กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๐๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่ง
พ.ศ. ๒๔๙๗
ว่าด้วยการขนส่งทางบก[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๒๔ มาตรา ๓๗ และมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง
พ.ศ. ๒๔๙๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ในกฎกระทรวงนี้
รถยนต์ หมายความว่า รถยนต์
รวมตลอดถึงรถพ่วงที่ใช้บรรทุกสิ่งของหรือสินค้าในการขนส่งส่วนบุคคลที่มีขนาดน้ำหนักรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกินสองพันกิโลกรัม

ข้อ ๒
บุคคลใดประสงค์จะประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก
ยื่นต่อนายทะเบียน

ข้อ ๓
ผู้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ประสงค์จะนำรถยนต์คันใดไปประกอบการขนส่งส่วนบุคคล
ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยเอกสารหลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์
หรือสิทธิในการใช้รถยนต์นั้น และชำระค่าธรรมเนียมการตรวจรับรองรถยนต์ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๔
เมื่อนายช่างได้ตรวจรถยนต์คันใด เห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะนำไปประกอบการขนส่งส่วนบุคคล
ให้แจ้งรายการที่ไม่เหมาะสมนั้นแก่ผู้ยื่นคำขอทราบโดยมิชักช้า
ถ้าผู้ยื่นคำขอซึ่งได้รับแจ้งรายการตามวรรคก่อน
ได้แก้ไขรถยนต์ตามรายการที่ไม่เหมาะสม
และนำมาให้นายช่างตรวจรับรองภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งรายการ ผู้ยื่นคำขอไม่ต้องชำระค่าธรรมเนียมการตรวจรับรองอีก

ข้อ ๕
บุคคลใดประสงค์จะขับหรือควบคุมรถยนต์ ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก
ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยเอกสารหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาทะเบียนบ้านและใบสำคัญทหารกองเกินหรือหนังสือสำคัญทหารนอกกองประจำการ
(๒) รูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวก ขนาด ๔ x ๖
เซนติเมตร จำนวน ๕ รูป และ
(๓) ประกาศนียบัตรของโรงเรียนการขนส่ง กรมการขนส่งทางบก
หรือของหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่งทางบก
หรือของสถานศึกษาอื่นที่กรมการขนส่งทางบกเทียบเท่า

ข้อ ๖
บุคคลซึ่งทำหน้าที่ขับหรือควบคุมรถยนต์ต้องเป็นผู้ได้รับประกาศนียบัตรของโรงเรียนการขนส่ง
กรมการขนส่งทางบก หรือของหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่งทางบก
หรือของสถานศึกษาอื่นที่กรมการขนส่งทางบกเทียบเท่า เว้นแต่ผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลหรือใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์อยู่แล้วในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และใบอนุญาตนั้นยังไม่สิ้นอายุ และได้ผ่านการอบรมเกี่ยวกับศีลธรรม วัฒนธรรม
และกฎหมาย ระเบียบและข้อบังคับว่าด้วยการขนส่งจากเจ้าหน้าที่กรมการขนส่งทางบกภายในระยะเวลาที่กำหนด

ข้อ ๗
บุคคลใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาตที่สูญหายหรือชำรุดลบเลือนในสาระสำคัญ
ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยใบรับแจ้งความของสถานีตำรวจ
หรือใบอนุญาตที่ชำรุดลบเลือนนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ ๘
เมื่อได้รับคำขอตามกฎกระทรวงนี้ ให้นายทะเบียนเป็นผู้พิจารณาและดำเนินการเพื่อออกใบอนุญาต
หรือใบแทนใบอนุญาต แล้วแต่กรณี

ข้อ ๙
ให้ผู้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ มีหน้าที่ต้องทำรายงานสถิติตามมาตรา
๒๔ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗

ข้อ ๑๐
ขณะปฏิบัติหน้าที่ผู้ประจำรถยนต์ต้องแต่งกายให้สะอาดเรียบร้อย

ข้อ ๑๑
ให้กำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ตามอัตราท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๑๒
การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ให้กระทำโดยปิดแสตมป์ฤชากร


ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๙
พลโท พ. ปุณณกันต์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
พลเอก ป. จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]

๑.
อัตราค่าธรรมเนียม

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยเหตุที่พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗ ในส่วนที่เกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๐๙ ได้ประกาศใช้บังคับ
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงวางระเบียบเกี่ยวกับการขนส่งประเภทนี้ในเรื่องการขอและการออกใบอนุญาต
การกำหนดค่าธรรมเนียม การกำหนดหน้าที่ผู้ประกอบการขนส่งต้องทำรายงานสถิติเกี่ยวกับการขนส่งและสถิติเหตุภยันตราย
กำหนดการแต่งกายของผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง
















ธิดาวรรณ/ปรับปรุง
๓๐ ตุลาคม ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง
๗ มกราคม ๒๕๕๙







[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๙๒/หน้า ๖๗๙/๑๘ ตุลาคม ๒๕๐๙