ข้อบังคับ กคพ
ข้อบังคับ กคพ.
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการสอบสวนร่วมกัน
หรือการปฏิบัติหน้าที่ร่วมกันในคดีพิเศษระหว่างพนักงานสอบสวน
คดีพิเศษกับพนักงานอัยการหรืออัยการทหาร
พ.ศ. ๒๕๔๗
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๐ (๔) และมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ กคพ.
จึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับ
กคพ.
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการสอบสวนร่วมกันหรือการปฏิบัติหน้าที่ร่วมกันในคดีพิเศษระหว่างพนักงานสอบสวนคดีพิเศษกับพนักงานอัยการหรืออัยการทหาร
พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ
๒[๑]
ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ในข้อบังคับนี้
การสอบสวนร่วมกัน หมายความว่า
(๑)
การสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ
ที่พนักงานสอบสวนคดีพิเศษร่วมดำเนินการกับพนักงานอัยการ หรือ
(๒)
การสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหารและกฎหมายว่าด้วยการสอบสวนคดีพิเศษ
ที่พนักงานสอบสวนคดีพิเศษร่วมดำเนินการกับอัยการทหาร
การปฏิบัติหน้าที่ร่วมกัน หมายความว่า
การมีพนักงานอัยการหรืออัยการทหารให้คำแนะนำและตรวจสอบพยานหลักฐานตั้งแต่ชั้นเริ่มการสอบสวนในคดีพิเศษ
โดยให้เริ่มดำเนินการนับแต่โอกาสแรกเท่าที่จะพึงกระทำได้

ข้อ
๔
เมื่อคดีพิเศษใดต้องดำเนินการสอบสวนร่วมกัน
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษรายงานอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษทราบ
เพื่อมีหนังสือแจ้งให้อัยการสูงสุดหรือเจ้ากรมพระธรรมนูญทราบโดยเร็ว
คดีพิเศษที่ต้องดำเนินการสอบสวนร่วมกัน
ได้แก่
(๑)
คดีพิเศษที่มีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑) (ค) หรือ (ง) 
(๒)
คดีพิเศษอื่นใดที่ กคพ. มีมติให้ต้องดำเนินการสอบสวนร่วมกัน
ภายใต้บังคับตามความในวรรคสอง
เมื่อคดีพิเศษอื่นใดสมควรดำเนินการปฏิบัติหน้าที่ร่วมกันให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษ
เสนอขอความเห็นชอบอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษเพื่อมีหนังสือแจ้งให้อัยการสูงสุด
หรือเจ้ากรมพระธรรมนูญทราบโดยเร็ว
ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดเป็นพลเรือนร่วมกับทหาร
อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษอาจจะขอให้อัยการทหารมาสอบสวนร่วมกันหรือปฏิบัติหน้าที่ร่วมกันก็ได้และรายงานให้
กคพ. ทราบ

ข้อ
๕ ในการปฏิบัติหน้าที่ร่วมกัน
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษเป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวน
โดยพนักงานอัยการหรืออัยการทหารให้คำแนะนำ และตรวจสอบพยานหลักฐาน
เว้นแต่กรณีจำเป็นเร่งด่วนที่อาจเกิดความเสียหายแก่การสอบสวน
พนักงานสอบสวนคดีพิเศษจะดำเนินการไปก่อน
แล้วแจ้งให้พนักงานอัยการหรืออัยการทหารทราบโดยเร็ว
ในกรณีที่ต้องดำเนินการรวบรวมพยานหลักฐานเพื่อใช้ในการสอบสวนหรือฟ้องคดี
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษแจ้งให้พนักงานอัยการหรืออัยการทหารทราบเพื่อให้ความช่วยเหลือในการพิจารณาและตรวจสอบว่าพยานหลักฐานเหล่านั้นเป็นประโยชน์ในการสอบสวนหรือการฟ้องคดีหรือไม่
ในการนี้
พนักงานอัยการหรืออัยการทหารจะทำความเห็นเกี่ยวกับพยานหลักฐานเสนอไปพร้อมกับสำนวนการสอบสวนนั้นด้วยก็ได้

ข้อ
๖ ในการสอบปากคำร่วมกัน
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษ และพนักงานอัยการหรืออัยการทหาร ดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑)
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษแจ้งพนักงานอัยการหรืออัยการทหารเพื่อหารือร่วมกันตั้งแต่ชั้นเริ่มคดี
ในการวางแนวทางหรือแผนงานเกี่ยวกับการสอบสวน
(๒)
ในการสอบปากคำพยานหรือผู้ต้องหา และการตรวจสอบพยานหลักฐานให้ดำเนินการร่วมกัน
โดยพนักงานอัยการหรืออัยการทหารต้องลงลายมือชื่อร่วมในบันทึกคำให้การพยานบุคคลหรือผู้ต้องหา
หรือบันทึกการเข้าร่วมตรวจสอบการรวบรวมพยานหลักฐานอื่นด้วย
ในกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน
และเพื่อประโยชน์ในการสอบสวน หรือกรณีที่เป็นเรื่องเล็กน้อย พนักงานอัยการหรืออัยการทหารอาจมอบหมายให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษดำเนินการโดยกระทำเป็นหนังสือหรือทางวาจาก็ได้
และให้บันทึกไว้ในสำนวนการสอบสวนด้วย
(๓)
ในกรณีที่พนักงานสอบสวนคดีพิเศษจะต้องใช้มาตรการบังคับแก่บุคคลโดยจะขอหมายค้นหรือหมายจับ
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษ และพนักงานอัยการหรืออัยการทหารเห็นชอบร่วมกันก่อนดำเนินการตามกฎหมาย

ข้อ
๗ ในการดำเนินการตามข้อ ๕ และข้อ ๖
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษบันทึกไว้ในสำนวนการสอบสวนด้วยทุกครั้ง

ข้อ
๘
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษเป็นผู้ทำความเห็นในรายงานความเห็นทางคดี
และลงลายมือชื่อ
เมื่อการสอบสวนเสร็จสิ้นแล้ว
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษผู้รับผิดชอบส่งสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการหรืออัยการทหารในท้องที่ที่มีเขตอำนาจเพื่อพิจารณาสั่งคดีต่อไป

ข้อ
๙ ให้อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ
อัยการสูงสุด และเจ้ากรมพระธรรมนูญเป็นผู้รักษาการ
ในส่วนที่เกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ของตนตามข้อบังคับนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๐
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
วิษณุ เครืองาม
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติราชการแทน
นายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการคดีพิเศษ

























พรรณิศา/ผู้จัดทำ
๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓



[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๑/ตอนพิเศษ
๙๕ ง/หน้า ๕๐/๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๗