กฎ ก
กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยการสั่งพักราชการ การสั่งให้
ออกจากราชการไว้ก่อน และการดำเนินการเพื่อให้
เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณา[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.ร. นี้
ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา

ข้อ ๒
การสั่งให้ข้าราชการรัฐสภาสามัญพักราชการ หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อน
เพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณาตามมาตรา ๕๗ และการดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณาให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดใน
กฎ ก.ร. นี้

ข้อ ๓
เมื่อข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใด
มีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจนถูกตั้งกรรมการสอบสวน
หรือถูกฟ้องคดีอาญาหรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญา เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท
หรือความผิดลหุโทษผู้มีอำนาจตามมาตรา ๕๓ หรือมาตรา ๕๘ วรรคสาม แล้วแต่กรณี จะสั่งให้พักราชการได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑) กรณีที่ผู้นั้นถูกตั้งกรรมการสอบสวน
หรือถูกฟ้องคดีอาญาหรือต้องหาว่ากระทำความผิดอาญานั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทุจริตต่อหน้าที่ราชการ
หรือเกี่ยวกับความประพฤติหรือพฤติการณ์อันไม่น่าไว้วางใจและผู้มีอำนาจดังกล่าวพิจารณาแล้วเห็นว่าถ้าให้ผู้นั้นคงอยู่ในหน้าที่ราชการอาจเกิดความเสียหายแก่ราชการ
(๒) มีพฤติการณ์แสดงว่าถ้าผู้นั้นคงอยู่ในหน้าที่ราชการ
จะเป็นอุปสรรคต่อการสอบสวน หรือพิจารณาหรือจะก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยขึ้น
(๓) ผู้นั้นอยู่ในระหว่างถูกคุมขังหรือต้องถูกจำคุกโดยคำพิพากษา
และถูกคุมขัง หรือต้องจำคุกมาเป็นเวลาติดต่อกันเกินกว่าสิบห้าวันแล้ว

ข้อ ๔ การพักราชการ
ให้พักตลอดเวลาที่สอบสวนพิจารณา

ข้อ ๕
ในกรณีที่ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจนถูกตั้งกรรมการสอบสวนหลายสำนวน
หรือถูกฟ้องคดีอาญาหรือต้องหาว่ากระทำความผิดอาญาหลายคดีเว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
ถ้าจะสั่งพักราชการให้สั่งพักทุกสำนวนและทุกคดี
ในกรณีที่ได้สั่งพักราชการในสำนวนใด
หรือคดีใดไว้แล้วภายหลังปรากฏว่าผู้ถูกสั่งพักราชการนั้นมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจนถูกตั้งกรรมการสอบสวนในสำนวนอื่นหรือถูกฟ้องคดีอาญาหรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญาในคดีอื่นเพิ่มขึ้นอีก
เว้นแต่เป็นความผิดที่กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
ก็ให้สั่งพักราชการในสำนวนหรือคดีที่เพิ่มขึ้นนั้นด้วย

ข้อ ๖
การสั่งพักราชการ ห้ามมิให้สั่งพักย้อนหลังไปก่อนวันออกคำสั่ง เว้นแต่
(๑) ผู้ซึ่งจะถูกสั่งพักราชการอยู่ในระหว่างถูกคุมขังหรือต้องจำคุกโดยคำพิพากษา
การสั่งพักราชการในเรื่องนั้นให้สั่งพักย้อนหลังไปถึงวันที่ถูกคุมขังหรือต้องจำคุกได้
(๒) ในกรณีที่ได้มีการสั่งพักราชการไว้แล้ว
ถ้าจะต้องสั่งใหม่เพราะคำสั่งเดิมไม่ถูกต้อง ให้สั่งตั้งแต่วันให้พักราชการตามคำสั่งเดิม
หรือตามวันที่ควรต้องพักราชการในขณะที่ออกคำสั่งเดิม

ข้อ ๗
คำสั่งพักราชาการให้ทำเป็นหนังสือตามแบบคำสั่งของทางราชการ
ระบุชื่อผู้ถูกสั่งพักพร้อมทั้งกรณีและเหตุที่สั่งให้พักราชการได้
เมื่อได้มีคำสั่งให้ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดพักราชการแล้ว
ให้แจ้งคำสั่งให้ผู้นั้นทราบโดยเร็วพร้อมทั้งส่งสำเนาคำสั่งนั้นด้วย
แต่ถ้าไม่อาจแจ้งให้ทราบได้ ให้แจ้งเป็นหนังสือพร้อมทั้งส่งสำเนาคำสั่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปให้
ณ ที่อยู่ของผู้นั้นที่ปรากฏตามหลักฐานของทางราชการด้วย
และให้ถือว่าได้แจ้งคำสั่งพักราชการให้ทราบแล้ว

ข้อ ๘
เมื่อข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดมีเหตุที่อาจถูกสั่งพักราชการตามข้อ ๓
และผู้มีอำนาจตามมาตรา ๕๓ หรือมาตรา ๕๘ วรรคสาม
แล้วแต่กรณีพิจารณาเห็นว่าการสอบสวนหรือการพิจารณากรณีหรือคดีนั้นไม่แล้วเสร็จไปโดยเร็ว
ก็ให้สั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการไว้ก่อนได้

ข้อ ๙
เมื่อได้สั่งให้ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดพักราชการไว้แล้ว หากมีเหตุตามข้อ
๘ จะสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการไว้ก่อนอีชั้นหนึ่งก็ได้

ข้อ ๑๐ ให้นำข้อ ๔
ข้อ ๕ และข้อ ๗ มาใช้บังคับแก่การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนโดยอนุโลม

ข้อ ๑๑
การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน จะต้องสั่งให้ออกตั้งแต่วันใด ให้นำข้อ ๖
มาใช้บังคับโดยอนุโลม แต่สำหรับการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนในกรณีตามข้อ ๙
ให้สั่งให้ออกจากราชการตั้งแต่วันพักราชการเป็นต้นไป

ข้อ ๑๒
การสั่งให้ข้าราชการรัฐสภาสามัญตำแหน่งตั้งแต่เลขาธิการรัฐสภาขึ้นไปออกจากราชการไว้ก่อน
ให้ดำเนินการเพื่อนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันออกจากราชการไว้ก่อน

ข้อ ๑๓
เมื่อได้สั่งให้ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดพักราชการ
หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณาแล้ว
ถ้าภายหลังปรากฏว่าผลการสอบสวนพิจารณาเป็นประการใดให้ดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงก็ให้สั่งลงโทษให้เป็นไปตามมาตรา
๕๓
(๒) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย
และไม่มีกรณีที่จะต้องออกจากราชการด้วยเหตุใด ๆ ก็ให้สั่งผู้นั้นกลับเข้ารับราชการในตำแหน่งเดิม
หรือตำแหน่งอื่นในระดับเดียวกันที่ต้องใช้คุณสมบัติเฉพาะที่ผู้นั้นมีอยู่
แต่สำหรับการสั่งให้ผู้ถูกสั่งพักราชการกลับเข้ารับราชการในตำแหน่งอื่นในระดับเดียวกัน
ซึ่งเป็นตำแหน่งตั้งแต่เลขาธิการรัฐสภาขึ้นไป
ให้ดำเนินการเพื่อนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งตามมาตรา
๒๘
(๓) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยยังไม่ถึงขั้นร้ายแรง
ที่จะลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก
และไม่มีกรณีที่จะต้องออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
ก็ให้สั่งผู้นั้นกลับเข้ารับราชการตาม (๒) แล้วดำเนินการตามมาตรา ๕๒ ต่อ ไป
(๔) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยยังไม่ถึงขั้นเป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
ที่จะลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก แต่มีกรณีที่จะต้องออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
ก็ให้ดำเนินการตามมาตรา ๕๒
แล้วสั่งให้ออกจากราชการตามเหตุนั้นโดยไม่ต้องสั่งให้กลับเข้ารับราชการ
ส่วนการดำเนินการตามมาตรา ๕๒ นั้น ถ้าเป็นกรณีที่จะสั่งลงโทษตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือน
การสั่งลงโทษดังกล่าวห้ามมิให้สั่งย้อนหลังไปก่อนวันพักราชการหรือวันให้ออกจากราชการไว้ก่อน
(๕) ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย
แต่มีกรณีที่จะต้องออกจากราชการด้วยเหตุอื่นก็ให้สั่งให้ออกจากราชการตามเหตุนั้นโดยไม่ต้องให้กลับเข้ารับราชการ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๙
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.




ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๔๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๔ มีนาคม ๒๕๑๙