กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี
พ.ศ. ๒๕๕๓[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปี

ข้อ
๒ ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๓ การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาเมืองและควบคุมให้มีการพัฒนาแบบยั่งยืน
ดำรงรักษาไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของชุมชน
สงวนรักษาสภาพแวดล้อมที่มีคุณค่าเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนและเพื่อการท่องเที่ยว

ข้อ
๔ ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้ มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดิน
โครงข่ายคมนาคมขนส่งและบริการสาธารณะให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับการขยายตัวของชุมชนในอนาคตและสอดคล้องกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
รวมทั้งส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจ โดยมีสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้
(๑)
ส่งเสริมและพัฒนาชุมชนเกาะแตนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของภาคใต้ตอนบนและทะเลอ่าวไทยในระดับภูมิภาค
(๒)
พัฒนาควบคู่กับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ โดยให้ชุมชนเป็นเจ้าของทรัพยากรธรรมชาติ
(๓)
ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัยให้สอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชน ระบบเศรษฐกิจ
และสังคมของเกาะแตน
(๔)
ส่งเสริมและพัฒนาการบริการทางสังคม
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียงพอและได้มาตรฐาน
(๕)
ส่งเสริมระบบการคมนาคมและขนส่งที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
(๖)
ดำรงรักษารูปแบบการตั้งถิ่นฐาน วิถีชีวิตดั้งเดิม และประเพณี
ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของชุมชน
(๗)
สงวนรักษาสภาพแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติตามแนวทางพัฒนาแบบยั่งยืน

ข้อ
๕ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของผังเมืองรวมนี้
จึงได้กำหนดมาตรการและวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑)
กำหนดพื้นที่และสนับสนุนให้มีการอนุรักษ์และส่งเสริมชุมชนดั้งเดิม และชุมชน การท่องเที่ยวที่สำคัญ
(๒)
อนุรักษ์และส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวที่มีเอกลักษณ์
เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางทะเลที่สำคัญของภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย
โดยเน้นการพัฒนาแบบยั่งยืน
ซึ่งชุมชนท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการพัฒนาเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดี
(๓)
กำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินและส่งเสริมให้มีการอนุรักษ์พื้นที่ ภูเขา ป่าไม้
ชายฝั่งทะเล แหล่งน้ำตามธรรมชาติ ส่งเสริมความสมดุลทางธรรมชาติและระบบนิเวศน์วิทยา
(๔)
อนุรักษ์และสงวนรักษาพื้นที่สำคัญทางศาสนา วัฒนธรรม ประเพณี
และพื้นที่ใช้ประโยชน์ร่วมอื่น ๆ
(๕)
กำหนดพื้นที่และสนับสนุนให้มีการอนุรักษ์และส่งเสริมพื้นที่เกษตรกรรม รวมทั้งผลผลิตทางการเกษตรที่มีชื่อเสียงและมีเอกลักษณ์ของเกาะแตน
(๖)
กำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามบทบาทหน้าที่ของชุมชน
และให้ชุมชนขยายตัวเฉพาะในบริเวณศูนย์กลางหลักที่กำหนด โดยการจัดระบบคมนาคม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
ให้สมดุลในพื้นที่ดังกล่าว

ข้อ
๖ การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวม
ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภท
แผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่ง และรายการประกอบแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๗ การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงนี้ให้เป็นไป
ดังต่อไปนี้
(๑)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ และหมายเลข ๑.๒ ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลือง ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
(๒)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
(๓)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่ง เพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
(๔)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๖ ที่กำหนดไว้เป็นที่ดินประเภทสีเขียวอ่อนมีเส้นทแยงสีขาว
ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
(๕)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวมะกอก
ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
(๖)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีเทาอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
(๗)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำเงิน
ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ

ข้อ
๘ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย โรงแรม
พาณิชยกรรมที่มีพื้นที่ประกอบการไม่เกิน ๑๐๐ ตารางเมตร สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเท่านั้น
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด
ๆ ในระยะ ๕๐ เมตร
จากแนวชายฝั่งทะเลให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่อาคารรวมกันไม่เกิน
๗๕ ตารางเมตร มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
และมีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด
ๆ ในระยะเกินกว่า ๕๐ เมตร จากแนวชายฝั่งทะเล ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกันไม่เกิน
๑,๐๐๐ ตารางเมตร และมีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยและโรงแรม ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งลำคลอง
ลำห้วย หรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำคลอง ลำห้วย หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า
๖ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมชายฝั่งทะเล
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร

ข้อ
๙ ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม การทำผลิตภัณฑ์พื้นบ้านเกี่ยวกับมะพร้าวและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น
การอยู่อาศัยประเภทบ้านเดี่ยวที่ไม่ใช่การจัดสรรที่ดิน สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้
บริเวณหมายเลข ๒.๒ และหมายเลข ๒.๔ นอกจากให้ใช้ประโยชน์ที่ดินตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการประมงพื้นบ้านและกิจการเกี่ยวกับเตาย่างมะพร้าวได้ด้วย
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด
ๆ ในระยะ ๕๐ เมตร จากแนวชายฝั่งทะเล ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่อาคารรวมกันไม่เกิน
๗๕ ตารางเมตร มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
และมีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด
ๆ ในระยะเกินกว่า ๕๐ เมตร จากแนวชายฝั่งทะเล ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกันไม่เกิน
๑๐๐ ตารางเมตร และมีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการติด
ตั้ง หรือก่อสร้างป้ายที่อยู่บนพื้นดินโดยตรงให้มีขนาดไม่เกิน ๑๒ ตารางเมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งลำคลอง
ลำห้วย หรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำคลอง ลำห้วย หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า
๖ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมชายฝั่งทะเล
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร

ข้อ
๑๐ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ
๑๑ ที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครอง ดูแลรักษา หรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ ตามมติคณะรัฐมนตรี
และกฎหมายที่เกี่ยวกับป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
การอยู่อาศัยประเภทบ้านเดี่ยวที่ไม่ใช่การจัดสรรที่ดินเท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้
บริเวณหมายเลข ๔.๑ และหมายเลข ๔.๖
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้
และการส่งเสริมและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการใด
ๆ ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกันไม่เกิน ๗๕
ตารางเมตร มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
และมีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า
๖ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมชายฝั่งทะเล
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร

ข้อ
๑๒ ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษา สถาบันราชการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น และให้ดำเนินการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
โดยวัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร

ข้อ
๑๓ ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศาสนาหรือเกี่ยวข้องกับการศาสนา การศึกษา
สถาบันราชการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
และให้ดำเนินการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
โดยวัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร

ข้อ
๑๔ ที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการของรัฐ
กิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
และให้ดำเนินการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
โดยวัดจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคาร

ข้อ
๑๕ ภายใต้บังคับข้อ ๙
การใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการติดตั้ง
หรือก่อสร้างป้ายให้มีระยะห่างจากริมชายฝั่งทะเลไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร
ความกว้างไม่เกิน ๖ เมตร และมีความสูงไม่เกิน ๔ เมตร
โดยวัดจากระดับถนนหรือทางเท้าที่อยู่ใกล้ที่สุดถึงส่วนที่สูงสุดของป้าย

ข้อ
๑๖ การก่อสร้างถนนตามแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ก่อสร้างเป็นทางเดินเท้าหรือทางจักรยาน

ข้อ
๑๗ ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓
ชวรัตน์ ชาญวีรกูล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๕๕๓
๒.
แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๕๕๓
๓.
รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๕๕๓
๔.
แผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ.
๒๕๕๓
๕.
รายการประกอบแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมชุมชนเกาะแตน
จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๕๕๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย
จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาและการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้อง
หรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม ทั้งนี้
เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมืองและโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การใช้บังคับผังเมืองรวม ให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้












ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓

ณัฐวดี/ตรวจ
๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๗/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๕/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓