ประกาศกรมการจัดหางาน
เรื่อง เงื่อนไขการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกรและงานขายของหน้าร้านกับนายจ้าง[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเงื่อนไขการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกรและงานขายของหน้าร้านกับนายจ้าง ซึ่งเป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำในทุกท้องที่ในราชอาณาจักร
โดยมีเงื่อนไขให้คนต่างด้าวทำงานนั้นได้ก็แต่เฉพาะงานที่มีนายจ้างและได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้บันทึกความตกลงหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศตามบัญชีสี่ท้ายประกาศกระทรวงแรงงาน
เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓

เพื่อประโยชน์ในการรักษาโอกาสในการประกอบอาชีพของคนไทย และควบคุมการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานดังกล่าวกับนายจ้างในประเทศให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
โดยคำนึงถึงความมั่นคงของชาติและความต้องการแรงงานต่างด้าวที่จำเป็นต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๕ วรรคสอง ของประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง
กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓ อธิบดีกรมการจัดหางานจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓ เป็นต้นไป

ข้อ ๒ ในการรับคนต่างด้าวเข้าทำงานกรรมกร
ให้นายจ้างรับคนต่างด้าวทำงานในกิจการของตนได้เฉพาะคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้บันทึกความตกลงหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ
และนายจ้างจะให้คนต่างด้าวนั้นทำงานขายของหน้าร้านมิได้ เว้นแต่ได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขในข้อ ๓ ข้อ ๔ และข้อ ๕
ในกรณีที่นายจ้างประสงค์จะรับหรือให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้ทำงานอื่นเข้าทำงานกรรมกรได้ ก็ต่อเมื่อคนต่างด้าวได้ยื่นคำขอเปลี่ยนรายการในใบอนุญาตทำงาน
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานต่อนายทะเบียนตามแบบท้ายประกาศนี้ และนายทะเบียนได้ออกใบอนุญาตทำงานให้ใหม่หรือสลักหลังใบอนุญาตทำงานเพื่อแสดงถึงสิทธิในการทำงานกรรมกรให้แก่คนต่างด้าวแล้ว

ข้อ ๓ นายจ้างซึ่งประสงค์จะรับคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้บันทึกความตกลงหรือบันทึกความเข้าใจที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศและสามารถสื่อสารภาษาไทยได้เพื่อให้ทำงานขายของหน้าร้าน
ต้องเป็นผู้ประกอบพาณิชยกิจที่จดทะเบียนพาณิชย์และได้รับใบทะเบียนพาณิชย์ตามกฎหมายว่าด้วยทะเบียนพาณิชย์
ในกรณีที่นายจ้างได้ประกอบพาณิชยกิจที่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องจดทะเบียนพาณิชย์ตามกฎหมายว่าด้วยทะเบียนพาณิชย์
ให้นายจ้างแสดงหลักฐานการอนุญาตหรือการรับรองหรือเอกสารที่ทางราชการออกให้เพื่อประกอบพาณิชยกิจตามกฎหมายอื่น
แทนใบทะเบียนพาณิชย์

ข้อ
๔ นายจ้างซึ่งมีคุณสมบัติตามข้อ ๓ จะมีสิทธิรับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านในกิจการของตนได้ไม่เกินกว่าจำนวนที่กำหนด
ดังนี้
(๑)
กรณีนายจ้างได้รับยกเว้นการเรียกเก็บภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหรือภาษีเงินได้นิติบุคคล แล้วแต่กรณี ในปีภาษีที่ผ่านมา ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้ไม่เกินหนึ่งคน
(๒) กรณีนายจ้างได้ชำระภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหรือภาษีเงินได้นิติบุคคล
แล้วแต่กรณี ในปีภาษีที่ผ่านมา เป็นเงินจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท
ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้ไม่เกินสามคน
(๓) กรณีนายจ้างได้ชำระภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหรือภาษีเงินได้นิติบุคคล
แล้วแต่กรณี
ในปีภาษีที่ผ่านมา เป็นเงินจำนวนเกินกว่าที่กำหนดไว้ใน (๒) ทุก ๆ ห้าหมื่นบาท ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่งคน
ทั้งนี้ ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานดังกล่าวได้ไม่เกินสิบคน
(๔)
เมื่อนายจ้างรับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านครบจำนวนตาม (๓) แล้ว หากมีลูกจ้างคนไทยทำงานในกิจการของตนจำนวนสามสิบคน
ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่งคน 
ถ้านายจ้างมีจำนวนลูกจ้างคนไทยมากกว่าจำนวนตามวรรคหนึ่ง ทุก
ๆ จำนวนลูกจ้างคนไทยที่เพิ่มขึ้นสิบคน ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่งคน
ทั้งนี้ ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานดังกล่าวได้ไม่เกินยี่สิบคน
(๕)
กรณีนายจ้างได้เริ่มประกอบพาณิชยกิจหรือจดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคล และไม่มีเงินได้เกิดขึ้นในปีภาษีที่ผ่านมา
ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้ไม่เกินหนึ่งคน
ถ้านายจ้างตามวรรคหนึ่งมีลูกจ้างคนไทยทำงานในกิจการของตนตั้งแต่สิบคนขึ้นไป
ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานขายของหน้าร้านได้เพิ่มอีกจำนวนหนึ่งคนต่อจำนวนลูกจ้างคนไทยที่เพิ่มขึ้นทุก ๆ สิบคน
ทั้งนี้ ให้รับคนต่างด้าวเข้าทำงานดังกล่าวได้ไม่เกินสามคน

ข้อ ๕ นายจ้างซึ่งมีสิทธิตามข้อ
๔ จะให้คนต่างด้าวทำงานขายของหน้าร้านได้ ก็ต่อเมื่อคนต่างด้าวได้รับใบอนุญาตทำงานซึ่งแสดงสิทธิในการทำงานขายของหน้าร้านกับตนจากนายทะเบียนแล้ว
ในกรณีคนต่างด้าวตามวรรคหนึ่งเป็นผู้รับอนุญาตให้ทำงานประเภทอื่น
หรือเป็นผู้มีสิทธิเปลี่ยนนายจ้างตามมาตรา
๕๐ หรือมาตรา ๕๑ และมาตรา ๕๒ ไม่ว่าเคยทำงานใด จะมีสิทธิทำงานขายของหน้าร้านกับนายจ้างตามวรรคหนึ่งได้
ก็ต่อเมื่อได้ยื่นคำขอเปลี่ยนรายการในใบอนุญาตทำงาน
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานต่อนายทะเบียนตามแบบท้ายประกาศนี้ และนายทะเบียนได้ออกใบอนุญาตทำงานให้ใหม่หรือสลักหลังใบอนุญาตทำงานเพื่อแสดงถึงสิทธิในการทำงานขายของหน้าร้านกับนายจ้างนั้นให้แก่คนต่างด้าวแล้ว

ข้อ ๖ ในกรณีนายจ้างประสงค์จะรับหรือให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้ทำงานกรรมกรหรืองานขายของหน้าร้าน
แล้วแต่กรณี ทำงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำโดยมีเงื่อนไขตามบัญชีสามท้ายประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่
๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓ ได้ ก็ต่อเมื่อคนต่างด้าวได้ยื่นคำขอเปลี่ยนรายการในใบอนุญาตทำงาน
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานต่อนายทะเบียนตามแบบท้ายประกาศนี้ และนายทะเบียนได้ออกใบอนุญาตทำงานให้ใหม่หรือสลักหลังใบอนุญาตทำงานเพื่อแสดงถึงสิทธิในการทำงานดังกล่าวให้แก่คนต่างด้าวแล้ว

ข้อ ๗ การยื่นคำขอตามประกาศนี้
ให้กระทำ ณ ท้องที่อันเป็นที่ตั้งของสถานที่ทำงานของผู้ยื่นคำขอ ดังต่อไปนี้
(๑)
ในเขตกรุงเทพมหานคร ให้ยื่น ณ สำนักงานจัดหางานกรุงเทพมหานครพื้นที่
(๒)
ในจังหวัดอื่น ให้ยื่น ณ สำนักงานจัดหางานจังหวัด


ประกาศ ณ
วันที่ ๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓
สุชาติ พรชัยวิเศษกุล
อธิบดีกรมการจัดหางาน
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบคำขอเปลี่ยนรายการใบอนุญาตทำงานกรณีเปลี่ยนหรือเพิ่มประเภทงาน (แบบ บต. 22)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)






ชญานิศ/ธนบดี/จัดทำ
๑๔ สิงหาคม ๒๕๖๓

สุภาทิพย์/ตรวจ
๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๓๕ ง/หน้า ๑๕/๙ มิถุนายน ๒๕๖๓