ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีธุรกิจเฉพาะ (ฉบับที่ 4)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของกิจการซื้อ

และขายคืนหลักทรัพย์และฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อ

และขายคืนหลักทรัพย์

----------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 และมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกําหนดกิจการที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะและกําหนดฐานภาษีสําหรับกิจการที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะบางกรณี (ฉบับที่ 350) พ.ศ. 2542 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ และฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ ดังต่อไปนี้ 


ข้อ ๑ การซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์อนุญาตให้บริษัท หลักทรัพย์ประกอบธุรกิจซื้อและขายหลักทรัพย์โดยมีสัญญาขายหรือซื้อคืน และต้องมีเงื่อนไขอย่างน้อยดังนี้

          (1) เป็นการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ระหว่างบริษัทหลักทรัพย์กับสถาบันการเงินหรือผู้ลงทุนประเภทสถาบัน ดังนี้

                  (ก) ธนาคารพาณิชย์

                   (ข) บริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์เพื่อเป็นทรัพย์สินของตนเอง หรือ เพื่อการจัดการกองทุนส่วน

                   (ค) บริษัทประกันภัย

                   (ง) สถาบันการเงินระหว่างประเทศ 

                   (จ) นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น 

                   (ฉ) กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน

                   (ช) กองทุนบําเหน็จบํานาญ

                   (ซ) กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ

                   (ณ) กองทุนรวม

                   (ญ) ธนาคารแห่งประเทศไทย

                   (ฏ) ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

                   (ฎ) ผู้ลงทุนต่างประเทศที่จัดอยู่ในประเภท หรือเข้าลักษณะเป็นผู้ลงทุน ตาม (ก) ถึง (ฎ)

          (2) ต้องมีสัญญาขายหรือซื้อคืน (Repurchase Agreement) เป็นลายลักษณ์อักษรระหว่างผู้ขายและผู้ซื้อหลักทรัพย์ และเป็นสัญญาที่สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ยอมรับ

          (3) ต้องมีข้อกําหนดให้ผู้ขายหลักทรัพย์สัญญาจะซื้อคืนหลักทรัพย์ประเภท เดียวกัน ในจํานวนที่เทียบเท่ากับที่ขายให้ผู้ซื้อหลักทรัพย์เมื่อครบกําหนดซื้อคืนตามสัญญา หรือวันที่คู่สัญญาทวงถามในราคาตามวิธีการคํานวณที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า โดยมีระยะเวลาตั้งแต่วันที่ขายหลักทรัพย์จนถึงวันที่ซื้อคืนหลักทรัพย์ไม่เกินหนึ่งปี นับแต่วันที่ขายหลักทรัพย์

          ทั้งนี้ หากมีการนําหลักทรัพย์ประเภทเดียวกันที่นํามาทําสัญญาขายหรือซื้อคืน มาเพิ่ม หรือมีการส่งคืนหลักทรัพย์ดังกล่าวอันเนื่องมาจากมูลค่าหลักทรัพย์ดังกล่าวเพิ่มขึ้นหรือลดลงตามวิธีการที่กําหนดในสัญญา ให้ถือว่าหลักทรัพย์ที่นํามาเพิ่มหรือ หลักทรัพย์ที่เหลืออยู่เป็นหลักทรัพย์ที่ผู้ขายหลักทรัพย์จะซื้อคืน ตามวรรคหนึ่งด้วย

          (4) ในกรณีที่มีการใช้สิทธิเพิ่มทุน ลดทุน ที่ทําให้หลักทรัพย์นั้นมีจํานวน หรือมูลค่าเปลี่ยนไปหรือเปลี่ยนสภาพไป ผู้ขายหลักทรัพย์จะซื้อคืนหลักทรัพย์ ที่เทียบเท่าจากผู้ซื้อหลักทรัพย์


ข้อ ๒ ในระหว่างที่มีการขายหลักทรัพย์ตามสัญญาขายหรือซื้อคืนหลักทรัพย์ และผู้ขายหลักทรัพย์ยังไม่ได้ซื้อคืนหลักทรัพย์ตามสัญญา หากผู้ออกหลักทรัพย์ ที่มีการนํามาทําสัญญาขายหรือซื้อคืนมีการจ่ายผลประโยชน์ให้ผู้ถือหลักทรัพย์ เช่น เงินปันผล ดอกเบี้ย ที่เกิดจากการถือครองหลักทรัพย์ดังกล่าว ผู้ซื้อหลักทรัพย์ต้องจ่ายคืนผลประโยชน์ดังกล่าวให้แก่ผู้ขายหลักทรัพย์


ข้อ ๓ ฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ ได้แก่ กําไรก่อนหักรายจ่ายใดๆ แต่ไม่รวมถึงดอกเบี้ยเงินปันผลหรือผลประโยชน์ใด ๆ ที่ได้จากหลักทรัพย์ ซึ่งผู้ซื้อหลักทรัพย์ได้จ่ายคืนให้ผู้ขายหลักทรัพย์ ตามสัญญาขายหรือซื้อคืน (Repurchase Agreement)


ข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2542

จักรี รัตยันตรกร

รองอธิบดี รักษาราชการแทน

อธิบดีกรมสรรพากร