ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖๗ (๓) และมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือและนายอำเภอหนองปรือ
จึงได้ตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ
๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใด ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ
๔ ในข้อบัญญัตินี้
สัตว์ หมายความว่า
สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ ที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้
สัตว์ควบคุม หมายความว่า
สุนัขหรือสัตว์ที่มีกำหนดในข้อบัญญัตินี้
เจ้าของสัตว์ หมายความว่า รวมถึงผู้ครอบครองสัตว์
การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณเพื่อให้สัตว์นั้นเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้
การปล่อยสัตว์ หมายความว่า การสละการครอบครองสัตว์
หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
วัคซีน หมายความว่า วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์
ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์
หรือใช้สัญจรได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติการตามข้อบัญญัตินี้
สัตวแพทย์ หมายความว่า
สัตวแพทย์ของกรมปศุสัตว์หรือของราชการส่วนท้องถิ่น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งมีวุฒิไม่ต่ำกว่าประกาศนียบัตรวิชาสัตวแพทย์ศาสตร์
ซึ่งปฏิบัติงานในหน่วยงานอื่นของรัฐ หรือผู้ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์
หน่วยรับขึ้นทะเบียน หมายความว่า งานสาธารณสุข
สำนักงานปลัด องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ หรือบุคคลอื่น
หรือสถานที่ใดที่พนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด
เครื่องหมายประจำตัวสัตว์ หมายความว่า
เครื่องหมายประจำตัวสัตว์ควบคุม
ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ หมายความว่า
ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการบำบัดโรคสัตว์
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระ หรือปัสสาวะ
และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครก หรือมีกลิ่นเหม็น

ข้อ
๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของประชาชนในท้องถิ่น
หรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคของสัตว์ให้พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือเป็นเขตควบคุมสัตว์เลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้
(๑)
ในเขตอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือทั้งหมด ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเหล่านี้โดยเด็ดขาด
(๑.๑)
งูพิษหรืองูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนหรือสัตว์เลี้ยง
(๑.๒)
ปลาปิรันย่า
(๑.๓)
คางคกไฟ
(๑.๔)
สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๑.๕)
สัตว์มีพิษร้ายต่าง ๆ
(๑.๖)
สัตว์ที่ห้ามเลี้ยงหรือห้ามมีไว้ครอบครองตามกฎหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๗)
สัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคหรือมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยหรือเป็นอันตรายต่อประชาชนตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๒)
ในเขตพื้นที่ประชากรหนาแน่น ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเหล่านี้โดยเด็ดขาด
(๒.๑)
ช้าง
(๒.๒)
ม้า
(๒.๓)
โค
(๒.๔)
กระบือ
(๒.๕)
สุกร
(๒.๖)
แพะ
(๒.๗)
แกะ
(๓)
ในเขตพื้นที่ประชากรหนาแน่น ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเหล่านี้เกินจำนวนที่กำหนดดังนี้
(๓.๑)
สุนัขไม่เกิน ๒ ตัวต่อบ้าน
(๓.๒)
แมวไม่เกิน ๕ ตัวต่อบ้าน
(๓.๓)
ห่าน เป็ด ไก่ หรือนก จำนวนรวมกันไม่เกิน ๑๐ ตัวต่อบ้าน
(๔)
ในพื้นที่นอกเขตประชากรหนาแน่น ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทเหล่านี้
เกินจำนวนที่กำหนดดังนี้
(๔.๑)
สุนัขไม่เกิน ๕ ตัวต่อบ้าน
(๔.๒)
แมวไม่เกิน ๑๐ ตัวต่อบ้าน

ข้อ
๖ การเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ประเภทที่ไม่ต้องห้ามหรือจำกัดจำนวนตามที่ระบุไว้ในข้อ
๕ สามารถกระทำได้ แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกนอกที่เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติโดยเคร่งครัดดังนี้
(๑)
จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร
(๒)
การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลพิษหรือเหตุรำคาญ
(๓)
ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงพาหะนำโรคหรือมีการสะสมของเชื้อโรค
(๔)
การเลี้ยงสัตว์ดังกล่าวจะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขของข้อบัญญัตินี้หรือตามคำแนะนำของพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเคร่งครัด

ข้อ
๗ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว
เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์
โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำ และกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๒)
รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
(๓)
เมื่อสัตว์ตายลง เจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
ทั้งนี้
โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ
(๔)
จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์
เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๕)
ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน
ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน
(๖)
ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน
เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์
และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗)
ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น ไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม
(๘)
ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ

ข้อ
๘ ภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่ข้อบัญญัติมีผลบังคับใช้เจ้าของสัตว์ควบคุมสุนัขและแมวจะต้องนำสุนัขและแมว
หรือใบรับรองการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าอย่างใดอย่างหนึ่งไปยื่นคำขอขึ้นทะเบียนเพื่อทำบัตรประจำตัวและเครื่องหมายสัญญลักษณ์
ณ หน่วยรับขึ้นทะเบียน
เพื่อความสะดวกให้การขึ้นทะเบียนตามวรรคหนึ่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจประกาศกำหนดช่วงวัน เวลา
และสถานที่ในการรับขึ้นทะเบียนตามที่เห็นสมควร
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบคำขอแล้วพบว่าถูกต้องให้ออกบัตรประจำตัวพร้อม
มอบเครื่องหมายสัญลักษณ์ให้กับเจ้าของสัตว์ควบคุมนั้น
ภายหลังจากการดำเนินการตามวรรคหนึ่งหากมีสุนัขหรือแมวเกิดใหม่จะต้องยื่นคำขอขึ้นทะเบียนภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวัน
คำขอขึ้นทะเบียนบัตรประจำตัวและเครื่องหมายสัญลักษณ์ให้เป็นไปตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

ข้อ
๙ เจ้าของสัตว์ควบคุมต้องจัดการให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนจากสัตวแพทย์
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์
หรือผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ตามกำหนดเวลาดังนี้
(๑)
ในกรณีของสุนัข ให้เจ้าของจัดการให้สุนัขได้รับการฉีดวัคซีนครั้งแรกเมื่อสุนัขนั้น
มีอายุตั้งแต่สองเดือนขึ้นไปแต่ไม่เกินสี่เดือน และได้รับการฉีดวัคซีนในครั้งต่อไปตามระยะเวลาที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน
(๒)
ในกรณีของสัตว์ควบคุมอื่น
ให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมดังกล่าวได้รับการฉีดวัคซีนตามระยะเวลาที่กำหนดในกฎกระทรวง
กรณีที่สัตวแพทย์หรือผู้ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์เป็นผู้ฉีดวัคซีน
เจ้าของสัตว์ควบคุมต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนด
ตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๑๐ กรณีดังต่อไปนี้ให้เจ้าของสัตว์ควบคุม
สุนัขและแมว แจ้งต่อหน่วยรับขึ้นทะเบียน
(๑)
ภายในสามสิบวัน
(๑.๑)
เมื่อมีการย้ายที่อยู่สุนัขและแมวไปนอกเขต
(๑.๒)
เมื่อมีการนำสุนัขและแมวจากนอกเขตมาไว้เลี้ยงดู
(๑.๓)
เมื่อบัตรประจำตัว เครื่องหมายสัญลักษณ์สูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด ในสาระสำคัญ
(๒)
ภายในเจ็ดวัน
(๒.๑)
เมื่อสุนัขและแมวตาย
(๒.๒)
เมื่อสุนัขและแมวหาย หรือหลังพบสุนัขและแมวที่หาย

ข้อ
๑๑ หากเจ้าของสุนัขและแมวไม่ประสงค์จะเลี้ยงดูอีกต่อไปต้องมอบสุนัขหรือแมว
บัตรประจำตัว และเครื่องการสัญลักษณ์ให้กับบุคคลอื่น และเจ้าของใหม่จะต้องแจ้งต่อหน่วยที่รับขึ้นทะเบียนไว้ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับมอบสุนัขและแมว

ข้อ
๑๒ กรณีการเลี้ยงสัตว์
ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก
เจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๗ อย่างเคร่งครัด
เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์
และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค
หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ดังนี้
(๑)
การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวกและเหมาะสม
(๒)
การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำแหล่งสาธารณะ
(๓)
ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บหรือบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม ทั้งนี้ ต้องไม่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยข้างเคียง
(๔)
ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ
(๕)
ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น
ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์ เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ
(๖)
ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอ

ข้อ
๑๓ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้
ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสัตว์ตามข้อ ๑๒
ต้องได้รับความยินยอมจากการประชุมประชาคมหมู่บ้าน และได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การอนุญาตตามวรรคหนึ่งนั้น
ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่า สถานที่เลี้ยงสัตว์นั้นเป็นบริเวณที่โปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก มีต้นไม้ให้ร่มเงาพอสมควร
ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล
หรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ
และไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน โดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าว
และแหล่งน้ำสาธารณะ ในระยะ ดังต่อไปนี้
(๑)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว
ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง
(๒)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัว
ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร
(๓)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๐ - ๑,๐๐๐ ตัว
ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร
(๔)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป
ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร
ผู้ขออนุญาตดังกล่าวให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบและเงื่อนไขที่กำหนด
พร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้ อย่างละ ๑ ชุด
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน
(๒)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓)
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน
(๔)
เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
เห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ
๑๔ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์ แยก กักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบ
รวมถึงต้องแจ้งให้สัตวแพทย์ของหน่วยงานราชการทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัด

ข้อ
๑๕ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานสาธารณสุข พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ
ซึ่งอยู่ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
หรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้
เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน หรือกรณีสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร
ในระหว่างการจับสัตว์
หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใด ทำให้สัตว์บาดเจ็บ
หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว
ทางองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น
กรณีตามวรรคสอง
ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวบุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้
โดยองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือจะพิจารณาไล่เบี้ยความผิดตามข้อเท็จจริง

ข้อ
๑๖ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๑๕
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนไปภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้
โดยประกาศไว้ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ หรือที่เปิดเผย
เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันแล้ว
ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ

ข้อ
๑๗ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดสามสิบวันก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด
เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว
ให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนตัวสัตว์
กรณีสัตว์นั้นตาย
หรือเจ็บป่วยหรือไม่สมควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น
ๆ
หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายได้
ในกรณีมิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง
และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดตามข้อ ๑๕ เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือด้วย

ข้อ
๑๘ อัตราค่าธรรมเนียม ค่าปรับ
และค่าเลี้ยงดูให้เป็นไปตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมค่าปรับ
และค่าเลี้ยงดูท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๑๙ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้อง
ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวง
หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์
หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราว
จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง
ให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
เว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันที

ข้อ
๒๐ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะ
ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อื่น
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสถานที่เลี้ยงสัตว์ระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันควร
และถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำโดยวิธีใดเพื่อระงับเหตุรำคาญนั้น หรือสมควรกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้มีเหตุรำคาญเกิดขึ้นอีกในอนาคตให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

ข้อ
๒๑ ข้อบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่
(๑)
การเลี้ยงหรือการปล่อยสัตว์ของทางราชการ
(๒)
การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ
๒๒ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ
ดังต่อไปนี้
(๑)
มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง
หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ
หรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒)
เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก หรือในเวลาทำการ
เพื่อตรวจสอบ
หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น
(๓)
ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น
(๔)
เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ หรืออาจก่อให้เกิด
เหตุรำคาญจากอาคารหรือสถานที่ใด ๆ เป็นปริมาณพอสมควร
เพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบความจำเป็นได้ โดยไม่ต้องใช้ราคา

ข้อ
๒๓ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ
พนักงานส่วนท้องถิ่น เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ
ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ
๒๔ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕

ข้อ
๒๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๐
มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สุรสีห์ สงเจริญ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)









ภวรรณตรี/จัดทำ
๑๒ ตุลาคม ๒๕๖๐

ปุณิกา/ตรวจ
๑๒ ตุลาคม ๒๕๖๐
























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๔๑ ง/หน้า ๙๑/๒๙ กันยายน ๒๕๖๐