pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติ
ควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ
จังหวัดพระนคร และเขตเทศบาลนครธนบุรี
จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับไก่ เป็ด
และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕
พ.ศ. ๒๕๑๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๒
เป็นปีที่ ๒๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ จังหวัดพระนคร
และเขตเทศบาลนครธนบุรี จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับไก่ เป็ด และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ จังหวัดพระนคร
และเขตเทศบาลนครธนบุรี จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับไก่ เป็ด และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕ พ.ศ. ๒๕๑๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ จังหวัดพระนคร และเขตเทศบาลนครธนบุรี
จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับไก่ เป็ด และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม
กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ จังหวัดพระนคร
และเขตเทศบาลนครธนบุรี จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับไก่ เป็ด และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕
ไม่เหมาะสมกับสภาพเป็นอยู่ในภาวะปัจจุบัน และรัฐบาลมีนโยบายให้เอกชนนำเนื้อสัตว์จากจังหวัดอื่นข้ามเขตเข้ามาจำหน่ายในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีได้
จึงสมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวเสีย
















พุทธชาด / แก้ไข
๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๕
A+B (C)

พัชรินทร์/จัดทำ
๑
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๖/ตอนที่
๑๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๒
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่
เขตเทศบาลนครกรุงเทพ ฯ จังหวัดพระนคร และเขตเทศบาล
นครธนบุรี จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับ ไก่ เป็ด และห่าน
พ.ศ. ๒๕๐๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๐๕
เป็นปีที่ ๑๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ ฯ จังหวัดพระนคร และเขตเทศบาล นครธนบุรี
จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับ ไก่ เป็ด และห่าน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ ฯ จังหวัดพระนคร
และเขตเทศบาลนครธนบุรี จังหวัดธนบุรี เกี่ยวกับ ไก่ เป็ด และห่าน พ.ศ. ๒๕๐๕"

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
บังคับในท้องที่เขตเทศบาลนครกรุงเทพ ฯ จังหวัดพระนคร และเขตเทศบาลนครธนบุรี จังหวัดธนบุรี
เกี่ยวกับ ไก่ เป็ด และห่าน

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ส.
ธนะรัชต์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากเขตเทศบาลนคร กรุงเทพ
ฯ และเขตเทศบาลนครธนบุรี เป็นย่านชุมนุมชนหนาแน่น จึงต้องควบคุมในด้านการรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง
รวมทั้งการจัดและดำเนินการเกี่ยวกับการฆ่าและการจำหน่ายเนื้อสัตว์ สำหรับ ไก่ เป็ด
และห่าน ให้ถูกสุขลักษณะ โดยใช้โรงงานและวิธีการที่ทันสมัยให้เหมาะสมกับสภาพของบ้านเมือง
ซึ่งจะเป็นการป้องกันอัคคีภัยและถูกสุขลักษณะด้วย จึงสมควรควบคุมการฆ่าไก่ เป็ด
และห่าน โดยตราพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บังคับในเขตเทศบาลนครกรุงเทพ ฯ และเขตเทศบาลนครธนบุรี ต่อไป















พุทธชาด/แก้ไข
๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B (C)

พัชรินทร์/จัดทำ
๑ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่
๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๓ สิงหาคม ๒๕๐๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ มาตรา
๒๔ และมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
สัตว์ที่เป็นโรคระบาด หรือเป็นโรค หรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา
๒๓
(๑) วัณโรค (TUBERCULOSIS)
(๒) โรคพิษสุนัขบ้า (RABIES)
(๓) โรคบูรเซลโลซีส (BRUCELLOSIS)
(๔) โรคอาโทรฟิกไรไนตีส (ATROPHIC RHINITIS)
(๕) โรคบาดทะยัก (TETANUS)
(๖) โรคไข้ขา (BLACKLEG)
(๗) โรคไฟลามทุ่งของสุกร (SWINE ERYSIPELAS)
(๘) โรคแอนแทรกซ์ (ANTHRAX)
(๙) โรคปากและเท้าเปื่อย (FOOT AND MOUTH DISEASE)
(๑๐) โรคทริคิโนซีส (TRICHINOSIS)
(๑๑) โรคเมลิโอไอโดซีส (MELIOIDOSIS)
(๑๒) โรคเลปโตสไปโรซีส (LEPTOSPIROSIS)
(๑๓)
โรคคอนทาเซียสพลูโรนิวมอเนีย (CONTAGIOUS PLEUROPNEUMONIA)
(๑๔) โรคพาราทูเบอคูโลซีส (PARA  TUBERCULOSIS หรือ JOHNE'S DISEASE)
(๑๕) โรคโรคไข้สมองอักเสบจากเชื้อไวรัส
(VIRAL ENCEPHALITIS)
(๑๖) โรคอหิวาต์สุกร (SWINE FEVER)
(๑๗) โรคแอตติโนมัยโคซีส (ACTINOMYCOSIS)
(๑๘) โรคแอตติโนบาซิลโลซีส (ACTINOBACILLOSIS)
(๑๙) โรคขี้ขาว (PULLORUM)
(๒๐) กาฬโรคของสัตว์ปีก (FOWL PLAGUE)
(๒๑) โรคนิวคาสเซิล (NEWCASTLE)
(๒๒)
โรคลาริงโกเทรคีไอตีสติดต่อ (INFECTIOU LARYNGOTRACHEITIS)
(๒๓) โรคกัมโบโร (GUMBORO)
(๒๔) โรคพิททาโคซีส (PSITTACOSIS)
(๒๕) โรคมาเร็ก (MAREK'S DISEASE)
(๒๖) โรคฝีดาษ (FOWLPOX)
(๒๗) สัตว์ที่มีลักษณะบวมทั้งตัว (GENERALIZED EDEMA)
(๒๘) สัตว์ที่ผอมแห้งมาก (EMACIATION)
(๒๙) สัตว์ที่มีอาการไข้สูง
สำหรับสุกรที่มีไข้สูงตั้งแต่ ๑๐๖ องศาฟาเรนไฮท์ขึ้นไป สำหรับโค กระบือ
แพะหรือแกะที่มีไข้สูงตั้งแต่ ๑๐๕ องศาฟาเรนไฮท์ขึ้นไป
(๓๐) สัตว์ที่ตั้งท้อง
หรือสัตว์ที่เพิ่งตกลูกใหม่
(๓๑) สัตว์ที่เป็นแผล ฝี ทั่ว ๆ ไป
(๓๒)
สัตว์ที่ปรากฏชัดว่าได้ฉีดวัคซีนแล้วยังไม่ครบยี่สิบเอ็ดวัน
(๓๓) สัตว์ที่เป็นโรคระบาดสัตว์ตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์

ข้อ ๒
เนื้อสัตว์ที่เป็นโรคและหรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา
๒๔
(๑) โรคในข้อ ๑ (๑) ถึง (๒๖)
(๒) เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะเป็นโรคดีซ่าน
(JAUNDICE)
(๓) เนื้อสัตว์ที่มีโรคโลหิตเป็นพิษ
(SEPTICEMIA)
(๔) เนื้อสัตว์ที่เป็นแผล ฝี หนอง
เน่า หรือเนื้อตาย (NECROSIS)
(๕) เนื้อสัตว์ที่มีตัวพยาธิ
(๖) เนื้อสัตว์ที่ช้ำ
หรือมีโลหิตคั่งฝังอยู่ในเนื้อสัตว์นั้น
(๗) เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะอักเสบ
บวม หรือแข็งเป็นไต
(๘) เนื้อสัตว์ที่มีกลิ่นปัสสาวะ
หรือกลิ่นยา
(๙) เนื้อสัตว์ที่ไม่สะอาด ไม่สด
หรือมีสีดำคล้ำ


ให้ไว้ ณ วันที่
๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต
ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๒๓ และมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การกำหนดโรคระบาด โรค
หรือลักษณะของสัตว์และเนื้อสัตว์ซึ่งไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นอาหารต้องกระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























ธิดาวรรณ/แก้ไข
๖ ก.ย..๒๕๔๕
B+A(C)

ดลธี/จัดทำ
๑๓
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๙๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๙ กรกฎาคม ๒๕๓๖
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๐๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และ
จำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา
๑๐ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้เรียกเก็บอากรการฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ สำหรับไก่ เป็ด หรือห่าน
ตามอัตราดังต่อไปนี้
(๑) อาการฆ่าสัตว์
ไก่ เป็ด หรือห่าน ตัวละ ๐.๑๐ บาท
(๒) ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์
ไก่ ตัวละ ๐.๓๐ บาท
เป็ด ตัวละ ๐.๕๐ บาท
ห่าน ตัวละ ๑.๐๐ บาท
(๓) ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์
ไก่ เป็ด หรือห่าน ตัวละ
๐.๑๐ บาท

ข้อ ๒ ให้ยกเว้นอากรฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ สำหรับการฆ่าไก่ เป็ด
หรือห่าน ซึ่งการฆ่าได้รับการยกเว้นไม่ต้องขออนุญาตตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ.
๒๕๐๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
และให้ทำการฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์ได้ 
ในกรณีที่นำไปฆ่าในโรงฆ่าสัตว์
ให้ยกเว้นเฉพาะอากรการฆ่าสัตว์


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๕
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็ด ไก่ หรือห่าน ซึ่งเป็นสัตว์อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงมีลักษณะแตกต่างกับสัตว์ที่กำหนดไว้ตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ จึงสมควรจะกำหนดอัตราอากรการฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์
และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ให้เหมาะสม เพื่อเป็นหลักในการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว



























พุทธชาด / แก้ไข
๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๕
B+A (C )

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๙/ตอนที่ ๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๑๒ สิงหาคม ๒๕๐๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๐๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ไก่ เป็ด และห่าน
เป็นสัตว์ตามมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.
๒๕๐๒


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๕
พลเอก ป.
จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากการควบคุมรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองรวมทั้งการจัดและดำเนินการเกี่ยวกับการฆ่าและการจำหน่ายเนื้อสัตว์สำหรับเป็ด
ไก่ และห่าน ให้ถูกสุขลักษณะ โดยใช้โรงงานและวิธีการที่ทันสมัย
ให้เหมาะสมกับสภาพของบ้านเมือง จึงเป็นการสมควรที่จะได้ออกกฎกระทรวง หนดให้เป็ด
ไก่ และห่าน เป็นสัตว์อื่นเพื่อให้อยู่ในข่ายการควบคุมของพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ ต่อไป























พุทธชาด / แก้ไข
๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B (C )

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่
๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๓ สิงหาคม ๒๕๐๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
และมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ไก่ เป็ด และห่าน
เป็นสัตว์ตามมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.
๒๕๓๕


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต
ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ไก่
เป็ด และห่าน เป็นสัตว์ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ และโดยที่มาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การกำหนดสัตว์อื่นเป็นสัตว์ตามพระราชบัญญัติดังกล่าวต้องกระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
















ดลธี/จัดทำ
๑๓
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๙๐/ฉบับพิเศษ
หน้า ๑/๙ กรกฎาคม ๒๕๓๖
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๐๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ การฆ่าไก่ เป็ด หรือห่าน ดังต่อไปนี้
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องขออนุญาต
(๑) เพื่อบริโภคซึ่งไก่ เป็ด
หรือห่าน อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันไม่เกินห้าตัวในวันหนึ่งต่อหนึ่งทะเบียนบ้าน
(๒)
เพื่อตรวจพิสูจน์หรือทดลองทางวิชาการของกรมปศุสัตว์ หรือของหน่วยราชการ
หรือองค์การที่รัฐมนตรีอนุญาต ทั้งนี้ ต้องฆ่าต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที่
(๓)
เพื่อประโยชน์ในการป้องกันโรคหรือการบำรุงพันธุ์ ทั้งนี้ต้องฆ่าต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที่
ถ้ามีความจำเป็นต้องฆ่าโดยรีบด่วนอันเกี่ยวกับโรคระบาดสัตว์ จะฆ่าต่อหน้าพยานผู้รู้เห็นและทำบันทึกไว้เป็นหลักฐานก็ได้
แต่ต้องแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาฆ่า

ข้อ ๒ การจำหน่ายเนื้อสัตว์ สำหรับไก่ เป็ด
หรือห่าน ไม่ต้องมีใบอนุญาตให้ฆ่าหรือใบอนุญาตให้จำหน่ายเนื้อสัตว์กำกับ
แต่ต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราหรือติดเครื่องหมายของโรงฆ่าสัตว์ไว้ที่เนื้อสัตว์นั้นเป็นรายตัว

ข้อ ๓ การฆ่าลูกไก่ ลูกเป็ด หรือลูกห่าน
ซึ่งมีอายุไม่เกินเจ็ดวัน รวมทั้งการจำหน่ายเนื้อสัตว์ของสัตว์ดังกล่าว
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องขออนุญาต


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๕
พลเอก ป.
จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ เกี่ยวกับสัตว์อื่นที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๕๐๕ คือ เป็ด
ไก่ และห่าน จึงสมควรกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับการอนุญาต การฆ่า
การจำหน่าย และการยกเว้นบางกรณี เพื่อเป็นหลักในการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว

























พุทธชาด / แก้ไข
๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๕
A+B (C )

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่
๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๓ สิงหาคม ๒๕๐๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๐๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุม
การฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
ให้องค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปได้รับการยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์ เฉพาะการฆ่าสัตว์เพื่อผลิตอาหารสำเร็จรูปโดยองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูป
ณ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ขององค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปที่ตำบลปากแรต อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี


ให้ไว้ ณ วันที่
๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๘
พลเอก ป.
จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องด้วยกระทรวงกลาโหมได้เสนอขออนุญาตไปยังกระทรวงมหาดไทยขอให้โรงงานผลิตอาหารสำเร็จรูปที่ตำบลปากแรต
อำเภอบ้างโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นโรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ ตามนัยมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒
เพื่อทำการฆ่าสัตว์นำเนื้อผลิตอาหารสำเร็จรูปตามวัตถุประสงค์ของพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปพ.ศ.
๒๔๙๘ และขอยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์แก่สัตว์ที่ได้รับอนุญาตให้ฆ่าด้วย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้อนุมัติให้โรงงานผลิตอาหารสำเร็จรูปขององค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปเป็นโรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ได้ตามที่กระทรวงกลาโหมเสนอ ส่วนการยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์ได้อนุมัติในหลักการให้ยกเว้นให้เฉพาะสัตว์ที่จะทำการฆ่าเพื่อผลิตอาหารสำเร็จรูปเท่านั้น ซึ่งจะต้องออกเป็นกฎกระทรวงตามนัยมาตรา ๖
และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
















ธิดาวรรณ / แก้ไข
๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
B+A(C)

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๘๒/ตอนที่ ๖๖/หน้า ๖๔๙/๑๗ สิงหาคม
๒๕๐๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๐๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐
และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ผู้ใดมีความประสงค์จะฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ให้ยื่นคำร้องขออนุญาตตามแบบที่กระทรวงมหาดไทยกำหนดและชี้แจงเหตุผลหรือความจำเป็นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตแห่งท้องที่นั้น
พนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตจะสอบสวนข้อเท็จจริงเพื่อประกอบการพิจารณาในการอนุญาตก็ได้

ข้อ ๒ ท้องที่ตำบลใดไม่มีโรงฆ่าสัตว์
และอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์ซึ่งได้รับอนุญาตให้ตั้งขึ้นในท้องที่อื่น
ถ้าผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นว่าท้องที่ตำบลนั้นเป็นท้องที่กันดาร และทางคมนาคมไม่สะดวก
จะประกาศกำหนดให้ท้องที่ตำบลนั้นทั้งตำบล หรือเฉพาะบางส่วนเป็นท้องที่กันดาร
ให้ผู้รับใบอนุญาตฆ่าสัตว์ทำการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ก็ได้ โดยทำประกาศปิดไว้ ณ
ที่ศาลากลางจังหวัด ที่ว่าการอำเภอ และที่ทำการของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลนั้น
ประกาศดังกล่าวนี้
จะประกาศโดยมีกำหนดเวลาหรือเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นสมควรจะถอนเสียโดยทำประกาศถอนปิดไว้
ณ สถานที่ดังกล่าวในวรรคแรกก็ได้

ข้อ ๓ ในกรณีที่มีเหตุสมควรเป็นพิเศษ
เป็นต้นว่าสัตว์นั้นเปรียว และดุร้ายไม่อาจใช้วิธีการฆ่าสัตว์ภายในโรงฆ่าสัตว์ได้
ให้ผู้ขออนุญาตดำเนินการตามข้อ ๑
และเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตเห็นสมควร ก็ให้อนุญาตได้
แล้วรายงานเหตุผลให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทราบ

ข้อ ๔
การฆ่าสัตว์เพื่อตรวจพิสูจน์หรือทดลองทางวิชาการ โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจหน้าที่ของกรมปศุสัตว์
หรือโดยเจ้าหน้าที่ของหน่วยราชการหรือขององค์การที่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี ให้ทำการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ได้

ข้อ ๕ ผู้ได้รับอนุญาตให้ฆ่าสัตว์ตามข้อ ๑ ข้อ ๒ ข้อ ๓ และข้อ ๔ ต้องทำการฆ่าสัตว์ต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งราชการส่วนท้องถิ่นแต่งตั้ง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๓
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ แล้ว สมควรออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์การขออนุญาตฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์
ในท้องที่กันดาร ในกรณีมีเหตุผลสมควรเป็นพิเศษ และให้อำนาจเจ้าหน้าที่ทำการฆ่าสัตว์เพื่อตรวจพิสูจน์
หรือทดลองวิทยาการได้ เพื่อเป็นหลักการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว.























ฐาปนี/แก้ไข
๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
B+A(C)

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๗/ตอนที่ ๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๙/๒๗
มกราคม ๒๕๐๓
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๒
(พ.ศ. ๒๕๓๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ
๒ ทวิ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
ข้อ
๒ ทวิ
ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์สำหรับการฆ่าสุกรเพื่อส่งออกจำหน่ายยังต่างประเทศ


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๐
พลเอก ประจวบ สุนทรางกูร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:-
เหตุผลในการใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรส่งเสริมการส่งสุกรที่ฆ่าแล้วออกจำหน่ายยังต่างประเทศ
และเนื่องจากมาตรา ๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ บัญญัติว่า รัฐมนตรีจะกำหนดในกฎกระทรวงให้ลดหรือยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์
และหรือค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขใด ๆ ก็ได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





กฤติญา/จัดทำ
๕ มกราคม ๒๕๖๔

อรญา/ตรวจ
๒๐ มกราคม ๒๕๖๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๓๑/หน้า ๒๐๔/๙ กรกฎาคม ๒๕๓๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒
และมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ผู้ใดมีความประสงค์จะฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ให้ยื่นแบบแจ้งการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบ
ฆจส.๑๒

ข้อ ๒
เมื่อได้รับแบบแจ้งการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกหลักฐานการรับแจ้งการฆ่าสัตว์ให้แก่ผู้แจ้ง
และพนักงานเจ้าหน้าที่จะสอบข้อเท็จจริงเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต
ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
บัญญัติให้การฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้












ดลธี/จัดทำ
๑๓
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๙๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๙ กรกฎาคม ๒๕๓๖
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์
และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา
๑๓ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๓
แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๐๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓ ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตให้ฆ่าสัตว์ทำการฆ่าสัตว์ในวันตรุษอิดิลอัฏฮา
และวันเมาลิดนาบี ณ มัสยิด ในปีหนึ่งรวมกันไม่เกินมัสยิดละสองครั้ง
และแต่ละครั้งให้ยกเว้นสำหรับโคและหรือกระบือรวมกันไม่เกินสองตัว
สำหรับแพะและหรือแกะรวมกันไม่เกินสี่ตัว


ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๔
พลเอก ป.
จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๓) ข้อ ๓
ได้กำหนดให้ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำการฆ่าสัตว์เพื่อประกอบพิธีกรรมสำคัญในศาสนาอิสลามโดยได้รับยกเว้นค่าอากรการฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ ทำการฆ่าสัตว์ ณ
ที่ใดที่หนึ่ง อันเป็นสถานที่ที่เคยใช้ประกอบพิธีการนั้น แห่งหนึ่ง ๆ ไม่เกินปีละ
๑ ครั้งนั้นยังไม่เป็นการเหมาะสม
และชาวไทยผู้นับถือศาสนาอิสลามไม่ได้รับความสะดวกเพียงพอในการประกอบพิธีกรรมตามลัทธิความเชื่อถือของตน
กล่าวคือ (๑) พิธีกรรมสำคัญที่จะต้องฆ่าสัตว์ประกอบพิธีอยู่ ๓ พิธี
คือพิธีเมาลิดนาบีกระทำที่มัสยิดใดมัสยิดหนึ่งในวันเมาลิดนาบี กับพิธีกุรปั่นและพิธีอากีเกาะห์
ซึ่งอาจจะทำรวมกันหรือแยกกันที่มัสยิด หรือบ้านเรือนของราษฎรในวันตรุษอิดิลอัฏฮา
ดังนั้น เมื่อพิธีเมาลิดนาบีกำหนดให้ต้องกระทำ ณ มัสยิดแล้ว
ชาวไทยผู้นับถือศาสนาอิสลามก็ต้องกระทำพิธีกุรปั่นและพิธีอากีเกาะห์ที่บ้านเรือน
อันไม่สะดวกแก่การควบคุมเกี่ยวกับการอนุญาตให้ฆ่าสัตว์
จึงเห็นควรกำหนดวันสำคัญทางศาสนาอิสลามให้แน่นอน คือวันเมาลิดนาบีและวันตรุษอิดิลอัฏฮา
และกำหนดสถานที่ที่จะอนุญาตให้ทำการฆ่าสัตว์ คือที่มัสยิด กับเพิ่มจำนวนครั้งให้ทำการฆ่าได้ปีละ
๒ ครั้ง เพื่อให้การฆ่าสัตว์ได้กระทำที่มัสยิด














จารุวรรณ/แก้ไข
๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B (C)

อัมภิญา/จัดทำ
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๔๗/หน้า
๕๔๔/๖ มิถุนายน ๒๕๐๔