ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะ
ของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
พ.ศ. ๒๕๕๒
 

อาศัยอำนาจตามมาตรา
๗ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการประกอบโรคศิลปะออกระเบียบไว้
ดังนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒[๑]
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายสามารถตรวจประเมินและวินิจฉัยภาวะความผิดปกติของการสื่อความหมายดังต่อไปนี้
๓.๑
ประเมินผลการทำงานของอวัยวะที่ใช้ในการสื่อความหมายเกี่ยวข้องกับการพูด การกลืน การได้ยิน
และลักษณะการเคลื่อนไหวของร่างกายที่เกี่ยวข้องกับการสื่อความหมาย ทั้งนี้ อาจทำร่วมกับแพทย์
๓.๒
ตรวจประเมินพัฒนาการด้านภาษา การพูด และการได้ยิน
๓.๓
ตรวจประเมินและวินิจฉัยความผิดปกติ ด้านภาษา การพูด และการได้ยิน
๓.๔
ตรวจประเมินและวินิจฉัยความผิดปกติของการกลืนที่เกี่ยวข้องกับการพูด
๓.๕
ตรวจประเมินและวินิจฉัยความผิดปกติของการทรงตัวที่เกิดจากพยาธิสภาพของประสาทหูชั้นใน
๓.๖
ตรวจประเมินและวินิจฉัยด้วยเครื่องมือทางการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายตามที่กำหนดในมาตรฐานวิชาชีพ

ข้อ ๔ ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
สามารถบำบัด แก้ไข
และฟื้นฟูด้วยเครื่องมือและหรือวิธีการทางการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
ดังต่อไปนี้
๔.๑
กระตุ้นพัฒนาการด้านภาษาและการพูด ในเด็กที่มีพัฒนาการด้านภาษาและการพูดล่าช้า
๔.๒
บำบัด แก้ไข และฟื้นฟูสมรรถภาพทางการได้ยิน การพูด
และภาษาสำหรับผู้ที่มีความผิดปกติของการสื่อความหมาย
๔.๓
บำบัด แก้ไข และฟื้นฟูความผิดปกติของการกลืนที่เกี่ยวข้องกับการพูด
๔.๔
บำบัด แก้ไข
และฟื้นฟูความผิดปกติของการทรงตัวที่เกิดจากพยาธิสภาพของประสาทหูชั้นใน
๔.๕
บำบัดด้วยวิธีการและอุปกรณ์การสื่อความหมายเสริม และการสื่อความหมายทางเลือก (Augmentative & Alternative Communication)
๔.๖
บำบัด แก้ไข และฟื้นฟูผู้ที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ (Learning Disability)
๔.๗
วิเคราะห์และเลือกเครื่องช่วยการได้ยิน ให้คำแนะนำการใช้และการดูแลรักษาเครื่องช่วยการได้ยิน
๔.๘
วิเคราะห์และบำบัดเสียงรบกวนในหู
๔.๙
แนะนำ เพื่อส่งเสริมสุขภาพและพัฒนาการด้านการสื่อความหมาย
๔.๑๐
แนะนำการป้องกันความผิดปกติของการสื่อความหมาย

ข้อ ๕ ตรวจประเมิน วินิจฉัย บำบัด แก้ไข
และฟื้นฟูภาวะความผิดปกติของการสื่อความหมายด้วยเครื่องมือและวิธีการอื่น ๆ
ภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
๕.๑
เครื่องมือและวิธีการดังกล่าวต้องเป็นไปตามมาตรฐานการประกอบโรคศิลปะ สาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
๕.๒
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องผ่านการอบรมเกี่ยวกับการใช้เครื่องมือและวิธีการดังกล่าวในโครงการหรือหลักสูตร
ที่ได้รับการรับรองโดยคณะกรรมการวิชาชีพสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย

ข้อ ๖
ในกรณีสถานพยาบาลที่มีเฉพาะนักแก้ไขการพูดหรือนักแก้ไขการได้ยิน
สามารถประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้
๖.๑
นักแก้ไขการพูดสามารถทำการตรวจประเมิน วินิจฉัย บำบัด แก้ไข ฟื้นฟู
และส่งเสริมสุขภาพ เฉพาะภาวะความผิดปกติของการได้ยินเบื้องต้นได้
๖.๒
นักแก้ไขการได้ยินสามารถทำการตรวจประเมิน วินิจฉัย บำบัด แก้ไข ฟื้นฟู
และส่งเสริมสุขภาพ เฉพาะภาวะความผิดปกติของภาษา และการพูดเบื้องต้นได้
๖.๓
นักแก้ไขการพูดหรือนักแก้ไขการได้ยินสามารถทำการตรวจประเมิน วินิจฉัย บำบัด แก้ไข
ฟื้นฟู และส่งเสริมสุขภาพ ด้านความผิดปกติของการสื่อความหมายเพิ่มเติมได้ เมื่อผ่านการฝึกอบรมตามเงื่อนไขข้อ
๕.๒

ข้อ ๗ ในกรณีที่มีปัญหาตามระเบียบนี้
ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

ข้อ ๘
ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒
วิทยา แก้วภราดัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข















ปริยานุช/จัดทำ
๑๑ พฤศจิกายน
๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๑๑ พฤศจิกายน
๒๕๕๒

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๕ พฤศจิกายน
๒๕๕๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๖๒ ง/หน้า ๕/๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๒