ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน
เรื่อง
การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
พ.ศ.
๒๕๖๐[๑]
 

โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน
ว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนให้มีความเหมาะสมกับพื้นที่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่
๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนและนายอำเภอป่าซาง
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน
เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนนับตั้งแต่ได้ปิดประกาศโดยเปิดเผยไว้
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนแล้วหกสิบวัน
บรรดาข้อบังคับ
ข้อบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดที่ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล
หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย
หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้าถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนนตลาดที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
ที่หรือทางสาธารณะ
หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
อาคาร
หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน
ราชการส่วนท้องถิ่น
หมายความว่า องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลองค์การบริหารส่วนตำบล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา
หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่กฎหมายกำหนดให้เป็นราชการส่วนท้องถิ่น
ผู้ได้รับการแต่งตั้ง
หมายความว่า พนักงานหรือข้าราชการในสังกัดของราชการส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้เป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา
๔๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔ การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนแต่ฝ่ายเดียวเท่านั้น
ในกรณีที่มีเหตุอันสมควรองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนอาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการวรรคหนึ่งแทนก็ได้ภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ข้อ ๕ ห้ามให้ผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะเป็นต้นว่า
ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ เว้นแต่ในที่ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนจัดตั้งไว้ให้โดยเฉพาะ

ข้อ ๖ ห้ามให้ผู้ใดนำสิ่งปฏิกูลในที่หรือทางสาธารณะ
เว้นแต่จะได้ใส่ภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือกลิ่นเหม็นรั่วออกมาข้างนอก

ข้อ ๗ ห้ามให้ผู้ใด ถ่าย เท
ทิ้งสิ่งปฏิกูลลงในที่รองรับมูลฝอย

ข้อ ๘ ห้ามให้ผู้ใด ทำการถ่าย เท
ขนหรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในถังรับ รถขนเรือขน สถานที่เท เก็บ
หรือพักสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน เว้นแต่เป็นการกระทำของพนักงานเจ้าหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ข้อ ๙ ห้ามให้ผู้ใดทำการขน ถ่าย เท คุ้ย
เขี่ยหรือขุดมูลฝอยในที่รองรับ รถขน เรือขนหรือสถานที่พักมูลฝอยใด
ๆ ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ข้อ ๑๐
เจ้าของหรือผู้ครอบครองหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในอาคารหรือสถานที่นั้น ๆ
ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะ

ข้อ ๑๑ ที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยต้องเป็นภาชนะปิดมิดชิด
ไม่รั่ว ไม่ซึม และไม่มีกลิ่นเหม็นรั่วออกมาและที่รองรับมูลฝอยต้องไม่รั่วมีฝาปิดมิดชิดกันแมลงและสัตว์ได้ตามแบบซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นชอบ

ข้อ ๑๒
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องรักษาบริเวณอาคารหรือสถานที่นั้นไม่ให้มีการถ่ายเท
หรือทิ้งสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในประการที่ขัดต่อสุขลักษณะ

ข้อ ๑๓
ห้ามให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยอันอาจทำให้เกิดมลภาวะที่เป็นพิษ เช่น ควัน กลิ่น
หรือแก๊ส เป็นต้น เว้นแต่จะได้กระทำในวิธีการที่ถูกสุขลักษณะ
หรือกระทำตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๔
ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าอาคาร
หรือสถานที่บริเวณใด ควรทำการเก็บขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยไปทำการกำจัดให้ต้องด้วยสุขลักษณะยิ่งขึ้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะแจ้งเป็นหนังสือไปยังเจ้าของ หรือผู้ครอบครองอาคาร
สถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ ให้ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันหรือเมื่อได้ทำการปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผย
กำหนดบริเวณที่ต้องทำการเก็บขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยไม่น้อยกว่าสามแห่งเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับตั้งแต่วันประกาศแล้ว
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาการสถานที่หรือบริเวณใด ๆ
จะต้องให้เจ้าหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่ฝ่ายเดียวเท่านั้นเก็บขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยจากอาคาร
สถานที่บริเวณนั้น ๆ ซึ่งตนเป็นเจ้าของหรือครอบครองอยู่โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บขนตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๑๕
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร
สถานที่หรือบริเวณใด ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บ ขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยตามข้อ
๑๓ ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยการเผา
ฝัง หรือโดยวิธีอื่นใดที่ไม่ขัดต่อสุขลักษณะ

ข้อ ๑๖ ห้ามให้ผู้ใดดำเนินการกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๗
ผู้ใดประสงค์จะดำเนินการ เก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนดต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมกับหลักฐานต่าง
ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนด

ข้อ ๑๘
คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย ตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการขอรับและการออกใบอนุญาตให้เป็นไปตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนด

ข้อ ๑๙
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอรับใบอนุญาตให้ตรวจสอบความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
หากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้แล้วและเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาตตามแบบรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนด

ข้อ ๒๐
ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๑
ในการให้บริการตามใบอนุญาตผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือกับผู้รับบริการทุกรายโดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการระยะเวลาในการให้บริการและความรับผิดชอบในกรณีผิดสัญญาโดยส่งสำเนาสัญญาละใบเสร็จรับเงินให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่เริ่มการให้บริการ
ทั้งนี้ อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราบริการชั้นสูงท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๒
เมื่อผู้รับใบอนุญาตเลิกการให้บริการแก่ผู้รับบริการรายใดจะต้องทำเป็นหนังสือแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่ได้เริ่มการให้บริการตามสัญญาใหม่

ข้อ ๒๓
ผู้รับใบอนุญาตต้อปฏิบัติดังนี้
(๑)
รักษาคุณสมบัติตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๗ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการตามใบอนุญาต
(๒)
ปฏิบัติตามระเบียบรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามข้อ ๒๐
(๓)
ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ความปลอดภัย และการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำหรือคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งระเบียบ ข้อบัญญัติฯ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ข้อ ๒๔ เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนดก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตหากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

ข้อ ๒๕
ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน

ข้อ ๒๖ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนด

ข้อ ๒๗
หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนด

ข้อ ๒๘
ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ผู้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามรายละเอียดที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนดภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญแล้วแต่กรณีพร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒)
ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๒๙
การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนกำหนดโดยประทับตราสีแดงคำว่า
ใบแทน กำกับไว้ด้วย และให้มีวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทนพร้อมทั้งลงลายชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒) ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น
(๓)
บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม
แล้วแต่กรณี และลงเล่มที่ เลขที่ ปีของใบแทนอนุญาต

ข้อ ๓๐
ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๓๑
ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ
ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑)
คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำงานเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบพิมพ์ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
(๒)
ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน หรือกจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบพิมพ์ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
(๓) คำขอต่ออนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยรับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบพิมพ์ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
(๔)
คำขออนุญาตกิจการต่าง ๆ ให้ใช้ตามแบบพิมพ์ที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๓๒
กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้คราวหนึ่งไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๓๓
ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๑๖
ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๔ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ
๒๑ ข้อ ๒๒ หรือข้อ ๒๓ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๗๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ข้อ ๓๕ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๒๙ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๘๔
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๖
ผู้ใดฝ่าฝืนข้อหนึ่งข้อใดต้องระวางโทษตามมาตรา
๗๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ เว้นแต่การฝ่าฝืนนั้นต้องด้วยความในข้อ ๓๓ ข้อ ๓๔ ข้อ ๓๕ แห่งข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๓๘ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๕ กนั ยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
ลภัสธนัน
ยาวิละ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน
[เอกสารแนบท้าย]

๑. อัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตาบลบ้านเรือน
เรื่อง การกาจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. ใบอนุญาตให้รับทาการเก็บ
ขน และกาจัดสิ่งปฏิกูล/มูลฝอย โดยทาเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับผลประโยชน์ตอบแทนองค์การบริหารส่วนตาบลบ้านเรือน

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)


ปวันวิทย์/จัดทำ
๒๐
มีนาคม ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๙๒ ง/หน้า ๙๑/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑