pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยกิจการที่จะใช้จ่ายเงินจากกองทุนเพื่อช่วยเหลือ
คนหางานไปทำงานในต่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๖[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยกิจการที่จะใช้จ่ายเงินจากกองทุนเพื่อช่วยเหลือคนหางานไปทำงานในต่างประเทศ
เพื่อให้เป็นประโยชน์แก่คนหางาน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๕๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการบริหารและการควบคุมการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อช่วยเหลือคนหางานไปทำงานในต่างประเทศพ.ศ.
๒๕๓๖

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการบริหารและการควบคุมการใช้จ่ายเงินของกองทุนเพื่อช่วยเหลือคนหางานไปทำงานในต่างประเทศพ.ศ.
๒๕๒๙ บรรดาระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดที่ขัดแย้งกับระเบียบนี้ให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ ๔ ในระเบียบนี้
สำนักงานกองทุน หมายความว่า
คนหางานที่มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อคนหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศที่จ่ายเงินเข้ากองทุน
แล้วกองทุนได้ออกบัตรประจำตัวสมาชิกกองทุนให้และบัตรนั้นยังไม่หมดอายุ ทั้งนี้
หมายความรวมถึงสมาชิกกองทุนซึ่งถึงแก่ความตายในต่างประเทศด้วย

ข้อ ๕ ให้จ่ายเงินจากกองทุนแก่สมาชิกซึ่งถูกทอดทิ้งอยู่ในประเทศได้เดินทางกลับประเทศไทย
ซึ่งมีค่าใช้จ่ายดังนี้
(๑)
จัดการให้สมาชิกกองทุนซึ่งถูกทอดทิ้งอยู่ในต่างประเทศได้เดินทางกลับประเทศไทย
ซึ่งมีค่าใช้จ่ายดังนี้
(ก) ค่าพาหนะ ค่าที่พัก ค่าอาหารค่ารักษาพยาบาล
และค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็น
(ข)
ค่าใช้จ่ายของพนักงานเจ้าหน้าที่ในการจัดการให้สมาชิกกองทุนกลับประเทศไทย
ในกรณีที่งบประมาณของทางราชการไม่เพียงพอ และให้นำกฎหมายว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการมาใช้โดยอนุโลม
(ค)
ค่าชดเชยค่าใช้จ่ายแกผู้รับอนุญาตจัดหางานที่ได้รับอนุญาตจัดหางานที่ได้รับอนุมัติจากอธิบดีตามมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
(๒)
ให้การสงเคราะห์แก่สมาชิกกองทุนที่ไปทำงานในต่างประเทศซึ่งมีค่าใช้จ่ายดังนี้
(ก) ค่าพาหนะ ค่าที่พัก ค่าอาหาร
ค่ารักษาพยาบาลค่าใช้จ่ายบางส่วนในการจัดส่งศพกลับประเทศไทยในกรณีไม่มีค่าใช้จ่ายจากทางอื่นและค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็น
แก่สมาชิกกองทุนที่ไม่มีนายจ้างรับผิดชอบหรืออยู่ระหว่างรอการทำงานใหม่
หรืออยู่ระหว่างการรอส่งกลับประเทศไทย
หรืออยู่ระหว่างรอการดำเนินการตามกฎหมายเกี่ยวกับแรงงานของประเทศที่สมาชิกกองทุนทำงานอยู่หรือถูกดำเนินคดีในต่างประเทศซึ่งมิใช่เกิดจากเจตนา
หรือประสบอันตรายจนพิการหรือทุพพลภาพ
(ข) ค่าเช่าที่พัก ค่าสาธารณูปโภค
และค่าใช้จ่ายอื่นรวมทั้งค่าภาษีเท่าที่จำเป็นในการจัดและการบริหารที่พักฉุกเฉินในต่างประเทศ
(ค) ให้กู้ยืมเงินเป็นค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการเดินทาง
ตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
(๓) ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการเพื่อการคัดเลือก
ทดสอบฝีมือและฝึกอบรม แก่คนหางานก่อนจะเดินทางไปทำงานในต่างประเทศ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับวัสดุอุปกรณ์
ค่าจ้างค่าตอบแทนลูกจ้างชั่วคราวและค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นในเรื่องดังกล่าว


ประกาศ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย














วิภา/ผู้จัดทำ
๙ มีนาคม ๒๕๕๕


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๒๑๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๒๐ ธันวาคม ๒๕๓๖
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการขอและการออกไปแทนใบอนุญาต
และบัตรประจำตัว
ผู้รับอนุญาต ผู้จัดการ
ลูกจ้าง หรือตัวแทนจัดหางาน
พ.ศ. ๒๕๒๙[๑]
 

โดยที่มาตรา ๒๒
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
บัญญัติให้การขอและการออกใบแทนใบอนุญาตและบัตรประจำตัวผู้รับอนุญาต ผู้จัดการ
ลูกจ้าง หรือตัวแทนจัดหางานเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการขอและการออกใบแทนใบอนุญาต และบัตรประจำตัวผู้รับอนุญาตผู้จัดการ
ลูกจ้าง หรือตัวแทนจัดหางาน พ.ศ. ๒๕๒๙

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นต้นไป

ข้อ ๓ ผู้รับอนุญาตใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาตจัดหางานหรือบัตรประจำตัว
ผู้รับอนุญาตผู้จัดการ ลูกจ้าง
หรือตัวแทนจัดหางานที่สูญหายหรือถูกทำลายให้ยื่นคำขอตามแบบ จง. ๑๘
ท้ายระเบียบนี้ต่อนายทะเบียนจัดหางานแห่งท้องที่ที่สำนักงานนั้นตั้งอยู่

ข้อ ๔ เมื่อนายทะเบียนพิจารณาเห็นว่าใบอนุญาตจัดหางานนั้นได้สูญหายหรือถูกทำลายจริงให้นายทะเบียนจัดหางานแห่งท้องที่ที่สำนักงานนั้นตั้งอยู่พิจารณาออกใบแทนใบอนุญาตจัดหางานในประเทศตามแบบ
จง. ๑๙ ท้ายระเบียบนี้
ให้นายทะเบียนจัดหางานแห่งท้องที่ที่สำนักงานนั้นตั้งอยู่พิจารณาให้ความเห็นว่าควรอนุญาตหรือไม่อนุญาตและส่งคำขอพร้อมทั้งหลักฐานและความเห็นให้นายทะเบียนจัดหางานกลางเพื่อพิจารณาออกใบแทนใบอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศตามแบบ
จง. ๒๐ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๕ เมื่อนายทะเบียนพิจารณาเห็นว่า
บัตรประจำตัวผู้รับอนุญาต ผู้จัดการ ลูกจ้าง หรือตัวแทนจัดหางานนั้น
ได้สูญหายหรือถูกทำลายจริงให้นายทะเบียนจัดหางานแห่งท้องที่ที่สำนักงานนั้นตั้งอยู่
ออกใบแทนบัตรประจำตัวตามแบบ จง. ๒๑ ท้ายระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๙
พลเอก สิทธิ จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย







































วิภา/ผู้จัดทำ
๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๔/หน้า ๙/๓๐ มกราคม ๒๕๒๙
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ว่าด้วยการขออนุญาตและการอนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๘[๑]
 

โดยที่มาตรา ๔๙
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ บัญญัติให้การขออนุญาต
และการอนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ.
๒๕๒๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ว่าด้วยการขออนุญาตและการอนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๘

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการขออนุญาต และการอนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๒๙

ข้อ ๔
นายจ้างที่ประสงค์จะขออนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ ให้ยื่นคำขอตามแบบ
จง.๒๓ ท้ายระเบียบนี้ พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว

ข้อ ๕
การยื่นคำขอตามข้อ ๔ นายจ้างที่มีสำนักงานในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นคำขอ ณ
กรมการจัดหางาน นายจ้างที่มีสำนักงานในจังหวัดอื่นให้ยื่นคำขอ ณ สำนักงานจัดหางานจังหวัดนั้น

ข้อ ๖
ในกรณีจัดหางานจังหวัด ได้รับคำขอพร้อมหลักฐานตามข้อ ๔ ให้จัดหางานจังหวัดนั้นทำความเห็นเสนอให้อธิบดีกรมการจัดหางานหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการจัดหางานมอบหมายพิจารณา
ภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ

ข้อ ๗
ให้อธิบดีกรมการจัดหางานหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการจัดหางานมอบหมายพิจารณาออกหนังสืออนุญาตหรือไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้แก่ผู้ยื่นคำขอทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องและครบถ้วน
การอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
ผู้อนุญาตจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ขออนุญาตปฏิบัติไว้ในหนังสืออนุญาตก็ได้

ข้อ ๘
คำขอที่ยื่นไว้แล้วตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการขออนุญาตและการอนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๒๙ ก่อนวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ ให้ถือว่าเป็นคำขอตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๘
สมพงษ์ อมรวิวัฒน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำขออนุญาตพาลูกจ้างไปทำงานในต่างประเทศ (แบบ จง. ๒๓)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)









โชติกานต์/ปรับปรุง
๒ มิถุนายน ๒๕๖๐







[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนพิเศษ ๑๐ ง/หน้า ๒๗/๒๙ มีนาคม ๒๕๓๘
ระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
ระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
ว่าด้วยการขอและการออกใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางาน
พ.ศ. ๒๕๓๗[๑]
 

โดยที่มาตรา ๔๗ นว
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๗
บัญญัติให้การขอและการออกใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานเป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
อาศัยอำนาจตามความในมาตราดังกล่าว อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงานว่าด้วยการขอและการออกใบแทนใบอนุญาต
พ.ศ. ๒๕๓๗

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไป

ข้อ ๓
ผู้รับอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานผู้ใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานที่สูญหายหรือถูกทำลาย
ให้ยื่นคำขอต่ออธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานตามแบบ ทค. ๔ ท้ายระเบียบนี้
พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว

ข้อ ๔
การยื่นคำขอตามระเบียบนี้ในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่น ณ กองมาตรฐานฝีมือแรงงาน
กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน ในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณ สถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานกลาง สถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานภาค
หรือศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัด ที่สถานทดสอบฝีมือคนหางานตั้งอยู่ในเขตจังหวัดที่รับผิดชอบ

ข้อ ๕
ให้หน่วยงานที่รับคำขอตามข้อ ๔. ส่งคำขอพร้อมทั้งหลักฐานให้อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานเพื่อพิจารณา

ข้อ ๖
เมื่ออธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานเห็นว่าใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานนั้นได้สูญหาย
หรือถูกทำลายจริงให้อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานพิจารณาออกใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานตามแบบ
ทค. ๕ ท้ายระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗
จันทรา ปิตรชาติ
อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำขอใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางาน (แบบ ทค.๔)
๒. ใบแทนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางาน (แบบ ทค.๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)











พรพิมล/พิมพ์
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๔๔

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒ มิถุนายน ๒๕๖๐







[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๑/ตอนที่ ๗๘ ง/หน้า ๑๓/๒๙ กันยายน ๒๕๓๗
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ว่าด้วยการเปลี่ยนผู้จัดการ
พ.ศ. ๒๕๓๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๗
มาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ และมาตรา ๔๗
แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ว่าด้วยการเปลี่ยนผู้จัดการ
พ.ศ. ๒๕๓๘

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการเปลี่ยนผู้จัดการ พ.ศ. ๒๕๒๙

ข้อ ๔
ผู้รับอนุญาตจัดหางานในประเทศซึ่งเป็นนิติบุคคล หรือผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศ
ที่ประสงค์จะเปลี่ยนผู้จัดการ ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหลักฐาน ตามแบบ จง. ๑๖
ท้ายระเบียบนี้ ต่อนายทะเบียนจัดหางานแห่งท้องที่ที่สำนักงานจัดหางานนั้นตั้งอยู่

ข้อ ๕
ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตจัดหางานในประเทศเป็นผู้ยื่นคำขอเปลี่ยนผู้จัดการให้นายทะเบียนซึ่งได้รับคำขอตามข้อ
๔ สอบสวนว่าผู้จัดการนั้นมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙ หรือไม่
เมื่อปรากฏว่าผู้จัดการนั้นมีคุณสมบัติครบถ้วนและไม่มีลักษณะต้องห้าม ให้นายทะเบียนอนุญาตให้เปลี่ยนผู้จัดการได้ในกรณีที่ผู้จัดการนั้นขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามให้นายทะเบียนมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เปลี่ยนผู้จัดการและแจ้งคำสั่งนั้นให้ผู้รับอนุญาตทราบ

ข้อ ๖
ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตจัดหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศเป็นผู้ยื่นคำขอเปลี่ยนผู้จัดการเมื่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่สำนักงานจัดหางานตั้งอยู่ได้รับคำขอพร้อมด้วยหลักฐานตามข้อ
๔ แล้ว ให้นายทะเบียนนั้นสอบสวนว่า ผู้จัดการนั้นมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา
๙ หรือไม่ แล้วให้ทำความเห็นว่าควรอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้เปลี่ยนผู้จัดการ และส่งคำขอพร้อมหลักฐานและความเห็นนั้นให้นายทะเบียนจัดหางานกลางเพื่อพิจารณาต่อไป
ให้นายทะเบียนจัดหางานกลางมีคำสั่งอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้เปลี่ยนผู้จัดการ
และแจ้งคำสั่งนั้นให้ผู้รับอนุญาตจัดหางานทราบ
ในกรณีมีคำสั่งไม่อนุญาตให้แจ้งเหตุผลในคำสั่งด้วย


ประกาศ ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๘
พิศาล มูลศาสตรสาทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำขอเปลี่ยนผู้จัดการ (แบบ จง. ๑๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
















โชติกานต์/ปรับปรุง
๒ มิถุนายน ๒๕๖๐








[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนพิเศษ
๓๗ ง/หน้า ๕/๒๐ กันยายน ๒๕๓๘
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๒๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๙
เป็นปีที่ ๔๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ประเทศไทยมีผลิตผลทางการเกษตรเป็นจำนวนมาก
เทคโนโลยีชีวภาพและเทคนิคทางวิศวกรรมพันธุศาสตร์ ซึ่งมีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมแปรรูปวัตถุดิบที่ได้จากผลิตผลทางการเกษตรให้เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีราคาสูงขึ้น
จึงมีความสำคัญต่อการพัฒนาประเทศเป็นอย่างยิ่ง สมควรจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อเป็นแหล่งระดมนักวิจัยในสาขาต่าง
ๆ ในด้านเทคโนโลยีชีวภาพและวิศวกรรมพันธุศาสตร์ได้มาร่วมกันทำการวิจัยเพื่อนำไปแก้ปัญหาและพัฒนาอุตสาหกรรมในประเทศ
และเพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนในสาขาวิชาดังกล่าว
ตลอดจนให้บริการทางด้านนี้แก่สถาบันการศึกษาอื่น ๆ ด้วย และโดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้บัญญัติให้การจัดตั้งสถาบันต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๔๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ มีนาคม ๒๕๒๙
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
รับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
กรมตำรวจ
เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๓๐
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๐
เป็นปีที่ ๔๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรรับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ กรมตำรวจ
เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๐ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ กรมตำรวจ
เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๓๐

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้รับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
กรมตำรวจ เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ยุบสถานศึกษานอกสังกัดกระทรวงศึกษาธิการหรือทบวงมหาวิทยาลัยที่ดำเนินการสอนวิชาที่มีการสอนอยู่ในความควบคุมของกระทรวงศึกษาธิการหรือทบวงมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว
และให้สถาบันการศึกษาในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยรับสถานศึกษาดังกล่าวเข้าสมทบได้ กรมตำรวจจึงขอให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยรับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ
ในสำนักงานแพทย์ใหญ่ กรมตำรวจ เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ซึ่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเห็นว่า โดยที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจัดการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับวิชาพยาบาลอยู่แล้ว
ทั้งยังได้ให้ความช่วยเหลือด้านการสอนวิชาต่าง ๆ
ในหลักสูตรของวิทยาลัยพยาบาลตำรวจมาโดยตลอด
สมควรรับวิทยาลัยพยาบาลตำรวจ ในสำนักงานแพทย์ใหญ่ กรมตำรวจ
เข้าสมทบในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อส่งเสริมมาตรฐานการศึกษาวิชาพยาบาลให้สูงขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๘๔/๒๘ ธันวาคม ๒๕๓๐
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๒๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๙
เป็นปีที่ ๔๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันยังไม่มีหน่วยงานวิจัยและพัฒนากรรมวิธีที่เหมาะสมสำหรับการแปรรูปแร่และวัตถุดิบอื่นที่เป็นทรัพยากรทางธรรมชาติให้เป็นวัสดุสำเร็จรูปหรือกึ่งสำเร็จรูป
เพื่อการใช้ประโยชน์ในประเทศ และเพื่อการส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศ ทั้งยังไม่มีหน่วยงานวิชาการใดที่จะให้คำปรึกษาแนะนำและร่วมดำเนินการกับหน่วยงานต่าง
ๆ ทั้งภาครัฐบาลและภาคเอกชนในการแก้ไขปัญหาวิศวกรรมในโรงงานเกี่ยวกับการคัดเลือกวัสดุ
วิธีการในการผลิต และการดัดแปลงวัสดุให้เหมาะสมกับการประกอบกิจกรรมอุตสาหกรรมโลหะและวัสดุภายในประเทศ
ดังนั้น เพื่อให้มีหน่วยงานที่รับผิดชอบในภาระกิจดังกล่าว
และเพื่อส่งเสริมวิชาการในด้านนี้ให้พัฒนาไปด้วยดีและรวดเร็วสมควรให้มีการจัดตั้งสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เพื่อเป็นศูนย์กลางของการศึกษาวิจัยเทคโนโลยีต่าง ๆ
และให้บริการทางวิชาการแก่บุคคลและหน่วยงานทั้งภาครัฐบาลและภาคเอกชนต่อไป และโดยที่มาตรา
๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้การจัดตั้งสถาบันต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้













คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๒๙
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งวิทยาลัยประชากรศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทบวงมหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๔๑
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
เป็นปีที่ ๕๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งวิทยาลัยประชากรศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทบวงมหาวิทยาลัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งวิทยาลัยประชากรศาสตร์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๑

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๑๓

มาตรา ๔
ให้จัดตั้งวิทยาลัยประชากรศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทบวงมหาวิทยาลัย

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในการกำหนดทิศทางและวางนโยบายของประเทศให้เหมาะสมต้องอาศัยข้อมูลและองค์ความรู้ด้านประชากรศาสตร์ในแนวทางสหสาขาวิชาเป็นอย่างมาก
สมควรปรับเปลี่ยนสถานภาพของ สถาบันประชากรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็น
วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อให้สามารถรองรับและเพิ่มศักยภาพในการพัฒนาด้านการวิจัยและการให้การศึกษาตามหลักสูตรสาขาวิชาประชากรศาสตร์ในระดับบัณฑิตศึกษา
รวมทั้งเป็นแหล่งข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ของประเทศและระดับนานาชาติ และโดยที่มาตรา
๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า
การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกบัณฑิตวิทยาลัย คณะวิทยาลัย แผนกอิสระ สถาบัน
ศูนย์ และหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้











คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๙ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๘๐ ก/หน้า ๑๙/๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๑
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งวิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๓๑
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗
กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๑
เป็นปีที่ ๔๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งวิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมีขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งวิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๓๑

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งวิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมีขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันอุตสาหกรรมเกี่ยวกับปิโตรเลียม
ปิโตรเคมี และพอลิเมอร์มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ
ดังนั้น เพื่อให้มีหน่วยงานวิชาการที่จะทำการศึกษาวิจัย ผลิตบุคลากรระดับสูง ให้คำแนะนำ
และร่วมดำเนินการกับหน่วยงานต่าง ๆ ของทั้งภาครัฐบาลและภาคเอกชนในการพัฒนาอุตสาหกรรมดังกล่าว
อันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศโดยส่วนรวมในอนาคต
สมควรจัดตั้งวิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมีขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อรับผิดชอบในภาระกิจดังกล่าว
และโดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้บัญญัติให้การจัดตั้งวิทยาลัยต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๑๕๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๑ กันยายน ๒๕๓๑
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งสถาบันการขนส่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. ๒๕๔๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๔๖
เป็นปีที่ ๕๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถาบันการขนส่งขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กระทรวงศึกษาธิการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันการขนส่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖

มาตรา
๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันพาณิชยนาวี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๓๔

มาตรา
๔
ให้จัดตั้งสถาบันการขนส่งขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กระทรวงศึกษาธิการ

มาตรา
๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ เนื่องจากสถาบันพาณิชยนาวี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ได้ขยายขอบเขตภารกิจให้ครอบคลุมถึงการศึกษา อบรม วิจัย
และพัฒนาวิชาการด้านการขนส่งและเทคโนโลยีขนส่งทุกรูปแบบ ตลอดจนส่งเสริมการผลิตบัณฑิตที่สูงกว่าปริญญาตรี
และสนับสนุนการทำวิทยานิพนธ์ทางด้านการขนส่งและการจราจรให้กับหลักสูตรมหาบัณฑิตของคณะต่าง
ๆ สมควรเปลี่ยนชื่อ สถาบันพาณิชยนาวี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เป็น สถาบันการขนส่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และโดยที่มาตรา ๙
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า
การจัดตั้ง การรวมและการยุบเลิกบัณฑิตวิทยาลัย คณะ วิทยาลัย แผนกอิสระ สถาบัน
ศูนย์ และหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้













คุณากร/ผู้จัดทำ
๒๙ เมษายน ๒๕๕๔
วิชชุตา/ผู้ตรวจ
๑ มิถุนายน ๒๕๕๔


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๑๓ ก/หน้า ๙/๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๖