พระราชกฤษฎีกา  
ค่าตอบแทนพยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญของศาลปกครอง  
พ.ศ. ๒๕๖๕

 

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕   
เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

 

 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว   
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

 โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าตอบแทนพยานบุคคลและ  
พยานผู้เชี่ยวชาญของศาลปกครอง

 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย  
และมาตรา ๕๕ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง  
พ.ศ. ๒๕๔๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาค่าตอบแทนพยานบุคคล  
และพยานผู้เชี่ยวชาญของศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๖๕”

 มาตรา ๒[[1]](#footnote-1) พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา  
เป็นต้นไป

 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาค่าตอบแทนพยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญ  
ของศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๔

 มาตรา ๔ ในพระราชกฤษฎีกานี้

 “ศาล” หมายความว่า ศาลปกครองหรือตุลาการศาลปกครอง

 “ค่าป่วยการ” หมายความว่า เงินที่จ่ายเป็นค่าตอบแทนในการให้ถ้อยคําหรือให้ความเห็น  
ต่อศาลด้วยวาจา ไม่ว่าโดยการมาศาล โดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือโดยระบบการประชุม  
ทางจอภาพ หรือในการทํารายงานความเห็นเป็นหนังสือเสนอต่อศาล

 “ค่าใช้จ่ายอื่น” หมายความว่า ค่าใช้จ่ายในการตรวจพิสูจน์บุคคล เอกสาร วัตถุ สถานที่  
การตรวจวินิจฉัยทางการแพทย์ หรือการตรวจใด ๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริง ความเห็น หรือรายงาน ความเห็น อันจําเป็นแก่การพิจารณาและพิพากษาคดีของศาล แต่ไม่รวมถึงค่าพาหนะเดินทางและ  
ค่าที่พัก

 มาตรา ๕ ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

หมวด ๑   
บททั่วไป

 

 มาตรา ๖ ให้พยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญที่ศาลเรียกมาให้ถ้อยคําหรือทําความเห็น  
ซึ่งมิใช่พยานที่คู่กรณีอ้าง มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเป็นค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง ค่าที่พัก  
และค่าใช้จ่ายอื่น ตามที่กําหนดในพระราชกฤษฎีกานี้

 มาตรา ๗ การจ่ายเงินให้แก่พยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญตามมาตรา ๖ ให้เบิกจ่าย  
จากงบประมาณ และให้จ่ายเมื่อพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญได้ปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นหรือเมื่อได้มา   
ตามคําสั่งของศาลในแต่ละครั้ง แล้วแต่กรณี เว้นแต่กรณีมีเหตุจําเป็น ศาลอาจมีคําสั่งให้จ่ายเงินล่วงหน้า บางส่วนแก่พยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญก่อนได้

 ในกรณีที่พยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่ศาลเรียกมาแต่มิได้ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง   
โดยไม่ได้เป็นความผิดของผู้นั้น ให้ศาลมีอํานาจกําหนดค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง ค่าที่พัก  
และค่าใช้จ่ายอื่น แก่พยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่มาศาลได้ตามที่เห็นสมควร โดยค่าป่วยการ  
ให้สั่งจ่ายไม่เกินอัตราในบัญชี ๑ ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ สําหรับค่าพาหนะเดินทาง ค่าที่พักและค่าใช้จ่ายอื่นให้สั่งจ่ายไม่เกินอัตราที่กําหนดในมาตรา ๑๒ มาตรา ๑๓ หรือมาตรา ๑๔ แล้วแต่กรณี 

 วิธีการเบิกจ่าย หลักฐานและเอกสารการเบิกจ่ายเงิน ให้ปฏิบัติตามระเบียบ ก.บ.ศป. ว่าด้วยการเงิน

 มาตรา ๘ ประธานศาลปกครองสูงสุดอาจกําหนดแนวปฏิบัติของศาลเกี่ยวกับการกําหนด  
ค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทาง ค่าที่พัก และค่าใช้จ่ายอื่น ของพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ  
ตามพระราชกฤษฎีกานี้ได้

หมวด ๒   
ค่าป่วยการ

 

 มาตรา ๙ พยานบุคคลที่ศาลเรียกมาให้ถ้อยคํา ไม่ว่าจะให้นําพยานหลักฐานหรือ  
ทําบันทึกชี้แจงเสนอต่อศาลด้วยหรือไม่ ให้ศาลมีอํานาจสั่งจ่ายค่าป่วยการได้ตามที่เห็นสมควร  
ตามบัญชี ๑ ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

 มาตรา ๑๐ พยานผู้เชี่ยวชาญที่ศาลเรียกมาให้ความเห็นหรือทํารายงานความเห็น  
ให้ศาลมีอํานาจสั่งจ่ายค่าป่วยการได้ตามที่เห็นสมควร ดังนี้

 (๑) ในกรณีให้ความเห็นต่อศาลด้วยวาจา ให้สั่งจ่ายตามบัญชี ๒ ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

 (๒) ในกรณีทํารายงานความเห็น โดยต้องทําเป็นรายงานการศึกษา การวิจัย การตรวจสอบ  
การทดสอบ หรือการตรวจสภาพ ซึ่งต้องใช้เวลาและความรู้ความสามารถสูง และเป็นข้อเท็จจริง  
ที่ศาลเห็นว่ามีความจําเป็นต่อการพิจารณาและพิพากษาคดี ให้ศาลกําหนดค่าป่วยการได้ตามที่   
เห็นสมควรตามลักษณะความยากง่ายและปริมาณของรายงานความเห็นที่จะต้องจัดทํา ให้สั่งจ่าย  
ตามบัญชี ๓ ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

 ถ้าองค์คณะเห็นว่าคดีนั้นมีข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานเป็นที่ประจักษ์ที่แสดงให้เห็นถึง  
ความยุ่งยากซับซ้อน หรือพยานผู้เชี่ยวชาญต้องใช้เวลาในการให้ความเห็นต่อศาลหรือจัดทํารายงาน   
ความเห็นเป็นเวลานาน องค์คณะอาจใช้ดุลพินิจกําหนดค่าป่วยการสูงกว่าอัตราขั้นสูงที่กําหนดไว้ในบัญชี ๒   
หรือบัญชี ๓ ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ได้ โดยให้องค์คณะบันทึกเหตุผลประกอบการใช้ดุลพินิจไว้ด้วย

 มาตรา ๑๑ พยานผู้เชี่ยวชาญที่ศาลตั้งโดยที่คู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายร้องขอ  
มีสิทธิได้รับค่าป่วยการตามมาตรา ๑๐

หมวด ๓

ค่าพาหนะเดินทางและค่าที่พัก

 

 มาตรา ๑๒ ให้ศาลมีอํานาจสั่งจ่ายค่าพาหนะเดินทางและค่าที่พักแก่พยานบุคคล  
ที่ศาลเรียกมาให้ถ้อยคําต่อศาล ดังนี้

 (๑) ผู้ที่เป็นข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง หรือบุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่ให้หน่วยงานทางปกครอง   
หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ ซึ่งมิใช่ข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง หรือบุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่ให้หน่วยงาน  
ทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เป็นคู่กรณี ให้สั่งจ่ายได้ตามหลักเกณฑ์และอัตราค่าใช้จ่าย  
ในการเดินทางไปราชการตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น

 (๒) บุคคลนอกจาก (๑) ให้สั่งจ่ายได้โดยเทียบเท่ากับตําแหน่งข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง   
ประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ

 มาตรา ๑๓ ให้ศาลมีอํานาจสั่งจ่ายค่าพาหนะเดินทางและค่าที่พักแก่พยานผู้เชี่ยวชาญ  
ที่ศาลเรียกมาให้ความเห็นหรือทํารายงานความเห็นต่อศาล ดังนี้

 (๑) ผู้ที่เป็นข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง หรือบุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่ให้หน่วยงานทางปกครอง   
หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ ให้สั่งจ่ายได้ตามหลักเกณฑ์และอัตราค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ  
ตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น

 (๒) บุคคลนอกจาก (๑) ให้สั่งจ่ายได้โดยเทียบเท่ากับตําแหน่งข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง   
ประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ

หมวด ๔

ค่าใช้จ่ายอื่น

 

 มาตรา ๑๔ ในกรณีที่ศาลมีคําสั่งให้หน่วยงานทางปกครอง เจ้าหน้าที่ของรัฐ นิติบุคคล  
หรือบุคคลใด ๆ ตรวจพิสูจน์บุคคล เอกสาร วัตถุ สถานที่ การตรวจวินิจฉัยทางการแพทย์ หรือ  
การตรวจใด ๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริง ความเห็น หรือรายงานความเห็น ให้ศาลมีอํานาจ  
สั่งจ่ายค่าใช้จ่ายอื่นได้ ดังต่อไปนี้

 (๑) กรณีหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ ให้สั่งจ่ายเท่าจํานวนที่จ่ายจริง

 (๒) กรณีนิติบุคคล หรือบุคคลใด ๆ ให้สั่งจ่ายเท่าจํานวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินอัตราที่หน่วยงาน   
ทางปกครอง หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐตาม (๑) ที่ตรวจพิสูจน์ในประเภทเดียวกัน ในกรณีที่ไม่มีอัตรา  
ของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐเทียบเคียง หรือจําเป็นที่จะต้องจ่ายเกินกว่านั้น  
ให้อยู่ในดุลพินิจขององค์คณะ โดยให้องค์คณะบันทึกเหตุผลประกอบการใช้ดุลพินิจไว้ด้วย

 ในกรณีพยานผู้เชี่ยวชาญมีความจําเป็นต้องตรวจพิสูจน์บุคคล เอกสาร วัตถุ สถานที่ การตรวจ  
วินิจฉัยทางการแพทย์ หรือการตรวจใด ๆ ให้ศาลมีอํานาจสั่งจ่ายค่าใช้จ่ายอื่นตามวรรคหนึ่งได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

 นายกรัฐมนตรี

บัญชี ๑

ค่าป่วยการพยานบุคคล



|  |
| --- |
| อัตรา |
| ไม่เกินวันละ ๑,๐๐๐ บาท |

บัญชี ๒

ค่าป่วยการพยานผู้เชี่ยวชาญในการให้ความเห็นด้วยวาจาต่อศาล



|  |
| --- |
| อัตราระหว่างขั้นต่ําและขั้นสูง |
| ขั้นต่ําครั้งละ | ขั้นสูงครั้งละ |
| ๒,๐๐๐ บาท | ๒๐,๐๐๐ บาท |

บัญชี ๓

ค่าป่วยการพยานผู้เชี่ยวชาญในการทํารายงานความเห็น



|  |
| --- |
| อัตราระหว่างขั้นต่ําและขั้นสูง |
| ขั้นต่ําคดีละ | ขั้นสูงคดีละ |
| ๓,๐๐๐ บาท | ๓๐,๐๐๐ บาท |

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกาค่าตอบแทน  
พยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญของศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๔ บังคับใช้มาเป็นเวลานาน ทําให้  
ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงอัตราค่าตอบแทน พยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญของศาลปกครองให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้นและสอดคล้องกับอัตรา ค่าตอบแทนพยานบุคคลและพยานผู้เชี่ยวชาญของศาลอื่นหรือหน่วยงานอื่นของรัฐ จึงจําเป็นต้องตรา  
พระราชกฤษฎีกานี้

---------------------------------------------------

นางสาววันทะนา จันทะวงษ์/จัดทํา

นางวรรณพร สุฐาปัญณกุล /ตรวจ

นางสาวพิมพนัส สายสุด รกน. ผอ.กลุ่ม ขก.

วันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๕

1. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๙/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๒๓/๒๓ พฤษภาคม ๒๕๖๕ [↑](#footnote-ref-1)