กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช
๒๔๗๓[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙
และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ[๒]
๑ (ยกเลิก)

ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕)
ข้อ ๑๑ ทวิ รถยนต์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้
และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗
พลเรือโท
สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ 
๑.
เนื่องด้วยปรากฏว่า จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน
และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว
ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาตให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่ปลอดภัยให้แก่ประชาชน
จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน
๒,๐๐๐ คัน
๒.
เนื่องด้วยปรากฏว่า รถยนต์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้
ผู้ขับขี่มักจะขับด้วยอัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนต์ประจำทาง
รถยนต์รับจ้างพิเศษ และรถยนต์บรรทุกคนโดยสาร มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้
ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน
จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนต์ประเภทต่าง ๆ
ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้
อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้นแก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๓]

ข้อ ๒ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้งดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิด ทุกประเภท

ข้อ ๓
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินเก้าพันคัน

ข้อ
๔[๔]
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลาที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินแปดพันคัน

ข้อ ๕
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามระเบียบของกระทรวงมหาดไทย

ข้อ ๖
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สามล้อทุกชนิดทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากขณะนี้จำนวนรถยนต์ที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรี
มีปริมาณมากขึ้น สมควรงดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิดทุกประเภท
และกำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน
และรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลา
กับห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนและรถยนต์สามล้อทุกชนิด
ทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น เข้ามาใช้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ทั้งนี้ เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจร

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓[๕]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่รถยนต์สามล้อแบบใช้เพลา
ซึ่งได้สั่งเข้ามาจากต่างประเทศมีปริมาณพอแก่ความต้องการแล้ว
ควรจำกัดจำนวนมิให้นำเข้าเพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกส่วนรถยนต์สามล้อแบบใช้เพลาที่ตกค้างอยู่โดยจดทะเบียนเป็นประเภทส่วนบุคคลหรือยังจดทะเบียนไม่ได้
เพราะได้จำกัดจำนวนไว้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี เป็นจำนวนเจ็ดพันคันนั้น
เพื่อให้เป็นการสมดุลย์กับจำนวนเดิมที่มีอยู่ ๑๑,๘๔๕คัน
และเพื่อตัดปัญหาการหลีกเลี่ยงต่าง ๆ ให้หมดไป ควรเพิ่มขึ้นเป็นไม่เกินแปดพันคัน




































ฐาปนี/แก้ไข
๒๗
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B(C)

ปฐมพร/อัปเดท
๑๔
กันยายน ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖/หน้า ๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗
[๒]
ข้อ ๑ ถูกยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
[๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖/หน้า ๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗
[๔]
ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
[๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๐๔