กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๓ มาตรา ๑๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑ และมาตรา ๒๒
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมยาง
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวงเกษตราธิการ
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๑
(๒) กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช
๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๘๒
(๓) กฎกระทรวงเกษตราธิการ
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๔
ธันวาคม พ.ศ.๒๔๘๓
(๔) กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช
๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๕
(๕) กฎกระทรวงเกษตราธิการ
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๘ พฤษภาคม
พ.ศ. ๒๔๘๘
(๖) กฎกระทรวงเกษตราธิการ
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๑๘
มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๙
(๗) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๔๙๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
(๘) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๔๙๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑

การทำยาง
 

ข้อ ๒
ผู้ใดประสงค์จะทำยาง ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามแบบยาง ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่
แล้วเจ้าพนักงานประจำท้องที่จะออกใบอนุญาตให้ตามแบบยาง ๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้
เจ้าของสวนยางซึ่งได้รับใบสุทธิยางหรือใบกำกับคูปองแล้ว ให้ถือว่าได้รับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งแล้ว
ในกรณีที่เนื้อที่สวนยางหรือจำนวนต้นยางของเจ้าของสวนยางใดลงลงหรือเพิ่มขึ้นในลักษณะที่เปลี่ยนแปลงถึงสถิติการทำยาง
หรือมีการปลูกแทนตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง
ก็ให้เจ้าของสวนยางนั้นยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามวรรคหนึ่งใหม่

การค้ายาง
 

ข้อ ๓ ผู้ใดประสงค์จะทำการค้ายาง
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตค้ายางตามแบบยาง ๓ ท้ายกฎกระทรวงนี้
ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม
เมื่อได้รับใบอนุญาตค้ายางตามแบบยาง ๔ ท้ายกฎกระทรวงนี้แล้ว จึงทำการค้ายางได้ ใบอนุญาตค้ายางฉบับหนึ่งให้ใช้เฉพาะร้านค้ายางแห่งหนึ่ง

ข้อ ๔
การค้าระหว่างผู้ค้ายางด้วยกัน ผู้ซื้อต้องตรวจใบอนุญาตค้ายางของผู้ขายก่อนและให้ผู้ซื้อจดเลขที่ใบอนุญาตค้ายางของผู้ขายและน้ำหนักยางที่ซื้อขายกันไว้
เพื่อเป็นหลักฐานในการทำบัญชีตามข้อ ๖

ข้อ ๕
การค้ายางระหว่างเจ้าหน้าที่ผู้ขายทอดตลอดยางของกลางกับผู้ค้ายาง
ในกรณีที่มีการขายทอดตลาดยางของกลาง ผู้สู้ราคาจะต้องแสดงใบอนุญาตค้ายางต่อเจ้าหน้าที่ผู้ขายทอดตลาดยางของกลางก่อน

ข้อ ๖
ผู้ค้ายางจะต้องรักษาและกรอกรายการลงในบัญชีตามแบบพิมพ์ที่กำหนดให้ คือ
(๑) บัญชีซื้อยางตามแบบยาง ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการทุกครั้งที่ทำการซื้อยางหรือได้มาซึ่งยาง
(๒) บัญชีจำหน่ายยางตามแบบยาง ๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการทุกครั้งที่ทำการขายหรือจำหน่ายยาง
(๓) บัญชียางคงเหลือตามแบบยาง ๗ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการประจำวันให้ทราบ
น้ำหนักยางที่เป็นของผู้ค้ายางซึ่งเก็บไว้ ณ ที่ใด
และของผู้อื่นที่อยู่ในความครอบครองของผู้ค้ายาง

ข้อ ๗
ภายในวันที่ ๗ ของเดือนถัดไป ผู้ค้ายางต้องส่งรายงานการค้าตามแบบยาง ๘
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่

การนำยางเข้าหรือส่งยางออกนอกราชอาณาเขต
 

ข้อ ๘[๒] ยางที่ส่งออกนอกราชอาณาเขตเพื่อเป็นตัวอย่างและมีน้ำหนักไม่เกิน
๕ กิโลกรัม ให้ถือว่าได้รับอนุญาตให้ส่งออกได้

ข้อ ๙[๓] (ยกเลิก)

ข้อ ๑๐ ผู้ค้ายางผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต
จะส่งออกได้แต่เฉพาะผ่านด่านศุลกากรด่านใดด่านหนึ่งตามข้อ ๑๑
และให้ผู้ประสงค์จะส่งยางออกนอกราชอาณาเขตนั้นยื่นคำขอรับใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง
๙ ท้ายกฎกระทรวงนี้
ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ซึ่งออกใบอนุญาตค้ายางพร้อมด้วยค่าธรรมเนียม เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว
ให้ออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง ๑๐ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๑
เจ้าพนักงานประจำท้องที่จะอนุญาตให้ยางที่จะส่งออกนอกราชอาณาเขตผ่านออกได้เฉพาะด่านศุลกากร
ต่อไปนี้
(๑) ด่านศุลกากรกรุงเทพฯ จังหวัดพระนคร
(๒) ด่านศุลกากรกระบี่ จังหวัดกระบี่
(๓) ด่านศุลกากรเกาะลันตา จังหวัดกระบี่
(๔) ด่านศุลกากรท่าแฉลบ  จังหวัดจันทบุรี
(๕) ด่านศุลกากรกันตัง จังหวัดตรัง
(๖) ด่านศุลกากรหยงสตา จังหวัดตรัง
(๗) ด่านศุลกากรนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
(๘) ด่านศุลกากรนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส
(๙) ด่านศุลกากรตากใบ จังหวัดนราธิวาส
(๑๐) ด่านศุลกากรสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส
(๑๑) ด่านศุลกากรปัตตานี จังหวัดปัตตานี
(๑๒) ด่านศุลกากรสายบุรี จังหวัดปัตตานี
(๑๓) ด่านศุลกากรพังงา จังหวัดพังงา
(๑๔) ด่านศุลกากรตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
(๑๕) ด่านศุลกากรภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
(๑๖) ด่านศุลกากรเบตง จังหวัดยะลา
(๑๗) ด่านศุลกากรระนอง จังหวัดระนอง
(๑๘) ด่านศุลกากรสงขลา จังหวัดสงขลา
(๑๙) ด่านศุลกากรปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา
(๒๐) ด่านศุลกากรสะเดา จังหวัดสงขลา
(๒๑) ด่านศุลกากรเกาะนก จังหวัดสตูล
(๒๒) ด่านศุลกากรเกาะยาว จังหวัดสตูล
(๒๓) ด่านศุลกากรปากบารา จังหวัดสตูล
(๒๔) ด่านศุลกากรสุไหงอุเป จังหวัดสตูล
(๒๕) ด่านศุลกากรเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
(๒๖) ด่านศุลกากรบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ข้อ ๑๒
การส่งยางออกนอกราชอาณาเขตจะส่งออกได้เฉพาะทางด่านศุลกากรที่ระบุไว้ในใบอนุญาต
และจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข ดังนี้
(๑) ก่อนส่งยางออกนอกราชอาณาเขตไม่น้อยกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง
ผู้ส่งยางออกต้องยื่นคำขอรับใบผ่านด่านศุลกากรเพื่อส่งยางออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง
๑๑
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ซึ่งออกใบอนุญาตค้ายางเพื่อทำการตรวจสอบบัญชีของผู้ค้ายางและตรวจยางในครอบครองของผู้ค้ายางที่ขอส่งยางออก
(๒) เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจสอบเป็นการถูกต้องแล้ว
ให้ออกใบผ่านด่านศุลกากรตามแบบยาง ๑๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้ ส่งไปยังพนักงานศุลกากร ใบผ่านด่านศุลกากรฉบับหนึ่งให้ใช้ได้เพียงครั้งเดียว
วรรคสอง[๔] (ยกเลิก)

การมียางไว้ในครองครอง
โรงรีดยาง โรงรมยาง
 

ข้อ ๑๓
เมื่อผู้ค้ายางสำหรับร้านค้ายางแห่งหนึ่งประสงค์จะมียางไว้ในครอบครองจำนวนตั้งแต่
๑,๒๐๐ กิโลกรัมขึ้นไป ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครองตามแบบยาง ๑๕
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม
เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครองตามแบบยาง
๑๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๔
เมื่อผู้ค้ายางประสงค์จะตั้งโรงรีดยาง
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรีดยางตามแบบยาง ๑๗
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว
ให้ออกใบอนุญาตตั้งโรงรีดยางตามแบบยาง ๑๘ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๕
เมื่อผู้ค้ายางประสงค์จะตั้งโรงรมยาง
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรมยางตามแบบ ๑๙
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว
ให้ออกใบอนุญาตตั้งโรงรมยางตามแบบยาง ๒๐ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๖
ใบอนุญาตตามข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ และข้อ ๑๕
ให้ผู้รับใบอนุญาตแสดงไว้ในที่ซึ่งเห็นได้ง่าย ณ ที่ทำการของตน

การปลูกใหม่
 

ข้อ ๑๗
ผู้ใดได้มาซึ่งสิทธิในที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว
ถ้าประสงค์จะขอรับใบอนุญาตทำการปลูกใหม่ ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตปลูกใหม่ตามแบบยาง
๒๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม โดยแสดงจำนวนเนื้อที่และหลักฐานการได้มาซึ่งสิทธิในที่ดิน
เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตปลูกใหม่ตามแบบยาง
๒๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้
ใบอนุญาตปลูกใหม่ให้มีอายุสองปีนับแต่วันออกใบอนุญาต

ข้อ ๑๘
ผู้ใดรับใบอนุญาตปลูกใหม่ตามข้อ ๑๗ ต้องรายงานผลการปลูกใหม่ตามแบบยาง ๒๓
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ภายในกำหนดสามสิบวัน นับแต่วันที่ใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุ
เมื่อผู้รับใบอนุญาตปลูกใหม่ประสงค์จะทำยาง
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามข้อ ๒

ใบอนุญาตและการตั้งตัวแทน
 

ข้อ ๑๙
ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕
หรือข้อ ๑๗ ตาย ให้ทายาทหรือผู้จัดการมรดกยื่นคำแจ้งความตามแบบยาง ๒๔
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่
พร้อมกับแสดงสิทธิในการเป็นทายาทหรือผู้จัดการมรดก เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้บันทึกว่าตรวจถูกต้องแล้ว
ให้ถือว่าทายาทหรือผู้จัดการมรดกนั้น เป็นผู้รับใบอนุญาตต่อไปจนกว่าใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุ

ข้อ ๒๐
ใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ หรือข้อ ๑๗
จะโอนกันมิได้
ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒
โอนสิทธิในที่ดินของตนไปให้แก่บุคคลอื่น
ให้ผู้รับโอนสิทธิในที่ดินซึ่งประสงค์จะทำยางต่อไปยื่นคำขอทำยางตามข้อ ๒
ใหม่ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยหลักฐานการรับโอนสิทธิในที่ดิน
เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตตามแบบยาง ๒
ท้ายกฎกระทรวงนี้ ให้แก่ผู้รับโอนสิทธิในที่ดินนั้นใหม่

ข้อ ๒๑
ในการติดต่อกับเจ้าพนักงานประจำท้องที่ ถ้าผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓
ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ หรือข้อ ๑๗
ประสงค์จะตั้งตัวแทนเพื่อปฏิบัติการตามใบอนุญาตนั้น ๆ แทนตน
ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอตั้งตัวแทนตามแบบยาง ๒๕
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว
ให้บันทึกการตั้งตัวแทนไว้ในใบอนุญาตนั้น
ผู้รับใบอนุญาตค้ายางตามข้อ ๓
ซึ่งได้ตั้งตัวแทนเพื่อปฏิบัติการตามใบอนุญาตต้องรักษาและกรอกรายการลงในบัญชีตามข้อ
๖ และส่งรายงานการค้ายางตามข้อ ๗ ทั้งตัวแทนนั้นต้องได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๓ ด้วย

การออกใบแทน
 

ข้อ ๒๒ ถ้าใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้สูญหายหรือถูกทำลาย
ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนตามแบบยาง ๒๖
ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม
เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบแทนให้

การคำนวณส่วนเทียบปริมาณยาง
 

ข้อ ๒๓
การคำนวณปริมาณยาง ให้ถือปริมาณของยางแห้งตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
(๑) น้ำยางธรรมชาติ
ให้ถือว่ามียางแห้งสามสิบห้าส่วนในร้อยส่วน
(๒) น้ำยางที่ได้ผ่านกรรมวิธีแปรสภาพจากน้ำยางธรรมชาติ
ให้ถือว่ามียางแห้งตามที่เจ้าพนักงานประจำท้องที่คำนวณได้ตามหลักวิทยาการ
(๓) เศษยาง ยางก้อน ยางแผ่น ยางแท่ง
หรือยางชนิดอื่นนอกจากที่กล่าวไว้ใน (๑) หรือ (๒)
ให้ถือว่าเป็นยางแห้งตามปริมาณในยางนั้น

อายุใบอนุญาต
 

ข้อ ๒๔
นอกจากที่ได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่นในกฎกระทรวงนี้ ใบอนุญาตทุกชนิดให้มีอายุเพียงวันที่
๓๑ ธันวาคมของปีที่ออกใบอนุญาต
และรัฐมนตรีมีอำนาจสั่งต่ออายุได้อีกไม่เกินคราวละหนึ่งปี เป็นปี ๆ ไป

ค่าธรรมเนียม
 

ข้อ ๒๕
ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังนี้
(๑) ใบอนุญาตค้ายาง  ฉบับละ ๒๕ บาท
(๒) ใบอนุญาตมียางไว้
ในครอบครอง  ฉบับละ ๑๐๐ บาท
(๓) ใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง  โรงละ ๑๐๐ บาท
(๔) ใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง  โรงละ ๑๐๐ บาท
(๕) ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยาง
ออกนอกราชอาณาเขต  ฉบับละ ๑๐๐ บาท
(๖) ใบแทนใบอนุญาต  ฉบับละ ๕ บาท
(๗) คำขอตรวจเอกสารเกี่ยวกับ
สวนยาง   รายละ
๕ บาท
(๘) สำเนาเอกสาร  แผ่นละ ๕ บาท
(๙) ใบผ่านด่านศุลกากร
ตามแบบยาง ๑๒
คำนวณตามจำนวน
ยางที่ขอส่งออกนอก
ราชอาณาเขต  กิโลกรัมละ
๐.๒ สตางค์
วรรคสอง[๕] (ยกเลิก)
(๑๐) แบบพิมพ์  ฉบับละ
๒๕ สตางค์
(๑๑) แบบพิมพ์ชนิดเป็นเล่ม  เล่มละ ๕ บาท


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๑
พระประกาศสหกรณ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร











[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำขอรับใบอนุญาตทำยาง (แบบยาง ๑)
๒.
ใบอนุญาตทำยาง (แบบยาง ๒)
๓.
คำขอรับใบอนุญาตค้ายาง (แบบยาง ๓)
๔.
ใบอนุญาตค้ายาง (แบบยาง ๔)
๕.
บัญชีซื้อยาง (แบบยาง ๕)
๖.
บัญชีจำหน่ายยาง (แบบยาง ๖)
๗.
บัญชียางคงเหลือ (แบบยาง ๗)
๘.
รายงานการค้ายางใบอนุญาตที่... (แบบยาง ๘)
๙.
คำขอรับใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๙)
๑๐.
ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๐)
๑๑.
คำขอใบผ่านด่านศุลกากรเพื่อส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๑)
๑๒.
ใบผ่านด่านศุลกากรในการส่งยางออก (แบบยาง ๑๒)
๑๓.[๖]
คำขอรับใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๓) (ยกเลิก)
๑๔.[๗]
ใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๔) (ยกเลิก)
๑๕.
คำขอรับใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครอง (แบบยาง ๑๕)
๑๖.
ใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครอง (แบบยาง ๑๖)
๑๗.
คำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง (แบบยาง ๑๗)
๑๘.
ใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง (แบบยาง ๑๘)
๑๙.
คำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง (แบบยาง ๑๙)
๒๐.
ใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง (แบบยาง ๒๐)
๒๑.
คำขอรับใบอนุญาตปลูกใหม่ (แบบยาง ๒๑)
๒๒.
ใบอนุญาตปลูกยางใหม่ (แบบยาง ๒๒)
๒๓.
รายงานผลการปลูกใหม่ (แบบยาง ๒๓)
๒๔.คำแจ้งความกรณีผู้รับใบอนุญาตตายและแสดงสิทธิความเป็นทายาทหรือผู้จัดการมรดก
(แบบยาง ๒๔)
๒๕.
คำขอตั้งตัวแทน (แบบยาง ๒๕)
๒๖.
คำขอรับใบแทน (แบบยาง ๒๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)


หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
ได้กำหนดให้เจ้าของสวนยางที่ทำการปลูกแทนและปลูกเสริมต้องขออนุญาต และการทำยาง
การค้ายาง การนำยางเคลื่อนที่ และการส่งยางออกนอกราชอาณาเขต
ต้องใช้ใบคูปองหรือใบสำคัญจำหน่ายยางกำกับไปด้วย และต้องเสียค่าธรรมเนียม บัดนี้
เนื่องจากมีการเลิกกำหนดโควตายางที่ทำได้และยางมีราคาตกต่ำมาก
เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของเจ้าของสวนยาง จึงเห็นสมควรยกเลิกการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบกำกับคูปองและใบสุทธิยาง
สำหรับยางที่ส่งออกนอกราชอาณาเขต ซึ่งกำหนดไว้กิโลกรัมละ ๕ สตางค์
และยกเลิกการขออนุญาตปลูกเสริมและการปลูกแทน และสมควรผ่อนผันการส่งยางซึ่งใช้เป็นตัวอย่างไม่เกิน
๕ กิโลกรัม เข้าและออกนอกราชอาณาเขตได้โดยไม่ต้องขออนุญาต
และปรับปรุงกฎกระทรวงดังกล่าวให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน
จึงสมควรยกเลิกกฎกระทรวงเดิมทั้ง ๘ ฉบับ และรวมเป็นฉบับเดียวกัน

กฎกระทรวง ฉบับที่
๑๐ (พ.ศ.๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑[๘]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากข้อ ๘
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑ ได้กำหนดให้ถือว่ายางที่นำเข้าในราชอาณาเขตเพื่อเป็นตัวอย่างและมีน้ำหนักไม่เกิน
๕ กิโลกรัม ได้รับอนุญาตให้นำเข้าได้ และข้อ ๙
กำหนดให้ผู้ค้ายางซึ่งประสงค์จะนำยางเข้าในราชอาณาเขตต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ก่อน
และต้องเสียค่าธรรมเนียมการนำยางเข้าต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตามอัตราที่กำหนดไว้
แต่โดยที่รัฐบาลได้มีนโยบายให้ยกเลิกการควบคุมการนำยางเข้าในราชอาณาเขต
และยกเลิกพิกัดอัตราอากรขาเข้าสำหรับยางธรรมชาติ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
เพื่อยกเลิกการควบคุมการนำยางเข้าในราชอาณาเขต จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

กฎกระทรวงฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช
๒๔๘๑[๙]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากข้อ ๑๒ (๒)
วรรคท้ายแห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช๒๔๘๑ ได้กำหนดให้ใบผ่านด่านศุลกากรฉบับหนึ่งใช้ได้สำหรับยางที่ขอส่งออกนอกราชอาณาเขตจำนวนไม่เกิน
๕๐,๐๐๐ กิโลกรัมต่อหนึ่งครั้ง และข้อ ๒๕ (๙)
แห่งกฎกระทรวงดังกล่าวกำหนดให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามจำนวนไม่เกิน ๕๐,๐๐๐
กิโลกรัม ต่อใบผ่านด่านศุลกากรหนึ่งฉบับเช่นเดียวกัน
แต่โดยที่ปัจจุบันนี้ยางที่ส่งออกแต่ละครั้งมีจำนวนมาก
เพื่อให้การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เป็นโดยรวดเร็วและคล่องตัว
ทั้งเป็นการลดจำนวนเอกสารให้น้อยลง สมควรยกเลิกการจำกัดจำนวนน้ำหนักยางในใบผ่านด่านศุลกากรที่ของส่งออกนอกอาณาเขต
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้






















ประดิชญา/ผู้จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๕/ตอนที่ ๑๒๑/หน้า ๑๑๑๕/๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๑
[๒] ข้อ ๘
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๓] ข้อ ๙
ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๔]
ข้อ ๑๒ วรรคสอง ยกเลิกโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๕] ข้อ ๒๕ (๙)
วรรคสอง ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๖] ยกเลิกโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๗] ยกเลิกโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๘๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๒๕ เมษายน ๒๕๑๘
[๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๑/๓๐ ธันวาคม ๒๕๒๗