กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน
ที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๐
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๑๐) (๑๔) และ (๑๘) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒ ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๔) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๕) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๔๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๖) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๗) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ
๓ ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์รับจ้าง หมายความว่า รถยนต์รับจ้างประเภทรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน
(TAXI-METER)

ข้อ
๔
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครเว้นแต่รถยนต์รับจ้างดังกล่าวที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่
๑๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือที่เจ้าของนำมาจดทะเบียนแทนรถยนต์รับจ้างดังกล่าว

ข้อ
๕ รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอน
รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอน
รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีประตูไม่น้อยกว่าสี่ประตู
ความกว้างไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร
และเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า ๑,๕๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์นั่งสองตอน
รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน
หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวน
เบาะนั่งต้องมีระยะห่างจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕
เซนติเมตร และมีระยะห่างจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงเพดานไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร

ข้อ
๖
รถยนต์รับจ้างต้องไม่ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถจากศูนย์กลาง (central lock) และกระจกกันลมต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจน
และห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก
เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมาย หรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนด
หรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ข้อ
๗
รถยนต์รับจ้างอาจติดตั้งอุปกรณ์กั้นระหว่างที่นั่งผู้ขับรถกับคนโดยสารภายในห้องโดยสารก็ได้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของผู้ขับรถหรือคนโดยสาร ให้นายทะเบียนมีอำนาจกำหนดให้รถยนต์รับจ้างตามข้อ
๕ ประเภทใดต้องติดตั้งอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งได้ ทั้งนี้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
คุณลักษณะ วิธีการติดตั้ง
และแบบของอุปกรณ์ตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ

ข้อ
๘
รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้มาตรค่าโดยสาร โดยติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถ
มาตรค่าโดยสารตามวรรคหนึ่ง
ต้องเป็นแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมการขนส่งทางบกโดยต้องแสดงจำนวนเงินค่าโดยสารได้ตามอัตรา
ระยะทาง และระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๕

ข้อ
๙
รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
หรือเครื่องสื่อสารประเภทอื่น ที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ
รถยนต์รับจ้างที่มีและใช้เครื่องสื่อสารตามวรรคหนึ่ง
ต้องแสดงเครื่องหมายการใช้เครื่องสื่อสาร ณ
ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้
ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งตามที่นายทะเบียนประกาศกำหนด
รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่
๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๐ จะมีและใช้เครื่องสื่อสารหรือไม่ก็ได้

ข้อ
๑๐ (ถูกเพิกถอน)[๒]
(ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่ ฟ.๙-๑๐/๒๕๕๘
โดยพิพากษาเพิกถอน ข้อ ๑๐
ของกฎกระทรวงว่าด้วยรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๐ ทั้งนี้
ให้มีผลตั้งแต่วันที่กฎกระทรวงฉบับดังกล่าวมีผลใช้บังคับเป็นต้นไป)

ข้อ
๑๑ รถยนต์รับจ้างให้ใช้สี
ดังต่อไปนี้
(๑) รถยนต์รับจ้างของบุคคลธรรมดา
ให้ใช้สีเขียวและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถดังต่อไปนี้
(ก)
สีเขียวให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังรถจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ
(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีเขียวตาม (ก) จนถึงด้านบนของหลังคารถ
(๒) รถยนต์รับจ้างของนิติบุคคล ให้ใช้สีตามแบบที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบ
การแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่นต้องเปลี่ยนสีของตัวถังรถ
และต้องไม่มีลักษณะเหมือนกับที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ
๑๒
รถยนต์รับจ้างต้องมีเครื่องหมายเป็นอักษรโรมันว่า TAXI-METER
อยู่ภายในกรอบขนาดไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร x ๑๕ เซนติเมตร
ติดตรึงไว้ในแนวนอนบนหลังคารถให้เห็นได้จากทางหน้ารถ ตัวอักษรคำว่า TAXI-METER ให้มีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๗ เซนติเมตร เส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๑.๒๐
เซนติเมตร
และให้มีแสงไฟพร้อมด้วยกรอบที่บังคับแสงให้เห็นเครื่องหมายนี้ได้ชัดเจนในเวลากลางคืน
และเครื่องหมายอื่นตามลักษณะ ขนาด
และตำแหน่งตามระเบียบที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกกำหนด
การแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่นต้องนำเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออก

ข้อ
๑๓
ในกรณีที่ผู้ขับรถยนต์รับจ้างไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารในช่วงระยะเวลาใด
ให้แสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถโดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนของช่วงระยะเวลานั้น
เครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่ง
ต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพื้นสีขาวขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐
เซนติเมตร x ๒๒ เซนติเมตร และมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕ เซนติเมตร
ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดงคำว่า งดรับจ้าง ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตร และเส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖
เซนติเมตร

ข้อ
๑๔ รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปี นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
สำหรับรถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่
๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก
ในกรณีที่รถยนต์รับจ้างครบอายุการใช้งานตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง
แล้วแต่กรณีให้เจ้าของรถมีหน้าที่ส่งคืนแผ่นป้ายทะเบียนรถต่อนายทะเบียนและนำใบคู่มือจดทะเบียนรถมาแสดงต่อนายทะเบียนเพื่อบันทึกหลักฐานการระงับทะเบียนหรือเปลี่ยนประเภทรถภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ครบอายุการใช้งาน

ข้อ
๑๕
ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทาง
๒ กิโลเมตรแรกไม่เกิน ๕๐ บาท และกิโลเมตรต่อ ๆ ไปไม่เกินกิโลเมตรละ ๑๒ บาท
ในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน
๓ บาท
(๒) อัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนด ดังต่อไปนี้
(ก) กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของผู้รับจ้าง กำหนดได้ไม่เกิน ๕๐
บาท
(ข)
กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่กระทรวงคมนาคมประกาศกำหนดโดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรอคนโดยสารอยู่ในสถานที่ดังกล่าว
ณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กำหนดได้ไม่เกิน ๑๐๐ บาท
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่ง
ให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
การเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสาร
ส่วนการเรียกเก็บค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร (ถ้ามี)
ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารดังกล่าว

ข้อ
๑๖
ให้เจ้าของรถยนต์รับจ้างติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามข้อ
๑๕ ในรถ ณ ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน
ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งที่นายทะเบียนประกาศกำหนด

ข้อ ๑๗
บรรดาระเบียบหรือประกาศที่ออกตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ให้ยังคงใช้บังคับต่อไปได้เพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้ จนกว่าจะมีระเบียบหรือประกาศตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
สรรเสริญ
วงศ์ชะอุ่ม
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยปัจจุบันสถานการณ์ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงได้ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งปัญหาทางด้านมลภาวะทางอากาศที่เพิ่มมากขึ้น
และเพื่อเป็นการสนับสนุนการใช้พลังงานทดแทนน้ำมันเชื้อเพลิง
สมควรที่จะกำหนดให้รถยนต์รับจ้างต้องใช้ก๊าซธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิงหรือที่ใช้ร่วมกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
อันจะเป็นการช่วยให้มีการใช้พลังงานอย่างเหมาะสมและคุ้มค่า
ประกอบกับสมควรแก้ไขให้ผู้ขับรถยนต์รับจ้างซึ่งจดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครสามารถเรียกเก็บค่าจ้างได้เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารในกรณีที่รถนั้นจอดรอรับคนโดยสารที่ท่าอากาศยานหรือสถานที่ที่กระทรวงคมนาคมประกาศกำหนด
นอกเหนือจากเดิมที่กำหนดให้เฉพาะแต่ที่จอดในท่าอากาศยานกรุงเทพเท่านั้น นอกจากนี้
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมมาแล้วหลายครั้ง และมีบทบัญญัติบางประการที่ไม่เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน ดังนั้น เพื่อให้เป็นการสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
สมควรแก้ไขให้เหมาะสมในคราวเดียวกัน
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ประกาศสำนักงานศาลปกครอง
เรื่อง ศาลปกครองพิพากษาถึงที่สุดให้เพิกถอนกฎ[๓]














วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๐

วิชพงษ์/ปรับปรุง
๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๗๖ ก/หน้า ๖/๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
[๒] รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ของรถที่ใช้ก๊าซธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิงหรือที่ใช้ร่วมกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
จะมีและใช้ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ของรถที่ใช้ก๊าซธรรมชาติอัดเป็นเชื้อเพลิงหรือที่ใช้ร่วมกับการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงหรือไม่ก็ได้
[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๒๑/๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๘