กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๔๙๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช ๒๔๗๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเฉพาะภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในอำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร พ.ศ. ๒๔๙๗

ข้อ ๒ อาคารชนิดดังต่อไปนี้
บุคคลใดจะปลูกสร้างขึ้นมิได้
(๑) โรงฟอกหนัง
(๒) โรงทำไม้ขีดไฟ
(๓) โรงทำแชลแล๊ก
(๔) โรงต้มกลั่นสุรา เบียร์ หรือแอลกอฮอล์
(๕) โรงทำเต้าหู้
(๖) โรงทำวุ้นเส้น เส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว
หรือเกี่ยมอี๋
(๗) โรงทำน้ำตาล หรือแบ๊ะแซ
(๘) โรงถลุงแร่ หลอมโลหะ ยกเว้นการหลอมเงิน ทอง นาค
หรือทองคำขาว
(๙) โรงหลอมแก้ว
(๑๐) โรงเคี่ยวไขสัตว์ หนังสัตว์ หรือเอ็นสัตว์
(๑๑) โรงย้อมผ้าซึ่งมีคนงานตามปกติตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป
(๑๒) โรงทำเนยเทียม
(๑๓) โรงทำดินเผา
(๑๔) โรงทำสบู่
(๑๕) โรงทำน้ำเคย กะปิ น้ำปลา ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว
หรือหอยดอง
(๑๖) โรงเผาเปลือกหอย
(๑๗) โรงเก็บเขาสัตว์ หนังสัตว์ กระดูกสัตว์ หรือขนสัตว์
(๑๘) โรงทำและตากปลาเค็ม เนื้อเค็ม เป็ดเค็ม หนังหมู
กุ้งแห้ง หรือเลือดแห้ง
(๑๙) โรงนึ่งปลาและต้มปลาซึ่งใช้แทนการนึ่ง
เว้นการนึ่งหรือต้มในภัตตาคาร โรงแรม หรือร้านข้าวแกง เพื่อปรุงอาหารในนั้น
และการนึ่งหรือต้มเพื่อปรุงอาหารเร่ขายด้วยตนเอง
(๒๐) โรงปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
(๒๑) โรงทำแป้งต่าง ๆ
(๒๒) โรงเลื่อยไม้หรือซอยไม้ด้วยเครื่องจักร
(๒๓) โรงสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๒๔) โรงทำน้ำแข็ง
(๒๕) โรงทำธูป
(๒๖) โรงเคี่ยวหรืออัดเอาน้ำมันทุกชนิด
(๒๗) โรงล้าง รม เคี่ยว หรือเก็บยาง
(๒๘) อาคารที่ใช้เพื่อทำการหรือใช้ประโยชน์เพื่อการอุตสาหกรรมและพาณิชย์
ซึ่งต้องใช้เตาไฟเพื่อกิจการนั้น เว้นแต่มีไว้เพื่อประกอบอาหารในภัตตาคาร โรงแรม
หรือร้านขายข้าวแกง

ข้อ ๓[๒] ให้กำหนดบริเวณข้างละ ๑๐๐
เมตร จากแนวกึ่งกลางเขตถนนพหลโยธิน ถนนแจ้งวัฒนะ และถนนรามอินทรา เป็นบริเวณที่อาคารชนิดดังต่อไปนี้จะปลูกสร้างขึ้นมิได้
(๑) ห้องแถว
(๒) โรงซ่อมเครื่องยนต์ ซ่อมรถยนต์ หรือพ่นสี
(๓) โรงกลึงโลหะ
(๔) อาคารพาณิชย์ที่ไม่ได้ทำขึ้นด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่

ข้อ ๔ อาคารที่ปลูกสร้างในที่ดินแปลงเดียวกันเป็นหลัง
ๆ ต้องมีที่ว่างห่างกันแต่ละหลังไม่น้อยกว่า ๔.๐๐ เมตร สำหรับอาคาร ๒ ชั้นลงมา และ
๖.๐๐ เมตร สำหรับอาคาร ๓ ชั้นขึ้นไป ยกเว้นห้องครัวไฟ ห้องส้วมที่ใช้กับอาคารนั้น ๆ
ซึ่งสูงจากพื้นดินถึงยอดหลังคาไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร และเมื่อรวมเนื้อที่ว่างทั้งหมดภายในเนื้อที่แปลงนั้น
ต้องไม่น้อยกว่าร้อยละ ๔๐ ของเนื้อที่ดินแปลงนั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๘
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ตามที่ได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พ.ศ. ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในอำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร พ.ศ. ๒๔๙๗
ก็เพราะขณะนี้สภาพจังหวัดพระนครกำลังขยายตัวทั้งในการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
ดังนี้ เพื่อประโยชน์ในการผังเมือง การป้องกันอัคคีภัย การอนามัย การสุขาภิบาล
และความมั่นคงแข็งแรง ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยแก่บ้านเมือง จึงเห็นควรออกกฎกระทรวง
ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารบางชนิดไว้
  
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๐๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช ๒๔๗๙[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากข้อ ๓ (๒) (๓) และ (๔) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙
ห้ามปลูกสร้างตึกแถว ตลาดสด และโรงมหรสพ ริมถนนสายพหลโยธิน สายบางเขน - ปากเกร็ด
และสายบางเขน - มีนบุรี แต่ขณะนี้ปรากฏว่าประชาชนส่วนใหญ่นิยมปลูกสร้างตึกแถว
ตลาดสด มากกว่าที่จะปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ เพราะว่าค่าปลูกสร้างถูกกว่า
เปลืองที่ดินน้อยกว่า
และตึกแถวที่ทำการค้าส่วนมากจำเป็นต้องอยู่ใกล้ที่ชุมนุมชนและถนนใหญ่ ดังนั้น เพื่อความสะดวก
ไม่เดือดร้อนและเพื่อสนองความต้องการของประชาชน จึงเห็นควรยกเลิกข้อ ๓ (๒) (๓) และ
(๔) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙





โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๑ กันยายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑ กุมภาพันธ์
๒๕๖๔

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๗
กันยายน ๒๔๙๘
[๒]
ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่
๔ (พ.ศ. ๒๕๐๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙
[๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๗/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๕/๓๑ ธันวาคม ๒๕๐๓