คำสั่งนายกรัฐมนตรี
คำสั่งนายกรัฐมนตรี
ที่ ๑/๒๕๒๒
เรื่อง
กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะ
การขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๑]
 

เนื่องจากขณะนี้กลุ่มประเทศผู้ส่งปิโตรเลียมออกได้ลดปริมาณการผลิตและขึ้นราคาจำหน่ายน้ำมันดิบ
ทั้งยังมีแนวโน้มจะขึ้นราคาอีกเป็นระยะ ๆ ในอนาคตอันใกล้ ภาวะเช่นนี้
ทำให้เกิดการขาดแคลนน้ำมันดิบและน้ำมันเชื้อเพลิงประเภทต่าง ๆ ทั่วโลก
อันจะมีผลกระทบต่อภาวะน้ำมันในประเทศไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในการนี้
รัฐบาลมีความเห็นว่า
ถ้าประชาชนทุกคนร่วมมือกับรัฐบาลในการประหยัดใช้น้ำมันเชื้อเพลิง
โดยใช้เท่าที่จำเป็น ใช้อย่างประหยัด และแบ่งกันใช้
ก็จะมีน้ำมันเชื้อเพลิงใช้พอเพียงทั่วหน้ากัน ดังนั้น
เพื่อป้องกันการกักตุนน้ำมันเชื้อเพลิง
และเพื่อให้น้ำมันเชื้อเพลิงที่มีอยู่ได้ถึงประชาชนผู้มีความจำเป็นต้องใช้โดยทั่วถึงกัน
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓ แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
พ.ศ. ๒๕๑๖
นายกรัฐมนตรีจึงออกคำสั่งกำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้ยกเลิก
(๑)
คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๔/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๑๗
(๒)
ประกาศคณะกรรมการปฏิบัติการแทนนายกรัฐมนตรีตามพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
พ.ศ. ๒๕๑๖ ฉบับที่ ๑/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๑๗
(๓)
คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๘/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๓ มกราคม ๒๕๑๗
(๔)
คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. ๒๔/๒๕๑๗ ลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๑๗

ข้อ
๒
คำสั่งนี้ไม่ใช้บังคับแก่ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจ
ยกเว้นการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยและองค์การเชื้อเพลิง

ข้อ
๓ ในคำสั่งนี้
น้ำมันเชื้อเพลิง หมายความว่า น้ำมันปิโตรเลียมดิบ
น้ำมันเบนซิน น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบิน น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันเตา
หรือก๊าซหุงต้ม
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน หมายความว่า
ผู้ทำหรือผลิตน้ำมันเชื้อเพลิงจากน้ำมันปิโตรเลียมดิบหรือจากวัสดุใด ๆ
จากโรงกลั่นน้ำมันในราชอาณาจักร
ผู้ค้าน้ำมัน หมายความว่า
ผู้กระทำการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง โดยซื้อ สั่ง หรือนำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือได้มาไม่ว่าด้วยประการใดเพื่อจำหน่าย
ซึ่งมีปริมาณการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดหรือรวมกันทุกชนิดปีละตั้งแต่สองหมื่นเมตริกตันขึ้นไป
และให้หมายความรวมถึงผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย
และองค์การเชื้อเพลิงด้วย
ผู้จำหน่ายน้ำมัน หมายความว่า
สถานีบริการหรือร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิง
โดยซื้อหรือได้มาจากผู้ค้าน้ำมันหรือผู้อื่นเพื่อขาย
ใบสั่งจ่ายน้ำมัน หมายความว่า
ใบรับสินค้าที่ผู้ค้าน้ำมันคนหนึ่งออกให้แก่ผู้ค้าน้ำมันอีกคนหนึ่ง
หรือผู้จำหน่ายน้ำมัน หรือผู้ซื้อน้ำมัน เพื่อไปรับน้ำมันเชื้อเพลิงที่คลังน้ำมัน
คณะกรรมการ[๒] หมายความว่า คณะกรรมการแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันส่วนกลาง
หรือคณะกรรมการแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันส่วนจังหวัด แล้วแต่กรณี
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
พ.ศ. ๒๕๑๖

ข้อ
๔
บุคคลใดไม่ว่าจะเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงหรือไม่
และไม่ว่าจะเป็นเจ้าของน้ำมันเชื้อเพลิงหรือไม่
หากมีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองนอกจากที่บรรจุอยู่ในถังน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดธรรมดาสำหรับยานพาหนะ
เกินปริมาณ ๑๐๐ ลิตร สำหรับน้ำมันดีเซลที่ใช้กับเครื่องยนต์หมุนเร็ว หรือ ๒๐๐ ลิตร
สำหรับน้ำมันดีเซลที่ใช้กับเครื่องยนต์หมุนช้า ให้แจ้งชนิด ปริมาณ
และสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าว พร้อมด้วยเหตุผลของการมีไว้ในครอบครอง
โดยแจ้งต่อส่วนราชการหรือเจ้าหน้าที่ภายในกำหนดต่อไปนี้
(๑)
สำหรับกรุงเทพมหานคร ให้แจ้งต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
ภายในสามวันนับแต่วันที่มีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณ
(๒)
สำหรับจังหวัดอื่น
ให้แจ้งต่อนายอำเภอแห่งท้องที่ภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่มีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณ
ผู้ใดมีน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่กำหนดดังกล่าวอยู่ในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ
ให้แจ้งปริมาณน้ำมันที่มีอยู่ในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับต่อส่วนราชการหรือเจ้าหน้าที่ดังกล่าวข้างต้น
ภายในสามวันนับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ
เมื่อผู้ใดได้แจ้งปริมาณตามคำสั่งนี้แล้ว
แม้ภายหลังจะได้น้ำมันดีเซลเพิ่มขึ้นอีก
ถ้าน้ำมันดีเซลที่เพิ่มขึ้นนั้นเมื่อรวมกับน้ำมันที่คงเหลืออยู่เดิม
ไม่เกินปริมาณที่ได้แจ้งไว้ครั้งแรกก็ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งอีก
ในกรณีจำเป็น
คณะกรรมการหรือผู้ที่คณะกรรมการมอบหมายจะสั่งขยายระยะเวลาตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งและวรรคสองออกไปอีกก็ได้
การแจ้งตามข้อนี้
ให้ทำเป็นสองชุดตามแบบ ก. ๑ ท้ายคำสั่งนี้
โดยจะนำไปยื่นด้วยตนเองหรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้
ในกรณีที่ส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนให้ถือว่าได้แจ้งในวันที่ไปรษณีย์รับลงทะเบียน

ข้อ
๕ บุคคลดังต่อไปนี้
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องแจ้งปริมาณน้ำมันตามข้อ ๔
(๑)
ผู้ค้าน้ำมันเชื้อเพลิง เฉพาะน้ำมันที่ได้แจ้งตามข้อ ๗
หรือน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บตามกฎหมายว่าด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงแล้ว
(๒)
ผู้จำหน่ายน้ำมัน เฉพาะน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้ปรากฏในบัญชีที่ทำขึ้นตามข้อ ๘ 

ข้อ
๖
ในกรณีที่คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาเห็นว่า บุคคลตามข้อ ๔
บุคคลใด มีน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ในความครอบครองโดยไม่มีเหตุต้องใช้
หรือมีไว้เกินความจำเป็น ให้มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลนั้นจำหน่ายให้แก่บุคคลใดก็ได้
ในราคาที่ทางราชการกำหนดในท้องที่นั้นในวันที่มีคำสั่งให้จำหน่าย
โดยไม่คำนึงว่าน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นจะเป็นของบุคคลนั้นหรือไม่

ข้อ
๗
ให้ผู้ค้าน้ำมันแจ้งชนิดและปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิงที่รับหรือได้มา
ได้จัดส่งหรือจำหน่าย และคงเหลือเป็นประจำทุกสัปดาห์ ภายในวันพุธของสัปดาห์ถัดไป
ต่อกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์

ข้อ
๘
ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันทำบัญชีแสดงชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซลที่รับหรือได้มาและจำหน่ายประจำวัน
ตามแบบ ก. ๒ ท้ายคำสั่งนี้และพร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ทุกเวลา

ข้อ
๙
คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้ผู้ค้าน้ำมันหรือผู้จำหน่ายน้ำมันจัดส่งหรือจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลใด
โดยจะกำหนดชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซล ระยะเวลา และเงื่อนไขอย่างใดก็ได้

ข้อ
๑๐
คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือห้ามมิให้ผู้ค้าน้ำมันหรือผู้จำหน่ายน้ำมัน
จัดส่งหรือจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลโด โดยจะกำหนดชนิดและปริมาณของน้ำมันดีเซล
ระยะเวลา และเงื่อนไขอย่างใดก็ได้

ข้อ
๑๑
ห้ามมิให้ผู้ค้าน้ำมันจำหน่ายน้ำมันดีเซลให้แก่บุคคลใด
เว้นแต่บุคคลนั้นเป็นผู้จำหน่ายน้ำมัน ผู้ซื้อน้ำมัน ตามข้อ ๑๙ (๔) หรือ ตัวแทนผู้ค้าน้ำมัน
ตัวแทนผู้ค้าน้ำมันจะต้องได้รับความเห็นชอบจากกรมทะเบียนการค้า
กระทรวงพาณิชย์
โดยมีรายชื่อและที่อยู่ของผู้ซื้อน้ำมันที่จังหวัดรับรองแสดงเป็นหลักฐาน

ข้อ
๑๒ ให้ผู้ค้าน้ำมันส่งแผนการผลิต
สั่ง หรือนำเข้า และจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์กำหนด

ข้อ
๑๓
ในการจำหน่ายน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล
ผู้ค้าน้ำมันต้องออกใบสั่งจ่ายน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล
โดยต้องแสดงรายการอย่างน้อย ดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อและที่อยู่ผู้ค้าน้ำมัน
(๒)
วันเดือนปีที่ออกใบสั่งจ่ายน้ำมัน
(๓)
ชื่อและที่อยู่ของผู้ซื้อ
(๔)
ชนิด ปริมาณ และราคาของน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลที่สั่งจ่าย
(๕)
พาหนะและเส้นทางที่ใช้ในการขนส่งน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล
และหมายเลขทะเบียนยานพาหนะ (ถ้ามี)
(๖)
วันและเวลาที่ขนน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลออกจากคลังน้ำมันของผู้ค้าน้ำมัน
ผู้ค้าน้ำมันต้องมีสำเนาใบสั่งจ่ายน้ำมันทุกใบเก็บรักษาไว้พร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้
ข้อ
๑๔
ใบสั่งจ่ายน้ำมันให้มีอายุเพียงสองวันนับแต่วันที่ออก
แต่ในกรณีที่มีความจำเป็น ผู้ค้าน้ำมันจะออกไปสั่งจ่ายน้ำมันที่มีอายุเกินสองวันแต่ไม่เกินเจ็ดวันก็ได้
แต่ต้องได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หากผู้ซื้อไม่ไปรับน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซลภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
ให้ถือว่าใบสั่งจ่ายน้ำมันถูกยกเลิก
ในการขนส่งน้ำมัน
ให้นำสำเนาใบสั่งจ่ายน้ำมันหรือหลักฐานการจ่ายน้ำมันที่มีรายการตามข้อ ๑๓ ติดไปกับพาหนะที่ใช้ในการขนส่งด้วย

ข้อ
๑๕
ห้ามมิให้ผู้ควบคุมยานพาหนะที่ใช้ขนส่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลไปส่งแก่ผู้จำหน่ายน้ำมัน
หรือผู้ซื้อน้ำมันตามข้อ ๑๙ (๔) กระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑)
สูบหรือถ่ายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลระหว่างทาง เว้นแต่กรณีจำเป็น
(๒)
สูบหรือถ่ายน้ำมันออกจากสถานที่เก็บน้ำมันของผู้จำหน่ายน้ำมันหรือผู้ซื้อน้ำมันตามข้อ
๑๙ (๔)
(๓)
นำหรือส่งผิดไปจากสถานที่ที่ระบุไว้ในใบสั่งจ่ายน้ำมัน

ข้อ
๑๖
ในการรับน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซล
ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันตรวจสอบตราหรือเครื่องหมายที่ผู้ค้าน้ำมันผูก ผนึก
หรือประทับก่อนรับว่ามีรอยแกะหรือบุบสลายอย่างใดหรือไม่
ถ้าปรากฏว่ามีรอยแกะหรือบุบสลาย
ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลนั้นมีการปลอมปน
และเก็บตัวอย่างไว้ในภาชนะบรรจุผนึกไว้ให้มั่นคง
โดยให้ผู้ควบคุมยานพาหนะที่ขนส่งและผู้จำหน่ายน้ำมันลงลายมือชื่อกำกับไว้เป็นหลักฐานเพื่อการตรวจพิสูจน์ต่อไป
พร้อมกับรายงานให้หนักงานเจ้าหน้าที่และผู้ค้าน้ำมันทราบโดยเร็วที่สุด
ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันแจ้งชนิดและปริมาณน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลที่ได้รับ
ตลอดจนพาหนะที่ใช้ในการขนส่ง รวมทั้งหมายเลขทะเบียน (ถ้ามี) และเวลาที่มาถึง
ต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
สำหรับผู้จำหน่ายน้ำมันซึ่งมีสถานีบริการหรือร้านค้าอยู่ในเขต ทั้งนี้ ภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ได้รับ
เว้นแต่เมื่อครบกำหนดและเป็นวันหยุดราชการ ให้ส่งภายในวันเปิดทำการ

ข้อ
๑๗
ห้ามิให้ผู้จำหน่ายน้ำมันกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑)
สูบ ถ่าย หรือขนย้ายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลไปที่อื่น
เว้นแต่เป็นการกระทำในการซื้อขายตามปกติ
(๒)
ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลโดยกำหนดให้ผู้ซื้อต้องซื้อสินค้าอื่นด้วย
(๓)
ขายปลีกน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเกินราคาที่ทางราชการกำหนด
(๔)
ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเกินปริมาณหรือโดยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๙
(๕)
ไม่ขายน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลเมื่อยังมีน้ำมันอยู่ในครอบครอง

ข้อ
๑๘
ห้ามมิให้บุคคลใดซึ่งไม่มีเหตุต้องใช้น้ำมันเบนซินหรือน้ำมันดีเซลหรือไม่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมัน
ซื้อน้ำมัน มีน้ำมันไว้ในครอบครอง หรือรับฝากน้ำมันจากบุคคลอื่น

ข้อ
๑๙ บุคคลซึ่งมีเหตุต้องใช้น้ำมันดีเซล
ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีที่เป็นเกษตรกร ให้ซื้อได้ตามปกติแต่ไม่เกินครั้งละ ๑๐๐ ลิตร
(๒)
ในกรณีที่เป็นเกษตรกรทำประมง
ให้ซื้อได้ครั้งละไม่เกินปริมาณสำหรับถังบรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงประจำเรือประมง
(๓)
ในกรณีที่เป็นผู้ควบคุมยานพาหนะ
ให้ซื้อได้ครั้งละไม่เกินปริมาณสำหรับถังบรรจุน้ำมันขนาดธรรมดาสำหรับยานพาหนะนั้น
(๔)
ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรม
หรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดให้ซื้อได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติ
โดยแสดงหลักฐานต่อผู้ค้าน้ำมัน หรือผู้จำหน่ายน้ำมัน แล้วแต่กรณี
(๕)
บุคคลอื่นนอกจากที่กล่าวไว้ใน (๑) (๒) หรือ (๔) ให้ซื้อได้ไม่เกินครั้งละ ๒๐ ลิตร
ในกรณีที่บุคคลดังกล่าวใน
(๑) (๒) (๓) หรือ (๔)
มีความจำเป็นต้องใช้น้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่จะซื้อได้ตามวรรคหนึ่ง
ให้ขออนุญาตต่อกองควบคุมการค้า กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ สำหรับผู้ซึ่งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาหรือสถานที่ประกอบกิจการ
เมื่อผู้จำหน่ายได้ขายน้ำมันดีเซลให้แก่ผู้ซื้อรายใดแล้ว
ให้จดชื่อตัวและชื่อสกุลพร้อมด้วยที่อยู่และเลขบัตรประจำตัวเป็นหลักฐานก่อนขาย
และถ้าเป็นกรณีซื้อเพื่อใช้กับยานพาหนะ ให้จดหมายเลขทะเบียนพาหนะ (ถ้ามี) ด้วย

ข้อ
๒๐
ห้ามมิให้บุคคลซึ่งซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงตามข้อ ๑๙ นำน้ำมันไปเก็บกักตุน

ข้อ
๒๑
ห้ามมิให้ผู้ใดส่งหรือนำน้ำมันเชื้อเพลิงไม่ว่าจะเป็นชนิดใด
หรือปริมาณเท่าใดออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำน้ำมันเชื้อเพลิงติดไปกับยานพาหนะนั้น
ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอแก่การเดินทาง
และตามที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมน้ำมันหรือผู้ค้าน้ำมันเชื้อเพลิงส่งบรรจุไว้ ณ
สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับใช้กับเครื่องบินหรือเรือที่บรรทุกสินค้าไปต่างประเทศ

ข้อ
๒๒
ผู้ใดสั่งหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงให้แจ้งชนิด ปริมาณ
และราคา และสถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงต่อกรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์
ภายในสามวันนับแต่วันที่นำน้ำมันเชื้อเพลิงเข้ามาในราชอาณาจักร
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำน้ำมันเชื้อเพลิงติดมากับยานพาหนะนั้น
ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอสำหรับการเดินทาง
ทั้งนี้
ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๒๒ เป็นต้นไป เว้นแต่ในส่วนที่เกี่ยวกับใบสั่งจ่ายน้ำมัน
ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๓ เมษายน ๒๕๒๒ เป็นต้นไป


สั่ง
ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก
เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
นายกรัฐมนตรี
[เอกสารแนบท้าย]

๑
ใบแจ้งการมีปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครอง (แบบ ก. ๑)
๒
แบบบัญชีของผู้จำหน่ายน้ำมันประจำวัน (แบบ ก. ๒)
๓.
ใบแนบ แบบ ก.๒

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
คำสั่งนายกรัฐมนตรี
ที่ ๕/๒๕๒๒ เรื่อง
กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๓]




















อภิญญา/ปรับปรุง
๙ กันยายน ๒๕๕๗












[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอน ๔๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒ เมษายน ๒๕๒๒
[๒] ข้อ ๓
นิยามคำว่า คณะกรรมการ
แก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๕/๒๕๒๒ เรื่อง
กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอน ๑๓๙/หน้า ๒๓๗/๑๔ สิงหาคม ๒๕๒๒