ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค

พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

พ.ศ. 2560

--------------------------------------------------

          โดยที่ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2526 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว ประกอบกับสถานการณ์ต่าง ๆ ได้เปลี่ยนแปลงไปและไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน สมควรกําหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการใช้อํานาจเปรียบเทียบของผู้มีอํานาจเปรียบเทียบ ขั้นตอนการเปรียบเทียบ การกําหนดเงินค่าปรับของผู้มีอํานาจเปรียบเทียบ และการจัดทําประวัติของผู้ต้องหา ให้มีความเหมาะสมชัดเจนและใช้บังคับได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

          อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 62 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจึงวางระเบียบเกี่ยวกับการเปรียบเทียบผู้กระทําความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าวไว้ เพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติ ดังนี้


ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2560”


ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2526 และระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2526 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541


ข้อ ๔ ในระเบียบนี้

          “ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบ” หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ให้ดําเนินการเปรียบเทียบบรรดาความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

          “ผู้ต้องหา” หมายความว่า ผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทําความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม


ข้อ ๕ ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบมีอํานาจเปรียบเทียบความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ที่เกิดขึ้นในเขตท้องที่ที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค


ข้อ ๖ บรรดาคดีที่ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบเห็นว่าอยู่ในอํานาจเปรียบเทียบให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบปฏิบัติ ดังนี้

          (1) บันทึกชื่อ ชื่อสกุล อายุ ที่อยู่ของผู้กล่าวหาและผู้ต้องหา ข้อหา วัน เวลา และสถานที่เกิดเหตุ ตลอดจนรายละเอียดอื่น ๆ ในสมุดรับคํากล่าวโทษตามแบบ คคบ.1 ท้ายระเบียบนี้

          (2) แจ้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทําความผิดที่ถูกกล่าวหาและแจ้งข้อหาในความผิดดังกล่าวให้ผู้ต้องหาทราบ

          (3) ชี้แจงให้ผู้ต้องหาทราบและเข้าใจว่าความผิดที่ถูกกล่าวหานั้นเป็นคดีที่เปรียบเทียบได้

          ถ้าผู้ต้องหายินยอมให้เปรียบเทียบ ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบบันทึกคําให้การของผู้กล่าวหาและผู้ต้องหาตามแบบ คคบ.2 ท้ายระเบียบนี้ แล้วจึงเปรียบเทียบ

          ในกรณีผู้ต้องหาไม่ยินยอมให้เปรียบเทียบ ให้บันทึกคําให้การไว้ในสํานวน

          บรรดาคดีที่ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบเห็นว่าเป็นกรณีที่ไม่อาจเปรียบเทียบ หรือไม่สมควรเปรียบเทียบ หรือคดีที่ผู้ต้องหาไม่มาให้เปรียบเทียบภายในเวลาที่กําหนด หรือมาทําการเปรียบเทียบแต่ไม่ยินยอมตามที่ได้เปรียบเทียบ หรือไม่ยินยอมยกของกลางให้เป็นของแผ่นดิน ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบส่งเรื่องให้พนักงานสอบสวนหรือเจ้าหน้าที่คุ้มครองผู้บริโภค ตามมาตรา 39 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม แล้วแต่กรณี ดําเนินคดี


ข้อ ๗ ในการเปรียบเทียบ ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบกําหนดเงินค่าปรับตามบัญชีอัตราค่าปรับตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ตามแนวทางปฏิบัติสําหรับการกําหนดค่าปรับที่คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคกําหนด

          ถ้าการเปรียบเทียบนั้นมีปัญหาสําคัญซึ่งยากแก่การวินิจฉัย ให้หารือคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค


ข้อ ๘ ในกรณีที่ผู้ต้องหาเป็นนิติบุคคล ให้บันทึกคําให้การและบันทึกเปรียบเทียบให้แยกกันระหว่างนิติบุคคล กรรมการ ผู้จัดการหรือบุคคลซึ่งรับผิดชอบการดําเนินงานของนิติบุคคล


ข้อ ๙ ถ้าคดีที่เปรียบเทียบมีของกลางที่จะต้องจัดการอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบบันทึกความยินยอมของเจ้าของสิ่งของนั้น ๆ ว่ายินยอมให้เป็นของแผ่นดินตามแบบ คคบ.3 ท้ายระเบียบนี้ และจัดการแก่สิ่งของนั้นตามควรแก่กรณี ภายในขอบเขตของอํานาจหน้าที่ที่จะกระทําได้


ข้อ ๑๐ เมื่อผู้ต้องหาชําระเงินค่าปรับแล้วให้ถือว่าคดีเลิกกัน และสิทธินําคดีอาญามาฟ้อง เป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบออกใบเสร็จรับเงินให้แก่ผู้ต้องหา และให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อรับทราบจํานวนเงินค่าปรับไว้ที่คู่ฉบับใบเสร็จรับเงิน


ข้อ ๑๑ เมื่อเปรียบเทียบเสร็จและได้รับชําระเงินค่าปรับแล้วให้ผู้มีอํานาจเปรียบเทียบบันทึกการเปรียบเทียบตามแบบ คคบ.4 ท้ายระเบียบนี้ และให้จัดทําระบบข้อมูลประวัติของผู้ต้องหาจัดทําบันทึกประวัติของผู้ต้องหาตามแบบ คคบ. 5 ท้ายระเบียบนี้ และรายงานผลการเปรียบเทียบตลอดจนรวบรวมสํานวนการเปรียบเทียบที่เสร็จคดีแล้วเสนอคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเพื่อทราบ


ข้อ ๑๒ การเก็บรักษาเงินค่าปรับและการนําเงินค่าปรับส่งคลังให้เป็นไปตามระเบียบว่าด้วยการนั้น


ข้อ ๑๓ ให้สํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเก็บรักษาสํานวนเปรียบเทียบที่เสร็จคดีไว้ภายในกําหนดอายุความ เมื่อพ้นกําหนดอายุความแล้วให้ขออนุญาตทําลายตามระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยงานสารบรรณต่อไป


ข้อ ๑๔ ให้ประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภครักษาการตามระเบียบนี้


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                      ประกาศ ณ วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

 

                                                                                                ออมสิน  ชีวะพฤกษ์

                                                                                     รัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรี

                                                                                     ประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค