ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๕๕

 

 โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับระเบียบการลา  
ของข้าราชการพลเรือน

 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๘๔ (๔) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและ  
วิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕”

 ข้อ ๒[[1]](#footnote-1) ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

 ข้อ ๓ ให้ยกเลิกบทนิยามคําว่า “หน่วยงานในสังกัด” และ “ลาติดตามคู่สมรส” ในข้อ ๕ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง   
พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 ““หน่วยงานในสังกัด” หมายความว่า สํานักงานศาล สํานัก วิทยาลัย และหน่วยงาน  
ที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าสํานักงานศาล สํานัก วิทยาลัยที่อยู่ในสังกัดสํานักงานศาลปกครอง”

 ““ลาติดตามคู่สมรส” หมายความว่า ลาติดตามสามีหรือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมาย  
ที่เป็นข้าราชการหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ ซึ่งไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศหรือ  
ทางราชการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในต่างประเทศตั้งแต่ ๑ ปีขึ้นไป ตามความต้องการของทางราชการ  
ตามกฎหมายว่าด้วยการกําหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ไปทําการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ แต่ไม่รวมถึงกรณีที่คู่สมรสลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ณ ต่างประเทศ”

 ข้อ ๔ ให้ยกเลิกบทนิยามคําว่า “องค์การระหว่างประเทศ” “องค์การต่างประเทศ”   
และ “การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ” ในข้อ ๕ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการ  
ฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

 ข้อ ๕ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๗ ผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาต และอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตการลา  
แต่ละประเภทให้เป็นไปตามตารางที่กําหนดไว้ท้ายระเบียบนี้

 ในกรณีที่ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาตามระเบียบนี้ไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติราชการได้   
และมีเหตุจําเป็นเร่งด่วนไม่อาจรอขออนุญาตจากผู้มีอํานาจได้ ให้ผู้ลาเสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตการลาชั้นเหนือขึ้นไปเพื่อพิจารณา และเมื่ออนุญาตแล้ว ให้แจ้งให้ผู้มีอํานาจอนุญาตตามระเบียบ  
ทราบด้วย

 ผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาจะมอบหมายหรือมอบอํานาจโดยทําเป็นหนังสือให้แก่ผู้ดํารงตําแหน่งอื่นเป็นผู้พิจารณาหรืออนุญาตแทนก็ได้ โดยให้คํานึงถึงระดับตําแหน่งและความรับผิดชอบ  
ของผู้รับมอบอํานาจเป็นสําคัญ

 การลาของข้าราชการในช่วงก่อนและหลังวันหยุดราชการประจําสัปดาห์หรือวันหยุดราชการประจําปี ซึ่งทําให้มีวันหยุดต่อเนื่องกัน ให้ผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตใช้ดุลพินิจตามความเหมาะสม  
และจําเป็นที่จะอนุญาตให้ลาได้ โดยมิให้เสียหายแก่การปฏิบัติราชการ”

 ข้อ ๖ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๑๐ การนับวันลาตามระเบียบนี้ให้นับตามปีงบประมาณ

 การนับวันลาเพื่อประโยชน์ในการเสนอหรือจัดส่งใบลา อนุญาตให้ลา และคํานวณวันลาให้นับต่อเนื่องกันโดยนับวันหยุดราชการที่อยู่ในระหว่างวันลาประเภทเดียวกันรวมเป็นวันลาด้วย เว้นแต่การนับเพื่อประโยชน์ในการคํานวณวันลาสําหรับวันลาป่วยที่มิใช่วันลาป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการ วันลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร  
วันลากิจส่วนตัว และวันลาพักผ่อน ให้นับเฉพาะวันทําการ

 การลาป่วยหรือลากิจส่วนตัวซึ่งมีระยะเวลาต่อเนื่องกัน จะเป็นในปีเดียวกันหรือไม่ก็ตาม   
ให้นับเป็นการลาครั้งหนึ่ง ถ้าจํานวนวันลาครั้งหนึ่งรวมกันเกินอํานาจของผู้มีอํานาจอนุญาตระดับใด   
ให้นําใบลาเสนอขึ้นไปตามลําดับจนถึงผู้มีอํานาจอนุญาต

 ข้าราชการที่ได้รับอนุญาตให้ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร ลากิจส่วนตัวซึ่งมิใช่ลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตร หรือลาพักผ่อน ซึ่งได้หยุดราชการไปยังไม่ครบกําหนด ถ้ามีราชการจําเป็นเกิดขึ้นผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอํานาจอนุญาตจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาก็ได้

 การลาของข้าราชการที่ถูกเรียกกลับมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการ เว้นแต่ผู้มีอํานาจอนุญาตเห็นว่าการเดินทางต้องใช้เวลา ให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันเดินทางกลับ

 การลาครึ่งวันในตอนเช้าหรือตอนบ่าย ให้นับเป็นการลาครึ่งวันตามประเภทของการลานั้น ๆ 

 ข้าราชการซึ่งได้รับอนุญาตให้ลา หากประสงค์จะยกเลิกวันลาที่ยังไม่ได้หยุดราชการ ให้เสนอขอยกเลิกวันลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลําดับจนถึงผู้มีอํานาจอนุญาตให้ลา และให้ถือว่าการลาเป็นอันสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการ”

 ข้อ ๗ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ ๑๑ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

 “สํานักงานอาจประกาศให้นําระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในการเสนอใบลา อนุญาตให้ลา   
หรือยกเลิกวันลา กับการลาประเภทหนึ่งประเภทใดตามข้อ ๑๔ ได้ตามที่เห็นสมควร ทั้งนี้ ระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวจะต้องเป็นระบบที่มีความปลอดภัย รัดกุม สามารถตรวจสอบตัวบุคคล และเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการลาเป็นหลักฐานในราชการได้”

 ข้อ ๘ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๔ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๑๔ การลาแบ่งออกเป็น ๑๑ ประเภท ดังต่อไปนี้

 (๑) การลาป่วย

 (๒) การลาคลอดบุตร

 (๓) การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร

 (๔) การลากิจส่วนตัว

 (๕) การลาพักผ่อน

 (๖) การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์

 (๗) การลาเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล

 (๘) การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย

 (๙) การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

 (๑๐) การลาติดตามคู่สมรส

 (๑๑) การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ”

 ข้อ ๙ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ส่วนที่ ๒/๑ การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร  
ของหมวด ๒ ประเภทของการลา กับข้อ ๑๖/๑ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง   
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

“ส่วนที่ ๒/๑

การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร

 

 ข้อ ๑๖/๑ ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปช่วยเหลือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่คลอดบุตรให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลําดับจนถึงผู้มีอํานาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่คลอดบุตร และให้มีสิทธิลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรครั้งหนึ่ง ติดต่อกันได้ไม่เกิน ๑๕   
วันทําการ ส่วนสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาให้เป็นไปตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น

 ผู้มีอํานาจอนุญาตตามวรรคหนึ่งอาจให้แสดงหลักฐานประกอบการพิจารณาอนุญาตด้วย  
ก็ได้”

 ข้อ ๑๐ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๘ วรรคสอง ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการ  
ฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

 ข้อ ๑๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๙ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๑๙ ข้าราชการที่ลาคลอดบุตรตามข้อ ๑๖ แล้ว หากประสงค์จะลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรให้มีสิทธิลาต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตรได้ไม่เกิน ๑๕๐ วันทําการ

 ให้ข้าราชการที่ลาตามวรรคหนึ่งมีสิทธินําจํานวนวันลากิจส่วนตัวซึ่งมีสิทธิลาโดยได้รับเงินเดือนที่เหลือในปีนั้นตามข้อ ๑๘ มาใช้เพื่อให้ได้รับเงินเดือนระหว่างลาได้ไม่เกินจํานวนวันลากิจส่วนตัว  
ที่เหลือนั้นได้ ทั้งนี้ จะต้องแจ้งการขอใช้สิทธิพร้อมกับการลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตร”

 ข้อ ๑๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๐ และข้อ ๒๕ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการ  
ฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

 ข้อ ๑๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๗ วรรคหนึ่ง ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๒๗ ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์ตามข้อ ๒๖ แล้ว จะต้องอุปสมบทหรือออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ภายใน ๑๐ วัน นับแต่วันเริ่มลา และจะต้องกลับมารายงานตัวเข้าปฏิบัติราชการภายใน ๕ วัน นับแต่วันที่ลาสิกขา หรือวันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทยหลังจากการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ ทั้งนี้ ให้นับระยะเวลาที่จะต้องกลับมารายงานตัวดังกล่าวรวมอยู่ภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตการลาด้วย”

 ข้อ ๑๔ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๑ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง  
ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ข้อ ๓๑ ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ ให้เสนอ  
หรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลําดับจนถึงประธานเพื่อพิจารณาอนุญาต โดยถือปฏิบัติตามกฎหมาย  
ว่าด้วยการกําหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทําการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการโดยอนุโลม”

 ข้อ ๑๕ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๒ ข้อ ๓๓ ข้อ ๓๔ ข้อ ๓๕ และข้อ ๓๖ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

 ข้อ ๑๖ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ส่วนที่ ๑๐ การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพกับข้อ ๔๑ และข้อ ๔๒ ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการ  
ฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒

“ส่วนที่ ๑๐

การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ

 

 ข้อ ๔๑ ข้าราชการผู้ใดได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทําการตามหน้าที่ จนทําให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการ หากข้าราชการ  
ผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จําเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือที่จําเป็นต่อการประกอบอาชีพ แล้วแต่กรณี มีสิทธิลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลา แต่ไม่เกิน ๑๒ เดือน

 ข้าราชการที่ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บจนทําให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการเพราะเหตุอื่นนอกจากที่กําหนดในวรรคหนึ่ง และผู้มีอํานาจสั่งบรรจุพิจารณาแล้วเห็นว่ายังสามารถรับราชการต่อไปได้หากข้าราชการผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จําเป็นต่อ  
การปฏิบัติหน้าที่ราชการ ให้ผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตพิจารณาให้ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพดังกล่าวครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลา แต่ไม่เกิน ๑๒ เดือน

 หลักสูตรตามวรรคหนึ่งและวรรคสองต้องเป็นหลักสูตรที่ส่วนราชการ หน่วยงานอื่นของรัฐองค์กรการกุศลอันเป็นสาธารณะหรือสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานของทางราชการ เป็นผู้จัดหรือร่วมจัด

 ข้อ ๔๒ ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพตามข้อ ๔๑ ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลําดับจนถึงผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตพร้อมแสดงหลักฐานเกี่ยวกับหลักสูตรที่ประสงค์จะลา และเอกสารที่เกี่ยวข้อง (ถ้ามี) เพื่อพิจารณาอนุญาต และเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการเพื่อไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพได้”

 ข้อ ๑๗ ให้ยกเลิกตารางผู้มีอํานาจพิจารณาหรืออนุญาต และอํานาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาของข้าราชการ ท้ายระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ตารางท้ายระเบียบนี้แทน

 ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

 หัสวุฒิ วิฑิตวิริยกุล

 ประธานศาลปกครองสูงสุด

 ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

1. ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๙ ตอนที่ ๑๒๗ ก หน้า ๒๕ วันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ [↑](#footnote-ref-1)