ประกาศคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
ประกาศคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
เรื่อง
หลักเกณฑ์ในการตรวจพิจารณาวีดิทัศน์และสื่อโฆษณา
พ.ศ. ๒๕๕๒
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๗ วรรคสอง มาตรา ๔๙ วรรคสอง มาตรา ๕๑ และมาตรา ๕๒
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
เรื่อง หลักเกณฑ์ในการตรวจพิจารณาวีดิทัศน์และสื่อโฆษณา พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในประกาศนี้
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์และวีดิทัศน์ตามมาตรา ๑๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑
สื่อโฆษณา หมายความว่า สื่อโฆษณาวีดิทัศน์
สำนักงาน หมายความว่า
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ

หมวด ๑
การขออนุญาต และการอนุญาตนำวีดิทัศน์ออกฉาย
ให้เช่า แลกเปลี่ยน
หรือจำหน่ายในราชอาณาจักร
 

ข้อ ๔ ผู้ใดประสงค์จะนำวีดิทัศน์ออกฉาย ให้เช่า
แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายในราชอาณาจักรให้ยื่นคำขออนุญาตต่อคณะกรรมการ ณ
สำนักงานตามแบบ วท. ๑ ท้ายประกาศนี้ พร้อมด้วยหลักฐานและเอกสาร ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวหรือสำเนาหนังสือรับรองหรือหลักฐานการเป็นนิติบุคคลซึ่งแสดงรายการเกี่ยวกับชื่อ
วัตถุประสงค์ ที่ตั้งสำนักงาน และผู้ซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินการของนิติบุคคลที่เป็นปัจจุบัน
(๒)
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์หรือหนังสืออนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์ในวีดิทัศน์ที่ยื่นคำขออนุญาต
หรือสำเนาเอกสารดังกล่าว
ในกรณีที่เป็นภาษาต่างประเทศต้องแปลเป็นภาษาไทยและมีผู้รับรองคำแปล
พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้แปลและผู้รับรองคำแปล
(๓)
สำเนาเอกสารการอนุญาตจากกรมศุลกากรให้นำวีดิทัศน์เข้ามาในราชอาณาจักร
ในกรณีวีดิทัศน์ต่างประเทศที่นำเข้าผ่านพิธีการศุลกากร
(๔)
วีดิทัศน์ที่ประสงค์จะขออนุญาต จำนวน ๒ ชุด ทั้งนี้ จะอยู่ในวัสดุรูปแบบใดก็ได้ ในกรณีที่วีดิทัศน์นั้นต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกในการฉาย
เล่นหรือดูเป็นการเฉพาะ
ต้องนำเครื่องมือหรืออุปกรณ์ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวมาด้วย
(๕)
บทพากย์หรือคำบรรยายวีดิทัศน์เป็นภาษาไทยพร้อมไฟล์ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ จำนวน ๑
ชุด

ข้อ ๕ ให้สำนักงานตรวจสอบคำขออนุญาต
หลักฐานและเอกสารที่ผู้ขออนุญาตได้ยื่นไว้ตามข้อ ๔
และเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาต่อไปโดยเร็ว

ข้อ ๖ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่าหลักฐานและเอกสารไม่ครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๔ ให้สั่งไม่อนุญาต หากหลักฐานและเอกสารครบถ้วนให้พิจารณาตามข้อ ๗ หรือข้อ ๘ ต่อไป

ข้อ ๗ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า
วีดิทัศน์ที่ขออนุญาตไม่มีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือไม่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร

ข้อ ๘ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า
วีดิทัศน์ที่ขออนุญาตมีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการแจ้งให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตดำเนินการแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาดังกล่าวออก
หากผู้ยื่นคำขออนุญาตไม่ประสงค์จะแก้ไขหรือตัดทอน ให้คณะกรรมการมีคำสั่งไม่อนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร
ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขออนุญาตยินยอมแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาดังกล่าว
ให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร

ข้อ ๙ ให้สำนักงานแจ้งผลการพิจารณาของคณะกรรมการเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตทราบ
และให้แจ้งสิทธิอุทธรณ์ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตไม่เห็นด้วยกับผลการพิจารณาตามข้อ ๖ ข้อ
๗ หรือข้อ ๘

ข้อ ๑๐ ในกรณีที่ไม่มีการอุทธรณ์และสิ้นสุดระยะเวลาการอุทธรณ์
หรือกรณีที่คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดีทัศน์แห่งชาติพิจารณาอุทธรณ์แล้วเสร็จ
ให้สำนักงานส่งวีดิทัศน์ที่ผ่านการตรวจพิจารณาให้นายทะเบียนกลางเพื่อดำเนินการตามมาตรา
๓๑ ซึ่งนำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๕๑ ต่อไป
ให้นายทะเบียนกลางเก็บสำเนาวีดิทัศน์ที่ผ่านการตรวจพิจารณาและกำหนดหมายเลขรหัสและประทับตราเครื่องหมายอนุญาตเรียบร้อยแล้วไว้เพื่อใช้ในการตรวจสอบหนึ่งชุด
อีกหนึ่งชุดคืนให้ผู้ยื่นคำขออนุญาต

หมวด ๒
การขออนุญาต
และการอนุญาตนำสื่อโฆษณาออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร
 

ข้อ ๑๑ ผู้ใดประสงค์จะนำสื่อโฆษณาออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อคณะกรรมการ ณ สำนักงานตามแบบ วท. ๒ ท้ายประกาศนี้
พร้อมด้วยหลักฐานและเอกสาร ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว
หรือสำเนาหนังสือรับรองหรือหลักฐานการเป็นนิติบุคคลซึ่งแสดงรายการเกี่ยวกับชื่อ
วัตถุประสงค์ ที่ตั้งสำนักงาน และผู้ซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินการของนิติบุคคลที่เป็นปัจจุบัน
(๒)
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์หรือหนังสืออนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์ในสื่อโฆษณาที่ยื่นคำขออนุญาต
หรือสำเนาเอกสารดังกล่าว ในกรณีที่เป็นภาษาต่างประเทศต้องแปลเป็นภาษาไทยและมีผู้รับรองคำแปล
พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แปลและผู้รับรองคำแปล
(๓)
สำเนาเอกสารการอนุญาตจากกรมศุลกากรให้นำสื่อโฆษณาเข้ามาในราชอาณาจักรในกรณีสื่อโฆษณาต่างประเทศที่นำเข้าผ่านพิธีการศุลกากร
(๔)
สื่อโฆษณาหรือสำเนาสื่อโฆษณาที่ประสงค์จะขออนุญาต จำนวน ๒ ชุด
(๕)
บทพากย์หรือคำบรรยายสื่อโฆษณาเป็นภาษาไทยพร้อมไฟล์ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ จำนวน ๑
ชุด

ข้อ ๑๒ ให้สำนักงานตรวจสอบคำขออนุญาต
หลักฐานและเอกสารที่ผู้ขออนุญาตได้ยื่นไว้ตามข้อ ๑๑
และเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาต่อไปโดยเร็ว

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่าหลักฐานและเอกสารไม่ครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๑ ให้สั่งไม่อนุญาต หากหลักฐานและเอกสารครบถ้วนให้พิจารณาตามข้อ ๑๔ ต่อไป

ข้อ ๑๔ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า
สื่อโฆษณาที่ขออนุญาตไม่มีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือไม่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำสื่อโฆษณาดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร
ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่าสื่อโฆษณาใดมีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรืออาจกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการแจ้งให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตดำเนินการแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาดังกล่าวออก
ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขออนุญาตไม่ประสงค์จะแก้ไขหรือตัดทอน
ให้คณะกรรมการมีคำสั่งไม่อนุญาตให้นำสื่อโฆษณาดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร
ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขออนุญาตดำเนินการแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาในส่วนที่คณะกรรมการมีความเห็นตามวรรคสองให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำสื่อโฆษณาดังกล่าวออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร

ข้อ ๑๕ ให้สำนักงานแจ้งผลการพิจารณาของคณะกรรมการเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตทราบและแจ้งสิทธิอุทธรณ์ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตไม่เห็นด้วยกับผลการพิจารณาตามข้อ
๑๓ หรือข้อ ๑๔

ข้อ ๑๖ ในกรณีที่ไม่มีการอุทธรณ์และสิ้นสุดระยะเวลาการอุทธรณ์
หรือกรณีที่คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติพิจารณาอุทธรณ์แล้วเสร็จ
ให้สำนักงานส่งสื่อโฆษณาที่ผ่านการตรวจพิจารณาให้นายทะเบียนกลางเพื่อดำเนินการตามมาตรา
๓๑ ซึ่งนำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๕๑ ต่อไป
ให้นายทะเบียนกลางเก็บสำเนาสื่อโฆษณาที่ผ่านการตรวจพิจารณาและกำหนดหมายเลขรหัสและประทับตราเครื่องหมายอนุญาตไว้เพื่อใช้ในการตรวจสอบหนึ่งชุด
อีกหนึ่งชุดคืนให้ผู้ยื่นคำขออนุญาต

หมวด ๓
การขออนุญาต
และการอนุญาตส่งวีดิทัศน์
ที่สร้างขึ้นในราชอาณาจักรออกไปนอกราชอาณาจักร
 

ข้อ ๑๗ ผู้ใดประสงค์จะส่งวีดิทัศน์ที่สร้างขึ้นในราชอาณาจักรออกไปนอกราชอาณาจักร
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อคณะกรรมการ ณ สำนักงานตามแบบ วท. ๓ ท้ายประกาศนี้
พร้อมด้วยหลักฐานและเอกสาร ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว
หรือสำเนาหนังสือรับรองหรือหลักฐานการเป็นนิติบุคคลซึ่งแสดงรายการเกี่ยวกับชื่อ
วัตถุประสงค์ ที่ตั้งสำนักงาน และผู้ซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินการของนิติบุคคลที่เป็นปัจจุบัน
(๒)
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์หรือหนังสืออนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์ในวีดิทัศน์ที่ยื่นคำขออนุญาต
หรือสำเนาเอกสารดังกล่าว
ในกรณีที่เป็นภาษาต่างประเทศต้องแปลเป็นภาษาไทยและมีผู้รับรองคำแปล พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของผู้แปลและผู้รับรองคำแปล
(๓)
วีดิทัศน์ที่ประสงค์จะขออนุญาต จำนวน ๒ ชุด ทั้งนี้ จะอยู่ในวัสดุรูปแบบใดก็ได้ ในกรณีที่วีดิทัศน์นั้นต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกในการฉาย
เล่นหรือดูเป็นการเฉพาะ
ต้องนำเครื่องมือหรืออุปกรณ์ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวมาด้วย
(๔)
บทพากย์หรือคำบรรยายวีดิทัศน์เป็นภาษาไทยพร้อมไฟล์ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ จำนวน ๑
ชุด

ข้อ ๑๘ ให้สำนักงานตรวจสอบคำขออนุญาต
หลักฐานและเอกสารที่ผู้ขออนุญาตได้ยื่นไว้ตามข้อ ๑๗
และเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาต่อไปโดยเร็ว

ข้อ ๑๙ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่าหลักฐานและเอกสารไม่ครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๗ ให้สั่งไม่อนุญาต หากหลักฐานและเอกสารครบถ้วนให้พิจารณาตามข้อ ๒๐ ต่อไป

ข้อ ๒๐ ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า
วีดิทัศน์ที่ขออนุญาตไม่มีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือไม่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวส่งออกไปนอกราชอาณาจักร
ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาแล้วเห็นว่า
วีดิทัศน์ใดมีเนื้อหาเป็นการบ่อนทำลาย
ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรืออาจกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของรัฐและเกียรติภูมิของประเทศไทย
ให้คณะกรรมการแจ้งให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตดำเนินการแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาดังกล่าวออก
ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขออนุญาตไม่ประสงค์จะแก้ไขหรือตัดทอนให้คณะกรรมการมีคำสั่งไม่อนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวส่งออกไปนอกราชอาณาจักร
ในกรณีที่ผู้ยื่นคำขออนุญาตดำเนินการแก้ไขหรือตัดทอนเนื้อหาในส่วนที่คณะกรรมการมีความเห็นตามวรรคสองให้คณะกรรมการอนุญาตให้นำวีดิทัศน์ดังกล่าวส่งออกไปนอกราชอาณาจักร

ข้อ ๒๑ ให้สำนักงานแจ้งผลการพิจารณาของคณะกรรมการเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขออนุญาตทราบและให้แจ้งสิทธิอุทธรณ์ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตไม่เห็นด้วยกับผลการพิจารณาตามข้อ
๑๙ หรือข้อ ๒๐

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่ไม่มีการอุทธรณ์และสิ้นสุดระยะเวลาการอุทธรณ์
หรือกรณีที่คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติพิจารณาอุทธรณ์แล้วเสร็จ
ให้สำนักงานส่งวีดิทัศน์ที่ผ่านการตรวจพิจารณาให้นายทะเบียนกลางเพื่อดำเนินการตามมาตรา
๓๑ ซึ่งนำมาใช้บังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๕๑ ต่อไป
ให้นายทะเบียนกลางเก็บสำเนาวีดิทัศน์ที่ผ่านการตรวจพิจารณาและกำหนดหมายเลขรหัสและประทับตราเครื่องหมายอนุญาตไว้เพื่อใช้ในการตรวจสอบหนึ่งชุด
อีกหนึ่งชุดคืนให้ผู้ยื่นคำขออนุญาต


ประกาศ ณ วันที่ ๒๖
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติราชการแทน
นายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำขออนุญาตนำวีดิทัศน์ออกฉาย ให้เช่า แลกเปลี่ยน หรือจำหน่ายในราชอาณาจักร (แบบ
วท. ๑)
๒.
คำขออนุญาตนำสื่อโฆษณาออกเผยแพร่ในราชอาณาจักร (แบบ วท. ๒)
๓.
คำขออนุญาตส่งวีดิทัศน์ที่สร้างขึ้นในราชอาณาจักรออกไปนอกราชอาณาจักร (แบบ วท. ๓)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




















ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๕ เมษายน ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๓๐ เมษายน ๒๕๕๕


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๔๓ ง/หน้า ๕๐/๓๐ กันยายน ๒๕๕๒