ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
ตามมติคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๑๐
กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่อง
การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ
และมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่
๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ คนต่างด้าวที่จะได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษตามประกาศนี้
หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติเมียนมา ลาว และกัมพูชา
และผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
และได้รับอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
ตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๗๐/๒๕๕๗ เรื่อง
มาตรการชั่วคราวในการแก้ไขปัญหาแรงงานต่างด้าวและการค้ามนุษย์ ลงวันที่ ๒๕ มิถุนายน
พุทธศักราช ๒๕๕๗ และประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๑๘/๒๕๕๗ เรื่อง
การกำหนดมาตรการชั่วคราวเพิ่มเติมในการแก้ไขปัญหาแรงงานต่างด้าวและการค้ามนุษย์
ลงวันที่ ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗
ที่ยังไม่ได้เข้ารับการตรวจสัญชาติภายในวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้หมายความรวมถึงบุตรของคนต่างด้าวที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดา
มารดาได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร

ข้อ ๒ คนต่างด้าวตามข้อ
๑ ที่ประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปเพื่อการทำงานกับนายจ้าง
ให้นายจ้างนำคนต่างด้าวไปรายงานตัว ณ ศูนย์บริการจดทะเบียนแรงงานต่างด้าวแบบเบ็ดเสร็จ
ในท้องที่กรุงเทพมหานครหรือจังหวัดที่เป็นที่ตั้งสถานประกอบการของนายจ้างเพื่อขอรับบัตรประจำตัวใหม่
ขอรับใบอนุญาตทำงาน ตรวจสุขภาพและประกันสุขภาพ ภายในเวลาระหว่างวันที่ ๑ เมษายน
พ.ศ. ๒๕๕๘ ถึงวันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘
บุตรของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตตามข้อ ๑
ซึ่งติดตามมาด้วยต่อมามีอายุเกินสิบห้าปีให้มีสิทธิอยู่ได้ตามสิทธิของบิดามารดา
แต่ไม่เกินวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ทั้งนี้
ให้สามารถทำงานได้ภายใต้บทบัญญัติของกฎหมาย

ข้อ ๓ มิให้นำมาตรา ๕๔
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ ๑
ที่ได้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์ตามข้อ ๒ แห่งประกาศนี้แล้ว
ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับตามระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน
ทั้งนี้ ไม่เกินวันที่ ๓๑ มีนาคม
พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๔ การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นโรคต้องห้ามตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนดหรือเป็นผู้ที่สุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรงที่เป็นอุปสรรคต่อการทำงานโดยอยู่ในดุลยพินิจของแพทย์
(๒) ต้องโทษตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๓) ออกนอกเขตพื้นที่จังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติ
หรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน เว้นแต่
(ก) ได้รับอนุญาตทำงานรับใช้ในบ้าน
ให้เคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตเพื่อติดตามนายจ้าง
สามีหรือภรรยาของนายจ้างไปทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบ
โดยนายจ้างสามีหรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจสอบ
(ข) ได้รับอนุญาตทำงานในกิจการประมงหรือขนถ่ายสินค้าทางน้ำให้เคลื่อนย้ายออกนอกท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตโดยทางเรือ
เพื่อไปทำงานในท้องที่ทุกแห่งที่มีท่าเรือทำการประมงทะเล
หรือในเส้นทางที่เป็นปกติทางการค้าของกิจการขนถ่ายสินค้าได้ ทั้งนี้
มิให้ออกนอกเขตบริเวณท่าเรือที่ทำการประมงทะเลหรือขนถ่ายสินค้า
(ค) เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ เป็นพยานศาล
ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน
มีหนังสือเรียกตัวจากหน่วยงานของรัฐในสังกัดกระทรวงแรงงาน
หรือเพื่อการรักษาพยาบาลโดยมีหนังสือหรือเอกสารที่ทางราชการออกให้แสดงในแต่ละกรณี
(ง) ได้รับอนุญาตให้ทำงานกับนายจ้างใหม่หรือให้เพิ่มท้องที่การทำงานไปยังท้องที่จังหวัดอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
โดยมีหนังสือหรือเอกสารที่ทางราชการออกให้แสดง
(จ) เป็นบุตรซึ่งเดินทางไปพร้อมกับบิดาหรือมารดาตามเงื่อนไขตามข้อ
(ก) ถึงข้อ (ง)
(๔) หน่วยงานด้านความมั่นคงหรือการรักษาความสงบเรียบร้อย
รายงานว่าคนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคม
หรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุข
หรือความปลอดภัยของประชาชนหรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร
(๕) คนต่างด้าวถูกเลิกจ้างไม่ว่าในกรณีใด ๆ
ในกรณีตาม (๕)
ให้นายจ้างแจ้งให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวทราบภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้เลิกจ้าง
คนต่างด้าวที่ถูกนายจ้างเดิมเลิกจ้างตาม (๕)
หากประสงค์จะทำงานในราชอาณาจักรต่อไปต้องมีนายจ้างใหม่รับเข้าทำงานโดยให้คนต่างด้าวยื่นคำขอรับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ไม่ได้ทำงานอยู่กับนายจ้างเดิม
ทั้งนี้
ให้คนต่างด้าวยื่นคำขอรับใบอนุญาตภายในระยะเวลาและหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด
ตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
การสิ้นผลการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราว
ของผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรให้เป็นไปตามเงื่อนไขที่บังคับใช้กับบิดาหรือมารดาของคนต่างด้าว

ข้อ ๕ การออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติของคนต่างด้าว
เพื่อไปดำเนินการตรวจสัญชาติ ให้ดำเนินการ ดังนี้
(๑) กรณีตรวจสัญชาติในราชอาณาจักร ณ สถานที่ที่กรมการจัดหางาน
กระทรวงแรงงานกำหนดให้กรมการจัดหางานหรือหน่วยงานในสังกัด
จัดทำหนังสือรับรองรายชื่อพร้อมเลขประจำตัวของคนต่างด้าวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
ที่จะเข้ารับการตรวจสัญชาติ เพื่อใช้เป็นเอกสารประกอบในการออกนอกเขตท้องที่จังหวัด
(๒) กรณีการเดินทางไปเพื่อตรวจสัญชาติและรับหนังสือเดินทาง
เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางและหนังสือรับรองสถานะบุคคลของคนต่างด้าว
นอกราชอาณาจักร
ให้กรมการจัดหางานจัดทำหนังสือรับรองรายชื่อพร้อมเลขประจำตัวของคนต่างด้าวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
ที่ประเทศต้นทางตอบรับเพื่อใช้เป็นเอกสารในการออกนอกเขตท้องที่จังหวัด
และการดำเนินกรรมวิธีการเดินทางออกนอกราชอาณาจักร
และกลับเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อดำเนินการเกี่ยวกับการทำงาน

ข้อ ๖ มิให้นำบทบัญญัติตามมาตรา
๑๒ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับกับคนต่างด้าวตามข้อ ๓
ที่ถือหนังสือเดินทาง เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทาง หรือหนังสือรับรองสถานะบุคคล
โดยได้รับการตรวจลงตราประเภทคนอยู่ชั่วคราวที่เข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อการทำงาน

ข้อ ๗ หนังสือเดินทาง
เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทาง หรือหนังสือรับรองสถานะบุคคลของคนต่างด้าวต้องเป็นแบบที่กระทรวงการต่างประเทศให้การรับรอง

ข้อ ๘ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองประทับตราอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งถือเอกสารตามข้อ
๗ เข้ามาและทำงานอยู่ในราชอาณาจักร นับตั้งแต่วันที่อนุญาตจนถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ.
๒๕๕๙ เมื่อคนต่างด้าวดังกล่าวอยู่ในราชอาณาจักรครบกำหนดระยะเวลาที่อนุญาตแล้วหากประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปอีกเพื่อการทำงาน
ให้มีสิทธิขออยู่ในราชอาณาจักรได้อีกไม่เกินสองปี
สำหรับผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรที่อายุไม่เกินสิบห้าปีในวันที่คนต่างด้าวตามวรรคหนึ่งได้รับอนุญาตให้ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว
ตามระยะเวลาที่บิดาหรือมารดาของคนต่างด้าวได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร
บุตรของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตตามวรรคสองต่อมามีอายุเกินสิบห้าปี
ให้มีสิทธิอยู่ได้ตามสิทธิของบิดามารดา แต่ไม่เกินวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ ทั้งนี้
ให้สามารถทำงานได้ภายใต้บทบัญญัติของกฎหมาย

ข้อ ๙ การได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรของคนต่างด้าวจะสิ้นสุดลงก่อนระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตตามข้อ
๘ ในกรณี
(๑) ไม่ได้ทำงานอยู่กับนายจ้างเดิม
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวให้ทำงานกับนายจ้างใหม่
ในลักษณะงานตามมาตรา ๑๒ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
ตามเงื่อนไขที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนดตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ไม่ได้ทำงานอยู่กับนายจ้างเดิม
(๒) เมื่อเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักร
เว้นแต่มีหนังสือรับรองการจ้างงานต่อไปจากนายจ้างและได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนเดินทางออกนอกราชอาณาจักร
และเดินทางกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีกภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไป


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

พลเอก
อนุพงษ์ เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๕ มิถุนายน
๒๕๕๘

ปุณิกา/ผู้ตรวจ
๒ กรกฎาคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๓๓ ง/หน้า ๑๓/๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๘