ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ สน. 7/2548

เรื่อง การลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สิน

ในต่างประเทศเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน  และ

การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนของกองทุน

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

 

                   เพื่อเปิดโอกาสให้กองทุนมีทางเลือกในการลงทุนหรือแสวงหาประโยชน์หลากหลายมากยิ่งขึ้นภายใต้หลักของการกระจายความเสี่ยง  สํานักงานโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. จึงเห็นสมควรขยายขอบเขตการลงทุนของกองทุนรวมและกองทุนส่วนบุคคลให้สามารถลงทุนในหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศได้ ภายในอัตราส่วนการลงทุนที่เหมาะสมซึ่งจะไม่ทําให้เกิดความเสี่ยงต่อกองทุนมากเกินไป

                   อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535  ประกอบข้อ 11 โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. และข้อ 2(1) และข้อ 19 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กน. 30/2547  เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุน ลงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2547  สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ในประกาศนี้

                   “กองทุน”  หมายความว่า   กองทุนรวม หรือกองทุนส่วนบุคคล

                   “กองทุนรวมต่างประเทศ”  หมายความว่า  กองทุนรวมที่จัดตั้งและจัดการอยู่ในต่างประเทศ

                   “ตราสารทางการเงิน”  หมายความว่า   พันธบัตร ตั๋วเงินคลัง บัตรเงินฝาก ตั๋วสัญญาใช้เงิน ตั๋วแลกเงิน หุ้นกู้  และให้หมายความรวมถึงเงินฝาก และสัญญาทางการเงินอื่นด้วย

                   “บริษัทจัดการ”  หมายความว่า บริษัทจัดการกองทุนรวม และบริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคล

                   “บริษัทจัดการกองทุนรวม”  หมายความว่า  บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนรวม

                   “บริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคล”  หมายความว่า  บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคล

                   “บริษัทต่างประเทศ” หมายความว่า บริษัทที่จัดตั้งตามกฎหมายต่างประเทศ  

                   “สํานักงาน”  หมายความว่า  สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์


ข้อ ๒ ให้บริษัทจัดการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายอย่างดังต่อไปนี้ เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนได้ 

                   (1)  พันธบัตรที่รัฐบาลต่างประเทศหรือองค์การระหว่างประเทศเป็นผู้ออก โดยพันธบัตรดังกล่าวได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ (investment grade) จากสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน  ทั้งนี้ การจัดอันดับความน่าเชื่อถือดังกล่าวอาจเป็นการจัดอันดับที่ตัวผู้ออกก็ได้

                   (2) พันธบัตรที่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายต่างประเทศเป็นผู้ออก โดยพันธบัตรดังกล่าวได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ (investment grade) จากสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน

                   (3) หุ้นที่ซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์หรือศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงานที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) หรือที่มีการซื้อขายในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ต่างประเทศที่เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE) ซึ่งผู้ลงทุนสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ต 

                   (4)  หุ้นกู้ที่ออกโดยบริษัทต่างประเทศ โดยหุ้นกู้ดังกล่าวต้องได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ (investment grade) จากสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน และได้รับการคัดเลือกให้ใช้ในการคํานวณดัชนีตราสารแห่งหนี้ (benchmark bond index) ที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน  ทั้งนี้ ผู้ลงทุนต้องสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นกู้ดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ตด้วย 

                   (5) หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศที่มีหน่วยงานกํากับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO)  หรือในประเทศที่มีตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE)  แต่ไม่รวมถึงหน่วยลงทุนของกองทุนรวมประเภทเฮดจ์ฟันด์ (hedge fund)

                   (6) สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่ซื้อขายในศูนย์ซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (derivatives exchange) ที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงานที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organizations of Securities Commission (IOSCO) หรือประเทศที่มีตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกของ World Federations of Exchange (WFE)  ทั้งนี้ เฉพาะในกรณีดังต่อไปนี้

                       (ก)  การลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินหรือการหาดอกผลโดยวิธีอื่นเท่านั้น และผู้ลงทุนสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษผ่านระบบอินเตอร์เน็ต

                       (ข) บริษัทจัดการจัดให้มีระบบที่เหมาะสมในการบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งสัญญาซื้อขายล่วงหน้าดังกล่าว 

                   (7) หุ้นกู้อนุพันธ์หรือตราสารทางการเงินที่มีสัญญาซื้อขายล่วงหน้าแฝง (structured note) ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน และมีลักษณะดังต่อไปนี้

                       (ก)  ผู้ออกหุ้นกู้อนุพันธ์ หรือคู่สัญญาในตราสารทางการเงินดังกล่าว เป็นบริษัทต่างประเทศซึ่งได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ในอันดับที่สามารถลงทุนได้ (investment grade) จากสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน  และ

                       (ข) หุ้นกู้อนุพันธ์หรือตราสารทางการเงินดังกล่าวต้องไม่มีข้อกําหนดให้กองทุนรวมมีหน้าที่ต้องชําระหนี้มากกว่ามูลค่าที่ได้ลงทุนไป

                       (ค)  หุ้นกู้อนุพันธ์หรือตราสารทางการเงินดังกล่าวต้องมิได้อ้างอิงกับตัวแปรดังต่อไปนี้

                             1. ตัวแปรที่เกี่ยวกับกองทุนรวมประเภทเฮดจ์ฟันด์ (hedge fund) เว้นแต่เป็นดัชนีกองทุนรวมประเภทเฮดจ์ฟันด์ (hedge fund index) ที่ได้รับการยอมรับจากสํานักงาน

                             2.  ตัวแปรที่เป็นสินค้า (commodity) เว้นแต่ทองคําและน้ํามันดิบ

                       (ง) ในกรณีของกองทุนรวมตราสารแห่งหนี้ กองทุนรวมตลาดเงิน หรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพซึ่งมีนโยบายการลงทุนในตราสารแห่งหนี้  ตัวแปรของหุ้นกู้อนุพันธ์หรือตราสารทางการเงินดังกล่าวต้องเป็นตราสารแห่งหนี้ ราคาหรืออันดับความน่าเชื่อถือของตราสารแห่งหนี้ ดัชนีตราสารแห่งหนี้ อัตราดอกเบี้ย หรืออัตราแลกเปลี่ยนเงิน เท่านั้น


ข้อ ๓ ให้บริษัทจัดการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินอื่นตามข้อ 2 ที่บุคคลใดเป็นผู้ออกหรือคู่สัญญา เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนในขณะใดขณะหนึ่ง มีมูลค่ารวมกันทั้งสิ้นไม่เกินร้อยละสิบห้าของมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของกองทุน เว้นแต่ในกรณีของกองทุนรวมหน่วยลงทุนที่ได้รับยกเว้นตามข้อ 4  และกองทุนรวมที่ได้รับการผ่อนผันตามข้อ 5


ข้อ ๔ ในกรณีที่บริษัทจัดการกองทุนรวมลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหน่วยลงทุนตามข้อ 2(5) เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมหน่วยลงทุน ให้บริษัทได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ 3  หากเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

                   (1) กองทุนรวมหน่วยลงทุนดังกล่าวมีนโยบายการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหน่วยลงทุนตามข้อ 2(5) ของกองทุนรวมต่างประเทศเพียงกองทุนรวมเดียว โดยเฉลี่ยในรอบปีบัญชีไม่น้อยกว่าร้อยละหกสิบห้าของมูลค่าทรัพย์สินสุทธิของกองทุนรวมหน่วยลงทุนนั้น  และ 

                   (2) บริษัทจัดการกองทุนรวมแจกจ่ายเอกสารแสดงข้อมูลที่เป็นสาระสําคัญของกองทุนรวมต่างประเทศซึ่งผู้ลงทุนควรทราบ ให้แก่ผู้ลงทุนพร้อมกับหนังสือชี้ชวนส่วนสรุปข้อมูลสําคัญ  ทั้งนี้ เอกสารดังกล่าวต้องมีข้อมูลอย่างน้อยดังต่อไปนี้

                       (ก) ชื่อ ประเภท และอายุของโครงการกองทุนรวมต่างประเทศ

                       (ข) นโยบายการลงทุนของกองทุนรวมต่างประเทศ

                       (ค) ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายของกองทุนรวมต่างประเทศ


ข้อ ๕ ในการจัดการกองทุนรวมมีประกัน (guaranteed fund) กองทุนรวมคุ้มครองเงินต้น (capital protected fund) กองทุนรวมที่มีการกระจายการลงทุนน้อยกว่าเกณฑ์มาตรฐาน (specific fund)  และกองทุนรวมดัชนี (index fund) บริษัทจัดการกองทุนรวมอาจขอผ่อนผันอัตราส่วนการลงทุนตามข้อ 3 ต่อสํานักงานได้ 


ข้อ ๖ ในการจัดการกองทุนที่มีการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศตามข้อ 2  ให้บริษัทจัดการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งเงินฝากระยะสั้น หรือตราสารที่เทียบเท่าเงินฝาก (near-cash) ระยะสั้น ในสถาบันการเงินที่ตั้งในประเทศที่ได้ลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินดังกล่าวได้ หากการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งเงินฝากหรือตราสารที่เทียบเท่าเงินฝากดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่ออํานวยความสะดวกหรือป้องกันปัญหาในการดําเนินงานของกองทุน เช่น เพื่อรอการลงทุน หรือเพื่อชําระค่าใช้จ่าย เป็นต้น 


ข้อ ๗ ในกรณีที่บริษัทจัดการใช้สิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่มทุนของบริษัทใดที่กองทุนรวมหรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหุ้นของบริษัทนั้น และการใช้สิทธิดังกล่าวเป็นเหตุให้การลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินดังกล่าวมีมูลค่าเกินอัตราส่วนที่กําหนดในข้อ 3 หรือที่ได้รับการผ่อนผันตามข้อ 5 ให้บริษัทจัดการดําเนินการแก้ไขอัตราส่วนการลงทุนให้เป็นไปตามที่กําหนดหรือที่ได้รับการผ่อนผันภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันแรกที่ผู้ซื้อหุ้นหมดสิทธิจองซื้อหุ้นเพิ่มทุน


ข้อ ๘ ในกรณีที่หลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในขณะที่ลงทุนหรือในขณะที่ได้มาเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมหรือกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ มีมูลค่าไม่เกินอัตราส่วนการลงทุนที่กําหนดในข้อ 3 หรือที่ได้รับการผ่อนผันตามข้อ 5 หากต่อมาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินนั้นมีมูลค่าเกินอัตราส่วนดังกล่าวโดยเหตุดังต่อไปนี้  บริษัทจัดการจะยังคงมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินดังกล่าวต่อไปก็ได้

                   (1)  การรับชําระหนี้ด้วยทรัพย์สินอื่นตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่กําหนดให้บริษัทจัดการสามารถรับชําระหนี้ดังกล่าวได้

                   (2) เหตุอื่นใดที่มิใช่การลงทุนหรือได้ทรัพย์สินมาเพิ่มเติม

                   ให้บริษัทจัดการจัดทํารายงานโดยระบุชื่อ จํานวน อัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินตามวรรคหนึ่ง และวันที่หลักทรัพย์หรือทรัพย์สินนั้นมีมูลค่าเกินอัตราส่วนการลงทุนที่กําหนดหรือที่ได้รับการผ่อนผันพร้อมสาเหตุ  และส่งให้ผู้ดูแลผลประโยชน์หรือคณะกรรมการกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ แล้วแต่กรณี ทราบภายในสามวันทําการนับแต่วันที่หลักทรัพย์หรือทรัพย์สินนั้นมีมูลค่าเกินอัตราส่วนการลงทุนที่กําหนดหรือที่ได้รับการผ่อนผัน พร้อมทั้งจัดทําสําเนาไว้ที่บริษัทจัดการเพื่อให้สํานักงานสามารถตรวจสอบได้


ข้อ ๙ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่  16 มีนาคม พ.ศ. 2548   เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2548 

 

 

 

                                                  (นายธีระชัย  ภูวนาถนรานุบาล)

                                                                    เลขาธิการ

                               สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์