เทศบัญญัติเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เทศบัญญัติเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เรื่อง
การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
พ.ศ.
๒๕๕๒[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรออกเทศบัญญัติเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
ว่าด้วยการควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายในเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๐ (๔)
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๓๓๖ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล
พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐
ประกอบกับมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐ และมาตรา ๒๕ (๕) แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้
โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
โดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีและผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกวา เทศบัญญัติเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เรื่อง การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒ เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ปิดประกาศโดยเปิดเผย ณ สำนักงานเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
แล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติ ข้อบังคับ
ระเบียบและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้
ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้
มูลฝอย หมายความว่า
เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อาหาร
เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่น และหมายความรวมถึง มูลฝอยติดเชื้อ
มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน สถานศึกษา โรงงานอุตสาหกรรม โรงมหรสพ
ฟาร์มปศุสัตว์ หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่ หรือเข้าใช้สอยได้
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย หมายความว่า
แหล่งที่ตรวจพบลูกน้ำหรือตัวโม่งยุงลายตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป
ภาชนะที่มีน้ำขัง หมายความว่า
อุปกรณ์ ของใช้ สิ่งของที่ใช้อยู่ในอาคารหรือนอกอาคารและมีน้ำขังอยู่ เช่น
โอ่ง/ตุ่มน้ำ ถังซีเมนต์ในห้องน้ำ แจกัน ภาชนะเลี้ยงพลูด่าง ถ้วยรองขาตู้ จานรองกระถางต้นไม้
อ่างบัว อ่างเลี้ยงปลา เป็นต้นไป
เศษวัสดุที่มีน้ำขัง หมายความว่า
มูลฝอยหรือเศษสิ่งของที่มิได้ใช้แล้วในอาคารหรือนอกอาคารและมีน้ำขังอยู่ เช่น
กระป๋อง ยางรถยนต์เก่า ไห กระถาง ขวด เป็นต้น
หรือชิ้นส่วนของวัสดุดังกล่าวที่มีน้ำขัง
เหตุรำราญ ได้แก่
(๑) แหล่งน้ำ ทางระบายน้ำ ที่อาบน้ำ ส้วม
หรือที่ใส่มูลหรือเถ้า หรือสถานที่อื่นใด ซึ่งอยู่ในทำเลไม่เหมาะสม สกปรก
มีการสะสมหรือหมักหมมสิ่งของ มีการเททิ้งสิ่งใดเป็นเหตุให้มีกลิ่นเหม็น หรือละอองเป็นพิษ
หรือเป็นหรือน่าจะเป็นที่เพาะพันธุ์พาหะนำโรค หรือก่อให้เกิดความเสื่อม หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๒)
การเลี้ยงสัตว์ในที่หรือโดยวิธีใดหรือมีจำนวนเกินสมควร จนเป็นเหตุให้เสื่อม
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๓) อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนหรือสัตว์
โรงงานหรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายอากาศ การระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือการควบคุมสารเป็นพิษ หรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียงจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๔) การกระทำใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง
รังสี เสียง ความร้อย สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า
หรือกรณีอื่นใด จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๕)
เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เทศบาล หมายความว่า
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ที่มีเขตอำนาจในเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ข้าราชการหรือพนักงานเทศบาลผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๕ ให้นายกเทศมนตรีเมืองสุพรรณบุรีเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ
ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ข้อ ๖ อาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ที่มีภาชนะหรือเศษวัสดุที่มีน้ำขังจนเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายถือว่าเป็นเหตุรำคาญ
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ต้องไม่ปล่อยปละละเลยให้มีภาชนะหรือเศษวัสดุที่มีน้ำขัง จนเป็นเหตุรำคาญ

ข้อ ๗ ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้งหรือทำให้มีขึ้นซึ่งมูลฝอย
รวมทั้งกระป๋อง กะลา ยางรถยนต์ หรือมูลฝอยอื่น ๆ ที่อาจขังน้ำได้
ในที่หรือทางสาธารณะ เว้นแต่ในที่หรือในถังรองรับมูลฝอยที่เทศบาลจัดไว้ให้

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือเคหสถาน
ต้องเก็บกวาดและดูแลมิให้มีมูลฝอย รวมทั้งกระป๋อง กะลา ยางรถยนต์ หรือมูลฝอยอื่น ๆ
ที่อาจขังน้ำได้ในอาคารหรือเคหสถาน รวมทั้งบริเวณรอบ ๆ ทั้งนี้
โดยเก็บลงถังมูลฝอยที่มีฝาปิด หรือบรรจุถุงพลาสติกที่มีการผูกรัดปากถุง หรือวิธีการอื่นใดที่เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าหน้าที่แนะนำ

หมวด
๒
การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
 

ข้อ ๙ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน
หรือสถานที่ใด ๆ ที่มีแหล่งน้ำที่อาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย จะต้องดูแลมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

ข้อ ๑๐ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน
ต้องดูแลทำความสะอาดและเปลี่ยนน้ำในแจกัน ถ้วยรองขาตู้กับข้าว ภาชนะอื่น ๆ
ที่มีน้ำขัง อย่างน้อยทุก ๗ วัน หรือใส่สารที่ป้องกันการวางไข่ของยุงได้
หรือการควบคุมลูกน้ำด้วยวิธีอื่นใดที่เหมาะสม และกรณีที่เป็นภาชนะกักเก็บน้ำต้องจัดให้มีฝาปิดที่มิดชิด

ข้อ ๑๑ ในกรณีที่เทศบาลได้จัดพนักงานเจ้าหน้าที่ไปทำการกำจัดยุงหรือลูกน้ำยุงในอาคาร
หรือเคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน หรือสถานที่นั้น
จะต้องให้ความร่วมมือและอำนวยความสะดวกตามสมควร

หมวด
๓
อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
และพนักงานเจ้าหน้าที่
 

ข้อ ๑๒ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ
ดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ
มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งหลักฐานหรือเอกสารใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก หรือในเวลาทำการ
เพื่อทำการตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามเทศบัญญัติ ในการนี้
ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น
(๓) แนะนำให้บุคคลใด ๆ
ปฏิบัติให้ถูกต้องตามเทศบัญญัตินี้
(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น
(๕) เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ
ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
เป็นปริมาณตามสมควรเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้ราคา
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อช่วยปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง
ในทุกข้อหรือข้อใดข้อหนึ่งก็ได้
ในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือพนักงานเจ้าหน้าที่บุคคลดังกล่าวจะต้องแสดงบัตรประจำตัวตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต่อบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องในขณะปฏิบัติหน้าที่ด้วย
และให้บุคคลซึ่งเกี่ยวข้องอำนวยความสะดวกตามสมควร

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขตรวจพบเหตุที่ไม่ถูกต้องหรือมีการกระทำใด
ๆ ที่ฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้
ในอันที่จะมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
หรือจะเป็นอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนเป็นส่วนรวม
ซึ่งสมควรจะดำเนินการแก้ไขโดยเร่งด่วน
ให้เจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้กระทำการไม่ถูกต้องหรือฝ่าฝืนดังกล่าว
แก้ไขหรือระงับเหตุนั้น หรือดำเนินการใด ๆ เพื่อแก้หรือระงับเหตุนั้นได้ตามสมควร
แล้วแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ

หมวด
๔
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๑๔ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อกำหนดตามเทศบัญญัตินี้
ต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
เอกพันธุ์
อินทร์ใจเอื้อ
นายกเทศมนตรีเมืองสุพรรณบุรี
















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๕
มิถุนายน ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๑๕
มิถุนายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๘๘ ง/หน้า ๒๓๒/๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๓