ระเบียบของผู้ประสานงานกลาง
ระเบียบของผู้ประสานงานกลาง
ว่าด้วยการให้ความช่วยเหลือและการขอความช่วยเหลือ
ตามกฎหมายว่าด้วยความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องทางอาญา
พ.ศ.
๒๕๓๗
---------
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ (๕) มาตรา ๑๐ วรรคสอง มาตรา ๑๖ 
มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๑ วรรคสาม มาตรา ๒๕ วรรคสอง และมาตรา ๓๗
แห่งพระราชบัญญัติ
ความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องทางอาญา พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ประสานงานกลางออกระเบียบไว้ 
ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
"ระเบียบของผู้ประสานงานกลางว่าด้วยการให้ความ
ช่วยเหลือและการขอความช่วยเหลือตามกฎหมายว่าด้วยความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องทาง
อาญา พ.ศ. ๒๕๓๗"
 ข้อ
๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
 ข้อ
๓
การให้ความช่วยเหลือและการขอความช่วยเหลือตามกฎหมายว่าด้วย
ความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องทางอาญา
ให้ดำเนินการตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ เว้นแต่
ในกรณีที่ได้มีสนธิสัญญากำหนดไว้เป็นอย่างอื่น
ก็ให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญานั้น
 ข้อ
๔
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ให้หน่วยงานของรัฐที่
ให้ความช่วยเหลือหรือขอความช่วยเหลือจากต่างประเทศแจ้งให้ผู้ประสานงานกลางทราบเพื่อ
พิจารณาแก้ไข แล้วให้ผู้ประสานงานกลางรายงานผลการดำเนินการให้นายกรัฐมนตรีทราบ

  หมวด ๑
 
การให้ความช่วยเหลือแก่ต่างประเทศ
  ส่วนที่ ๑
  คำร้องขอ
 ข้อ
๕
คำร้องขอจากต่างประเทศเพื่อให้ประเทศไทยให้ความช่วยเหลือตาม
กฎหมายว่าด้วยความร่วมมือระหว่างประเทศในเรื่องทางอาญา
อย่างน้อยจะต้องมีรายละเอียดดัง
ต่อไปนี้
 (๑)
ชื่อหน่วยงานของประเทศผู้ร้องขอที่ประสงค์จะขอความช่วยเหลือ
 (๒)
เรื่องที่ขอความช่วยเหลือ รวมทั้งรายละเอียดและข้อสนเทศอื่นที่อาจเป็น
ประโยชน์ต่อการดำเนินการตามคำร้องขอ
 (๓)
วัตถุประสงค์และความจำเป็นที่ต้องขอความช่วยเหลือ
 (๔)
รายละเอียดอื่นที่จำเป็นสำหรับคำร้องขอในแต่ละประเภทตามที่กำหนดไว้
ในข้อ ๖ ถึงข้อ ๑๓ แล้วแต่กรณี
 ในกรณีที่ประเทศผู้ร้องขอไม่ได้ทำสนธิสัญญาว่าด้วยความร่วมมือระหว่าง
ประเทศในเรื่องอาญากับประเทศไทย
ประเทศผู้ร้องขอจะต้องแสดงว่าจะให้ความช่วยเหลือใน
ทำนองเดียวกันเมื่อประเทศไทยเป็นผู้ร้องขอ
 คำร้องขอและเอกสารประกอบคำร้องขอดังกล่าว
ถ้าทำเป็นภาษาอื่นที่มิใช่ภาษา
ไทยหรือภาษาอังกฤษ
จะต้องทำคำแปลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษที่รับรองความถูกต้องด้วย
 ข้อ
๖
คำร้องขอความช่วยเหลือให้สอบสวนหรือสืบพยานหลักฐานจะต้องระบุชื่อ
และที่อยู่ของบุคคลซึ่งเป็นพยาน
หรือบุคคลซึ่งครอบครองสิ่งของหรือเอกสารอันเป็นพยานหลัก
ฐานที่ประสงค์ให้รวบรวม
รวมทั้งรายการข้อซักถามที่ประสงค์จะให้ดำเนินการ ในกรณีที่เป็นการ
ร้องขอให้สืบพยานหลักฐานในศาลไทยให้ส่งสำเนาคำฟ้องมาด้วย
 ข้อ
๗ คำร้องขอความช่วยเหลือให้จัดหาหรือให้เอกสารหรือข่าวสารที่อยู่ใน
ความครอบครองของหน่วยงานของรัฐ
จะต้องระบุรายละเอียดเกี่ยวกับเอกสารหรือข่าวสารและ 
ชื่อของหน่วยงานที่ครอบครองเอกสารหรือข่าวสารนั้น
รวมทั้งความประสงค์ที่จะให้ดำเนินการ
เกี่ยวกับเอกสารหรือข่าวสารนั้น
 ข้อ
๘
คำร้องขอความช่วยเหลือให้จัดส่งเอกสารทางกฎหมาย จะต้องแนบ
เอกสารที่จะส่งและระบุชื่อและที่อยู่ของบุคคลซึ่งจะให้ส่งเอกสารให้ชัดเจน
 ข้อ
๙
คำร้องขอความช่วยเหลือในการค้นและการยึดสิ่งของ จะต้องระบุข้อเท็จ
จริงหรือพยานหลักฐานอันเป็นเหตุที่จะออกหมายค้น หรือค้น
หรือยึดสิ่งของรูปพรรณและสถานที่
ที่สิ่งของนั้นอยู่
หรือที่อยู่ของบุคคลซึ่งครอบครองสิ่งของนั้น โดยให้มีรายละเอียดเพียงพอที่จะสืบ
หาได้
รวมทั้งความประสงค์ที่จะให้ดำเนินการเกี่ยวกับสิ่งของดังกล่าว
 ข้อ
๑๐
คำร้องขอความช่วยเหลือให้โอนบุคคลซึ่งถูกคุมขังเพื่อสืบพยานให้
ดำเนินการดังต่อไปนี้
 (๑)
การขอให้ส่งตัวบุคคลซึ่งถูกคุมขังในประเทศไทยไปเบิกความเป็นพยานใน
ประเทศผู้ร้องขอ
จะต้องระบุชื่อและสถานที่คุมขังตัวบุคคลดังกล่าวรวมทั้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคดีที่
กำลังพิจารณาอยู่ในประเทศผู้ร้องขอ และประเด็นที่จะขอให้บุคคลผู้นั้นเบิกความ
ตลอดจนสิทธิ
และหน้าที่ของบุคคลดังกล่าวที่พึงมีตามกฎหมาย
ตามสนธิสัญญาหรือตามที่ประเทศผู้ร้องขอจะ
ได้รับรองไว้กับประเทศไทย
 (๒)
การขอให้ส่งตัวบุคคลซึ่งถูกคุมขังในประเทศผู้ร้องขอมาเบิกความเป็นพยาน
ในประเทศไทย จะต้องระบุชื่อบุคคลดังกล่าวพร้อมกับส่งเอกสารหลักฐานซึ่งแสดงว่าบุคคลดัง
กล่าวสมัครใจมาเบิกความเป็นพยานในประเทศไทยรวมทั้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับระยะเวลาคุมขังที่
เหลืออยู่ คดีที่กำลังพิจารณาอยู่ในประเทศไทย
และรายการข้อซักถามที่ประสงค์จะให้พนักงาน
อัยการผู้รับผิดชอบดำเนินการสืบพยาน
 ข้อ
๑๑ คำร้องขอความช่วยเหลือในการสืบหาบุคคล จะต้องระบุชื่อรูปพรรณและ
ที่อยู่ของบุคคลดังกล่าว
หรือสถานที่ที่มีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าบุคคลนั้นอาศัยอยู่รวมทั้งความเกี่ยว
พันของบุคคลดังกล่าวกับการสืบสวน สอบสวน ฟ้องคดี
หรือการดำเนินการอื่นทางอาญาใน
ประเทศผู้ร้องขอ
 ข้อ
๑๒
คำร้องขอความช่วยเหลือในการเริ่มกระบวนการคดีทางอาญาจะต้อง
แสดงหลักฐานว่าประเทศผู้ร้องขอมีอำนาจที่จะเริ่มกระบวนการคดีอาญาคดีนั้นในประเทศผู้ร้อง
ขอได้แต่ประสงค์จะให้เริ่มกระบวนการดังกล่าวในประเทศไทยและคดีดังกล่าวอยู่ในเขตอำนาจ
ของศาลไทย ตลอดจนรายละเอียดของพยานหลักฐานซึ่งมีมูลเพียงพอที่จะให้ดำเนินการได้
รวม
ทั้งระบุชื่อหรือรูปพรรณ
และที่อยู่ของผู้ต้องหาที่ประสงค์จะให้เริ่มกระบวนการคดีอาญาใน
ประเทศไทยเท่าที่จะบอกได้
 ข้อ
๑๓
คำร้องขอความช่วยเหลือในการริบหรือยึดทรัพย์สิน จะต้องระบุรูป
พรรณของทรัพย์สินนั้นและสถานที่ซึ่งทรัพย์สินนั้นตั้งอยู่
หรือที่อยู่ของบุคคลซึ่งครอบครองทรัพย์
สินนั้น โดยให้มีรายละเอียดเพียงพอที่จะสืบหาได้
 ในกรณีที่ขอให้ริบทรัพย์สิน
จะต้องแนบต้นฉบับหรือสำเนาที่รับรองความถูกต้อง
ของคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลของประเทศผู้ร้องขอให้ริบทรัพย์สินนั้นส่วนในกรณีที่ขอให้ยึด
ทรัพย์สิน
จะต้องแนบต้นฉบับหรือสำเนาที่รับรองความถูกต้องของคำสั่งศาลของประเทศผู้ร้องขอ
ที่สั่งให้ยึดทรัพย์สินก่อนศาลมีคำสั่งพิพากษา
หรือก่อนศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ริบทรัพย์สิน
นั้นแล้ว

  ส่วนที่ ๒
 การดำเนินการตามคำร้องขอ
 ข้อ
๑๔
การรับรองความถูกต้องแท้จริงแห่งเอกสารที่ได้มาในทางการสอบสวน
หรือการสืบพยานหลักฐานตามมาตรา ๑๖
และการรับรองความถูกต้องแท้จริงของเอกสารที่จัดหา
ให้ตามคำร้องขอความช่วยเหลือจากต่างประเทศตามมาตรา ๒๐
ให้จัดทำเป็นหนังสือรับรองความ
ถูกต้องแท้จริงของเอกสารตามแบบ รอ.๑
ท้ายระเบียบนี้โดยให้มีคำแปลเป็นภาษาอังกฤษที่รับ
รองความถูกต้องด้วย
แต่ถ้าเอกสารที่จะส่งไปให้ประเทศผู้ร้องขอเป็นสำเนาเอกสาร ให้เจ้าหน้าที่
ผู้มีหน้าที่เก็บเอกสารนั้นรับรองตัวสำเนาเอกสารนั้นเป็นรายหน้า
และลงชื่อ ลายมือชื่อและ
ตำแหน่งของผู้รับรองเอกสารด้วย
โดยคำรับรองนั้นจะต้องทำเป็นภาษาอังกฤษ
 ข้อ
๑๕
การแจ้งผลการดำเนินการส่งเอกสารทางกฎหมายตามมาตรา ๒๑ ให้จัด
ทำเป็นหนังสือแจ้งผลการดำเนินการส่งเอกสารตามแบบ สอ.๑
ท้ายระเบียบนี้โดยให้มีคำแปลเป็น
ภาษาอังกฤษที่รับรองความถูกต้องด้วย
 ข้อ
๑๖ การจัดทำหนังสือรับรองการเก็บรักษา
รูปพรรณ ลักษณะ และความ
บริบูรณ์แห่งสภาพของสิ่งของตามมาตรา ๒๕
ให้จัดทำเป็นหนังสือรับรองการเก็บรักษารูปพรรณ 
ลักษณะ และความบริบูรณ์แห่งสภาพของสิ่งของตามแบบ รส.๑
ท้ายระเบียบนี้ โดยให้มีคำแปล
หนังสือรับรองดังกล่าวและเอกสารประกอบเป็นภาษาอังกฤษที่รับรองความถูกต้องด้วย

  หมวด ๒
 
การขอความช่วยเหลือจากต่างประเทศ
 ข้อ
๑๗ คำขอความช่วยเหลือจากต่างประเทศ
อย่างน้อยจะต้องมีรายละเอียดดัง
ต่อไปนี้
 (๑)
ชื่อหน่วยงานที่ประสงค์จะขอความช่วยเหลือจากต่างประเทศ
 (๒)
เรื่องที่ขอความช่วยเหลือ รวมทั้งรายละเอียดและข้อสนเทศอื่นที่อาจจะเป็น
ประโยชน์ต่อการดำเนินการตามคำร้องขอ
 (๓)
วัตถุประสงค์และความจำเป็นที่ต้องขอความช่วยเหลือ
 (๔)
รายละเอียดอื่นที่จำเป็นสำหรับคำขอในแต่ละประเภทตามที่กำหนดไว้ในข้อ 
๖ ถึงข้อ ๑๓ แล้วแต่กรณี โดยอนุโลม
 ในกรณีที่ประเทศไทยไม่ได้ทำสนธิสัญญาว่าด้วยความร่วมมือระหว่างประเทศใน
เรื่องทางอาญากับประเทศผู้รับคำขอ
ประเทศไทยจะต้องแสดงว่าจะให้ความช่วยเหลือในทำนอง
เดียวกันเมื่อประเทศผู้รับคำขอเป็นผู้ร้องขอ
 คำขอและเอกสารประกอบคำขอดังกล่าว
จะต้องทำคำแปลเป็นภาษาของประเทศ
ผู้รับคำขอหรือภาษาอังกฤษที่รับรองความถูกต้องด้วย

 ประกาศ
ณ วันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๓๗
  โอภาส อรุณินท์
 
อัยการสูงสุด
  ผู้ประสานงานกลาง

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

[รก.๒๕๓๗/พ๑๔ง/๒๒/๑๑ มีนาคม ๒๕๓๗]

  พรพิมล/พิมพ์ฺ
  ๒๔
ก.ค ๒๕๔๔