กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในมาตรา ๒๓
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑]
 

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

 ข้อ
๑[๒] ผู้ใดประสงค์จะฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพก็ดี
นำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรสยามออกนอกราชอาณาจักรสยามก็ดี
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๑ ท้ายกฎนี้
 เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์ที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๑ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราดุนที่ฟิลม์ภาพยนตร์นั้น
ม้วนละไม่น้อยกว่า ๓ ดวง ตรงตอนหัวม้วนตอนกลางม้วน และตอนปลายม้วนของฟิลม์

 ข้อ
๒[๓] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยภาพ รูปถ่าย
หรืออื่น ๆ นอกจากเรื่องภาพยนตร์อันอยู่ในวงการของการจัดฉายภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ตามที่ได้แก้ไขโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ยื่นคำขอตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้ต่อเจ้าพนักงานดังจะกล่าวต่อไปนี้
 (๑)
เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเฉพาะในจังหวัดพระนครและธนบุรี
 (๒)
นายตรวจเฉพาะในจังหวัดอื่น
นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี
 เมื่อเจ้าพนักงานเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์หรือกฎหมายอื่นแล้ว
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๔ หรือ ภ.ย. ๑๗ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป
และให้เจ้าพนักงานผู้อนุญาตประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

 ข้อ
๓[๔] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยลายลักษณ์อักษรภาพ
หรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้
 ถ้าผู้ขออนุญาตประสงค์จะทำเป็นหนังสือเล่มหรือฉบับต้อง
 (๑)
แจ้งจำนวนหนังสือที่จัดทำขึ้นในคราวนั้นทั้งหมดมีเท่าใด
 (๒)
ส่งหนังสือนั้นไปให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาตรวจพิจารณาก่อนพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจกหรือสำแดงด้วยวิธีใด
ๆ อย่างน้อยสามวัน
 (๓)
มีเลขหมายประจำฉบับเรียงตามลำดับไม่ซ้ำกันไปจนครบจำนวนตามที่ได้แจ้งไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณา
 (๔)
ส่งหนังสือนั้นตั้งแต่ฉบับที่ ๑ ถึง ๕
และตั้งแต่ฉบับสุดท้ายถอยหลังขึ้นมา ๕ ฉบับ
ให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเก็บไว้เป็นหลักฐาน
 เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๓ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป
และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

 ข้อ
๔[๕]
ดวงตราของเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ให้มีลักษณะเป็นรูปไข่ภายในดวงตรามีอักษรว่า
"เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์"
และชื่อจังหวัดที่เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ประจำอยู่
โดยมีชนิดและการใช้ดั่งนี้
 ดวงตราชนิดที่หนึ่งขนาดส่วนกว้าง
๑ เซนติเมตร ส่วนยาว ๒ เซนติเมตร ใช้ประทับฟิล์มภาพยนตร์ทุกชนิด และประกาศที่มีขนาดส่วนกว้าง
หรือส่วนยาว หรือส่วนสูงส่วนใดส่วนหนึ่งไม่เกิน ๕ เซนติเมตรทุกชนิด 
 ดวงตราชนิดที่สองขนาดส่วนกว้าง
๒.๓ เซนติเมตร ส่วนยาว ๓.๔ เซนติเมตรใช้ประทับประกาศที่มีขนาดส่วนกว้างหรือส่วนยาว
หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑ เมตรทุกชนิด
 ดวงตราชนิดที่สามขนาดส่วนกว้าง
๑๐ เซนติเมตร ส่วนยาว ๑๖ เซนติเมตร ใช้ประทับประกาศทีมีส่วนกว้าง หรือส่วนยาว
หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๑ เมตรขึ้นไปทุกชนิด

ข้อ ๕[๖] ค่าธรรมเนียมให้เรียกเก็บดังนี้
 (๑)
การออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักร
๑๐๐ บาท ต่อภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร
แต่ในกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร ให้เรียกเก็บ ๔๐ บาท
ต่อสำเนาภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร
 (๒)
การออกใบอนุญาตและการประทับตรา สำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น
ๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ๒,๐๐๐ บาท ต่อ ๑ เรื่อง
 (๓)
การออกใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ฉบับละ ๒๐๐ บาท

 ข้อ
๖[๗]
การยื่นอุทธรณ์ต่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ตามความในมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องตามแบบ ภ.ย. ๑๕ ท้ายกฎนี้
 เมื่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ได้ลงมติประการใด
ให้แจ้งแก่ผู้อุทธรณ์ทราบตามแบบ ภ.ย. ๑๖ ท้ายกฎนี้


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

จอมพล บริพัตร
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย



[เอกสารแนบท้าย]

๑. ภ.ย. ๑ เรื่องราวขออนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ
สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๒. ภ.ย. ๒ เรื่องราวขออนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์หรืออื่น
ๆ
๓. ภ.ย. ๓ เรื่องราวขออนุญาตคัดสำเนาใบอนุญาตภาพยนตร์
๔. ภ.ย. ๑๑ ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๕. ภ.ย. ๑๒ สำเนา ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ
สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๖. ภ.ย. ๑๓ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์
๗.
ภ.ย.๑๔ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ
บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ใช้เฉพาะ จ.ว. พระนคร
 และธนบุรี)
๘. ภ.ย. ๑๕ เรื่องราวคำร้องอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานผู้พิจารณา
๙. ภ.ย. ๑๖ สภาพิจารณาภาพยนตร์ กระทรวงมหาดไทย
๑๐.
ภ.ย.๑๗ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ
บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ ใช้ต่างจังหวัด
 นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี)[๘]

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา
๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)[๙]

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕
(พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๑]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
 ๑.
เนื่องด้วยฟิล์มภาพยนตร์ขนาดต่ำกว่า ๓๕ ม.ม.
ในปัจจุบันนี้ยังไม่มีดวงตราเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ใช้ประทับ
แต่ได้อาศัยใช้ดวงตราสำหรับประทับบนฟิล์มภาพยนตร์ขนาด ๓๕ ม.ม.
ซึ่งไม่สะดวกแก่การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ จึงเป็นการสมควรกำหนดดวงตราเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอีก
๑ ชนิด
 ๒.
เนื่องด้วยจำนวนค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บอยู่แต่เดิม
เมื่อเทียบกับค่าของเงินในปัจจุบันนี้ไม่เป็นที่สมดุลย์กัน
จึงควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมขึ้นตามสมควร
 ๓.
เมื่อได้เพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวในข้อ ๒ แล้ว อัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประกาศโฆษณาก็ควรจะยกเลิกไปเพื่อความเหมาะสม

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘
(พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๒]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักรขึ้นไว้โดยเฉพาะ
เพื่อกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร"
โดยให้มีอัตราค่าธรรมเนียมต่ำกว่ากรณีอื่นอันจะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการทำภาพยนตร์ไทยภายในประเทศ
และสมควรแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น
ๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

จำนงค์/จัดทำ/ปรับปรุง
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐

 [๑]
ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม
๔๘/-/หน้า ๑๑๐/๓๑ พฤษภาคม ๒๔๗๔
[๒] ข้อ ๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)
[๓] ข้อ ๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)
[๔] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา ๒๓
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)
[๕] ข้อ ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๙๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
[๖] ข้อ ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
[๗] ข้อ ๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดย)กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)
[๘]แบบ ภ.ย. ๑ - ภ.ย. ๑๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)
[๙] ราชกิจจานุเบกษา /-/๙๙๕/๑๘ พฤศจิกายน ๒๔๗๗
[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา /-/๕๔/๗๑๓/๒๑
สิงหาคม ๒๔๘๐
[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา
/-/๕๓/๘๕๒/๑๑ สิงหาคม ๒๔๙๖
[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา
/๑๗๘/๓๙พ/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๒๘