pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๙๖ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทาง
หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องมีความรู้และความสามารถ ดังนี้
(๑) มีความรู้เกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
กฎหมายว่าด้วยรถยนต์ และกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก
และได้ผ่านการทดสอบความรู้และความสามารถในการขับรถจากกรมการขนส่งทางบก หรือโรงเรียนสอนขับรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง
(๒) ได้ผ่านการทดสอบสมรรถภาพของร่างกายในด้านประสาทมือ ปฏิกิริยา
สายตาทางลึก สายตาทางกว้าง และสายตาบอดสี
จากกรมการขนส่งทางบกหรือโรงเรียนสอนขับรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
พลเอก วิโรจน์ แสงสนิท
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรกำหนดให้ผู้ที่ได้ผ่านการทดสอบความรู้และความสามารถในการขับรถ
และได้ผ่านการทดสอบสมรรถภาพของร่างกายทั้งจากกรมการขนส่งทางบกหรือจากโรงเรียนสอนขับรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง
เป็นผู้มีคุณสมบัติขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทการขนส่งประจำทาง
การขนส่งไม่ประจำทาง หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็กได้ เพื่อให้เกิดความสะดวกและรวดเร็วในการขอรับใบอนุญาตดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้













โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มกราคม ๒๕๕๙











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๒๗/หน้า ๑/๒๕ มีนาคม ๒๕๓๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ มาตรา ๒๓ วรรคสอง และมาตรา ๒๘
วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๑ คือ
รถปรับอากาศพิเศษ ซึ่งหมายความว่า
(ก)
รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารที่มีการกำหนดห้องผู้โดยสาร
เป็นสัดส่วนแยกจากห้องผู้ขับรถ ซึ่งมีคัสซีเป็นคัสซีรถโดยสาร มีทางขึ้นลงด้านข้างหรือที่ด้านท้ายของรถ
มีการจัดวางที่นั่งผู้โดยสารขนานกับความกว้างของตัวรถไม่เกินแถวละ ๓ ที่นั่ง
โดยไม่กำหนดที่สำหรับผู้โดยสารยืน มีเครื่องปรับอากาศ มีที่เก็บสัมภาระไว้โดยเฉพาะ
มีที่สำหรับเตรียมอาหาร และเครื่องดื่ม มีอุปกรณ์ให้เสียงและประชาสัมพันธ์
และมีห้องสุขภัณฑ์
(ข) รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสาร ซึ่งมีคัสซีเป็นคัสซีรถโดยสาร
มีทางขึ้นลงด้านข้างหรือที่ด้านท้ายของรถ โดยไม่กำหนดที่สำหรับผู้โดยสารยืน
มีเครื่องปรับอากาศ มีที่เก็บสัมภาระไว้โดยเฉพาะ มีที่สำหรับเตรียมอาหาร
และเครื่องดื่ม มีอุปกรณ์ให้เสียงและประชาสัมพันธ์ และมีห้องสุขภัณฑ์


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๒
มนตรี พงษ์พานิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันการให้บริการแก่ผู้โดยสารสำหรับรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน
๑ (รถปรับอากาศพิเศษ) ได้รับความนิยมจากประชาชนผู้ใช้บริการเพิ่มขึ้น
เพื่อเป็นการสนับสนุนและพัฒนาการให้บริการด้านการขนส่งผู้โดยสาร สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
เพื่อแก้ไขลักษณะของรถที่จะได้รับอนุญาตให้ใช้ในการประกอบการขนส่งผู้โดยสารดังกล่าวให้เหมาะสมและอำนวยความสะดวกแก่ผู้โดยสารเพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้






















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒๐ มกราคม ๒๕๕๘



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๑ พฤษภาคม ๒๕๓๒
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๑ (พ.ศ. ๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๓) ของข้อ ๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙
(พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) ความยาว
ความยาวของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๑ มาตรฐาน ๒
(ก) มาตรฐาน ๒ (ข) มาตรฐาน ๓ (ก) มาตรฐาน ๓ (ข) มาตรฐาน ๔ และมาตรฐาน ๗ เมื่อวัดจากกันชนหน้าถึงส่วนท้ายสุดของรถ
จะต้องไม่เกิน ๑๒ เมตร
ความยาวของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๒ (ค)
มาตรฐาน ๒ (ง) มาตรฐาน ๒ (จ) มาตรฐาน ๓ (ค) มาตรฐาน ๓ (ง) มาตรฐาน ๓ (จ) มาตรฐาน ๓
(ฉ) มาตรฐาน ๕ และรถขนาดเล็ก เมื่อวัดจากกันชนหน้าหรือส่วนหน้าสุดไม่รวมแขนพ่วงถึงส่วนท้ายสุดของรถ
จะต้องไม่เกิน ๑๐ เมตร
ความยาวของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๖
เมื่อวัดจากกันชนหน้าถึงส่วนท้ายสุดของรถ จะต้องไม่เกิน ๑๘ เมตร


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๒
มนตรี พงษ์พานิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดเกี่ยวกับความยาวของรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารมาตรฐาน ๔ (รถสองชั้น)
ไว้ไม่เกิน ๑๐ เมตร ซึ่งไม่สอดคล้องกับรูปแบบของรถที่มีการผลิตโดยทั่วไปในปัจจุบัน
สมควรปรับปรุงข้อกำหนดเกี่ยวกับความยาวของรถดังกล่าวให้มีความยาวได้ไม่เกิน ๑๒
เมตร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้























โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๓๐ มกราคม ๒๕๕๘





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑ พฤษภาคม ๒๕๓๒
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ. ๒๕๓๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๓๒ (๑๐)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ในการออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง
ให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับสีของรถไว้ในใบอนุญาตด้วย


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๑
มนตรี พงษ์พานิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทางหลายรายนำรถที่มีสีเหมือนหรือคล้ายคลึงกับสีของรถของบริษัท
ขนส่ง จำกัด ไปใช้ทำการขนส่งในลักษณะเช่นเดียวหรือคล้ายกับการประกอบการขนส่งประจำทาง
สมควรให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับสีของรถไว้ในใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง
เพื่อมิให้มีการใช้สีรถเหมือนหรือคล้ายคลึงกันดังกล่าว
อันจะเป็นประโยชน์ในการตรวจสอบควบคุม
และป้องกันมิให้มีการนำรถไปใช้โดยไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และเนื่องจากมาตรา ๓๒ (๑๐)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้การกำหนดเงื่อนไขอื่นเพื่อให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการกำหนดไว้ในใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทางนั้น
ต้องกระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้












โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๒๑๙/หน้า ๔๔๒/๒๒ ธันวาคม ๒๕๓๑
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๓๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๕) ของวรรคหนึ่ง แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒
(พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๕) ใบอนุญาตประกอบการขนส่งระหว่างประเทศ
(ก) ใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางต่อเส้นทางหนึ่ง ตลอดปี
ฉบับละ ๕,๐๐๐ บาท เฉพาะคราว ฉบับละ ๕๐๐ บาท
(ข) ใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง ตลอดปี ฉบับละ ๕,๐๐๐
บาท เฉพาะคราว ฉบับละ ๕๐๐ บาท
(ค) ใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคล ตลอดปี ฉบับละ ๔,๐๐๐
บาท เฉพาะคราว ฉบับละ ๓๐๐ บาท


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐
บรรหาร ศิลปอาชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประกอบการขนส่งระหว่างประเทศไว้ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน
สมควรแก้ไขค่าธรรมเนียมเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๙ มกราคม ๒๕๕๙










[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๙๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๒๕ กันยายน ๒๕๓๐
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๒๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๑๑๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ผู้โดยสารรถสำหรับการขนส่งประจำทาง ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดว่าด้วยความปลอดภัยและความสงบเรียบร้อย
ตลอดเวลาที่อยู่ในระหว่างการโดยสาร ดังต่อไปนี้
(๑) ไม่สูบบุหรี่หรือสิ่งที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน
เว้นแต่ในบริเวณที่จัดไว้ให้โดยเฉพาะ
(๒) ไม่กล่าววาจาไม่สุภาพ เสียดสี ดูหมิ่น ก้าวร้าว
ส่งเสียงอื้ออึง หรือกระทำการใด ๆ ในลักษณะที่ก่อความรำคาญแก่ผู้อื่น
(๓) ไม่โดยสารนอกตัวรถหรือห้อยโหน หรือยื่นมือ แขน
หรือส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายออกนอกตัวรถ
ทั้งนี้ เมื่อผู้ประจำรถได้ว่ากล่าวตักเตือนแล้วไม่ยอมปฏิบัติตาม
(๔) ไม่นำสิ่งของที่มีกลิ่นแรงอันอาจก่อความรำคาญแก่ผู้อื่น
ขึ้นบนรถ เว้นแต่จะได้จัดเก็บให้มิดชิดโดยปราศจากกลิ่นนั้น
(๕) ไม่นำดอกไม้เพลิง ลูกระเบิด วัตถุระเบิด
หรือวัตถุกัดกร่อน ขึ้นบนรถ
(๖) ไม่บ้วน หรือถ่ม น้ำลาย น้ำหมาก หรือเสมหะ สั่งน้ำมูก
ถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะ หรือเทหรือทิ้งสิ่งใด ๆ ลงบนรถ ณ
ที่ซึ่งมิได้จัดไว้เพื่อการนั้น
(๗) ไม่ลงจากรถนอกบริเวณที่มีเครื่องหมายหยุดรถประจำทางตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก

ข้อ ๒[๑]
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๙
ประชุม รัตนเพียร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๑๓
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า ผู้โดยสารต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดว่าด้วยความปลอดภัยและความสงบเรียบร้อยตามที่กำหนดในกฎกระทรวงตลอดเวลาที่อยู่ในระหว่างการโดยสาร
ดังนั้น เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสารและเพื่อความสงบเรียบร้อย
สมควรกำหนดข้อกำหนดดังกล่าวขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้














โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๙ มกราคม ๒๕๕๙










[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๑๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๓๐ มิถุนายน ๒๕๒๙
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ. ๒๕๒๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๓๒ (๑๐)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ในการออกใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง
ให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางหรือคณะกรรมการควบคุมการขนส่งประจำจังหวัดกำหนดเงื่อนไขไว้ในใบอนุญาตเกี่ยวกับการใช้รถให้ต้องเป็นไปตามลักษณะของการขนส่งไม่ประจำทางที่คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางกำหนดตามมาตรา
๑๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๘
ประชุม รัตนเพียร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๒ (๑๐)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดเงื่อนไขอื่นเพื่อให้นายทะเบียนโดยอนุมัติของคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางหรือคณะกรรมการควบคุมการขนส่งประจำจังหวัดกำหนดไว้ในใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง
และในปัจจุบันปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทางหลายรายได้นำรถไปใช้ในลักษณะเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางอันเป็นการใช้รถผิดลักษณะตามที่ได้รับอนุญาต
สมควรกำหนดเงื่อนไขอื่นตามมาตรา ๓๒ (๑๐)
ให้การใช้รถเป็นไปตามลักษณะของการขนส่งไม่ประจำทางที่คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางกำหนดตามมาตรา
๑๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๗ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๙/๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๔ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๒๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒ ทวิ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ข้อ ๒ ทวิ
ในการพิจารณาอนุญาตให้ผู้ใดเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางในเส้นทางใด
ให้นายทะเบียนประกาศรับคำขออนุญาตประกอบการขนส่งเป็นการทั่วไป เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวัน
โดย
(๑) สำหรับการขนส่งประจำทางในเขตกรุงเทพมหานคร
ให้ปิดประกาศไว้ ณ กรมการขนส่งทางบก
(๒)
สำหรับการขนส่งประจำทางในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร ให้ปิดประกาศไว้ ณ
สำนักงานขนส่งจังหวัดนั้น ๆ
(๓) สำหรับการขนส่งประจำทางระหว่างจังหวัด ให้ปิดประกาศไว้
ณ กรมการขนส่งทางบก
และสำนักงานขนส่งจังหวัดที่เป็นต้นทางและปลายทางของการขนส่งนั้น ๆ
ทั้งนี้
หากคณะกรรมการเห็นสมควรอนุมัติให้ผู้ใดเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางในเส้นทางใด
ก็ให้อนุมัติได้โดยไม่ต้องประกาศรับคำขอเป็นการทั่วไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๗
ประชุม รัตนเพียร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการขออนุญาตและการอนุญาตให้ประกอบการขนส่งประเภทต่าง
ๆ ยังไม่มีบทบัญญัติโดยเฉพาะเกี่ยวกับการปิดประกาศการรับคำขออนุญาตประกอบการขนส่งประจำทาง
ดังนั้น
เพื่อให้การพิจารณาอนุญาตแก่ผู้ประกอบการขนส่งประจำทางเป็นไปด้วยความเป็นธรรม สมควรให้มีการปิดประกาศการรับคำขออนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางเป็นการทั่วไปเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๗ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒๐ มกราคม ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๕/หน้า ๓/๑๕ มกราคม ๒๕๒๘
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒
(พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๓
เป็นต้นไป


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๗
ประชุม รัตนเพียร
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓) อกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในการดำเนินการเกี่ยวกับการขนส่งทางบกไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓ นั้น
ได้ก่อให้เกิดปัญหาในทางปฏิบัติหลายประการที่ไม่อาจดำเนินการจัดเก็บค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดใหม่
ตั้งแต่วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓ อันเป็นวันที่กฎกระทรวงดังกล่าวมีผลใช้บังคับได้สมควรกำหนดวันใช้บังคับของกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๒๓
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๙ มกราคม ๒๕๕๙







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๕ กันยายน ๒๕๒๗
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามในมาตรา ๗ มาตรา ๕๒ วรรคหนึ่ง และวรรคสอง
และมาตรา ๕๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
การวางหลักทรัพย์เพื่อประกันความเสียหายอันเกิดแก่ชีวิตหรือร่างกายของบุคคลภายนอก
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งยื่นคำขอตามแบบของกรมการขนส่งทางบก
พร้อมด้วยหลักทรัพย์ต่อนายทะเบียนกลางภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่ง

ข้อ ๒ พันธบัตรรัฐบาลไทยที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งที่ใช้วางเป็นหลักทรัพย์นั้น
ต้องเป็นชนิดที่ขายคืนได้ก่อนครบกำหนดชำระต้นเงิน
และผู้วางหลักทรัพย์จะต้องโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่กรมการขนส่งทางบก
ส่วนผลประโยชน์อันเกิดจากพันธบัตรนั้น กรมการขนส่งทางบกจะมอบให้แก่ผู้วางหลักทรัพย์

ข้อ ๓
จำนวนหรือมูลค่าของหลักทรัพย์ที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งต้องวางต่อนายทะเบียนกลาง
ให้กำหนดไว้ดังนี้
(๑)
ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางและผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทาง
ต้องวางหลักทรัพย์เป็นเงินสดหรือพันธบัตรรัฐบาลไทยอย่างใดอย่างหนึ่ง
หรือทั้งสองอย่างรวมกันมีจำนวนหรือมูลค่าสามหมื่นบาทสำหรับรถคันที่หนึ่ง และคันละห้าร้อยบาทสำหรับรถคันต่อ
ๆ ไป แต่ไม่เกินสามแสนบาท
(๒) ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก
ต้องวางหลักทรัพย์เป็นเงินสดหรือพันธบัตรรัฐบาลไทยอย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งสองอย่างรวมกัน
มีจำนวนหรือมูลค่าสามหมื่นบาทสำหรับรถคันที่หนึ่งและคันละสองร้อยบาทสำหรับรถคันต่อ
ๆ ไป แต่ไม่เกินสองแสนบาท

ข้อ ๔
ค่าใช้จ่ายเบื้องต้นที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งซึ่งเป็นเจ้าของรถที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อร่างกายหรือชีวิตของบุคคลอื่น
จะต้องจ่ายให้แก่ผู้เสียหายหรือทายาท ในกรณีที่ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย
ให้จ่ายตามอัตราดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่ผู้เสียหายมิได้ถึงแก่ความตาย
ให้จ่ายค่ารักษาพยาบาลรวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ
ระหว่างการรักษาพยาบาลตามจำนวนเงินที่ผู้เสียหายได้แสดงหลักฐานการใช้จ่ายไปจริง
แต่ทั้งนี้ ต้องไม่เกินจำนวนเงินหนึ่งหมื่นบาท
(๒) ในกรณีที่ผู้เสียหายถึงแก่ความตายในทันที
ให้จ่ายค่าปลงศพแก่ทายาทเป็นจำนวนเงินหนึ่งหมื่นบาท
(๓) ในกรณีที่ผู้เสียหายมิได้ถึงแก่ความตายในทันที
ให้จ่ายค่ารักษาพยาบาลรวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ระหว่างการรักษาพยาบาลแก่ผู้เสียหายหรือทายาทตามจำนวนเงินที่ผู้เสียหายหรือทายาทได้แสดงหลักฐานการใช้จ่ายไปจริง
แต่ทั้งนี้
ต้องไม่เกินจำนวนเงินหนึ่งหมื่นบาทและให้จ่ายค่าปลงศพแก่ทายาทเป็นจำนวนเงินหนึ่งหมื่นบาทอีกด้วย


ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๖
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๕๒
วรรคหนึ่ง และวรรคสอง และมาตรา ๕๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ บัญญัติให้ออกกฎกระทรวง
(๑)
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการวางหลักทรัพย์เพื่อประกันความเสียหายอันเกิดแก่ชีวิตหรือร่างกายของบุคคลภายนอก
และซึ่งผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งจะต้องรับผิดชอบเนื่องจากการขนส่งของตน
ตลอดจนจำนวนหรือมูลค่าของหลักทรัพย์ดังกล่าว
(๒) กำหนดอัตราค่าใช้จ่ายเบื้องต้นที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งซึ่งเป็นเจ้าของรถที่ก่อให้เกิดความเสียหายจะต้องชดใช้ให้แก่ผู้เสียหายหรือทายาทในกรณีที่ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้













โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ มกราคม ๒๕๕๙





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๗/๒๖ มกราคม ๒๕๒๖
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓) และมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้การขนส่งส่วนบุคคล โดยรถใช้งานเกษตรกรรมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ไม่อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการกำหนดให้รถใช้งานเกษตรกรรมเป็น รถ ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ และเป็นรถที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัม
สมควรยกเว้นให้รถใช้งานเกษตรกรรมไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกเช่นเดียวกับรถยนต์ส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัม
และโดยที่มาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้กำหนดการขนส่งที่ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้











โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘









[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๕๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๒๓ ตุลาคม ๒๕๒๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ มาตรา ๙๗ วรรคหนึ่ง มาตรา ๙๘
วรรคหนึ่ง และมาตรา ๙๙ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถ ผู้เก็บค่าโดยสาร นายตรวจ
และผู้บริการ ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าที่กำหนดไว้ ดังนี้
(๑) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถ
(ก) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่หนึ่ง
ในประเภทการขนส่งส่วนบุคคล ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปี
(ข) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถที่สองและชนิดที่สาม
ในประเภทการขนส่งส่วนบุคคล ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี
(ค)
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถทุกชนิดในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทาง
หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปี
(๒) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้เก็บค่าโดยสาร
ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปี
(๓) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นนายตรวจ
ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี
(๔) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้บริการ
ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปี


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๙๗
วรรคหนึ่ง มาตรา ๙๘ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๙๙ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติว่า ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถ ผู้เก็บค่าโดยสาร นายตรวจ และผู้บริการ
ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้











โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ มกราคม ๒๕๕๙













[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๒๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๑๐ กันยายน ๒๕๒๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๙๖ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทาง
หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องมีความรู้และความสามารถ ดังนี้
(๑) มีความรู้เกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
กฎหมายว่าด้วยรถยนต์ และกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก
และได้ผ่านการทดสอบความรู้และความสามารถในการขับรถจากกรมการขนส่งทางบก
(๒) ได้ผ่านการทดสอบสมรรถภาพของร่างกายในด้านประสาท มือ
ปฏิกิริยา สายตาทางลึก สายตาทางกว้าง และสายตาบอดสี จากกรมการขนส่งทางบก

ข้อ ๒
ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้เก็บค่าโดยสาร นายตรวจ หรือผู้บริการสำหรับรถตามข้อ
๑ ต้องผ่านการศึกษาและการฝึกอบรม
ตลอดจนผ่านการทดสอบความรู้ภาควิชาการจากกรมการขนส่งทางบก
สำหรับผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้บริการนั้นต้องผ่านการทดสอบความรู้ภาคการปฏิบัติหน้าที่จากกรมการขนส่งทางบกด้วย


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๙๖ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติว่าผู้ขอรับใบอนุญาตปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถตามมาตรา ๙๓ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก
ต้องมีความรู้และความสามารถตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๙











[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๒๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๑๐ กันยายน ๒๕๒๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๙๒ (๔)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ผู้บริการตามมาตรา ๙๒ (๔) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้แก่
(๑) พนักงานต้อนรับประจำรถขนส่งผู้โดยสาร
(๒) บริกรประจำรถขนส่งผู้โดยสาร


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๙๒ (๔)
แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้มีผู้บริการประจำรถตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๑ กันยายน ๒๕๕๗

อังศุมาลี/ปรับปรุง
๒๑ มกราคม ๒๕๕๘






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๒๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๑๐ กันยายน ๒๕๒๕
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๘ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๘
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีตามกฎกระทรวงนี้ถ้าได้ติดตั้งก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ให้เจ้าของรถดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้ ภายในสองร้อยสี่สิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดให้เจ้าของรถที่ใช้ก๊าซอย่างเดียวและที่ใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเป็นเชื้อเพลิง
ซึ่งได้ติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีตามกฎกระทรวงดังกล่าว ดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามกฎกระทรวงภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงใช้บังคับ
นั้น ปรากฏว่าปัจจุบันนี้ได้มีผู้ใช้ก๊าซเป็นเชื้อเพลิงสำหรับรถเป็นจำนวนมาก
จึงเป็นเหตุให้มีเจ้าของรถดังกล่าวอีกเป็นจำนวนมากที่ยังไม่สามารถปรับปรุงแก้ไขภายในเวลาที่กำหนดได้ ดังนั้น เพื่อมิให้เป็นที่เดือดร้อนแก่เจ้าของรถเหล่านั้น
สมควรขยายเวลาการปรับปรุงแก้ไขเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบดังกล่าวออกไปอีกระยะหนึ่ง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

















โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๙




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๘๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐/๒๕ มิถุนายน ๒๕๒๕