รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-สรุปข่าวการประชุมคณะรัฐมนตรี 14 พฤศจิกายน 2566
วันอังคารที่ 14 พฤศจิกายน 2566
14/11/2566
สรุปข่าวการประชุมคณะรัฐมนตรี 14 พฤศจิกายน 2566
นายภูมิธรรม เวชยชัย  รองนายกรัฐมนตรี  เป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี ณ ห้องประชุม 501 ตึกบัญชาการ 1 ทําเนียบรัฐบาล
http://www.thaigov.go.th
(โปรดตรวจสอบมติคณะรัฐมนตรีที่เป็นทางการจากสํานักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีอีกครั้ง)
วันนี้ 14 พฤศจิกายน 2566 เวลา 09.00 น. นายภูมิธรรม เวชยชัย รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี ณ ห้องประชุม 501 ตึกบัญชาการ 1 ทําเนียบรัฐบาล ซึ่งสรุปสาระสําคัญดังนี้
กฎหมาย
1.  เรื่อง  ร่างกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในสถาบันอุดมศึกษา
2.  เรื่อง  ขยายระยะเวลาในการออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา 22 วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562
3.  เรื่อง  (ร่าง) แผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2566 - 2570 ตามพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558
4.  เรื่อง  ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541
5.  เรื่อง  ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้าน พ.ศ. 2553
6.  เรื่อง  เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาขยายระยะเวลาในการออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 (พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม)
เศรษฐกิจ
7.  เรื่อง  ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542
8.  เรื่อง  รายงานผลการดําเนินงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทย ประจําปี 2565
9.  เรื่อง  มาตรการรักษาเสถียรภาพราคาข้าวเปลือก ปีการผลิต 2566/67 (เพิ่มเติม)
10.  เรื่อง  ข้อเสนอแนวทางการบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทราย
11.  เรื่อง  การปรับปรุงปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567
ต่างประเทศ
12.  เรื่อง  การเสนองบประมาณและแผนการดําเนินงานประจําปี 2567 ขององค์กรร่วมไทย – มาเลเซีย
แต่งตั้ง
13.  เรื่อง  การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ (สํานักนายกรัฐมนตรี)
14.  เรื่อง  การแต่งตั้งผู้รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
*********
กฎหมาย
1. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในสถาบันอุดมศึกษา
คณะรัฐมนตรีมีมติ ดังนี้
1. รับทราบร่างกฎกระทรวงที่สํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (สคก.) ตรวจพิจารณาแล้ว รวม 3 ฉบับ และให้สํานักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีส่งร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้รวม 3 ฉบับ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมลงนามและประกาศในราชกิจจานุเบกษาต่อไป
2. ให้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ) รับความเห็นของสํานักงบประมาณไปพิจารณาดําเนินการต่อไปด้วย
ทั้งนี้ สคก.เสนอว่า
1. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ได้ส่งร่างกฎกระทรวง รวม 3 ฉบับ ได้แก่
1.1 ร่างกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. ....
1.2 ร่างกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. ....
1.3 ร่างกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. .... ซึ่งมีสาระสําคัญเป็นการปรับปรุงการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ อว. โดยจัดตั้งคณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ และสํานักส่งเสริมวิชาการและจัดการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพิ่มขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทการจัดการอุดมศึกษาที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งคณะกรรมการการอุดมศึกษาได้พิจารณากลั่นกรอง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมได้พิจารณาเห็นชอบแล้ว และให้ส่ง สคก. ตรวจพิจารณาตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2549 เรื่อง ขั้นตอนการแบ่งส่วนราชการภายในสถาบันอุดมศึกษา ที่กําหนดว่าเมื่อมีการจัดทํากฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการภายในสถาบันอุดมศึกษาให้เสนอคณะกรรมการการอุดมศึกษาพิจารณากลั่นกรอง และเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมพิจารณา แล้วส่งให้ สคก. ตรวจพิจารณา
2. สคก. ได้ตรวจพิจารณาร่างกฎกระทรวง รวม 3 ฉบับ ตามข้อ 1 เสร็จแล้ว และอว. (สํานักงานปลัดกระทรวง มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ) ได้ยืนยันให้ความเห็นชอบกับการแก้ไขเพิ่มเติมร่างกฎกระทรวง รวม 3 ฉบับดังกล่าวแล้ว
สาระสําคัญของร่างกฎกระทรวง
ร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้ รวม 3 ฉบับ มีสาะสําคัญเป็นการปรับปรุงการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ อว. โดยจัดตั้งคณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ และสํานักส่งเสริมวิชาการและจัดการเรียนรู้ตลอดชีวิต เพิ่มขึ้น โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้*
มหาวิทยาลัย
กฎกระทรวงเดิม
ร่างกฎกระทรวงที่เสนอในครั้งนี้
มหาวิทยาลัย
ราชภัฏร้อยเอ็ด
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะครุศาสตร์และการพัฒนา
3. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
4. สํานักส่งเสริมวิชาการและการเรียนรู้ตลอดชีวิต
มหาวิทยาลัย
ราชภัฏศรีสะเกษ
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะครุศาสตร์และการพัฒนา
3. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
4. สํานักส่งเสริมวิชาการและการเรียนรู้ตลอดชีวิต
มหาวิทยาลัย
ราชภัฏชัยภูมิ
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
1. สํานักงานอธิการบดี
2. คณะครุศาสตร์และการพัฒนา
3. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์
4. สํานักส่งเสริมวิชาการและการเรียนรู้ตลอดชีวิต
___________________
* ปัจจุบันมหาวิทยาลัยทั้ง 3 แห่ง ได้มีการเปิดการเรียนการสอนในคณะครุศาสตร์อยู่แล้ว โดยมีฐานะเป็นส่วนงานภายในของคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ โดยร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้จะเป็นการยกฐานะให้คณะครุศาสตร์กลายเป็นส่วนราชการในมหาวิทยาลัยทั้ง 3 แห่ง สําหรับสํานักส่งเสริมวิชาการและการเรียนรู้ตลอดชีวิต ปัจจุบันมีการดําเนินการเป็นส่วนงานภายในของสํานักงานอธิการบดี
2. เรื่อง ขยายระยะเวลาในการออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา 22 วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามความในกฎหมายที่อยู่ในความรับผิดชอบของ คค. ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามที่กระทรวงคมนาคม (คค.) เสนอ
ทั้งนี้ คค. เสนอว่า
1. คณะรัฐมนตรีได้มีมติ (28 กุมภาพันธ์ 2566) ให้หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงานเร่งตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนซึ่งมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ที่เข้าข่ายเป็นกรณีตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 และเร่งดําเนินการจัดทํากฎหรือดําเนินการนั้น ภายในขอบเขตหน้าที่และอํานาจให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 กรณีที่ไม่อาจดําเนินการให้แล้วเสร็จครบถ้วนได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ให้พิจารณาเสนอเรื่องต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาออกไปอีก 1 ปี ตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โดยให้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาดังกล่าวประกอบด้วย
2. การออกกฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามพระราชบัญญัติ รวม 12 ฉบับ ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของ คค. อยู่ระหว่างดําเนินการตามขั้นตอนของกฎหมาย คค. จึงมีความจําเป็นที่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรี เพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรอง รวม 136 ฉบับได้แก่
2.1 พระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ําไทย พระพุทธศักราช 2456 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 3 ฉบับ ประกอบด้วย กฎกระทรวงจํานวน 2 ฉบับ และข้อบังคับ จํานวน 1 ฉบับ)
2.2 พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในงานประมง พ.ศ. 2562 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง 1 ฉบับ)
2.3 พระราชบัญญัติเรือไทย พ.ศ. 2481 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 2 ฉบับ ประกอบด้วยระเบียบ จํานวน 1 ฉบับ และประกาศ จํานวน 1 ฉบับ)
2.4 พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 9 ฉบับ ประกอบด้วย กฎกระทรวง จํานวน 7 ฉบับ และประกาศ จํานวน 2 ฉบับ)
2.5 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับ รองประกอบด้วยกฎกระทรวง จํานวน 6 ฉบับ)
2.6 พระราชบัญญัติทางหลวงสัมปทาน พ.ศ. 2542 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรองประกอบด้วยกฎกระทรวง จํานวน 2 ฉบับ)
2.7 พระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. 2535 และแก้ไขเพิ่มเติม (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 3 ฉบับ ประกอบด้วย พระราชกฤษฎีกา 1 ฉบับ กฎกระทรวง จํานวน 1 ฉบับ และข้อบังคับ จํานวน 1 ฉบับ)
2.8 พระราชบัญญัติการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2543 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง 1 ฉบับ)
2.9 พระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดหาอสังหาริมทรัพย์เพื่อกิจการขนส่งมวลชน พ.ศ. 2540 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรองประกอบด้วย กฎกระทรวง จํานวน 2 ฉบับ)
2.10 พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 101 ฉบับ ประกอบด้วย พระราชกฤษฎีกา จํานวน 1 ฉบับ กฎกระทรวง จํานวน 6 ฉบับ ประกาศ จํานวน 9 ฉบับ ระเบียบ จํานวน 11 ฉบับ ข้อบังคับ จํานวน 15 ฉบับ และข้อกําหนด จํานวน 59 ฉบับ)
2.11 พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดบางประการต่อการเดินอากาศ พ.ศ. 2558 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 5 ฉบับ ประกอบด้วย กฎกระทรวง จํานวน 2 ฉบับ ประกาศ จํานวน 1 ฉบับ และระเบียบ จํานวน 2 ฉบับ)
2.12 พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2562 (อยู่ระหว่างดําเนินการออกกฎหมายลําดับรอง 1 ฉบับ)
ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 โดยมีร่างกฎหมายลําดับรองที่อยู่ระหว่างขั้นตอนการดําเนินการต่าง ๆ
3. โดยที่เนื้อหาและสาระสําคัญของกฎหมายแม่บทที่ให้อํานาจออกกฎหมายลําดับรองมีหลายประเด็นเกี่ยวข้องกับหน้าที่และอํานาจ ตลอดจนแนวทางปฏิบัติงานของ คค. ในด้านของคมนาคมและอาจก่อภาระแก่ประชาชน เช่น การกําหนดค่าธรรมเนียมการมีหรือวางทุ่นหรือเครื่องสําหรับผูกจอดเรือในน่านน้ํา แม่น้ําหรือทําเลทอดสมอจอดเรือใด ๆ การกําหนดอัตราค่าเดินทางและค่าธรรมเนียมสําหรับการเดินทางไปตรวจเรือนอกสถานที่ราชการ การให้ใบรับรองแทนให้แก่กรมประมง และกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน การกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจดทะเบียนเรือประมงพาณิชย์ เพื่อทําการประมงนอกน่านน้ําไทย การรับจัดการขนส่งผ่านแพลตฟอร์ม การออกใบอนุญาตในการขนส่งวัตถุอันตรายของผู้ที่เกี่ยวข้อง ประกอบกับ คค. มีกฎหมายที่อยู่ในความรับผิดชอบเป็นจํานวนหลายฉบับจึงต้องใช้ระยะเวลาในการพิเคราะห์บทบัญญัติของกฎหมายและสาระสําคัญของกฎหมายฉบับต่าง ๆ ว่าบทบัญญัติใดมีลักษณะเป็นไปตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 และกฎหมายลําดับรองบางฉบับอยู่ระหว่างการเตรียมข้อมูลเพื่อนําไปดําเนินการรับฟังความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องและวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมาย และอยู่ในขั้นตอนการทบทวนตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องหรือการตีความบทบัญญัติของกฎหมายที่ยังไม่เป็นที่ยุติ ดังนั้น คค. ไม่สามารถออกกฎหมายลําดับรองได้ทันภายในระยะเวลาตามที่กําหนด จึงมีความจําเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรองดังกล่าว ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ทั้งนี้ คค. ได้ดําเนินการออกกฎหมายลําดับรองแล้ว จํานวน 634 ฉบับ
3. เรื่อง (ร่าง) แผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2566 - 2570 ตามพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ (ร่าง) แผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2566 - 2570 ตามพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558 [(ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ)] ตามที่คณะกรรมการโรคติดต่อแห่งชาติ (คณะกรรมการฯ) (รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เป็นประธานกรรมการ) เสนอ
โดยให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องบูรณาการการทํางานและนําแผนปฏิบัติการดังกล่าวไปใช้เป็นกรอบในการจัดทําแผนปฏิบัติงานและแผนการใช้จ่ายงบประมาณ โดยคํานึงหลักความประหยัดและความคุ้มค่า ตลอดจนสนับสนุนการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ซึ่งรวมถึงภาคเอกชน ภาคประชาชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดําเนินการตามแผนปฏิบัติการดังกล่าว สําหรับค่าใช้จ่ายที่อาจเกิดขึ้นจากการดําเนินการภายใต้ (ร่าง) แผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2566 - 2570 ตามพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558 ดังกล่าว ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณาใช้จ่ายตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการใช้งบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 ไปพลางก่อน ในโอกาสแรกก่อน สําหรับค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในปีต่อ ๆ ไป ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดทําแผนการปฏิบัติงานและแผนการใช้จ่ายงบประมาณตามภารกิจความจําเป็นและเหมาะสม เพื่อเสนอขอตั้งงบประมาณรายจ่ายประจําปี และ/หรือพิจารณาเงินนอกงบประมาณ รวมถึงรายได้ หรือเงินอื่นใดที่หน่วยงานมีอยู่ หรือสามารถนํามาใช้จ่ายสมทบค่าใช้จ่ายในการดําเนินการตามขั้นตอนต่อไป ตามความเห็นของสํานักงบประมาณ
สาระสําคัญของเรื่อง
คณะกรรมการฯ รายงานว่า
1. ที่ผ่านมาได้มีการจัดทําแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด มาแล้ว 2 ฉบับ ต่อมาคณะกรรมการฯ เห็นชอบให้ขยายระยะเวลาดําเนินงานแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2562 - 2564 ไปจนถึงวันที่ 30 กันยายน 2565 ซึ่งปัจจุบันสิ้นสุดระยะเวลาดําเนินงานแล้ว กรมควบคุมโรค ในฐานะสํานักงานเลขานุการคณะกรรมการฯ จึงจัดทํา (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ซึ่งเป็นแผนฉบับที่ 3 ที่มีความสอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบันและเชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ชาติ แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561 - 2580) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570) และแผนระดับที่ 3 ที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ คณะกรรมการด้านวิชาการ ในคราวประชุมครั้งที่ 17/2565 เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2565 และคณะกรรมการฯ ในคราวประชุมครั้งที่ 8/2565 เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2565 มีมติเห็นชอบในหลักการ (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ด้วยแล้ว
2. (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ มีฐานะเป็นแผนระดับ 3 จัดทําขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือสําหรับหน่วยงานของรัฐ คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดและคณะกรรมการโรคติดต่อกรุงเทพมหานคร ในการใช้นําไปเป็นกรอบ การดําเนินงานโดยส่งเสริมความร่วมมือของทุกภาคส่วนให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน สามารถเตรียมความพร้อมและป้องกันควบคุมโรคติดต่อ ทั้งในระดับประเทศและระดับพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้ประชาชนมีความมั่นคงทางสุขภาพเป็นพื้นฐานสําหรับการพัฒนาความมั่นคงด้านต่าง ๆ ของประเทศอย่างยั่งยืนต่อไป โดยมีสาระคัญสรุปได้ ดังนี้
2.1 วิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าประสงค์หลัก นโยบายการเฝ้าระวังป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ วัตถุประสงค์ และเป้าหมายสําคัญ
หัวข้อ
สาระสําคัญ
วิสัยทัศน์
ประเทศไทยปลอดภัยจากโรคติดต่อด้วยระบบเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อที่มีประสิทธิภาพทันต่อสถานการณ์ และได้มาตรฐานในระดับนานาชาติ ภายใต้ความร่วมมือของทุกภาคส่วน เพื่อนําไปสู่คุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนอย่างยั่งยืน
ตัวอย่างพันธกิจที่สําคัญ
 พัฒนาองค์ความรู้ นวัตกรรม ระบบข้อมูล เทคโนโลยี และโครงสร้างพื้นฐาน ในการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ
 กําหนดกลไกการพัฒนาระบบการจัดการภาวะฉุกเฉิน และการยกระดับการเฝ้าระวัง ป้องกันควบคุมโรคติดต่อ โดยการมีส่วนร่วมของภาคส่วนต่าง ๆ
 กําหนดนโยบาย แนวทางการพัฒนากําลังคนให้มีขีดความสามารถในการเฝ้าระวังเตือนภัย สอบสวนป้องกันและควบคุมโรคติดต่อ และสร้างกลไกเชื่อมโยงเครื่อข่ายทั้งภายในประเทศ และระหว่างประเทศ
 พัฒนาระบบ กลไก และเครือข่ายในการสื่อสารความเสี่ยง และเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารในการสนับสนุนการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ และตอบสนองต่อการระบาดของโรค
เป้าประสงค์หลัก
ป้องกัน ควบคุม กําจัด กวาดล้าง และลดผลกระทบจากโรคติดต่อ ด้วยระบบการทํางานที่เข้มแข็งของเครือข่ายการทํางานทุกภาคส่วน รวมทั้งการมีส่วนร่วมของประชาชน
ตัวอย่างนโยบายการเฝ้าระวังป้องกันและควบคุมโรคติดต่อที่สําคัญ
 เร่งรัดการกําจัดและกวาดล้างโรคที่เป็นพันธสัญญากับนานาชาติ และเป็นโรคที่ประเทศไทยสามารถควบคุมได้ระดับหนึ่งแล้ว เช่น โรคโปลิโอ โรคมาลาเรีย โรคเรื้อน โรคเอดส์ โรคหัด โรคพิษสุนัขบ้า และโรคเท้าช้าง
 พัฒนาระบบการป้องกันโรคติดต่ออันตรายเพื่อลดโอกาสการระบาดของโรคติดต่ออันตรายในประเทศไทยให้เหลือน้อยที่สุด
 ควบคุมโรคติดต่อประจําถิ่น เช่น ไข้เลือดออก ไข้หวัดใหญ่ มือเท้าปาก วัณโรค ด้วยมาตรการที่มีประสิทธิภาพเพื่อให้ส่งผลกระทบต่อสุขภาวะของประชาชนให้น้อยที่สุด
ตัวอย่างวัตถุประสงค์ที่สําคัญ
 เพื่อให้ประเทศไทยมีระบบเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ ที่มีประสิทธิภาพ โดยการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน
 เพื่อเป็นกรอบแนวทางในการจัดทําแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออันตราย โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวัง หรือโรคระบาด ในเขตพื้นที่จังหวัดและกรุงเทพมหานคร
ตัวอย่างเป้าหมายสําคัญ
 ทุกจังหวัดมีแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออันตราย โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวังหรือโรคระบาด ซึ่งผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดและกรุงเทพมหานคร
 ประเทศไทยสามารถกําจัดกวาดล้างโรคติดต่อตามพันธสัญญานานาชาติ (โรคมาลาเรีย โรคโปลีโอ โรคหัด โรคเอดส์ โรคพิษสุนัขบ้า และโรคเรื้อน) บรรลุตามเป้าหมาย เช่น ทุกอําเภอไม่มีการแพร่เชื้อมาลาเรียภายในปี 2567 และไม่มีผู้เสียชีวิตด้วยโรคพิษสุนัขบ้า ภายในปี 2568 เป็นต้น
 มีระบบปฏิบัติการภาวะฉุกเฉินที่สามารถรับมือภาวะฉุกเฉินจากโรคติดต่อได้อย่างมีประสิทธิภาพ
 มีการพัฒนาเครือข่ายภายในประเทศและระหว่างประเทศ เพื่อสนับสนุนการเฝ้าระวัง ป้องกันและควบคุมโรคติดต่อ
ตัวอย่างตัวชี้วัดตามเป้าหมายที่สําคัญ
 จํานวนจังหวัดที่มีแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออันตราย โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวัง หรือโรคระบาด ในเขตพื้นที่จังหวัดและกรุงเทพมหานคร
 ร้อยละความสําเร็จในการบรรลุเป้าหมายกําจัดกวาดล้างโรคติดต่อตามพันธสัญญานานาชาติ
 ร้อยละของหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องมีแผนเตรียมความพร้อมและตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข รวมทั้งแผนประคองกิจการ (Business Continuity Plan) และฝึกซ้อมแผนร่วมกันระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง
 ร้อยละของเครือข่ายระหว่างประเทศที่มีแผนงานโครงการความร่วมมือในการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ
2.2 ประเด็นการพัฒนา ประกอบด้วย 5 ประเด็น ดังนี้
หัวข้อ
สาระสําคัญ
ประเด็นการพัฒนา 1 : การพัฒนานโยบาย มาตรการ กฎหมาย และกลไกการบริหารจัดการการป้องกันควบคุมโรคติดต่อ
เป้าหมาย
(1) นโยบาย กฎหมาย มาตรการที่เอื้อต่อการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อมีประสิทธิภาพ
(2) กลไกการบริหารจัดการในการเร่งรัด กําจัด กวาดล้างโรคติดต่อตามพันธสัญญานานาชาติ โรคติดต่ออุบัติใหม่ และการขับเคลื่อนการดําเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อในระดับประเทศ และระดับจังหวัด
ตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมาย
ประกอบด้วย 2 ตัวชี้วัด ดังนี้
 ภายในปี 2570 จํานวนกฎหมาย ระเบียบ หลักเกณฑ์ที่เกี่ยวกับการป้องกันควบคุมโรคติดต่อได้รับการพัฒนาหรือปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติม จํานวน 5 เรื่อง
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออันตราย โรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวังหรือโรคระบาดในเขตพื้นที่จังหวัดหรือกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2566 - 2570 คิดเป็นร้อยละ 100
แนวทางการพัฒนา (กลยุทธ์)
กลยุทธ์ที่ 1 พัฒนานโยบาย มาตรการ กฎหมาย ด้านการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ เช่น ทบทวน ปรับปรุง และบูรณาการกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงหลักเกณฑ์ด้านการเงิน การคลังที่เอื้อต่อการควบคุมโรค รวมทั้งพัฒนาคู่มือการปฏิบัติงานให้ทันสมัยและสอดคล้องกับสถานการณ์
กลยุทธ์ที่ 2 พัฒนาระบบและกลไกการดําเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ เช่น พัฒนาระบบบริหารจัดการโรคติดต่อหรือโรคระบาดตามสถานการณ์ และพัฒนาระบบบริการพิเศษหรือเฉพาะด้านที่เกี่ยวกับการป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ
กลยุทธ์ที่ 3 เสริมสร้างความเข้มแข็งของระบบเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออุบัติใหม่ เช่น พัฒนาระบบเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่ออุบัติใหม่แบบบูรณาการทุกระดับ ภายใต้แนวคิดสุขภาพหนึ่งเดียว
กลยุทธ์ที่ 4 เร่งรัดการกําจัด กวาดล้าง โรคติดต่อตามพันธสัญญานานาชาติ เช่น ขับเคลื่อนและกํากับติดตามการกําจัดกวาดล้างโรคตามพันธสัญญานานาชาติ
โครงการหรือกิจกรรมสําคัญ
ประกอบด้วย 23 โครงการสําคัญ เช่น
 โครงการทบทวนและจัดทําแผนปฏิบัติการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อต่าง ๆ และกลไกการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการไปสู่การปฏิบัติ
 โครงการพัฒนากลไกการดําเนินงานและเสริมสร้างความเข้มแข็งของทีมปฏิบัติการสอบสวนโรคและภัยสุขภาพให้ได้มาตรฐาน
 โครงการส่งเสริมนโยบาย สิทธิการรักษาตามนโยบายรัฐ เพื่อคุ้มครองผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤติ (Universal Coverage for Emergency Patients : UCEP) สําหรับประชากรข้ามชาติและประชากรที่ไม่ใช่คนไทย
 โครงการพัฒนารูปแบบ วิจัย นวัตกรรม ด้านการป้องกันควบคุมโรคอุบัติใหม่
หน่วยงานรับผิดชอบ
เช่น กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) สํานักงบประมาณ (สงป.) กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (กก.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดศ.) คณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัด และคณะกรรมการโรคติดต่อกรุงเทพมหานคร
ประเด็นการพัฒนา 2 : การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และยกระดับการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ
เป้าหมาย
(1) โครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณสุขมีความพร้อมในการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อมีอย่างประสิทธิภาพ
(2) ระบบการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อมีประสิทธิภาพ ครอบคลุมทั้งประชากรไทย และประชากรข้ามชาติ
(3) พัฒนาองค์ความรู้ วิจัย และนวัตกรรม ในการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ และนําไปใช้ประโยชน์
ตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมาย
ประกอบด้วย 5 ตัวชี้วัด เช่น
 ภายในปี 2570 ห้องปฏิบัติการเครือข่ายมีมาตรฐานความปลอดภัย และผ่านการรับรองระบบบริหารจัดการคุณภาพและความสามารถทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ตามมาตรฐาน ที่เป็นที่ยอมรับในระดับชาติหรือนานาชาติ คิดเป็นร้อยละ 100
 ภายในปี 2570 สถานพยาบาลมีการรายงานโรคติดต่ออันตราย หรือโรคระบาดเป็นไปตามบทบัญญัติภายใต้พระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558 คิดเป็นร้อยละ 100
 ภายในปี 2570 ผลงานวิจัยและพัฒนาด้านการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรค และดูแลรักษาผู้ป่วยโรคติดต่อที่นําไปใช้ประโยชน์ คิดเป็นร้อยละ 80
แนวทางการพัฒนา (กลยุทธ์)
กลยุทธ์ที่ 1 พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณสุข เช่น พัฒนาห้องปฏิบัติการและระบบเครือข่ายห้องปฏิบัติการเพื่อรองรับโรคอุบัติใหม่และโรคอุบัติซ้ํา โดยเชื่อมโยงผลการตรวจวินิจฉัยของห้องปฏิบัติการทางการแพทย์และสาธารณสุขเข้าสู่ระบบเฝ้าระวังและระบบตระหนักรู้สถานการณ์ให้ได้โดยเร็ว
กลยุทธ์ที่ 2 พัฒนาความเข้มแข็งของระบบการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุม และดูแลรักษาผู้ป่วยโรคติดต่อ เช่น พัฒนาระบบการแจ้งเตือนภัยโรคระบาดที่รวดเร็ว ทันต่อสถานการณ์ (Real time)
กลยุทธ์ที่ 3 ส่งเสริมการพัฒนาองค์ความรู้ วิจัย และนวัตกรรมในการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุม และดูแลรักษาผู้ป่วยโรคติดต่อ
โครงการหรือกิจกรรมสําคัญ
ประกอบด้วย 21 โครงการสําคัญ เช่น
 โครงการพัฒนาระบบเฝ้าระวังเหตุการณ์ การคัดกรองผู้เดินทาง และยานพาหนะที่ช่องทางเข้าออกประเทศด้วยระบบดิจิทัล
 โครงการพัฒนาระบบข่าวกรองทางระบาดวิทยา
 โครงการพัฒนาศักยภาพการตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการเพื่อการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคและภัยสุขภาพ
 โครงการสนับสนุนการนําผลงานนวัตกรรม วิจัย การจัดการความรู้ ด้านการป้องกัน ควบคุมโรคและภัยสุขภาพไปใช้ประโยชน์
หน่วยงานรับผิดชอบ
เช่น สธ. กก. อว. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ดศ. กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) กระทรวงยุติธรรม กระทรวงแรงงาน กระทรวงอุตสาหกรรม และสํานักงานตํารวจแห่งชาติ
ประเด็นการพัฒนา 3 : การยกระดับการจัดการภาวะฉุกเฉินจากโรคติดต่อ
เป้าหมาย
ระบบและกลไกการจัดการภาวะฉุกเฉินจากโรคติดต่อมีประสิทธิภาพและบูรณาการร่วมกับเครือข่ายสามารถเฝ้าระวัง ตรวจจับ ตอบโต้ภาวะฉุกเฉินได้ทันต่อเหตุการณ์และฟื้นฟูสภาพได้รวดเร็ว
ตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมาย
ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด ดังนี้
 ภายในปี 2570 หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องมีแผนเตรียมความพร้อมและตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข และฝึกซ้อมแผนอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 100
 ภายในปี 2570 ศูนย์ปฏิบัติการภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขที่มีสมรรถนะผ่านเกณฑ์ที่กําหนด คิดเป็นร้อยละ 80
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีการจัดทําแผนระดมบุคลากรทางการแพทย์และสาธารณสุขสาขาที่จําเป็นทั้งจากภาครัฐและภาคเอกชน ในภาวะฉุกเฉินจากโรคติดต่อ คิดเป็น ร้อยละ 100
แนวทางการพัฒนา (กลยุทธ์)
กลยุทธ์ที่ 1 ส่งเสริมการเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือการระบาดของโรคติดต่อ เช่น การจัดทําแผนเตรียมความพร้อมและตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข การเตรียมความพร้อมบุคลากร และการฝึกซ้อมแผนเตรียมความพร้อม
กลยุทธ์ที่ 2 พัฒนาระบบบริหารจัดการควบคุมการระบาดของโรคติดต่อ เช่น พัฒนาศูนย์ปฏิบัติการและระบบบริหารสถานการณ์ฉุกเฉิน การจัดการข้อมูลภาวะฉุกเฉินอย่างเป็นระบบและทันสมัยเพื่อการตัดสินใจและสั่งการได้อย่างรวดเร็วทันเหตุการณ์
กลยุทธ์ที่ 3 เสริมความเข้มแข็งของระบบการดูแลรักษาผู้ป่วยในสถานการณ์การระบาดของโรคติดต่อ เช่น พัฒนาศักยภาพของโรงพยาบาลภาครัฐทุกระดับให้สามารถรับ ภาระดูแลผู้ป่วยจํานวนมากในสถานการณ์โรคระบาด รวมทั้งจัดให้มีสถานที่กักกัน และโรงพยาบาลสนามตามความจําเป็น
กลยุทธ์ที่ 4 เตรียมการฟื้นฟูหลังภาวะฉุกเฉินจากโรคติดต่อ เช่น พัฒนาแนวทางและแผนบริหารจัดการเพื่อการฟื้นฟูสุขภาวะของบุคคลที่ได้รับผลกระทบ
โครงการหรือกิจกรรมสําคัญ
ประกอบด้วย 13 โครงการสําคัญ เช่น
 โครงการพัฒนาแผนรับมือเพื่อตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข
 โครงการพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านการจัดการภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข
 โครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพของศูนย์ปฏิบัติการภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขในทุกระดับรองรับการบริหารสถานการณ์ฉุกเฉินทางสาธารณสุข
 โครงการพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการปฏิบัติงานตอบโต้ภาวะฉุกเฉิน
หน่วยงานรับผิดชอบ
เช่น สธ. กระทรวงกลาโหม อว. ดศ. และกระทรวงมหาดไทย (มท.)
ประเด็นการพัฒนา 4 : การพัฒนากําลังคนและเครือข่ายความร่วมมือระดับชาติและนานาชาติ
เป้าหมาย
(1) การเตรียมกําลังคนด้านการป้องกันควบคุมโรคติดต่อให้ได้ตามมาตรฐาน ทั้งปริมาณและขีดความสามารถ (Capacity) รวมทั้งการระดมสรรพกําลังรองรับการระบาดของโรคติดต่อได้ทันท่วงทีและเพียงพอ
(2) เครือข่ายในประเทศและระหว่างประเทศมีความร่วมมือในการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่ออย่างเข้มแข็ง และมีประสิทธิภาพ
ตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมาย
ประกอบด้วย 5 ตัวชี้วัด เช่น
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีกําลังคนด้านการป้องกันควบคุมโรคติดต่อได้ตามมาตรฐานทั้งปริมาณ และขีดความสามารถ คิดเป็นร้อยละ 100
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีฐานข้อมูลด้านการบริหารทรัพยากรบุคลากร ผู้เชี่ยวชาญ และเครือข่ายการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ คิดเป็นร้อยละ 90
 ภายในปี 2570 เครือข่ายระหว่างประเทศมีความร่วมมือในการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อ คิดเป็นร้อยละ 100
แนวทางการพัฒนา (กลยุทธ์)
กลยุทธ์ที่ 1 จัดทําแผนกําลังคนด้านการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคติดต่อ เช่น สรรหาบุคลากรในสาขาวิชาชีพที่มีความจําเป็นให้เพียงพอ
กลยุทธ์ที่ 2 เสริมสร้างความเข้มแข็งและการมีส่วนร่วมของเครือข่ายการเฝ้าระวังป้องกันควบคุมโรคติดต่อ เช่น ส่งเสริมการประสานงาน และการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเครือข่าย รวมทั้งการสร้างชุมชนต้นแบบ
ด้านสุขภาพและการป้องกันควบคุมโรค
กลยุทธ์ที่ 3 พัฒนาเครือข่ายความร่วมมือระหว่างประเทศในการขับเคลื่อนการป้องกันควบคุมโรคติดต่อ เช่น ส่งเสริมบทบาทของประเทศไทยในการดําเนินงานของศูนย์อาเซียนเพื่อการจัดการภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขและโรคติดต่ออุบัติใหม่
โครงการหรือกิจกรรมสําคัญ
ประกอบด้วย 17 โครงการสําคัญ เช่น
 โครงการวิเคราะห์อัตรากําลังที่จําเป็นสําหรับการป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ
 โครงการพัฒนาขีดความสามารถของอาสาสมัครสาธารณสุข และสมาชิกเครือข่ายในชุมชนท้องถิ่น เพื่อการเฝ้าระวังป้องกันควบคุมโรคติดต่อ
 โครงการจัดเวทีระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ขายแดนและกลุ่มประเทศเพื่อนบ้านเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการพัฒนาสุขภาพแรงงานข้ามชาติที่อาศัยในพื้นที่ชายแดน
 โครงการพัฒนาโครงสร้างศูนย์อาเซียนเพื่อการจัดการภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขและโรคติดต่ออุบัติใหม่ (ASEAN Center for Public Health Emergency and Emerging Infectious Diseases: ACPHEED)
หน่วยงานรับผิดชอบ
เช่น สธ. กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) อว. มท. และสถาบันวัคซีนแห่งชาติ (สวช.)
ประเด็นการพัฒนา 5 : การพัฒนาการสื่อสารความเสี่ยงและระบบสนับสนุนการป้องกันควบคุมโรคติดต่อ
เป้าหมาย
(1) การสื่อสารความเสี่ยงและการประชาสัมพันธ์ที่มีประสิทธิภาพ และครอบคลุมทุกกลุ่มเป้าหมาย
(2) ประชาชนมีความรู้ ความเข้าใจ ที่ถูกต้องและมีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีในการป้องกันควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด
(3) ระบบสนับสนุนการป้องกัน ควบคุม และดูแลรักษาผู้ป่วยโรคติดต่อมีประสิทธิภาพ
ตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมาย
ประกอบด้วย 3 ตัวชี้วัด ดังนี้
 ภายในปี 2570 ประชาชนมีความรู้ ความเข้าใจในการป้องกันควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด คิดเป็นร้อยละ 80
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีการขับเคลื่อนการสื่อสารความเสี่ยงด้านการป้องกัน ควบคุมโรคและภัยสุขภาพตามมาตรฐานสากล JEE/IHR (2005) 1 คิดเป็นร้อยละ 75
 ภายในปี 2570 จังหวัดมีการยกระดับความพร้อมของระบบส่งกําลังบํารุง (Logistics) คลังสํารองเวชภัณฑ์และวัคซีน ระบบบริหารจัดการข้อมูลคลังเวชภัณฑ์และวัคซีน ในการตอบโต้ภาวะฉุกเฉินขนาดใหญ่ โรคติดต่อหรือโรคระบาด คิดเป็นร้อยละ 90
แนวทางการพัฒนา (กลยุทธ์)
กลยุทธ์ที่ 1 พัฒนาระบบการสื่อสารความเสี่ยง เช่น พัฒนายุทธศาสตร์และแนวทางการเฝ้าระวังด้านสื่อสารและตอบโต้ข้อมูลข่าวสารเท็จ ข่าวปลอม ข่าวบิดเบือน
กลยุทธ์ที่ 2 พัฒนาระบบข้อมูลข่าวสาร และเทคโนโลยีสารสนเทศ เช่น พัฒนาฐานข้อมูลต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคให้สามารถเชื่อมโยงได้อย่างกว้างขวางและรวดเร็ว มีความเป็นเอกภาพ รวมทั้งการเตือนภัยล่วงหน้าที่ทันเหตุการณ์ เพื่อขยายการใช้ประโยชน์ของข้อมูล
กลยุทธ์ที่ 3 พัฒนาการจัดหาเวชภัณฑ์ วัคซีน และวัสดุอุปกรณ์ที่จําเป็น เช่น ปรับปรุงกลไกการจัดซื้อจัดหาเวชภัณฑ์ วัคซีน และวัสดุอุปกรณ์ในภาครัฐให้เพียงพอและทันเวลา
โครงการหรือกิจกรรมสําคัญ
ประกอบด้วย 21 โครงการสําคัญ เช่น
 โครงการความร่วมมือด้านประชาสัมพันธ์และสื่อสารมวลชนกับต่างประเทศ
 โครงการยกระดับความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคติดต่อของประชาชน
 โครงการพัฒนาระบบสารสนเทศทางห้องปฏิบัติการ
 โครงการพัฒนากลไกการจัดซื้อจัดหาและสํารองวัคซีนในภาวะฉุกเฉินและการสํารองวัคซีนในระดับภูมิภาค
หน่วยงานรับผิดชอบ
เช่น สธ. กต. อว. ดศ. ทส. สํานักนายกรัฐมนตรี และ สวช.
2.3 การนํา (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ไปสู่การปฏิบัติ
(ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ได้กําหนดกลไกการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ไปสู่การปฏิบัติ 4 ด้าน สรุปได้ ดังนี้
กลไกการขับเคลื่อน
รายละเอียด
(1) ด้านการบริหารจัดการ
จัดให้มีกลไกการขับเคลื่อนในระดับประเทศและจังหวัด โดยกําหนดกลไกสําคัญ เช่น
(1) ใช้กลไกของคณะกรรมการฯ เป็นกลไกขับเคลื่อน
(2) ให้เขตตรวจราชการของทุกกระทรวงที่เกี่ยวข้อง เป็นกลไกผลักดันนโยบายและยุทธศาสตร์จากระดับชาติสู่ระดับจังหวัดเพื่อนําไปสู่การปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม
(3) จัดตั้งคณะกรรมการและคณะทํางาน เป็นกลไกในการประสานงานระหว่างหน่วยงานเพื่อให้การดําเนินงานแต่ละปีมุ่งไปในทิศทางเดียวกัน
(4) ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องร่วมกันทบทวนและยืนยันค่าเป้าหมายของตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักในแต่ละปี และเมื่อกระทรวงที่เกี่ยวข้องรับรองตัวชี้วัดผลการดําเนินงานหลักและค่าเป้าหมายแต่ละปีแล้ว ให้ดําเนินการถ่ายทอดตัวชี้วัดดังกล่าวไปยังส่วนราชการ/หน่วยงานในส่วนกลาง/ส่วนราชการในจังหวัด/ส่วนราชการท้องถิ่น ไปดําเนินการให้เกิดผลสัมฤทธิ์ต่อไป
(2) ด้านการบริหารจัดการงบประมาณ
การขับเคลื่อนการดําเนินงานตามแผนปฏิบัติการฯ มีกลไกการบริหาร จัดการงบประมาณสรุปได้ ดังนี้
(1) กลไกในภาวะปกติ ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องขอตั้งงบประมาณรายจ่ายประจําปี เพื่อดําเนินงานตามภารกิจของหน่วยงานซึ่งเชื่อมโยงกับแผนปฏิบัติการฯ
(2) กลไกกรณีฉุกเฉินหรือมีความจําเป็น เช่น กรณีส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจใดมีความจําเป็นต้องใช้จ่ายงบประมาณนอกเหนือจากที่ได้รับการจัดสรรแล้วให้ขอรับจัดสรรงบประมาณรายจ่ายงบกลางรายการเงินสํารองเพื่อกรณีฉุกเฉินหรือจําเป็น หรือเมื่อเกิดภัยพิบัติขึ้นในพื้นที่ใด ให้จังหวัด/กรุงเทพมหานคร หรือส่วนราชการที่มีเงินทดรองราชการ ใช้วงเงินทดรองราชการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับการจัดสรรเงินงบประมาณรายจ่าย เพื่อดําเนินการช่วยเหลือโดยเร่งด่วนตามความจําเป็นและเหมาะสม
(3) ด้านการประสานความร่วมมือและประสานการปฏิบัติ
ได้กําหนดกลไกการขับเคลื่อนไว้ทุกระดับและทุกภาคส่วน เพื่อให้เกิดความร่วมมือแบบบูรณาการ ดังนี้
(1) กลไกความร่วมมือภายในประเทศ ประกอบด้วย กลไกความร่วมมือทุกระดับ ได้แก่ ระดับประเทศ (ใช้รูปแบบของคณะกรรมการฯ เป็นจุดเชื่อมการประสาน) ระดับจังหวัด (ใช้รูปแบบคณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดประสานงานกับคณะกรรมการฯ) และระดับชุมชน (ส่งเสริมบทบาทของอาสามัคร เช่น อาสาสมัครสาธารณสุขประจําหมู่บ้าน ผู้นําชุมชน ชมรมแม่บ้าน เป็นต้น ให้ครอบคลุมทุกพื้นที่เพื่อการประสานงานสู่พื้นที่อย่างเป็นรูปธรรม)
(2) กลไกความร่วมมือระหว่างประเทศ หน่วยงานระดับกระทรวงที่เกี่ยวข้องผลักดันให้เกิดความร่วมมือระดับนานาชาติ โดยร่วมกันผลักดันให้ทุกภาคีมีพันธสัญญาร่วมในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสร้างความร่วมมือเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมโรคติดต่อในระดับนานาชาติร่วมกัน
(3) การประสานความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน สนับสนุนให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการจัดทําแผนปฏิบัติการ การฝึกอบรม และพัฒนาบุคลากร การถ่ายทอดนโยบายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและการประสานงานระหว่างกัน
(4) การสร้างช่องทางการประสานงานที่รวดเร็ว เช่น Line Application ในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับผู้บริหารของทุกส่วนราชการและระหว่างประเทศ
(4) ด้านการติดตาม การประเมินผลและการรายงานผล
จัดระบบการติดตามและประเมินผล ดังนี้
(1) ช่วงต้นแผน ประเมินการนําไปใช้ การดําเนินการในหน่วยงาน (ระยะเวลา 1 - 2 ปี พ.ศ. 2566 - 2567)
(2) ช่วงกลางแผน ประเมินความก้าวหน้าการดําเนินการตามแผนยุทธศาสตร์ (ระยะเวลา 2 - 3 ปี พ.ศ. 2567 - 2569)
(3) ช่วงปลายแผน ประเมินผลสําเร็จของการดําเนินการตามแผนยุทธศาสตร์ (ระยะเวลา 1 - 2 ปี ท้ายแผน พ.ศ. 2569 - 2570)
3. สธ. ได้ดําเนินการเสนอ (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ต่อสํานักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ซึ่งในคราวประชุมสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สภาพัฒนาฯ) เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2566 ได้มีมติเห็นชอบในหลักการ (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ และมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติม สรุปได้ ดังนี้
หัวข้อ
ข้อเสนอแนะ
(1) ประเด็นการพัฒนา
 ควรสร้างองค์ความรู้ในการดูแลและป้องกันตนเองจากโรคติดต่อ รวมถึงสร้างจิตสํานึกเรื่องการป้องกันและการปฏิบัติต่อโรคติดต่อที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมกับคนทุกกลุ่มในสังคม และเพิ่มเติมบทบาทของภาคประชาสังคมและภาคส่วน อื่น ๆ เพิ่มเติม อาทิ โรงเรียน โรงพยาบาลระดับชุมชน ผู้นําชุมชน เป็นต้น
 ควรพัฒนาแนวทางรองรับการบริหารจัดการกําลังคนในสาขาที่ขาดแคลนทั้งระบบที่ชัดเจน
 ควรมีแผนการบริหารจัดการวัคซีนและแผนการกําหนดแนวทางพัฒนาและ การผลิตวัคซีนชนิดต่าง ๆ ของประเทศที่ชัดเจน
(2) การกําหนดตัวชี้วัด
ควรเพิ่มเติมตัวชี้วัดที่วัดองค์ประกอบสําคัญที่นําไปสู่ความสําเร็จของการบริหารจัดการโรคระบาดและโรคอุบัติใหม่ที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น เช่น การมีคณะกรรมการเฉพาะกิจหรือคณะทํางานที่พร้อมจัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน และการมีงบประมาณเพื่อรองรับสถานการณ์ฉุกเฉินจากโรคระบาด เป็นต้น
(3) การพัฒนาฐานข้อมูล
ควรมีแนวทางจัดทําและเชื่อมโยงฐานข้อมูลของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดการโรคระบาดเข้าด้วยกัน
(4) การขับเคลื่อนแผน
ควรเพิ่มเติมบทบาทของภาคเอกชน หน่วยงานส่วนท้องถิ่น มหาวิทยาลัยและโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัย ในการสนับสนุนเพื่อร่วมจัดการกับโรคติดต่อหรือโรคระบาดใหม่ให้มีประสิทธิผลยิ่งขึ้น
(5) การผนวกรวมแผน
เพื่อความเป็นเอกภาพและประสิทธิภาพในการทํางาน ควรพิจารณาผนวกรวม (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ และเผนปฏิบัติการด้านเตรียมความพร้อม ป้องกัน และแก้ไขปัญหาโรคติดต่ออุบัติใหม่ พ.ศ. 2566 – 2570 โดยคํานึงถึงโรคระบาดเดิม และโรคอุบัติใหม่ ที่ต้องการการรับมือที่แตกต่างกัน (สธ. แจ้งว่าได้มอบหมายหน่วยงานที่รับผิดชอบของทั้งสองแผนให้บูรณาการและประสานงานเพื่อการดําเนินงานขับเคลื่อนแผนให้เป็นไปในทางเดียวกันด้วยแล้ว)
ทั้งนี้ สธ. ได้ดําเนินการปรับปรุง (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ตามข้อเสนอแนะของสภาพัฒนาฯ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว รวมทั้งคณะกรรมการฯ ได้ให้ความเห็นชอบ (ร่าง) แผนปฏิบัติการฯ ที่ปรับปรุงดังกล่าวด้วยแล้ว เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2566
_________________
1 JEE/IHR ย่อมาจาก Joint External Evaluation on Core Capacities of IHR คือการประเมินการพัฒนาขีดความสามารถหลักตามกฎอนามัยระหว่างประเทศ
4. เรื่อง ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบเรื่อง ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ออกไป 1 ปี นับแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามที่กระทรวงแรงงาน (รง.) เสนอ
ทั้งนี้ รง. เสนอว่า
1. คณะรัฐมนตรีได้มีมติ (19 มกราคม 2564) ให้หน่วยงานของรัฐตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนว่า มีกรณีที่ต้องมีการออกกฎหรือกําหนดให้รัฐต้องดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมาย ตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 หรือไม่ โดยให้มีการเร่งออกกฎหรือดําเนินการดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่กฎหมายนั้นมีผลใช้บังคับ สําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 เป็นต้นไป หรือภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 สําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ประกอบกับคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (28 กุมภาพันธ์ 2566) ให้หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยเร่งตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนซึ่งมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ที่เข้าข่ายเป็นกรณีตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ และเร่งออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมายนั้นได้ ให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 หากไม่อาจดําเนินการให้แล้วเสร็จครบถ้วนได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ให้พิจารณาเสนอเรื่องต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาออกไปอีก 1 ปี โดยให้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาดังกล่าวประกอบด้วย
2. พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม 2541 ซึ่งบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้กําหนดให้ออกกฎหมายลําดับรองในหมวด 13 กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง จํานวน 14 ฉบับ รง. ได้เสนอกฎหมายลําดับรองและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จํานวน 5 ฉบับ (เป็นระเบียบทั้งหมด) ยังมีกฎหมายลําดับรองที่อยู่ในขั้นตอนการจัดทําร่างกฎหมายอีก 9 ฉบับ ซึ่งมีสาระสําคัญเป็นการกําหนดหลักเกณฑ์การเก็บเงินสะสมของลูกจ้างและเงินสมทบจากนายจ้างเข้าสู่กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง1 การออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 9 ฉบับ ในเรื่องนี้จะต้องมีการศึกษาผลกระทบให้เกิดความรอบคอบและจัดให้มีการทําประชาพิจารณ์ เนื่องจากลูกจ้างและนายจ้างนั้นมีภาระที่จะต้องส่งเงินสะสมและเงินสมทบให้แก่สํานักงานประกันสังคม และ/หรืออาจมีการส่งเงินให้แก่กองทุนอื่น ๆ เช่น กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ กองทุนการออมแห่งชาติ เป็นต้น และอาจมีภาระในด้านการสร้างหลักประกันอื่น ๆ ให้แก่ตนเองและครอบครัว ซึ่งล้วนแต่เป็นภาระในด้านการเงินของประชาชนทั้งสิ้น อีกทั้งยังต้องพิจารณาปัจจัยแวดล้อมอื่น ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อการดํารงชีวิตและภาระค่าใช้จ่ายของประชาชน เช่น อัตราค่าครองชีพที่สูงขึ้น อัตราหนี้ครัวเรือนที่สูงขึ้น ผลกระทบจากราคาสินค้าในตลาดโลก เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีข้อเรียกร้องต่าง ๆ ทั้งจากสภา สหภาพ สหพันธ์ด้านแรงงานต่าง ๆ ที่ต้องการให้รัฐสร้างรูปแบบการคุ้มครองแรงงานที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น เช่น ข้อเรียกร้องให้มีกองทุนประกันความเสี่ยงกรณีการเลิกจ้าง แต่โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานฯ ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีผลใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทํา ร่างกฎหมายฯ มีผลใช้บังคับ การออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 9 ฉบับดังกล่าวจึงต้องดําเนินการให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ ประกอบมติคณะรัฐมนตรีในข้อ 1. รง. จึงมีความจําเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 9 ฉบับ ดังนี้
2.1 พระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการให้กิจการที่มีลูกจ้างน้อยกว่าสิบคนเป็นสมาชิกของกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.2 พระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการกําหนดเวลาเริ่มให้มีการส่งเงินสะสมและเงินสมทบให้แก่กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.3 กฎกระทรวงเกี่ยวกับการให้นายจ้างจัดให้มีการสงเคราะห์แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างออกจากงานหรือตาย
2.4 กฎกระทรวงเกี่ยวกับอัตราเงินสะสม และเงินสมทบที่จะต้องส่งให้แก่กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.5 ระเบียบคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างเกี่ยวกับการให้ลูกจ้างที่มิได้อยู่ในบังคับตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 สมัครเข้าเป็นสมาชิกกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.6 ประกาศหรือระเบียบคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างเกี่ยวกับแบบหลักเกณฑ์ และวิธีการยื่นขอเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขแบบรายการแสดงรายชื่อลูกจ้างและการออกหนังสือสําคัญแสดงการขึ้นทะเบียนให้แก่นายจ้าง
2.7 ประกาศหรือระเบียบคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างเกี่ยวกับการนําส่งเงินสะสม เงินสมทบ และเงินเพิ่มเข้ากองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.8 ประกาศหรือระเบียบคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างเกี่ยวกับหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินเงินสะสมและเงินสมทบที่นายจ้างต้องนําส่งกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
2.9 ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเกี่ยวกับแบบหนังสือกําหนดบุคคลผู้พึงได้รับเงินจากกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง กรณีลูกจ้างตาย
___________________
1 กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นทุนสงเคราะห์ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างออกจากงาน หรือตาย หรือในกรณีอื่นตามที่กําหนดโดยคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง
5. เรื่อง ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้าน พ.ศ. 2553
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้าน พ.ศ. 2553 ออกไป 1 ปี นับแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามที่กระทรวงแรงงาน (รง.) เสนอ
ทั้งนี้ รง. เสนอว่า
1. คณะรัฐมนตรีได้มีมติ (19 มกราคม 2564) ให้หน่วยงานของรัฐตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนว่า มีกรณีที่ต้องมีการออกกฎหรือกําหนดให้รัฐต้องดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมาย ตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 หรือไม่ โดยให้มีการเร่งออกกฎหรือดําเนินการดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่กฎหมายนั้นมีผลใช้บังคับสําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 เป็นต้นไป หรือภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 สําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ประกอบกับคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (28 กุมภาพันธ์ 2566) ให้หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงานเร่งตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนซึ่งมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ที่เข้าข่ายเป็นกรณีตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ และเร่งออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมายนั้นได้ ให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 หากไม่อาจดําเนินการให้แล้วเสร็จครบถ้วนได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ให้พิจารณาเสนอเรื่องต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาออกไปอีก 1 ปี โดยให้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาดังกล่าวประกอบด้วย
2. พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้าน พ.ศ. 2553 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 ซึ่งบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้กําหนดให้ออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 19 ฉบับ สธ. ได้ยกร่างกฎหมายลําดับรองและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วจํานวน 18 ฉบับ ขณะนี้ยังมีกฎหมายลําดับรองที่อยู่ในขั้นตอนการจัดทําร่างกฎหมายอีก 1 ฉบับ แต่โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้รับงานฯ ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีผลใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ มีผลใช้บังคับ การออกกฎหมายลําดับรองจึงต้องดําเนินการให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ ประกอบกับมติคณะรัฐมนตรีในข้อ 1. รง. จึงมีความจําเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 1 ฉบับดังกล่าว พร้อมทั้งได้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาประกอบการพิจารณาด้วยแล้ว ดังนี้
สาระสําคัญของร่างกฎหมาย
เหตุผลความจําเป็นในการขอขยายระยะเวลา
ร่างประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการเรียกหรือรับหลักประกันการทํางานหรือหลักประกันความเสียหายในการทํางานจากผู้รับงานไปทําที่บ้าน พ.ศ. .... อาศัยอํานาจตามความใน ม. 14 แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้รับงานฯ มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้จ้างงานสามารถเรียกหรือรับหลักประกันการทํางาน หลักประกันความเสียหายในการทํางานจากผู้รับงานไปทําที่บ้าน เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่ผู้จ้างงานและผู้รับงาน กรณีที่งานที่รับไปทํามีมูลค่าสูงหรือมีปริมาณมาก เพื่อคุ้มครองผู้รับงานไปทําที่บ้านมิให้ต้องเดือดร้อนในการหาหลักประกันเกินกว่าที่กําหนดและป้องกันมิให้ผู้จ้างงานแสวงหาผลประโยชน์จากหลักประกันโดยไม่สมควร
เนื่องจากมีผลกระทบต่อผู้จ้างงานและผู้รับงานไปทําที่บ้านซึ่งเป็นผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสีย ทําให้ต้องมีการพิจารณาให้รอบคอบและเปิดโอกาสให้กลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องแสดงความคิดเห็นอย่างครอบคลุม
ระหว่างปี 2555 จนถึงปี 2559 มีการประชุมเพื่อพิจารณายกร่างประกาศฯ แต่ปรากฏข้อมูลเพิ่มเติมว่า ไม่มีประเภทงานใดที่ผู้จ้างงานมีการเรียกหรือรับหลักประกันในงานที่รับไปทําที่บ้านจากผู้รับงาน
จากการสํารวจพบว่า งานที่รับไปทําที่บ้านมี 2 ประเภท ดังนี้
(1) การเจียระไนอัญมณี ส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยกับการออกประกาศดังกล่าวโดยผู้จ้างงานมีข้อกังวลว่า หากมีการเรียกรับหลักประกันฯ จะทําให้มีผู้รับงานน้อยลง เป็นการเพิ่มภาระแก่ผู้รับงานซึ่งมีรายได้น้อย กรณีผู้รับงานส่วนใหญ่เห็นว่า หากมีการเรียกรับหลักประกันฯ ในอนาคตอาจเปลี่ยนไปทํางานอย่างอื่น
(2) ผลิตภัณฑ์เครื่องทองเหลือง เช่น พระพุทธรูป รูปปั้น ผู้จ้างงานทั้งหมดไม่เห็นด้วยกับการออกประกาศดังกล่าว เนื่องจากวัตถุดิบมีมูลค่าไม่สูงและผู้รับงานมีรายได้น้อย ถ้ามีการเรียกหลักประกันฯ อาจทําให้ขาดแคลนผู้รับงาน กรณีผู้รับงานส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยเพราะมีรายได้น้อย
คณะกรรมการคุ้มครองการรับงานไปทําที่บ้านได้มีการประชุม ครั้งที่ 1/2559 เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2559 และมีมติชะลอการออกร่างประกาศฯ เนื่องจากสถานการณ์ในขณะนั้น ผู้จ้างงานและผู้รับงานไปทําที่บ้านทํางานร่วมกันในลักษณะพึ่งพาอาศัย หากไม่มีการเรียกหรือรับหลักประกันฯ จะเป็นประโยชน์กับผู้รับงานมากกว่า แต่หากสถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปหรือผู้จ้างงานมีความเห็นว่า จําเป็นจึงค่อยนํากลับมาพิจารณา
6. เรื่อง เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาขยายระยะเวลาในการออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 (พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม)
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขยายระยะเวลาในการออกกฎตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามที่กระทรวงมหาดไทย (มท.) เสนอ
ทั้งนี้ มท. เสนอว่า
1. คณะรัฐมนตรีได้มีมติ (28 กุมภาพันธ์ 2566) ให้หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงานเร่งตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนซึ่งมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ที่เข้าข่ายเป็นกรณีตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 และเร่งดําเนินการจัดทํากฎหรือดําเนินการนั้น ภายในขอบเขตหน้าที่และอํานาจให้แล้วเสร็จให้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 กรณีที่ไม่อาจดําเนินการให้แล้วเสร็จครบถ้วนได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ให้พิจารณาเสนอเรื่องต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาออกไปอีก 1 ปี ตามมาตรา 22 วรรคสอง ประกอบมาตรา 39 (1) แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โดยให้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาดังกล่าวประกอบด้วย
2. โดยที่ร่างกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมและยกเว้นค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. .... เป็นกฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีผลบังคับใช้อยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมายฯ มีผลบังคับใช้ จะครบกําหนดระยะเวลาการออกกฎหรือดําเนินการตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 มท. อยู่ระหว่างดําเนินการทบทวนความเหมาะสมในการกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการจัดการมูลฝอยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและการยกเว้นการจัดเก็บค่าธรรมนียม และกําหนดแนวทางในการสร้างความรับรู้ ความเข้าใจให้แก่ประชาชน เนื่องจากได้กําหนดอัตราค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยให้แตกต่างกันโดยคํานึงถึงปริมาณสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ระยะเวลาการจัดเก็บ ลักษณะการเก็บ ขน และกําจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย รวมทั้งต้นทุนและความคุ้มค่าในการ เก็บ ขน บทบัญญัติของกฎหมายนี้ จึงเป็นกรณีที่สามารถกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมที่แตกต่างกันหรือสามารถยกเว้นค่าธรรมเนียมได้ ประกอบกับคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (14 มีนาคม 2560) อนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงฯ และให้ มท. สร้างความรับรู้ความเข้าใจแก่ประชาชนตามมาตรา 77 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 จึงมีความจําเป็นต้องใช้ระยะเวลาในการตรวจพิเคราะห์บทบัญญัติของกฎหมายและตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณา ดังนั้น มท. ไม่สามารถดําเนินการให้แล้วเสร็จได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 จึงมีความจําเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายฉบับดังกล่าว ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566
สาระสําคัญของเรื่อง
ขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรองตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และที่แก้ไขเพิ่มเติมออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566
เศรษฐกิจ
7. เรื่อง ขอขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขยายระยะเวลาการดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรอง จํานวน 3 ฉบับ ซึ่งออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542 ออกไป 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามที่กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) เสนอ
ทั้งนี้ สธ. เสนอว่า
1. คณะรัฐมนตรีได้มีมติ (19 มกราคม 2564) ให้หน่วยงานของรัฐตรวจสอบกฎหมายใน ความรับผิดชอบของตนว่า มีกรณีที่ต้องมีการออกกฎหรือกําหนดให้รัฐต้องดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมาย ตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 หรือไม่ โดยให้มีการเร่งออกกฎหรือดําเนินการดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่กฎหมายนั้นมีผลใช้บังคับสําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 เป็นต้นไป หรือภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 สําหรับกฎหมายที่มีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ประกอบกับคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (28 กุมภาพันธ์ 2566) ให้หน่วยงานของรัฐทุกหน่วยเร่งตรวจสอบกฎหมายในความรับผิดชอบของตนซึ่งมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 ที่เข้าข่ายเป็นกรณีตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ และเร่งออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมายนั้นได้ ให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 หากไม่อาจดําเนินการให้แล้วเสร็จครบถ้วนได้ทันภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ให้พิจารณาเสนอเรื่องต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาออกไปอีก 1 ปี โดยให้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาดังกล่าวประกอบด้วย
2. พระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542 มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม 2543 ซึ่งบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้กําหนดให้ออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 47 ฉบับ สธ. ได้ยกร่างกฎหมายลําดับรองและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จํานวน 44 ฉบับ (เป็นกฎกระทรวง จํานวน 12 ฉบับ ระเบียบ จํานวน 6 ฉบับ และประกาศ จํานวน 26 ฉบับ) ขณะนี้ยังมีกฎหมายลําดับรองที่อยู่ในขั้นตอนการจัดทําร่างกฎหมายอีก 3 ฉบับ แต่โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์ แผนไทยฯ ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีผลใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ มีผลใช้บังคับ ดังนั้น การออกกฎหมายลําดับรองจึงต้องดําเนินการให้แล้วเสร็จภายในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2566 ตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายฯ ประกอบมติคณะรัฐมนตรีในข้อ 1. สธ. จึงมีความจําเป็นต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อขอขยายระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรอง จํานวน 3 ฉบับดังกล่าว พร้อมทั้งได้ระบุเหตุผลความจําเป็นของการขอขยายระยะเวลาประกอบการพิจารณาด้วยแล้ว ดังนี้
กฎหมายลําดับรอง
ที่ สธ. ต้องออกตามพระราชบัญญัติคุ้มครองฯ
เหตุผลความจําเป็นในการขอขยายระยะเวลา
1. ร่างกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการขอจดทะเบียน การออกหนังสือสําคัญแสดงการจดทะเบียน และการเพิกถอนการจดทะเบียนสิทธิในภูมิปัญญาการแพทย์พื้นเมือง พ.ศ. ....
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกได้ยก ร่างกฎกระทรวงดังกล่าวไว้แล้ว แต่คณะกรรมการคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยให้ชะลอการออกกฎกระทรวงดังกล่าวไว้ก่อนเนื่องจากเห็นว่า
1. ยังมีข้อมูลในการศึกษาไม่เพียงพอว่าการยินยอมให้ประชาชนของรัฐอื่นมาขอจดทะเบียนสิทธิภูมิปัญญาที่อยู่ในประเทศของตนเพื่อแลกกับการให้ประชาชนไทยไปจดทะเบียนสิทธิในภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยของรัฐอื่นมีผลดีผลเสียหรือข้อได้เปรียบเสียเปรียบอย่างไร สมควรต้องออกกฎกระทรวงฉบับดังกล่าวหรือไม่
2. ปัจจุบันยังไม่มีข้อตกลงระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลประเทศอื่นในเรื่องต่างตอบแทนระหว่างกันกรณีต่างฝ่ายต่างยอมให้ประชาชนในประเทศของตนสามารถนําภูมิปัญญาในประเทศของอีกฝ่ายหนึ่งไปจดทะเบียนสิทธิภูมิปัญญาทางการแพทย์กับรัฐอีกฝ่ายหนึ่งได้
2. ร่างกฎกระทรวงการจัดทําแผนที่แนวเขตที่ดินกําหนดเขตพื้นที่คุ้มครองสมุนไพร พ.ศ. ....
ต้องมีการลงพื้นที่เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ผลกระทบและรับฟังความคิดเห็นให้รอบด้าน และทําความเข้าใจกับคนในชุมชนที่อาจได้รับผลกระทบก่อนการกําหนดเขตพื้นที่คุ้มครองสมุนไพรดังกล่าว จึงทําให้ไม่สามารถดําเนินการออกกฎกระทรวงได้ทันตามกําหนดเวลา
3. ร่างกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตจัดการบริหารพื้นที่คุ้มครองสมุนไพรหรือใช้ประโยชน์จากสมุนไพร พ.ศ. ....
สํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (สคก.) ได้ตรวจพิจารณาร่างกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการจัดการบริหารพื้นที่คุ้มครองสมุนไพรหรือใช้ประโยชน์จากสมุนไพร พ.ศ. .... เสร็จแล้ว โดยแก้ไขชื่อร่างเป็น “ร่างกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตจัดการบริหารพื้นที่คุ้มครองสมุนไพรหรือใช้ประโยชน์จากสมุนไพร พ.ศ. ....” ขณะนี้กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกอยู่ระหว่างดําเนินการเสนอร่างกฎกระทรวงดังกล่าวให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขลงนาม เพื่อเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาประกาศในราชกิจจานุเบกษาต่อไป ซึ่งในกระบวนการดําเนินงานดังกล่าวอาจไม่แล้วเสร็จทันภายในระยะเวลาที่กําหนด
8. เรื่อง รายงานผลการดําเนินงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทย ประจําปี 2565
คณะรัฐมนตรีรับทราบรายงานผลการดําเนินงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทย ประจําปี 2565 ตามที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) เสนอ
สาระสําคัญ
1. พม. รายงานว่า พม. ได้จัดทํารายงานผลการดําเนินงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทย ประจําปี 2565 ซึ่งเป็นการดําเนินการตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 40 ที่บัญญัติให้ พม. จัดทํารายงานประจําปีเกี่ยวกับสถานการณ์ จํานวนคดี การดําเนินการของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง และแนวทางการดําเนินงานในอนาคตเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์เสนอต่อคณะรัฐมนตรี โดยรายงานดังกล่าวสรุปสาระสําคัญได้ ดังนี้
ประเด็น
ผลการดําเนินงานที่สําคัญ
การจัดสรรงบประมาณ
การจัดสรร
งบประมาณ
รัฐบาลได้จัดสรรงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 สําหรับดําเนินการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ จํานวน 292.18 ล้านบาท
ด้านการดําเนินคดีและบังคับใช้กฎหมาย
1. สถิติการดําเนินคดี/ผู้กระทําผิด/ผู้เสียหาย
 สืบสวนสอบสวนดําเนินคดีเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ จํานวน 253 คดี (เป็นคดีค้ามนุษย์ในรูปแบบค้าประเวณีและแสวงหาประโยชน์ทางเพศมากที่สุด จํานวน 205 คดี คดีรูปแบบบังคับใช้แรงงาน จํานวน 47 คดี และคดีอื่น ๆ จํานวน 1 คดี) เพิ่มขึ้นจากปี 2564 ร้อยละ 34.57 (ที่มีจํานวน 188 คดี) เนื่องจากมีการเพิ่มศักยภาพเจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายในการสืบสวนเก็บพยานหลักฐานทางดิจิทัลมากขึ้นตามรูปแบบอาชญากรรมที่เปลี่ยนแปลงไปโดยเป็นคดีที่มาจากการสืบสวนสอบสวนช่องทางออนไลน์ จํานวน 182 คดี เพิ่มขึ้นจากปี 2564 ร้อยละ 70.09 (ที่มีจํานวน 107 คดี) ของจํานวนคดีค้ามนุษย์ในชั้นสืบสวนทั้งหมด
 ผู้กระทําผิดคดีค้ามนุษย์ จํานวน 548 คน (เป็นเพศชาย จํานวน 287 คน และเพศหญิง จํานวน 261 คน) เพิ่มขึ้นจากปี 2564 (ที่มีจํานวน 447 คน) เนื่องจากคดีค้าประเวณีออนไลน์และผลิตสื่อลามกอนาจารผ่านอินเทอร์เน็ต และในส่วนของผู้เสียหายจากคดีค้ามนุษย์ จํานวน 572 คน (เป็นเพศชาย จํานวน 218 คน และเพศหญิง จํานวน 354 คน) เพิ่มขึ้นจาก ปี 2564 (ที่มีจํานวน 424 คน) โดยส่วนใหญ่เป็นคนไทยที่เป็นผู้เสียหาย เนื่องจากถูกหลอกลวงไปทํางานนอกราชอาณาจักรไทยผ่านทางช่องทางธรรมชาติ
2. การดําเนินคดีใน ชั้นศาล
การพิจารณาคดีค้ามนุษย์ของศาลยุติธรรม ในปี 2565 แล้วเสร็จ จํานวน 236 คดี (จากทั้งหมด 384 คดี) เพิ่มขึ้นจากปี 2564 ร้อยละ 168.18 (ปี 2564 มีจํานวนคดีทั้งหมด 232 คดี พิจารณาคดีแล้วเสร็จ จํานวน 88 คดี) ซึ่งเป็นผลจากการมีข้อกําหนดของประธานศาลฎีกาว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2563 และระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมว่าด้วยการดําเนินคดีอาญาในระหว่างที่มีการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (Coronavirus Disease: COVID-19) พ.ศ. 2564 ที่เริ่มใช้ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2564 (ซึ่งเป็นการนําวิธีพิจารณาคดีทางอิเล็กทรอนิกส์มาปรับใช้กับกระบวนการพิจารณาต่าง ๆ ในคดีอาญาให้สามารถดําเนินการต่อไปได้ในระหว่างที่มีการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เพื่อไม่ให้เกิดความล่าช้า เช่น การให้ใช้ลายมือชื่ออิเล็กหรอนิกส์ในเอกสารต่าง ๆ ได้การ ให้สามารถพิจารณาและอ่านคําพิพากษาหรือคําสั่งให้คู่ความฟังได้ในลักษณะของการถ่ายทอดภาพและเสียงผ่านทางจอภาพหรือแอปพลิเคชันอื่น)
3. การดําเนินคดีกับเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์
ดําเนินคดีกับเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ จํานวน 35 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 105.88 จากปี 2564 (ที่มีจํานวน 17 คน) เนื่องจากมุ่งเน้นดําเนินการสืบสวนขยายผลเชิงรุกในคดีเดิมจนสามารถดําเนินคดีกับเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องได้
4. การปราบปรามการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็กทางอินเทอร์เน็ต
จับกุมคดีล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็กทางอินเทอร์เน็ต จํานวน 482 คดี (คดีครอบครองสื่อลามกเด็ก จํานวน 265 คดี คดีล่วงละเมิดทางเพศเด็ก จํานวน 164 คดี คดีค้ามนุษย์ จํานวน 41 คดี และคดีอื่น ๆ จํานวน 12 คดี) เพิ่มขึ้นจากปี 2564 ร้อยละ 510.01 (ที่มีจํานวน 79 คดี)
5. การยึด/อายัดทรัพย์สินจากการกระทําผิดคดีค้ามนุษย์
ตรวจสอบ ยึด อายัดทรัพย์สินผู้ต้องหา จํานวน 84 คดี เป็นเงินจํานวน 40.88 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 729.89 จากปี 2564 ที่มีคําสั่งยึดอายัด จํานวน 15 คดี เป็นเงินจํานวน 4.93 ล้านบาท
6. การเพิ่มประสิทธิภาพของผู้ปฏิบัติงานด้านการดําเนินคดีและการบังคับใช้กฎหมาย
พัฒนาศักยภาพของผู้บังคับใช้กฎหมาย เช่น การฝึกอบรมพนักงานสอบสวนและทีมสหวิชาชีพ จํานวน 4 โครงการ 12 รุ่น ผู้เข้าอบรม จํานวน 1,064 คน การจัดอบรมเพิ่มศักยภาพของพนักงานสอบสวนเกี่ยวกับการสัมภาษณ์เชิงนิติวิทยาศาสตร์ (Forensic Interview) จํานวน 3 ครั้ง จํานวน 90 คน และสํานักงานอัยการสูงสุดฝึกอบรมวิทยากรด้าน Forensic Interview และอาชญากรรมต่อเด็ก เพื่อให้วิทยากรอัยการนําความรู้ไปเผยแพร่อบรมให้อัยการผู้ช่วย จํานวน 200 คน อัยการจังหวัด จํานวน 120 คน ทีมสหวิชาชีพ จํานวน 137 คน ตลอดจนในหลักสูตรการสร้างวิทยากรอัยการ (Train the Trainers) จํานวน 30 คน รวมทั้งสิ้น จํานวน 487 คน
7. การประสานความร่วมมือกับผู้รอดจากการค้ามนุษย์และภาคส่วนต่าง ๆ
แต่งตั้งคณะอนุกรรมการเฉพาะกิจกํากับและติดตามการดําเนินงานช่วยเหลือและเยียวยาผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ โดยมีผู้รอดจากการค้ามนุษย์ จํานวน 4 คน และตัวแทนภาคประชาสังคมมาร่วมเป็นคณะอนุกรรมการในระดับนโยบายเป็นครั้งแรก
ด้านการคุ้มครองช่วยเหลือ
1. การคุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหาย
 คุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์และผู้เสียหายจากการบังคับใช้แรงงานหรือบริการ จํานวน 444 คน เพิ่มขึ้น 90 คน จากปี 2564 (ที่มีผู้เสียหาย 354 คน) โดยมีผู้เสียหาย จํานวน 202 คน เข้ารับการคุ้มครองในสถานคุ้มครองของรัฐและเอกชน (สถานคุ้มครองของรัฐ จํานวน 170 คน และสถานคุ้มครองเอกชน จํานวน 32 คน) ทั้งนี้ เป็นผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ จํานวน 161 คน และผู้เสียหายจากการบังคับใช้แรงงานหรือบริการ จํานวน 41 คน นอกจากนี้ ผู้เสียหาย จํานวน 242 คน ซึ่งไม่ประสงค์เข้ารับการคุ้มครองในสถานคุ้มครองจะมีเจ้าหน้าที่ซึ่งอยู่ในภูมิลําเนาของผู้เสียหายประสานติดตามให้ความช่วยเหลือให้สามารถเข้าถึงสิทธิตามกฎหมาย
 คุ้มครองผู้เสียหายในสถานคุ้มครอง ใช้ระยะเวลาโดยเฉลี่ยคิดเป็น 129 วัน ลดลงจาก 143 วัน ในปี 2564 และเมื่อเปรียบเทียบกับปี 2561 ซึ่งมีระยะเวลาคุ้มครองโดยเฉลี่ยสูงถึง 288 วัน ลดลงกว่าร้อยละ 55 (159 วัน) ทั้งนี้ เนื่องจากประสิทธิภาพของกระบวนการดําเนินคดีที่รวดเร็ว ประกอบกับการจัดทําแผนพัฒนารายบุคคลเพื่อการประเมินร่วมกันระหว่างเจ้าหน้าที่และผู้เสียหายอย่างต่อเนื่อง ทําให้ผู้เสียหายไม่ต้องอยู่ในสถานคุ้มครองนานเกินความจําเป็น
2. การขับเคลื่อนกลไกการส่งต่อระดับชาติและระยะเวลาการฟื้นฟูไตร่ตรอง
ขับเคลื่อนกลไกการส่งต่อระดับชาติ (National Referral Mechanism) และระยะเวลาการฟื้นฟูและไตร่ตรอง (Reflection Period) อย่างต่อเนื่องครอบคลุมทั่วประเทศ โดยได้จัดทําแนวทางการขับเคลื่อนสําหรับผู้ปฏิบัติงานในพื้นที่และอบรมให้ความรู้กับผู้ที่มีหน้าที่คัดแยก จํานวน 2 รุ่น รวม 200 คน อีกทั้งได้มีการเปิดใช้ศูนย์บูรณาการการคัดแยกเป็นจังหวัดแรกที่จังหวัดสตูลโดยมีบุคคลที่อาจจะเป็นผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ จํานวน 59 ราย ซึ่งผลจากการคัดแยกอย่างเป็นทางการ โดยทีมสหวิชาชีพไม่พบว่าเป็นผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์
3. การคุ้มครอง
ช่วยเหลือที่คํานึงถึง
บาดแผลทางจิตใจ
ของผู้เสียหาย
 นําหลักการคุ้มครองช่วยเหลือที่คํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจมาใช้ในการปฏิบัติงานภายใต้แนวทางขับเคลื่อนกลไกการส่งต่อระดับชาติโดยมุ่งเน้นให้ผู้ปฏิบัติงานให้ความสําคัญกับการคํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจของผู้เสียหายเป็นอันดับแรก โดยเฉพาะในช่วงคัดแยกบุคคลที่มีระยะเวลาของการฟื้นฟูและไตร่ตรอง 15 วัน เพื่อให้ผู้ซึ่งอาจเป็นผู้เสียหายได้รับการปฏิบัติและการบริการที่เหมาะสมจนกว่าจะพร้อมให้ข้อมูลกับเจ้าหน้าที่ต่อไป
 จัดอบรมหลักสูตรการคํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจผ่านระบบ e-learning แก่ผู้ปฏิบัติงานในส่วนกลาง จังหวัด และองค์กรภาคประชาสังคม จํานวน 90 คน เพื่อเตรียมความพร้อมการปฏิบัติงานโดยคํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจของผู้เสียหายในทุกขั้นตอนภายใต้กลไกการส่งต่อระดับชาติในระยะเวลาฟื้นฟูและไตร่ตรอง
4. การให้อิสระ
ในการเดินทาง
และการใช้เครื่องมือ
สื่อสารสําหรับผู้เสียหาย
กลุ่มผู้ใหญ่
พัฒนาแนวทางการให้อิสระแก่ผู้เสียหาย โดยกําหนดแนวทางในการเดินทางเข้า-ออกสถานคุ้มครองและการเข้าถึงเครื่องมือสื่อสารสําหรับผู้เสียหายกลุ่มผู้ใหญ่ทุกราย เพื่อสร้างความมั่นใจให้ผู้เสียหายได้มีทางเลือกในการรับการคุ้มครองอย่างปลอดภัย โดยมีการดําเนินงานสําคัญ เช่น การให้ความช่วยเหลือเกี่ยวกับสถานะผู้เสียหายต่างชาติเพื่อเตรียมความพร้อมในการเดินทางออกนอกสถานคุ้มครอง สําหรับผู้เสียหายที่เข้าเมืองผิดกฎหมายในสถานคุ้มครองของรัฐและเอกชนให้ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรชั่วคราวเพื่อทํางานหรือกิจกรรมอื่น ๆ จํานวน 79 คน จําแนกเป็นสถานคุ้มครองของรัฐ จํานวน 72 คน และสถานคุ้มครองเอกชน จํานวน 7 คน และการประชุมแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างหน่วยงานภาคประชาสังคม ประเทศสิงคโปร์และสถานคุ้มครองไทยเพื่อกําหนดแนวทางให้อิสระแก่ผู้เสียหายที่เหมาะสมกับประเทศไทย
5. การมีส่วนร่วม
ขององค์กรภายนอก
ภาครัฐในการช่วยเหลือ
ทางด้านกฎหมาย
 ร่วมมือกับภาคเอกชนเพื่อเป็นทางเลือกในการทํางานสําหรับผู้เสียหายกลุ่มผู้ใหญ่ที่พร้อมออกนอกระบบการคุ้มครอง โดยได้มีการจัดทําบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านการจ้างงานผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์กับภาคเอกชนในเดือนธันวาคม 2565 เพื่อรับผู้เสียหายกลุ่มผู้ใหญ่จากการค้ามนุษย์ออกไปทํางาน โดยเริ่มนําร่องในสถานคุ้มครองสวัสดิภาพผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ จังหวัดปทุมธานี
 เปิดโอกาสให้องค์กรนอกภาครัฐ (เช่น องค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน มูลนิธิพิทักษ์สตรี สํานักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ) เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมให้กับผู้เสียหายในสถานคุ้มครอง เช่น การประเมินผลด้านสุขภาพและกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพจิตของผู้เสียหาย การให้คําปรึกษาด้านการคุ้มครอง
ด้านการป้องกัน
1. การป้องกันการค้ามนุษย์ในกลุ่มเด็กและเยาวชน
 ตรวจสถานประกอบการกลุ่มเสี่ยง จํานวน 941 แห่ง แรงงาน 30,597 คน (จากสถานประกอบการทั้งหมด 30,453 แห่ง แรงงาน 754,942 คน) พบการกระทําความผิด จํานวน 857 แห่ง ลูกจ้าง 27,989 คน ส่วนใหญ่เป็นความผิดฐานจ่ายค่าจ้างไม่ตรงกําหนด ทั้งนี้ ไม่พบการกระทําความผิดฐานใช้แรงงานเด็กหรือการบังคับใช้แรงงานหรือบริการ
 ร่วมลงนามบันทึกความเข้าใจในการขับเคลื่อนโครงการส่งเสริมธุรกิจท่องเที่ยวที่ปลอดภัยและเป็นมิตรกับเด็ก เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2565 ระหว่าง 21 หน่วยงาน เช่น กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงแรงงาน (รง.) กระทรวงมหาดไทย พม. สํานักงานตํารวจแห่งชาติ หอการค้าไทย สมาคมโรงแรมไทย มูลนิธิเพื่อความเข้าใจเด็ก เพื่อพัฒนามาตรการที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ และการแสวงหาประโยชน์ทางเพศจากเด็กทุกรูปแบบอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดีให้กับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยและสร้างความเชื่อมั่นด้านความปลอดภัยให้แก่นักท่องเที่ยวไทยและนักท่องเที่ยวต่างชาติ
2. การป้องกันการค้ามนุษย์
แรงงานไทย
ที่ไปทํางานต่างประเทศ/
แรงงานต่างด้าว
ที่ทํางานในประเทศไทย
 เฝ้าระวังและป้องกันผู้มีพฤติกรรมจะลักลอบไปทํางานต่างประเทศ ณ ด่านตรวจคนหางานทั่วประเทศ จํานวน 71,270 คน ระงับการเดินทาง จํานวน 383 คน และตรวจบริษัทจัดหางานให้คนไทยเพื่อไปทํางานต่างประเทศที่ได้รับอนุญาตจาก รง. จํานวน 132 แห่ง โดยไม่พบการกระทําความผิด
 ตรวจสถานประกอบการ/นายจ้าง และแรงงานต่างด้าว จํานวน 33,980 แห่ง/ราย แรงงานต่างด้าว จํานวน 458,986 คน ได้ดําเนินคดีสถานประกอบการ/นายจ้าง จํานวน 1,093 แห่ง/ราย และดําเนินคดีแรงงานต่างด้าว จํานวน 2,222 คน โดยส่วนมากดําเนินคดีในข้อหาเกี่ยวกับการไม่มีใบอนุญาตทํางาน นอกจากนี้
จากการตรวจบริษัทผู้รับอนุญาตนําคนด่างด้าวเข้ามาทํางานกับนายจ้างในประเทศที่ได้รับอนุญาตจากกรมการจัดหางานทั้งหมด จํานวน 263 แห่ง ไม่พบการกระทําผิด
3. การป้องกันการค้ามนุษย์
ในแรงงานประมง
ตรวจเรือประมง ณ ศูนย์ควบคุมการแจ้งเรือเข้า-ออก (PIPO) จํานวน 12,810 ลํา พบการกระทําความผิด จํานวน 63 ลํา ส่วนใหญ่เป็นความผิดเกี่ยวกับการไม่จัดเวลาพักระหว่างการทํางาน ไม่มีเอกสารการจ่ายค่าจ้างและไม่มีเอกสารสัญญาจ้าง
4. การพัฒนากลไก
การบริหารจัดการ
เพื่อป้องกันการค้ามนุษย์
ออกกฎกระทรวงคุ้มครองแรงงานในงานประมงทะเล พ.ศ. 2565 เพื่อกําหนดให้นายจ้างจัดทําสัญญาจ้างและจัดทําเอกสารการจ่ายค่าจ้างและค่าทํางานในวันหยุดเป็นภาษาไทยและภาษาที่ลูกจ้างเข้าใจ และจ่ายค่าจ้างผ่านบัญชีธนาคารเท่านั้น รวมทั้งต้องจัดอาหารและน้ําดื่มที่ถูกสุขลักษณะและเพียงพอต่อการใช้ชีวิตบนเรือประมง
5. ความร่วมมือ
ในการป้องกันการค้ามนุษย์เพื่อให้สอดคล้อง
กับมาตรฐานสากล
ส่งเสริมการนําแนวปฏิบัติการใช้แรงงานที่ดี (Good Labour Practices: GLP) ไปใช้ในสถานประกอบการ โดยมีสถานประกอบการเข้าร่วมและได้รับการส่งเสริม จํานวน 42,016 แห่ง และลูกจ้าง จํานวน 2.3 ล้านคน เพื่อช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของแรงงานไม่ให้ตกเป็นผู้เสียหายจากการบังคับใช้แรงงานหรือบริการ
2. แผนการดําเนินงานในระยะต่อไป
ด้าน
แผนการดําเนินงาน
1. ด้านการดําเนินคดี
และการบังคับใช้กฎหมาย
- เพิ่มความรวดเร็วและความถูกต้องในการสนับสนุนข้อมูลจากส่วนกลางให้กับเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการในพื้นที่
- ดําเนินการป้องกันเชิงรุก พัฒนาความรู้ความเข้าใจให้กับเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการในการปฏิบัติต่อผู้เสียหายอย่างเหมาะสม โดยคํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจของผู้เสียหายเป็นหลัก
- เพิ่มความร่วมมือกับภาคประชาสังคม ภาคเอกชน และผู้รอดจากการค้ามนุษย์ในการออกแบบนโยบายและขับเคลื่อนนโยบายที่สําคัญ
2. ด้านการคุ้มครอง
ช่วยเหลือ
- อบรมให้ความรู้สําหรับผู้ปฏิบัติงานที่คํานึงถึงบาดแผลทางจิตใจของผู้เสียหาย เจ้าหน้าที่สถานคุ้มครองของรัฐและเอกชน รวมถึงผู้ปฏิบัติงานในการสัมภาษณ์ คัดกรอง คัดแยก
- พัฒนากรอบการประเมินสําหรับการให้อิสระในการเดินทางเข้าออกสถานคุ้มครองและการใช้เครื่องมือสื่อสารสําหรับผู้เสียหายกลุ่มใหญ่ รวมถึงพัฒนาขั้นตอนการปฏิบัติงานที่เป็นมาตรฐานในการคุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหายตามหลักการสากล
- แก้ไขปรับปรุงประกาศคณะกรรมการบริหารกองทุนเพื่อป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ เพื่อกําหนดแนวทางและขั้นตอนการปฏิบัติ ลดความยุ่งยากซับซ้อนในการเข้าถึงเงินกองทุนฯ ของผู้เสียหาย
3. ด้านการป้องกัน
- ปรับปรุงมาตรฐานการปฏิบัติงานการตรวจคัดกรองเบื้องต้นเพื่อแสวงหาข้อบ่งชี้สําหรับบุคคลที่อาจเป็นผู้เสียหายจากการแสวงหาผลประโยชน์ด้านแรงงาน แรงงานบังคับหรือการค้ามนุษย์ด้านแรงงานร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
- เพิ่มศักยภาพบุคลากรที่ปฏิบัติงานในพื้นที่ 76 จังหวัด ให้มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องสัญญาณหรือข้อบ่งชี้ของแรงงานในพื้นที่ที่อาจถูกบังคับใช้แรงงานและสามารถแจ้งเบาะแสเบื้องต้นให้กับหน่วยงานในพื้นที่ได้ตามมาตรฐานการปฏิบัติงาน
9. เรื่อง มาตรการรักษาเสถียรภาพราคาข้าวเปลือก ปีการผลิต 2566/67 (เพิ่มเติม)
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบในหลักการมาตรการรักษาเสถียรภาพราคาข้าวเปลือก ปีการผลิต 2566/67 (เพิ่มเติม) โครงการสนับสนุนค่าบริหารจัดการและพัฒนาคุณภาพผลผลิตเกษตรกรผู้ปลูกข้าว ปีการผลิต 2556/67 สําหรับกรอบวงเงินที่รัฐต้องชดเชยค่าใช้จ่ายหรือสูญเสียรายได้ของหน่วยงานของรัฐตามมาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติวินัยการเงินการคลังของรัฐ พ.ศ. 2561 ให้เป็นไปตามความเห็นของกระทรวงการคลัง โดยคํานึงถึงขอบเขตที่รัฐสามารถรับภาระได้ทั้งในปัจจุบันและอนาคต เนื่องจากข้อจํากัดของกรอบวงเงินตามมาตรา 28 ดังกล่าว โดยค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้นและเป็นภาระต่องบประมาณนั้น ให้ ธ.ก.ส. จัดทําแผนการปฏิบัติงานและแผนการใช้จ่ายงบประมาณ เพื่อเสนอขอตั้งงบประมาณรายจ่ายประจําปีตามผลการดําเนินงานจริงตามความจําเป็นและเหมาะสมตามขั้นตอนต่อไป ตามความเห็นของสํานักงบประมาณ
สาระสําคัญ
มาตรการรักษาเสถียรภาพราคาข้าวเปลือก ปีการผลิต 2526/27 จํานวน 1 โครงการ คือ โครงการสนับสนุนค่าบริหารจัดการและพัฒนาคุณภาพผลผลิตเกษตรกรผู้ปลูกข้าว ปีการผลิต 2566/67 โดยมีรายละเอียดการดําเนินโครงการฯ ดังนี้
1. กลุ่มเป้าหมาย เกษตรกรผู้ปลูกข้าว ปีการผลิต 2556/67 ที่ขึ้นทะเบียนกับกรมส่งเสริมการเกษตร ประมาณ 4.68 ล้านครัวเรือนทั่วประเทศ
2. วิธีการ กรมส่งเสริมการเกษตร นําข้อมูลรายชื่อเกษตรกรที่ผ่านการขึ้นทะเบียนเกษตรกรผู้ปลูกข้าว ปี 2566/67 กับกรมส่งเสริมการเกษตร ส่งให้ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สํานักงานใหญ่ เพื่อดําเนินการจ่ายเงินให้เกษตรกร ในอัตราไร่ละ 1,000 บาท ไม่เกินครัวเรือนละ 20 ไร่ หรือครัวเรือนละไม่เกิน 20,000 บาท
3. วงเงินงบประมาณ จํานวน 56,321.07 ล้านบาท จําแนกเป็น (1) งบประมาณ จ่ายขาดให้เกษตรกร แหล่งเงินทุน ธ.ก.ส. วงเงิน 54,336.14 ล้านบาท และ (2) ค่าใช้จ่ายดําเนินการ ธ.ก.ส. วงเงิน 1,984.93 ล้านบาท (ชดเชยต้นทุนเงิน ธ.ก.ส. ในอัตราร้อยละ 3.61 (ต้นทุนเงินถัวเฉลี่ยถ่วงน้ําหนัก + ค่าใช้จ่ายดําเนินงาน) และค่าบริหารจัดการ (รายละ 5 บาท)
10. เรื่อง ข้อเสนอแนวทางการบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทราย
คณะรัฐมนตรีมีมติมอบหมายตามที่กระทรวงพาณิชย์ (พณ.) เสนอ ดังนี้
1. ให้กระทรวงอุตสาหกรรม (สํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทราย) ดําเนินการประกาศราคาน้ําตาลทรายภายในราชอาณาจักรตามอํานาจและหน้าที่ที่เกี่ยวข้องตามข้อเสนอแนวทางการบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทรายโดยด่วน เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมกับทุกฝ่าย
2. ให้กระทรวงพาณิชย์ (กรมการค้าภายใน ในฐานะฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ) นําเสนอคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการพิจารณาทบทวนมาตรการที่เกี่ยวข้องกับสินค้าน้ําตาลทราย โดยกําหนดมาตรการให้สอดคล้องกับข้อเสนอของคณะทํางานบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทราย
3. ให้กระทรวงอุตสาหกรรม (สํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทราย) และกระทรวงพาณิชย์ (กรมการค้าภายใน) พิจารณามาตรการกํากับดูแลให้มีน้ําตาลทรายในปริมาณที่เพียงพอสําหรับการบริโภคในประเทศ
สาระสําคัญและข้อเท็จจริง
1. เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2566 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้น้ําตาลทรายเป็นสินค้าควบคุม ตามที่กระทรวงพาณิชย์เสนอ และให้รับความเห็นของสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไปพิจารณาดําเนินการต่อไปด้วย
ในการนี้ คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ (กกร.) ได้ออกประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ฉบับที่ 67 พ.ศ. 2566 เรื่อง การกําหนดสินค้าควบคุมเพิ่มเติม ลงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2566 โดยกําหนดให้น้ําตาลทรายเป็นสินค้าควบคุม
2. เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2566 คณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการได้ออกประกาศกําหนดมาตรการ จํานวน 2 ฉบับ ได้แก่ 1) ประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ฉบับที่ 68 พ.ศ. 2566 เรื่อง การกําหนดราคาจําหน่ายน้ําตาลทราย ลงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 โดยกําหนดราคาจําหน่าย ณ หน้าโรงงาน ราคาน้ําตาลทรายขาว ไม่สูงกว่ากิโลกรัมละ 19.00 บาท และราคาน้ําตาลทรายขาวบริสุทธิ์ ไม่สูงกว่ากิโลกรัมละ 20.00 บาท และ 2) ประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ ฉบับที่ 69 พ.ศ. 2566 เรื่อง การควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งน้ําตาลทราย ลงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
3. เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2566 รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายภูมิธรรม เวชยชัย) ได้มีการประชุมหารือกับตัวแทนชาวไร่อ้อย ซึ่งที่ประชุมมีมติเห็นควรให้มีการแต่งตั้งคณะทํางานร่วม เพื่อพิจารณาแนวทางการบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทรายให้มีปริมาณที่เพียงพอสําหรับการบริโภคในประเทศ มีราคาที่เหมาะสม เป็นธรรมต่อประชาชนผู้บริโภค โดยเกษตรกรชาวไร่อ้อยได้รับผลตอบแทนอย่างเหมาะสม เป็นธรรม สอดคล้องกับต้นทุนการผลิตอ้อยแต่ละช่วงเวลา และผู้ผลิตสามารถผลิตน้ําตาลทรายตอบสนองความต้องการสําหรับการบริโภคในประเทศ รวมทั้งส่งออกเพื่อนํารายได้เข้าประเทศ
4. รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายภูมิธรรม เวชยชัย) มีคําสั่งกระทรวงพาณิชย์ที่ 877/2566 เรื่อง แต่งตั้งคณะทํางานบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทราย ลงวันที่ 2 พฤศจิกายน 2566 โดยมีผู้แทนหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง (กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรมการค้าภายใน กรมการค้าต่างประเทศ กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ และสํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทราย) และตัวแทนเกษตรกรชาวไร่อ้อย โดยให้จัดทําข้อเสนอแนวทางดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายใน 1 เดือน และรายงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เพื่อพิจารณาต่อไป
5. เมื่อวันที่ 6 และวันที่ 10 พฤศจิกายน 2566 คณะทํางานบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทราย ได้มีการประชุมหารือและพิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับต้นทุนการผลิตอ้อยและน้ําตาลทราย และมีมติเห็นชอบร่วมกันให้มีข้อเสนอแนวทางการบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทรายต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ดังนี้
(1) ให้ปรับราคาจําหน่าย ณ หน้าโรงงาน ราคาน้ําตาลทรายขาว จากเดิม กิโลกรัมละ 19.00 บาท เป็น กิโลกรัมละ 21.00 บาท และน้ําตาลทรายขาวบริสุทธิ์ จากเดิม กิโลกรัมละ 20.00 บาท เป็น กิโลกรัมละ 22.00 บาท สําหรับราคาจําหน่ายปลีกเห็นควรมีราคากํากับดูแลที่เหมาะสม
(2) มอบหมายสํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทราย (สอน.) ปรับปรุงแก้ไขประกาศสํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทรายที่เกี่ยวข้องกับการกําหนดราคาน้ําตาลทรายภายในราชอาณาจักร ให้สอดคล้องกับข้อเสนอของคณะทํางานฯ ตามข้อ 5 (1)
(3) มอบหมายกรมการค้าภายใน ในฐานะฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ (กกร.) นําเสนอ กกร. พิจารณาทบทวนมาตรการที่เกี่ยวข้องกับสินค้าน้ําตาลทราย รวมทั้งการกําหนดราคาจําหน่าย ณ หน้าโรงงาน และราคาจําหน่ายปลีก ตามข้อเสนอของคณะทํางานฯ
(4) มอบหมายสํานักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ําตาลทราย และกรมการค้าภายในพิจารณามาตรการกํากับดูแลให้มีน้ําตาลทรายในปริมาณที่เพียงพอสําหรับการบริโภคในประเทศ
(5) นําเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อทราบและมอบหมายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดําเนินการตามข้อเสนอของคณะทํางานฯ ต่อไป
ประโยชน์และผลกระทบ
การกําหนดราคาจําหน่ายน้ําตาลทราย ณ หน้าโรงงาน ราคาน้ําตาลทรายขาว ไม่สูงกว่ากิโลกรัมละ 21.00 บาท และราคาน้ําตาลทรายขาวบริสุทธิ์ ไม่สูงกว่ากิโลกรัมละ 22.00 บาท และการมอบหมายหน่วยงานดําเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้อง ตามข้อเสนอของคณะทํางานบริหารความสมดุลในอุตสาหกรรมอ้อยและน้ําตาลทรายที่ได้เสนอต่อกระทรวงพาณิชย์ ตามข้อ 5 จะทําให้น้ําตาลทรายมีปริมาณที่เพียงพอสําหรับการบริโภคในประเทศ มีราคาที่เหมาสม เป็นธรรมต่อประชาชนผู้บริโภค โดยเกษตรกรชาวไร่อ้อย ได้รับผลตอบแทนอย่างเหมาะสม เป็นธรรม สอดคล้องกับต้นทุนการผลิตอ้อยแต่ละช่วงเวลา และผู้ผลิตสามารถผลิตน้ําตาลทรายตอบสนองความต้องการสําหรับการบริโภคในประเทศ รวมทั้งส่งออกเพื่อนํารายได้เข้าประเทศ
11. เรื่อง การปรับปรุงปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่สํานักงบประมาณเสนอดังนี้
1. การปรับปรุงปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567
2. ยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 เรื่อง การดําเนินการเพื่อรองรับและขับเคลื่อนการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562
ตามที่คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบเรื่อง การปรับปรุงปฏิทินงบประมาณพร้อมแนวทางการจัดทํางบประมาณและยุทธศาสตร์การจัดสรรงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2566 นั้น
สํานักงบประมาณขอเสนอ ดังนี้
1. การปรับปรุงปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 เพื่อให้การจัดทําพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 เกิดประสิทธิภาพสูงสุดสอดคล้องตามนโยบายสําคัญของรัฐบาล ทั้งระยะสั้น ระยะกลาง และระยะยาว สํานักงบประมาณจึงเห็นสมควรปรับปรุงปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 13 กันยายน 2566 ในขั้นตอนการจัดทํางบประมาณและการอนุมัติงบประมาณ ดังนี้
1.1 การจัดทํางบประมาณ
1.1.1 สํานักงบประมาณพิจารณารายละเอียดงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ระหว่างวันที่ 7 ตุลาคม - 17 พฤศจิกายน 2566 เพื่อนําเสนอคณะรัฐมนตรี พิจารณาให้ความเห็นชอบรายละเอียดงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 พร้อมแนวทางการปรับปรุงรายละเอียดงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ในวันอังคารที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
1.1.2 สํานักงบประมาณพิจารณาการปรับปรุงรายละเอียดงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ระหว่างวันที่ 22 - 24 พฤศจิกายน 2566 เพื่อนําเสนอคณะรัฐมนตรี พิจารณาให้ความเห็นชอบการปรับปรุงรายละเอียดงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 และมอบให้สํานักงบประมาณไปดําเนินการรับฟังความคิดเห็นการจัดทํางบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 77 วรรคสอง ในวันอังคารที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566
1.1.3 สํานักงบประมาณดําเนินการรับฟังความคิดเห็นการจัดทํางบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ระหว่างวันที่ 29 พฤศจิกายน ถึง วันที่ 5 ธันวาคม 2566 เพื่อนําเสนอคณะรัฐมนตรีรับทราบผลการรับฟังความคิดเห็นฯ และพิจารณาให้ความเห็นชอบข้อเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 และให้สํานักงบประมาณจัดพิมพ์ ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 และเอกสารประกอบฯ ในวันที่ 12 ธันวาคม 2566
1.1.4 สํานักงบประมาณดําเนินการจัดพิมพ์ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 และเอกสารประกอบฯ ระหว่างวันที่ 12 - 22 ธันวาคม 2566 เพื่อนําเสนอคณะรัฐมนตรี พิจารณาให้ความเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 และเอกสารประกอบฯ และนําเสนอสภาผู้แทนราษฎร ในวันอังคารที่ 26 ธันวาคม 2566
1.2 การอนุมัติงบประมาณ
1.2.1 สภาผู้แทนราษฎร พิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 วาระที่ 1 ระหว่างที่ 3 - 4 มกราคม 2567
1.2.2 สภาผู้แทนราษฎร พิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 วาระที่ 2 - 3 ระหว่างที่ 3 - 4 เมษายน 2567
1.2.3 วุฒิสภา พิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ระหว่างวันที่ 9 - 10 เมษายน 2567
1.2.4 สํานักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี นําร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย ในวันที่ 17 เมษายน 2567 เพื่อประกาศบังคับใช้เป็นกฎหมายต่อไป
2. ยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 เรื่อง การดําเนินการเพื่อรองรับและขับเคลื่อนการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 ในส่วนของคําแนะนําของคณะกรรมการพัฒนากฎหมาย เรื่อง การรับฟังความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องประกอบการจัดทําร่างกฎหมาย โดยให้มีการรับฟังความคิดเห็นการจัดทํางบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 เป็นระยะเวลา 3 วัน ระหว่างวันที่ 29 พฤศจิกายน ถึง วันที่ 1 ธันวาคม 2566 ตามปฏิทินงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567 เพื่อประโยชน์สําคัญของประเทศเกี่ยวกับความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นไปตามมาตรา 19 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 สํานักงบประมาณจึงขอยกเว้นการ
ต่างประเทศ
12. เรื่อง การเสนองบประมาณและแผนการดําเนินงานประจําปี 2567 ขององค์กรร่วมไทย – มาเลเซีย
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบงบประมาณ จํานวน 5,375,000 ดอลลาร์สหรัฐ และแผนการดําเนินงานประจําปี 2567 ขององค์กรร่วมไทย-มาเลเซีย (องค์กรร่วมฯ) ตามที่กระทรวงพลังงาน (พน.) เสนอ และให้ พน. รับความเห็นกระทรวงการคลังและสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาไปดําเนินการอย่างเคร่งครัดต่อไปด้วย
สาระสําคัญของเรื่อง
พน. รายงานว่า
1. กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในมาตรา 5 และมาตรา 18 วรรคหนึ่ง (8) และวรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติองค์กรร่วมไทย – มาเลเซีย พ.ศ. 2533 ข้อ 3 กําหนดให้องค์กรร่วมฯ เสนองบประมาณประจําปีหลังจากได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการองค์กรร่วมฯ แล้ว โดยให้เสนอต่อรัฐบาลแต่ละฝ่ายเพื่อให้เป็นไปตามความตกลงว่าด้วยธรรมนูญการจัดตั้งองค์กรร่วมไทย - มาเลเซียฯ พ.ศ. 2533 ก่อนวันเริ่มต้น
ปีงบประมาณไม่น้อยกว่าห้าเดือน (ภายในวันที่ 31 กรกฎาคม ก่อนเริ่มปีงบประมาณนั้น) ทั้งนี้ ปีงบประมาณของ 2. องค์กรร่วมฯ เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม และสิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม ของทุกปี องค์กร ร่วมฯ ได้เสนอของบประมาณและแผนการดําเนินงานประจําปี 2567 ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการองค์กรร่วมฯ แล้ว ในคราวประชุมครั้งที่ 142 เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2566 สรุปได้ ดังนี้
2.1 งบประมาณปี 2567 รวมทั้งสิ้นจํานวน 5,375,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปี 2566 จํานวน 375,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมีรายละเอียดเปรียบเทียบกับงบประมาณปี 2566 ดังนี้
หน่วย : ดอลลาร์สหรัฐ
รายการ
งบประมาณ
ที่ได้รับอนุมัติ
ปี 2566
งบประมาณ
ที่เสนอขอ
ปี 2567
งบประมาณ
เพิ่ม/(ลด)
ค่าใช้จ่ายในการดําเนินงาน (Operating Expenditure)
(USD 1: RM 4.20)