ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ว่าด้วยการอุทธรณ์และการทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการ
วินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
พ.ศ. ๒๕๓๙
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๓ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๖๑ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปรึกษาหารือกับคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์โดยที่ประชุมใหญ่แล้ว
จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการอุทธรณ์และการทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
พ.ศ. ๒๕๓๙

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ
๒ ในระเบียบนี้
ผู้ร้องทุกข์ หมายความรวมถึง
ผู้ซึ่งได้รับมอบฉันทะให้ร้องทุกข์แทนตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
หน่วยงานที่รับผิดชอบ หมายความว่า
หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ แล้วแต่กรณี
ที่ต้องรับผิดชอบในงานที่มีการอุทธรณ์
ไม่ว่าจะมีการระบุหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐดังกล่าวไว้ในคำอุทธรณ์หรือไม่ก็ตาม
คำอุทธรณ์ หมายความว่า คำอุทธรณ์ตามข้อ ๓
คำแก้อุทธรณ์ หมายความว่า
บันทึกที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งทำขึ้นตามข้อ ๑๐ เพื่อตอบคำอุทธรณ์ของผู้อุทธรณ์
เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
และให้หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติราชการแทนด้วย
พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวน หมายความว่า
ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบการสอบสวนแต่ละเรื่อง และมีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
พร้อมทั้งเสนอความคิดเห็นของตนต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเพื่อประกอบการพิจารณาตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
นิติกรผู้ทำสำนวน หมายความว่า
นิติกรซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนและการทำสำนวนเกี่ยวกับคำอุทธรณ์
ตลอดจนการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องอุทธรณ์ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

หมวด ๒
การอุทธรณ์
 

ข้อ
๓
ผู้ร้องทุกข์หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบที่ไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามมาตรา
๕๙ หรือมาตรา ๖๐ แล้วแต่กรณี ให้มีสิทธิอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งความเห็นหรือคำวินิจฉัยนั้น

ข้อ
๔ คำอุทธรณ์ต้อง
(๑)
ทำเป็นหนังสือไทยและใช้ถ้อยคำสุภาพ
(๒)
มีชื่อและที่อยู่ของผู้อุทธรณ์
(๓)
มีสำเนาคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคแนบมาด้วย
(๔)
ระบุประเด็นและเหตุผลของการอุทธรณ์
(๕)
ลงลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์หรือผู้มีอำนาจลงนามแทนผู้อุทธรณ์ แล้วแต่กรณี

ข้อ
๕
การยื่นหรือส่งคำอุทธรณ์ให้กระทำได้ดังต่อไปนี้
(๑)
ยื่นหรือส่งต่อเจ้าหน้าที่ ณ สำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่แจ้งผลการวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์
หรือสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
(๒)
ส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
และเพื่อประโยชน์ในการนับกำหนดเวลาในการอุทธรณ์
ให้ถือว่าวันที่ส่งคำอุทธรณ์แก่เจ้าพนักงานไปรษณีย์เป็นวันยื่นคำอุทธรณ์

หมวด ๓
วิธีพิจารณาและวินิจฉัยอุทธรณ์
 

ข้อ
๖
เมื่อสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้รับคำอุทธรณ์ใดแล้ว
ให้เลขาธิการมอบหมายให้นิติกรผู้ทำสำนวนคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการตรวจคำอุทธรณ์
การทำสำนวนและการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับการพิจารณาวินิจฉัยคำอุทธรณ์นั้นตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

ข้อ
๗
ให้นิติกรผู้ทำสำนวนตรวจคำอุทธรณ์นั้นว่าถูกต้องตามระเบียบนี้หรือไม่

ข้อ
๘
ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นยังไม่ครบถ้วนตามข้อ ๔
หรือยังไม่ชัดเจนเพียงพอ ให้เสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณาสั่งการให้แจ้งให้ผู้อุทธรณ์ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้ง
ถ้าผู้อุทธรณ์ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนด
ให้นิติกรผู้ทำสำนวนพิจารณาดำเนินการกับคำอุทธรณ์นั้นต่อไปตามระเบียบนี้
ถ้าผู้อุทธรณ์มิได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนด
หรือถ้านิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นไม่อยู่ในอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่จะรับไว้พิจารณาได้
ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณามีคำสั่งให้เสนอเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาวินิจฉัยต่อไป

ข้อ
๙ ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำอุทธรณ์นั้นถูกต้องตามระเบียบนี้
ให้เสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อมีคำสั่งรับคำอุทธรณ์นั้นไว้พิจารณา
และมีคำสั่งให้ส่งสำเนาคำอุทธรณ์นั้นไปยังคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อจัดทำคำแก้อุทธรณ์

ข้อ
๑๐
ให้คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งจัดทำคำแก้อุทธรณ์ให้ครบถ้วนและชัดเจนตามประเด็นต่าง
ๆ ที่ปรากฏในคำอุทธรณ์
และส่งไปยังสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาคำอุทธรณ์
ถ้าคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำคำแก้อุทธรณ์เกินกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
ให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทราบก่อนวันสิ้นกำหนดพร้อมด้วยเหตุผล
และหากยังมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำคำแก้อุทธรณ์ต่อไปอีก
ก็ให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทราบก่อนวันสิ้นกำหนด
แต่รวมระยะเวลาทั้งหมดต้องไม่เกินสามสิบวัน

ข้อ
๑๑ เมื่อได้รับคำแก้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาตามข้อ ๑๐
ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนอุทธรณ์เสนอต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เพื่อพิจารณา
ในกรณีที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมิได้ส่งคำแก้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑๐ ให้ถือว่าคู่กรณีฝ่ายหนึ่งนั้นไม่ติดใจที่จะจัดทำคำแก้อุทธรณ์
และให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนอุทธรณ์เสนอต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เพื่อพิจารณา

ข้อ
๑๒
ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่ได้มาเพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ได้แล้ว
หรือเป็นกรณีที่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมิได้ส่งคำแก้อุทธรณ์
ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีมติให้ส่งสำนวนอุทธรณ์นั้นให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนพิจารณาจัดทำคำแถลงการณ์ต่อไป

ข้อ
๑๓
ให้นำระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์
มาใช้บังคับแก่การดำเนินการและการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ตามระเบียบนี้ด้วย
โดยอนุโลม

ข้อ
๑๔
คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์อาจมีคำวินิจฉัยไม่รับคำอุทธรณ์นั้นไว้พิจารณา
ยกคำอุทธรณ์ ยืนตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
กลับคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นใหม่
หรือแก้คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคโดยวินิจฉัยยืนบางส่วน
กลับบางส่วน และวินิจฉัยใหม่แทนส่วนที่กลับนั้น
หรืออาจมีคำวินิจฉัยหรือข้อเสนอแนะอื่นเพิ่มเติม ก็ได้
ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีความเห็นแตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะต้องยกเหตุผลและหลักฐานสนับสนุนอย่างชัดเจนไว้ในคำวินิจฉัยด้วย

ข้อ
๑๕
ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีคำวินิจฉัยที่ไม่แตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
ให้ดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑)
ถ้าคำวินิจฉัยไม่มีข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการ
ให้เลขาธิการแจ้งผลการวินิจฉัยให้ผู้อุทธรณ์และคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งทราบ
(๒)
ถ้าคำวินิจฉัยมีข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการ
ให้เลขาธิการเสนอคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป
ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีคำวินิจฉัยที่แตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
ให้เลขาธิการเสนอคำวินิจฉัยไปยังนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป

หมวด ๔
การพิจารณาทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
 

ข้อ
๑๖
ในกรณีที่เลขาธิการเห็นว่าคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญ
หรือผลการวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจกระทบกระเทือนต่อวิถีทางปฏิบัติราชการหรือแก่ระบบบริหารราชการเป็นส่วนรวม
หรือมีเหตุผลสมควรประการอื่นที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะได้พิจารณาทบทวนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
ให้เลขาธิการส่งคำวินิจฉัยนั้นให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาทบทวน
ในการพิจารณาตามวรรคหนึ่ง
ให้เลขาธิการมอบหมายให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนคนใดคนหนึ่งพิจารณาเสนอความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ด้วย

ข้อ
๑๗ เมื่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาเสร็จแล้ว
ให้นำความในข้อ ๑๕ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

หมวด ๕
การสั่งการของนายกรัฐมนตรี
 

ข้อ
๑๘
เมื่อนายกรัฐมนตรีได้พิจารณาสั่งการแล้ว
ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาแจ้งผลการสั่งการให้ผู้ร้องทุกข์
หน่วยงานที่รับผิดชอบ และสำนักงานทราบ

ข้อ
๑๙[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุกเบกษาเป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ ๓๐
กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙
พลอากาศเอก
สมบุญ ระหงส์
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกา
















สุนันทา/ตรวจ
๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
ปาจรีย์/จัดทำ
๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๘๕ ง/หน้า ๖๘/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๙