ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๒)

พ.ศ. ๒๕๔๖

 

 โดยที่เห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ เพื่อให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙

 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๘๔ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและ  
วิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

 ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖”

 ข้อ ๒[[1]](#footnote-1) ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

 ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๗ แห่งระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง   
ว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๑๗ ในกรณีที่รถประจําตําแหน่งคันที่สูญหายหรือเสียหายเป็นรถที่ได้ทําสัญญาประกันภัยไว้ความรับผิดชอบของผู้ใช้รถประจําตําแหน่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

 (๑) หากรถประจําตําแหน่งสูญหาย ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน  
ในส่วนที่นอกเหนือจากที่สํานักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่การสูญหายนั้นเกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเท่านั้น แต่ถ้าการสูญหายนั้นเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งอนุญาตให้บุคคลใดนํารถประจําตําแหน่งไปใช้นอกเหนือจากหน้าที่ปกติประจํา ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แม้การสูญหายนั้นเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไร  
การสูญหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง

 (๒) หากรถประจําตําแหน่งเกิดความเสียหาย ให้ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งเป็นผู้ดําเนินการติดต่อ  
กับผู้รับประกันภัยในนามของสํานักงาน เพื่อซ่อมแซมรถประจําตําแหน่งให้คงสภาพดีตามเดิม ส่วนในกรณี  
ที่ไม่อาจให้ผู้รับประกันภัยดําเนินการซ่อมแซมได้ ให้ผู้นั้นรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะในส่วน  
ที่นอกเหนือจากที่สํานักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่ความเสียหายนั้นเกิดจากความจงใจ  
หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตน แต่ถ้าความเสียหายนั้นเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ขับขี่  
รถประจําตําแหน่ง ที่มิใช่ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งหรือพนักงานขับรถ หรือมิใช่อยู่ในระหว่างการควบคุมการใช้รถของผู้ใช้รถประจําตําแหน่ง ผู้ใช้รถประจําตําแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแม้ความเสียหายนั้น  
เกิดด้วยเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรความเสียหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง”

 ข้อ ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสามของข้อ ๒๖ แห่งระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

 “ในกรณีที่การสูญหายหรือความเสียหายของรถส่วนกลางเกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบัติราชการ  
ของตุลาการศาลปกครอง ข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง หรือลูกจ้างสํานักงานศาลปกครอง ผู้ที่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจะรับผิดเฉพาะกรณีที่เกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเท่านั้น แต่ถ้าการสูญหายหรือความเสียหายดังกล่าวเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้นั้นนํารถไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต   
ให้บุคคลอื่นใช้ หรือนําไปเก็บไว้ ณ สถานที่ที่มิได้รับอนุญาต ผู้นั้นต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน   
แม้การสูญหายหรือความเสียหายนั้นเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรการสูญหาย  
หรือความเสียหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง”

 ประกาศ ณ วันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖

 อักขราทร จุฬารัตน

 ประธานศาลปกครองสูงสุด

 ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

---------------------------------------------------

นางสาวนริศรา แสนวงค์/จัดทํา

นางวรรณพร สุฐาปัญณกุล/ตรวจ

นางสาวพิมพนัส สายสุด รกน. ผอ.กลุ่ม ขก.

วันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๖๔

1. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๖๙ ก/หน้า ๔๘/๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๖ [↑](#footnote-ref-1)