ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วย
วิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี
พ.ศ. ๒๕๕๔
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคหนึ่ง (๓) (๔) และมาตรา ๙ (๓) (๔)
แห่งพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๐๔ และข้อ ๘ (๒)
ของกฎกระทรวงกำหนดเงื่อนไขวิธีการขอรับใบอนุญาตและการดำเนินการเกี่ยวกับวัสดุนิวเคลียร์พิเศษ
วัสดุต้นกำลัง วัสดุพลอยได้หรือพลังงานปรมาณู พ.ศ. ๒๕๕๐
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๐๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๐ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติจึงออกระเบียบไว้ดังนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วยวิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ส่วนที่ ๑
วิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี
 

ข้อ ๓ ผู้ยื่นคำขออนุญาตผลิต มีไว้ในครอบครองหรือใช้พลังงานปรมาณูจากเครื่องกำเนิดรังสีต้องทำการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีให้เป็นไปตามความในส่วนนี้

ข้อ ๔ เครื่องกำเนิดรังสีต้องติดตั้งอยู่ในห้องที่สามารถลดอัตราการแผ่รังสีให้อยู่ในระดับปลอดภัย
ยกเว้นเครื่องกำเนิดรังสีชนิดเคลื่อนที่ได้ โดยกำหนดให้มีปริมาณรังสีดังนี้
(๑) บริเวณที่มีผลกระทบถึงประชาชนต้องมีปริมาณรังสีไม่เกินสัปดาห์ละ
๒๐ ไมโครซีเวิร์ต
(๒) บริเวณปฏิบัติงานทางรังสีต้องมีปริมาณรังสีไม่เกินสัปดาห์ละ ๔๐๐
ไมโครซีเวิร์ต

ข้อ ๕ เครื่องกำเนิดรังสีชนิดเคลื่อนที่ได้หากนำไปใช้ในห้องใดห้องหนึ่งอย่างถาวรห้องนั้นจะต้องสามารถป้องกันรังสีให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยตามข้อ
๔

ข้อ ๖ ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีจะต้องมีสัญญาณไฟแสดงหน้าห้องขณะฉายรังสี ทั้งนี้
ให้ยกเว้นเครื่องเอกซเรย์ฟันทั่วไป

ข้อ ๗ ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีที่มีความต่างศักย์มากกว่า
๑๕๐ กิโลโวลต์ จะต้องมีประตูที่สามารถเปิดปิดได้ทั้งจากด้านในและด้านนอกห้อง
ซึ่งสามารถหยุดการฉายรังสีโดยอัตโนมัติทันทีที่ประตูเปิดหรือมีผู้ผ่านเข้าออก

ข้อ ๘ การนำเครื่องกำเนิดรังสีไปใช้นอกสถานที่อันนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในข้อ
๔ จะต้องทำการกั้นบริเวณเพื่อไม่ให้มีการได้รับปริมาณรังสีเกินกว่าค่าที่กำหนดในข้อ
๔ และขอบเขตที่กั้นบริเวณรังสีต้องมีระดับรังสีไม่เกิน ๒๕ ไมโครซีเวิร์ตต่อชั่วโมง

ข้อ ๙ ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีที่ใช้ในทางการแพทย์จะต้องสามารถมองเห็นผู้ป่วยได้จากตำแหน่งห้องควบคุมโดยผ่านทางระบบโทรทัศน์วงจรปิดหรือช่องมองกระจกตะกั่วตามความเหมาะสม ทั้งนี้ ปริมาณรังสี ณ
บริเวณที่เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานในห้องควบคุมต้องเป็นไปตามข้อ ๔ (๒)

ข้อ ๑๐ ต้องติดตั้งสัญลักษณ์และเครื่องหมายแสดงบริเวณรังสีที่มีข้อความเป็นภาษาไทยโดยอาจมีภาษาอื่นด้วยก็ได้
ณ จุดทางเข้าบริเวณรังสีพื้นที่ควบคุม

ข้อ ๑๑ พื้นที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีประเภทที่
๑ ต้องมีระบบเตือนภัย รวมทั้งวิธีปฏิบัติกรณีฉุกเฉิน ณ จุดที่เป็นทางเข้า
และตำแหน่งอื่นๆ ที่เหมาะสมภายในพื้นที่ควบคุมด้วย

ข้อ ๑๒ สถานที่ติดตั้งหรือจัดเก็บเครื่องกำเนิดรังสีต้องไม่มีวัตถุระเบิด
วัตถุไวไฟหรือวัตถุอื่นใดที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อเครื่องกำเนิดรังสี

ส่วนที่ ๒
วิธีการเพื่อความปลอดภัย
 

ข้อ ๑๓ เครื่องกำเนิดรังสีต้องมีสวิตช์เปิดปิดเพื่อจ่ายกระแสไฟฟ้ากำลังเข้าเครื่องกำเนิดรังสีและต้องมีระบบป้องกันการเปิดปิดเครื่องเพื่อป้องกันมิให้ผู้ที่ไม่มีหน้าที่สามารถใช้งานเครื่องกำเนิดรังสีได้

ข้อ ๑๔ ต้องมีการตรวจสอบความปลอดภัยทางรังสีตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๔ ข้อ ๗ หรือข้อ ๘ แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๕ เครื่องกำเนิดรังสีจะต้องมีฉลากแสดงชื่อผู้ผลิต
รุ่น และหมายเลขเครื่องเป็นอย่างน้อยติดไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจน


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กิตติรัตน์
ณ ระนอง
รองนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ










ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒ เมษายน ๒๕๕๕

ชาญ/ผู้ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๕๖ ง/หน้า ๓/๒๖ มีนาคม ๒๕๕๕