พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ขึ้นในจังหวัดชัยนาท
จังหวัดชุมพร จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก
จังหวัดปราจีนบุรี
จังหวัดพะเยา จังหวัดพังงา จังหวัดพิจิตร จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดแม่ฮ่องสอน
จังหวัดยโสธร และจังหวัดระนอง
พ.ศ. ๒๕๔๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๙
เป็นปีที่ ๖๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดชัยนาท
จังหวัดชุมพร จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพะเยา
จังหวัดพังงา จังหวัดพิจิตร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดยโสธร
และจังหวัดระนอง และกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๗ มาตรา ๔๘
และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดชัยนาท
จังหวัดชุมพร จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพะเยา
จังหวัดพังงา จังหวัดพิจิตร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดยโสธร
และจังหวัดระนอง พ.ศ. ๒๕๔๙

มาตรา
๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดชัยนาท เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดชัยนาท โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดชัยนาท และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๔
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดชุมพร เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดชุมพร โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดชุมพร และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๕ ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดตาก
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดตาก
โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดตาก และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
เป็นต้นไป

มาตรา
๖
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดนครนายก เรียกว่า
สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดนครนายก
โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดนครนายก และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ.
๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๗
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดปราจีนบุรี
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดปราจีนบุรี โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดปราจีนบุรี และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๘
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดพะเยา เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดพะเยา โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดพะเยา และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๙
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดพังงา เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดพังงา โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดพังงา และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๐
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดพิจิตร เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดพิจิตร โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดพิจิตร และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๑
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดมหาสารคาม
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดมหาสารคาม
โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดมหาสารคาม และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ.
๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๒
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดแม่ฮ่องสอน และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๓
ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดยโสธร เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดยโสธร โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดยโสธร และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๔ ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดระนอง
เรียกว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดระนอง
โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดระนอง และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ.
๒๕๔๙ เป็นต้นไป

มาตรา
๑๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๕๘ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘
ได้กำหนดให้ศาลจังหวัดที่มีเขตอำนาจเหนืออำเภอที่เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดมีอำนาจพิจารณาคดีอาญาที่มีข้อหาว่าเด็กหรือเยาวชนกระทำความผิดในกรณีที่ไม่มีศาลเยาวชนและครอบครัวในท้องที่ที่เด็กหรือเยาวชนมีถิ่นที่อยู่ปกติและในท้องที่ที่เด็กหรือเยาวชนกระทำความผิด
สมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนขึ้นในจังหวัดชัยนาท จังหวัดชุมพร
จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพะเยา จังหวัดพังงา
จังหวัดพิจิตร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดยโสธร และจังหวัดระนอง
และกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๓
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติว่า การจัดตั้งสถานพินิจและการกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้















ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๑๐/๔ สิงหาคม ๒๕๔๙