กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคาร
บางชนิดหรือบางประเภท
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่อำเภอกันตัง
กิ่งอำเภอหาดสำราญ
อำเภอปะเหลียน อำเภอปะเหลียน และอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง
พ.ศ.
๒๕๔๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
โดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑
ในกฎกระทรวงนี้
แนวชายฝั่งทะเล หมายความว่า
แนวที่น้ำทะเลขึ้นสูงสุดตามปกติทางธรรมชาติ
บริเวณที่ ๑ หมายความว่า
(ก) พื้นที่ในบริเวณที่วัดจากแนวชายฝั่งทะเลของจังหวัดตรังเข้าไปในแผ่นดินเป็นระยะ
๕๐ เมตร ตลอดแนวชายฝั่งทะเล
(ข) พื้นที่ในบริเวณที่วัดจากแนวชายฝั่งทะเลของเกาะทุกเกาะในเขตจังหวัดตรังเข้าไปในแผ่นดินเป็นระยะ
๕๐ เมตร
บริเวณที่ ๒ หมายความว่า
พื้นที่ในบริเวณที่วัดจากแนวเขตบริเวณที่ ๑ ตลอดแนวเข้าไปอีกเป็นระยะ ๑๕๐ เมตร
บริเวณที่ ๓ หมายความว่า
พื้นที่ในบริเวณที่วัดจากแนวเขตบริเวณที่ ๒ ตลอดแนวเข้าไปอีกเป็นระยะ ๓๐๐ เมตร

ข้อ ๒ ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่อำเภอกันตัง
กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียน อำเภอปะเหลียน และอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง และเกาะทุกเกาะในจังหวัดตรัง
เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภท ดังต่อไปนี้
(ก) ภายในบริเวณที่ ๑ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารอื่นใด
เว้นแต่
(๑) อาคารเดี่ยวที่เป็นอาคารอยู่อาศัยที่มีความสูงไม่เกิน
๖ เมตร พื้นที่อาคารรวมกันไม่เกิน ๗๕ ตารางเมตร โดยอาคารแต่ละหลังตั้งห่างกันไม่น้อยกว่า
๔ เมตร ห่างเขตที่ดินของผู้อื่นไม่น้อยกว่า ๒ เมตร มีที่ว่างโดยรอบอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละ
๗๕ ของที่ดินแปลงที่ขออนุญาตก่อสร้างอาคารนั้น และต้องห่างจากแนวชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า
๓๐ เมตร
(๒) เขื่อน ท่าเทียบเรือ ทางหรือท่อระบายน้ำ
(ข) ภายในบริเวณที่ ๒ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคาร
ดังต่อไปนี้
(๑) อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๒ เมตร
(๒) โรงงานทุกประเภทตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานจำพวกที่
๑ และโรงงานจำพวกที่ ๒ ที่มีพื้นที่น้อยกว่า ๑๐๐ ตารางเมตร
(๓) โรงมหรสพ
(๔) สถานีขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
(๕) อาคารเลี้ยงสัตว์ทุกชนิดที่มีพื้นที่ทุกชั้นในหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันเกิน
๑๐ ตารางเมตร หรือเป็นไปเพื่อการค้าหรือก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
(๖) อาคารขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน
๒,๐๐๐ ตารางเมตร
(๗) ตลาดที่มีพื้นที่ทุกชั้นในหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันเกิน
๓๐๐ ตารางเมตร หรือตลาดที่มีระยะห่างจากเขตที่ดินตลาดอื่นน้อยกว่า ๕๐ เมตร
(๘) โรงซ่อม สร้าง หรือบริการยวดยานที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ทุกชนิด
เว้นแต่บริการเกี่ยวกับเรือ
(๙) สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๑๐) สถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อการจำหน่ายและสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๑๑) สถานพยาบาลประเภทที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืน
(๑๒) ศาสนสถานและสถานศึกษา
(๑๓) ป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายทุกชนิด
เว้นแต่ป้ายบอกชื่อสถานที่ที่มีความสูงไม่เกิน ๑๒ เมตร
(๑๔) อาคารที่สร้างด้วยวัสดุที่ไม่ถาวรหรือไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่
เว้นแต่เป็นอาคารเดี่ยวที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร และต้องมีระยะห่างจากอาคารอื่นโดยรอบไม่น้อยกว่า
๕ เมตร
(๑๕) ห้องแถว ตึกแถว หรือบ้านแถว
(๑๖) อาคารที่มีที่ว่างโดยรอบในที่ดินแปลงที่ก่อสร้างอาคารน้อยกว่าร้อยละ
๕๐ ของที่ดินแปลงที่ขออนุญาตก่อสร้างอาคารนั้น
(๑๗) อาคารที่มีระยะห่างจากอาคารอีกหลังหนึ่งน้อยกว่า
๒ เมตร ในที่ดินแปลงที่ขออนุญาตก่อสร้างอาคารนั้น
(๑๘) สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
(๑๙) อาคารเก็บสินค้า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่มีลักษณะในทำนองเดียวกันที่ใช้เป็นที่เก็บ
พัก หรือขนถ่ายสินค้าหรือสิ่งของเพื่อใช้ประโยชน์ทางการค้าหรืออุตสาหกรรมที่มีพื้นที่ทุกชั้นในหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันเกิน
๑๐๐ ตารางเมตร
(๒๐) โรงกำจัดขยะมูลฝอย
(๒๑) อาคารเก็บวัตถุอันตราย
(ค) ภายในบริเวณที่ ๓ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคาร
ดังต่อไปนี้
(๑) อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๖ เมตร
(๒) อาคารตาม (ข) (๒) (๕) (๖) (๘) และ (๙)
(๓) อาคารเก็บสินค้า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่มีลักษณะในทำนองเดียวกันที่ใช้เป็นที่เก็บ
พัก หรือขนถ่ายสินค้าหรือสิ่งของเพื่อใช้ประโยชน์ทางการค้าหรืออุตสาหกรรมที่มีพื้นที่ทุกชั้นในหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันเกิน
๒๐๐ ตารางเมตร
(๔) อาคารที่มีที่ว่างโดยรอบในที่ดินแปลงที่ก่อสร้างอาคารน้อยกว่าร้อยละ
๓๐ ของที่ดินแปลงที่ขออนุญาตก่อสร้างอาคารนั้น
การวัดความสูงให้วัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร

ข้อ ๓ ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารที่มีห้องใต้ดิน
เว้นแต่ห้องลิฟต์ ห้องเครื่อง หรือถังเก็บน้ำใต้ดิน

ข้อ ๔ ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ ห้ามบุคคลใดดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารใดๆ
ให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๒

ข้อ ๕ อาคารที่มีอยู่แล้วในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ
๒ ก่อนหรือในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้
แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ
๒

ข้อ ๖ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร หรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้น
ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อกฎกระทรวงนี้ไม่ได้


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙
สุจริต
ปัจฉิมนันท์
ปลัดกระทรวงมหาดไทย
ผู้ใช้อำนาจของ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่อำเภอสิเกา อำเภอกันตัง กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียน
และอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง ลงวันที่ ๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๘ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๒๓ กันยายน ๒๕๔๘ เป็นต้นมา แต่มาตรา ๑๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บัญญัติว่า ถ้าไม่มีการออกกฎกระทรวงหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ประกาศนั้นมีผลใช้บังคับ
ให้ประกาศดังกล่าวเป็นอันยกเลิกและโดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณดังกล่าว
และเกาะทุกเกาะในจังหวัดตรังต่อไป เพื่อประโยชน์ในด้านการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
การสถาปัตยกรรม และการควบคุมความหนาแน่นของอาคาร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





















พัชรินทร์/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๒๕/๒๒ กันยายน ๒๕๔๙