ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์
และวิธีการวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัย
ที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๔ แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕ และมาตรา ๓ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. ๒๕๕๐
ประกอบกับมติที่ประชุมคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ครั้งที่ ๘/๒๕๕๒ เมื่อวันที่ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ข้อ ๒
ในประกาศนี้
เงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัย หมายความว่า
เงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท ตามมาตรา ๒๓ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕ สำหรับการประกันภัยทุกประเภท
ยกเว้นการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน
และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง
รัฐวิสาหกิจ หมายความว่า
รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ
องค์กรระหว่างประเทศ หมายความว่า
(๑)
World Bank
(๒)
Asian Development Bank (ADB)
(๓)
International Finance Corporation (IFC)
(๔)
องค์กร
หรือนิติบุคคลระหว่างประเทศอื่นตามรายชื่อที่นายทะเบียนประกาศกำหนดตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
หุ้นกู้ หมายความรวมถึง
หุ้นกู้แปลงสภาพแต่ไม่รวมถึงหุ้นกู้ที่กำหนดสิทธิของผู้ถือให้ด้อยกว่าเจ้าหนี้สามัญทั่วไป
หน่วยลงทุน หมายความว่า หน่วยลงทุน
ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๓
ภายใต้บังคับวรรคสอง
บริษัทต้องวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนเป็นมูลค่าร้อยละยี่สิบห้าของจำนวนเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยตามมาตรา
๒๓ (๑) ที่ปรากฏในงบการเงินรายไตรมาสของไตรมาสที่ ๑ และไตรมาสที่ ๓ ของทุกปี
เว้นแต่ในกรณีที่บริษัทยังไม่ได้จัดทำงบการเงินรายไตรมาส
ให้บริษัทใช้รายงานประจำเดือนสำหรับเดือนที่สาม และเดือนที่เก้า ตามลำดับแทนไปพลางก่อน
การวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยสำหรับปี
๒๕๕๓ ปี ๒๕๕๔ และปี ๒๕๕๕ ที่วางไว้กับนายทะเบียนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
(๑)
ภายในเดือนมกราคม ๒๕๕๓
ให้บริษัทวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจำนวนร้อยละสิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ปรากฏในรายงานเกี่ยวกับฐานะการเงินและกิจการของบริษัท
ประจำเดือน กันยายน ปี ๒๕๕๒
(๒)
ภายในเดือนมิถุนายน ๒๕๕๔
ให้บริษัทวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจำนวนร้อยละยี่สิบของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัย
(๓)
ภายในเดือนมิถุนายน ๒๕๕๕ เป็นต้นไป ให้บริษัทวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจำนวนร้อยละยี่สิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัย

ข้อ ๔
ทรัพย์สินที่จะนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนต้องเป็นเงินสด
หรือพันธบัตรรัฐบาลไทยที่จำหน่ายในราชอาณาจักร หรือเป็นทรัพย์สินบางประเภทที่บริษัทลงทุนในประเทศไทย
ตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย ดังต่อไปนี้
(๑)
พันธบัตรหรือหุ้นกู้ของรัฐวิสาหกิจ
ที่มีกระทรวงการคลังค้ำประกันการชำระเงินต้นและดอกเบี้ยทั้งจำนวน
พันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย หรือตั๋วเงินคลังของกระทรวงการคลัง
(๒)
บัตรเงินฝาก ใบรับฝากเงิน
หรือสมุดคู่ฝากประเภทฝากประจำที่มีระยะเวลาฝากเงินตั้งแต่หกเดือนขึ้นไปซึ่งธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นและประกอบกิจการภายในราชอาณาจักรหรือธนาคารในประเทศที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า
A- หรือเทียบเท่าออกให้กับบริษัทเพื่อเป็นหลักฐานในการฝากเงินของบริษัท
(๓)
พันธบัตรหรือหุ้นกู้ของรัฐวิสาหกิจ
ที่ไม่มีกระทรวงการคลังคํ้าประกันการชำระเงินต้นหรือดอกเบี้ย
(๔)
พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A-
หรือเทียบเท่าซึ่งออกหรือค้ำประกันโดยองค์กรระหว่างประเทศที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย
(๕)
พันธบัตร หุ้นกู้ หรือตั๋วเงิน ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A-
หรือเทียบเท่าซึ่งออกโดยรัฐบาลต่างประเทศ
หรือรัฐวิสาหกิจต่างประเทศที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย
(๖)
หุ้นกู้ของบริษัทจำกัด ที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A-
หรือเทียบเท่า
(๗)
ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่รัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ
หรือบริษัทจำกัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก
โดยธนาคารหรือบริษัทจำกัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับ ความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A-
หรือเทียบเท่า
(๘)
ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน
ที่บริษัทจำกัดหรือบริษัทมหาชนจำกัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก
และมีรัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจำกัด
เป็นผู้รับรองหรืออาวัลการใช้เงินทั้งจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ย โดยธนาคาร
บริษัทประกันชีวิต
หรือบริษัทจำกัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ำกว่า A-
หรือเทียบเท่า
(๙)
หุ้นที่มีชื่ออยู่ในกลุ่ม SET ๕๐ Index หรือหน่วยลงทุน
ที่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
การจัดอันดับความน่าเชื่อถือตาม
(๒) (๔) (๕) (๖) (๗) และ (๘)
ต้องกระทำโดยสถาบันการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับหรือได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๕
พันธบัตรรัฐบาลไทย และทรัพย์สินตามข้อ ๔ ให้วางได้ตามราคาประเมินของแต่ละประเภท
ตามประกาศว่าด้วยการประเมินราคาทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทประกันวินาศภัย

ข้อ ๖
ภายใต้บังคับข้อ ๕ ทรัพย์สินตามข้อ ๔ ให้วางได้ในอัตราดังนี้
(๑)
เงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทยและทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๑) และข้อ ๔ (๒)
ให้วางได้ไม่จำกัดจำนวน
(๒)
ทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๓)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น
(๓)
ทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๔) และข้อ ๔ (๕)
ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น
(๔)
ทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๖) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น
(๕)
ทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๗) และข้อ ๔ (๘)
ให้วางได้รวมกันไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น
(๖)
ทรัพย์สินตามข้อ ๔ (๙) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น

ข้อ ๗
ในกรณีที่นายทะเบียนตรวจพบว่ามูลค่าของทรัพย์สินที่วางไว้กับนายทะเบียนลดต่ำลง
ให้นายทะเบียนแจ้งให้บริษัทนำทรัพย์สินมาวางเพิ่มจนครบจำนวนที่กำหนดภายในสองเดือนนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง
ในกรณีที่นายทะเบียนตรวจพบว่ามูลค่าของทรัพย์สินที่วางไว้กับนายทะเบียนเพิ่มขึ้น
ให้นายทะเบียนคืนทรัพย์สินส่วนที่เกินให้แก่บริษัท เมื่อบริษัทร้องขอ

ข้อ ๘
ในกรณีที่หุ้นหรือหน่วยลงทุนตามข้อ ๔ (๙)
ที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนอยู่ระหว่างการห้ามซื้อหรือขายเป็นการชั่วคราว
(Suspension) เป็นระยะเวลาเกินกว่าสองเดือน หรือไม่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นระยะเวลาเกินกว่าหกเดือน
ให้ถือว่าหุ้นหรือหน่วยลงทุนนั้นไม่สามารถวางเป็นเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนได้ต่อไป
และให้นำความในข้อ ๗ วรรคแรกมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๙
ทรัพย์สินที่บริษัทนำมาวางเป็นเงินสำรองตามประกาศนี้ต้องเป็นทรัพย์สินที่ได้มาหรือมีอยู่โดยไม่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
ประกาศ หรือคำสั่งที่ออกหรือกำหนดตามความในกฎหมายดังกล่าว
และต้องปราศจากภาระผูกพัน โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์
ตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการจัดสรรสินทรัพย์ไว้สำหรับหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญาประกันภัยและการฝากสินทรัพย์ไว้กับสถาบันการเงิน

ข้อ ๑๐
บริษัทต้องนำทรัพย์สินตามข้อ ๔
มาวางไว้กับนายทะเบียนให้ถูกต้องภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสิ้นสุดระยะเวลาที่บริษัทต้องส่งรายงานเกี่ยวกับงบการเงินรายไตรมาสตามข้อ
๓ วรรคแรก ของไตรมาสที่ ๑ และไตรมาสที่ ๓ ของทุกปี ตามมาตรา ๔๗
แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๑๑
การวางเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้ ให้เป็นไปตามระเบียบที่นายทะเบียนประกาศกำหนด


ประกาศ ณ วันที่ ๑๗
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
สถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์
ปลัดกระทรวงการคลัง
ประธานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย









ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๔ มีนาคม ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๔ มีนาคม ๒๕๕๓

ปณตภร/ปรับปรุง
๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๖



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๒๔ ง/หน้า ๕๔/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓