ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 349)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พัก สําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง และในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรอง

--------------------------------------------------------

อาศัยอํานาจตามความในข้อ 4 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 344 (พ.ศ. 2562) ออกตามความ ในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พัก สําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง และในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรอง ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ในประกาศนี้

“ผู้ประกอบธุรกิจนาเที่ยว” หมายความว่า ผู้ประกอบธุรกิจนาเที่ยวที่ได้รับใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจนําเที่ยวและมัคคุเทศก์

“ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม” หมายความว่า ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรมที่ได้รับใบอนุญาต ตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม

“ผู้ประกอบกิจการโฮมสเตย์ไทย” หมายความว่า ผู้ประกอบกิจการให้บริการที่พัก โฮมสเตย์ไทยที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโฮมสเตย์ไทยจากกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

“ผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม” หมายความว่า ผู้ประกอบกิจการให้บริการที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม

“สถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม” หมายความว่า สถานที่พักที่มีจํานวนห้องพักในอาคารเดียวกันหรือหลายอาคารรวมกันไม่เกินสี่ห้องและมีจํานวนผู้พักรวมกันทั้งหมดไม่เกินยี่สิบคน ซึ่งจัดตั้งขึ้น เพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสําหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน อันมีลักษณะเป็น การประกอบกิจการเพื่อหารายได้เสริม และได้แจ้งให้นายทะเบียนทราบตามแบบที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยกําหนดตามข้อ 1 แห่งกฎกระทรวง กําหนดประเภทและหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. 2551


ข้อ ๒ การจ่ายค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง และในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรอง ที่ผู้มีเงินได้จะได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(1) เป็นการจ่ายค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจนาเที่ยว สําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรอง และในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรอง

(2) เป็นการจ่ายค่าที่พักในจังหวัดท่องเที่ยวรอง และในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรองดังต่อไปนี้

(ก) ค่าที่พักในโรงแรม ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม

(ข) ค่าที่พักโฮมสเตย์ไทยที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโฮมสเตย์ไทยจากกรมการท่องเที่ยวกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบกิจการโฮมสเตย์ไทย

(ค) ค่าที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม

(3) เป็นการจ่ายค่าบริการหรือค่าที่พัก และมีการใช้บริการหรือเข้าพักภายในช่วงระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2562 โดยให้ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ดังนี้

(ก) สําหรับการจ่ายค่าบริการหรือค่าที่พักในจังหวัดท่องเที่ยวรอง ให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 20,000 บาท

(ข) สําหรับการจ่ายค่าบริการหรือค่าที่พักในจังหวัดอื่นซึ่งมิใช่จังหวัดท่องเที่ยวรอง ให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 15,000 บาท

การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ในกรณีที่มีการจ่ายค่าบริการหรือค่าที่พักทั้ง (ก) และ (ข) ให้ได้รับยกเว้นไม่เกินจํานวนที่กําหนดใน (ก) และ (ข) แล้วแต่กรณี แต่เมื่อรวมกันแล้วต้องไม่เกิน 20,000 บาท


ข้อ ๓ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ผู้มีเงินได้ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักตามข้อ 2 ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(1) ผู้มีเงินได้ซึ่งมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ต้องมิใช่ห้างหุ้นส่วนสามัญ หรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล โดยให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินจํานวนที่กําหนดในข้อ 2 (3)

(2) กรณีสามีหรือภริยามีเงินได้ฝ่ายเดียว ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่สามีหรือภริยา ซึ่งเป็นผู้มีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินจํานวนที่กําหนดในข้อ 2 (3)

(3) กรณีสามีภริยาต่างฝ่ายต่างมีเงินได้

(ก) กรณีต่างฝ่ายต่างยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินที่ตนได้รับ หรือแยกยื่นรายการและเสียภาษีเฉพาะส่วนที่เป็นเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่ถือเป็นเงินได้ของอีกฝ่ายหนึ่ง ตามมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ต่างฝ่ายต่างได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินจํานวนที่กําหนดในข้อ 2 (3)

(ข) กรณีสามีภริยาตกลงยื่นรายการและเสียภาษีรวมกัน โดยถือเอาเงินได้พึงประเมินของตนเป็นเงินได้ของสามีหรือภริยาอีกฝ่ายหนึ่ง ตามมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ผู้มีเงินได้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินจํานวนที่กําหนดในข้อ 2 (3) และให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ส่วนของสามีหรือภริยาได้ตามจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินจํานวนที่กําหนดในข้อ 2 (3)


ข้อ ๔ ผู้มีเงินได้ที่จะใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามข้อ 2 จะต้องมีหลักฐาน ดังนี้

(1) กรณีผู้ให้บริการเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม จะต้องมีหลักฐานใบกํากับภาษีตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร โดยระบุวัน เดือน ปีที่เดินทางท่องเที่ยวหรือเข้าพัก และจังหวัดที่เดินทางท่องเที่ยวหรือจังหวัดที่ที่พักตามข้อ 2 (2) ตั้งอยู่

(2) กรณีผู้ให้บริการที่มิได้เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม จะต้องมีหลักฐานใบรับตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร โดยระบุชื่อนามสกุลของผู้มีเงินได้ วัน เดือน ปีที่เดินทางท่องเที่ยวหรือเข้าพัก และจังหวัดที่เดินทางท่องเที่ยวหรือจังหวัดที่ที่พักตามข้อ 2 (2) ตั้งอยู่

กรณีผู้ให้บริการตาม (1) หรือ (2) เป็นผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ให้ระบุเลขที่รับแจ้งและจังหวัด ตามหนังสือรับแจ้งสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ที่ออกโดยนายทะเบียนกระทรวงมหาดไทยด้วย


ข้อ ๕ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ ให้ผู้มีเงินได้มีสิทธินําเงินได้ที่ได้รับยกเว้นภาษีไปคํานวณหักจากเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร หลังจากหักค่าใช้จ่าย ตามมาตรา 42 ทวิ ถึงมาตรา 46 แห่งประมวลรัษฎากรแล้ว


ข้อ ๖ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2562

 

เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ

(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)

อธิบดีกรมสรรพากร