ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ.
๒๕๕๙
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างโดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างและนายอำเภอบ้านลาด
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒[๑]
ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างตั้งแต่วันที่ได้ติดประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้
ผู้ดำเนินกิจการ
หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน
หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง
หมายความว่า สภาวะของเสียอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน
หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ
หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ
หมายความว่า สภาวะของน้ำอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร
หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น
ซึ่งบุคคลเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างเป็นผู้มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด
๑
สถานที่ตั้งลักษณะอาคาร
และการสุขาภิบาล
 

ข้อ ๕ ให้กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
(๑)
กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
๑.๑
การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง
๑.๒
การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม
๑.๓
การประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจกรรมนั้น
ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม
หรือไม่ก็ตาม
(๒)
กิจการที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ และผลิตภัณฑ์สัตว์
๒.๑
การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๒.๒
การหมัก ฟอก ตาก หรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์
๒.๓
การสะสมเขา กระดูก หรือชิ้นส่วนสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
๒.๔
การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ หรือไขสัตว์
๒.๕
การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนัง ขนสัตว์หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม
นึ่ง ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด ๆ ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร
๒.๖
การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสมหรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช
หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช เพื่อเป็นอาหารสัตว์
๒.๗
การผลิต แปรรูป สะสม หรือล้างครั่ง
(๓)
กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
๓.๑
การผลิตเนย เนยเทียม
๓.๒
การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว
หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๓
การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๔
การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๕
การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช
ยกเว้นในสถานที่จำหนา่ ยอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๖
การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่ที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๗
การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
๓.๘
การผลิตแบะแซ
๓.๙
การผลิตอาหารกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
๓.๑๐
การประกอบกิจการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ
๓.๑๑
การแกะ การล้างสัตว์น้ำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๑๒ การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำนมถั่วเหลือง
เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๑๓
การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
๓.๑๔
การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
๓.๑๕
การผลิต การแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู
๓.๑๖
การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
๓.๑๗
การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
๓.๑๘
การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๑๙
การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
๓.๒๐
การผลิตบะหมี่ มกั กะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
๓.๒๑
การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
๓.๒๒
การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
๓.๒๓
การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์
เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
๔.๑
การผลิต การโม่ การบด การผสม การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
๔.๒
การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็นกระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
๔.๓
การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
๔.๔
การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ่อมสำเร็จรูป
๔.๕
การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
(๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
๕.๑
การอัด การสกัดเอาน้ำมันพืช
๕.๒
การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
๕.๓
การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
๕.๔
การสีข้าวด้วยเครื่องจักร การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
๕.๕
การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช
๕.๖
การผลิต การสะสมปุ๋ย
๕.๗
การผลิตใยมะพร้าวหรือวัสดุคล้ายคลึงกันด้วยเครื่องจักร
๕.๘
การตาก สะสม ขนถ่ายผลิตผลของมันสำปะหลัง ข้าวเปลือก ข้าวโพด อ้อย
(๖)
กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
๖.๑
การผลิตภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องมือ อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยโลหะหรือแร่
๖.๒
การหลอม การหล่อ การถลุงแร่ หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน ๖.๑
๖.๓
การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร
หรือก๊าซ หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน ๖.๑
๖.๔
การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่วสังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิลหรือโลหะอื่นใด
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน ๖.๑
๖.๕
การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร หรือสารเคมี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน
๖.๑
๖.๖
การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก หรือการล้างแร่
(๗) กิจการเกี่ยวกบั
ยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
๗.๑ การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
๗.๒
การผลิตยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
๗.๓
การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง ระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกล
๗.๔
การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องจักรกลดังกล่าวด้วย
๗.๕
การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
๗.๖
การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
๗.๗
การปะ การเชื่อมยาง
๗.๘
การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
๗.๙
การสะสม การซ่อมเครื่องกล เครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกลเก่า
(๘) กิจการที่เกี่ยวกับไม้และกระดาษ
๘.๑
การผลิตไม้ขีดไฟ
๘.๒
การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ การขุดร่อง การทำคิ้วหรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
๘.๓
การผลิต พ่น ทาสารเคลือบเงา หรือสี แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์จากไม้
หวาย ชานอ้อย
๘.๔
การอบไม้
๘.๕
การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
๘.๖
การผลิตสิ่งของเครื่องใช้ เครื่องเขียน หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยการดาษ
๘.๗
การผลิตกระดาษชนิดต่าง ๆ
๘.๘
การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๙)
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
๙.๑
กิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๙.๒
การประกอบกิจการอาบ อบ นวด เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙.๑หรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๙.๓
การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙.๑ หรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๙.๔
การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙.๑
หรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
๙.๕
การประกอบกิจการโรงแรม สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
๙.๖
การประกอบการกิจการหอพัก ห้องพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า คาราโอเกะหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
๙.๗
การประกอบกิจการโรงมหรสพ
๙.๘
การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะหรือตู้เพลง
หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
๙.๙
การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการใน
๙.๑
๙.๑๐ การประกอบกิจการการเล่นสเกต
หรือโรลเลอร์เบลด หรือการเล่นอื่น ๆในทำนองเดียวกัน
๙.๑๑
การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
๙.๑๒
การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย
๙.๑๓
การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก
๙.๑๔
การประกอบกิจการสวนสนุก โบว์ลิ่ง หรือตู้เกม
๙.๑๕
การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์
๙.๑๖
การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
๙.๑๗
การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม
๙.๑๘
การประกอบกิจการสักผิวหนัง หรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย
๙.๑๙
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ
๙.๒๐
การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ
๙.๒๑
การประกอบกิจการให้บริการสปา อาบน้ำ ตัดขน รับเลี้ยงหรือรับฝากสัตว์ชั่วคราว
(๑๐)
กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
๑๐.๑
การปั่นด้าย การกรอด้าย การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่
๕ กี่ขึ้นไป
๑๐.๒
การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย นุ่นหรือใยสังเคราะห์
๑๐.๓
การปั่นฝ้าย นุ่น ใยสังเคราะห์ด้วยเครื่องจักร
๑๐.๔
การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร
๑๐.๕ การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่
๕ เครื่องขึ้นไป
๑๐.๖
การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
๑๐.๗
การซัก การอบ การรีด การอับกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
๑๐.๘
การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๑)
กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๑.๑
การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
๑๑.๒
การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
๑๑.๓
การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๑.๔
การสะสม การผสมซีเมนต์ หินทรายหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๑.๕
การเจียระไนเพชรพลอย หิน กระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๑.๖
การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
๑๑.๗
การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน
๑๑.๘
การผลิต ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก
ผ้าคลัตช์ กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
๑๑.๙
การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว
๑๑.๑๐
การผลิตกระดาษทราย
๑๑.๑๑
การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
๑๑.๑๒
การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก แก้ว หิน หรือวัตถุอื่นใด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน
๖.๕
(๑๒)
กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน ถ่านโค้กและสารเคมีต่าง ๆ
๑๒.๑
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่ง กรด ด่าง สารออกซิไดซ์หรือสารตัวทำละลาย
๑๒.๒
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
๑๒.๓
การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
๑๒.๔
การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
๑๒.๕
การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาต ๗.๑
๑๒.๖
การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๒.๗
การโม่ การบดชัน
๑๒.๘
การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี
๑๒.๙
การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่าย หรือฟิล์มภาพยนตร์
๑๒.๑๐
การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๒.๑๑
การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๒.๑๒
การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
๑๒.๑๓
การผลิตน้ำแข็งแห้ง
๑๒.๑๔
การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
๑๒.๑๕
การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
๑๒.๑๖
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค
๑๒.๑๗
การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๓)
กิจการอื่น ๆ
๑๓.๑
การพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
๑๓.๒
การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อุปกรณ์ไฟฟ้า
๑๓.๓
การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๓.๔
การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
๑๓.๕
การสะสมวัตถุ หรือสิ่งของชำรุดใช้แล้วหรือเหลือใช้
๑๓.๖
การประกอบกิจการโกดังสินค้า
๑๓.๗
การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่
๑๓.๘
การพิมพ์ เขียน พ่นสี หรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
๑๓.๙
การประกอบกิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา
๑๓.๑๐
การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยใช้เครื่องจักร
๑๓.๑๑
การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง หรือสัตว์พาหะนำโรค
๑๓.๑๒
การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากยาง
๑๓.๑๓
การผลิต สะสม หรือขนส่งใบโอดีเซลและเอทานอล
ข้อ ๖ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง
หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน
วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียนสถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
สถานประกอบกิจการนั้นจะต้องมีสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด
โดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการนั้น ๆ
ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญด้วย
ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องบันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง
มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง
(๒)
ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่ายการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๓)
ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี
วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน ที่ล้างตาฉุกเฉิน ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตราย
และขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๐
สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ
รวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑)
มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒)
ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอย
(๓)
กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๑
สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกัน
และกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๒
สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหารปรุงอาหาร
การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ ๑๓
สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบ
เรียบร้อย ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด
๒
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 

ข้อ ๑๔
สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๕
สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑)
มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิง ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้ จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้งและมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒)
กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ
ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด
๓
การควบคุมของเสีย
มลพิษหรือสิ่งใด ๆ
ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ
 

ข้อ ๑๖
สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้มลพิษทางเสียง
หรือความสั่นสะเทือนมลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย
หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

หมวด
๔
ใบอนุญาต
 

ข้อ ๑๗
เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่มีข้อบัญญัติกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวกันและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ข้อ ๑๘
ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓)
สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๔)
อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างประกาศกำหนด

ข้อ ๑๙
ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑)
สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเล ซึ่งจะทำรางระบายน้ำโสโครกไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวก
(๒)
ต้องทำรางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะ หรือบ่อซึ่งรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรมีลักษณะเรียบ
ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลได้สะดวก และต้องมีการควบคุม ป้องกันการปล่อยน้ำลงสู่ทางน้ำสาธารณะ
โดยมิให้เกิดความเดือดร้อนหรือความเสียหายแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๓)
การระบายน้ำและรางน้ำต้องไม่มีลักษณะเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๔)
เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุข เห็นว่าสถานที่ใดจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่ว
หรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครก หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำเครื่องป้องกันควันมูลเถ้า
กลิ่นไอ หรือสิ่งอื่นใด ซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่ในที่ใกล้เคียง ต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕)
ต้องให้แสงสว่างและทางระบายลมเพียงพอ และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์นำโรค
(๖)
ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่การค้านั้น
(๗)
ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งเปรอะเปื้อนอันได้สุขลักษณะ และเพียงพอ
(๘)
ต้องมีส้วมอันได้สุขลักษณะให้พอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้นและต้องอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๙)
สถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางพอ
(๑๐)
สถานที่เกี่ยวแก่การตาก หรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตาก หรือที่ผึ่งสินค้าถูกต้องตามหลักการสุขาภิบาลอาหาร
(๑๑)
ต้องรักษาสถานที่ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอและทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบกิจการให้สะอาดทุกวัน
และต้องรักษาพื้นและรางระบายน้ำให้มีลักษณะอันดีอยู่เสมอ
(๑๒)
ต้องประกอบกิจการภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาต
(๑๓)
ต้องรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้ในการประกอบกิจการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัตถุหรือวัตถุแห่งกิจการนั้นจัดใช้เป็นอาหาร
ต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง แมลงวันและสัตว์อื่น ๆ
(๑๔)
ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวันหรือสัตว์น้ำโรคอื่น ๆ
(๑๕)
ถ้าจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมสถานที่ ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๑๖)
ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ได้สุขลักษณะและไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑๗)
ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข เข้าตรวจสอบสถานที่
เครื่องมือ เครื่องใช้ ตลอดจนกิจการที่กระทำได้ในเวลาอันสมควร
เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว
(๑๘)
ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

ข้อ ๒๐
ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๑
เมื่อได้รับคำขอใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นที่ต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอบหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๒
ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้างเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๘ และข้อ ๙ ด้วย

ข้อ ๒๓
ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่รับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๔
บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง

ข้อ ๒๕
ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย
และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๖ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒)
ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๗
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกจิ
การตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๘
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๙
คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ
ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว
ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผย
เห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักงานทำการงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้ว
นับแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๐
ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๓๑
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๓๒
ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
ปรีชา
มากเกิด
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง
เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต
(แบบ กอ. ๑)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ กอ. ๒)
๔. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต
(แบบ กอ. ๓)
๕. แบบคำขอหนังสือรับรองการแจ้ง
(แบบ กอ. ๔)
๖. คำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ อภ. ๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)


ปวันวิทย์/จัดทำ
๑๘
มีนาคม ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๙๔ ง/หน้า ๔๘/๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑