ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน
เรื่อง
ตลาด
พ.ศ.
๒๕๖๑
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน
ว่าด้วยตลาด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ประกอบมาตรา ๓๕ มาตรา
๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนโดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนและนายอำเภอพระสมุทรเจดีย์
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒[๑]
ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่น ๆ ในส่วนที่ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้
ราชการส่วนท้องถิ่น
หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
ตลาด
หมายความว่า
สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์
เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว
หรือของเสียง่าย ทั้งนี้
ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม และหมายความรวมถึงบริเวณ ซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำหรือเป็นครั้งคราว
หรือตามที่กำหนด
สินค้า
หมายความว่า สิ่งของที่ซื้อขายกัน
อาหาร
หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่
(๑)
วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม หรือนำ เข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด
ๆ แต่ไม่รวมถึงยา
วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี
(๒)
วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร
รวมถึงวัตถุเจือปนอาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส
อาหารสด
หมายความว่า อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และของอื่น ๆ ที่มีสภาพเป็นของสด
อาหารสัตว์ชำแหละ
หมายความว่า อาหารสดประเภทสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ
แผงจำหน่ายอาหารซึ่งจำเป็นต้องใช้น้ำชำระล้างอยู่เสมอ เช่น ปลา กุ้ง ไก่ สัตว์อื่น
ๆ เป็นต้น
อาหารแปรรูป หมายความว่า อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แข็ง หรือหมักดอง หรือในรูปอื่น
ๆ รวมทั้งที่ใช้สารปรุงแต่งอาหาร
อาหารปรุงสำเร็จ
หมายความว่า อาหารที่ได้ผ่านการทำ ประกอบ ปรุงจนสำเร็จ พร้อมที่จะรับประทานได้
รวมทั้งของหวานและเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่ไม่ได้บรรจุในภาชนะที่ปิดสนิท
แผงจำหน่ายอาหาร
หมายความว่า แผงหรือสถานที่ที่มีการปรุง ประกอบอาหารจนสำเร็จที่ผู้บริโภคสามารถซื้อบริโภคได้โดยจะมีการล้างทำความสะอาดอาหารและภาชนะอุปกรณ์ด้วย
การล้างตลาดตามสุขาภิบาล
หมายความว่า การทำความสะอาดตัวอาคารแผงขายของในตลาด พื้น ผนัง เพดาน รางระบายน้ำ
ห้องน้ำ ห้องส้วม และบริเวณต่าง ๆ รอบตัวอาคารตลาดให้สะอาดจากสิ่งปฏิกูล มูลฝอย
หยากไย่ ฝุ่นละออง คราบสกปรกและอื่น ๆ รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรค
และกำจัดสัตว์พาหะนำโรค ทั้งนี้
สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด
ที่หรือทางสาธารณะ
หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
มูลฝอย
หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติกภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า
มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น

ข้อ ๕ ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาดเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การเปลี่ยนแปลง
ขายหรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้วจะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่กระทรวง
ทบวง กรม ราชการส่วนท้องถิ่น หรือองค์กรของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่
แต่ในการดำเนินกิจการตลาดจะต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และข้อบัญญัตินี้เช่นเดียวกันผู้รับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งด้วยและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ข้อ ๖ สถานที่ตั้งเป็นตลาดและการปลูกสร้างในสถานที่นั้นต้องจัดให้ได้สุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องตั้งอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าไม่น่าจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๒)
อาคารต้องทำด้วยวัตถุถาวร มั่นคงแข็งแรง
(๓)
บริเวณพื้นต้องทำด้วยวัตถุถาวร มั่นคงแข็งแรง
ทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขังอยู่ได้
(๔)
ต้องมีทางระบายน้ำด้วยวัตถุถาวร ทำความสะอาดง่าย
เพื่อรับน้ำไหลไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะได้สะดวก และต้องมีการกำจัดน้ำโสโครกตามความเห็นของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๕)
ต้องมีแสงสว่าง
และการระบายอากาศให้เพียงพอตามความเห็นของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๖)
ที่วางขายของต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๖.๑)
ต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๑ เมตร และมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๒ ตารางเมตร สูงไม่น้อยกว่า
๖๐ เซนติเมตร ทำด้วยวัตถุถาวรทึบถูกสุขลักษณะ แยกเป็นหมวดหมู่
เหมาะสมตามประเภทสินค้า และกำหนดหมายเลขประจำแต่ละที่ไว้ให้เห็นได้ชัดเจน
(๖.๒)
ต้องจัดที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะ
เหมาะสมแยกต่างหากจากที่วางของขายสะดวกต่อการเข้าออก
(๖.๓)
หากจะสร้างที่วางของขายซึ่งมีลักษณะพิเศษต่างหากจากที่กล่าวมาแล้วข้างต้นจะต้องสร้างให้ถูกสุขลักษณะ
ทำความสะอาดได้ง่าย ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗)
ทางเดินตลาดต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๗.๑)
ทางเข้าออกของตลาดต้องมีอย่างน้อยหนึ่งทาง กว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตร ในกรณีที่ทางเข้าออกใต้อาคารอื่นจะต้องสูงไม่น้อยกว่า
๔ เมตร
(๗.๒)
ทางเดินสำหรับผู้ซื้อของภายในอาคารตลาดต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๘)
ต้องทำรั้ว หรือประตูกั้น หรือสิ่งป้องกันไว้เพื่อมิให้คนหรือสัตว์เข้าไปพลุกพล่าน
(๙)
ต้องจัดให้มีส้วม เครื่องสุขภัณฑ์ เครื่องใช้ จำนวนและสถานที่ตั้งตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑๐)
ต้องจัดให้มีที่สำหรับล้างสินค้าพร้อมติดตั้งท่อน้ำประปาและท่อระบายน้ำทิ้งให้เพียงพอตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑๑)
ต้องปฏิบัติการอื่นอันเกี่ยวกับสุขลักษณะ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๗ ในกรณีที่สถานที่ที่ตั้งเป็นตลาด
และการปลูกสร้างในสถานที่นั้นมีลักษณะพิเศษได้สุขลักษณะมีการระบายอากาศโดยใช้เครื่องปรับอากาศ
และได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณะสุขแล้วสถานที่ที่ตั้งและการปลูกสร้างในสถานที่นั้นอาจได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ
๖ ก็ได้

ข้อ ๘ ผู้ตั้งตลาดต้องจัดให้มีเครื่องอุปกรณ์ละสิ่งอื่น
ๆ อันจำเป็นสำหรับสุขลักษณะของตลาด ดังต่อไปนี้
(๑)
ที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะให้มีลักษณะให้มีขนาดจำนวนเพียงพอและตั้งอยู่ในสถานที่ที่เหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒)
น้ำสะอาดพร้อมทั้งที่เก็บสำรองน้ำให้มีปริมาณเพียงพอ และสะดวกแก่การใช้ล้างมือ ล้างสินค้า
และล้างตลาด
(๓)
จัดให้มีอุปกรณ์การดับเพลิงอย่างน้อย ๔ จุด หรือมากกว่านั้นตามแต่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นสมควร
(๔)
ติดตั้งอุปกรณ์ หรือเครื่องป้องกันไฟฟ้าลัดวงจร
(๕)
เครื่องอุปกรณ์อื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับสุขลักษณะของตลาด ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๙ ผู้รับใบอนุญาตต้องดูแลควบคุมให้ผู้เข้าขายของในสถานที่ตั้งตลาดปฏิบัติตามระเบียบที่กำหนดไว้ตามข้อ
๖ (๖)

ข้อ ๑๐ ผู้รับใบอนุญาตต้องรักษาตลาด
ตลอดจนช่องใช้ทั้งมวลให้ต้องด้วยสุขลักษณะและเรียบร้อย ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องรักษาส้วมให้ได้สุขลักษณะอยู่เสมอ
(๒)
ต้องจัดให้มีคนงานทำความสะอาดจำนวนเพียงพอและต้องทำความสะอาดให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓)
ต้องทำการกำจัดขยะมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลในตลาดตามข้อบัญญัติของท้องถิ่นหรือคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๔)
ต้องจัดให้มีแสงสว่างเพียงพอในตลาดเวลากลางคืน
(๕)
ต้องดูแลมิให้บุคคลใด นอกจากผู้มีหน้าที่เฝ้าตลาดใช้ตลาดเป็นที่หลับนอน
(๖)
ต้องจัดเก็บสิ่งของให้เรียบร้อยปลอดภัยจากสัตว์น้ำ โรคต่าง ๆ
และสะดวกแก่การทำความสะอาดระหว่างเวลาเปิดตลาด
(๗)
ปฏิบัติการอื่น ๆ ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๑ ห้ามมิให้ผู้ใดวางสิ่งของกีดขวางในตลาดตามทางเข้าสู่ตลาดทางเดินรอบตลาดและห้ามมิให้ผู้ใดก่อเหตุรำคาญในบริเวณ
ดังต่อไปนี้
(๑)
นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด
ยกเว้นสัตว์ที่นำไปขังไว้ในที่ขังสัตว์เพื่อขายเป็นอาหาร
(๒)
สะสม หมักหมม หรือเททิ้งสิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาด ทำให้สถานที่สกปรกรกรุงรัง หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค
หรือเป็นเหตุให้มีกลิ่นเหม็น
(๓)
ก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้อื่น หรือน่าจะเกิดอันตราย
(๔)
ทำให้น้ำสะอาดสำหรับใช้ในตลาดเกิดความสกปรกขึ้นจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ
(๕)
ถ่าย เท ทิ้งขยะมูลฝอย หรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด
นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรองรับขยะมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล
(๖)
การกระทำอื่นใดที่จะก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๑๒ ในการเช่าขายของในตลาด
ผู้เช่าขายของและผู้ช่วยขายของต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑)
วางสิ่งของอยู่ในขอบเขตที่วางของขายซึ่งจัดไว้
ถ้าวางล้ำออกมาให้ถือว่าวางสิ่งกีดขวางในตลาด
และห้ามมิให้วางสิ่งของเกินกว่า ๑๒๐ เซนติเมตร
จากพื้นตลาดเว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒)
วางสินค้าให้ถูกต้องตามที่ที่จัดไว้สำหรับประเภทนั้น
(๓)
แต่งกายให้สะอาดตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นชอบ
(๔)
ใช้เครื่องปกปิดอาหาร และภาชนะหรือเครื่องสำหรับประกอบปรุงอาหารให้พ้นฝุ่นละออง
สัตว์นำโรค และรักษาเครื่องปกปิดให้สะอาดใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๕)
ใช้น้ำสะอาดในการปรุง แช่ ล้างอาหาร และภาชนะ
(๖)
ใช้ภาชนะ และเครื่องใช้ในการบริโภคที่สะอาด และรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๗)
ใช้วัตถุที่สะอาด ห่อ หรือใส่ของให้แก่ผู้ซื้อ
(๘)
ไม่จ้างหรือใช้บุคคลที่ป่วย หรือมีเหตุควรเชื่อว่าป่วยเป็นโรคติดต่อ ทำการประกอบ ปรุง
หรือขายอาหาร
(๙)
ทำความสะอาดที่วางของขายทุกวัน ก่อนขายและหลังจากเลิกขาย
(๑๐)
ให้มีภาชนะรองรับขยะมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะประจำที่วางของขายตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑๑)
ปฏิบัติการอื่น ๆ ให้ต้องด้วยสุขลักษณะ
และเรียบร้อยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๓ ห้ามมิให้ผู้ขายของ หรือผู้ช่วยขายของในตลาด
ขาย ทำ ประกอบ ปรุง หรือสะสมอาหารและสิ่งของอย่างอื่นในตลาด
เมื่อมีเหตุควรเชื่อว่าตนเป็นโรคติดต่อ
หรือเมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ตรวจปรากฏว่าเป็นพาหะและได้รับแจ้งความเป็นหนังสือว่าตนเป็นพาหะของโรคแล้ว

ข้อ ๑๔ ให้เปิดตลาดตั้งแต่เวลา ๐๔.๐๐ นาฬิกา
และปิดตลาดเมื่อถึงเวลา ๑๙.๐๐ นาฬิกา เว้นแต่จะได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเป็นพิเศษ

ข้อ ๑๕ ผู้ใดจะจัดตั้งตลาดยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ
เงื่อนไข และเอกสารหลักฐานที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนกำหนดพร้อมด้วยแผนผังแบบแปลนก่อสร้าง
และรายการปลูกสร้างในสถานที่จะจัดตั้งตลาดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๖ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ตรวจสอบความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขออนุญาตแล้วถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ให้ออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบกรณีไม่อาจออกใบอนุญาตได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ทั้งหมด
แจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้อง
หรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต
หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดตามวรรคหนึ่งให้ขยายเวลาไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ได้ขยายเวลาได้แล้วเท่านั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๗ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมใบอนุญาต
ฉบับละ ๒,๐๐๐
บาท ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้ได้รับใบอนุญาต
ผู้แทนหรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับใบอนุญาตได้รับแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดที่จะต้องชำระค่าธรรมเนียมดังกล่าว
ถ้าผู้ดำเนินการตลาดค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะเสียค่าธรรมเนียม
และค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๑๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๑๙ เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการจะต้องยื่นคำขอตามแบบ
และเงื่อนไข
พร้อมด้วยหลักฐานที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนกำหนดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตการพิจารณาต่อใบอนุญาตให้ปฏิบัติตามข้อ
๑๖

ข้อ ๒๐ ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบังคับนี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

ข้อ ๒๑ เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการตลาดต่อไปให้ยื่นคำขอบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๒๒ ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
เพื่อขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย
หรือชำระในสาระสำคัญแล้วแต่กรณีพร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
เอกสารแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหาย หรือถูกทำลาย
(๒)
ใบอนุญาตเดิมกรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๒๓ การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้
(๑)
ใบแทนใบอนุญาตให้ประทับตราสีแดงคำว่า ใบแทน กำกับไว้และให้มีวันเดือน ปี ที่ออกใบแทน
พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิมระบุสาเหตุการสูญหายถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี และเล่มที่ เลขที่ ปี พ.ศ.
ของใบแทนใบอนุญาต

ข้อ ๒๔ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานสาธารณสุข เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑)
มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริงหรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒)
เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ
หรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในการนี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริง
หรือเรียกหนังสือรับรองการแจ้งหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของ
หรือผู้ครอบครองอาหาร หรือสถานที่นั้น
(๓)
แนะนำ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามข้อบัญญัตินี้
หรือตามพระราชบัญญัตินี้ หรือตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๔)
ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดี
หรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น
(๕)
เก็บหรือนำสินค้า หรือสิ่งของใด ๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาหารหรือสถานที่ใด
ๆ
เป็นปริมาณตามสมควรเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้ราคา

ข้อ ๒๕ หากผู้ดำเนินการตลาดปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการดำเนินการนั้นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินกิจการนั้น
แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าผู้ดำเนินกิจการตลาดไม่แก้ไขหรือถ้าการดำเนินกิจการนั้นก่อให้เกิด
หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเนินกิจการนั้นไว้ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
เว้นแต่เป็นกรณีที่มีคำสั่งให้หยุดดำเนินกิจการทันที

ข้อ ๒๖ ถ้าเจ้าพนักงานสาธารณสุขตรวจพบเหตุที่ไม่ถูกต้อง
หรือมีการกระทำใด ๆ ที่ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้ในอันที่จะมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
หรือจะเป็นอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพประชาชนเป็นส่วนรวมซึ่งสมควรจะดำเนินการแก้ไขโดยเร่งด่วน
ให้เจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้กระทำการไม่ถูกต้องหรือฝ่าฝืนดังกล่าวแก้ไขหรือระงับเหตุนั้นหรือดำเนินการใด
ๆ เพื่อแก้ไขหรือระงับเหตุนั้นได้ตามสมควรแล้วให้แจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ

ข้อ ๒๗ ถ้าผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๘ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือไม่ปฏิบัติไม่ถูกต้องพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๙ การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ ๑๗
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตผู้แทนหรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับใบอนุญาตทราบ
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ผู้ดำเนินกิจการตลาดหยุดดำเนินกิจการคำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้ดำเนินกิจการหรือผู้รับใบอนุญาตทราบ
แล้วแต่กรณี 
ในกรณีไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือดังกล่าวให้ส่งหนังสือโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือให้ปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาตและให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๐ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๓๑ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งตามข้อ
๑๗ วรรคสอง ข้อ ๒๕ หรือมีคำสั่งในเรื่องการไม่ออกใบอนุญาตตามข้อ ๑๖
หรือไม่อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๙ หรือเพิกถอนใบอนุญาตตามข้อ ๒๘
หรือในกรณีที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขมีคำสั่งตามข้อ ๒๖
ถ้าผู้ที่ได้รับคำสั่งไม่พอใจคำสั่งดังกล่าว
ผู้นั้นมีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการว่าการกระทรวงสาธารณสุขภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่ง
การอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งไม่เป็นเหตุทุเลาการบังคับตามคำสั่ง
เว้นแต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขจะเห็นสมควรให้มีการทุเลาการบังคับตามคำสั่งนั้นไว้ชั่วคราว
คำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้เป็นที่สุด

ข้อ ๓๒ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับข้อ ๕
ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๓ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับข้อ ๘ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ต้องระวางโทษตามมาตรา
๗๓ วรรคแรกแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับข้อ ๖ ข้อ ๙
ข้อ ๑๔ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๔ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓
ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๘ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๕ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหนังสือเรียก
หรือไม่ยอมแจ้งข้อเท็จจริงหรือไม่ส่งเอกสาร หรือหลักฐาน
หรือขัดขวาง หรือไม่อำนวยความสะดวกในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อบัญญัติข้อ
๒๔ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๖ ผู้ดำเนินกิจการผู้ใดดำเนินกิจการในระหว่างที่มีคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้หยุดดำเนินกิจการ
หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อบังคับข้อ ๑๗ วรรคสอง หรือข้อ
๒๕ โดยไม่มีเหตุหรือข้อแก้ตัวอันสมควรต้องระวางโทษตามมาตรา ๘๐
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๗ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุขตามข้อบัญญัติ
ข้อ ๒๖ โดยไม่มีเหตุ หรือข้อแก้ตัวอันสมควร หรือขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ต้องระวางโทษตามมาตรา ๘๑ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๘ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดดำเนินกิจการในระหว่างถูกสั่งพักใช้ในใบอนุญาตต้องระวางโทษตามมาตรา
๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๙ ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการจัดตั้งตลาดก่อนวันใช้ข้อบัญญัตินี้ให้ผู้นั้นประกอบกิจการนั้นต่อไปได้เสมือนเป็นผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้แล้ว
เมื่อใบอนุญาตดังกล่าวสิ้นอายุและผู้นั้นยังประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไป
ผู้นั้นจะต้องมาดำเนินการขอรับใบอนุญาตตามข้อบังคับนี้ก่อนดำเนินการ

ข้อ ๔๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวนรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ข้อบัญญัติ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
ณรงค
พุ่มเจริญ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน







พัชรภรณ์/จัดทำ
๙ เมษายน ๒๕๖๒


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๒๓๓/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑