ระเบียบกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลในคดีจับกุม
ผู้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗
พ.ศ. ๒๕๔๒[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีการจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลการจับกุมผู้กระทำผิดกฎหมายว่าด้วยภาษีสรรพสามิต
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๒) แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินคงคลัง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕
กระทรวงการคลังจึงออกระเบียบไว้ ดังนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลในคดีจับกุมผู้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ
๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันออกประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๓
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับกับการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ สำหรับสินค้า ดังต่อไปนี้
(๑)
น้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมัน
(๒)
สินค้าอื่น ๆ ตามที่อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนด

ข้อ
๔
ให้อธิบดีกรมสรรพาสามิตเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้

หมวด ๑
ข้อความทั่วไป
 

ข้อ
๕ ในระเบียบนี้
ภาษีสรรพสามิต หมายความว่า
ภาษีสรรพาสามิตตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
เจ้าพนักงาน หมายความว่า เจ้าพนักงานกรมสรรพสามิต
และให้หมายความรวมถึง
พนักงานฝ่ายปกครองหรือตรวจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ในเมื่อทำการเกี่ยวกับการจับกุมปราบปรามผู้กระทำผิดกฎหมายซึ่งตนมีหน้าที่ต้องจับกุมหรือปราบปราม
ผู้จับ หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งทำการจับกุม ร่วมทำการจับกุม
ผู้สั่งการให้จับกุม ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงาน
และให้หมายความรวมถึงผู้ทำการสืบสวนอันเป็นประโยชน์โดยตรงเกี่ยวกับการจับกุมด้วย
ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงาน หมายความว่า
เจ้าพนักงานเปรียบเทียบคดี ผู้พิสูจน์ นักวิทยาศาสตร์ผู้ตรวจสอบเอกสาร
ผู้ตรวจพบผู้กระทำผิด
หรือผู้ดำเนินการด้านกฎหมายซึ่งได้ทำการตรวจสอบพยานหลักฐานและทำการใด ๆ
อันเกี่ยวกับคดีนั้น
ผู้แจ้งความนำจับ หมายความว่า
บุคคลซึ่งมิใช่เจ้าพนักงานตามระเบียบนี้
ได้นำความมาแจ้งแก่ผู้รับแจ้งความนำจับถึงเบาะแสหรือเค้าเงื่อนแห่งการกระทำความผิด
และเป็นผลให้ทำการจับกุมได้สำเร็จเนื่องจากการแจ้งความนั้น
เงินสินบน หมายความว่า
เงินที่ทางราชการจ่ายให้แก่ผู้แจ้งความนำจับเกี่ยวกับความผิดในคดีตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพาสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗
เงินรางวัล หมายความว่า
เงินที่ทางราชการจ่ายให้แก่ผู้จับกุมผู้กระทำความผิดในคดีตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗

หมวด ๒
การแจ้งความนำจับ
 

ข้อ
๖ ผู้รับแจ้งความนำจับตามระเบียบ
ได้แก่
(๑)
ปลัดกระทรวงการคลัง
หรือผู้ซึ่งปลัดกระทรวงการคลังมอบหมาย
(๒)
อธิบดีกรมสรรพาสามิต รองอธิบดีกรมสรรพสามิต ผู้อำนวยการสำนักกฎหมาย
ผู้อำนวยการส่วนคดี สำนักกฎหมาย ผู้อำนวยการสำนักตรวจสอบป้องกันและปราบปราม
ผู้อำนวยการส่วนสืบสวนและประมวลหลักฐาน ผู้อำนวยการส่วนป้องกันและปราบปราม
เจ้าหน้าที่ตรวจสรรพสามิต นายตรวจสรรพสามิต สำนักตรวจสอบป้องกันและปราบปราม
ตั้งแต่ระดับ ๕ ขึ้นไป ผู้อำนวยการสำนักงานสรรพสามิตภาค ผู้อำนวยการส่วนกฎหมาย
ผู้อำนวยการส่วนป้องกันและปราบปราม สำนักงานสรรพสามิตภาค เจ้าหน้าที่ตรวจสรรพสามิต
นายตรวจสรรพสามิต สำนักงานสรรพสามิตภาค ตั้งแต่ระดับ ๕ ขึ้นไป
สรรพสามิตจังหวัดเจ้าหน้าที่บริหารงานสรรพสามิต ๗ เจ้าหน้าที่ตรวจสรรพสามิต
นายตรวจสรรพสามิต สำนักงานสรรพสามิตจังหวัด ตั้งแต่ระดับ ๕ ขึ้นไป สรรพสามิตอำเภอ
(๓)
ผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ปลัดจังหวัด นายอำเภอ ปลัดอำเภอ
และปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้ากิ่งอำเภอ
(๔)
ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติผู้บัญชาการตำรวจนครบาล
ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
รองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค รองผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค
ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัด
รองผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัด ผู้กำกับการสถานีตำรวจ
รองผู้กำกับการหัวหน้าสถานีตำรวจ สารวัตรหัวหน้าสถานีตำรวจ

ข้อ
๗ การแจ้งความนำจับ
ผู้แจ้งความนำจับต้องแจ้งต่อผู้รับแจ้งความดังกล่าวในข้อ ๖
เว้นแต่กรณีที่ต้องจับกุมผู้กระทำความผิดโดยด่วน ซึ่งถ้ารั้งรอไว้ผู้กระทำความผิดอาจหลบหนีไปได้
และประสงค์จะแจ้งความนำจับแต่มิอาจแจ้งความต่อผู้จับแจ้งความตามข้อ ๖ ได้ทันท่วงที
ให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีอำนาจจับกุมผู้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาก็ได้
แล้วให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจผู้เข้าจับกุมนั้น
รายงานผลการจับกุมและส่งรายละเอียดหลักฐานการรับแจ้งความนำจับให้ผู้มีอำนาจรับแจ้งความตามที่ระบุไว้ใน
ข้อ ๖ ทราบภายใน ๒๔ ชั่วโมง นับแต่เวลาที่มีการจับกุม

ข้อ
๘ เมื่อได้รับแจ้งความนำจับ
ให้ผู้รับแจ้งนำจับ จัดทำหลักฐานการรับแจ้งความเป็นหนังสือ โดยระบุการกระทำผิด
รายละเอียดเกี่ยวกับชื่อตำแหน่งของผู้รับแจ้งความ
ถ้าผู้แจ้งความนำจับประสงค์จะไม่เปิดเผยชื่อให้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้เป็นหลักฐานแต่ถ้าไม่ประสงค์จะผิดเป็นความลับ
ให้เขียนชื่อที่อยู่ของผู้แจ้งความนำจับและให้ผู้แจ้งความนำจับลงลายมือชื่อ หรือพิมพ์ลายนิ้วมือไว้เป็นหลักฐาน
ในหนังสือแจ้งความแล้วทำสำเนา ๑ ชุด มอบให้ผู้แจ้งความนำจับไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๙
เมื่อได้มีการจับกุมผู้ต้องหาพร้อมด้วยของกลางซึ่งเป็นสินค้าตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ แล้ว ให้ผู้จับกุมดำเนินการส่งของกลางดังกล่าวให้กรมสรรพสามิตตรวจพิสูจน์ตามระเบียบที่เกี่ยวข้องต่อไปโดยให้ผู้มีอำนาจทำการตรวจพิสูจน์รับรองว่า
เป็นสินค้าที่ยังไม่ได้เสียภาษี หรือเสียภาษีโดยไม่ถูกต้องครบถ้วน

หมวด ๓
หลักเกณฑ์การจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัล
 

ข้อ
๑๐
ให้จ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลในคดีกระทำความผิดพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ ทุกฐานความผิด เว้นแต่ความผิดตามบทกำหนดโทษในมาตรา ๑๔๕,
๑๔๖, ๑๕๐, ๑๖๕ และ ๑๖๖ ตามอัตรา
ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีที่มีผู้แจ้งความนำจับให้จ่ายเงินสินบนและเงินรางวัล ร้อยละ ๕๕
ของเงินค่าปรับ โดยให้แบ่งจ่ายเป็นเงินสินลนร้อยละ ๓๐ และจ่ายเป็นเงินรางวัล
ร้อยละ ๒๕
(๒)
ในกรณีที่ไม่มีผู้แจ้งความนำจับให้จ่ายเป็นเงินรางวัลแก่ผู้จับ ร้อยละ ๕๕
ของเงินค่าปรับ

ข้อ
๑๑
ให้จ่ายเงินรางวัลเพิ่มเติมตามที่กำหนดในข้อ ๑๐
เพื่อประโยชน์แก่ราชการได้อีก เฉพาะในกรณีที่จับกุมผู้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ ได้พร้อมทั้งของกลาง หรือได้แต่เฉพาะของกลาง
และของกลางนั้นตกเป็นของกรมสรรพสามิต
ให้จ่ายเป็นเงินรางวัลเพิ่มเติมจากเงินค่าขายของกลางได้อีกไม่เกินร้อยละ ๕๕
ของค่าภาษีที่ได้จากค่าขายของกลางแต่ละรายที่ขายได้

ข้อ
๑๒ การจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลตามอัตราที่ระบุไว้ในข้อ
๑๐ ให้หักจ่ายจากเงินค่าปรับที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยได้นำมาชำระแล้ว
ในกรณีจำเป็นได้ชำระเงินค่าปรับต่อศาล
เงินสินบนและเงินรางวัลให้จ่ายจากเงินงบประมาณ

ข้อ
๑๓ การแบ่งเงินรางวัลตามข้อ ๑๐
และข้อ ๑๑ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์การแบ่งเงินรางวัลที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนด

หมวด ๔
การขอรับเงินสินบน
เงินรางวัล
 

ข้อ
๑๔ การขอรับเงินสินบน เงินรางวัล
ให้ผู้แจ้งความนำจับหรือผู้จับกุมยื่นคำขอต่อบุคคลดังต่อไปนี้ภายใน ๙๐ วัน
นับแต่วันที่ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบคดีได้เปรียบเทียบคดีได้เปรียบเทียบปรับผู้ต้องหา
หรือวันที่จำเลยได้ชำระค่าปรับต่อศาล
หรือวันที่ศาลได้มีคำพิพากษาให้ลงโทษจำเลยโดยคดีนั้นถึงที่สุดแล้ว
แล้วแต่กรณีดังนี้
(๑)
ในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นต่ออธิบดีกรมสรรพสามิต หรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย
และให้มีอำนาจพิจารณาจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัล
(๒)
ในส่วนภูมิภาค ให้ยื่นต่อผู้ว่าราชการจังหวัด
หรือผู้ซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมาย
และให้มีอำนาจพิจารณาจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัล

ข้อ
๑๕ คำขอรับเงินสินบน เงินรางวัล
ให้จัดทำตามแบบที่กรมสรรพสามิตกำหนด และแนบเอกสารต่าง ๆ ไปเพื่อประกอบการพิจารณา
คือ
(๑)
สำเนาบันทึกการจับกุมของผู้จับ
(๒)
ข้อตกลงในการแบ่งเงินสินบน (ถ้ามี)
(๓)
สำเนาใบรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลาง
(๔)
ใบรับแจ้งความนำจับ (เฉพาะในกรณีขอรับเงินสินบน)
(๕)
หนังสือมอบอำนาจให้ผู้จับกุมคนหนึ่งคนใดเป็นผู้รับเงินรางวัล
(๖)
สำเนาคำพิพากษาคดีถึงที่สุด หรือหนังสือแจ้งผลคดีของพนักงานอัยการว่าคดีถึงที่สุด
แล้วแต่กรณี
เอกสารดังกล่าวให้ใช้ต้นฉบับ
๑ ชุด พร้อมกับสำเนาอีก ๑ ชุด
ในกรณีที่เอกสารฉบับใดไม่อาจส่งต้นฉบับได้ให้ใช้สำเนาที่เจ้าหน้าที่รับรองแทน

ข้อ
๑๖
ในกรณีที่ผู้มีสิทธิได้รับเงินสินบนหรือเงินรางวัลถึงแก่ความตายหรือมีความจำเป็นอื่นใดไม่สามารถขอรับเงินสินบนหรือเงินรางวัลได้
ให้ทายาทหรือผู้จัดการมรดกของผู้นั้นเป็นผู้ยื่นคำขอแทนแล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๗
การจ่ายสินบนให้แก่ผู้แจ้งความนำจับ ในกรณีผู้แจ้งความนำจับไปเปิดเผยชื่อ
ให้ผู้แจ้งความนำจับพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ที่แบบคำขอรับเงิน โดยไม่ต้องระบุชื่อ
แล้วให้ผู้รับแจ้งความลงลายมือไว้ที่แบบคำขอรับเงิน โดยไม่ต้องระบุชื่อ
แล้วให้ผู้รับแจ้งความลงลายมือชื่อรับรองใบแบบคำขอรับเงินนั้นด้วยแบบคำขอรับเงินดังกล่าว
ให้ถือเป็นใบสำคัญคู่จ่ายเงิน

ข้อ
๑๘
ผู้มีสิทธิได้รับเงินสินบนหรือเงินรางวัลจะต้องขอรับเงินจากกรมสรรพสามิตภายในกำหนด
๑๘๐ วัน นับแต่วันที่สั่งจ่ายเงินสินบนหรือเงินรางวัล

ข้อ
๑๙
การพิจารณาจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัลตามระเบียบนี้
หาได้ถือเป็นข้อผูกพันกระทรวงการคลัง หรือกรมสรรพสามิต หรือผู้รับแจ้งความ
หรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจพิจารณาจ่ายเงินสินบนและเงินรางวัล
ว่าจะต้องมีการจ่ายให้ตามที่ระบุไว้ในระเบียบนี้เสนอไปไม่
ในการพิจารณานี้ให้ถือเป็นเด็ดขาด
ผู้ใดนำไปอุทธรณ์หรือฟ้องร้องแต่อย่างใดหาได้ไม่

ข้อ
๒๐
ในกรณีที่มีข้อสงสัยหรือกรณีที่มิได้กำหนดไว้ในระเบียบนี้
ให้อธิบดีกรมสรรพสามิต เป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
ธารินทร์
นิมมานเหมินท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง










นันทพล/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน
๒๕๔๙

ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ
๑๗ กันยายน ๒๕๕๑

ชุติมา/ปรับปรุง
๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๘๕ ง/หน้า
๑๔/๒๒ ตุลาคม
๒๕๔๒