๕๒๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
เป็นปีที่ ๔๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๓ ทวิ)
ของมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓ ทวิ)
การใช้รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัม
เป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน หรือใช้รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเป็นรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
ด้วยปรากฏว่าการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคล
หรือรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล จะใช้เป็นรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
หรือรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ซึ่งผิดไปจากประเภทจดทะเบียนไว้ไม่ได้
เป็นเหตุให้ประชาชนที่สามารถมีรถได้เพียงคันเดียวได้รับความเดือดร้อนโดยไม่มีเหตุอันสมควร
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้






































สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๒๘