กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดลักษณะของประเภทภาพยนตร์
พ.ศ. ๒๕๕๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๒๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ภาพยนตร์ที่ส่งเสริมการเรียนรู้และควรส่งเสริมให้มีการดู
มีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาส่งเสริมการศึกษา จริยธรรม ศิลปวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี
หรือศีลธรรมอันดีของชาติ
(๒)
เนื้อหาส่งเสริมความรู้หรือความเข้าใจในการพัฒนาสังคม ครอบครัว หรือคุณภาพชีวิต หรือการรักษาทรัพยากรธรรมชาติหรือสิ่งแวดล้อม
(๓)
เนื้อหาส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ ความรับผิดชอบ
หรือจิตสำนึกเกี่ยวกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
หรือประวัติศาสตร์ของชาติ

ข้อ ๒ ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้ดูทั่วไป มีลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่ให้ความรู้หรือก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตประจำวันของประชาชน หรือให้ความบันเทิงเป็นการทั่วไป
(๒)
ไม่มีลักษณะของภาพยนตร์ตามข้อ ๓ ข้อ ๔ และข้อ ๕

ข้อ ๓ ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบสามปีขึ้นไป
ต้องไม่มีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่น่ากลัวสยองขวัญ หรือแสดงการกระทำที่รุนแรง ทารุณโหดร้าย
หรือขาดมนุษยธรรม
(๒)
เนื้อหาที่แสดงพฤติกรรมทางเพศที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร
(๓)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการก่ออาชญากรรมหรือใช้อาวุธซึ่งอาจชักจูงหรือส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ
(๔)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการใช้สารเสพติด
(๕)
เนื้อหาเกี่ยวกับลัทธิหรือคำสั่งสอนที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย
ศีลธรรมอันดีหรือขนบธรรมเนียมประเพณี ซึ่งอาจชักจูงให้ผู้ชมหลงเชื่อ
(๖)
ใช้ภาษาที่ไม่เหมาะสมในลักษณะของคำหยาบคายหรือลามก

ข้อ ๔ ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบห้าปีขึ้นไป
ต้องไม่มีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่สยองขวัญ หรือแสดงการกระทำที่รุนแรง ทารุณโหดร้าย หรือขาดมนุษยธรรม
(๒)
เนื้อหาที่แสดงพฤติกรรมทางเพศที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร
(๓)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการก่ออาชญากรรมหรือใช้อาวุธซึ่งอาจชักจูงหรือส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ
(๔)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการใช้สารเสพติด
(๕)
เนื้อหาเกี่ยวกับลัทธิหรือคำสั่งสอนที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย
ศีลธรรมอันดีหรือขนบธรรมเนียมประเพณี ซึ่งอาจชักจูงให้ผู้ชมหลงเชื่อ

ข้อ ๕ ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่สิบแปดปีขึ้นไป
ต้องไม่มีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่แสดงการมีเพศสัมพันธ์ที่เห็นอวัยวะเพศ
(๒)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการก่ออาชญากรรมที่มีผลกระทบต่อสังคมอย่างรุนแรง
และอาจชักจูงหรือส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ
(๓)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการใช้สารเสพติดซึ่งอาจชักจูงใจให้ผู้ชมเกิดพฤติกรรมเลียนแบบ

ข้อ ๖ ภาพยนตร์ที่ห้ามผู้มีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีดู
มีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่แสดงการมีเพศสัมพันธ์ที่เห็นอวัยวะเพศหรือการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองหรือผู้อื่น
(๒)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการก่ออาชญากรรมซึ่งอาจชักจูงหรือส่งเสริมให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบ
(๓)
เนื้อหาที่แสดงวิธีการใช้สารเสพติด
(๔)
เนื้อหาเกี่ยวกับลัทธิหรือคำสั่งสอนที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อย
ศีลธรรมอันดีหรือขนบธรรมเนียมประเพณี ซึ่งอาจชักจูงให้ผู้ชมหลงเชื่อ

ข้อ ๗ ภาพยนตร์ที่ห้ามเผยแพร่ในราชอาณาจักร
มีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑)
เนื้อหาที่กระทบกระเทือนต่อสถาบันพระมหากษัตริย์
หรือการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(๒)
สาระสำคัญของเรื่องเป็นการเหยียดหยามหรือนำความเสื่อมเสียมาสู่ศาสนา หรือไม่เคารพต่อปูชนียบุคคล
ปูชนียสถาน หรือปูชนียวัตถุ
(๓)
เนื้อหาที่ก่อให้เกิดการแตกความสามัคคีระหว่างคนในชาติ
(๔)
เนื้อหาที่กระทบกระเทือนต่อสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศ
(๕)
สาระสำคัญของเรื่องเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์
(๖)
เนื้อหาที่แสดงการมีเพศสัมพันธ์ที่เห็นอวัยวะเพศ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๔
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ธีระ สลักเพชร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๖
วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑
บัญญัติให้รัฐมนตรีออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ในการกำหนดว่าภาพยนตร์ลักษณะใดควรจัดอยู่ในภาพยนตร์ประเภทใด
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้




















ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๕ เมษายน ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๓๐ เมษายน ๒๕๕๕


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๒ ก/หน้า ๑๓/๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๒