ประกาศกระทรวงแรงงาน
เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานในราชอาณาจักรเป็นการเฉพาะ
สำหรับคนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว และเมียนมา
ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาด
ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓[๑]
 

ด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา
๒๐๑๙ (COVID - 19) ระลอกใหม่ที่แพร่ระบาดในคนต่างด้าว โดยมีทั้งที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรสิ้นสุดลง
ซึ่งในขณะนี้ไม่อาจทราบได้ว่าคนต่างด้าวนั้นมีจำนวนเท่าใด ทำให้ยากต่อการควบคุมการแพร่ระบาดของโรค
ดังนั้น เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการแพร่ระบาดของโรค
จำเป็นต้องให้คนต่างด้าวนั้นต้องแสดงตน โดยการแจ้งความประสงค์ที่จะอยู่ในราชอาณาจักรเพื่อทำงาน
จึงจำเป็นต้องกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าวไว้เป็นการเฉพาะกรณี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๖๐ และมาตรา ๑๔ และมาตรา ๖๓ (๒) แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๖๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ในประกาศนี้ 
คนต่างด้าว
หมายความว่า คนต่างด้าวตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓

ข้อ ๒ ในการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าวนอกจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว

ข้อ
๓ ให้คนต่างด้าวสามารถทำงานกับนายจ้างไปพลางก่อนได้ระหว่างวันที่
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓ ถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔ โดยไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
ให้นายจ้างยื่นบัญชีรายชื่อความต้องการจ้างแรงงานต่างด้าวต่อกระทรวงแรงงาน
ตามแบบที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด พร้อมด้วยรูปถ่ายปัจจุบันของคนต่างด้าว โดยผ่านทาง
ระบบอิเล็กทรอนิกส์ ภายในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔ และให้คนต่างด้าวใช้บัญชีรายชื่อดังกล่าวเป็นหลักฐานแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือนายทะเบียน

ข้อ ๔ กรณีคนต่างด้าวไม่มีนายจ้างแต่ประสงค์จะทำงานโดยมีนายจ้าง
ให้คนต่างด้าวแจ้งข้อมูลต่อกระทรวงแรงงานตามแบบที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด
พร้อมด้วยรูปถ่ายปัจจุบัน โดยผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ ภายในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๔ และให้คนต่างด้าวใช้แบบแจ้งข้อมูลดังกล่าวเป็นหลักฐานในการแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือนายทะเบียน

ข้อ
๕ คนต่างด้าวตามข้อ ๓ หรือข้อ ๔ ต้องตรวจโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา
๒๐๑๙ และตรวจโรคต้องห้ามตามกฎกระทรวงกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของคนต่างด้าวที่จะขอรับใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๖๓ ก่อนที่นายจ้างจะยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว ทั้งนี้ ภายในวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๖๔ 
ในระหว่างดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ให้คนต่างด้าวที่มีนายจ้างสามารถทำงานไปพลางก่อนได้

ข้อ
๖ คนต่างด้าวซึ่งไม่เป็นโรคตามข้อ ๕ และมีนายจ้างประสงค์ที่จะรับเข้าทำงาน
ให้นายจ้างยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวต่อนายทะเบียนโดยผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์
พร้อมด้วยใบรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว
พร้อมทั้งชำระค่าธรรมเนียมค่ายื่นคำขอฉบับละ ๑๐๐ บาท และค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวฉบับละ ๑,๘๐๐ บาท ภายในวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๖๔ และให้นำความในข้อ
๕ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๗ คนต่างด้าวซึ่งไม่เป็นโรคตามข้อ ๕ และไม่มีนายจ้าง
ให้ยื่นคำร้องขอจัดทำทะเบียนประวัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ณ สำนักงานเขตกรุงเทพมหานครหรือสถานที่อื่นที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด
ภายในวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๖๔ 
เมื่อคนต่างด้าวตามวรรคหนึ่งได้รับแบบรับรองรายการทะเบียนประวัติของคนต่างด้าว ที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ท.ร.๓๘/๑)
แล้ว และนายจ้างประสงค์จะรับคนต่างด้าวนั้นเข้าทำงาน ให้นายจ้างยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวต่อนายทะเบียนโดยผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ พร้อมด้วยใบรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าว พร้อมทั้งชำระค่าธรรมเนียมค่ายื่นคำขอฉบับละ ๑๐๐ บาท และค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวฉบับละ
๑,๘๐๐ บาท ทั้งนี้ ภายในวันที่
๑๓ กันยายน ๒๕๖๔

ข้อ ๘ ให้คนต่างด้าวใช้ใบรับคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวคู่กับใบเสร็จรับเงินเสมือนใบอนุญาตทำงานเพื่อเป็นหลักฐานแทนใบอนุญาตทำงานจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว

ข้อ
๙ เมื่อนายทะเบียนตรวจสอบคำขออนุญาตทำงานรวมทั้งเอกสารหรือหลักฐานตามข้อ
๖ หรือข้อ ๗ แล้ว เห็นว่าถูกต้องและครบถ้วน ให้นายทะเบียนอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานได้
ไม่เกินวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖ และให้กระทรวงแรงงานแจ้งข้อมูลการอนุญาตดังกล่าวให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรทราบเพื่อดำเนินการต่อไป

ข้อ ๑๐ เมื่อนายทะเบียนอนุญาตให้คนต่างด้าวทำงานแล้ว
ให้นายจ้างนำตัวคนต่างด้าวไปยื่นคำร้องขอจัดทำหรือปรับปรุงทะเบียนประวัติตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
และรับบัตรประจำตัวคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทยที่มีใบอนุญาตทำงานอยู่ด้านหลังของบัตร ณ สำนักงานเขตกรุงเทพมหานครหรือสถานที่อื่นที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด
ภายในวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๔

ข้อ
๑๑ ให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำงานตามประกาศฉบับนี้มีสิทธิทำงานกับนายจ้างได้ทุกประเภทงานที่มิได้มีประกาศห้ามคนต่างด้าวทำตามมาตรา
๗ วรรคหนึ่ง เช่นเดียวกับคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้เข้ามาทำงานในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้บันทึกความตกลงหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ
โดยให้นำประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ ๑ เมษายน
พ.ศ. ๒๕๖๓ และประกาศกรมการจัดหางาน เรื่อง เงื่อนไขการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกรและงานขายของหน้าร้านกับนายจ้าง
ลงวันที่ ๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๑๒ คนต่างด้าวซึ่งได้รับใบอนุญาตทำงานตามประกาศนี้
ถ้าออกจากงานจะต้องทำงานกับนายจ้างรายใหม่ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เลิกทำงานกับนายจ้างรายเดิม

ข้อ
๑๓ ให้นายจ้างซึ่งจ้างคนต่างด้าวตามประกาศนี้
ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งข้อมูลการจ้างคนต่างด้าวเข้าทำงานกับตนตามมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง
เฉพาะการแจ้งข้อมูลการเข้าทำงานของคนต่างด้าวซึ่งตนได้ยื่นคำขออนุญาตทำงานแทน

ข้อ
๑๔ ให้ถือว่าการยื่นคำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวของนายจ้างตามประกาศนี้
เป็นการแจ้งข้อมูลการเข้าทำงานกับนายจ้างให้นายทะเบียนทราบตามมาตรา ๖๔/๒ 

ข้อ
๑๕ คำขออนุญาตทำงานแทนคนต่างด้าวตามประกาศนี้
ให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด

ข้อ
๑๖ นอกจากใบอนุญาตทำงานสิ้นอายุลง การทำงานของคนต่างด้าวเป็นอันสิ้นสุดเมื่อ
(๑) นายจ้างไม่ได้ยื่นบัญชีรายชื่อความต้องการจ้างแรงงานต่างด้าวตามข้อ
๓ วรรคสอง
ให้การทำงานของคนต่างด้าวสิ้นสุดตั้งแต่วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔
(๒)
คนต่างด้าวไม่ได้ดำเนินการตามข้อ ๕ หรือดำเนินการแล้ว พบว่าเป็นโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา
๒๐๑๙ หรือเป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของคนต่างด้าวที่จะขอรับใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๖๓
(๓) นายจ้างไม่ได้ยื่นคำขออนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมตามข้อ ๖
หรือข้อ ๗ ให้การอนุญาตทำงานของคนต่างด้าวผู้นั้นสิ้นสุดลงนับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลาดังกล่าว
(๔)
คนต่างด้าวออกจากงานและไม่ได้ทำงานกับนายจ้างรายอื่นภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑๒ ให้ใบอนุญาตทำงานของคนต่างด้าวผู้นั้นสิ้นสุดลงนับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลา หรือ
(๕)
การอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรของคนต่างด้าวเป็นอันสิ้นผลลงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา
๒๐๑๙ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๓ 

ทั้งนี้
ตั้งแต่วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ เป็นต้นไป


ประกาศ ณ
วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
สุชาติ ชมกลิ่น
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน






ธนบดี/จัดทำ
๒๙ มกราคม ๒๕๖๔

สุภาทิพย์/ตรวจ
๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๑๖/๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๓