ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย
ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย
เรื่อง ตลาด
พุทธศักราช ๒๕๔๓[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบังคับตำบลว่าด้วยเรื่องตลาด
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ และมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวายและโดยความเห็นชอบของนายอำเภอพระพุทธบาท
จึงตราข้อบังคับตำบลขึ้น ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับตำบลนี้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย
เรื่อง ตลาด พุทธศักราช ๒๕๔๓

ข้อ ๒ ให้ใช้บังคับตำบลนี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ปิดประกาศข้อบังคับตำบลนี้ไว้โดยเปิดเผย ณ
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวายแล้วกำหนดเจ็ดวัน

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกบรรดา กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ
คำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วในข้อบังคับตำบลนี้
หรือขัดหรือแย้งกับข้อบังคับตำบลนี้ ให้ใช้ข้อบังคับตำบลนี้แทน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ตลาด หมายความว่า
สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุม
เพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์เนื้อ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้
หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว หรือของเสียง่าย ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นหรือไม่ก็ตาม
และความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำ
หรือเป็นครั้งคราว หรือตามวันที่กำหนด

ข้อ ๕ ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบลนี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าหน้าที่
ออกข้อกำหนด คำสั่ง ระเบียบ
และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบล

หมวด ๑
การขออนุญาตและออกใบอนุญาต
 

ข้อ ๖ ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาด เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การเปลี่ยนแปลง
ขยาย หรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาด
ภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้ว
จะกระทำได้เมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ ๘
ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่
กระทรวง ทบวง กรม
ราชการส่วนท้องถิ่นหรือองค์การของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่
แต่ในการดำเนินกิจการตลาดจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาตตามความในข้อกำหนดแห่งข้อบังคับตำบลนี้ด้วย
และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ข้อ ๗ การยื่นคำขอรับใบอนุญาตเป็นผู้จัดตั้งตลาด
ต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
พร้อมด้วยแผนผังแบบก่อสร้าง และรายการปลูกสร้างในสถานที่ที่จะตั้งตลาดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การยื่นคำขอเปลี่ยนแปลง
ขยาย หรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาด
ภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดแล้ว
ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
พร้อมด้วยแผนผังแบบก่อสร้าง และรายการปลูกสร้างที่จะขอเปลี่ยนแปลงขยายหรือลดสถานที่หรือบริเวณที่เป็นตลาดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๘ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต
คำขอเปลี่ยนแปลง ขยาย
หรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
เมื่อเห็นว่าผู้ขอรับใบอนุญาตได้จัดสถานที่ที่ตั้งตลาดและมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับตลาดถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามเงื่อนไขที่บังคับไว้ในข้อ
๑๑ ข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓ แล้วให้ออกใบอนุญาตได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในวรรคก่อน
กรณีมีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปอีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง
หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตตามตารางบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตท้ายข้อบังคับตำบลนี้

ข้อ ๙ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบังคับตำบลนี้ให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตการขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
หลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขการขอต่อใบอนุญาต
และการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามที่กำหนดในข้อกำหนดของท้องถิ่น

ข้อ ๑๐ ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๘
ผู้ใดมีความประสงค์จะขอเปลี่ยนชื่อผู้รับใบอนุญาต
ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมสำหรับการนี้

หมวด ๒
การกำกับดูแลตลาด
 

ข้อ ๑๑ สถานที่ตั้งเป็นตลาดและการปลูกสร้างสถานที่นั้น
ต้องจัดให้ได้สุขลักษณะอนามัย ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องตั้งอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าจะไม่เป็นอันตรายแก่สุขภาพและอนามัย
(๒)
อาคารต้องสร้างด้วยวัสดุถาวร มีสภาพมั่นคงแข็งแรง
(๓)
บริเวณพื้นที่ต้องทำด้วยวัสดุถาวร มีสภาพมั่นคงแข็งแรง
ทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขัง
(๔)
ต้องมีทางระบายน้ำทำด้วยวัสดุถาวร ทำความสะอาดง่าย
เพื่อรองรับน้ำให้ไหลไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะได้
และต้องมีระบบกำจัดน้ำเสียตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด หรือตามข้อแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕)
ต้องมีแสงสว่าง และการระบายอากาศให้เพียงพอ
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดหรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖)
ที่วางของขายต้องมีลักษณะต่อไปนี้
ก.
ต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร และมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๔ ตารางเมตร สูงไม่น้อยกว่า ๐.๖๐
เมตร ทำด้วยวัสดุถาวรที่ถูกสุขลักษณะ แยกเป็นหมวดหมู่ให้เหมาะสมตามประเภทสินค้า
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดหรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และให้กำหนดหมายเลขประจำแต่ละที่ไว้ให้ชัดเจน
ข.
ต้องจัดให้มีที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะให้เหมาะสมแยกต่างหากจากที่วางของขายและสะดวกต่อการเข้าออก
ค.
การสร้างที่วางของขาย ซึ่งมีลักษณะพิเศษนอกจากที่กล่าวมาแล้วข้างต้น
จะต้องสร้างให้ถูกสุขลักษณะทำความสะอาดง่ายตามคำแนะนำของผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗)
ทางเดินของตลาดต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
ก.
ต้องมีทางเข้าออกตลาดอย่างน้อยหนึ่งแห่ง และมีขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร ในกรณีทางเข้าออกตลาดเป็นทางซึ่งต้องลอดผ่านใต้อาคารอื่น
ต้องมีความสูงไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
ข.
ทางเดินสำหรับผู้ซื้อของภายในอาคารตลาด ต้องมีขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
(๘)
ต้องทำรั้วหรือประตูกั้นหรือสิ่งป้องกันไว้เพื่อมิให้คน และสัตว์เข้าไปพลุกพล่าน
(๙)
ต้องจัดให้มีส้วม เครื่องสุขภัณฑ์
อุปกรณ์เครื่องใช้ตามจำนวนและสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องที่กำหนดหรือตามคำแนะนำของผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑๐)
ต้องจัดให้มีที่สำหรับล้างสินค้าพร้อมติดตั้งท่อน้ำประปาและท่อระบายน้ำทิ้งให้เพียงพอและสะดวกในการระบายน้ำ
(๑๑)
ต้องปฏิบัติการอื่น ๆ
อันเกี่ยวกับลักษณะและอนามัยตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดหรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

ข้อ ๑๒ สถานที่ที่ตั้งเป็นตลาดและการปลูกสร้างในสถานที่ดังกล่าวได้
มีลักษณะพิเศษได้สุขลักษณะและอนามัย
มีการระบายอากาศโดยใช้เครื่องปรับอากาศและได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแล้ว
สถานที่ที่ตั้งและการปลูกสร้างในสถานที่นั้นอาจได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ ๘
ก็ได้

ข้อ ๑๓ ผู้รับใบอนุญาตต้องจัดให้มีเครื่องมือ
อุปกรณ์ และสิ่งอื่น ๆ อันจำเป็นสำหรับสุขลักษณะและอนามัยของตลาด ดังต่อไปนี้
(๑)
ที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยที่เก็บรวบรวมและการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยซึ่งได้สุขลักษณะสามารถป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญและป้องกันการระบาดของโรคติดต่อได้ตามขนาดจำนวนให้เพียงพอ
และตั้งอยู่ในสถานที่ที่เหมาะสมตามคำแนะนำของผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒)
น้ำสะอาด พร้อมทั้งที่เก็บสำรองน้ำ
ให้มีปริมาณเพียงพอและสะดวกแก่การใช้สำหรับล้างมือล้างสินค้าและล้างตลาด
(๓)
เครื่องมือ อุปกรณ์อื่น ๆ
ที่จำเป็นสำหรับสุขลักษณะและอนามัยของตลาดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดหรือคำแนะนำของผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๔ ห้ามมิให้บุคคลใดใช้ตลาดเป็นที่หลับนอน
เว้นแต่ผู้มีหน้าที่เฝ้าตลาด

ข้อ ๑๕ ให้เปิดตลาดตั้งแต่เวลา ๐๕.๐๐ น.
และปิดตลาดเมื่อถึงเวลา ๑๙.๐๐ น.
เว้นแต่จะได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๖ ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง
ให้ใช้ได้เฉพาะผู้รับใบอนุญาตกับผู้ช่วยการขายที่ระบุชื่อไว้ในใบอนุญาตไม่เกินสองคนเท่านั้น

หมวด ๓
การขายของในตลาด
 

ข้อ ๑๗ ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าขายของในตลาด
เว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
ให้ยื่นคำขอตามแบบที่กำหนดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ตรวจสอบแล้ว
ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
ไม่เป็นโรคติดต่อหรือเป็นพาหะนำโรคก็ให้ออกใบอนุญาตได้
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตขายของในตลาด
ตามอัตราในบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตท้ายข้อบังคับตำบลนี้

ข้อ ๑๘ ในการเข้าขายของในตลาด
ผู้เข้าขายของและผู้ช่วยผู้ขายต้องปฏิบัติต่อไปนี้
(๑)
วางสิ่งของอยู่ในขอบเขตที่วางของขายซึ่งจัดไว้
ถ้าวางล้ำออกมาให้ถือว่าวางสิ่งของกีดขวางในตลาด
และห้ามมิให้วางสิ่งของสูงเกินกว่า ๐.๖๐ เมตรจากพื้นตลาด
เว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๒)
วางสินค้าให้ถูกต้องตามที่ที่จัดไว้สำหรับประเภทนั้น
(๓)
แต่งกายให้สะอาดตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๔)
ใช้เครื่องปกปิดอาหาร
และภาชนะหรือเครื่องสำหรับประกอบหรือปรุงอาหารให้พ้นจากฝุ่นละออง สัตว์นำโรค
และรักษาเครื่องปกปิดนั้นให้สะอาดใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๕)
ใช้น้ำสะอาดในการปรุง แช่ ล้างอาหารและภาชนะ
(๖)
ใช้ภาชนะเครื่องใช้ในการบริโภคที่สะอาดและรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๗)
ใช้วัสดุที่สะอาดห่อหรือใส่ของให้แก่ผู้ซื้อ
(๘)
ไม่จ้างหรือใช้บุคคลที่ป่วย หรือมีเหตุควรเชื่อว่าป่วยเป็นโรคติดต่อ
ทำการประกอบปรุงหรือขายอาหาร
(๙)
ทำความสะอาดที่วางของขายทุกวันก่อนขายและเลิกขาย
(๑๐)
ให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกลักษณะ
และเรียบร้อยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประจำที่วางขายของตน
(๑๑)
ปฏิบัติการอื่น ๆ ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
และเรียบร้อยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๙ ผู้รับใบอนุญาตต้องดู
และควบคุมให้ผู้เข้าขายของในสถานที่ตั้งตลาดปฏิบัติตามระเบียบที่ได้กำหนดไว้ตามข้อ
๑๑ (๖)

ข้อ ๒๐ ผู้รับใบอนุญาตต้องรักษาตลาด
ตลอดจนของใช้ทั้งมวลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะและเรียบร้อยดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องรักษาส้วมให้ได้สุขลักษณะอยู่เสมอ
(๒)
ต้องจัดให้มีคนงานทำความสะอาดจำนวนเพียงพอ และต้องทำความสะอาดให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓)
ต้องจัดการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลในตลาด
ตามข้อบังคับของท้องถิ่นหรือคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๔)
ต้องจัดให้มีแสงสว่างเพียงพอภายในตลอดเวลากลางคืน
(๕)
ดูแลมิให้บุคคลใดนอกจากผู้มีหน้าที่เฝ้าตลาดใช้ตลาดเป็นที่หลับนอน
(๖)
ต้องจัดเก็บสิ่งของให้เรียบร้อยปลอดภัยจากสัตว์นำโรคต่าง ๆ
และสะดวกแก่การทำความสะอาดระหว่างเวลาเปิดตลาด
(๗)
ปฏิบัติการอื่น ๆ ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือตามคำสั่งของจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๒๑ ห้ามมิให้ผู้ใดเข้าขายของในตลาด
หรือผู้ช่วยผู้ขายของคนใด ขาย ทำ ประกอบ
ปรุงหรือสะสมอาหารและสิ่งของอย่างอื่นในตลาด
เมื่อมีเหตุควรเชื่อว่าตนเป็นโรคติดต่อ หรือเมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ได้ตรวจปรากฏว่าเป็นพาหะและได้รับแจ้งความเป็นหนังสือว่าตนเป็นพาหะของโรคแล้ว

ข้อ ๒๒ ผู้รับใบอนุญาตให้ตั้งตลาด
หรือใช้สถานที่ใดเป็นตลาด
หรือผู้รับใบอนุญาตให้เข้าขายของในตลาดกระทำความผิดโดยฝ่าฝืนข้อบังคับตำบลนี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตคราวหนึ่งไม่เกิน ๑๕ วัน
ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใบอนุญาตมาสองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุผลที่จะต้องสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ ๒๓ ถ้าปรากฏว่าผู้เข้าขายของในตลาด
หรือผู้ช่วยผู้ขายของคนใดเป็นโรคติดต่อหรือพาหะโรคติดต่อซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
ถ้าอนุญาตเข้าขายของต่อไปจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้หยุดดำเนินกิจการไว้ทันทีจนกว่าจะได้แก้ไขหรือปรับปรุง

หมวด ๔
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๒๔ ผู้ใดฝ่าฝืนความในข้อ ๘
แห่งข้อบังคับตำบลนี้ มีความผิดตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕

ข้อ ๒๕ ผู้ใดฝ่าฝืนความในข้อ ๑๘
แห่งข้อบังคับตำบลนี้ มีความผิดตามมาตรา ๗๘ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕

ข้อ ๒๖ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบังคับตำบลนี้
ข้อหนึ่งข้อใดนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ ๒๔, ๒๕ แห่งข้อบังคับตำบลนี้
มีความผิดตามมาตรา ๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หมวด ๕
บทเฉพาะกาล
 

ข้อ ๒๗ บรรดาใบอนุญาตที่ได้ออกให้แก่ผู้รับใบอนุญาต
ผู้ประกอบกิจการใด ก่อนวันที่ข้อบังคับตำบลนี้ใช้บังคับ
และเป็นกิจการที่จะต้องได้รับใบอนุญาตตามข้อบังคับตำบลนี้
ให้ผู้นั้นประกอบกิจการนั้นต่อไปได้เสมือนเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น
เมื่อใบอนุญาตดังกล่าวสิ้นอายุและผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินการกิจการต่อไป
ให้ดำเนินการขอรับใบอนุญาตตามข้อบังคับตำบลนี้

ข้อ ๒๘ ผู้ใดเป็นผู้เข้าขายของในตลาดอยู่แล้ว
ในวันที่ข้อบังคับตำบลนี้ใช้บังคับ แต่ยังไม่อนุญาตให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ
๑๗ ภายในกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ใช้ข้อบังคับตำบล


ประกาศ ณ วันที่ ๒๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
สังวรณ์ มิทิน
ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดและใบอนุญาตให้เข้าขายของในตลาด

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)













ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๒

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗














[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๓๙ ง/หน้า ๕๔/๙ เมษายน ๒๕๕๒