เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ.
๒๕๔๓[๑]
 

ตามที่พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลไชยปราการ
พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๑๖ ตอนที่ ๙ ก ลงวันที่ ๒๔
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๔๒ เป็นต้นไป
และอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ และมาตรา ๗ มาตรา ๓๒
มาตรา ๓๓ มาตรา ๕๔ มาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๕๓๖ และประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่ ๕/๒๕๓๘
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เทศบาลตำบลไชยปราการ
โดยได้รับความเห็นชอบจากเทศบาลตำบลไชยปราการ
และโดยได้รับอนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงออกเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ ๒
เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลไชยปราการ
แล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกข้อบังคับสุขาภิบาล เรื่อง
การควบคุมการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พุทธศักราช ๒๕๔๐
บรรดาข้อบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่งอื่น
ๆ ในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้
ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔
ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕
ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่น ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา
๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
การค้า หมายความว่า
การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิตหรือให้บริการใด ๆ
เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

ส่วนที่
๑
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ ๕
ให้กิจการต่อไปนี้
เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ และต้องมีการควบคุมภายในเทศบาลตำบลไชยปราการ
๕.๑
กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑) การเลี้ยงม้า โค กระบือ
(๒) การเลี้ยงสุกร แพะ แกะ
(๓) การเลี้ยงห่าน เป็ด ไก่
(๔) การเลี้ยงสัตว์ เพื่อรีดเอาน้ำนม การรีดน้ำนม
(๕) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น
ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดู หรือค่าบริการไม่ว่าทางตรง หรือ
ทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
๕.๒
กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัว
(๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์
ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
(๓) การสะสมเขาสัตว์
กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอยเปลือกปู
เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย และการขายในตลาด
(๖) การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
(๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ
การสะสม หรือ การกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช
เพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๘) การสะสมหรือการล้างครั่ง
๕.๓
กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๑) การผลิตเนย เนยเทียม
(๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า
กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม
การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก
หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง
หมูยอไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย
เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๘) การผลิตแบะแซ
(๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๑๐) การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง
จันอับ ขนมเปี๊ยะหรือขนมอื่นในทำนองเดียวกัน
(๑๑) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา
น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด ยกเว้น
การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๒) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๑๓) การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๑๔) การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์น้ำ น้ำส้มสายชู
(๑๕) การคั่วกาแฟ และชา
(๑๖) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๑๗) การผลิตผงชูรส
(๑๘) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๑๙) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๐) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง
หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๒๑) การผลิตไอศกรีม
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๒) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น
ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๒๓) การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๒๔) การผลิตน้ำแข็ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๒๕) การเก็บ
การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้า ขึ้นไป
๕.๔
กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๑) การผลิต การโม่ การบด การผสม
การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น
กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง
ๆ
๕.๕
กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู
หรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕) การผลิตยาสูบ
(๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช
การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๘)
การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๙) การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
๕.๖
กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร
อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๒) การหลอม การหล่อ การถลุง แร่หรือโลหะทุกชนิด
ยกเว้นกิจการใน ๕.๖ (๑)
(๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด
การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าช หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน ๕.๖
(๑)
(๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี
ดีบุก โครเมี่ยม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใดยกเว้นกิจการใน ๕.๖ (๑)
(๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี
หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน ๕.๖ (๑)
(๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก
การคัดเลือกหรือการล้างแร่
๕.๗
กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง
ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกลซึ่งมีไว้บริการ หรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น มีการซ่อม
หรือปรับปรุง ยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๖) การปะ การเชื่อมยาง
(๗) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
๕.๘
กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย
เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น
การทาสารเคลือบเงาสีหรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๔) การอบไม้
(๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้
เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
๕.๙
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๑) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
(๒) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ
อบสมุนไพรและนวดแผนโบราณ
(๓) การประกอบกิจการโรงแรม
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๔) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า
ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นใดทำนองเดียวกัน
(๕) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๖) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองแง็ง
ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๗) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน
(๘) การจัดให้มีการเล่นสเก็ตโดยมีแสง
หรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙) การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๑๐) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๑๑) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ
หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
๕.๑๐
กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักรหรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
(๓) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๔) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕
เครื่องขึ้นไป
(๕) การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
(๖) การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๗) การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
๕.๑๑
กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑) การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๖) การเลื่อย การตัด
หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง
หรือการเผาหินปูน
(๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๙) การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๐) การผลิตกระดาษทราย
(๑๑) การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
๕.๑๒
กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่าง
สารออกซิไดส์ หรือสารตัวทำละลาย
(๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๓) การผลิต การกลั่น การสะสม
การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
(๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการใน ๕.๗ (๑)
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง
ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๗) การโม่ การบดชัน
(๘) การผลิต สีหรือน้ำมันผสมสี
(๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่าย
หรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๐) การเคลือบ การชุบวัตถุด้วยพลาสติก
เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๔) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๕) การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
(๑๖) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๗) การผลิต การบรรจุ
การสะสมกาวขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค
๕.๑๓
กิจการอื่น ๆ
(๑) การพิมพ์หนังสือ
หรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๓) การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
(๕) การสะสมวัตถุ หรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้ว
หรือเหลือใช้
(๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๗) การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๘) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๙) การก่อสร้าง


ส่วนที่
๒
หลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไป

ข้อ ๖
ผู้ดำเนินกิจการตามข้อ ๕
ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขทั่วไป เพื่อการดูสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินการ
และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ ดังต่อไปนี้
๖.๑
การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่
๖.๑.๑
สถานที่นั้นต้องตั้งในทำเลซึ่งจะทำรางระบายน้ำ
รับน้ำเสียไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวก
๖.๑.๒ ต้องทำรางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะหรือบ่อซึ่งรับน้ำเสีย
ด้วยวัตถุถาวรที่มีลักษณะเรียบ ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลได้สะดวก
๖.๑.๓ การระบายน้ำ
ต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำ ในทางน้ำสาธารณะหรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
๖.๑.๔ เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
สถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วหรือขังอยู่ได้
หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำเสียหรือทำการบำบัดน้ำเสียให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
หรือต้องมีบ่อดักไขมัน (Grease Trap) เครื่องป้องกันกลิ่น
ไอ เสียง ความกระเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า ควัน มูล หรือสิ่งอื่นใดซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียงผู้ประกอบกิจการนั้นต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขภายในระยะเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
๖.๑.๕ ต้องให้มีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อาศัยของสัตว์นำโรค
๖.๑.๖ ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่การค้านั้น
๖.๑.๗ ต้องมีที่รองรับมูลฝอย
และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
๖.๑.๘
ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง
พ.ศ. ๒๕๓๕ และหรือตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
และต้องมีปริมาณที่เพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
๖.๑.๙ สถานที่เลี้ยงสัตว์
ต้องสร้างให้ได้สุขลักษณะ ตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
๖.๑.๑๐ สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้า
ต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ
และตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
๖.๑.๑๑ ปฏิบัติการอื่นใดภายในกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
และต้องถูกสุขลักษณะปลอดภัยต่อสุขภาพ ตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
๖.๒
มาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
๖.๒.๑
ต้องรักษาสถานที่ตามเงื่อนไขที่ได้กำหนดไว้ในข้อ ๖.๑
ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอและทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบการค้าให้สะอาดทุกวัน
๖.๒.๒ ต้องประกอบการค้าภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาตและตามกำหนดวันเวลาที่ได้รับอนุญาต
๖.๒.๓ ต้องรักษาเครื่องมือ
เครื่องใช้ในการประกอบการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัสดุหรือวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหาร
ต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง แมลงวัน แมลงสาป ยุง หรือพาหะนำโรคอื่น ๆ
๖.๒.๔
ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาป ยุงหรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
และต้องเก็บสิ่งของที่เป็นอาหารให้มิดชิด
๖.๒.๕ การจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข
หรือเพิ่มเติมสถานที่ ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
๖.๒.๖ ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ป้องกันอันตรายต่อสุขภาพตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
๖.๒.๗
ต้องยินยอมและให้ความสะอาดแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีการประกอบการค้านั้นได้ในเวลาอันสมควร
เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

ส่วนที่
๓
หลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไข
การขอ
และการออกใบอนุญาตประกอบกิจการ
ที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในลักษณะที่เป็นการค้า

ข้อ ๗
เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน
นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่เทศบัญญัตินี้กำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในลักษณะที่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไป
ในข้อ ๖ ก็ได้

ข้อ ๘
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ประกอบกิจการตามข้อ
๕ หรือผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบการค้ากิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
งดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๖ เพียงเท่าที่เห็นสมควร
หรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใด เพื่อให้เหมาะสมแก่กิจการซึ่งต้องควบคุมนั้นก็ได้

ข้อ ๙
บรรดาใบอนุญาตที่ออกตามเทศบัญญัตินี้
ให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ

ข้อ ๑๐
การขออนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในลักษณะที่เป็นการค้าต้องจัดสถานที่สำหรับประกอบการค้านั้น
และปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ ๖ และให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
พร้อมหลักฐานต่อไปนี้
๑๐.๑ บัตรประจำตัว พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง
จำนวน ๒ ชุด
๑๐.๒ ทะเบียนบ้าน พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง
จำนวน ๒ ชุด
๑๐.๓
สำเนาใบอนุญาตก่อสร้างอาคารของสถานที่ขออนุญาตประกอบการค้า (กรณีที่ก่อสร้างหลังพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ใช้บังคับ)
๑๐.๔ สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล
พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล
(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)
๑๐.๕ หนังสือมอบอำนาจ
ในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง
ผู้ยื่นขอรับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ประกอบการค้า
จะต้องชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้ในวันที่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๑
เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต
หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต ก็ให้ส่งคืนคำขอ
พร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน นับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาต
พร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวัน นับแต่วันได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัติ
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต
หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง
หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๒
ผู้รับใบอนุญาตเทศบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๑๓
ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด
การขอรับใบแทนใบอนุญาต
ให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมด้วยหลักฐานต่อไปนี้
๑๓.๑ สำเนาการลงบันทึกประจำวันของตำรวจ
กรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
๑๓.๒ ใบอนุญาตเดิม กรณีใบอนุญาตชำรุดในสาระสำคัญ
๑๓.๓ เอกสารตามข้อ ๑๐

ข้อ ๑๔
ในกรณีที่ปรากฏว่า
ผู้รับอนุญาตสำหรับกิจการใด
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาต ในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร
แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๑๕
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้ขอรับใบอนุญาต
(๑๕.๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งขอรับใบอนุญาตอีก
(๑๕.๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่า
ได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
(๑๕.๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้น
ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาพความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๑๖
คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้ว ตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๗
ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้
จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปี นับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๑๘
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ประกอบการค้าตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้

ข้อ ๑๙
ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง
ใช้สำหรับการค้าประเภทเดียว และสำหรับสถานที่แห่งเดียวถ้าประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกัน
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว
ประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

ข้อ ๒๐
ผู้ได้รับใบอนุญาต
ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราและตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ
ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

ข้อ ๒๑
บรรดาใบอนุญาตการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้
ให้คงใช้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

ข้อ ๒๒
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรักษาตามเทศบัญญัติ
และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
สุชาติ
บัวคำ
นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ
[เอกสารแนบท้าย]

๑. อัตราค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในลักษณะที่เป็นการค้า
ท้ายเทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๓. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการค้าที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๔. คำร้องขออนุญาตต่าง
ๆ
๕. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)





















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๔
ตุลาคม ๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๑๔
ตุลาคม ๒๕๕๒


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๑๗ ง/หน้า ๔๔/๘ ตุลาคม ๒๕๕๒