ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การคุ้มครองแรงงานในกิจการประมงทะเล (ฉบับที่ ๓)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในข้อ
๒ และข้อ ๑๔ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
กระทรวงมหาดไทยจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นต้นไป

ข้อ
๒ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง การคุ้มครองแรงงานในกิจการประมงทะเล ลงวันที่ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๓ ประกาศนี้มิให้ใช้บังคับแก่
(๑)
กิจการประมงทะเลที่มีจำนวนลูกจ้างน้อยกว่ายี่สิบคน เว้นแต่ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจ่ายค่าจ้างและเงินทดแทนตามข้อ
๖ และข้อ ๑๐ ให้ใช้บังคับแก่กิจการประมงทะเลที่มีลูกจ้างตั้งแต่หนึ่งคนขึ้นไป
(๒)
ราชการส่วนกลาง
(๓)
ราชการส่วนภูมิภาค
(๔)
ราชการส่วนท้องถิ่น รวมทั้งราชการของกรุงเทพมหานครและเมืองพัทยา
(๕)
องค์การของรัฐ หน่วยงานของรัฐ และรัฐวิสาหกิจ
(๖)
เรือประมงที่ไปดำเนินการประจำอยู่ต่างประเทศติดต่อกันตั้งแต่หนึ่งปีขึ้นไป

ข้อ
๔ ในประกาศนี้
กิจการประมงทะเล หมายความว่า งานหรือการกระทำใด ๆ
ที่เกี่ยวกับการทำประมงในทะเลโดยใช้เรือประมง
เรือประมง หมายความว่า
เรือที่ใช้สำหรับการทำประมงในทะเล
นายจ้าง หมายความว่า
เจ้าของเรือประมงซึ่งใช้หรือยอมให้บุคคลอื่นใช้เรือของตนทำกิจการประมงทะเลหรือผู้ประกอบกิจการประมงทะเลซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้
และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย
ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลหมายความรวมถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น
และผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลด้วย
ลูกจ้าง หมายความว่า
ผู้ซึ่งตกลงทำงานให้แก่นายจ้างเพื่อรับค่าจ้าง
ไม่ว่าจะเป็นผู้รับค่าจ้างด้วยตนเองหรือไม่ก็ตาม
ค่าจ้าง หมายความว่า เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเป็นการตอบแทนการทำงานที่คำนวณจ่ายตามระยะเวลา
และหรือให้หมายความรวมถึงเงินส่วนแบ่งที่นายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้างตามมูลค่าของสัตว์น้ำที่จับได้
อธิบดี หมายความว่า
อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

ข้อ
๕ ให้นายจ้างจัดทำสัญญาจ้างแรงงานเป็นหนังสือตามแบบที่อธิบดีกำหนดอย่างน้อยต้องมีรายละเอียด
ดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อและชื่อสกุล ของนายจ้างและลูกจ้าง
(๒)
อายุ วันเดือนปีเกิดของลูกจ้าง
(๓)
ที่อยู่ปัจจุบันของนายจ้างและลูกจ้าง
(๔)
หมายเลขบัตรประจำตัวประชาชนของลูกจ้างหรือบัตรอื่นที่ทางราชการออกให้ลูกจ้าง
หรือบัตรประจำตัวลูกจ้างที่พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ทำสัญญาจ้าง
หรือที่นายจ้างมีภูมิลำเนาออกให้
(๕)
ตำแหน่งหน้าที่ของลูกจ้าง
(๖)
อัตราค่าจ้างและประโยชน์อย่างอื่นที่นายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้าง
(๗)
กำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าจ้าง
(๘)
กำหนดระยะเวลาของสัญญาจ้างแรงงาน
(๙)
วันที่เริ่มจ้างและวันสิ้นสุดของการจ้าง
ให้นายจ้างจัดทำสัญญาจ้างแรงงานเป็นสามชุด
มอบให้ลูกจ้างหนึ่งชุด
นายจ้างเก็บไว้หนึ่งชุดพร้อมที่จะให้พนักงานตรวจแรงงานตรวจสอบได้
อีกหนึ่งชุดรวบรวมส่งพนักงานตรวจแรงงานปีละหนึ่งครั้งภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่
๓๑ มีนาคม ซึ่งเป็นวันสิ้นสุดปีการประมง

ข้อ
๖
ถ้านายจ้างผิดนัดในการจ่ายค่าจ้างและค่าทำงานในวันหยุด
ให้นายจ้างจ่ายดอกเบี้ยแก่ลูกจ้างในระหว่างผิดนัดร้อยละสิบห้าต่อปี
ถ้านายจ้างจงใจผิดนัดในการจ่ายเงินดังกล่าวโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร
เมื่อพ้นกำหนดเวลาเจ็ดวันนับแต่วันถึงกำหนดจ่าย
นายจ้างจะต้องจ่ายเงินเพิ่มให้แก่ลูกจ้างร้อยละห้าของเงินที่ค้างชำระทุกระยะเวลาเจ็ดวัน
ถ้านายจ้างพร้อมที่จะชำระเงินตามสองวรรคก่อน
และได้นำเงินนั้นไปมอบไว้แก่พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ทำสัญญาจ้างหรือนายจ้างมีภูมิลำเนาเพื่อจ่ายให้แก่ลูกจ้าง
การจ่ายดอกเบี้ยหรือเงินเพิ่มสำหรับจำนวนดังกล่าวให้เป็นอันระงับตั้งแต่วันที่นายจ้างนำเงินนั้นไปมอบไว้

ข้อ
๗
ห้ามมิให้นายจ้างรับเด็กอายุต่ำกว่าสิบหกปีทำงานในเรือประมง
นายจ้างอาจรับเด็กอายุต่ำกว่าสิบหกปีแต่ไม่ต่ำกว่าสิบสามปีทำงานในเรือประมงได้
ถ้าปรากฏว่าบิดามารดาหรือผู้ปกครองของเด็กนั้นทำงานอยู่ด้วย
หรือบิดามารดาหรือผู้ปกครองของเด็กนั้นให้ความยินยอมเป็นหนังสือ

ข้อ
๘
ให้นายจ้างจัดวันหยุดประจำปีให้ลูกจ้างปีละไม่น้อยกว่าสามสิบวันโดยได้รับค่าจ้าง ทั้งนี้ ให้นายจ้างเป็นผู้กำหนดล่วงหน้าให้
ถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามวรรคหนึ่ง
ให้นายจ้างจ่ายค่าทำงานในวันหยุดแก่ลูกจ้างเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของค่าจ้างในส่วนที่คำนวณจ่ายตามระยะเวลา

ข้อ
๙
ลูกจ้างมีสิทธิลาป่วยโดยได้รับค่าจ้างในปีหนึ่งไม่เกินสามสิบวันทำงาน

ข้อ
๑๐ ในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง
ให้นำความในหมวด ๖ เงินทดแทนแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน
ลงวันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕
หรือกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทนที่ใช้บังคับแทนประกาศดังกล่าวมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๑๑ ให้นายจ้างจ่ายเงินในอัตราไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของค่าจ้างในส่วนที่คำนวณจ่ายตามระยะเวลาในกรณีลูกจ้างตกค้างอยู่ในต่างประเทศเนื่องจากการทำงานให้นายจ้างในกิจการประมงทะเล
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับถ้านายจ้างได้แจ้งเป็นหนังสือต่อหน่วยราชการที่รับผิดชอบภายในหกสิบวัน
นับแต่วันที่ลูกจ้างต้องไปตกค้างอยู่ในต่างประเทศ
โดยนายจ้างแสดงเจตนานำลูกจ้างทั้งหมดกลับภูมิลำเนาของลูกจ้าง
และออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางกลับ

ข้อ
๑๒
ให้นายจ้างจัดการหรือออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางกลับภูมิลำเนาของลูกจ้าง
ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
เรืออับปางหรือไม่อาจใช้การได้โดยสิ้นเชิง
(๒)
ลูกจ้างประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเนื่องจากการทำงานในสถานที่อื่นอันมิใช่ภูมิลำเนาของลูกจ้าง
(๓)
นายจ้างบอกเลิกสัญญาจ้างก่อนครบกำหนดอายุสัญญา
หรือเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในสัญญาจ้างโดยลูกจ้างไม่ยินยอม
(๔)
สัญญาจ้างครบกำหนดในระหว่างเวลาที่อยู่ในสถานที่อื่นอันมิใช่สถานที่ทำสัญญาจ้าง

ข้อ
๑๓
เมื่อปรากฏว่านายจ้างฝ่าฝืนประกาศนี้
พนักงานตรวจแรงงานอาจให้คำเตือนเพื่อให้นายจ้างได้ปฏิบัติการให้ถูกต้องภายในเวลาที่กำหนดไว้ในคำเตือนเสียก่อนก็ได้


ประกาศ ณ วันที่ ๗
เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย









































อุษมล/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๕๕


[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๔๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๙ เมษายน ๒๕๓๖