pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชบัญญัติ
จราจรทางบก
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๓๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘
เป็นปีที่ ๕๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบก

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจราจรทางบก
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒๓
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๒๓ ห้ามมิให้ผู้ขับขี่รถยนตร์ยอมให้ผู้อื่นนั่งที่นั่งตอนหน้าแถวเดียวกับที่นั่งผู้ขับขี่รถยนตร์เกินสองคน
ผู้ขับขี่รถยนตร์ต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งในขณะขับขี่รถยนตร์
และต้องจัดให้คนโดยสารรถยนตร์
ซึ่งนั่งที่นั่งตอนหน้าแถวเดียวกับที่นั่งผู้ขับขี่รถยนตร์รัดร่างกายไว้กับที่นั่งด้วยเข็มขัดนิรภัยขณะโดยสารรถยนตร์
และคนโดยสารรถยนตร์ดังกล่าวต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งในขณะโดยสารรถยนตร์ด้วย
ประเภทหรือชนิดของรถยนตร์
ลักษณะและวิธีการใช้เข็มขัดนิรภัยตามวรรคสอง ให้เป็นไปตามที่อธิบดีกำหนด
โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๔ ในกรณีของรถยนตร์ที่ได้จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้ผู้ขับขี่รถยนตร์และคนโดยสารรถยนตร์นั้น ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามมาตรา
๑๒๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ เป็นเวลาสองปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
บรรหาร ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบัน อุบัติเหตุจากการจราจรทางบกมีผลต่อการพัฒนาประเทศโดยตรงและมีแนวโน้มที่จะเพิ่มจำนวนสูงขึ้นเป็นอันมาก
สมควรกำหนดมาตรการเพื่อสร้างความปลอดภัยและลดความรุนแรงของอันตรายที่อาจเกิดขึ้นแก่ผู้ขับขี่รถยนตร์และคนโดยสารรถยนตร์
โดยกำหนดให้ผู้ขับขี่รถยนตร์ต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งในขณะขับขี่รถยนตร์
และต้องจัดให้คนโดยสารรถยนตร์ ซึ่งนั่งที่นั่งตอนหน้าแถวเดียวกับที่นั่งผู้ขับขี่รถยนตร์รัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งในขณะโดยสารรถยนตร์
และคนโดยสารรถยนตร์ดังกล่าวต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งในขณะโดยสารรถยนตร์ด้วย
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้





วิมล/ผู้จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๒๘ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๑/๖ ตุลาคม ๒๕๓๘
พระราชบัญญัติ
จราจรทางบก
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติจราจรทางบก

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจราจรทางบก
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒๒
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๒๒ ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์
และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่
และโดยสารรถจักรยานยนต์ ทั้งนี้
เฉพาะท้องที่ที่ได้กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกา
ความในวรรคหนึ่ง
ให้มีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ลักษณะและวิธีการใช้หมวกเพื่อป้องกันอันตรายตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
บทบัญญัติตามมาตรานี้
มิให้ใช้บังคับแก่ภิกษุ สามเณร นักพรต นักบวช หรือผู้นับถือลัทธิศาสนาอื่นใดที่ใช้ผ้าโพกศีรษะตามประเพณีนิยมนั้น
หรือบุคคลใดที่กำหนดในกฎกระทรวง


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บางมาตรามีลักษณะไม่เหมาะสมและบกพร่องขัดต่อการปฏิบัติในบางท้องที่ จึงเห็นสมควรที่จะตราพระราชบัญญัติเพื่อแก้ไขเพิ่มเติมฉบับนี้ขึ้น






















สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ กุมภาพันธ์
๒๕๕๒

วิภา/ปรับปรุง
๑๗ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๔ เมษายน ๒๕๖๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๒๑๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๙ ธันวาคม ๒๕๒๒
ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ฉบับที่ ๓๙
เรื่อง
การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบก
 

โดยที่คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติได้พิจารณาเห็นว่า
ในปัจจุบันกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกได้บัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจเคลื่อนย้ายรถที่จอดหรือหยุดโดยฝ่าฝืนกฎหมายได้
แต่ยังไม่เป็นการเพียงพอที่จะให้เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ปฏิบัติถูกต้องตามกฎหมาย
สมควรเพิ่มมาตรการให้เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเคลื่อนย้ายหรือไม่ให้เคลื่อนย้ายรถ
รวมทั้งค่าดูแลรักษานั้นด้วยหัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ จึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๙
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕๙ เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งให้ผู้ขับขี่เคลื่อนย้ายรถที่หยุดหรือจอดอยู่อันเป็นการฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ได้
เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจเคลื่อนย้ายรถที่หยุดหรือจอดอยู่อันเป็นการฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
หรือใช้เครื่องมือบังคับให้รถที่หยุดหรือจอดไม่ให้เคลื่อนย้ายได้
การเคลื่อนย้ายรถหรือใช้เครื่องมือบังคับให้รถที่หยุดหรือจอดอยู่ไม่ให้เคลื่อนย้ายได้ตามวรรคสอง
เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่ต้องรับผิดสำหรับความเสียหายใด ๆ
ที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติตามมาตรานี้ เว้นแต่ความเสียหายนั้นจะเกิดขึ้นจากการกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อ
เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ต้องชำระค่าใช้จ่ายในการที่รถถูกเคลื่อนย้ายหรือถูกใช้เครื่องมือบังคับไม่ให้เคลื่อนย้าย
ตลอดจนค่าดูแลรักษารถระหว่างที่อยู่ในความครอบครองของเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
ทั้งนี้
ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงซึ่งต้องกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายไม่น้อยกว่าคันละห้าร้อยบาท
และค่าดูแลรักษาไม่น้อยกว่าวันละสองร้อยบาท
เงินที่ได้จากเจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ซึ่งชำระตามวรรคสี่
เป็นรายได้ที่ไม่ต้องนำส่งกระทรวงการคลัง และให้นำมาเป็นค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติการตามมาตรานี้
ตามระเบียบที่กรมตำรวจกำหนด
ในกรณีที่เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ไม่ชำระค่าใช้จ่ายและค่าดูแลรักษาตามวรรคสี่
เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจยึดหน่วงรถนั้นไว้ได้จนกว่าจะได้รับชำระค่าใช้จ่ายและค่าดูแลรักษาดังกล่าว โดยในระหว่างที่ยึดหน่วงนั้น ให้คำนวณค่าดูแลรักษาเป็นรายวัน
ถ้าพ้นกำหนดสามเดือนแล้ว เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ยังไม่ชำระค่าใช้จ่ายและค่าดูแลรักษาดังกล่าว
ให้เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจนำรถนั้นออกขายทอดตลาดได้
เงินที่ได้จากการขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
ค่าใช้จ่ายและค่าดูแลรักษาที่ค้างชำระแล้ว เหลือเงินเท่าใด ให้คืนแก่เจ้าของหรือผู้มีสิทธิที่แท้จริงต่อไป

ข้อ ๒[๑]
ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔
พลเอก
สุนทร คงสมพงษ์
หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ


























สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ กุมภาพันธ์
๒๕๕๒

วิภา/ปรับปรุง
๑๗ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ เมษายน ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๓๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๒/๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔
พระราชบัญญัติ
จราจรทางบก
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๙
เป็นปีที่ ๔๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจราจรทางบก
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๕
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓๕ รถที่มีความเร็วช้าหรือรถที่มีความเร็วต่ำกว่าความเร็วของรถคันอื่นที่ขับในทิศทางเดียวกัน
ผู้ขับขี่ต้องขับรถให้ใกล้ขอบทางเดินรถด้านซ้ายเท่าที่จะกระทำได้
ผู้ขับขี่รถบรรทุก
รถบรรทุกคนโดยสาร รถจักรยานยนต์ในทางเดินรถซึ่งได้แบ่งช่องเดินรถในทิศทางเดียวกันไว้
ตั้งแต่สองช่องขึ้นไปหรือได้จัดช่องเดินรถประจำทางด้านซ้ายไว้โดยเฉพาะ ต้องขับรถในช่องเดินรถด้านซ้ายสุดหรือใกล้เคียงกับช่องเดินรถประจำทาง
แล้วแต่กรณี
ความในวรรคสองมิให้ใช้บังคับแก่รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัม
และรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน มีบทบัญญัติห้ามรถบรรทุกและรถบรรทุกคนโดยสารแล่นในช่องทางเดินรถด้านขวามือ
ข้อห้ามนี้รวมถึงรถบรรทุกเล็กที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัมด้วย แต่รถดังกล่าวมิใช่รถที่มีความเร็วช้าหรือใช้ความเร็วต่ำ
จึงไม่จำเป็นต้องบังคับให้ขับรถในช่องทางเดินรถด้านซ้ายสุด
การบังคับเช่นนี้ทำให้ผู้ใช้รถดังกล่าวไม่ได้รับความเป็นธรรม
สมควรให้รถบรรทุกเล็กที่มีน้ำหนักไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัมสามารถใช้ทางเดินรถขวามือได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น


















สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ กุมภาพันธ์
๒๕๕๒

วิภา/ปรับปรุง
๑๗ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ เมษายน ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๘๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๗ ตุลาคม ๒๕๒๙
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ.
๒๕๓๕
-----------------

 
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
  ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ.
๒๕๓๕
  เป็นปีที่ ๔๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
 โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
 มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่
และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕"
 มาตรา
๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
เป็นต้นไป
 มาตรา
๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสาร
รถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ. ๒๕๓๕
 มาตรา
๔
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับในท้องที่กรุงเทพมหานคร เฉพาะ
ในถนนตามรายชื่อที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
 มาตรา
๕
ให้ท้องที่ที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับตามมาตรา ๔ เป็นท้องที่
ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตราย
ในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
 มาตรา
๖
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
 ชวน
หลีกภัย
 นายกรัฐมนตรี

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจร
ทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติว่าการกำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์และคนโดยสาร
รถจักรยานยนต์ในท้องที่ใดต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่
และโดยสารรถจักรยานยนต์ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
และโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนด
ท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดให้ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะในท้องที่
ทั่วราชอาณาจักร
สมควรผ่อนผันกำหนดเฉพาะท้องที่ที่จำเป็นและมีความพร้อมในการปฏิบัติ
เท่านั้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

[รก.๒๕๓๕/๑๒๖/๓๙/๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๕]
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่จักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่
๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์
และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่จักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ.
๒๕๓๗

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับ ดังต่อไปนี้
(๑) ในท้องที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
(๒) ในท้องที่จังหวัดขอนแก่น ชลบุรี เชียงใหม่ นครปฐม
นครราชสีมา นครศรีธรรมราช นครสวรรค์ นนทบุรี ปทุมธานี พิษณุโลก ภูเก็ต สงขลา
สมุทรปราการ สมุทรสาคร สุราษฎร์ธานี อุดรธานี และอุบลราชธานี
เมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
(๓) ในท้องที่จังหวัดอื่นนอกจาก (๑)
และ (๒) เมื่อพ้นกำหนดสามร้อยหกสิบห้าวัน
นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๔
ให้ท้องที่ตามมาตรา ๒ เป็นท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์
และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์ไว้ในพระราชกฤษฎีกา
และโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์เฉพาะในบางท้องที่ของกรุงเทพมหานครเท่านั้น
สมควรขยายการบังคับใช้บทบัญญัติดังกล่าวในท้องที่กรุงเทพมหานครทั้งหมดและในท้องที่ทุกจังหวัด
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้




















วิภา/ปรับปรุง
๑๖
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ เมษายน
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๖๔ ก/หน้า ๒๘/๓๑
ธันวาคม ๒๕๓๗
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘
เป็นปีที่
๕๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความใน (๒) และ (๓) ของมาตรา ๒
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒) ในท้องที่จังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๙ เป็นต้นไป


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗ กำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์
ในท้องที่จังหวัดขอนแก่น ชลบุรี เชียงใหม่ นครปฐม นครราชสีมา นครศรีธรรมราช
นครสวรรค์ นนทบุรี ปทุมธานี พิษณุโลก ภูเก็ต สงขลา สมุทรปราการ สมุทรสาคร
สุราษฎร์ธานี อุดรธานี และอุบลราชธานี
เมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป คือ
ตั้งแต่วันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘ เป็นต้นไป
แต่สถานการณ์ในปัจจุบันของท้องที่จังหวัดดังกล่าวยังไม่เอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติการให้เป็นไปโดยเคร่งครัด
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับบทบัญญัติในส่วนที่เกี่ยวกับท้องที่จังหวัดดังกล่าวให้สอดคล้องกับท้องที่จังหวัดอื่น
นอกจากท้องที่กรุงเทพมหานคร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้



















วิภา/ปรับปรุง
๑๖
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓
เมษายน ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๒๔
ก/หน้า ๑/๑ กรกฎาคม ๒๕๓๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่
ให้ตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดของผู้ขับขี่โดยใช้วิธีการตามลำดับ ดังต่อไปนี้
(๑)
ตรวจวัดลมหายใจด้วยเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจหรือทดสอบให้ใช้เครื่องตรวดวัดระดับแอลกอฮอล์ในเลือด
โดยวิธีเป่าลมหายใจ (BREATH ANALYZER TEST) และอ่านค่าของแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นมิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
วิธีการตรวจหรือทดสอบ
ให้ปฏิบัติตามวิธีการตรวจสอบของเครื่องตรวจแต่ละชนิด
(๒) ตรวจวัดจากปัสสาวะ
(๓) ตรวจวัดจากเลือด
การตรวจวัดตาม (๒) หรือ (๓) ให้ใช้ในกรณีที่ไม่สามารถทดสอบตาม
(๑) ได้เท่านั้น

ข้อ ๒
กรณีที่ต้องทดสอบโดยวิธีตรวจวัดจากเลือดตามข้อ ๑ (๓)
ให้ส่งตัวผู้ขับขี่ไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
และทำการเจาะเลือดภายใต้การกำกับดูแลของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม

ข้อ ๓
ถ้ามีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเมาสุรา
(๑)[๒] กรณีตรวจวัดจากเลือด
เกิน ๕๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ เว้นแต่ผู้ขับขี่ในกรณี
ดังต่อไปนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด เกิน ๒๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
(ก)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์
(ข)
ผู้ขับขี่ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ค)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีใบอนุญาตขับขี่สำหรับรถประเภทอื่นที่ใช้แทนกันไม่ได้
(ง) ผู้ขับขี่ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่
หรืออยู่ระหว่างถูกพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่
(๒) กรณีตรวจวัดจากลมหายใจหรือปัสสาวะ
ให้เทียบปริมาณแอลกอฮอล์โดยใช้ปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นเกณฑ์มาตรฐาน ดังนี้
(ก)
กรณีตรวจวัดจากลมหายใจให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับ ๒,๐๐๐
(ข) กรณีตรวจวัดจากปัสสาวะ
ให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับเศษ ๑ ส่วน ๑.๓


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๔๒ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดให้การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่
๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่การขับรถในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่นเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางถนน
เนื่องจากปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดมีผลทำให้ประสิทธิภาพในการควบคุมยานพาหนะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งผู้ขับขี่ที่มีอายุน้อยหรือมีประสบการณ์ในการขับขี่ไม่เพียงพอ
แม้จะมีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเพียงเล็กน้อยก็มีผลทำให้ความสามารถในการควบคุมยานพาหนะลดลงได้
สมควรกำหนดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดให้เหมาะสำหรับผู้ขับขี่ดังกล่าว
เพื่อเป็นการป้องกันอุบัติเหตุทางถนนจากผู้ขับขี่ยานพาหนะที่เมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
นุสรา/ปรับปรุง
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐



































[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑ /ตอนที่ ๕๔ ก/๕๖/๘ ธันวาคม ๒๕๓๗
[๒]
ข้อ ๓ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑/๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (ก) ของ (๓) ในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ก) ในกรณีที่เป็นรถบรรทุก
รถม้าสี่ล้อบรรทุกของ หรือเกวียน ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
เว้นแต่รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร จากพื้นทาง


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
อารีย์ วงศ์อารยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ เนื่องจากความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร
ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ไม่เหมาะสมกับเทคโนโลยีด้านการผลิตรถยนต์และมาตรฐานยานยนต์สากลที่เปลี่ยนแปลงไป สมควรแก้ไขเพิ่มเติมความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน
๒.๓๐ เมตร เสียใหม่
เพื่อให้มีสมรรถนะในการบรรทุกเพิ่มขึ้นและสอดคล้องกับมาตรฐานยานยนต์สากล จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



























วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๒๘/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ
ลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๑๔๒ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๗ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๓ ของกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๖
(พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑) กรณีตรวจวัดจากเลือด เกิน ๕๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
เว้นแต่ผู้ขับขี่ในกรณี ดังต่อไปนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด เกิน ๒๐
มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
(ก)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์
(ข)
ผู้ขับขี่ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ค)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีใบอนุญาตขับขี่สำหรับรถประเภทอื่นที่ใช้แทนกันไม่ได้
(ง)
ผู้ขับขี่ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ หรืออยู่ระหว่างถูกพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่


ให้ไว้ ณ วันที่ ๔
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่การขับรถในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่นเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางถนน
เนื่องจากปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดมีผลทำให้ประสิทธิภาพในการควบคุมยานพาหนะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งผู้ขับขี่ที่มีอายุน้อยหรือมีประสบการณ์ในการขับขี่ไม่เพียงพอ
แม้จะมีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเพียงเล็กน้อยก็มีผลทำให้ความสามารถในการควบคุมยานพาหนะลดลงได้
สมควรกำหนดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดให้เหมาะสำหรับผู้ขับขี่ดังกล่าว
เพื่อเป็นการป้องกันอุบัติเหตุทางถนนจากผู้ขับขี่ยานพาหนะที่เมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒ มิถุนายน
๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑/๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐