ประกาศ ก.ศป. 

เรื่อง การลาของตุลาการศาลปกครอง

                    

 

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับการปฏิบัติราชการอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๓๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ก.ศป. ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาของตุลาการศาลปกครอง”


ข้อ ๒      ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ข้อ ๓ ให้ยกเลิก

(๑) ประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง ลงวันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔

(๒) ประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๗


ข้อ ๔ ในประกาศนี้

“เข้ารับการเตรียมพล” หมายความว่า เข้ารับการระดมพล เข้ารับการตรวจสอบพลเข้ารับการฝึกวิชาทหาร หรือเข้ารับการทดลองความพรั่งพร้อม ตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร

“ลาติดตามคู่สมรส” หมายความว่า ลาติดตามสามีหรือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่เป็นข้าราชการหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจซึ่งไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศหรือทางราชการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในต่างประเทศตั้งแต่หนึ่งปีขึ้นไป ตามความต้องการของทางราชการตามพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการกําหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทําการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการแต่ไม่รวมถึงกรณีที่คู่สมรสลาไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย หรือดูงาน ณ ต่างประเทศ


ข้อ ๕ บรรดาระเบียบ กฎ ข้อบังคับ ประกาศ คําสั่ง หรือมติที่ใช้บังคับตามแบบแผนของทางราชการที่ขัดหรือแย้งกับประกาศนี้ ให้ใช้ประกาศนี้แทน ในกรณีที่มิได้กําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้ในประกาศนี้ให้นําระเบียบของทางราชการมาใช้บังคับโดยอนุโลม เว้นแต่ ก.ศป. จะมีมติเป็นอย่างอื่น


ข้อ ๖ การลาทุกประเภทตามประกาศนี้ ถ้ามีกฎหมาย ระเบียบ หรือมติคณะรัฐมนตรีกําหนดเกี่ยวกับการลาประเภทใดไว้เป็นพิเศษ ผู้ลาและ  
ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายระเบียบ หรือมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการลาประเภทนั้นด้วย


ข้อ ๗ ให้ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครองรักษาการตามประกาศและให้มีอํานาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้


หมวด ๑  

บททั่วไป


ข้อ ๘ การลาแบ่งออกเป็น ๑๑ ประเภท ดังต่อไปนี้

(๑) การลาป่วย

(๒) การลาคลอดบุตร

(๓) การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร

(๔) การลากิจส่วนตัว

(๕) การลาพักผ่อน

(๖) การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์

(๗) การลาเข้ารับการเตรียมพล

(๘) การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย

(๙) การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ

(๑๐) การลาติดตามคู่สมรส

(๑๑) การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ


ข้อ ๙ การลาทุกประเภท การหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ และการไปต่างประเทศของประธานศาลปกครองสูงสุด ให้แจ้งให้ ก.ศป. ทราบ


ข้อ ๑๐ การลาทุกประเภทนอกจากการลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ การหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ การไปต่างประเทศ การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย และการลาติดตามคู่สมรสของตุลาการในศาลปกครองสูงสุด อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น และตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นประจําศาลปกครองสูงสุด ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้พิจารณาอนุญาตสําหรับตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้พิจารณาอนุญาต


ข้อ ๑๑ ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาจะมอบหมายหรือมอบอํานาจโดยทําเป็นหนังสือให้แก่ผู้ดํารงตําแหน่งใดเป็นผู้พิจารณาอนุญาตแทนก็ได้

การลาของตุลาการศาลปกครองในช่วงก่อนและหลังวันหยุดราชการประจําสัปดาห์หรือวันหยุดราชการประจําปีเพื่อให้มีวันหยุดต่อเนื่องกัน ให้ผู้มีอํานาจอนุญาตใช้ดุลพินิจตามความเหมาะสมและจําเป็นที่จะอนุญาตให้ลาได้ โดยมิให้เสียหายแก่การปฏิบัติราชการ


ข้อ ๑๒ ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นผู้ใดได้รับคําสั่งให้ไปช่วยราชการ ณ ศาลปกครองอื่นที่ตนมิได้สังกัด หากประสงค์จะลาป่วย ลาคลอดบุตร ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร ลากิจส่วนตัว ลาพักผ่อน ลาอุปสมบทหรือลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ลาเข้ารับการเตรียมพลในช่วงเวลาที่ไปช่วยราชการ การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพให้เสนอขออนุญาตลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดหรืออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นที่ไปช่วยราชการ แล้วแต่กรณี แล้วให้สํานักงานศาลปกครองรายงานจํานวนวันลาให้ศาลปกครองต้นสังกัดของผู้นั้นทราบอย่างน้อย  
ปีละครั้ง

การลาประเภทอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่ง ให้เสนอขออนุญาตการลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตต้นสังกัดตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดสําหรับการลาประเภทนั้น


ข้อ ๑๓ เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบการลาหยุดราชการ ให้สํานักงานศาลปกครองแต่ละแห่จัดให้มีการบันทึกการลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองแยกตามประเภท หรือพฤติการณ์พิเศษหรือเหตุแห่งการลา


ข้อ ๑๔ การนับวันลาตามประกาศนี้ให้นับตามปีงบประมาณ

การนับวันลาเพื่อประโยชน์ในการเสนอหรือจัดส่งใบลา การอนุญาตให้ลาและคํานวณวันลาให้นับต่อเนื่องกันโดยนับวันหยุดราชการที่อยู่ในระหว่างวันลาประเภทเดียวกันรวมเป็นวันลาด้วย เว้นแต่การนับเพื่อประโยชน์ในการคํานวณวันลาสําหรับวันลาป่วยที่มิใช่วันลาป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการ วันลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร วันลากิจส่วนตัว และวันลาพักผ่อน ให้นับเฉพาะวันทําการ

การลาป่วยหรือลากิจส่วนตัวซึ่งมีระยะเวลาต่อเนื่องกัน จะเป็นปีเดียวกันหรือไม่ก็ตามให้นับเป็นการลาครั้งหนึ่ง

ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร ลากิจส่วนตัวซึ่งมิใช่ลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรตามข้อ ๒๕ หรือลาพักผ่อน ซึ่งได้หยุดราชการไปยังไม่ครบกําหนดถ้ามีราชกาจําเป็นเกิดขึ้นผู้มีอํานาจอนุญาตการลาจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาก็ได้

การลาครึ่งวันในตอนเช้าหรือตอนบ่าย ให้นับเป็นการลาครึ่งวันตามประเภทของการลานั้น ๆ

ตุลาการศาลปกครองซึ่งได้รับอนุญาตให้ลา หากประสงค์จะยกเลิกวันลาที่ยังไม่ได้หยุดราชการให้เสนอขอยกเลิกวันลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตการลา และให้ถือว่าการลาเป็นอันสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการ

การลาของตุลาการศาลปกครองที่ถูกเรียกกลับมาปฏิบัติราชการระหว่างการลา ให้ถือว่าสิ้นสุก่อนวันมาปฏิบัติราชการ เว้นแต่ผู้มีอํานาจอนุญาตเห็นว่าการเดินทางต้องใช้เวลา ให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันเดินทางกลับ


ข้อ ๑๕ การลาให้ใช้ใบลาตามแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกําหนด เว้นแต่ในกรณีจําเป็นหรือรีบด่วนจะใช้ใบลาที่มีข้อความไม่ครบถ้วนตามแบบหรือจะลาโดยวิธีการอย่างอื่นก็ได้ แต่ทั้งนี้ ต้องส่งใบลาตามแบบในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการ

ประธานศาลปกครองสูงสุดอาจประกาศให้นําระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในการเสนอใบลาอนุญาตให้ลาหรือยกเลิกวันลา กับการลา  
ประเภทหนึ่งประเภทใดตามข้อ ๘ ได้ตามที่เห็นสมควร ทั้งนี้ ระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวจะต้องเป็นระบบที่มีความปลอดภัย รัดกุม สามารถตรวจสอบตัวบุคคลและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการลาเป็นหลักฐานในราชการได้


ข้อ ๑๖ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะไปต่างประเทศในระหว่างการลาตามประกาศนี้ หรือในระหว่างวันหยุดราชการให้เสนอขออนุญาตต่ออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือประธานศาลปกครองสูงสุดแล้วแต่กรณี


ข้อ ๑๗ ตุลาการศาลปกครองผู้ใดไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับบุคคลทั่วไปในท้องที่นั้น หรือพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับตุลาการศาลปกครองผู้นั้นและมิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่อหรือความผิดของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นเอง โดยพฤติการณ์พิเศษดังกล่าวร้ายแรงจนเป็นเหตุขัดขวางทําให้ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการ ณ สถานที่ตั้งตามปกติ ให้ตุลาการ  
ศาลปกครองผู้นั้นรีบรายงานพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นรวมทั้งอุปสรรคขัดขวางที่ทําให้มาปฏิบัติราชการไม่ได้ต่อผู้มีอํานาจอนุญาตการลาทันทีในวันแรกที่สามารถมาปฏิบัติราชการได้

ในกรณีที่ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาเห็นว่าการที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้เป็นเพราะพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่ง ให้สั่งให้การหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่นับเป็นวันลาตามจํานวนวันที่ไม่มาปฏิบัติราชการได้ อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษดังกล่าว ถ้าเห็นว่าไม่เป็นพฤติการณ์พิเศษ ให้ถือว่าวันที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่มาปฏิบัติราชการเป็นวันลากิจส่วนตัว


ข้อ ๑๘ การให้ได้รับเงินเดือนระหว่างการลา ให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการจ่ายเงินเดือน เงินปี บําเหน็จ บํานาญ และเงินอื่นในลักษณะเดียวกัน


หมวด ๒  

สิทธิการลาแต่ละประเภท


ส่วน ๑  

การลาป่วย


ข้อ ๑๙ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาป่วยเพื่อรักษาตัว ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลา เว้นแต่ในกรณีจําเป็นจะเสนอหรือจัดส่งใบลาในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการก็ได้

ในกรณีที่ตุลาการศาลปกครองผู้ขอลามีอาการป่วยจนไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้ จะให้ผู้อื่น  
ลาแทนก็ได้ แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้วให้เสนอใบลาโดยเร็ว

การลาป่วยตั้งแต่สามสิบวันขึ้นไป ต้องมีใบรับรองแพทย์ซึ่งเป็นผู้ที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมแนบไปกับใบลาด้วย และถ้าผู้มีอํานาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้ใช้ใบรับรองแพทย์ของทางราชการแทนก็ได้

การลาป่วยไม่ถึงสามสิบวัน ไม่ว่าจะเป็นการลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งติดต่อกัน ถ้าผู้มีอํานาจอนุญาตเห็นสมควร จะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ตามวรรคสามประกอบใบลาหรือสั่งให้ผู้ลาไปรับการตรวจจากแพทย์ของทางราชการเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้


ส่วน ๒  

การลาคลอดบุตร


ข้อ ๒๐ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาคลอดบุตร ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลา และมีสิทธิลาคลอดบุตร โดยได้รับเงินเดือนครั้งหนึ่งได้เก้าสิบวัน โดยไม่ต้องมีใบรับรองแพทย์

การลาคลอดบุตรจะลาในวันที่คลอด ก่อนหรือหลังวันที่คลอดก็ได้ แต่เมื่อรวมวันลาแล้วต้องไม่เกินเก้าสิบวัน

การลาคลอดบุตรคาบเกี่ยวกับการลาประเภทใดซึ่งยังไม่ครบกําหนดวันลาของการลาประเภทนั้นให้ถือว่าการลาประเภทนั้นสิ้นสุดลง และให้นับเป็นการลาคลอดบุตรตั้งแต่วันเริ่มลาคลอดบุตร


ข้อ ๒๑ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตร และได้หยุดราชการไปแล้วแต่ไม่ได้คลอดบุตรตามกําหนด หากประสงค์จะขอยกเลิกวันลาคลอดบุตรที่หยุดไป ให้ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาอนุญาตให้ยกเลิกวันลาคลอดบุตรได้ โดยให้ถือว่าวันที่ได้หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัว


ส่วน ๓  

การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร


ข้อ ๒๒ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปช่วยเหลือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่คลอดบุตรให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาภายในเก้าสิบวัน นับแต่วันที่คลอดบุตรและให้มีสิทธิลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรครั้งหนึ่งติดต่อกันได้ไม่เกินสิบห้าวันทําการ ส่วนสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาให้เป็นไปตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น

ผู้มีอํานาจอนุญาตตามวรรคหนึ่ง อาจให้แสดงหลักฐานประกอบการพิจารณาอนุญาตด้วยก็ได้


ส่วน ๔  

การลากิจส่วนตัว


ข้อ ๒๓ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัว ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตจึงจะหยุดราชการได้ เว้นแต่มีเหตุจําเป็นไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ทัน จะเสนอใบลาพร้อมด้วยระบุเหตุจําเป็นไว้แล้วหยุดราชการไปก่อนก็ได้ แต่จะต้องชี้แจงเหตุผลให้ผู้มีอํานาจอนุญาตทราบโดยเร็ว

ในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจเสนอใบลาก่อนตามวรรคหนึ่งได้ ให้เสนอใบลาพร้อมทั้งระบุเหตุผลความจําเป็นต่อผู้มีอํานาจอนุญาตทันทีในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการ


ข้อ ๒๔ ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลากิจส่วนตัวโดยได้รับเงินเดือนปีละไม่เกินสี่สิบห้าวันทําการ


ข้อ ๒๕ ตุลาการศาลปกครองที่ลาคลอดบุตรตามข้อ ๒๐ แล้ว หากประสงค์จะลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตร ให้มีสิทธิลาได้ไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบวันทําการ โดยไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลา

ให้ตุลาการศาลปกครองที่ลาตามวรรคหนึ่งมีสิทธินําจํานวนวันลากิจส่วนตัวซึ่งมีสิทธิลาโดยได้รับเงินเดือนที่เหลือในปีนั้นตามข้อ ๒๔ มาใช้ เพื่อให้ได้รับเงินเดือนระหว่างลาได้ไม่เกินจํานวนวันลากิจส่วนตัวที่เหลือนั้นได้ ทั้งนี้ จะต้องแจ้งการขอใช้สิทธิพร้อมกับการลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตร


ส่วน ๕  

การลาพักผ่อน


ข้อ ๒๖ ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลาพักผ่อนประจําปีในปีหนึ่งได้สิบวันทําการ เว้นแต่ตุลาการศาลปกครองดังต่อไปนี้ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจําปีในปีที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองยังไม่ถึงหกเดือน

(๑) ผู้ซึ่งได้รับการบรรจุเข้ารับราชการเป็นครั้งแรก

(๒) ผู้ซึ่งเกษียณอายุราชการก่อนเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง

(๓) ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพราะเหตุอื่นใดที่มิใช่การลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง

(๔) ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพื่อดํารงตําแหน่งทางการเมืองหรือเพื่อสมัครรับเลือกตั้งแล้วต่อมา  
ได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองหลังหกเดือน นับแต่วันออกจากราชการ


ข้อ ๒๗ ถ้าในปีใดตุลาการศาลปกครองผู้ใดมิได้ลาพักผ่อนประจําปี หรือลาพักผ่อนประจําปีแล้วแต่ไม่ครบสิบวันทําการให้สะสมวันที่ยังมิได้ลาในปีนั้นรวมเข้ากับปีต่อ ๆ ไปได้ แต่วันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันจะต้องไม่เกินยี่สิบวันทําการ

สําหรับตุลาการศาลปกครองที่รับราชการติดต่อกันมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีให้มีสิทธินําวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกินสามสิบวันทําการ

เพื่อประโยชน์ในการคํานวณสิทธิการลาพักผ่อนให้นับเวลาราชการของข้าราชการที่ลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง รวมเป็นเวลาราชการของตุลาการศาลปกครองนั้นและให้ถือว่าเป็นการรับราชการติดต่อกัน


ข้อ ๒๘ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาพักผ่อนให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการได้


ข้อ ๒๙ การอนุญาตให้ลาพักผ่อน ผู้มีอํานาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการ


ส่วน ๖  

การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์


ข้อ ๓๐ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือตุลาการศาลปกครองที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งประสงค์จะลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ณ เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดีอาระเบียให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตก่อนวันอุปสมบทหรือก่อนวันเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ไม่น้อยกว่าหกสิบวัน

ในกรณีมีเหตุพิเศษไม่อาจเสนอใบลาล่วงหน้าได้ตามวรรคหนึ่ง ให้ชี้แจงเหตุผลความจําเป็นประกอบการลา และให้อยู่ในดุลพินิจของผู้มีอํานาจอนุญาตที่จะพิจารณาให้ลาหรือไม่ก็ได้


ข้อ ๓๑ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์ตามข้อ ๓๐ แล้ว จะต้องอุปสมบทหรือออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ภายในสิบวันนับแต่วันเริ่มลา และจะต้องกลับมารายงานตัวเข้าปฏิบัติราชการภายในห้าวันนับแต่วันที่ลาสิกขาหรือวันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทยหลังจากการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ ทั้งนี้ ให้นับระยะเวลาที่จะต้องกลับมารายงานตัวดังกล่าวรวมอยู่ภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตการลาด้วย

ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์และได้หยุดราชการไปแล้ว หากปรากฏว่ามีปัญหาอุปสรรคทําให้ไม่สามารถอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ตามที่ขอลาไว้เมื่อได้รายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติและขอยกเลิกวันลาให้ผู้มีอํานาจอนุญาตการลาพิจารณาอนุญาตให้ยกเลิกวันลาอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ได้โดยให้ถือว่าวันที่หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัว


ส่วน ๗  

การลาเข้ารับการเตรียมพล


ข้อ ๓๒ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับหมายเรียกเข้ารับการเตรียมพลให้รายงานลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตภายในสี่สิบแปดชั่วโมง นับแต่เวลารับหมายเรียกเป็นต้นไป และให้ไปเข้ารับการเตรียมพลตามวันเวลาในหมายเรียกนั้น โดยไม่ต้องรอรับคําสั่งอนุญาต


ข้อ ๓๓ เมื่อตุลาการศาลปกครองที่ลานั้นพ้นจากการเข้ารับการเตรียมพลแล้ว ให้มารายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติต่อผู้มีอํานาจอนุญาตภายในเจ็ดวัน เว้นแต่กรณีที่มีเหตุจําเป็นอาจขยายเวลาให้ได้แต่รวมแล้วไม่เกินสิบห้าวัน


ส่วน ๘  

การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย


ข้อ ๓๔ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัยในประเทศหรือต่างประเทศ ให้เสนอใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาต ในกรณีที่ผู้ขอลาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้เสนอใบลาผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเพื่อเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาด้วย

การลาไปศึกษาเพิ่มเติมในประเทศหรือต่างประเทศให้เป็นอํานาจของประธานศาลปกครองสูงสุดที่จะพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของ ก.ศป.


ข้อ ๓๕ ให้สํานักงานศาลปกครองจัดทําสัญญาผูกมัดตุลาการศาลปกครองที่ไปศึกษา ฝึกอบรมหรือปฏิบัติการวิจัยในต่างประเทศ หรือศึกษาเพิ่มเติมในประเทศให้กลับมาปฏิบัติราชการในศาลปกครองตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกําหนด


ส่วน ๙  

การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ


ข้อ ๓๖ การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศของตุลาการศาลปกครอง ให้เป็นอํานาจของประธานศาลปกครองสูงสุดที่จะพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของ ก.ศป. โดยถือปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการกําหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทําการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการเท่าที่ไม่ขัดกับระเบียบนี้


ข้อ ๓๗ ตุลาการศาลปกครองที่ลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศเมื่อปฏิบัติงานแล้วเสร็จให้รายงานตัวเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการภายในสิบห้าวัน นับแต่วันครบกําหนดเวลาและให้รายงานผลเกี่ยวกับการลาไปปฏิบัติงานให้ประธานศาลปกครองสูงสุดทราบภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการ

การรายงานผลการไปปฏิบัติงานตามวรรคหนึ่ง ให้ใช้แบบรายงานการไปปฏิบัติงานในองค์การ  
ระหว่างประเทศตามที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกําหนด


ส่วน ๑๐  

การลาติดตามคู่สมรส


ข้อ ๓๘ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาติดตามคู่สมรส ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาต ในกรณีที่ผู้ขอลาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้เสนอใบลาผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเพื่อเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาด้วย ทั้งนี้ ให้ลาได้ไม่เกินสองปี และในกรณีจําเป็นอาจอนุญาตให้ลาต่อได้อีกสองปี แต่เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินสี่ปี ถ้าเกินสี่ปีให้ลาออกจากราชการ


ข้อ ๓๙ การพิจารณาอนุญาตให้ตุลาการศาลปกครองลาติดตามคู่สมรส ผู้มีอํานาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการ แต่เมื่อรวมแล้วจะต้องไม่เกินระยะเวลาตามที่กําหนดในข้อ ๓๘ และจะต้องเป็นกรณีที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศเป็นระยะเวลาติดต่อกัน ไม่ว่าจะอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในประเทศเดียวกันหรือไม่


ข้อ ๔๐ ตุลาการศาลปกครองที่ได้ลาติดตามคู่สมรสครบกําหนดระยะเวลาตามข้อ ๓๘ ในช่วงเวลาที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศติดต่อกันคราวหนึ่งแล้ว ไม่มีสิทธิขอลาติดตามคู่สมรสอีก เว้นแต่คู่สมรสจะได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานประจําในประเทศไทยแล้วต่อมาได้รับคําสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศอีกจึงจะมีสิทธิขอลาติดตาม  
คู่สมรสตามข้อ ๓๘ ได้ใหม่


ส่วน ๑๑  

การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ


ข้อ ๔๑ ตุลาการศาลปกครองผู้ใดได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทําการตามหน้าที่ จนทําให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการหากตุลาการศาลปกครองผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จําเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือที่จําเป็นต่อการประกอบอาชีพ แล้วแต่กรณี มีสิทธิลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลาแต่ไม่เกินสิบสองเดือน

ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บจนทําให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการเพราะเหตุอื่นนอกจากที่กําหนดไว้ในวรรคหนึ่ง และ ก.ศป. พิจารณาแล้วเห็นว่ายังสามารถรับราชการต่อไปได้หากตุลาการศาลปกครองผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จําเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการ ให้ผู้มีอํานาจอนุญาตพิจารณาให้ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพดังกล่าวครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กําหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลาแต่ไม่เกินสิบสองเดือน

หลักสูตรตามวรรคหนึ่งและวรรคสองต้องเป็นหลักสูตรที่ส่วนราชการ หน่วยอื่นของรัฐ องค์กรการกุศลอันเป็นสาธารณะหรือสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานของทางราชการเป็นผู้จัดหรือร่วมจัด


ข้อ ๔๒ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพตามข้อ ๔๑ ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอํานาจอนุญาตพร้อมแสดงหลักฐานเกี่ยวกับหลักสูตรที่ประสงค์จะลาและเอกสารที่เกี่ยวข้อง (ถ้ามี) เพื่อพิจารณาอนุญาต และเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการเพื่อไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพได้


ผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙

ปิยะ ปะตังทา  
ประธานศาลปกครองสูงสุด  
ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครอง