ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้
อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในท้องที่จังหวัดจันทบุรี
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของอธิบดีกรมโยธาธิการและผังเมือง
จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ในประกาศนี้
อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง
หรือทั้งขายปลีกและขายส่ง
ซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวันแต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผลหรือผลิตภัณฑ์ของชุมชน
ระดับพื้นดิน หมายความว่า
ระดับพื้นดินที่ก่อสร้างกรณีไม่มีการถมดิน
หรือระดับพื้นดินที่ก่อสร้างกรณีมีการถมดินที่ไม่สูงกว่าระดับถนนที่อยู่ใกล้ที่สุด
หรือระดับถนนกรณีมีการถมดินสูงกว่าระดับถนนที่อยู่ใกล้ที่สุด

ข้อ ๒ การคำนวณพื้นที่ใช้สอยอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง
ให้คำนวณเฉพาะพื้นที่อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อประกอบกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งเท่านั้น
โดยไม่ต้องนำพื้นที่ส่วนอื่นที่อยู่ภายในอาคารมารวมคำนวณด้วย เช่น ห้องน้ำ
ห้องส้วม พื้นที่เก็บสินค้า สำนักงาน ฯลฯ

ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับในพื้นที่จังหวัดจันทบุรี
เว้นแต่พื้นที่บริเวณตามกฎกระทรวง ดังต่อไปนี้
(๑) กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลแสลง
ตำบลท่าช้าง ตำบลพลับพลา ตำบลจันทนิมิต ตำบลวัดใหม่ ตำบลบางกะจะ ตำบลตลาด
ตำบลคลองนารายณ์ และตำบลเกาะขวาง อำเภอเมืองจันทบุรี และตำบลเขาวัว อำเภอท่าใหม่
และตำบลท่าหลวง และตำบลมะขาม อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี พ.ศ. ๒๕๔๗
(๒) กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลเกวียนหัก ตำบลซึ้ง ตำบลขลุง และตำบลวันยาว อำเภอขลุง
จังหวัดจันทบุรี พ.ศ. ๒๕๔๗
(๓) กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลเขาบายศรี ตำบลท่าใหม่ ตำบลเขาวัว ตำบลยายร้า ตำบลพลอยแหวน
ตำบลตะกาดเง้า และตำบลบ่อพุ อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ ๔ ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่จังหวัดจันทบุรีเป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง
ดังต่อไปนี้
(๑) ภายในบริเวณพื้นที่บางส่วนในจังหวัดจันทบุรี
เว้นแต่บริเวณท้องที่ ดังต่อไปนี้
๑) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลแสลง  อำเภอเมืองจันทบุรี
๒) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลชากไทย  อำเภอเขาคิชฌกูฏ
๓) ในท้องที่ตำบลวังใหม่  อำเภอนายายอาม
๔) ในท้องที่ตำบลวังโตนด  อำเภอนายายอาม
๕) ในท้องที่ตำบลสนามไชย  อำเภอนายายอาม
๖) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลหนองคล้า  อำเภอท่าใหม่
๗) ในท้องที่ตำบลเขาแก้ว  อำเภอท่าใหม่
๘) ในท้องที่ตำบลทุ่งเบญจา  อำเภอท่าใหม่
๙) ในท้องที่ตำบลรำพัน  อำเภอท่าใหม่
๑๐) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลบ่อ  อำเภอขลุง
๑๑) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลซึ้ง  อำเภอขลุง
๑๒) ในท้องที่ตำบลตรอกนอง  อำเภอขลุง
๑๓) ในท้องที่ตำบลสรรพรส  อำเภอขลุง
๑๔) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลมะขาม  อำเภอมะขาม
๑๕)
ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลมะขามเมืองใหม่  อำเภอมะขาม
๑๖) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลวังแซ้ม  อำเภอมะขาม
๑๗) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลฉมัน  อำเภอมะขาม
๑๘) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลท่าหลวง  อำเภอมะขาม
๑๙) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลปัถวี  อำเภอมะขาม
๒๐) ในท้องที่ตำบลเกาะเปริด  อำเภอแหลมสิงห์
๒๑) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลโป่งน้ำร้อน  อำเภอโป่งน้ำร้อน
๒๒) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลคลองใหญ่  อำเภอโป่งน้ำร้อน
๒๓) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลหนองตาคง  อำเภอโป่งน้ำร้อน
๒๔) ในท้องที่ตำบลโป่งน้ำร้อน  อำเภอโป่งน้ำร้อน
๒๕) ในท้องที่ตำบลทับไทร  อำเภอโป่งน้ำร้อน
๒๖) ในท้องที่ตำบลเทพนิมิต  อำเภอโป่งนํ้าร้อน
๒๗) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลทับช้าง  อำเภอสอยดาว
๒๘) ในท้องที่ตำบลทรายขาว  อำเภอสอยดาว
๒๙) ในท้องที่ตำบลสะตอน  อำเภอสอยดาว
๓๐) ในท้องที่ตำบลทุ่งขนาน  อำเภอสอยดาว
๓๑) ในท้องที่ตำบลปะตง  อำเภอสอยดาว
ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง
ที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลัง
ตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
(๒) ภายในท้องที่ตาม (๑) ๑) ถึง ๓๑)
ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่
๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป เว้นแต่
(ก) กรณีอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง
ที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลัง
ตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร
ต้องเป็นไปตามข้อกำหนด ดังต่อไปนี้
๑) มีระยะห่างจากเขตประกาศบังคับใช้กฎกระทรวงผังเมืองรวมไม่น้อยกว่า
๕ กิโลเมตร และระยะห่างจากเขตป่าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า เขตวนอุทยาน
และพื้นที่ในเขตป่าไม้ถาวรตามมติคณะรัฐมนตรีไม่น้อยกว่า ๕ กิโลเมตร
๒)
ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารจะต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า ๔
ช่องทาง หรือมีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร
และจะต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางที่เท่ากันหรือมากกว่า
๓)
แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่
๑๔ เมตรขึ้นไป ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร
๔) มีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๗๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๕)
มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน
๐.๘ ต่อ ๑
๖) มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวน หรือบริเวณปลูกต้นไม้
หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละ
๒๐
๗) มีที่ว่างด้านหน้าของอาคาร
ห่างจากริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๘) มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคาร
ห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๙) อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๐ เมตร
ต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ
ศาสนสถาน โบราณสถาน และสถานศึกษา ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว
๑๐) มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตารางเมตร
เศษของ ๒๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๒๐ ตารางเมตร
๑๑) ที่พักมูลฝอย
ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร
และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน
๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร
และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวก
(ข)
กรณีอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน
๑,๐๐๐ ตารางเมตร ต้องเป็นไปตามข้อกำหนด ดังต่อไปนี้
๑) มีระยะห่างจากเขตประกาศบังคับใช้กฎกระทรวงผังเมืองรวมไม่น้อยกว่า ๑๕
กิโลเมตร และระยะห่างจากเขตป่าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า เขตวนอุทยาน
และพื้นที่ในเขตป่าไม้ถาวรตามมติคณะรัฐมนตรีไม่น้อยกว่า ๑๐ กิโลเมตร
๒)
ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารต้องอยู่ติดทางหลวงแผ่นดินหรือถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า
๔๐ เมตร
๓)
แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่
๑๔ เมตรขึ้นไป ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร และมีทางคู่ขนานกับถนนสาธารณะเชื่อมต่อกับทางเข้าออกของรถยนต์
๔) มีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๘๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๕) มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน
๐.๘ ต่อ ๑
๖) มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวน หรือบริเวณปลูกต้นไม้
หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละ
๒๐
๗) มีที่ว่างด้านหน้าของอาคาร ห่างจากริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า
๗๕ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๘) มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคาร
ห่างจากที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่น
หรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร
๙) อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๐ เมตร
ต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ
ศาสนสถาน โบราณสถาน และสถานศึกษา ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว
๑๐) มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตารางเมตร
สำหรับ ๑,๐๐๐ ตารางเมตรแรก ส่วนที่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐
ตารางเมตร เศษของ ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร
๑๑) ที่พักมูลฝอย
ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะ ไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร
และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน
๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร
และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวก
การวัดความสูงของอาคาร ให้วัดจากระดับพื้นดินถึงพื้นดาดฟ้า
สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด

ข้อ ๕ ประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้มิให้ใช้บังคับแก่อาคารที่มีอยู่ก่อนการใช้บังคับกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
และอาคารที่ได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารในพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ
๓ ก่อนหรือในวันที่ประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้ใช้บังคับ
แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ
๓

ข้อ ๖ ประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้มิให้ใช้บังคับแก่อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
หรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้น
ก่อนวันที่ประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้ใช้บังคับ และยังก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาต
หรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้ไม่ได้

ข้อ ๗[๑] ประกาศกระทรวงมหาดไทยนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖
จารุพงศ์
เรืองสุวรรณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย







ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๑ พฤศจิกายน
๒๕๕๖

อังศุมาลี/ผู้ตรวจ
๑๑ พฤศจิกายน
๒๕๕๖







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๔๙ ง/หน้า ๒๘/๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๖