พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
ภาพยนตร์ (ฉบับที่
๒)
พุทธศักราช ๒๔๗๙
----------

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๒๐
สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)
อาทิตย์ทิพอาภา
เจ้าพระยายมราช
พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่
๑๗ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๗๙
เป็นปีที่ ๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

 โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติแห่งพระราช
บัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ บางมาตรา

 จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม
ของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

 มาตรา ๑
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) 
พุทธศักราช ๒๔๗๙

 มาตรา ๒*
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
 *[รก. ๒๔๗๙/-/๖๗๐/๒๒ พฤศจิกายน ๒๔๗๙]

 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 ในพระราชบัญญัตินี้
 รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราช
บัญญัตินี้
 ภาพยนตร์ หมายความว่า ฟิล์ม ไม่ว่าจะเป็นชนิดเนกาติฟ (Negative) หรือ 
โพซิติฟ (Positive) ซึ่งได้ถูกถ่าย อัด หรือกระทำด้วยวิธีใด ๆ
ให้ปรากฏรูปหรือเสียง หรือทั้งรูปและ
เสียง เป็นเรื่องหรือเหตุการณ์
หรือข้อความอันจักถ่ายทอดรูปหรือเสียง หรือทั้งรูปและเสียง ได้ด้วย
เครื่องฉายภาพยนตร์ หรือเครื่องอย่างอื่นทำนองเดียวกันและให้หมายความตลอดถึงฟิล์มซึ่งได้ถูก
ถ่าย อัด หรือทำด้วยวิธีใด ๆ ให้ปรากฏสี
เพื่ออัดลงในฟิล์มชนิดที่กล่าวข้างต้นด้วย
 ทำภาพยนตร์
หมายความว่าการถ่าย อัด หรือทำด้วยวิธีใด เพื่อให้เป็น
ภาพยนตร์ จะทำเสร็จแล้วหรือยังไม่เสร็จก็ตาม
 ฉาย หมายความว่า การถ่ายทอดรูปหรือเสียง
หรือทั้งรูปและเสียงจาก
ภาพยนตร์ด้วยเครื่องฉายภาพยนตร์หรือเครื่องอย่างอื่นทำนองเดียวกัน
 ประกาศ หมายความว่า สิ่งที่นำออกโฆษณา
ไม่ว่าจะมีลักษณะเป็นภาพ
หรือรูปถ่ายหรือตัวหนังสือ
และให้หมายความตลอดถึงการนำสิ่งนั้น ๆ ออกโฆษณาด้วย
 สถานที่มหรสพ หมายความว่า สถานที่ใด ๆ
ซึ่งฉายภาพยนตร์ให้คนดูหรือฟัง 
ไม่ว่าโดยเก็บเงินหรือไม่เก็บ โดยเชิญ หรือไม่เชิญก็ตาม

 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕
(๓) แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
 (๓) ประกาศด้วยภาพหรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์หรืออื่น ๆ อันอยู่ใน
วงการของการจัดฉายภาพยนตร์นั้น โดยฉายหรือติดประกาศนั้น ๆ
ไว้ในที่เปิดเผยหรือแจก หรือ
เสนอแจก หรือสำแดงด้วยวิธีใด ๆ ก็ตาม

 มาตรา ๕
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรค ๒ แห่งมาตรา ๑๐ (๑) แห่งพระราช
บัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
 ถ้าปรากฏว่าดวงตราทุกดวงซึ่งประทับไว้บนฟิล์มภาพยนตร์ม้วนใดชำรุด
หรือลบเลือน
ให้นำฟิล์มม้วนนั้นไปให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ประทับดวงตราเสียใหม่
ก่อนนำออกฉาย

 มาตรา ๖ ผู้ใดฉาย หรือสั่งให้ผู้อื่นฉายฟิล์มภาพยนตร์โดยฝ่าฝืนบทบัญญัติ
มาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัตินี้
ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

 มาตรา ๗
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไป
ตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 พ.อ.
พหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี


---------------------------------
พระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ มาตรา ๓, ๕ (๓) ซึ่งพระราชบัญญัตินี้ให้
ยกเลิกมีความดังนี้
 มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้
 เสนาบดี หมายความว่า
เสนาบดีผู้มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราช
บัญญัตินี้
 ฉาย หมายความว่า
ฉายโดยใช้เครื่องฉายภาพยนตร์หรือเครื่องอย่างอื่น
ทำนองเดียวกัน
 สถานที่มหรสพ หมายความว่า
สถานที่ใด ๆ ซึ่งฉายภาพยนตร์ให้คนดูโดย
ไม่เก็บหรือเก็บเงินค่าดู โดยเชิญหรือไม่เชิญก็ตาม
 มาตรา ๕ (๓) ประกาศด้วยภาพหรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์จะ
ติดประกาศนั้น ๆ ไว้ในที่เปิดเผย หรือแจกหรือสำแดงด้วยวิธีใด
ๆ ก็ตาม

 ภคินี/แก้ไข
 ๒๕/๒/๒๕๔๕
  A+B(C)