ระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา
ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕ และมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา
ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒

การประชุมปกติ
 

ข้อ
๒[๒] ในการปฏิบัติหน้าที่
ให้กรรมการกฤษฎีกาประชุมปรึกษาหารือกันเป็นคณะ
แต่ละคณะประกอบด้วยประธานกรรมการกฤษฎีกา รองประธานกรรมการกฤษฎีกา และกรรมการกฤษฎีกาตามคำสั่งของประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาเกี่ยวกับการแบ่งกรรมการกฤษฎีกาออกเป็นคณะ
ในกรณีที่กรรมการกฤษฎีกาในคณะใดพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ
ให้กรรมการกฤษฎีกาคณะนั้นประกอบด้วยกรรมการกฤษฎีกาเท่าที่เหลืออยู่
แต่ในกรณีประธานกรรมการกฤษฎีกาพ้นจากตำแหน่ง
ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจทำหน้าที่ประธานกรรมการกฤษฎีกาคณะนั้นก็ได้
จนกว่าจะมีการแต่งตั้งประธานกรรมการกฤษฎีกาตามวรรคหนึ่ง
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาซึ่งเป็นกรรมการกฤษฎีกาโดยตำแหน่งและรองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการกฤษฎีกาเข้าร่วมประชุมปรึกษาหารือในการประชุมกรรมการกฤษฎีกาได้ทุกคณะ

ข้อ ๓[๓]
ให้ประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะทำหน้าที่เป็นประธานในที่ประชุม
ในกรณีที่ประธานกรรมการกฤษฎีกาไม่มาประชุมหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้
ให้รองประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะทำหน้าที่ประธานในที่ประชุมหรือปฏิบัติหน้าที่แทน
ถ้าประธานกรรมการกฤษฎีกาและรองประธานกรรมการกฤษฎีกาไม่มาประชุม
ให้กรรมการกฤษฎีกาที่มาประชุมเลือกกรรมการกฤษฎีกาในคณะคนใดคนหนึ่งที่มาประชุมทำหน้าที่ประธานในที่ประชุม

ข้อ ๔
ในการประชุมปรึกษาหารือในกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะต้องมีกรรมการกฤษฎีกามาประชุมไม่น้อยกว่าสามคน
จึงจะเป็นองค์ประชุม เว้นแต่ในการวินิจฉัยประเด็นสำคัญ
ประธานในที่ประชุมจะให้รอการวินิจฉัยประเด็นนั้นจนกว่าจะมีกรรมการกฤษฎีกามาประชุมมากกว่าสามคนก็ได้

ข้อ ๕
ในการจัดทำร่างกฎหมายหรือให้ความเห็นทางกฎหมาย หากที่ประชุมไม่สามารถดำเนินไปได้โดยมีมติเป็นเอกฉันท์
ให้วินิจฉัยโดยเสียงข้างมาก
กรรมการกฤษฎีกาคนหนึ่งมีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน
ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

ข้อ ๖
ตามปกติให้กรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะประชุมสัปดาห์ละสองครั้ง ณ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ตามวันและเวลาที่ประธานกรรมการกฤษฎีกาจะกำหนดขึ้นโดยหารือกับเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องจัดทำร่างกฎหมายหรือให้ความเห็นทางกฎหมายให้แล้วเสร็จเป็นการด่วนภายในระยะเวลาที่กำหนด
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจขอให้กรรมการกฤษฎีกาคณะใดคณะหนึ่งประชุมเพิ่มขึ้นตามที่จะได้หารือกับประธานกรรมการกฤษฎีกาคณะนั้นก็ได้

ข้อ ๗ ในการจัดระเบียบวาระ
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นผู้รับผิดชอบในการบรรจุเรื่องเข้าระเบียบวาระ
โดยคำนึงถึงความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ของกรรมการกฤษฎีกาในแต่ละคณะ
ตลอดจนปริมาณงานและความรีบด่วนของงาน

ข้อ ๘ ในการประชุมกรรมการกฤษฎีกาคณะหนึ่ง
ให้มีเลขานุการกรรมการกฤษฎีกาคนหนึ่ง
และผู้ช่วยเลขานุการกรรมการกฤษฎีกาอย่างน้อยคนหนึ่ง
โดยเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาแต่งตั้งจากข้าราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ให้เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการกรรมการกฤษฎีกามีหน้าที่เสนอความเห็นเกี่ยวกับร่างกฎหมายหรือการให้ความเห็นทางกฎหมายต่อที่ประชุม
และหน้าที่อื่นเกี่ยวกับการประชุม ทั้งนี้
ตามที่เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาจะได้กำหนด

ข้อ ๙
ในการจัดทำร่างกฎหมายหรือให้ความเห็นทางกฎหมาย
ถ้ากรรมการกฤษฎีกาคนใดมีความเห็นแตกต่างไปจากความเห็นของกรรมการกฤษฎีกาฝ่ายข้างมากในสาระสำคัญ
จะบันทึกความเห็นไว้เพื่อประกอบการพิจารณาขั้นต่อไปก็ได้

ข้อ ๑๐
ในกรณีที่มีปัญหาข้อกฎหมายสำคัญในการจัดทำร่างกฎหมายหรือในการให้ความเห็นทางกฎหมาย
หรือในกรณีที่กรรมการกฤษฎีกาในคณะใดมีความเห็นแตกต่างกันในสาระสำคัญ
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาจะขอให้กรรมการกฤษฎีกาคณะนั้นพิจารณาทบทวนปัญหาข้อกฎหมายนั้นอีกครั้งหนึ่งก็ได้

การประชุมพิเศษ
 

ข้อ ๑๑
ในกรณีจำเป็นที่ต้องอาศัยความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านหรือต้องปฏิบัติราชการโดยรีบด่วน
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจขอให้กรรมการกฤษฎีกาจากคณะต่าง ๆ ประกอบเป็นกรรมการกฤษฎีกาคณะพิเศษเป็นการชั่วคราวเพื่อประชุมปรึกษาหารือกันเฉพาะเรื่องหนึ่งเรื่องใดก็ได้
ในการประชุมตามวรรคหนึ่ง
ให้กรรมการกฤษฎีกาเลือกกรรมการกฤษฎีกาคนใดคนหนึ่งซึ่งมาประชุมเป็นประธานในที่ประชุม
และให้นำความในข้อ ๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๑๒ ในกรณีที่ต้องการความเชี่ยวชาญเฉพาะในหลายด้านหรือต้องการความรอบคอบในการพิจารณาเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจขอให้กรรมการกฤษฎีกาสองหรือสามคณะมาประชุมปรึกษาหารือร่วมกันเป็นกรณีพิเศษก็ได้
ในการประชุมตามวรรคหนึ่ง
ให้ประธานกรรมการกฤษฎีกาซึ่งมีอาวุโสที่สุดเป็นประธานในที่ประชุม
และต้องมีกรรมการกฤษฎีกามาประชุมไม่น้อยกว่าหกคน
โดยต้องเป็นกรรมการกฤษฎีกาจากทุกคณะที่ได้เชิญประชุม จึงจะเป็นองค์ประชุม
เว้นแต่ในการวินิจฉัยประเด็นสำคัญ
ประธานในที่ประชุมจะให้รอการวินิจฉัยประเด็นนั้นจนกว่าจะมีกรรมการกฤษฎีกามาประชุมมากกว่าหกคนก็ได้

การประชุมใหญ่
 

ข้อ ๑๓
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาต้องจัดให้มีการประชุมใหญ่กรรมการกฤษฎีกา
ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
เมื่อคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรี
หรือรัฐมนตรีผู้รักษาการตามกฎหมายได้มีมติหรือคำสั่งหรือขอให้กรรมการกฤษฎีกาวินิจฉัยปัญหาโดยที่ประชุมใหญ่
(๒)
เมื่อกรรมการกฤษฎีกาคณะใดคณะหนึ่งเห็นว่ามีปัญหาสำคัญที่ควรวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่

ข้อ ๑๔
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจพิจารณาจัดให้มีการประชุมใหญ่กรรมการกฤษฎีกาได้
ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) ความเห็นของกรรมการกฤษฎีกาคณะใดคณะหนึ่งแตกต่างไปจากความเห็นของกรรมการกฤษฎีกาคณะอื่นหรือคำวินิจฉัยของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่เคยมีมาแล้ว
(๒)
เมื่อส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจขอให้ทบทวนปัญหาที่กรรมการกฤษฎีกาคณะใดคณะหนึ่งได้วินิจฉัยไปแล้ว
(๓)
ความเห็นของกรรมการกฤษฎีกาในคณะแตกต่างกันในสาระสำคัญแต่กรรมการกฤษฎีกามิได้ขอให้มีการประชุมใหญ่ตามข้อ
๑๓ (๒)
(๔)
เมื่อเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่สำคัญหรือผลของการวินิจฉัยอาจกระทบกระเทือนต่อวิถีทางปฏิบัติราชการ
อันอาจก่อให้เกิดผลเสียหายแก่ประโยชน์สาธารณะหรือระบบบริหารราชการเป็นส่วนรวม

ข้อ ๑๕ ในการประชุมใหญ่ ต้องมีกรรมการกฤษฎีกามาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของกรรมการกฤษฎีกาทั้งหมด
จึงจะเป็นองค์ประชุม
ให้ที่ประชุมเลือกกรรมการกฤษฎีกาคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม
และให้นำความในข้อ ๕ มาใช้บังคับแก่การออกเสียงในที่ประชุมใหญ่โดยอนุโลม
ความเห็นของที่ประชุมใหญ่
ถือเป็นอันยุติโดยเสียงข้างมาก

ข้อ ๑๖
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาทำหน้าที่เลขานุการในที่ประชุมใหญ่
แต่เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาจะมอบหมายให้รองเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาหรือกรรมการร่างกฎหมายประจำปฏิบัติราชการแทนก็ได้

ข้อ ๑๗ ในการเสนอปัญหาต่อที่ประชุมใหญ่กรรมการกฤษฎีกา
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาจัดให้มีบันทึกความเห็นเสนอต่อที่ประชุมใหญ่
โดยเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาจะมอบหมายให้กรรมการร่างกฎหมายประจำคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนจัดทำบันทึกความเห็นก็ได้
และในกรณีนี้กรรมการร่างกฎหมายประจำดังกล่าวย่อมมีสิทธิแสดงความคิดเห็นในเรื่องนั้นได้
แต่ไม่มีสิทธิออกเสียง

ข้อ ๑๘
ในการจัดทำร่างบันทึกความเห็นของที่ประชุมใหญ่เพื่อเสนอต่อที่ประชุมใหญ่ตรวจพิจารณา
โดยปกติให้เป็นหน้าที่ของผู้ทำหน้าที่เลขานุการในที่ประชุม ในกรณีที่ที่ประชุมใหญ่จะไม่ตรวจพิจารณาร่างบันทึกความเห็นโดยที่ประชุมใหญ่
จะมอบหมายให้กรรมการกฤษฎีกาอย่างน้อยสองคนร่วมกันเป็นผู้ตรวจพิจารณาร่างบันทึกดังกล่าวให้เป็นไปโดยถูกต้องตามมติของที่ประชุมใหญ่ก็ได้

การขอให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ไปปฏิบัติหน้าที่กรรมการกฤษฎีกา[๔]
 

ข้อ ๑๙ เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจร้องขอให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ผู้ใดผู้หนึ่งปฏิบัติหน้าที่กรรมการกฤษฎีการ่วมกับกรรมการกฤษฎีกาอื่นได้
ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ผู้นั้นเป็นผู้มีความรอบรู้เชี่ยวชาญในเรื่องที่ร้องขอให้ไปปฏิบัติหน้าที่
(๒)
ในกรณีที่เป็นการร่างกฎหมายหรือให้ความเห็นทางกฎหมายซึ่งหากให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ได้มีส่วนร่วมพิจารณาด้วยแล้ว
จะเป็นประโยชน์แก่การปฏิบัติราชการต่อไป หากจะมีการร้องทุกข์ขึ้นภายหลัง
(๓)
เพื่อเป็นการช่วยเหลือแบ่งเบาภาระของกรรมการกฤษฎีกาในกรณีที่งานของกรรมการกฤษฎีกามีจำนวนมากหรือเร่งด่วน

บทสุดท้าย
 

ข้อ ๒๐ การดำเนินการประชุมนอกจากที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
ให้เป็นไปตามมติของที่ประชุมกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะ

ข้อ ๒๑ เพื่อให้แบบของกฎหมาย กฎ ระเบียบ
ข้อบังคับหรือประกาศ เป็นไปในแนวเดียวกันและสอดคล้องกัน
หรือเพื่อให้ถ้อยคำหรือหลักกฎหมายเป็นไปโดยชัดแจ้งยิ่งขึ้น
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาอาจแก้ไขถ้อยคำในร่างกฎหมายหรือบันทึกความเห็นทางกฎหมายของกรรมการกฤษฎีกาที่จัดทำแล้วได้โดยไม่ต้องนัดประชุมกรรมการกฤษฎีกาอีก

ข้อ ๒๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๐
มิถุนายน ๒๕๒๒ เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก
เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา
  
พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒[๕]

มาตรา ๓ ให้แก้ไขคำว่า
กรรมการร่างกฎหมาย
ในพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ เป็น กรรมการกฤษฎีกา ทุกแห่ง

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการตรากฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครองขึ้น
ให้เป็นศาลปกครองที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีปกครอง
อันเป็นการดำเนินการที่สืบเนื่องจากแนวทางการจัดองค์กรคณะกรรมการกฤษฎีกาให้เป็นรูปแบบองค์กรเชี่ยวชาญเฉพาะด้านกฎหมายปกครองที่เคยดำเนินการอยู่ก่อนแล้ว
โดยองค์กรคณะกรรมการกฤษฎีกานั้นเป็นสถาบันที่ปฏิบัติงานในด้านคดีปกครองและการสร้างบทกฎหมายรวมทั้งกำหนดแนวทางการปฏิบัติราชการอยู่ด้วยกันซึ่งประเทศไทยได้ดำเนินการในแนวทางนี้มาตั้งแต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
โดยได้ทรงตราพระราชบัญญัติเคาน์ซิลออฟสเตด คือ
ที่ปรึกษาราชการแผ่นดินขึ้นใช้บังคับตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๑๗
และต่อมาได้มีการตราพระราชบัญญัติว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา พุทธศักราช ๒๔๗๖
โดยให้มีสถาบันเกี่ยวกับการร่างกฎหมายและให้ความเห็นทางกฎหมาย และสถาบันที่พิจารณาพิพากษาคดีปกครองควบคู่กัน
หลังจากนั้นได้มีการปรับปรุงเป็นพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
โดยให้มีคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ขึ้นทำหน้าที่วินิจฉัยข้อพิพาททางกฎหมายปกครองระหว่างเอกชนกับหน่วยงานของรัฐเพื่อเป็นพื้นฐานในการสร้างหลักกฎหมายปกครองที่เหมาะสมแก่ประเทศไทย
และสร้างความคุ้นเคยในระบบวิธีพิจารณาคดีปกครองโดยจะพัฒนาให้เป็นระบบศาลปกครองอย่างเต็มรูปแบบต่อไป บัดนี้
เมื่อได้มีการจัดตั้งศาลปกครองตามกฎหมายโดยเฉพาะขึ้นทำหน้าที่พิจารณาพิพากษาคดีปกครองโดยตรงแล้ว จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาโดยยกเลิกงานวินิจฉัยร้องทุกข์ให้สอดคล้องกับการจัดตั้งศาลปกครอง จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา
ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒[๖]

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๑
มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๒ เป็นต้นไป

ระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา
ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒[๗]

ข้อ ๒
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
พัชรภรณ์/จัดทำ
๖ สิงหาคม ๒๕๖๒

นุสรา/ตรวจ
๖ สิงหาคม ๒๕๖๒



[๑] คำว่า กรรมการร่างกฎหมาย แก้ไขเป็น กรรมการกฤษฎีกา
โดยมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒
[๒] ข้อ ๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒
[๓] ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการกฤษฎีกา
ว่าด้วยการประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒
[๔]
ปัจจุบัน กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒
[๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๙๔ ก/หน้า ๔๔/๑๐ ตุลาคม ๒๕๔๒
[๖]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๑๘๐ ง/หน้า ๑๗/๑๘
กรกฎาคม ๒๕๖๒
[๗]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๑๘๐ ง/หน้า ๑๘/๑๘
กรกฎาคม ๒๕๖๒