ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน


ที่ ทธ. 25/2552


เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์


(ฉบับประมวล)


\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_


อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 102 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ 1 ในประกาศนี้


(1) “บริษัทหลักทรัพย์” หมายความว่า บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์หรือการค้าหลักทรัพย์แต่ไม่รวมถึงบริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์หรือการค้าหลักทรัพย์ที่เป็นหน่วยลงทุน


(2) “ลูกค้า” หมายความว่า ผู้ที่ทําสัญญากู้ยืมเงินกับบริษัทหลักทรัพย์เพื่อใช้ในการซื้อหลักทรัพย์


(3) “บัญชีมาร์จิ้น” หมายความว่า บัญชีที่บันทึกรายการการให้ลูกค้ากู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์หรือการให้ลูกค้ายืมหลักทรัพย์เพื่อการขาย


(4)( “อัตรามาร์จิ้นเริ่มต้น” หมายความว่า อัตราส่วนขั้นต่ําของจํานวนเงินที่ลูกค้า


ต้องชําระหรือหลักทรัพย์ที่ลูกค้าต้องวางเป็นประกันเพื่อการซื้อหลักทรัพย์ หรือทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้าที่ลูกค้าต้องมีในบัญชีมาร์จิ้น ต่อมูลค่าซื้อหลักทรัพย์รายการใดรายการหนึ่งก่อนที่จะซื้อหลักทรัพย์รายการนั้น


(5) “ทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้า” หมายความว่า ทรัพย์สินของลูกค้ารายใดรายหนึ่งในส่วนที่เกินกว่าจํานวนที่ลูกค้าต้องดํารงไว้ตามอัตราส่วนที่บริษัทหลักทรัพย์กําหนด


(6) “ทรัพย์สินของลูกค้า” หมายความว่า มูลค่าสุทธิของเงิน หลักทรัพย์ และทรัพย์สินอื่นที่เป็นประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้ารายใดรายหนึ่ง เมื่อหักภาระหนี้ที่เกิดจากการซื้อหรือขายหลักทรัพย์ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้ารายนั้นแล้ว


(7) “มูลค่าซื้อ” หมายความว่า จํานวนเงินค่าซื้อหลักทรัพย์แต่ละรายการที่ซื้อจากบัญชีมาร์จิ้นซึ่งรวมค่าธรรมเนียมนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์รายการนั้นแล้ว


(8) “ตลาดหลักทรัพย์” หมายความว่า ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย


ข้อ 2( บริษัทหลักทรัพย์จะให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์ได้เฉพาะสําหรับการซื้อหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้


(1) หลักทรัพย์จดทะเบียนแต่ไม่รวมถึงหลักทรัพย์ประเภทใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้ ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ และใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหลักทรัพย์อ้างอิงเป็นใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น


(2) หุ้นเพิ่มทุนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ซึ่งหุ้นจํานวนดังกล่าว


ยังไม่ได้จดทะเบียนกับตลาดหลักทรัพย์


(3) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมเปิดที่กําหนดวันทําการซื้อขายหน่วยลงทุน


ทุกวันทําการ (daily redemption fund) แต่ไม่รวมถึงหน่วยลงทุนที่มีข้อจํากัดการโอน


(4) ตั๋วเงินคลัง


(5) พันธบัตรรัฐบาลไทย


(6) พันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย


(7) พันธบัตรหรือตราสารแห่งหนี้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้รับอาวัลทั้งจํานวน หรือ


เป็นผู้ค้ําประกันต้นเงินและดอกเบี้ยเต็มจํานวนอย่างไม่มีเงื่อนไข หรือที่กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินเป็นผู้ออกหรือค้ําประกันต้นเงินและดอกเบี้ยเต็มจํานวนอย่างไม่มีเงื่อนไข


(8) ตราสารแห่งหนี้ที่ตัวตราสารนั้นเอง หรือผู้ออกตราสาร ผู้ค้ําประกันต้นเงินและดอกเบี้ยเต็มจํานวนอย่างไม่มีเงื่อนไข ผู้รับรองโดยเป็นการรับรองตลอดไป ผู้รับอาวัลทั้งจํานวน หรือผู้สลักหลังโอนประเภทมีสิทธิไล่เบี้ยทั้งจํานวนอย่างไม่มีเงื่อนไข ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือตั้งแต่ระดับบีบีบี (BBB) ขึ้นไปหรือเทียบเท่า


หลักทรัพย์ตามวรรคหนึ่ง (4) (5) (6) (7) หรือ (8) ต้องได้รับการขึ้นทะเบียนกับสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย


ให้บริษัทหลักทรัพย์กําหนดอัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นไม่ต่ํากว่าร้อยละ 50 หรืออัตราที่ตลาดหลักทรัพย์กําหนด แล้วแต่อัตราใดจะสูงกว่า


ข้อ 3 บริษัทหลักทรัพย์ต้องจัดให้มีการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์อย่างน้อยตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการที่สํานักงานประกาศกําหนด


ข้อ 4 ในกรณีที่สํานักงานพบว่าบริษัทหลักทรัพย์ใดอาจเกิดความเสียหายจากการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อ 2 หรือข้อ 3 หรือจากการที่มูลค่าหลักประกันต่ํากว่าภาระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้น หรือจากการขาดระบบควบคุมภายในหรือระบบบริหารความเสี่ยงที่ดีเกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์ ให้สํานักงานมีอํานาจสั่งให้บริษัทหลักทรัพย์นั้นดําเนินการดังนี้


(1) ระงับการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์แก่ผู้ที่จะเป็นลูกค้ารายใหม่ หรือระงับการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์เพิ่มเติมแก่ลูกค้ารายเดิม


(2)( คืนเงินหรือหลักทรัพย์ที่ลูกค้านํามาวางไว้ในบัญชีมาร์จิ้นเพื่อเป็นประกันการซื้อหลักทรัพย์ในส่วนที่คงเหลืออยู่จากการที่ลูกค้ายังซื้อหลักทรัพย์ไม่เต็มตามจํานวนเงินหรือตามมูลค่าหลักทรัพย์ที่วางไว้ เมื่อหักภาระหนี้ที่เกิดจากการซื้อหรือขายหลักทรัพย์ในบัญชีมาร์จิ้นแล้ว ให้แก่ลูกค้ารายนั้น


(3) แก้ไขการกระทําดังกล่าว หรือกระทําการหรืองดเว้นกระทําการในส่วนที่เกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินเพื่อการซื้อหลักทรัพย์


ในการสั่งการตามวรรคหนึ่ง สํานักงานอาจกําหนดข้อปฏิบัติและระยะเวลาที่บริษัทหลักทรัพย์ต้องปฏิบัติไว้ด้วยก็ได้


ข้อ 5 ให้บรรดาประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ คําสั่ง และหนังสือเวียน ที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 39/2540 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อกําหนดแห่งประกาศนี้ จนกว่าจะได้มีประกาศ คําสั่ง และหนังสือเวียน ที่ออกหรือวางแนวปฏิบัติตามประกาศนี้ใช้บังคับ


ข้อ 6 ในกรณีที่มีประกาศฉบับอื่นใดอ้างอิงประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 39/2540 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ให้การอ้างอิงดังกล่าวหมายถึงการอ้างอิงประกาศฉบับนี้


ข้อ 7 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เป็นต้นไป


ประกาศ ณ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552


(นายวิจิตร สุพินิจ)


ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์