pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 2/2544

เรื่อง กําหนดระยะเวลาแก้ไขเพิ่มเติมรายงานประจําปีแสดงฐานะการเงิน

และกิจการของบริษัทประกันวินาศภัย

---------------------------------------

           ตามที่นายทะเบียนได้กําหนดแบบและรายการรายงานประจําปีแสดงฐานะการเงินและกิจการของบริษัทสําหรับรอบปีปฏิทินที่ล่วงมาแล้ว เพื่อให้บริษัทจัดส่งต่อนายทะเบียนภายในห้าเดือนนับแต่วันสิ้นปีปฏิทิน และหากรายงานประจําปีดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่มีรายการครบถ้วนบริบูรณ์ ให้บริษัทแก้ไขเพิ่มเติมให้ถูกต้องหรือครบถ้วนบริบูรณ์ในระยะเวลาที่นายทะเบียนกําหนด นั้น

           เพื่อให้การแก้ไขรายงานประจําปีแสดงฐานะการเงินและกิจการของบริษัทเป็นไปโดยรวดเร็ว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนกําหนดระยะเวลาให้บริษัทแก้ไขเพิ่มเติมรายงานประจําปีแสดงฐานะการเงินและกิจการของบริษัทให้ถูกต้องหรือครบถ้วนบริบูรณ์ส่งต่อนายทะเบียนภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือลงทะเบียนตอบรับจากพนักงานเจ้าหน้าที่ให้แก้ไขเพิ่มเติมรายงานประจําปีดังกล่าว


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2544

นรวัฒน์ สุวรรณ

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 3/2544

เรื่อง กําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัท

-----------------------------------

          เพื่อให้ผลประโยชน์ตกแก่ผู้เอาประกันภัย ในกรณีที่มีการเอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัท อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่งนายทะเบียน ที่ 94/2541 เรื่อง กําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัท ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541


ข้อ ๒ ให้กําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัทดังนี้

          (1) อัตราเบี้ยประกันอัคคีภัย ให้บริษัทกําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบ หรือมีคําสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงไว้แล้วได้ไม่เกินร้อยละของจํานวนเบี้ยประกันภัยตามกําหนดระยะเวลาประกันภัยของสัญญาดังต่อไปนี้

          ระยะเวลาประกันภัยหนึ่งปีถึงสามปี                   ไม่เกินร้อยละยี่สิบสาม

          ระยะเวลาประกันภัยสี่ปีถึงเก้าปี                       ไม่เกินร้อยละยี่สิบ

          ระยะเวลาประกันภัยสิบปีถึงสิบสี่ปี                    ไม่เกินร้อยละสิบเจ็ด

          ระยะเวลาประกันภัยสิบห้าปีถึงสิบเก้าปี               ไม่เกินร้อยละสิบห้า

          ระยะเวลาประกันภัยยี่สิบปีถึงยี่สิบห้าปี                ไม่เกินร้อยละสิบสาม

          ระยะเวลาประกันภัยยี่สิบหกปีถึงสามสิบปี            ไม่เกินร้อยละสิบสอง

          สําหรับทรัพย์สินของทางราชการและรัฐวิสาหกิจที่ได้ลดอัตราเบี้ยประกันภัยตามคําสั่ง ที่ 69/2540 ลงวันที่ 31 ตุลาคม 2540 เมื่อรวมกับการลดอัตราเบี้ยประกันภัยตามข้อนี้แล้วจะต้องไม่เกินร้อยละยี่สิบสามของเบี้ยประกันภัยในลักษณะภัยเดียวกันนั้น

          (2) อัตราเบี้ยประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง ให้บริษัทกําหนดอัตราเบี้ยประกันต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบ หรือมีคําสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงไว้แล้วได้ไม่เกินร้อยละสิบสามของจํานวนเบี้ยประกันภัย

          (3) อัตราเบี้ยประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ ให้บริษัทกําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบ หรือมีคําสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงไว้แล้วได้ไม่เกินร้อยละสิบแปดของจํานวนเบี้ยประกันภัย

          (4) อัตราเบี้ยประกันภัยรถ ตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถให้บริษัทกําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบ หรือมีคําสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงไว้แล้วได้ไม่เกินร้อยละสิบสองของจํานวนเบี้ยประกันภัย

          (5) อัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยอื่นนอกจาก (1) (2) (3) (4) ให้บริษัทกําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบหรือมีคําสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงไว้แล้วได้ไม่เกินร้อยละสิบแปดของจํานวนเบี้ยประกันภัย


ข้อ ๓ คําสั่งนี้ให้มีผลบังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2544

นรวัฒน์  สุวรรณ

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 21/2545

เรื่อง แก้ไขคําสั่งนายทะเบียนที่ 5/2544 เรื่อง ให้บริษัทยื่นรายงาน

การใช้ การชํารุด หรือสูญหายของเครื่องหมาย

---------------------------------------------

          ตามที่นายทะเบียนได้มีคําสั่งที่ 5/2544 เรื่อง ให้บริษัทยื่นรายงานการใช้ การชํารุด หรือสูญหายของเครื่องหมาย ลงวันที่ 1 มีนาคม 2544 กําหนดให้บริษัทยื่นรายงานการใช้ การชํารุด หรือสูญหายของเครื่องหมายแสดงว่ามีการประกันความเสียหายสําหรับผู้ประสบภัย ต่อนายทะเบียนเป็นประจําทุกรอบเดือน อย่างช้าไม่เกินวันที่ 20 ของเดือนถัดไป ตามแบบและรายละเอียดแนบท้ายคําสั่งดังกล่าวนั้น

          เนื่องจากระยะเวลาที่กําหนดไว้ในคําสั่งดังกล่าวได้กําหนดไว้เพียง 20 วัน นับแต่วันสิ้นเดือน ทําให้บริษัทบางบริษัทที่มีสาขาหลายสาขาไม่สามารถยื่นรายงานการใช้เครื่องหมายที่ชํารุด หรือสูญหายได้ทันภายในกําหนดระยะเวลาดังกล่าว นายทะเบียนจึงเห็นสมควรขยายระยะเวลาการยื่นรายงานการใช้การชํารุดหรือสูญหายของเครื่องหมายที่บริษัทต้องยื่นต่อนายทะเบียนเป็นประจําทุกรอบเดือนจากที่กําหนดไว้ในคําสั่งดังกล่าวออกไปเป็นภายในไม่เกินสิ้นเดือนของเดือนถัดไป

          คําสั่งนี้ให้มีผลบังคับสําหรับการยื่นรายงานการใช้ การชํารุดหรือสูญหายของเครื่องหมายสําหรับรอบเดือนพฤษภาคม 2545 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2545

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 14/2545

เรื่อง ให้ยื่นรายงานข้อมูลการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

----------------------------------------

          เพื่อให้ได้ข้อมูลและสถิติการประกันภัยทางทะเลและขนส่งที่ถูกต้องและครบถ้วนเพื่อใช้ในการพิจารณาปรับปรุงอัตราเบี้ยประกันภัยทางทะเลและขนส่ง รวมทั้งให้การปฏิบัติการรายงานข้อมูลและสถิติของแต่ละบริษัทเป็นไปโดยสะดวกรวดเร็วในแนวทางเดียวกัน

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 49 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนมีคําสั่งดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้บริษัทจัดเก็บข้อมูลสถิติการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง เป็นรายกรมธรรม์ตามปีรับประกันภัย (Underwriting Year) สําหรับการประกันภัยที่มีระยะเวลาการประกันภัยเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2545 เป็นต้นไป โดยมีรายละเอียดของรายงานข้อมูลตามโครงสร้างแฟ้มข้อมูลที่ได้กําหนดไว้ และให้ยื่นรายงานข้อมูลดังกล่าวผ่านสมาคมประกันวินาศภัยเป็นประจําทุกเดือน ภายในสิ้นเดือนถัดไป เพื่อทําการประมวลผลต่อไป


ข้อ ๒ ให้บริษัทยื่นแบบตารางสรุปรายงานข้อมูลการประกันภัยทางทะเลและขนส่งจากการประมวลผลตามข้อ 1 ต่อนายทะเบียนเป็นประจําทุกปี ภายในวันที่ 1 เมษายนของปีถัดไปและให้เป็นไปตามแบบและรายการที่แนบท้ายคําสั่งนี้


ข้อ ๓ การยื่นแบบตารางสรุปรายงานข้อมูลตามข้อ 2 ให้บริษัทยื่นเป็นเอกสารหรือทําการบันทึกรายการลงในแฟ้มบันทึกข้อมูล (Computer - Media) และยื่นแผ่นบันทึกข้อมูลดังกล่าวต่อนายทะเบียนแทนการยื่นเป็นเอกสารก็ได้

          ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2545

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 1/2546

เรื่อง ให้ยกเลิกแบบและข้อความ กรมธรรม์ประกันภัย

สําหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้าง

-------------------------------------------

           ด้วยกรมการประกันภัย ได้มีการกําหนดแบบและข้อความ กรมธรรม์ประกันภัยสําหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้างขึ้นใหม่ และบริษัทได้รับความเห็นชอบแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยดังกล่าวจากนายทะเบียนไป ตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แล้ว นั้น

           ฉะนั้น เพื่อให้กรมธรรม์ประกันภัยสําหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้างมีแบบและข้อความเป็นมาตรฐานเดียวกัน ไม่เกิดความสับสนต่อผู้เอาประกันภัย อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 29 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งให้ยกเลิกแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยสําหรับผู้โดยสารเรือโดยสารรับจ้าง ที่บริษัทได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียนก่อนวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ทั้งหมด

           ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2546

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งกรมการประกันภัย

ที่ 248/2546

เรื่อง มอบอํานาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัดปฏิบัติราชการแทน

------------------------------------------

 

          เพื่อให้การปฏิบัติตามพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2540 สอดคล้องกับระบบการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการตามมติคณะรัฐมนตรี ระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการมอบอํานาจ พ.ศ. 2546 และระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการบริหารงบประมาณจังหวัดแบบบูรณาการ พ.ศ. 2546

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 38 (7) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 และมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2540 อธิบดีกรมการประกันภัย จึงออกคําสั่งดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่ง ดังต่อไปนี้

          1) คําสั่งกรมการประกันภัย ที่ 108/2538 เรื่อง มอบอํานาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัดปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมการประกันภัย ลงวันที่ 7 มิถุนายน 2538

          2) คําสั่งกรมการประกันภัย ที่ 207/2544 เรื่อง การมอบอํานาจของอธิบดีกรมการประกันภัยให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทําหน้าที่ CEO ลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 2544


ข้อ ๒ บรรดาคําสั่ง ระเบียบ ประกาศอื่นในส่วนที่มีกําหนดไว้แล้ว หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ให้ใช้คําสั่งนี้แทน


ข้อ ๓ มอบอํานาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทุกจังหวัด ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมการประกันภัยด้านการพิจารณา อนุมัติ อนุญาต หรือวินิจฉัยสั่งการในเขตพื้นที่รับผิดชอบ ตามบัญชีการมอบอํานาจและหลักเกณฑ์การใช้อํานาจแนบท้ายคําสั่งนี้


ข้อ ๔ ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดรายงานผลการใช้อํานาจตามข้อ 3 ปีละ 2 ครั้ง ในช่วงเดือนมีนาคมและกันยายน ของทุกปี

          ทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2546

พจนีย์ ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 12/2547

เรื่อง ให้ใช้แบบ ข้อความกรมธรรม์ประกันภัยและอัตราเบี้ยประกันภัย

สําหรับกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ คุ้มครองความรับผิดต่อทรัพย์สินบุคคลภายนอก

--------------------------------------------------

          เพื่อเป็นการเพิ่มทางเลือกให้แก่ประชาชนในการเลือกทําประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจได้มากขึ้นนอกเหนือไปจากกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์แบบมาตรฐาน และเพื่อให้ประชาชนสามารถจัดทําประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจได้ในอัตราเบี้ยประกันภัยที่เหมาะสมกับสภาวะทางเศรษฐกิจ

          อาศัยอํานาจตามมาตรา 29 วรรคแรก และมาตรา 30 วรรคแรก แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งดังนี้


ข้อ ๑ ให้ใช้แบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ คุ้มครองความรับผิดต่อทรัพย์สินบุคคลภายนอก และเอกสารแนบท้าย ที่แนบท้ายคําสั่งนี้


ข้อ ๒ ให้ใช้อัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ คุ้มครองความรับผิดต่อทรัพย์สินบุคคลภายนอก ตามรหัส ประเภทรถสําหรับการใช้ส่วนบุคคล โดยเป็นอัตราเบี้ยประกันภัยคงที่มีอัตราเบี้ยประกันภัยต่อปีดังนี้

          รหัส 110 รถยนต์นั่ง ไม่เกิน 7 ที่นั่ง เบี้ยประกันภัย                     1,600 บาท

          รหัส 210 รถยนต์โดยสาร ไม่เกิน 12 ที่นั่ง เบี้ยประกันภัย            2,600 บาท

          รหัส 310 รถยนต์บรรทุก น้ําหนักไม่เกิน 4 ตัน เบี้ยประกันภัย        2,600 บาท


ข้อ ๓ บริษัทประกันภัยที่ประสงค์จะใช้กรมธรรม์ประกันภัยและอัตราเบี้ยประกันภัย ตามข้อ 1 และข้อ 2 ให้ยื่นขอรับความเห็นชอบต่อนายทะเบียน


ข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2547

พจนีย์ ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 8/2547

เรื่อง ให้ใช้เอกสารแนบท้ายกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

ว่าด้วยการขยายระยะเวลาคุ้มครองโดยอัตโนมัติ

-------------------------------------------------

          เพื่อเป็นการอํานวยความสะดวกและลดภาระให้แก่เจ้าของรถซึ่งต้องจัดทําประกันภัยรถตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ในการยื่นชําระภาษีรถประจําปีต่อกรมการขนส่งทางบก

          อาศัยอํานาจตามมาตรา 29 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งดังนี้


ข้อ ๑ ให้ขยายระยะเวลาประกันภัยตามกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถโดยอัตโนมัตินับจากวันสิ้นสุดระยะเวลาความคุ้มครองตามที่ระบุในหน้าตารางกรมธรรม์ประกันภัย เป็นวันเดียวกับวันสิ้นสุดอายุภาษีรถประจําปีของปีถัดไป แต่ไม่เกิน 90 วัน


ข้อ ๒ การขยายระยะเวลาความคุ้มครองโดยอัตโนมัติตามข้อ 1 ให้ใช้กับกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถที่ได้เอาประกันภัยไว้ก่อนวันที่ 1 กันยายน 2547 และมีวันสิ้นสุดอายุภาษีรถประจําปีระหว่างวันที่ 1 กันยายน 2547 ถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2547


ข้อ ๓ ให้ใช้แบบและข้อความเอกสารแนบท้ายกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ ว่าด้วยการขยายระยะเวลาคุ้มครองโดยอัตโนมัติ ตามที่แนบท้ายคําสั่งนี้


ข้อ ๔ การใช้เอกสารแนบท้ายนี้ ให้ใช้ได้กับกรมธรรม์ประกันภัยที่ออกโดยบริษัทประกันภัยตามรายชื่อที่ปรากฏในเอกสารแนบท้ายคําสั่งนี้เท่านั้น

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2547

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 9/2547

เรื่อง ให้บริษัทยื่นรายงานการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศ

-------------------------------------

           ตามที่กรมการประกันภัย ได้มีนโยบายให้บริษัทประกันวินาศภัย ดําเนินการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศ (รับเสี่ยงภัยไว้เอง หรือเอาประกันภัยต่อในประเทศ) สําหรับกรมธรรม์ประกันอัคคีภัย และกรมธรรม์ประกันภัยความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน หรือกรมธรรม์ประกันภัยใด ๆ ที่ให้ความคุ้มครองความสูญเสียหรือความเสียหายของอาคารที่สร้างเสร็จแล้ว และทรัพย์สินภายในอาคารจากอัคคีภัย รวมทั้งกรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง (สินค้า) ซึ่งบริษัทได้ให้ความร่วมมือและถือปฏิบัติเป็นอย่างดี นั้น

           เนื่องจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่องกอปรกับภาครัฐมีมาตรการต่าง ๆ ในการส่งเสริมให้ประชาชนได้มีความรู้ ความเข้าใจและตระหนักถึงความสําคัญของการประกันภัย จึงนับได้ว่ามีส่วนกระตุ้นต่อการทําประกันวินาศภัยของประชาชนมากยิ่งขึ้น ซึ่งส่งผลให้ธุรกิจประกันวินาศภัยมีแนวโน้มการขยายตัวสูงขึ้น ดังนั้น ในปี 2548 กรมการประกันภัย จึงเห็นควรกําหนดนโยบายการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศให้สอดคล้องกับสถานการณ์ดังกล่าว โดยให้บริษัทรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศทั้งหมดทุกรายดังนี้

           1. กรมธรรม์ประกันอัคคีภัยและกรมธรรม์ประกันภัยความเสี่ยงภัยทรัพย์สินหรือกรมธรรม์ประกันภัยใด ๆ ที่ให้ความคุ้มครองความสูญเสียหรือความเสียหายของอาคารที่สร้างเสร็จแล้ว และทรัพย์สินภายในอาคารจากอัคคีภัย ที่มีจํานวนเงินเอาประกันภัยไม่เกิน 20 ล้านบาท

           2. กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและการขนส่ง (สินค้า) ที่มีจํานวนเงินเอาประกันภัยไม่เกิน 4 ล้านบาทต่อกรมธรรม์ อนึ่ง ในกรณีที่บริษัทออก Open Cover และ Cover Note แก่ผู้เอาประกันภัยเพื่อเป็นการยืนยันการรับประกันภัยในระยะยาว โดยที่ผู้เอาประกันภัยต้องแจ้งให้บริษัททราบถึงรายละเอียดของการขนส่งสินค้าในแต่ละครั้ง หรือแต่ละเที่ยวการขนส่งเพื่อออกใบรับรอง (Certificate) ความคุ้มครองในเที่ยวดังกล่าวให้ถือเอาใบรับรอง (Certificate) ที่ให้ความคุ้มครองแต่ละเที่ยวการขนส่งนั้นเป็นหนึ่งกรมธรรม์ที่บริษัทต้องเก็บไว้ในประเทศ ตามประกาศนี้

           3. กรมธรรม์ประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล ที่มีจํานวนเงินเอาประกันภัยไม่เกิน 1 ล้านบาท

           ทั้งนี้ กรมธรรม์ประกันภัยที่มีจํานวนเงินเอาประกันภัยเกินกว่าที่กําหนดไว้ตามข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3 ให้บริษัทรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศตามจํานวนที่กําหนดไว้ข้างต้น ในส่วนที่เกินกว่าที่กําหนดนี้ให้บริษัทพยายามรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศตามขีดความสามารถ

           อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงได้มีคําสั่งให้บริษัทยื่นรายงานการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศ สําหรับการประกันภัยดังกล่าวไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่งที่ 16/2544 ลงวันที่ 15 พฤศจิกายน 2544


ข้อ ๒ ให้บริษัทยื่นรายงานการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศต่อนายทะเบียนประจําทุกสามเดือนภายใน 30 วัน นับจากวันสุดท้ายของระยะเวลาที่กําหนดโดยใช้แบบ ป.ต. 7 แนบท้ายคําสั่งนี้


ข้อ ๓ คําสั่งนี้ให้ถือปฏิบัติสําหรับกรมธรรม์ประกันภัยทุกฉบับที่ให้ความคุ้มครองตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2548 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2547

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 4/2547

เรื่อง การกําหนดระยะเวลาประกันภัยตามกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

--------------------------------------------

          เพื่อให้ผู้เอาประกันภัยสามารถเอาประกันภัยรถตามกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ โดยมีระยะเวลาประกันภัยต่ํากว่าหรือเกินกว่า 1 ปีได้ อาศัยอํานาจตามมาตรา 29 วรรคสอง และมาตรา 30 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งดังนี้


ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศนายทะเบียน เรื่อง ระยะเวลาการประกันภัยรถ ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2546


ข้อ ๒ ให้ระยะเวลาประกันภัยตามกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถมีกําหนด 1 ปี เว้นแต่เป็นความประสงค์ของผู้เอาประกันภัย ให้บริษัทรับประกันภัยโดยมีระยะเวลาประกันภัยต่ํากว่า 1 ปี หรือเกินกว่า 1 ปีได้ แต่ต้องไม่เกิน 2 ปี โดยให้ใช้อัตราเบี้ยประกันภัยแบบเฉลี่ยรายวัน  
          ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2547

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งนายทะเบียน

ที่ 22/2548

เรื่อง กําหนดแบบอักษรและขนาดอักษรของกรมธรรม์ประกันภัย

เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัย

--------------------------------------

          เพื่อให้กรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัย มีแบบอักษรและขนาดอักษรเป็นมาตรฐานเดียวกัน และเพื่อความสะดวกในการทําความเข้าใจของผู้เอาประกันภัย ผู้รับประโยชน์ และประชาชนผู้เกี่ยวข้องกับสัญญาประกันภัย

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงมีคําสั่งกําหนดแบบอักษรและขนาดอักษรของกรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัย ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้ใช้อักษรแบบ Angsana หรือ EACP Pemai มีขนาดไม่ต่ํากว่า 16 พอยท์ สําหรับกรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัยทุกประเภท ยกเว้นกรมธรรม์ประกันภัยขนส่งสินค้าทางทะเล (Marine Cargo Policy) และกรมธรรม์ประกันภัยตัวเรือ (Marine Hull Policy) รวมทั้งเอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัยดังกล่าว


ข้อ ๒ กรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัย ที่บริษัทจัดพิมพ์ขึ้นก่อนวันที่มีคําสั่งนี้ ซึ่งมีแบบอักษรและขนาดอักษรไม่เป็นไปตามที่กําหนดในข้อ 1 ให้บริษัทใช้กรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบและแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัยนั้นได้ต่อไปอีกไม่เกิน 180 วัน นับแต่วันที่มีคําสั่งนี้

          กําหนดระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง นายทะเบียนอาจขยายให้อีกได้ไม่เกิน 90 วัน เมื่อบริษัทร้องขอก่อนสิ้นระยะเวลานั้นโดยมีเหตุผลอันสมควร


ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548

พจนีย์  ธนวรานิช

อธิบดีกรมการประกันภัย

นายทะเบียน
คําสั่งกรมบังคับคดี

ที่ 57/2546

เรื่อง การปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการหักเงินและการจ่ายเงินค่าธรรมเนียมในการบังคับคดี

-------------------------------------

          เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ตามข้อบังคับกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการหักเงินค่าธรรมเนียม การบังคับคดี พ.ศ. 2546 และระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยการจ่ายเงินค่าใช้จ่ายในการดําเนินงาน บังคับคดี พ.ศ. 2546 เป็นไปด้วยความเรียบร้อย ถูกต้อง และชอบด้วยกฎหมาย จึงมีคําสั่งให้ปฏิบัติ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้กองคลังเปิดบัญชีเงินฝากที่กรมบัญชีกลาง ชื่อบัญชี บัญชีเงินฝากค่าใช้จ่าย ในการดําเนินงานบังคับคดี " เพื่อรวบรวมเงินค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค และให้เปิดบัญชีเงินฝากที่สํานักงานคลังจังหวัดชื่อบัญชี บัญชีเงินค่าใช้จ่ายในการดําเนินงานบังคับคดี สําหรับกรณีที่มีการโอนเงินไปตั้งจ่ายทางสํานักงานคลังจังหวัด


ข้อ ๒ ก่อนนําเงินค่าธรรมเนียมในการบังคับคดี ส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ให้หักเงินดังกล่าว ในอัตราร้อยละ 50 และให้ดําเนินการดังนี้

          ส่วนกลาง น่าฝาก บัญชีเงินฝากค่าใช้จ่ายในการดําเนินงานบังคับคดี 

          ส่วนภูมิภาค นําส่งกรมบังคับคดี โดย จัดส่งเป็นตัวแลกเงิน แคชเชียร์เช็ค หรือ เช็ค สั่งจ่าย “กรมบังคับคดี”


ข้อ ๓ การอนุมัติสั่งจ่ายเงินค่าใช้จ่ายในการดําเนินงานบังคับคดี ให้บุคคลต่อไปนี้ มีอํานาจอนุมัติสั่งจ่ายได้ ดังนี้

          3.1 รองอธิบดีที่ได้รับมอบหมายให้กํากับดูแลกองคลัง ครั้งละไม่เกิน500,000.-บาท

          3.2 ผู้อํานวยการกองคลัง ครั้งละไม่เกิน 50,000.-บาท


ข้อ ๔ ให้กองคลังรายงานผลการดําเนินงานให้กระทรวงการคลัง และสํานักงบประมาณทราบภายใน 60 วัน นับแต่วันสิ้นปีงบประมาณ          

          ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                                          สั่ง ณ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2546

 

                                                                                                         (นายไกรสร บารมีอวยชัย)

                                                                                                              อธิบดีกรมบังคับคดี
คําสั่งกรมบังคับคดี

ที่ 516/2546

เรื่อง การยื่นและรับคําขอรับชําระหนี้ในคดีล้มละลาย

----------------------

          เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีวิธีปฏิบัติเป็นแนวทางเดียวกันทั้งส่วนกลาง และส่วนภูมิภาค เพื่อประโยชน์แก่คู่ความและประชาชนในการติดต่อราชการ จึงให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 426/2543 เรื่อง แนวทางการปฏิบัติงานสํานวนคดีล้มละลายของศาลล้มละลายกลาง (กรณีศาลล้มละลายภาค ยังไม่เปิดทําการ) ลงวันที่ 16 สิงหาคม 2543 ข้อ 3 สํานวนคําขอรับชําระหนี้ (1) การยื่นคําขอรับชําระหนี้ (ข) ในกรณีที่ลูกหนี้ (จําเลย) รายใด มีภูมิลําเนาอยู่ต่างจังหวัด และเจ้าหนี้ขอยื่นคําขอรับชําระหนี้ต่อสํานักงาน บังคับคดีในส่วนภูมิภาค และให้มีคําสั่งดังต่อไปนี้

          การยื่นคําขอรับชําระหนี้ ในกรณีที่เจ้าหนี้ขอยื่นคําขอรับชําระหนี้ต่อสํานักงานบังคับคดีในส่วนภูมิภาค ให้สํานักงานบังคับคดีส่วนภูมิภาครับคําขอรับชําระหนี้ไว้ และส่งสําเนาคําขอรับชําระหนี้ไปยัง ฝ่ายค่าคู่ความ กรมบังคับคดี เพื่อตั้งการสํานวนไว้ส่วนกลาง ส่วนต้นฉบับให้สํานักงานบังคับคดีส่วนภูมิภาค ตั้งสํานวนไว้เพื่อดําเนินการต่อไป (ส่วนลําดับเจ้าหนี้ ให้สํานักงานบังคับคดีส่วนภูมิภาคสอบถามโดยทาง โทรสารหรือโทรศัพท์)

          ทั้งนี้ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป และให้ถือปฏิบัติตามคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 76/2545 เรื่องการยื่นคําคู่ความหรือเอกสารอื่นใดต่อหน่วยงานในสังกัดกรมบังคับคดี ลงวันที่ 31 มกราคม 2545 และ ตามคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 112/2546 เรื่อง การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ข้อ 2.2 ลงวันที่ 13 มีนาคม 2546 ด้วย


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                                          สั่ง ณ วันที่ 18 กันยายน 2546

 

                                                                                                         (ลงชื่อ) ไกรสร บารมีอวยชัย

                                                                                                         (นายไกรสร บารมีอวยชัย)

                                                                                                             อธิบดีกรมบังคับคดี
คําสั่งกรมบังคับคดี

ที่ 271/2546

เรื่องการอายัดทรัพย์สิน

--------------------------

          เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีเกี่ยวกับการอายัดทรัพย์สินอันเป็นสิทธิ เรียกร้องของลูกหนี้ตามคําพิพากษาต่อบุคคลภายนอกให้ชําระเป็นเงินดําเนินไปด้วยความเรียบร้อย รวดเร็ว มีประสิทธิภาพ และเป็นแนวทางเดียวกัน จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 247/2533 เรื่องวิธีปฏิบัติในการอายัดสิทธิเรียกร้อง ของลูกหนี้ตามคําพิพากษาในคดีแพ่ง ลงวันที่ 19 กรกฎาคม 2533 ข้อ 6 และคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 5/2538 เรื่องการอายัดเงินในคดีของศาลต่างจังหวัด ลงวันที่ 30 มกราคม 2538


ข้อ ๒ เมื่อเจ้าหนี้ตามคําพิพากษายื่นคําขออายัดเงินหรือสิทธิเรียกร้องซึ่งลูกหนี้ตามคําพิพากษา ต่อบุคคลภายนอก ให้ผู้ยื่นคําขอแถลงรายละเอียดเกี่ยวกับสิทธิเรียกร้องที่จะขออายัด จํานวนเงิน ชื่อ ที่อยู่ของบุคคลภายนอกที่จะรับอายัดให้ชัดเจน


ข้อ ๓ กรณีขออายัดบัญชีเงินฝากจากสถาบันการเงิน ให้แถลงรายละเอียดว่าต้องการอายัดเงิน จากสถาบันการเงินใดพร้อมทั้งระบุสาขาที่แน่ชัด ประเภทบัญชี จํานวนเงิน และหากเป็นการอายัด เงินเป็นคราวๆ ให้ระบุระยะเวลาที่แน่ชัด


ข้อ ๔ การขออายัดสิทธิเรียกร้องใดๆ ให้ผู้ขออายัดส่งเอกสาร ดังต่อไปนี้

          4.1 กรณีอายัดเงินเดือน ค่าจ้าง หรือรายได้อื่น ๆ ในลักษณะเดียวกับเงินเดือน หรือ ขออายัดเงินตาม ข้อ 3 ให้ส่งสําเนาเอกสารที่มีข้อความระบุถึงความมีอยู่ของเงินนั้น

          4.2 กรณีอายัดเงินตามสัญญา หรือตามสิทธิเรียกร้องอื่นๆ ให้ส่งสําเนาหนังสือสัญญา หรือเอกสารหลักฐานแห่งหนี้ที่ระบุว่าลูกหนี้ตามคําพิพากษามีสิทธิได้รับเงินนั้นๆ


ข้อ ๕ กรณีอายัดเงินเดือนค่าจ้าง หรือรายได้อื่น ๆ ในลักษณะเดียวกันให้เจ้าพนักงานบังคับคดี มีคําสั่งอายัดให้ โดยคํานึงถึงพฤติการณ์แห่งการดํารงชีพของลูกหนี้ประกอบ และห้ามมิให้อายัด


ข้อ ๖ ห้ามมิให้เจ้าพนักงานบังคับคดีอายัดสิทธิเรียกร้องที่จะมีมาภายหน้า ซึ่งไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นสิทธิเรียกร้องประเภทใด


ข้อ ๗ เมื่อผู้ขออายัดส่งเอกสารครบถ้วนและเจ้าพนักงานบังคับคดีพิจารณาว่าสมควรมีคําสั่งอายัด ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีออกหนังสืออายัดภายในวันที่มีคําสั่งหรืออย่างช้าภายในวันถัดไป


ข้อ ๘ การขออายัดทรัพย์สินไปยังจังหวัดอื่น เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีมีคําสั่งรับคําขออายัด แล้วให้มีหนังสือแจ้งอายัดไปยังบุคคลภายนอกผู้รับอายัดในทันที โดยระบุในหนังสือโดยแจ้งชัดให้ ส่งมอบเงินนั้น ๆ ต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีผู้ออกหนังสืออายัด


ข้อ ๙ กรณีอายัดเงินเป็นคราวๆ เมื่อมีการส่งเงินมายังเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว ให้เจ้าพนักงาน บังคับคดีตรวจสํานวนทุก 3 เดือน หากเงินที่รวบรวมได้มีจํานวนไม่น้อยกว่า 10,000 บาท ให้ ส่งสํานวนให้นักบัญชีดําเนินการทําบัญชีรับ - จ่ายเงินให้แก่ผู้มีส่วนได้ทันที

          ทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                                          สั่ง ณ วันที่ 3 มิถุนายน 2546

 

                                                                                                        (ลงชื่อ) ไกรสร บารมีอวยชัย

                                                                                                         (นายไกรสร บารมีอวยชัย)

                                                                                                            อธิบดีกรมบังคับคดี