pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๔ (พ.ศ. ๒๕๐๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช 
๒๔๗๙ และมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ กับมาตรา
๑๑ 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗)
พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระ
ราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๒)
พ.ศ. ๒๔๙๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎ
กระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ให้ยกเลิกความใน
(๕) ของข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕) ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎ
กระทรวง ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "(๕) ค่าธรรมเนียมโอนทะเบียน ครั้งละห้าสิบบาท"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๒
  พลเอก ป. จารุเสถียร
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากค่าธรรมเนียมโอน
ทะเบียนตามที่เรียกเก็บอยู่ในขณะนี้ยังนับว่าอยู่ในอัตราต่ำอยู่ เมื่อเทียบกับค่าของเงินบาทเมื่อ
ก่อนสงครามกับปัจจุบัน
จึงจำเป็นต้องปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมให้สูงขึ้น เพื่อให้สมดุลย์
กับค่าของเงินบาทและภาวะการณ์ทางการคลังของประเทศ

[รก.๒๕๐๒/๙๐/๔๑๗/๒๒ กันยายน ๒๕๐๒]

 ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
 ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๑๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๖ กันยายน
พุทธศักราช 
๒๔๘๐ นั้นเสีย

 ข้อ ๒
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๘

 กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๘
 
น.อ. หลวงศุภชลาศัย
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๔๗๓ 
(ฉบับที่ ๖) (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔ หน้า ๑๐๗๕) ข้อ ๒ มีความว่า
 "ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง
พิเศษได้ไม่เกิน ๕๐ คัน
แต่รถยนตร์รับจ้างพิเศษที่ได้จดทะเบียนเสียค่าธรรมเนียมและภาษีใน
จังหวัดพระนครและธนบุรีใน พ.ศ. ๒๔๗๐ อยู่ก่อนแล้ว ถ้าได้จดทะเบียนติดต่อกันไปคงให้รับ
ต่ออายุทะเบียนได้จนกว่านายทะเบียนจะเห็นว่ารถนั้นไม่มั่นคงแข็งแรง
หรืออาจจะเกิดอันตราย 
หรือเสื่อมเสียอนามัยแก่ผู้ใช้หรือประชาชน"

[รก.๒๔๘๘/๑๕/๒๑๔/๑๓ มีนาคม ๒๔๘๘]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๑๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๔๙๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ ๑๖. ให้เรียกค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ดั่งต่อไปนี้
 (๑) ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตขับ
  (ก) รถยนตร์ส่วนบุคคล สำหรับตลอดชีพ ๒๐๐ บาท สำหรับระยะเวลา
สิบสองเดือน ๒๐ บาท
  (ข) รถยนตร์สาธารณะ
สำหรับระยะเวลาสิบสองเดือน ๒๐ บาท
  (ค) รถจักรยานยนตร์ สำหรับตลอดชีพ ๑๐๐ บาท
สำหรับระยะเวลา
สิบสองเดือน ๑๐ บาท
  (ง) รถบดถนน สำหรับระยะเวลาสิบสองเดือน ๕ บาท
 (๒) ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายพิเศษ
ปีละ ๔๐๐ บาท
 (๓) ค่าธรรมเนียมแก้ทะเบียนหรือค้นทะเบียน
ครั้งละ ๑ บาท
 (๔) ค่าธรรมเนียมคัดสำเนา ฉบับละ ๕ บาท
 (๕) ค่าธรรมเนียมโอนทะเบียน ครั้งละ ๑๐ บาท
 (๖)
ค่าธรรมเนียมใบแทนใบอนุญาตที่สูญหายหรือชำรุด ฉบับละ ๑๐ บาท
 (๗)
ค่าธรรมเนียมใบแทนเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีที่สูญหายหรือชำรุด 
แผ่นละ ๕ บาท
 (๘) ค่าธรรมเนียมเพิ่มตามมาตรา ๒๕
ให้เรียกเก็บดั่งนี้
  (ก)
รถยนตร์ส่วนบุคคล งวดละ ๒๐ บาท
  (ข) รถยนตร์สาธารณะ งวดละ ๑๐ บาท
  (ค) รถจักรยานยนตร์ งวดละ ๕ บาท
  (ง) รถแทรกเตอร์ งวดละ ๕ บาท
  (จ) รถพ่วงรถยนตร์ งวดละ ๕ บาท
  (ฉ) รถพ่วงจักรยานยนตร์ งวดละ ๕ บาท"

 ข้อ ๒. ให้ยกความในข้อ ๓. แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ ๓
ให้เรียกค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ดั่งต่อไปนี้
 (๑)
ใบอนุญาตรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการสัญจรด้วย
รถยนตร์ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓
คันละ 
๕๐ บาท
 (๒)
ใบอนุญาตขับรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการสัญจร
ด้วยรถยนตร์ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓
ครั้งละ ๑๐ บาท"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๔๙๔
 
สงกรานต์ อุดมสิทธิ์
   ลงนามแทน
   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๔/๓๓/๑พ/๒๓ พฤษภาคม ๒๔๙๔]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๒ (พ.ศ. ๒๔๙๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙
และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (จ) ของข้อ ๙
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕)
(จ) รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
ต้องมีป้ายวงกลมเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑๔ เซนติเมตร พื้นสีเหลือง มีตัวอักษรไทยว่า แท๊กซี่
สีดำ ตัวอักษรสูง ๔ เซนติเมตร ติดไว้ที่บนหลังคารถตอนหน้า ป้ายนี้ให้มีแสงไฟสีขาว
พร้อมด้วย ที่บังคับแสงไฟ ให้เห็นป้ายนั้นได้ชัดในเวลากลางคืนอีกด้วย

ข้อ ๒.
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ข้อ ๑๑ ตรี แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ข้อ ๑๑ ตรี
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
ต้องมีเครื่องแสดงระยะทางและค่าโดยสารซึ่งนายทะเบียนได้อนุมัติให้ใช้ได้แล้ว
ติดไว้ภายในตัวรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ง่าย

ข้อ ๓ ความในข้อ ๑ และข้อ ๒
ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๙๙
จอมพล
ป.พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ด้วยในปัจจุบันปรากฏว่า
ได้มีผู้นำรถยนตร์ไปขอจดทะเบียนเป็นรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
(แท็กซี่) มากขึ้นทุกวัน
จึงเป็นการสมควรกำหนดให้รถยนตร์ประเภทนี้ติดเครื่องบอกระยะทางและค่าโดยสารไว้ด้วย
เพื่อให้บริการของรถยนตร์ประเภทนี้อยู่ในมาตรฐานและเป็นระเบียบเรียบร้อย
และเพื่อเป็นการขจัดปัญหาในเรื่องราคาค่าจ้างระหว่างผู้โดยสารกับผู้รับจ้าง
ซึ่งถกเถียงกันอยู่เสมอให้หมดไปกับเพื่อให้ประชาชนได้ทราบโดยทั่วกันว่ารถยนตร์คันใดเป็นรถยนต์รับจ้างประเภทแท็กซี่
จึงต้องกำหนดให้มีเครื่องหมายทำเป็นอักษรไทยว่า แท็กซี่
หรืออักษรโรมันว่า TAXI ติดไว้บนหลังคารถตอนหน้าด้วย



































อัมภิญา/พิมพ์
๑๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๖๓/หน้า ๙๔๘/๑๔ สิงหาคม ๒๔๙๙
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
----------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช
๒๔๗๙ และ
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
มหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถ
ยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารชนิดรถจักรยานยนตร์สามล้อได้ไม่เกินจำนวนสองพันคัน

 ข้อ ๒
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
 "ข้อ
๑๑ ทวิ รถยนตร์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ใน
สภาพที่ใช้การได้ และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ"

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗
 
พลเรือโท สุนาวินวิวัฒ
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ 
 ๑. เนื่องด้วยปรากฏว่า
จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี 
มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน
และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้
จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว
ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาต
ให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน
รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น 
อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่
ปลอดภัยให้แก่ประชาชน
จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุก
คนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน ๒,๐๐๐ คัน
 ๒. เนื่องด้วยปรากฏว่า
รถยนตร์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้ ผู้ขับขี่มักจะขับด้วย
อัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนตร์
ประจำทาง รถยนตร์รับจ้างพิเศษ และรถยนตร์บรรทุกคนโดยสาร
มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด 
หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้
ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน 
จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนตร์ประเภทต่าง ๆ
ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่
ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและ
ควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้
อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น
แก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว

[รก.๒๔๙๗/๖/๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗]

 ฐาปนี/แก้ไข
 ๒๗
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ. ๒๕๐๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช 
๒๔๗๙ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่า
การกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น
(ฉ) ของข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
 "(ฉ)
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนต้องติดบัตรประจำตัว
ผู้ขับขี่และแผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อที่นายทะเบียนออกให้ไว้ภายในรถ ณ
ที่ที่นายทะเบียน
กำหนด
 บัตรประจำตัวผู้ขับขี่ขนาดกว้าง
๙.๔ เซนติเมตร ยาว ๑๒.๓
เซนติเมตร พื้น
สีขาว ด้านซ้ายปิดรูปถ่ายผู้ขับขี่ขนาด
๕ x ๖.๕ เซนติเมตร หน้าตรง ครึ่งตัว ไม่สวมหมวก 
ด้านขวามีข้อความแสดง
เล่มที่ ฉบับที่ ชื่อผู้ขับขี่
กับลายมือชื่อผู้ขับขี่ ตรงกับรายการในใบ
อนุญาตขับขี่รถยนตร์
และลายมือชื่อนายทะเบียน
 แผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อ กว้าง ๒.๕ เซนติเมตร ยาว ๑๒.๓ เซนติเมตร 
พื้นสีเหลือง
มีอักษรย่อชื่อจังหวัดเรียงตามทางดิ่ง ขนาดสูง ๘ มิลลิเมตร
กว้าง ๘ มิลลิเมตร 
และมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามทางยาว
ขนาดสูง ๑.๔ เซนติเมตร กว้าง
๗ มิลลิเมตร ตรง
กับแผ่นป้ายเลขทะเบียนรถยนตร์
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนสีดำ
 บัตรประจำตัวผู้ขับขี่
และแผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อให้ใส่กรอบโลหะ โดย
ให้บัตรประจำตัวผู้ขับขี่อยู่ตอนบนและแผ่นป้ายป้ายเลขทะเบียนขนาดย่ออยู่ตอนล่าง
 เครื่องหมายดังกล่าวนี้ ให้นายทะเบียนออกให้โดยไม่คิดมูลค่า ถ้าหายหรือ
ชำรุดในสารสำคัญจะต้องขอใหม่ และเสียค่าธรรมเนียมดังนี้
 (๑) บัตรประจำตัวผู้ขับขี่ ฉบับละ ๕ บาท
 (๒) แผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อ แผ่นละ ๑๐ บาท

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๒
 
พลเอก ป. จารุเสถียร
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากมีการประกอบอาชญา
กรรม
โดยใช้รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร (แท๊กซี่) เป็นเครื่องมือกันมากขึ้น และผู้โดยสาร
มักจะลืมสิ่งของไว้ในรถแล้วจำเลขทะเบียนรถยนตร์ไม่ได้ ทั้งไม่รู้จักผู้ขับว่าเป็นใครอยู่ที่ไหน
ทำ
ให้ไม่สะดวกต่อการสืบสวนและสอบสวน
ในเวลาที่มีคดีเกิดขึ้น
เมื่อได้กำหนดให้มีเครื่องหมายและ
บัตรรูปถ่ายของผู้ขับรถติดประจำตัวไว้ในรถให้ผู้โดยสารแลเห็นได้ชัดเจน จะเป็นการป้องกันและ
ปราบปรามเหตุการณ์ในเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี ซึ่งเครื่องหมายเลขทะเบียนประจำรถ กรอบโลหะ
และบัตรประจำตัวผู้ขับ
กรมตำรวจจะจ่ายให้โดยไม่คิดมูลค่าแต่อย่างไร

[รก.๒๕๐๒/๑๑๒/๖๓๒/๘ ธันวาคม ๒๕๐๒]

 ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
 ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๔๙๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑
รถของกรมตำรวจให้ใช้เลขและเครื่องหมาย ดั่งนี้
 (ก) รถยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๒ ซม. ยาว
๓๔ ซม. พื้นสีเหลือง มีตัวเลข
อารบิคสีดำสูง ๑๐ ซม. และมีตราโล่ห์เขนสีดำอยู่หน้าตัวเลข
 (ข) รถจักรยานยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๗
ซม. ยาว ๒๒ ซม. พื้นสีเหลืองมี
ตัวเลขอารบิคสีดำสูง ๕ ๑/๒ ซม. และมีตราโล่ห์เขนสีดำอยู่หน้าตัวเลข

 ข้อ ๒
รถของสำนักพระราชวังให้ใช้เลขและเครื่องหมาย ดั่งนี้
 (ก) รถยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๒ ซม. ยาว
๓๔ ซม. พื้นสีดำมีตัวเลข
อารบิคสีขาวสูง ๑๐ ซม. และมีอักษร ร.ย.ล. สีขาวสูง ๑๐ ซม. อยู่หน้าตัวเลข
 (ข) รถจักรยานยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๗
ซม. ยาว ๒๒ ซม. พื้นสีดำ มี
ตัวเลขอารบิคสีขาวสูง ๕ ๑/๒ ซม. และมีอักษร ร.ย.ล. สีขาวสูง ๕ ๑/๒ ซม.
อยู่หน้าตัวเลข

 ให้ไว้
ณ วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๔
  ม. พรหมโยธี
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๔/๔๖/๑๐๖๙/๑๗ กรกฎาคม ๒๔๙๔]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๑๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-----------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
 ให้ยกเลิกข้อความในข้อ
๑๘ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 ข้อ ๑๘ ค่าเครื่องหมายต่าง ๆ ให้เก็บดังนี้
 (๑) แผ่นเครื่องหมายพิเศษ แผ่นละ ๕.๐๐ บาท
 (๒) แผ่นป้ายเลขหมายทะเบียน แผ่นละ ๕.๐๐ บาท
 (๓) เครื่องหมายผู้ขับรถยนตร์สาธารณะอัน ๓.๐๐
บาท
 (๔)
แผ่นเครื่องหมายกำหนดน้ำหนักบรรทุกของและคน แผ่นละ ๕.๐๐ บาท
 (๕)
แผ่นเครื่องหมายรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร แผ่นละ ๕.๐๐ บาท

 กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๘
  น.อ. หลวงศุภชลาศัย
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๘/๔๒/๔๙๕/๗ สิงหาคม ๒๔๘๘]

 พุทธชาด
/พิมพ์
 ๑๔
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๑)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑
ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกและจำนวนคนโดยสาร ดังนี้
(ก) รถยนตร์สาธารณะ
หรือรถยนตร์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถบรรทุกของและรถพ่วง ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกตามที่นายทะเบียนจะกำหนดให้โดยถือหนังสือรับรองของผู้ที่สร้างรถยนตร์นั้นเป็นหลักฐานในเบื้องต้น
(ข)
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้คำนวณจำนวนคนโดยสาร โดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๕๐
เซ็นติเมตร์ ต่อ ๑ คน ถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีก
๒ คนทุกๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน เด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ๒ คน
เท่ากับผู้ใหญ่ ๑ คน
(ค)
ที่นั่งในรถยนตร์ตอนผู้ขับนั่งให้ถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตร
และสำหรับคนโดยสาร ๔๐ เซนติเมตรต่อ ๑ คน
ความใน (ค) ไม่ใช้บังคับแก่รถยนตร์ส่วนบุคคลชนิดที่นั่งได้ไม่เกิน
๗ คน รวมทั้งผู้ขับ

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕


อ
อดุลเดชจรัส
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย 

อัมภิญา/พิมพ์
๑๐
เมษายน ๒๕๕๑

กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๓ หน้า ๑๓๓๔ ลงวันที่ ๑๔
มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๙
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๓/๒๗ มกราคม ๒๔๘๕
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๙)
----------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ ดั่งต่อไปนี้
 ให้แก้คำว่า
"วันที่ ๑ เมษายน" "วันที่ ๓๐ กันยายน" "วันที่ ๑
ตุลาคม" และ "วัน
ที่ ๓๑ มีนาคม"
ในวรรคท้ายของข้อ ๑๗ (ข) แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช
๒๔๗๙ เป็น "วัน
ที่ ๑ มกราคม" "วันที่ ๓๐ มิถุนายน" "วันที่ ๑ กรกฎาคม"
และ "วันที่ ๓๑ ธันวาคม" ตามลำดับ

  กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช
๒๔๘๔ 
 
เชวงศักดิ์สงคราม
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 พระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 
๔๗ หน้า ๒๒

[รก.๒๔๘๔/-/๑๕๓๑/๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๘๔]

 ฐาปนี/แก้ไข
 ๑๑
ธันวาคม ๒๕๔๕
 B+A(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
(ฉบับที่ ๗)
-----------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้
 ให้ยกเลิกความในข้อ
๒ (ง) แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "(ง) ส่วนยาวของตัวถัง
วัดจากศูนย์กลางของเพลาล้อหลังถึงหลังรถไม่เกิน 
๑.๕๐ เมตร เว้นแต่
 (๑) รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีช่วงล้อระหว่างศูนย์กลางเพลาล้อหน้าและเพลา
ล้อหลังห่างกันไม่ต่ำกว่า ๔ เมตรและมีน้ำหนักตั้งแต่ ๒๕๐๐
กิโลกรัมขึ้นไปไม่เกิน ๒.๖๐ เมตร
 (๒) รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีน้ำหนักต่ำกว่า
๑๒๕๐ กิโลกรัม ไม่เกิน ๑ เมตร"

 กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๔ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒
 
พ.ต.อ. อดุลเดชจรัส
 
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
  ลงนามแทน

[รก.๒๔๘๒/-/๖๙๓/๒๔ กรกฎาคม ๒๔๘๒]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๒๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖)
-------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดั่งต่อไปนี้

 ลักษณะเครื่องหมายผู้ขับรถยนตร์สาธารณะ

 ข้อ ๑
ผู้ขับรถยนตร์สาธารณะต้องมีเครื่องหมายตามที่เจ้าพนักงานจัดให้ติดไว้
ที่นอกเสื้อของผู้ขับเหนือราวนมด้านซ้าย

 กำหนดจำนวนรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร

 ข้อ ๒
ในจังหวัดพระนครและธนบุรี ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถยนตร์
รับจ้างพิเศษได้ไม่เกิน ๕๐ คัน
แต่รถยนตร์รับจ้างพิเศษที่ได้จดทะเบียนเสียค่าธรรมเนียมและภาษี
ในจังหวัดพระนครและธนบุรีใน พ.ศ. ๒๔๘๐ อยู่ก่อนแล้ว
ถ้าได้จดทะเบียนติดต่อกันไปคงให้รับ
ต่ออายุทะเบียนได้จนกว่านายทะเบียนจะเห็นว่ารถนั้นไม่มั่นคงแข็งแรง
หรืออาจจะเกิดอันตราย 
หรือ เสื่อมเสียอนามัยแก่ผู้ใช้ หรือประชาชน

 ค่าธรรมเนียม

 ข้อ ๓
ให้เรียกค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ดั่งต่อไปนี้
 (๑)
ใบสำคัญระหว่างประเทศสำหรับรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศ
  ฉบับละ ๒๐ บาท
 (๒) ใบอนุญาตระหว่างประเทศสำหรับขับรถยนตร์ตาม
 
อนุสัญญาระหว่างประเทศ
  ฉบับละ ๑๐ บาท
 (๓)
ค่าแผ่นป้ายเครื่องหมายประจำรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศ
  แผ่นละ  ๒ บาท
 (๔) ใบอนุญาตขับรถบดถนน  ๒ บาท

 กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๖ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
  ศรีเสนา
 
สั่งราชการแทน
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๐/-/๑๐๗๕/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๒๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๐)
----------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ ดั่งต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๗ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๙ 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๙) ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ ๑๗
ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางที่จะต้องเสียเป็นระยะครึ่งปีตาม
ความในมาตรา ๒๔
ให้เรียกเก็บเรียงคันรถยนตร์ตามระยะทางที่รถเดินประจำคิดเป็นกิโลเมตร ใน
อัตราดั่งต่อไปนี้
 (ก) ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
กิโลเมตรละสองบาทห้าสิบสตางค์
 (ข) ในจังหวัดอื่น กิโลเมตรละหนึ่งบาท
 เศษของหนึ่งกิโลเมตร
ถ้าเกินครึ่งให้คิดเท่ากับหนึ่งกิโลเมตร
 ถ้าระยะทางที่ได้รับอนุญาตให้รถเดินประจำทางในจังหวัดหนึ่ง
ๆ ยาวเกินกว่า 
๑๐ กิโลเมตร แต่ไม่เกิน๕๐ กิโลเมตรให้ลดค่าธรรมเนียมให้ร้อยละ ๒๕
เฉพาะส่วนของระยะทางที่
เกินกว่า ๑๐ กิโลเมตร
 ถ้าระยะทางที่ได้รับอนุญาตในจังหวัดหนึ่ง
ๆ ยาวเกินกว่า ๕๐ กิโลเมตร ให้ลด
ค่าธรรมเนียมให้ร้อยละ ๕๐ เฉพาะส่วนของระยะทางที่เกินกว่า ๕๐ กิโลเมตร
 ระยะงวดครึ่งปีที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางตามความใน
มาตรา ๒๔ ในครึ่งปีแรกให้นับแต่วันที่ ๑ มกราคม ถึงวันที่ ๓๐ มิถุนายน
และครึ่งปีหลังให้นับแต่วัน
ที่ ๑ กรกฎาคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม"

 ข้อ ๒
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ เป็นต้นไป

  กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พุทธศักราช
๒๔๘๔ 
 
ช. เชวงศักดิ์สงคราม
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๔/-/๑๘๑๒/๑๖ ธันวาคม ๒๔๘๔]

 ฐาปนี/แก้ไข
 ๑๑
ธันวาคม ๒๕๔๕
 B+A(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
แก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎแก้ไขเพิ่มเติมไว้สำหรับใช้ในกรุงเทพมหานคร
ดั่งต่อไป
นี้

 ข้อ ๑
ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางจะต้องเสียเป็นระยะครึ่งปี ตาม
ความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ นั้น
ให้เรียกเรียงคันรถยนตร์
ตามระยะทางที่รถเดินประจำ คิดเป็นกิโลเมตรตามลักษณะของทาง คือ ทางชั้น ๑ ชั้น
๒ ชั้น ๓ โดย
อัตราดั่งนี้ คือ
 ทางชั้น
๑ กิโลเมตรละ ๑๕ บาท
 ทางชั้น
๒ กิโลเมตรละ ๑๐ บาท
 ทางชั้น
๓ กิโลเมตรละ  ๕ บาท
 เศษกิโลเมตรที่ต่ำกว่าครึ่งไม่คิด
 เศษกิโลเมตรตั้งแต่ครึ่งหนึ่งขึ้นไปคิดเป็น
๑ กิโลเมตร

 ข้อ ๒
เสนาบดีจะได้ประกาศลักษณะทางเดินรถ ตามความในข้อ ๑ ไว้ ณ ที่ทำ
การนายทะเบียนรถยนตร์

 ข้อ ๓
ระยะงวดครึ่งปีที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางตาม
มาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ นั้น
ในครึ่งปีแรกให้นับแต่วันที่ ๑ 
เมษายน ถึงวันที่ ๓๐ กันยายน และครึ่งปีหลังให้นับแต่วันที่ ๑ ตุลาคม
ถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม เศษ
ของครึ่งปีให้นับเป็นครึ่งปี

 ข้อ ๔
ให้แก้ความในกฎเสนาบดีมหาดไทยลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ. 
๒๔๗๓ บางข้อ ดั่งต่อไปนี้
 คำว่า "๔๐๐๐ ก.ก." ในข้อ ๕ แก้เป็น
"๘๐๐๐ ก.ก."
 คำว่า "๑๐๐ ก.ก." ในข้อ ๖ แก้เป็น
"๑๒๐ ก.ก."
 คำว่า "๓๐๐๐ ก.ก." ในข้อ ๗ แก้เป็น
"๖๐๐๐ ก.ก."

 ข้อ ๕
การฝึกหัดขับรถยนตร์นั้น ให้ผู้ฝึกหัดขับปฏิบัติตามเงื่อนไขดั่งต่อไปนี้
 ก.
ให้ฝึกหัดขับในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตก
 ข. ให้ฝึกหัดขับเฉพาะบนถนนและระยะทางที่นายทะเบียนจะกำหนดให้
 ค.
ให้แจ้งความให้นายทะเบียนทราบก่อนเวลาฝึกหัดขับไม่น้อยกว่า ๒๔ ชั่ว
โมง ว่า จะหัดขับวันใด เวลาใด โดยใช้รถยนตร์เลขที่เท่าใด
และให้แจ้งนามและเลขใบอนุญาตของ
ผู้ที่จะควบคุมฝึกหัดขับนั้นด้วย

  กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๓
 
จอมพล บริพัตร
 
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๗๔/-/๒๙/๕เมษายน ๒๔๗๔]

 ฐาปนี/แก้ไข
 ๑๖
ธันวาคม ๒๕๔๕
 B+A(C)
กหดหกดหกดหกด
กฎกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-------------------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎเพิ่มเติมไว้ดั่งต่อไปนี้

 ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ ข. แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยและกฎกระทรวง
เศรษฐการ ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 "ข้อ
๑ ข. รถยนตร์สาธารณะที่ต่อตัวถัง
มีที่นั่งรับส่งคนโดยสารชนิดออมนิบัส 
ให้กำหนดที่นั่งอย่างมากคันหนึ่งไม่เกิน ๔๐ คน เด็กอายุสิบปีลงมา ให้นับ ๒ คน
เท่ากับผู้ใหญ่ 
๑ คน"

 ข้อ ๒
สีและเครื่องหมายรถยนตร์สาธารณะ ที่จดทะเบียนเป็นรถรับจ้างบรรทุก
คนโดยสาร
 (ก) แผ่นป้ายรูปไข่ ขนาดกว้าง ๑๒ ซ.ม. ยาว ๑๘
ซ.ม.
 (ข) มีอักษร "รับจ้าง"
 (ค) ตัวอักษรมีขนาดสูง ๔ ซ.ม. กว้าง ๒ ซ.ม.
เส้นโต ๖ ม.ม.
 (ง) พื้นป้ายทาสีน้ำเงิน ตัวอักษรทาสีขาว
 (จ) ให้ติดแผ่นป้ายนี้ที่หน้ารถ ๑ แผ่น
และท้ายรถ ๑ แผ่น ตามแต่นายทะเบียน
ได้กำหนดให้

 ข้อ ๓
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงเศรษฐการ ออกตามความใน
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความในข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติมฉบับนี้แทน

 ข้อ ๔
แก้ข้อความในกฎกระทรวงเศรษฐการ ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
บางข้อ ดั่งต่อไปนี้
 คำว่า
"๔๐๐๐ ก.ก. ในข้อ ๖" แก้เป็น "๘๐๐๐ ก.ก."
 คำว่า
"๑๐๐ ก.ก. ในข้อ ๗" แก้เป็น "๑๒๐ ก.ก."
 คำว่า
"๓๐๐๐ ก.ก. ในข้อ ๘" แก้เป็น "๖๐๐๐ ก.ก."

 ข้อ ๕
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรค ๒ ของข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวงเศรษฐการ
ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ 
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓
 "จังหวัดใด
ทางไม่มั่นคงแข็งแรงพอ ให้นายทะเบียนมีอำนาจที่จะไม่รับจด
ทะเบียนรถที่มีน้ำหนักตัวรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกอย่างมากถึง ๘๐๐๐ ก.ก.
ก็ได้"

 ข้อ ๖
รถยนตร์ที่ต้องเสียภาษีตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗ นั้น ถ้ามิได้ใช้รถในงวดใด
เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถ
ต้องแจ้งและนำป้ายเลขทะเบียนรถที่เจ้าพนักงานจ่ายให้สำหรับรถคันนั้นมามอบให้นายทะเบียน
ยึดไว้ภายในกำหนด ๑๕ วันนับแต่วันสิ้นงวด

 ข้อ ๗
ผู้ขออนุญาตขับรถยนตร์ทุกชนิดต้องส่งรูปถ่ายของตน ๒ รูป ขนาด 
๖ x ๙ ซ.ม. ถ่ายครึ่งตัวให้ไว้แก่นายทะเบียน
และต้องเป็นรูปที่ถ่ายภายในระยะไม่เกิน ๖ เดือน
นับแต่วันที่ขอรับใบอนุญาต

 ข้อ ๘
ให้เรียกค่าแผ่นเครื่องหมายรถยนตร์สาธารณะที่จดทะเบียนเป็นรถ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารแผ่นละ ๕๐ สตางค์

 ข้อ ๙
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

 กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๗๗
 
หลวงประดิษฐ์มนูธรรม
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๗๗/-/๑๑๙๘/๒๑ มกราคม ๒๔๗๗]

 พุทธชาด
/ แก้ไข
 ๑๖
ธันวาคม ๒๕๔๕
 A+B
(C)

ร01B2477---1198