ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กค. 17 / 2554

เรื่อง  การเปรียบเทียบความผิดตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546   
และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

                   อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 9(1) และมาตรา 155 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546  และมาตรา 8(1) และมาตรา 94 แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 32 มาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 36 มาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย  คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ 


ข้อ ๑ ความผิดตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546  ซึ่งไม่มีผลเสียหาย ร้ายแรงต่อลูกค้า ประชาชน ตลาดสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือระบบการเงินของประเทศ ที่คณะกรรมการ เปรียบเทียบความผิดมีอํานาจเปรียบเทียบได้  ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้

(1)  ในบทบัญญัติที่เป็นความผิดของผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า สํานักหักบัญชีสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือกรรมการ ผู้จัดการ หรือบุคคลซึ่งรับผิดชอบในการดําเนินงานของนิติบุคคลดังกล่าว  ข้อเท็จจริงในกรณีนั้นต้องมิใช่กรณีที่

                         (ก)  ก่อให้เกิดผลเสียหายจนถึงขนาดที่ทําให้ระบบการซื้อขายและระบบการชําระหนี้ในตลาดสัญญาซื้อขายล่วงหน้า  
ดําเนินการต่อไปไม่ได้

                         (ข)  ทําให้ประชาชนขาดความเชื่อมั่นต่อระบบการซื้อขายและระบบการชําระหนี้ในตลาดสัญญาซื้อขายล่วงหน้า  
อย่างร้ายแรง หรือ

                         (ค)  แสดงถึงการมีเจตนาทุจริต

(2)  ในบทบัญญัติที่เป็นความผิดของผู้สอบบัญชี  ข้อเท็จจริงในกรณีนั้นต้องมิใช่กรณีที่

                         (ก)  แสดงถึงการมีเจตนาทุจริตหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อ  
ผู้ใช้งบการเงิน  หรือ

                         (ข)  แสดงถึงการมีส่วนรู้เห็นหรือปกปิดข้อมูลการปฏิบัติงานโดยมิชอบด้วยกฎหมายของกรรมการ ผู้จัดการ หรือบุคคลซึ่ง  
รับผิดชอบในการดําเนินงานของนิติบุคคลที่ตนเป็นผู้สอบบัญชี

(3) ในบทบัญญัติที่เป็นความผิดของผู้ขัดขวางหรือไม่ปฏิบัติตามคําสั่งหรือไม่อํานวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือให้ถ้อยคําอันเป็นเท็จต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ข้อเท็จจริงในกรณีนั้นต้องมิใช่กรณีที่แสดงว่า ผู้นั้นมีเจตนาช่วยเหลือผู้กระทําความผิดมิให้ถูกดําเนินการตามกฎหมายในความผิดที่เปรียบเทียบไม่ได้


ข้อ ๒ ความผิดตามพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 ซึ่งไม่มีผลเสียหายร้ายแรงต่อกองทรัสต์ ที่คณะกรรมการเปรียบเทียบความผิดมีอํานาจเปรียบเทียบได้  ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้ 

(1)  ในบทบัญญัติที่เป็นความผิดของผู้ใช้ชื่อว่าเป็นทรัสตีโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเป็นทรัสตี  ข้อเท็จจริงในกรณีนั้นต้องไม่ปรากฏว่ามีพฤติกรรมเข้าข่ายเป็นการกระทําความผิดตามมาตรา 77 ด้วย 

(2)  ในบทบัญญัติที่เป็นความผิดของผู้สอบบัญชี หรือผู้ขัดขวางหรือไม่ปฏิบัติตามคําสั่งหรือไม่อํานวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือให้ถ้อยคําอันเป็นเท็จต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดในข้อ 1(2) หรือ (3) แล้วแต่กรณี


ข้อ ๓ เมื่อสํานักงาน ก.ล.ต. เห็นว่า เป็นความผิดที่เปรียบเทียบได้ตามข้อ 1 หรือข้อ 2 ให้สํานักงาน ก.ล.ต. เสนอคณะกรรมการเปรียบเทียบ  
ความผิดเพื่อดําเนินการเปรียบเทียบ


ข้อ ๔ ในการเปรียบเทียบความผิดตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546  และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550  ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบความผิดพิจารณาเปรียบเทียบปรับในแต่ละกรณีโดยคํานึงถึงปัจจัยดังต่อไปนี้

(1)  พฤติการณ์แห่งความผิด โดยให้พิจารณาจาก

                        (ก)  ความจงใจในการกระทําความผิด

                        (ข)  ประโยชน์ที่ผู้ต้องหาหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการกระทําความผิด หรือบุคคลอื่นได้รับหรือจะได้รับจากการกระทํานั้น

                        (ค)  ระดับความสําคัญของความผิดที่ฝ่าฝืนต่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยของตลาดทุนหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง 

(2)  ระดับความเสียหายที่เกิดจากการกระทํานั้นทั้งที่เป็นตัวเงินและไม่ใช่ตัวเงิน

(3)  ข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้อง โดยให้พิจารณาจาก

                        (ก)  ช่วงระยะเวลาและความถี่ของการกระทําความผิด

                        (ข)  ระดับของความบกพร่องของระบบบริหารจัดการหรือระบบควบคุมภายในของผู้ต้องหาที่เป็นเหตุให้เกิดการกระทําความผิด

                        (ค)  ความเกี่ยวข้องของกรรมการ ผู้จัดการ หรือบุคคลซึ่งรับผิดชอบในการดําเนินงานของผู้ต้องหาที่เป็นนิติบุคคล เกี่ยวกับการกระทําความผิดนั้น

                        (ง)  การดําเนินการของผู้ต้องหาในการป้องกันมิให้เกิดการกระทําความผิดนั้น หรือการติดตามดูแลการปฏิบัติงานของพนักงานให้เป็นไปตามกฎหมาย และการรายงานหรือให้ข้อมูลเกี่ยวกับการกระทําความผิดดังกล่าวต่อสํานักงาน 

                        (จ)  การดําเนินการของผู้ต้องหาเพื่อแก้ไขเยียวยาความเสียหาย

                        (ฉ)  ระดับความร่วมมือที่ผู้ต้องหาให้กับสํานักงาน ก.ล.ต.  โดยในกรณีที่ผู้ต้องหาเป็นนิติบุคคล ระดับความร่วมมือดังกล่าวให้หมายความรวมถึง ระดับความร่วมมือของกรรมการ ผู้จัดการ บุคคลซึ่งรับผิดชอบในการดําเนินงาน หรือพนักงานของผู้ต้องหานั้นด้วย

                        (ช)  ประวัติการถูกลงโทษทางอาญาของผู้ต้องหาตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546  หรือพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550  แล้วแต่กรณี หรือในกรณีที่ผู้ต้องหาเป็นนิติบุคคล ให้หมายความรวมถึงประวัติการกระทําของบุคคล ที่การกระทํานั้นเป็นต้นเหตุของความผิดของนิติบุคคลด้วย ไม่ว่าบุคคลดังกล่าวจะเคยถูกลงโทษหรือไม่

                        (ซ)  ระดับการเปรียบเทียบความผิดกับบุคคลที่ได้เคยเปรียบเทียบความผิดที่มีข้อเท็จจริงทํานองเดียวกันหรือคล้ายคลึงกัน ไม่ว่าเป็นการเปรียบเทียบความผิดตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546  พระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550    
หรือพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535  


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป


หมายเหตุ - 5   ประกาศ  ณ วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2554

 

 

                                                          (นางสาวนวพร เรืองสกุล)

                                                              ประธานกรรมการ

                                            คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์