pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา (ฉบับที่ 5)

----------------------------------------------------

ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545, (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2548, (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และ (ฉบับที่ 4) ลงวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559 กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองไว้แล้ว นั้น

สมควรกําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตราเพิ่มเติมเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบัน จึงอาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 87/2557 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอํานาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตํารวจ ลงวันที่ 10 กรกฎาคม พุทธศักราช 2557 มาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ประกอบข้อ 6 วรรคสอง ของกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจ การยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรา พ.ศ. 2545 นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในข้อ 2 (12) ด่านตรวจคนเข้าเมืองตาก ณ บริเวณเขตสนามบินสุโขทัยของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545

ข้อ 2 ให้กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตราเพิ่มเติม ดังนี้

1. ด่านตรวจคนเข้าเมืองเชียงคาน ณ บริเวณเขตท่าอากาศยานเลย

2. ด่านตรวจคนเข้าเมืองสุโขทัย ณ บริเวณเขตท่าอากาศยานสุโขทัย

3. ด่านตรวจคนเข้าเมืองอุตรดิตถ์ ณ เส้นทางคมนาคมทางบกจากพรมแดนถึงที่ตั้งด่านตรวจคนเข้าเมืองอุตรดิตถ์

ข้อ 3 ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2560

พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

นายกรัฐมนตรี

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา

(ฉบับที่ 6)

-------------------------------------------------

ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา (ฉบับที่ 4) ลงวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559 และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตรา (ฉบับที่ 5) ลงวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2560 กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตราไว้แล้ว นั้น

สมควรกําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตราเพิ่มเติมเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบัน จึงอาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 87/2557 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอํานาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตํารวจ ลงวันที่ 10 กรกฎาคม พุทธศักราช 2557 มาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ประกอบข้อ 6 วรรคสอง ของกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจ การยกเว้น และการเปลี่ยนประเภท การตรวจลงตรา พ.ศ. 2545 นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ให้กําหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองในการขอรับการตรวจลงตราเพิ่มเติมดังนี้

(1) ด่านตรวจคนเข้าเมืองกาบเชิง

(2) ด่านตรวจคนเข้าเมืองนครราชสีมา

(3) ด่านตรวจคนเข้าเมืองบุรีรัมย์ ณ บริเวณเขตท่าอากาศยานบุรีรัมย์

(4) ด่านตรวจคนเข้าเมืองระนอง

(5) ด่านตรวจคนเข้าเมืองท่าอากาศยานระนอง

ข้อ 2 ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

นายกรัฐมนตรี

พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 20)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข การวางประกันและการถอนประกันภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 83/8 แห่งประมวลรัษฎากร

---------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 83/8 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขการวางประกันและการถอนประกันภาษีมูลค่าเพิ่ม ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ การนําเข้าสินค้าเข้าไปในคลังสินค้าทัณฑ์บนตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร ผู้นําเข้าจะวางเงินประกันหรือจัดให้มีผู้ค้ําประกันเพื่อเป็นประกันภาษีมูลค่าเพิ่มที่พึงชําระ แทนการชําระภาษีมูลค่าเพิ่มก็ได้ สําหรับวิธีการวางประกันและการถอนประกันให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร


ข้อ ๒ การนําเข้าเครื่องจักรหรือการนําเข้าวัตถุดิบเพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกของผู้ได้รับการส่งเสริมการลงทุน ผู้นําเข้าจะวางเงินประกันหลักประกัน หรือจัดให้มีผู้ค้ําประกันเพื่อเป็นประกันภาษีมูลค่าเพิ่มที่ต้องชําระหรือพึงชําระแทนการชําระภาษีมูลค่าเพิ่มก็ได้ สําหรับวิธีการวางประกันให้กระทําโดยการยื่นหนังสือค้ําประกันของธนาคารต่ออธิบดีกรมศุลกากร ณ กรมศุลกากร หรือ ณ ด่านศุลกากรที่อธิบดีกรมศุลกากรกําหนดพร้อมกับหนังสือของสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ซึ่งแจ้งขอให้ผู้นําเข้าใช้หนังสือค้ําประกันของธนาคารเป็นประกันภาษีมูลค่าเพิ่ม และการถอนประกันดังกล่าวให้กระทําได้เมื่อสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้มีหนังสือถึงอธิบดีกรมศุลกากรรับรองว่าเครื่องจักรหรือวัตถุดิบดังกล่าวเป็นของที่ได้รับอนุมัติให้นําเข้าตามโครงการส่งเสริมการลงทุน และขอให้สั่งถอนประกันดังกล่าว


ข้อ ๓ การวางประกันและการถอนประกันตามข้อ 2 ผู้นําเข้าจะใช้หนังสือของสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเป็นเสมือนหนังสือค้ําประกันแทนหนังสือค้ําประกันของธนาคารและใช้หนังสือดังกล่าวเป็นหลักฐานในการถอนประกันด้วยก็ได้ในกรณีดังกล่าว หนังสือของสํานักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจะต้องรับรองว่าเครื่องจักรหรือวัตถุดิบดังกล่าวเป็นของที่ได้รับอนุมัติให้ได้รับสิทธิและประโยชน์ตามโครงการที่ได้รับอนุมัติส่งเสริมการลงทุนและขอให้สั่งถอนประกันดังกล่าวด้วย


ข้อ ๔ สําหรับเครื่องจักรหรือวัตถุดิบตามข้อ 2 จะต้องเป็นเครื่องจักรหรือวัตถุดิบที่ได้รับอนุมัติให้ได้รับสิทธิและประโยชน์ตามโครงการที่ได้รับอนุมัติส่งเสริมการลงทุนและต้องนําเข้าเพื่อใช้ในกิจการดังต่อไปนี้

          (1) กรณีเครื่องจักร ต้องนําเข้าเพื่อใช้ในการผลิตหรือการให้บริการ

          (2) กรณีวัตถุดิบ ต้องนําเข้าเพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกเท่านั้น กรณีวัตถุดิบที่นําเข้าเพื่อใช้ทั้งในการผลิตเพื่อการส่งออก และเพื่อขายในราชอาณาจักรด้วยให้วางประกันและถอนประกันได้เฉพาะวัตถุดิบที่นําเข้าเพื่อใช้ในการผลิตเพื่อการส่งออกตามจํานวนที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนรับรองเท่านั้น


ข้อ ๕ คําว่า “อธิบดีกรมศุลกากร” ตามข้อ 2 ให้หมายความรวมถึงผู้ที่อธิบดีกรมศุลกากรมอบหมายด้วย

          ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 17)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขเกี่ยวกับภาษีซื้อที่ไม่ให้นําไปหักในการคํานวณภาษี ตามมาตรา 82/5(1)(2)(3) และ (4) แห่งประมวลรัษฎากร

---------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 82/5(1)(2)(3) และ (4) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับภาษีซื้อที่ไม่ให้นําไปหักในการคํานวณภาษี ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ กรณีไม่มีใบกํากับภาษีตามมาตรา 82/5 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ผู้ประกอบการไม่มีสิทธินําภาษีซื้อไปหักในการคํานวณภาษี


ข้อ ๒ กรณีมีใบกํากับภาษีแต่ไม่อาจแสดงใบกํากับภาษีได้ว่ามีการชําระภาษีซื้อตามมาตรา 82/5(1) แห่งประมวลรัษฎากร ให้ผู้ประกอบการมีสิทธินําภาษีซื้อไปหักในการคํานวณภาษีได้ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

          (ก) ใบกํากับภาษีถูกทําลายโดยเหตุสุดวิสัย เช่น อัคคีภัย อุทกภัย หรือวาตภัย ซึ่งต้องมีหลักฐานทางราชการหรือหลักฐานอื่นที่เชื่อถือได้ว่าเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวจริง และ

          (ข) ผู้ประกอบการไม่สามารถขอใบแทนใบกํากับภาษีจากผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการได้ตามมาตรา 86/12 แห่งประมวลรัษฎากร เนื่องจากผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการไม่สามารถออกใบแทนใบกํากับภาษีได้เพราะเหตุสุดวิสัย


ข้อ ๓ กรณีมีใบกํากับภาษี และสามารถแสดงใบกํากับภาษีได้ว่ามีการชําระภาษีซื้อไปจริงตามมาตรา 82/5(2) แห่งประมวลรัษฎากร ใบกํากับภาษีดังกล่าวต้องมีรายการครบถ้วนตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๔ ภาษีซื้อที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการประกอบกิจการของผู้ประกอบการตามมาตรา 82/5(3) แห่งประมวลรัษฎากร ได้แก่ ภาษีซื้อที่ไม่เข้าลักษณะเป็นรายจ่ายเพื่อหากําไรหรือเพื่อกิจการโดยเฉพาะ


ข้อ ๕ ภาษีซื้อที่เกิดจากรายจ่ายเพื่อการรับรอง หรือเพื่อการอื่นที่มีลักษณะทํานองเดียวกันตามมาตรา 82/5(4) แห่งประมวลรัษฎากร ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขดังนี้

          (ก) ค่ารับรอง หรือค่าบริการไม่ว่าจะจ่ายเพื่อการรับรองหรือให้บริการแก่บุคคลใด ๆ และไม่ว่าจะอํานวยประโยชน์แก่กิจการหรือไม่ก็ตาม เช่น ค่าที่พัก ค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่ม ค่ามหรสพ ค่าใช้จ่ายเพื่อการกีฬา และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ในทํานองเดียวกัน

          (ข) ค่าสิ่งของ หรือประโยชน์อื่นใดที่ให้แก่บุคคลซึ่งได้รับการรับรองหรือรับบริการตาม (ก) และบุคคลอื่น

          ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 13)

เรื่อง กําหนดสาขาและลักษณะการประกอบกิจการ การให้บริการของนักแสดงสาธารณะตามมาตรา 81(1)(ฒ) แห่งประมวลรัษฎากร

-------------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 81(1)(ฒ) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดสาขา และลักษณะการประกอบกิจการ การให้บริการของนักแสดงสาธารณะไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ การให้บริการของนักแสดงสาธารณะ หมายความว่า นักแสดงละคร ภาพยนตร์ วิทยุ หรือโทรทัศน์ นักร้อง นักดนตรี นักกีฬาอาชีพ หรือนักแสดงเพื่อความบันเทิงใด ๆ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะแสดงเดี่ยว เป็นหมู่ หรือคณะ


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 12)

เรื่อง กําหนดสาขาและลักษณะการประกอบกิจการ การให้บริการวิจัยหรือการให้บริการทางวิชาการ ตามมาตรา 81(1)(ฏ) แห่งประมวลรัษฎากร

---------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 81 (1) (ฏ) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดสาขาและลักษณะการประกอบกิจการ การให้บริการวิจัยหรือการให้บริการทางวิชาการไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ การให้บริการวิจัย หรือการให้บริการทางวิชาการ ในสาขาวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์


ข้อ ๒ การให้บริการวิจัย หรือการให้บริการทางวิชาการตามข้อ 1 ต้องมิใช่การให้บริการวิจัย หรือการให้บริการทางวิชาการในทางธุรกิจ

          ความในวรรคหนึ่งไม่รวมถึงการให้บริการกับหน่วยงานของรัฐ ที่มีฐานะเป็นกระทรวง ทบวง กรม หรือองค์การของรัฐบาลตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล และกิจการของรัฐตามกฎหมายที่จัดตั้งกิจการนั้น และให้หมายความรวมถึงหน่วยงานธุรกิจที่รัฐบาลเป็นเจ้าของซึ่งไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคลด้วย


ข้อ ๓ ผู้ประกอบการให้บริการวิจัย หรือการให้บริการทางวิชาการ ตามข้อ 1 ต้องเป็นบุคคลดังต่อไปนี้

          (1) บุคคลธรรมดา หรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล

          (2) มูลนิธิ

          (3) สถาบันอุดมศึกษา ซึ่งเป็นสถานศึกษาที่จัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา ดังต่อไปนี้

          (ก) สถานศึกษาของรัฐในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการและสถานศึกษาในกํากับของรัฐ

          (ข) สถานศึกษาของรัฐในสังกัดกระทรวงอื่น ๆ

          (ค) สถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

          (4) หน่วยบริการรูปแบบพิเศษที่ไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคล และเป็นส่วนหนึ่งของส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารงานของหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ

          (5) หน่วยงานในระบบวิจัยและนวัตกรรมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ การวิจัยและนวัตกรรม เฉพาะที่เป็นหน่วยงานของรัฐซึ่งไม่แสวงหากําไร แต่ไม่รวมถึงรัฐวิสาหกิจ”

          (แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 238) ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป)

 

ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 11)

เรื่อง กําหนดสาขา และลักษณะการประกอบกิจการให้บริการที่เป็นงานทางศิลปะและวัฒนธรรม ตามมาตรา 81(1)(ซ) แห่งประมวลรัษฎากร

-------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 81(1)(ซ) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดสาขา และลักษณะการประกอบกิจการให้บริการที่เป็นทางศิลปะและวัฒนธรรม ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ การให้บริการที่เป็นงานทางศิลปะและวัฒนธรรมในสาขานาฏศิลป์และสาขาดุริยางคศิลป์และคีตศิลป์

          คําว่า “สาขานาฏศิลป์” หมายความถึง การแสดงศิลปะร่ายรําประเภทต่าง ๆ ได้แก่ การแสดงพื้นเมืองระบํา ละคร และโขน

          คําว่า “สาขาดุริยางคศิลป์และคีตศิลป์” หมายความถึงเฉพาะการแสดงดนตรีไทย หรือการขับร้องเพลงไทยประกอบเครื่องดนตรีไทย


ข้อ ๒ การให้บริการตามข้อ 1 ผู้ประกอบการจะต้องมิได้เรียกเก็บค่าบริการโดยตรงจากผู้ชมหรือผู้ฟัง แต่ไม่รวมถึงการให้บริการโดยกระทรวง ทบวง กรมราชการส่วนท้องถิ่น

          ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 10)

เรื่อง กําหนดประเภทและชนิดยาสูบ ซึ่งการขายยาสูบตามประเภทและชนิดดังกล่าวต้องคํานวณมูลค่าของฐานภาษีตามหลักเกณฑ์ในมาตรา 79/5(2)แห่งประมวลรัษฎากร (ยกเลิกตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ ฉบับที่ (187))

----------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 79/5 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร(ฉบับที่ 30)พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กําหนดประเภทและชนิดยาสูบซึ่งการขายยาสูบตามประเภทและชนิดดังกล่าวต้องคํานวณมูลค่าของฐานภาษีตามหลักเกณฑ์ในมาตรา 79/5(2) แห่งประมวลรัษฎากรไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ บุหรี่ซิกาแรตที่ผลิตโดยผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบที่เป็นองค์การของรัฐบาล

          “บุหรี่ซิกาแรตที่นําเข้าจากต่างประเทศและกรมสามิตได้กําหนดราคายาสูบไว้ตามความในมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2509”

          (เพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 26) ใช้บังคับ 1 มกราคม 2535 เป็นต้นไป)


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 8)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ของสัญญาการตั้งตัวแทนเพื่อขายตามประเภทของสินค้า ตามมาตรา 87(3) แห่งประมวลรัษฎากร

---------------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 87(3) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของสัญญาการตั้งตัวแทนเพื่อขายตามประเภทของสินค้า ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ต้องเป็นสัญญาการตั้งตัวแทนเพื่อขายสินค้าโดยตัวแทนได้รับค่าตอบแทนหรือบําเหน็จจากตัวการตามที่ได้กําหนดไว้ในสัญญาตั้งตัวแทน


ข้อ ๒ สัญญาตามข้อ 1 ต้องจัดทําเป็นลายลักษณ์อักษร และเป็นสัญญาที่ตั้งตัวแทนเพื่อขายสินค้าประเภทใดประเภทหนึ่ง หรือทุกประเภทก็ได้


ข้อ ๓ ตัวการและตัวแทนต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งต้องคํานวณเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๔ ตัวการและตัวแทนต้องเก็บรักษาต้นฉบับสัญญาการตั้งตัวแทนไว้ ณ สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ เป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปีนับแต่วันสิ้นสุดสัญญา


ข้อ ๕ ตัวการต้องแจ้งสัญญาการตั้งตัวแทนต่อเจ้าพนักงานสรรพากรภายใน 15 วันนับแต่วันทําสัญญาตั้งตัวแทน ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวการตั้งอยู่“

          ( แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 145) ใช้บังคับ 11 ตุลาคม 2545 เป็นต้นไป )


ข้อ ๖ ตัวแทนต้องจัดทํารายงานสินค้าและวัตถุดิบ โดยให้จัดทําแยกต่างหากจากรายงานสินค้าและวัตถุดิบของตน ตามมาตรา 87(3) แห่งประมวลรัษฎากร

          ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 5)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกใบกํากับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียนตามมาตรา 86 วรรคสี่ และมาตรา86/2 แห่งประมวลรัษฎากร

----------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 86 วรรคสี่ และมาตรา 86/2 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกใบกํากับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียน ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ในกรณีตัวแทนของผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรต้องปฏิบัติดังนี้

          (1) ต้องเป็นตัวแทนที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแทนผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักร

          (2) ตัวการและตัวแทนต้องเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ซึ่งต้องคํานวณเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

          "(3) ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่อยู่นอกราชอาณาจักรต้องมอบอํานาจให้ตัวแทนขออนุมัติต่ออธิบดีกรมสรรพากรเพื่อให้ตัวแทนออกใบกํากับภาษีในนามของตน โดยยื่นคําขอตามแบบที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนตั้งอยู่"

          ( แก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 135) ใช้บังคับ 11 ตุลาคม 2545 เป็นต้นไป )

          (4) ตัวแทนต้องออกใบกํากับภาษีที่มีรายการครบถ้วนตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร

          "(5) ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงตัวแทน ให้ผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรหรือตัวแทนที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ปฏิบัติตาม (1) ถึง (4) และแจ้งการเปลี่ยนแปลง ณสํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนเดิมตั้งอยู่ก่อนการเปลี่ยนแปลงไม่น้อยกว่า 15 วัน และให้ตัวแทนใหม่นําสําเนาแบบแจ้งการเปลี่ยนแปลงมาแจ้ง ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวแทนใหม่ตั้งอยู่"

          ( แก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 135) ใช้บังคับ 11 ตุลาคม 2545 เป็นต้นไป )


ข้อ ๒ ในกรณีตัวแทนของผู้ประกอบการที่อยู่ในราชอาณาจักร ให้เป็นไปตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 8) เรื่อง การกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการขายสินค้าโดยมีการตั้งตัวแทนเพื่อขายและได้ส่งมอบสินค้าให้ตัวแทนแล้ว ตามมาตรา 78(3) แห่งประมวลรัษฎากร


ข้อ ๓ ตัวแทนของผู้ประกอบการในราชอาณาจักรต้องออกใบกํากับภาษีที่มีรายการครบถ้วนตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร

          ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 4)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข กรณีภาษีซื้อที่มิได้นําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษี เพราะมีเหตุจําเป็นให้มีสิทธินําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษีหลังจากนั้นตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

----------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข กรณีภาษีซื้อที่มิได้นําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษีเพราะมีเหตุจําเป็น ให้มีสิทธินําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษีหลังจากนั้น ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ภาษีซื้อที่มิได้นําไปหักในการคําไปนี้

          (1) เหตุจําเป็นซึ่งเกิดขึ้นตามประเพณีทางการค้า

          (2) เหตุสุดวิสัย

          (3) ได้รับใบกํากับภาษีในเดือนภาษีอื่นที่มิใช่เดือนภาษีที่ระบุไว้ในใบกํากับภาษี

          "ข้อ 2 ภาษีซื้อที่มิได้นําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษีเพราะมีเหตุจําเป็นตามข้อ 1 ให้มีสิทธินําไปหักในการคํานวณภาษีในเดือนภาษีหลังจากนั้นได้ แต่ต้องไม่เกินหกเดือนนับแต่เดือนถัดจากเดือนที่ออกใบกํากับภาษี

          การปฏิบัติตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนระบุข้อความว่า “ถือเป็นภาษีซื้อในเดือนภาษี...” ไว้ในใบกํากับภาษีดังกล่าว โดยข้อความดังกล่าวจะตีพิมพ์ จัดทําขึ้นด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ประทับด้วยตรายาง เขียนด้วยหมึก พิมพ์ดีด หรือทําให้ปรากฏขึ้นด้วย วิธีการอื่นใดในลักษณะทํานองเดียวกันก็ได้”

          (แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 76) ใช้บังคับ 1 พฤษภาคม 2541 เป็นต้นไป)


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 3)

เรื่อง กําหนดลักษณะและเงื่อนไขของผลิตภัณฑ์อาหารที่บรรจุกระป๋องภาชนะหรือหีบห่อ ที่ทําเป็นอุตสาหกรรม ตามมาตรา 81(1)(ก) และ (ข) แห่งประมวลรัษฎากร

-------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 81(1)(ก) และ (ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดลักษณะและเงื่อนไขของผลิตภัณฑ์อาหารที่บรรจุกระป๋อง ภาชนะหรือหีบห่อ ที่ทําเป็นอุตสาหกรรมไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ผลิตภัณฑ์อาหารที่บรรจุกระป๋องภาชนะหรือหีบห่อที่ทําเป็นอุตสาหกรรมจะต้องมีลักษณะและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

          (1) ผลิตภัณฑ์อาหารจากพืชผลทางการเกษตรที่บรรจุกระป๋อง ภาชนะหรือหีบห่อ ทั้งนี้ เฉพาะที่ผนึกในลักษณะมั่นคง

          (2) ผลิตภัณฑ์อาหารจากสัตว์ที่บรรจุกระป๋อง ภาชนะหรือหีบห่อ ทั้งนี้ เฉพาะที่ผนึกในลักษณะมั่นคง แต่ไม่รวมถึงนมสดที่มิได้มีการปรุงแต่ง รส กลิ่น และสี


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 2)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการใช้บริการหรือการนําสินค้าไปใช้เพื่อประกอบกิจการของตนเองโดยตรง ตามมาตรา 77/1(10)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร

------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 77/1(10)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการใช้บริการหรือการนําสินค้าไปใช้เพื่อประกอบกิจการของตนเองโดยตรง ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ผู้ประกอบการจดทะเบียนนําบริการหรือนําสินค้าไปใช้ในการผลิตสินค้าการให้บริการ การบริหารงานของกิจการหรือเพื่อประโยชน์ของทรัพย์สินที่มีไว้ในการประกอบกิจการให้บริการของตนเอง ทั้งนี้ ต้องเป็นการใช้ในกิจการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

          “บริการตามวรรคหนึ่ง ต้องมิใช่กรณีดังต่อไปนี้

          (1) บริการที่นําไปใช้เพื่อการรับรอง หรือเพื่อการอันมีลักษณะทํานองเดียวกัน

          (2) บริการที่นําไปใช้กับรถยนต์นั่ง และรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งไม่เกิน 10 คน ตามกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต”

          (แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 87) ใช้บังคับ 1 มกราคม 2542 เป็นต้นไป)


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 1)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการนําสินค้าไปใช้เพื่อการประกอบกิจการของตนเองโดยตรง ตามมาตรา 77/1 (8)(ง) แห่งประมวลรัษฎากร

------------------------------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 77/1(8)(ง) แห่งประมวลรัษฎากรแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของการนําสินค้าไปใช้เพื่อการประกอบกิจการของตนเองโดยตรง ไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ผู้ประกอบการจดทะเบียนนําสินค้านั้นไปใช้ในการผลิตสินค้าการให้บริการ การบริหารงานของกิจการ หรือเพื่อประโยชน์ของทรัพย์สินที่มีไว้ในการประกอบกิจการของตนเอง ทั้งนี้ ต้องเป็นการใช้ในกิจการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

          สินค้าตามวรรคหนึ่งต้องมิใช่รถยนต์นั่งและรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งไม่เกิน10 คนตามกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตและสินค้าหรือบริการที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์ดังกล่าว แต่ไม่รวมถึงการนํารถยนต์นั่งและรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งไม่เกิน 10 คน ไปไว้ในสถานแสดงรถยนต์เพื่อขาย


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2535 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534

 

บัณฑิต บุณยะปานะ

อธิบดีกรมสรรพากร