พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๔
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน
พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรกำหนดจำนวน
ตำแหน่งประจำและเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมเสียใหม่

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรค ๑ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒
จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๔

มาตรา
๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา
๔ ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๕
ตำแหน่ง ประจำอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)[๒]
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
(๓)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
(๔)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๕)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา
๕[๓] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัด)
จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด
จังหวัดพระตะบอง จังหวัดพิบูลสงคราม จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปทุมธานี
จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี
จังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

มาตรา
๖[๔] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรี
จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง
และจังหวัดสุพรรณบุรี

มาตรา
๗ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์
จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร
จังหวัดหนองคาย และจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

มาตรา
๘[๕] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔
มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน
จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย
จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก และจังหวัดลานช้าง

มาตรา
๙ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕
มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา
จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา และจังหวัดระนอง

มาตรา
๑๐
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖[๖]






























วิภา/ตรวจ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๔


[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๑๕๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๔
[๒] มาตรา ๔ (๒)
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่
๒)พุทธศักราช ๒๔๘๖
[๓] มาตรา ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช
๒๔๘๖
[๔] มาตรา ๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช
๒๔๘๖
[๕] มาตรา ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖

[๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๕๖๐/๑๖ มีนาคม ๒๔๘๖