พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]

มาตรา ๓
ให้ยกเลิก
(๑)
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๑๖
(๒)
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๑๙
(๓)
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๐

มาตรา ๔
ให้กำหนดงานในอาชีพหรือวิชาชีพตามที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
เป็นงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำเพื่อเป็นการค้าหรือหารายได้โดยเด็ดขาดในทุกท้องที่ในราชอาณาจักร

มาตรา ๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี

  

บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา
กำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
พ.ศ. ๒๕๒๒
 

(๑)[๒] งานกรรมกร ยกเว้นงานกรรมกรในเรือประมงตาม
(๒)
งานที่ห้ามคนต่างด้าวทำตาม (๑)
ไม่ใช้บังคับแก่คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้ข้อตกลงว่าด้วยการจ้างแรงงานระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งชาติอื่น
และคนต่างด้าวที่ได้รับการกำหนดสถานะให้เป็นคนเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
(๒)[๓] งานกสิกรรม งานเลี้ยงสัตว์ งานป่าไม้
หรืองานประมง ยกเว้นงานที่ใช้ความชำนาญงานเฉพาะสาขา งานควบคุมดูแลฟาร์ม
หรืองานกรรมกรในเรือประมงทางทะเล
(๓) งานก่ออิฐ
งานช่างไม้ หรืองานก่อสร้างอื่น
(๔)
งานแกะสลักไม้
(๕)
งานขับขี่ยานยนต์
หรืองานขับขี่ยานพาหนะที่ไม่ใช้เครื่องจักรหรือเครื่องกลยกเว้นงานขับขี่เครื่องบินระหว่างประเทศ
(๖) งานขายของหน้าร้าน
(๗)
งานขายทอดตลาด
(๘) งานควบคุม
ตรวจสอบ หรือให้บริการทางบัญชี ยกเว้นงานตรวจสอบภายในเป็นครั้งคราว
(๙)
งานเจียระไน หรือขัดเพชรหรือพลอย
(๑๐) งานตัดผม
งานดัดผม หรืองานเสริมสวย
(๑๑)
งานทอผ้าด้วยมือ
(๑๒)
งานทอเสื่อ หรืองานทำเครื่องใช้ด้วยกก หวาย ปอ ฟาง หรือเยื่อไม้ไผ่
(๑๓)
งานทำกระดาษสาด้วยมือ
(๑๔)
งานทำเครื่องเขิน
(๑๕)
งานทำเครื่องดนตรีไทย
(๑๖)
งานทำเครื่องถม
(๑๗)
งานทำเครื่องทอง เครื่องเงิน หรือเครื่องนาก
(๑๘)
งานทำเครื่องลงหิน
(๑๙)
งานทำตุ๊กตาไทย
(๒๐)
งานทำที่นอนหรือผ้าห่มนวม
(๒๑) งานทำบาตร
(๒๒)
งานทำผลิตภัณฑ์จากผ้าไหมด้วยมือ
(๒๓)
งานทำพระพุทธรูป
(๒๔) งานทำมีด
(๒๕)
งานทำร่มกระดาษหรือผ้า
(๒๖)
งานทำรองเท้า
(๒๗)
งานทำหมวก
(๒๘)
งานนายหน้า หรืองานตัวแทน
ยกเว้นงานนายหน้าหรืองานตัวแทนในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
(๒๙)
งานในวิชาชีพวิศวกรรม สาขาวิศวกรรมโยธา ที่เกี่ยวกับงานออกแบบและคำนวณ
จัดระบบ วิจัย วางโครงการทดสอบ ควบคุมการก่อสร้าง หรือให้คำแนะนำ ทั้งนี้ ไม่รวมงานที่ต้องใช้ความชำนาญพิเศษ
(๓๐)
งานในวิชาชีพสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวกับงานออกแบบ เขียนแบบ ประมาณราคา
อำนวยการก่อสร้าง หรือให้คำแนะนำ
(๓๑)
งานประดิษฐ์เครื่องแต่งกาย
(๓๒)
งานปั้นหรือทำเครื่องปั้นดินเผา
(๓๓)
งานมวนบุหรี่ด้วยมือ
(๓๔)
งานมัคคุเทศก์ หรืองานจัดนำเที่ยว
(๓๕)
งานเร่ขายสินค้า
(๓๖)
งานเรียงตัวพิมพ์อักษรไทยด้วยมือ
(๓๗)
งานสาวหรือบิดเกลียวไหมด้วยมือ
(๓๘)
งานเสมียนพนักงานหรืองานเลขานุการ
(๓๙)[๔] งานให้บริการทางกฎหมายหรืออรรถคดี ยกเว้น
(ก)
งานปฏิบัติหน้าที่อนุญาโตตุลาการ
(ข)
งานว่าต่างแก้ต่างในชั้นอนุญาโตตุลาการ
ถ้ากฎหมายซึ่งใช้บังคับแก่ข้อพิพาทที่พิจารณาโดยอนุญาโตตุลาการนั้นมิใช่กฎหมายไทย
หรือเป็นกรณีที่ไม่ต้องขอบังคับคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการนั้นในราชอาณาจักรไทย

  

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีประกาศใช้พระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
แทนประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๒๒
ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ ในการนี้จำเป็นต้องกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำใหม่
ให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง
และโดยที่พระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติว่าการกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

  

พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖[๕]

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในปัจจุบันมีการขาดแคลนแรงงานไทยในการประกอบการประมงทางทะเล ดังนั้น
เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวสมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวสามารถทำงานอาชีพเป็นกรรมกรในเรือประมงเฉพาะการประมงทางทะเลได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

  

พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓[๖]

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันการระงับข้อพิพาทโดยอนุญาโตตุลาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งการระงับข้อพิพาททางการพาณิชย์ระหว่างประเทศกำลังได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย
ดังนั้น
เพื่อเป็นการส่งเสริมกระบวนการอนุญาโตตุลาการในประเทศไทย
สมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวสามารถปฏิบัติหน้าที่อนุญาโตตุลาการรวมถึงว่าต่างแก้ต่างในชั้นอนุญาโตตุลาการได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

  

พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๘[๗]

เหตุผล :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ปัจจุบันประเทศไทยประสบปัญหาการขาดแคลนแรงงานไทยซึ่งทำงานอาชีพกรรมกรเป็นจำนวนมาก
ดังนั้น เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว สมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรตามข้อตกลงว่าด้วยการจ้างแรงงานระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลต่างประเทศ
และคนต่างด้าวที่ได้รับการกำหนดสถานะให้เป็นคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
ได้แก่ ชาวเวียดนามอพยพ อดีตทหารจีน คณะชาติและจีนฮ่ออพยพพลเรือน
อดีตโจรจีนคอมมิวนิสต์มลายา ไทยลื้อ ผู้อพยพเชื้อสายไทยจากจังหวัดเกาะกงกัมพูชา
ผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่าเชื้อสายไทย จีนฮ่ออิสระ เนปาลอพยพ ผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่า
ชาวเขาที่อพยพเข้ามาก่อนวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๘ ผู้หลบหนีเข้าเมืองชาวลาวภูเขาที่เคยอาศัยอยู่ในประเทศไทย
บุคคลบนพื้นที่สูง ชุมชนบนพื้นที่สูง
และม้งในที่พักสงฆ์ถ้ำกระบอกสามารถทำงานในอาชีพกรรมกรได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

  
























สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๐ เมษายน ๒๕๔๙

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๐































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖ / ตอนที่ ๘๐ / หน้า ๗๕ ฉบับพิเศษ / วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๒๒
[๒]
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๘
[๓]
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖
[๔] บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
พ.ศ. ๒๕๒๒ (๓๙)
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
[๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๐/ตอนที่ ๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔/๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๖
[๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๗/ตอนที่ ๑๐๕ ก/หน้า ๒๒/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๓
[๗] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๒/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๔/๑๐ พฤษภาคม ๒๕๔๘