ระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด

ว่าด้วยการกําหนดคดี หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขอบังคับคดี

ตามคําพิพากษาศาลปกครองชั้นต้น

พ.ศ. ๒๕๖๐

                    

 

โดยที่มาตรา ๗๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๙ บัญญัติให้คู่กรณีฝ่ายชนะคดี ในคดีที่กําหนดโดยระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดอาจยื่นคําขอต่อศาลปกครองให้บังคับคดีตามคําพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้นได้โดยไม่ต้องรอจนกว่าคดีจะถึงที่สุด โดยให้ชี้แจงเหตุผลอันสมควรที่ขอให้มีการปฏิบัติตามคําบังคับและให้ศาลปกครองสูงสุดพิจารณาคําขอและมีคําสั่งตามที่เห็นสมควร ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่กําหนดโดยระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๗๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๙ ที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ว่าด้วยการกําหนดคดี หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขอบังคับคดีตามคําพิพากษาศาลปกครองชั้นต้นพ.ศ. ๒๕๖๐”


ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ข้อ ๓ คดีดังต่อไปนี้ เมื่อมีการอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด คู่กรณีฝ่ายชนะคดีในศาลปกครองชั้นต้นอาจยื่นคําขอต่อศาลปกครองชั้นต้นหรือศาลปกครองสูงสุดให้มีการปฏิบัติตามคําบังคับของศาลปกครองชั้นต้นได้ โดยไม่ต้องรอจนกว่าคดีจะถึงที่สุด

(๑)   คดีที่ศาลปกครองชั้นต้นมีคําบังคับห้ามการกระทําทั้งหมดหรือบางส่วนตามมาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง (๑)

(๒)   คดีที่ศาลปกครองชั้นต้นมีคําบังคับให้หัวหน้าหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องปฏิบัติหน้าที่ภายในเวลาที่ศาลปกครองชั้นต้นกําหนดตามมาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง (๒)

(๓)   คดีที่ศาลปกครองชั้นต้นมีคําบังคับตามมาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง (๓) (๔) (๕) และคู่กรณีที่ต้องปฏิบัติตามคําบังคับ  
ดังกล่าวมิได้อุทธรณ์คําพิพากษา


ข้อ ๔ การยื่นคําขอตามข้อ ๓ ให้ยื่นภายในหกสิบวันนับแต่วันที่พ้นกําหนดระยะเวลา ยื่นอุทธรณ์ โดยทําเป็นคําขอยื่นต่อศาล พร้อมทั้งให้ชี้แจงเหตุผลอันสมควรที่ขอให้มีการปฏิบัติตามคําบังคับไว้ในคําขอนั้นด้วย

คําขอตามวรรคหนึ่ง ให้ยื่นต่อศาลปกครองชั้นต้นที่พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีนั้น ถ้าเป็นกรณีที่ศาลปกครองชั้นต้นนั้นได้มีคําสั่งรับอุทธรณ์แล้ว ให้ยื่นต่อศาลปกครองสูงสุด แต่ถ้าผู้ยื่นคําขอได้ยื่นต่อศาลปกครองชั้นต้นก็ให้ศาลปกครองชั้นต้นรีบส่งคําขอนั้นไปยังศาลปกครองสูงสุดโดยพลัน


ข้อ ๕ การมีคําสั่งไม่รับคําขอ ยกคําขอ หรือสั่งให้ปฏิบัติตามคําบังคับของศาลปกครองชั้นต้นให้กระทําโดยองค์คณะ ในกรณีที่ศาลเห็นสมควร ศาลจะไต่สวนหรือแสวงหาข้อเท็จจริงด้วยวิธีอื่นใดก่อนมีคําสั่งเกี่ยวกับคําขอดังกล่าวด้วยก็ได้

ในกรณีที่ศาลเห็นว่าคดีที่ยื่นคําขอเป็นคดีที่ไม่มีการอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดหรือมิใช่คดีที่กําหนดในข้อ ๓ ให้ศาลสั่งไม่รับคําขอ

ในกรณีที่ศาลเห็นว่าคําขอนั้นไม่มีเหตุผลอันสมควรแก่การขอ ให้ศาลสั่งยกคําขอนั้น

ให้แจ้งคําสั่งศาลตามวรรคหนึ่งให้ผู้ยื่นคําขอทราบ เว้นแต่คําสั่งให้ปฏิบัติตามคําบังคับของศาลปกครองชั้นต้น ให้แจ้งคู่กรณีทราบด้วย

เมื่อศาลปกครองสูงสุดมีคําสั่งให้ปฏิบัติตามคําบังคับของศาลปกครองชั้นต้นแล้ว ให้ศาลปกครองสูงสุดส่งสําเนาคําสั่งดังกล่าว สําเนาคําพิพากษาศาลปกครองชั้นต้น และสําเนาคําขอให้มีการปฏิบัติตามคําบังคับของศาลปกครองชั้นต้นได้โดยไม่ต้องรอจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ไปยังศาลปกครองชั้นต้นที่พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีนั้น เพื่อดําเนินการบังคับคดีต่อไป


ข้อ ๖ ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดรักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอํานาจวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ กับให้มีอํานาจออกประกาศหรือคําสั่งเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้


ผู้มีอํานาจลงนาม                                                 ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐

                                                                     ปิยะ ปะตังทา         

                                                          ประธานศาลปกครองสูงสุด