ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน
เรื่อง
การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร
พ.ศ.
๒๕๖๐
 

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน
เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.
๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินและนายอำเภอปากท่อ
จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน
เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑]
ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัติหรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขในหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น
สถานประกอบกิจการ
หมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เกี่ยวกับกิจการเลี้ยงสุกร
ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ดำเนินกิจการ
หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรนั้น
การเลี้ยงสุกร
หมายความว่า การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่ บำรุงรักษา ตลอดจนการให้อาหารเป็นประจำสม่ำเสมอเพื่อให้สุกรเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้
เจ้าของสัตว์
หมายความรวมถึงผู้ซึ่งครอบครองสัตว์นั้นด้วย
สถานที่เลี้ยงสัตว์
หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์
หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
คนงาน
หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
การค้า หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม
การเกษตร การผลิต หรือการให้บริการใด ๆ
เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า
มลพิษทางเสียง
หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ
หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ
หมายความว่า
สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
เหตุราคาญ
หมายความว่า ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้นดังต่อไปนี้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ
(๑) แหล่งน้ำ
ทางระบายน้ำที่ใส่มูลหรือเถ้าหรือสถานที่อื่นที่อยู่ในบริเวณที่ไม่เหมาะสมมีการสะสมสิ่งสกปรก
หรือมีการถ่ายเทสิ่งใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือฝุ่นละอองหรือสารเป็นพิษ
(๒)
อาคารอันเป็นที่อยู่อาศัยของคนหรือสัตว์หรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองอย่างเพียงพอจนเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๓) การกระทำใด ๆ
ที่ก่อให้เกิดกลิ่น เสียง สิ่งมีพิษ หรือกรณีอื่นใด
จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบเหตุนั้น
(๔)
เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๖ ให้กิจการเลี้ยงสุกรเป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

หมวด
๒
สถานที่ตั้ง
สถานที่เลี้ยงสัตว
 

ข้อ ๗ สถานที่ตั้งต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน
ศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้นและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะทาง
ดังต่อไปนี้
(๑)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรน้อยกว่า ๒๐ ตัว
ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชน
(๒)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๒๐ ถึง ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๑๐๐ เมตร
(๓)
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกินกว่า ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐
เมตร

ข้อ ๘ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์
ตลาดนัดค้าสัตว์ ตั้งแต่ ๒๐๐ เมตรขึ้นไป

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วน
และอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า
๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อกำหนดนี้

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่บริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขัง

หมวด
๓
สุขลักษณะของโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และส่วนประกอบ
 

ข้อ ๑๑ โรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบ
(๑)
โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องเป็นอาคารเอกเทศ มั่นคงแข็งแรง
มีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสุกรไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด
(๒)
พื้นโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุที่แข็งแรง พื้นผิวเรียบ ทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำและสิ่งปฏิกูลได้สะดวก
(๓) หลังคาโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุแข็งแรงมีความสูงจากพื้นที่เหมาะสมและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องเข้าภายในอาคารได้อย่างทั่วถึง
(๔)
โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสุกรกว้างขวางเพียงพอ
คอกสุกรต้องมีการกั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสุกรไม่ให้สุกรอยู่อย่างแออัด
(๕)
โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีแสงสว่างเพียงพอและมีการระบายอากาศดี
(๖)
ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทนมีความกว้างเหมาะสมสะดวกในการขนส่งลำเลียงอุปกรณ์
อาหารสัตว์ รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ
(๗) สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหารควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล

หมวด
๔
สุขลักษณะเครื่องมือ
เครื่องใช้ อุปกรณ์ น้ำดื่ม น้ำใช้
 

ข้อ ๑๒ อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามที่กฎหมายว่าด้วยการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์

ข้อ ๑๓ ควรมีสถานที่สำหรับจัดเก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วนจัดให้เป็นระเบียบและมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ

ข้อ ๑๔ ต้องมีที่สำหรับจัดเก็บรักษาเครื่องมือ
เครื่องใช้ และอุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อย

ข้อ ๑๕ เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์
รวมถึงสวิตช์ และสายไฟต่าง ๆ ต้องได้รับการบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี

ข้อ ๑๖ ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้มาตรฐานน้ำดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการอย่างเพียงพอและตั้งอยู่ในบิรเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสุกรและลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรก หรือปนเปื้อน เช่น
ใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว ใช้แก้วกระดาษที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง
ใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่หรือวิธีอื่น

ข้อ ๑๗ ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐานและมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำที่ต้องใช้แต่ละวัน

ข้อ ๑๘ กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เองควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบให้สะอาดตรวจสอบระบบท่อน้ำและทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอรวมทั้งปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอ

หมวด
๕
สุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน
 

ข้อ ๑๙ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องมีสุขภาพแข็งแรงไม่เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจ
โรคที่เกี่ยวข้องกับระบบทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวกและบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ
ได้แก่ วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย บิด สุกใส หัด คางทูม เรื้อน
ไวรัสตับอักเสบ โรคพยาธิ และโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ เป็นต้น
หากผู้ปฏิบัติงานป่วยด้วยโรคติดต่อดังกล่าวต้องหยุดพักรักษาให้หาย

ข้อ ๒๐ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี

ข้อ ๒๑ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการควรได้รับความรู้หรือการฝึกอบรมในเรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพอนามัย

ข้อ ๒๒ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการจะต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
ล้างทำความสะอาดมือและเท้าทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากอาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือสถานประกอบการและภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง
ๆ
(๒) ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ
(๓)
ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน

หมวด
๖
การจัดการน้ำเสีย
มูลฝอย สิ่งปฏิกูล
 

ข้อ ๒๓ ต้องมีระบบบำบัดนำเสียที่ได้มาตรฐาน
โดยใช้วิธีการบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมทางระบายน้ำไม่อุดตัน

ข้อ ๒๔ น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๒๕ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาลเหมาะสมและเพียงพอ

ข้อ ๒๖ ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการฝังหรือเผาหรือวิธีอื่นอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินว่าด้วยการนั้น

ข้อ ๒๗ ต้องทำความสะอาด กวาด
ล้างโรงเรือนเลี้ยงสุกรและบริเวณโดยรอบโรงเรือนเลี้ยงสุกรให้สะอาดทุกวันและมีลักษณะที่ดีอยู่เสมอ

ข้อ ๒๘ ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์สิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญอันเนื่องมาจากกลิ่นและไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคต่าง
ๆ

ข้อ ๒๙ ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินของตนเองที่สาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะหรือในที่อื่นใดนอกจากที่รองรับมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะ

ข้อ ๓๐ ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและมีการบำบัดหรือการจัดการสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

ข้อ ๓๑ ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม

ข้อ ๓๒ ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน

หมวด
๗
การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์และแมลงนำโรค
 

ข้อ ๓๓ ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสุกรด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้อง

ข้อ ๓๔ การกำจัดซากสุกรให้ใช้วิธีฝังหรือเผาเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้
(๑) การกำจัดซากสุกรโดยการฝังต้องมีพื้นที่เพียงพอและอยู่ในบริเวณที่น้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากสุกรลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า
๐.๕๐ เมตร และใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมราด หรือโรยบนส่วนต่าง ๆ
ของซากสัตว์จนทั่วและกลบหลุมดิน
(๒)
การกำจัดซากสุกรโดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากสุกรจนหมดซึ่งการเผาซากสุกรต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ
(๓)
สถานที่กำจัดซากสุกรต้องห่างจากบริเวณอาคาร
หรือโรงเรือนเลี้ยงสุกรอาคารสำนักงานและอาคารที่พักอาศัย

ข้อ ๓๕ ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในสถานประกอบกิจการไม่ให้มีจำนวนมากจนก่อให้เกิดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อโรคติดต่อ
หรือก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ในที่ใกล้เคียง

ข้อ ๓๖ กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ประกอบกิจการต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกร
ทั้งในตัวสุกร อาหารสุกร น้ำใช้ คนเลี้ยงสุกรและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ

หมวด
๘
ความปลอดภัย
และการป้องกันเหตุรำคาญ
 

ข้อ ๓๗ ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมี
น้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่าย
โดยเฉพาะสิ่งที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๓๘ ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

ข้อ ๓๙ ระดับเสียงเฉลี่ยในสถานประกอบกิจการในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียง
เฉลี่ย ๘ ชั่วโมงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล (เอ) ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

ข้อ ๔๐ ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนียในบริเวณคอกเลี้ยงสุกรต้องไมเกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน

ข้อ ๔๑ วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบกิจการให้ใช้วิธีการตรวจวัดของหน่วยราชการไทยในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้ให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับ

ข้อ ๔๒ ควรควบคุมและป้องกันกิจกรรมต่าง ๆ
ของสถานประกอบกิจการมิให้มีกลิ่น น้ำเสีย เขม่าควัน เสียง ฝุ่นละอองและความร้อนหรืออื่นใด
เป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงหรืออยู่ในเส้นทางการสัญจรของสถานประกอบกิจการ

หมวด
๙
หลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขในการขอและออกใบอนุญาต
 

ข้อ ๔๓ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้แล้ว
ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องปฏิบัติตามมาตรการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้ประสงค์จะเลี้ยงสุกรต้องยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรตามแบบและเงื่อนไขที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินกำหนดพร้อมด้วยเอกสารหลักฐาน
ดังต่อไปนี้
(๑.๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๑.๒) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๑.๓)
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือหนังสือยินยอมให้ใช้ที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกร
(๑.๔)
สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล
(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)
(๑.๕) หนังสือมอบอำนาจ
พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนและสำเนาทะเบียนบ้านที่รับรองความถูกต้องของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจกรณีผู้ขอใบอนุญาตไม่สามารถยื่นคำขอได้ด้วยตนเอง
(๑.๖)
สำเนารายงานการประชุมประชาพิจารณ์รับฟังความคิดเห็นของประชาชนที่มีมติให้ประกอบกิจการได้
(๑.๗) แผนผังแสดงบริเวณ
พื้นที่เลี้ยงสัตว์ โรงเก็บอาหาร ผสมอาหารสัตว์พื้นที่ทำลายซากสัตว์
พื้นที่บำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูล อาคารสำนักงานและบ้านพักอาศัย
(๑.๘)
เอกสารหรือหลักฐานอื่น เช่น ใบอนุญาตเดิมที่หมดอายุ รวมถึงเอกสารที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่ามีความจำเป็นในการพิจารณาประกอบการขอใบอนุญาต
(๒)
ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
(๓)
ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ
(๔)
ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด
(๕)
กรณีออกใบแทนใบอนุญาตให้ประทับตรา ใบแทน
บนใบแทนใบอนุญาตนั้น
(๖)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินื้ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ.๒๕๓๕ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน
(๗) ค่าธรรมเนียม หลักเกณฑ์
วิธีการ
เงื่อนไขที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้หรือตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๘) ในกรณีที่ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๔๔ ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรที่ได้ประกอบกิจการมาก่อนข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามข้อ
๗

ข้อ ๔๕ ภายใต้ข้อ ๔๔
กรณีผู้ประกอบกิจการดำเนินกิจการเลี้ยงสุกรไม่เป็นไปตามหมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด
๖ หมวด ๗ และหมวด ๘
แห่งข้อบัญญัตินี้ให้ผู้ประกอบกิจการปรับปรุงกิจการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้แล้วเสร็จภายใน
๑๒๐ วัน หรือภายในเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรแต่ไม่เกินกว่า ๒๗๐ วัน ทั้งนี้
ให้คำนึงถึงความเดือดร้อนเหตุรำคาญที่ประชาชนได้รับเป็นสำคัญ

หมวด
๑๐
อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข
 

ข้อ ๔๖ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ
ดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ
มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง
หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบ
หรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒)
เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น
(๓) แนะนำให้ผู้ได้รับใบอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามข้อกำหนดของท้องถิ่น
(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆ
ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น
(๕)
เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใดๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคาร

ข้อ ๔๗ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ดำเนินกิจการใด ๆ
ตามที่ระบุไว้ในข้อบัญญัตินี้ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้
หรือข้อกำหนดของท้องถิ่น หรือประกาศ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการดำเนินกิจการนั้นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินกิจการนั้นแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าผู้ดำเนินกิจการไม่แก้ไข
หรือถ้าการดำเนินกิจการนั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการนั้นไว้ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้

ข้อ ๔๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด
๑๑
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๔๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อต้องระวางโทษตามมาตรา
๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ
ณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สุวัฒน์
ชลธารานที
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน

เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน
เรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)










พัชรภรณ์/จัดทำ
๒ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๘๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑