ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

                                                                              ที่ สธ. 42 2540 

เรื่อง การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ และการให้ยืมหลักทรัพย์แก่ลูกค้าที่มิใช่ลูกค้าสถาบันเพื่อขายชอร์ต

อาศัยอํานาจตามความในข้อ 5 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 39/2540 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และข้อ 4 (2) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์ นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ในประกาศนี้ เว้นแต่ข้อความจะแสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น

“บริษัทหลักทรัพย์” หมายความว่า บริษัทที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจ หลักทรัพย์ประเภทการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ การค้าหลักทรัพย์ หรือการยืมและให้ยืม หลักทรัพย์

“การขายชอร์ต” หมายความว่า การขายหลักทรัพย์ที่ต้องยืมหลักทรัพย์มาเพื่อ การส่งมอบ

“ลูกค้า” หมายความว่า ผู้ที่ทําสัญญากู้ยืมเงินกับบริษัทหลักทรัพย์เพื่อใช้ในการซื้อ หลักทรัพย์ หรือผู้ที่ทําสัญญายืมหลักทรัพย์กับบริษัทหลักทรัพย์เพื่อใช้ในการขายชอร์ต แต่ไม่รวมถึง ผู้ยืมหลักทรัพย์ที่มีฐานะเป็นลูกค้าสถาบันตามบทนิยามในประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้น อยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540

“บัญชีมาร์จิ้น” หมายความว่า บัญชีที่บันทึกรายการการให้ลูกค้ากู้ยืมเงินเพื่อการซื้อ หลักทรัพย์หรือการให้ลูกค้ายืมหลักทรัพย์เพื่อการขายชอร์ต

“อัตรามาร์จิ้นเริ่มต้น” หมายความว่า อัตราส่วนขั้นต่ําของจํานวนเงินที่ลูกค้าต้องชําระ เพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้าที่ลูกค้าต้องมีในบัญชีมาร์จิ้น ต่อมูลค่าซื้อหลักทรัพย์ รายการใดรายการหนึ่งก่อนที่จะซื้อหลักทรัพย์รายการนั้น หรืออัตราส่วนขั้นต่ําของจํานวนเงินที่ลูกค้า ต้องวางเป็นประกันเพื่อขายชอร์ตหรือทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้าที่ลูกค้าต้องมีในบัญชีมาร์จิ้น ต่อมูลค่าขายชอร์ตรายการใดรายการหนึ่งก่อนที่จะขายชอร์ตรายการนั้น แล้วแต่กรณี

“ทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้า” หมายความว่า ทรัพย์สินของลูกค้ารายใดรายหนึ่ง ในส่วนที่เกินกว่าจํานวนที่ลูกค้าต้องดํารงไว้ตามอัตราส่วนที่บริษัทหลักทรัพย์กําหนด

“ทรัพย์สินของลูกค้า” หมายความว่า มูลค่าสุทธิของเงินสด หลักทรัพย์ และ ทรัพย์สินอื่นที่เป็นประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้ารายใดรายหนึ่ง เมื่อหักภาระหนี้ ที่เกิดจากการซื้อหรือขายหลักทรัพย์ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้ารายนั้นแล้ว

“มูลค่าซื้อ” หมายความว่า จํานวนเงินค่าซื้อหลักทรัพย์แต่ละรายการที่ซื้อจาก บัญชีมาร์จิ้น ซึ่งรวมค่าธรรมเนียมนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์รายการนั้นแล้ว

“มูลค่าขายชอร์ต” หมายความว่า จํานวนเงินค่าขายชอร์ตหลักทรัพย์แต่ละรายการ ที่ขายชอร์ตจากบัญชีมาร์จิ้น ซึ่งหักค่าธรรมเนียมนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์รายการนั้นแล้ว

“อํานาจซื้อ” หมายความว่า จํานวนเงินสูงสุดที่ลูกค้าอาจสั่งซื้อหลักทรัพย์จากบัญชี มาร์จิ้นได้ ณ ขณะใดขณะหนึ่ง ซึ่งรวมค่าธรรมเนียมนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์แล้ว

“อํานาจขายชอร์ต” หมายความว่า จํานวนเงินสูงสุดที่ลูกค้าอาจสั่งขายชอร์ต จากบัญชีมาร์จิ้นได้ ณ ขณะใดขณะหนึ่ง ซึ่งรวมค่าธรรมเนียมนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์แล้ว

“เงินกองทุน” หมายความว่า ส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงินสําหรับงวดบัญชีล่าสุด ที่ผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีที่สํานักงานให้ความเห็นชอบ แต่สําหรับบริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับ ใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเงินทุนด้วย "เงินกองทุน" ให้หมายถึง เงินกองทุนส่วนที่ได้จัดสรรไว้ ในบัญชีด้านธุรกิจหลักทรัพย์ ซึ่งปรากฏตามบัญชีการประกอบธุรกิจเงินทุนและการประกอบธุรกิจ หลักทรัพย์ที่จัดทําแยกออกจากกันตามหลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนด ณ วันเดียวกับ วันสิ้นงวดบัญชีล่าสุดของงวดบัญชีที่ต้องมีการตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชี 

“ประกาศคณะกรรมการ” หมายความว่า ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์ และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 39/2540 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540

“ศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์” หมายความว่า ศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ตามกฎหมาย ว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

“สํานักงาน” หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์


ข้อ ๒ ก่อนที่บริษัทหลักทรัพย์จะอนุมัติให้บุคคลใดกู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ หรือยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต บริษัทหลักทรัพย์ต้องดําเนินการดังนี้

(1) จัดให้มีข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลดังกล่าวที่เพียงพอในการวิเคราะห์ความเหมาะสม ในการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต และความสามารถ ในการชําระหนี้ของบุคคลนั้น เพื่อใช้ประกอบการพิจารณาอนุมัติให้บุคคลดังกล่าวกู้ยืมเงินเพื่อซื้อ หลักทรัพย์หรือยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต ทั้งนี้ ข้อมูลขั้นต่ําที่บริษัทหลักทรัพย์ต้องใช้ประกอบ การพิจารณา ได้แก่

(ก) รายได้ ฐานะการเงิน และวัตถุประสงค์ของการลงทุน

(ข) ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการลงทุน ประวัติการลงทุน และประวัติ การกู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต

(ค) ความพร้อมและความเข้าใจในการปฏิบัติตามกฎระเบียบเกี่ยวกับการกู้ยืมเงิน เพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต

(2) ตรวจสอบเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพพึงกระทําว่า บุคคลที่ขอกู้ยืมเงินเพื่อซื้อ หลักทรัพย์หรือขอยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตเป็นผู้ที่มีอํานาจตัดสินใจสั่งซื้อขายหลักทรัพย์ และมีความสามารถในการชําระหนี้ที่เกิดจากการซื้อขายดังกล่าว ทั้งนี้ ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่บุคคลที่บริษัทหลักทรัพย์ รู้หรือควรรู้ว่าเป็นตัวแทนของบุคคลอื่นในการซื้อขายหลักทรัพย์


ข้อ ๓ เมื่อบริษัทหลักทรัพย์อนุมัติให้บุคคลใดกู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือ ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแล้ว บริษัทหลักทรัพย์ต้องดําเนินการดังนี้

(1) กําหนดวงเงินสูงสุดที่ลูกค้าอาจเป็นหนี้บริษัทหลักทรัพย์ได้ ณ ขณะใดขณะหนึ่ง เนื่องจากการกู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต โดยพิจารณาตามความเหมาะสมของลูกค้ารายนั้น ทั้งนี้ สําหรับลูกค้ารายที่ได้รับอนุมัติให้ทําธุรกรรมทั้งสองลักษณะ ให้บริษัทหลักทรัพย์กําหนดวงเงินสูงสุดเป็นวงเงินรวม

(2) จัดให้ลูกค้าทําสัญญากู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต เป็นลายลักษณ์อักษร โดยสัญญาดังกล่าวต้องมีข้อความที่ลูกค้าแสดงความยินยอมให้บริษัทหลักทรัพย์ ยึดถือหลักทรัพย์ที่ซื้อจากบัญชีมาร์จิ้นหรือเงินค่าขายชอร์ตไว้เพื่อเป็นประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้น ของลูกค้ารายนั้น ทั้งนี้ สําหรับลูกค้ารายที่ได้รับอนุมัติให้ทําธุรกรรมทั้งสองลักษณะ สัญญาที่บริษัท หลักทรัพย์จัดให้ลูกค้าลงนามต้องมีข้อความที่ลูกค้าแสดงความยินยอมให้บริษัทหลักทรัพย์ยึดถือ ทั้งหลักทรัพย์ที่ซื้อจากบัญชีมาร์จิ้นและเงินค่าขายชอร์ตไว้เพื่อเป็นประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้น ของลูกค้ารายนั้น

(3) แจ้งให้ลูกค้าเข้าใจและลงนามรับทราบถึงลักษณะความเสี่ยงของการกู้ยืมเงินเพื่อ ซื้อหลักทรัพย์หรือการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต รวมทั้งความเสี่ยงจากการวางเงินไว้กับบริษัท หลักทรัพย์ ซึ่งเงินดังกล่าวจะไม่ได้รับความคุ้มครองจากกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบ สถาบันการเงิน ทั้งนี้ บริษัทหลักทรัพย์ต้องทําความเข้าใจกับลูกค้าเกี่ยวกับกฎระเบียบในการกู้ยืมเงิน เพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตด้วย

(4) รวบรวมข้อมูลและหลักฐานที่เกี่ยวกับลูกค้าไว้ในแฟ้มรายตัว และปรับปรุงให้ แฟ้มดังกล่าวเป็นปัจจุบันอยู่เสมอ

(5) ทบทวนวงเงินตาม (1) ของลูกค้าอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง เว้นแต่ในกรณีที่มี การเปลี่ยนแปลงข้อมูลเกี่ยวกับลูกค้าอย่างมีนัยสําคัญ ให้บริษัทหลักทรัพย์พิจารณาทบทวนวงเงินนั้น เมื่อพบการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว


ข้อ ๔ ให้บริษัทหลักทรัพย์กําหนดรายชื่อหลักทรัพย์ที่จะอนุญาตให้ลูกค้าซื้อหรือ ขายชอร์ตจากบัญชีมาร์จิ้นและอัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นสําหรับแต่ละหลักทรัพย์นั้นไว้เป็นลายลักษณ์อักษร โดยในการกําหนดรายชื่อหลักทรัพย์และอัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นดังกล่าว บริษัทหลักทรัพย์ต้องคํานึงถึง สภาพคล่อง ความผันผวนของราคา และความเสี่ยงของแต่ละหลักทรัพย์เป็นสําคัญ

อัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นสําหรับแต่ละหลักทรัพย์ที่บริษัทหลักทรัพย์กําหนดตามวรรคหนึ่ง ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังนี้

(1) กรณีเป็นการซื้อหลักทรัพย์ อัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นต้องไม่ต่ํากว่าอัตราที่กําหนดใน ประกาศคณะกรรมการ

(2) กรณีเป็นการขายชอร์ต อัตรามาร์จิ้นเริ่มต้นต้องไม่ต่ํากว่าอัตราที่กําหนดใน ประกาศคณะกรรมการ โดยอนุโลม


ข้อ ๕ ในการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต ให้บริษัทหลักทรัพย์ปฏิบัติดังนี้

(1) จัดให้มีบัญชีมาร์จิ้นสําหรับลูกค้าแต่ละราย และในกรณีที่ลูกค้ารายใดมีทั้ง การกู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต ให้บริษัทหลักทรัพย์บันทึกรายการ ทั้งสองลักษณะรวมไว้ในบัญชีมาร์จิ้นเดียวกัน

(2) ดําเนินการให้ลูกค้านําเงินมาวางไว้ในบัญชีมาร์จิ้นเพื่อเป็นประกันการซื้อขาย หลักทรัพย์ก่อนที่จะให้ลูกค้าเริ่มซื้อหลักทรัพย์หรือขายชอร์ตจากบัญชีมาร์จิ้นเป็นครั้งแรก

(3) ไม่ยินยอมให้ลูกค้าสั่งซื้อหลักทรัพย์หรือขายชอร์ตจากบัญชีมาร์จิ้นเกินกว่า อํานาจซื้อหรืออํานาจขายชอร์ตที่คํานวณได้ ณ ขณะใดขณะหนึ่ง

ในการคํานวณอํานาจซื้อและอํานาจขายชอร์ตของลูกค้า ณ ขณะใดขณะหนึ่ง ให้บริษัทหลักทรัพย์คํานึงถึงทรัพย์สินส่วนเกินของลูกค้าในขณะนั้น เว้นแต่เป็นกรณีที่ลูกค้าไม่มี ทรัพย์สินส่วนเกิน แต่ได้นําเงินมาวางเป็นประกันการซื้อขายหลักทรัพย์เฉพาะคราว ให้บริษัท หลักทรัพย์คํานวณอํานาจซื้อหรืออํานาจขายชอร์ตของลูกค้าจากจํานวนเงินที่ลูกค้านํามาวางไว้ เฉพาะคราวที่มีอยู่ในขณะนั้น ทั้งนี้ เมื่อสิ้นวันทําการของวันที่ลูกค้านําเงินดังกล่าวมาวางไว้แล้ว หากมีเงินคงเหลือ ให้บริษัทหลักทรัพย์คืนเงินคงเหลือนั้นให้แก่ลูกค้า หรือโอนเงินคงเหลือนั้น ไปบันทึกในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้าเสมือนว่าลูกค้าได้นําเงินมาวางเพิ่มเติม ตามแต่จะตกลงกับลูกค้า

(4) กําหนดประเภทของทรัพย์สินที่ลูกค้าอาจนํามาวางเพิ่มเติมเพื่อเป็นประกัน การชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้น

ในกรณีที่ทรัพย์สินที่บริษัทหลักทรัพย์ได้รับเพิ่มเติมจากลูกค้าเพื่อเป็นประกัน การชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นมิใช่ทรัพย์สินในประเภทต่อไปนี้ ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์นับรวม ทรัพย์สินนั้นเป็นทรัพย์สินของลูกค้าเพื่อประโยชน์ในการคํานวณใด ๆ ตามประกาศนี้

(ก) เงินสด

(ข) หลักทรัพย์จดทะเบียน หรือหุ้นที่ซื้อขายในศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์

(ค) พันธบัตรรัฐบาล พันธบัตรรัฐวิสาหกิจ หรือพันธบัตรธนาคารแห่ง ประเทศไทย

(ง) หลักทรัพย์อันเป็นตราสารแห่งหนี้ที่ซื้อขายในศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ 

(จ) ตั๋วสัญญาใช้เงินที่บริษัทเงินทุนหรือบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เป็นผู้ออก 

(ฉ) บัตรเงินฝากที่ธนาคารพาณิชย์หรือบริษัทเงินทุนเป็นผู้ออก

(ช) หนังสือที่ธนาคารพาณิชย์ออกให้ไว้แก่บริษัทหลักทรัพย์เพื่อเป็นประกันการ ชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้า โดยธนาคารพาณิชย์นั้นยินยอมรับผิดในฐานะลูกหนี้ชั้นต้น ทั้งนี้ ไม่ว่าหนังสือนั้นจะออกเป็นเล็ตเตอร์ออฟเครดิตหรือหนังสือค้ําประกัน

ให้บริษัทหลักทรัพย์นับรวมมูลค่าของทรัพย์สินที่ได้รับเพิ่มเติมจากลูกค้าเพื่อเป็น ประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นเพื่อประโยชน์ในการคํานวณอํานาจซื้อหรืออํานาจขายชอร์ตของ ลูกค้าได้เฉพาะกรณีที่ทรัพย์สินนั้นเป็นทรัพย์สินตาม (ก) หรือ (ข) ของวรรคก่อน

(5) ปรับปรุงมูลค่าหลักประกันและยอดหนี้ของลูกค้าในบัญชีมาร์จิ้นทุกบัญชีให้เป็น ปัจจุบันอย่างน้อยทุกสิ้นวันทําการ โดยในการคํานวณหนี้จากการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตและ มูลค่าหลักประกันที่เป็นหลักทรัพย์ ให้บริษัทหลักทรัพย์ใช้ราคาตลาดของหลักทรัพย์ที่ให้ยืมหรือ หลักประกันดังกล่าวในวันทําการก่อนหน้าวันที่คํานวณมูลค่า และในกรณีที่ไม่มีราคาดังกล่าว

ให้บริษัทหลักทรัพย์ใช้ราคาตราหรือราคาอื่นที่เหมาะสมสําหรับหลักทรัพย์ที่ให้ยืมหรือหลักประกัน แต่ละประเภท

(6) เรียกเก็บดอกเบี้ยจากการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อ ขายชอร์ตจากลูกค้า หรือชําระดอกเบี้ยสําหรับเงินที่ลูกค้านํามาวางเป็นประกันการชําระหนี้ในบัญชีมาร์จิ้น ในส่วนที่คงเหลืออยู่จากการที่ลูกค้ายังซื้อหลักทรัพย์ไม่เต็มตามจํานวนเงินที่วางไว้ โดยให้ดําเนินการ อย่างน้อยเดือนละครั้ง โดยคํานวณจากยอดคงค้างในแต่ละวันตามอัตราดอกเบี้ยที่ได้ตกลงไว้กับลูกค้า ทั้งนี้ ให้บริษัทหลักทรัพย์เรียกเก็บหรือชําระดอกเบี้ยดังกล่าวโดยวิธีปรับปรุงจากบัญชีมาร์จิ้นเสมือนว่า ลูกค้าได้ถอนเงินหรือนําเงินมาวางเพิ่มในบัญชีมาร์จิ้น แล้วแต่กรณี

(7) จัดทําและจัดส่งรายงานให้แก่ลูกค้าอย่างน้อยเดือนละครั้ง เพื่อสรุปความเคลื่อนไหว ของสถานะความเป็นลูกหนี้หรือเจ้าหนี้ของลูกค้า พร้อมทั้งรายการหลักประกันในบัญชีมาร์จิ้นและ หลักทรัพย์ที่ลูกค้ายืมคงค้าง


ข้อ ๖ ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์มียอดหนี้คงค้างของลูกค้ารายใดรายหนึ่งเนื่องจาก การให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต เมื่อสิ้นวันหนึ่ง ๆ เกินกว่า ร้อยละยี่สิบห้าของเงินกองทุนของบริษัทหลักทรัพย์ เว้นแต่เป็นกรณีที่ยอดหนี้คงค้างของลูกค้ารายนั้น สูงกว่าอัตราที่กําหนดเนื่องจาก

(1) หลักทรัพย์ที่ยืมมีมูลค่าสูงขึ้น 

(2) การเรียกเก็บดอกเบี้ยตามข้อ 5 (6) หรือ 

(3) การซื้อหลักทรัพย์เพื่อนํามาคืนการยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ต

ในกรณีที่ยอดหนี้คงค้างของลูกค้ารายใดรายหนึ่งสูงเกินกว่าอัตราที่กําหนดตาม วรรคหนึ่ง ไม่ว่าการนั้นจะเกิดขึ้นเนื่องจากเหตุใด ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์ หรือให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่ลูกค้ารายนั้นเพิ่มขึ้นอีกจนกว่าหนี้คงค้างของลูกค้ารายนั้นจะเป็นไป ตามอัตราที่กําหนดแล้ว

การให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่บุคคล ที่เกี่ยวข้องกับลูกค้ารายใดตามนัยมาตรา 258 (1) ถึง (7) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ให้นับรวมเป็นการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการให้ยืมหลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่ลูกค้า รายนั้นด้วย โดยอนุโลม


ข้อ ๗ ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์แก่ลูกค้าทุกรายรวมกัน เมื่อสิ้นวันหนึ่งๆ เกินกว่าห้าเท่าของเงินกองทุนของบริษัทหลักทรัพย์


ข้อ ๘ บริษัทหลักทรัพย์ต้องจัดให้มีระบบการควบคุมภายในและต้องตรวจสอบ ดูแลให้การปฏิบัติงานของพนักงานในการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการให้ยืมหลักทรัพย์ เพื่อขายชอร์ตเป็นไปตามประกาศที่เกี่ยวข้อง


ข้อ ๙ หากบริษัทหลักทรัพย์ได้โอนหนี้ในบัญชีมาร์จิ้นของลูกค้ารายใดไปบันทึก ในบัญชีลูกหนี้ประเภทอื่นแล้ว ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือให้ยืม หลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่ลูกค้ารายนั้นอีกจนกว่าลูกค้าจะได้ชําระหนี้คงค้างทั้งหมดแล้ว


ข้อ ๑๐ หากบริษัทหลักทรัพย์ไม่สามารถดําเนินการให้การให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อ หลักทรัพย์ที่มีอยู่เดิมของลูกค้ารายใดเป็นไปตามประกาศนี้ได้ภายในวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์เพิ่มเติมแก่ลูกค้ารายนั้นในบัญชีเดิมอีก และให้บริษัทหลักทรัพย์ดําเนินการเพื่อให้ลูกค้าชําระหนี้เงินกู้ยืมเพื่อซื้อหลักทรัพย์ที่มีอยู่ใน บัญชีเดิมดังกล่าวให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542

เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง หากลูกค้ารายใดยังคงมีหนี้เงินกู้ยืมเพื่อซื้อ หลักทรัพย์คงค้างในบัญชีเดิม ห้ามมิให้บริษัทหลักทรัพย์ให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์หรือให้ยืม หลักทรัพย์เพื่อขายชอร์ตแก่ลูกค้ารายนั้นอีกทั้งในบัญชีเดิมและบัญชีมาร์จิ้นตามประกาศนี้


ข้อ ๑๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2541 เป็นต้นไป


ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ื 4 ธันวาคม พ.ศ. 2540

 

 

(นายปกรณ์ มาลากุล ณ อยุธยา)

เลขาธิการ

สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์