พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
และกรรมาธิการ
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ เมษายน
พ.ศ. ๒๕๓๕
เป็นปีที่ ๔๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ และมาตรา ๑๘๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา
๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ประธานและรองประธานวุฒิสภา
ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา
และสมาขิกสภาผู้แทนราษฎร ได้รับเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มเป็นรายเดือน
ตามบัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ให้ใช้บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
หมายเลข ๑ ตั้งแต่วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป
และเมื่อได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศใช้บัญชีอัตราตำแหน่ง เงินเดือน
และเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งข้าราชการการเมือง หมายเลข ๒ หมายเลข ๓ หมายเลข ๔
หรือหมายเลข ๕ ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการการเมืองแล้ว
ให้นายกรัฐมนตรีประกาศปรับใช้อัตราเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ตามบัญชีหมายเลข ๒ หมายเลข ๓ หมายเลข ๔ หรือหมายเลข ๕ ให้สอดคล้องกัน
ประธานและรองประธานวุฒิสภา
ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร และผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
เมื่อได้รับเงินประจำตำแหน่งหรือเงินเพิ่ม
สำหรับตำแหน่งดังกล่าวแล้วไม่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งหรือเงินเพิ่ม
สำหรับตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แล้วแต่กรณี อีก

มาตรา
๔
ให้ประธานรัฐสภาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งประธานรัฐสภาเพิ่มขึ้นอีกตามบัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา
๕ เมื่อมีพระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมรัฐสภาหรือพระบรมราชโองการประกาศเรียกประชุมรัฐสภา
ให้สมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ซึ่งมีถิ่นที่อยู่นอกจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภา
ได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางเฉพาะครั้งแรกจากจังหวัด
อันเป็นถิ่นที่อยู่มายังจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภา หรือเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาปิดประชุมรัฐสภา
หรือเมื่อสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลง
ให้ได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางจากจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภากลับไปยังจังหวัดอันเป็นถิ่นที่อยู่ ทั้งนี้ ให้ได้รับเท่าที่จ่ายจริง

มาตรา
๖ เมื่อมีการประชุมคณะกรรมาธิการ
ให้กรรมาธิการวุฒิสภา กรรมาธิการสภาผู้แทนราษฎร กรรมาธิการรัฐสภา
และกรรมาธิการร่วมกันของสภาทั้งสอง
ซึ่งมีถิ่นที่อยู่นอกจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภาได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางจากจังหวัดอันเป็นถิ่นที่อยู่มายังจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภา
และเมื่อการประชุมคณะกรรมาธิการได้สิ้นสุดลงให้ได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางจากจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภากลับไปยังจังหวัดอันเป็นถิ่นที่อยู่
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่กรรมาธิการซึ่งเป็นสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ขณะปฏิบัติหน้าที่อยู่ในระหว่างสมัยประชุม
ในกรณีที่กรรมาธิการวุฒิสภา
กรรมาธิการสภาผู้แทนราษฎร กรรมาธิการรัฐสภา และกรรมาธิการร่วมกันของสภาทั้งสอง
มีความจำเป็นต้องเดินทางไปนอกจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภา
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมาธิการ ให้ได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางด้วย
ให้นำพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการมาใช้บังคับแก่ค่าใช้จ่ายในการเดินทางตามมาตรานี้โดยอนุโลม
โดยให้กรรมาธิการได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับข้าราชการผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑๑

มาตรา
๗ กรรมาธิการวุฒิสภา
กรรมาธิการสภาผู้แทนราษฎร กรรมาธิการรัฐสภา และกรรมาธิการร่วมกันของสภาทั้งสอง
ให้ได้รับเบี้ยประชุมครั้งละห้าร้อยบาท
การประชุมในวันเดียวกันมากกว่าหนึ่งครั้ง
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพียงครั้งเดียว

มาตรา
๘
ให้สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาจัดใบเบิกทางโดยสารรถไฟ
รถยนต์ประจำทางและเครื่องบิน ให้แก่ประธานและรองประธานวุฒิสภา
ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา
และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เพื่อใช้ในการเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่นอกจังหวัดอันเป็นที่ตั้งรัฐสภา
ใบเบิกทางโดยสารรถไฟและรถยนต์ประจำทาง
ให้มีผู้ติดตามได้หนึ่งคนในชั้นเดียวกัน

มาตรา
๙ ให้นำพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการในส่วนที่เกี่ยวกับการเดินทางไปราชการต่างประเทศชั่วคราวมาใช้บังคับแก่ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการต่างประเทศของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโดยอนุโลม
โดยให้ประธานวุฒิสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎรได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับนายกรัฐมนตรี
รองประธานวุฒิสภา รองประธานสภาผู้แทนราษฎร และผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับรองนายกรัฐมนตรี
ส่วนสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ได้รับสิทธิในอัตราเดียวกับข้าราชการผู้ดำรงตำแหน่งระดับ
๑๑

มาตรา
๑๐ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์ ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บัญชีหมายเลข ๑
๒.
บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บัญชีหมายเลข ๒
๓.
บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บัญชีหมายเลข ๓
๔.
บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บัญชีหมายเลข ๔
๕.
บัญชีเงินประจำตำแหน่งและเงินเพิ่มของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บัญชีหมายเลข ๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกรรมาธิการ เสียใหม่
เพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะทางเศรษฐกิจและภาระหน้าที่ของบุคคลดังกล่าว และโดยที่มาตรา
๑๘๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ได้บัญญัติให้การกำหนดเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกระทำโดยพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ 


























สุนันทา/ผู้จัดทำ
๔ มีนาคม ๒๕๕๓
กวินทราด/ผู้ตรวจ
๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๓๕/หน้า ๗๓/๓ เมษายน ๒๕๓๕