ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๗[๑]
 

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
ว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ และมาตรา ๖๓
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง และนายอำเภอดอกคำใต้
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
พ.ศ. ๒๕๕๗

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ
สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงแล้วสิบห้าวัน

ข้อ ๓[๒]
บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า
อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ
เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า
มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนนตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่น และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนคือเวียง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า
สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
ผู้ด้อยโอกาส[๓] หมายความว่า ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้ป่วยเอดส์ ที่ไม่มีผู้ดูแล

ข้อ ๕ การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
เป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง

ข้อ ๖ ในกรณีที่มีเหตุอันสมควร องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
อาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการตามข้อ ๕
แทนภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
หรืออาจอนุญาตให้บุคคลใดเป็นผู้ดำเนินกิจการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยตามข้อ ๑๑
ก็ได้

ข้อ ๗ ห้ามผู้ใดทำการถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะนอกจากในที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงจัดไว้ให้
หรือในที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงจัดไว้ให้

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะอย่างเพียงพอและเหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ ๙ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย ให้องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
มีอำนาจประกาศกำหนดเขตพื้นที่การให้บริการและระเบียบการเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
หรือเขตพื้นที่การอนุญาตให้บุคคลใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการตามข้อ
๑๑ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงได้

ข้อ ๑๐[๔] เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
จะต้องเสียค่าธรรมเนียมการให้บริการเก็บ ขน
แก่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
ผู้ด้อยโอกาสที่จะขอยกเลิกค่าธรรมเนียมการให้บริการ
เก็บ ขนมูลฝอย
ให้ยื่นคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมต่อองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงเป็นรายไปและต้องมีมติรับรองจากประชาคมหมู่บ้านและเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารจัดการขยะองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
โดยต้องมีขยะในหนึ่งวัน ไม่เกิน ๕ ลิตร
ครัวเรือนในเขตพื้นที่ตำบลคือเวียง
แต่พักอาศัยในรอบ ๑ เดือนไม่เกิน ๑๐ วัน จะต้องเสียค่าธรรมเนียมการให้บริการเก็บ
ขนขยะแก่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
ครัวเรือนในเขตพื้นที่ตำบลคือเวียงที่มีบ้านเลขที่
แต่ไม่มีผู้อยู่อาศัยให้ยื่นคำขอยกเลิกค่าธรรมเนียมการเก็บขนขยะต่อเจ้าพนักงานสาธารณสุข
โดยความเห็นชอบของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๑ ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๒ ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
๑๒.๑ หากเป็นบุคคลธรรมดาต้องมีสัญชาติไทย อายุไม่ต่ำกว่า ๒๐
ปีบริบูรณ์ ในวันที่ยื่นคำขอรับใบอนุญาต โดยต้องไม่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
ไม่เคยเป็นบุคคลล้มละลาย และไม่เคยต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ รวมทั้ง
ต้องมีหนังสือค้ำประกันจากธนาคารที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการในประเทศไทยในวงเงินตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร
อาจยกเว้นไม่ต้องให้มีหนังสือค้ำประกันจากธนาคารก็ได้
๑๒.๒
หากเป็นนิติบุคคลต้องเป็นนิติบุคคลที่จดทะเบียนตามกฎหมายไทยโดยมีวัตถุประสงค์ในการดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยด้วย
โดยต้องมีทุนจดทะเบียนไม่ต่ำกว่าจำนวนที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
๑๒.๓ คุณสมบัติอื่นตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
โดยผู้ที่ประสงค์จะดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
พร้อมกับเอกสารและหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๓) หลักฐานอื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง ประกาศกำหนด

ข้อ ๑๓ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ
๑๒ จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
ก. ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล
(๑) หลักฐานที่จำเป็นเพื่อแสดงการมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อ
๑๒
(๒) ต้องมีพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล (รถดูดส้วม) ซึ่งมีคุณลักษณะดังนี้
(๒.๑.๑) ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก
(๒.๑.๒)
ส่วนของรถที่ใช้ขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้
มีฝาปิด - เปิดอยู่ด้านบน
(๒.๑.๓)
มีปั๊มดูดสิ่งปฏิกูลและติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลด้วย
(๒.๑.๔) ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพที่ดี
ไม่รั่วซึม
(๒.๑.๕) มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด
น้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น ไลโซน ๕%)
(๒.๑.๖) ต้องจัดให้มีการแสดงข้อความที่ตัวพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูลให้รู้ว่าเป็นพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล
เช่น รถดูดสิ่งปฏิกูล เป็นต้น
และต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต
ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ ด้วยตัวอักษรไทย ซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจนตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
ประกาศกำหนด
(๓) ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง
สำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(๔) กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเอง
ต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไปกำจัด ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใด
(๕) หลักฐานอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ข. ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(๑) หลักฐานที่จำเป็นเพื่อแสดงการมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อ
๑๒
(๒) แผนงานการดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
ดังต่อไปนี้
(ก) ประเภทของสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่ต้องการรับกำจัด
(ข) วิธีการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ
(ค) วิธีการป้องกันไม่ให้เกิดอันตราย การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
การควบคุมเหตุรำคาญ ความปลอดภัยต่อสุขภาพ ชีวิตร่างกาย และทรัพย์สิน
รวมทั้งสุขอนามัยของประชาชน
(๓) รายละเอียดในการดำเนินกิจการดังนี้
(ก) รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่
ที่จะใช้ในการดำเนินกิจการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(ข) แบบแปลนและรายละเอียดของโรงงานกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(ค) แสดงหลักฐานรายละเอียดเกี่ยวกับที่ดิน และโรงงานที่จะใช้ในการดำเนินกิจการดังกล่าว
ว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขออนุญาตและโดยมีภาระติดพันหรือไม่อย่างใดหรือสิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลอื่นที่ผู้ขออนุญาตได้เช่าหรือจะเช่าหรือได้มาหรือจะได้มาด้วยวิธีการและเงื่อนไขใด
(๔) หลักฐานอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
ค. ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนมูลฝอย
(๑) หลักฐานที่จำเป็นเพื่อแสดงการมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อ
๑๒
(๒) แผนงานการดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน มูลฝอย ดังต่อไปนี้
(ก) ประเภทของมูลฝอยที่ต้องการเก็บ ขน
(ข) วิธีการเก็บ ขน มูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ
(ค) วิธีการแยกหรือคัดเลือกมูลฝอยก่อนการเก็บ ขน (ถ้ามี)
(ง) วิธีการป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายต่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
การควบคุมเหตุรำคาญ ความปลอดภัยต่อสุขภาพ ชีวิต ร่างกายและทรัพย์สิน
รวมทั้งสุขอนามัยของประชาชน
(จ) สถานที่และวิธีการ ในการกำจัดมูลฝอยที่เก็บ ขน
(๓) รายละเอียดเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติงานและทรัพย์สินที่จะใช้ในการดำเนินกิจการขั้นต้นดังนี้
(ก) จำนวนพนักงานที่คาดว่าจะต้องมี และหน้าที่โดยสังเขป
(ข) จำนวนและประเภทของยานพาหนะ และอุปกรณ์ที่ใช้ในการเก็บ ขน
(ค) สถานที่รวบรวมสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (ถ้ามี)
ทั้งนี้ ผู้ขออนุญาตต้องระบุด้วยว่าทรัพย์สินที่จะใช้ในการดำเนินกิจการดังกล่าวสิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขออนุญาตและโดยมีภาระติดพันหรือไม่อย่างใด
หรือสิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลอื่นที่ผู้ขออนุญาตได้เช่าหรือจะเช่าหรือได้มาหรือจะได้มาด้วยวิธีการและเงื่อนไขใด
(๔) หลักฐานอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๔ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๒
หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วน
ตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับอนุญาต
ต้องมารับใบอนุญาตตามข้อ ๑๔
ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๑๖ ในการดำเนินกิจการผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อ
๑๔ ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) ต้องรักษาคุณสมบัติตามที่กำหนดในข้อ ๑๑
ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการตามใบอนุญาต
(๒) ต้องปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้เสนอไว้ตามข้อ ๑๒
(๓)
ต้องปฏิบัติให้ครบถ้วนตามเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดไว้ในใบอนุญาต
(๔) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะความปลอดภัย
และการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำหรือคำสั่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่งองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง

ข้อ ๑๗ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
เท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔ โดยอนุโลม

ข้อ ๑๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อ
๑๔
ต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต
สำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๑๙ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้
ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง

ข้อ ๒๐ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินกิจการตามข้อบัญญัตินี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่
มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๓ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไข ที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๕ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษปรับตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศหรือมีคำสั่งเพื่อการปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗
ศรีหล้า
เผ่าใจมา
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
[เอกสารแนบท้าย]

๑.[๕]
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๗ (แก้ไขเพิ่มเติม)
๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการ รับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (แบบ สม. ๑)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (แบบ สม. ๒)
๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการ
รับทำการเก็บขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (แบบ สม. ๓)
๕. คำขออนุญาตการต่าง ๆ เกี่ยวกับการประกอบกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย (แบบ สม. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๖]

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียงตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ปุณิกา/จัดทำ
๒๙ สิงหาคม
๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๒ พฤศจิกายน
๒๕๕๙

































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๙๑ ง/หน้า ๖๒/๒๒ เมษายน ๒๕๕๘
[๒] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๓] ข้อ ๔ นิยามคำว่า ผู้ด้อยโอกาส เพิ่มโดยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๔] ข้อ ๑๐
แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๕] บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง
เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๗
แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคือเวียง เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙
[๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๓๑/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๙