pythainlp/thailaw-v1.0 huggingface dataset:
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง
การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช ทางพิเศษอุดรรัถยา และทางพิเศษศรีรัช - วงแหวนรอบนอก
กรุงเทพมหานคร
ระหว่างเวลาที่กำหนด
พ.ศ. ๒๕๕๙
  

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช และทางพิเศษอุดรรัถยา ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๕๕ ให้สอดคล้องกับการดำเนินงานในปัจจุบัน
และเพื่อความปลอดภัยและสะดวกต่อการจราจรในทางพิเศษ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓๙ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบมาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓
แห่งพระราชบัญญัติการทางพิเศษแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทย ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษตามประกาศกระทรวงคมนาคม
เรื่อง แต่งตั้งพนักงานเพื่อปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการจราจรในทางพิเศษ ลงวันที่
๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓ จึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ทางพิเศษฉลองรัช
ทางพิเศษอุดรรัถยา และทางพิเศษศรีรัช - วงแหวนรอบนอก กรุงเทพมหานคร
ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒[๑] ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่
๑๐ ล้อขึ้นไป และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ทางพิเศษฉลองรัช
และทางพิเศษอุดรรัถยา ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๕๕

ข้อ ๔ ห้ามรถบรรทุก
๖ ล้อ เดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ทางพิเศษฉลองรัช
ทางพิเศษอุดรรัถยา และทางพิเศษศรีรัช - วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร ระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ - ๐๙.๐๐ นาฬิกา และระหว่างเวลา ๑๖.๐๐ - ๒๐.๐๐ นาฬิกา
ทุกวันเว้นวันหยุดราชการ

ข้อ ๕ ห้ามรถบรรทุกตั้งแต่
๑๐ ล้อขึ้นไป และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช ทางพิเศษอุดรรัถยา และทางพิเศษศรีรัช - วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร
ระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ - ๐๙.๐๐ นาฬิกา และระหว่างเวลา ๑๕.๐๐ - ๒๑.๐๐ นาฬิกา ทุกวันเว้นวันหยุดราชการ

ข้อ ๖ ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถบรรทุกของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
รถเจ้าพนักงานตำรวจในขณะปฏิบัติหน้าที่
และรถที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ


ประกาศ ณ วันที่ ๑๖
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
ดำเกิง ปานขำ
รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทย
ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
วริญา/ปริยานุช/จัดทำ
๒๓ สิงหาคม
๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๒๓ พฤศจิกายน
๒๕๕๙









[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๘๓ ง/หน้า ๗/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๙
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง
การห้ามรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
ที่มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกเกินกว่าที่กำหนด
เดินในทางพิเศษ
พ.ศ. ๒๕๕๖
 

เพื่อความสะดวกและปลอดภัยในการจราจรในทางพิเศษ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ประกอบมาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติการทางพิเศษแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทยในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ ตามประกาศกระทรวงคมนาคม
เรื่อง แต่งตั้งพนักงานเพื่อปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการจราจรในทางพิเศษ ลงวันที่
๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓ จึงออกข้อบังคับ ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ เรื่อง การห้ามรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
ที่มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกเกินกว่าที่กำหนด เดินในทางพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๖

ข้อ ๒[๑] ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ห้ามรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
ที่มีน้ำหนักรถไม่เกิน ๑,๖๐๐ กิโลกรัม ที่มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกเกิน ๔,๐๐๐ กิโลกรัม เดินในทางพิเศษ

ข้อ ๔ ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
รถเจ้าพนักงานตำรวจในขณะปฏิบัติหน้าที่ และรถที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ


ประกาศ
ณ วันที่ ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
สินธพ สิริสิงห
รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทย
ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ







ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๖

อังศุมาลี/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๖





























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๖๖ ง/หน้า ๖๑/๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง
การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร
ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช
และทางพิเศษอุดรรัถยา
ระหว่างเวลาที่กำหนด
พ.ศ. ๒๕๕๕
 

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับพนักงานจราจรในทางพิเศษ เรื่อง
การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษสายดินแดง - ท่าเรือ สายบางนา - ท่าเรือ สายดาวคะนอง -
ท่าเรือ สายแจ้งวัฒนะ - บางโคล่ สายพญาไท - ศรีนครินทร์ สายรามอินทรา - อาจณรงค์ และสายบางปะอิน
- ปากเกร็ด ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๔๕ ให้สอดคล้องกับการดำเนินการในปัจจุบัน
และเพื่อความปลอดภัยและสะดวกแก่การจราจรในทางพิเศษ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ประกอบมาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติการทางพิเศษแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ และมาตรา ๓๔
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ การทางพิเศษแห่งประเทศไทย ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ
ตามประกาศกระทรวงคมนาคม เรื่อง
แต่งตั้งพนักงานเพื่อปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการจราจรในทางพิเศษ ลงวันที่ ๒๔
กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓ จึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ เรื่อง การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ
รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช
ทางพิเศษฉลองรัช และทางพิเศษอุดรรัถยา ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๕๕

ข้อ ๒[๑] ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับพนักงานจราจรในทางพิเศษ
เรื่อง การห้ามรถบรรทุก ๖ ล้อ รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
และรถพ่วงเดินในทางพิเศษสายดินแดง - ท่าเรือ สายบางนา - ท่าเรือ สายดาวคะนอง -
ท่าเรือ สายแจ้งวัฒนะ - บางโคล่ สายพญาไท - ศรีนครินทร์ สายรามอินทรา - อาจณรงค์ และสายบางปะอิน
- ปากเกร็ด ระหว่างเวลาที่กำหนด พ.ศ. ๒๕๔๕

ข้อ ๔ ห้ามรถบรรทุก ๖
ล้อ เดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ทางพิเศษฉลองรัช และทางพิเศษอุดรรัถยา
ระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ - ๐๙.๐๐ นาฬิกา และระหว่างเวลา ๑๖.๐๐ - ๒๐.๐๐ นาฬิกา
ทุกวันเว้นวันหยุดราชการ

ข้อ ๕ ห้ามรถบรรทุกตั้งแต่
๑๐ ล้อขึ้นไป และรถพ่วงเดินในทางพิเศษเฉลิมมหานคร ทางพิเศษศรีรัช ทางพิเศษฉลองรัช
และทางพิเศษอุดรรัถยา ระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ - ๐๙.๐๐ นาฬิกา และระหว่างเวลา ๑๕.๐๐ -
๒๑.๐๐ นาฬิกา ทุกวันเว้นวันหยุดราชการ

ข้อ ๖ ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถบรรทุกของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย
รถเจ้าพนักงานตำรวจในขณะปฏิบัติหน้าที่
และรถที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ


ประกาศ
ณ วันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕
มณเฑียร
กุลธำรง
รองผู้ว่าการฝ่ายปฏิบัติการ
การทางพิเศษแห่งประเทศไทย
ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในทางพิเศษ














ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑ พฤศจิกายน
๒๕๕๕

ปณตภร/ผู้ตรวจ
๑๙ พฤศจิกายน
๒๕๕๕

















































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๕๔/๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๕
พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติ
การทำงานของคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๔
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑
กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๒
เป็นปีที่ ๕๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว

พระราชบัญญัตินี้มีทบบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๔

มาตรา ๒[๑]
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ.
๒๕๒๑ และให้ใช้อัตราค่าธรรมเนียมต่อไปนี้แทน
อัตราค่าธรรมเนียม

(๑)
ใบอนุญาต  ฉบับละ
๑๐,๐๐๐ บาท
(๒)
การต่ออายุใบอนุญาตทำงานหรือ
การขายระยะเวลาทำงาน  ครั้งละ ๑๐,๐๐๐ บาท
(๓)
ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ ๓,๐๐๐ บาท
(๔)
การอนุญาตให้ทำงานอื่นหรือ
เปลี่ยนท้องที่หรือสถานที่ในการทำงาน ครั้ง
ละ ๕,๐๐๐ บาท
(๕)
ค่ายื่นคำขอ ฉบับละ ๕๐๐ บาท
ในการออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมจะกำหนดค่าธรรมเนียมให้แตกต่างกันโดยคำนึงถึงสาขาอาชีพของคนต่างด้าวได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่อัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน
ไม่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจและค่าของเงินตราที่เปลี่ยนแปลงไปสมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้


พรพิมล/แก้ไข
๑๑ มีนาคม ๒๕๔๔
A+B
(C)
อมราลักษณ์/แก้ไข
๒๐ ธันวาคม ๒๕๔๗

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๐























[๑] รก. ๒๕๔๔/๘๗ก/๑/๓๐ กันยายน ๒๕๔๔
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๔๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า 

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๔๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความใน (๑) ของบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑)
งานกรรมกร ยกเว้นงานกรรมกรในเรือประมงตาม (๒)
งานที่ห้ามคนต่างด้าวทำตาม (๑)
ไม่ใช้บังคับแก่คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองภายใต้ข้อตกลงว่าด้วยการจ้างแรงงานระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งชาติอื่น
และคนต่างด้าวที่ได้รับการกำหนดสถานะให้เป็นคนเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ปัจจุบันประเทศไทยประสบปัญหาการขาดแคลนแรงงานไทยซึ่งทำงานอาชีพกรรมกรเป็นจำนวนมาก
ดังนั้น เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว
สมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาในราชอาณาจักรตามข้อตกลงว่าด้วยการจ้างแรงงานระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลต่างประเทศ
และคนต่างด้าวที่ได้รับการกำหนดสถานะให้เป็นคนต่างด้าวเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายและมีใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
ได้แก่ ชาวเวียดนามอพยพ อดีตทหารจีน คณะชาติและจีนฮ่ออพยพพลเรือน
อดีตโจรจีนคอมมิวนิสต์มลายา ไทยลื้อ ผู้อพยพเชื้อสายไทยจากจังหวัดเกาะกงกัมพูชา
ผู้พลัดถิ่นสัญชาติพม่าเชื้อสายไทย จีนฮ่ออิสระ เนปาลอพยพ ผู้ผลัดถิ่นสัญชาติพม่า
ชาวเขาที่อพยพเข้ามาก่อนวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
ผู้หลบหนีเข้าเมืองชาวลาวภูเขาที่เคยอาศัยอยู่ในประเทศไทย บุคคลบนพื้นที่สูง
ชุมชนบนพื้นที่สูง และม้งในที่พักสงฆ์ถ้ำกระบอกสามารถทำงานในอาชีพกรรมกรได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

















สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๐ เมษายน ๒๕๔๙

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๐




[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๔/๑๐ พฤษภาคม ๒๕๔๘
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจ
บางประการในราชอาณาจักร ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่ง
พระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๘
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๔ (๖)
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๕) ของมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๘
(๕)
เพื่อทำงานระหว่างการท่องเที่ยวภายใต้กรอบของบันทึกความเข้าใจหรือบันทึกความตกลงที่รัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ : -
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับรัฐบาลต่างประเทศเพื่อให้บุคคลของประเทศคู่ภาคีเข้ามาทำงานระหว่างท่องเที่ยวได้เป็นการชั่วคราว
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ศ.
๒๕๒๒ เพื่อกำหนดให้คนต่างด้าวดังกล่าวไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้







วชิระ/จัดทำ
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๔๘

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๐


















[๑] รก.๒๕๔๘/๓๘ก/๑/๑๐
พฤษภาคม ๒๕๔๘
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๓
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่ ๕๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า 

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพบางประเภทที่ห้ามคนต่างด้าวทำเสียใหม่เพื่อส่งเสริมกระบวนการอนุญาโตตุลาการในราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความใน (๓๙)
ของบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓๙)
งานให้บริการทางกฎหมายหรืออรรถคดี ยกเว้น
(ก)
งานปฏิบัติหน้าที่อนุญาโตตุลาการ
(ข)
งานว่าต่างแก้ต่างในชั้นอนุญาโตตุลาการ
ถ้ากฎหมายซึ่งใช้บังคับแก่ข้อพิพาทที่พิจารณาโดยอนุญาโตตุลาการนั้นมิใช่กฎหมายไทย
หรือเป็นกรณีที่ไม่ต้องขอบังคับคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการนั้นในราชอาณาจักรไทย

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันการระงับข้อพิพาทโดยอนุญาโตตุลาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งการระงับข้อพิพาททางการพาณิชย์ระหว่างประเทศกำลังได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย
ดังนั้น
เพื่อเป็นการส่งเสริมกระบวนการอนุญาโตตุลาการในประเทศไทย
สมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวสามารถปฏิบัติหน้าที่อนุญาโตตุลาการรวมถึงว่าต่างแก้ต่างในชั้นอนุญาโตตุลาการได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
























สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๐ เมษายน ๒๕๔๙

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๐



[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๐๕ ก/หน้า ๒๒/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการ
ในราชอาณาจักรไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติ
การทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๘
--------------
 ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
  ให้ไว้ ณ วันที่
๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
  เป็นปีที่ ๔๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า
 โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีการว่าด้วยการกำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภาระกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๔ (๖)
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
 มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าว
ซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักรไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๘"
 มาตรา
๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
 มาตรา
๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔)
ของมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๒
 "(๔)
เพื่อดำเนินการเกี่ยวกับการจัดประชุม
การจัดสัมมานาหรือการจัดนิทรรศการหรือเพื่อแสดงความเห็นหรือสาธิตในการประชุมสัมมนา
หรือนิทรรศการ ทั้งนี้ เฉพาะในกรณีที่ส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจเป็นผู้ร่วมจัดหรือได้รับทราบ
และมีกำหนดเวลาไม่เกินสามสิบวัน"



ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี


หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีการฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบัน
ปรากฏว่ามีคนต่างด้าวเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร
ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองเพื่อดำเนินการเกี่ยวกับการจัดประชุม การจัดสัมมนา
หรือการจัดนิทรรศการ หรือเพื่อแสดงความเห็นหรือสาธิตในการประชุม สัมมนา
หรือนิทรรศการอยู่เป็นประจำ
ซึ่งนอกจากจะนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาใช้จ่ายในราชอาณาจักรแล้ว
ยังนำวิชาการและเทคโนโลยีจากต่างประเทศเข้ามาเผยแพร่อีกด้วย
ซึ่งจะเป็นผลดีต่อเศรษฐกิจและการพัฒนาทางวิชาการและเทคโนโลยีของประเทศ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ศ.
๒๕๒๒ เพื่อกำหนดให้คนต่างด้าวดังกล่าวไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

[รก.๒๕๒๘/๙๖/๕๑พ/๒๖กรกฎาคม๒๕๒๘]















ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๐
พระราชกฤษฎีกา
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดงานในอาชีพและวิชาที่ห้ามคนต่างด้าวทำ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๖
 

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๖
เป็นปีที่ ๔๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพบางประเภทที่ห้ามคนต่างด้าวทำเสียใหม่
เพื่อให้สอดคล้องกับภาวะเศรษฐกิจและการลงทุน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๖

มาตรา ๒[๑]
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓
ให้ยกเลิกความใน (๑) และ (๒)
ของบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดงานในอาชีพและวิชาชีพที่ห้ามคนต่างด้าวทำ พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑)
งานกรรมกร ยกเว้นงานกรรมกรในเรือประมงตาม (๒) 
(๒)
งานกสิกรรม งานเลี้ยงสัตว์ งานป่าไม้ หรืองานประมง ยกเว้นงานที่ใช้ความชำนาญงานเฉพาะสาขา
งานควบคุมดูแลฟาร์ม หรืองานกรรมกรในเรือประมงเฉพาะการประมงทางทะเล

มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้


ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในปัจจุบันมีการขาดแคลนแรงงานไทยในการประกอบการประมงทางทะเล ดังนั้น เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว
สมควรกำหนดยกเว้นให้คนต่างด้าวสามารถทำงานอาชีพเป็นกรรมกรในเรือประมงเฉพาะการประมงทางทะเลได้
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้


























สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๐ เมษายน ๒๕๔๙

ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๐


[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอน ที่๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔/๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๖
ตราพระบรมราชโองการ
ตราพระบรมราชโองการ
พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการ
ในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติ
การทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑
พ.ศ. ๒๕๒๒
----------
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐
เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่าโดยที่เห็นเป็นการสมควรกำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักร
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑
 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๔ (๖)
แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้
 มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า `พระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการในราชอาณาจักรไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ศ. ๒๕๒๒'
 มาตรา
๒
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]
 มาตรา
๓
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการ
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๒๒ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๑๕
พ.ศ. ๒๕๑๗
 มาตรา
๔
คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจในราชอาณาจักรในลักษณะดังต่อไปนี้
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๒๑ ทั้งนี้
เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจที่ผู้นั้นได้รับอนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักร
คือ
 (๑)
เพื่อให้ความช่วยเหลือแก่รัฐบาลในการพัฒนาการศึกษาของชาติ รวมทั้งการฝึกอบรมครูและอาจารย์
และการสอนนักศึกษาหรือนิสิตในระดับวิทยาลัยหรือมหาวิทยาลัยของรัฐ
 (๒)
เพื่อให้ความช่วยเหลือในการฝึกสอนการกีฬาให้แก่นักกีฬาตามข้อตกลงกับองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย
หรือเพื่อเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาในราชอาณาจักรเป็นเวลาไม่เกินสามสิบวันหรือ
 (๓) เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนาธรรมหรือศิลปะ โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรี
 มาตรา
๕
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส. โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี


หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจบางประการ
ไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งประกาศของคณะปฏิบัติ ฉบับที่ ๓๒๒ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ เสียใหม่
และสมควรกำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาปฏิบัติหน้าที่หรือภารกิจในการกีฬาในราชอาณาจักรไม่ต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๒๑
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

















ภัทรวีร์/ปรับปรุง
๒๘ พฤศจิกายน
๒๕๖๐






[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖ / ตอนที่ ๗๔ / ฉบับพิเศษ หน้า ๙๑ / ๙ พฤษภาคม ๒๕๒๒