ระเบียบกรมการจัดหางาน
ระเบียบกรมการจัดหางาน
ว่าด้วยการให้บริการแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงาน
พ.ศ. ๒๕๔๗
 

เพื่อให้การให้บริการแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานเป็นไปด้วยความเรียบร้อยสอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยประกันสังคม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.
๒๕๔๕ อธิบดีกรมการจัดหางานจึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้ให้เรียกว่า ระเบียบกรมการจัดหางาน
ว่าด้วยการให้บริการแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงาน พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ
๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ในระเบียบนี้
ผู้ประกันตนกรณีว่างงาน หมายความว่า
ผู้ซึ่งจ่ายเงินสมทบอันก่อให้เกิดสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนกรณีว่างงานตามกฎหมายว่าด้วยประกันสังคม
ว่างงาน หมายความว่า การที่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานต้องหยุดงานเนื่องจากนิติสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างและลูกจ้างตามสัญญาจ้างแรงงานสิ้นสุดลง
ขึ้นทะเบียน หมายความว่า
การที่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานแจ้งต่อสำนักงานจัดหางานว่าเป็นผู้ประกันตนกรณีว่างงานและพร้อมที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในมาตรา
๗๘ แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓
รองาน หมายความว่า
การที่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานขึ้นทะเบียนแล้วและยังไม่ได้รับการบรรจุงาน
การตรวจสอบสิทธิเบื้องต้น หมายความว่า
การตรวจสอบความเป็นผู้มีสิทธิขึ้นทะเบียน
และหมายรวมถึงการตรวจสอบภาวะการว่างงานจริงของผู้ประกันตนในขณะนั้นด้วย
ประโยชน์ทดแทน หมายความว่า
เงินที่กองทุนประกันสังคมจ่ายให้เป็นค่าชดเชยกรณีว่างงาน
การให้บริการ หมายความว่า การให้บริการจัดหางาน
ซึ่งหมายรวมถึงการให้คำแนะนำ การให้คำปรึกษา การแนะแนวอาชีพ
การพิจารณาส่งฝึกอบรมฝีมือแรงงาน และรวมตลอดถึงการให้บริการอื่นๆ
ตามอำนาจหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย
การให้คำแนะนำ หมายความว่า
การให้ความรู้ด้านข้อมูลการจ้างงานหรืออื่นๆ
ที่เป็นประโยชน์ในการเลือกงานที่เหมาะสม
การให้คำปรึกษา หมายความว่า
กระบวนการให้ความรู้หรือข้อมูล เพื่อให้มีความเข้าใจตนเอง เข้าใจความเป็นจริงในการเลือกงาน
การประกอบอาชีพ การวางแผนหางาน
การปรับตัวให้สอดคล้องกับสภาวะการณ์ที่เป็นจริงด้านการมีงานทำ
บันทึกข้อมูล หมายความว่า
การบันทึกผลการให้บริการและรวมถึงผลการกระทำผิดเงื่อนไขของผู้ประกันตนกรณีว่างงานลงในเอกสารและในฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์
สำนักงานจัดหางาน หมายความว่า
สำนักงานจัดหางานของกรมการจัดหางาน
เจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่การให้บริการแก่ผู้ประกันกรณีว่างงาน

ส่วนที่ ๑
การขึ้นทะเบียนและการตรวจสอบสิทธิเบื้องต้น
 

ข้อ
๔
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ประสงค์จะขึ้นทะเบียน
ให้ยื่นแบบขึ้นทะเบียนหางานที่สำนักงานจัดหางานแห่งหนึ่งแห่งใดก็ได้
พร้อมเอกสารหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑)
บัตรประจำตัวประชาชน
(๒)
สำเนาหนังสือแจ้งการสิ้นสุดความเป็นผู้ประกันตน (สปส. ๖-๐๙)
หรือหลักฐานอื่นที่ราชการกำหนดให้เป็นหลักฐานได้
(๓)
สำเนาสมุดบัญชีเงินฝากธนาคารประเภทออมทรัพย์
แบบขึ้นทะเบียนหางานตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามแบบท้ายระเบียบนี้
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ขึ้นทะเบียนแล้วจะต้องรีบหางานใหม่ทำโดยเร็วอีกทั้งต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กรมการจัดหางานประกาศกำหนด

ข้อ
๕ ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ขึ้นทะเบียนต่อสำนักงานจัดหางานต้องมีคุณสมบัติเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา
๓๓ แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓
และจะต้องเป็นผู้มีความสามารถในการทำงาน
พร้อมจะทำงานที่เหมาะสมตามที่เจ้าหน้าที่จัดหาให้ ไม่ปฏิเสธงาน
ไม่ปฏิเสธการฝึกอบรมฝีมือแรงงานอีกทั้งต้องไปรายงานตัวต่อเจ้าหน้าที่ตามกำหนดนัดหมายไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง

ส่วนที่ ๒
การให้บริการ
 

ข้อ
๖
เมื่อผู้ประกันตนกรณีว่างงานขึ้นทะเบียนแล้วให้เจ้าหน้าที่ชี้แจงให้ผู้ประกันตนกรณีว่างงานทราบเกี่ยวกับหลักเกณฑ์
เงื่อนไข สิทธิประโยชน์ต่างๆ รวมตลอดถึงแนวปฏิบัติตามระบบประกันสังคมกรณีว่างงาน
และดำเนินการการให้บริการโดยทันที
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ยังไม่ได้รับการบรรจุงาน
ให้จัดอยู่ในทะเบียนผู้รองาน

ข้อ
๗ การให้บริการตามระเบียบนี้
ให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการให้บริการจัดหางานแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานก่อน หากผู้ประกันตนไม่สามารถหางานทำได้ให้เจ้าหน้าที่พิจารณาให้บริการอื่นที่เหมาะสม
โดยพิจารณาถึงศักยภาพ ความรู้ ความสามารถ บุคลิกภาพ
ความตั้งใจและโอกาสในการทำงานใหม่
รวมถึงความสนใจในการรับฟังคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ด้วย

ข้อ
๘ การให้บริการจัดหางาน
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานเลือกตำแหน่งงานที่ถนัดได้โดยอิสระ
หากเลือกงานไม่ได้หรือไม่แน่ใจในตำแหน่งงานที่ตนเองถนัด เจ้าหน้าที่
จะเป็นผู้แนะนำหรือจัดหาให้
การให้บริการจัดหางานจะต้องดำเนินการตรวจสอบผลการพิสูจน์สิทธิเบื้องต้นและตรวจสอบผลการบรรจุงานหรือการประกอบอาชีพที่แท้จริงของผู้ประกันตนกรณีว่างงานด้วย

ข้อ
๙ ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่รองาน
เนื่องจากไม่มีตำแหน่งงานที่เหมาะสมในขณะนั้น
เจ้าหน้าที่จะต้องให้คำแนะนำหรือให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการหางานทำ ภาวะตลาดแรงงาน
การจ้างงาน การประกอบอาชีพอิสระหรือการแนะแนวอาชีพรวมถึงการให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการบรรจุงานหรือเปลี่ยนงาน
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ได้รับการบรรจุงาน
หรือได้ประกอบอาชีพอิสระโดยไม่ประสงค์จะหางานทำอีก
ให้ถือว่ากระบวนการการให้บริการได้สิ้นสุด

ข้อ
๑๐
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่รองานจะต้องพยายามหางานทำและติดตามงานทั้งจากนายจ้างโดยตรง
หรือไปพบเจ้าหน้าที่เพื่อขอรับการให้บริการตลอดถึงต้องพัฒนาตนเองให้เข้าสู่ตลาดแรงงานโดยเร็ว

ข้อ
๑๑
การให้บริการแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานจะต้องดำเนินการให้ความช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาการคุ้มครองสิทธิ
การให้บริการแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานหลังจากสิ้นสุดระยะเวลาการคุ้มครองสิทธิแล้วให้เปลี่ยนสถานะการให้บริการเป็นคนหางานตามปกติต่อไป

ส่วนที่ ๓
การพิจารณาความสามารถและความพร้อมในการทำงาน
 

ข้อ
๑๒
การพิจารณาความสามารถและความพร้อมในการทำงานของผู้ประกันตนกรณีว่างงานให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กรมการจัดหางานประกาศกำหนด

ข้อ
๑๓
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่มีความสามารถและมีความพร้อมในการทำงานจะต้องทำงานที่ตนเลือกหรืองานที่เหมาะสมตามที่เจ้าหน้าที่จัดหาให้โดยทันทีเมื่อนายจ้างตกลงรับเข้าทำงานนั้น

ส่วนที่ ๔
การจัดหางานที่เหมาะสม
 

ข้อ
๑๔ เจ้าหน้าที่ต้องพิจารณาจัดหางานที่เหมาะสมให้ผู้ประกันตนกรณีว่างงานโดยทันที
และผู้ประกันตนกรณีว่างงานต้องพร้อมจะทำงานที่เหมาะสมตามที่เจ้าหน้าที่จัดหาให้
การกำหนดลักษณะงานและการจัดหางานที่เหมาะสมให้เป็นไปตามที่กรมการจัดหางานประกาศกำหนด
ในกรณีที่ไม่สามารถจัดหางานที่เหมาะสมได้อาจจะพิจารณาจัดหางานให้ตามความเหมาะสมกับความรู้
ความสามารถ บุคลิกลักษณะของผู้ประกันตนกรณีว่างงาน ภาวะทางเศรษฐกิจ สังคม
และสภาวะตลาดแรงงานในขณะนั้น
หรือพิจารณากลุ่มอาชีพอื่นเพื่อประสานการส่งฝึกอบรมฝีมือแรงงาน

ข้อ
๑๕
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานหากไม่ทำงานที่เหมาะสมตามที่เจ้าหน้าที่จัดหาให้ก็ดี
ไม่ยอมไปพบนายจ้างก็ดี ไม่ยอมทำงานหลังจากเจ้าหน้าที่ส่งตัวไปพบนายจ้างก็ดี
ถือว่าผู้ประกันตนกรณีว่างงานเป็นผู้ปฏิเสธงาน
ซึ่งอาจเป็นเหตุให้ผู้ประกันตนกรณีว่างงานเสียสิทธิในการรับประโยชน์ทดแทนได้เมื่อพิสูจน์ได้ว่าการปฏิเสธงานนั้นไม่สมเหตุสมผล

ส่วนที่ ๕
การพิจารณาส่งผู้ประกันตนไปฝึกอบรมฝีมือแรงงาน
 

ข้อ
๑๖
ผู้ประกันตนที่ขึ้นทะเบียนและอยู่ระหว่างรองานเนื่องจากไม่สามารถหางานทำได้
หรือเจ้าหน้าที่ไม่สามารถจัดหาตำแหน่งงานที่เหมาะสมได้
เจ้าหน้าที่ต้องให้คำแนะนำแก่ผู้ประกันตนกรณีว่างงานไปทำงานในกลุ่มอาชีพอื่น
หากยังไม่สามารถจัดหางานได้และเห็นว่าความจำเป็น
จะพิจารณาส่งไปฝึกอบรมฝีมือแรงงานที่เหมาะสมและสอดคล้องกับความต้องการของนายจ้างก็ได้
การส่งไปฝึกอบรมฝีมือแรงงานตามวรรคหนึ่ง
เจ้าหน้าที่ต้องพิจารณาถึงความจำเป็น ความรู้ความสามารถ ศักยภาพของผู้ประกันตนกรณีว่างงาน
ตลอดถึงสภาวะตลาดแรงงานและตำแหน่งงานที่มีรองรับในขณะนั้น
ซึ่งการฝึกดังกล่าวจะใช้เวลาในการฝึกตามหลักสูตรที่กรมพัฒนาฝีมือแรงงานกำหนด

ข้อ
๑๗
หลักเกณฑ์การพิจารณาส่งผู้ประกันตนกรณีว่างงานไปฝึกอบรมฝีมือแรงงาน
ให้เป็นไปตามที่กรมการจัดหางานประกาศกำหนด

ข้อ
๑๘
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานหากไม่ฝึกอบรมฝีมือแรงงานที่เหมาะสมตามที่เจ้าหน้าที่แนะนำถือว่าผู้ประกันตนกรณีว่างงานปฏิเสธการฝึกงาน
ซึ่งอาจเป็นสาเหตุให้เสียสิทธิรับประโยชน์ทดแทน
หากปรากฏว่าการปฏิเสธการฝึกงานนั้นไม่สมเหตุสมผล

ข้อ
๑๙ การพิจารณาส่งผู้ประกันตนกรณีว่างงานไปฝึกอบรมฝีมือแรงงานจะต้องส่งไปฝึกอบรมที่กรมพัฒนาฝีมือแรงงานตามหลักเกณฑ์ที่กรมพัฒนาฝีมือแรงงานกำหนด

ส่วนที่ ๖
การรายงานตัว
 

ข้อ
๒๐
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานจะต้องไปรายงานตัวต่อเจ้าหน้าที่ที่สำนักงานจัดหางานที่ขึ้นทะเบียนไว้ไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง
กรณีเจ้าหน้าที่เห็นว่าเพื่อประโยชน์ในการมีงานทำของผู้ประกันตนกรณีว่างงานมีความจำเป็นและมีแนวโน้มการบรรจุงานได้เร็วขึ้น
จะนัดหมายให้มารายงานตัวเฉพาะกรณีก็ได้แต่ไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง
การรายงานตัวต้องรายงานเกี่ยวกับการหางานทำ
การประกอบอาชีพ
ความเป็นอยู่และความก้าวหน้าในการหางานทำกับเจ้าหน้าที่ตามความเป็นจริง
การไม่ไปรายงานตัวตามกำหนดนัดหมาย
หรือไม่ไปหางานทำโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร อาจทำให้เสียสิทธิรับประโยชน์ทดแทน
การรายงานตัวตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามแบบท้ายระเบียบนี้

ข้อ
๒๑ เมื่อผู้ประกันตนกรณีว่างงานได้งานทำหรือได้ประกอบอาชีพที่มีรายได้แน่นอน
ให้แจ้งสำนักงานจัดหางานทราบภายใน ๗ วัน นับแต่วันที่ได้ทำงานนั้น

ข้อ
๒๒
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่ประสงค์จะไปรายงานตัวที่สำนักงานจัดหางานแห่งอื่น
ให้แจ้งการเปลี่ยนแปลงต่อเจ้าหน้าที่ที่สำนักงานจัดหางานที่ขึ้นทะเบียน
หรือรายงานตัวครั้งสุดท้ายก่อน แล้วแต่กรณี

ส่วนที่ ๗
การบันทึกข้อมูลการกระทำผิดเงื่อนไขของผู้ประกันตนกรณีว่างงาน
 

ข้อ
๒๓
ผู้ประกันตนกรณีว่างงานที่กระทำผิดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการบันทึกข้อมูลการกระทำผิด
พร้อมทั้งแจ้งเป็นหนังสือให้สำนักงานประกันสังคมในพื้นที่ทราบด้วย
ลักษณะความผิดที่จะต้องดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ประกอบด้วย
(๑)
ปฏิเสธงานที่เหมาะสมซึ่งเจ้าหน้าที่ได้จัดหาให้
(๒)
ปฏิเสธงานที่เหมาะสมกับนายจ้างซึ่งเจ้าหน้าที่จัดหาให้
(๓)
ไม่มีความสามารถและความพร้อมในการทำงาน
(๔)
ไม่มารายงานตัวต่อเจ้าหน้าที่ภายในกำหนดนัดหมาย
(๕)
ปฏิเสธการส่งฝึกอบรมฝีมือแรงงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
การบันทึกผลการกระทำผิดเงื่อนไขการประกันการว่างงานของผู้ประกันตนกรณีว่างงานตามวรรคสอง
ให้ดำเนินการทุกครั้งของการให้บริการ จนกว่าจะสิ้นสุดระยะเวลาการคุ้มครองสิทธิ
การได้รับการบรรจุงานตามข้อ
๙ วรรคสอง จะต้องดำเนินการบันทึกและแจ้งผลเช่นเดียวกัน

ข้อ
๒๔
ให้เจ้าหน้าที่มีอำนาจหน้าที่ในการวินิจฉัยและบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการกระทำผิดเงื่อนไขของผู้ประกันตนกรณีว่างงานตามข้อ
๒๓ ลงในเอกสารตามแบบที่กำหนดและในฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์
ทั้งนี้เพื่อให้เป็นข้อมูลหลักฐานในการวินิจฉัยสั่งจ่ายประโยชน์ทดแทน

ข้อ
๒๕
ให้อธิบดีกรมการจัดหางานเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๓๐
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗
จุฑาธวัช อินทรสุขศรี
อธิบดีกรมการจัดหางาน















[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบขึ้นทะเบียนหางาน
๒. แบบรายงานผลการหางานทำของผู้ประกันตนกรณีว่างงาน
๓. แบบหนังสือแจ้งสำนักงานประกันสังคมกรณีผู้ประกันตนกรณีว่างงานได้งานทำหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข
ตามมาตรา ๗๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓
๔. แบบหนังสือแจ้งสำนักงานประกันสังคมกรณีผู้ประกันตนกรณีว่างงานได้งานทำหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข
ตามมาตรา ๗๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓


















วิภา/ผู้จัดทำ
๑๒ มีนาคม ๒๕๕๕










[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๑/ตอนพิเศษ ๖๗ ง/หน้า ๓๔/๑๘ มิถุนายน ๒๕๔๗