กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒[๒]
ให้ผู้มีตำแหน่งต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
ก. หัวหน้ากองทะเบียน หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ข. ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ข้อ ๓[๓]
ให้เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองตั้งแต่ปลัดอำเภอชั้นตรีขึ้นไป และให้เจ้าพนักงานฝ่ายตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่ชั้นนายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป
เป็นนายตรวจ

ข้อ ๔
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๔] ค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ให้เรียกเก็บดังนี้
(๑) การขายทอดตลาด ปีละ  ๑๕,๐๐๐ บาท
(๒) การค้าของเก่า
(ก)
ประเภทโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ 
ตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน
โบราณวัตถุ
ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปีละ
๑๒,๕๐๐ บาท
(ข) ประเภท เพชร พลอย
ทอง นาก เงิน หรืออัญมณี ปีละ
๑๐,๐๐๐ บาท
(ค) ประเภทรถยนต์
ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ ปีละ
 ๗,๕๐๐ บาท
(ง) ประเภทอื่น ๆ ปีละ 
๕,๐๐๐  บาท
การค้าของเก่าหลายประเภท
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่สูงกว่าประเภทเดียว


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๕]

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๖]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๗]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๘]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่าตามอัตราในปัจจุบันได้เรียกเก็บมาเป็นเวลานานแล้วและไม่เหมาะสมกับค่าของเงินซึ่งเปลี่ยนแปลงไปมาก
ประกอบกับเป็นการสมควรแบ่งประเภทของการค้าของเก่าและกำหนดค่าธรรมเนียมให้เหมาะสมกับแต่ละประเภทเพื่อให้เกิดความเป็นธรรม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๙]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ นั้น ต่ำเกินไป ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบัน สมควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้สูงขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้







มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๓] ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๔] ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
[๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๖/ตอนที่ ๕/หน้า ๕๐/๒๕ มกราคม ๒๔๙๒
[๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๕ เมษายน ๒๕๑๗
[๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๑๔ ตุลาคม ๒๕๒๔