ระเบียบศาลรัฐธรรมนูญ
ระเบียบศาลรัฐธรรมนูญ
ว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
พ.ศ. ๒๕๕๑
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๔๒
และระเบียบศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยการบริหารงานบุคคล พ.ศ. ๒๕๔๔ ข้อ ๔ ข้อ ๗ และข้อ ๘
ประกอบมาตรา ๑๐๘ และมาตรา ๑๓๙ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑
คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญจึงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญไว้ดังนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้ เรียกว่า ระเบียบศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขการต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ
๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ การต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
ให้เป็นไปตามความต้องการของสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
มิใช่สิทธิของข้าราชการที่จะขอต่อเวลาราชการได้เอง

ข้อ
๔ ข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญที่จะได้รับการพิจารณาให้ต่อเวลาราชการต้องมีคุณสมบัติดังนี้
(๑)
ปฏิบัติหรือเคยปฏิบัติหน้าที่ทางวิชาการไม่ต่ำกว่าระดับ ๙ หรือระดับเชี่ยวชาญเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามปี
(๒)
เป็นผู้ดำรงตำแหน่งประเภทวิชาการที่จะเกษียณอายุราชการตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
พ.ศ. ๒๔๙๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๕๑ ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไป
และสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญเห็นว่ามีความจำเป็นที่จะให้รับราชการต่อไปเพื่อปฏิบัติหน้าที่ในทางวิชาการหรือหน้าที่ที่ต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัว
(๓)
เป็นผู้มีคุณธรรม จริยธรรม และมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ ผ่านการตรวจสุขภาพ
โดยมีใบรับรองแพทย์จากสถาบันของรัฐรับรอง และรับรองไว้ไม่เกินหกเดือน
(๔)
มีผลงานทางวิชาการนับแต่ปฏิบัติหรือเคยปฏิบัติหน้าที่ทางวิชาการไม่ต่ำกว่าระดับ ๙ หรือระดับเชี่ยวชาญ
จนถึงวันที่ ๓๐ กันยายนของปีที่เกษียณอายุราชการ ตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(ก)
หนังสือ ตำรา หรืองานวิจัย ที่ได้รับการเผยแพร่ จำนวนไม่น้อยกว่า ๑ เรื่อง และ
(ข)
บทความทางวิชาการที่ได้รับการเผยแพร่อย่างน้อย ๕ เรื่อง
หรือผลงานทางวิชาการในลักษณะอื่นที่ได้รับการเผยแพร่อย่างน้อย ๕ รายการ หรือ
(ค)
การยกร่างพระราชบัญญัติที่ได้รับการประกาศใช้เป็นกฎหมาย จำนวนไม่น้อยกว่า ๑ เรื่อง
หรือ
(ง)
ปฏิบัติหรือเคยปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับคดีที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของศาลรัฐธรรมนูญในฐานะเจ้าของสำนวนที่คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเห็นว่า
เป็นคดีสำคัญที่จำเป็นต้องใช้ผู้มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญ
และประสบการณ์สูงมากเป็นผู้จัดทำ
ซึ่งผลงานการจัดทำสำนวนคดีนั้นได้รับการยอมรับจากคณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

ข้อ
๕ ข้าราชการผู้ที่ได้รับการต่อเวลาราชการ
ให้รับราชการต่อไปได้จนถึงวันสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการผู้นั้นได้รับอนุมัติให้ต่อเวลาราชการ
โดยการต่อเวลาราชการให้ต่อได้คราวละไม่เกินสองปี
การต่อเวลาราชการตามวรรคหนึ่ง
ต้องไม่เกินอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์นับถึงวันสิ้นปีงบประมาณในปีนั้น

ข้อ
๖ การพิจารณาต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญให้ดำเนินการดังนี้
(๑)
สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญโดยความเห็นชอบของคณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแต่งตั้งคณะกรรมการ
จำนวนไม่น้อยกว่า ๕ คน
เพื่อพิจารณากำหนดจำนวนข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญและบุคคลที่อยู่ในเกณฑ์ที่จะได้รับการต่อเวลาราชการตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
(๒)
การพิจารณาต่อเวลาราชการของข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญที่ผ่านการพิจารณาตามข้อ
๖ (๑) ต้องได้รับความยินยอมจากข้าราชการผู้นั้น และให้สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญเสนอขออนุมัติต่อคณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
และในการนี้จะต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จก่อนที่ข้าราชการผู้นั้นเกษียณอายุราชการ
(๓)
ข้าราชการที่ได้รับการต่อเวลาราชการต้องมีสุขภาพกายและสุขภาพจิตเหมาะสมที่จะปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้
โดยมีหนังสือรับรองจากสถาบันทางการแพทย์ของรัฐที่คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเห็นว่า
สมควรใช้พิจารณาประกอบการขอต่อเวลาราชการได้
และในระหว่างที่มีการต่อเวลาราชการให้มีหนังสือรับรองการตรวจสุขภาพดังกล่าวเป็นประจำทุกปี

ข้อ
๗ ข้าราชการที่ได้รับการพิจารณาให้ต่อเวลาราชการ
และได้รับคำสั่งให้รับราชการต่อไป ต้องปฏิบัติหน้าที่เฉพาะในทางวิชาการเท่านั้น
ไม่สามารถดำรงตำแหน่งทางการบริหารได้

ข้อ
๘ ในระหว่างการต่อเวลาราชการให้มีการประเมินผลการปฏิบัติงานของข้าราชการที่ได้รับอนุมัติให้ต่อเวลาราชการเป็นประจำทุกปี
และต้องรายงานผลการประเมินก่อนสิ้นเดือนสิงหาคมของทุกปี ทั้งนี้
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญกำหนด

ข้อ
๙ ให้ประธานศาลรัฐธรรมนูญเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๑๓
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
ชัช ชลวร
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ

















































[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๑๕/๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๑