รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-สรุปข่าวการประชุมคณะรัฐมนตรี 9 มกราคม 2567
วันอังคารที่ 9 มกราคม 2567
09/01/2567
สรุปข่าวการประชุมคณะรัฐมนตรี 9 มกราคม 2567
นายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง  เป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี ณ ห้องประชุม 501 ตึกบัญชาการ 1  ทําเนียบรัฐบาล
http://www.thaigov.go.th
(โปรดตรวจสอบมติคณะรัฐมนตรีที่เป็นทางการจากสํานักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีอีกครั้ง)
วันนี้ 9 มกราคม 2567 เวลา 10.00 น. นายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี ณ ห้องประชุม 501 ตึกบัญชาการ 1 ทําเนียบรัฐบาลซึ่งสรุปสาระสําคัญดังนี้
กฎหมาย
1.  เรื่อง  ขอขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามความใน พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562
2.  เรื่อง  ร่างกฎกระทรวงการอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. ....
3.  เรื่อง  ร่างกฎกระทรวง ฉบับที่ .. (พ.ศ. ....) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522
4.  เรื่อง  ร่างกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในหมวด 4 การจัดสรรน้ําและการใช้น้ํา แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ํา พ.ศ. 2561 รวม 3 ฉบับ
5.  เรื่อง  ร่างกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. ....
เศรษฐกิจ- สังคม
6.  เรื่อง  รายงานผลการดําเนินโครงการจิตอาสาพระราชทาน
7.  เรื่อง  รายงานภาวะเศรษฐกิจอุตสาหกรรมประจําเดือนตุลาคม 2566 และรายงานภาวะเศรษฐกิจอุตสาหกรรมปี 2566 และแนวโน้มปี 2567
8.  เรื่อง  รายงานความก้าวหน้าการดําเนินงานและผลการทบทวนมาตรการพัฒนาอุตสาหกรรมชีวภาพของไทยปี พ.ศ. 2561-2570 ระยะครึ่งแผน
9.  เรื่อง  รายงานสถานการณ์น้ําภาพรวมประเทศและสถานการณ์อุทกภัยในพื้นที่ภาคใต้
10.  เรื่อง  แผนปรับปรุงและขยายระบบจําหน่ายพลังไฟฟ้า ฉบับที่ 12 ปี 2560 - 2564 (ฉบับปรับปรุง) และโครงการปรับปรุงและขยายระบบจําหน่ายพลังไฟฟ้า
ระยะที่ 13 ส่วนที่ 1 ของการไฟฟ้านครหลวง
​
ต่างประเทศ
11.  เรื่อง  การจัดทําบันทึกความเข้าใจว่าด้วยการจัดตั้งกลไกการหารือทวิภาคีระหว่างกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก
12.  เรื่อง  การจัดทําบันทึกความเข้าใจว่าด้วยการปรึกษาหารือทางการเมืองระหว่างกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน
​
แต่งตั้ง
13.  เรื่อง  คําสั่งสํานักนายกรัฐมนตรี ที่ 6/2567 เรื่อง แก้ไขเพิ่มเติมคําสั่งมอบหมายและมอบอํานาจให้รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี
14.  เรื่อง  การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ (กระทรวงการคลัง)
15.  เรื่อง  การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ (สํานักนายกรัฐมนตรี)
16.  เรื่อง  การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ (กระทรวงสาธารณสุข)
17.  เรื่อง  การคัดเลือกกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
18.  เรื่อง  การแต่งตั้งข้าราชการให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง (กระทรวงศึกษาธิการ)
19.  เรื่อง  ขออนุมัติแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการในคณะกรรมการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
20.  เรื่อง  ขออนุมัติแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการอื่นในคณะกรรมการการไฟฟ้านครหลวง
21.  เรื่อง  แต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการอื่นในคณะกรรมการการประปาส่วนภูมิภาค
22.  เรื่อง  แต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการอื่นในคณะกรรมการการประปานครหลวง
23.  เรื่อง  การแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546 มาตรา 4 (6) แทนกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิที่ พ้นจากตําแหน่ง
กฎหมาย
1. เรื่อง ขอขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 รวม 4 ฉบับ ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม 2567 ตามที่กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดศ.) เสนอ
ทั้งนี้ ดศ. เสนอว่า
1. พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 25621 มาตรา 8 (1) และ (4) บัญญัติให้มีคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ประกอบด้วย ประธานกรรมการ และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ รวม 10 คน ซึ่งสรรหาและแต่งตั้งจากผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์เป็นที่ประจักษ์ในด้านการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ด้านการคุ้มครองผู้บริโภค ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ด้านสังคมศาสตร์ ด้านกฎหมาย ด้านสุขภาพ ด้านการเงิน หรือด้านอื่น ทั้งนี้ ต้องเกี่ยวข้องและเป็นประโยชน์ต่อการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ประกอบกับมาตรา 10 วรรคสองและวรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว บัญญัติให้คณะกรรมการสรรหาแจ้งรายชื่อประธานกรรมการ หรือกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อเสนอต่อคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง และให้นายกรัฐมนตรีประกาศรายชื่อประธานกรรมการหรือกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรีในราชกิจจานุเบกษา ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2563 และวันที่ 11 มกราคม 2565 อนุมัติแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล รวม 10 คน และลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 18 มกราคม 2565
2. พระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 มาตรา 22 วรรคสอง กําหนดว่ากฎหมายที่มิใช่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่กําหนดให้ต้องมีการออกกฎ หรือกําหนดให้รัฐต้องดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อที่ประชาชนจะสามารถปฏิบัติตามกฎหมาย หรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมายนั้นได้ หากมิได้มีการออกกฎดังกล่าวหรือยังมิได้ดําเนินการนั้นภายในระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่กฎหมายนั้นมีผลใช้บังคับ และบทบัญญัติในเรื่องนั้นก่อภาระหรือเป็นผลร้ายต่อประชาชน ให้บทบัญญัติดังกล่าวเป็นอันสิ้นผลบังคับ แต่ในกรณีที่บทบัญญัติในเรื่องนั้นให้สิทธิประโยชน์แก่ประชาชนให้บทบัญญัติดังกล่าวมีผลบังคับได้โดยไม่ต้องมีกฎหรือดําเนินการดังกล่าว ทั้งนี้ ระยะเวลาสองปีดังกล่าวคณะรัฐมนตรีจะมีมติขยายออกไปอีกก็ได้แต่ไม่เกินหนึ่งปี และต้องมีมติก่อนที่จะครบกําหนดเวลาสองปีดังกล่าว
3. ดศ. ได้ตรวจสอบแล้วพบว่า มีกฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 รวมทั้งสิ้น จํานวน 22 ฉบับ ซึ่งลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว จํานวน 16 ฉบับ อยู่ระหว่างการดําเนินการลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา จํานวน 2 ฉบับ และอยู่ระหว่างดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรอง จํานวน 4 ฉบับ ดังนี้
3.1 ร่างประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ตามมาตรา 28 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดหลักเกณฑ์การให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่ส่งหรือโอนไปยังต่างประเทศ
3.2 ร่างประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ตามมาตรา 29 วรรคสอง และวรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดหลักเกณฑ์การให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อการส่งหรือโอนข้อมูลส่วนบุคคลไปยังต่างประเทศและอยู่ในเครือกิจการหรือเครือธุรกิจเดียวกันเพื่อการประกอบกิจการ หรือธุรกิจร่วมกัน
3.3 ร่างประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ตามมาตรา 24 (1) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดมาตรการที่เหมาะสมสําหรับ การเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่เกี่ยวกับการจัดทําเอกสารประวัติศาสตร์หรือจดหมายเหตุเพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือที่เกี่ยวกับการศึกษาวิจัยหรือสถิติซึ่งได้จัดให้มีมาตรการปกป้องที่เหมาะสมเพื่อคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล และตามมาตรา 26 (5) (ง) มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดมาตรการที่เหมาะสมสําหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลเป็นการจําเป็นในการปฏิบัติตามกฎหมาย เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์เกี่ยวกับการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ หรือสถิติ หรือประโยชน์สาธารณะอื่น
3.4 ร่างประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ตามมาตรา 26 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มีสาระสําคัญเป็นการกําหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับมาตรการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลสําหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลเกี่ยวกับประวัติอาชญากรรมที่มิได้กระทําภายใต้การควบคุมของหน่วยงานที่มีอํานาจหน้าที่ตามกฎหมาย
4. สําหรับบทบัญญัติตามมาตรา 19 วรรคสาม มาตรา 26 วรรคหนึ่ง มาตรา 30 วรรคห้า มาตรา 31 วรรคสอง มาตรา 33 วรรคห้า มาตรา 34 วรรคสาม มาตรา 38 วรรคหนึ่ง (1) และมาตรา 41 วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เป็นกรณีที่กฎหมายบัญญัติให้อํานาจในการออกกฎหมายลําดับรองโดยให้เป็นดุลพินิจของผู้มีอํานาจออกกฎหมายลําดับรองที่จะพิจารณาออกกฎหมายลําดับรองต่อเมื่อเห็นว่ามีความจําเป็นที่จะต้องกําหนดเป็นการเพิ่มเติมเท่านั้น ประกอบกับบทบัญญัติเหล่านี้มีเจตนารมณ์เพื่อคุ้มครองสิทธิในข้อมูลส่วนบุคคลและให้สิทธิประโยชน์แก่ประชาชนที่เป็นเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล นอกจากนี้ กรณีตามมาตรา 38 (1) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ไม่ใช่บทบัญญัติที่ก่อภาระหรือเป็นผลร้ายต่อประชาชน จึงไม่เข้าข่ายที่จะต้องมีการออกกฎภายในระยะเวลาตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 แต่เพื่อมิให้เกิดผลกระทบหรือความเสียหายต่อการบริหารราชการแผ่นดินหรือสิทธิของประชาชน ทั้งนี้ สํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลได้หารือประเด็นดังกล่าวไปยังสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาด้วยแล้ว ดังนั้น จึงเห็นควรขอขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายสําดับรองตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม 2567
5. ต่อมาสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาแจ้งว่า ได้เคยวินิจฉัยในประเด็นเกี่ยวกับเรื่องระยะเวลาที่หน่วยงานของรัฐต้องออกกฎตามมาตรา 22 ประกอบกับมาตรา 39 (1) แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 (เรื่องเสร็จที่ 1202/2564) ที่บัญญัติให้ต้องออกกฎหรือดําเนินการอย่างหนึ่งอย่างใด เพื่อให้ประชาชนสามารถปฏิบัติตามกฎหมายหรือได้รับสิทธิประโยชน์จากกฎหมายได้ภายใน 2 ปี นับแต่ “วันที่กฎหมายนั้นมีผลใช้บังคับ” นั้น หมายความรวมถึง กรณีที่บทบัญญัติแห่งกฎหมายบางส่วนมีผลใช้บังคับก่อนหรือภายหลังวันที่กฎหมายทั้งฉบับมีผลใช้บังคับ หรือบทบัญญัติบางส่วนจะใช้บังคับเมื่อมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น หรือมีผู้มีอํานาจออกกฎขึ้นภายหลังที่กฎหมายฉบับนั้นมีผลใช้บังคับด้วย ซึ่งจะต้องนับระยะเวลาตามมาตรา 22 วรรคสอง แยกต่างหากจากระยะเวลาในการออกกฎตามบทบัญญัติส่วนอื่นของกฎหมายที่มีผลใช้บังคับแล้ว โดยหากยังไม่มีผู้มีอํานาจในการออกกฎตามบทบัญญัติของกฎหมายในส่วนใดแล้ว กรณีจึงไม่อาจเริ่มนับระยะเวลาที่ต้องออกกฎตามบทบัญญัติของกฎหมายในส่วนนั้นได้ ดังนั้น เมื่อคณะรัฐมนตรีมีมติแต่งตั้งประธานกรรมการและกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2565 การนับระยะเวลาการจัดทํากฎหมายลําดับรองตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ตามมาตรา 22 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 จะครบกําหนดการดําเนินการออกกฎหมายลําดับรองดังกล่าว (ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล) ในวันที่ 11 มกราคม 2567
6. ดังนั้น เพื่อให้การดําเนินการออกกฎหมายลําดับรองตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เป็นไปอย่างรอบคอบ ซึ่งต้องมีการรับฟังความคิดเห็นจากผู้ที่เกี่ยวข้องและวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นอย่างรอบด้านและเป็นระบบ ตลอดจนการพิจารณาแก้ไข ปรับปรุง หรือออกกฎเพิ่มเติมให้เหมาะสมตามช่วงเวลาและสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน ซึ่งจะทําให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล และผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคลสามารถรับรู้หน้าที่ และมาตรฐานที่พึงปฏิบัติตามกฎหมาย คศ. จึงไม่สามารถออกกฎหมายลําดับรองได้ทันภายในระยะเวลาตามที่กําหนด จึงมีความจําเป็นต้องขอขยายระยะเวลาดําเนินการจัดทํากฎหมายลําดับรองที่ต้องออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ออกไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม 2567
_______________
1พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2562 ยกเว้นบทบัญญัติในหมวด 2 หมวด 3 หมวด 5 หมวด 6 และหมวด 7 มีผลบังคับใช้วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 การนับระยะเวลาในการออกกฎหมายลําดับรองจะต้องนับแยกจากกัน ซึ่งการออกกฎหมายลําดับรอง ตามมาตรา 24 มาตรา 26 มาตรา 28 และมาตรา 29 เป็นบทบัญญัติในหมวด 2 แห่งพระราชบัญญัติฯ ซึ่งมีผลบังคับใช้วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 จะครบกําหนดระยะเวลาตามมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทําร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 ในวันที่ 26 พฤษภาคม 2565
2. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงการอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. ....
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบหลักการร่างกฎกระทรวงการอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. ....ตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เสนอ และให้ส่งสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาต่อไป
สาระสําคัญของร่างกฎกระทรวง
1. กําหนดให้กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนด 120 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
2. กําหนดคํานิยามต่าง ๆ ได้แก่ การใช้น้ําประเภทที่ 2 การใช้น้ําประเภทที่ 3 ใบอนุญาต คําขอ อธิบดี และหน่วยงาน ให้เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น
3. กําหนดให้ใบรับคําขอ ใบอนุญาต คําขอต่ออายุใบอนุญาต คําขอโอนใบอนุญาต และคําขอรับใบแทนใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ ให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีประกาศกําหนด
4. กําหนดให้การยื่นคําขอ การออกใบรับคําขอ การออกใบอนุญาต การต่ออายุ ใบอนุญาต การโอนใบอนุญาตและการออกใบแทนอนุญาต ให้ดําเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก ในระหว่างที่ยังไม่สามารถดําเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ ให้ยื่นคําขอ ฯ ที่ทําการของหน่วยงานหรือสถานที่อื่นตามที่อธิบดีประกาศกําหนด หรือโดยวิธีการทางไปรษณีย์ตอบรับ
5. กําหนดให้กรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่รับผิดชอบควบคุมดูแลทรัพยากรน้ําสาธารณะระหว่างกรมชลประทานกับกรมทรัพยากรน้ํา ให้ใบอนุญาตที่ได้ออกให้แก่ผู้รับใบอนุญาตในพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงนั้นรวมถึงข้อมูลและเอกสารหลักฐานตามใบอนุญาตดังกล่าวโอนไปอยู่ในความรับผิดชอบของหน่วยงานที่รับผิดชอบในพื้นที่ดังกล่าว และให้หน่วยงานนั้นออกใบอนุญาตฉบับใหม่ให้แก่ผู้รับใบอนุญาต
6. กําหนดหลักเกณฑ์ในการพิจารณาคําขอรับใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 และคําขออื่น ๆ ได้แก่ คําขอรับใบอนุญาตและแผนการบริหารจัดการน้ําที่ยื่นมาพร้อมกับคําขอมีรายการ รายละเอียด และสาระสําคัญถูกต้องครบถ้วน ความสอดคล้องกับแผนแม่บทเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรน้ํา ความสอดคล้องกับแผนแม่บทการใช้ การพัฒนา การบริหารจัดการ การบํารุงรักษา การฟื้นฟูและการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ําในเขตลุ่มน้ํา แต่ละลุ่มน้ํา และความสอดคล้องกับแผนป้องกันและแก้ไขภาวะน้ําแล้งและภาวะน้ําท่วม แต่ละลุ่มน้ํา ความสอดคล้องกับลําดับความสําคัญของการใช้น้ําในแต่ละลุ่มน้ํา ตามที่คณะกรรมการทรัพยากรน้ําแห่งชาติ (กนช.) กําหนด และปัจจัยอื่นที่จําเป็นต้องคํานึงถึงเพื่อประโยชน์ในการป้องกันและแก้ไขภาวะน้ําแล้งและภาวะน้ําท่วม การบํารุงรักษา ฟื้นฟู และอนุรักษ์ทรัพยากรน้ําสาธารณะ
7. กําหนดกระบวนการพิจารณาขอรับใบอนุญาตและการออกใบอนุญาต
7.1 กําหนดให้ผู้ขอรับใบอนุญาตยื่นคําขอรับใบอนุญาตพร้อมกับแผนการบริหารจัดการน้ําโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือต่อเจ้าหน้าที่ประจําท้องที่ในเขตลุ่มน้ํา ตามแบบคําขอและแผนการบริหารจัดการน้ําที่อธิบดีกรมชลประทาน อธิบดีกรมทรัพยากรน้ํา หรืออธิบดีกรมทรัพยากรน้ําบาดาล แล้วแต่กรณี โดยระบุวัตถุประสงค์ในการขอรับใบอนุญาตตามลักษณะ หรือรายละเอียดการใช้น้ําให้ชัดเจน พร้อมด้วยข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคําขอ
7.2 เมื่อได้รับคําขอรับใบอนุญาตแล้ว ให้เจ้าหน้าที่ผู้รับคําขอตรวจสอบคําขอ รวมทั้งข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐาน ถ้าครบถ้วน ให้ออกใบรับคําขอรับใบอนุญาตให้แก่ผู้ขอรับใบอนุญาตไว้เป็นหลักฐาน แต่หากคําขอไม่ครบถ้วนหรือยังขาดข้อมูล ให้แจ้งผู้ขอรับใบอนุญาตทราบภายใน 7 วันนับแต่วันที่ได้รับคําขอ และในกรณีที่ผู้ขอรับใบอนุญาต ไม่แก้ไขเพิ่มเติมคําขอรับใบอนุญาต หรือไม่จัดส่งข้อมูล เอกสารหรือหลักฐานให้ถูกต้องครบถ้วน ภายในระยะเวลาที่กําหนด ให้ถือว่าผู้ขอรับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะดําเนินการต่อไป และให้เจ้าหน้าที่จําหน่ายเรื่องออกจากสารบบ
7.3 เมื่อข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐานเพียงพอแล้ว ให้เจ้าหน้าที่เสนอคําขอรับใบอนุญาตข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐาน พร้อมด้วยความเห็นต่ออธิบดีเพื่อพิจารณา ทั้งนี้ ให้ดําเนินการภายใน 30 วันนับแต่วันที่ออกใบรับคําขอรับใบอนุญาต และเมื่ออธิบดีพิจารณาแล้วจะส่งคําขอรับใบอนุญาต ข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐาน ข้อมูลปริมาณน้ําที่อาจอนุญาตได้โดยไม่กระทบต่อสมดุลน้ําพร้อมทําความเห็นเสนอต่อคณะกรรมการลุ่มน้ํา ที่ทรัพยากรน้ําสาธารณะนั้นตั้งอยู่หรือ กนช. เพื่อพิจารณาต่อไป ทั้งนี้ ระยะเวลาในการพิจารณาของอธิบดีรวมกับระยะเวลาในการพิจารณาของเจ้าหน้าที่แล้วต้องไม่เกิน 60 วันนับแต่วันที่ออกใบรับคําขอรับใบอนุญาต
7.4 เมื่อคณะกรรมการลุ่มน้ําหรือ กนช. ได้รับเรื่องจากอธิบดีแล้ว ให้พิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 60 วันนับแต่วันที่ได้รับเรื่องจากอธิบดี และให้แจ้งผลให้อธิบดีทราบภายใน 7 วันนับวันที่พิจารณาแล้วเสร็จ เพื่อให้อธิบดีมีคําสั่งอนุญาตและแจ้งคําสั่งเป็นหนังสือให้ผู้ขอรับใบอนุญาตทราบและชําระค่าธรรมเนียมใบอนุญาตภายใน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งดังกล่าว และให้อธิบดีออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขอรับใบอนุญาตภายใน 7 วันนับแต่วันที่ได้รับชําระค่าธรรมเนียม หากผู้ขอรับใบอนุญาตไม่ชําระค่าธรรมเนียมใบอนุญาตภายในกําหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่าผู้ขอรับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะรับใบอนุญาตและให้อธิบดีจําหน่ายเรื่องออกจากสารบบ
8. กําหนดอายุใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
8.1 กรณีการใช้น้ําจากทางน้ําชลประทานภายใต้บทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการชลประทาน ให้มีอายุใบอนุญาตไม่เกิน 5 ปี
8.2 กรณีการใช้น้ําที่ไม่ใช่น้ําจากทางน้ําชลประทานภายใต้บทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการชลประทาน และไม่ใช่น้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาล ให้มีอายุใบอนุญาตตามที่กําหนด ดังต่อไปนี้
ก) กรณีผู้ขอรับใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 ให้มีอายุใบอนุญาตไม่เกิน 5 ปี
ข) กรณีผู้ขอรับใบอนุญาตการใช้น้ํา ประเภทที่ 3 ให้มีอายุใบอนุญาตไม่เกิน 10 ปี
8.3 กรณีการใช้น้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาล ให้มีอายุใบอนุญาตตามกําหนดเวลา ดังต่อไปนี้
ก) กรณีผู้ขอรับใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 ให้มีอายุใบอนุญาตไม่เกิน 5 ปี
ข) กรณีผู้ขอรับใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 3 ให้มีอายุใบอนุญาตไม่เกิน 10 ปี
9. กําหนดให้ผู้รับใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ซึ่งประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคําขอโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือต่อเจ้าหน้าที่ประจําท้องที่ในเขตลุ่มน้ํา พร้อมด้วยข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคําขอ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ ทั้งนี้ ในการต่ออายุใบอนุญาต ผู้ยื่นคําขอต้องมิได้อยู่ในระหว่างถูกสั่งหยุดการใช้น้ําตามใบอนุญาตไว้เป็นการชั่วคราวหรืออยู่ในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต และต้องไม่มีหนี้ค่าใช้น้ําค้างชําระ
10. กําหนดให้ผู้รับใบอนุญาตซึ่งประสงค์จะขอโอนใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ให้ยื่นคําขอโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือต่อเจ้าหน้าที่ประจําท้องที่ในเขตลุ่มน้ํา โดยระบุวัตถุประสงค์ในการโอนใบอนุญาตให้ชัดเจน พร้อมด้วยข้อมูลและเอกสารหรือหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบคําขอ ทั้งนี้ ผู้ขอโอนใบอนุญาตจะต้องไม่มีหนี้ค่าใช้น้ําค้างชําระ
11. กําหนดให้ผู้อุทธรณ์ยื่นอุทธรณ์คําสั่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการอนุญาตการใช้น้ํา การต่ออายุใบอนุญาต การโอนใบอนุญาต การกําหนดเงื่อนไขในใบอนุญาต หรือการแก้ไขเพิ่มเติมเงื่อนไขในใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ โดยระบุข้อโต้แย้งและข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงให้ชัดเจน และเมื่อได้รับคําอุทธรณ์แล้ว ให้อธิบดีส่งคําอุทธรณ์ไปยังคณะกรรมการลุ่มน้ําหรือคณะกรรมการทรัพยากรน้ําแห่งชาติเพื่อพิจารณาวินิจฉัยต่อไป และให้คําวินิจฉัยอุทธรณ์นี้ถือเป็นที่สุด ทั้งนี้ ระยะเวลาในการยื่นอุทธรณ์ การพิจารณาอุทธรณ์และระยะเวลาในการพิจารณาอุทธรณ์ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
12. กําหนดให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคําขอรับใบแทนใบอนุญาตและแจ้งข้อมูลโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือต่อเจ้าหน้าที่ประจําท้องที่ในเขตลุ่มน้ํา ตามที่ระบุไว้ในแบบคําขอภายใน 30 วันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการชํารุดในสาระสําคัญ สูญหาย หรือถูกทําลาย หากผู้รับใบอนุญาตไม่ดําเนินการภายในกําหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตฝ่าฝืน หรือไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้
13. กําหนดให้ในวาระเริ่มแรกมิให้นําระยะเวลาในการพิจารณาของเจ้าหน้าที่ และอธิบดีตามที่กําหนดไว้ และระยะเวลาในการพิจารณาของคณะกรรมการลุ่มน้ําหรือ กนช. ตามที่กําหนดไว้มาใช้บังคับ โดยระยะเวลาดังกล่าวให้มีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้มีผลใช้บังคับ
3. เรื่อง ร่างกฎกระทรวง ฉบับที่ .. (พ.ศ. ....) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ ดังนี้
1. เห็นชอบร่างกฎกระทรวง ฉบับที่ .. (พ.ศ. ....) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอซึ่งสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาแล้ว และให้ดําเนินการต่อไปได้
2. ให้กระทรวงคมนาคมรับความเห็นของสํานักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติและสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาไปพิจารณาดําเนินการต่อไปด้วย
ทั้งนี้ คค. เสนอว่า
1. พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 23 บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง การขนส่งโดยรถขนาดเล็กหรือการขนส่งส่วนบุคคล เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน การขออนุญาตและการอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กําหนดในกฎกระทรวง ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 63 (พ.ศ. 2564) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 กําหนดให้บุคคลที่จะยื่นคําขอประกอบการขนส่ง ได้แก่ (1) บุคคลธรรมดา (2) ห้างหุ้นส่วนสามัญ (3) ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจํากัด (4) บริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัด (5) สหกรณ์ และ (6) องค์การของรัฐตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาลหรือตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น ประสงค์จะประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องยื่นคําขอรับใบอนุญาตตามแบบของกรมการขนส่งทางบก พร้อมด้วยแผนการดําเนินการในการประกอบการขนส่ง และเอกสารและหลักฐานตามที่กําหนด เช่น
1.1 กรณีห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจํากัดประสงค์จะประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องยื่นเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
1.1.1 บัตรประจําตัวประชาชนหรือใบสําคัญประจําตัวคนต่างด้าวของผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคน
1.1.2 ทะเบียนบ้านหรือใบสําคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองของผู้เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการทุกคน
1.2 กรณีบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดประสงค์จะประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องยื่นเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
1.2.1 รายชื่อกรรมการของบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดทุกคน
1.2.2 ทะเบียนบ้านหรือใบสําคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองของกรรมการผู้มีอํานาจลงนามทุกคน
1.2.3 หนังสือบริคณห์สนธิและข้อบังคับฉบับตีพิมพ์
2. ต่อมาข้อเท็จจริงปรากฏว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบางแห่งมีความประสงค์จะพัฒนาระบบการขนส่งด้วยรถโดยสารสาธารณะภายในเขตพื้นที่ของตน โดยประสงค์จะยื่นขอรับใบอนุญาตประกอบการชนส่งด้วยรถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารประจําทางเพื่อจัดการเดินรถโดยสารประจําทางภายในเขตพื้นที่ของตน ประกอบกับเส้นทางสําหรับการขนส่งประจําทางด้วยรถโดยสารที่คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางกําหนดเพื่ออํานวยความสะดวกในการเดินทางให้แก่ประชาชนบางเส้นทางไม่มีผู้ประกอบการประสงค์จะจัดการเดินรถและการดําเนินการดังกล่าวอาจไม่ได้ผลกําไร และไม่คุ้มค่ากับการลงทุน จึงสมควรให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดการเดินรถโดยสารประจําทางเพื่อแก้ไขปัญหาในการเดินทางให้กับประชาชนในท้องถิ่นของตน แต่โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ออกตามความใพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 63 (พ.ศ. 2564) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มิได้กําหนดเกี่ยวกับเอกสารหลักฐานที่หน่วยงานของรัฐต้องยื่นเพื่อขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งไว้แต่อย่างใด ดังนั้น คค. พิจารณาเห็นว่า ควรกําหนดให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยื่นคําขอรับใบอนุญาตประกอบการขนส่งได้ รวมถึงให้ครอบคลุมหน่วยงานของรัฐที่มิได้อยู่ในรูปแบบองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ฯ กําหนดให้ผู้ขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งต้องยื่นเอกสารหลักฐานบางประการซึ่งเกินความจําเป็นในการตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่ง เช่น กําหนดให้ในการยื่นคําขอรับใบอนุญาตให้ยื่นพร้อมรายชื่อกรรมการของบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดทุกคน นั้น เนื่องจากสามารถตรวจสอบรายชื่อกรรมการของบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดทุกคนได้จากหนังสือรับรองการจดทะเบียนบริษัทฯ จึงไม่มีความจําเป็นต้องกําหนดไว้แต่ประการใด หรือการยื่นคําขอพร้อมทะเบียนบ้านหรือใบสําคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองของกรรมการผู้มีอํานาจลงนามทุกคน ซึ่งไม่ได้ใช้ตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอรับใบอนุญาตและในการติดต่อหรือดําเนินการใด ๆ กับบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดไม่ได้ติดต่อหรือดําเนินการกับกรรมการผู้มีอํานาจลงนาม รวมทั้งการยื่นคําขอพร้อมหนังสือบริคณห์สนธิ ซึ่งสามารถตรวจสอบรายละเอียดข้อมูลของหนังสือบริคณห์สนธิจากเอกสารหลักฐานอื่นได้อยู่แล้ว เป็นต้น
3. คค. จึงได้จัดทําร่างกฎกระทรวง ฉบับที่ ..(พ.ศ. ....) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ซึ่งมีสาระสําคัญเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยแก้ไขเพิ่มเติมการกําหนดเอกสารและหลักฐานที่ใช้สําหรับการขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่ง เพื่อเป็นการลดภาระและอํานวยความสะดวกแก่ผู้ขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่ง และกําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการขอรับหรือขอต่อใบอนุญาตประกอบการขนส่งสําหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้สามารถยื่นขอรับใบอนุญาตประกอบการขนส่งได้ ทั้งนี้ คค. ได้จัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นเกี่ยวกับร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้ผ่านทางเว็บไซต์ของกรมการขนส่งทางบกและเว็บไชต์ระบบกลางทางกฎหมาย ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2566 - 20 มิถุนายน 2566 และส่งหนังสือสอบถามความคิดเห็นและข้อเสนอแนะไปยังหน่วยงานของรัฐ และองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กระทรวงมหาดไทย กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กรุงเทพมหานคร และบริษัท นครชัย แอร์ จํากัด ด้วยแล้ว
สาระสําคัญของร่างกฎกระทรวง
แก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 โดยแก้ไขเพิ่มเติมการกําหนดเอกสารและหลักฐานที่ใช้สําหรับการขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่ง เพื่อเป็นการลดภาระและอํานวยความสะดวกแก่ผู้ขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่ง และกําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการขอรับหรือขอต่อใบอนุญาตประกอบการขนส่งสําหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อให้สามารถยื่นขอรับใบอนุญาตประกอบการขนส่งได้ ดังนี้
1. กําหนดให้ยกเลิกเอกสารและหลักฐานประกอบการยื่นคําขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง หรือการขนส่ง โดยรถขนาดเล็ก ดังนี้
1.1 ให้ยกเลิกทะเบียนบ้านหรือใบสําคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองของผู้เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการทุกคน ในกรณีที่ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจํากัดเป็นผู้ยื่นคําขอ
1.2 ให้ยกเลิกทะเบียนบ้านหรือใบสําคัญถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองของกรรมการผู้มีอํานาจลงนามทุกคนและรายชื่อกรรมการของบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดทุกคน ในกรณีที่บริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดเป็นผู้ยื่นคําขอ
1.3 ให้ยกเลิกทะเบียนบ้านของผู้มีอํานาจลงนามผูกพันสหกรณ์ทุกคนและหนังสือบริคณห์สนธิ ในกรณีที่สหกรณ์เป็นผู้ยื่นคําขอ
2. กําหนดให้เพิ่มหนังสือเดินทางเป็นเอกสารทางเลือกที่สามารถใช้ยื่นพร้อมคําขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตได้ เนื่องจากคนต่างด้าวบางกลุ่มไม่จําเป็นต้องมีใบสําคัญประจําตัวคนต่างด้าว ดังนี้
2.1 ในกรณีที่ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจํากัดยื่นคําขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก
2.2 ในกรณีที่ (1) บุคคลธรรมดา (2) ห้างหุ้นส่วนสามัญ (3) ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนหรือห้างหุ้นส่วนจํากัด (4) บริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดยื่นคําขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคล
3. กําหนดให้หน่วยงานของรัฐสามารถยื่นคําขอรับหรือขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจําทาง การขนส่งไม่ประจําทาง หรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็กได้ตามแบบของกรมการขนส่งทางบก พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานตามที่กําหนด เช่น กฎหมาย หรือเอกสารการจัดตั้งหน่วยงานของรัฐตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งหน่วยงานของรัฐนั้น ตัวอย่างรอยประทับตราของผู้ยื่นคําขอ 2 ตรา (ถ้ามี) ตัวอย่างเครื่องหมายประจํารถ รูปถ่ายสํานักงานและรูปถ่ายสถานที่เก็บรถ หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิการใช้สถานที่เก็บรถ เป็นต้น
4. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในหมวด 4 การจัดสรรน้ําและการใช้น้ํา แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ํา พ.ศ. 2561 รวม 3 ฉบับ
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบหลักการร่างกฎกระทรวงรวม 3 ฉบับ ตามที่สํานักงานทรัพยากรน้ําแห่งชาติ (สทนช.) เสนอดังนี้
1. ร่างกฎกระทรวงกําหนดลักษณะหรือรายละเอียดการใช้น้ําแต่ละประเภท พ.ศ. ....
2. ร่างกฎกระทรวงกําหนดค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สองและค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สาม พ.ศ. ....
3. ร่างกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์การกําหนดอัตราค่าใช้น้ําสําหรับการใช้น้ําประเภทที่สองและการใช้น้ําประเภทที่สาม และหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการเรียกเก็บลดหย่อน หรือยกเว้นค่าใช้น้ํา พ.ศ. ....
และให้ส่งสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาต่อไป
สาระสําคัญของร่างกฎกระทรวง
1. ร่างกฎกระทรวงกําหนดลักษณะหรือรายละเอียดการใช้น้ําแต่ละประเภท พ.ศ. ....
1.1 กําหนดลักษณะหรือรายละเอียดการใช้น้ําประเภทที่ 1 ได้แก่การใช้น้ําสาธารณะเพื่อการดํารงชีพ การอุปโภคบริโภคในครัวเรือน การเกษตรหรือการเลี้ยงสัตว์ การอุตสาหกรรมในครัวเรือน การรักษาระบบนิเวศ จารีตประเพณี การบรรเทาสาธารณภัย การคมนาคม และการใช้น้ําในปริมาณเล็กน้อย
1.2 กําหนดลักษณะและรายละเอียดการใช้น้ําประเภทที่ 2 ได้แก่การใช้น้ําสาธารณะเพื่อการอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การผลิตพลังงานไฟฟ้า และการใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อการประปา ซึ่งมีอัตราการใช้น้ําบาดาลเกิน 2,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวันต่อบ่อ แต่ไม่เกิน 3,200 ลูกบาศก์เมตรต่อวันต่อบ่อ หรืออัตราการใช้น้ําผิวเดินไม่เกิน 30,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน
1.3 กําหนดลักษณะและรายละเอียดการใช้น้ําประเภทที่ 3 ได้แก่การใช้น้ําสาธารณะในปริมาณมาก ได้แก่ การใช้น้ําบาดาลเกิน 3,200 ลูกบาศก์เมตรต่อวันต่อบ่อ หรือการใช้น้ําผิวดินในแม่น้ํา ลําน้ํา คลองส่งน้ํา น้ําในแหล่งกักเก็บน้ําเกิน 30,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน การใช้น้ําส่งที่อาจส่งผลให้สมดุลของทรัพยากรน้ําสาธารณะเปลี่ยนแปลงไปจนส่งผลกระทบต่อการบริหารจัดการน้ํา คุณภาพของทรัพยากรน้ําสาธารณะนั้น ระบบนิเวศหรือลุ่มน้ําอื่นที่เกี่ยวข้อง และการใช้น้ําของการนิคมอุตสาหกรรม เขตเศรษฐกิจพิเศษ หรือพื้นที่อื่นในลักษณะเดียวกัน
2. ร่างกฎกระทรวงกําหนดค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สองและค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สาม พ.ศ. ....
2.1 กําหนดอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ไม่เกินอัตราที่กฎหมายกําหนดไว้
อัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติฯ
ประเภทค่าธรรมเนียมและอัตราที่จัดเก็บ
1. ใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2
1. ใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2
(1) คําขอฉบับละไม่เกิน 100 บาท
(1) คําขอใบอนุญาต หนังสือรับรองการขอใบอนุญาต คําขอต่อใบอนุญาต ฉบับละ 100 บาท
(2) ใบอนุญาต ฉบับละไม่เกิน 10,000 บาท
(2) ใบอนุญาต ฉบับละ 2,500 บาท
(3) ใบแทนใบอนุญาต การโอนใบอนุญาต ฉบับละไม่เกิน 500 บาท
(3) ใบแทนใบอนุญาต การโอนใบอนุญาต ฉบับละ 500 บาท
(4) การต่ออายุใบอนุญาตครั้งละเท่ากับ ค่าธรรมเนียมสําหรับใบอนุญาตแต่ละฉบับ
(4) การต่ออายุใบอนุญาต ครั้งละเท่ากับค่าธรรมเนียมสําหรับใบอนุญาตแต่ละฉบับ
2. ใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 3
2. ใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 3
(1) คําขอฉบับละไม่เกิน 100 บาท
(1) คําขอใบอนุญาต หนังสือรับรองการขอใบอนุญาต คําขอต่อใบอนุญาตฉบับละ 100 บาท
(2) ใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่สาม ฉบับละไม่เกิน 50,000 บาท
(2) ใบอนุญาต ฉบับละ 12,500 บาท
(3) ใบแทนใบอนุญาต การโอนใบอนุญาต ฉบับละไม่เกิน 500 บาท
(3) ใบแทนใบอนุญาต การโอนใบอนุญาต ฉบับละ 500 บาท
(4) การต่ออายุใบอนุญาตครั้งละเท่ากับ ค่าธรรมเนียมสําหรับใบอนุญาตแต่ละฉบับ
(4) การต่อใบอนุญาต ครั้งละเท่ากับค่าธรรมเนียมสําหรับใบอนุญาตแต่ละฉบับ
2.2 กําหนดให้ผู้ขอใบอนุญาตใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ได้รับการลดค่าธรรมเนียมกึ่งหนึ่งสําหรับกรณีการใช้น้ําสาธารณะในการประกอบธุรกิจในพื้นที่ที่ได้รับการสนับสนุนการลงทุนจากรัฐตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนจากรัฐตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน การประกอบกิจการที่ต้องใช้น้ําสาธารณะเพื่อการอุปโภคบริโภคเนื่องจากไม่มีน้ําประปาให้บริการในพื้นที่ และการประกอบกิจการที่ต้องใช้น้ําสาธารณะเพื่อผลิตน้ําสําหรับอุปโภคบริโภคให้บริการแก่ประชาชนที่ไม่ได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียม
2.3 กําหนดให้ผู้ขอใบอนุญาตใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สามได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมสําหรับกรณี 1) หน่วยงานรัฐที่ไม่ใช่รัฐวิสาหกิจใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อผลิตน้ําสําหรับอุปโภคบริโภคให้บริการแก่ประชาชน (สามารถบริการประชากรได้ 3,400 คนต่อวัน) ในพื้นที่ของตน เฉพาะกรณีประปาหมู่บ้านที่กําลังการผลิตไม่เกิน 30 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง การผลิตน้ําดื่มสําหรับบริโภคในโรงเรียน และการใช้น้ําในโรงพยาบาลและ 2) การใช้น้ําสาธารณะเพื่อผลิตน้ําสําหรับอุปโภคบริโภคให้บริการแก่ประชาชนในพื้นที่ของตนหรือเพื่อประโยชน์สาธารณะโดยไม่แสวงหากําไร
3. ร่างกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์การกําหนดอัตราค่าใช้น้ําสําหรับการใช้น้ําประเภทที่สองและการใช้น้ําประเภทที่สาม และหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเรียกเก็บ ลดหย่อน หรือยกเว้นค่าใช้น้ํา พ.ศ. ....
3.1 กําหนดให้กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
3.2 กําหนดคํานิยามต่าง ๆ ได้แก่ ต้นทุนในการจัดเก็บค่าใช้น้ํา ค่าใช้จ่ายเงินลงทุน ต้นทุนการอุปทานน้ํา ประสิทธิภาพการส่งน้ํา และเงินสํารองเพื่อการบรรเทาวิกฤตน้ํา
3.3 กําหนดวิธีการคํานวณค่าใช้น้ําสําหรับการใช้น้ําประเภทที่ 2 และการใช้น้ําประเภทที่ 3 ดังนี้ ค่าใช้น้ํา = อัตราค่าใช้น้ํา x ปริมาณน้ําที่ใช้
3.4 กําหนดวิธีการและสูตรการคํานวณค่าใช้น้ําสําหรับการใช้น้ําประเภทที่ 2 และการใช้น้ําประเภทที่ 3 ประกอบด้วยปัจจัย ได้แก่ ค่าใช้จ่ายและต้นทุนในการจัดเก็บค่าใช้น้ํา ต้นทุนการอุปทานน้ํา เงินสํารองสําหรับการบรรเทาวิกฤตน้ําเมื่อมีการขาดแคลนปริมาณการใช้น้ําของผู้ใช้ที่อยู่ลุ่มน้ําเดียวกัน ประสิทธิภาพการส่งน้ํา และปริมาณอุปทานน้ําทั้งหมด
3.5 กําหนดให้กรมชลประทาน กรมทรัพยากรน้ํา หรือกรมทรัพยากรน้ําบาดาลกําหนดอัตราค่าใช้น้ําที่แตกต่างกันได้ตามลักษณะเฉพาะของทรัพยากรน้ําสาธารณะ และอัตราค่าใช้น้ําสําหรับน้ําบาดาลจะต่ํากว่าอัตราค่าใช้น้ําสําหรับผิวดินไม่ได้ และให้ทบทวนอัตราค่าใช้น้ําทุก 5 ปี
3.6 กําหนดให้ผู้ขอรับการใช้น้ําประเภทที่ 2 หรือประเภทที่ 3 ได้รับการลดค่าใช้น้ําลงกึ่งหนึ่งสําหรับ 1) การใช้น้ําสาธารณะประกอบธุรกิจอยู่ในพื้นที่ที่ได้รับการสนับสนุนการลงทุนจากรัฐตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนหรือเป็นกิจการที่รัฐให้การสนับสนุน และ 2) การประกอบกิจการในพื้นที่ไม่มีน้ําประปาหรือมีความจําเป็นต้องใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อการอุปโภคบริโภค
ร่างกฎกระทรวงดังกล่าวรวม 3 ฉบับ กําหนดให้ใช้บังคับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ทั้งนี้ การใช้น้ําประเภทที่ 1 ที่ไม่ต้องขอรับใบอนุญาตและไม่ต้องชําระค่าใช้น้ํา รวมทั้งอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตการใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ไม่ให้ใช้กับน้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาล (มาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ําฯ) เนื่องจากมีการกําหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2556) ออกตามความในพระราชบัญญัติน้ําบาดาล พ.ศ. 2520 แล้ว ทั้งนี้ เพื่อเป็นการควบคุมการใช้น้ําบาดาลและป้องกันผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อแหล่งน้ําบาดาล
5. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. ....
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบหลักการร่างกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. .... ตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เสนอ และให้ส่งสํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาต่อไป
ทั้งนี้ ทส. เสนอว่า
1. เนื่องจากจากอดีตจนถึงปัจจุบันประชาชน มีการใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะที่ไม่ใช่น้ําจากทางน้ําชลประทาน และไม่ใช่น้ําบาดาลได้อย่างอิสระ ไม่มีการควบคุมจากหน่วยงานรัฐและไม่ต้องจ่ายค่าใช้น้ํา ทําให้เกิดการใช้น้ําอย่างไม่รู้คุณค่า ส่งผลกระทบต่อปริมาณ และคุณภาพน้ํา ทําให้เกิดปัญหาการขาดแคลนน้ําในหลายพื้นที่ ประชาชนขาดแคลนน้ําเพื่อการอุปโภคและบริโภคและเกิดมลภาวะแก่ทรัพยากรน้ําสาธารณะ และผู้ใช้น้ําส่วนใหญ่จะเป็นผู้ประกอบการในการดําเนินกิจการด้านการผลิต การอุตสาหกรรม การท่องเที่ยว ใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะที่มิใช่ทางน้ําชลประทานและมิใช่น้ําบาดาล ใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะโดยไม่มีข้อจํากัดในเรื่องราคา ทําให้ใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะโดยไม่มีคํานึงว่าน้ําเป็นต้นทุนในการผลิตแต่อย่างใด ซึ่งที่ผ่านมาการจัดสรรทรัพยากรน้ําและการอนุญาตและควบคุมการใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะได้มีการดําเนินการเฉพาะการใช้น้ําในทางน้ําชลประทานตามกฎหมายว่าด้วยการชลประทานหลวงและการใช้น้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาล สําหรับการใช้น้ําอื่นใดที่นอกเหนือจากกฎหมายเฉพาะดังกล่าว ยังไม่มีการดําเนินการขออนุญาตใช้น้ําเนื่องจากยังไม่มีกฎหมายหรือข้อบังคับที่ชัดเจน
2. พระราชบัญญัติทรัพยากรน้ํา พ.ศ. 2561 ได้กําหนดหลักเกณฑ์การจัดสรรน้ําและการใช้น้ําสาธารณะ ซึ่งมาตรา 41 ได้แบ่งประเภทของการใช้น้ําออกเป็น 3 ประเภท (1) การใช้น้ําประเภทที่ 1 ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อการดํารงชีพ การเกษตรหรือการเลี้ยงสัตว์เพื่อยังชีพ (2) การใช้น้ําประเภทที่ 2 ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อการอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และ (3) การใช้น้ําประเภทที่ 3 ได้แก่ การใช้ทรัพยากรน้ําสาธารณะเพื่อกิจการขนาดใหญ่ที่ใช้น้ําปริมาณมาก หรืออาจก่อให้เกิดผลกระทบข้ามลุ่มน้ําหรือครอบคลุมพื้นที่อย่างกว้างขวาง ประกอบมาตรา 42 มาตรา 43 และมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ําฯ บัญญัติให้การใช้น้ําประเกทที่ 1 ไม่ต้องขอรับใบอนุญาตการใช้น้ําและไม่ต้องชําระค่าใช้น้ํา สําหรับการใช้น้ําในประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 นั้นต้องได้รับใบอนุญาตการใช้น้ําจากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง และมาตรา 50 บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมีอํานาจออกกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สามที่ไม่ใช่น้ําจากทางน้ําชลประทานตามกฎหมายว่าด้วยการชลประทานและไม่ใช่น้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาล และให้อธิบดีกรมทรัพยากรน้ําเรียกเก็บค่าใช้น้ําดังกล่าวตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กําหนดตามมาตรา 49 ดังนั้น เพื่อให้ผู้ใช้น้ําซึ่งได้รับใบอนุญาตการใช้น้ําตามพระราชบัญญัตินี้ต้องชําระค่าใช้น้ําเพื่อให้ตระหนักรู้คุณค่าของทรัพยากรน้ํา ซึ่งถือเป็นมาตรการกลไกที่ก่อให้เกิดผลกระทบเชิงบวกต่อสิ่งแวดล้อมหรือสุขภาวะโดยส่งเสริมการใช้ประโยชน์ทรัพยากรน้ําสาธารณะอย่างคุ้มค่าและมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เกิดการประหยัดน้ําจากกระบวนการใช้น้ําหรือมีการหมุนเวียนน้ํากลับมาใช้ใหม่ในระบบทําให้มีทรัพยากรน้ําสําหรับการจัดสรรน้ําให้ประชาชนได้อย่างเพียงพอและเป็นธรรม ทส. จึงมีความจําเป็นต้องยกร่างกฎกระทรวงกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สาม พ.ศ. .... เพื่อกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 และในคราวประชุมคณะกรรมการพัฒนากฎหมาย ทส. ครั้งที่ 2/2566 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2566 ที่ประชุมได้มีมติเห็นชอบร่างกฎกระทรวงดังกล่าวแล้ว
3. การกําหนดอัตราค่าใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 ตามร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้ ทส. ได้นําหลักเกณฑ์ที่กําหนดตามร่างกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์การกําหนดอัตราค่าใช้น้ําสําหรับการใช้น้ําประเภทที่สองและการใช้น้ําประเภทที่สาม และหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเรียกเก็บ ลดหย่อน หรือยกเว้นค่าใช้น้ํา พ.ศ. .... ซึ่งออกตามความในมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ํา พ.ศ. 2561 ตามที่สํานักงานทรัพยากรน้ําแห่งชาติได้ยกร่างและอยู่ระหว่างเสนอคณะรัฐมนตรีให้ความเห็นชอบ ประกอบกับได้พิจารณากรณีตัวอย่างของต่างประเทศ ได้แก่ ข้อบัญญัติของสหภาพยุโรป ประเทศอังกฤษ และประเทศในภูมิภาคใกล้เคียง ได้แก่ สิงคโปร์และเกาหลีใต้ การกําหนดราคาค่าใช้น้ําของต่างประเทศต้องคํานึงถึงความคุ้มค่า และต้องมีผลให้เกิดการใช้น้ําอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุดและมีหลักการกําหนดอัตราค่าใช้น้ําที่เหมือนกัน ได้แก่ (ก) การคํานวณอยู่บนฐานต้นทุนการก่อสร้างและการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา ต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม และหลักผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย (ข) อัตราค่าใช้น้ําสามารถแตกต่างกันได้ตามประเภทผู้ใช้น้ํา และ (ค) คํานึงถึงความเท่าเทียมในการเข้าถึงทรัพยากรน้ําและฐานะทางเศรษฐกิจ โดยในการใช้น้ําจะมีทั้งกิจการที่มีการคิดค่าธรรมเนียมการใช้น้ําและที่ได้รับการยกเว้น ทั้งนี้ อาจมีปัจจัย อื่น ๆ ที่นํามาคํานวณประกอบการคิดอัตราค่าน้ํา เช่น ปริมาณแหล่งน้ํา ฤดูกาล และการสูญเสียน้ํา ซึ่งสามารถนําแนวคิดดังกล่าวมากําหนดอัตราค่าใช้น้ําในประเทศไทย
4. ร่างกฎกระทรวงในเรื่องนี้ได้ดําเนินการตามกฎกระทรวงกําหนดร่างกฎที่ต้องจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นและวิเคราะห์ผลกระทบ พ.ศ. 2565 และแนวทางการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมาย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2565 แล้ว โดยได้มีการจัดประชุมรับฟังความคิดเห็นระหว่างหน่วยงานของรัฐและภาคเอกชนจํานวน 6 ครั้ง รวมทั้งได้จัดทํารายงานการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมาย และได้เผยแพร่ผลการรับฟังความคิดเห็นพร้อมรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมายผ่านทางเว็บไซต์ระบบกลางทางกฎหมาย
สาระสําคัญของร่างกฎกระทรวง
1. กําหนดให้กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนด 365 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
2. กําหนดคํานิยามคําว่า “อัตราค่าใช้น้ํา” หมายความว่า อัตราค่าใช้น้ําประเภทที่สองและประเภทที่สามที่ไม่ใช่จากทางน้ําชลประทานตามกฎหมายว่าด้วยชลประทาน และไม่ใช่น้ําบาดาลตามกฎหมายว่าด้วยน้ําบาดาลซึ่งเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดไว้ในกฎกระทรวงที่ออกโดยอาศัยอํานาจตามมาตรา 49 (1) แห่งพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ํา พ.ศ. 2561”
3. กําหนดให้ค่าใช้น้ําประเภทที่ 2 และประเภทที่ 3 มีอัตรา 0.373 บาทต่อลูกบาศก์เมตร
4. กําหนดให้ผู้รับใบอนุญาตใช้น้ําประเภทที่ 2 ชําระค่าใช้น้ํา ดังนี้
4.1 ในกรณีที่มีปริมาณการใช้น้ําไม่เกิน 5,400,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี ให้ชําระตามอัตราค่าใช้น้ํา
4.2 ในกรณีที่มีปริมาณการใช้น้ําเกินกว่า 5,400,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี ส่วนที่เกินให้ชําระเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ 5 ของอัตราค่าใช้น้ํา
5. กําหนดให้ผู้รับใบอนุญาตใช้น้ําประเภทที่ 3 ชําระค่าใช้น้ํา ดังนี้
5.1 ในกรณีที่มีปริมาณการใช้น้ําไม่เกิน 5,400,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี ให้ชําระตามอัตราค่าใช้น้ํา
5.2 ในกรณีที่มีปริมาณการใช้น้ําเกินกว่า 5,400,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปีแต่ไม่เกิน 10,800,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี ส่วนที่เกินให้ชําระเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ 5 ของอัตราค่าใช้น้ํา
5.3 กรณีที่มีปริมาณการใช้น้ําเกิน 10,800,000 ลูกบาศก์เมตรต่อปี ส่วนที่เกินให้ชําระเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ 10 ของอัตราค่าใช้น้ํา
6. กําหนดให้การคิดค่าใช้น้ําให้คํานวณจากปริมาณน้ําที่มีการใช้จริงที่วัดได้จากเครื่องมือวัดที่ผู้รับใบอนุญาตใช้น้ําได้ดําเนินการติดตั้ง หรือในกรณีที่ลักษณะของกิจกรรมการใช้น้ํานั้นไม่สามารถติดตั้งเครื่องมือวัดได้หรือสามารติดตั้งเครื่องมือวัดได้แต่ปริมาณน้ําที่วัดได้ไม่สอดคล้องกับปริมาณน้ําที่มีการใช้ประโยชน์จริงในกิจกรรมนั้น ให้คํานวณจากการประเมินปริมาณน้ําที่ใช้ในกิจกรรมนั้นรายปี
7. กําหนดให้กรมทรัพยากรน้ําดํานินการทบทวนความเหมาะสมของอัตราค่าใช้น้ํา ทุก 5 ปี และเสนอความเห็นต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเพื่อพิจารณาและรายงานต่อคณะกรรมการทรัพยากรน้ําแห่งชาติทราบ และให้มีการรับฟังความคิดเห็นของคณะกรรมการลุ่มน้ําและผู้เกี่ยวข้องในแต่ละลุ่มน้ําประกอบการพิจารณาด้วย
เศรษฐกิจ-สังคม
6. เรื่อง รายงานผลการดําเนินโครงการจิตอาสาพระราชทาน
คณะรัฐมนตรีรับทราบรายงานผลการดําเนินโครงการจิตอาสาพระราชทานของส่วนราชการ ประจําเดือนเมษายน – กันยายน 2566 ตามที่สํานักงานปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เสนอ
สาระสําคัญ
สปน. ได้รวบรวมและสรุปผลการดําเนินงานโครงการจิตอาสาพระราชทานโดยมีส่วนราชการรายงานผลการดําเนินการที่สําคัญประจําเดือนเมษายน-กันยายน 2566 สาระสําคัญสรุปได้ ดังนี้
1. กระทรวงมหาดไทย (มท.) ได้รายงานผลการลงทะเบียนเป็นจิตอาสาพระราชทาน (ข้อมูล ณ วันที่ 30 กันยายน 2566) โดยมีประชาชนที่ลงทะเบียนเป็นจิตอาสาพระราชทานแล้ว 7,080,217 คน จําแนกตามพื้นที่ (ภูมิลําเนา) เป็นกรุงเทพมหานคร 466,202 คน และส่วนภูมิภาค 6,614,015 คน โดยแบ่งออกเป็น เพศชาย 3,184,695 คน เพศหญิง 3,895,522 คน
2. การจัดกิจกรรมจิตอาสาของส่วนราชการต่าง ๆ (20 หน่วยงาน) มีผู้เข้าร่วมกิจกรรม รวมทั้งสิ้น 4,022,309 คน ประกอบด้วย จิตอาสาพัฒนา จิตอาสาภัยพิบัติ จิตอาสาเฉพาะกิจ และวิทยากรจิตอาสา 904 สรุปได้ ดังนี้
การดํานินการ/กิจกรรม
ส่วนราชการ
จํานวน (ครั้ง)
(1) จิตอาสาพัฒนา เช่น การปรับปรุงภูมิทัศน์และทําความสะอาดศาสนสถาน โรงเรียน ชุมชน สถานที่สาธารณะ การบริจาคโลหิตและหน่วยบริการทางการแพทย์เคลื่อนที่ การมอบสิ่งของให้แก่ผู้ยากไร้ ผู้ป่วยติดเตียง คนพิการ และผู้สูงอายุ การพัฒนาแหล่งน้ําปล่อยพันธุ์ปลาในแหล่งน้ําธรรมชาติ การรณรงค์ให้ความรู้และทําลายแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย การจัดอบรมหลักสูตรการพัฒนาในด้านต่าง ๆ เช่น การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ฝึกอบรมลูกเสือจิตอาสาพระราชทาน และบริการประชาชน
กระทรวงกลาโหม (กห.) กระทรวงการคลัง กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (กก.) กระทรวง การพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (กษ.) กระทรวงคมนาคม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) กระทรวงพลังงาน กระทรวงพาณิชย์ มท. กระทรวงยุติธรรม (ยธ.) กระทรวงแรงงาน (รง.) กระทรวงวัฒนธรรม(วธ.) กระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) กระทรวงอุตสาหกรรม (อก.) สํานักงานตํารวจแห่งชาติ (ตช.) กองอํานวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร และกรมประชาสัมพันธ์ (กปส.)