เทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
เรื่อง
ตลาด
พ.ศ.
๒๕๕๓[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
ว่าด้วยการควบคุมการจัดตั้งตลาดขึ้นบังคับใช้ในเขตเทศบาลตำบลขุนทะเล

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๖
มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และกฎกระทรวง ว่าด้วยสุขลักษณะของตลาด พ.ศ. ๒๕๕๑
อันมีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ตามรัฐธรรมนูญ
ซึ่งมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.
๒๕๕๐ บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามที่กฎหมายบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
โดยความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลขุนทะเลและโดยความเห็นชอบของผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๒ เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับภายในเขตเทศบาลตำบลขุนทะเล ตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ
สำนักงานเทศบาลตำบลขุนทะเลแล้วเจ็ดวัน
นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับและให้ยกเลิกเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้ก่อนเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้
ตลาด หมายความว่า
สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์
เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบ หรือปรุงแล้ว
หรือของเสียง่าย ทั้งนี้
ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม และหมายความรวมถึง
บริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำ
หรือเป็นครั้งคราวหรือตามวันที่กำหนด
สินค้า หมายความว่า
เครื่องอุปโภค บริโภคหรือสิ่งของต่าง ๆ ที่วางจำหน่ายในตลาด
อาหารสด หมายความว่า
อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ เช่น โค กระบือ สุกร เป็ด ไก่ สัตว์น้ำ หรืออื่น ๆ
ที่ชำแหละแล้วหรือมีชีวิต รวมทั้งประเภทผัก ผลไม้ หรืออื่น ๆ
เป็นอาหารดิบและของอื่น ๆ ที่มีสภาพเป็นของสด
อาหารประเภทเนื้อสัตว์ชำแหละ
หมายความว่า อาหารสดประเภทเนื้อสัตว์ หรือเนื้อสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ
แผงจำหน่ายสินค้า
อาหารแปรรูป หมายความว่า
อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แห้งหรือหมัก ดอง หรือในรูปอื่น ๆ รวมทั้งสารปรุงแต่งอาหาร
เช่น พริกแห้ง กุ้งแห้ง อาหารกระป๋อง อาหารแช่อิ่ม กะปิ น้ำปลา ซอส เป็นต้น
อาหารปรุงสำเร็จ หมายความว่า
อาหารที่ผ่านการทำ ประกอบ ปรุง จนสำเร็จพร้อมที่จะรับประทานได้ เช่น ต้ม นึ่ง ทอด
ยำ ย่าง ฯลฯ รวมทั้งของหวาน และเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่มิได้บรรจุในภาชนะปิดสนิท
สุขาภิบาลอาหาร หมายความว่า
การจัดการและการควบคุมปัจจัยต่าง ๆ เพื่อให้อาหารสะอาดปลอดภัยจากเชื้อโรคและสารเคมีที่เป็นพิษซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของผู้บริโภค
เช่น อาหาร ผู้สัมผัสอาหาร สถานที่ทำ ประกอบ ปรุง และจำหน่ายอาหาร ภาชนะ อุปกรณ์
สัตว์และแมลงที่เป็นพาหะนำโรค
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า
อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึง สิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า
เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า
มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด
ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
การล้างตลาดตามหลักการสุขาภิบาล
หมายความว่า การทำความสะอาดตัวอาคารแผงจำหน่ายสินค้าในตลาด พื้น ผนัง เพดาน
(ถ้ามี) ทางระบายน้ำ ตะแกรงดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน บ่อพักน้ำเสีย
ที่เก็บรวบรวมหรือที่รองรับมูลฝอย ห้องน้ำ ห้องส้วม อ่างล้างมือและบริเวณต่าง ๆ รอบอาคารตลาดให้สะอาด
ปราศจากสิ่งปฏิกูล มูลฝอย หยักไย่ ฝุ่นละออง คราบสกปรกและอื่น ๆ รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรค
และกำจัดสัตว์พาหะนำโรค ทั้งนี้
สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลขุนทะเล
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาดทุกประเภท
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การเปลี่ยนแปลง ขยาย หรือลดสถานที่
หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาด
ภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาด ตามวรรคหนึ่งแล้ว
จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ความในข้อนี้ มิให้ใช้บังคับแก่กระทรวง ทบวง กรม
ราชการส่วนท้องถิ่น หรือองค์การของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่
แต่ในการดำเนินกิจการตลาด จะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาต
ตามความในข้ออื่นแห่งเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเลนี้ด้วย และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือ
ให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ข้อ ๖ ผู้ใดประสงค์จะจัดตั้งตลาด
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาต ตามแบบ ตล. ๑
พร้อมด้วยผังบริเวณและแบบแปลนการก่อสร้างและรายการปลูกสร้างในสถานที่จัดตั้งตลาดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การยื่นคำขอเปลี่ยนแปลง ขยาย หรือลดสถานที่
หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาด
ภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดแล้ว
ให้ยื่นคำขออนุญาต ตามแบบ ตล. ๔ พร้อมด้วยผังบริเวณและแบบแปลนการก่อสร้างและรายการปลูกสร้างที่จะขอเปลี่ยนแปลง
ขยายหรือลดสถานที่ หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๗ หากสถานที่จัดตั้งตลาดเป็นอาคาร
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้จัดตั้งตลาด ต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาคาร

ข้อ ๘ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นว่า
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้จัดตั้งตลาด
และมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับตลาดถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
ตามเงื่อนไขที่บังคับไว้ในเทศบัญญัตินี้ ตามประเภทของตลาดแล้ว ก็ให้ออกใบอนุญาต
ตามแบบ ตล. ๒
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นว่า
ผู้ขออนุญาตเปลี่ยนแปลง ขยาย หรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดได้จัดสถานที่ตั้งตลาดและมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับตลาดถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามเงื่อนไขที่บังคับไว้ในเทศบัญญัตินี้
ตามประเภทของตลาดแล้ว ก็ให้ออกหนังสืออนุญาตได้และให้บันทึกวัน เดือน
ปีที่ได้รับการอนุญาตไว้ด้านหลังใบอนุญาต ด้วยหมึกสีแดง

หมวด
๒
ลักษณะของตลาด
 

ข้อ ๙ ในเทศบัญญัตินี้ ให้จัดตลาดเป็น ๒ ประเภท
ดังนี้
(๑) ตลาดประเภทที่ ๑ ได้แก่
ตลาดที่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นการประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง
และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ ข้อ ๑๖ และข้อ ๑๗
(๒) ตลาดประเภทที่ ๒ ได้แก่
ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง
และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๘ ข้อ ๑๙ ข้อ ๒๐ และข้อ ๒๑

ข้อ ๑๐ ที่ตั้งของตลาด
ต้องอยู่ห่างไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยเมตรจากแหล่งที่น่ารังเกียจหรือแหล่งที่ก่อให้เกิดมลพิษ
ของเสีย โรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก
ที่กำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพอนามัย
เว้นแต่จะมีวิธีป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว
ภายใต้บังคับแห่งข้อความในวรรคหนึ่ง
ตลาดทุกประเภทที่จะขออนุญาตจัดตั้งขึ้นใหม่
จะต้องมีระยะห่างจากตลาดเดิมที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นอยู่แล้ว
ไม่น้อยกว่าหนึ่งกิโลเมตรหรือตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร ทั้งนี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นใช้ดุลพินิจ
โดยคำนึงถึงผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมและปัญหาการจราจรเป็นสำคัญ

ส่วนที่
๑
ตลาดประเภทที่
๑
 

ข้อ ๑๑ ต้องมีส่วนประกอบของสถานที่และสิ่งปลูกสร้าง
คือ อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ ที่ขนถ่ายสินค้า ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ
อ่างล้างมือ ที่เก็บรวบรวมหรือที่รองรับมูลฝอยและที่จอดรถ

ข้อ ๑๒ อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑) ตัวอาคารต้องทำด้วยวัสดุถาวร มั่นคง แข็งแรง
(๒) มีถนนรอบอาคารตลาดกว้างไม่น้อยกว่าสี่เมตร
และมีทางเข้าออกบริเวณตลาดอย่างน้อยหนึ่งทางที่กว้างไม่น้อยกว่าสี่เมตร
สำหรับตลาดที่มีอยู่ก่อนที่เทศบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ให้ปรับปรุงตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๓) หลังคา ต้องสร้างด้วยวัสดุทนไฟและแข็งแรง
ทนทาน ความสูงของหลังคาต้องมีความเหมาะสมกับการระบายอากาศของตลาดนั้น ๆ
(๔) พื้น ต้องทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง
ไม่ดูดซึมน้ำ เรียบ ล้างทำความสะอาดง่าย และต้องไม่มีน้ำขังอยู่ได้และไม่ลื่น
(๕) ฝาผนัง ต้องทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบ
ทำความสะอาดง่าย
(๖) เครื่องกั้น
หรือสิ่งกีดขวางทำด้วยวัสดุถาวรและแข็งแรง สามารถป้องกันสัตว์ต่าง ๆ เข้าไปพลุกพล่านในตลาด
(๗) ทางเดินภายในอาคารสำหรับผู้ซื้อ
ต้องกว้างไม่น้อยกว่าสองเมตร
(๘) ต้องมีการระบายอากาศภายในตลาดเพียงพอ
เหมาะสมและไม่มีกลิ่นเหม็นอับ
(๙) ในอาคารตลาดโดยทั่วไป
ต้องมีความเข้มของแสงสว่างไม่น้อยกว่าสองร้อยลักซ์ ทั้งนี้
ต้องไม่ใช้แสงหรือวัสดุอื่นที่ทำให้สีของสินค้าเปลี่ยนไปจากธรรมชาติ
(๑๐) แผงจำหน่ายสินค้าประเภทอาหารทำด้วยวัสดุถาวร
เรียบ ทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงมีพื้นที่แผงไม่น้อยกว่า ๑.๕ ตารางเมตร
สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร และต้องมีทางเข้าแผงผู้ขายของกว้างไม่น้อยกว่า
๗๐ เซนติเมตร มีที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะอย่างเหมาะสม
แยกต่างหากจากแผงและสะดวกต่อการเข้า-ออก
(๑๑) น้ำใช้ในตลาด
ต้องเป็นน้ำประปาหรือน้ำสะอาดแบบระบบท่ออย่างเพียงพอสำหรับล้างสินค้าหรือล้างมือ
ทั้งนี้ ต้องวางท่อในลักษณะที่ปลอดภัย
ไม่เกิดการปนเปื้อนจากน้ำโสโครกไม่ติดหรือทับกับท่อระบายน้ำเสียหรือสิ่งปฏิกูล โดย
(ก) มีที่ล้างอาหารสดอย่างน้อย ๑ จุด
และในแต่ละจุดจะต้องมีก๊อกน้ำไม่น้อยกว่า ๓ ก๊อก กรณีที่มีแผงจำหน่ายอาหารสด
ตั้งแต่ ๓๐ แผงขึ้นไป ต้องจัดให้มีที่ล้างอาหารสด ๑ จุด
ต่อจำนวนแผงจำหน่ายอาหารสดทุก ๓๐ แผง เศษของ ๓๐ แผง ถ้าเกิน ๑๕ แผง ให้ถือเป็น ๓๐
แผง
(ข)
มีก๊อกน้ำประจำแผงจำหน่ายอาหารประเภทเนื้อสัตว์ชำแหละ และแผงจำหน่ายอาหารประเภทปรุงสำเร็จ
(ค)
มีที่เก็บสำรองน้ำในปริมาณที่เพียงพอและสะดวกต่อการใช้ กรณีที่มีแผงจำหน่ายอาหารสด
ตั้งแต่ ๕๐ แผงขึ้นไป ต้องจัดให้มีน้ำสำรองอย่างน้อย ๕
ลูกบาศก์เมตรต่อจำนวนแผงจำหน่ายอาหารสดทุก ๑๐๐ แผง เศษของ ๑๐๐ แผง ถ้าเกิน ๕๐ แผง
ให้ถือเป็น ๑๐๐ แผง
(๑๒) ทางระบายน้ำ ต้องทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ
ภายในตลาดต้องเป็นทางระบายน้ำแบบเปิดส่วนทางระบายน้ำรอบตลาดต้องเป็นแบบรูปตัวยู (U)
มีตะแกรงปิด-เปิด ทำความสะอาดง่าย และมีความลาดเอียงระบายน้ำได้สะดวก
มีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน และบ่อบำบัดน้ำเสีย โดยน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้ง
ตามประกาศกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
และกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
(๑๓) ต้องจัดให้มีเครื่องดับเพลิง ตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาคารติดตั้งไว้
(๑๔)
ต้องจัดให้มีตราชั่งกลางตั้งไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการตลาด

ข้อ ๑๓ ต้องจัดให้มีที่ขนถ่ายสินค้าตั้งอยู่ในบริเวณหนึ่งบริเวณใดโดยเฉพาะ
และมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการขนถ่ายสินค้าในแต่ละวัน
และสะดวกต่อการขนถ่ายสินค้าและการรักษาความสะอาด

ข้อ ๑๔ ต้องจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะและอ่างล้างมือ
ตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมอาคาร
ตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกตัวอาคารตลาด หรือในกรณีที่อยู่ในอาคารตลาด
ต้องแยกเป็นสัดส่วนโดยเฉพาะ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องมีระบบการขับเคลื่อนอุจจาระ
ปัสสาวะลงสู่ที่เก็บ กัก ซึ่งจะต้องป้องกันสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้
และไม่ปนเปื้อนแหล่งน้ำธรรมชาติและน้ำใต้ดินทุกขั้นตอน
(๒) สร้างด้วยวัสดุถาวร ทำความสะอาดง่าย
ห้องส้วมมีเนื้อที่ภายในไม่น้อยกว่าเก้าสิบตารางเซนติเมตรต่อหนึ่งที่นั่ง
และมีความกว้างภายในไม่น้อยกว่าเก้าสิบเซนติเมตร ประตูเป็นชนิดเปิดออกและมีผนังกั้นเพื่อมิให้ประตูเปิดสู่ตลาดโดยตรง
(๓) ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงส่วนต่ำสุดของคาน
หรือเพดาน หรือสิ่งอื่นที่ติดกับคานหรือเพดานต้องไม่น้อยกว่าสองเมตร
และต้องมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละสิบของพื้นที่ห้องหรือมีพัดลมระบายอากาศ
(๔) ในห้องส้วมมีความเข้มของแสงสว่างไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยลักซ์
(๕) พื้นห้องส้วมต้องมีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า
๑:๑๐๐ และมีจุดระบายน้ำทิ้งอยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของพื้นห้อง
(๖) ต้องจัดให้มีกระดาษชำระ
หรือน้ำสำหรับชำระให้เพียงพอสำหรับส้วมทุกห้อง รวมทั้งจัดให้มีการจัดทำความสะอาดทุกวัน
(๗) กรณีเป็นโถส้วมชนิดคอห่าน
ต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่ายี่สิบเซนติเมตร
(๘) มีท่อระบายอุจจาระลงสู่ถังเก็บ กัก
ซึ่งต้องมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่าสิบเซนติเมตร มีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า
๑:๑๐
(๙)
มีท่อระบายก๊าซขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒.๕๐ เซนติเมตร
สูงเหนือหลังคาส้วมหรือสูงจนกลิ่นเหม็นของก๊าซไม่รบกวนผู้อื่น

ข้อ ๑๕ จำนวนส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะต้องจัดให้มี
ดังนี้
(๑)
ส้วมต้องมีไม่น้อยกว่าหกที่ต่อจำนวนแผงไม่เกินสี่สิบแผง
โดยแยกเป็นส้วมชายสองที่ส้วมหญิงสี่ที่ และให้เพิ่มทั้งส้วมชายและส้วมหญิงอีกหนึ่งที่
และสองที่ ตามลำดับต่อจำนวนแผงที่เพิ่มขึ้นทุกยี่สิบห้าแผง
(๒) ที่ถ่ายปัสสาวะชาย
ต้องจัดให้มีไม่น้อยกว่าจำนวนส้วมชาย และอยู่ในบริเวณเดียวกัน
(๓) อ่างล้างมือ ต้องจัดให้มีไม่น้อยกว่าหนึ่งที่
ต่อส้วมสองที่ และที่ถ่ายปัสสาวะสองที่

ข้อ ๑๖ ต้องจัดให้มีที่เก็บรวบรวมหรือรองรับมูลฝอย
ตามที่กำหนดในกฎหมาย ว่าด้วยการควบคุมอาคาร ตั้งอยู่นอกตัวอาคารตลาด
และอยู่ในพื้นที่ที่รถเก็บ
ขนมูลฝอยเข้า-ออกได้สะดวกมีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน
มีการปกปิด สามารถป้องกันไม่ให้สัตว์เข้าไปคุ้ยเขี่ยได้ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบว่าเหมาะสมกับตลาดนั้น

ข้อ ๑๗ ต้องจัดให้มีที่จอดรถอย่างเหมาะสม
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ส่วนที่
๒
ตลาดประเภทที่
๒
 

ข้อ ๑๘ ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม
และจัดให้มีสถานที่สำหรับผู้ขายของ ห้องส้วมที่ปัสสาวะ อ่างล้างมือ
และที่รวบรวมหรือที่รองรับมูลฝอย

ข้อ ๑๙ สถานที่สำหรับผู้ขายของ
ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ทางเดินภายในตลาดกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๒) บริเวณสำหรับผู้ขายของประเภทอาหารสด
ต้องจัดให้เป็นสัดส่วนเฉพาะ โดยมีลักษณะเป็นพื้นเรียบ แข็งแรง ไม่ลื่น
สามารถล้างทำความสะอาดได้ง่าย และไม่มีน้ำขัง เช่น
พื้นคอนกรีตพื้นที่ปูด้วยคอนกรีตสำเร็จ
หรือพื้นลาดด้วยยางแอสฟัลต์สูงจากพื้นไม่น้อยกว่าหกสิบเซนติเมตร
ด้านล่างของแผงไม่ใช้เป็นที่เก็บ
หรือสะสมสินค้าและของอื่น ๆ และต้องมีทางเข้าแผงสำหรับผู้ขายของไม่น้อยกว่าเจ็ดสิบเซนติเมตร
(๓)
แผงจำหน่ายสินค้าประเภทอาหารทำด้วยวัสดุแข็งแรงที่มีผิวเรียบ
สามารถล้างทำความสะอาดได้ง่าย สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร
ด้านล่างของแผงไม่ใช้เป็นที่เก็บ หรือสะสมสินค้าและของอื่น ๆ และต้องมีทางเข้าแผงสำหรับผู้ขายของไม่น้อยกว่า
๗๐ เซนติเมตร
(๔) น้ำใช้ในตลาด
ต้องเป็นน้ำประปาหรือน้ำที่สะอาดและจัดให้มีเพียงพอ และจัดให้มีที่ล้าง
ทำความสะอาดอาหารและภาชนะในบริเวณแผงจำหน่ายอาหารสด
แผงจำหน่ายอาหารประเภทเนื้อสัตว์ชำแหละ และแผงจำหน่ายอาหารประเภทปรุงสำเร็จ
(๕)
ต้องมีทางระบายน้ำจากจุดที่มีการล้างรอบตลาดเป็นรางแบบเปิด ทำด้วยวัสดุถาวร
ผิวเรียบมีความลาดเอียงให้สามารถระบายน้ำได้สะดวก มีตระแกรงดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน
บ่อพักน้ำเสียโดยจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย
ก่อนระบายน้ำออกสู่ท่อระบายน้ำสาธารณะหรือแหล่งน้ำสาธารณะ
(๖) กรณีที่มีโครงสร้างเฉพาะเสาและหลังคา
โครงเหล็กคลุมผ้าใบ เต็นท์ ร่มหรือสิ่งอื่นใดในลักษณะเดียวกัน
ต้องอยู่ในสภาพที่มั่นคง แข็งแรง

ข้อ ๒๐ ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะและอ่างล้างมือ
ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะเช่นเดียวกับข้อ ๑๔ (๑)-(๙) และข้อ ๑๕ (๑)-(๓)
และตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกบริเวณสถานที่ขายสินค้า ทั้งนี้
ให้มีระยะห่างจากตลาดไม่เกิน ๕๐ เมตร และอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

ข้อ ๒๑
ต้องจัดให้มีที่เก็บรวบรวมหรือที่รองรับมูลฝอยอย่างเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน
มีการปกปิดสามารถป้องกันสัตว์ไปคุ้ยเขี่ยได้ ซึ่งตั้งอยู่นอกบริเวณแผงขายของ
และอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก และมีลักษณะเหมาะสม
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
โดยคำนึงถึงความเหมาะสมกับตลาดนั้น ๆ
เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดประเภทที่ ๒
นี้ ได้ดำ เนินกิจการต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว
ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่า ตลาดประเภทที่ ๒ นั้น
มีศักยภาพที่จะพัฒนาเป็นตลาดประเภทที่ ๑ ได้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและผู้ได้รับใบอนุญาตร่วมกันพิจารณากำหนดแผนการพัฒนาปรับปรุงตลาดประเภทที่
๒ ให้เป็นประเภทที่ ๑ ตามระยะเวลาและขั้นตอนที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

หมวด
๓
การดำเนินกิจการตลาด
 

ข้อ ๒๒ การจัดวางสินค้าในตลาด
ต้องจัดวางผังการจำหน่ายให้เป็นหมวดหมู่ ไม่ปะปนกันแยกเป็นประเภทอาหารสดชนิดต่าง ๆ
อาหารแปรรูป อาหารปรุงสำเร็จ และประเภทสินค้าที่ไม่ใช่อาหารเพื่อสะดวกในการดูแลความสะอาด
และป้องกันการปนเปื้อนในอาหาร
ในกรณีที่เป็นอาหารสดซึ่งอาจมีน้ำหรือของเหลวไหลหยด
เลอะเทอะ จะต้องมีการกั้นไม่ให้ไหลจากแผงสู่พื้นตลาด
และจัดให้มีท่อหรือทางสำหรับระบายน้ำหรือของเหลวนั้นลงสู่ท่อระบายน้ำโดยไม่ให้เปื้อนพื้นตลาด

ข้อ ๒๓ ให้เปิดตลาด ตั้งแต่เวลา ๐๔.๐๐ น.
และปิดตลาดเมื่อถึงเวลา ๒๑.๐๐ น.

ข้อ ๒๔ ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑
ต้องรับผิดชอบดูแลเกี่ยวกับการดูแลบำรุงรักษาตลาดและการรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบ
เรียบร้อยในตลาดให้ถูกสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) บำรุงรักษาโครงสร้างต่าง ๆ
ของตลาดให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดีตลอดเวลา เช่น ตัวอาคาร พื้น ฝ้า เพดาน
แผงจำหน่ายสินค้า ระบบบำบัดน้ำเสียหรือน้ำทิ้ง และทางระบายน้ำ อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น
สายไฟ หลอดไฟ พัดลม ก๊อกน้ำ ท่อน้ำประปา และสาธารณูปโภคอื่น
(๒) ดูแลห้องส้วม ที่ปัสสาวะ
และอ่างล้างมือให้อยู่ในสภาพที่สะอาด ใช้การได้ดี
และเปิดให้ใช้ตลอดเวลาที่เปิดตลาด
(๓)
จัดให้มีการล้างทำความสะอาดตลาดเป็นประจำทุกวัน
โดยเฉพาะแผงจำหน่ายอาหารสดและแผงจำหน่ายอาหารประเภทเนื้อสัตว์ชำแหละ
ในกรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อ ให้ดำเนินการล้างตลาด ตามหลักการสุขาภิบาล
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขแจ้งให้ปฏิบัติ
(๔)
จัดให้มีการป้องกันไม่ให้น้ำหรือของเหลวไหลจากแผงจำหน่ายอาหารประเภทเนื้อสัตว์ชำแหละลงสู่พื้นตลาด

ข้อ ๒๕ เพื่อประโยชน์ในการป้องกันเหตุรำคาญ
มลพิษที่เป็นอันตราย หรือการระบาดของโรคติดต่อ
ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑ หรือตลาดประเภทที่ ๒
ต้องไม่กระทำการและต้องควบคุมดูแลมิให้ผู้ใดกระทำการ ดังต่อไปนี้
(๑) จำหน่ายอาหารที่ไม่สะอาดหรือไม่ปลอดภัย
ตามกฎหมาย ว่าด้วยอาหารในตลาด
(๒) นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด เว้นแต่สัตว์ที่นำไปขังไว้ในที่ขังสัตว์เพื่อจำหน่าย
(๓) ฆ่าหรือชำแหละสัตว์ใหญ่ เช่น โค กระบือ แพะ
แกะ หรือสุกร ในตลาด
รวมทั้งฆ่าหรือชำแหละสัตว์ปีกในกรณีที่เกิดการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่ที่ติดต่อมาจากสัตว์ในเขตท้องที่นั้น
(๔) สะสมหรือหมักหมมสิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาด จนทำให้สถานที่สกปรก
รกรุงรัง เป็นเหตุรำคาญเกิดมลพิษที่เป็นอันตราย
หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์หรือแมลงที่เป็นพาหะนำโรค
(๕)
ถ่ายเทหรือทิ้งมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด
นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรองรับมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล
(๖) ทำให้น้ำใช้ในตลาดเกิดความสกปรก จนเป็นเหตุให้เป็นหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๗)
ก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งอาจเป็นที่เดือดร้อนหรือเกิดอันตรายแก่ผู้อื่น
(๘) ใช้ตลาดเป็นที่พักอาศัยหรือเป็นที่พักค้างคืน
(๙) กระทำการอื่นใดที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญ
มลพิษที่เป็นอันตราย หรือการระบาดของโรคติดต่อ เช่น เสียงดัง แสงกะพริบ
ความสั่นสะเทือน หรือมีกลิ่นเหม็น

ข้อ ๒๖ ตลาดประเภทที่ ๑
ต้องจัดให้มีเครื่องดับเพลิงไว้ ตามกฎหมาย
ว่าด้วยควบคุมอาคารและติดตั้งในบริเวณที่เห็นได้ง่าย

หมวด
๔
การบำรุงรักษาตลาด
 

ข้อ ๒๗ ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑
ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแล รักษาความสะอาดเรียบร้อยภายในตลาด
ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องบำรุงรักษาโครงสร้างต่าง ๆ ภายในตลาด
ได้แก่ ตัวอาคาร อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น สายไฟ หลอดไฟ พัดลม ท่อน้ำประปา ฯลฯ
ให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดีตลอดเวลา
(๒) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอยที่ไม่รั่วซึม
และมีฝาปิดประจำทุกแผง ให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยบริเวณตลาดเป็นประจำ
และดูแลที่รวบรวมมูลฝอยรวมให้ถูกสุขลักษณะเสมอ
(๓)
ต้องจัดให้มีการทำความสะอาดตลาดเป็นประจำทุกวัน และล้างตลาด
ตามหลักการสุขาภิบาลอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง
(๔) ต้องจัดให้มีการดูแลทำความสะอาดของห้องน้ำ
ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ บ่อดักมูลฝอยบ่อดักไขมัน และระบบบำบัดน้ำเสีย
ให้ใช้การได้ดีตลอดเวลา

ข้อ ๒๘ ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่ ๒
ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยดูแลความสะอาดห้องน้ำ ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ
บ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมันและบ่อพักน้ำเสียหรือระบบบำบัดน้ำเสียให้ใช้การได้ดี
ดูแลที่รวบรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอและจัดให้มีการล้างตลาดด้วยน้ำสะอาดทุกวันที่เปิดทำการ

ข้อ ๒๙ ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
ต้องไม่ทำการและต้องดูแลมิให้ผู้ใดกระทำการอันอาจจะทำให้เกิดเหตุรำคาญ
หรือการระบาดของโรคติดต่อ ดังต่อไปนี้
(๑) นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด
เว้นแต่สัตว์ที่นำไปขังไว้ที่ขังสัตว์เพื่อขาย
(๒) สะสม หมักหมมสิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาด
ทำให้สถานที่สกปรก รกรุงรัง หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค
(๓) ถ่าย เท ทิ้งมูลฝอย หรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด
นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรองรับมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล
(๔) ทำให้น้ำใช้ในตลาดเกิดสกปรกขึ้น
จนเป็นสาเหตุให้เสื่อม หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๕) ก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งเป็นที่เดือดร้อน
หรือน่าจะเกิดอันตรายแก่ผู้อื่น
(๖) ใช้ตลาดเป็นที่พักอาศัยหลับนอน
(๗)
กระทำการอื่นใดที่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

หมวด
๕
ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
 

ข้อ ๓๐ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
ต้องให้ความร่วมมือกับผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดเจ้าพนักงานสาธารณสุขและเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการดำเนินกิจการที่เกี่ยวกับสุขลักษณะของตลาด อันได้แก่ การจัดระเบียบ
กฎเกณฑ์ในการรักษาความสะอาดของตลาดในเรื่อง การจัดหมวดหมู่สินค้า การดูแลความสะอาดแผงขายของ
การรวบรวมมูลฝอยลงในภาชนะรองรับที่เหมาะสม การล้างตลาด การอื่น ๆ เช่น
การฝึกอบรมผู้ขายของ ผู้ช่วยขายของ

ข้อ ๓๑ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
ต้องวางสินค้าบนแผง หรือในขอบเขตที่วางขายของที่จัดไว้ให้ ห้ามวางล้ำแผงหรือขอบเขต
หรือต่อเติมแผงขายของออกมา อันจะเป็นการกีดขวางทางเดินในตลาด
และห้ามวางสินค้าสูงจากพื้นตลาดเกินกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบเซนติเมตร
การวางและเก็บสะสมสินค้าประเภทอาหาร เครื่องดื่ม
รวมทั้งเครื่องใช้ที่เกี่ยวกับอาหารต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่าหกสิบเซนติเมตร
และห้ามวางวัตถุอันตรายปนกับสินค้าประเภทอาหาร

ข้อ ๓๒ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
ต้องมีสุขลักษณะส่วนบุคคล ดังต่อไปนี้
(๑) มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
ไม่เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ อันได้แก่
วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้ไทฟอยด์ โรคบิด ไข้สุกใส ไข้หัด โรคคางทูม โรคเรื้อน
โรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ และโรคไวรัสตับอักเสบชนิดเอ
(๒) ต้องแต่งกายสุภาพ เป็นระเบียบ
เรียบร้อยในระหว่างการขาย มีสุขวิทยาส่วนบุคคลที่ดีและต้องมีความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหารและอื่น
ๆ ตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นกำหนด
(๓) ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
ต้องรับการตรวจสุขภาพ ตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

ข้อ ๓๓ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด
ต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะในการใช้กรรมวิธีการจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุง เก็บ
หรือสะสมอาหาร หรือสินค้าอื่นและการรักษาความสะอาดของภาชนะน้ำใช้และของใช้ต่าง ๆ
ดังต่อไปนี้
(๑) ลักษณะและประเภทของสินค้าที่ขายต้องสะอาด
ปลอดภัย และเป็นสินค้าที่ไม่ผิดกฎหมายหรือต้องห้ามตามกฎหมาย
(๒) อาหารสดที่มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดการเน่าเสียได้ง่าย
ต้องจัดเก็บในอุณหภูมิที่เหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๓) การจำหน่ายอาหารปรุงสำเร็จ
ต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ปกปิดอาหาร เพื่อป้องกันการปนเปื้อน
และรักษาเครื่องมือหรืออุปกรณ์ปกปิดให้สะอาดใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๔) ในกรณีที่มีการทำ ประกอบและปรุงอาหาร
ต้องจัดไว้ให้เป็นสัดส่วน และต้องปฏิบัติให้ถูกต้อง ตามหลักสุขาภิบาลอาหาร
(๕) เครื่องมือ เครื่องใช้
และภาชนะอุปกรณ์ที่ใช้ต้องสะอาดและปลอดภัย
มีการล้างและการเก็บที่ถูกต้องทั้งก่อนและหลังการใช้งาน

ข้อ ๓๔ ถ้าปรากฏว่า ผู้ขายของหรือผู้ช่วยขายของคนใด
เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจหรือเป็นพาหะนำโรคติดต่อ
ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
ถ้าอนุญาตให้ขายของต่อไปจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ขายของ
หรือผู้ช่วยขายของผู้นั้นหยุดการปฏิบัติงานไว้ทันที จนกว่าจะปราศจากเหตุที่เป็นอยู่นั้น

หมวด
๖
การควบคุมกิจการตลาด
 

ข้อ ๓๕ ผู้ได้รับอนุญาต
ต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียม ตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้
ภายในกำหนดสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนด จะถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๓๖ เมื่อผู้รับใบอนุญาตผู้ใดประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้ยื่นคำ ขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ ตล. ๓ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้ว ให้ประกอบกิจการต่อไปจนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่อใบอนุญาต
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

ข้อ ๓๗ ใบอนุญาตจัดตั้งตลาด ให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลขุนทะเล

ข้อ ๓๘ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
หรือไม่ประสงค์ประกอบกิจการต่อไป ให้ยื่นคำขอแก้ไขรายการในใบอนุญาต
หรือให้ยื่นคำขอบอกเลิกการดำเนินการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ ตล. ๔

ข้อ ๓๙ หากปรากฏว่า ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ผู้ได้รับใบอนุญาต จะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ
ตล. ๔ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๔๐ การออกใบแทนใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข ดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ แบบ ตล. ๒
โดยประทับตราสีแดง คำว่า ใบแทน กำกับไว้ด้วย
และให้มีวัน เดือน ปีที่ออกใบแทนพร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิม
(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม
ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี
และลงเล่มที่ เลขที่ ปีของใบแทน

ข้อ ๔๑ ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๔๒ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ
ตามที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑) คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการตลาดให้ใช้ แบบ
ตล. ๑
(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการตลาดให้ใช้ แบบ ตล. ๒
(๓) คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการตลาดให้ใช้
แบบ ตล. ๓
(๔) คำขออนุญาตการต่าง ๆ
เกี่ยวกับประกอบกิจการตลาดให้ใช้ แบบ ตล. ๔

ข้อ ๔๓ ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
สำหรับตลาดประเภทใด ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในระยะเวลาที่เห็นสมควร
แต่ไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๔๔ กรณีที่ผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้วสองครั้ง
และมีเหตุที่จะต้องสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้
กรณีผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามเทศบัญญัติ
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการ
ตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร
แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๔๕ บรรดาใบอนุญาตที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้
ให้คงใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

หมวด
๗
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๔๖ ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ ในข้อ ๕
มีความผิด ตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๔๗ ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ในข้อ ๓๐ ข้อ ๓๑
ข้อ ๓๒ ข้อ ๓๓ หรือข้อ ๓๔ มีความผิด ตามมาตรา ๗๘ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๔๘ ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัตินี้ ในข้อ ๓๙ หรือข้อ
๔๑ มีความผิด ตามมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๔๙ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดดำเนินการในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต
ตามข้อ ๔๓ หรือข้อ ๔๔ มีความผิด ตามมาตรา ๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๕๐ ให้นายกเทศมนตรีตำบลขุนทะเลมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ข้อบังคับ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓
ทัพชนะ
มะลิเผือก
นายกเทศมนตรีตำบลขุนทะเล
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียม
แนบท้ายเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขุนทะเล เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๓
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต
(ตล. ๑)
๓. ใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาด(ตล.
๒)
๔. คำขอต่อใบอนุญาต(ตล.
๓)
๕. แบบคำขออนุญาตทั่วไป(ตล.
๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๑
กรกฎาคม ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๒๑
กรกฎาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๑๗๑/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๓