ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสุกร
พ.ศ. ๒๕๕๙
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสุกร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓
และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง
โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างและนายอำเภอโพธิ์ประทับช้าง
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ หรือคาสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ ตีความ วินิจฉัยปัญหากำหนดหลักเกณฑ์คำสั่ง
เพื่อวิธีการปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้
ผู้ดาเนินกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่น ซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
การเลี้ยงสุกร หมายความว่า
การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่ บำรุงรักษาตลอดจนการให้อาหารอยู่เป็นประจำสม่ำเสมอ
เจ้าของสัตว์ หมายความว่า
รวมถึงผู้ซึ่งครอบครองสัตว์นั้นด้วย
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า
คอก กรง ที่ขัง หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรร่วมกันได้
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า
สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำา หมายความว่า
สภาวะของน้ำาทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการ ของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอบได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามข้อบัญญัตินี้

หมวด
๒
สถานที่ตั้ง
 

ข้อ ๖ สถานที่ตั้งควรอยู่ห่างจากชุมชน
ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชน
โดยควรมีระยะห่างจากสถานที่กล่าวข้างต้น และแหล่งน้ำสาธารณะในระยะทาง ดังต่อไปนี้
(๑) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรน้อยกว่า ๕๐ ตัว
ควรมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง
(๒) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ตั้งแต่ ๕๐ -
๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร
(๓) สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร เกินกว่า ๕๐๐
ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรควรต้องอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์
ค้าสัตว์ ตลาดนัด ตั้งแต่ ๕ กิโลเมตรขึ้นไป ตามคำแนะนำของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการฆ่า
และจำหน่ายเนื้อสัตว์

ข้อ ๘ จัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วน
และอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า
๒๐ เมตร ทุกด้าน
เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรควรตั้งอยู่บริเวณที่ไม่มีน้ำาท่วมขัง

หมวด
๓
สุขลักษณะของโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และส่วนประกอบ
 

ข้อ ๑๐ โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องเป็นอาคาร เอกเทศ
มั่นคง แข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด

ข้อ ๑๑ พื้นโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ทำด้วยวัสดุแข็งแรง
พื้นผิวเรียบทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงที่เหมาะสม ให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายได้โดยสะดวก

ข้อ ๑๒ หลังคาทำด้วยวัสดุแข็งแรง
มีความสูงจากพื้นที่เหมาะสม และมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง

ข้อ ๑๓ โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ
คอกสัตว์กั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่อย่างแออัด

ข้อ ๑๔ จัดให้มีแสงสว่างเพียงพอ
และมีการระบายอากาศดี

ข้อ ๑๕ ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทน
มีความกว้างเหมาะสม สะดวกในการขนส่งลำเลียงอุปกรณ์ อาหารสัตว์
รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๑๖ สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหาร
ควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล

ข้อ ๑๗ โรงเรือนเลี้ยงสัตว์มีที่ขังและปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ
คอกสัตว์กั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ ไม่ให้สัตว์อยู่อย่างแออัด

หมวด
๔
สุขลักษณะเครื่องมือ
เครื่องใช้ อุปกรณ์ น้ำดื่ม น้ำใช้
 

ข้อ ๑๘ อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพมาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์

ข้อ ๑๙ ควรมีสถานที่เก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วน
จัดให้เป็นระเบียบและมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ

ข้อ ๒๐ ต้องมีที่เก็บรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้
อุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสม และเป็นระเบียบเรียบร้อย

ข้อ ๒๑ เครื่องมือ
เครื่องใช้ และอุปกรณ์ รวมถึงสวิตซ์และสายไฟต่าง ๆ ต้องได้รับการบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี

ข้อ ๒๒ ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้คุณภาพมาตรฐานน้ำดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานอย่างเพียงพอ
ตั้งอยู่ในบริเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ และลักษณะการจัดบริการน้ำดื่ม
ต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรกหรือการปนเปื้อน เช่น ใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว
ใช้แก้วกระดาษ ที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง
ใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่
หรือวิธีอื่น

ข้อ ๒๓ ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐาน
และมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำใช้ในแต่ละวัน

ข้อ ๒๔ กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เอง
ควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบให้สะอาด ตรวจสอบระบบท่อน้ำ และทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอ
และปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอ

หมวด
๕
สุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน
 

ข้อ ๒๕ ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มต้องมีสุขภาพแข็งแรง
ไม่เป็นโรคติดต่อ หรือโรคที่สังคมรังเกียจ โรคที่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร
ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวก และบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ ได้แก่
วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย บิด สุกใส หัด คางทูม เรื้อน ไวรัสตับอักเสบเอ
โรคพยาธิ และโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ เป็นต้น หากผู้ปฏิบัติงานป่วยด้วยโรคติดต่อดังกล่าว
ต้องหยุดพักรักษาให้หาย

ข้อ ๒๖ ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มจะต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ล้างทำความสะอาดมือทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากฟาร์ม
และภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง ๆ
(๒) ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ
(๓) ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผล
ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมใส่ถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน

หมวด
๖
การจัดการน้ำเสีย
มูลฝอย สิ่งปฏิกูล
 

ข้อ ๒๗ ต้องมีระบบบาบัดน้ำเสียที่ได้มาตรฐาน
โดยใช้วิธีการบาบัดน้ำเสียที่เหมาะสมทางระบายน้ำไม่อุดตัน

ข้อ ๒๘ น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้ง
ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๒๙ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาล
เหมาะสมและเพียงพอ

ข้อ ๓๐ ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกาจัดด้วยวิธีการฝัง
เผาอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างว่าด้วยการนั้น

ข้อ ๓๑ ต้องทำความสะอาด
กวาด ล้างพื้นโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ และบริเวณโดยรอบโรงเรือน
เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดทุกวัน
ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ
อันเนื่องมาจากกลิ่นและไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์สัตว์และแมลงนำโรค

ข้อ ๓๒ ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือมูลฝอยในที่ดินของตนเอง
ที่สาธารณะหรือแหล่งน้ำสาธารณะ

ข้อ ๓๓ ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และบำบัดหรือการกาจัดสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

ข้อ ๓๔
ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม

ข้อ ๓๕ ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน

หมวด
๗
การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์และแมลงนาโรค
 

ข้อ ๓๖ ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสัตว์ด้วยวิธีการที่เหมาะสม
และถูกต้อง

ข้อ ๓๗ การกำจัดซากสัตว์ให้ใช้วิธีเผา
หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้
(๑) การกำจัดซากสัตว์โดยการฝังต้องมีเนื้อที่เพียงพอ
และอยู่ในบริเวณน้ำท่วมไม่ถึง โดยฝังซากลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร
ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรยบนส่วนต่าง ๆ ของซากสัตว์จนทั่ว
และกลบหลุมดิน
(๒) การกำจัดซากสัตว์โดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากจนหมด
การเผาต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ
(๓) สถานที่กำจัดซากสัตว์ต้องห่างจากบริเวณอาคาร
หรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ อาคารสำนักงาน อาคารพักอาศัย

ข้อ ๓๘ ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในฟาร์มไม่ให้มีจานวนมากจนก่อให้เกิดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อโรคติดต่อ
หรือก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ในบริเวณใกล้เคียง

ข้อ ๓๙ กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อเกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสัตว์
ทั้งในตัวสัตว์ อาหาร น้ำใช้ คนเลี้ยง และสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ
และให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘

หมวด
๘
ความปลอดภัย
และการป้องกันเหตุรำคาญ
 

ข้อ ๔๐ ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมี
น้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตราย หรืออัคคีภัยได้ง่าย
โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๔๑ ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

ข้อ ๔๒ ระดับเสียงในสถานประกอบการเลี้ยงสุกรในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียงเฉลี่ย
๘ ชั่วโมง ไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล (เอ) ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

ข้อ ๔๓ ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนีย
บริเวณคอกเลี้ยงสัตว์ ต้องไม่เกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

ข้อ ๔๔ วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบการให้ใช้วิธีการตรวจวัด
ของหน่วยงานราชการไทย ในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้ให้ใช้วิธีการตรวจวัด
ที่ท้องถิ่นยอมรับ

ข้อ ๔๕ ควรควบคุมป้องกันกิจกรรมต่าง
ๆ ของสถานประกอบกิจการการมิให้มีกลิ่น น้ำเสีย เขม่าควัน เสียง ฝุ่น และความร้อน
เป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพผู้ปฏิบัติงานและผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียงหรืออยู่ในเส้นทางการสัญจรของสถานประกอบกิจการ

หมวด
๙
การขออนุญาต
 

ข้อ ๔๖ ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการเลี้ยงสุกรในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างกำหนด
พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาบัตรประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓) ใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร
(๔) แผงผังแสดงบริเวณ พื้นที่เลี้ยงสัตว์ โรงเก็บอาหาร
ผสมอาหารสัตว์ พื้นที่ทำลายซากสัตว์ พื้นที่บำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูล อาคารสำนักงานและบ้านพักอาศัย

ข้อ ๔๗ ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขการขอใบอนุญาต การขอต่อใบอนุญาต และการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามที่กำหนดในข้อกำหนดของท้องถิ่น

ข้อ ๔๘ ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๔๙ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดของท้องถิ่น
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน และในกรณีจำเป็นจะต้องส่งคืนคาขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผล
ให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วน
ตามที่กำหนดในข้อกำหนดของท้องถิ่น
ในกรณีที่มีเหตุจาเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งขยายเวลาและเหตุจาเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๕๐ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้ได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างเท่านั้น
การขอต่อใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอและเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อกำหนดของท้องถิ่น

ข้อ ๕๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
ในวันที่มารับใบอนุญาตหรือในวันที่มายื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตแล้วแต่กรณี ผู้ประกอบการค้าที่มาขอต่อใบอนุญาตรายใดไม่ชาระค่าธรรมเนียมตามกำหนดจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลา
เว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียม
และค่าปรับจนครบจานวน

ข้อ ๕๒ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัติให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง

ข้อ ๕๓ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าจะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๕๔ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่างกำหนด
การขอรับใบแทนอนุญาตและการออกใบแทนอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๕๕ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตสำหรับกิจการใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้อง
ตามบทบัญญัติแห่งข้อบัญญัติ กฎกระทรวงหรือข้อกำหนดของท้องถิ่นที่ออกตามข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๕๖ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามข้อบัญญัตินี้
(๓) ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัตินี้
กฎกระทรวงหรือข้อกำหนด ของท้องถิ่นที่ออกตามข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตและการปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๕๗ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ
ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้สั่ง
โดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนา
หรือสำนักงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่งแล้วแต่กรณี

ข้อ ๕๘
ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสาหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด
๑๐
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๕๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้
ต้องระวังโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

บทเฉพาะกาล
 

ข้อ ๖๐ หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามหมวด ๒
ไม่บังคับใช้กับบรรดาฟาร์มสุกร
ที่ได้รับอนุญาตอยู่ก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ข้อ ๖๑ ฟาร์มสุกรที่ได้รับอนุญาตอยู่ก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้ปฏิบัติให้ถูกต้องตามข้อกำหนดแห่งบัญญัตินี้ เว้นแต่กรณี ข้อ ๒๖ ข้อ ๒๙ ข้อ ๓๐
ข้อ ๓๑ ข้อ ๓๒ ข้อ ๓๓ ข้อ ๓๔ ข้อ ๓๕ ข้อ ๔๐ ข้อ ๔๑ ข้อ ๔๒ ข้อ ๔๓ และข้อ ๔๔
ต้องปฏิบัติให้ถูกต้อง เมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ข้อ ๖๒ นับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ฟาร์มสุกรที่ได้รับอนุญาตอยู่ก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามมีการสร้างหรือต่อเติมอาคารใดใดทั้งสิ้นก่อนได้รับอนุญาต
ระยะห่างให้ยกเว้นฟาร์มหมูที่อยู่ก่อนที่ข้อบัญญัตินี้จะมีผลบังคับใช้ แต่ทั้งนี้กิจการดังกล่าวต้องมีวิธีการหรือเทคโนโลยีในการป้องกัน
ที่เกิดการดำเนินการมิให้เป็นอันตรายต่อหรือเป็นเหตุรำคาญต่อผู้อาศัยบริเวณใกล้เคียงได้


ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
วิชาญ ยอดฉุน
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง
เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมข้อบัญญัติการบริหารส่วนตำบลเนินสว่าง เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๕๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)







พัชรภรณ์/จัดทำ
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ
๑๕๖ ง/หน้า ๓๐/๔ กรกฎาคม ๒๕๖๑