ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักแก่ล่าม
ที่กรมคุมประพฤติจัดหาให้
พ.ศ. ๒๕๖๑
 

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักแก่ล่ามที่กรมคุมประพฤติจัดหาให้

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๒ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ. ๒๕๕๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง จึงออกระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ล่ามที่กรมคุมประพฤติจัดหาให้
พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ในระเบียบนี้
ล่าม หมายความว่า บุคคลที่กรมคุมประพฤติให้ทำหน้าที่แปลภาษาไทย ภาษาถิ่น ภาษาต่างประเทศ ภาษามือ หรือสื่อความหมายโดยวิธีอื่น
แต่ไม่รวมถึงพนักงานคุมประพฤติเจ้าของคดีที่ทำหน้าที่ล่าม
ค่าป่วยการ หมายความว่า
เงินที่กรมคุมประพฤติสั่งจ่ายเป็นค่าตอบแทนการปฏิบัติหน้าที่ของล่ามโดยไม่คำนึงถึงจำนวนคดี
สำนักงานคุมประพฤติ หมายความว่า สำนักงานคุมประพฤติในสังกัดกรมคุมประพฤติ
หน่วยงาน หมายความว่า สำนัก กอง หรือหน่วยงานเทียบเท่า
ในสังกัดกรมคุมประพฤติ
ผู้อำนวยการ หมายความว่า ผู้อำนวยการสำนักงานคุมประพฤติ
และผู้อำนวยการหน่วยงานในสังกัดกรมคุมประพฤติ

ข้อ ๔
ให้ปลัดกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบนี้

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕
การขอเบิกค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พักของล่าม ให้ใช้แบบคำขอรับเงินค่าป่วยการล่าม ค่าพาหนะเดินทาง
และค่าเช่าที่พัก ตามที่กรมคุมประพฤติกำหนด
กรณีล่ามปฏิบัติหน้าที่ในต่างประเทศให้ใช้สำเนาแบบคำขอรับเงินที่จัดส่งทางโทรสารหรือจดหมายอิเล็กทรอนิกส์
หรือวิธีการอื่นในทำนองเดียวกันแทนต้นฉบับก็ได้ ทั้งนี้
ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการส่งเงินให้เบิกจ่ายจากเงินงบประมาณของกรมคุมประพฤติ

ข้อ ๖
หลักฐานการจ่ายให้ถือปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๗ วิธีปฏิบัติใดที่ไม่ได้กำหนดในระเบียบนี้
ให้ถือปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๘
ให้ผู้อำนวยการเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักให้แก่ล่าม ภายหลังเสร็จสิ้นการปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นในแต่ละครั้ง
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

หมวด ๒
ค่าป่วยการ
 

ข้อ ๙
ค่าป่วยการที่จ่ายให้ล่ามให้คิดเป็นรายชั่วโมงนับตั้งแต่เริ่มปฏิบัติหน้าที่จนเสร็จสิ้นการปฏิบัติหน้าที่
กรณีปฏิบัติงานไม่ถึงครึ่งชั่วโมงให้ถือเป็นครึ่งชั่วโมงและให้จ่ายค่าป่วยการได้กึ่งหนึ่ง
ส่วนที่เกินครึ่งชั่วโมงให้นับเป็นหนึ่งชั่วโมง
ค่าป่วยการที่จ่ายให้ล่าม
ให้คิดคนละไม่ต่ำกว่าชั่วโมงละห้าร้อยบาท แต่ไม่เกินแปดร้อยบาท ทั้งนี้
สำหรับการปฏิบัติหน้าที่ในครั้งหนึ่งจะต้องมีค่าป่วยการจำนวนไม่น้อยกว่าห้าร้อยบาท แต่ไม่เกินคนละสองพันสี่ร้อยบาทต่อวัน

ข้อ
๑๐ ในการกำหนดอัตราค่าป่วยการตามข้อ
๙ ให้คำนึงถึงความยากง่ายในการแปลหรือสื่อความหมาย คุณวุฒิและความเชี่ยวชาญของล่าม
ตลอดจนพฤติการณ์อื่นใดที่ผู้อำนวยการเห็นสมควรนำมาประกอบการพิจารณาด้วย

ข้อ
๑๑ ในกรณีที่ล่ามได้เดินทางมาตามที่กรมคุมประพฤติกำหนดแล้ว
แต่ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่โดยมิได้เป็นความผิดของล่าม
ผู้อำนวยการอาจกำหนดค่าป่วยการให้แก่ล่าม
โดยให้คิดค่าป่วยการคนละห้าร้อยบาทต่อครั้ง

หมวด ๓
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พัก
 

ข้อ
๑๒
ล่ามมีสิทธิได้รับค่าพาหนะเดินทางดังนี้
(๑) ล่ามที่เป็นข้าราชการ
พนักงานราชการหรือลูกจ้างของทางราชการให้ใช้สิทธิเบิกค่าพาหนะตามกฎหมายว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการโดยอนุโลม
(๒) ล่ามที่ไม่ใช่บุคคลตาม (๑)
ให้ใช้สิทธิเบิกจ่ายได้ตามกฎหมายว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการโดยอนุโลม
โดยเทียบตำแหน่งเท่ากับข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาการระดับชำนาญการลงมา

ข้อ
๑๓ ในกรณีที่ล่ามจำเป็นต้องเช่าที่พัก
ล่ามมีสิทธิได้รับค่าเช่าที่พักตามกฎหมายว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการโดยอนุโลม
โดยการใช้สิทธิให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ตามข้อ ๑๒

หมวด ๔
ค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พัก
ในการแปลภาษาหรือสื่อความหมายโดยการประชุมทางจอภาพ
 

ข้อ
๑๔ ในการปฏิบัติหน้าที่ของล่ามโดยใช้การประชุมทางจอภาพ
เมื่อผู้อำนวยการสั่งจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พัก
ให้มีการเบิกจ่ายดังนี้
(๑)
ล่ามปฏิบัติหน้าที่ ณ สำนักงานคุมประพฤติหรือสถานที่อื่นใดในประเทศ ให้สำนักงานคุมประพฤติหรือหน่วยงานรับผิดชอบพื้นที่ที่ล่ามปฏิบัติหน้าที่
ดำเนินการเบิกจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักให้แก่ล่าม
ตามอัตราและหลักเกณฑ์ที่กำหนดในหมวด ๒ และหมวด ๓
(๒)
ล่ามที่มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในต่างประเทศ และได้ปฏิบัติหน้าที่ ณ
สถานที่ในต่างประเทศ นั้น
ให้สำนักงานคุมประพฤติหรือหน่วยงานที่ร้องขอให้ล่ามปฏิบัติหน้าที่ดำเนินการเบิกจ่ายค่าป่วยการ
ค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักให้แก่ล่ามดังนี้
(ก) ค่าป่วยการล่ามให้คิดคนละไม่ต่ำกว่าชั่วโมงละหกร้อยบาทแต่ไม่เกินชั่วโมงละสองพันบาท
ทั้งนี้
สำหรับการปฏิบัติหน้าที่ในครั้งหนึ่งจะต้องมีค่าป่วยการจำนวนไม่น้อยกว่าหกร้อยบาท
แต่ต้องไม่เกินคนละหกพันบาทต่อวัน
กรณีไม่ถึงครึ่งชั่วโมงให้นับเป็นครึ่งชั่วโมงและจ่ายค่าป่วยการได้กึ่งหนึ่ง
เศษที่เกินครึ่งชั่วโมงให้นับเป็นหนึ่งชั่วโมง
ในการกำหนดอัตราค่าป่วยการ
ให้คำนึงถึงความยากง่ายในการแปล หรือสื่อความหมาย คุณวุฒิและความเชี่ยวชาญของล่าม
ตลอดจนพฤติการณ์อื่นใดที่ผู้อำนวยการเห็นสมควรนำมาประกอบการพิจารณาด้วย
(ข)
ในกรณีที่ล่ามได้เดินทางมาตามที่กรมคุมประพฤติกำหนดแล้ว
แต่ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่โดยมิได้เป็นความผิดของล่าม
ผู้อำนวยการอาจกำหนดค่าป่วยการให้แก่ล่าม
โดยให้คิดค่าป่วยการคนละหกร้อยบาทต่อครั้ง
(ค)
ค่าพาหนะเดินทางให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินสามพันบาทต่อครั้ง
(ง)
กรณีมีความจำเป็นต้องพักค้าง
ให้เบิกค่าเช่าที่พักได้ตามกฎหมายว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการตามบัญชีค่าเช่าที่พักในการเดินทางไปราชการต่างประเทศชั่วคราวโดยอนุโลม
นอกจากความที่กำหนดไว้ในหมวดนี้ให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในหมวด
๑ หมวด
๒ และหมวด ๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม
พ.ศ. ๒๕๖๑
พลอากาศเอก ประจิน จั่นตอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม











ปวันวิทย์/จัดทำ
๒
กรกฎาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๒๘ ง/หน้า ๓/๕ มิถุนายน ๒๕๖๑