ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป
พ.ศ. ๒๕๖๐
 

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
ว่าด้วยเรื่องการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา
๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งโดยได้รับความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
และนายอำเภอโคกสำโรง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอยทั่วไป หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ
ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์
หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น
และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
อาคาร
หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๕ การเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งให้เป็นอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งอาจร่วมกับหน่วยงานของรัฐหรือราชการส่วนท้องถิ่นอื่นดำเนินการภายใต้ข้อตกลงร่วมกันก็ได้
ในกรณีที่มีเหตุอันสมควรองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
อาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการตามวรรคหนึ่งแทนภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
หรืออาจอนุญาตให้บุคคลใดเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป โดยทำเป็นธุรกิจ
หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการก็ได้
บทบัญญัติตามข้อนี้ และข้อ ๑๑ มิให้ใช้บังคับกับการจัดการของเสียอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
แต่ให้ผู้ดำเนินกิจการโรงงานที่มีของเสียอันตราย และผู้ดำเนินกิจการรับทำ การเก็บ
ขน หรือกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว
แจ้งการดำเนินกิจการเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
การจัดการสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปให้ปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑) ห้ามมิให้ผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปในที่หรือทางสาธารณะ เป็นต้นว่า
ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ ฯลฯ
เว้นแต่ในที่ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งจัดไว้ให้
(๒) ห้ามมิให้ผู้ใดนำสิ่งปฏิกูลไปในทางสาธารณะ
หรือที่สาธารณะอื่นใด เว้นแต่จะได้ใส่ภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือกลิ่นรั่วออกมาข้างนอก
(๓) ห้ามผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง สิ่งปฏิกูลลงในที่รองรับมูลฝอยทั่วไป
(๔) เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไปที่ถูกสุขลักษณะอย่างเพียงพอและเหมาะสม
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ ๗ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป ให้องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งมีอำนาจประกาศกำหนดเขตพื้นที่การให้บริการและระเบียบการเก็บ
ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปหรือเขตพื้นที่การอนุญาตให้บุคคลใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการตามข้อ
๑๑ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ
ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งหรือเขตพื้นที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งมอบให้บุคคลอื่นดำเนินการแทนจะต้องเสียค่าธรรมเนียมการให้บริการเก็บ
ขน แก่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๙ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บ ขน สิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปตามข้อ ๗
ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไป ตามคำแนะนำ
ของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๐ ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่า
อาคารหรือสถานที่ประเภทใดในบริเวณใดควรทำการเก็บ ขน
และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปให้ถูกสุขลักษณะยิ่งขึ้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะมีหนังสือแจ้งเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้นทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
หรือเมื่อได้ปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผยบริเวณที่อาคารนั้นหรือสถานที่นั้นตั้งอยู่เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
นับแต่ประกาศแล้ว เมื่อครบกำหนดสิบห้าวันแล้วเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ต้องให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือบุคคลผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เก็บ ขน
และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปจากอาคารหรือสถานที่นั้น
โดยเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๑๒ ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยทั่วไป
โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๓) อื่น ๆ ได้แก่
แผนผังแสดงระบบการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป
รายชื่อบุคลากรที่มีคุณสมบัติตามกำหนด จบการศึกษาด้านสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม
หรือด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม หรือผ่านการอบรมหลักสูตรสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม
หรือมีประสบการณ์ในการประกอบอาชีพเกี่ยวกับกิจการการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อย ๑ ปี จำนวนรถบริการเก็บ ขน จำนวนคน
จำนวนอุปกรณ์ เป็นต้น

ข้อ ๑๓ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๒ จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(ก) ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล
(๑) ต้องมีพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล (รถดูดส้วม) ซึ่งมีคุณลักษณะดังนี้
(๑.๑) ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก
(๑.๒)
ส่วนของรถที่ใช้ขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้
มีฝาปิด-เปิดอยู่ด้านบน
(๑.๓)
มีปั๊มดูดสิ่งปฏิกูลและติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลด้วย
(๑.๔)
ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพที่ดี ไม่รั่วซึม
(๑.๕)
มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด น้ำยาฆ่าเชื้อโรค
(เช่น ไลโซน ๕%)
(๑.๖) ต้องจัดให้มีการแสดงข้อความที่ตัวพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูลให้รู้ว่าเป็นพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล
เช่น รถดูดสิ่งปฏิกูล เป็นต้น
และต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต
ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ ด้วยตัวอักษรไทย
ซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจนตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งประกาศกำหนด
(๒) ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง
รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง สำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(ข)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูล
(๑) ต้องมีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลที่ถูกหลักสุขาภิบาล
(๒) กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไปกำจัด
ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใด
(ค) ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขนมูลฝอยทั่วไป
(๑) รถที่ใช้ขนถ่ายมูลฝอยทั่วไปจะต้องมีตัวถังปิดผนังต้องทำด้วยวัสดุทนทาน
ทำความสะอาดได้ง่าย ไม่รั่วซึม
หรือใช้ผ้าใบคลุมปิดมิดชิดและต้องติดตั้งภาชนะรองรับน้ำชะมูลฝอย
ใต้ท้องรถในระหว่างการขนส่ง
(๒)
ผู้ขับขี่และผู้ปฏิบัติงานประจำยานพาหนะต้องมีความรู้เกี่ยวกับมูลฝอยทั่วไปโดยผ่านการอบรมการป้องกันและอันตรายจากขยะ
(๓) ต้องขนอย่างสม่ำเสมอตามวันและเวลาที่กำหนด
โดยคำนึงถึงปริมาณของมูลฝอยทั่วไปและสถานที่จัดเก็บ เว้นแต่กรณีมีเหตุจำเป็น
(๔)
ผู้ขับขี่ยานพาหนะมูลฝอยทั่วไปและผู้ปฏิบัติประจำยานพาหนะขนมูลฝอยทั่วไปต้องระมัดระวังมิให้มูลฝอยทั่วไปและภาชนะสำหรับบรรจุมูลฝอยตกหล่นในระหว่างขนส่ง
(๕) ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง
รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง สำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(๖) ต้องมีเส้นทางเคลื่อนย้ายที่แน่นอน
เพื่อป้องกันเหตุรำคาญและการรบกวนชุมชนหรือพื้นที่รถวิ่งผ่าน
(ง)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดมูลฝอยทั่วไป
(๑) ต้องเป็นระบบกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล
(๒)
ต้องมีข้อกำหนดหลักเกณฑ์ที่ป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและประชาชนข้างเคียง
(๓) ต้องควบคุมเศษขยะมูลฝอย กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค
เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขภาพอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู
(๔) ต้องจัดเตรียมมาตรการป้องกันอัคคีภัย
แผนฉุกเฉินเพื่อแก้ไขปัญหากรณีเครื่องจักรอุปกรณ์เกิดขัดข้อง
หรือเกิดความล่าช้าด้วยสาเหตุอื่นใดในระหว่างปฏิบัติงาน

ข้อ ๑๔ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๒
หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๗
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต
ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง
หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตตามข้อ
๑๕ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๑๖ ในการดำเนินกิจการผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อ
๑๔ ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(ก) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขนสิ่งปฏิกูล
(๑)
ขณะทำการดูดสิ่งปฏิกูลต้องควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมเสื้อคลุม ถุงมือยาง และรองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง
และทำความสะอาดเสื้อคลุม
ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหลังจากเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานประจำวัน
(๒) ทำความสะอาดท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล
โดยหลังจากดูดสิ่งปฏิกูลเสร็จแล้วให้ทำการดูดน้ำสะอาดจากถังเพื่อล้างภายในท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลและทำความสะอาดท่อ
หรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลด้านนอกที่สัมผัสสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น
ไลโซน ๕%)
(๓) ทำความสะอาดพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล อย่างน้อยวันละ
๑ ครั้ง หลังจากที่ออกปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูลแล้ว
สำหรับน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดหรือกำจัด
ด้วยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะก่อนปล่อยทิ้งสู่สาธารณะ
(๔)
กรณีที่มีสิ่งปฏิกูลหกเรี่ยราด ให้ทำการฆ่าเชื้อโรคด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น ไลโซน
๕%) แล้วทำการล้างด้วยน้ำสะอาด
(๕)
มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง
(ข) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูล
(๑) ห้ามถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นในหรือทางสาธารณะ
(๒) ต้องมีการควบคุม กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค
เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู
(๓)
มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานกำจัดสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง
(ค) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขนมูลฝอยทั่วไป
(๑)
ขณะทำการเก็บขนมูลฝอยทั่วไปต้องควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมเสื้อคลุม ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง
และทำความสะอาดเสื้อคลุม
ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหลังจากเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานประจำวัน
(๒) ทำความสะอาดพาหนะเก็บ
ขนมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง หลังจากที่ออกปฏิบัติงานเก็บ
ขนมูลฝอยทั่วไปแล้ว สำหรับน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดหรือกำจัดด้วยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะก่อนปล่อยทิ้งสู่สาธารณะ
(๓) การเก็บขนมูลฝอยทั่วไปต้องจัดเก็บให้เรียบร้อย
มิให้มีมูลฝอยทั่วไปเหลือตกค้างขณะขนย้ายต้องไม่ทำให้มูลฝอยทั่วไปตกหล่น
หรือฟุ้งกระจายตามท้องถนน กรณีที่มีมูลฝอยทั่วไป
หกเรี่ยราดให้จัดเก็บให้เรียบร้อยแล้วทำการล้างด้วยน้ำสะอาด
(๔)
มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานเก็บขนมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง
(ง)
ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดมูลฝอยทั่วไป
(๑) ห้ามถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นในหรือทางสาธารณะ
(๒) ต้องมีการควบคุม กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค
เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู
(๓)
มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานกำจัดมูลฝอยอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

ข้อ ๑๗ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้
ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔
โดยอนุโลม

ข้อ ๑๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาต
ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต
สำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
สำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้นถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนด
การเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๑๙ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

ข้อ ๒๐ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินกิจการตามข้อบัญญัตินี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๓ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพัก
ใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ
ของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๕ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๖ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๒๗ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ที่อยู่นอกเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
หรือเขตพื้นที่การให้บริการของผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนต้องดำเนินการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยทั่วไปให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามวิธีการที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือโดยคำแนะนำ
ของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ ๒๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๒๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
นิลเนตร
แต้มทอง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง
เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต/ต่ออายุใบอนุญาต
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







พัชรภรณ์/จัดทำ
๒๒ มีนาคม ๒๕๖๑



























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๔๘/๑๙ มกราคม ๒๕๖๑