พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ.
๒๕๐๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๒
เป็นปีที่
๑๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมเพื่อส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในราชอาณาจักร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. ๒๕๐๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓[๒]
ในพระราชบัญญัตินี้
บรรษัท หมายความว่า
บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
ภารธุระอุตสาหกรรม หมายความว่า
การประกอบอุตสาหกรรม และให้หมายความรวมถึงการทำหัตถกรรม
การดำเนินกรรมวิธีและการซ่อมซึ่งสิ่งของ การทำเหมืองแร่
การผลิตและจำหน่ายพลังงานไฟฟ้าหรือพลังงานอย่างอื่น การขนส่งการอุตสาหกรรมท่องเที่ยว
การก่อสร้าง การปรับปรุงพื้นที่ และเกษตรกรรมพาณิชย์
หลักทรัพย์ หมายความว่า
หุ้น สต๊อก หุ้นกู้ พันธบัตร ตั๋วเงินคลังตั๋วเงิน และตราสารเปลี่ยนมืออย่างอื่น
เงินกองทุน หมายความว่า
ทุนที่ชำระแล้ว ทุนสำรอง ซึ่งรวมทั้งเงินสำรองอื่นที่ได้จัดสรรจากกำไรสุทธิ
และกำไรสุทธิคงเหลือหลังจากการจัดสรรแล้ว
ผู้ถือหุ้น หมายความว่า
ผู้ถือหุ้นของบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
ประกันซื้อ หมายความว่า
ซื้อหรือตกลงจะซื้อหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจากผู้ออก
เพื่อการจำหน่ายต่อไป
รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

หมวด
๑
การจัดตั้ง
 

มาตรา ๕
ให้จัดตั้งบรรษัทขึ้นตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ เรียกว่า บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และให้บรรษัทเป็นนิติบุคคล
ให้บรรษัทมีสำนักงานแห่งใหญ่ในจังหวัดพระนคร

มาตรา ๖ ความรับผิดของผู้ถือหุ้นแต่ละคน
ให้จำกัดเพียงเท่าจำนวนเงินที่ยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือ

มาตรา ๗
ให้กำหนดทุนเรือนหุ้นของบรรษัทเป็นจำนวนหุ้นสามัญสองหมื่นหุ้น
มีมูลค่าหุ้นละหนึ่งพันบาท รวมเป็นทุนยี่สิบล้านบาท
ทุนที่กล่าวนั้นอาจเพิ่มขึ้นได้ด้วยการออกหุ้นสามัญใหม่โดยมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
แต่การลดทุนจะกระทำมิได้

มาตรา ๘ ให้บรรษัทเสนอต่อประชาชนและหรือบุคคลใด ๆ
ตามแต่บรรษัทจะกำหนด ให้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ ตามเวลา วิธีการ และจำนวนที่บรรษัทกำหนด
และให้บรรษัทจัดออกหุ้นเหล่านั้นได้

มาตรา ๙ เมื่อมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา
๗ เป็นจำนวนไม่ต่ำกว่าห้าพันหุ้น และได้ชำระเงินเต็มค่าแล้ว
ให้คณะกรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔
นัดผู้ถือหุ้นมาประชุมกันเป็นการประชุมใหญ่โดยไม่ชักช้า
เพื่อปรึกษากิจการที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้ และกิจการอื่นตามที่จำเป็น

มาตรา ๑๐ ภายหลังที่บรรษัทได้มีผู้ถือหุ้น
และได้มีการประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งกรรมการตามความในพระราชบัญญัตินี้แล้ว
ให้นำบทบัญญัติที่ว่าด้วยบริษัทจำกัดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่บรรษัทโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อพระราชบัญญัตินี้
ให้นายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทปฏิบัติแก่บรรษัทเช่นเดียวกับบริษัทจำกัด

หมวด
๒
วัตถุประสงค์
 

มาตรา ๑๑[๓] วัตถุประสงค์ของบรรษัทมีดังต่อไปนี้
(๑) ช่วยเหลือการจัดตั้ง การขยาย และการปรับปรุงให้ทันสมัยซึ่งภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน
และ
(๒)
สนับสนุนและดำเนินการให้มีทุนส่วนเอกชนทั้งในและนอกราชอาณาจักรเข้าร่วมในภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนทั้งการรวมเงินทุนและช่วยพัฒนาตลาดทุน
ภารธุระอุตสาหกรรมที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วยนั้น
ถ้าในสาระสำคัญมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน
ก็ไม่จำเป็นต้องกันออกนอกข่ายแห่งความอุปการะของบรรษัทในการเงิน ทั้ง ๆ
ที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วย
แต่ถ้าบริษัทจำกัดใดมีรัฐบาลหรือองค์การของรัฐบาลถือหุ้นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมเป็นจำนวนสูงกว่าหนึ่งในสามของทุนเรือนหุ้นทั้งสิ้น
ไม่ให้ถือว่าบริษัทนั้นมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในสาระสำคัญ

มาตรา ๑๒[๔]
ในการปฏิบัติให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ดังที่ระบุในมาตรา
๑๑ นั้น ภายหลังที่ได้มีการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ แล้ว บรรษัทมีอำนาจกระทำการใด ๆ
ที่กล่าวต่อไปนี้โดยตนเองหรือโดยฐานะเป็นตัวแทนบุคคลอื่น
(๑) ให้อุปการะในการเงิน
ด้วยวิธีให้กู้ยืมเงินระยะยาวหรือระยะปานกลางโดยมีหรือไม่มีหลักประกัน
หรือด้วยวิธีซื้อหรือเข้าชื่อซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อย่างอื่น ๆ
หรือด้วยวิธีจัดให้ได้มาซึ่งส่วนได้เสียอย่างอื่นใด
(๒) ประกันซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อื่นใด
(๓)
ประกันการชำระเงินที่กู้ยืมจากแหล่งกู้ยืมส่วนเอกชนอื่น
(๔)
จัดให้มีเงินกลับมาลงทุนใหม่ด้วยวิธีขายทรัพย์สินที่บรรษัทได้มาจากการลงทุน
(๕)
กู้ยืมเงินในหรือนอกราชอาณาจักรเพื่อธุรกิจของบรรษัท และให้หลักประกันเงินที่กู้ยืม
ในกรณีกู้ยืมเงินโดยออกหุ้นกู้ มิให้นำความในมาตรา ๑๒๓๐
แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับ
(๖)
ใช้เงินคงเหลืออยู่เปล่าของบรรษัทซื้อหลักทรัพย์ที่เหมาะสมในหรือนอกราชอาณาจักร
(๗) จัดให้ได้มา ถือกรรมสิทธิ์ เช่าหรือให้เช่า
จำนองหรือรับจำนอง จำนำหรือรับจำนำ
และขายหรือจำหน่ายด้วยวิธีอื่นใดซึ่งอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์รวมทั้งหลักทรัพย์ต่าง
ๆ
แต่การจัดให้ได้มาหรือถือกรรมสิทธิ์ซึ่งอสังหาริมทรัพย์มีได้เฉพาะในกรณีเพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจหรือสำหรับลูกจ้างของบรรษัทตามสมควร
หรือในกรณีซื้ออสังหาริมทรัพย์ของลูกหนี้จากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล
รวมตลอดถึงการเอาทรัพย์จำนองหลุดหรือการเอาทรัพย์ตีใช้หนี้บรรษัททั้งนี้แม้จะมีจำนวนที่ดินเกินกำหนดที่พึงมีได้ตามกฎหมายอื่น
บรรดาอสังหาริมทรัพย์ที่ตกเป็นของบรรษัท
เนื่องจากการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล
การเอาทรัพย์จำนองหลุดหรือการเอาทรัพย์ตีใช้หนี้บรรษัท
ให้จำหน่ายภายในห้าปีนับแต่วันที่อสังหาริมทรัพย์นั้นตกเป็นของบรรษัท
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีให้ขยายกำหนดเวลาได้อีกไม่เกินหนึ่งปี
ถ้าไม่จำหน่ายภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้รัฐมนตรีจัดการจำหน่ายภายในหนึ่งปี
โดยให้บรรษัทเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย ทั้งนี้
เว้นแต่บรรษัทจะใช้สังหาริมทรัพย์นั้นเป็นสถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจหรือสำหรับลูกจ้างของบรรษัทตามสมควร
(๘)
มีบัญชีเงินฝากจ่ายคืนเมื่อเรียกร้องและเงินฝากจ่ายคืนโดยมีกำหนดเวลากับธนาคารใด ๆ
(๙) ให้ประกันหรือรับชดใช้ค่าเสียหายและทำความตกลงใด
ๆ กับรัฐบาล เทศบาลหรือบุคคลอื่นใด เพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิ สัมปทาน และเอกสิทธิใด
ๆ บรรดาที่บรรษัทเห็นว่าจะช่วยให้วัตถุประสงค์ของบรรษัทสำเร็จผล
(๑๐) ประกอบกิจการจัดการลงทุนตามโครงการ
โดยการออกตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในหลักทรัพย์ของแต่ละโครงการจำหน่ายแก่ประชาชน
และนำเงินที่ได้จากการจำหน่ายตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธินั้นไปลงทุนในหลักทรัพย์ตามที่กำหนดไว้ในโครงการ
(๑๑) ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการบริหารงาน
การจัดการและทางเทคนิคแก่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน และช่วยให้ภารธุระนั้นได้รับบริการเกี่ยวกับการบริหารงาน
และการจัดการและทางเทคนิค
(๑๒) รับชำระเงินใด ๆ
เกี่ยวกับเงินที่บรรษัทให้กู้ยืมแม้ก่อนวันถึงกำหนดชำระ
(๑๓) สั่งจ่าย รับรองหรือสลักหลังตั๋วเงิน
หรือใช้เงินตามตั๋วเงินเพื่อประโยชน์แห่งธุรกิจของบรรษัท
(๑๔) จัดให้มีการสงเคราะห์ตามสมควรแก่ลูกจ้าง
หรือผู้ที่พ้นจากการเป็นลูกจ้างของบรรษัท และครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น
(๑๕) กระทำกิจการอย่างอื่น ๆ
บรรดาที่เกี่ยวกับหรือเนื่องในการจัดให้สำเร็จตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท

มาตรา ๑๓ บรรษัทต้องไม่ลงเงินในภารธุระใด ๆ
หรือประกอบธุรกิจอย่างอื่นใดกับห้างหรือภารธุระใดที่กรรมการของบรรษัทเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นกรรมการหรือเป็นผู้ถือหุ้น
หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
เว้นไว้แต่การลงเงินหรือประกอบธุรกิจนั้น
จะได้รับอนุมัติเป็นเอกฉันท์จากกรรมการคนอื่น ๆ ของบรรษัท เมื่อกรรมการผู้ใดมีส่วนได้เสียดังกล่าวแล้ว
กรรมการผู้นั้นต้องเปิดเผยต่อที่ประชุมคณะกรรมการว่าตนมีส่วนได้เสียอย่างใด
ในกรณีที่มีส่วนได้เสียอยู่แล้ว
ให้เปิดเผยในคราวประชุมเพื่อพิจารณาเรื่องการจะลงเงินหรือจะประกอบธุรกิจนั้น
หรือถ้ากรณีเป็นอย่างอื่นก็ให้เปิดเผยในคราวประชุมแรกหลังจากที่ตนได้มาซึ่งส่วนได้เสียนั้น
แต่ถ้ากรรมการผู้ใดได้ให้คำบอกกล่าวไว้แล้วเป็นการทั่วไป
โดยระบุว่าตนเป็นหุ้นส่วนในห้างใด หรือเป็นกรรมการ หรือผู้ถือหุ้นในภารธุระใด
หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นในห้างหรือภารธุระใดไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
ก็ให้ถือว่าคำบอกกล่าวนั้นเป็นการเปิดเผยเพียงพอตามมาตรานี้แล้ว

หมวด
๓
การจัดการ
 

มาตรา ๑๔ ก่อนมีผู้ถือหุ้น
ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งกรรมการเริ่มแรกขึ้นคณะหนึ่งมีจำนวนสี่คน
มีหน้าที่กำหนดข้อบังคับของบรรษัทว่าด้วยกิจการต่าง ๆ
ที่มิได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ และเป็นกิจการซึ่งบริษัทจำกัดย่อมกำหนดไว้ในข้อบังคับของบริษัท
ออกหนังสือชี้ชวนและหนังสือบอกกล่าวป่าวร้อง หรือหนังสืออย่างอื่น
เพื่อชวนให้เข้าชื่อซื้อหุ้นและกระทำหน้าที่และกิจการอื่น ๆ
ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้เริ่มก่อการบริษัท
ข้อบังคับของบรรษัทตามความในวรรคก่อน
ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมใหญ่และจะแก้ไขเพิ่มเติมได้ต่อเมื่อมีมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น

มาตรา ๑๕
ในการประชุมผู้ถือหุ้นซึ่งเป็นการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ ให้เลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา
๑๔ อีกสองคนรวมเป็นหกคน
ผู้ที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการตามความในวรรคก่อน
ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น
การเลือกตั้งให้เป็นไปตามข้อบังคับของบรรษัท

มาตรา ๑๕ ทวิ[๕]
เมื่อที่ประชุมใหญ่เห็นสมควรจะเลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา
๑๕ วรรคหนึ่ง อีกไม่เกินสองคนก็ได้และให้นำความในมาตรา ๑๕ วรรคสอง
มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม

มาตรา ๑๖
เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทแต่ละปี
กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และกรรมการตามมาตรา ๑๕
ต้องออกจากตำแหน่งตามวาระฝ่ายละหนึ่งคนโดยวิธีจับสลาก
เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทปีที่สี่
ให้กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ ที่ยังเหลืออยู่อีกคนหนึ่งออกจากตำแหน่ง
เมื่อกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔
ได้ออกจากตำแหน่งไปหมดแล้ว ให้กรรมการของบรรษัทออกจากตำแหน่งตามวาระคราวละสองคน
โดยให้กรรมการผู้ที่อยู่ในตำแหน่งนานกว่าเป็นผู้ต้องออกก่อนตามลำดับ
เมื่อกรรมการต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามความในสามวรรคก่อน
ให้เลือกตั้งบุคคลผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น
เข้าดำรงตำแหน่งแทน ทั้งนี้ตามวิธีการที่กำหนดในข้อบังคับของบรรษัท
กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งตามวาระอาจได้รับเลือกตั้งอีกได้

มาตรา ๑๗
กรรมการย่อมพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘
(๔) เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๘
(๕) ที่ประชุมใหญ่ของบรรษัทให้ออก
ในกรณีที่มีการพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระ
ให้เลือกตั้งบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น
เข้าดำรงตำแหน่งแทน
ความใน (๓) และ (๕)
มิให้นำมาใช้บังคับแก่กรรมการที่แต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๙

มาตรา ๑๘
บุคคลอาจได้รับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งกรรมการของบรรษัทได้ต่อเมื่อเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติโดยเป็นผู้ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท
หรือเป็นผู้แทนของบริษัทจำกัดหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท
และไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้
(๑)[๖]
เป็นลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนจากบรรษัท เว้นแต่เป็นผู้จัดการทั่วไป
(๒) เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย
(๓)
เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ

มาตรา ๑๙
ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่
หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับ
ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งบุคคลที่เห็นสมควรคนหนึ่งเป็นกรรมการของบรรษัทเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการที่บัญญัติไว้ในมาตรา
๑๔ และมาตรา ๑๕
และให้รัฐมนตรีมีอำนาจถอดถอนและแต่งตั้งบุคคลอื่นเข้าดำรงตำแหน่งแทนได้
ให้กรรมการตามความในวรรคก่อน
มีฐานะเช่นเดียวกับกรรมการอื่นของบรรษัท แต่ไม่ต้องออกตามวาระ

มาตรา ๒๐
ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่กำกับและควบคุมโดยทั่วไปซึ่งการดำเนินงาน
การบริหารกิจการและธุรกิจของบรรษัท และให้มีอำนาจกระทำการต่าง ๆ
ที่บรรษัทจะพึงกระทำได้ อำนาจเช่นว่านี้ให้รวมถึง
(๑) จ่ายเงินของบรรษัทเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายใด ๆ
ที่เกิดขึ้นในการจัดกิจการและการประกอบธุรกิจตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท
การให้สินจ้างแก่กรรมการและลูกจ้างของบรรษัท
(๒)
ควบคุมให้มีการตรวจคำร้องทุกฉบับที่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนยื่นขึ้นมาเพื่อขอรับอุปการะในทางการเงินจากบรรษัท
และให้รับไว้พิจารณาเฉพาะแต่ที่เห็นสมควรในทางเทคนิค การเงินและการเศรษฐกิจ
โดยมิต้องคำนึงถึงการอื่นใดทั้งสิ้น

มาตรา ๒๐ ทวิ[๗]
ให้คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารคณะหนึ่งประกอบด้วยผู้ซึ่งอยู่ในตำแหน่งคณะกรรมการไม่น้อยกว่าสามคนและไม่เกินห้าคน
เป็นกรรมการและให้มีอำนาจและหน้าที่ตามที่คณะกรรมการมอบหมายอำนาจและหน้าที่ที่จะมอบหมายให้นั้นต้องไม่เป็นการเสื่อมเสียต่ออำนาจและหน้าที่ของผู้จัดการทั่วไปตามมาตรา
๒๑

มาตรา ๒๑[๘]
ให้คณะกรรมการแต่งตั้งบุคคลหนึ่งซึ่งมีสัญชาติไทย
มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๘ เป็นผู้จัดการทั่วไปของบรรษัท
ให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นผู้บริหารกิจการของบรรษัทให้เป็นไปตามนโยบายที่คณะกรรมการกำหนด
และมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจ้างของบรรษัททุกตำแหน่ง
ให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นกรรมการของบรรษัทโดยตำแหน่ง

มาตรา ๒๒ ในส่วนกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก
ให้ผู้จัดการทั่วไปมีอำนาจกระทำการแทนบรรษัท แต่ผู้จัดการทั่วไปจะมอบอำนาจให้บุคคลอื่นกระทำแทนตนเฉพาะในกิจการใดก็ได้

หมวด
๔
การค้ำประกันเงินกู้
 

มาตรา ๒๓[๙]
ในกรณีที่บรรษัทขอให้รัฐบาลค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทกู้ยืมเงินจากแหล่งให้กู้ยืมในต่างประเทศหรือภายในประเทศ
ให้รัฐบาลมีอำนาจค้ำประกันเงินกู้นั้นได้ แต่จำนวนเงินกู้ที่จะค้ำประกันเมื่อรวมกับต้นเงินกู้ที่การค้ำประกันของรัฐบาลยังค้างอยู่ต้องไม่เกินสิบสองเท่าของเงินกองทุนของบรรษัท
เมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทย ทั้งนี้
ไม่ว่าจะเป็นการค้ำประกันตามอำนาจที่มีอยู่ในกฎหมายใด ๆ
การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อทราบยอดรวมของเงินกู้ตามวรรคหนึ่ง
ให้ใช้อัตราที่คำนวณจากการเทียบค่าเสมอภาคของบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมในวันทำสัญญา

มาตรา ๒๔ บรรดาเงินที่บรรษัทต้องชำระเป็นต้นเงิน
ดอกเบี้ยหรือค่าใช้จ่ายอย่างอื่น ๆ สำหรับเงินกู้รายใด ๆ
ที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการได้ให้บรรษัทกู้ยืม
หรือที่รัฐบาลต้องชำระเพราะการค้ำประกันที่ได้ให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ นั้น
ถึงแม้ว่าจะมีบทกฎหมายใด ๆ เป็นอย่างอื่นก็ต้องชำระ
(ก)
โดยไม่ต้องหักและไม่ต้องเสียภาษีอากรหรือค่าธรรมเนียมใด ๆ ที่ตั้งเก็บตาม
หรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน หรือที่จะประกาศใช้ต่อไป และ
(ข)
โดยพ้นจากการกำกัดทั้งปวงที่กำหนดตามหรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ
ซึ่งจะทำให้ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการมิได้รับชำระ

มาตรา ๒๕[๑๐] ในกรณีที่เกี่ยวกับเงินกู้รายใด ๆ
ที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ
หรือที่แหล่งให้กู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศได้ให้บรรษัทกู้ยืมรัฐบาลจะทำสัญญากับบรรษัทก็ได้ว่า
ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงการเทียบค่าเสมอภาคของบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมและมีการขาดทุนหรือมีกำไรเกิดขึ้น
รัฐบาลจะชดใช้เงินที่ขาดหรือรับผลกำไรนั้นแล้วแต่กรณี


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ส. ธนะรัชต์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่การประกอบอุตสาหกรรมจะสำเร็จผลไปได้ด้วยดี
จำต้องได้รับความช่วยเหลือในด้านการเงิน เพื่อให้มีทุน มีการจัดการอันมีสมรรถภาพ และมีความรู้ในด้านวิชาการ
จึงสมควรจัดให้มีบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยขึ้นเพื่อช่วยเหลือกิจการอุตสาหกรรมให้สำเร็จผลดังว่านี้

พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕[๑๑]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ในขณะนี้การประกอบอุตสาหกรรมมีความจำเป็นที่จะต้องได้รับการส่งเสริมมากยิ่งขึ้น
เพื่อให้สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ
จึงจำต้องขยายวงเงินค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทฯ
พึงจะได้มาจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ หรือจากแหล่งกู้ยืมใดในต่างประเทศเพื่อให้ยอดรวมแห่งต้นเงินกู้ยืมเพิ่มขึ้นเพียงพอ
เพื่อส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในราชอาณาจักรให้กว้างขวางยิ่งขึ้นพอแก่ความต้องการในขณะนี้

พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๖[๑๒]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้เพิ่มทุนเรือนหุ้นจากเดิม ๒๐
ล้านบาทเป็น ๑๐๐ ล้านบาทแล้ว ตามมติพิเศษของที่ประชุม
และโดยที่บรรษัทได้ตกลงเรียกหุ้นที่ชำระแล้วเพิ่มจากเดิม ๖.๑ ล้านบาท เป็น ๓๐
ล้านบาท ตามมติของที่ประชุมคณะกรรมการบรรษัท จึงจำเป็นต้องเพิ่มมาตรา ๑๕ ทวิ
เพื่อให้บรรษัทมีอำนาจจะเลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นไว้รอรับผู้ถือหุ้นที่มีสิทธิเข้าเป็นกรรมการในกาลอันควรต่อไป
และโดยที่บรรษัทจะได้รับเงินกู้จากแหล่งอื่นในต่างประเทศ
นอกจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ จึงจำเป็นต้องเพิ่มความหรือที่แหล่งกู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศ
เข้าไว้ในมาตรา ๒๕ เพื่อรัฐบาลจะทำสัญญากับบรรษัท
เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงค่าของเงินบาทเทียบกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่ได้กู้ยืมจากแหล่งอื่นในต่างประเทศ

พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐[๑๓]

มาตรา ๔[๑๔] (ยกเลิก)

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ในขณะนี้การประกอบอุตสาหกรรมของเอกชนภายในประเทศควรได้รับการส่งเสริมมากยิ่งขึ้น
จึงสมควรขยายวงเงินค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทฯ
จะพึงได้รับจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ
หรือจากแหล่งกู้ยืมใดในต่างประเทศจาก ๒๐๐ ล้านบาท เป็น ๕๐๐ ล้านบาท
เพื่อให้บรรษัทมีเงินที่จะให้ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมภายในประเทศกู้ได้มากยิ่งขึ้น

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๕[๑๕]






























วศิน/ผู้จัดทำ
๖
มกราคม ๒๕๕๒



[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๖/ตอนที่ ๙๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๘ ตุลาคม ๒๕๐๒
[๒]
มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๓]
มาตรา ๑๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๔]
มาตรา ๑๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๕]
มาตรา ๑๕ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๐๖
[๖]
มาตรา ๑๘ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
[๗]
มาตรา ๒๐ ทวิ เพิ่มโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ.
๒๕๑๕
[๘]
มาตรา ๒๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๙]
มาตรา ๒๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๑๐]
มาตรา ๒๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๕
[๑๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่ ๑๑๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๕ ธันวาคม ๒๕๐๕
[๑๒]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๐/ตอนที่ ๗๓/หน้า ๓๗๖/๒๓ กรกฎาคม ๒๕๐๖
[๑๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๔/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๒๐ ตุลาคม ๒๕๑๐
[๑๔]
มาตรา ๔ ยกเลิกโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๓๓ ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
[๑๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๖๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๖ พฤศจิกายน ๒๕๑๕