กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๙๘ (พ.ศ.
๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ. ๒๕๑๘
------------

 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ 
และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.
๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
พระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
 ข้อ
๑
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปี
 ข้อ
๒ ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่ตำบลเบตง ตำบลยะรม และตำบลธาร
น้ำทิพย์ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้
 ข้อ
๓
การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้
เป็นแนวทางในการพัฒนา
การดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท การใช้ประโยชน์
ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะ และสภาพ
แวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๒
ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของ
ประเทศ
 ข้อ
๔ ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการ
ใช้ประโยชน์ที่ดินให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนใน
อนาคต ส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจและโครงข่ายบริการสาธารณะ
โดยมีสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้
 (๑)
ส่งเสริมให้ชุมชนเมืองเป็นศูนย์กลางการบริหารและการปกครองของอำเภอ
เบตง จังหวัดยะลา
 (๒)
พัฒนาและส่งเสริมให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ
 (๓)
ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัย พาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมให้สัมพันธ์กับการขยายตัวของชุมชนในอนาคต
 (๔)
พัฒนาการบริการทางสังคม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียง
พอและได้มาตรฐาน
 (๕)
อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
 ข้อ
๕
การใช้ประโยชน์ที่ดินและโครงการคมนาคมและขนส่งภายในเขตผังเมือง
รวม ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทและแสดงโครง
การคมนาคมและขนส่งและรายการประกอบแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้
 ข้อ
๖
การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้
จำแนกประเภทและแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง
ให้เป็นไปดังต่อไปนี้ 

 (๑)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๑๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลือง 
ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
 (๒)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๑๔ ที่กำหนดไว้เป็นสีส้ม 
ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง
 (๓)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๑๑ ที่กำหนดไว้เป็นสีแดง 
ให้เป็นที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
 (๔)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๓ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วง
ให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า
 (๕)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วงอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภท
อุตสาหกรรมเฉพาะกิจ
 (๖)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ ถึงหมายเลข ๖.๘ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
 (๗)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๑ และหมายเลข ๗.๒ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
อ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
 (๘)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๘.๑ ถึงหมายเลข ๘.๑๐ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
มะกอก ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
 (๙)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๑ ถึงหมายเลข ๙.๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีเทาอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
 (๑๐)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๐.๑ ถึงหมายเลข ๑๐.๑๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำ
เงิน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
 (๑๑)
ที่ดินในบริเวณแนวถนนโครงการแบบ ก ที่กำหนดไว้เป็นสีชมพู ให้เป็นที่
ดินประเภทโครงการคมนาคมและขนส่ง
 ข้อ
๗
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย 
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการ
อื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดิน
เพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
 (๑)
โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานปรับคุณภาพ
ของเสียรวมของชุมชน
 (๒)
สถานที่บรรจุก๊าซ และสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซ
ปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการ
ร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ และสถาน
ที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
 (๓)
สถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการเก็บ
รักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
เว้นแต่เป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง
 (๕)
กำจัดมูลฝอย
 ข้อ
๘
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่
อาศัย สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อ
กิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
และห้ามใช้
ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ 
 (๑)
โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานปรับคุณภาพ
ของเสียรวมของชุมชน
 (๒)
สถานที่บรรจุก๊าซ และสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซ
ปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการ
ร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ และสถาน
ที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
  (๓)
สถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการเก็บ
รักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
เว้นแต่เป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง
 (๔)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตาม
กฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า
 (๕)
ไซโลเก็บผลิตผลทางการเกษตร
 (๖)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
 (๗)
กำจัดมูลฝอย
 (๘)
ซื้อขายเศษวัสดุ
 ข้อ
๙
ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก ให้ใช้ประโยชน์
เพื่อการพาณิชยกรรม การอยู่อาศัย สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วน
ใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละสิบห้าของที่ดินประเภทนี้ใน
แต่ละบริเวณ
และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
 (๑)
โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานปรับคุณภาพ
ของเสียรวมของชุมชน
 (๒)
สถานที่บรรจุก๊าซ และสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซ
ปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงร้านจำหน่ายก๊าซ
สถานที่ใช้ก๊าซ และสถานที่จำหน่าย
อาหารที่ใช้ก๊าซ
 (๓)
สถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการเก็บ
รักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
 (๔)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตาม
กฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า
 (๕)
ไซโลเก็บผลิตผลทางการเกษตร
 (๖)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
 (๗)
กำจัดมูลฝอย
 (๘)
ซื้อขายเศษวัสดุ
 ข้อ
๑๐
ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า ให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาห
กรรมและคลังสินค้า สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ สำหรับ
การใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
 (๑)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก 
 (๒)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา 
 (๓)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
 ข้อ
๑๑ ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมเฉพาะกิจ
ให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรม
บริการคลังสินค้า อุตสาหกรรมการเกษตร
อุตสาหกรรมที่ประกอบกิจการโดยไม่เป็นมลพิษต่อ
ชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ สำหรับ
การใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละห้าของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
และห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
 (๑)
โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานปรับคุณภาพ
ของเสียรวมหรือโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการหรือโรงงานที่ประกอบกิจ
การโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
หรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือ
สิ่งแวดล้อมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
 (๒)สถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการเก็บ
รักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
 (๓)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก
 (๔)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา
 (๕)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่า 
ตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า เพื่อการค้า
 (๖)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
 ข้อ
๑๒ ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรม
หรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ 
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละ
บริเวณ และห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
 (๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
 (๒)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบการพาณิชย์ เว้นแต่เป็นการจัดสรรที่เป็นส่วนหนึ่ง
ของการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
และมีพื้นที่ไม่เกินร้อยละห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
 (๓)
การอยู่อาศัยและหรือประกอบการพาณิชย์ประเภทห้องแถวหรือตึก
แถว
เว้นแต่เป็นการดำเนินการในโครงการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
และมีพื้นที่ไม่เกินร้อยละ 
ห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
 (๔)
การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก
 (๕)
การอยู่อาศัยหรือประกอบการพาณิชย์ประเภทอาคารขนาดใหญ่
 (๖)
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
 (๗)
โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน เว้นแต่โรงงานปรับคุณภาพ
ของเสียรวมของชุมชน
หรือโรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการ
สาธารณสุข หรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษา
คุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
 ถ้ามีการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการจัดสรรที่ดินเพื่อประกอบการพาณิชย์ตาม
(๒)
และเพื่อการอยู่อาศัยหรือการประกอบการพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถวตาม 
(๓) ดำเนินการอยู่ในการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยโครงการเดียวกันให้ใช้พื้นที่เพื่อกิจการ
ดังกล่าวรวมกันไม่เกินร้อยละห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
 ข้อ
๑๓
ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
เฉพาะที่ดินที่เป็นของรัฐ
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษา
คุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ส่วนที่ดินซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง
โดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์เช่นเดียวกับที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
 ข้อ
๑๔ ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศึกษา หรือเกี่ยว
ข้องกับการศึกษา สถาบันราชการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
 ข้อ
๑๕ ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศาสนาหรือเกี่ยว
ข้องกับการศาสนา การศึกษา สถาบันราชการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
 ข้อ
๑๖ ที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ให้ใช้
ประโยชน์เพื่อกิจการของรัฐ
กิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการหรือสาธารณ
ประโยชน์เท่านั้น
 ข้อ
๑๗
ที่ดินประเภทโครงการคมนาคมและขนส่ง ให้ใช้ประโยชน์เพื่อก่อสร้าง
ถนน การสาธารณูปโภคและการสาธารณูปการที่เกี่ยวข้อง
และเพื่อเกษตรกรรมเท่านั้น
 ข้อ
๑๘ ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบ
กิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้
 
 ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
  ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ 
 รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

+------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับ
ผังเมืองรวม ในท้องที่ตำบลเบตง ตำบลยะรม และตำบลธารน้ำทิพย์
อำเภอเบตง จังหวัดยะลา 
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาและการดำรงรักษาเมือง
และบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท 
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง
การสาธารณูปโภค บริการ
สาธารณะและสภาพแวดล้อม ทั้งนี้ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง
และโดยที่มาตรา 
๒๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ
การผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดย
กฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๒/๑๘ก/๑/๒๒ มีนาคม ๒๕๔๒]