ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน


ที่ ทธ. 25/2551


เรื่อง การเรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า(ประมวล)


อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 36 มาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ 1 ในประกาศนี้


(1) “ตัวแทนซื้อขายสัญญา” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า


(2) “ลูกค้าสถาบัน” หมายความว่า ลูกค้าซึ่งเป็นบุคคลดังต่อไปนี้


(ก) ธนาคารพาณิชย์


(ข) บริษัทเงินทุน


(ค) บริษัทหลักทรัพย์


(ง) บริษัทเครดิตฟองซิเอร์


(จ) บริษัทประกันวินาศภัย


(ฉ) บริษัทประกันชีวิต


(ช) นิติบุคคลประเภทบรรษัท


(ซ) กองทุนรวม


(ฌ) กองทุนส่วนบุคคล


(ญ) กองทุนบําเหน็จบํานาญข้าราชการ


(ฎ) กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ


(ฏ) ธนาคารแห่งประเทศไทย


(ฐ) สถาบันการเงินระหว่างประเทศ


(ฑ) นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น


(ฒ) ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ


(ณ) กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน


(ด) นิติบุคคลซึ่งมีบุคคลตามที่กําหนดใน (ก) – (ณ) ถือหุ้นรวมกันเกินกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของจํานวนหุ้นที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมด


(ต) ผู้ลงทุนต่างประเทศซึ่งมีลักษณะเดียวกับบุคคลตามที่กําหนดใน (ก) – (ด)โดยอนุโลม


(3) “ผู้ดูแลสภาพคล่อง” หมายความว่า บุคคลที่ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ดูแลสภาพคล่องไว้กับศูนย์ซื้อขายสัญญา เพื่อทําหน้าที่สร้างสภาพคล่องในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญา


(4) “หลักประกันเริ่มต้น” (initial margin) หมายความว่า จํานวนทรัพย์สินขั้นต่ําที่ลูกค้าต้องวางเป็นประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเมื่อมีการสร้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าขึ้นใหม่


(5) “หลักประกันรักษาสภาพ” (maintenance margin) หมายความว่า จํานวนทรัพย์สินขั้นต่ําที่ลูกค้าต้องดํารงไว้ตลอดเวลาที่มีฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเพื่อเป็นประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า


(6) “ศูนย์ซื้อขายสัญญา” หมายความว่า ศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่ได้รับใบอนุญาตจากคณะกรรมการ ก.ล.ต.


(7) “สํานักหักบัญชีสัญญา” หมายความว่า สํานักหักบัญชีสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่ได้รับใบอนุญาตจากคณะกรรมการ ก.ล.ต.


(8)[1](#fn1) “เวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติ” หมายความว่า เวลาปิดทําการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าภาคบ่ายของศูนย์ซื้อขายสัญญา (afternoon session)”


ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับกับการเป็นตัวแทนในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญา


ข้อ 2/1[2](#fn2) เพื่อประโยชน์ในการเรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามประกาศนี้ ให้ถือว่าการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกิดขึ้นหลังเวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติ เป็นการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกิดขึ้นในวันทําการถัดจากวันที่ตัวแทนซื้อขายสัญญาได้ทําการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้านั้นให้แก่ลูกค้า”


ข้อ 3[3](#fn3) ในการประกอบการเป็นตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาให้ตัวแทนซื้อขายสัญญาดําเนินการดังต่อไปนี้


(1) กําหนดฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าสูงสุดที่ลูกค้ารายใดรายหนึ่งอาจมีได้ ณ ขณะใดขณะหนึ่ง (single client total open position limit) รวมทั้งอัตราหรือมูลค่าหลักประกันที่ตัวแทนซื้อขายสัญญาจะเรียกจากลูกค้าสําหรับการมีฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้า โดยพิจารณาจากความผันผวนของราคาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ฐานะทางการเงิน ความสามารถในการวางหลักประกันและประวัติการชําระหนี้ของลูกค้า


(2) เรียกให้ลูกค้านําทรัพย์สินมาวางเป็นหลักประกันเริ่มต้น (initial margin) ในอัตราหรือมูลค่าไม่ต่ํากว่าที่สํานักงาน ก.ล.ต. ประกาศกําหนด


(3) คํานวณมูลค่าตลาด (market price) ของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่ทําการซื้อขายเพื่อลูกค้าตลอดจนผลกําไรหรือขาดทุนจากฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้าเพื่อทําการปรับมูลค่าหลักประกันของลูกค้า อย่างน้อยทุกวันทําการ ณ เวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติ


การคํานวณมูลค่าตลาดของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่ศูนย์ซื้อขายสัญญากําหนด


(4) เรียกให้ลูกค้าวางหลักประกันเพิ่มในจํานวนที่เป็นผลให้อัตราหรือมูลค่าหลักประกันของลูกค้ารายดังกล่าวไม่ต่ํากว่าอัตราหรือมูลค่าหลักประกันเริ่มต้น เมื่ออัตราหรือมูลค่าหลักประกันของลูกค้ารายนั้นลดลงต่ํากว่าอัตราหรือมูลค่าหลักประกันรักษาสภาพ (maintenance margin) ที่สํานักงาน ก.ล.ต. ประกาศกําหนด


ทรัพย์สินที่ตัวแทนซื้อขายสัญญาเรียกให้ลูกค้านํามาวางเป็นหลักประกันตามวรรคหนึ่ง (2) และ (4) ต้องเป็นทรัพย์สินประเภทเดียวกันกับที่สํานักหักบัญชีสัญญาเรียกจากสมาชิกเพื่อเป็นประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และการคํานวณมูลค่าหลักประกันให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่สํานักหักบัญชีสัญญากําหนด


ข้อ 4[4](#fn4) ตัวแทนซื้อขายสัญญาต้องดําเนินการให้ลูกค้าวางหลักประกันให้แล้วเสร็จภายในกําหนดเวลาดังต่อไปนี้


(1) ในกรณีเป็นการวางหลักประกันเริ่มต้น


(ก) สําหรับลูกค้าสถาบันหรือผู้ดูแลสภาพคล่อง ให้วางหลักประกันก่อนเวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงในวันทําการถัดจากวันที่สัญญาซื้อขายล่วงหน้าเกิดขึ้น


(ข) นอกจากกรณีตาม (ก) ให้วางหลักประกันก่อนสร้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าให้แก่ลูกค้า


(2) ในกรณีเป็นการวางหลักประกันเพิ่ม ให้วางหลักประกันก่อนเวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงในวันทําการถัดจากวันที่ตัวแทนซื้อขายสัญญาได้เรียกให้ลูกค้าวางหลักประกันเพิ่ม


ข้อ 5[5](#fn5) ในกรณีที่ลูกค้ารายใดไม่สามารถวางหลักประกันภายในกําหนดเวลาตามข้อ 4(1)(ก) หรือข้อ 4(2) ตัวแทนซื้อขายสัญญาต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้


(1) งดการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าอันจะเป็นผลให้มีการสร้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าขึ้นใหม่ให้แก่ลูกค้ารายดังกล่าว เว้นแต่การซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่จะทําให้ความเสี่ยงจากฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่คงค้างอยู่ของลูกค้ารายนั้นลดลง


(2) ล้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้ารายดังกล่าวก่อนเวลาปิดทําการซื้อขายภาคปกติไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงในวันทําการถัดไป ทั้งนี้ ตัวแทนซื้อขายสัญญาต้องล้างฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้าดังกล่าว จนเป็นผลให้อัตราหรือมูลค่าหลักประกันสําหรับการมีฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้ารายนั้นไม่ต่ํากว่าอัตราหรือมูลค่าหลักประกันเริ่มต้นตามที่กําหนดในข้อ 3(2)”


ข้อ 6 ตัวแทนซื้อขายสัญญาต้องวางหลักประกันสําหรับการมีฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้าแต่ละรายกับสํานักหักบัญชีสัญญาตามที่สํานักหักบัญชีสัญญากําหนด โดยไม่ให้นําฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้าต่างรายกันมาหักกลบลบกัน


ข้อ 7 ห้ามมิให้ตัวแทนซื้อขายสัญญาให้ลูกค้ากู้ยืมเงินเพื่อนํามาวางประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า


ข้อ 7/1[6](#fn6) ในกรณีที่มีการโอนฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าของลูกค้าที่ถือผ่านตัวแทนซื้อขายสัญญารายหนึ่งเพื่อไปถือผ่านตัวแทนซื้อขายสัญญาอีกรายหนึ่งในระบบการชําระหนี้ของสํานักหักบัญชีสัญญา ให้ตัวแทนซื้อขายสัญญาผู้รับโอนปฏิบัติตามข้อกําหนดในข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 ข้อ 6 และข้อ 7 นับแต่ได้รับโอนฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้านั้น โดยตัวแทนซื้อขายสัญญาผู้โอน ไม่ต้องปฏิบัติตามข้อกําหนดในข้อ 3 และข้อ 4 นับแต่มีการโอนฐานะสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าว


ข้อ 8 ให้บรรดาประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ คําสั่ง และหนังสือเวียน ที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 67/2547 เรื่อง การเรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และที่แก้ไขเพิ่มเติมซึ่งใช้บังคับอยู่ในวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อกําหนดแห่งประกาศนี้ จนกว่าจะได้มีประกาศ คําสั่ง และหนังสือเวียนที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศนี้ใช้บังคับ


ข้อ 9 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551


(นายวิจิตร สุพินิจ)


ประธานกรรมการ


สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์


หมายเหตุ:


ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 25/2551 เรื่องการเรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่05/11/2551ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เล่ม 125 ตอนพิเศษ 182 ง


ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 8/2553 เรื่อง**การ**เรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 2) ลงวันที่10/02/2553 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เล่ม 127 ตอนพิเศษ 27 ง


ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 13/2554 เรื่องการเรียกและการวางหลักประกันในการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 3) ลงวันที่13/06/2554 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ.2554 เล่ม 128 ตอนพิเศษ 74 ง





---


1. 
2. 
3. 
4. 
5. 
6.