ระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริม

การประกอบธุรกิจประกันภัย

ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครอง

โดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535

พ.ศ. 2551

---------------------------------------

          โดยที่ความในมาตรา 26 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2550 บัญญัติให้ในกรณีที่เจ้าของรถหรือบริษัทไม่จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยหรือจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยไม่ครบจํานวนตามมาตรา 23 (1) หรือมาตรา 23 (5) แล้วแต่กรณี เมื่อสํานักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัยได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยไปตามมาตรา 25 แล้ว ให้นายทะเบียนมีคําสั่งเรียกเงินตามจํานวนที่ได้จ่ายไปนั้นคืนจากเจ้าของรถหรือบริษัท แล้วแต่กรณี พร้อมเงินเพิ่มในอัตราร้อยละ 20 ของจํานวนค่าเสียหายเบื้องต้นที่จ่ายจากกองทุนส่งเข้าสมทบกองทุนอีกต่างหาก และโดยที่คําสั่งของนายทะเบียนดังกล่าวเป็นคําสั่งทางปกครองกําหนดให้ชําระเงิน ดังนั้น หากเจ้าของรถหรือบริษัทเพิกเฉยไม่ชําระค่าเสียหายเบื้องต้นพร้อมเงินเพิ่มคืนกองทุนตามคําสั่ง นายทะเบียนให้ถูกต้องครบถ้วนภายใน 7 วันนับแต่วันที่ได้รับคําสั่งของนายทะเบียน นายทะเบียนมีอํานาจใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของเจ้าของรถ หรือบริษัทนั้น และขายทอดตลาดเพื่อชําระเงินให้ครบถ้วนได้ตามมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539

          ดังนั้น เพื่อให้การใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของเจ้าของรถหรือบริษัทและขายทอดตลาดดังกล่าวเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ เลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย โดยอาศัยอํานาจตามความในพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 มาตรา 32 (2) จึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้


ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2551”


ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป


ข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยการใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สิน ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2549


ข้อ ๔ ในระเบียบนี้ ถ้าข้อความมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น

          “เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยหรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย

          “นายทะเบียน” หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยหรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมายให้เป็นนายทะเบียนโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

          “เจ้าหน้าที่” หมายความว่า พนักงานในสังกัดสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยหรือบุคคลซึ่งได้รับมอบหมายให้ทําการยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สินตามระเบียบนี้

          “กองทุน” หมายความว่า กองทุนทดแทนผู้ประสบภัย

          “สํานักงาน” หมายความว่า ฝ่ายบริหารทั่วไปและกองทุน สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยเขต สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยภาค สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยจังหวัด หรือหน่วยงานอื่นที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างเดียวกัน แล้วแต่กรณี

          “ผู้ประสบภัย” หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย หรืออนามัย เนื่องจากรถที่ใช้หรืออยู่ในทาง หรือเนื่องจากสิ่งที่บรรทุกหรือติดตั้งในรถนั้น และให้หมายความรวมถึงทายาทโดยธรรมของผู้ประสบภัยซึ่งถึงแก่ความตายด้วย ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

          “ผู้ต้องชดใช้เงิน” หมายความว่า เจ้าของรถหรือบริษัทผู้รับประกันภัยรถซึ่งอยู่ใต้บังคับของคําสั่งทางปกครองให้ชําระเงินคืนกองทุนตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ

          “ยึด” หมายความว่า การกระทําใด ๆ ต่อทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินเพื่อให้ทรัพย์สินนั้นได้เข้ามาอยู่ในความควบคุมดูแลหรือครอบครองของเจ้าหน้าที่

          “อายัด” หมายความว่า การสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินหรือบุคคลภายนอกมิให้จําหน่ายจ่าย โอน หรือกระทํานิติกรรมใด ๆ เกี่ยวกับทรัพย์สินหรือสิทธิเรียกร้องที่ได้สั่งอายัดไว้ รวมตลอดถึงการสั่งให้บุคคลภายนอกมิให้นําส่งทรัพย์สินหรือชําระหนี้แก่ผู้ต้องชดใช้เงิน แต่ให้ส่งมอบหรือชําระหนี้ ต่อกองทุน

          “การขายทอดตลาด” หมายความว่า การนําเอาทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินออกขายโดยวิธีให้สู้ราคากันโดยเปิดเผย

          “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดทรัพย์สิน และให้หมายความรวมถึงผู้ทอดตลาดด้วย


หมวด ๑ บททั่วไป

------------------------------


ข้อ ๕ เลขาธิการเป็นผู้มีอํานาจสั่งให้ยึดหรืออายัดหรือขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน


ข้อ ๖ หนังสือเตือนให้ผู้ต้องชดใช้เงินชําระเงินคืนกองทุน คําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ประกาศยึดทรัพย์สิน คําสั่งให้อายัดทรัพย์สิน คําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน และประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ใช้ตามแบบที่เลขาธิการกําหนด


ข้อ ๗ การส่งหนังสือ คําสั่ง หรือประกาศตามระเบียบนี้ ให้ปฏิบัติตามหมวด 4 ว่าด้วยการแจ้ง แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539


ข้อ ๘ ในกรณีนายทะเบียนมีคําสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินชําระเงินคืนกองทุน ถ้าถึงกําหนดแล้วไม่มีการชําระโดยถูกต้องครบถ้วน ให้นายทะเบียนมีหนังสือเตือนให้ผู้ต้องชดใช้เงินชําระเงินคืนกองทุนภายในระยะเวลาที่กําหนดแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน โดยให้ระบุด้วยว่าถ้าไม่มีการปฏิบัติตามคําเตือน เลขาธิการมีอํานาจใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินเพื่อชําระเงินให้ครบถ้วนได้


ข้อ ๙ การใช้มาตรการบังคับทางปกครองตามข้อ 8 ให้มีระยะเวลาสิบปีนับแต่วันที่นายทะเบียนมีคําสั่งให้ผู้ต้องชดใช้เงินชําระเงินคืนกองทุน

          ในกรณีที่เห็นสมควร เลขาธิการอาจมีคําสั่งให้ย่นเวลาการใช้มาตรการบังคับทางปกครองให้น้อยกว่าระยะเวลาที่กําหนดไว้ในวรรคหนึ่งก็ได้


หมวด ๒ การยึดทรัพย์สิน

------------------------------


ส่วน ๑ วิธีการยึดทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๑๐ เมื่อถึงกําหนดเวลาที่อาจใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการยึดทรัพย์สินได้ตามมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ให้สํานักงานที่ได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยดําเนินการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินโดยไม่ชักช้าและประเมินราคาทรัพย์สินนั้นตามข้อ 36 ถึงข้อ 40 ในการนี้ อาจประสานงานกับสํานักงานในเขตพื้นที่ที่ทรัพย์สินตั้งอยู่เพื่อช่วยดําเนินการให้ด้วยก็ได้

          การสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน ให้ดําเนินการดังต่อไปนี้

          (1) ประสานงานกับกรมที่ดินเพื่อตรวจสอบหลักทรัพย์ประเภทอสังหาริมทรัพย์ที่ปรากฏชื่อของผู้ต้องชดใช้เงิน ครอบครัวของผู้ต้องชดใช้เงิน และผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้ต้องชดใช้เงินเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิเรียกร้องซึ่งอาจยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดเพื่อชําระหนี้ได้ โดยให้ตรวจสอบตามภูมิลําเนาเดิมที่เคยอยู่อาศัย สถานที่ที่เคยย้ายไปดํารงตําแหน่งหรือทํางาน และภูมิลําเนาปัจจุบันด้วย

          (2) ตรวจสอบทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ของผู้ต้องชดใช้เงิน เช่น รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ หุ้น หรือหลักประกันการขอใช้ไฟฟ้า น้ําประปา โทรศัพท์ โดยประสานงานกับส่วนราชการหรือหน่วยงานที่จัดทําทะเบียนหรือมีบัญชีควบคุมสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว

          (3) สืบหาทรัพย์สินอื่นของผู้ต้องชดใช้เงินในสํานักงาน บ้าน และที่อยู่อาศัยของผู้ต้องชดใช้เงินหรือจากครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งอาจมีทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินไว้ในความครอบครอง

          (4) ขอความร่วมมือจากธนาคารหรือสถาบันการเงินเพื่อตรวจสอบหลักทรัพย์หรือบัญชีเงินฝากในธนาคารหรือสถาบันการเงินนั้น ๆ

          (5) ดําเนินการอื่นใดเพื่อให้การสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและสัมฤทธิ์ผล

          ให้สํานักงานตามวรรคหนึ่งรายงานผลการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินให้เลขาธิการทราบทุกระยะสามเดือน


ข้อ ๑๑ ให้สํานักงานตามข้อ 10 รายงานการสืบหาหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของ ผู้ต้องชดใช้เงิน ดังต่อไปนี้

          (1) สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยเขต ให้รายงานต่อฝ่ายบริหารทั่วไปและกองทุน

          (2) สํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยจังหวัด ให้รายงานต่อสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยภาค

          หลังจากฝ่ายบริหารทั่วไปและกองทุน หรือสํานักงานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยภาคได้ดําเนินการตามข้อ 10 หรือได้รับรายงานตามวรรคหนึ่ง ให้เสนอร่างคําสั่งแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ไปทําการยึดทรัพย์สิน ร่างคําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ร่างประกาศยึดทรัพย์สิน หรือร่างคําสั่งให้อายัดทรัพย์สิน แล้วแต่กรณี เพื่อให้เลขาธิการลงนาม ทั้งนี้ถ้าทรัพย์สินตั้งอยู่นอกเขตพื้นที่รับผิดชอบ เลขาธิการจะแต่งตั้งบุคคลใดเป็นเจ้าหน้าที่ก็ได้


ข้อ ๑๒ เมื่อเลขาธิการลงนามในคําสั่งแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ คําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ประกาศยึดทรัพย์สิน หรือคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้ส่งเรื่องคืนไปให้สํานักงานตามข้อ 11 เพื่อดําเนินการต่อไป


ข้อ ๑๓ ถ้าในคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินได้ระบุเฉพาะเจาะจงให้ยึดทรัพย์สินสิ่งใด ให้เจ้าหน้าที่ยึดแต่เฉพาะทรัพย์สินสิ่งนั้น


ข้อ ๑๔ ก่อนไปทําการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าหน้าที่พิจารณาตรวจสอบให้แน่ชัดว่าจะต้องยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินหรือไม่ และจํานวนราคาทรัพย์สินที่จะยึดได้ตามกฎหมายมีประมาณเท่าใด พร้อมทั้งนําประกาศยึดทรัพย์สินไปด้วย เพื่อปิดไว้ ณ สถานที่ที่ยึดทรัพย์สิน


ข้อ ๑๕ ให้เจ้าหน้าที่ไปทําการยึดทรัพย์สินโดยเร็วและให้นําคําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน กับเครื่องมือและอุปกรณ์สําหรับการยึดทรัพย์สิน เช่น ครั่งและตราตีครั่งไปด้วย ทั้งนี้ จะมีพนักงานเจ้าหน้าที่อื่นร่วมไปช่วยเหลือด้วยก็ได้


ข้อ ๑๖ ให้เจ้าหน้าที่และพนักงานเจ้าหน้าที่ตามข้อ 15 ดําเนินการยึดทรัพย์สินด้วยความสุภาพและระมัดระวังไม่ให้เกิดความเสียหายเกินกว่าที่จําเป็น

          ถ้ามีผู้ใดขัดขวางในการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าหน้าที่ชี้แจงหรือว่ากล่าวแต่โดยดีก่อน ถ้าผู้นั้นยังขัดขวางอยู่อีก ก็ให้เจ้าหน้าที่ขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ตํารวจเพื่อดําเนินการยึดทรัพย์สินจนได้          


ข้อ ๑๗ เจ้าหน้าที่จะต้องดําเนินการยึดทรัพย์สินในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกในวันทําการงานปกติ เว้นแต่ในกรณีมีเหตุฉุกเฉินหรือจําเป็นอย่างยิ่งจะทําการยึดทรัพย์สินในวันหยุดราชการก็ได้ โดยได้รับอนุญาตจากเลขาธิการ


ข้อ ๑๘ ก่อนทําการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าหน้าที่แสดงคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินต่อผู้ต้องชดใช้เงินหรือบุคคลที่ระบุไว้ในคําสั่งให้ยึดทรัพย์สิน ถ้าไม่ปรากฏตัวบุคคลดังกล่าว ให้แสดงต่อบุคคลที่อยู่ในสถานที่นั้น


ข้อ ๑๙ เพื่อให้พบและทําการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าหน้าที่มีอํานาจเท่าที่จําเป็นที่จะค้นสถานที่ใด ๆ อันเป็นของผู้ต้องชดใช้เงินหรือได้ครอบครองอยู่ เช่น บ้าน ที่อยู่อาศัย คลังสินค้า โรงงานหรือร้านค้าขาย เป็นต้น ที่จะยึดและตรวจสมุดบัญชี เอกสาร หรือแผ่นกระดาษ และที่จะกระทําการใด ๆ ตามสมควรเพื่อเปิดสถานที่ดังกล่าว รวมทั้งตู้นิรภัย ตู้ หรือที่เก็บของอื่น ๆ แล้วรายงานให้เลขาธิการทราบ


ข้อ ๒๐ ให้เจ้าหน้าที่ยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแต่เพียงพอกับจํานวนเงินที่ต้องชําระตามคําสั่งให้ยึดทรัพย์สินพร้อมทั้งค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สินและขายทอดตลาด แต่ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินมีแต่ทรัพย์สินซึ่งมีราคามากกว่าจํานวนหนี้และไม่อาจแบ่งยึดโดยมิให้ทรัพย์สินนั้นเสื่อมราคา เช่น ทําให้เปลี่ยนสภาพและราคาตกต่ํา ทั้งทรัพย์สินอื่นที่จะยึดให้เพียงพอกับจํานวนหนี้ก็ไม่ปรากฏด้วยแล้ว ให้ยึดทรัพย์สินที่ว่านั้นมาขายทอดตลาดทั้งหมด


ข้อ ๒๑ เจ้าหน้าที่ยอมไม่ยึดทรัพย์สินที่พนักงานเจ้าหน้าที่อื่นได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อนแล้ว หรือทรัพย์สินที่มีกฎหมายบัญญัติให้ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี


ข้อ ๒๒ เมื่อปรากฏว่าทรัพย์สินนั้นไม่อาจยึดได้ตามกฎหมาย ให้เจ้าหน้าที่งดการยึดไว้ก่อน แล้วรีบรายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป

          เมื่อยึดทรัพย์สินใดมาแล้ว ปรากฏในภายหลังว่าทรัพย์สินที่ยึดนั้นเป็นของบุคคลอื่น ให้เจ้าหน้าที่รายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาดําเนินการเพิกถอนการยึดทรัพย์สินนั้นต่อไป


ข้อ ๒๓ การยึดที่ดิน ให้เจ้าหน้าที่ดําเนินการให้ได้เอกสารสิทธิในที่ดินหรือสําเนาซึ่งเจ้าหน้าที่ที่ดินรับรองเพื่อตรวจสอบจําลองแผนที่หลังโฉนดที่ดินว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันหรือไม่ หากเชื่อได้ว่าเป็นที่ดินแปลงเดียวกันแล้ว ให้บันทึกในรายการยึดโดยบรรยายให้เห็นสภาพ ทําเลที่ตั้ง และสิ่งอ้างอิงของที่ดินนั้น


ข้อ ๒๔ ถ้าที่ดินที่ยึดนั้นมีสิ่งปลูกสร้างหรือไม้ล้มลุกหรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวรวงผลได้คราวหนึ่งหรือหลายคราวต่อปีเป็นของผู้อื่นปลูกอยู่ ให้เจ้าหน้าที่บันทึกถ้อยคําของเจ้าของสิ่งนั้น ๆ ให้ปรากฏว่ามีสิทธิในที่ดินอย่างไร เช่น สิทธิเก็บกิน สิทธิเหนือพื้นดิน หรือสิทธิตามสัญญาเช่า เป็นต้น

          ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร พุทธศักราช 2475 การยึดที่ไร่นาซึ่งมีไม้ล้มลุกหรือธัญชาติอันจะเก็บเกี่ยวได้ตามฤดูกาลจะยึดแต่ที่ดินไม่ยึดไม้ล้มลุกและธัญชาติ หรือจะยึดทั้งที่ดินและไม้ล้มลุกหรือธัญชาติด้วยก็ได้


ข้อ ๒๕ การยึดที่ดินซึ่งมีไม้ยืนต้น ให้เจ้าหน้าที่จดชนิดและประมาณจํานวนต้นไม้ไว้ด้วย


ข้อ ๒๖ ถ้าทรัพย์สินที่ยึดมีดอกผลธรรมดาที่ผู้ต้องชดใช้เงินจะต้องเป็นผู้เก็บเกี่ยวหรือบุคคลอื่นเป็นผู้เก็บเกี่ยวในนามของผู้ต้องชดใช้เงิน เมื่อมีผู้ร้องขอให้เจ้าหน้าที่เก็บเกี่ยวและเจ้าหน้าที่เห็นสมควรจัดการให้ เจ้าหน้าที่ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ต้องชดใช้เงินทราบในขณะทําการยึด แล้วจึงให้ทําการเก็บดอกผลนั้นเมื่อถึงกําหนด


ข้อ ๒๗ การยึดเรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ให้เจ้าหน้าที่บันทึกในรายการยึดโดยบรรยายให้เห็นสภาพของสิ่งนั้น ๆ เช่น พื้น ฝาผนัง ประตู หน้าต่าง เสา เครื่องบนและหลังคา ใช้วัสดุชนิดใด มีกี่ชั้น กี่ห้อง ขนาดกว้างยาวสูงเท่าใด เก่าหรือใหม่เพียงใด เลขทะเบียนเท่าไร ถ้าเป็นสถานที่ให้เช่า ค่าเช่าเท่าใด เป็นต้น


ข้อ ๒๘ การยึดย่อมครอบคลุมไปถึงดอกผลแห่งทรัพย์สินนั้นด้วย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น


ข้อ ๒๙ ให้เจ้าหน้าที่แสดงให้เห็นโดยชัดแจ้งตามวิธีที่เห็นสมควรว่าได้มีการยึดทรัพย์สินแล้ว เช่น

          (1) การยึดสิ่งของ ให้เจ้าหน้าที่ปิดหรือผูกแผ่นเลขหมายบนสิ่งของที่ยึดให้ตรงตามบัญชีทรัพย์สิน ถ้าสามารถจะเก็บรวมเข้าหีบหรือตู้ได้ ก็ให้รวมไว้แล้วปิดหีบหรือตู้ประทับตราครั่งอีกชั้นหนึ่ง

          (2) การยึดที่ดิน ห้องชุด เรือน โรง หรือสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ ให้ปิดประกาศหรือทําเครื่องหมายไว้

          (3) การยึดสัตว์ สัตว์พาหนะ หรือปศุสัตว์ จะใช้สีทาที่เขาหรือที่ตัว หรือจะใช้แผ่นเลขหมายผูกคอ หรือจะต้อนเข้าคอกแล้วผูกเชือกประทับตราครั่งที่ประตูคอกก็ได้ แล้วแต่ จะเห็นสมควร แต่อย่าให้เป็นการขัดข้องต่อการเลี้ยงการรักษาสัตว์


ข้อ ๓๐ เมื่อได้ยึดเรือกําปั่น เรือมีระวางตั้งแต่หกตันขึ้นไป เรือกลไฟ เรือยนต์มีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป แพ หรือสัตว์พาหนะ ให้เจ้าหน้าที่แจ้งการยึดทรัพย์สินนั้นไปยังกรมการขนส่งทางน้ําและพาณิชย์นาวีหรือนายทะเบียนแห่งท้องที่ด้วย แล้วแต่กรณี

          กรณียึดทรัพย์สินอื่นที่มีทะเบียน เช่น รถยนต์ เครื่องจักร ให้เจ้าหน้าที่แจ้งการยึดไปยังนายทะเบียนแห่งทรัพย์สินนั้นด้วย


ข้อ ๓๑ ในการยึดทรัพย์สิน ให้เจ้าหน้าที่จัดทําบันทึกรายงานการดําเนินการโดยสังเขป หากมีพฤติการณ์หรือเหตุการณ์ที่สมควรบันทึกไว้เป็นหลักฐาน ก็ให้บันทึกไว้ แล้วอ่านบันทึกนั้นให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง เช่น ผู้ต้องชดใช้เงิน ผู้มีส่วนได้เสีย บุคคลที่อยู่ ณ ที่ยึดฟัง แล้วให้ลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานด้วย ถ้าผู้ใดไม่ยอมลงลายมือชื่อ ให้บันทึกว่าอ่านให้ฟังแล้วไม่ยอมลงลายมือชื่อพร้อมกับลงลายมือชื่อเจ้าหน้าที่และพยานรับรองไว้


ข้อ ๓๒ ห้ามยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินดังต่อไปนี้

          (1) เครื่องนุ่งห่มหลับนอนหรือเครื่องใช้ในครัวเรือนหรือเครื่องใช้สอยส่วนตัวโดยประมาณราคารวมกันตามที่กําหนดไว้ในมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

ในกรณีเลขาธิการเห็นสมควรจะกําหนดทรัพย์สินดังกล่าวที่มีราคาเกินกว่าที่กําหนดไว้ตามมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งให้เป็นทรัพย์สินที่ห้ามยึดตามระเบียบนี้ก็ได้ ทั้งนี้ โดยคํานึงถึงความจําเป็นตามฐานะของผู้ต้องชดใช้เงิน

          (2) เครื่องมือหรือเครื่องใช้ที่จําเป็นในการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพโดยประมาณรวมกันราคาไม่เกินกว่าที่กําหนดไว้ตามมาตรา 285 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง แต่ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินมีคําขอโดยทําเป็นคําร้องต่อเลขาธิการขออนุญาตใช้เครื่องมือหรือเครื่องใช้อันจําเป็น เพื่อดําเนินการเลี้ยงชีพหรือประกอบวิชาชีพอันมีราคาเกินกว่าจํานวนราคาดังกล่าวแล้ว ให้เลขาธิการมีอํานาจใช้ดุลพินิจที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายในบังคับแห่งเงื่อนไขตามที่เห็นสมควร

          (3) วัตถุ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ทจําเป็นต้องใช้ทําหน้าที่แทนหรือช่วยอวัยวะของผู้ต้องชดใช้เงิน

          (4) ทรัพย์สินอย่างใดที่โอนกันไม่ได้ตามกฎหมายหรือตามกฎหมายย่อมไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี

          ทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินอันมีลักษณะเป็นของส่วนตัวโดยแท้ เช่น หนังสือสําหรับวงศ์ตระกูล โดยเฉพาะจดหมายหรือสมุดบัญชีต่าง ๆ นั้น ถ้าจําเป็นอาจยึดมาตรวจดูเพื่อประโยชน์แห่งการยึดทรัพย์สินได้ แต่ห้ามมิให้เอาออกขายทอดตลาด

          (5) ทรัพย์สินของกสิกรตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการยึดทรัพย์สินของกสิกร พุทธศักราช 2475 ได้แก่ พืชพันธุ์ที่ใช้ในปีต่อไปตามสมควร พืชผลที่เก็บไว้สําหรับเลี้ยงตัว และครอบครัวตามฐานานุรูปสําหรับหนึ่งปี สัตว์และเครื่องมือประกอบอาชีพที่มีไว้พอแก่การดําเนินอาชีพต่อไป 


ข้อ ๓๓ ให้เจ้าหน้าที่จัดทําบัญชีทรัพย์สินที่ยึดโดยแสดงรายละเอียด เช่น ชื่อ ประเภท จํานวน ขนาด น้ําหนัก สภาพ และราคาประเมินแห่งทรัพย์สิน เป็นต้น ตามลําดับหมายเลขไว้


ข้อ ๓๔ การจดบัญชีทรัพย์สิน ถ้าเป็นทรัพย์สินหลายสิ่งราคาเล็กน้อย จะมัดรวมหรือกองรวมกันแล้วจดเป็นเลขหมายเดียวกันก็ได้


ข้อ ๓๕ เมื่อกระทําการยึดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแล้ว ให้แจ้งรายการยึดและราคาประเมินให้ผู้ต้องชดใช้เงินทราบ และถ้าทรัพย์สินที่ยึดมีผู้ถือกรรมสิทธิ์รวม ให้แจ้งการยึดให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์รวมทราบด้วย

          หากไม่สามารถจะกระทําตามความในวรรคหนึ่งได้ ให้ปิดประกาศแจ้งการยึดไว้ ณ สถานที่ที่ยึด หรือประกาศแจ้งการยึดทางหนังสือพิมพ์รายวันไม่เกินเจ็ดวัน

          ถ้าทรัพย์สินที่ยึดเป็นที่ดินและห้องชุด ให้เจ้าหน้าที่แจ้งการยึดนั้นให้เจ้าหน้าที่ที่ดินแห่งท้องที่ที่ที่ดินตั้งอยู่ทราบเพื่อบันทึกการยึดไว้ในทะเบียน

          เมื่อดําเนินการดังกล่าวแล้วเสร็จ ให้เจ้าหน้าที่รายงานการยึดทรัพย์สินพร้อมบัญชีทรัพย์สินที่ยึดต่อเลขาธิการ


ส่วน ๒ วิธีการประเมินราคาทรัพย์สิน

-----------------------------------


ข้อ ๓๖ การประเมินราคาที่ดิน ให้พิจารณาตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ประกอบกัน คือ

          (1) ราคาซื้อขายกันในท้องตลาด โดยคํานึงถึงสภาพแห่งที่ดินนั้นว่าเป็นที่ดินประเภทใดเช่น ที่อยู่อาศัย ที่โรงงาน ที่ให้บริการหรือค้าขาย ที่สวน ที่นา ที่ไร่ เป็นต้น และที่นั้นอยู่ในทําเลอย่างใด เช่น อยู่ในทําเลค้าขาย ที่ชุมนุมชน อยู่ติดถนนหรือแม่น้ําลําคลองหรือไม่ รถยนต์เข้าถึงหรือไม่ หากเป็นที่ให้เช่า มีผลประโยชน์หรือรายได้มากน้อยเพียงใด

          (2) ราคาที่ดินบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเจ้าหน้าที่เคยขายทอดตลาดไปแล้ว

          (3) ราคาซื้อขาย หรือจํานอง หรือขายฝากครั้งสุดท้ายของที่ดินที่ยึด และของที่ดินข้างเคียง

          (4) ราคาประเมินทุนทรัพย์เพื่อเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมตามประมวลกฎหมายที่ดิน


ข้อ ๓๗ การประเมินราคาทรัพย์สินอื่นนอกจากที่ดิน ให้ประเมินตามราคาซื้อขายในท้องตลาดตามสภาพความเก่าใหม่ของทรัพย์สินนั้น ๆ


ข้อ ๓๘ การประเมินราคาทรัพย์สินอื่นที่ติดจํานองหรือจํานํา ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 36 และข้อ 37 แต่ให้หมายเหตุไว้ด้วยว่าจํานองหรือจํานําเมื่อใด ต้นเงินเท่าใด เพื่อประกอบดุลพินิจในการขายทอดตลาด


ข้อ ๓๙ หากเลขาธิการเห็นว่าราคาทรัพย์สินที่เจ้าหน้าที่ประเมินไม่เหมาะสมหรือผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สินร้องขอโดยมีเหตุผลอันสมควร เลขาธิการมีอํานาจแก้ไขราคาประเมินได้เอง หรือมีคําสั่งให้เจ้าหน้าที่ทําการประเมินราคาใหม่ หรืออาจขอให้หน่วยงานที่มีหน้าที่ในการประเมินราคาทรัพย์สินหรือผู้เชี่ยวชาญในการประเมินราคาทรัพย์สินช่วยประเมินราคาให้

          กรณีประเมินราคาตามคําร้องขอของผู้มีส่วนได้เสียในการยึดทรัพย์สิน ให้ผู้ร้องขอเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย เมื่อได้มีการแก้ไขราคาประเมินแล้ว ให้เจ้าหน้าที่แจ้งราคาประเมินที่ได้แก้ไขใหม่ให้ผู้มีส่วนได้เสียทราบ


ข้อ ๔๐ การประเมินราคาทรัพย์สินบางประเภท หากมีความจําเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ชํานาญพิเศษ หรือผู้มีความรู้เชี่ยวชาญตรวจสอบและประเมินราคา ให้เลขาธิการสั่งให้ดําเนินการได้


ส่วน ๓ การคัดค้านการยึดทรัพย์สิน

-----------------------------------


ข้อ ๔๑ ถ้าบุคคลใดจะยื่นคําร้องคัดค้านการยึดทรัพย์สินโดยกล่าวอ้างว่าผู้ต้องชดใช้เงินไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าหน้าที่ได้ยึดไว้ก่อนเอาทรัพย์สินดังกล่าวออกขายทอดตลาด บุคคลนั้นอาจยื่นคําร้องขอต่อเลขาธิการเพื่อให้มีคําสั่งปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น เมื่อเจ้าหน้าที่ได้รับคําร้องขอเช่นว่านั้น ให้งดการขายทอดตลาดหรือจําหน่ายทรัพย์สินนั้นไว้ในระหว่างรอคําวินิจฉัยชี้ขาดของเลขาธิการ เว้นแต่

          (1) หากมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่าคําร้องขอนั้นไม่มีมูลและยื่นเข้ามาเพื่อประวิงเวลาให้เนิ่นช้า เลขาธิการมีอํานาจสั่งให้ผู้ร้องขอวางเงินต่อเลขาธิการในเวลาที่กําหนดตามจํานวนเงินที่เห็นสมควรเพื่อประกันความเสียหายใด ๆ ที่อาจได้รับเนื่องจากเหตุที่เนิ่นช้าในการขายทอดตลาดอันเกิดแต่การยื่นคําร้องขอนั้น ถ้าผู้ร้องขอไม่ปฏิบัติตามคําสั่งเช่นว่านั้น ให้เลขาธิการยกคําร้องขอนั้นเสียและมีคําสั่งให้ดําเนินการต่อไป

          (2) ถ้าทรัพย์สินที่พิพาทนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์และมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่าคําร้องขอนั้นไม่มีเหตุผลอันควรฟัง หรือถ้าปรากฏว่าทรัพย์สินที่ยึดนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์ที่เก็บไว้นานไม่ได้ เลขาธิการมีอํานาจสั่งให้คณะกรรมการทําการขายทอดตลาดทรัพย์สินหรือจําหน่ายทรัพย์สินนั้นโดยไม่ชักช้า


ส่วน ๔ การเก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึด

------------------------------


ข้อ ๔๒ ทรัพย์สินที่ได้ยึดไว้แล้ว ให้นํามาเก็บรักษาไว้ที่สํานักงาน แต่ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ หรือสิ่งของอื่นซึ่งลําบากต่อการขนย้าย ให้มอบให้แก่บุคคลที่สมควรเป็นผู้ดูแลรักษาไว้

          การมอบทรัพย์สินที่ได้ยึดไว้ให้แก่บุคคลอื่นดูแลรักษา ให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้

          (1) ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินยอมรับรักษาทรัพย์สินที่ยึด และเจ้าหน้าที่เห็นสมควรจะมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้ต้องชดใช้เงินเป็นผู้ดูแลรักษาก็ได้

          (2) ถ้าผู้ต้องชดใช้เงินไม่รับรักษาทรัพย์สินที่ยึด และเจ้าหน้าที่เห็นสมควรจะมอบทรัพย์สินนั้นไว้ในความดูแลรักษาของบุคคลอื่นซึ่งครอบครองทรัพย์สินนั้นอยู่ก็ได้

          (3) ถ้าไม่สามารถปฏิบัติตาม (1) และ (2) ได้ เลขาธิการจะเช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึดและจ้างคนดูแลรักษาทรัพย์สินนั้นไว้ก็ได้


ข้อ ๔๓ ให้เจ้าหน้าที่จดไว้ในรายการยึดทรัพย์สินโดยชัดแจ้งว่าได้จัดการเก็บรักษาทรัพย์สินนั้นอย่างไร และต้องเสียค่าใช้จ่ายในการยึดทรัพย์สิน ค่าเช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สิน ค่าจ้างคนดูแลรักษาทรัพย์สินเท่าใด


ข้อ ๔๔ ให้ผู้รับดูแลรักษาทรัพย์สินโดยมีค่าตอบแทนหรือไม่มีค่าตอบแทนก็ดี หรือผู้ให้เช่าสถานที่เก็บรักษาทรัพย์สินก็ดี หรือผู้รับจ้างดูแลรักษาทรัพย์สินก็ดี ทําหนังสือสัญญากับเลขาธิการ


ข้อ ๔๕ ในกรณีที่ผู้ใดทําให้เสียหาย ทําลาย ซ่อนเร้น เอาไปเสีย ทําให้สูญหาย ทําให้เสื่อมค่า หรือทําให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์สินที่ยึด ให้เลขาธิการร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน เพื่อดําเนินคดีกับผู้กระทําผิดทุกเรื่อง


หมวด ๓ การอายัดทรัพย์สิน

------------------------------


ส่วน ๑ วิธีการอายัดทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๔๖ เมื่อเห็นสมควรใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยการอายัดทรัพย์สิน ตามมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ในกรณีเลขาธิการมีคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้เจ้าหน้าที่ไปทําการอายัดทรัพย์สินโดยเร็ว 


ข้อ ๔๗ ภายใต้บังคับข้อ 46 ในกรณีที่ยังไม่มีคําสั่งให้อายัดทรัพย์สิน ให้สํานักงานตามข้อ 11 หรือเจ้าหน้าที่ตามข้อ 12 แล้วแต่กรณี รายงานการสืบหาทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินและขออนุญาตอายัดทรัพย์สิน พร้อมทั้งเสนอร่างคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินเพื่อให้เลขาธิการลงนาม

          เมื่อเลขาธิการอนุญาตและลงนามในคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินแล้ว ให้ส่งเรื่องคืนไปให้สํานักงานหรือเจ้าหน้าที่ดังกล่าว แล้วแต่กรณี เพื่อดําเนินการต่อไป


ข้อ ๔๘ เจ้าหน้าที่อาจอายัดสังหาริมทรัพย์อันมีรูปร่างและอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งสิทธิทั้งปวงอันมีอยู่ในทรัพย์เหล่านั้น หรือเงินที่บุคคลภายนอกจะต้องส่งมอบหรือโอนหรือชําระให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงิน ในการอายัดดังกล่าวให้เจ้าหน้าที่มีอํานาจที่จะยึดบรรดาเอกสารทั้งปวงที่ให้สิทธิหรือรับรองสิทธิให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงินในอันที่จะได้รับการส่งมอบหรือรับการโอนทรัพย์สินหรือสิทธิหรือได้รับการชําระเงินเช่นว่านั้น

          ให้นําความในหมวด 2 การยึดทรัพย์สิน ส่วนที่ 1 วิธีการยึดทรัพย์สิน มาปฏิบัติกับวิธีการอายัดทรัพย์สินโดยอนุโลม


ข้อ ๔๙ เจ้าหน้าที่ย่อมไม่อายัดทรัพย์สินที่พนักงานเจ้าหน้าที่อื่นได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อนแล้ว หรือทรัพย์สินที่มีกฎหมายบัญญัติให้ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี

          เมื่ออายัดทรัพย์สินใดแล้ว ปรากฏในภายหลังว่าทรัพย์สินที่อายัดนั้นเป็นของบุคคลอื่น หรือไม่มีความจําเป็นต้องอายัดทรัพย์สินนั้นต่อไปแล้ว ให้เจ้าหน้าที่รายงานให้เลขาธิการทราบ เพื่อพิจารณาดําเนินการเพิกถอนการอายัดทรัพย์สินนั้นต่อไป


ข้อ ๕๐ ห้ามอายัดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินดังต่อไปนี้

          (1) เบี้ยเลี้ยงชีพซึ่งกฎหมายกําหนดไว้และเงินรายได้เป็นคราว ๆ อันบุคคลภายนอกได้ยกให้เพื่อเลี้ยงชีพเป็นจํานวนรวมกันไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาทหรือตามจํานวนที่เลขาธิการเห็นสมควร

          (2) เงินเดือน ค่าจ้าง บํานาญ บําเหน็จ เบี้ยหวัด หรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของข้าราชการ เจ้าหน้าที่ หรือลูกจ้างในหน่วยราชการ และเงินสงเคราะห์ บํานาญ หรือบําเหน็จที่หน่วยราชการได้จ่ายให้แก่คู่สมรสหรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น

          (3) เงินเดือน ค่าจ้าง บํานาญ ค่าชดใช้ เงินสงเคราะห์ หรือรายได้อื่นในลักษณะเดียวกันของพนักงาน ลูกจ้าง หรือคนงาน นอกจากที่กล่าวไว้ใน (2) ที่นายจ้างจ่ายให้แก่บุคคลเหล่านั้น หรือคู่สมรสหรือญาติที่ยังมีชีวิตของบุคคลเหล่านั้น เป็นจํานวนรวมกันไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาทหรือตามจํานวนที่เลขาธิการเห็นสมควร

          (4) เงินฌาปนกิจสงเคราะห์ที่ผู้ต้องชดใช้เงินได้รับอันเนื่องมาแต่ความตายของบุคคลอื่นเป็นจํานวนตามที่จําเป็นในการดําเนินการฌาปนกิจศพตามฐานะของผู้ตายที่เลขาธิการเห็นสมควร

          ในการกําหนดจํานวนเงินตาม (1) และ (3) ให้เลขาธิการกําหนดให้ไม่น้อยกว่าอัตราเงินเดือนขั้นต่ําสุดของข้าราชการพลเรือนในขณะนั้นและไม่เกินอัตราเงินเดือนขั้นสูงสุดของข้าราชการพลเรือนในขณะนั้น ทั้งนี้ โดยคํานึงถึงฐานะทางครอบครัวของผู้ต้องชดใช้เงิน และจํานวนบุพการี และผู้สืบสันดานซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ต้องชดใช้เงินด้วย


ส่วน ๒ การคัดค้านการอายัดทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๕๑ ถ้าบุคคลใดซึ่งอยู่ใต้บังคับของคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินปฏิเสธหรือโต้แย้งหนี้ที่เรียกร้องเอาแก่ตน ให้เจ้าหน้าที่ทําการไต่สวนตรวจสอบ หากปรากฏว่าหนี้ที่เรียกร้องนั้นมีอยู่จริง ให้เจ้าหน้าที่มีหนังสือเตือนให้บุคคลนั้นปฏิบัติตามคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินภายในระยะเวลาที่กําหนดอีกครั้ง ถ้าบุคคลดังกล่าวไม่ปฏิบัติตามคําเตือน ให้เจ้าหน้าที่รายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาดําเนินการฟ้องคดีกับบุคคลดังกล่าวให้รับผิดเสมือนหนึ่งบุคคลนั้นเป็นผู้ต้องชดใช้เงิน รวมทั้งค่าแห่งความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้นเพราะการไม่ปฏิบัติตามคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินด้วย

          ถ้าไม่มีการคัดค้านการอายัดทรัพย์สิน แต่บุคคลผู้ซึ่งอยู่ใต้บังคับของคําสั่งให้อายัดทรัพย์สินไม่ปฏิบัติตามคําสั่งดังกล่าว ให้เจ้าหน้าที่ดําเนินการเช่นเดียวกับที่กล่าวในวรรคหนึ่ง


ส่วน ๓ การจัดการทรัพย์สินที่อายัด

------------------------------


ข้อ ๕๒ ทรัพย์สินที่อายัด ให้จัดการดังต่อไปนี้

          (1) ถ้าเป็นพันธบัตรหรือหลักทรัพย์ที่เป็นประกันซึ่งผู้ต้องชดใช้เงินได้ออกให้แก่ผู้ถือหรือออกในนามของผู้ต้องชดใช้เงิน เจ้าหน้าที่อาจร้องขอต่อเลขาธิการมิให้มีคําสั่งอนุญาตให้จําหน่ายสิ่งเหล่านั้นตามรายการขานราคาในวันที่ขายก็ได้ หากสิ่งเหล่านั้นมีรายการขานราคากําหนดไว้ ณ สถานแลกเปลี่ยนหรือถูกยกคําขอเสีย ก็ให้ขายพันธบัตรหรือหลักทรัพย์ที่เป็นประกันนั้นโดยวิธีการขายทอดตลาด

          (2) ถ้าเป็นตราสารเปลี่ยนมือ เช่น ตั๋วเงิน เจ้าหน้าที่อาจร้องขอให้เลขาธิการมีคําสั่งอนุญาตจําหน่ายตามราคาที่ปรากฏในตราสารหรือราคาต่ํากว่านั้นตามที่เลขาธิการเห็นสมควร ถ้าเลขาธิการยกคําขอเสีย ก็ให้ขายตราสารเปลี่ยนมือนั้นโดยวิธีการขายทอดตลาด

          (3) ถ้าสิ่งของที่จะต้องส่งมอบตามสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นได้ส่งมอบให้แก่เจ้าหน้าที่แล้ว ก็ให้นําออกขายโดยวิธีการขายทอดตลาด

          (4) ถ้าการจําหน่ายสิทธิเรียกร้องที่ถูกอายัดนั้นกระทําได้โดยยากเนื่องจากการชําระหนี้นั้นต้องอาศัยการชําระหนี้ตอบแทน หรืออาจต้องด้วยเหตุผลอื่นอันจะทําให้การชําระหนี้นั้นเนิ่นช้าออกไปอีกและอาจเกิดความเสียหายขึ้นได้ เมื่อบุคคลผู้มีส่วนได้เสียหรือเจ้าหน้าที่ร้องขอโดยมีเหตุผลอันสมควร เลขาธิการอาจมีคําสั่งให้จําหน่ายสิทธิเรียกร้องนั้นโดยวิธีการอื่นก็ได้


หมวด ๔ การขายทอดตลาดทรัพย์สิน

------------------------------


ส่วน ๑ คณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๕๓ ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้เลขาธิการแต่งตั้งคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดขึ้นคณะหนึ่ง โดยแต่งตั้งจากพนักงานของสํานักงานตําแหน่งไม่ต่ํากว่าระดับพนักงานปฏิบัติงาน จํานวนไม่น้อยกว่าสามคน และให้กรรมการคนใดคนหนึ่งตําแหน่งไม่ต่ํากว่าระดับพนักงานชํานาญงาน เจ้าหน้าที่อาวุโส หรือเทียบเท่า เป็นประธานกรรมการ ในกรณีจําเป็นจะแต่งตั้งบุคคลอื่นที่เห็นสมควรเข้าร่วมเป็นกรรมการด้วยก็ได้


ส่วน ๒ วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

------------------------------ 


ข้อ ๕๔ ให้สํานักงานตามข้อ 11 รายงานและขออนุญาตขายทรัพย์สินที่ได้ยึดหรืออายัดไว้โดยวิธีการขายทอดตลาด พร้อมทั้งเสนอร่างคําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยแนบเอกสารที่เกี่ยวข้อง เช่น สําเนาคําสั่งแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ไปทําการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน สําเนาคําสั่งให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สิน สําเนาประกาศยึดทรัพย์สิน บัญชีทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัด และเอกสารอื่นใดที่เกี่ยวกับการขายทอดตลาดทรัพย์สิน เป็นต้น รวมทั้งความเห็นว่าควรขายทอดตลาดทรัพย์สินไว้ในรายงานเสนอให้เลขาธิการอนุญาตและลงนามในคําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินเสร็จสิ้น


ข้อ ๕๕ เมื่อเลขาธิการลงนามในคําสั่งให้ขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้เจ้าหน้าที่จัดทําประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับทรัพย์สินที่จะขาย เช่น ชื่อเจ้าของทรัพย์สิน วันเวลา และสถานที่ที่จะขาย ชื่อ ประเภท ลักษณะ จํานวน ขนาด น้ําหนัก และภาระติดพันเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้น ๆ เป็นต้น ถ้าเป็นที่ดิน ให้แจ้งเนื้อที่อาณาเขตกว้างยาว ชื่อเจ้าของที่ดินข้างเคียง สถานที่ตั้งพร้อมทั้งแผนที่โดยสังเขป เสนอประธานกรรมการเพื่อลงนาม


ข้อ ๕๖ เมื่อประธานกรรมการลงนามในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้เจ้าหน้าที่จัดส่งสําเนาประกาศนั้น ให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงินและผู้มีส่วนได้เสีย ทั้งปิดประกาศไว้ โดยเปิดเผย ณ สถานที่ที่จะขายทอดตลาด สถานที่ที่ทรัพย์สินนั้นตั้งอยู่ ที่ชุมนุมชน และสถานที่ราชการที่เห็นสมควร ก่อนกําหนดวันขายทอดตลาดไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน

          ถ้าประธานกรรมการเห็นสมควร จะลงประกาศโฆษณาการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นในหนังสือพิมพ์รายวันหรือทางวิทยุกระจายเสียงหรือทางโทรทัศน์หรือทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ก่อนกําหนดวันขายทอดตลาดไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก็ได้


ข้อ ๕๗ การกําหนดวันขายทอดตลาดในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้กําหนดระยะเวลาดังต่อไปนี้

          (1) ที่ดิน ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง หรืออสังหาริมทรัพย์อื่น กําหนดวันขายไม่น้อยกว่าสามสิบวันแต่ไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันที่ที่ลงในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน

          (2) โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ หรือสังหาริมทรัพย์อื่น กําหนดวันขายไม่น้อยกว่ายี่สิบวันแต่ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ที่ลงในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน

          (3) ในกรณีจําเป็นเร่งด่วน คณะกรรมการอาจขายทอดตลาดทรัพย์สินได้เมื่อพ้นระยะเวลาอย่างน้อยห้าวันนับแต่วันที่ยึดหรืออายัดทรัพย์สินเสร็จสิ้น

          ในกรณีของสดหรือของเสียง่าย ให้นําออกขายทอดตลาดได้ทันทีหรือดําเนินการโดยวิธีการอื่นตามที่เห็นสมควร

          (4) เมื่อประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว กรณีมีความจําเป็น คณะกรรมการอาจเลื่อนหรืองดการขายทอดตลาดนั้นก็ได้          


ข้อ ๕๘ การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการปฏิบัติดังต่อไปนี้

          (1) การขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ติดจํานอง ให้มีหนังสือแจ้งให้ผู้รับจํานองทราบถึงวันเวลาและสถานที่ที่จะทําการขายทอดตลาด พร้อมทั้งให้สอบถามผู้รับจํานองถึงรายละเอียดของภาระจํานอง เช่น ต้นเงิน ดอกเบี้ยที่ค้างชําระ ตลอดจนวิธีการขายทอดตลาดว่าประสงค์จะให้ขายโดยติดจํานองหรือปลอดจํานอง ถ้าผู้รับจํานองไม่มีหนังสือตอบรับแจ้งให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งดังกล่าว ก็ให้ขายทรัพย์สินนั้นโดยติดจํานอง ในกรณีที่ได้รับแจ้งจากผู้รับจํานองว่าประสงค์ให้ขายทรัพย์สินนั้นโดยปลอดจํานอง คณะกรรมการอาจขายทรัพย์สินนั้นโดยติดจํานองก็ได้ ถ้าได้รับอนุญาตจากเลขาธิการ

          การขายทรัพย์สินโดยติดจํานอง ให้แสดงรายชื่อผู้รับจํานอง พร้อมทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างชําระจนถึงวันขาย และข้อความว่าผู้ใดซื้อทรัพย์สินนั้นต้องรับภาระจํานองติดไปด้วยไว้ในประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน โดยชัดเจน

          การขายทรัพย์สินโดยปลอดจํานอง การกําหนดราคาขายให้พิจารณาถึงต้นเงินและดอกเบี้ยที่ค้างชําระจนถึงวันขายรวมทั้งค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึดหรืออายัดทรัพย์สิน ค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน และเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชําระ ถ้าคาดหมายว่าเงินที่ได้จากการขายทอดตลาด ไม่อาจปลดเปลื้องหนี้ได้หรือหากขายทอดตลาดแล้วเจ้าหนี้จํานองจะได้รับเงินจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นไปทั้งหมด ก็ให้งดการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้น ๆ และรายงานให้เลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาสั่งการเป็นราย ๆ ไป

          การขอรับชําระหนี้ของผู้รับจํานอง ให้ถือเอาหนังสือตอบรับของผู้รับจํานองตามวรรคหนึ่งเป็นคําขอรับชําระหนี้จํานอง ก่อนจ่ายเงินชําระหนี้จํานองพร้อมดอกเบี้ย ต้องตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าหนี้จํานองและดอกเบี้ยเป็นหนี้บุริมสิทธิที่จะได้รับชําระหนี้ก่อนเจ้าหนี้สามัญหรือไม่ และผู้รับจํานองได้ปลดหนี้จํานองให้แล้ว พร้อมทั้งให้ขอใบรับยึดถือไว้เป็นหลักฐานในการชําระหนี้จํานองพร้อมดอกเบี้ยด้วย จึงจะจ่ายเงินให้แก่ผู้รับจํานองได้

          (2) การขายทอดตลาดตู้นิรภัย กําปั่นเหล็ก ตู้ หีบ หรือที่เก็บของอื่น ๆ ให้คณะกรรมการจัดการเปิดเสียก่อนจึงจะขายได้

          (3) การขายทอดตลาดทรัพย์สินประเภทซึ่งผู้ยึดถือหรือครอบครองจะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายเสียก่อน เช่น อาวุธปืน เป็นต้น ให้ผู้ซื้อวางมัดจําไว้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 25 ของราคาซื้อ และให้ผู้ซื้อจัดการนําใบอนุญาตมาแสดงภายในสามสิบวัน พร้อมทั้งชําระเงินที่ค้างให้ครบถ้วน ถ้าพ้นกําหนดแล้ว ผู้ซื้อไม่สามารถนําใบอนุญาตมาแสดงได้ ก็ให้ริบเงินมัดจํานั้น และให้ขายทอดตลาดใหม่ได้

          (4) การขายทอดตลาดทรัพย์สินที่จะต้องมีใบอนุญาตกํากับ เช่น สุราจํานวนตั้งแต่ 10 ลิตรขึ้นไป ให้คณะกรรมการขอความร่วมมือไปยังเจ้าหน้าที่สรรพสามิตจัดการออกใบอนุญาตขนสุราให้แก่ผู้ซื้อด้วย

          (5) การขายทอดตลาดทรัพย์สินหลายสิ่ง ให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้

          (ก) ให้แยกขายทีละสิ่งต่อเนื่องกัน แต่คณะกรรมการมีอํานาจ

          1) จัดสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีราคาเล็กน้อยรวมขายเป็นกอง ๆ ได้

          2) จัดสังหาริมทรัพย์หรืออสังหาริมทรัพย์สองสิ่งหรือกว่านั้นขึ้นไป รวมขายไปด้วยกันได้ ถ้าเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้จากการขายจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น

          (ข) ในการขายอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่และทรัพย์สินนั้นอาจแบ่งแยกออกเป็นส่วน ๆ ได้ คณะกรรมการมีอํานาจขายทรัพย์สินนั้นเป็นส่วน ๆ ได้ ถ้าเป็นที่คาดหมายว่าเงินรายได้จากการขายจะเพิ่มขึ้นเพราะเหตุนั้น

          (ค) การขายทรัพย์สินหลายสิ่งด้วยกัน คณะกรรมการมีอํานาจกําหนดลําดับที่จะขายทรัพย์สินนั้นได้

          (ง) บุคคลผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาด อาจร้องขอให้คณะกรรมการรวมหรือแยกหรือให้ขายทรัพย์สินนั้นตามลําดับที่กําหนดไว้หรือจะร้องคัดค้านการขายของคณะกรรมการตาม (ก) ถึง (ค) ก็ได้ ในกรณีที่คณะกรรมการไม่ยอมปฏิบัติตามคําร้องขอหรือคําคัดค้านเช่นว่านั้น ผู้มีส่วนได้เสียจะยื่นคําขอต่อเลขาธิการโดยทําเป็นคําร้อง ภายในเจ็ดวันนับแต่วันปฏิเสธ เพื่อขอให้มีคําวินิจฉัยชี้ขาดในเรื่องนั้นก็ได้


ข้อ ๕๙ วิธีการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการดําเนินการดังต่อไปนี้

          (1) ก่อนเริ่มขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปักธงหรือเครื่องหมายการขายทอดตลาดและอ่านประกาศ เรื่อง ขายทอดตลาดทรัพย์สิน ณ สถานที่ที่ขายโดยเปิดเผย

          (2) คณะกรรมการจะใช้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ตนเป็นผู้จัดการขายไม่ได้

          (3) เมื่อคณะกรรมการเห็นว่าทรัพย์สินที่ทําการขายทอดตลาดมีมูลค่าสูงมากหรือมีผู้ใดจะสู้ราคาโดยไม่สุจริตหรือไม่สามารถจะชําระราคาได้ ให้คณะกรรมการจัดให้มีการวางหลักประกันที่เชื่อถือได้ตามที่เห็นสมควร

          (4) การขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ผู้ทอดตลาดแสดงความตกลงขายด้วยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด ถ้ายังไม่ได้แสดงเช่นนั้น ผู้สู้ราคาจะถอนคําสู้ราคาก็ได้

          (5) ให้ผู้ทอดตลาดร้องขานจํานวนเงินที่มีผู้สู้ราคาครั้งที่หนึ่งและกล่าวคําว่า “หนึ่ง” 3 - 4 หน ถ้าไม่มีผู้สู้ราคาสูงขึ้น ให้เปลี่ยนร้องขานจํานวนเงินนั้นเป็นครั้งที่สองและกล่าวคําว่า “สอง” อีก 3 - 4 หน เมื่อไม่มีผู้สู้ราคาสูงกว่านั้นและผู้มีส่วนได้เสียในการขายทอดตลาดไม่คัดค้านราคา และคณะกรรมการเห็นว่าได้ราคาพอสมควรแล้ว ก็ให้ผู้ทอดตลาดกล่าวคําว่า “สาม” พร้อมกับเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด แต่ถ้าก่อนเคาะไม้หรือแสดงกิริยาดังกล่าวมีผู้สู้ราคาสูงขึ้นไปอีก ก็ให้ร้องขานราคานั้นตั้งต้นใหม่ตามลําดับ

          กรณีผู้มีส่วนได้เสียในการขายทอดตลาดคนใดคนหนึ่งคัดค้านราคา ให้คณะกรรมการเลื่อนการขายออกไปนัดหนึ่ง และในนัดต่อไป หากราคาที่มีผู้เสนอไม่ต่ํากว่าราคาที่เสนอไว้ในครั้งก่อนและคณะกรรมการเห็นว่าเป็นราคาที่สมควรขาย ก็ให้ดําเนินการขายทอดตลาดและเคาะไม้ขายให้แก่ผู้เสนอราคาสูงสุดดังกล่าว

          (6) ถ้าผู้สู้ราคาถอนคําสู้ราคาของตนเสียก่อนที่ผู้ทอดตลาดจะเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด ให้ผู้ทอดตลาดตั้งต้นร้องขานราคาใหม่

          (7) ในการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการบันทึกเหตุการณ์ในการขายทอดตลาดไว้ทุกครั้ง โดยให้มีข้อความอย่างน้อยดังต่อไปนี้

          (ก) จํานวนบุคคลซึ่งมาฟังการขายและสู้ราคา

          (ข) ในการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์ ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุด รวมทั้งชื่อและราคาของผู้ให้ราคาตามลําดับรองลงมาด้วย

          กรณีการสู้ราคาทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้บันทึกชนิดของทรัพย์สิน ชื่อและราคาของผู้ให้ราคาสูงสุดเท่านั้น

          (ค) คณะกรรมการขายได้หรือไม่ เพราะเหตุใด

          (ง) คณะกรรมการและผู้ทอดตลาดต้องลงนามและวันเดือนปีกํากับไว้ด้วย


ข้อ ๖๐ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้

          (1) เมื่อผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่ง ตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว ผู้ซื้อจะต้องชําระเงินทันที เว้นแต่ทรัพย์สินมีราคาตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป คณะกรรมการอาจผ่อนผันให้ผู้ซื้อวางมัดจําไม่น้อยกว่าร้อยละ 25 ของราคาซื้อ และให้ทําสัญญาใช้เงินที่ค้างชําระภายในเวลาไม่เกินสิบห้าวัน นับแต่วันที่ซื้อนั้นก็ได้

          (2) ถ้าผู้ซื้อวางมัดจําไวแล้วไม่ชําระเงินส่วนที่เหลือภายในกําหนดตามสัญญา ให้ริบเงินมัดจําที่ผู้ซื้อวางไว้ และถือว่าเงินมัดจํานั้นเป็นเงินส่วนหนึ่งจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงิน ย่อมนําไปชําระค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สิน และเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชําระ โดยให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดใหม่ได้

          (3) กรณีผู้ซื้อทรัพย์สินจากการขายทอดตลาดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์รวมหรือเป็นผู้มีส่วนได้เสียหรือเป็นเจ้าหนี้บุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ขายทอดตลาด การชําระราคานั้นจะขอหักส่วนของตนออกจากราคาซื้อก็ได้


ข้อ ๖๑ เมื่อการขายทอดตลาดบริบูรณ์โดยผู้ทอดตลาดตกลงขายโดยวิธีเคาะไม้หรือแสดงกิริยาอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาดแล้ว ถ้าผู้ซื้อไม่ชําระเงินหรือไม่วางเงินมัดจําตามสัญญา ให้คณะกรรมการเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดซ้ําอีกและแจ้งให้ผู้ซื้อเดิม

          ทราบกําหนดวันเวลาขายด้วย เมื่อขายได้เงินเท่าใดโดยหักค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายแล้ว ยังไม่คุ้มราคาที่ขายทอดตลาดได้ในครั้งก่อน ให้เรียกร้องให้ผู้ซื้อเดิมชําระเงินส่วนที่ยังขาดนั้น


ข้อ ๖๒ ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นว่าราคาซื้อที่มีผู้สู้ราคาสูงสุดนั้นยังไม่เพียงพออาจถอนทรัพย์สินนั้นจากการขายทอดตลาดได้ แล้วดําเนินการประกาศขายใหม่โดยไม่ต้องขออนุญาตเลขาธิการในการขายทอดตลาดอีก


ข้อ ๖๓ ให้ประธานกรรมการเป็นผู้กําหนดสถานที่ดําเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สิน


ข้อ ๖๔ เมื่อคณะกรรมการดําเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินแล้ว ให้คณะกรรมการรายงานผลการขายทอดตลาดนั้นให้เลขาธิการทราบทุกครั้ง ภายในเจ็ดวันทําการ นับแต่วันที่มีการขายทอดตลาด

          ในกรณีที่ขายทอดตลาดทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดไม่ได้ ก็ให้รายงานเลขาธิการทราบ เพื่อพิจารณาสั่งการต่อไป


ส่วน ๓ การคัดค้านการขายทอดตลาดทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๖๕ ถ้าคณะกรรมการได้ดําเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยไม่ถูกต้องตามระเบียบ เช่น มิได้ส่งประกาศขายทอดตลาดทรัพย์สินให้แก่ผู้ต้องชดใช้เงินหรือผู้มีส่วนได้เสีย เป็นต้น ผู้ต้องชดใช้เงินหรือผู้มีส่วนได้เสียซึ่งต้องเสียหายจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้น อาจยื่นคําร้องต่อเลขาธิการขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นได้ แต่ต้องไม่ช้ากว่าสิบห้าวัน นับแต่ทราบการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยไม่ถูกต้องนั้น


ส่วน ๔ การโอนและการส่งมอบทรัพย์สิน

------------------------------


ข้อ ๖๖ เมื่อผู้ซื้อชําระเงินครบถ้วนตามสัญญาแล้ว ให้โอนและส่งมอบทรัพย์สินดังต่อไปนี้

          (1) ทรัพย์สินประเภทสังหาริมทรัพย์ ให้คณะกรรมการส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้ผู้ซื้อไปได้

          (2) ทรัพย์สินประเภทอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่ต้องจดทะเบียนตามกฎหมาย เช่น เรือกําปั่น เรือมีระวางตั้งแต่หกตันขึ้นไป เรือกลไฟ เรือยนต์มีระวางตั้งแต่ห้าตันขึ้นไป แพ สัตว์พาหนะ หรือสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ต้องแก้ทะเบียนชื่อผู้เป็นเจ้าของ เช่น อาวุธปืน รถยนต์ เป็นต้น ให้คณะกรรมการแจ้งแก่พนักงานเจ้าหน้าที่นั้น ๆ จัดการโอนหรือแก้ทะเบียนชื่อผู้เป็นเจ้าของให้ต่อไป


หมวด ๕ การอุทธรณ์คําสั่งทางปกครอง

------------------------------ 


ข้อ ๖๗ การอุทธรณ์คําสั่งหรือประกาศให้ยึดทรัพย์สิน คําสั่งให้อายัดทรัพย์สิน คําสั่งหรือประกาศให้ขายทอดตลาดทรัพย์สิน หรือคําสั่งทางปกครองอื่น ให้ปฏิบัติตามส่วนที่ 5 การอุทธรณ์คําสั่งทางปกครอง แห่งพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539


หมวด ๖ การถอนการบังคับทางปกครอง

------------------------------


ข้อ ๖๘ ให้เจ้าหน้าที่ถอนการบังคับทางปกครองในกรณีดังต่อไปนี้

          (1) เมื่อผู้ต้องชดใช้เงินได้วางเงินต่อเจ้าหน้าที่เป็นจํานวนพอชําระหนี้ที่ต้องชําระค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ

          (2) เลขาธิการมีคําสั่งให้ถอนการบังคับทางปกครอง


ข้อ ๖๙ ภายใต้บังคับข้อ 68 เมื่อได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ต้องชดใช้เงินแล้ว ถ้าได้ถอนการบังคับทางปกครองทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ให้เจ้าหน้าที่ดําเนินการถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้นทั้งหมดหรือแต่บางส่วน แล้วแต่กรณี และคืนทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ถูกยึดหรือถูกอายัดไป เว้นแต่เลขาธิการจะสั่งเป็นอย่างอื่น และให้แจ้งการถอนการยึดหรืออายัดแก่ผู้ต้องชดใช้เงินและผู้ถูกอายัดทรัพย์สินนั้นให้ทราบด้วย แล้วรายงานให้เลขาธิการทราบ


ข้อ ๗๐ ให้เจ้าหน้าที่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในอัตราเดียวกับที่กําหนดไว้ในตาราง 5 ค่าธรรมเนียมเจ้าหน้าที่บังคับคดี ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และเมื่อผู้ต้องชดใช้เงินชําระครบถ้วนแล้ว จึงถอนการยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้น


หมวด ๗ การรับและจ่ายเงิน

------------------------------


ข้อ ๗๑ การรับเงิน การนําส่งเงิน การเก็บรักษาเงิน และการเบิกจ่ายเงินจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้ปฏิบัติตามระเบียบซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ


ข้อ ๗๒ เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้หักเป็นเงินที่ผู้ต้องชดใช้เงินต้องชําระค่าธรรมเนียม และค่าใช้จ่ายในการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่น ๆ กรณีที่มีเงินเหลือจากการขายทอดตลาดทรัพย์สิน ให้คณะกรรมการมอบเงินที่เหลือนั้นให้แก่ผู้มีสิทธิได้รับ


ผู้มีอํานาจลงนาม -                                                                                                       ประกาศ ณ วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551

 

                                                                                                                      จันทรา  บูรณฤกษ์

                                                                                                                             เลขาธิการ

                                                                                คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย