พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวง
พ.ศ. ๒๕๑๗
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑
กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๗
เป็นปีที่ ๒๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖
แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรพุทธศักราช ๒๕๑๕ และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวง
พ.ศ. ๒๕๑๗

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ศาลแขวงพระนครศรีอยุธยาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
มีเขตอำนาจในอำเภอนครหลวง อำเภอบางปะหัน อำเภอบางปะอิน อำเภอวังน้อย
และอำเภออุทัยด้วย

มาตรา ๔
ให้ศาลแขวงลพบุรีในจังหวัดลพบุรีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองลพบุรี
มีเขตอำนาจในอำเภอโคกสำโรง อำเภอท่าวุ้ง และอำเภอบ้านหมี่ด้วย

มาตรา ๕
ให้ศาลแขวงชลบุรีในจังหวัดชลบุรีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองชลบุรีมีเขตอำนาจในอำเภอบางละมุง
อำเภอบ้านบึง อำเภอพนัสนิคม อำเภอพานทอง และอำเภอศรีราชาด้วย

มาตรา ๖
ให้ศาลแขวงนครราชสีมาในจังหวัดนครราชสีมาซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอในอำเภอเมืองนครราชสีมา
มีเขตอำนาจในอำเภอขามทะเลสอ อำเภอโชคชัย อำเภอโนนไทย อำเภอโนนสูง อำเภอปักธงชัย
และอำเภอสูงเนินด้วย

มาตรา ๗
ให้ศาลแขวงสุรินทร์ในจังหวัดสุรินทร์ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุรินทร์
มีเขตอำนาจในอำเภอจอมพระ และอำเภอปราสาทด้วย

มาตรา ๘
ให้ศาลแขวงอุบลราชธานีในจังหวัดอุบลราชธานีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองอุบลราชธานี
มีเขตอำนาจในอำเภอวารินชำราบด้วย

มาตรา ๙
ให้ศาลแขวงอุดรธานีในจังหวัดอุดรธานีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองอุดรธานี
มีเขตอำนาจในอำเภอกุมภวาปี อำเภอหนองบัวลำภู และอำเภอหนองหานด้วย

มาตรา ๑๐
ให้ศาลแขวงขอนแก่นในจังหวัดขอนแก่นซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองขอนแก่น
มีเขตอำนาจในอำเภอบ้านไผ่ และอำเภอหนองเรือด้วย

มาตรา ๑๑
ให้ศาลแขวงเชียงใหม่ในจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองเชียงใหม่
มีเขตอำนาจในอำเภอสันกำแพง อำเภอสันทราย อำเภอสันป่าตอง
อำเภอสารภีและอำเภอหางดงด้วย

มาตรา ๑๒
ให้ศาลแขวงลำปางในจังหวัดลำปางซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองลำปาง
มีเขตอำนาจในอำเภอเกาะคา และอำเภอห้างฉัตรด้วย

มาตรา ๑๓
ให้ศาลแขวงพิษณุโลกในจังหวัดพิษณุโลกซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองพิษณุโลก
มีเขตอำนาจในอำเภอบางระกำ อำเภอพรหมพิราม และอำเภอวังทองด้วย

มาตรา ๑๔
ให้ศาลแขวงนครสวรรค์ในจังหวัดนครสวรรค์ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครสวรรค์
มีเขตอำนาจในอำเภอโกรกพระ อำเภอตาคลี อำเภอท่าตะโก อำเภอพยุหะคีรี
และอำเภอลาดยาวด้วย

มาตรา ๑๕
ให้ศาลแขวงราชบุรีในจังหวัดราชบุรีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองราชบุรี
มีเขตอำนาจในอำเภอจอมบึง อำเภอดำเนินสะดวก อำเภอบางแพ อำเภอบ้านโป่ง อำเภอปากท่อ
อำเภอโพธาราม และอำเภอวัดเพลงด้วย

มาตรา ๑๖
ให้ศาลแขวงสุพรรณบุรีในจังหวัดสุพรรณบุรีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
มีเขตอำนาจในอำเภอดอนเจดีย์ อำเภอบางปลาม้า และอำเภออู่ทองด้วย

มาตรา ๑๗
ให้ศาลแขวงนครศรีธรรมราชในจังหวัดนครศรีธรรมราชซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
มีเขตอำนาจในอำเภอท่าศาลา อำเภอทุ่งสง อำเภอร่อนพิบูลย์ และอำเภอลานสะกาด้วย

มาตรา ๑๘
ให้ศาลแขวงสุราษฎร์ธานีในจังหวัดสุราษฎร์ธานีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
มีเขตอำนาจในอำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอบ้านนาสาร และอำเภอพุนพินด้วย

มาตรา ๑๙
ให้ศาลแขวงสงขลาในจังหวัดสงขลาซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสงขลา
และอำเภอหาดใหญ่ มีเขตอำนาจในอำเภอสะเดาด้วย

มาตรา ๒๐
ให้รัฐมนตรีว่ากระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
สัญญา ธรรมศักดิ์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
ด้วยกระทรวงยุติธรรมเห็นว่า
ขณะนี้การเดินทางติดต่อระหว่างอำเภอบางอำเภอกับอำเภอเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลแขวงดังกล่าว
สะดวกและรวดเร็วขึ้นเป็นอันมาก สมควรที่จะขยายเขตอำนาจศาลแขวงในจังหวัดดังกล่าวออกไปให้คลุมถึงท้องที่อำเภอเหล่านั้น
เพื่อที่จะช่วยให้การพิจารณาพิพากษาคดีเป็นไปโดยรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ขึ้น























ศุภกรณ/ผู้จัดทำ
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๑๖๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๒ ตุลาคม ๒๕๑๗