pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียน
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
เป็นปีที่ ๔๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ.๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๒๘

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น
(๑๓) ของมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ.๒๔๙๐ พ.ศ.๒๔๙๐
(๑๓) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอยประกอบกับเรือ


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้อาชีพผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอย ประกอบกับเรือ
มาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
เพิ่มขึ้น เพื่อทราบจำนวนเรือประมงคราดหอย
และเพื่อกำหนดมาตรการในการควบคุมเรือประมงประเภทนี้ให้มีจำนวนที่เหมาะสมกับทรัพยากรสัตว์น้ำ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้




















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๗ สิงหาคม ๒๕๒๘
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๒๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕
เป็นปีที่ ๓๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
เพื่อป้องกันการระบาดของโรคสัตว์น้ำและอันตรายที่จะเกิดแก่ผู้บริโภค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๒๕

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ.๒๔๙๖

มาตรา ๔
ห้ามมิให้บุคคลใดนำสัตว์น้ำที่มีชีวิตบางชนิดที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เข้ามาในราชอาณาจักร
โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
ด้วยปรากฏว่าในปัจจุบันนี้มีผู้นำสัตว์น้ำมีชีวิตเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นจำนวนมาก สัตว์น้ำเหล่านี้บางชนิดมีแหล่งกำเนิดหรือเจริญเติบโตในประเทศที่มีโรคระบาด
โรคดังกล่าวจึงอาจแพร่หลายในประเทศไทย โดยอาศัยสัตว์น้ำเหล่านี้เป็นพาหะนำโรค นอกจากนี้
เมื่อสัตว์น้ำเหล่านี้แพร่พันธุ์ในแหล่งน้ำ ก็จะทำให้เกิดโรคระบาดไปยังสัตว์น้ำชนิดอื่น
ๆ อีกด้วย และในที่สุดจะเป็นอันตรายแก่ผู้ที่บริโภคสัตว์เหล่านี้ พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๔๙๖ ที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนี้ห้ามเฉพาะปลาในตระกูลค้าเท่านั้นมิได้ห้ามสัตว์น้ำชนิดอื่นด้วย ดังนั้น จึงเห็นสมควรให้มีการควบคุมการนำสัตว์น้ำชนิดต่าง
ๆ เข้ามาในราชอาณาจักรให้กว้างขวางยิ่งขึ้น
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘












[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๓ ธันวาคม ๒๕๒๕
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑
และยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๒๔๑
ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖
เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกการยกเว้นการเก็บเงินอากรตามกฎหมายว่าด้วยการประมง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑ และยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๕ พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิก
(๑)
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑
(๒) ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการทำประมงในที่จับสัตว์น้ำในเขตน่านน้ำจืด ในเขตท้องที่จังหวัดภาคเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออกและภาคใต้
ได้รับการยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภท ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑ และตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕ เพราะในเวลานั้นประชาชนในท้องที่จังหวัดดังกล่าวทำการประมงเพื่อนำสัตว์น้ำที่จับได้มาบริโภคในครัวเรือน
มิได้ทำการประมงเป็นธุรกิจหรือการพาณิชย์ แต่ในปัจจุบันนี้ได้มีอ่างเก็บน้ำและแหล่งน้ำที่ถาวรเพิ่มขึ้นในเขตท้องที่จังหวัดดังกล่าวหลายจังหวัดการทำการประมงจึงขยายกว้างออกไป
และมิได้กระทำเพียงเพื่อนำสัตว์น้ำมาบริโภคภายในครัวเรือนดังเช่นแต่ก่อน
นอกจากนั้นยังปรากฏว่ามีผู้นิยมใช้อวนข่าย
และเครื่องมือในพิกัดทำการประมงในอ่างเก็บน้ำ แม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง
กันอย่างแพร่หลายและมีปริมาณมาก ทำให้ผู้ทำการประมงมีรายได้ดีขึ้น
สมควรเรียกเก็บเงินอากรสำหรับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำในเขตน่านน้ำจืดเหมือนกับจังหวัดอื่น
ๆ ที่มีการเก็บเงินอากรอยู่แล้ว
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๙๖/ตอนที่ ๕๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๒๑ เมษายน ๒๕๒๒
ตราพระบรมราชโองการ
ตราพระบรมราชโองการ
พระราชกฤษฎีกา
ระบุสัตว์น้ำบางชนิดที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครอง
นำเข้ามาในราชอาณาจักร
หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ
พ.ศ. ๒๕๑๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๓
เป็นปีที่ ๒๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้มีปลาน้ำจืดในสกุลเซราซาลมัส (Serasalmus) และไข่ของปลาดังกล่าวไว้ในครอบครอง นำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๕๑๓ กับมาตรา ๕๔ และมาตรา ๕๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีการะบุสัตว์น้ำบางชนิดที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครอง
นำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ พ.ศ. ๒๕๑๓

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ปลาน้ำจืดที่มีชีวิตในสกุลเซราซาลมัส
(Serasalmus) และไข่ของปลาดังกล่าวเป็นสัตว์น้ำที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครองนำเข้ามาในราชอาณาจักรหรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากปลาปิรันยา (Piranha) หรือปลาคาริบี (Caribe) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในสกุลเซราซาลมัส (Serasalmus) และมีแหล่งกำเนิดเดิมอยู่ในแม่น้ำอะเมซอน
ประเทศบราซิล เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายปลาแปบหรือปลาโคก
แต่มีฟันคมและมีนิสัยดุร้ายมาก ชอบอาศัยอยู่เป็นฝูง ชอบรุมกัดกินเนื้อมนุษย์และสัตว์ทุกขนาดเป็นอาหาร
เช่น โค กระบือ ม้า ฯลฯ ที่ลงไปในแม่น้ำลำคลองที่ปลานี้อาศัยอยู่ บัดนี้
ปรากฏว่ามีผู้นำหรือสั่งปลาในสกุลนี้มาจากต่างประเทศ เข้ามาขายในประเทศไทยหลายราย
โดยจำหน่ายเป็นปลาประเภทสวยงาม และแปลกประหลาดกระทรวงเห็นว่า
ถ้าปล่อยให้มีการมีปลาในสกุลนี้ไว้ในครอบครองนำเข้ามาในราชอาณาจักร
และมีการซื้อขายกันต่อไปแล้ว อาจจะมีผู้ผสมพันธุ์ปลาในสกุลนี้ขึ้นจำหน่าย
หรืออาจจะมีผู้นำไปปล่อยในแหล่งน้ำสาธารณะ ปลาสกุลนี้จะขยายพันธุ์และแพร่หลายทั่วไป
จะเป็นอันตรายต่อประชาชน สัตว์เลี้ยงและสัตว์น้ำอย่างยิ่ง
จึงเห็นสมควรห้ามการมีปลาสกุลนี้ไว้ในครอบครอง ห้ามการนำปลาในสกุลนี้เข้ามาในราชอาณาจักร
และห้ามมิให้นำปลาดังกล่าวไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำแห่งหนึ่งแห่งใดเสียโดยด่วน
โดยออกเป็นพระราชกฤษฎีกา อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๓ มาตรา ๕๔ และมาตรา ๕๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐













จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘










[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๗/ตอนที่ ๒๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๓๐ มีนาคม ๒๕๑๓
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๔๙๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๖
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๔๙๖

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ห้ามมิให้บุคคลใดนำปลาที่มีชีวิตในตระกูลค๊าฟเข้ามาในราชอาณาจักร
โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่

มาตรา ๔ ในการขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา
๓ ต้องมีเอกสารรับรองจากเจ้าหน้าที่ของประเทศที่ส่งปลาออกเพื่อแสดงว่าปลาที่ส่งมานั้นปราศจากโรค
แนบมากับคำขออนุญาตด้วย

มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ ด้วยปรากฏว่าเวลานี้มีเอกชนได้สั่งพันธุ์ปลาจีนในตระกูลค๊าฟมีชีวิตจากต่างประเทศเข้ามาทำการเพาะเลี้ยงในประเทศมากยิ่งขึ้น
และปรากฏว่า พันธุ์ปลาที่เอกชนนำเข้ามานั้น
ได้นำเชื้อโรคบางชนิดที่เป็นภัยแก่การเลี้ยงปลาเข้ามาด้วย เช่น โรคหนอนสมอ Anchor
worm (Lernaer) โรครา หรือโรคพยาธิเส้นไหม Cotton wool Discase (Saptolegmia)
และพวกเห็บ Fish Louse (Argulus sp.) เป็นต้น เมื่อพันธุ์ปลาเหล่านี้เข้ามาในประเทศแล้ว
ก็ได้นำไปเลี้ยงกันตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วราชอาณาจักร
ซึ่งทำให้โรคเหล่านี้ระบาดออกไปอย่างแพร่หลาย
ประกอบกับทางราชการประสงค์จะทราบสถิติจำนวนปลาที่เอกชนนำเข้ามาเพาะเลี้ยงในประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ออกบังคับใช้




















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘








[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๔๙๙/๘ ธันวาคม ๒๔๙๖
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๑
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะอภิรัฐมนตรี
ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
 รังสิต
กรมขุนชัยนาทนเรนทร
 อลงกฏ
 มานวราชเสวี
 อดุลเดชจรัส
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔
กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๑
เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ ในบางท้องที่

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๖
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) และมาตรา ๓๗
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๑

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๔ ให้ยกเว้นการเก็บอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมง
ในท้องที่จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดนครราชสีมา
จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีษะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น
จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคาย จังหวัดเชียงใหม่
จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน
จังหวัดแพร่ และจังหวัดยะลา

มาตรา ๕ ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ
ซึ่งอยู่ในเขตน่านน้ำจืด ในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสงขลา
จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล
จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง
จังหวัดพังงา จังหวัดระนอง จังหวัดระยอง จังหวัดตราด จังหวัดชลบุรี และจังหวัดจันทบุรี
เขตน่านน้ำจืดตามความในวรรคแรกนั้น อยู่ในเขตที่พนักงานเจ้าหน้าที่ปักหลักเขตและให้ปิดประกาศกำหนดเขตพร้อมด้วยแผนที่สังเขปไว้
ณ ที่ว่าการอำเภอและศาลากลางจังหวัดประจำท้องที่

มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป. พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี












จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๕๙/หน้า ๕๙๑/๕ ตุลาคม ๒๔๙๑
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียน
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๐
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมงการค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียน

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันและเวลาประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำดังต่อไปนี้
จะต้องมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ คือ
๑. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโป๊ะ
๒. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโพงพาง
๓. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือรั้วไซมานหรือรั้วกางกั้น
๔. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมืออวนทุกชนิด
๕. ผู้ประกอบกิจการแพปลา หรือสะพานปลา
ซึ่งรับทำการขายสินค้าสัตว์น้ำเป็นปกติธุระด้วยวิธีการขายทอดตลาด ขายเหมา ขายส่ง หรือวิธีการอย่างอื่นโดยมีข้อตกลงหรือเข้าใจกันโดยตรงหรือโดยปริยายตามพฤติการณ์ว่าสินค้านั้นทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจะได้รับค่านายหน้าในการขายจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำ
๖. ผู้ค้าสินค้าสัตว์น้ำสดหรือเค็ม ด้วยวิธีขายทอดตลาด
ขายเหมา หรือขายส่ง
๗. ผู้ประกอบกิจการโรงเค็มหรือโรงทำปลาเค็ม เพื่อการค้า
๘. ผู้ประกอบกิจการโรงทำน้ำปลา เพื่อการค้า
๙. ผู้ประกอบกิจการโรงทำกะปิ เพื่อการค้า
๑๐. ผู้ประกอบกิจการโรงนึ่งหรือย่างสัตว์น้ำ เพื่อการค้า
๑๑. ผู้ประกอบกิจการโรงทำหอยแห้ง เพื่อการค้า
๑๒. ผู้ประกอบกิจการโรงทำสัตว์น้ำกระป๋อง

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ. ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๐
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต
กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ ในบางท้องที่

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันและเวลาประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการประมงในท้องที่จังหวัดเพชรบูรณ์,
จังหวัดกำแพงเพชร, จังหวัดตาก, จังหวัดนครราชสีมา, จังหวัดชัยภูมิ, จังหวัดบุรีรมย์,
จังหวัดร้อยเอ็ด ,จังหวัดมหาสารคาม, จังหวัดอุบลราชธานี, จังหวัดศรีษะเกษ, จังหวัดสุรินทร์,จังหวัดอุดรธานี,
จังหวัดขอนแก่น, จังหวัดนครพนม, จังหวัดเลย, จังหวัดสกลนคร,จังหวัดหนองคาย, จังหวัดเชียงใหม่,
จังหวัดเชียงราย, จังหวัดแม่ฮ่องสอน, จังหวัดลำพูน, จังหวัดลำปาง, จังหวัดน่าน, จังหวัดแพร่,
และจังหวัดยะลา

มาตรา ๔
ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในเขตน่านน้ำจืดในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์,
จังหวัดสงขลา, จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดพัทลุง, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, จังหวัดชุมพร,
จังหวัดสตูล, จังหวัดปัตตานี, จังหวัดนราธิวาส, จังหวัดภูเก็ต, จังหวัดกระบี่, จังหวัดตรัง,
จังหวัดพังงา, จังหวัดระนอง, จังหวัดระยอง, จังหวัดตราด, จังหวัดชลบุรี และจังหวัดจันทบุรี

มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ. ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี
















จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘










[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉะบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๔๙๐)
ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัด
ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๑๓) และมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด
(๑) ยอขันช่อ
(๒) ช้อนขันช่อ
(๓) ช้อนสนั่น
(๔) ช้อนหางเหยี่ยว
(๕) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง
รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน
(๖) ถุงบาม
(๗) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา
(๘) แหยาวตั้งแต่ ๔ เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)
(๙) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ ๓.๕ เมตรขึ้นไป
(๑๐) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ ๔๐ เมตรขึ้นไป
(๑๑) ข่าย
(๑๒)[๒] อวนลอย
อวนลากปลา อวนลากกุ้ง และอวนอื่น ๆ
(๑๓) เฝือก
(๑๔) เครื่องกั้น


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
จรูญ สืบแสง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันมีอวนสำหรับใช้จับสัตว์น้ำเฉพาะประเภทเพื่อให้การจับสัตว์น้ำไม่กระทบต่อระบบนิเวศน์ทางทะเล
ดังนั้น เพื่อให้การอนุรักษ์สัตว์น้ำมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
สมควรกำหนดประเภทอวนที่จะใช้จับสัตว์น้ำบางประเภทให้ชัดเจนตรงตามวัตถุประสงค์ในการใช้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้



















จุฑามาศ/ผู้จัดทำ
๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
[๒]
(๑๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๘/๑๔ ตุลาคม ๒๕๓๙
กฎกระทรวง
ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
พ.ศ. ๒๕๖๓[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามข้อ
๒ (๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าอากรและค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการประมง พ.ศ. ๒๕๕๙
แก่ผู้ขอรับใบอนุญาตในแต่ละพื้นที่เพียงครั้งเดียว ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
จนถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๕


ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๓
เฉลิมชัย
ศรีอ่อน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ขึ้นในประเทศไทย ทำให้ผู้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินไม่สามารถขายผลผลิตได้ตามปกติ
ดังนั้น
เพื่อลดภาระและบรรเทาความเดือดร้อนให้แก่ผู้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำดังกล่าว
สมควรยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแก่ผู้ขอรับใบอนุญาตในแต่ละพื้นที่เพียงครั้งเดียว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้







วิวรรธน์/จัดทำ
๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๓

สถาพร/ตรวจ
๑๘ พฤศจิกายน
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๑/๗ ตุลาคม ๒๕๖๓
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
การขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงนอกน่านน้ำไทย
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชกำหนดการประมง
พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน
(๒) ของข้อ ๕ แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงนอกน่านน้ำไทย
พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒)
การขอรับใบอนุญาตทำการประมงในเขตของรัฐชายฝั่ง ต้องเป็นรัฐชายฝั่งที่ประเทศไทยมีบันทึกข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางการประมงกับรัฐชายฝั่ง
หรือผู้ขอรับใบอนุญาตมีหลักฐานแสดงการได้สิทธิในการทำการประมงในน่านน้ำรัฐชายฝั่งซึ่งได้รับการรับรองจากรัฐชายฝั่งนั้นตามหลักเกณฑ์ที่อธิบดีประกาศกำหนด


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙
พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่หลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตให้ทำการประมงนอกน่านน้ำไทยในเขตของรัฐชายฝั่ง
ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๕ (๒)
แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงนอกน่านน้ำไทย พ.ศ. ๒๕๕๙
ต้องเป็นรัฐชายฝั่งที่ประเทศไทยมีบันทึกข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางการประมงกับรัฐชายฝั่งนั้น
เป็นข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคต่อการประกอบกิจการทำการประมงนอกน่านน้ำไทยอันอาจจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมการประมงของประเทศในภาพรวม
เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาดังกล่าว สมควรเพิ่มเติมหลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตให้ทำการประมงนอกน่านน้ำไทย
โดยเพิ่มเติมให้ผู้ที่ประสงค์จะเข้าไปทำการประมงในเขตของรัฐชายฝั่งแสดงหลักฐานการได้สิทธิในการทำการประมงในน่านน้ำของรัฐชายฝั่งนั้นด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๑๕ ธันวาคม
๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๒๐ ธันวาคม
๒๕๕๙

































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๐๕ ก/หน้า ๕/๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
การขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงพาณิชย์
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน
(๖) ของข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงพาณิชย์ พ.ศ. ๒๕๕๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) ในกรณีที่เรือประมงเป็นเรือประมงไทย
ต้องเป็นเรือประมงที่จดทะเบียนเป็นเรือไทยตามกฎหมายว่าด้วยเรือไทย
และใบอนุญาตใช้เรือสำหรับทำการประมงตามกฎหมายว่าด้วยการเดินเรือในน่านน้ำไทยต้องมีอายุเหลืออยู่ไม่น้อยกว่าสามสิบวันในวันที่ยื่นคำขอรับใบอนุญาต
รวมทั้งต้องมีหมายเลขไอเอ็มโอสำหรับเรือที่มีลักษณะตามที่องค์การทางทะเลระหว่างประเทศ
(International Maritime Organization) กำหนด
ในกรณีที่เรือประมงมิใช่เรือประมงไทย
ต้องเป็นเรือประมงที่จดทะเบียนตามกฎหมายของรัฐเจ้าของธงซึ่งสามารถใช้ทำการประมงในเขตการประมงไทยตามกฎหมายว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย
รวมทั้งต้องมีหมายเลขไอเอ็มโอสำหรับเรือที่มีลักษณะตามที่องค์การทางทะเลระหว่างประเทศ
(International Maritime Organization) กำหนด


ให้ไว้ ณ วันที่ ๗
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่หลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตให้ทำการประมงพาณิชย์ตามข้อ ๖ (๖)
แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการประมงพาณิชย์ พ.ศ. ๒๕๕๙
กำหนดให้เรือประมงที่ใช้ทำการประมงพาณิชย์ได้ต้องเป็นเรือที่จดทะเบียนเรือไทยตามกฎหมายว่าด้วยเรือไทยเท่านั้น
ส่งผลให้ไม่สามารถใช้เรือประมงที่มิใช่เรือประมงไทยทำการประมงพาณิชย์ได้ จึงไม่สอดคล้องกับมาตรา
๗ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย พุทธศักราช ๒๔๘๒ ที่กำหนดให้สามารถใช้เรือที่มีสัญชาติต่างประเทศหรือเรือที่เป็นของคนต่างด้าวหรือของนิติบุคคลที่มีสัญชาติต่างประเทศทำการประมงในเขตการประมงไทยได้ในกรณีที่ประเทศไทยมีความตกลงกับต่างประเทศไว้
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์การพิจารณาอนุญาตให้ทำการประมงพาณิชย์
โดยเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ให้สามารถใช้เรือประมงที่มิใช่เรือประมงไทยทำการประมงพาณิชย์ได้
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้







ปริยานุช/จัดทำ
๙ ธันวาคม ๒๕๕๙

วริญา/ตรวจ
๙ ธันวาคม ๒๕๕๙







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ที่ ๑๐๓ ก/หน้า ๙/๙ ธันวาคม ๒๕๕๙