ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์
ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์
ว่าด้วย การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และมาตรา ๓๒ มาตรา
๕๔ มาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์
โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์
และนายอำเภอเมืองนครราชสีมา ออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐

ข้อ
๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับในเขตตำบลบ้านโพธิ์
นับแต่ เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล แล้ว ๑๕ วัน

ข้อ
๓ บรรดาข้อบังคับ ระเบียบ
และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบังคับนี้หรือ
ซึ่งขัดแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับนี้แทน

ข้อ
๔ ในข้อบังคับนี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ประธานคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานสาธารณสุขในเขตท้องถิ่น ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข
ที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
ข้าราชการหรือพนักงานของราชการท้องถิ่นที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มีอำนาจปฏิบัติการตรวจตรา
กำกับดูแล ตามมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
การค้า หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์
การอุตสาหกรรมการเกษตร การผลิต หรือการให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

ข้อ
๕ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตตำบลบ้านโพธิ์
๑.
กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลง
ก.
การเลี้ยงม้า โค กระบือ
ข.
การเลี้ยงสุกร
ค.
การเลี้ยงแพะ แกะ
ง.
การเลี้ยงห่าน เป็ด ไก่
(๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม
๒.
กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาดและการฆ่า เพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
(๓) การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๕) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสม
หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืช
เพื่อเป็นอาหารสัตว์
๓.
กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๑) การผลิตเนย เนยเทียม
(๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว
ซีอิ้ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์
พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๘) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๙) การประกอบกิจการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ
(๑๐) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ
บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๑) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๑๒) การผลิต ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๑๔) การคั่วกาแฟ
(๑๕) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๑๖) การผลิตผงชูรส
(๑๗) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๑๘) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๙) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๒๐) การผลิตไอศกรีม
(๒๑) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๒๒) การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๒๓) การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหาร
และเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๔) การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
๔.
กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๑) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่างๆ
(๒) การผลิตผ้าแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๓) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
๕.
กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันพืช
(๒) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู หรือแป้งอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๓) การสีข้าว ด้วยเครื่องจักร
(๔) การผลิตยาสูบ
(๕) การขัด การกระเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๖) การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๗) การตาก การสะสม หรือ การขนถ่ายมันสำปะหลัง
๖.
กิจการที่เกี่ยวกับโลหะ หรือแร่
(๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร
อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๒) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด การประสาน การรีด
การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร
(๓) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมี่ยม นิเกิล
หรือโลหะอื่นใดยกเว้นกิจการใน (๑)
(๔) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี หรือวิธีอื่นใด
ยกเว้นกิจการใน (๑)
๗.
กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง ระบบปรับอากาศ หรือ
อุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร
(๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการ
หรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักร
หรือ เครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๔) การล้าง การอัดฉีด ยานยนต์
(๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๖) การปะ การเชื่อมยาง
(๗) การอัดผ้าเบรค ผ้าคลัช
๘.
กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้ว ตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย
เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี หรือการแต่งสำเร็จ
ผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๔) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้
เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๕) การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๖) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
๙.
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๑) การประกอบกิจการ อาบ อบ นวด
(๒) การประกอบกิจการโรงแรม หรือ กิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๓) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุด ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๔) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๕) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองแง็ง ดิสโก้เธค คาราโอเกะ
หรือการแสดงอื่นในทำนองเดียวกัน
(๖) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๗) การประกอบกิจการเสริมสวย หรือ แต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๘) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๙) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
๑๐.
กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่
๕ กี่ขึ้นไป
(๒) การสะสม ปอ ฝ้าย หรือนุ่น
(๓) การปั่นฝ้าย หรือ นุ่นด้วยเครื่องจักร
(๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร
(๕) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป
(๖) การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้า ด้วยเครื่องจักร
๑๑.
กิจการที่เกี่ยวกับ หิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑) การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์ หรือ วัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๕) การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๖) การผลิต ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรค
ผ้าคลัช กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้า เพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
๑๒.
กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๒) การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม
หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๓) การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี
(๔) การผลิต การล้างฟิลม์รูปถ่าย หรือฟิลม์ภาพยนตร์
(๕) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๖) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๗) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๘) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค
(๙) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๐) การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
๑๒.
กิจการอื่น ๆ
(๑) การพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเลคโทรนิคส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์อิเลคโทรนิคส์
อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๓) การพิมพ์แบบพิมพ์เขียวหรือการถ่ายเอกสาร
(๔) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๕) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๖) การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๗) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
กิจการประเภท
๑ ข้อ ๑
ถ้าทำตามนัยแห่งกฎหมายว่าด้วยการสวนครัวและเลี้ยงสัตว์เพื่อประโยชน์แห่งครัวเรือน
และไม่อยู่ในข่ายที่จะต้องเสียภาษีการค้าไม่อยู่ในข้อบังคับแห่งข้อนี้

ข้อ
๖ เมื่อพ้นกำหนด ๙๐ วัน
นับแต่วันที่ข้อบังคับนี้มีผลใช้บังคับ ห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ตามแบบใบอนุญาตที่แนบท้ายข้อบังคับนี้

ข้อ
๗ ผู้ประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ
๕ ทั้งที่เป็นการค้า
และไม่เป็นการค้าจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์อันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
ดังต่อไปนี้
(๑) สถานที่ตั้ง ต้องตั้งในทำเล
ซึ่งจะทำรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกให้พ้นจากที่นั้นได้สะดวก
(๒) ต้องทำรางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะ
หรือบ่อซึ่งรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรมีลักษณะเรียบ ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหล
ได้สะดวก
(๓) การระบายน้ำ
และรางระบายน้ำต้องไม่มีลักษณะเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะ
หรือแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
(๔) เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
สถานที่ใดสมควรจะต้องปูพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วไหลขังอยู่ได้
หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครก หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำเครื่องป้องกันครัว
มูลแล้ว กลิ่นไอ หรือ สิ่งอื่นใด ซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ใกล้เคียง
ผู้นั้นต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
(๕) ต้องมีแสงสว่างและทางระบายลมเพียงพอให้ทั่วถึง
และต้องไม่เป็นที่อาศัยของหนู และแมลงสาบ
(๖) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเป็นการเพียงพอแก่การค้านั้น
โดยเฉพาะกิจการที่เกี่ยวกับผลิตอาหาร
(๗) ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งเปรอะเปื้อนอันถูกสุขลักษณะ
(๘) ต้องมีส้วมอันได้ถูกสุขลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่าย เรียบร้อย
ได้พอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น และต้องอยู่ในสถานที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๙) สถานที่ซึ่งเกี่ยวแก่การเลี้ยงสัตว์ต้องมีที่ขัง
หรือปล่อยสัตว์เลี้ยงนั้น และสถานที่ซึ่งเกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้า
ซึ่งต้องมีสำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๐) เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
สถานที่ใดต้องมีระบบการกำจัดมลพิษที่เกิดจากกระบวนการผลิต
ผู้นั้นต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ
(๑๒)
ผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข ต่อไปนี้
(๑) ต้องประกอบการค้าภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาต
(๒) ต้องทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบการค้าให้สะอาดทุกวัน
และต้องรักษาพื้นและรางระบายน้ำให้มีสุขลักษณะดีอยู่เสมอ
(๓) ต้องรักษาเครื่องมือ
เครื่องใช้ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัตถุ
หรือวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากละออง
แมลงวันและสัตว์อื่น ๆ
(๔) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวันหรือยุง
และต้องเก็บสิ่งของที่เป็นอาหารให้มิดชิด อย่าให้หนู และแมลงสาบเข้ากินได้
(๕)
ถ้าจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๖) ต้องรักษาส้วมและสถานที่ปัสสาวะให้สะอาด และได้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ
(๗) ต้องรักษาเครื่องระบายน้ำ
เครื่องป้องกันสิ่งซึ่งเป็นอันตรายแก่สุขภาพหรือเป็นเหตุรำคาญให้ดี
และใช้การได้สะดวกเสมอ
(๘) ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ได้สุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๙)
ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเข้าตรวจสถานที่เครื่องมือเครื่องใช้
ตลอดกิจการที่กระทำไว้ในเวลาพอสมควร เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

ข้อ
๘ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๖
ต้องนำยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบังคับนี้

ข้อ
๙ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ
๖ จะต้องสำเนาหลักฐาน ดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
๑.
บัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
๒.
สำเนาทะเบียนบ้าน
๓.
ใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยอาคาร

ข้อ
๑๐ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำ
เนินการออกใบอนุญาต หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผล
ให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๖ ทราบภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ
๘ และหลักฐานตามข้อ ๙ ถูกต้องครบถ้วนแล้ว
ในกรณีที่มีเหตุอันจำเป็น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจดำเนินการได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
สามารถขยายเวลาออกไปได้อีก ๒ ครั้ง ครั้งละไม่เกิน ๑๕ วัน
โดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลา
และเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลา ตามวรรคหนึ่ง
หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น

ข้อ
๑๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าประเภทใดที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบสินค้าเช่นนั้นต่อไป
จะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบังคับนี้ภายในกำหนด ๓๐ วัน
ก่อนสิ้นสุดอายุใบอนุญาต
ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับการค้าประเภทเดียว
และสำหรับสถานที่แห่งเดียวใบอนุญาตให้สิ้นสุดลงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของปีที่ออก
ผู้ใดประกอบการค้า
ซึ่งให้ควบคุมหลายประเภท ในขณะและสถานที่เดียวกัน
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว ประเภทอื่น
ๆ ให้เรียกเก็บเพียงกึ่งอัตรา

ข้อ
๑๒ ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๑๐
และ ผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๑ จะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาต
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราไว้ท้ายข้อบังคับนี้ ในวันที่มารับใบอนุญาต
หรือวันที่มายื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตแล้วแต่กรณี
ผู้ประกอบกิจการค้ารายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลาในวรรคหนึ่งจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบังคับนี้

ข้อ
๑๓ ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าจะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย
และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ
๑๔ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย
หรือชำรุด
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตตามหลักเกณฑ์
และวิธีการตามข้อ ๘ และข้อ ๙ โดยอนุโลม
และให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

ข้อ
๑๕ ผู้ได้รับอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบังคับนี้ หรือตามบทแห่งพระราชบัญญัติ
หรือกฎกระทรวงที่ออกตามความแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕
เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจสั่งให้แก้ไข หรือ
ปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าผู้ได้รับคำสั่งไม่แก้ไข
หรือปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาต
ภายในเวลาที่เห็นสมควร แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน
ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
หรือการไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่ง
ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

ข้อ
๑๖ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาต
สำหรับการประกอบกิจการค้าที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันถูกเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ
๑๗ ผู้ประกอบการค้ารายใด
ไม่ปฏิบัติตาม หรือฝ่าฝืนข้อบังคับนี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษ
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๑๘ ให้ประธานกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์
เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบลนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๓๐
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐
จำเนียร จันทร์โพธิ์
ประธานกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำร้องขออนุญาตต่าง ๆ
๒.
คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๓.
ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๔.
คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๕.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ใช้สถานที่ทำการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจ
หรือ อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)












วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๙ ตุลาคม ๒๕๕๗











[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๑ ง/หน้า ๓๗/๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๑