pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตร
พ.ศ. ๒๕๔๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
เป็นปีที่
๕๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตร
ในท้องที่ตำบลหนองหลุม อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตร พ.ศ. ๒๕๔๕

มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตร
ในท้องที่ตำบลหนองหลุม อำเภอวชิรบารมี
จังหวัดพิจิตร ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ
ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตร พ.ศ. ๒๕๔๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้น
สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกพิจิตรในท้องที่ตำบลหนองหลุม อำเภอวชิรบารมี
จังหวัดพิจิตร เพื่อรองรับนโยบายดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้






























ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม
๒๕๖๑




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๖๘ ก/หน้า ๑๐/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๔๕
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช่ร่วมกัน
ในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป
นิคมอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย 
ในท้องที่ตำบลบ้านฉาง
อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง
พ.ศ. ๒๕๔๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
เป็นปีที่ ๕๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระเจ้าปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
สำหรับพลเมืองใช่ร่วมกันในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย
ในท้องที่ตำบลบ้านฉาง อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ ทวิ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๙ จึงทรงพระกรุณา
โปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกา พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองที่ใช้ร่วมกัน
ในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย ในท้องที่ตำบลบ้านฉาง อำเภอบ้านฉาง
จังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๔๕

มาตรา
๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช่ร่วมกัน
ซึ่งพลเมืองเลิกใช้ประโยชน์แล้ว ในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย ในท้องที่ตำบลบ้านฉาง
อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง เพื่อให้การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้กรรมสิทธิ์
เนื้อที่ประมาณ ๕๐ ไร่ ๓ งาน ๗๒.๖ ตารางวาง
ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา
๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป
นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย ในท้องที่ตำบลบ้านฉาง อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง
มีพื้นที่ครอบคลุมสาธารณสมบัติของแผ่นดิน สำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน
ซึ่งเป็นทางสาธารณะ คลองสาธารณะและลำรางสาธารณะ เนื้อที่ประมาณ ๕๐ไร่ ๓ งาน ๗๒.๖
ตารางวา ปัจจุบันพลเมืองได้เลิกใช้ประโยชน์ร่วมกันในที่ดินดังกล่าวแล้ว
และการนิคมอุตสาหกรรม แห่งประเทศไทยประสงค์จะได้กรรมสิทธิ์เพื่อนำไปพัฒนาให้เป็นส่วนหนึ่งของเขตอุตสาหกรรมทั่วไป
นิคมอุตสาหกรรมเอเชีย
สมควรเปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองที่ใช่ร่วมกันดังกล่าว
เพื่อให้มีผลเป็นการถอนสภาพที่ดิน นั้นจากการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
และให้การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้กรรมสิทธิ์
ในที่ดินภายใต้เงื่อนไขที่กำหมายกำหนด และโดยที่มาตรา ๓๖ ทวิ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๓)
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๓)
๒๕๓๘ บัญญัติว่า ในกรณีที่มีประกาศตามมาตรา ๓๖ วรรคสอง จัดตั้งหรือเปลี่ยนแปลง
เขตอุตสาหกรรมทั่วไปให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงสภาพสาธารณสมบัติของแผ่นดินได้
โดยระบุแปลงและจำนวนเนื้อที่ดิน โดยประมาณที่การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประสงค์จะได้กรรมสิทธิ์ไว้ในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้






























ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๑




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๕/๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่
๕๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
ในท้องที่ตำบลบ้านเลน และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๓๔ โดยให้มีเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า พ.ศ. ๒๕๔๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้าซึ่งจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๓๔ ในท้องที่ตำบลบ้านเลน และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้มีผู้ประกอบอุตสาหกรรมขออนุญาตใช้ที่ดินเต็มพื้นที่แล้ว
แต่ยังมีผู้ประสงค์จะประกอบกิจการในเขตนี้อยู่อีก สมควรขยายพื้นที่เขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
ในท้องที่ตำบลบ้านเลน และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ออกไปโดยนำพื้นที่บางส่วนของเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบ้านหว้า
มากำหนดเพิ่มขึ้นไว้เพื่อรองรับการขยายตัวสำหรับการประกอบอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออก
ซึ่งจะสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลในการสนับสนุนอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกและจะทำให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกได้รับสิทธิประโยชน์ตามที่กำหนดไว้สำหรับผู้ประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมส่งออก
และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
๒๕๒๒ บัญญัติว่า การเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้





























นุสรา/ปรับปรุง
๒๐ พฤษภาคม
๒๕๕๘

ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๑




[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๑๗/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๖/๒๖
ธันวาคม ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส
๒๑
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่
๕๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑
ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส
๒๑ พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดง
จังหวัดระยอง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ พ.ศ. ๒๕๔๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้น
สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดง
จังหวัดระยอง เพื่อรองรับนโยบายดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า
การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้































ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม
๒๕๖๑




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๔/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่ ๕๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู
ในท้องที่ตำบลแพรกษา อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู
พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู พ.ศ. ๒๕๓๑
โดยให้มีเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี



[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู
พ.ศ. ๒๕๔๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปูซึ่งจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู
พ.ศ. ๒๕๓๑ในท้องที่ตำบลแพรกษา อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ได้มีผู้ประกอบอุตสาหกรรมขออนุญาตใช้ที่ดินเต็มพื้นที่แล้ว
แต่ยังมีผู้ประสงค์จะประกอบกิจการในเขตนี้อยู่อีก
สมควรขยายพื้นที่เขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู ในท้องที่ตำบลแพรกษา
อำเภอเมืองสมุทรปราการจังหวัดสมุทรปราการ ออกไป
โดยนำพื้นที่บางส่วนของเขตอุตสาหกรรมทั่วไป
นิคมอุตสาหกรรมบางปูมากำหนดเพิ่มขึ้นไว้เพื่อรองรับการขยายตัวสำหรับการประกอบอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกซึ่งจะสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาล
ในการสนับสนุนอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกและจะทำให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกได้รับสิทธิประโยชน์ตามที่กำหนดไว้สำหรับผู้ประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมส่งออก
และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
๒๕๒๒ กำหนดว่า การเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๑/๑๐ เมษายน ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคใต้
พ.ศ. ๒๕๓๙
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓
กันยายน พ.ศ.๒๕๓๙
เป็นปีที่ ๕๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคใต้
ในท้องที่ตำบลฉลุงอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘และมาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ.๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคใต้
พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคใต้ ในท้องที่ตำบลฉลุง อำเภอหาดใหญ่
จังหวัดสงขลา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
บรรหาร ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี



หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้นสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคใต้
ในท้องที่ตำบลฉลุง อำเภอหาดใหญ่จังหวัดสงขลา และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า
การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้























วิภา/ปรับปรุง
๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๔๔ ก/หน้า ๙/๓ ตุลาคม ๒๕๓๙
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๖
เป็นปีที่ ๔๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
ในท้องที่ตำบลบ้านกลางและตำบลมะเขือแจ้ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๖"

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตอุสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓
แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ พ.ศ. ๒๕๓๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ พ.ศ.
๒๕๓๒ โดยให้มีเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี



[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๖

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
เนื่องจากการประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือในท้องที่ตำบลบ้านกลาง
และตำบลมะเขือแจ้ อำเภอเมืองลำพูนจังหวัดลำพูน
ซึ่งจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ พ.ศ. ๒๕๓๑และแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๒ได้ชะลอตัวลง ประกอบกับเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ
ได้มีผู้ประกอบอุตสาหกรรมขออนุญาตเข้าใช้ที่ดินเต็มพื้นที่แล้ว
แต่ยังคงมีผู้ประกอบอุตสาหกรรมประสงค์จะประกอบกิจการในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป
นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนืออยู่อีก
สมควรกันพื้นที่บางส่วนของเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
ออกเพื่อดำเนินการประกาศเป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไปให้สอดคล้องกับสภาวะการณ์ปัจจุบัน
และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
๒๕๒๒ กำหนดว่า การเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้





[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๘๗/หน้า ๑๒/๒ กรกฎาคม ๒๕๓๖
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกแปลงยาว
พ.ศ. ๒๕๓๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๔
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๖
เป็นปีที่ ๔๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกแปลงยาว
ในท้องที่ตำบลหัวสำโรงอำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกแปลงยาว
พ.ศ. ๒๕๓๖

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุสาหกรรมส่งออกแปลงยาว ในท้องที่ตำบลหัวสำโรงอำเภอแปลงยาว
จังหวัดฉะเชิงเทรา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกแปลงยาว
พ.ศ. ๒๕๓๖

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
รวมทั้งให้มีการอำนายความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออก
สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกแปลงยาว ในท้องที่ตำบลหัวสำโรง อำเภอแปลงยาว
จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อรองรับนโยบายดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
๒๕๒๒บัญญัติว่าการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

























วิภา/ปรับปรุง
๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๑๖/หน้า ๑/๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๖
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน
พ.ศ. ๒๕๓๕
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๓ เมษายน พ.ศ.๒๕๓๕
เป็นปีที่
๔๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน
ในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน
พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน ในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์ ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน พ.ศ. ๒๕๓๕ 

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้น
สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน ในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒
บัญญัติว่าการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้




























นุสรา/ปรับปรุง
๒๐ พฤษภาคม
๒๕๕๘

ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๑




[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๔๕/หน้า ๓๗/๙ เมษายน ๒๕๓๕
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๓๔
 

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๔
เป็นปีที่
๔๖ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
ในท้องที่ตำบลบ้านเลน และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕ แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร
พุทธศักราช ๒๕๓๔ และมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
พ.ศ. ๒๕๓๔

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า ในท้องที่ตำบลบ้านเลน
และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์ ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า พ.ศ. ๒๕๓๔

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลง ทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้น สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ้านหว้า
ในท้องที่ตำบลบ้านเลน และตำบลบ้านหว้า อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่าการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้





























นุสรา/ปรับปรุง
๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๘

ปิยะธิดา/ปรับปรุง
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๑




[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๒๐๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๖/๒๕
พฤศจิกายน ๒๕๓๔
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน
พ.ศ. ๒๕๓๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๓๓
เป็นปีที่ ๔๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน
ในท้องที่ตำบลบ่อวิน อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน
พ.ศ. ๒๕๓๓

มาตรา
๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน ในท้องที่ตำบลบ่อวิน อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน
พ.ศ. ๒๕๓๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้น
และอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้น
สมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบ่อวิน ในท้องที่ตำบลบ่อวิน อำเภอศรีราชา
จังหวัดชลบุรี และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้





วริญา/ปริยานุช/พิมพ์
๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๓ ตุลาคม ๒๕๓๓
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๒
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
เป็นปีที่ ๔๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
ในท้องที่ตำบลบ้านกลาง และตำบลมะเขือแจ้ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา
๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ พ.ศ. ๒๕๓๒"

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้เปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓ แห่ง
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ พ.ศ. ๒๕๓๑
โดยให้มีเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี




หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือในท้องที่ตำบลบ้านกลาง
และตำบลมะเขือแจ้อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ซึ่งจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๑ ได้ขยายตัวกว้างขวางขึ้น
สมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกภาคเหนือให้สอดคล้องกับการขยายตัวดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดว่า การเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้


























วิภา/ปรับปรุง
๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๘๓/หน้า ๒๕๒/๒๕ พฤษภาคม ๒๕๓๒