ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ

(ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552)

---------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ คนต่างด้าวที่จะขอรับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษตามประกาศนี้ หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ที่เข้ามาหรืออยู่ในราชอาณาจักรก่อนวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ ทั้งที่เคยจดทะเบียนราษฎรคนต่างด้าว (มี ท.ร.38/1) และที่ไม่เคยจดทะเบียนราษฎรคนต่างด้าว (ไม่มี ท.ร.38/1) ที่นายจ้างประสงค์จะรับเข้าทํางาน

          คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา กลุ่มอื่นซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรีมติสภาความมั่นคงแห่งชาติ หรือคําสั่งของกระทรวงมหาดไทย กําหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะไม่อยู่ในข่ายอนุญาตตามประกาศนี้


ข้อ ๒ ให้คนต่างด้าวตามข้อ 1 ดําเนินการ ดังนี้

          (1) ไปรายงานตัวต่อ นายทะเบียนอําเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่น ณ ท้องที่ที่คนต่างด้าวอยู่ในระยะเวลาระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม 2552 ถึงวันที่ 30 กรกฎาคม 2552 เพื่อจัดทําทะเบียนประวัติและบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ตามเงื่อนไขและวิธีการที่ผู้อํานวยการทะเบียนกลาง กรมการปกครอง กําหนด

          (2) ให้ยื่นขอรับใบอนุญาตทํางานต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าวตามเงื่อนไขและระยะเวลาที่อธิบดีกรมการจัดหางานประกาศกําหนด          


ข้อ ๓ มิให้นํามาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ 1 ที่ได้ดําเนินการตามหลักเกณฑ์ตามข้อ 2 แห่งประกาศนี้แล้ว ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับ ตามระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้ทํางาน ทั้งนี้ ไม่เกินวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553


ข้อ ๔ การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราว ตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

          (1) เป็นโรคต้องห้ามตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกําหนดหรือเป็นผู้ที่สุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรงที่เป็นอุปสรรคต่อการทํางานโดยอยู่ในดุลยพินิจของแพทย์

          (2) ต้องโทษจําคุกตามคําพิพากษาถึงที่สุดของศาล เว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทําโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

          (3) ออกนอกเขตพื้นที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ 6 เว้นแต่

          (ก) ได้รับอนุญาตทํางานรับใช้ในบ้าน ให้เคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้าง สามี หรือภรรยาของนายจ้างไปทําหน้าที่การงานที่รับผิดชอบโดยนายจ้าง สามี หรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจําตัวต่อพนักงาน เจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจสอบ

          (ข) ได้รับอนุญาตทํางานในกิจการประมงหรือขนถ่ายสินค้าทางน้ําให้เคลื่อนย้ายออกนอกท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตโดยทางเรือ เพื่อไปทํางานในท้องที่ทุกแห่งที่มีท่าเรือทําการประมงทะเล หรือในเส้นทางที่เป็นปกติทางการค้าของกิจการขนถ่ายสินค้าได้ ทั้งนี้มิให้ออกนอกเขตบริเวณท่าเรือที่ทําการประมงทะเลหรือขนถ่ายสินค้า


ข้อ ๕ ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายมีอํานาจเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวของคนต่างด้าวตามประกาศนี้ ในกรณีที่หน่วยงานด้านความมั่นคงหรือการรักษาความสงบเรียบร้อยรายงานว่าคนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคมหรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุข หรือความปลอดภัยของประชาชน หรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร


ข้อ ๖ เมื่อมีเหตุจําเป็นต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติ หรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทํางาน เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ เป็นพยานศาล ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน มีหนังสือเรียกตัวจากหน่วยงานของรัฐในสังกัดกระทรวงแรงงาน หรือเพื่อการรักษาพยาบาล คนต่างด้าวจะออกนอกเขตจังหวัดได้เมื่อได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร หรือได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่น

          สําหรับการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตพื้นที่เพื่อการทํางานให้เป็นไปตามเงื่อนไขที่กรมการจัดหางานประกาศกําหนด และเมื่อได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนท้องที่ทํางานไปยังท้องที่จังหวัดอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าวหรือได้รับอนุญาตให้ทํางานกับนายจ้างใหม่ และต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทํางาน ให้นําความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม

          ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552

 

ชวรัตน์  ชาญวีรกูล

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย