ระเบียบ กคพ
ระเบียบ กคพ.
ว่าด้วยการสืบสวนคดีความผิดทางอาญาเพื่อเสนอ
กคพ. มีมติให้เป็นคดีพิเศษ
พ.ศ. ๒๕๕๑
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๐ (๔) แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ และมาตรา ๒๓/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๑
และมาตรา ๕๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้
โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย กคพ. ออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบ กคพ. ว่าด้วยการสืบสวนคดีความผิดทางอาญา
เพื่อเสนอ กคพ. มีมติให้เป็นคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
ในระเบียบนี้
อธิบดี หมายความว่า อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ

ข้อ ๔
ให้อธิบดีรักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการตามระเบียบนี้

หมวด ๑
การสืบสวน
 

ข้อ ๕
ในกรณีที่อธิบดีเห็นสมควรเสนอให้ กคพ. มีมติให้คดีความผิดทางอาญาใด
เป็นคดีพิเศษตามมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๒) ไม่ว่าจะโดยมีผู้ร้องขอตามประกาศ กคพ.
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการในการร้องขอ และเสนอให้ กคพ.
มีมติให้คดีความผิดทางอาญาใด
เป็นคดีพิเศษหรือเห็นเองหรือพนักงานสอบสวนคดีพิเศษมีคำขอ อธิบดีจะสั่งให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษแสวงหาพยานหลักฐานเบื้องต้นเพื่อนำเสนอ
กคพ. ก็ได้
ในการสั่งตามวรรคก่อน
อธิบดีอาจสั่งพนักงานสอบสวนคดีพิเศษคนเดียวหรือหลายคนก็ได้
และจะสั่งโดยมีเจ้าหน้าที่คดีพิเศษ
ข้าราชการหรือลูกจ้างกรมสอบสวนคดีพิเศษเป็นผู้ช่วยเหลือพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ
โดยให้ถือปฏิบัติตามข้อบังคับ กคพ.
ว่าด้วยการมอบหมายให้เจ้าหน้าที่คดีพิเศษปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับคดีพิเศษ
และการสั่งการให้ข้าราชการหรือลูกจ้างกรมสอบสวนคดีพิเศษปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสืบสวนด้วยก็ได้

ข้อ ๖
เมื่ออธิบดีมีคำสั่งตามข้อ ๕ แล้ว ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษมีอำนาจสืบสวนคดีนั้น
ตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗
และที่แก้ไขเพิ่มเติมตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
ตลอดจนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๗
ให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษใช้อำนาจสืบสวนดังกล่าวเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานเกี่ยวกับรายละเอียดแห่งความผิดในคดีนั้น
ดังต่อไปนี้
(๑)
หลักฐานทุกชนิดเท่าที่สามารถจะทำได้เพื่อจะทราบข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ต่าง ๆ
อันเกี่ยวกับความผิด เพื่อจะรู้ตัวผู้กระทำผิด
หรือเพื่อพิสูจน์ให้เห็นความผิดหรือความบริสุทธิ์ของผู้ถูกกล่าวหาในเบื้องต้น
(๒)
ลักษณะของการกระทำความผิดที่น่าจะเข้าลักษณะใดลักษณะหนึ่งของ (ก) (ข) (ค) (ง) หรือ
(จ) ของการกระทำความผิดตามมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑)
แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗
และที่แก้ไขเพิ่มเติมตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๘
การเบิกค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบนี้ให้เป็นไปตามระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ซึ่งออกตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗

หมวด
๒
รายงานการสืบสวน
 

ข้อ ๙
หลังการสืบสวนให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษจัดทำรายงานการสืบสวนเสนออธิบดี
โดยสรุปรายละเอียด ดังต่อไปนี้
(๑)
รายละเอียดตามข้อ ๗
(๒)
ข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๓)
ข้อเสนอว่า ควรเสนอ กคพ. มีมติให้คดีนั้นเป็นคดีพิเศษ ตามมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๒)
แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ หรือไม่

ข้อ ๑๐
เมื่อเสนอรายงานการสืบสวนต่ออธิบดีแล้ว
อธิบดีอาจมีคำสั่งให้พนักงานสอบสวนคดีพิเศษทำการสืบสวนคดีนั้นเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานเพิ่มเติมอีกก็ได้

หมวด ๓
การนำเสนอ กคพ.
มีมติให้เป็นคดีพิเศษ
 

ข้อ ๑๑
การนำเสนอ กคพ. มีมติให้คดีที่ได้สืบสวนดังกล่าวเป็นคดีพิเศษ
ให้ถือปฏิบัติตามประกาศ กคพ. ว่าด้วย หลักเกณฑ์และวิธีการในการร้องขอ และเสนอให้
กคพ. มีมติให้คดีความผิดทางอาญาใดเป็นคดีพิเศษ


ประกาศ ณ วันที่ ๑๗
กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติหน้าที่แทน
นายกรัฐมนตรี
ประธาน กคพ.




















พรรณิศา/ผู้จัดทำ
๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๓



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๖๒ ง/หน้า ๑/๙ ตุลาคม ๒๕๕๑