คําสั่งกรมบังคับคดี

ที่ 714/2561

เรื่อง การกําหนดค่าเลี้ยงชีพของลูกหนี้ในคดีล้มละลาย

--------------------------------------------

         เพื่อให้การปฏิบัติงานคดีล้มละลายของกรมบังคับคดีดําเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นประโยชน์แก่ราชการ และดําเนินการไปในทิศทางเดียวกัน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบ บริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้

         ให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดีที่ 825/2555 เรื่อง การกําหนดค่าเลี้ยงชีพของลูกหนี้ในคดีล้มละลาย ลงวันที่ 18 ธันวาคม 2555


ข้อ ๑ เมื่อศาลล้มละลายกลางมีคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้และลูกหนี้มายื่นคําขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณากําหนดค่าเลี้ยงชีพของลูกหนี้ ตามแนวทางในคําสั่งนี้ 


ข้อ ๒ ในกรณีที่ลูกหนี้มีรายได้ประจํา ได้แก่ เงินเดือน ค่าจ้าง หรือรายได้อื่นที่มีลักษณะจ่าย เพื่อตอบแทนการทํางานเป็นรายเดือน ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตรวจสอบรายได้และรายจ่ายของลูกหนี้และ กําหนดค่าเลี้ยงชีพจากรายได้ดังกล่าวจนถึงวันปลดจากการล้มละลายโดยคํานึงถึงฐานานุรูป สภาวะเศรษฐกิจ ให้กําหนดค่าเลี้ยงชีพไม่น้อยกว่าอัตราเงินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี 

         ในการกําหนดค่าเลี้ยงชีพ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ควรกําหนดค่าเลี้ยงชีพสูงกว่าร้อยละ 70 ของรายได้ประจํา เว้นแต่กรณีที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นว่ามีเหตุจําเป็นที่จะกําหนดค่าเลี้ยงชีพ เกินกว่าจํานวนดังกล่าวก็ให้เสนอความเห็นเพื่อให้ผู้อํานวยการกอง อนุญาตตามแต่กรณี

         กรณีกําหนดค่าเลี้ยงชีพให้ลูกหนี้จากรายได้ตามวรรคหนึ่ง โดยลูกหนี้มีรายได้ประจําในอัตรา เงินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี แต่ลูกหนี้มีรายได้อื่นด้วย เช่น เงินเบี้ยขยัน ค่าล่วงเวลา ค่านายหน้า หรือรายได้อื่นที่มีลักษณะจ่ายเพื่อตอบแทนการทํางาน นอกจากเงินเดือนหรือค่าจ้าง ให้เจ้าพนักงาน พิทักษ์ทรัพย์กําหนดค่าเลี้ยงชีพให้ลูกหนี้จากรายได้อื่นด้วยในอัตราไม่เกินร้อยละ 50 โดยเมื่อรวมค่าเลี้ยงชีพ ตามวรรคหนึ่งแล้ว ไม่เกินอัตราเงินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี

         ส่วนเงินที่มีลักษณะจ่ายเป็นคราว ๆ ได้แก่ เงินโบนัส เงินปันผล เงินเฉลี่ยคืนหรือเงินได้อื่นใด ที่มีลักษณะเดียวกับเงินประเภทดังกล่าว เป็นเงินตามมาตรา 109 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลายพุทธศักราช 2483 ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของลูกหนี้ โดยไม่ต้องพิจารณาในเรื่อง ค่าเลี้ยงชีพ

         ในกรณีที่ลูกหนี้มีค่าใช้จ่ายเปลี่ยนแปลงไป และสามารถแสดงเอกสารหลักฐานได้ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณาประเด็นนี้ประกอบด้วย


ข้อ ๓ ในการกําหนดค่าเลี้ยงชีพตามข้อ 2 นั้น ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอํานาจกําหนด ค่าเลี้ยงชีพให้แก่ลูกหนี้ตั้งแต่วันที่ศาลมีคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์ โดยให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จ่ายจากเงินที่ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อายัดมาแก่ลูกหนี้เป็นรายเดือน

         ในกรณีที่ลูกหนี้มายื่นขอค่าเลี้ยงชีพ หากเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตรวจสอบพบว่าลูกหนี้ ได้รับเงินรายได้ประจําไปก่อนหน้าที่จะมายื่นคําขอ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นําเงินที่ลูกหนี้รับไปมาคํานวณ และหักออกจากค่าเลี้ยงชีพที่ลูกหนี้จึงจะได้รับคืนเข้ากองทรัพย์สินในคราวเดียว หากไม่สามารถหักคืนได้ ในคราวเดียว ให้กําหนดระยะเวลาหักเงินคืนตามความเหมาะสม โดยพิจารณาจากค่าเลี้ยงชีพที่เจ้าพนักงาน พิทักษ์ทรัพย์กําหนดให้ และจํานวนเงินที่ลูกหนี้จะต้องคืนเข้ากองทรัพย์สินด้วย สําหรับลูกหนี้ที่เป็นข้าราชการ การคํานวณระยะเวลาหักคืนให้คํานึงถึงระยะเวลาที่ลูกหนี้อาจถูกพิพากษาให้ล้มละลาย โดยเมื่อหักเงินที่ลูกหนี้ รับไปแล้วคงเหลือจํานวนเท่าใดให้จ่ายเพียงนั้น


ข้อ ๔ กรณีเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รวบรวมรายได้ประจํา ได้แก่ เงินเดือน ค่าจ้าง หรือรายได้อื่น ที่มีลักษณะจ่ายเพื่อตอบแทนการทํางานเป็นรายเดือนไว้แล้วโดยลูกหนี้มิได้มาขอค่าเลี้ยงชีพ ต่อมาลูกหนี้ มาขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กําหนดค่าเลี้ยงชีพและขอรับค่าเลี้ยงชีพย้อนหลัง ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ กําหนดค่าเลี้ยงชีพตามข้อ 2. และพิจารณาจ่ายค่าเลี้ยงชีพจากจํานวนเงินดังกล่าวไม่เกินร้อยละ 50 ของเงิน ที่กําหนดเป็นค่าเลี้ยงชีพย้อนหลังไม่เกิน 6 เดือน หากลูกหนี้ขอค่าเลี้ยงชีพย้อนหลังเกินกว่า 6 เดือน ต้องแสดง พยานหลักฐานเหตุผลความจําเป็นในการดํารงชีพในช่วงเวลาที่ผ่านมา เพื่อประกอบการพิจารณาด้วย


ข้อ ๕ ในกรณีที่ลูกหนี้ได้รับเงินที่มีลักษณะจ่ายคราวเดียว ได้แก่เงินตอบแทนการออกจากงาน เงินบําเหน็จ หรือเงินได้อื่นใดที่มีลักษณะเดียวกับเงินประเภทดังกล่าว ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณา กําหนดค่าเลี้ยงชีพโดยถือตามหลักเกณฑ์ข้อ 2 มากําหนดเป็นเงินที่ลูกหนี้ต้องใช้ในการดํารงชีพแต่ละเดือนและ ให้หักจ่ายเงินดังกล่าวแก่ลูกหนี้เป็นรายเดือน นับแต่วันที่ลูกหนี้มีสิทธิได้รับเงินนั้นจนถึงวันที่ลูกหนี้ได้รับ การปลดจากล้มละลาย


ข้อ ๖ กรณีที่ลูกหนี้ออกจากงานเป็นเหตุให้ไม่ได้รับเงินรายได้เป็นรายเดือนตามข้อ 2 อีก แต่ได้รับเงินที่มีลักษณะจ่ายคราวเดียวตามข้อ 5 แทน ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณากําหนดค่าเลี้ยงใหม่ ตามแนวทางในคําสั่งนี้


ข้อ ๗ เมื่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กําหนดค่าเลี้ยงชีพแก่ลูกหนี้และครอบครัวแล้วให้แจ้งผู้มี หน้าที่จ่ายเงินแก่ลูกหนี้ทราบ และให้ส่งเงินเฉพาะส่วนที่เหลือจากที่ได้กําหนดให้เป็นค่าเลี้ยงชีพแล้วให้แก่ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของลูกหนี้ต่อไป 


ข้อ ๘ กรณีอายัดเงินเดือนหรือเงินรายได้อื่นใดของลูกหนี้ที่เป็นข้าราชการ เมื่อศาลพิพากษา ให้ลูกหนี้ล้มละลายแล้วให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ระงับการจ่ายเงินค่าเลี้ยงชีพให้แก่ลูกหนี้ และระงับการแบ่งเงิน ที่ได้รับจากต้นสังกัดของลูกหนี้ภายหลังจากวันที่ศาลมีคําพิพากษาให้ลูกหนี้ล้มละลายไว้จนกว่าจะได้สอบถาม และได้รับแจ้งจากต้นสังกัดของลูกหนี้ว่าไม่มีเหตุขัดข้องในการแบ่งเงินดังกล่าว 

ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                          สั่ง ณ วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561

 

                                                                                         (ลงชื่อ)             รื่นวดี สุวรรณมงคล

                                                                                               (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล)

                                                                                                     อธิบดีกรมบังคับ