ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ และมาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการประกอบโรคศิลปะ ออกระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒ ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาที่มีการประกาศบังคับใช้ไปแล้ว
ดังนี้
(๑) ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขาการแก้ไขความผิดปกติของสื่อความหมาย
พ.ศ. ๒๕๔๗
(๒) ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขารังสีเทคนิค
พ.ศ. ๒๕๔๗
(๓) ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขากิจกรรมบำบัด
พ.ศ. ๒๕๔๘
(๔) ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขาจิตวิทยาคลินิก
พ.ศ. ๒๕๔๙
(๕) ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ สาขาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก
พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๓[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๔
ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขรักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ
๕ ในระเบียบนี้
ผู้ประกอบโรคศิลปะ หมายความว่า
บุคคลซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการวิชาชีพสาขาต่าง
ๆ ดังนี้
(๑)
สาขากิจกรรมบำบัด
(๒)
สาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
(๓)
สาขาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก
(๔)
สาขารังสีเทคนิค
(๕)
สาขาจิตวิทยาคลินิก
(๖)
สาขากายอุปกรณ์
(๗)
สาขาการแพทย์แผนจีน
(๘)
สาขาอื่นตามที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
การโฆษณาการประกอบโรคศิลปะ หมายความว่า
การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับการประกอบโรคศิลปะทางสื่อ
รวมถึงการกระทำอย่างใด ๆ
ที่ทำให้บุคคลโดยทั่วไปเข้าใจความหมายเพื่อประโยชน์จากการประกอบโรคศิลปะของตน
สื่อ หมายความว่า การสื่อสารทางวิทยุ โทรทัศน์
สื่ออิเล็กทรอนิกส์ เคเบิลทีวี วิทยุกระจายเสียง เครื่องขยายเสียง การฉายภาพ หรือภาพยนตร์
สิ่งพิมพ์ทุกชนิด เช่น นามบัตร แผ่นพับ ใบปลิว หนังสือ นิตยสาร วารสาร และสื่ออื่น
ๆ รวมถึงแผ่นป้ายโฆษณา วัสดุอื่น ๆ ที่มีข้อความในโฆษณาให้ประชาชนเห็นได้
และให้ความหมายรวมถึงการกระทำ ไม่ว่าโดยวิธีการใด ๆ ให้ประชาชนเห็นภาพ หรือข้อความ
ภาพ เครื่องหมาย

ข้อ
๖
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องดำรงตนให้สมควรในสังคมโดยธรรม
เคารพและปฏิบัติตามกฎหมาย

ข้อ
๗
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ประพฤติหรือกระทำการใด ๆ
อันเป็นเหตุให้เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์แห่งวิชาชีพ

ข้อ
๘
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องประกอบวิชาชีพโดยไม่เลือกปฏิบัติ เนื่องจากความแตกต่างด้านฐานะ
เพศ อายุ เชื้อชาติ สัญชาติ ศาสนา สังคม หรือลัทธิการเมือง

หมวด ๒
การโฆษณาการประกอบโรคศิลปะ
 

ข้อ
๙ ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่โฆษณา ใช้
จ้าง วาน หรือยินยอมให้ผู้อื่นโฆษณาการประกอบโรคศิลปะ
ความรู้ความชำนาญในการประกอบโรคศิลปะของตน

ข้อ
๑๐
การโฆษณาการประกอบโรคศิลปะและความรู้ความชำนาญในการประกอบโรคศิลปะตามข้อ ๙
ผู้ประกอบโรคศิลปะอาจกระทำได้ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
การแสดงผลงานในวารสารทางวิชาการหรือในการประชุมวิชาการ
(๒)
การแสดงผลงานในหน้าที่หรือการบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะ
(๓)
การแสดงผลงานหรือความก้าวหน้าทางวิชาการเพื่อการศึกษามวลชน
(๔)
การประกาศเกียรติคุณเป็นทางการโดยสถาบันวิชาการ สมาคม หรือมูลนิธิ
การดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
จะต้องละเว้นการแสดงในทำนองไม่สุภาพ
ไม่เป็นการแสวงหาประโยชน์จากการประกอบโรคศิลปะของตนหรือของผู้อื่น
หรือต่อสถานที่ที่ทำการประกอบโรคศิลปะของตนหรือของผู้อื่น

ข้อ
๑๑
ผู้ประกอบโรคศิลปะอาจติดป้ายหรืออักษรที่สำนักงานและที่อยู่ของตน
และอาจระบุได้เพียงข้อความเฉพาะเรื่องต่อไปนี้
(๑)
ชื่อ นามสกุล และอาจมีคำประกอบชื่อได้เพียงตำแหน่งทางวิชาการ ยศ
ฐานันดรศักดิ์เท่านั้น
(๒)
ชื่อปริญญา วุฒิบัตร หรือหนังสืออนุมัติ หรือหนังสือแสดงคุณวุฒิอย่างอื่นแสดงเต็ม
หรือเป็นอักษรย่อตามที่ปรากฏในทะเบียนผู้ประกอบโรคศิลปะซึ่งตนได้รับมาโดยวิธีการที่ถูกต้องตามเกณฑ์ของคณะกรรมการวิชาชีพหรือสถาบันการศึกษาที่คณะกรรมการวิชาชีพรับรอง
(๓)
ที่อยู่ ที่ตั้ง สำนักงาน หมายเลขโทรศัพท์ หมายเลขโทรสาร
ที่อยู่จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือสื่ออื่น ๆ
(๔)
ประเภทใบอนุญาตและสาขาแห่งการประกอบโรคศิลปะของตน
(๕)
ความรู้ความสามารถเฉพาะทางในการประกอบโรคศิลปะของตน
ซึ่งคณะกรรมการวิชาชีพได้อนุมัติแล้ว
(๖)
เวลาทำงาน
(๗)
ชื่อสถานพยาบาลในกรณีที่ระบุไว้

ข้อ
๑๒
ผู้ประกอบโรคศิลปะที่ทำการเผยแพร่หรือตอบปัญหาทางสื่อ
ถ้าแสดงตนว่าเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสามารถแจ้งสถานที่ประกอบโรคศิลปะได้
แต่ต้องไม่เป็นการสื่อไปในทำนองโฆษณาโอ้อวดเกินความเป็นจริง หลอกลวง
หรือทำให้ผู้ป่วยหลงเชื่อมาใช้บริการและในการแจ้งสถานที่ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ปรากฏหมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัวในที่เดียวกัน

ข้อ
๑๓
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องระมัดระวังตามวิสัยที่พึงมีมิให้การประกอบโรคศิลปะของตนแพร่ออกไปในสื่อเป็นทำนองโฆษณาความรู้ความสามารถ

หมวด ๓
การประกอบโรคศิลปะ
 

ข้อ
๑๔ ผู้ประกอบโรคศิลปะ มีหน้าที่อธิบายให้ผู้ป่วยเข้าใจถึงสาระสำคัญของการตรวจและการให้บริการทางวิชาชีพ
เพื่อใช้ประกอบในการตัดสินใจในการวินิจฉัย การติดตาม การบำบัดรักษา การฟื้นฟูสมรรถภาพและการประเมินภาวะสุขภาพผู้ป่วย

ข้อ
๑๕
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องรักษามาตรฐานของการประกอบวิชาชีพตามที่กำหนดโดยคณะกรรมการวิชาชีพ

ข้อ ๑๖
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องปฏิบัติต่อผู้ป่วย โดยสุภาพ
มีน้ำใจ มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

ข้อ
๑๗
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องประกอบวิชาชีพโดยคำนึงถึงความปลอดภัยและความสิ้นเปลืองที่เกินความจำเป็นของผู้ป่วย

ข้อ
๑๘ ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่เรียกร้องสินจ้างรางวัลพิเศษ
นอกเหนือจากค่าบริการที่ต้องได้รับตามที่ประกาศไว้

ข้อ
๑๙
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่จูงใจหรือชักชวนผู้ป่วยให้มารับบริการทางวิชาชีพเพื่อประโยชน์ของตน

ข้อ
๒๐
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่หลอกลวงผู้ป่วยให้หลงเข้าใจผิดในการประกอบวิชาชีพเพื่อประโยชน์ของตน

ข้อ
๒๑
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ออกใบรับรองอันเป็นความเท็จโดยเจตนา
หรือให้ความเห็นไม่สุจริตในเรื่องใด ๆ อันเกี่ยวกับวิชาชีพแห่งตน

ข้อ
๒๒
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่เปิดเผยความลับของผู้ป่วย
ซึ่งตนทราบมาเนื่องจากการประกอบวิชาชีพ เว้นแต่ด้วยความยินยอมของผู้ป่วยหรือเมื่อต้องปฏิบัติตามกฎหมายหรือตามหน้าที่

ข้อ
๒๓
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ปฏิเสธการช่วยเหลือผู้ที่อยู่ในระยะอันตรายจากการเจ็บป่วยเมื่อได้รับคำขอร้องและตนอยู่ในฐานะที่จะช่วยได้

ข้อ
๒๔ ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ใช้หรือสนับสนุนผู้อื่นให้มีการประกอบโรคศิลปะโดยผิดกฎหมาย

ข้อ
๒๕
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ให้หรือรับผลประโยชน์เป็นค่าตอบแทนเนื่องจากการรับหรือส่งผู้ป่วยเพื่อรับบริการทางการแพทย์

หมวด ๔
การปฏิบัติต่อผู้ร่วมวิชาชีพ
 

ข้อ
๒๖ ผู้ประกอบโรคศิลปะพึงยกย่องให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน

ข้อ
๒๗ ผู้ประกอบโรคศิลปะพึงร่วมมือ
สนับสนุนและส่งเสริมต่อองค์กรทางวิชาชีพ

ข้อ
๒๘ ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ดูหมิ่น
ทับถม ให้ร้ายหรือกลั่นแกล้งกัน

ข้อ
๒๙
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ชักจูงผู้ป่วยของผู้ประกอบโรคศิลปะอื่นมาเป็นของตน

ข้อ
๓๐
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่เอาผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตน

หมวด ๕
การปฏิบัติต่อผู้ร่วมงาน
 

ข้อ
๓๑
ผู้ประกอบโรคศิลปะพึงยกย่องให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีของผู้ร่วมงาน

ข้อ
๓๒
ผู้ประกอบโรคศิลปะพึงส่งเสริมและสนับสนุนการประกอบวิชาชีพของผู้ร่วมงาน

ข้อ
๓๓ ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่ดูหมิ่น
ทับถม ให้ร้ายหรือกลั่นแกล้งผู้ร่วมงาน

หมวด ๖
การทดลองในมนุษย์
 

ข้อ ๓๔
ผู้ประกอบโรคศิลปะที่ทำการทดลองในมนุษย์ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ถูกทดลองเป็นลายลักษณ์อักษร
และต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการว่าด้วยจริยธรรมการทำวิจัยในมนุษย์
ถ้าหากผู้ถูกทดลองตามความวรรคหนึ่งเป็นผู้เยาว์
ผู้ไร้ความสามารถ หรือผู้เสมือนไร้ความสามารถ
ต้องได้รับความยินยอมจากผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล หรือผู้พิทักษ์แล้วแต่กรณี

ข้อ
๓๕
ผู้ประกอบโรคศิลปะที่ทำการทดลองโดยใช้สิ่งตัวอย่างของมนุษย์หรือศพ
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการว่าด้วยจริยธรรมการทำวิจัยในมนุษย์

หมวด ๗
การปฏิบัติตนเกี่ยวกับสถานพยาบาล
 

ข้อ ๓๖
ผู้ประกอบโรคศิลปะต้องปฏิบัติตนเกี่ยวกับสถานพยาบาล
ตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล


ประกาศ ณ วันที่ ๑๒
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙
ปิยะสกล สกลสัตยาทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข



ปริยานุช/จัดทำ
๒๓ กุมภาพันธ์
๒๕๕๙

กัญฑรัตน์/ตรวจ
๒๙ กุมภาพันธ์
๒๕๕๙



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๔๖ ง/หน้า ๑/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙