กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง
พ.ศ.
๒๕๑๘[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๒] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปี

ข้อ ๒
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่กรุงเทพมหานคร
ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๓
กฎกระทรวงนี้มิให้ใช้บังคับกับพื้นที่ที่ได้ใช้หรือสงวนไว้ใช้เพื่อประโยชน์ในราชการทหาร

ข้อ ๔
การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
การดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบทในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน
การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม
ในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๒ ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเมืองในภาคต่างๆ
และในเขตปริมณฑลตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ข้อ ๕
ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคต
ส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจและโครงข่ายบริการสาธารณะ โดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑)
ส่งเสริมให้เป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม การบริหาร
และการบริการที่สำคัญที่สุดของประเทศ
(๒)
พัฒนาการบริการทางสังคม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียงพอและได้มาตรฐาน
(๓)
ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัยและพาณชิยกรรมให้สัมพันธ์กับโครงสร้างทางเศรษฐกิจและสังคมของชุมชน
และส่งเสริมการพัฒนาในบริเวณที่อยู่อาศัยให้เป็นชุมชนที่สมบูรณ์โดยมีศูนย์กลางชุมชนเพื่อให้บริการต่างๆ
ที่จำเป็น
(๔)
จัดระบบการขยายตัวของอุตสาหกรรมการผลิตโดยทั่วไปและเน้นเฉพาะอุตสาหกรรมการผลิตที่ต้องใช้แรงงานระดับฝีมือและเทคโนโลยีชั้นสูงเท่านั้น
(๕)
ส่งเสริมและอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมและสภาพแวดล้อม ซึ่งมีคุณค่าทางศาสนา
ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม ประวัติศาสตร์ และโบราณคดี เพื่อดำรงความเป็นเอกลักษณ์ของกรุงเทพมหานครและของชาติ
(๖)
อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีคุณค่า
(๗)
ควบคุมสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม
(๘)
เป็นแนวทางสำหรับการวางและจัดทำผังเมืองเฉพาะ โครงการพัฒนาต่างๆ
และมาตรการส่งเสริมการพัฒนาเมือง

ข้อ ๖
การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวม
ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภท
แผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่ง และรายการประกอบแผนผัง ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๗
การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง
ให้เป็นไปดังต่อไปนี้
(๑)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๕๔ ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลือง
ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
(๒)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๔๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีส้ม
ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง
(๓)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๔๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำตาล
ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
(๔)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๔๓ ที่กำหนดไว้เป็นสีแดง
ให้เป็นที่ดินประเภทพาณิชยกรรม
(๕)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕.๑ ถึงหมายเลข ๕.๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วง
ให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า
(๖)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ ถึงหมายเลข ๖.๗ ที่กำหนดไว้เป็นสีเม็ดมะปราง
ให้เป็นที่ดินประเภทคลังสินค้า
(๗)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๑ ถึงหมายเลข ๗.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วงอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมเฉพาะกิจ
(๘)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๘.๑ ถึงหมายเลข ๘.๒๑ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
(๙)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๑ ถึงหมายเลข ๙.๑๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
(๑๐)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๐.๑ ถึงหมายเลข ๑๐.๓๔ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวมะกอก
ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
(๑๑)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๑.๑ ถึงหมายเลข ๑๑.๑๐
ที่กำหนดไว้เป็นสีขาวมีกรอบและเส้นทแยงสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม
(๑๒)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๒.๑ ถึงหมายเลข ๑๒.๑๐ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำตาลอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
(๑๓)
ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๓.๑ ถึงหมายเลข ๑๓.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีเทาอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
(๑๔) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๔.๑ ถึงหมายเลข
๑๔.๔๓ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำเงิน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ

ข้อ ๘
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยซึ่งมิใช่อาคารขนาดใหญ่ สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)[๓] การประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารขนาดใหญ่
เว้นแต่ในกรณีที่คณะกรรมการผังเมืองได้พิจารณาให้ความเห็นชอบตามข้อเสนอของกรุงเทพมหานครและสำนักผังเมือง
(๒)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ
โรงงานบริการ โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัว
โรงงานที่ประกอบกิจการโดยการเพิ่มพื้นที่โรงงานหรือก่อสร้างโรงงานเพิ่มขึ้นใหม่
เพื่อประโยชน์แก่กิจการของโรงงานเดิมโดยตรงในที่ดินแปลงเดียวกันหรือติดต่อเป็นแปลงเดียวกันกับแปลงที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงงานเดิมและเจ้าของโรงงานเดิมนั้นต้องเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับโดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนต่อสิ่งแวดล้อม
(๓)
คลังสินค้า
(๔)
คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง
(๕)[๔]
สถานที่บรรจุก๊าซที่เป็นสถานีบรรจุก๊าซและลานบรรจุก๊าซ
และสถานที่เก็บก๊าซที่เป็นโรงเก็บก๊าซ ตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๖)
คลังวัตถุระเบิดหรือวัตถุมีพิษ
(๗)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ

ข้อ ๙
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยซึ่งมิใช่อาคารขนาดใหญ่
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ
โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัว
โดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม
(๒)
คลังสินค้า
(๓)
คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง
(๔)[๕] สถานที่บรรจุก๊าซที่เป็นสถานีบรรจุก๊าซและลานบรรจุก๊าซ
และสถานที่เก็บก๊าซที่เป็นโรงเก็บก๊าซ ตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๕)
คลังวัตถุระเบิดหรือวัตถุมีพิษ
(๖)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๗)
ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร
(๘)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๙)
กำจัดมูลฝอย
(๑๐)
สวนสนุก
(๑๑)
ซื้อขายเศษวัสดุ

ข้อ ๑๐
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ
โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัว
โดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม
(๒)
คลังสินค้า
(๓)
คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง
(๔)[๖] สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซที่เป็นโรงเก็บก๊าซ
ตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๕)
คลังวัตถุระเบิดหรือวัตถุมีพิษ
(๖)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๗)
ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร
(๘)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๙)
กำจัดมูลฝอย
(๑๐)
สวนสนุก
(๑๑)
ซื้อขายเศษวัสดุ

ข้อ ๑๑
ที่ดินประเภทพาณิชยกรรม ให้ใช้ประโยชน์เพื่อพาณิชยกรรม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัว
โดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม
(๒)
คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง
(๓)[๗]
สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซที่เป็นโรงเก็บก๊าซ
ตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๔)
คลังวัตถุระเบิดหรือวัตถุมีพิษ
(๕)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๖)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๗)
กำจัดมูลฝอย

ข้อ ๑๒
ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า
ให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรมและคลังสินค้า สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา
(๒)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๓)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๔)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย

ข้อ ๑๓
ที่ดินประเภทคลังสินค้า ให้ใช้ประโยชน์เพื่อคลังสินค้า
อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการบรรจุสินค้าในภาชนะโดยไม่มีการผลิต
อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการประกอบชิ้นส่วนต่างๆ โดยไม่มีการผลิต และอุตสาหกรรมบริการ
ที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานทุกประเภท
เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับการบรรจุสินค้าในภาชนะโดยไม่มีการผลิต
โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับการประกอบชิ้นส่วนต่างๆ โดยไม่มีการผลิต
และโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ
โดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม
(๒)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา
(๓)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก
(๔)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๕)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๖)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย

ข้อ ๑๔
ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมเฉพาะกิจ ให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรมบริการ
อุตสาหกรรมในครอบครัว สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเทภนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการและโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัว
(๒)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา
(๓)
สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก
(๔)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๕)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๖)
จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย

ข้อ ๑๕
ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๕
ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบการพาณิชย์หรือประกอบอุตสาหกรรม
(๒)
การอยู่อาศัยและหรือการประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถว
(๓)
การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก
(๔)
การอยู่อาศัยและหรือการประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารขนาดใหญ่
(๕)
โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมหัตถกรรม
โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตร
และโรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๖
ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมให้ใช้ประโยชน์เพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๗
ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษา สถาบันราชการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๘
ที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นในบริเวณหมายเลข ๑๑.๑ ถึงหมายเลข ๑๑.๖
ให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๕ และในบริเวณหมายเลข ๑๑.๗ ถึงหมายเลข ๑๑.๑๐
ให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบการพาณิชย์หรือประกอบอุตสาหกรรม
(๒)
การอยู่อาศัยและหรือการประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถว
(๓)
การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก
(๔)
การอยู่อาศัยและหรือการประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารขนาดใหญ่
(๕)
โรงงานทุกประเภท

ข้อ ๑๙
ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทยในบริเวณหมายเลข
๑๒.๑ หมายเลข ๑๒.๒ หมายเลข ๑๒.๔ หมายเลข ๑๒.๖ หมายเลข ๑๒.๗ หมายเลข ๑๒.๙
และหมายเลข ๑๒.๑๐
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
อุตสาหกรรมหัตถกรรม การท่องเที่ยว พาณิชยกรรม การอยู่อาศัย สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑)
การประกอบกิจการประเภทอาคารขนาดใหญ่
(๒)
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
(๓)
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ
(๔)
โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
(๕)
คลังสินค้า
(๖) คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง
(๗)
สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซ
ตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
(๘)
คลังวัตถุระเบิดหรือวัตถุมีพิษ
(๙)
เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู จระเข้
หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญ
(๑๐)
ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร
(๑๑)
สุสานหรือฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม
(๑๒)
กำจัดมูลฝอย
(๑๓)
ซื้อขายเศษวัสดุ
ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทยในบริเวณหมายเลข
๑๒.๓ หมายเลข ๑๒.๕ และหมายเลข ๑๒.๘
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภค และสาธารณูปการเท่านั้น

ข้อ ๒๐
ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศาสนาหรือเกี่ยวข้องกับการศาสนา การศึกษา สถาบันราชการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๒๑
ที่ดินประเภทสถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
ให้ใช้ประโยชน์เพื่อกิจการของรัฐ กิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
สำหรับที่ดินบริเวณสถานีขนส่งสายเหนือ
สถานีขนส่งสายตะวันออกเฉียงเหนือ และสถานีขนส่งปรับอากาศที่อยู่ในบริเวณหมายเลข
๑๔.๑๓ ให้ใช้ประโยชน์เพื่อพาณิชยกรรมได้ด้วย[๘]

ข้อ ๒๒
ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการอนุญาตก่อสร้างอาคารหรือประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้


ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
พลเอก
อิสระพงศ์ หนุนภักดี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
๒.
แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่
๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
๓.
รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
๔.
แผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
๕.
รายการประกอบแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑๖
(พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่กรุงเทพมหานคร
เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบทในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน
การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม ทั้งนี้
เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง และโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
บัญญัติว่าการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๙]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรส่งเสริมให้มีการพัฒนาการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการพาณิชยกรรมในบริเวณที่เป็นศูนย์กลางลำดับรองของกรุงเทพมหานคร
เพื่อประโยชน์ในการกระจายประชากร
สาธารณูปโภคและสาธารณูปการจากบริเวณที่เป็นศูนย์กลางหลักของกรุงเทพมหานครออกไปสู่บริเวณดังกล่าว
ในการนี้สมควรแก้ไขปรับปรุงข้อห้ามเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ในที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยในเขตผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร
ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ เสียใหม่ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๖๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๑๐]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อห้ามเกี่ยวกับสถานที่เก็บก๊าซ
เพื่อให้มีการใช้ประโยชน์ที่ดินในเขตผังเมืองรวมกรุงเทพมหานครเป็นสถานที่ใช้ก๊าซและสถานที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซได้
ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ในการบริโภค อุปโภค และการพัฒนาทางเศรษฐกิจ
ในการนี้สมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อห้ามเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
และที่ดินประเภทพาณิชยกรรมในเขตผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ เสียใหม่
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๑๖ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๑๑]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรส่งเสริมให้มีการพัฒนาการใช้ประโยชน์ที่ดินบริเวณสถานีขนส่งหมอชิต
ซึ่งเป็นที่ราชพัสดุตามที่กำหนดให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการในบริเวณหมายเลข
๑๔.๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ สามารถใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อพาณิชยกรรมได้
โดยให้พื้นที่บริเวณดังกล่าวเป็นศูนย์รวมของบริการสาธารณะในการเดินทางเข้า -
ออกของประชาชนส่วนใหญ่ไปยังภูมิภาคต่างๆ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๑๒]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๘๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๕
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไป
และเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี
และเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้





ศิริยา/พิมพ์
๒๖
เมษายน ๒๕๕๐

สุนันทา/ตรวจ
๑
พฤษภาคม ๒๕๕๐

สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑
พฤษภาคม ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๗๕/หน้า ๑/๖ กรกฎาคม ๒๕๓๕
[๒]
ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับต่อไปอีกมีกำหนดหนึ่งปี ตั้งแต่วันที่ ๖
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๓]
ข้อ ๘ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๘๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๔]
ข้อ ๘ (๕) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๕]
ข้อ ๙ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๖]
ข้อ ๑๐ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๗]
ข้อ ๑๑ (๓) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖๕ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๘]
ข้อ ๒๑ วรรคสอง เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๑๖ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
[๙]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๔๐/๗ กันยายน ๒๕๓๗
[๑๐]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒๖ ก/หน้า ๑๒/๑๐ กรกฎาคม ๒๕๓๙
[๑๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๗/๒๐ มิถุนายน ๒๕๔๐
[๑๒]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๓๓ ก/หน้า ๑๖/๓ กรกฎาคม ๒๕๔๐