คําสั่งกรมบังคับคดี

ที่ 1 /2562

เรื่อง การปฏิบัติงานบังคับคดีล้มละลายในสํานวนคําขอรับชําระหนี้ของเจ้าหนี้มีประกันตามมาตรา 96 (4)

--------------------------------------

          เพื่อให้การปฏิบัติงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในสํานวนคําขอรับชําระหนี้ของเจ้าหนี้ มีประกันตามมาตรา 96 (4) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 เป็นไปด้วยความถูกต้อง เรียบร้อย เหมาะสม และเป็นไปในแนวทางเดียวกัน

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พุทธศักราช 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พุทธศักราช 2550 จึงมีคําสั่งให้ถือปฏิบัติ ดังนี้


ข้อ ๑ ในกรณีเจ้าหนี้มีประกันยื่นคําขอรับชําระหนี้ตามมาตรา 96 (4) แห่งพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ให้เจ้าหนี้ตีราคาหลักประกันมาในคําขอรับชําระหนี้ซึ่งเมื่อหักกับจํานวนหนี้ ของตนแล้วเงินยังขาดอยู่เพียงใดต้องระบุให้ชัดเจน รวมทั้งนําส่งพยานหลักฐานเกี่ยวกับหนี้สินและทรัพย์สิน อันเป็นหลักประกัน เช่น สําเนาเอกสารสิทธิ์ สัญญาจํานอง จํานํา ภาพถ่ายทรัพย์สินปัจจุบัน แผนที่ตั้งทรัพย์ ราคาประเมินราชการที่ใช้อยู่ปัจจุบัน ราคาประเมินของบริษัทเอกชนที่เป็นสมาชิกในสมาคมผู้ประเมิน ค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทย หรือสมาคมอื่นในลักษณะเดียวกันที่ได้จัดทําการประเมินไว้เป็นปัจจุบัน ไม่เกิน 1 เดือน และ การ์ดบัญชี เป็นต้น และเอกสารเกี่ยวกับมูลหนี้ที่มีประกันทั้งในส่วนของลูกหนี้ และลูกหนี้ร่วมทุกราย


ข้อ ๒ เมื่อเจ้าหนี้ยื่นคําขอรับชําระหนี้ที่ฝ่ายคําคู่ความหรือสํานักงานบังคับคดีส่วนภูมิภาค แล้วให้เจ้าหน้าที่ผู้รับคําขอรับชําระหนี้ดําเนินการส่งคําขอรับชําระหนี้ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เพื่อพิจารณาในทันที


ข้อ ๓ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณาว่าราคาทรัพย์สินอันเป็นหลักประกันที่เจ้าหนี้ ตีราคามานั้นเป็นราคาที่สมควรหรือไม่ โดยให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เปรียบเทียบราคาทรัพย์หลักประกัน ระหว่างราคาประเมินของบริษัทเอกชนที่เป็นสมาชิกในสมาคมผู้ประเมินค่าทรัพย์สินแห่งประเทศไทย หรือสมาคมอื่นในลักษณะเดียวกันที่ได้จัดทําการประเมินไว้เป็นปัจจุบันไม่เกิน 1 เดือน กับราคาประเมิน ตามหลักเกณฑ์ที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ใช้ในการประเมินประกอบการยึดทรัพย์ ราคาใดสูงกว่าให้ถือ ราคานั้นเป็นราคาที่สมควร


ข้อ ๔ เมื่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณาได้แล้วว่า ราคาทรัพย์สินอันเป็นหลักประกัน ที่เจ้าหนี้มีราคามานั้นเป็นราคาที่สมควรหรือไม่ ให้ดําเนินการ ดังนี้

          4.1 กรณีเป็นราคาที่สมควร ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคําสั่งยินยอมให้ทรัพย์สิน อันเป็นหลักประกันตกเป็นสิทธิแก่เจ้าหนี้ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เรียกเก็บค่าธรรมเนียมโดยคํานวณ จากราคาที่สมควรดังกล่าวและค่าใช้จ่ายจากเจ้าหนี้ และออกหนังสือโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่เจ้าหนี้ต่อไป โดยแจ้งคําสั่งให้แก่โจทก์ และจําเลยที่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ทราบต่อไป โดยไม่ต้องรอ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคําสั่งอนุญาตให้เจ้าหนี้ได้รับชําระหนี้ก่อน

          กรณีที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคําสั่งให้ได้รับชําระหนี้น้อยกว่าราคาที่สมควร หรือมีคําสั่งให้ได้รับชําระหนี้บุริมสิทธิ์น้อยกว่าราคาที่สมควร หรือมีคําสั่งยกคําขอรับชําระหนี้ จะต้องกําหนด ให้เจ้าหนี้ชดใช้ส่วนต่างด้วย

          4.2 กรณีเป็นราคาที่ไม่สมควร ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตาม มาตรา 96 (4) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ต่อไป


ข้อ ๕ บรรดาสํานวนคดีล้มละลาย กรณีบังคับตามสิทธิของเจ้าหนี้มีประกัน ตามมาตรา 96 (4) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย 2483 ที่ได้ดําเนินการไปแล้วก่อนวันที่คําสั่งนี้มีผล บังคับใช้ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดําเนินการบังคับคดีต่อไป

          อนึ่ง คําสั่งหรือบันทึกข้อความใดที่ขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ให้ถือปฏิบัติตามคําสั่งนี้ ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                         สั่ง ณ วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2562

 

                                                                                        (ลงชื่อ) รื่นวดี สุวรรณมงคล

                                                                                        (นางสาวนวดี สุวรรณมงคล)

                                                                                               อธิบดีกรมบังคับคดี