ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ที่ กข. 14/2553

เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการ  
ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็น  
ที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า

(ฉบับที่ 4)

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 และมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 36 มาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้

 ข้อ 1 ให้ยกเลิกบทนิยามคําว่า “ผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต่างประเทศ” ในข้อ 1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กข. 11/2547 เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2547 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กข. 29/2552 เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 

 ข้อ 2 ให้ยกเลิกความใน (2/1) ของข้อ 2 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กข. 11/2547 เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2547 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กข. 29/2552 เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“(2/1) การให้คําแนะนําแก่ผู้ลงทุนทั่วไปและผู้ลงทุนสถาบันของผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต่างประเทศโดยมีลักษณะดังนี้

 (ก) ผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต่างประเทศที่ให้คําแนะนําต้องเป็นบุคคลที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบสัญญาซื้อขายล่วงหน้าจากหน่วยงานกํากับดูแลด้านสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในต่างประเทศที่เป็นสมาชิกของ International Organization of Securities Commissions (IOSCO)

 (ข) ในกรณีที่ให้คําแนะนําแก่ผู้ลงทุนทั่วไป ต้องเป็นการให้คําแนะนําผ่านที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าซึ่งเป็นผู้จัดให้มีการให้คําแนะนําดังกล่าว หรือ

 (ค) ในกรณีที่ให้คําแนะนําแก่ผู้ลงทุนสถาบัน ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้ 

 1. มีเป้าหมายในการให้คําแนะนําแก่ผู้ลงทุนสถาบันเป็นการเฉพาะ และ  
 2. ต้องจัดทําเอกสารโดยเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผลขาดทุนสูงสุด (worst case scenario) ที่อาจเกิดขึ้นจากการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า”

 ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป

 ประกาศ ณ วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553

 (นายวิจิตร สุพินิจ)

 ประธานกรรมการ

 คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

หมายเหตุ : เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เพื่อให้ผู้ลงทุนสถาบันมีแหล่งข้อมูลประกอบ  
การตัดสินใจลงทุนเพิ่มขึ้น สมควรขยายขอบเขตให้ผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า  
ต่างประเทศสามารถให้คําแนะนําแก่ผู้ลงทุนสถาบันเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในประเทศ  
และต่างประเทศได้ โดยต้องมีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผลขาดทุนสูงสุดที่อาจเกิดขึ้นจาก  
การซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า จึงจําเป็นต้องออกประกาศฉบับนี้