พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค
พ.ศ. ๒๕๓๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๒
เป็นปีที่ ๔๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง
เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓[๒] ให้มีศาลอุทธรณ์ภาค จำนวน ๙ ศาล คือ ศาลอุทธรณ์ภาค
๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค
๖ ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ และมีเขตศาลดังต่อไปนี้
(๑)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ มีเขตศาลในจังหวัดชัยนาท จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดสระบุรี
จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทอง
(๒)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มีเขตศาลในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี
จังหวัดตราด จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดสระแก้ว
(๓)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ มีเขตศาลในจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์
จังหวัดยโสธร จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุบลราชธานี
และจังหวัดอำนาจเจริญ
(๔)[๓]
ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ มีเขตศาลในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม
จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดเลย
จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคาย จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี
(๕)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ มีเขตศาลในจังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดน่าน
จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำปาง และจังหวัดลำพูน
(๖)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ มีเขตศาลในจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดพิจิตร จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์
และจังหวัดอุทัยธานี
(๗)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ มีเขตศาลในจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสาคร
และจังหวัดสุพรรณบุรี
(๘)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ มีเขตศาลในจังหวัดกระบี่ จังหวัดชุมพร จังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง และจังหวัดสุราษฎร์ธานี
(๙)
ศาลอุทธรณ์ภาค ๙ มีเขตศาลในจังหวัดตรัง จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี
จังหวัดพัทลุง จังหวัดยะลา จังหวัดสงขลา และจังหวัดสตูล

มาตรา ๔[๔] ให้ศาลอุทธรณ์ภาค
๑ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มีที่ตั้งอยู่ ณ จังหวัดระยอง
ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ และศาลอุทธรณ์ภาค ๔ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร ศาลอุทธรณ์ภาค
๕ มีที่ตั้งอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ และศาลอุทธรณ์ภาค ๗
มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ มีที่ตั้งอยู่ ณ
จังหวัดภูเก็ตและศาลอุทธรณ์ภาค ๙ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร

มาตรา ๕
ให้เปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ และศาลอุทธรณ์ภาค ๓
ตั้งแต่วันที่ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นต้นไป

มาตรา ๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พงส์ สารสิน
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒
บัญญัติว่าให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด
มีเขตศาลเพียงไร และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
บัดนี้พร้อมที่จะกำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาคได้แล้ว
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖[๕]

มาตรา
๔
บรรดาคดีที่ได้อุทธรณ์ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลอุทธรณ์ภาค
แล้วแต่กรณี ซึ่งคดีนั้นค้างพิจารณาอยู่ คงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาต่อไป

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากเขตศาลของศาลอุทธรณ์ภาคที่กำหนดไว้เดิมไม่เหมาะสม
ทำให้มีจำนวนคดีไปสู่ศาลอุทธรณ์เป็นจำนวนมาก สมควรแก้ไขเพิ่มเติมเขตศาลของศาลอุทธรณ์ภาค
เพื่อให้จำนวนคดีไปสู่ศาลอุทธรณ์ภาคมากขึ้นในสัดส่วนที่เหมาะสมกับจำนวนคดีที่ไปสู่ศาลอุทธรณ์ตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค
พ.ศ. ๒๕๓๒ และโดยที่มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติว่า
ศาลอุทธรณ์ภาคจะมีเขตศาลเพียงไร ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐[๖]

มาตรา
๒[๗]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไป

มาตรา
๔[๘] (ยกเลิก)

มาตรา
๕[๙] ให้เปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค ๔
ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘
และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไป

มาตรา
๖
บรรดาคดีที่ได้อุทธรณ์ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ ให้ศาลอุทธรณ์ภาค
๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ หรือศาลอุทธรณ์ภาค ๓ แล้วแต่กรณี ซึ่งคดีนั้นค้างพิจารณาอยู่
คงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาต่อไป
ภายในระยะเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่ศาลอุทธรณ์ภาคตามมาตรา
๕ เปิดทำการ อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๑ อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๒
และอธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๓
จะสั่งให้โอนคดีที่อยู่ในเขตอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาคตามมาตรา ๕
ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ และศาลอุทธรณ์ภาค ๓
แล้วแต่กรณี ไปให้ศาลอุทธรณ์ภาคที่มีเขตศาลเหนือคดีนั้นตามมาตรา ๓
พิจารณาพิพากษาต่อไปก็ได้

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ปัจจุบันมีคดีขึ้นสู่การพิจารณาพิพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒
และศาลอุทธรณ์ภาค ๓ เป็นจำนวนมาก ทำให้ไม่สามารถเร่งรัดให้คดีต่าง ๆ
เสร็จไปในระยะเวลาที่เหมาะสมได้ สมควรเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาคเพิ่มเติมและปรับปรุงเขตอำนาจศาลอุทธรณ์ภาคเพื่อให้สัดส่วนของคดีที่ขึ้นไปสู่ศาลอุทธรณ์ภาคต่าง
ๆ มีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น
และสอดคล้องกับเขตอำนาจของสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาคในศาลชั้นต้น และโดยที่มาตรา
๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่า
ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ
ที่ใดมีเขตศาลเพียงไรและจะเปิดทำการเมื่อใด
ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๐[๑๐]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับพระราชกฤษฎีกาและการเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค
๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘
และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่
เพื่อให้มีระยะเวลาพอเพียงในการเตรียมการให้บริการแก่ประชาชนได้โดยครบถ้วนทุกด้าน
และไม่มีอุปสรรคในการดำเนินกระบวนพิจารณาคดี
ซึ่งจะทำให้ศาลที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่ดังกล่าวสามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตามความมุ่งหมาย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๑[๑๑]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับพระราชกฤษฎีกาและการเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค
๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘
และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่ เพื่อให้มีระยะเวลาพอเพียงในการเตรียมการให้บริการแก่ประชาชนได้โดยครบถ้วนทุกด้าน
และไม่มีอุปสรรคในการดำเนินกระบวนพิจารณาคดี
ซึ่งจะทำให้ศาลที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่ดังกล่าวสามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตามความมุ่งหมาย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๒[๑๒]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไป

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่า
ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใดมีเขตศาลเพียงไร
และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
บัดนี้พร้อมที่จะเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖
ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ได้แล้ว
เพื่อเป็นการกระจายความยุติธรรมแก่ประชาชนในส่วนภูมิภาค จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๓[๑๓]

มาตรา
๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นต้นไป

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ.
๒๕๓๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ บัญญัติให้ศาลอุทธรณ์ภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดตราด
จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดสระแก้ว และมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ.
๒๕๓๒ บัญญัติให้ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร บัดนี้
สมควรให้มีการย้ายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๒ จากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดระยอง
เพื่อกระจายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคไปยังส่วนภูมิภาค
อันจะเป็นการอำนวยความสะดวกและความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคได้อย่างทั่วถึง
และโดยที่มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่า
ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด มีเขตศาลเพียงไร
และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๘[๑๔]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ บัญญัติให้ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร
สมควรย้ายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๕ จากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดเชียงใหม่
เพื่อกระจายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคไปยังส่วนภูมิภาค
อันจะเป็นการอำนวยความสะดวกและความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคได้อย่างทั่วถึง
และโดยที่มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่า
ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด มีเขตศาลเพียงไร
และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง
เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๔[๑๕]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่กฎหมายว่าด้วยการกำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค
ได้กำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคต่าง ๆ ไว้ในพระราชกฤษฎีกาสองฉบับ กล่าวคือ
กำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๑ ถึงศาลอุทธรณ์ภาค ๓ ไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒
และกำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ถึงศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐
ซึ่งก่อให้เกิดความสับสนในการใช้กฎหมาย สมควรรวมบทบัญญัติเรื่องการกำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคทั้ง
๙ ภาค ไว้ในพระราชกฤษฎีกาฉบับเดียวกัน ประกอบกับสมควรย้ายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค
๘ จากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดภูเก็ต
เพื่อกระจายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคไปยังส่วนภูมิภาค
อันจะเป็นการอำนวยความสะดวกและความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคได้อย่างทั่วถึง
และโดยที่มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่า ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น
ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด มีเขตศาลเพียงไร และจะเปิดทำการเมื่อใด
ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๔[๑๖]

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐
กำหนดให้จังหวัดหนองคายอยู่ในเขตศาลอุทธรณ์ภาค ๔
แต่ในปัจจุบันพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. ๒๕๕๔ ได้กำหนดให้แยกอำเภอเซกา
อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงกาฬ อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ
และอำเภอศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคาย รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ
สมควรกำหนดให้จังหวัดบึงกาฬอยู่ในเขตศาลอุทธรณ์ภาค ๔ และโดยที่มาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น
ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด มีเขตศาลเพียงไร และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้







































ณัฐพร/ผู้จัดทำ
๒๖ กันยายน
๒๕๕๖


[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๒๐๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๒
[๒] มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐
[๓] มาตรา ๓ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๔
[๔] มาตรา ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๔
[๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๘ กรกฎาคม ๒๕๓๖
[๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๑/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๐
[๗] มาตรา ๒ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๒
[๘] มาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ ยกเลิกโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน
ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๔
[๙] มาตรา ๕ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล
และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๒
[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๗๔ ก/หน้า ๑/๑ ธันวาคม ๒๕๔๐
[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๖๗ ก/หน้า ๑๐/๓๐ กันยายน ๒๕๔๑
[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๓๓/๒ มีนาคม ๒๕๔๒
[๑๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๘๕ ก/หน้า ๓/๑๕ กันยายน ๒๕๔๓
[๑๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๓๐ ก/หน้า ๑/๓๑ มีนาคม ๒๕๔๘
[๑๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๔/๓๑ มีนาคม ๒๕๕๔
[๑๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๔๐ ก/หน้า ๑/๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๔