pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกความในข้อ ๘ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๓กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘
ค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ให้เรียกเก็บดังนี้
(๑) การขายทอดตลาด ปีละ
๑๕,๐๐๐ บาท
(๒) การค้าของเก่า
(ก) ประเภทโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ
ตามกฎหมายว่าด้วยโบราณ
สถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปีละ
๑๒,๕๐๐ บาท
(ข) ประเภทเพชร พลอย ทอง นาก
เงิน หรืออัญมณี  ปีละ
๑๐,๐๐๐ บาท
(ค) ประเภทรถยนต์ตามกฎหมาย
ว่าด้วยรถยนต์  ปีละ ๗,๕๐๐ บาท
(ง) ประเภทอื่น ๆ ปีละ ๕,๐๐๐ บาท
การค้าของเก่าหลายประเภท
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่สูงกว่าประเภทเดียว


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๔
พลเอก สิทธิ จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่
๓ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ นั้น ต่ำเกินไป ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบัน
สมควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้สูงขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้















มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๑๔ ตุลาคม ๒๕๒๔
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒[๒]
ให้ผู้มีตำแหน่งต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
ก. หัวหน้ากองทะเบียน หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ข. ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ข้อ ๓[๓]
ให้เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองตั้งแต่ปลัดอำเภอชั้นตรีขึ้นไป และให้เจ้าพนักงานฝ่ายตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่ชั้นนายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป
เป็นนายตรวจ

ข้อ ๔
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๔] ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ
๕๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ
๕๐๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๕]

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๖]

กฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๗]







มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้จัดทำ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๓] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๔]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
[๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๖/ตอนที่ ๕/หน้า ๕๐/๒๕ มกราคม ๒๔๙๒
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๘
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ ๕๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ ๕๐๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
ช. เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย











มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๒] ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ
๕๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ
๕๐๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๓]

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๔]







มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
[๒]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
[๔] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕
บังคับกับไก่
เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
พ.ศ.
๒๕๔๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
เป็นปีที่
๖๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๔๙

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์จำพวกไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันในท้องที่ต่างๆ
มีการฆ่าสัตว์ปีกจำพวกไก่ เป็ด และห่านเพื่อจำหน่ายให้แก่ผู้บริโภคเป็นจำนวนมาก สมควรมีมาตรการตรวจสอบควบคุม
หรือป้องกันมิให้โรคระบาดที่เกิดกับสัตว์ดังกล่าวติดต่อมาสู่คน รวมถึงตรวจสอบสารตกค้างในเนื้อสัตว์ดังกล่าว
เพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภคในการบริโภคเนื้อสัตว์ที่ปราศจากเชื้อโรคและสารตกค้างสมควรให้นำพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ มาใช้บังคับกับสัตว์ปีกจำพวกไก่ เป็ด และห่าน ในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
และโดยที่มาตรา ๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การจะบังคับใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ ในท้องที่ใดเกี่ยวกับสัตว์ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๒๙
มีนาคม ๒๕๔๙

พัชรินทร์/จัดทำ
๑
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๙ ก/หน้า ๔/๒๒ มีนาคม ๒๕๔๙
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในมาตรา ๑๕
แห่ง
พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎให้ไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ในจังหวัดพระนครและธนบุรี ให้ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้
ในจังหวัดอื่น ๆ ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต

ข้อ ๒
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตรแขวงหรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจตามพระราชบัญญัตินี้

ข้อ ๓
คำร้องขอรับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ต้องทำตามแบบ ซึ่งแนบท้ายกฎเสนาบดีนี้
(หมาย ๑)

ข้อ ๔
ผู้รับใบอนุญาตต้องทำบัญชีไว้ตามแบบซึ่งแนบท้ายกฎเสนาบดีนี้ (หมาย ๒)

ข้อ ๕
ถ้าผู้รับใบอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับใบอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๖
การเพิกถอนใบอนุญาตนั้น ต้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ

ข้อ ๗
ผู้รับใบอนุญาต ซึ่งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น
ถ้ายื่นคำร้องต่อเสนาบดีขอให้สั่งเปลี่ยนคำสั่งของเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแล้ว
จะประกอบกิจการต่อไปจนกว่าจะได้รับคำวินิจฉัยของเสนาบดีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘
ถ้าเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต หรือเสนาบดีสั่งเพิกถอนใบอนุญาต ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแจ้งไปยังนายตรวจประจำท้องถิ่นให้ทราบ

ข้อ ๙
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดั่งนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ๕๐
บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ๕๐
บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔
จอมพล บริพัตร
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำร้องขอรับใบอนุญาต (หมายเลข ๑)
๒. บัญชีสำหรับผู้ทำการ (หมายเลข ๒)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)










มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕


















































[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘/หน้า ๗๙/๒๔ พฤษภาคม ๒๔๗๔
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๕๓๓

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ
๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔ ในระเบียบนี้
อำเภอ หมายความรวมถึง กิ่งอำเภอ
จังหวัด หมายความว่า จังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาต หมายความถึง
(๑)
ในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ กรมการปกครอง
(๒)
ในเขตจังหวัดอื่น ได้แก่ ที่ทำการปกครองอำเภอ และที่ทำการปกครองกิ่งอำเภอ

ข้อ
๔ ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙ ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตเสนอเรื่องราวพร้อมความเห็นไปให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาสั่งการภายในสิบวันทำการนับแต่วันรับเรื่องคำร้องขออนุญาต
ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในสามวันทำการนับแต่วันได้รับการเสนอเรื่องราวขออนุญาต
รายใดที่ขัดข้องไม่สามารถดำเนินการให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้บันทึกเหตุขัดข้องไว้ในคำร้องขออนุญาตนั้นด้วย

ข้อ
๕ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ และข้อ ๑๒ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑ เงินค่าธรรมเนียมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ให้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดินโดยถือปฏิบัติตามระเบียบการเก็บรักษาเงิน และการนำเงินส่งคลังในหน้าที่ของอำเภอ
กิ่งอำเภอ พ.ศ. ๒๕๒๐ และระเบียบว่าด้วยวิธีการนำเงินส่งคลัง พ.ศ. ๒๕๒๐
ข้อ ๑๒ ในกรณีที่เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต
สั่งไม่อนุญาตการขายทอดตลาดและค้าของเก่าให้แจ้งการไม่อนุญาต ให้ผู้ขอใบอนุญาตทราบภายในห้าวันทำการนับแต่วันที่เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีคำสั่งท้ายหนังสือแจ้งให้ระบุไว้ด้วยว่า
หากผู้ขอใบอนุญาตต้องการอุทธรณ์คำสั่งไม่อนุญาตต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ให้ทำเป็นหนังสือระบุข้อโต้แย้ง และข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงประกอบด้วย และยื่นคำอุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ตนได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว

ข้อ
๖ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๐ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐ ในกรณีเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีคำสั่งไม่ออกใบอนุญาต
ให้ถือปฏิบัติตามข้อ ๑๒
ในกรณีเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตสั่งเพิกถอนใบอนุญาตที่ออกให้แก่ผู้ขอใบอนุญาตตามมาตรา
๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔ ให้นำความในข้อ
๑๒ มาบังคับใช้โดยอนุโลม และรายงานเรื่องสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดังกล่าวให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยทราบด้วย


ประกาศ ณ วันที่ ๑๕
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลอากาศเอก คงศักดิ์
วันทนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย





มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕


















































[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑ ง/หน้า ๑๒/๖ มกราคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาด
และค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘ ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดั่งนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ
๕๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ
๕๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒









มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๘
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ
๑๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ
๑๐๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
น.อ. หลวงศุภชลาศัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย










มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๒
 

เพื่อให้การควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ
๑๔ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๕๓๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๔ ใบอนุญาตขายทอดตลาดและค้าของเก่าให้ใช้ได้จนถึงวันที่
๓๑ ธันวาคมของปีที่ออกใบอนุญาต
ผู้รับใบอนุญาตที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตต้องยื่นคำขออนุญาตก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเก้าสิบวัน
การพิจารณาการต่ออายุใบอนุญาต ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตเสียให้ถูกต้องตามมาตรา
๖
และส่งแผ่นพิมพ์ลายนิ้วมือของผู้ขอต่อใบอนุญาตที่ผ่านการตรวจสอบจากกองทะเบียนประวัติอาชญากร
สำนักงานตำรวจแห่งชาติแล้ว ให้ใช้ฉบับเดิมส่งให้กองทะเบียนประวัติอาชญากร
สำนักงานตำรวจแห่งชาติตรวจสอบใหม่ได้ว่ามีประวัติเพิ่มเติมอะไรบ้าง
เว้นแต่แผ่นพิมพ์ลายนิ้วมือฉบับเดิมชำรุด หรือมีกรณีสงสัย
หรือมีการเปลี่ยนผู้แทนนิติบุคคลให้เรียกผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตไปพิมพ์ลายนิ้วมือใหม่
ให้กองทะเบียนประวัติอาชญากร สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตรวจสอบคุณสมบัติตามมาตรา ๖
(๓) แล้วเสนอความเห็นต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้น
จนถึงเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาสั่งการ แล้วแต่กรณี
เมื่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตสั่งการอย่างใด
ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตดำเนินการตามข้อ ๑๐ หรือข้อ ๑๒ แล้วแต่กรณี


ประกาศ
ณ วันที่ ๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๒
พลตรี
สนั่น ขจรประศาสน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย















มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕


















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๐๓ ง/หน้า ๖๒/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๒
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๒] ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด ปีละ
๑๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า ปีละ
๑๐๐ บาท


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๓]







มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
[๒]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๖ (พ.ศ. ๒๕๕๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.
๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๖ ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ และค่าธรรมเนียมการประทับตรารับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
สำหรับการฆ่าไก่ เป็ด หรือห่านเพื่อจำหน่ายภายในประเทศ
ไม่ว่าจะเป็นการฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์หรือในโรงฆ่าสัตว์ก็ตาม


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ธีระ
วงศ์สมุทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ และค่าธรรมเนียมการประทับตรารับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
สำหรับการฆ่าไก่ เป็ด หรือห่าน
ให้ครอบคลุมถึงการฆ่าสัตว์จำพวกดังกล่าวเพื่อจำหน่ายภายในประเทศด้วย
เพื่อสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตและจำหน่ายเนื้อสัตว์จำพวกไก่ เป็ด
หรือห่าน ภายในประเทศ
และเพื่อสนับสนุนให้ผู้ประกอบการนำสัตว์ดังกล่าวมาฆ่าในโรงฆ่าสัตว์
เพื่อที่จะได้รับการตรวจสอบจากพนักงานตรวจโรคสัตว์ก่อนมีการนำออกจำหน่าย
อันเป็นการคุ้มครองสวัสดิภาพของประชาชนในด้านสาธารณูปโภคภายในประเทศ
และส่งเสริมการพัฒนาระบบมาตรฐานและความปลอดภัยด้านอาหาร
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้




















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๙
มิถุนายน ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๑๒/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒