ระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริม

การประกอบธุรกิจประกันภัย

ว่าด้วยการประนอมข้อพิพาทประกันภัยในกระบวนการอนุญาโตตุลาการ

พ.ศ. 2553

-----------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 (2) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 ประกอบกับข้อ 26 แห่งระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2553 สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้


หมวด ๑ บทนิยาม

--------------------------


ข้อ ๑ ในระเบียบนี้

          “สํานักงาน คปภ.” หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

          “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ ตามระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2551 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

          “เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย หรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย

          “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิตหรือกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย ที่เลขาธิการมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบนี้

          “ข้อพิพาท” หมายความว่า ข้อพิพาทอันเกี่ยวเนื่องกับสัญญาประกันภัย ภายใต้การดําเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสํานักงาน คปภ. ที่อาจระงับข้อพิพาทได้ด้วยการตกลงหรือประนอมยอมความของคู่พิพาท

          “ผู้ประนอมข้อพิพาท” หมายความว่า บุคคลหรือคณะบุคคล ซึ่งสํานักงาน คปภ. ได้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยไว้โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

          “คู่พิพาท” หมายความว่า ผู้เสนอข้อพิพาทและผู้คัดค้านในกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสํานักงาน คปภ.


ข้อ ๒ ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอํานาจตีความและวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นเนื่องจากการใช้บังคับระเบียบนี้ และกําหนด ข้อบังคับ จริยธรรม หรือหลักเกณฑ์อื่นใดเพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อยโดยคํานึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาท


หมวด ๑ การประนอมข้อพิพาทและผู้ประนอมข้อพิพาท

----------------------------


ส่วน ๑ การแต่งตั้งและการพ้นจากหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาท

----------------------------


ข้อ ๓ เมื่อมีการยื่นคําเสนอข้อพิพาทเข้าสู่กระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการแล้ว ก่อนคู่พิพาทตกลงตั้งอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทหากเลขาธิการเห็นสมควรหรือคู่พิพาทฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือทั้งสองฝ่ายประสงค์จะให้สํานักงาน คปภ. จัดให้มีการตกลงหรือประนอมข้อพิพาทก่อนการตั้งอนุญาโตตุลาการ ในกรณีเช่นว่านี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่นัดพร้อมเพื่อประนอมข้อพิพาทในเบื้องต้นก่อน หากคู่พิพาทไม่อาจตกลงกันได้ในชั้นพนักงานเจ้าหน้าที่และคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการตั้งผู้ประนอมข้อพิพาท ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้รับการขึ้นทะเบียนของสํานักงาน คปภ. เพื่อดําเนินการประนอมข้อพิพาทไปตามระเบียบนี้


ข้อ ๔ เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ประนอมข้อพิพาทแล้ว ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเปิดเผยข้อมูลอันเกี่ยวกับส่วนได้เสียหรือความเกี่ยวข้องเป็นส่วนตัวกับคู่พิพาททุกฝ่ายให้ทราบโดยทันที


ข้อ ๕ ในกรณีดังต่อไปนี้ ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่

          (1) เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทถูกจําหน่ายชื่อจากทะเบียนรายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทของสํานักงาน คปภ. ตามข้อ 22

          (2) เลขาธิการมีคําสั่งถอดถอนผู้ประนอมข้อพิพาท เมื่อปรากฏข้อเท็จจริงว่า ผู้ประนอมข้อพิพาทนั้น

          (ก) กระทําการใด ๆ ในฐานะเป็นผู้แทนหรือกระทําการใดแทนคู่พิพาท

          (ข) มีส่วนได้เสียหรือเกี่ยวข้องกับคู่พิพาทฝ่ายใดอันอาจกระทบกับความเป็นกลางในการประนอมข้อพิพาท

          (ค) ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆ อันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท

          (ง) ใช้อํานาจใด ๆ ที่มีหรืออาจจะมีไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาท


ข้อ ๖ เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่ตามข้อ 5 แล้ว ถ้าคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการประนอมข้อพิพาทต่อไปโดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ขึ้นทะเบียน ให้พนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทตามทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทของสํานักงาน คปภ. คนใหม่ เพื่อดําเนินการประนอมข้อพิพาทต่อไป


ส่วน ๒ กระบวนการประนอมข้อพิพาท

----------------------------


ข้อ ๗ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทแล้ว การรับส่งเอกสารสํานวนหรือหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับสํานวนข้อพิพาทหรือการติดต่อใด ๆ ระหว่างผู้ประนอมข้อพิพาทกับคู่พิพาททั้งสองฝ่าย ให้เป็นไปตามที่ผู้ประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาทตกลงกัน


ข้อ ๘ ก่อนเริ่มกระบวนการประนอมข้อพิพาท ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทจัดให้คู่พิพาทลงลายมือชื่อตกลงเข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาท และยอมรับที่จะปฏิบัติตามระเบียบนี้เป็นลายลักษณ์อักษรตามแบบที่สํานักงาน คปภ. กําหนด


ข้อ ๙ ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจหารือกับคู่พิพาทเพื่อพิจารณากําหนดขั้นตอนหรือแนวทางในการดําเนินการประนอมข้อพิพาทก่อนเริ่มต้นกระบวนการประนอมข้อพิพาทก็ได้


ข้อ ๑๐ เพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาท ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจให้คู่พิพาทเสนอข้อเท็จจริงหรือข้อมูลเบื้องต้นแห่งข้อพิพาท ตลอดจนข้อเสนอในการระงับข้อพิพาทต่อผู้ประนอมข้อพิพาทหรืออาจเสนอให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวระหว่างคู่พิพาทก็ได้

          คู่พิพาทอาจขอให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดําเนินการตามความในวรรคหนึ่งก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ผู้ประนอมข้อพิพาทจะจัดให้มีการดําเนินการตามที่คู่พิพาทขอหรือไม่ก็ได้


ข้อ ๑๑ การประนอมข้อพิพาทจะกระทําได้ด้วยวิธีใด ณ วันเวลาและสถานที่ใดให้เป็นไปตามที่สํานักงาน คปภ. กําหนดและผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องแจ้งให้คู่พิพาททั้งสองฝ่ายทราบถึงการดําเนินการประนอมข้อพิพาทที่คู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมิได้เข้าร่วมให้คู่พิพาทฝ่ายนั้นทราบด้วย


ข้อ ๑๒ ในการประนอมข้อพิพาทต่อหน้าคู่พิพาท หากผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นเป็นการจําเป็นเพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาท ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจอนุญาตให้เฉพาะแต่ตัวคู่พิพาททั้งสองฝ่ายหรือเพียงแต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่ในการประชุมการประนอมข้อพิพาทก็ได้

          ความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับแก่ผู้แทน ผู้รับมอบอํานาจ ที่ปรึกษาของคู่พิพาทหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้ประนอมข้อพิพาทอนุญาตให้เข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาทด้วย


ข้อ ๑๓ ภายใต้บังคับข้อ 14 และข้อ 17 วรรคสาม กระบวนการประนอมข้อพิพาทให้ดําเนินการเป็นการลับ โดยไม่มีการบันทึกรายละเอียดของการประนอมข้อพิพาทไว้ ไม่ว่าจะเป็นการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรหรือบันทึกในรูปแบบของการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือสื่อทางเทคโนโลยีสารสนเทศประเภทอื่น


ข้อ ๑๔ เมื่อข้อพิพาทมีการประนอมกันได้ ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจจัดให้มีการทําสัญญาประนีประนอมยอมความให้แก่คู่พิพาทก็ได้


ข้อ ๑๕ ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องดําเนินการประนอมข้อพิพาทให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันตั้งผู้ประนอมข้อพิพาท โดยคู่พิพาทอาจร้องขอขยายระยะเวลาในการดําเนินการประนอมข้อพิพาทออกไปอีกก็ได้ แต่ทั้งนี้ไม่เกินสองครั้ง ๆ ละไม่เกินเจ็ดวัน แต่ถ้าผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่า ข้อพิพาทใกล้จะบรรลุความตกลงในการระงับข้อพิพาทและมีเหตุอันสมควรให้เป็นดุลพินิจของผู้ประนอมข้อพิพาทในการขยายเวลาให้เกินกว่าระยะเวลาดังกล่าวได้อีกตามที่เห็นสมควร

          ในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่า คู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดดําเนินกระบวนการประนอมข้อพิพาทโดยมีลักษณะประวิงข้อพิพาทให้ชักช้าหรือไม่สุจริต ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบโดยเร็วเพื่อดําเนินการต่อไป

          เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทราบเหตุตามวรรคสองแล้ว พนักงานเจ้าหน้าที่อาจมีคําสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง  ทั้งนี้ ให้คํานึงถึงประโยชน์ของคู่พิพาททั้งสองฝ่ายเป็นสําคัญ


ส่วน ๓ การสิ้นสุดแห่งกระบวนการประนอมข้อพิพาท

----------------------------


ข้อ ๑๖ ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ถือว่ากระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง

          (1) คู่พิพาทสามารถระงับข้อพิพาทได้ด้วยการถอนคําเสนอข้อพิพาท หรือทําสัญญาประนีประนอมยอมความ

          (2) ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่อาจดําเนินการประนอมข้อพิพาทให้เป็นผลสําเร็จได้ภายในระยะเวลาที่กําหนดไว้ตามข้อ 15 วรรคหนึ่ง

          (3) ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าข้อพิพาทดังกล่าวไม่อาจยุติลงได้ด้วยวิธีประนอมข้อพิพาทหรือการประนอมข้อพิพาทไม่เป็นประโยชน์แก่คู่พิพาทอีกต่อไป

          (4) พนักงานเจ้าหน้าที่มีคําสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามข้อ 15 วรรคสาม

          กรณีกระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่ง และคู่พิพาทประสงค์จะดําเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทต่อไป ให้คู่พิพาทร่วมกันตั้งอนุญาโตตุลาการตามระเบียบสํานักงาน คปภ. ว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2551 และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ทําการประนอมข้อพิพาทนั้น ไม่อาจรับการแต่งตั้งเป็นอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทเรื่องนั้นได้อีก


หมวด ๓ การเก็บรักษาความลับ

----------------------------


ข้อ ๑๗ เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่น คู่พิพาทและบุคคลที่เกี่ยวข้องตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาท และตกลงที่จะไม่นําข้อเท็จจริงและการดําเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใด ๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาล

          ข้อเท็จจริงตามวรรคหนึ่งให้หมายความรวมถึง การติดต่อระหว่างคู่พิพาท หรือข้อเท็จจริงใด ๆ เกี่ยวกับการดําเนินการประนอมข้อพิพาท ข้อเท็จจริงที่เป็นเนื้อหาหรือรายละเอียดแห่งการเจรจาตกลงในกระบวนการประนอมข้อพิพาท ข้อเท็จจริงที่คู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งได้ยอมรับหรือปฏิเสธในกระบวนการประนอมข้อพิพาท ความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆ ซึ่งได้เสนอโดยคู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งในกระบวนการประนอมข้อพิพาท ความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆ ซึ่งได้เสนอโดยผู้ประนอมข้อพิพาท

          ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดให้มีการทําสัญญาระหว่างคู่พิพาทโดยมีข้อตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาท และตกลงที่จะไม่นําข้อเท็จจริงและการดําเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใด ๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาล เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่น


หมวด ๔ การขึ้นทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาท

----------------------------


ข้อ ๑๘ ให้สํานักงาน คปภ. จัดให้มีทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยขึ้น โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ  ทั้งนี้ ให้คํานึงถึงความจําเป็นและความต้องการของสํานักงาน คปภ.

          การขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาท ให้สํานักงาน คปภ. จัดให้มีการขึ้นทะเบียนทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค โดยในส่วนกลางให้ยื่นคําขอที่สํานักงาน คปภ. ส่วนกลาง และในส่วนภูมิภาคให้ยื่นคําขอที่สํานักงาน คปภ. ภาค แห่งใดแห่งหนึ่งเพียงแห่งเดียว ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่สํานักงาน คปภ. ประกาศกําหนด

ผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้

          (1) เป็นผู้สําเร็จการศึกษาไม่ต่ํากว่าปริญญาตรี และมีประสบการณ์ในการทํางานสาขาประกันภัยหรือสาขาอื่นอันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทไม่น้อยกว่าห้าปี

          (2) เป็นผู้ผ่านการอบรมหลักสูตรเทคนิคหรือวิธีการประนอมข้อพิพาททางประกันภัยที่สํานักงาน คปภ. จัด หรือหลักสูตรในลักษณะเดียวกันที่สํานักงาน คปภ. ให้การรับรองหรือเป็นผู้ที่สํานักงาน คปภ. เห็นว่าเป็นผู้มีความรู้และประสบการณ์ด้านการระงับข้อพิพาทเป็นอย่างดีแล้วโดยไม่จําต้องผ่านการอบรมดังกล่าว

          (3) มีอายุไม่ต่ํากว่าสามสิบห้าปีบริบูรณ์

          (4) ไม่เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต และกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย

          (5) ไม่เป็นบุคคลล้มละลายหรือพ้นจากการเป็นบุคคลล้มละลายไม่ถึงห้าปี

          (6) ไม่เป็นคนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ

          (7) ไม่เคยต้องคําพิพากษาถึงที่สุดให้จําคุกไม่ว่าจะได้รับโทษจําคุกจริงหรือไม่ เว้นแต่เป็นโทษสําหรับความผิดที่ได้กระทําโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ


ข้อ ๑๙ ให้ผู้ที่ประสงค์จะขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทของสํานักงาน คปภ. ยื่นคําขอตามแบบที่กําหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้

          (1) สําเนาทะเบียนบ้าน

          (2) สําเนาบัตรประจําตัวประชาชน สําเนาบัตรข้าราชการ หรือสําเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ

          (3) สําเนาแสดงคุณวุฒิ

          (4) สําเนาหลักฐานรับรองผ่านการอบรมหรือประสบการณ์การปฏิบัติงานตามข้อ 18 (2)


ข้อ ๒๐ ให้ผู้อํานวยการฝ่ายระงับข้อพิพาทและอนุญาโตตุลาการหรือผู้อํานวยการสํานักงาน คปภ. ภาค แล้วแต่กรณี เป็นผู้ดําเนินการตรวจสอบคุณสมบัติและเสนอรายชื่อผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ


ข้อ ๒๑ ให้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลทุกสี่ปี นับแต่วันจัดทําทะเบียน ครั้งแรกโดยไม่คํานึงว่าผู้มีชื่อในทะเบียนได้รับการขึ้นทะเบียนไว้ ณ เวลาใด

          ในการจัดทําทะเบียนครั้งแรก ถ้าวันสิ้นผลตามวรรคหนึ่งไม่ตรงกับวันสิ้นปี ให้ถือเอาวันสิ้นปีปฏิทินนั้นเป็นวันสิ้นผล

          การสิ้นผลของทะเบียนรายชื่อ ไม่กระทบถึงการแต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้ดําเนินการไปก่อนแล้ว โดยให้ผู้ได้รับการแต่งตั้งนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไป และให้มีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายตามที่กําหนดไว้ในระเบียบนี้

          เมื่อทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลลง ให้สํานักงาน คปภ. จัดทําทะเบียนใหม่ภายในหกสิบวัน ในระหว่างที่ยังมิได้มีการจัดทําทะเบียนขึ้นใหม่ให้ใช้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทเดิมไปพลางก่อนจนกว่าสํานักงาน คปภ. จัดทําทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทแล้วเสร็จและให้นําความในวรรคสามมาใช้บังคับโดยอนุโลม


ข้อ ๒๒ ให้สํานักงานจําหน่ายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทออกจากทะเบียนเมื่อปรากฏข้อเท็จจริง ดังต่อไปนี้

          (1) ตาย

          (2) ลาออก

          (3) ขาดคุณสมบัติ ตามข้อ 18

          (4) ผู้ประนอมข้อพิพาทประพฤติตนไม่เหมาะสมในการกระทําหรือละเว้นกระทําการตามหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาทโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทได้รับความเสียหาย


ข้อ ๒๓ ถ้าปรากฏภายหลังว่าผู้ประนอมข้อพิพาทขาดคุณสมบัติหรือการแต่งตั้งไม่ชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นเหตุให้ผู้นั้นต้องพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาท การพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทเช่นว่านี้ ไม่กระทบกระเทือนถึงการใดที่ผู้นั้นได้ปฏิบัติไปตามอํานาจหน้าที่


ข้อ ๒๔  ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้อง

          (1) เตรียมการประนอมข้อพิพาท

          (2) ช่วยเหลือสนับสนุนการเจรจาระหว่างคู่พิพาท แนะนําแนวทางแก้ปัญหาเพื่อยุติข้อพิพาท

          (3) ไม่ออกความเห็นในลักษณะใด ๆ ที่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาท เว้นแต่คู่พิพาทจะได้ตกลงกันให้ผู้ประนอมข้อพิพาทออกความเห็นเช่นว่านั้นได้

          (4) ไม่ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆ อันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท

          (5) ไม่ใช้อํานาจใด ๆ ที่มีหรืออาจจะมี ไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาท


ข้อ ๒๕ ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามระเบียบนี้ รวมทั้ง ประกาศ ข้อบังคับ จริยธรรม หรือหลักเกณฑ์อย่างใดที่ออกตามระเบียบนี้ เพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อย โดยคํานึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาท


ข้อ ๒๖ ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่ต้องรับผิดต่อคู่พิพาทในการกระทําใด ๆ ที่ได้ดําเนินการไปเพื่อประนอมข้อพิพาทและระงับข้อพิพาท เว้นแต่การกระทําหรือละเว้นการกระทําเป็นไปโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทเสียหาย

          คู่พิพาทจะไม่อ้างผู้ประนอมข้อพิพาทเป็นพยานในกระบวนพิจารณาชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาลเกี่ยวกับข้อพิพาทนั้น ซึ่งเป็นมูลแห่งกระบวนพิจารณาในชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาล


หมวด ๕ ค่าป่วยการและค่าใช้จ่าย

----------------------------


ข้อ ๒๗ ผู้ประนอมข้อพิพาทมีสิทธิได้รับค่าป่วยการตามอัตราที่คณะกรรมการประกาศกําหนดโดยอาศัยอํานาจตามข้อ 40 แห่งระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2553


ข้อ ๒๘ ในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าจะต้องว่าจ้างบุคคลภายนอกให้ดําเนินการอย่างใดหรือจะต้องมีค่าใช้จ่ายใด ๆ นอกจากที่กําหนดเพื่อความจําเป็นเกี่ยวกับกระบวนการประนอมข้อพิพาท อันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาท ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดําเนินการเช่นว่านั้นได้ต่อเมื่อคู่พิพาทตกลงที่จะรับผิดชอบในค่าใช้จ่ายดังกล่าวแล้ว

          ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                       ประกาศ ณ วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2553

 

                                                                                                         จันทรา  บูรณฤกษ์

                                                                                                               เลขาธิการ

                                                                                      คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย