ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เรื่อง
กำหนดชื่อ ประเภท ชนิดหรือลักษณะของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์
ที่ให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อขาย
ตลอดจนอัตราส่วน
หรือปริมาณที่ให้ใช้หรือห้ามมิให้ใช้วัตถุนั้นเกินกำหนด
(ฉบับที่
๗) พ.ศ. ๒๕๔๖
 

ด้วยปัจจุบันมีการใช้วัตถุที่เติมในอาหารสัตว์
ประเภทกรดอะมิโน ลิปิดและอนุพันธ์ และโครเมียพิโคลิเนต
และการใช้ยาป้องกันโรคบิดสำหรับสัตว์ปีกเพื่อให้มีการเจริญเติบโตดี
ซึ่งต้องมีการควบคุมชนิดและปริมาณการใช้ยาป้องกันโรคบิดสำหรับสัตว์ปีกในอาหารสัตว์ตามชนิด
ขนาดอายุของสัตว์ปีกประกอบกับประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดชื่อ ประเภท
ชนิด ลักษณะ
คุณสมบัติและส่วนประกอบของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์
พ.ศ. ๒๕๔๕
ห้ามนำเข้าเพื่อขายซึ่งอาหารสัตว์ทุกประเภทที่มียาและสารเคมีภัณฑ์กลุ่มไนโตรฟูแรนส์
(Nitrofurans)
และห้ามใช้เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ในการผลิตอาหารสัตว์ เนื่องจากไนโตรวิน (Nitrovin)
เป็นสารเคมีภัณฑ์กลุ่มไนโตรฟูแรนส์ซึ่งใช้เป็นสารเร่งการเจริญเติบโตในการผลิตอาหารสัตว์
เห็นสมควรแก้ไขและเพิ่มเติมข้อความในประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ให้เหมาะสมและปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามมาตรา ๕ มาตรา ๖ (๔)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ (๑) (ฉ) และข้อ ๔ (๓) (ข)
แห่งประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดชื่อ ประเภท
ชนิดหรือลักษณะของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อขาย
ตลอดจนอัตราส่วนหรือปริมาณที่ให้ใช้ หรือห้ามมิให้ใช้วัตถุนั้นเกินกำหนด พ.ศ. ๒๕๓๙
ลงวันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙

ข้อ ๒
ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ (๕) (ฑ) แห่งประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง
กำหนดชื่อ ประเภท
ชนิดหรือลักษณะของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อขาย
ตลอดจนอัตราส่วนหรือปริมาณที่ให้ใช้ หรือห้ามมิให้ใช้วัตถุนั้นเกินกำหนด (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๓๙ ลงวันที่ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

ข้อ ๓
ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดชื่อ ประเภท
ชนิดหรือลักษณะของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อขายตลอดจนอัตราส่วนหรือปริมาณที่ให้ใช้
หรือห้ามมิให้ใช้วัตถุนั้นเกินกำหนด (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ ลงวันที่ ๘ กรกฎาคม
๒๕๔๐

ข้อ ๔
ให้เพิ่มเความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕
แห่งประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดชื่อ ประเภท
ชนิดหรือลักษณะของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์เพื่อขายตลอดจนอัตราส่วนหรือปริมาณที่ให้ใช้
หรือห้ามมิให้ใช้วัตถุนั้นเกินกำหนด พ.ศ. ๒๕๓๙ ลงวันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙
ข้อ ๑๑
กำหนดให้กรดอะมิโนเป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์และให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์ได้ทุกชนิด
โดยมีปริมาณที่ใช้ผสมในอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูปแล้ว จะต้องมีอัตราส่วนหรือปริมาณของกรดอะมิโนชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมกันไม่มากกว่าร้อยละ
๕ และกรดอะมิโนที่ให้ใช้เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ ดังนี้
๑. ไลซีน (Lysine)
๒. เมไทโอนีน (Methionine)
๓. อาร์จินีน (Arginine)
๔. ฮีสทิดีน (Histidine)
๕. ซิสทีน (Cystine)
๖. ทริบโทแฟน (Tryptophan)
๗. ฟินิลอะลานีน (Phenylalanine)
๘. ลิวซีน (Leucine)
๙. ทรีโอนีน (Threonine)
๑๐. แวลีน (Valine)
๑๑. ไอโซลิวซีน (Isoleucine)
๑๒. ไทโรซีน (Tyrosine)
ข้อ ๑๒
กำหนดให้ลิปิดและอนุพันธุ์เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์และให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์ได้ทุกชนิด
โดยมีปริมาณที่ใช้ผสมในอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูปแล้ว
จะต้องมีอัตราส่วนของลิปิดและอนุพันธ์ชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมกันไม่มากกว่าร้อยละ
๑๐ และชนิดของลิปิดและอนุพันธุ์ที่ให้ใช้เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์มีดังนี้
๑. คอเลสเทอรอล (Cholesterol)
๒. เลซิทิน (Lecithin)
๓. ฟอสโฟไลปิด (Phospholipid)
๔. โปรปิลีน ไกลคอล (Propylene glycol)
ข้อ ๑๓ กำหนดให้โครเมียม พิโคลิเนต (Chromium
picolinate)
เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ประเภทสารปรับปรุงคุณภาพซากสัตว์และให้ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์
สำหรับสุกรน้ำหนักตั้งแต่ ๑๕ กิโลกรัมถึงส่งตลาด
โดยให้มีโครเมียมในอัตราส่วนไม่เกิน ๒๐๐ ไมโครกรัมต่ออาหารสัตว์ ๑ กิโลกรัม
ในรูปโครเมียม พิโคลิเนต
ข้อ ๑๔
ให้ยาดังรายชื่อต่อไปนี้เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ใช้เพื่อป้องกันโรคบิดสำหรับสัตว์ปีก
ประเภทอาหารสัตว์ผสมยา

ชนิดของวัตถุที่เติม
ในอาหารสัตว์
ปริมาณที่ใช้ผสมในอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูป
  ๑ กิโลกรัม 
ไม่เกิน
ระยะงดใช้ยาป้องกันโรคบิดก่อนส่งสัตว์เข้าโรงฆ่าเพื่อบริโภคไม่น้อยกว่า
เงื่อนไขการใช้
๑. ดีโคควิเนต (Decoquinate)
๓๐
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๒. โรเบนิดีน ไฮโรคลอไรด์ (Robenidine hydrochloride)
๓๓
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๓. โซอะลีน (Zoalene)
๑๒๕
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๔. โมเนนซิน (Monensin)
๑๒๐
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๕. ซาลิโนไมซิน (Salinomycin)
๖๐
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๖. ลาซาโลซิด (Lasalocid)
๑๑๓
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๗. มาดูรามิซิน
(Maduramicin)
๕
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๘. นาราซิน (Narasin)
๘๐
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๙. ฮาโลฟิวจิโนน ไฮโดรโบรไมด์
(Halofuginone
  hydrobromide)
๓
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์ และเป็นไข่อายุเกิน ๒๐ สัปดาห์
๑๐. ไดอะวีริดีน (Diaveridine)
๑๕
  มก.
๕
  วัน

๑๑. ไดคลาซูริล (Diclazuril)
๑
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๑๒. เซมดูรามิซิน โซเดียม (Semduramicin sodium)
๒๕
  มก.
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์
๑๓. นาราซินและนิคาร์บาซิน (Narasin & Nicarbazin)
๑๐๐
  มก.
(นิคาร์บาซิน
  
ไม่เกิน
  ๕๐ มก.)
๕
  วัน
ห้ามใช้ในไก่ไข่อายุเกิน
  ๑๖ สัปดาห์

ข้อ ๑๕
ยาป้องกันโรคบิดอื่นๆ สำหรับสัตว์ปีก นอกจากข้อ ๑๔
ห้ามใช้เป็นวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ในการผลิตอาหารสัตว์

ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]


ประกาศ
ณ วันที่ ๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๖
สรอรรถ กลิ่นประทุม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๑๐/๒๐ มกราคม ๒๕๔๖