ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๖๐
 

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่
๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกและนายอำเภอเดิมบางนางบวช
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกตั้งแต่วันที่ถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐ ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม
๒๕๖๐

ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

หมวด
๑
บททั่วไป
 

ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้
สถานประกอบกิจการ หมายความว่า
สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความใน
มาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ประกอบกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า
สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า
สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า
สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง
ๆ ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
(๑) กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง
(๑.๑) การเพาะพันธุ์ เลี้ยง และการอนุบาลสัตว์ทุกชนิด
(๑.๒) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น
ทั้งนี้
ไม่ว่าจะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการในทางตรง หรือทางอ้อม หรือไม่ก็ตาม
(๒) กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๒.๑) การฆ่า หรือชำแหละสัตว์
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร เร่ขาย หรือขายในตลาด
(๒.๒) การหมัก ฟอก ตาก หรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์
(๒.๓) การสะสมเขา กระดูก
หรือชิ้นส่วนสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๒.๔) การเคี่ยวหนัง เอ็น หรือไขสัตว์
(๒.๕) การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนัง ขนสัตว์หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม นึ่ง
ตาก เผา หรือกรรมวิธีใด ๆ ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร
(๒.๖) การผลิต โม่ ป่น บด ผสม บรรจุ สะสม
หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์
(๒.๗) การผลิต แปรรูป สะสม หรือล้างครั่ง
(๓) กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร
เครื่องดื่ม น้ำดื่ม ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑) การผลิต ส ะสม ห รือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง
น้ำพริกปรุงสำเร็จเต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว น้ำจิ้ม หรือซอสปรุงรสต่าง ๆ
(๓.๒) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง
จากสัตว์ ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม แหนม หม่ำ ไส้กรอก กะปิ
น้ำปลา หอยดอง น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๓) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง
แช่อิ่ม จากผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
(๓.๔) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ
อาหารจากพืชหรือสัตว์โดยการตาก บด นึ่ง ต้ม ตุ๋น เคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควัน
ปิ้ง ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด
(๓.๕) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุลูกชิ้น
(๓.๖) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เส้นหมี่ ขนมจีน
ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ หรือเนื้อเทียม หรือผลิตภัณฑ์อื่น
ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๗) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี สปาเกตตี พาสต้า
หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๘) การผลิต ขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี้ยะ
ขนมอบอื่นๆ
(๓.๙) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำนม
หรือผลิตภัณฑ์จากน้ำนมสัตว์
(๓.๑๐) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เนย เนยเทียม
เนยผสม ผลิตภัณฑ์เนย ผลิตภัณฑ์เนยเทียม และผลิตภัณฑ์เนยผสม
(๓.๑๑) การผลิตไอศกรีม
(๓.๑๒) การคั่ว สะสม หรือแบ่งบรรจุกาแฟ
(๓.๑๓) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ใบชาแห้ง ชาผง
หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๓.๑๔) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์
สุรา เบียร์ ไวน์ น้ำส้มสายชู ข้าวหมาก น้ำตาลเมา
(๓.๑๕) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ
(๓.๑๖) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุ หรือขนส่งน้ำแข็ง
(๓.๑๗) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำอัดลม น้ำหวาน
น้ำโซดา น้ำจากพืช ผัก ผลไม้ เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง
ขวดหรือภาชนะอื่นใด
(๓.๑๘) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารบรรจุกระป๋อง
ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๓.๑๙) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ ผงชูรส
หรือสารปรุงแต่งอาหาร
(๓.๒๐) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำตาล น้ำเชื่อม
(๓.๒๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุแบะแซ
(๓.๒๒) การแกะ ตัดแต่ง ล้างสัตว์น้ำ
ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น
(๓.๒๓) การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็งอาหาร
(๓.๒๔) การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักร
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา
เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด
(๔.๑) การผลิต โม่ บด ผสม หรือบรรจุยา
(๔.๒) การผลิต บรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น
เครื่องสำอางรวมทั้งสบู่ที่ใช้กับร่างกาย
(๔.๓) การผลิต บรรจุสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔.๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๔.๕) การผลิตผงซักฟอก สบู่ น้ำยาทำความสะอาด
หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่าง ๆ
(๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๕.๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำมันจากพืช
(๕.๒) การล้าง อบ รม หรือสะสมยางดิบ
(๕.๓) การผลิต
หรือแบ่งบรรจุแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู แป้งจากพืช หรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๕.๔) การสีข้าว นวดข้าวด้วยเครื่องจักร
หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วยวิธีใด ๆ ก็ตาม
(๕.๕) การผลิตยาสูบ
(๕.๖) การขัด กะเทาะ หรือบดเมล็ดพืช
(๕.๗) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุปุ๋ยหรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย
(๕.๘) การผลิตเส้นใยจากพืช
(๕.๙) การตาก สะสม ขนถ่ายมันผลิตผลของสำปะหลัง
ข้าวเปลือก อ้อย ข้าวโพด
(๖) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๖.๑) การผลิตภาชนะ เครื่องประดับ เครื่องมือ อุปกรณ์
หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยโลหะหรือแร่
(๖.๒) การถลุงแร่ การหลอม หรือหล่อโลหะทุกชนิด
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๓) การกลึง เจาะ เชื่อม ตี ตัด ประสาน รีด
หรืออัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน
(๖.๑)
(๖.๔) การเคลือบ ชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก
โครเมียม นิกเกิลหรือโลหะอื่นใด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๕) การขัด ล้างโลหะด้วยเครื่องจักร หรือสารเคมี
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๖) การทำเหมืองแร่ สะสม แยก คัดเลือก หรือล้างแร่
(๗) กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๗.๑) การต่อ ประกอบ เคาะ ปะผุ พ่นสี
หรือพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๗.๒) การผลิตยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๓) การซ่อม การปรับแต่งเครื่องยนต์ เครื่องจักร
เครื่องกล ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๔) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๗.๕) การล้าง ขัดสี เคลือบสี หรืออัดฉีดยานยนต์
(๗.๖) การผลิต สะสม จำหน่าย ซ่อม หรืออัดแบตเตอรี่
(๗.๗) การจำหน่าย ซ่อม ปะ เชื่อมยางยนต์
หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ
(๗.๘) การผลิต ซ่อม ประกอบ หรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
(๗.๙) การสะสม หรือการซ่อมเครื่องกล
เครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกลเก่า
(๘) กิจการที่เกี่ยวกับไม้หรือกระดาษ
(๘.๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๘.๒) การเลื่อย ซอย ขัด ไส เจาะ ขุดร่อง ทำคิ้ว
หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๘.๓) การผลิต พ่น ทาสารเคลือบเงา หรือสี
แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ หวาย ชานอ้อย
(๘.๔) การอบไม้
(๘.๕) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุธูป
(๘.๖) การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียน
หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยกระดาษ
(๘.๗) การผลิตกระดาษชนิดต่าง ๆ
(๘.๘) การเผ่าถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๙) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๙.๑) การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
(๙.๓) การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๔) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร
การให้บริการ ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๕) การประกอบกิจการโรงแรม
สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๖) การประกอบการกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า
ห้องเช่า หรือห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๗) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๙.๘) การจัดให้มีมหรสพ
การแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ
หรือตู้เพลง หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๙) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)
(๙.๑๐)
การประกอบกิจการการเล่นสเกต หรือโรลเลอร์เบลด หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๑๑) การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๙.๑๒) การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย
(๙.๑๓) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก
(๙.๑๔) การประกอบกิจการสวนสนุก โบว์ลิ่ง หรือตู้เกม
(๙.๑๕) การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์
(๙.๑๖) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
(๙.๑๗) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์ หรือสิ่งแวดล้อม
(๙.๑๘) การประกอบกิจการสักผิวหนัง
หรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย
(๙.๑๙)
การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ
(๙.๒๐) การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ
(๙.๒๑) การประกอบกิจการให้บริการสปา อาบน้ำ ตัดขน
รับเลี้ยงหรือรับฝากสัตว์ชั่วคราว
(๑๐) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑๐.๑) การปั่นด้าย กรอด้าย ทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือทอผ้าด้วยกี่กระตุก
(๑๐.๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย นุ่น หรือใยสังเคราะห์
(๑๐.๓) การปั่นฝ้าย นุ่น ใยสังเคราะห์ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๕) การเย็บ ปักผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๖) การพิมพ์ผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๐.๗) การซัก อบ รีด หรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๘) การย้อม ฟอก กัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๑) การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๑๑.๒) การระเบิด โม่ ป่น หรือย่อยหินด้วยเครื่องจักร
(๑๑.๓) การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุคล้ายคลึง
(๑๑.๔) การสะสม ผสมซีเมนต์ หิน ทราย วัสดุก่อสร้าง
รวมทั้งการขุด ตัก ดูด โม่ บด หรือย่อยด้วยเครื่องจักร
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๑๑.๒)
(๑๑.๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน หรือกระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๖) การเลื่อย ตัด หรือประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของ
เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
(๑๑.๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง
หรือการเผาหินปูน
(๑๑.๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม
(๑๑.๙) การผลิต ตัด บดกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๑.๑๐) การผลิตกระดาษทราย หรือผ้าทราย
(๑๑.๑๑) การผลิตใยแก้ว หรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
(๑๑.๑๒) การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก
แก้ว หินหรือวัตถุอื่นใด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๕)
(๑๒) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน
ถ่านโค้ก และสารเคมีต่าง ๆ
(๑๒.๑) การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งกรด ด่าง
สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย
(๑๒.๒) การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งก๊าซ
(๑๒.๓) การผลิต สะสม กลั่น
หรือขนส่งปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
(๑๒.๔) การผลิต สะสม หรือขนส่งถ่านหิน หรือถ่านโค้ก
(๑๒.๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน
(๗.๑)
(๑๒.๖)
การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ด้วยยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์
เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๗) การโม่ สะสม การบดชัน
(๑๒.๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี
(๑๒.๙) การผลิต ล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๒.๑๐) การเคลือบ ชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์
เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๒) การผลิต หรือบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๒.๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๒.๑๔) การผลิต สะสม ขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๒.๑๕) การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
(๑๒.๑๖) การผลิต สะสม บรรจุ
ขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค
(๑๒.๑๗) การผลิต สะสม หรือบรรจุกาว
(๑๓) กิจการอื่น ๆ
(๑๓.๑) การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๑๓.๒) การผลิต
ซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า
(๑๓.๓) การผลิตเทียน หรือเทียนไข
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๓.๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือถ่ายเอกสาร
(๑๓.๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด
ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๑๓.๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๑๓.๗) การล้างขวด
ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่
(๑๓.๘) การพิมพ์ เขียน พ่นสี หรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๑๓.๙) การประกอบกิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา
หรือแพปลา
(๑๓.๑๐) การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยใช้เครื่องจักร
(๑๓.๑๑) การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง
หรือสัตว์พาหะนำโรค
(๑๓.๑๒) การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้
หรือผลิตภัณฑ์จากยาง
(๑๓.๑๓) การผลิต สะสม หรือขนส่งไบโอดีเซลและเอทานอล

ข้อ ๗ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่กำหนดในข้อ ๕ ทั้งในลักษณะที่เป็นการค้าและไม่เป็นการค้าจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวกับสุขลักษณะและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพในเรื่องต่าง
ๆ ที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียว และสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ข้อ ๘ กิจการใดที่กำหนดให้เป็นกิจการควบคุมตามข้อ
๕ หากองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกเห็นว่าเป็นกิจการการที่ควรกำหนดมาตรฐานการควบคุม
ในด้านสุขาภิบาล สิ่งแวดล้อม สาธารณสุขและความปลอดภัย เกินกว่าที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ให้องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกออกข้อบัญญัติเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์ในการควบคุมด้านสุขาภิบาล
สิ่งแวดล้อม สาธารณสุขและความปลอดภัย เพิ่มเติมเฉพาะกิจการนั้นก็ได้

ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้
ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ
หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
หรือมีการประกอบกิจงการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย
แล้วแต่กรณี

หมวด
๒
สถานที่ตั้ง
ลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล
 

ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องบันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง
มีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน
โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง
(๒)
ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๓)
ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

ข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี
วัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน
ที่ล้างตาฉุกเฉิน
ตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม
หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑)
มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(๓) กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษ หรือวัตถุอันตราย
หรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลง
และสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหาร
หรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร การปรุงอาหาร การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกว่าด้วยสถานจำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
ปลอดภัยเป็นสัดส่วน และต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด
๓
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
 

ข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงาน
และปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑) มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้
และเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้
จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อย ๖ เดือนต่อครั้ง
และมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒)
กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตราย หรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะ
ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด
๔
การควบคุมของเสีย
มลพิษหรือสิ่งใด ๆ
ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ
 

ข้อ ๑๘ สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือน
มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

ข้อ ๑๙ ในระหว่างที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ยังไม่กำหนดมาตรฐานมลพิษด้านต่าง ๆ
สำหรับกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกนำค่ามาตรฐานด้านมลพิษตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องมาบังคับใช้ในข้อบัญญัตินี้โดยอนุโลม

หมวด
๕
ใบอนุญาต
 

ข้อ ๒๐ ผู้ประกอบกิจการที่ขอรับใบอนุญาตต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๑ ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องนำสำเนาหลักฐานดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน ข้าราชการ
หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจของผู้ขอรับใบอนุญาต
(๒) สำเนาทะเบียนบ้านของผู้ขอรับใบอนุญาต
(๓) ใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกำหนด
(๔) หนังสือจดทะเบียนนิติบุคคล กรณีผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นนิติบุคคล
(๕) หนังสือมอบอำนาจกรณีที่มีการมอบอำนาจ
พร้อมแนบสำเนาบัตรประจำตัวประชาชน ข้าราชการ
หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจและสำเนาทะเบียนบ้านของผู้รับมอบอำนาจ
(๖) หลักฐานอื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกกำหนด

ข้อ ๒๒ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขอรับใบอนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมเหตุผลให้แก่ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องครบถ้วนตามกำหนด
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายระยะเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้นั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๓ การออกใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้ขอรับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๔ ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๕ ใบอนุญาตมีกำหนดอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแกเท่านั้น
การต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามหมวด ๒ หมวด
๓ หมวด ๔ ข้อ ๒๑ ข้อ ๒๒ และข้อ ๒๓ โดยอนุโลม

ข้อ ๒๖ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๗ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ
ให้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่มีอยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๘ ผู้ได้รับอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับการต่ออายุใบอนุญาต ตลอดเวลาที่ดำเนินการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มอีกร้อยละยี่สิบของค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินการไว้จนกว่าจะเสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๙ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก

ข้อ ๓๐ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน
ในกรณีผู้ได้รับใบอนุญาตถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามข้อบัญญัตินี้
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต
และการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๓๑ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ
ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งให้แจ้งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนา
หรือสำนักทำงานของผู้รับใบอนุญาตหรือให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๒ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด
๖
อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข
 

ข้อ ๓๓ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ
ดังต่อไปนี้
(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ
มาเพื่อให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ
หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา
(๒) เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ในระหว่างระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
หรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากผู้ประกอบกิจการหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั่น
(๓) แนะนำ ให้ผู้ได้รับอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๓๔ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด
๗
บทกำหนดโทษ
 

ข้อ ๓๕ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้
ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

บทเฉพาะกาล
 

ข้อ ๓๖ ให้ผู้ประกอบกิจการที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการก่อนที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับยังคงสามารถประกอบกิจการได้อยู่ต่อไปจนกว่าใบอนุญาตจะหมดอายุ
และต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามความที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ยกเว้นเรื่องระยะห่างของสถานประกอบกิจการไม่ให้นำมาใช้บังคับ


ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐
บุญส่ง ดวงจินดา
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
เอกสารแนบท้าย

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต
๓. แบบใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๔. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต
๕. แบบคำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)



พัชรภรณ์/จัดทำ
๔
มีนาคม ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ
๒๓๖ ง/หน้า ๑๑๙/๒๕ กันยายน ๒๕๖๑