ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในข้อ
๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศข้อกำหนดเป็นคำสั่งซึ่งตัวแทนรับอนุญาตจะต้องปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้ยกเลิก
(๑)
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต ลงวันที่ ๑๙
มีนาคม ๒๕๓๔
(๒)
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๒)
ลงวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๓๙
(๓)
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๓)
ลงวันที่ ๑๘ กันยายน ๒๕๔๐
(๔)
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๔)
ลงวันที่ ๖ มกราคม ๒๕๔๑
(๕)
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๕)
ลงวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๔๔

ข้อ
๒ ในประกาศนี้
พระราชบัญญัติ หมายความว่า
พระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖
กฎกระทรวง หมายความว่า กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ประกาศกระทรวงการคลัง หมายความว่า
ประกาศที่รัฐมนตรีออกโดยอาศัยอำนาจ ตามพระราชบัญญัติหรือกฎกระทรวง
เงินตรา หมายความว่า
เงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศไทย
เงินตราต่างประเทศ หมายความว่า
เงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศอื่นใดนอกจากประเทศไทย
และหมายความรวมตลอดถึงค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หมายความว่า
เงินฝากคงเหลือในธนาคาร ตั๋วแลกเงิน เช็ค ตั๋วสัญญาใช้เงิน โทรเลขสั่งโอนเงิน
หนังสือสั่งโอนเงินหรือธนาณัติ บรรดาที่จะพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
ปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หมายความว่า
เงินตราต่างประเทศและเล็ตเตอร์ออฟเครดิต
เล็ตเตอร์ออฟเครดิต หมายความรวมตลอดถึงออธอริตี้ทูเปอเชส
และคำสั่งหรือเอกสารที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน
และหมายความเฉพาะที่พึงจ่ายในต่างประเทศ
หลักทรัพย์ หมายความว่า หุ้น พันธบัตร หุ้นกู้
และใบรับฝากเงิน
ตัวแทนรับอนุญาต หมายความว่า ธนาคารรับอนุญาต
บริษัทรับอนุญาต
ธนาคารรับอนุญาต หมายความว่า ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
บริษัทรับอนุญาต หมายความว่า
บริษัทจำกัดที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
ซึ่งมิใช่ธนาคาร
ครอบครัว หมายความว่า สามี ภรรยา ผู้สืบสันดาน
และบุพการี
ญาติพี่น้อง หมายความว่า
ผู้มีความสัมพันธ์กันทางเครือญาติ
บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ
หมายความรวมถึงสำนักงานสาขา
และตัวแทนซึ่งอยู่นอกประเทศของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศด้วย
และไม่หมายความรวมถึงสำนักงานสาขาและตัวแทนซึ่งอยู่ในประเทศของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ
เจ้าพนักงาน หมายความว่า บุคคลซึ่งรัฐมนตรี
หรือผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติตามพระราชบัญญัติ
รัฐมนตรี หมายความว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

ภาค ๑
ความทั่วไปและหน้าที่ของตัวแทนรับอนุญาต
 

ข้อ
๓ ตัวแทนรับอนุญาตต้องประกอบธุรกิจให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติ
กฎกระทรวง ประกาศกระทรวงการคลัง ประกาศและคำสั่งของเจ้าพนักงาน
นอกจากที่กล่าวในวรรคหนึ่ง
ตัวแทนรับอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามระเบียบพิธีการที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต และประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ทั้งนี้
เว้นแต่ในกรณีที่เจ้าพนักงานมีคำสั่งยกเว้นโดยเฉพาะ

ข้อ
๔
ตัวแทนรับอนุญาตต้องดูแลให้ผู้ยื่นใช้แบบคำขอและแบบรายงานให้ถูกต้องตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
และให้ผู้ยื่นสำแดงรายการให้ครบถ้วน และลงลายมือชื่อในแบบด้วย
คำขอที่มิได้กำหนดแบบไว้
ให้ทำเป็นหนังสือ
ตัวแทนรับอนุญาตต้องใช้แบบรายงานให้ถูกต้องตามที่เจ้าพนักงานกำหนด

ข้อ
๕
ตัวแทนรับอนุญาตต้องตรวจและดูแลให้คำขอและรายงานต่าง ๆ
เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ประกาศกระทรวงการคลัง ประกาศและคำสั่งของเจ้าพนักงาน
ทั้งต้องรับผิดชอบว่าการกระทำใด ๆ
ตามคำขอหรือรายงานดังกล่าวเป็นไปโดยถูกต้องครบถ้วนตามกฎกระทรวง
ประกาศกระทรวงการคลัง ประกาศและคำสั่งของเจ้าพนักงาน

ข้อ
๖
การลงลายมือชื่อรับรองในคำขอหรือรายงาน
ให้ตัวแทนรับอนุญาตลงลายมือชื่อและประทับตราด้วย

ข้อ
๗
ตัวแทนรับอนุญาตต้องตรวจและประทับตราบนเอกสารหลักฐานต่าง ๆ
ที่ยื่นประกอบคำขอและรายงาน
ตราของตัวแทนรับอนุญาตที่ประทับบนเอกสารหลักฐานเป็นเครื่องหมายแสดงว่าตัวแทนรับอนุญาตพอใจในหลักฐานนั้น
ๆ แล้ว 

ข้อ
๘
ตัวแทนรับอนุญาตต้องจัดทำและส่งรายงานตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนด

ภาค ๒
พิธีการรับเงินตราต่างประเทศ
 

ข้อ
๙[๒]
เมื่อได้รับเงินตราต่างประเทศในนามของบุคคลใด
นิติบุคคลรับอนุญาตต้องแจ้งให้บุคคลนั้นทราบ
และแจ้งด้วยว่าต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับนิติบุคคลรับอนุญาตรายหนึ่งรายใดภายในสามร้อยหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งดังกล่าว

ข้อ ๑๐[๓]
ในการรับซื้อหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
นิติบุคคลรับอนุญาตต้องจัดให้ผู้ขอยื่นแบบและเอกสารหลักฐานตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนด
ในการรับซื้อหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเมื่อนิติบุคคลรับอนุญาตรับซื้อหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศแล้ว
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด
(วรรคสาม)[๔] (ยกเลิก)

ภาค ๓
พิธีการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
 

ข้อ
๑๑ นอกจากกรณีตามข้อ ๑๓
ในการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ตัวแทนรับอนุญาตต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑)
จัดให้ผู้ขอยื่นแบบและเอกสารหลักฐานตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนด
(๒)
ตรวจสอบจนเป็นที่พอใจว่าเอกสารหลักฐานนั้นแท้จริงและถูกต้องครบถ้วนและเป็นการซื้อหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อวัตถุประสงค์ตามที่แจ้งไว้
(๓)
ขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้ตามความจำเป็นและเหมาะสม
(๔)[๕]
ประทับตราบนเอกสารหลักฐาน และเก็บรักษาเอกสารหลักฐานนั้นไว้ไม่น้อยกว่าห้าปี
เพื่อให้เจ้าพนักงานตรวจสอบเมื่อต้องการ
(๕)
เมื่อตัวแทนรับอนุญาตขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศแล้ว ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนด

ข้อ ๑๒[๖]
ในการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตขายหรือแลกเปลี่ยนได้ไม่เกินวงเงินที่เจ้าพนักงานกำหนดซึ่งต้องไม่เกินวงเงิน
ดังต่อไปนี้
(๑) เพื่อลงทุนหรือให้กู้ยืมแก่กิจการที่ต่างประเทศที่ไม่ได้ประกอบธุรกิจซื้อขายหลักทรัพย์ต่างประเทศ
ดังนี้
(ก)
การส่งเงินโดยนิติบุคคลเพื่อลงทุนในกิจการที่ต่างประเทศโดยจัดตั้งหรือเข้าร่วมลงทุน
โดยให้มีสัดส่วนการถือหุ้นหรือมีส่วนเป็นเจ้าของตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
หรือเพื่อลงทุนหรือให้กู้ยืมแก่กิจการในเครือที่ต่างประเทศที่อยู่ในเครือเดียวกันกับผู้ขอซื้อหรือแลกเปลี่ยนไม่จำกัดจำนวน
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
(ข)
การส่งเงินโดยนิติบุคคลเพื่อให้กู้ยืมแก่กิจการที่ต่างประเทศที่นอกเหนือจาก (ก)
เป็นจำนวนรวมทั้งสิ้นไม่เกินปีละห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาด
(ค)
การส่งเงินโดยบุคคลธรรมดาเพื่อลงทุนในกิจการที่ต่างประเทศโดยจัดตั้งหรือเข้าร่วมลงทุน
โดยให้มีสัดส่วนการถือหุ้นหรือมีส่วนเป็นเจ้าของตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
หรือเพื่อให้กู้ยืมแก่กิจการที่ได้จัดตั้งหรือเข้าร่วมลงทุนดังกล่าว หรือเพื่อลงทุนหรือให้กู้ยืมแก่กิจการในเครือที่ต่างประเทศของกิจการดังกล่าว
ไม่จำกัดจำนวน เว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
ทั้งนี้ การลงทุนหรือให้กู้ยืมตาม (๑)
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด
(๒) เพื่อส่งเงินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของคนไทยที่ย้ายถิ่นฐานไปพำนักอยู่ต่างประเทศเป็นการถาวร
เป็นจำนวนไม่เกินปีละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อผู้รับแต่ละราย
(๓)
เพื่อส่งเงินมรดกให้แก่ผู้รับมรดกซึ่งมีถิ่นพำนักถาวรในต่างประเทศเป็นจำนวนไม่เกินปีละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อผู้รับแต่ละราย
(๔)
เพื่อส่งไปให้ครอบครัวหรือญาติพี่น้องซึ่งมีถิ่นพำนักถาวรในต่างประเทศเป็นจำนวนไม่เกินปีละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อผู้รับแต่ละราย
(๕)[๗] เพื่อซื้ออสังหาริมทรัพย์ในต่างประเทศ
ซื้อสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ในต่างประเทศหรือชำระค่าใช้จ่ายในการตกแต่งอสังหาริมทรัพย์ในต่างประเทศอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันเป็นจำนวนไม่เกินปีละห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อราย
(๖)
เพื่อบริจาคให้แก่สาธารณประโยชน์เป็นจำนวนไม่เกินปีละหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อราย
(๗) เพื่อซื้อหุ้น ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น
หรือสิทธิที่จะซื้อหุ้นของบริษัทในเครือเดียวกันที่ต่างประเทศในลักษณะที่เป็นการให้สวัสดิการแก่พนักงานเป็นจำนวนไม่เกินปีละหนึ่งล้านดอลล่าร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดต่อราย

ข้อ
๑๓[๘] ในการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) เพื่อซื้อหลักทรัพย์ในต่างประเทศ
(๒) เพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ ๑๒ หรือเพื่อฝากตามข้อ ๑๔
แต่เกินวงเงินที่กำหนดหรือไม่เป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนด
(๓) เพื่อวัตถุประสงค์อื่นที่เจ้าพนักงานกำหนดให้ต้องขออนุญาตต่อเจ้าพนักงาน
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตยื่นขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานโดยปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด

ข้อ ๑๓ ทวิ[๙]
ในการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราเงินตราต่างประเทศเพื่อลงทุนในหลักทรัพย์ต่างประเทศโดยผู้ลงทุนหรือบุคคลอื่นตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตขายหรือแลกเปลี่ยนได้โดยไม่จำกัดจำนวน
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามที่เจ้าพนักงานกำหนด

ข้อ ๑๓ ตรี[๑๐]
ในการขายหรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อลงทุนในหลักทรัพย์สกุลเงินตราต่างประเทศตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
ซึ่งออกและจำหน่ายในประเทศ โดยผู้ลงทุนหรือบุคคลอื่นตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตขายหรือแลกเปลี่ยนได้โดยไม่จำกัดจำนวน
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามที่เจ้าพนักงานกำหนด

ข้อ ๑๓ จัตวา[๑๑] (ยกเลิก)

ภาค ๔
พิธีการเกี่ยวกับบัญชีเงินฝาก
 

ข้อ ๑๔[๑๒] นอกจากเจ้าพนักงานมีคำสั่งยกเว้นไว้หรือประกาศกำหนดวงเงินในแต่ละกรณีไว้เป็นอย่างอื่น
ในการรับเงินตราต่างประเทศเข้าบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศ
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตตรวจสอบจนเป็นที่พอใจว่าเงินตราต่างประเทศที่จะรับเข้าบัญชีนั้นเป็นเงินที่ได้รับมาจากต่างประเทศหรือเป็นเงินที่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศซื้อ
แลกเปลี่ยน หรือกู้ยืมจากนิติบุคคลรับอนุญาตและให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑) กรณีเป็นเงินอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศ
ให้รับฝากได้ตามจำนวนที่ขอนำฝากเว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
(๒) กรณีเป็นเงินที่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศซื้อ แลกเปลี่ยน
หรือกู้ยืมจากนิติบุคคลรับอนุญาต ให้ปฏิบัติดังนี้
(ก)
รับฝากเงินตราต่างประเทศไม่เกินจำนวนที่ผู้ฝากยื่นเอกสารที่แสดงว่ามีภาระผูกพันที่จะต้องชำระเงินตราต่างประเทศให้แก่บุคคลในต่างประเทศหรือนิติบุคคลรับอนุญาต
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะกำหนดวงเงิน
(ข)
รับฝากเงินตราต่างประเทศที่ผู้ฝากไม่สามารถแสดงว่ามีภาระผูกพัน
โดยยอดเงินฝากรวมทุกบัญชีและทุกสกุลของผู้ฝากต้องมีจำนวนไม่เกินห้าล้านดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาด
การรับฝากเงินตราต่างประเทศตาม (๑) และ (๒) ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
ทั้งนี้
ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจกำหนดให้นิติบุคคลรับอนุญาตรับเงินอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศเข้าบัญชีรวมกับเงินที่ซื้อ
แลกเปลี่ยน หรือกู้ยืมจากนิติบุคคลรับอนุญาตตาม (๒) ได้โดยให้ถือปฏิบัติตาม (๒)
(ก) หรือ (ข) แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๕
นอกจากกรณีที่เจ้าพนักงานมีคำสั่งยกเว้นไว้
ตัวแทนรับอนุญาตจะต้องให้ถอนเงินตราต่างประเทศจากบัญชีเงินฝากได้เพื่อชำระเงินให้แก่บุคคลในต่างประเทศตามวัตถุประสงค์ที่กล่าวในข้อ
๑๑ หรือเพื่อชำระคืนต้นเงินกู้ หรือดอกเบี้ยให้แก่ตัวแทนรับอนุญาต
หรือเพื่อขายให้แก่ตัวแทนรับอนุญาต
การถอนเงินตราต่างประเทศจากบัญชีเงินฝากเพื่อวัตถุประสงค์ที่กล่าว
ตัวแทนรับอนุญาตจะต้องให้ผู้ถอนยื่นแบบตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนดและปฏิบัติตามข้อ
๑๑
ในการถอนเงินตราต่างประเทศจากบัญชีเงินฝากเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ
๑๓
ให้ตัวแทนรับอนุญาตจัดให้ผู้ขอยื่นคำขอพร้อมทั้งเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องไปให้เจ้าพนักงานพิจารณาเมื่อได้รับอนุญาตแล้วให้ตัวแทนรับอนุญาตปฏิบัติตามข้อ
๑๓

ข้อ
๑๖[๑๓] นอกจากกรณีที่เจ้าพนักงานมีคำสั่งยกเว้นไว้
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตรับเงินบาทเข้าบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศได้
ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
เงินบาทค่าของเงินตราต่างประเทศที่ส่งเข้ามาจากต่างประเทศ
(๒)
เงินบาทที่โอนมาจากบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศบัญชีอื่น
(๓)
เงินบาทที่จ่ายเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ ๑๑ ยกเว้นเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ ๑๒ (๑)
และมิใช่เงินที่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศเฉพาะนิติบุคคลได้รับจากการเสนอขายหลักทรัพย์
หรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหลักทรัพย์ของตนซึ่งจดหรือจะจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
การรับเงินบาทเข้าบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศตามวรรคหนึ่ง
นิติบุคคลรับอนุญาตต้องเรียกให้ผู้ฝากยื่นเอกสารหลักฐานตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
และเก็บเอกสารหลักฐานนั้นไว้ไม่น้อยกว่าห้าปีเพื่อให้เจ้าพนักงานตรวจสอบเมื่อต้องการ
การรับเงินบาทที่จ่ายเพื่อวัตถุประสงค์ตามข้อ
๑๓ เข้าบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศ
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตจัดให้ผู้ขอยื่นคำขอพร้อมทั้งเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องไปให้เจ้าพนักงานพิจารณา
เมื่อได้รับอนุญาตแล้วให้นิติบุคคลรับอนุญาตปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนดตามข้อ
๑๓
ในการถอนเงินจากบัญชีเงินบาทของบุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศเพื่อซื้อเงินตราต่างประเทศ
ให้นิติบุคคลรับอนุญาตขายเงินตราต่างประเทศได้

ภาค ๕
พิธีการเกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินตราต่างประเทศ
 

ข้อ
๑๗ ตัวแทนรับอนุญาตจะให้กู้ยืมเงินตราต่างประเทศแก่บุคคลที่มีถิ่นที่อยู่นอกประเทศในขณะใดขณะหนึ่งรวมทั้งสิ้นได้ไม่เกินห้าล้านดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่าตามอัตราตลาดเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

ข้อ
๑๘[๑๔] การให้กู้ยืมเงินตราต่างประเทศในกรณีอื่น
ๆ นอกจากที่ระบุในข้อ ๑๗ ให้นำความในภาค ๓ และภาค ๔ มาบังคับใช้โดยอนุโลม

ข้อ
๑๙
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๒)[๑๕]

ข้อ
๓
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๓)[๑๖]
(ยกเลิก)[๑๗]

ข้อ
๒
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๔)[๑๘]
(ยกเลิก)[๑๙]

ข้อ
๔
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๕)[๒๐] (ยกเลิก)[๒๑]

ข้อ
๒
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๖)[๒๒]

ข้อ ๘ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๗)[๒๓]

ข้อ
๔
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๘)[๒๔]

ข้อ
๔ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๙)[๒๕]

ข้อ ๖
การกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ หรือหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานกำหนด แล้วแต่กรณี ก่อนที่ประกาศนี้จะมีผลใช้บังคับ
ให้ยังคงมีผลใช้บังคับต่อไปไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ
และให้เจ้าพนักงานเสนอการกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ
หลักเกณฑ์และเงื่อนไขหรือหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข แล้วแต่กรณี
ต่อรัฐมนตรีเพื่อให้ความเห็นชอบและประกาศใช้ก่อนสิ้นสุดระยะเวลาดังกล่าว

ข้อ ๗
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๖ เป็นต้นไป

ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๑๐)[๒๖]

ข้อ ๕ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘ เป็นต้นไป













โชติกานต์/ผู้จัดทำ
๑๔
มิถุนายน ๒๕๕๖

ปณตภร/ผู้ตรวจ
๑๔ มิถุนายน
๒๕๕๖

ปริญสินีย์/ปรับปรุง
๙ กรกฎาคม ๒๕๕๘
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ฉบับพิเศษ ๓๗ ง/หน้า ๑๒/๓๑ มีนาคม ๒๕๔๗
[๒] ข้อ ๙
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๗)
[๓] ข้อ ๑๐
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๙)
[๔] ข้อ ๑๐
วรรคสาม ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๑๐)
[๕] ข้อ ๑๑
(๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๒)
[๖] ข้อ ๑๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๙)
[๗] ข้อ ๑๒
(๕) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๑๐)
[๘] ข้อ ๑๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๖)
[๙] ข้อ ๑๓
ทวิ ซึ่งเพิ่มโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๖) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๙)
[๑๐] ข้อ ๑๓
ตรี เพิ่มโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๙)
[๑๑] ข้อ ๑๓
จัตวา ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๑๐)
[๑๒] ข้อ ๑๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๑๐)
[๑๓] ข้อ ๑๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๘)
[๑๔] ข้อ ๑๘
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต (ฉบับที่ ๖)
[๑๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๘๓ ง/หน้า ๑/๓๑ กรกฎาคม ๒๕๔๙
[๑๖]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๕/๑๙ มกราคม ๒๕๕๐
[๑๗]
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๓)
ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต
(ฉบับที่ ๖)
[๑๘]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๗/๑๙ มกราคม ๒๕๕๐
[๑๙]
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๔)
ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต
(ฉบับที่ ๖)
[๒๐]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗๖ ง/หน้า ๑/๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๐
[๒๑]
ประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต (ฉบับที่ ๕)
ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่นิติบุคคลรับอนุญาต
(ฉบับที่ ๖)
[๒๒]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๙๖ ง/หน้า ๔/๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๐
[๒๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๕๐ ง/หน้า ๒๔/๗ มีนาคม ๒๕๕๑
[๒๔]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๑๖ ง/หน้า ๑๐/๔ ตุลาคม ๒๕๕๓
[๒๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๖๔ ง/หน้า ๑๙/๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖
[๒๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๕/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘