พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียน
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๐
 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒
ในรัชชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียน

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันและเวลาประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ ดังต่อไปนี้
จะต้องมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามความในมาตรา ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
คือ
(๑) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโป๊ะ
(๒) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโพงพาง
(๓) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือรั้วไซมานหรือรั้วกางกั้น
(๔) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมืออวนทุกชนิด
(๕) ผู้ประกอบกิจการแพปลา หรือสะพานปลา
ซึ่งรับทำการขายสินค้าสัตว์น้ำเป็นปกติธุระด้วยวิธีการขายทอดตลาด ขายเหมา ขายส่ง
หรือวิธีการอย่างอื่นโดยมีข้อตกลงหรือเข้าใจกันโดยปริยายตามพฤติการณ์ว่าสินค้านั้นทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจะได้รับค่านายหน้าในการขายจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำ
(๖) ผู้ค้าสินค้าสัตว์น้ำสดหรือเค็ม ด้วยวิธีขายทอดตลาด
ขายเหมา หรือขายส่ง
(๗) ผู้ประกอบกิจการโรงเค็มหรือโรงทำปลาเค็ม เพื่อการค้า
(๘) ผู้ประกอบกิจการโรงทำน้ำปลา เพื่อการค้า
(๙) ผู้ประกอบกิจการโรงทำกะปิ เพื่อการค้า
(๑๐) ผู้ประกอบกิจการโรงนึ่งหรือย่างสัตว์น้ำ เพื่อการค้า
(๑๑) ผู้ประกอบกิจการโรงทำหอยแห้ง เพื่อการค้า
(๑๒) ผู้ประกอบกิจการโรงทำสัตว์น้ำกระป๋อง
(๑๓)[๒]
ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอยประกอบกับเรือ
(๑๔)[๓] ผู้ประกอบกิจการโรงเพาะฟักและอนุบาลลูกกุ้งทะเล
(๑๕)[๔] ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงกุ้งในพื้นที่ตั้งแต่ห้าสิบไร่ขึ้นไป
(๑๖)[๕] ผู้ทำการประมงโดยใช้เรือประมงขนาดความยาวไม่เกินสิบสี่เมตร
(๑๗)[๖] ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือลอบทุกชนิด

มาตรา
๓ ทวิ[๗]
ให้ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงกุ้งในพื้นที่น้อยกว่าห้าสิบไร่
มาจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๘[๘]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้อาชีพผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอย ประกอบกับเรือ
มาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
เพิ่มขึ้น เพื่อทราบจำนวนเรือประมงคราดหอย
และเพื่อกำหนดมาตรการในการควบคุมเรือประมงประเภทนี้ให้มีจำนวนที่เหมาะสมกับทรัพยากรสัตว์น้ำ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑[๙]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพประกอบกิจการโรงเพาะฟักและอนุบาลลูกกุ้งทะเลมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ เพิ่มขึ้น
เพื่อให้ทราบจำนวนผู้ประกอบอาชีพดังกล่าว ความต้องการพ่อแม่พันธุ์กุ้งทะเล
และจำนวนผลผลิตลูกกุ้งทะเล ตลอดจนเพื่อส่งเสริมการวิจัยพันธุ์กุ้งทะเล
กับให้การรับรองพันธุ์กุ้งทะเลที่ได้มาตรฐาน
และกระจายพันธุ์กุ้งทะเลให้ถึงมือเกษตรกรอย่างทั่วถึง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๔[๑๐]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพประกอบกิจการเลี้ยงกุ้งในพื้นที่ตั้งแต่ห้าสิบไร่ขึ้นไปมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
และให้ผู้มีอาชีพประกอบกิจการเลี้ยงกุ้งในพื้นที่น้อยกว่าห้าสิบไร่มาจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
เพื่อให้รัฐสามารถดูแลและป้องกันการบุกรุกพื้นที่ที่อยู่ในความดูแลของส่วนราชการ และให้การสนับสนุนการเลี้ยงกุ้งให้ได้ผลผลิตตามมาตรฐาน
อีกทั้งให้รัฐสามารถดูแลและควบคุมระบบกำจัดน้ำเสีย การใช้ยาและสารเคมีในนากุ้ง
มิให้มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและผู้บริโภคตลอดจนเพื่อให้ได้ทราบข้อมูลการเลี้ยงกุ้งสำหรับนำมาใช้ในการวางแผนการเลี้ยง
การผลิตและการตลาด จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖[๑๑]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้ทำการประมงโดยใช้เรือประมงขนาดความยาวไม่เกินสิบสี่เมตร
มาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
เพื่อกำหนดมาตรการในการควบคุมเรือประมงประเภทนี้ให้มีจำนวนที่เหมาะสม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๒]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือลอบทุกชนิด เป็นผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ ที่จะต้องมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เมื่อได้มีประกาศกำหนดของรัฐมนตรี
ทั้งนี้ เพื่อให้ทราบจำนวนการใช้เครื่องมือลอบและเพื่อกำหนดมาตรการในการควบคุมเครื่องมือลอบให้มีจำนวนที่เหมาะสม
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้









สุนันทา/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๔๙

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๘




[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
[๒] มาตรา ๓ (๑๓) เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๘
[๓] มาตรา ๓ (๑๔) เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑
[๔] มาตรา ๓ (๑๕) เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๔
[๕] มาตรา ๓ (๑๖) เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖
[๖] มาตรา ๓ (๑๗) เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๐
[๗] มาตรา ๓ ทวิ เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๔
[๘] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม.๑๐๒/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๗ สิงหาคม ๒๕๒๘
[๙] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๗๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๔/๑๓ พฤษภาคม ๒๕๓๑
[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๑๔๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๖/๒๑ สิงหาคม ๒๕๓๔
[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่
๙๒ ก/หน้า ๑๐/๒๖ กันยายน ๒๕๔๖
[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๒ ก/หน้า ๒๕/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐