คําสั่งกรมสรรพากร

ที่ ป. 114/2545

เรื่อง การจ่ายเงินตามสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest rate swap) และสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตรา

ต่างประเทศ (Cross currency swap)

-----------------------------------------------------------------

เพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพากรถือเป็นแนวทางปฏิบัติในการตรวจและแนะนําบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีการจ่ายเงินตามสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย   (Interest rate swap) และสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Cross currency swap)   โดยเหตุที่การจ่ายเงินตามสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยและสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ   อาจทําให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย  ตามมาตรา 3 เตรส แห่งประมวลรัษฎากร    หรือมีหน้าที่ต้องหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่ายตามมาตรา  70  แห่งประมวลรัษฎากร     กรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest rate swap)  เป็นสัญญาทางการเงินประเภทหนึ่งที่คู่สัญญาตกลงที่จะแลกเปลี่ยนภาระการชําระดอกเบี้ยให้แก่กันและกันภายในระยะเวลาที่กําหนดไว้ เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย โดยจํานวนเงินค่าดอกเบี้ยที่ต้องชําระขึ้นอยู่กับจํานวนเงินต้นอ้างอิงตามที่ระบุไว้ในสัญญา  การแลกเปลี่ยนเป็นส่วนที่เกี่ยวกับภาระดอกเบี้ยเท่านั้น ไม่มีการแลกเปลี่ยนเงินต้นกัน คู่สัญญาซึ่งเข้าทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยไม่จําต้องมีการทําสัญญาเงินกู้ระหว่างกัน แต่เมื่อเข้าทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยแล้ว (Interest rate swap) คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายมีภาระผูกพันที่จะต้องชําระเงินภายใต้ระยะเวลาและเงื่อนไขที่กําหนดไว้ในสัญญาแลกเปลี่ยน เงินผลต่างที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร

จํานวนเงินต้นอ้างอิงตามวรรคหนึ่ง หมายถึง เงินต้นซึ่งมิใช่จํานวนเงินที่แลกเปลี่ยนกันจริงเมื่อเริ่มทําสัญญาแลกเปลี่ยน เพียงแต่ใช้อ้างอิงเพื่อคํานวณหาจํานวนเงินจากอัตราดอกเบี้ยคงที่และอัตราดอกเบี้ยลอยตัว     

ตัวอย่าง บริษัท ก ทําสัญญากู้ยืมเงินจากธนาคาร A ในต่างประเทศ กําหนดชําระดอกเบี้ยในอัตราลอยตัว  ต่อมาบริษัท ก ได้ทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest rate swap) กับธนาคาร B ในต่างประเทศ โดยตามสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยนั้นจะใช้จํานวนเงินกู้ตามสัญญากู้ฉบับเดิมเป็นเกณฑ์ในการคํานวณดอกเบี้ยที่จะแลกเปลี่ยนกัน และจะกําหนดอัตราดอกเบี้ยคงที่ตามแต่จะตกลงกัน โดยในแต่ละเดือนนั้น หากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยคงที่ ธนาคาร B จะส่งเงินผลต่างมาให้แก่บริษัท ก แต่หากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวต่ํากว่าอัตราดอกเบี้ยคงที่   บริษัท ก จะส่งเงินผลต่างไปให้แก่ธนาคาร B เงินผลต่างดังกล่าวไม่เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร แต่เป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๒ สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Cross currency swap)  เป็นสัญญาทางการเงินประเภทหนึ่งที่คู่สัญญาตกลงที่จะแลกเปลี่ยนภาระการรับจ่ายเงินคนละสกุล ภายในระยะเวลาที่กําหนดไว้ เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน  โดยคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งสัญญาจะจ่ายเงินสกุลหนึ่ง  เช่น บาท  และรับเงินสกุลอื่น เช่น ดอลลาร์สหรัฐ และคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งจะรับเงินสกุลบาท และจ่ายเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ  ซึ่งในวันทําสัญญา คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายอาจมีการแลกเปลี่ยนเงินต้นระหว่างคู่สัญญาในมูลค่าที่เท่ากัน โดยคํานวณจากอัตราแลกเปลี่ยนในวันทําสัญญา สําหรับกรณีที่ไม่มีการแลกเปลี่ยนเงินต้นระหว่างคู่สัญญา คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งอาจนําเงินตราต่างประเทศไปขายให้แก่สถาบันการเงินอื่นในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราก็ได้ กรณีดังกล่าว คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายไม่มีการจ่ายเงินผลต่างของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศจึงไม่มีเงินได้พึงประเมิน

ตัวอย่าง บริษัท ก ทําสัญญากู้ยืมเงินจากธนาคาร ข ในประเทศจํานวน 40 ล้านบาท อัตราดอกเบี้ยคงที่ และบริษัท C ในประเทศสหรัฐอเมริกาทําสัญญากู้ยืมเงินจากธนาคาร A ในประเทศสหรัฐอเมริกา จํานวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อัตราดอกเบี้ยคงที่และเพื่อป้องกันความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยน บริษัท ก ได้ทําสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศกับบริษัท C (Cross currency swap)   กรณีอัตราแลกเปลี่ยน ณ วันทําสัญญา คือ 40 บาท ต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นอัตราที่ใช้สําหรับการคํานวณภายใต้สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศนี้  บริษัท C จ่ายเงินจํานวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่บริษัท ก ในขณะที่บริษัท ก  จ่ายเงินจํานวน 40 ล้านบาท  ให้แก่บริษัท C   เมื่อถึงกําหนดเวลาตามข้อตกลง  บริษัท ก จะต้องจ่ายเงินจํานวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่บริษัท C ซึ่งบริษัท C จะนําไปจ่ายคืนเงินกู้ยืมให้แก่ธนาคาร A  ในขณะที่บริษัท C จะต้องจ่ายเงิน 40 ล้านบาท ให้แก่บริษัท ก  ซึ่งบริษัท ก จะนําไปจ่ายคืนเงินกู้ยืมให้แก่ธนาคาร ข  กรณีดังกล่าว    บริษัท ก และบริษัท C ไม่มีการจ่ายเงินผลต่างของอัตราแลกเปลี่ยนกัน


ข้อ ๓ การทําสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศตามข้อ 2 อาจมีการทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยควบคู่ไปด้วย เรียกว่า สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย  (Cross currency interest rate swap)    ซึ่งคู่สัญญามีภาระต่างตอบแทนในการชําระเงินตามสัญญาแลกเปลี่ยนตลอดอายุของสัญญาแลกเปลี่ยน โดยที่จํานวนเงินที่ต้องชําระจะคํานวณจากผลต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยตามที่ตกลงกัน ซึ่งอาจเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่และหรืออัตราดอกเบี้ยลอยตัว  และเป็นการคํานวณจากเงินตราต่างสกุล   เงินผลต่างที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร

ตัวอย่าง  บริษัท ก ทําสัญญากู้ยืมเงินจากธนาคาร A ในต่างประเทศจํานวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในอัตราดอกเบี้ยลอยตัว   บริษัท ก ต้องการเงินดอลลาร์สหรัฐเพื่อ

ชําระคืนเงินกู้ซึ่งจะถึงกําหนดชําระในอีก 2 ปี ข้างหน้า และต้องการจะเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ยลอยตัวตามสัญญาเงินกู้เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ ดังนั้น บริษัท ก จึงทําสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ยกับธนาคาร  ข ในประเทศ  (Cross currency interest rate swap)   เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจขึ้น  อัตราแลกเปลี่ยน  ณ วันทําสัญญา  คือ 40 บาท ต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นอัตราที่ใช้สําหรับการคํานวณภายใต้สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศนี้ ดังนั้น ธนาคาร ข จ่ายเงิน 40 ล้านบาทให้แก่บริษัท ก ในขณะที่บริษัท ก จ่ายเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่ธนาคาร ข  ตลอดระยะเวลาของสัญญาแลกเปลี่ยน ธนาคาร ข คํานวณดอกเบี้ยจากเงินต้นจํานวน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในขณะที่บริษัท ก คํานวณดอกเบี้ยจากเงินต้นจํานวน 40 ล้านบาท หากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยคงที่ ธนาคาร ข จะส่งเงินผลต่างมาให้แก่บริษัท ก แต่หากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวต่ํากว่าอัตราดอกเบี้ยคงที่ บริษัท ก จะส่งเงินผลต่างไปให้แก่ธนาคาร ข เงินผลต่างดังกล่าวไม่เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร แต่เป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๔ กรณีการทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest rate swap) สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Cross currency swap) หรือสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย (Cross currency interest rate swap) ตามข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3 ซึ่งคู่สัญญาผู้รับทําสัญญาแลกเปลี่ยนเป็นผู้ให้กู้ยืมเงินด้วย หากมีพฤติการณ์ที่แสดงว่า คู่สัญญามีเจตนากู้ยืมเงินกัน แต่ตกลงทําสัญญาแลกเปลี่ยนเพิ่มอีกสัญญาหนึ่งเพียงเพื่อเปลี่ยนแปลงผลตอบแทนปกติที่คู่สัญญาผู้ให้กู้ยืมเงินพึงจะได้รับตามสัญญากู้ยืมเงิน ให้เป็นผลตอบแทนที่ได้รับจากสัญญาแลกเปลี่ยนแทน โดยมิได้มีเจตนาป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย เงินผลต่างที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ยซึ่งคู่สัญญาผู้รับทําสัญญาแลกเปลี่ยนได้รับ จะถือเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร

(แก้ไขเพิ่มเติมโดยคําสั่งกรมสรรพากรที่ ป.136/2551 ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป )


ข้อ ๕ กรณีคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดผิดนัดชําระเงินผลต่างที่เกิดจากการทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest rate swap) สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ(Cross currency swap)   และสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย (Cross currency interest rate swap)  ซึ่งคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิเรียกร้องให้ชําระเงินผลต่างพร้อมดอกเบี้ย หรือค่าปรับ  เงินดอกเบี้ยหรือค่าปรับเข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๖ กรณีการทําสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย  (Interest  rate swap) สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Cross currency swap) หรือสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย   (Cross currency interest rate swap) ตามข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3  ซึ่งเป็นผลทําให้คู่สัญญาจ่ายเงินผลต่างที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและอัตราดอกเบี้ย เงินผลต่างดังกล่าวไม่เข้าลักษณะเป็นเงินได้จากการให้บริการ คู่สัญญาซึ่งจ่ายเงินผลต่างจึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย

กรณีการทําสัญญาแลกเปลี่ยนตามวรรคหนึ่ง มีการเรียกเก็บค่าบริการหรือค่าธรรมเนียมในการทําสัญญาแลกเปลี่ยน ผู้จ่ายเงินค่าบริการหรือค่าธรรมเนียมดังกล่าวมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามข้อ 12/1 ของคําสั่งกรมสรรพากรที่  ท.ป.4/2528  เรื่อง  สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ลงวันที่ 26  กันยายน  พ.ศ.2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.104/2544   เรื่อง สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย  ลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ.2544


ข้อ ๗ บรรดาระเบียบ  ข้อบังคับ  คําสั่ง หนังสือตอบข้อหารือ หรือแนวทางปฏิบัติใดที่ขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ให้เป็นอันยกเลิก


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2545

 

ศุภรัตน์  ควัฒน์กุล

(นายศุภรัตน์  ควัฒน์กุล)

อธิบดีกรมสรรพากร