pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.
๒๔๙๓[๑]
 

อาศัยความตามมาตรา
๔ และ ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งนายทะเบียนเพิ่มเติมประกาศกระทรวงมหาดไทย
ลงวันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๔๙๓ ดังต่อไปนี้

เฉพาะในส่วนภูมิภาค
ให้หัวหน้ากิ่งสถานีตำรวจภูธรอำเภอ กำนันและผู้ใหญ่บ้าน
เป็นนายทะเบียนรับแจ้งการย้าย และตาย ตามความในมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗
และมีอำนาจหน้าที่เฉพาะในเขตท้องที่ของตน


ประกาศ ณ วันที่ ๒๕
ตุลาคม ๒๔๙๗
พล.ร.ท.
สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย












ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๔/หน้า ๒๕๖๔/๑๖ พฤศจิกายน ๒๔๙๗
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
อธิบดีกรมตำราจสั่งเปรียบเทียบความผิด
ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๕[๑]
 

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๑ มาตรา ๘ ซึ่งมีความว่า ความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
หากกำหนดโทษปรับอย่างเดียว ให้อธิบดีกรมตำรวจหรือผู้แทนมีอำนาจสั่งเปรียบเทียบได้ นั้น บัดนี้ อธิบดีกรมตำรวจได้มีคำสั่งที่ ๕/๒๔๙๕ ลงวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์
๒๔๙๕ สั่งการเปรียบเทียบไว้ ดังต่อไปนี้
๑.
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้ผู้กำกับการตำรวจนครบาลขึ้นไปเปรียบเทียบได้
๒.
ในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้พนักงานสอบสวนผู้เป็นหัวหน้าในท้องที่หรือผู้รักษาการแทนเปรียบเทียบได้

จึงประกาศให้ทราบทั่วกัน


ประกาศ ณ วันที่ ๒๓
กุมภาพันธ์ ๒๔๙๕
พล.ต.ท. ผ. ศรียานนท์
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย










เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๒๔/หน้า ๙๒๒/๘ เมษายน ๒๔๙๕
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]
 

อาศัยความตามมาตรา ๔, ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งนายทะเบียน ดังต่อไปนี้

๑. ให้อธิบดีกรมตำรวจเป็นนายทะเบียน
มีอำนาจหน้าที่ทั่วราชอาณาจักร

๒. ในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้สารวัตรสถานีตำรวจนครบาลประจำท้องที่เป็นนายทะเบียน
มีอำนาจหน้าที่ในเขตท้องที่ของตน

๓. ในเขตจังหวัดอื่น
นอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้ผู้บังคับกองตำรวจภูธรอำเภอหรือหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรอำเภอเป็นนายทะเบียน
มีอำนาจหน้าที่ในเขตท้องที่ของตน


ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๔๙๓
บ. เทพหัสดิน
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย







ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ ธันวาคม ๒๔๙๓
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
ยกเว้นค่าธรรมเนียมและการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วย
การทะเบียนคนต่างด้าว
ในบางกรณี[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๔)
พุทธศักราช ๒๔๘๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศยกเว้นค่าธรรมเนียมและการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช
๒๔๘๑ ให้แก่บุคคล และในกรณีดังต่อไปนี้
๑.
ผู้อยู่ในที่คุมขังโดยชอบด้วยกฎหมาย
๒.
ผู้มีกายพิการเดินไม่ได้ หรือเป็นใบ้ หรือตาบอดทั้งสองข้าง
๓.
ผู้มีจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ซึ่งนายแพทย์โรคจิตได้ตรวจและรับรองแล้ว
ทั้งนี้
ให้ยกเว้นไม่ต้องขอรับใบสำคัญประจำตัวตลอดเวลาที่มีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใดดังกล่าวนี้
แต่เมื่อเหตุที่ได้รับยกเว้นล่วงพ้นไปแล้ว
ให้ขอรับใบสำคัญประจำตัวหรือขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวเสียภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่เหตุนั้นได้ล่วงพ้นไป
แล้วแต่กรณี


ประกาศ ณ วันที่ ๒๙
มกราคม ๒๔๘๖
พล.ต.ท. อ. อดุลเดชจรัส
ลงชื่อแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย










เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๙/หน้า ๖๕๘/๙ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๖
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
ให้ยกเว้นการปฏิบัติและผ่อนผันค่าธรรมเนียม
ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
ในบางกรณี[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
ได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช
๒๔๘๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงประกาศให้ยกเว้นการปฏิบัติและผ่อนผันค่าธรรมเนียมตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมต่อมา ให้แก่บุคคลและในกรณี ดังต่อไปนี้

๑.
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ผู้ซึ่งมีเชื้อชาติไทย แต่มีสัญชาติฝรั่งเศส
ซึ่งมีถิ่นที่อยู่หรือได้อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรแล้วก็ดี
หรือซึ่งได้อพยพมาจากดินแดนสิบสองจุไทรหัวพันทั้งห้าทั้งหก แคว้นหลวงพระบาง
แคว้นเวียงจันทร์ ท่าแขก แคว้นสุวรรณเขตต์ จำปาศักดิ์ และแคว้นกำภูชา ในวันประกาศ หรือภายหลังวันประกาศนี้ก็ดี
ให้ยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าวที่กล่าวแล้ว

๒.
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จนตลอดพุทธศักราช ๒๔๘๔ ผู้ซึ่งมีเชื้อชาติญวน
แต่มีสัญชาติฝรั่งเศส ซึ่งมีถิ่นที่อยู่หรือได้อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรแล้วก็ดี
หรือซึ่งได้อพยพเข้ามาในวันประกาศหรือภายหลังวันประกาศนี้ก็ดี
ให้ผ่อนผันไม่ต้องเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกและการต่ออายุใบสำคัญประจำตัว

การยกเว้นและผ่อนผันดังกล่าวแล้วในหมายเลข
๑ และ ๒ นั้น ไม่ว่าบุคคลนั้น ๆ
จะมีหนังสือสำคัญสำหรับตัวเป็นคนในบังคับอารักขาของฝรั่งเศสหรือไม่ก็ดี
เป็นอันยกเว้นและผ่อนผันดังกล่าวแล้ว


ประกาศมา ณ วันที่
๒๐ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓
พล.ต.ต.
อดุลเดชจรัส
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
































ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๗/-/หน้า ๙๔๒/๒๔ ธันวาคม ๒๔๘๓
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
ยกเว้นการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติ
การทะเบียนคนต่างด้าว
ในบางกรณี[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๔)
พุทธศักราช ๒๔๘๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ประกาศยกเว้นการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
และที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมต่อมา ให้แก่บุคคลเชื้อชาติไทยที่ได้เข้ามาในราชอาณาจักร
ดังต่อไปนี้
๑.
บุคคลผู้มีเชื้อชาติไทยซึ่งมีถิ่นที่อยู่ในแคว้นสหรัฐไทยใหญ่ แคว้นกะเหรี่ยง
และแคว้นทวาย มอญ
๒.
ได้อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรไทย
จากดินแดนที่กล่าวแล้วหรือทางด้านที่ติดต่อกับประเทศพม่า
หรือเป็นผู้ซึ่งได้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรไทยก่อนวันประกาศนี้
และไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีหนังสือสำคัญสำหรับตัวว่าเป็นคนในบังคับอังกฤษหรือไม่


ประกาศ ณ วันที่ ๒
กุมภาพันธ์ ๒๔๗๕
พล.ต.ต. อ. อดุลเดชจรัส
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย











เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๔๔๕/๑๐ มีนาคม ๒๔๗๕
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้บทบัญญัติมาตรา
๒๙ แห่งพระราชบัญญัติ
การทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๔๙๙
บังคับในทุกเขตท้องที่นอกเขตเทศบาล
พ.ศ.
๒๕๑๙
--------------------
 
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
 
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๑๙
  เป็นปีที่ ๓๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
  โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้บทบัญญัติมาตรา
๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการ
ทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับในทุกเขตท้องที่นอกเขตเทศบาล
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๙๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร
ไทย และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ.
๒๔๙๙ จึงทรงพระ
กรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

 มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บทบัญญัติ
มาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๔๙๙
บังคับในทุกเขตท้องที่
นอกเขตเทศบาล พ.ศ. ๒๕๑๙"

 มาตรา
๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

 มาตรา
๓ ให้ใช้บทบัญญัติมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียน
ราษฎร พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับในทุกเขตท้องที่นอกเขตเทศบาล

 มาตรา
๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
หม่อมราชวงศ์เสนีย์
ปราโมช
 นายกรัฐมนตรี

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่สมควรให้นายทะเบียน
ท้องถิ่นมอบสำเนาทะเบียนบ้านให้เจ้าบ้านที่อยู่ในทุกเขตท้องที่นอกเขตเทศบาลเก็บรักษาไว้
เช่นเดียวกับเจ้าบ้านที่อยู่ในเขตเทศบาล
เพื่อความสะดวกในการตรวจสอบความถูกต้องของ
ทะเบียนบ้านที่ทางราชการเก็บรักษาไว้และในการนำไปแสดงเพื่อเป็นหลักฐาน
จึงจำเป็นต้อง
ตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

[รก.๒๕๑๙/๙๐/๑พ/๙ กรกฎาคม ๒๕๑๙]

 จารุวรรณ/พิมพ์
 ๑๘
ตุลาคม ๒๕๔๕
 A+B
(C)
กฎกระทรวง
กำหนดอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัย
พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]
  

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ และมาตรา ๓๔ วรรคห้า
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ อาคารที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัย
ตามมาตรา ๓๔ วรรคห้า
ได้แก่
(๑)
อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการพาณิชยกรรม หรือการบริการธุรกิจ
(๒) อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการบริการสาธารณะ
หรือการชุมนุมโดยทั่วไปเพื่อกิจกรรมทางราชการ การเมือง การศึกษา การศาสนา
การสังคม การนันทนาการ การสาธารณสุข หรือการคมนาคมขนส่ง
(๓)
อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อการประกอบกิจการ หรือใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการของหน่วยงานของรัฐหรือหน่วยงานเอกชน
(๔)
คลังสินค้า หรืออาคารที่ใช้เป็นที่เก็บสินค้าหรือสิ่งของ
(๕)
โรงงาน หรืออาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการประกอบอุตสาหกรรม
(๖)
โรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง หรือสถานที่อื่นใดที่สร้างด้วยวัสดุถาวร และมีพื้นที่ภายในที่บุคคลทั่วไปสามารถเข้าไปใช้สอยหรือใช้ประโยชน์ได้
โดยจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม

ข้อ ๒ ในกรณีที่มีปัญหาหรือข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ให้ผู้อำนวยการทะเบียนกลางเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๓๔ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้อาคารที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นโรงงาน คลังสินค้า
หรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่นอันมิใช่เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยที่ต้องกำหนดเลขประจำอาคารและจัดทำทะเบียนอาคารให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
  


พรวิภา/จัดทำ
๖
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

ภาณุรุจ/ตรวจ
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๒๑/๗ มกราคม ๒๕๖๓
กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมและยกเว้นค่าธรรมเนียมการแจ้งหรือขอเมื่อพ้นกำหนดเวลา
พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๓๔ และมาตรา ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ การแจ้งการเกิดตามมาตรา
๑๘ วรรคหนึ่ง การแจ้งการเกิดโดยบิดามารดาตามมาตรา ๑๙/๓ วรรคสอง การแจ้งการตายตามมาตรา
๒๑ วรรคหนึ่ง การแจ้งการเปลี่ยนแปลงการจัดการศพตามมาตรา
๒๔ การแจ้งการย้ายที่อยู่ตามมาตรา ๓๐ วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๐/๑ และมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง การแจ้งเพื่อขอเลขประจำบ้านและการแจ้งเพื่อขอเลขประจำอาคารตามมาตรา
๓๔ วรรคหนึ่งหรือวรรคห้า การแจ้งเพื่อให้เพิ่มชื่อในทะเบียนบ้านหรือจัดทำทะเบียนประวัติของคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทยตามมาตรา ๓๘/๑ การขอมีบัตรประจำตัวแทนเด็กตามมาตรา
๓๘/๒ การขอต่ออายุบัตรประจำตัวและการขอมีบัตรประจำตัวใหม่ตามมาตรา
๓๘/๓ วรรคหนึ่งหรือวรรคสอง การขอปรับปรุงรายการในทะเบียนบ้านตามมาตรา ๓๙
วรรคหนึ่ง การแจ้งการรื้อบ้านตามมาตรา ๔๑ และการแจ้งการย้ายบ้านซึ่งเคลื่อนย้ายได้หรือการย้ายแพหรือเรือหรือยานพาหนะอื่นซึ่งใช้เป็นที่อยู่ประจำตามมาตรา ๔๒ ซึ่งผู้มีหน้าที่แจ้งหรือขอได้แจ้งหรือขอต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งหรือนายทะเบียนเมื่อพ้นกำหนดเวลาตามกฎหมาย
ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้
(๑) การแจ้งหรือขอที่พ้นกำหนดเวลาตามกฎหมายไม่เกินหกเดือน ครั้งละ ๓๐ บาท
(๒)
การแจ้งหรือขอที่พ้นกำหนดเวลาตามกฎหมายเกินหกเดือน
แต่ไม่เกินหนึ่งปี
 ครั้งละ
๕๐ บาท
(๓)
การแจ้งหรือขอที่พ้นกำหนดเวลาตามกฎหมายเกินหนึ่งปี
คิดค่าธรรมเนียมเพิ่มจาก
(๒) เป็นรายเดือน เดือนละ ๑๐ บาท
แต่เมื่อรวมกับค่าธรรมเนียมตาม
(๒) แล้วต้องไม่เกิน ๕๐๐ บาท
เศษของเดือน
ถ้าเกินสิบห้าวันให้นับเป็นหนึ่งเดือน

ข้อ
๒ ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมการแจ้งหรือขอเมื่อพ้นกำหนดเวลาตามข้อ
๑ สำหรับกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
การแจ้งหรือขอในเขตประสบภัยพิบัติหรือภัยธรรมชาติ
(๒) ผู้มีหน้าที่แจ้งหรือขอเป็นผู้พิการทางกายเดินไม่ได้
เป็นใบ้ ตาบอดทั้งสองข้าง หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
(๓)
ผู้มีหน้าที่แจ้งหรือขอเป็นคนไร้ที่พึ่งซึ่งได้รับความคุ้มครองและอยู่ในสถานคุ้มครองของหน่วยงานในสังกัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
(๔)
ผู้มีหน้าที่แจ้งหรือขอเป็นผู้ป่วยที่ต้องใช้ระยะเวลาในการรักษาเกินกว่าหนึ่งเดือน
(๕)
ผู้มีหน้าที่แจ้งหรือขอเป็นผู้อยู่ในที่คุมขังโดยชอบด้วยกฎหมาย
(๖)
เหตุจำเป็นอื่นตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด

ข้อ
๓ บรรดาการแจ้งหรือขอตามข้อ ๑
ที่พ้นกำหนดเวลาตามกฎหมายในวันก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมตามข้อ
๑


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
พลเอก
อนุพงษ์ เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒
บัญญัติให้การแจ้งหรือขอดำเนินการเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎร เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามที่กำหนดในกฎหมายนี้ให้กระทำได้เมื่อผู้แจ้งหรือผู้ขอได้เสียค่าธรรมเนียมการแจ้งหรือขอเมื่อพ้นกำหนดเวลาตามที่กำหนดในกฎกระทรวงแล้ว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
  
พรวิภา/จัดทำ
๖
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

ภาณุรุจ/จัดทำ
๑๒ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๑๘/๗ มกราคม ๒๕๖๓
กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมและยกเว้นค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๖๒[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการทะเบียนราษฎร พ.ศ.
๒๕๕๑

ข้อ
๒ ให้กำหนดค่าธรรมเนียมการทะเบียนราษฎรสำหรับคนสัญชาติไทย ดังต่อไปนี้
(๑) การขอคัดสำเนา
หรือคัดและรับรองสำเนารายการ
ทะเบียนตามมาตรา ๖ ฉบับละ ๑๐ บาท
(๒)
การขอคัดสำเนา หรือคัดและรับรองสำเนา
รายการข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร
ตามมาตรา ๑๔ (๑)  ฉบับละ
๒๐ บาท
(๓)
การแจ้งการเกิดตามมาตรา ๑๘ วรรคสาม
การแจ้งการตายตามมาตรา ๒๑ วรรคสี่
หรือการแจ้งการย้ายที่อยู่ตามมาตรา ๓๐/๒  ฉบับละ
๒๐ บาท
(๔) การขอรับสำเนาทะเบียนบ้านตามมาตรา ๓๙ วรรคสอง ฉบับละ
๓๐
บาท

ข้อ
๓ ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมสำหรับคนสัญชาติไทยตามข้อ ๒ (๑) และข้อ ๒ (๒) เพื่อใช้ในการดังต่อไปนี้
(๑)
การศึกษา
(๒)
การศาสนา
(๓)
การเข้ารับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
(๔)
การขอรับการสงเคราะห์จากทางราชการ
(๕) การจัดที่ดินเพื่ออยู่อาศัยหรือประกอบอาชีพเกษตรกรรมโดยส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐ
(๖)
การปฏิบัติหน้าที่ของส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติ พระราชกฤษฎีกา
หรือมติคณะรัฐมนตรี

ข้อ
๔ ในกรณีที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางประกาศให้เขตท้องที่ใดเป็นเขตพื้นที่ประสบสาธารณภัย ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมสำหรับคนสัญชาติไทยตามข้อ
๒ (๓) เฉพาะการแจ้งการเกิดตามมาตรา ๑๘ วรรคสาม และการแจ้งการตายตามมาตรา ๒๑ วรรคสี่ และค่าธรรมเนียมตามข้อ ๒ (๔) ภายในกำหนดเวลาที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางประกาศกำหนด


ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
พลเอก
อนุพงษ์ เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงค่าธรรมเนียมและยกเว้นค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎร
เพื่อให้สอดคล้องกับอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๒ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
  

พรวิภา/จัดทำ
๖ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

ภาณุรุจ/ตรวจ
๑๒ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๑๐/๗ มกราคม ๒๕๖๓
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการแจ้งการเกิดหรือการตายต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่อื่น
พ.ศ. ๒๕๕๑[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ มาตรา ๑๘ วรรคสาม และมาตรา ๒๑
วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๖
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ในกรณีผู้มีหน้าที่แจ้งการเกิดตามมาตรา ๑๘
(๑) หรือ (๒)
ยังมิได้แจ้งการเกิดและคนซึ่งเกิดนั้นมีภูมิลำเนาปัจจุบันอยู่ต่างท้องที่สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่เกิดบิดา
มารดา ผู้ปกครองโดยชอบด้วยกฎหมาย หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากบุคคลดังกล่าว
แล้วแต่กรณี จะแจ้งการเกิดต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้ง ณ
สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่บิดา
มารดาหรือผู้ปกครองของคนซึ่งเกิดนั้นมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านก็ได้
การแจ้งการเกิดตามวรรคหนึ่ง
ผู้แจ้งการเกิดต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองการเกิดของคนซึ่งจะแจ้งการเกิดที่ออกให้โดยโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลที่คนนั้นเกิด
และพยานบุคคลไม่น้อยกว่าสองคนซึ่งสามารถยืนยันความเป็นบิดาหรือมารดาของคนดังกล่าวได้
ในกรณีไม่มีหนังสือรับรองการเกิด
ผู้แจ้งการเกิดอาจใช้ผลการตรวจทางวิทยาศาสตร์ เช่น การตรวจสารพันธุกรรม
ที่ตรวจพิสูจน์จากหน่วยงานของรัฐหรือสถาบันที่มีความน่าเชื่อถือเพื่อเป็นหลักฐานพิสูจน์ความเป็นบิดาหรือมารดาและบุตรแทนได้

ข้อ ๒ ในกรณีผู้มีหน้าที่แจ้งการตายตามมาตรา ๒๑
(๑) หรือ (๒) ยังมิได้แจ้งการตายแต่มีการย้ายศพไปอยู่ต่างท้องที่สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่มีการตายหรือพบศพเจ้าบ้านของบ้านที่มีการตาย
บุคคลที่ไปกับผู้ตายขณะตาย ผู้พบศพ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากบุคคลดังกล่าว
แล้วแต่กรณี จะแจ้งการตายต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้ง ณ สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นแห่งท้องที่ที่ศพอยู่
หรือท้องที่ที่มีการจัดการศพโดยการเผา ฝัง หรือทำลายก็ได้
การแจ้งการตายตามวรรคหนึ่ง
ผู้แจ้งต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองการตายของผู้ตายซึ่งออกให้โดยโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลที่บุคคลนั้นตาย
และพยานบุคคลไม่น้อยกว่าสองคนซึ่งสามารถยืนยันตัวบุคคลของผู้ตายได้
ในกรณีไม่มีหนังสือรับรองการตาย
ผู้แจ้งการตายอาจใช้ผลการตรวจทางวิทยาศาสตร์ เช่น การตรวจสารพันธุกรรม
ที่ตรวจพิสูจน์จากหน่วยงานของรัฐหรือสถาบันที่มีความน่าเชื่อถือเพื่อเป็นหลักฐานประกอบการแจ้งแทนได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
พลตำรวจเอก โกวิท วัฒนะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๘ วรรคสาม และมาตรา ๒๑ วรรคสี่
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
กำหนดให้ผู้มีหน้าที่แจ้งการเกิดหรือการตายสามารถแจ้งการเกิดหรือการตายต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่อื่นได้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑

นนทพล/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๘


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๓๕/๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๕๑[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๖
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๔๕

ข้อ ๒
ให้กำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎรสำหรับคนสัญชาติไทย
ดังต่อไปนี้
(๑) การขอคัดสำเนา
หรือคัดและรับรองสำเนารายการ
ทะเบียนตามมาตรา ๖  ฉบับละ
 ๑๐ บาท
(๒) การขอคัดสำเนา
หรือคัดและรับรองสำเนา
รายการข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร
ตามมาตรา ๑๔ (๑)  ฉบับละ
 ๒๐ บาท
(๓)
การแจ้งการเกิดต่างท้องที่ตามมาตรา ๑๘ วรรคสาม
การแจ้งการตายต่างท้องที่ตามมาตรา
๒๑ วรรคสี่
การแจ้งการย้ายที่อยู่ปลายทางตามมาตรา
๓๐
วรรคสอง หรือการแจ้งการย้ายที่อยู่ต่างท้องที่ตาม
มาตรา ๓๐ วรรคสี่  ฉบับละ
 ๒๐ บาท
(๔)
การขอรับสำเนาทะเบียนบ้านตามมาตรา ๓๙
วรรคสอง  ฉบับละ
 ๒๐ บาท

ข้อ ๓
ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎรสำหรับคนสัญชาติไทย
ดังต่อไปนี้
(๑)
การขอคัดและรับรองสำเนารายการทะเบียนตามมาตรา ๖ เพื่อใช้ในการดังต่อไปนี้
(ก)
การศึกษาทั่วไป
(ข)
การเข้ารับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
(ค)
การขอรับการสงเคราะห์จากทางราชการ
(ง)
การจัดที่ดินเพื่ออยู่อาศัยหรือประกอบอาชีพเกษตรกรรมโดยส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐ
(จ)
การปฏิบัติหน้าที่ของส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ
หรือรัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติ พระราชกฤษฎีกา หรือมติคณะรัฐมนตรี
(๒)
การขอรับสำเนาทะเบียนบ้านตามมาตรา ๓๙ วรรคสอง
ในเขตท้องที่ที่ประสบสาธารณภัยตามที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางประกาศกำหนดและได้ขอรับสำเนาทะเบียนบ้านภายในกำหนดเวลาที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางประกาศกำหนด


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
พลตำรวจเอก
โกวิท วัฒนะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้ยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๓๔ และให้ใช้อัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ แทน
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑

ปริญสินีย์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๗




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๑๘/๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]
 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ และมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ให้สำนักทะเบียนกลางจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรจากสูติบัตร
ทะเบียนคนเกิด มรณบัตร ทะเบียนคนตาย ทะเบียนบ้าน ทะเบียนบ้านกลาง ใบแจ้งการย้ายที่อยู่
ทะเบียนที่เกี่ยวด้วยสถานภาพการสมรส ทะเบียนที่เกี่ยวด้วยบุตร ทะเบียนที่เกี่ยวด้วยชื่อบุคคล
และเอกสารการทะเบียนอื่น ๆ ที่ยื่นไว้ต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
หรือกฎหมายว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนและในกรณีของผู้ไม่มีสัญชาติไทยให้จัดเก็บข้อมูลจากทะเบียนประวัติด้วย
ข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรที่ไม่อาจจัดเก็บจากทะเบียนและเอกสารตามวรรคหนึ่งได้จะจัดเก็บจากส่วนราชการหรือหน่วยงานอื่นของรัฐที่จัดเก็บโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายก็ได้
แต่ต้องได้รับความเห็นชอบจากส่วนราชการหรือหน่วยงานอื่นของรัฐนั้น

ข้อ
๒ การจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรให้จัดเก็บไว้ในรูปของเอกสาร
ภาพถ่าย ฟิล์ม แผ่นบันทึกข้อมูล ระบบคอมพิวเตอร์ หรือระบบอื่นตามที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด

ข้อ
๓ ในกรณีที่ผู้ใดประสงค์จะให้นายทะเบียนจัดเก็บข้อมูลอื่นใดเกี่ยวกับตนอันมิใช่เป็นข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามข้อ
๑ และนายทะเบียนเห็นว่าข้อมูลดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ต่อการทะเบียนราษฎร ให้นายทะเบียนจัดเก็บข้อมูลนั้นตามที่ผู้นั้นแสดงเจตนาได้

ข้อ
๔ เมื่อสำนักทะเบียนได้จัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรจากเอกสารหลักฐานตามข้อ
๑ ไว้ในฟิล์ม แผ่นบันทึกข้อมูล ระบบคอมพิวเตอร์ หรือระบบอื่น และพ้นระยะเวลาที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดแล้ว
สำนักทะเบียนจะทำลายเอกสารหลักฐานเหล่านั้นก็ได้


ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
อารีย์ วงศ์อารยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่มาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติให้สำนักทะเบียนกลางดำเนินการจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด
เพื่อประโยชน์ในการเก็บรักษาและควบคุมการทะเบียนราษฎร
การตรวจพิสูจน์ตัวบุคคลและประมวลผลข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
สมควรกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการจัดเก็บข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎรดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

























วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๑๖ กรกฎาคม ๒๕๕๐

นนทฟพล/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๘


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๑ ก/หน้า ๗๐/๖ กรกฎาคม ๒๕๕๐