กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
รถโรงเรียน รถบรรทุก หรือรถบรรทุกคนโดยสาร บรรทุกของได้ตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) สำหรับส่วนกว้าง ไม่เกินส่วนกว้างของรถ
(๒) สำหรับส่วนยาว
(ก) ในกรณีที่เป็นรถยนต์
ด้านหน้ายื่นไม่เกินหน้าหม้อหรือกันชน ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร
(ข) ในกรณีที่เป็นรถพ่วงรถยนต์ ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน
๒.๕๐ เมตร
(ค)
ในกรณีที่เป็นรถม้าสี่ล้อบรรทุกของด้านหน้ายื่นไม่เกินหน้ารถ
ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร
(ง) ในกรณีที่เป็นเกวียน ด้านหน้ายื่นไม่เกิน ๑.๐๐ เมตร
วัดจากแอก ด้านหลังยื่นพ้นตัวถังไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร
(จ) ในกรณีนอกจากที่ระบุไว้ใน (ก) (ข) (ค) และ (ง)
ด้านหน้ายื่นไม่เกินตัวถัง ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๐.๕๐ เมตร
(๓) สำหรับส่วนสูง
(ก)[๒] ในกรณีที่เป็นรถบรรทุก
รถม้าสี่ล้อบรรทุกของ หรือเกวียน ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
เว้นแต่รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
(ข) ในกรณีที่เป็นรถอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน (ก)
ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร
(ค) ในกรณีที่เป็นรถชนิดที่ผู้ขับขี่อยู่หลังตัวรถ
ให้บรรทุกสูงไม่เกินระดับที่ผู้ขับขี่มองเห็นพื้นทางข้างหน้าได้ในระยะตั้งแต่ ๓.๐๐
เมตร จากรถ หรือน้อยกว่า
(ง)[๓] ในกรณีที่เป็นรถบรรทุกซึ่งบรรทุกตู้สำหรับบรรจุสิ่งของ
ให้บรรทุกสูงได้ไม่เกิน ๔.๒๐ เมตร จากพื้นทาง

ข้อ ๒
สำหรับรถที่ประกอบตัวถังสำเร็จรูปจากต่างประเทศ
และได้รับการจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ให้บรรทุกของไม่เกินส่วนกว้าง ส่วนยาว
และส่วนสูงของตัวถังที่ใช้บรรทุก

ข้อ ๓
ให้บรรทุกของหรือคนไม่รวมผู้ขับขี่ได้ไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้
(๑) รถจักรยานยนต์ ให้บรรทุกของไม่เกิน ๕๐ กิโลกรัม
หรือบรรทุกคนไม่เกินจำนวนที่นั่ง แต่ให้นั่งซ้อนท้ายได้เพียงคนเดียว
(๒) รถจักรยานยนต์ที่มีพ่วงข้าง ให้บรรทุกของไม่เกิน ๑๕๐ กิโลกรัม
หรือบรรทุกคนไม่เกินจำนวนที่นั่ง
(๓) รถจักรยานสองล้อ ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน ๓๐
กิโลกรัม
(๔)
รถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไปสำหรับบรรทุกของ ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน ๑๕๐ กิโลกรัม
(๕)
รถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไปสำหรับบรรทุกคน ให้บรรทุกคนไม่เกินสองคน กับเด็กอายุไม่เกินสิบขวบอีกไม่เกินสองคน หรือของไม่เกิน
๑๕๐ กิโลกรัม
(๖) รถที่ใช้คนลากเข็นคนเดียว ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน
๑๕๐ กิโลกรัม
(๗) รถที่ใช้คนลากเข็นเกินหนึ่งคน ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน
๓๐๐ กิโลกรัม
(๘) รถม้าสองล้อ ให้บรรทุกของไม่เกิน
๒๐๐ กิโลกรัม หรือบรรทุกคนไม่เกินสองคน
(๙) รถม้าสี่ล้อ ให้บรรทุกของไม่เกิน ๔๐๐ กิโลกรัม
หรือบรรทุกคนไม่เกินสี่คน
(๑๐) เกวียนเทียมสัตว์ตัวเดียว ให้บรรทุกของไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัม
หรือบรรทุกคนไม่เกินสิบคน
(๑๑) เกวียนเทียมสัตว์เกินหนึ่งตัว ให้บรรทุกของไม่เกิน ๘๐๐
กิโลกรัม หรือบรรทุกคนไม่เกินสิบคน
ในกรณีที่เป็นรถตาม (๕) (๘) (๙) (๑๐) หรือ (๑๑)
เมื่อบรรทุกคนแล้วจะบรรทุกของด้วยก็ได้ แต่ต้องไม่เกินน้ำหนักที่กำหนด
โดยให้ถือว่าคนหรือเด็กอายุเกินสิบขวบคนหนึ่งหนัก ๕๐ กิโลกรัม
และเด็กอายุไม่เกินสิบขวบคนหนึ่งหนัก ๒๕ กิโลกรัม


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก เล็ก
แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
  
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๘ บัญญัติว่ารถโรงเรียน
รถบรรทุก หรือรถบรรทุกคนโดยสาร จะใช้บรรทุกคน สัตว์ หรือสิ่งของชนิดหรือประเภทใด ในลักษณะใด
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๔]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดให้รถบรรทุกสามารถบรรทุกสูงได้ไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
เป็นเหตุให้รถบรรทุกซึ่งบรรทุกตู้สำหรับบรรจุสิ่งของที่มีความสูง ๓.๘๐ เมตร
เมื่อนำไปใช้บรรทุกสิ่งของจะต้องขออนุญาตเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานจราจรเป็นราย ๆ
ไป ทำให้ไม่สะดวกต่อการประกอบกิจการขนส่ง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๕]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดส่วนสูงในการบรรทุกของของรถบรรทุกไว้ไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง ทั้งนี้ โดยไม่คำนึงถึงความกว้างของรถบรรทุกที่แตกต่างกัน
เป็นเหตุให้รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ซึ่งสามารถบรรทุกของสูงเกิน
๓.๐๐ เมตร จากพื้นทางได้อย่างปลอดภัย ไม่สามารถบรรทุกของเกินความสูงที่กำหนดไว้ได้
ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการขนส่งเพิ่มขึ้นอันกระทบถึงเศรษฐกิจโดยส่วนรวม ดังนั้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตรสามารถบรรทุกของได้สูงเกิน
๓.๐๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๓.๘๐ เมตร จากพื้นทาง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๕๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๖]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากประเทศไทยได้ลงนามในกรอบความตกลงอาเซียนว่าด้วยการอำนวยความสะดวกในการขนส่งสินค้าผ่านแดน
และตามพิธีสารฉบับที่ ๔
ของกรอบความตกลงดังกล่าวได้กำหนดความสูงของรถขนส่งเกินที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่
๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
สมควรแก้ไขความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกซึ่งบรรทุกตู้สำหรับบรรจุสิ่งของตามกฎกระทรวงดังกล่าวเสียใหม่
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๗]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร
ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ไม่เหมาะสมกับเทคโนโลยีด้านการผลิตรถยนต์และมาตรฐานยานยนต์สากลที่เปลี่ยนแปลงไป
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐
เมตร เสียใหม่
เพื่อให้มีสมรรถนะในการบรรทุกเพิ่มขึ้นและสอดคล้องกับมาตรฐานยานยนต์สากล จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



วิภา/ปรับปรุง
๑๑ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒
[๒] มาตรา
๑ (๓) (ก) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
[๓] มาตรา
๑ (๓) (ง) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๕๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
[๔] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๒๓ กรกฎาคม ๒๕๒๓
[๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๓ สิงหาคม ๒๕๒๗
[๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๓ ก/หน้า ๒๐/๒ มีนาคม ๒๕๕๐
[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๒๘/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๐