ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

เรื่อง อัตรา หลักเกณฑ์ และวิธีการวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัย

ที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทประกันวินาศภัย

พ.ศ. 2552

-----------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 และมาตรา 3 (1) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 ประกอบกับมติที่ประชุมคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ครั้งที่ 8/2552 เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2552 คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ข้อ ๒ ในประกาศนี้

          “เงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัย” หมายความว่า เงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัท ตามมาตรา 23 (1) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 สําหรับการประกันภัยทุกประเภท ยกเว้นการประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทางที่มีระยะเวลาและความคุ้มครองน้อยกว่าหนึ่งเดือน และการประกันภัยทางทะเลและขนส่ง

          “รัฐวิสาหกิจ” หมายความว่า รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

          “องค์กรระหว่างประเทศ” หมายความว่า

          (1) World Bank

          (2) Asian Development Bank (ADB)

          (3) International Finance Corporation (IFC)

          (4) องค์กร หรือนิติบุคคลระหว่างประเทศอื่นตามรายชื่อที่นายทะเบียนประกาศกําหนดตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย

          “หุ้นกู้” หมายความรวมถึง หุ้นกู้แปลงสภาพแต่ไม่รวมถึงหุ้นกู้ที่กําหนดสิทธิของผู้ถือให้ด้อยกว่าเจ้าหนี้สามัญทั่วไป

          “หน่วยลงทุน” หมายความว่า หน่วยลงทุน ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์


ข้อ ๓ ภายใต้บังคับวรรคสอง บริษัทต้องวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนเป็นมูลค่าร้อยละยี่สิบห้าของจํานวนเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยตามมาตรา 23 (1) ที่ปรากฏในงบการเงินรายไตรมาสของไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 3 ของทุกปี เว้นแต่ในกรณีที่บริษัทยังไม่ได้จัดทํางบการเงินรายไตรมาส ให้บริษัทใช้รายงานประจําเดือนสําหรับเดือนที่สาม และเดือนที่เก้า ตามลําดับแทนไปพลางก่อน

          การวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยสําหรับปี 2553 ปี 2554 และปี 2555 ที่วางไว้กับนายทะเบียนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังนี้

          (1) ภายในเดือนมกราคม 2553 ให้บริษัทวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจํานวนร้อยละสิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ปรากฏในรายงานเกี่ยวกับฐานะการเงินและกิจการของบริษัท ประจําเดือน กันยายน ปี 2552

          (2) ภายในเดือนมิถุนายน 2554 ให้บริษัทวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจํานวนร้อยละยี่สิบของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัย

          (3) ภายในเดือนมิถุนายน 2555 เป็นต้นไป ให้บริษัทวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยเป็นจํานวนร้อยละยี่สิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัย 


ข้อ ๔ ทรัพย์สินที่จะนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนต้องเป็นเงินสด หรือพันธบัตรรัฐบาลไทยที่จําหน่ายในราชอาณาจักร หรือเป็นทรัพย์สินบางประเภทที่บริษัทลงทุนในประเทศไทย ตามประกาศว่าด้วยการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย ดังต่อไปนี้

          (1) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ของรัฐวิสาหกิจ ที่มีกระทรวงการคลังค้ําประกันการชําระเงินต้นและดอกเบี้ยทั้งจํานวน พันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ตั๋วเงินคลังของกระทรวงการคลัง หรือตราสารหนี้อื่นที่ออกโดยกระทรวงการคลังหรือธนาคารแห่งประเทศไทย

          (2) บัตรเงินฝาก ใบรับฝากเงิน หรือสมุดคู่ฝากประเภทฝากประจําที่มีระยะเวลาฝากเงินตั้งแต่หกเดือนขึ้นไปซึ่งธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นและประกอบกิจการภายในราชอาณาจักรหรือธนาคารในประเทศที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่าออกให้กับบริษัทเพื่อเป็นหลักฐานในการฝากเงินของบริษัท

          (3) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ของรัฐวิสาหกิจ ที่ไม่มีกระทรวงการคลังค้ําประกันการชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ย

          (4) พันธบัตรหรือหุ้นกู้ ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่าซึ่งออกหรือค้ําประกันโดยองค์กรระหว่างประเทศที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย

          (5) พันธบัตร หุ้นกู้ หรือตั๋วเงิน ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่าซึ่งออกโดยรัฐบาลต่างประเทศ หรือรัฐวิสาหกิจต่างประเทศที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้ออกและเสนอขายในประเทศไทย

          (6) หุ้นกู้ของบริษัทจํากัด ที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

          (7) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่รัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ หรือบริษัทจํากัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก โดยธนาคารหรือบริษัทจํากัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับ ความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

          (8) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่บริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดเป็นผู้สั่งจ่ายหรือเป็นผู้ออก และมีรัฐวิสาหกิจ ธนาคารในประเทศ บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจํากัด เป็นผู้รับรองหรืออาวัลการใช้เงินทั้งจํานวนเงินต้นและดอกเบี้ย โดยธนาคาร บริษัทประกันชีวิต หรือบริษัทจํากัดนั้นต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่ต่ํากว่า A- หรือเทียบเท่า

          (9) หุ้นที่มีชื่ออยู่ในกลุ่ม SET 50 Index หรือหน่วยลงทุน ที่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

          การจัดอันดับความน่าเชื่อถือตาม (2) (4) (5) (6) (7) และ (8) ต้องกระทําโดยสถาบันการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับหรือได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์


ข้อ ๕ พันธบัตรรัฐบาลไทย และทรัพย์สินตามข้อ 4 ให้วางได้ตามราคาประเมินของแต่ละประเภท ตามประกาศว่าด้วยการประเมินราคาทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทประกันวินาศภัย


ข้อ ๖ ภายใต้บังคับข้อ 5 ทรัพย์สินตามข้อ 4 ให้วางได้ในอัตราดังนี้

          (1) เงินสด พันธบัตรรัฐบาลไทยและทรัพย์สินตามข้อ 4 (1) และข้อ 4 (2) ให้วางได้ไม่จํากัดจํานวน

          (2) ทรัพย์สินตามข้อ 4 (3) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น

          (3) ทรัพย์สินตามข้อ 4 (4) และข้อ 4 (5) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น

          (4) ทรัพย์สินตามข้อ 4 (6) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น

          (5) ทรัพย์สินตามข้อ 4 (7) และข้อ 4 (8) ให้วางได้รวมกันไม่เกินร้อยละห้าสิบของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น

          (6) ทรัพย์สินตามข้อ 4 (9) ให้วางได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่บริษัทต้องวางไว้ทั้งสิ้น


ข้อ ๗ ในกรณีที่นายทะเบียนตรวจพบว่ามูลค่าของทรัพย์สินที่วางไว้กับนายทะเบียนลดต่ําลง ให้นายทะเบียนแจ้งให้บริษัทนําทรัพย์สินมาวางเพิ่มจนครบจํานวนที่กําหนดภายในสองเดือนนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง

ในกรณีที่นายทะเบียนตรวจพบว่ามูลค่าของทรัพย์สินที่วางไว้กับนายทะเบียนเพิ่มขึ้น ให้นายทะเบียนคืนทรัพย์สินส่วนที่เกินให้แก่บริษัท เมื่อบริษัทร้องขอ


ข้อ ๘ ในกรณีที่หุ้นหรือหน่วยลงทุนตามข้อ 4 (9) ที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนอยู่ระหว่างการห้ามซื้อหรือขายเป็นการชั่วคราว (Suspension) เป็นระยะเวลาเกินกว่าสองเดือน หรือไม่มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นระยะเวลาเกินกว่าหกเดือน ให้ถือว่าหุ้นหรือหน่วยลงทุนนั้นไม่สามารถวางเป็นเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนได้ต่อไป และให้นําความในข้อ 7 วรรคแรกมาใช้บังคับโดยอนุโลม


ข้อ ๙ ทรัพย์สินที่บริษัทนํามาวางเป็นเงินสํารองตามประกาศนี้ต้องเป็นทรัพย์สินที่ได้มาหรือมีอยู่โดยไม่ฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย ประกาศ หรือคําสั่งที่ออกหรือกําหนดตามความในกฎหมายดังกล่าว และต้องปราศจากภาระผูกพัน โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ว่าด้วยการจัดสรรสินทรัพย์ไว้สําหรับหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญาประกันภัยและการฝากสินทรัพย์ไว้กับสถาบันการเงิน


ข้อ ๑๐ บริษัทต้องนําทรัพย์สินตามข้อ 4 มาวางไว้กับนายทะเบียนให้ถูกต้องภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสิ้นสุดระยะเวลาที่บริษัทต้องส่งรายงานเกี่ยวกับงบการเงินรายไตรมาสตามข้อ 3 วรรคแรก ของไตรมาสที่ 1 และไตรมาสที่ 3 ของทุกปี ตามมาตรา 47 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551


ข้อ ๑๑ การวางเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยไว้กับนายทะเบียนตามประกาศนี้ ให้เป็นไปตามระเบียบที่นายทะเบียนประกาศกําหนด


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                         ประกาศ ณ วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2552

 

                                                                                                         สถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์

                                                                                                    ปลัดกระทรวงการคลัง

                                                          ประธานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย