รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-สธ.ประเมินยุทธศาสตร์ควบคุมโรคระหว่างประเทศ ระยะที่ 1 เสนอเพิ่มทักษะจำเป็น มีกลุ่มงานความร่วมมือระหว่างประเทศ ในระดับเขต
วันอาทิตย์ที่ 28 พฤษภาคม 2566
สธ.ประเมินยุทธศาสตร์ควบคุมโรคระหว่างประเทศ ระยะที่ 1 เสนอเพิ่มทักษะจําเป็น มีกลุ่มงานความร่วมมือระหว่างประเทศ ในระดับเขต
กระทรวงสาธารณสุข เผย การศึกษาประเมินผลยุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างประเทศ ด้านป้องกันควบคุมโรค ระยะที่ 1 หลังสิ้นสุดการใช้ในปี 2564 พบดําเนินงานครบถ้วนตามยุทธศาสตร์ ทั้งบูรณาการทํางาน พัฒนาบุคลากรเชี่ยวชาญ ใช้เทคโนโลยีสนับสนุนงาน
กระทรวงสาธารณสุข เผย การศึกษาประเมินผลยุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างประเทศ ด้านป้องกันควบคุมโรค ระยะที่ 1 หลังสิ้นสุดการใช้ในปี 2564 พบดําเนินงานครบถ้วนตามยุทธศาสตร์ ทั้งบูรณาการทํางาน พัฒนาบุคลากรเชี่ยวชาญ ใช้เทคโนโลยีสนับสนุนงาน ผลักดันการดําเนินงานและสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างประเทศ เสนออบรมทักษะที่จําเป็น เพิ่มอัตรากําลัง/กลุ่มงานในระดับเขต พร้อมแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับงานความร่วมมือระหว่างประเทศ ในการกําหนดยุทธศาสตร์ระยะต่อไป
นพ.รุ่งเรือง กิจผาติ หัวหน้าที่ปรึกษาระดับกระทรวง (นพ.ทรงคุณวุฒิระดับ 11) และประธานคณะกรรมการ MIU (MOPH Intelligence Unit) กระทรวงสาธารณสุข กล่าวว่า พื้นที่ชายแดนมีการเดินทางข้ามไปมา ทําให้มีความเสี่ยงที่จะเกิดการระบาดของโรคได้ การป้องกันและควบคุมโรคให้ประสบผลสําเร็จจึงต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างประเทศด้วย ซึ่งที่ผ่านมา ประเทศไทยมีความร่วมมือกับทั้งประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคอาเซียนและระดับโลกมาอย่างต่อเนื่อง โดยมียุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างประเทศ ด้านการป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ กรมควบคุมโรค ระยะที่ 1 (พ.ศ. 2560 - 2564) เป็นกรอบทิศทางการดําเนินงาน และสิ้นสุดลงในปี 2564 สํานักงานความร่วมมือระหว่างประเทศ กรมควบคุมโรค จึงทําการศึกษาประเมินผล เพื่อนําข้อมูลมาเป็นแนวทางสําหรับยุทธศาสตร์ฯ ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2565 - 2569) ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ โดยทําการศึกษาเชิงคุณภาพและประเมินผลผ่านกระบวนการ 2 รูปแบบ ได้แก่ การสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย จากจังหวัดที่ได้รับการประเมิน โดยแบ่งกลุ่มตามพื้นที่จังหวัดชายแดน ทั้งที่ติดกับลาว เมียนมา กัมพูชา และมาเลเซีย รวมถึงการตอบคําถามแบบประเมินยุทธศาสตร์ด้วยตนเองทางระบบออนไลน์ ของบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านนี้
นพ.รุ่งเรืองกล่าวต่อว่า ผลการศึกษาพบว่า ยุทธศาสตร์ที่ 1 การพัฒนาศักยภาพองค์กร บุคลากรด้านความร่วมมือระหว่างประเทศ มีการบูรณาการทํางานกับหน่วยงานหลายภาคส่วน และทุกชายแดนสามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ การพัฒนาบุคลากรส่วนใหญ่มุ่งเป้าที่นักระบาดวิทยาภาคสนามและผู้เชี่ยวชาญด้านการป้องกันควบคุมโรคในระดับนานาชาติเพิ่มขึ้น, ยุทธศาสตร์ที่ 2 การพัฒนาระบบบริหารจัดการ นวัตกรรม และเทคโนโลยี ส่วนภูมิภาคมีการนําระบบข้อมูลสารสนเทศความร่วมมือระหว่างประเทศมาใช้ปฏิบัติงาน ขณะที่ส่วนกลางมีการจัดทําชุดความรู้หลายภาษา แลเทคโนโลยีสนับสนุนการดําเนินงาน, ยุทธศาสตร์ที่ 3 การพัฒนาบทบาทนําระดับนานาชาติ และขับเคลื่อนข้อตกลงระหว่างประเทศ ผู้ปฏิบัติงานมีส่วนร่วมในการประชุมระดับทวิภาคี พหุภาคี และนานาชาติ มีการผลักดันในการนํานโยบาย ข้อตกลงระหว่างประเทศ และบันทึกข้อตกลง เป็นเครื่องมือในการดําเนินงานระหว่างประเทศ และยุทธศาสตร์ที่ 4 การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือระหว่างประเทศ มีทําเนียบและการพัฒนาเครือข่ายทั้งแบบทางการและไม่เป็นทางการ
“ในด้านคะแนนตามรายยุทธศาสตร์ระหว่างส่วนกลางและภูมิภาค พบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน เนื่องจากทั้งสองมีการดําเนินการร่วมกับนานาประเทศหรือองค์การระหว่างประเทศและเครือข่าย ในการเฝ้าระวัง ป้องกันควบคุมโรค และปัญหาสุขภาพระหว่างประเทศ แต่มีข้อเสนอแนะ คือ ส่วนกลางและภูมิภาคให้มีการอบรมทักษะที่จําเป็นแก่การปฏิบัติงานเพิ่มขึ้น, ให้มีกลุ่มงานด้านความร่วมมือระหว่างประเทศระดับเขต รวมทั้งเพิ่มอัตรากําลัง,มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้โปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับงานความร่วมมือระหว่างประเทศและให้ส่วนกลางบูรณาการโปรแกรมร่วมกัน, กําหนดผู้ประสานงานหลักระหว่างประเทศในระดับจังหวัดและปรับปรุงข้อมูลทุกปี และให้ผู้บริหารจากกระทรวงที่เกี่ยวข้องเห็นความสําคัญและให้การสนับสนุน” นพ.รุ่งเรืองกล่าว
***************************************** 28 พฤษภาคม 2566