ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก
ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๙[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับตำบล
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการแต่งผม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ มาตรา ๓๒, ๘๙
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่
๒/๒๕๓๕ เรื่อง แต่งตั้งเจ้าพนักงานสาธารณสุขตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ ลงวันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
และโดยอนุมัติของนายอำเภอหนองบุนนาก ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒ ให้ใช้บังคับนี้นับแต่วันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผยที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลแล้ว
๗ วัน
บรรดาข้อบังคับ
ระเบียบ คำสั่งอื่น ๆ
ในส่วนที่ได้บัญญัติไว้แล้วในข้อบังคับนี้หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับนี้แทน

ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
หัวหน้าส่วนสาธารณสุของค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
การแต่งผม หมายความรวมตลอดถึง การตัดผม การนวด
การโกนผม ขน หนวด หรือเครา หรือการตัดหนวด การกันหน้าหรือคอ การตัดหรือจัดทรงผม
การสระผม การย้อมผม รวมทั้งการนวดหน้าและการแต่งหน้า บรรดาซึ่งกระทำแก่คน

ข้อ ๔ ให้กิจการการแต่งผม
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมให้ลักษณะที่เป็นการและให้ถือว่าเป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ ๕ ห้ามมิให้บุคคลใดตั้งหรือใช้สถานที่แห่งหนึ่งแห่งใดประกอบกิจการแต่งผมเมื่อพ้นกำหนด
๙๐ วัน นับแต่วันประกาศใช้บังคับนี้ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๖ ผู้มีความประสงค์ประกอบกิจการแต่งผมต้องยื่นเรื่องราวขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควรก็ให้ออกใบอนุญาตให้

ข้อ ๗ ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการแต่งผมต้องมีเครื่องหมายสำหรับสถานที่ทำด้วยไม้แก้วกระเบื้องเคลือบหรือวัตถุใดที่ถาวร
มีลักษณะเป็นแผ่นหรือกลมเป็นรูปทรงกระบอกกว้าง หรือวัดเส้นผ่าศูนย์กลางกว้าง ๑๒
ซม. ยาว ๔๐ ซม. ระบายหรือเคลือบสีแดง สลับขาว เป็นเกลียวตามแบบตัวอย่างที่กำหนดไว้
ติดหรือตั้งไว้ในที่ที่เห็นได้ชัดเจนหน้าสถานที่รับจ้างแต่งผม

ข้อ ๘ สถานที่ประกอบกิจการแต่งผมต้องมีเครื่องใช้อันจำเป็น
(๑)
เก้าอี้นั่งหรือนอนที่มั่นคงและสะอาดสำหรับผู้รับการแต่งผมนั่ง
(๒)
ผ้าคลุมตัวสีขาวและสะอาดสำหรับคุมตัวผู้รับการแต่งผมกับผมเปรอะเปื้อน
(๓)
ผ้าขาวสะอาดสำหรับการพันคอ
เพื่อป้องกันมิให้ผ้าคลุมตัวสัมผัสต้นคอของผู้รับการแต่งผม
(๔)
ผ้าขนหนูขาวสะอาดสำหรับเช็ดหน้า เช็ดคอ และเช็ดศีรษะของผู้รับการแต่งผม
(๕)
กรรไกร มีดโกน หวี และแปรงสำหรับปัดผม
(๖)
สบู่สำหรับฟอกตัวหรือสำหรับโกนหนวด น้ำยาไลโซนแรงร้อยละ ๕ หรือแอลกอฮอล์บริสุทธิ์

ข้อ ๙ ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำการดังต่อไปนี้ในสถานที่ประกอบกิจการแต่งผม
คือ
(๑)
ใช้เป็นสถานที่สะสมหรือจำหน่ายอาหาร
(๒)
ใช้เป็นที่นอนหรือที่อาศัยของคนป่วย
(๓)
ใช้เป็นที่เลี้ยงสัตว์
เป็นที่เก็บสินค้าที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแต่งผมหรือประโยชน์ส่วนอื่น ๆ อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ ๑๐ ในการขอรับใบอนุญาตตามอัตราท้ายข้อบังคับนี้
แต่ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ประกอบกิจการแต่งผมซึ่งเป็นหรือมีเหตุอันควรเชื่อว่าเป็นโรคเรื้อน
วัณโรค คุดทะราด
ลมบ้าหมูหรือให้รวมถึงกรณีที่บริวารของผู้ประกอบกิจการแต่งผมเป็นโรคดังกล่าวด้วย

ข้อ ๑๑ ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง
ให้ใช้ได้เฉพาะสถานที่แห่งเดียว

ข้อ ๑๒ ผู้ประกอบกิจการแต่งผมต้องแต่งกายให้สะอาดและในขณะทำการแต่งผมต้องสวมเสื้อคลุมที่สะอาดมีสีขาวหรือตามแบบที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนดไว้
(๑)
ผู้ให้บริการแต่งผมต้องล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดแล้วเช็ดมือให้แห้งเสียก่อน
(๒)
เมื่อจะทำการแต่งผมผู้ให้บริการต้องล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดแล้วเช็ดมือให้แห้งเสียก่อน
(๓)
ผ้าพันคอและผ้าขนหนูดังระบุไว้ในข้อ ๙ (๓) และ (๔)
ผืนหนึ่งให้ใช้กับผู้รับการแต่งผมเพียงครั้งเดียว
และต้องนำไปซักฟอกเสียให้สะอาดก่อนจึงจะนำมาใช้ได้อีก
(๔)
กรรไกร มีดโกน หวีและเครื่องใช้อื่น ๆ
ที่ใช้ในการแต่งผมต้องล้างทำความสะอาดด้วยน้ำยากไลโซน ๕ เปอร์เซ็นต์ หรือแอลกอฮอล์
๗๐ เปอร์เซ็นต์ ทุกครั้งหลังจากได้ใช้แต่งผมให้แก่ผู้รับการแต่งผมคนหนึ่ง
แล้วจะต้องเช็ดให้แห้งเก็บไว้ในที่สะอาดจึงจะนำมาใช้ได้อีก
(๕)
ต้องรักษาแปรงสำหรับปัดผมให้สะอาดอยู่เสมอ
เมื่อใช้แปรงผมให้ผู้รับการแต่งผมคนหนึ่งแล้วต้องปัดเศษผมออก
และทำความสะอาดทุกครั้ง

ข้อ ๑๓ ในการแต่งผมห้ามใช้เวชภัณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑)
เวชภัณฑ์ซึ่งปรุงด้วยสารหนูหรือปรอท
(๒)
เวชภัณฑ์ที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขได้แจ้งให้ทราบว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรใช้ในการแต่งผม

ข้อ ๑๔ ห้ามมิให้ผู้ใช้บริการแต่งผมทำการแต่งผมแก่ผู้ที่ปรากฏหรือมีเหตุควรเชื่อว่าเป็นโรคติดต่อดังต่อไปนี้อันน่าจะแพร่ไปเพราะการแต่งผม
คือ โรคเรื้อน วัณโรค คุดทะราด
หรือโรคผิวหนังที่เกิดจากเชื้อราหรือเชื้อจุลินทรีย์อันเป็นที่น่ารังเกียจ

ข้อ ๑๕ ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

ข้อ ๑๖ ผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการแต่งผมอยู่ก่อนวันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ
ให้ใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาต

ข้อ ๑๗ ผู้ใดประกอบกิจการแต่งผมโดยไม่ได้รับใบอนุญาตหรือฝ่าฝืนข้อบังคับนี้มีความผิดตามมาตรา
๗๑, ๗๓ และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๘ ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๐
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
ทองขาว ประสาทไทย
ประธานกรรมการบริหาร
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตท้ายข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก เรื่อง
การควบคุมกิจการเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)




















ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๖๖ ง/หน้า ๘๓/๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒