กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้อธิบดีกรมตำรวจเป็นนายทะเบียนมีหน้าที่ควบคุมการทะเบียนคนต่างด้าวทั่วราชอาณาจักร

ข้อ ๒[๒] ให้สารวัตรสถานีตำรวจนครบาลประจำท้องที่
เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี และให้ผู้บังคับกองหรือหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรอำเภอประจำท้องที่
เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ สำหรับในเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ข้อ ๓
ผู้ใดจะขอรับใบสำคัญประจำตัว หรือแจ้งเรื่องคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒
ปีบริบูรณ์ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๑, ๒ หรือ ๓ ท้ายกฎนี้
แล้วแต่กรณี ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๔ ภายใต้บังคับแห่งข้อ
๕ ในท้องถิ่นใดที่ได้ใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙
แล้ว ให้นายทะเบียนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช
๒๔๗๙ เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้รับแจ้งในกรณีตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้ และให้ถือว่าการแจ้งตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล
พุทธศักราช ๒๔๗๙ เป็นการแจ้งตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้ด้วย
เมื่อได้แสดงใบสำคัญประจำตัวตามที่พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ บังคับไว้ แล้วแต่กรณี

ข้อ ๕
ผู้ใดจะแจ้งการเกิด การตาย การย้ายที่อยู่ แจ้งชื่อบุตร
หรือแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติ ให้แจ้งรายการตามแบบต่อไปนี้ ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
เว้นแต่การแจ้งการตายในท้องถิ่นที่ไม่มีเทศบาลนอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรีจะแจ้งต่อกำนันท้องที่ก็ได้
(ก) การเกิด การตาย
ให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในเขตนั้น
(ข) การย้ายที่อยู่
ให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ค) การแจ้งชื่อบุตรให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๔
การแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๕ ท้ายกฎนี้

ข้อ ๖
ใบสำคัญประจำตัว ให้ทำเป็นเล่มขนาดกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ยาว ๑๔ เซนติเมตร
ติดรูปถ่ายของผู้ถือประทับตราพนักงานเจ้าหน้าที่คาบต่อ
และมีข้อความในใบสำคัญประจำตัวตามแบบท้ายกฎนี้

ข้อ ๗[๓] รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา
๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น
และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖ เซนติเมตร ๓ รูป

ข้อ ๘
รูปถ่ายในใบสำคัญประจำตัวจะต้องเปลี่ยนใหม่ทุกระยะ ๕ ปี
นับแต่วันออกใบสำคัญประจำตัวสำหรับผู้นั้นและให้ส่งมอบรูปถ่ายพร้อมด้วยใบสำคัญประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นตามแบบ
ท.ต. ๖ ท้ายกฎนี้ เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดการปิดให้ใหม่

ข้อ ๙
ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวสูญหาย การขอรับใหม่ ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๗ ท้ายกฎนี้
ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่พร้อมด้วยรูปถ่าย


กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน
พุทธศักราช ๒๔๘๐
ศรีเสนา
สั่งราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๑)
๒. ใบแจ้งความคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์
ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา (แบบ ท.ต. ๒)
๓. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้แก่ผู้เยาว์
หรือผู้เสมือนไร้ความสามารถ หรือผู้ไร้ความสามารถ (แบบ ท.ต. ๓)
๔. ใบแจ้งชื่อบุตรของคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๔)
๕. ใบแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติ (แบบ ท.ต. ๕)
๖. คำร้องเรื่องส่งมอบรูปถ่ายใหม่ (แบบ ท.ต. ๖)
๗. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหาย (แบบ ท.ต.
๗)
๘. ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๔]

ข้อ
๒ ใบสำคัญประจำตัวนั้น กำหนดอายุเป็น
๒ ชนิด ดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง ใช้ได้หนึ่งปี
(ข)
ชนิดที่สอง ใช้ได้ห้าปี
ทั้งนี้
นับแต่วันที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้

ข้อ
๓ ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว
จะขอรับใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๔ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัวดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสี่บาท
(ข)
ชนิดที่สอง เป็นเงินสิบหกบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรดวงละสี่บาทที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย
ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้
และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้น

ข้อ
๕ การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
จะขอต่ออายุเป็นใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๖ การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามชนิดใบสำคัญประจำตัวที่ขอต่ออายุ
และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎนี้

ข้อ
๗
ใบสำคัญประจำตัวซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ หรือซึ่งยังมิได้กำหนดอายุตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุใช้ได้ต่อไปอีกหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใช้กฎกระทรวงนี้
ใบสำคัญประจำตัวที่กล่าวนี้
เมื่อหมดอายุจะต้องขอต่ออายุใหม่ และในกรณีเช่นนี้ให้นำความในข้อ ๔ ข้อ ๕ และ ข้อ
๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับ

ข้อ
๘ การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้

ข้อ
๙ การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้น
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔
แห่งกฎนี้โดยอนุโลม
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว (แบบ ท.ต. ๘)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓
(พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙[๕]

























เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ
๒๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๐๘๒/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐
[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
[๓] ข้อ ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
[๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖/-/หน้า ๔๖๒/๒๔ เมษายน ๒๔๘๒
[๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑ เมษายน ๒๔๙๓