ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย

นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200

สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

พ.ศ. 2556

----------------------------------------

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16 วรรคสอง มาตรา 37 (6) (8) มาตรา 49 มาตรา 65 วรรคสอง มาตรา 65/2 และมาตรา 68 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ประกอบมติที่ประชุมคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ครั้งที่ 9/2556 เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัยหรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556”


ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป


ข้อ ๓ ในประกาศนี้

          “สํานักงาน” หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

          “นายทะเบียน” หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยหรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย

          “บริษัท” หมายความว่า บริษัทที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย และหมายความรวมถึงสาขาของบริษัทประกันวินาศภัยต่างประเทศที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในราชอาณาจักร

          “สํานักงานใหญ่” หมายความรวมถึงสํานักงานสาขาของบริษัทประกันวินาศภัยต่างประเทศที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในราชอาณาจักร

          “สาขา” หมายความว่า สาขาของบริษัทตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยที่ออกตามความในมาตรา 16 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551

          “เครื่องจําหน่ายอัตโนมัติ” หมายความว่า เครื่องจําหน่ายกรมธรรม์ประกันภัยที่บริษัทได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้ติดตั้งตามมาตรา 16 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551

          “ตัวแทนประกันวินาศภัย” หมายความว่า ผู้ซึ่งบริษัทมอบหมายให้ทําการชักชวนให้บุคคลทําสัญญาประกันภัยกับบริษัท

          “นายหน้าประกันวินาศภัย” หมายความว่า ผู้ชี้ช่องหรือจัดการให้บุคคลทําสัญญาประกันภัยกับบริษัท โดยกระทําเพื่อบําเหน็จเนื่องจากการนั้น

          “กรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์)”[2] หมายความว่า กรมธรรม์ประกันภัยที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบซึ่งมีการระบุคําว่า “กรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์)” ไว้ในหน้าตารางกรมธรรม์ประกันภัย หรือหนังสือรับรองการประกันภัย และหมายความรวมถึงกรมธรรม์ประกันภัยสําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) อื่น ไม่ว่าจะเรียกชื่ออย่างใด ที่นายทะเบียนประกาศกําหนดให้สามารถเสนอขายได้ตามประกาศนี้

          “กรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ” หมายความว่า กรมธรรม์ประกันภัยที่ออกตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ


ข้อ ๔ การเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) ให้เป็นไปตามที่กําหนดในประกาศนี้ และประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยอื่น ในกรณีที่ประกาศอื่นขัดหรือแย้งกับประกาศนี้ ให้ใช้ประกาศนี้แทน


ข้อ ๕ กรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) ให้เสนอขายได้โดย

          (1) พนักงานของบริษัทซึ่งทําการเสนอขาย ณ สํานักงานใหญ่ หรือที่ทําการสาขา

          (2) บริษัทโดยผ่านเครื่องจําหน่ายอัตโนมัติ

          (3) นายหน้าประกันวินาศภัย

          (4) ตัวแทนประกันวินาศภัย ตัวแทนประกันวินาศภัยประเภทสุขภาพและอุบัติเหตุส่วนบุคคลหรือตัวแทนประกันวินาศภัยสําหรับการประกันภัยรายย่อย

          (5) ตัวแทนประกันวินาศภัยประเภทประกันภัยความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ ซึ่งบริษัทได้จัดให้มีการอบรมความรู้เกี่ยวกับกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) แล้ว


ข้อ ๖ กรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถให้เสนอขายได้โดย

          (1) พนักงานของบริษัทซึ่งทําการเสนอขาย ณ สํานักงานใหญ่ หรือที่ทําการสาขา

          (2) บริษัทโดยผ่านเครื่องจําหน่ายอัตโนมัติ

          (3) นายหน้าประกันวินาศภัย

          (4) ตัวแทนประกันวินาศภัย หรือตัวแทนประกันวินาศภัยประเภทประกันภัยความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

          (5) ตัวแทนประกันวินาศภัยประเภทสุขภาพและอุบัติเหตุส่วนบุคคล หรือตัวแทนประกันวินาศภัยสําหรับการประกันภัยรายย่อย ซึ่งบริษัทได้จัดให้มีการอบรมความรู้เกี่ยวกับกรมธรรม์คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถแล้ว


ข้อ ๗ การเสนอขายของนายหน้าประกันวินาศภัยตามข้อ 5 (3) และข้อ 6 (3) ให้นําความในข้อ 6 วรรคสอง และข้อ 12 วรรคสอง แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการออกใบอนุญาต และการต่ออายุใบอนุญาตให้นิติบุคคลเป็นนายหน้าประกันวินาศภัย พ.ศ. 2554 มาใช้บังคับโดยอนุโลม


ข้อ ๘ ในการทําประกันภัย บริษัทต้องจัดให้ผู้เสนอขายร้องขอข้อมูลที่จําเป็นต่อการรับประกันภัยจากผู้ขอเอาประกันภัยให้แก่ผู้เสนอขายตามข้อ 5 หรือข้อ 6 แล้วแต่กรณี

          เมื่อได้รับข้อมูลครบถ้วน และได้รับชําระเงินค่าเบี้ยประกันภัยแล้ว ผู้เสนอขายตามข้อ 5 ต้องดําเนินการให้มีการออกเอกสารแสดงการรับเงินของบริษัท และหนังสือรับรองการประกันภัย

          กรณีผู้เสนอขายตามข้อ 6 ต้องดําเนินการให้มีการออกเอกสารแสดงการรับเงินของบริษัทและกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

          บริษัทต้องออกกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) ตามคําร้องขอของผู้เอาประกันภัย

          เอกสารแสดงการรับเงินของบริษัทอย่างน้อยต้องมี ชื่อบริษัท ชื่อผู้เอาประกันภัย และเลขประจําตัวประชาชนของผู้เอาประกันภัย

          หนังสือรับรองตามวรรคสอง และกรมธรรม์ประกันภัยตามวรรคสาม ให้เป็นไปตามแบบและข้อความที่นายทะเบียนกําหนด


ข้อ ๙ ให้บริษัทรายงานการรับประกันภัยตามกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) ต่อสํานักงานตามแบบ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และระยะเวลาที่นายทะเบียนประกาศกําหนด


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2556

 

อารีพงศ์  ภู่ชอุ่ม

ปลัดกระทรวงการคลัง

ประธานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย