pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๔
(พ.ศ. ๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่
(ก) ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งจะนำเงินตราไปกับตนขณะเดินทางออกนอกประเทศในจำนวนไม่เกินห้าร้อยบาท
หรือในกรณีครอบครัวหนึ่งเดินทางโดยใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียวไม่เกินหนึ่งพันบาท
(ข)
ผู้เดินทางผ่านซึ่งจะนำเงินตราไปกับตนขณะเดินทางออกนอกประเทศในจำนวนไม่เกินห้าร้อยบาท
หรือในกรณีครอบครัวหนึ่งเดินทางโดยใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียว ไม่เกินหนึ่งพันบาท
(ค) ผู้เดินทางผ่านซึ่งนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตรา ออกนอกประเทศ
แต่ละประเภทเป็นมูลค่าไม่เกินเงินตรา หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราที่นำเข้ามาในประเทศหรือไม่เกินจำนวนตามที่กำหนดไว้ใน
(ข) แล้วแต่กรณี
(ง)
ผู้ประสงค์จะส่งธนบัตรหรือเหรียญกระษาปณ์ออกนอกประเทศทางไปรษณีย์ในจำนวนครั้งละไม่เกินห้าสิบบาท


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๑
ส. วินิจฉัยกุล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินได้บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอำนาจควบคุมการส่งหรือนำเงินตราและหลักทรัพย์ออกนอกประเทศ
จึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงกำหนดมูลค่าการส่งหรือนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศ ขึ้นไว้


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๕/ตอนที่ ๘๕/หน้า ๖๕๔/๒๔ กันยายน
๒๕๑๑
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการส่งหรือนำเงินตรา
เงินตราต่างประเทศ
และตราสารเปลี่ยนมือ
ออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖/๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

บุคคลใดส่งหรือนำเงินตราหรือเงินตราต่างประเทศ
ที่เป็นธนบัตรหรือเหรียญกษาปณ์ หรือตราสารเปลี่ยนมืออันมีมูลค่ารวมกันเกินจำนวนที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
ต้องแจ้งรายการเกี่ยวกับเงินตรา เงินตราต่างประเทศ
หรือตราสารเปลี่ยนมือนั้นตามแบบที่รัฐมนตรีกำหนดต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรในขณะที่ผ่านศุลกากรทุกแห่ง
หรือเจ้าพนักงานประจำด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านพรมแดน
หรือช่องทางอื่นใดซึ่งใช้เป็นทางออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศเฉพาะที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในขณะที่ผ่านด่านหรือช่องทางดังกล่าว

เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรหรือเจ้าพนักงานได้รับแจ้งตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้รวบรวมจัดส่งข้อมูลที่ได้รับแจ้งไปยังกระทรวงการคลังและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินต่อไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
อภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ประเทศไทยได้เข้าเป็นสมาชิกขององค์กรต่อต้านการฟอกเงินเอเชียแปซิฟิกและมีพันธกรณีที่ต้องเข้ารับการประเมินการปฏิบัติตามมาตรฐานสากลด้านการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินและการต่อต้านการสนับสนุนทางการเงินแก่การก่อการร้าย
สมควรกำหนดให้ผู้ส่งหรือนำเงินตรา เงินตราต่างประเทศ และตราสารเปลี่ยนมือ
ออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในขณะที่ส่งหรือนำเงินตรา
เงินตราต่างประเทศ และตราสารเปลี่ยนมือดังกล่าวออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้







ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๖๐

ปริญสินีย์/ตรวจ
๓๐ มกราคม ๒๕๖๐


























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๑๒ ก/หน้า ๑๔/๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๙
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖
(พ.ศ. ๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ ( พ.ศ.
๒๔๙๗ ) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์อันมีค่า
หรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
หรือผู้เดินทางผ่านหรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วระยะเวลาที่กำหนดในตั๋วเดินทางผ่านหรือตั๋วเดินทางไปกลับ
แล้วแต่กรณี ซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศพร้อมกับตนโดยไม่จำกัดมูลค่า


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๕
บุญมา วงศ์สวรรค์
ปลัดกระทรวงการคลัง ผู้ใช้อำนาจของ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยว สมควรที่จะผ่อนผันให้นักทัศนาจรชาวต่างประเทศ
ผู้เดินทางผ่านหรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วคราวนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศพร้อมกับตนได้อย่างเสรี


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๗/หน้า ๒๗/๑ กุมภาพันธ์
๒๕๑๕
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๒
(พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖
นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศเป็นค่าของนั้นภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศ
และต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มา
ทั้งนี้
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

ข้อ ๒[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๐
ทะนง พิทยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรเร่งรัดการจัดให้ได้มา
ซึ่งเงินตราต่างประเทศสำหรับค่าของที่ส่งออกนอกประเทศให้เร็วขึ้น
เพื่อเป็นการรักษาเสถียรภาพของค่าเงินบาทให้ดียิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๓๑/๒๒ กันยายน
๒๕๔๐
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๓
(พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖
บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศในทันทีที่ได้รับชำระค่าของ
เว้นแต่จะมีการกำหนดเงื่อนเวลาการชำระค่าของไว้ซึ่งจะกำหนดเกินกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศไม่ได้
ในกรณีเช่นว่านี้ ผู้ส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศทันทีที่ได้รับชำระค่าของภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
และเมื่อได้รับเงินตราต่างประเทศแล้ว
ต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มา ทั้งนี้
เว้นแต่รัฐมนตรีจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไปหรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ในการฝากหรือถอนเงินตราต่างประเทศที่เป็นค่าของที่ส่งออกกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตนั้น
ผู้ส่งออก ธนาคารรับอนุญาต และบริษัทรับอนุญาตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
เงื่อนไข วงเงิน และระยะเวลาในการฝากหรือถอนตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
คำสั่งของรัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้

ข้อ ๒
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๒๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช
๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐
บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นให้แก่ธนาคารรับอนุญาต
บริษัทรับอนุญาตหรือบุคคลรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศ หรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มาหรือนำเข้า
แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ เว้นแต่เจ้าพนักงานจะมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปหรือโดยเฉพาะ
โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยก็ได้

ข้อ ๓[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑
ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรเร่งรัดการจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศสำหรับค่าของที่ส่งออกให้เร็วขึ้น
และเพื่อมิให้ผู้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศถือครองเงินตราต่างประเทศไว้นานเกินไปโดยไม่มีความจำเป็น
อันจะเป็นการช่วยรักษาเสถียรภาพของค่าเงินบาทให้มั่นคงยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๑/๖ มกราคม ๒๕๔๑
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗
(พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการ
แลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔
ใบอนุญาตที่ออกให้ตามความในข้อ ๓ ไม่คุ้มถึงการกระทำที่ห้ามไว้ในข้อ ๗ ทวิ
ข้อ ๘ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔
และเฉพาะใบอนุญาตที่ออกให้แก่บุคคลรับอนุญาตไม่คุ้มถึงการซื้อ การขาย การให้กู้ยืม
การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างอื่น นอกจากธนบัตรต่างประเทศ
ธนาคารบัตรต่างประเทศ เหรียญกษาปณ์ต่างประเทศ
และเช็คสำหรับเดินทางที่พึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ

ข้อ ๒
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๗ ทวิ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕
ข้อ ๗ ทวิ
ห้ามมิให้บุคคลใดรับฝากเงินตราต่างประเทศ กู้ยืมเงินตราต่างประเทศ
หรือก่อหนี้อื่นใดที่เกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำของสำนักงานใหญ่
สาขาตัวแทน หรือบุคคลใด หรือเป็นการกระทำระหว่างบุคคลดังกล่าว
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งจะใช้บังคับเมื่อใด
โดยจะใช้บังคับเป็นการทั่วไป หรือเป็นการเฉพาะ หรือจะใช้บังคับทั้งหมดหรือบางส่วน
ให้เป็นไปตามที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในการกำหนดตามวรรคสองหรือการอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
รัฐมนตรีหรือเจ้าพนักงานจะกำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข หรือระยะเวลาไว้ด้วยก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๘
บุญชู โรจนเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาในประเทศในรูปเงินฝาก
การกู้ยืมและการก่อหนี้เป็นจำนวนมาก ซึ่งจะมีผลในการขยายสินเชื่อเพิ่มมากขึ้น
และอาจเป็นช่องทางให้มีการเก็งกำไรในการซื้อขายเงินตราต่างประเทศ
ตลอดทั้งเป็นภาระทางด้านการชำระหนี้ในภายหน้า ซึ่งอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ
สมควรควบคุมการรับฝากเงินตราต่างประเทศ
การกู้ยืมเงินตราต่างประเทศและการก่อหนี้อื่นใดที่เกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๗๐/หน้า ๘๓/๑ เมษายน ๒๕๑๘
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘
(พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่
(๑)
ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศออกไปไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
(๒) ผู้เดินทางผ่าน หรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วระยะเวลาที่กำหนดในตั๋วเดินทางผ่านหรือตั๋วเดินทางไปกลับ
แล้วแต่กรณี ซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
ที่เป็นของตนเองออกนอกประเทศพร้อมกับตน แต่ถ้าเป็นเงินตราต่างประเทศประเภทธนบัตรต่างประเทศ
ธนาคารบัตรต่างประเทศ หรือเหรียญกษาปณ์ต่างประเทศ จะนำออกพร้อมกับตนได้ไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
เว้นแต่ในขณะนำเข้าจะได้แจ้งจำนวนที่นำเข้าเกินกว่าจำนวนในประกาศดังกล่าวไว้เป็นลายลักษณ์อักษรต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรแล้ว


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๘
บุญชู โรจนเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรควบคุมและป้องกันมิให้มีการนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศโดยเสรี
เว้นแต่กรณีนำออกไปพร้อมกับตน หรือกรณีนำเงินสดออกไปไม่เกินวงเงินที่กำหนด
หรือในกรณีที่พิสูจน์ได้ว่าเป็นเงินที่ได้นำเข้ามาและได้แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรแล้วในขณะนำเข้า
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๒๑๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๒๒
ตุลาคม ๒๕๑๘
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๔
(พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๑๖
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖ บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศในทันทีที่ได้รับชำระค่าของ
เว้นแต่จะมีการกำหนดเงื่อนเวลาการชำระค่าของไว้ซึ่งจะกำหนดเกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศไม่ได้
ในกรณีเช่นว่านี้
ผู้ส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศทันทีที่ได้รับชำระค่าของภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
และเมื่อได้รับเงินตราต่างประเทศแล้ว
ต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มา
ทั้งนี้
เว้นแต่รัฐมนตรีจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไป หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

ข้อ
๒ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๒๐
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐ บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศ
นอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นให้แก่ธนาคารรับอนุญาต
บริษัทรับอนุญาต หรือบุคคลรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศ หรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มาหรือนำเข้าแล้วแต่กรณี
ทั้งนี้
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไปหรือโดยเฉพาะ
โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยก็ได้


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐
ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันฐานะเศรษฐกิจและการเงินของประเทศมีความมั่นคงเพิ่มขึ้น
และมีทุนสำรองระหว่างประเทศอยู่ในระดับสูง ทำให้สามารถผ่อนคลายการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
เพื่อให้ผู้ประกอบการมีความยืดหยุ่นในการบริหารเงินตราต่างประเทศมากขึ้น
อันจะสร้างความคล่องตัวในการดำเนินธุรกิจซึ่งจะเป็นผลดีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ
สมควรขยายระยะเวลาในการขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศซึ่งบุคคลใดได้มาเป็นค่าของส่งออกนอกประเทศหรือได้มาจากแหล่งเงินได้อื่นในต่างประเทศ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


โสรศ/จัดทำ
๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๔๐/๔ พฤษภาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕
(พ.ศ. ๒๕๑๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (ง) ของวรรคสองของข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๔ (พ.ศ. ๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ง) ผู้ส่งเงินตราออกนอกประเทศทางไปรษณีย์ในจำนวนครั้งละไม่เกินสองร้อยห้าสิบบาท


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๒
ส. วินิจฉัยกุล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่บุคคลประเภทนักสะสมเหรียญกระษาปณ์หรือธนบัตร


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๖/ตอนที่ ๑๑๓/หน้า ๑๐๒๕/๑๖ ธันวาคม
๒๕๑๒
กฎกระทรวง
ฉะบับที่ ๗
(พ.ศ. ๒๔๙๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๒, ๔, ๕, ๖, ๗, ๘ และ ๑๑
แห่งกฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๑) กฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๒) และ ข้อ ๕
แห่งกฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๑
วิวัฒนไชย ไชยันต์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง


โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๑๖/หน้า ๒๓๑/๑๖ มีนาคม ๒๔๙๑
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑
(พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้
ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ การขออนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
เพื่อนำทองคำเข้ามาในราชอาณาจักรให้กระทำตามแบบและวิธีซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด

ข้อ ๒ บุคคลใดได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ให้นำทองคำเข้ามาในราชอาณาจักรได้
ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๕
ภ.
บริภัณฑ์ยุทธกิจ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง


จารุวรรณ/แก้ไข
๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๗๐/หน้า ๑๓๕๕/๒๕ พฤศจิกายน
๒๔๙๕
กฎกระทรวงการคลัง
(ฉะบับที่ ๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการ
แลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงการคลัง (ฉบับที่ ๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓. เว้นแต่รัฐมนตรีหรือเจ้าพนักงานที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีจะได้มีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไป
หรือโดยเฉพาะเป็นอย่างอื่น ปอนด์สเตอร์ลิงค์ หรือดอลล่าร์สหรัฐอเมริกา หรือเงินตราที่เจ้าพนักงานกำหนดนั้น
จะได้มาด้วยประการใด ๆ ก็ตาม ต้องขายให้แก่ธนาคารแห่งประเทศไทย โดยผ่านทางธนาคารรับอนุญาต
และในกรณีที่ขายเงินตราต่างประเทศที่ได้มาตามความในข้อ ๒. นั้น ต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้ด้วย
(ก) ถ้าการส่งของออกต้องมีใบอนุญาตตามกฎหมายใด ๆ บุคคลที่ต้องขายเงินตราต่างประเทศดังกล่าวข้างบนนั้น
ต้องยื่นใบอนุญาตคุ้มของนั้นต่อเจ้าพนักงาน และต้องแสดงให้เป็นที่พอใจเจ้าพนักงานว่า
ได้ขายแล้วหรือจะขายซึ่งเงินตราต่างประเทศนั้นภายในหกเดือนนับแต่วันที่ส่งของออก เว้นแต่การส่งของออกไปยังประเทศจีน
อินเดีย พม่า มลายู อินโดจีนฝรั่งเศส ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น และหมู่เกาะอินเดียตะวันออก
ต้องขายซึ่งเงินตราต่างประเทศภายในสามเดือนนับแต่วันส่งออก
(ข) ถ้าการส่งของออกไม่ต้องมีใบอนุญาตตามกฎหมายใด ๆ บุคคลที่ต้องขายเงินตราต่างประเทศดังกล่าวข้างบนนั้นต้องได้รับใบสุทธิจากเจ้าพนักงานเป็นหลักฐานว่า
ได้แสดงให้เป็นที่พอใจเจ้าพนักงานแล้วว่า ได้ขายแล้วหรือจะขายซึ่งเงินตราต่างประเทศนั้นภายในหกเดือนนับแต่วันที่ส่งของออก
เว้นแต่การส่งของออกไปยังประเทศจีน อินเดีย พม่า มลายู อินโดจีนฝรั่งเศส ฟิลิปปินส์
ญี่ปุ่น และหมู่เกาะอินเดียตะวันออก ต้องขายซึ่งเงินตราต่างประเทศภายในสามเดือนนับแต่วันส่งออก
เจ้าพนักงานอาจเรียกทัณฑ์บนจากผู้ที่รับรองว่าจะขายเงินตราต่างประเทศดังกล่าวใน
(ก) และ (ข) เพื่อให้ปฏิบัติให้เป็นไปตามคำรับรองนั้น โดยมีผู้ค้ำประกัน หรือทรัพย์สินเป็นประกัน
อย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งสองอย่างหรือไม่มีก็ได้


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๐
วิจิตร ลุลิตานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง












ธิดาวรรณ/ปรับปรุง
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๗/หน้า ๒๐๗/๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๐