ระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง

พ.ศ. 2557

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

เนื่องจากมาตรา 113 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 และมาตรา 68 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 บัญญัติให้นํา บทบัญญัติเกี่ยวกับการบังคับทางปกครองตามพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 มาใช้บังคับโดยอนุโลมในกรณีที่ผู้ถูกลงโทษปรับทางปกครองไม่ยอมชําระค่าปรับทางปกครองและโดยที่มาตรา 6 และมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ประกอบกับกฎกระทรวง  ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการ ทางปกครอง พ.ศ. 2539 กําหนดให้ผู้บริหารกิจการของหน่วยงานของรัฐเป็นผู้มีอํานาจในการใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึด หรืออายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับ คําสั่งทางปกครองที่ให้ชําระเงินแก่หน่วยงานของรัฐ ดังนั้น เพื่อให้การใช้มาตรการบังคับทางปกครอง ดังกล่าวเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ สํานักงานจึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ระเบียบให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ.2557  เป็นต้นไป


ข้อ ๒ การใช้มาตรการบังคับทางปกครองตามระเบียบนี้ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(1)  การบังคับทางปกครองกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองให้เป็นไปตามหมวด 2 

(2)  การยึดทรัพย์สินให้เป็นไปตามหมวด 3 

(3)  การอายัดทรัพย์สินให้เป็นไปตามหมวด 4 

(4)  การขายทอดตลาดทรัพย์สินให้เป็นไปตามหมวด 5 

(5)  การถอนการบังคับทางปกครองให้เป็นไปตามหมวด 6


ข้อ ๓ ในกรณีที่ไม่มีข้อกําหนดในระเบียบนี้ว่าด้วยวิธีการยึด การอายัดและการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่สามารถนํามาปฏิบัติได้ ให้ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดีโดยอนุโลม และ ให้คําวินิจฉัยชี้ขาดของเลขาธิการเป็นที่สุดหากเกิดปัญหาในการปฏิบัติตามระเบียบนี้


ข้อ ๔ ในระเบียบนี้

“การบังคับทางปกครอง” หมายความว่า การดําเนินการใด ๆ เพื่อให้ได้รับชําระเงิน ตามคําสั่งทางปกครอง เช่น การยึด การอายัด หรือการขายทอดตลาด 

“ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครอง” หมายความว่า บุคคลซึ่งได้รับมอบหมาย จากเลขาธิการให้ดําเนินการบังคับทางปกครองกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

“ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง” หมายความว่า บุคคลหรือนิติบุคคล ซึ่งถูกลงโทษปรับทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 หรือ พระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550  

"ยึด” หมายความว่า การกระทําใด ๆ ต่อทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่ง ทางปกครอง เพื่อให้ทรัพย์สินนั้นเข้ามาอยู่ในความควบคุมดูแลหรือครอบครองของผู้ดําเนินการบังคับทางปกครอง 

“อายัด” หมายความว่า การสั่งให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือบุคคลภายนอก มิให้จําหน่าย จ่าย โอน หรือกระทํานิติกรรมใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สิน หรือสิทธิเรียกร้องที่ได้สั่งอายัดไว้ รวมตลอดถึงการสั่งบุคคลภายนอกมิให้นําส่งทรัพย์สินหรือชําระหนี้แก่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง แต่ให้ส่งมอบหรือชําระหนี้ต่อสํานักงาน 

“การขายทอดตลาด” หมายความว่า การนําเอาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่ง ทางปกครองออกขายโดยวิธีให้สู้ราคากันโดยเปิดเผย 

“เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการสํานักงานหรือผู้ซึ่งเลขาธิการมอบหมาย


หมวด ๑  

บททั่วไป

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๕ เลขาธิการเป็นผู้มีอํานาจสั่งหรือออกประกาศให้ดําเนินการบังคับทางปกครอง ตามระเบียบนี้ ทั้งนี้ คําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ประกาศให้ยึดทรัพย์สิน คําสั่งให้อายัดทรัพย์สิน คําสั่งให้ ขายทอดตลาดทรัพย์สิน และประกาศให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ใช้ตามแบบที่กําหนดท้ายระเบียบนี้ 


ข้อ ๖ การส่งหนังสือหรือการแจ้งคําสั่งตามระเบียบนี้ ให้ปฏิบัติตามหมวด 4 การแจ้งแห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 


ข้อ ๗ เมื่อมีคําสั่งเรียกให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองชําระเงิน หากถึงกําหนดชําระ แล้วไม่มีการชําระโดยถูกต้องครบถ้วน ให้สํานักงานมีหนังสือเตือนให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ชําระเงินภายในระยะเวลาที่กําหนดแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน โดยให้ระบุด้วยว่าถ้าไม่มีการปฏิบัติ ตามหนังสือเตือนดังกล่าวสํานักงานมีอํานาจใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองเพื่อชําระเงินให้ถูกต้องครบถ้วนได้ 

การใช้มาตรการบังคับทางปกครองตามวรรคหนึ่งสามารถดําเนินการได้ภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่สํานักงานรู้หรือควรได้รู้ถึงความตายของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หรือภายในสิบปี นับแต่วันที่สํานักงานออกคําสั่งให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองชําระเงิน


ข้อ ๘ การสืบหาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองให้ดําเนินการ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ขอความร่วมมือจากธนาคารหรือสถาบันการเงิน เพื่อตรวจสอบบัญชีเงินฝาก หลักทรัพย์หรือตราสารทางการเงินอื่นใดในธนาคารหรือสถาบันการเงินนั้น ๆ 

(2)  ขอความร่วมมือจากหน่วยงานที่มีหน้าที่ควบคุม ดูแล หรือเก็บรักษาหลักทรัพย์สัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือตราสารทางการเงินอื่นใด เพื่อตรวจสอบทรัพย์สินดังกล่าวที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง รวมทั้งขอความร่วมมือจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ นายทะเบียนหลักทรัพย์และบริษัทหลักทรัพย์ เพื่อตรวจสอบหุ้นที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(3) ตรวจสอบทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองโดยประสานงานกับหน่วยงานที่จัดทําทะเบียนหรือมีบัญชีควบคุมสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว 

(4) ประสานงานกับกรมที่ดินเพื่อตรวจสอบทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์ที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ครอบครัวของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองและผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิเรียกร้องซึ่งอาจยึดหรืออายัด และขายทอดตลาดเพื่อชําระหนี้ได้ โดยให้ตรวจสอบตามภูมิลําเนาของบุคคลดังกล่าว 

(5) สืบหาทรัพย์สินอื่นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองในสถานที่ประกอบกิจการ บ้านที่อยู่อาศัย คลังสินค้า โรงงาน หรือร้านค้าขายของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หรือของครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจมีทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองไว้ในความครอบครอง


ข้อ ๙ การสืบหาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองให้ดําเนินการ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ขอความร่วมมือจากธนาคารหรือสถาบันการเงิน เพื่อตรวจสอบบัญชีเงินฝาก หลักทรัพย์หรือตราสารทางการเงินอื่นใดในธนาคารหรือสถาบันการเงินนั้น ๆ 

(2)  ขอความร่วมมือจากหน่วยงานที่มีหน้าที่ควบคุม ดูแล หรือเก็บรักษาหลักทรัพย์สัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือตราสารทางการเงินอื่นใด เพื่อตรวจสอบทรัพย์สินดังกล่าวที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง รวมทั้งขอความร่วมมือจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ นายทะเบียนหลักทรัพย์และบริษัทหลักทรัพย์ เพื่อตรวจสอบหุ้นที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(3) ตรวจสอบทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองโดยประสานงานกับหน่วยงานที่จัดทําทะเบียนหรือมีบัญชีควบคุมสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว 

(4) ประสานงานกับกรมที่ดินเพื่อตรวจสอบทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์ที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ครอบครัวของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองและผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิเรียกร้องซึ่งอาจยึดหรืออายัด และขายทอดตลาดเพื่อชําระหนี้ได้ โดยให้ตรวจสอบตามภูมิลําเนาของบุคคลดังกล่าว 

(5) สืบหาทรัพย์สินอื่นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองในสถานที่ประกอบกิจการ บ้านที่อยู่อาศัย คลังสินค้า โรงงาน หรือร้านค้าขายของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หรือของครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจมีทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองไว้ในความครอบครอง


ข้อ ๑๐ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองดําเนินการสืบหาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับ คําสั่งทางปกครองและประเมินราคาทรัพย์สินนั้นตามที่กําหนดไว้ในส่วนที่ 2 วิธีการประเมินราคาทรัพย์สิน ของหมวด 3 การยึดทรัพย์สิน

ในการสืบหาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง เลขาธิการอาจแต่งตั้ง บุคคลอื่นที่มิใช่พนักงานของสํานักงาน ให้เป็นผู้ร่วมดําเนินการหรือเป็นผู้ดําเนินการสืบหาทรัพย์สิน ก็ได้


ข้อ ๑๑ การสืบหาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองให้ดําเนินการ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ขอความร่วมมือจากธนาคารหรือสถาบันการเงิน เพื่อตรวจสอบบัญชีเงินฝาก หลักทรัพย์หรือตราสารทางการเงินอื่นใดในธนาคารหรือสถาบันการเงินนั้น ๆ

(2)  ขอความร่วมมือจากหน่วยงานที่มีหน้าที่ควบคุม ดูแล หรือเก็บรักษาหลักทรัพย์สัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือตราสารทางการเงินอื่นใด เพื่อตรวจสอบทรัพย์สินดังกล่าวที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง รวมทั้งขอความร่วมมือจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ นายทะเบียนหลักทรัพย์และบริษัทหลักทรัพย์ เพื่อตรวจสอบหุ้นที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(3) ตรวจสอบทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองโดยประสานงานกับหน่วยงานที่จัดทําทะเบียนหรือมีบัญชีควบคุมสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว 

(4) ประสานงานกับกรมที่ดินเพื่อตรวจสอบทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์ที่ปรากฏชื่อของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ครอบครัวของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองและผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิเรียกร้องซึ่งอาจยึดหรืออายัด และขายทอดตลาดเพื่อชําระหนี้ได้ โดยให้ตรวจสอบตามภูมิลําเนาของบุคคลดังกล่าว 

(5) สืบหาทรัพย์สินอื่นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองในสถานที่ประกอบกิจการ บ้านที่อยู่อาศัย คลังสินค้า โรงงาน หรือร้านค้าขายของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หรือของครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจมีทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองไว้ในความครอบครอง


ข้อ ๑๒ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองรายงานผลการสืบหาทรัพย์สินและผลการประเมินราคาทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองให้เลขาธิการทราบโดยไม่ชักช้า


ข้อ ๑๓ เพื่อประโยชน์ในการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง ทรัพย์สินที่เป็นของคู่สมรสหรือที่เป็นของบุตรผู้เยาว์ของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองซึ่งตามกฎหมายอาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือเป็นทรัพย์สินที่อาจบังคับชําระหนี้ได้ ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองอาจยึดหรืออายัด และขายทอดตลาดตามระเบียบนี้ได้


ข้อ ๑๔ ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองต้องไม่ยึดหรืออายัดทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานอื่นได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อนแล้ว หรือทรัพย์สินที่มีกฎหมายบัญญัติให้ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี


หมวด ๒  

การบังคับทางปกครองกับผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๑๕ การใช้มาตรการบังคับทางปกครองกับทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองเพื่อการชําระค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินรวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองดําเนินการบังคับกับทรัพย์สินที่ก่อให้เกิดภาระค่าใช้จ่ายต่อสํานักงานน้อยที่สุดก่อน หรือดําเนินการตามที่กําหนดในข้อ 16


ข้อ ๑๖ ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองอาจดําเนินการบังคับทางปกครองกับทรัพย์สิน   (ถ้ามี) 

ตามลําดับต่อไปนี้ก็ได้ 

(1)  เงินฝาก 

(2)  พันธบัตรหรือหลักทรัพย์ 

(3)  สัญญาซื้อขายล่วงหน้า 

(4)  ตราสารทางการเงินอื่นใด 

(5)  กรมธรรม์ประกันชีวิต 

(6)  ทรัพย์สินที่มีทะเบียน เช่น ที่ดิน สิทธิการเช่า รถยนต์ เป็นต้น 

(7)  ทรัพย์สินอื่นใดของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง


หมวด ๓  

การยึดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ส่วน ๑  

วิธีการยึดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๑๗ ในการดําเนินการยึดทรัพย์สิน ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองอาจดําเนินการ

ดังต่อไปนี้เท่าที่มีความจําเป็น 

(1)  ค้นสถานที่ใด ๆ อันเป็นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือได้ครอบครองอยู่ เช่น สถานที่ประกอบกิจการ บ้าน ที่อยู่อาศัย คลังสินค้า โรงงาน หรือร้านค้าขาย เป็นต้น 

(2)  ยึดและตรวจสมุดบัญชี เอกสารหรือแผ่นกระดาษ 

(3)  กระทําการใด ๆ เพื่อเปิดสถานที่ตาม (1) รวมทั้งตู้นิรภัย หรือที่เก็บของอื่น ๆ


ข้อ ๑๘ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองยึดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองแต่เพียงพอกับค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดทรัพย์สินและขายทอดตลาดและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 

ถ้าผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองมีเพียงทรัพย์สินซึ่งไม่อาจแบ่งยึดได้ อันมีราคามากกว่าค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดทรัพย์สินและขายทอดตลาด และค่าใช้จ่ายอื่น ๆที่เกี่ยวข้อง ให้ยึดทรัพย์สินที่ว่านั้นมาขายทอดตลาดทั้งหมด


ข้อ ๑๙ ห้ามยึดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ดังต่อไปนี้ 

(1)  เครื่องนุ่งห่มหลับนอน หรือเครื่องใช้ในครัวเรือน โดยประมาณราคารวมกันตามที่กําหนดไว้ในมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง หรือทรัพย์สินดังกล่าวที่มีราคาเกินกว่าที่กําหนดไว้ตามมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ซึ่งเลขาธิการเห็นควร

ให้เป็นทรัพย์สินที่ไม่ต้องอยู่ในบังคับแห่งระเบียบนี้โดยคํานึงถึงความจําเป็นตามฐานะของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(2)  เครื่องมือหรือเครื่องใช้ในการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพ โดยประมาณรวมกันราคาไม่เกินกว่าที่กําหนดไว้ในมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง หรือทรัพย์สินดังกล่าวที่มีราคาเกินกว่าที่กําหนดไว้ตามมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ซึ่งผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองมีคําขอโดยทําเป็นคําร้องต่อสํานักงานเพื่อขออนุญาตใช้ทรัพย์สินดังกล่าวและเลขาธิการเห็นควรให้เป็นทรัพย์สินที่ไม่ต้องอยู่ในบังคับแห่งระเบียบนี้ โดยคํานึงถึงความจําเป็นตามฐานะของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(3)  วัตถุ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ที่จําเป็นต้องใช้ทําหน้าที่แทนหรือช่วยอวัยวะของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(4)  ทรัพย์สินอย่างใดที่โอนกันไม่ได้ตามกฎหมาย หรือตามกฎหมายย่อมไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี 

ทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองอันมีลักษณะเป็นของส่วนตัวโดยแท้ เช่น หนังสือสําหรับวงศ์ตระกูลโดยเฉพาะ จดหมายหรือสมุดบัญชีต่าง ๆ นั้น อาจยึดมาตรวจดูเพื่อประโยชน์

แห่งการยึดทรัพย์สินได้ถ้าจําเป็น แต่ห้ามมิให้เอาออกขายทอดตลาด


ข้อ ๒๐ การยึดสังหาริมทรัพย์มีรูปร่างและอสังหาริมทรัพย์ ย่อมครอบไปถึงดอกผล

แห่งทรัพย์สินนั้นด้วย เว้นแต่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น


ข้อ ๒๑ ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจะต้องดําเนินการยึดทรัพย์สินในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกในวันทําการปกติของสํานักงาน เว้นแต่ในกรณีมีเหตุฉุกเฉินอย่างยิ่งจะทําการยึดทรัพย์สินในวันหยุดทําการของสํานักงานก็ได้ โดยได้รับอนุญาตจากเลขาธิการ


ข้อ ๒๒ ในกรณีที่คําสั่งให้ยึดทรัพย์สินได้ระบุเฉพาะเจาะจงให้ยึดทรัพย์สินสิ่งใด ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองยึดแต่เฉพาะทรัพย์สินสิ่งนั้น


ข้อ ๒๓ ก่อนทําการยึดทรัพย์สิน ให้ผู้ดําเนินการบงคั ับทางปกครองดําเนินการ ดังต่อไปนี้ 

(1) พิจารณาตรวจสอบให้แน่ชัดว่าจะต้องยึดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือไม่ และจํานวนราคาทรัพย์สินที่จะยึดได้ตามกฎหมายมีประมาณเท่าใด 

(2) แสดงคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินต่อผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หรือบุคคลที่ระบุไว้ในคําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ถ้าไม่ปรากฏตัวบุคคลดังกล่าวให้แสดงต่อบุคคลที่อยู่ในสถานที่นั้นและปิดประกาศ

ยึดทรัพย์สินไว้ ณ สถานที่ที่ยึดทรัพย์สิน 


ข้อ ๒๔ ในการดําเนินการบังคับทางปกครอง ให้ประสานงานกับเจ้าหน้าที่ตํารวจเพื่อร่วมไปดําเนินการยึดทรัพย์สินด้วย และให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองนําคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินกับเครื่องมือไปพร้อมกับอุปกรณ์สําหรับการยึดทรัพย์สินด้วยเลขาธิการอาจกําหนดค่าตอบแทนให้แก่เจ้าหน้าที่ตํารวจที่ร่วมดําเนินการยึดทรัพย์สินกับผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองได้


ข้อ ๒๕ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองปฏิบัติหน้าที่ด้วยความสุภาพและระมัดระวังไม่ให้เกิดความเสียหายเกินกว่าที่จําเป็น 


ข้อ ๒๖ การยึดทรัพย์สินที่มีทะเบียน เช่น รถยนต์ เครื่องจักร ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแจ้งการยึดไปยังนายทะเบียนแห่งทรัพย์สินนั้น


ข้อ ๒๗ ถ้าจะยึดที่ดิน ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองดําเนินการให้ได้เอกสารสิทธิในที่ดินหรือสําเนาซึ่งเจ้าพนักงานที่ดินรับรอง เพื่อตรวจสอบจําลองแผนที่หลังโฉนดที่ดินว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันหรือไม่ หากเชื่อได้ว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันแล้ว ให้บันทึกการยึดโดยบรรยายให้เห็นสภาพ

และทําเลที่ตั้งของที่ดินในรายการยึดที่ดิน


ข้อ ๒๘ ถ้าที่ดินที่ยึดนั้นมีสิ่งปลูกสร้างของผู้อื่นปลูกอยู่ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองบันทึกถ้อยคําของเจ้าของสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ ให้ปรากฏว่ามีสิทธิในที่ดินอย่างไร เช่น สิทธิเหนือพื้นดินหรือสิทธิตามสัญญาเช่า เป็นต้น


ข้อ ๒๙ การยึดเรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองบันทึกการยึดโดยบรรยายให้เห็นสภาพของสิ่งนั้น ๆ เช่น พื้น ฝาผนัง ประตู หน้าต่าง เสา เครื่องบนและหลังคา ใช้วัสดุชนิดใด มีกี่ชั้น กี่ห้อง ขนาดกว้างยาวสูงเท่าใด เก่าหรือใหม่เพียงใด เลขทะเบียนเท่าไรถ้าเป็นสถานที่ให้เช่า ค่าเช่าเป็นจํานวนเท่าใด เป็นต้น


ข้อ ๓๐ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแสดงให้เห็นโดยชัดแจ้งตามวิธีที่เห็นสมควรว่าได้มีการยึดทรัพย์สินแล้ว เช่น 

(1)  การยึดสิ่งของ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองปิดหรือผูกแผ่นเลขหมายบนสิ่งของที่ยึดให้ตรงตามบัญชีทรัพย์สิน ถ้าสามารถเก็บรวมเข้าหีบหรือตู้ได้ก็ให้รวมไว้ แล้วปิดหีบหรือตู้และปิดเครื่องหมายแสดงการยึด 

(2)  การยึดที่ดิน ห้องชุด เรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ ให้ปิดประกาศหรือทําเครื่องหมายไว้


ข้อ ๓๑ ในการยึดทรัพย์สิน ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจัดทําบันทึกรายงานการดําเนินการโดยสังเขป หากมีพฤติการณ์หรือเหตุการณ์ที่สมควรบันทึกไว้เป็นหลักฐาน ก็ให้บันทึกไว้แล้วอ่านบันทึกนั้นให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง เช่น ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ผู้มีส่วนได้เสีย บุคคลที่อยู่ ณ ที่ยึด ฟังแล้วให้ลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานด้วย ถ้าผู้ใดไม่ยอมลงลายมือชื่อ ให้บันทึกว่าอ่านให้ฟังแล้วไม่ยอมลงลายมือชื่อ พร้อมกับลงลายมือชื่อผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองและพยานรับรองไว้


ข้อ ๓๒ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจัดทําบัญชีทรัพย์สินที่ยึดโดยแสดงรายละเอียดไว้เช่น ชื่อ ประเภท จํานวน ขนาด น้ําหนัก สภาพและราคาประเมินแห่งทรัพย์สิน เป็นต้น ตามลําดับหมายเลข


ข้อ ๓๓ การจดบัญชีทรัพย์สิน ถ้าเป็นทรัพย์สินหลายสิ่งราคาเล็กน้อย จะมัดรวมหรือกองรวมกันแล้วจดเป็นเลขหมายเดียวกันก็ได้


ข้อ ๓๔ เมื่อทําการยึดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองแล้ว ให้แจ้งรายการยึดและราคาประเมินให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองทราบ และถ้าทรัพย์สินที่ยึดมีผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมให้แจ้งการยึดให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมทราบด้วย

หากไม่สามารถกระทําตามความในวรรคก่อนได้ ให้ปิดประกาศแจ้งการยึดไว้ ณ สถานที่ที่ยึดหรือประกาศแจ้งการยึดทางหนังสือพิมพ์รายวันไม่น้อยกว่าสามวัน

ถ้าทรัพย์สินที่ยึดเป็นที่ดินและห้องชุด ให้แจ้งการยึดนั้นให้เจ้าพนักงานที่ดินท้องที่ที่ที่ดินตั้งอยู่ทราบเพื่อบันทึกการยึดไว้ในทะเบียน


ข้อ ๓๕ เมื่อดําเนินการตามข้อ 34 แล้วเสร็จ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองรายงานผลการยึดทรัพย์สินพร้อมบัญชีทรัพย์สินที่ยึดต่อเลขาธิการ


ข้อ ๓๖ ภายหลังมีประกาศหรือคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินแล้ว แต่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าทรัพย์สินนั้นไม่อาจยึดได้ตามกฎหมาย ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองรายงานต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณาสั่งงดการยึดทรัพย์สิน 

เมื่อยึดทรัพย์สินแล้วปรากฏในภายหลังว่า ทรัพย์สินที่ยึดนั้นเป็นของบุคคลอื่น ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแจ้งให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาดําเนินการเพิกถอนการยึดทรัพย์สินนั้น


ส่วน ๒  

วิธีการประเมินราคาทรัพย์สิน 

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๓๗ การประเมินราคาทรัพย์สินบางประเภท หากมีความจําเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบและประเมินราคา ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเสนอเลขาธิการเพื่อแต่งตั้งผู้เชี่ยวชาญได้


ข้อ ๓๘ การประเมินราคาที่ดินพึงพิจารณาตามหลักเกณฑ์เหล่านี้ประกอบกัน คือ 

(1)  ราคาซื้อขายกันในท้องตลาดโดยคํานึงถึงสภาพแห่งที่ดินนั้นว่าเป็นที่ดินประเภทใด เช่น ที่อยู่อาศัย ที่โรงงาน ที่ให้บริการหรือค้าขาย ที่สวน ที่นา ที่ไร่ เป็นต้น และที่นั้นอยู่ในทําเลอย่างใดเช่น อยู่ในทําเลค้าขาย อยู่ติดถนนหรือแม่น้ําลําคลองหรือไม่ รถยนต์เข้าถึงหรือไม่ หากเป็นที่ให้เช่ามีผลประโยชน์หรือรายได้มากน้อยเพียงใด 

(2)  ราคาที่ดินบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเคยมีการขายทอดตลาดไปแล้ว 

(3)  ราคาซื้อขาย หรือจํานอง หรือขายฝากครั้งสุดท้ายของที่ดินที่ยึด และที่ดินข้างเคียง 

(4)  ราคาประเมินทุนทรัพย์เพื่อเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมตามประมวลกฎหมายที่ดิน


ข้อ ๓๙ การประเมินราคาทรัพย์สินนอกจากที่ดิน ให้ประเมินตามราคาซื้อขายในท้องตลาดตามสภาพความเก่าใหม่ของทรัพย์สินนั้น ๆ


ข้อ ๔๐ การประเมินราคาทรัพย์สินที่มีการจํานองหรือจํานําให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 38 และข้อ 39 แต่ให้หมายเหตุไว้ด้วยว่าจํานองหรือจํานําเมื่อใด ต้นเงินเท่าใด เพื่อประกอบดุลพินิจในการขายทอดตลาด


ข้อ ๔๑ หากเลขาธิการเห็นว่าราคาทรัพย์สินที่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองประเมินไม่เหมาะสม หรือผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สินร้องขอโดยมีเหตุอันสมควร เลขาธิการอาจมีคําสั่งให้ทําการประเมินราคาทรัพย์สินใหม่ก็ได้

กรณีประเมินราคาตามคําร้องขอของผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สิน ให้ผู้ร้องขอเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย


ส่วน ๓  

การคัดค้านการยึดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๔๒ ถ้าบุคคลใดจะยื่นคําร้องคัดค้านการยึดทรัพย์สิน โดยกล่าวอ้างว่าผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่ง ทางปกครองไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองได้ยึดไว้ ก่อนนําทรัพย์สินดังกล่าว ออกขายทอดตลาด บุคคลนั้นอาจยื่นคําร้องขอต่อเลขาธิการเพื่อให้มีคําสั่งปล่อยทรัพย์สินดังกล่าว ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองงดการขายทอดตลาดหรือจําหน่ายทรัพย์สินดังกล่าวนั้นไว้ในระหว่างรอคําวินิจฉัยชี้ขาดของเลขาธิการ เว้นแต่ 

(1)  หากมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่าคําร้องขอนั้นไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงเวลาให้ล่าช้า เลขาธิการอาจสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อสํานักงานในเวลาที่กําหนดตามจํานวนเงินที่เห็นสมควรเพื่อประกันความเสียหายใด ๆ ที่อาจได้รับเนื่องจากเหตุที่เนิ่นช้าในการขายทอดตลาดอันเกิดแต่การยื่นคําร้องขอนั้น ถ้าผู้ร้องไม่ปฏิบัติตามเช่นว่านั้น ให้เลขาธิการยกคําร้องขอนั้นเสีย 

(2)  ถ้าทรัพย์สินที่พิพาทนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์และมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่า  คําร้องขอนั้นไม่มีเหตุผลอันควรฟัง หรือถ้าปรากฏว่าทรัพย์สินที่ยึดเป็นสังหาริมทรัพย์ที่เก็บไว้นานไม่ได้ เลขาธิการอาจสั่งให้ขายทอดตลาดหรือจําหน่ายทรัพย์สินนั้นโดยไม่ชักช้า


ส่วน ๔  

การเก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึด

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๔๓ ทรัพย์สินที่ยึดไว้แล้วให้นํามาเก็บรักษาไว้ที่สํานักงาน หรือ ณ สถานที่ที่เลขาธิการกําหนดแต่ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ หรือสิ่งของอื่นซึ่งลําบากต่อการขนย้ายให้มอบแก่บุคคลที่สมควรเป็นผู้ดูแลรักษาไว้

การมอบทรัพย์สินที่ยึดให้บุคคลอื่นดูแลรักษาให้ถือหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ถ้าผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองยอมรับรักษาทรัพย์สินที่ยึด และผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเห็นสมควรจะมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองเป็นผู้ดูแลรักษาก็ได้ 

(2)  ถ้าผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองไม่รับรักษาทรัพย์สินที่ยึด เมื่อผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเห็นสมควรจะมอบทรัพย์สินไว้ในความดูแลของบุคคลอื่นซึ่งครอบครองทรัพย์สินนั้นอยู่ก็ได้ 

(3)  ถ้าไม่สามารถปฏิบัติตาม (1) และ (2) ได้ ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจะเช่าสถานที่เก็บทรัพย์สินและจ้างคนดูแลรักษาทรัพย์สินนั้นไว้ก็ได้


ข้อ ๔๔ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจดบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับการเก็บรักษาทรัพย์สินค่าใช้จ่ายในการยึดทรัพย์สิน ค่าเช่าสถานที่เก็บทรัพย์สิน และค่าจ้างดูแลรักษาทรัพย์สินไว้ในรายการยึดทรัพย์สิน


ข้อ ๔๕ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองปฏิบัติตามวิธีการที่กําหนดไว้ในคําสั่งว่าด้วยการพัสดุของสํานักงาน ในกรณีดังต่อไปนี้

(1)  กรณีที่มีเหตุจําเป็นต้องมีการมอบทรัพย์สินที่ยึดไว้ในความดูแลของบุคคลอื่น

(2)  กรณีที่มีการเช่าสถานที่เพื่อเก็บรักษาทรัพย์สิน


ข้อ ๔๖ ในกรณีที่ผู้ใดทําให้เสียหาย ทําลาย ซ่อนเร้น เอาไปเสีย ทําให้สูญหาย ทําให้เสื่อมค่าทําให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งทรัพย์สินที่ยึด ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองรายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อร้องทุกข์ให้พนักงานสอบสวนดําเนินคดีแก่ผู้กระทําผิด


หมวด ๔  

การอายัดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

 


ส่วน ๑  

วิธีการอายัดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๔๗ เมื่อเลขาธิการมีคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแจ้งคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินให้ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองและบุคคลภายนอกซึ่งต้องส่งมอบทรัพย์สินนั้นทราบ


ข้อ ๔๘ ในการอายัดทรัพย์สิน ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองต้องยึดบรรดาเอกสารทั้งปวงที่ให้สิทธิแก่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองในอันที่จะได้รับมอบ หรือรับโอนทรัพย์สินหรือสิทธิหรือได้รับชําระเงิน

ให้นําความในส่วนที่ 1 วิธีการยึดทรัพย์สิน ของหมวด 3 การยึดทรัพย์สิน มาใช้กับวิธีการอายัดทรัพย์สินโดยอนุโลม


ข้อ ๔๙ ถ้าจะอายัดหลักทรัพย์หรือตราสารทางการเงินอื่นใดที่มีหลักฐานการแสดงสิทธิในหลักทรัพย์หรือตราสารทางการเงินนั้น ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองดําเนินการเพื่อให้ได้มาซึ่งหลักฐานการแสดงสิทธิดังกล่าว


ข้อ ๕๐ ห้ามอายัดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ดังต่อไปนี้ 

(1)  เบี้ยเลี้ยงชีพซึ่งกฎหมายกําหนดไว้ และเงินรายได้เป็นคราว ๆ อันบุคคลภายนอกได้ยกให้ เพื่อเลี้ยงชีพเป็นจํานวนรวมกันไม่เกินเดือนละห้าหมื่นบาท หรือตามจํานวนที่เลขาธิการเห็นตามสมควร โดยคํานึงถึงความจําเป็นตามฐานะของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(2)  เงินเดือน ค่าจ้าง บํานาญ บําเหน็จ และเบี้ยหวัดหรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของข้าราชการ เจ้าหน้าที่ หรือลูกจ้างในหน่วยราชการ และเงินสงเคราะห์ บํานาญ หรือบําเหน็จที่หน่วยราชการได้จ่ายให้แก่คู่สมรสหรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น 

(3)  เงินเดือน ค่าจ้าง บํานาญ ค่าชดใช้ เงินสงเคราะห์หรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของพนักงาน ลูกจ้าง หรือคนงานนอกจากที่กล่าวไว้ใน (2) ที่นายจ้างจ่ายให้แก่บุคคลเหล่านั้นหรือคู่สมรส หรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น เป็นจํานวนรวมกันไม่เกินเดือนละห้าหมื่นบาทหรือตามจํานวนที่เลขาธิการเห็นตามสมควร โดยคํานึงถึงความจําเป็นตามฐานะของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง 

(4)  เงินฌาปนกิจสงเคราะห์ที่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองได้รับอันเนื่องมาแต่ความตายของบุคคลอื่น เป็นจํานวนตามที่จําเป็นในการดําเนินการฌาปนกิจศพตามฐานะของผู้ตายที่เลขาธิการเห็นสมควร


ส่วน ๒  

การคัดค้านการยึดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๕๑ ถ้าบุคคลภายนอกซึ่งต้องส่งมอบทรัพย์สินปฏิเสธหรือโต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตนหรือไม่ส่งมอบทรัพย์สินตามคําสั่งอายัดทรัพย์สิน ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองทําการตรวจสอบหากปรากฏว่าหนี้ที่เรียกร้องมีอยู่จริงให้ออกคําสั่งให้บุคคลนั้นปฏิบัติตามคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินภายในเวลาที่กําหนดอีกครั้ง 

ถ้าบุคคลดังกล่าวไม่ปฏิบัติตามคําสั่ง ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองรายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาดําเนินการฟ้องคดีกับบุคคลดังกล่าวถ้าบุคคลใดจะยื่นคําร้องคัดค้านการอายัดทรัพย์สิน โดยกล่าวอ้างว่าผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองไม่ใช่เจ้าหนี้ในสิทธิเรียกร้องที่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองได้อายัดไว้ ก่อนนําเงินมาชําระหนี้แก่สํานักงาน หรือนําทรัพย์สินออกขายทอดตลาด หรือดําเนินการโดยวิธีอื่น บุคคลนั้นอาจยื่นคําร้องขอต่อเลขาธิการ เพื่อให้มีคําสั่งปล่อยเงินหรือทรัพย์สินเช่นว่านั้น ทั้งนี้ ให้นําความในส่วนที่ 3 การคัดค้านการยึดทรัพย์สิน ของหมวด 3 การยึดทรัพย์สิน มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ส่วน ๓  

การจักการทรัพย์สินที่อายัด

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๕๒ เมื่อมีการส่งมอบทรัพย์สินตามสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นให้แก่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแล้ว ให้นําทรัพย์สินนั้นออกขายโดยวิธีการขายทอดตลาด เว้นแต่ 

(1)  ถ้าเป็นเงินฝากที่เปิดบัญชีไว้กับสถาบันการเงิน ซึ่งเป็นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง หากได้มีการส่งมอบเงินตามสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นให้แก่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแล้ว ให้นําเงินจํานวนดังกล่าวมาชําระเป็นค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการอายัดทรัพย์สิน และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 

(2)  ถ้าเป็นหลักทรัพย์ และตราสารทางการเงินอื่นใด ซึ่งเป็นของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง (ออกให้แก่ผู้ถือหรือออกในนามของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง) เมื่อได้มีการส่งมอบหลักทรัพย์ และตราสารทางการเงินนั้นให้แก่ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองแล้ว ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองอาจเสนอต่อเลขาธิการ เพื่อมีคําสั่งอนุญาตให้จําหน่ายสิ่งเหล่านั้นตามราคาที่มีการซื้อขายในวันที่ขาย ณ ตลาดหรือสถานที่ซื้อขายที่มีราคาอ้างอิง 

(3)  ถ้าเป็นตราสารทางการเงินอื่นใดที่ไม่มีราคาที่มีการซื้อขายในวันที่ขาย ณ ตลาดหรือสถานที่ซื้อขายที่มีราคาอ้างอิง ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองอาจเสนอให้เลขาธิการมีคําสั่งอนุญาตจําหน่ายตามราคาที่ปรากฏในตราสาร หรือราคาต่ํากว่านั้นตามที่เลขาธิการเห็นสมควร ถ้าเลขาธิการไม่อนุญาต ให้นําตราสารนั้นออกขายทอดตลาด 

(4)  ถ้าการจําหน่ายสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้น กระทําได้โดยยากเนื่องจากการชําระหนี้นั้นต้องอาศัยการชําระหนี้ตอบแทนหรือมีเหตุอื่นอันจะทําให้การชําระหนี้นั้นล่าช้าออกไปและอาจเกิดความเสียหายขึ้นได้ เมื่อบุคคลผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองร้องขอ เลขาธิการอาจมีคําสั่งให้จําหน่ายโดยวิธีอื่นก็ได้ 

ให้นําความในส่วนที่ 4 การเก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึด ของหมวด 3 การยึดทรัพย์สินมาใช้กับการจัดการทรัพย์สินที่อายัดโดยอนุโลม


หมวด ๕  

การขายทอดตลาดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

 


ส่วน ๑  

วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๕๓ ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้มีคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดคณะหนึ่งเรียกโดยย่อว่า “คณะกรรมการ” ซึ่งเลขาธิการแต่งตั้งจากพนักงานของสํานักงานไม่น้อยกว่าสามคนโดยให้มีพนักงานตําแหน่งไม่ต่ํากว่าผู้อํานวยการฝ่ายเป็นประธานคณะกรรมการ หากจําเป็นเลขาธิการจะแต่งตั้งบุคคลอื่นที่เห็นสมควรเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการด้วยก็ได้ เพื่อดําเนินการขายทอดตลาด ทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดไว้


ข้อ ๕๔ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจัดทํารายงานขออนุญาตขายทอดตลาดทรัพย์สินพร้อมทั้งแนบเอกสารที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งเสนอความเห็นว่าควรขายทอดตลาดทรัพย์สินไว้ในรายงานพร้อมทั้งเสนอให้เลขาธิการลงนามในคําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินเสร็จสิ้น


ข้อ ๕๕ เมื่อเลขาธิการมีคําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจัดทําประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับทรัพย์สินที่จะขาย เช่น ชื่อเจ้าของทรัพย์สิน วัน เวลา สถานที่ที่จะขาย ชื่อ ประเภท ลักษณะ จํานวน ขนาด น้ําหนักและภาระติดพันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้น ๆ เป็นต้น ถ้าเป็นที่ดินให้แจ้งเนื้อที่ อาณาเขตกว้างยาวชื่อเจ้าของที่ดินข้างเคียง สถานที่ตั้ง พร้อมทั้งแผนที่สังเขป เสนอประธานคณะกรรมการเพื่อลงนาม 


ข้อ ๕๖ เมื่อประธานคณะกรรมการกําหนดสถานที่ดําเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินและได้ลงนามในประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองจัดส่งประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นแก่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองและผู้มีส่วนได้เสีย ทั้งปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ สถานที่ที่จะขาย สถานที่ที่ทรัพย์สินนั้นตั้งอยู่ ที่ชุมนุมชน และสถานที่ราชการอันเห็นสมควร ก่อนกําหนดวันขายไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน 

ในกรณีที่ประธานคณะกรรมการเห็นสมควรจะลงประกาศโฆษณาการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นในหนังสือพิมพ์รายวัน หรือทางวิทยุกระจายเสียง หรือทางโทรทัศน์ หรือทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ก่อนกําหนดวันขายไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก็ได้


ข้อ ๕๗ การกําหนดวันขายทอดตลาดในประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ที่ดิน หรือที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง กําหนดวันขายเมื่อพ้นสามสิบวัน นับแต่วันที่ที่ลงประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินแต่ไม่เกินเก้าสิบวัน 

(2)  โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างต่างๆ และทรัพย์สินอื่น กําหนดวันขายเมื่อพ้นยี่สิบวัน นับแต่วันที่ที่ลงประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินแต่ไม่เกินสามสิบวัน 

ในกรณีจําเป็นเร่งด่วน คณะกรรมการอาจขายทอดตลาดทรัพย์สินได้เมื่อพ้นระยะเวลาอย่างน้อยห้าวัน นับแต่วันที่ยึดทรัพย์สินเสร็จสิ้น ทั้งนี้ ไม่ให้นําข้อ 56 มาใช้บังคับกับกรณีนี้ 

ในกรณีของสดหรือของเสียง่ายให้นําออกขายได้ทันที หรือดําเนินการโดยวิธีอื่นตามที่คณะกรรมการเห็นสมควร โดยไม่ต้องนําข้อ 55 และข้อ 56 มาใช้บังคับแก่กรณีดังกล่าว 

เมื่อประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว หากมีความจําเป็น คณะกรรมการอาจเลื่อนหรืองดการขายทอดตลาดทรัพย์สินก็ได้


ข้อ ๕๘ การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการถือปฏิบัติ ดังนี้ 

(1)  การขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ติดจํานอง ให้มีหนังสือแจ้งให้ผู้รับจํานองทราบถึงวันเวลา และสถานที่ที่จะทําการขายทอดตลาด พร้อมทั้งให้สอบถามผู้รับจํานองถึงรายละเอียดของภาระจํานอง เช่น ต้นเงิน ดอกเบี้ยที่ค้างชําระ ตลอดจนวิธีการขายทอดตลาดว่าจะให้ขายโดยติดจํานองหรือปลอดจํานอง ถ้าผู้รับจํานองไม่แจ้งให้ทราบภายในสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือ ก็ให้ขายทรัพย์สินโดยติดจํานอง ในกรณีที่ได้รับแจ้งจากผู้รับจํานองให้ขายทรัพย์สินโดยปลอดจํานอง คณะกรรมการอาจพิจารณาให้ขายทรัพย์สินโดยติดจํานองก็ได้เมื่อได้รับอนุญาตจากเลขาธิการ 

การขายทรัพย์สินอย่างติดจํานอง ให้แสดงรายชื่อผู้รับจํานองพร้อมทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยที่ยังค้างชําระจนถึงวันขาย และข้อความว่าผู้ใดซื้อทรัพย์สินนั้นต้องรับภาระจํานองติดไปด้วยไว้ในประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยชัดเจน  

การขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยปลอดจํานอง การกําหนดราคาขายให้พิจารณาถึงต้นเงินดอกเบี้ยจํานอง ซึ่งยังค้างชําระแก่ผู้รับจํานองจนถึงวันขาย พร้อมทั้งค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดและขายทอดตลาด และเงินที่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองต้องชําระ ถ้าคาดหมายว่าเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดไม่อาจปลดเปลื้องหนี้ได้ หรือหากขายทอดตลาดแล้ว เจ้าหนี้จํานองจะได้รับเงินจากการขายทอดตลาดไปทั้งหมด ก็ให้งดการขายทอดตลาดและรายงานเลขาธิการพิจารณาสั่งการเป็นราย ๆ ไป 

การขอรับชําระหนี้ของผู้รับจํานอง ให้ถือหนังสือตอบรับของผู้รับจํานองเป็นคําขอรับชําระหนี้จํานองก่อนจ่ายเงินชําระหนี้จํานองพร้อมดอกเบี้ยต้องตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่า หนี้จํานองและดอกเบี้ยเป็นหนี้บุริมสิทธิที่จะได้รับชําระหนี้ก่อนเจ้าหนี้สามัญหรือไม่และผู้รับจํานองได้ปลดหนี้จํานองให้แล้วพร้อมทั้งให้ขอใบรับยึดถือไว้เป็นหลักฐานในการชําระหนี้จํานองพร้อมดอกเบี้ยด้วย จึงจะจ่ายเงินให้แก่ผู้รับจํานองได้ 

(2)  ถ้าทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดเป็นตู้นิรภัย กําปั่นเหล็ก หีบ หรือที่เก็บของอื่นให้คณะกรรมการจัดการเปิดเสียก่อน จึงจะขายทอดตลาดได้ 

(3)  การขายทอดตลาดทรัพย์สินประเภทซึ่งผู้ยึดถือครอบครองจะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายเสียก่อน เช่น อาวุธปืน เป็นต้น ให้ผู้ซื้อวางมัดจําไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบห้าของราคาซื้อ และให้ผู้ซื้อจัดการนําใบอนุญาตมาแสดงภายในสามสิบวัน พร้อมทั้งชําระเงินที่ค้างให้ครบถ้วนถ้าพ้นกําหนดนี้แล้วผู้ซื้อไม่สามารถนําใบอนุญาตมาแสดงได้ ก็ให้ริบเงินมัดจํานั้นและให้จัดการขายทอดตลาดใหม่ได้ 

(4)  การขายทอดตลาดทรัพย์สินหลายสิ่งให้ปฏิบัติ ดังนี้ 

      (ก)  ให้แยกขายทีละสิ่งต่อเนื่องกัน แต่คณะกรรมการมีอํานาจ

             1.  จัดสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีราคาเล็กน้อยรวมขายเป็นกอง ๆ ได้

             2.  จัดสังหาริมทรัพย์หรืออสังหาริมทรัพย์สองสิ่งหรือกว่านั้นขึ้นไปรวมขายไปด้วยกันได้ในเมื่อเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้จากการขายจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น 

       (ข)  ในการขายอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่และทรัพย์สินนั้นอาจแบ่งแยกออกเป็นส่วน ๆ ได้ คณะกรรมการมีอํานาจขายทรัพย์สินนั้นเป็นส่วน ๆ ได้ ในเมื่อเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้ทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น 

       (ค)  การขายทรัพย์สินหลายสิ่งด้วยกัน คณะกรรมการมีอํานาจกําหนดลําดับที่จะขายทรัพย์สินนั้นได้ 

       (ง)  บุคคลผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาด อาจร้องขอให้คณะกรรมการรวมหรือแยก หรือให้ขายทรัพย์สินนั้นตามลําดับที่กําหนดไว้ หรือจะร้องคัดค้านการขายของคณะกรรมการ ใน (ก) ถึง (ค) ก็ได้ ในกรณีที่คณะกรรมการไม่ยอมปฏิบัติตามคําร้องขอหรือคัดค้านเช่นว่านั้นผู้มีส่วนได้เสียจะยื่นคําขอต่อเลขาธิการโดยทําเป็นคําร้องภายในเจ็ดวัน นับแต่วันปฏิเสธเพื่อขอให้มีคําสั่งชี้ขาดในเรื่องนั้นก็ได้


ข้อ ๕๙ วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการดําเนินการ ดังต่อไปนี้ 

(1)  ก่อนเริ่มขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปักธงเครื่องหมายการขายทอดตลาดและอ่านประกาศเรื่องขายทอดตลาดทรัพย์สิน ณ สถานที่ขายโดยเปิดเผย 

(2)  คณะกรรมการจะใช้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ตนเป็นผู้จัดการขายไม่ได้ 

(3)  เมื่อคณะกรรมการเห็นว่าทรัพย์สินที่ทําการขายทอดตลาดมีมูลค่าสูงมากหรือมีผู้ใดจะสู้ราคาโดยไม่สุจริต หรือไม่สามารถจะชําระราคาได้ ให้คณะกรรมการจัดให้มีการวางหลักประกันที่เชื่อถือได้ตามที่เห็นสมควร 

(4)  การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ผู้ทอดตลาดแสดงความตกลงขายด้วยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด ถ้ายังไม่ได้แสดงเช่นนั้นผู้สู้ราคาจะถอนคําสู้ราคาก็ได้ 

(5)  ให้ผู้ทอดตลาดร้องขานจํานวนเงินที่มีผู้สู้ราคาครั้งที่หนึ่ง และกล่าวคําว่า “หนึ่ง” สามถึงสี่หนถ้าไม่มีผู้สู้ราคาสูงขึ้น ให้เปลี่ยนร้องขานจํานวนเงินนั้นเป็นครั้งที่สอง และกล่าวคําว่า “สอง” อีกสามถึงสี่หนเมื่อไม่มีผู้สู้ราคาสูงกว่านั้น และผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับทางปกครองไม่คัดค้านราคา และคณะกรรมการเห็นว่าได้ราคาพอสมควร ก็ให้ผู้ทอดตลาดกล่าวคําว่า “สาม” พร้อมกับเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด แต่ถ้าก่อนเคาะไม้หรือแสดงกิริยาดังกล่าวมีผู้สู้ราคาสูงขึ้นไปอีกก็ให้ร้องขานราคานั้นตั้งต้นใหม่ตามลําดับ ในกรณีผู้มีส่วนได้เสียคนใดคนหนึ่งคัดค้านราคา ให้คณะกรรมการเลื่อนการขายออกไปนัดหนึ่งและในนัดต่อไป หากราคาที่มีผู้เสนอไม่ต่ํากว่าราคาที่เสนอไว้ในครั้งก่อน และคณะกรรมการเห็นว่าเป็นราคาสมควรขาย ก็ให้ดําเนินการขายทอดตลาด และเคาะไม้ขายให้แก่ผู้เสนอราคาสูงสุดดังกล่าว

(6)  ถ้าผู้สู้ราคาถอนคําสู้ราคาของตนเสียก่อนที่ผู้ทอดตลาดเคาะไม้ หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด ให้ผู้ทอดตลาดตั้งต้นร้องขานราคาใหม่ 

(7)  ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการบันทึกเหตุการณ์ขายทอดตลาดไว้ทุกครั้ง

โดยมีข้อความอย่างน้อย ดังนี้ 

      (ก)  จํานวนบุคคลซึ่งมาฟังการขายและสู้ราคา 

      (ข)  ในการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์ ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุด รวมทั้งชื่อและราคาของผู้ให้ราคาตามลําดับรองลงมาด้วย

      กรณีการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุดเท่านั้น 

       (ค)  คณะกรรมการขายได้หรือไม่ เพราะเหตุใด 

       (ง)  คณะกรรมการและผู้ทอดตลาดต้องลงนาม วัน เดือน ปีกํากับไว้ด้วย


ข้อ ๖๐ การปฏิบัติเกี่ยวกับเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน มีดังนี้ 

(1)  การขายทอดตลาดทรัพย์สิน เมื่อผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้ หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว ผู้ซื้อจะต้องชําระเงินทันที เว้นแต่ ทรัพย์สินซึ่งมีราคาตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทขึ้นไป คณะกรรมการอาจผ่อนผันให้ผู้ซื้อวางมัดจําไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบห้าของราคาซื้อ และทําสัญญาใช้เงินที่ค้างชําระภายในเวลาไม่เกินสิบห้าวัน นับแต่วันที่ซื้อนั้นก็ได้ 

(2)  ถ้าผู้ซื้อวางมัดจําไว้แล้วไม่ชําระเงินส่วนที่เหลือภายในกําหนดตามสัญญา ให้ริบเงินมัดจําที่ผู้ซื้อวางไว้ และถือว่าเงินมัดจํานั้นเป็นเงินส่วนหนึ่งจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครอง ย่อมนําไปชําระค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด หรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ โดยให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออก ขายทอดตลาดใหม่ได้ 

(3)  กรณีผู้ซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์รวม หรือเป็นผู้มีส่วนได้เสียหรือเป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ขายทอดตลาด การชําระราคานั้นจะขอหักส่วนได้ของตน

ออกจากราคาซื้อก็ได้


ข้อ ๖๑ เมื่อการขายทอดตลาดบริบูรณ์โดยผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว ถ้าผู้ซื้อไม่ชําระเงินหรือไม่วางเงินมัดจําตามสัญญา ให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดซ้ําอีก และแจ้งให้ผู้ซื้อเดิมทราบกําหนดวันเวลาขายด้วย เมื่อขายได้เงินเท่าใด โดยหักค่าธรรมเนียมค่าใช้จ่ายแล้วยังไม่คุ้มราคาค่าขายทอดตลาดครั้งก่อนให้จัดการเรียกรองให ้ ้ผู้ซื้อเดิมชําระเงินส่วนที่ยังขาดนั้น


ข้อ ุ๖๒ ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นว่าราคาซื้อที่มีผู้สู้ราคาสูงสุดนั้นยังไม่เพียงพออาจถอนทรัพย์สินนั้นจากการขายทอดตลาดได้ แล้วดําเนินการประกาศขายใหม่โดยไม่ต้องขออนุญาตใน

การขายทอดตลาดอีก


ข้อ ๖๓ เมื่อคณะกรรมการดําเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้คณะกรรมการรายงานผลการขายทอดตลาดนั้นทุกครั้งต่อเลขาธิการภายในเจ็ดวันทําการ นับแต่วันที่มีการขายทอดตลาด

ในกรณีที่ไม่อาจขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดได้ ก็ให้รายงานเลขาธิการทราบ เพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป 


ข้อ ๖๔ การขายทอดตลาดทรัพย์สินแต่ละครั้ง เมื่อผู้ซื้อชําระเงินครบถ้วนตามสัญญาแล้วให้ดําเนินการ ดังนี้ 

(1)  ทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้คณะกรรมการส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้ซื้อไปได้ 

(2)  ทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียนตามกฎหมาย เช่น เรือมีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป แพ สัตว์พาหนะ หรือสังหาริมทรัพย์ประเภทที่จะต้องแก้ทะเบียน ชื่อผู้เป็นเจ้าของ เช่น รถยนต์ เครื่องจักร อาวุธปืน เป็นต้น ให้คณะกรรมการแจ้งแก่พนักงานเจ้าหน้าที่นั้น ๆ จัดการโอนหรือแก้ทะเบียนให้ต่อไป


ข้อ ุ๖๕ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สินให้หักเป็นเงินที่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองต้องชําระค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด หรืออายัด และขายทอดตลาด ทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ กรณีที่มีเงินเหลือจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการสั่งคืนเงินที่เหลือนั้นให้แก่ผู้มีสิทธิได้รับ


ส่วน ๒  

การคัดค้านการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๖๖ ในกรณีที่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือผู้มีส่วนได้เสียเกี่ยวกับการขายทอดตลาดทรัพย์สินเห็นว่า การขายทอดตลาดทรัพย์สินไม่ถูกต้องตามระเบียบนี้ ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองหรือผู้มีส่วนได้เสียดังกล่าวอาจยื่นคําร้องต่อเลขาธิการขอให้สั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นได้แต่ต้องดําเนินการภายในสิบห้าวัน นับแต่วันที่มีการขายทอดตลาด


หมวด ๖  

การถอนการบังคับทางปกครอง

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


ข้อ ๖๗ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองถอนการบังคับทางปกครองทั้งหมด เมื่อผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองได้วางเงินต่อผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเป็นจํานวนพอชําระหนี้ค่าปรับทางปกครองค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ

ในกรณีที่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองได้วางเงินต่อผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเป็นจํานวนพอชําระหนี้บางส่วนของค่าปรับทางปกครอง ค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด อายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเสนอต่อเลขาธิการเพื่อพิจารณามีคําสั่งให้ถอนการบังคับทางปกครองบางส่วน


ข้อ ๖๘ เมื่อมีการถอนการบังคับทางปกครองทั้งหมดหรือบางส่วน ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้นทั้งหมดหรือบางส่วน แล้วแต่กรณี และคืนทรัพย์สินนั้นแก่ผู้ถูกยึดหรือผู้ถูกอายัดไป และให้แจ้งการถอนการยึดหรืออายัดแก่ผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองรวมทั้งบุคคลภายนอกซึ่งต้องส่งมอบทรัพย์สินนั้นด้วย แล้วรายงานให้เลขาธิการทราบ


ข้อ ๖๙ ให้ผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองเรียกเก็บค่าธรรมเนียมผู้ดําเนินการบังคับทางปกครองตามตารางท้ายระเบียบนี้ เมื่อผู้อยู่ใต้บังคับคําสั่งทางปกครองชําระครบถ้วนแล้ว จึงถอนการยึด หรืออายัดทรัพย์สิน


ผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2557

 

 

                                                    วรพล โสคติยานุรักษ์

                                                          เลขาธิการ

                       สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย