pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๓๕
ว่าด้วยโรค[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๓๐ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ.
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

โรคตามมาตรา ๓๐ (๕) คือ
(๑) โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคติดยาเสพติดให้โทษ
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๓๕
เกษม สุวรรณกุล
รองนายกรัฐมนตรี
ผู้รับมอบหมายจากนายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๐ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดว่าผู้ที่จะเข้ารับราชการเป็นข้าราชการการพลเรือน
ต้องไม่เป็นโรคตามที่กำหนดในกฎ ก.พ.
จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๗/หน้า ๘/๓ สิงหาคม ๒๕๓๕
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๑๐๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ.
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] กฎ ก.พ.
นี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒ ในกฎ
ก.พ. นี้
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากอง หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ
๕ ลงมา และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากองด้วย
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง
หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ ๘ ระดับ ๗ หรือระดับ ๖
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากองด้วย
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งระดับ ๙
และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองด้วย

ข้อ ๓
เลขานุการกรม ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง และหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๔
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๕
นายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล และรัฐมนตรีเจ้าสังกัด ปลัดกระทรวง อธิบดีและผู้ว่าราชการจังหวัด
และผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการ หรือหน่วยงานในฐานะอธิบดี
ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินสามเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ. ฉบับนี้คือ โดยที่มาตรา ๑๐๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า การลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน ผู้บังคับบัญชาใดจะมีอำนาจสั่งลงโทษผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา
ในสถานโทษและอัตราโทษใด ได้เพียงใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎ ก.พ. จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๑๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๒๕ ตุลาคม ๒๕๓๖
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๑๘
ว่าด้วยการร้องทุกข์และการพิจารณา
เรื่องร้องทุกข์[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๑๐๒
แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ข้าราชการพลเรือนสามัญร้องทุกข์ได้สำหรับตนเองเท่านั้นจะร้องทุกข์แทนคนอื่นหรือมอบหมายให้คนอื่นร้องทุกข์แทนไม่ได้

ข้อ ๒
เหตุร้องทุกข์ต้องเกิดจากผู้บังคับบัญชาใช้อำนาจหน้าที่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์โดยไม่ถูกต้องหรือไม่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์ให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนเป็นกรณีที่ไม่มีสิทธิอุทธรณ์
ในการนี้ให้ร้องทุกข์ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์

ข้อ ๓
การร้องทุกข์
ในชั้นต้นให้ร้องทุกข์ด้วยวาจาต่อผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปชั้นหนึ่งเสียก่อน หากได้รับคำชี้แจงไม่เป็นที่พอใจหรือไม่ได้รับคำชี้แจงภายในเจ็ดวันนับแต่วันร้องทุกข์ด้วยวาจา
จึงให้ผู้ร้องทุกข์นั้นยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗
ภายในสามวันนับแต่วันทราบคำชี้แจงหรือไม่ได้รับคำชี้แจง
แต่ทั้งนี้ไม่กระทบกระเทือนสิทธิของผู้ร้องทุกข์ในเรื่องกำหนดเวลาตามข้อ ๒

ข้อ ๔
ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ไม่อาจร้องทุกข์ด้วยวาจาตามข้อ ๓
ได้ก็ให้ยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗
ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์

ข้อ ๕
เมื่อได้รับคำร้องทุกข์ด้วยวาจาจากผู้ใต้บังคับบัญชา
ให้ผู้บังคับบัญชาชี้แจงทำความเข้าใจกับผู้ร้องทุกข์โดยเร็ว
หากเป็นเรื่องที่ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวไม่อาจชี้แจงได้
ก็ให้รีบรายงานตามลำดับชั้นจนถึงผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจ
การรับคำร้องทุกข์ด้วยวาจา การชี้แจงทำความเข้าใจหรือไม่อาจชี้แจงได้ให้ผู้บังคับบัญชาบันทึกไว้

ข้อ ๖
การร้องทุกข์เป็นหนังสือ อย่างน้อยต้องประกอบด้วยสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้
(๑) ระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์
(๒) ระบุความประสงค์ของการร้องทุกข์
(๓) ลงลายมือชื่อและตำแหน่งของผู้ร้องทุกข์

ข้อ ๗
การร้องทุกข์เป็นหนังสือ
ให้ร้องต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชา แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากอธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาของผู้ร้องทุกข์
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อรัฐมนตรีเจ้าสังกัด
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัด
ให้ร้องต่อนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล กรณีเช่นนี้ ให้ ก.พ.
เป็นผู้พิจารณาเสนอนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการ

ข้อ ๘
ให้ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗ พิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้เสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับเรื่องร้องทุกข์นั้น
แล้วแจ้งคำวินิจฉัยให้ผู้ร้องทุกข์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว
การวินิจฉัยของผู้บังคับบัญชาให้เป็นที่สุด
จะร้องทุกข์ต่อไปอีกมิได้

ข้อ ๙
การนับเวลาตามกฎ ก.พ.นี้ สำหรับเวลาเริ่มต้นให้นับวันถัดจากวันแรกแห่งเวลานั้นเป็นวันเริ่มนับเวลา
ส่วนเวลาสิ้นสุดนั้น ถ้าวันสุดท้ายแห่งเวลาตรงกับวันหยุดราชการให้นับวันเริ่มเปิดราชการใหม่เป็นวันสุดท้ายแห่งเวลา


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/หน้าพิเศษ ๔๔/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๘๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุด
ให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๒
กรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามข้อ ๑ ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๘๖ หรือมาตรา ๙๒ วรรคสาม
แล้วแต่กรณี จะสั่งลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก โดยไม่สอบสวนก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๕/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าหรือต่ำกว่าขั้นต่ำ
หรือสูงกว่าขั้นสูงของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใดได้รับตำแหน่งให้ดำรงตำแหน่งระดับใด
ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งระดับนั้น เว้นแต่
(๑) ผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของระดับนั้นอยู่แล้ว
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
(๒) ผู้นั้นได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพ ซึ่ง ก.พ.
รับรองว่าเป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งใดระดับใด
และกำหนดเงินเดือนที่ควรได้รับในขั้นใด ให้ผู้นั้นได้รับเงินเดือนในขั้นที่ ก.พ. กำหนดนั้น
แต่ทั้งนี้ต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ด้วย คือ
(ก) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๑,๒๒๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๒
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๑,๕๕๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๓
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๒,๓๗๐ บาท
(๓) ผู้นั้นได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพเพิ่มขึ้นหรือสูงขึ้น
และ ก.พ. รับรองว่า
ปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพที่ได้รับเพิ่มขึ้นหรือสูงขึ้นนั้นมีคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้ง
อธิบดีผู้บังคับบัญชาหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากอธิบดีอาจปรับให้ได้เงินเดือนในขั้นตามที่
ก.พ. อนุมัติได้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดใน (๒)
(๔) ในกรณีที่ ก.พ.
ได้กำหนดเงินเดือนขั้นต่ำสำหรับตำแหน่งระดับใด ในสายงานใด ไว้ในมาตรฐานกำหนดตำแหน่งสูงกว่าเงินเดือนขั้นต่ำของระดับนั้น
ให้ผู้นั้นได้รับเงินเดือนในขั้นที่ ก.พ. กำหนดนั้น
(๕) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในระดับที่สูงขึ้น
ถ้าได้รับเงินเดือนต่ำกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ไปก่อน เว้นแต่ ก.พ. จะได้พิจารณากำหนดเป็นอย่างอื่น

ข้อ ๒
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับใด
ถ้าได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นสูงของระดับนั้นอยู่แล้ว
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่

ข้อ ๓
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๔๓ มาตรา ๕๒
มาตรา ๕๓ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๖ มาตรา ๕๗ มาตรา ๕๘ และมาตรา ๖๑ แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๑๘ ให้ได้รับเงินเดือนตามที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆ

ข้อ ๔
กรณีอื่นนอกจากที่ได้กำหนดไว้ในกฎ ก.พ. นี้ ให้เสนอ ก.พ. พิจารณาอนุมัติเป็นราย
ๆ ไป

บทเฉพาะกาล
 

ข้อ ๕
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับใดเป็นครั้งแรก
ตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
สำหรับผู้ที่ได้รับเงินเดือนยังไม่ถึงขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
ก.พ.จะได้กำหนดการปรับอัตราเงินเดือนให้ได้รับเพิ่มขึ้นเป็นรายปีทุก ๆ ปี
ตามกำลังเงินงบประมาณแผ่นดินจนกว่าจะเข้าขั้นต่ำตามบัญชีอัตราเงินเดือนข้าราชการพลเรือนท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือน[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๘๕
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ในกฎ
ก.พ. นี้
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการ
และดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๒ ลงมา และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา
๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนกด้วย
หัวหน้าแผนก หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ
๓ หรือระดับ ๔ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๓๕
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าแผนกด้วย
หัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกอง หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ
๕ ระดับ ๖ ระดับ ๗ หรือระดับ ๘ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๓๕
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองด้วย

ข้อ ๒
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๓
หัวหน้าแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
หรือมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐ %
และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๔
หัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๕
อธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%
และเป็นเวลาไม่เกินสี่เดือน หรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น

ข้อ ๖
ปลัดกระทรวงซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
หรือรัฐมนตรีเจ้าสังกัด หรือนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือน
หรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๙กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๒๔ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้ ดังต่อไปนี้

โรคตามมาตรา ๒๔ (๕) คือ
(๑) โรคเรื้อน
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก
กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ประจำกระทรวง ประจำทบวง
ประจำกรม
ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๖๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
การสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด ให้พิจารณาสั่งได้ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) กรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
หรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญา อันมิใช่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
และหากให้ผู้นั้นคงอยู่ในตำแหน่งต่อไปจะเป็นอุปสรรคต่อการสืบสวนสอบสวนหรือเสียหายแก่ราชการ
(๒) กรณีไปศึกษาในประเทศหรือต่างประเทศหรือฝึกอบรม
หรือดูงานในต่างประเทศ
(๓) กรณีอื่นที่มีความจำเป็นพิเศษ เพื่อประโยชน์แก่ราชการ

ข้อ ๒
การสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด ตามข้อ ๑ ให้สั่งได้เป็นการชั่วคราวและตามความจำเป็น แต่ความข้อ
๑ (๑) และ (๓) ต้องไม่เกิน ๖ เดือน ถ้าเกินกำหนดเวลาดังกล่าว ให้เสนอ ก.พ. เพื่อพิจารณาอนุมัติเป็นราย
ๆ ไป

ข้อ ๓
ให้ผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา ๔๔
เป็นผู้สั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด โดยให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่เดิม นับแต่วันประจำกระทรวง ทบวง กรม
กอง หรือจังหวัด แล้วแต่กรณี ได้ตามวิธีดังนี้
(๑) การสั่งให้ประจำกระทรวงหรือทบวง แล้วแต่กรณี
ให้สั่งได้สำหรับผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๑๐ ขึ้นไป
(๒) การสั่งให้ประจำกรม ประจำกอง หรือประจำจังหวัด
แล้วแต่กรณี ให้สั่งได้สำหรับผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ลงมา

ข้อ ๔
เมื่อหมดความจำเป็น หรือเมื่อครบกำหนดเวลาตามที่กล่าวในข้อ ๒ แล้ว
ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๔๔
สั่งแต่งตั้งให้ผู้นั้นดำรงตำแหน่งเดิมหรือตำแหน่งในระดับเดียวกันที่ต้องใช้คุณสมบัติเฉพาะที่ผู้นั้นมีอยู่

ข้อ ๕
ให้ข้าราชการพลเรือนสามัญที่ถูกสั่งไปประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม
ประจำกอง หรือประจำจังหวัด ได้รับเงินเดือนในระดับขั้นเท่าที่ได้รับอยู่เดิม
เพื่อประโยชน์ในการแต่งตั้ง การเลื่อนขั้นเงินเดือน
การรักษาวินัย และการออกจากราชการของข้าราชการพลเรือนสามัญที่ถูกสั่งไปประจำกระทรวง
ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง หรือประจำจังหวัด ตามกฎ ก.พ.นี้
ให้ถือเสมือนว่าข้าราชการดังกล่าวดำรงตำแหน่งเดิม


ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ
กฎ. ก.พ.
ฉบับที่ ๕๑ (พ.ศ.๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๔๘๗
ว่าด้วยการเทียบตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ในสำนักงานปลัดกระทรวง
กระทรวงวัฒนธรรม[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘) และมาตรา ๒๖
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ กฎ ก.พ.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงวัฒนธรรม

ข้อ ๒
ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้กำหนดเทียบกับตำแหน่งข้าราชการพลเรือน และให้กำหนดตำแหน่ง
ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
 ตำแหน่งที่เรียกชื่อ เทียบกับตำแหน่ง เป็นตำแหน่งผู้บังคับ
 อย่างอื่น บัญชา
 วัฒนธรรมอำเภอ เสมียนพนักงาน ส่วนราชการวัฒนธรรม
 จัตวา ประจำอำเภอ
ในฐานะ
 หัวหน้าส่วนราชการที่
 ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก
วัฒนธรรมอำเภอตรี ประจำแผนก ส่วนราชการวัฒนธรรม
 ประจำอำเภอในฐานะ
 หัวหน้าส่วนราชการที่
 ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก
 ผู้ช่วยวัฒนธรรม
 จังหวัด 
 วัฒนธรรมจังหวัด หัวหน้าแผนก ส่วนราชการวัฒนธรรม
 ประจำจังหวัดในฐานะ
 หัวหน้าแผนก


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๙๗
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๗๓๒/๒๓ พฤศจิกายน ๒๔๙๗
ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
เรื่อง
การให้ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
เรื่อง การให้ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๐๗ มาตรา ๑๑๐ และมาตรา ๑๑๑
แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.
๒๕๔๒ ประกอบมาตรา ๕๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติจึงกำหนดให้ข้าราชการสำนักงาน
ป.ป.ช. ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งดังนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เรื่อง การให้ข้าราชการสำนักงาน
ป.ป.ช. ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒ ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๔
มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕
แห่งประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เรื่อง
การให้ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๕๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เรื่อง การให้ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช.
ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๕ ให้ตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหาร
ระดับสูง ในอัตราเท่ากับปลัดกระทรวง
ตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหาร
ระดับสูง ในอัตราเท่ากับรองปลัดกระทรวง ตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติและผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติภาคได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหาร
ระดับต้น
และตำแหน่งผู้อำนวยการได้รับเงินประจำตำแหน่งเท่ากับตำแหน่งประเภทอำนวยการ
ระดับสูง

ข้อ
๔ การอันใดซึ่งได้ดำเนินการไปแล้วตามประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
เรื่อง การให้ข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช.
ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งสำหรับตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
(ด้านการตรวจราชการ) ที่ยังไม่แล้วเสร็จให้ดำเนินการต่อไปจนกว่าจะแล้วเสร็จ
และให้มีผลใช้บังคับได้โดยให้ถือเป็นการดำเนินการสำหรับตำแหน่งผู้ช่วยเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติภาค
เว้นแต่คณะกรรมการ ป.ป.ช. จะกำหนดเป็นอย่างอื่น


ประกาศ ณ วันที่ ๓๐
มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลตำรวจเอก วัชรพล ประสารราชกิจ
ประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๒๐ มีนาคม ๒๕๖๐
































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๑๗ ก/หน้า ๗/๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
เรื่อง
การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม
เข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง
(ฉบับที่ ๕)
 

โดยที่คณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมได้มีมติกำหนดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม
ตำแหน่งวิศวกรไฟฟ้า ตำแหน่งวิศวกรเครื่องกล และตำแหน่งมัณฑนากร
ในสำนักงานศาลยุติธรรม ดังนั้น
เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง
การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๑ (๙) และมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
ประกอบมาตรา ๔๕ มาตรา ๔๖ และมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๕๑ และระเบียบคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการจัดประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่งของข้าราชการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๕๒
คณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม
จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
เรื่อง การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง
และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง สายงาน
และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๕)

ข้อ
๒[๑] ประกาศนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้เพิ่มเติมบัญชีหมายเลข ๒ ข้อ ๓
ตำแหน่งประเภทวิชาการ ท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง
การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งตามบัญชีท้ายประกาศนี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
ศิริชัย
วัฒนโยธิน
ประธานศาลอุทธรณ์
ประธานกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีหมายเลข ๒ มาตรฐานกำหนดตำแหน่งของข้าราชการศาลยุติธรรม
แนบท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง
มาตรฐานกำหนดตำแหน่งและการจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง สายงาน
และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ
๓
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๙ ก/หน้า ๑๑/๒๘ มกราคม ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
เรื่อง
การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม
เข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๖)
 

โดยที่คณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมได้มีมติกำหนดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม
ตำแหน่งประเภทวิชาการ ระดับเชี่ยวชาญ ในสำนักงานศาลยุติธรรม ดังนั้น
เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง
การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม เข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๑ (๙) และมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
ประกอบมาตรา ๔๕ มาตรา ๔๖ และมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๕๑ และระเบียบคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการจัดประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่งของข้าราชการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๕๒
คณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม
จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง
และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง สายงาน
และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๖)

ข้อ
๒[๑] ประกาศนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกความในลำดับที่ ๓.๓
ลำดับที่ ๓.๔ ลำดับที่ ๓.๕ ลำดับที่ ๓.๗ ลำดับที่ ๓.๘ ลำดับที่ ๓.๑๑ ลำดับที่ ๓.๑๒
ลำดับที่ ๓.๑๓ ลำดับที่ ๓.๑๔ ลำดับที่ ๓.๑๕ และลำดับที่ ๓.๑๖ ของบัญชีหมายเลข ๒
ท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม เรื่อง การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง
และจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรม เข้าประเภทตำแหน่ง สายงาน
และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และที่แก้ไขเพิ่มเติม
และให้ใช้ความตามบัญชีท้ายประกาศนี้แทน


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
ธนฤกษ์
นิติเศรณี
ประธานศาลอุทธรณ์
ประธานกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีหมายเลข ๒ มาตรฐานกำหนดตำแหน่งของข้าราชการศาลยุติธรรม
แนบท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรม
เรื่อง มาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และการจัดตำแหน่งข้าราชการศาลยุติธรรมเข้าประเภทตำแหน่ง
สายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




ปุณิกา/จัดทำ
๑๗ มิถุนายน
๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๑๑/๒ เมษายน ๒๕๖๑