สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้องชาวไทยที่รักทุกท่าน ผมขอเป็นตัวแทนพี่น้องปวงชนชาวไทย ในการแสดงความยินดีและชื่นชมกับ "ทีมช้างศึกไทย” ที่ได้แสดงฝีมือ ฝีเท้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งหัวใจที่ไม่ยอมแพ้ ในการแข่งขันฟุตบอล เอเอฟซี U-23 แชมเปี้ยนชิพ 2016 ในห้วงที่ผ่านมา ถึงแม้จะว่าเราจะไม่ได้เข้าสู่รอบลึกๆ ต่อไปก็ตาม แต่ก็นับว่าเป็นความสำเร็จ อย่างหนึ่งในระยะเริ่มต้น เป็นก้าวแรกของการพัฒนาสู่อนาคต ของทีมลูกหนังไทยที่มีอนาคตสดใส ขอขอบคุณนักเตะ โค้ชซิโก้ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง และทีมงานทุกคน ที่ได้ช่วยกันนำความสุข ความตื่นเต้น รอยยิ้ม และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคนในชาติที่จดจ่ออยู่กับการเชียร์และเป็นกำลังใจ ทุกครั้งที่มีการแข่งขัน ผมเองก็ดูด้วย ขอบคุณที่สอนให้คนไทยรู้ว่าคนไทยนั้นเราไม่เป็นรองชาติใด เพียงแค่เรามุ่งมั่นตั้งใจจริง รวมทั้งให้ชาวไทยตระหนักว่าตราบใดที่กรรมการยังไม่เป่านกหวีด เราก็ยังมีความหวัง ดังนั้นทุกเรื่อง อย่ายอมจำนนต่ออุปสรรค ขอให้มีความเพียรอันบริสุทธิ์ดั่ง "พระมหาชนก” ซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ผมขอให้พี่น้องเชื่อว่า "ทุกปัญหามีทางออก” ถ้าเราหันหน้าเข้าหากัน พูดคุยกัน แบ่งเบาความรับผิดชอบซึ่งกันและกัน ด้วยความรู้รัก สามัคคี ทุกอย่างสำเร็จแน่
วันนี้มีเรื่องที่อยากจะเรียนให้ทราบ แล้วก็เน้นย้ําให้กับพี่น้องประชาชนทุกภาคส่วน หลายเรื่องด้วยกัน
1. เรื่องแรกการแก้ไขปัญหายางพารา แบบยั่งยืน ครบวงจร สัปดาห์ที่ผ่านมา ได้ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงการคลัง กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สวทช. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ประชุมหารือในเรื่องการนํายางพาราตามที่รัฐบาลได้มีมาตรการช่วยเหลือเร่งด่วน เข้าสู่การผลิตให้ได้โดยเร็ว เพื่อให้เป็นไปตามนโยบายการสร้างความเข้มแข็งภาคการเกษตรของฝ่ายเศรษฐกิจ รวมทั้งการสนับสนุนให้บริษัทที่สมัครใจร่วมโครงการได้ใช้สิทธิประโยชน์ ตามมาตรการส่งเสริมการลงทุนของทั้ง สสว. และ BOI ด้วย ในโครงการที่มีความต่อเนื่อง ซึ่งกันและกัน ทั้งนี้ กลไกตลาดเดิมที่มีอยู่แล้ว ที่ค้าขายกันอยู่เดิม ก็คงให้ดําเนินการไปตามปกติ เป็นการแข่งขันทางการค้าโดยเสรี
2. เรื่องที่สอง เรื่องการวิจัยและพัฒนา จากปัญหาเรื่องการวิจัยพัฒนาที่ผ่านมาไม่ได้นําเข้าสู่การผลิต เพราะฉะนั้นรัฐบาลนี้มีนโยบายที่จะให้ภาครัฐ ภาคเอกชน มหาวิทยาลัยได้ร่วมกันกําหนดความต้องการว่าผลงานการวิจัยใดบ้างที่จะตรงกับความต้องการของประเทศ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม สร้างนวัตกรรม ทําให้วัสดุต้นทุนมีราคาสูงขึ้นด้วย เช่น ยาง ข้าว อะไรก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นต้องไปดูภาคการผลิตด้วยเพื่อจะได้นําผลิตภัณฑ์จากการวิจัยเหล่านั้นมาใช้ในส่วนราชการ เป็นลําดับแรก ในปี 59 ได้มีการจัดสรรงบประมาณไปแล้ว เพียงแต่ว่า เอางบประมาณเหล่านั้นส่วนหนึ่งในแต่ละโครงการที่ใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวได้ ดําเนินการไปก่อนแล้วเราจะให้ซื้อผลผลิตทางการเกษตร คือต้นทุนเรื่องยางมาจากข้างล่าง ตรงกลางก็เอามาใช้ผลิตออกมา แล้วตรงปลายก็ให้ส่วนราชการซื้อไปใช้ ต้องแก้หลายอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งการแก้ไขระเบียบการใช้จ่ายของสํานักงบประมาณเพื่อจะสามารถให้ใช้งบฯ ได้ร้อยละ 10 – 30 ของแต่ละกระทรวง เพื่อจะมาสนับสนุนผลิตภัณฑ์ที่เป็นผลงานการวิจัยพัฒนาภายในประเทศได้ ถ้าเราแก้ตรงกลางและตรงปลายได้จะเป็นการเริ่มต้นที่ดี อย่างที่หลายคนบอกว่า งบประมาณเราน้อย ปีนี้ 1% แล้ว ถามว่าผลิตออกมาได้เท่าไร ยังไม่เป็นรูปธรรม ในสิ่งที่เราผลิต ที่คิดค้นออกมา บางอย่างคิดมาไม่มีประโยชน์ ไม่ต้องไปคิด ซื้อเขาถูกกว่า ไปคิดทําไม ความเร่งด่วนก็คือเอาผลผลิตในประเทศที่มีล้นตลาด มีมากมาแปรรูป เพิ่มมูลค่าสร้างห่วงโซ่
3. เรื่องที่สาม เรื่องพื้นที่การปลูกยางพารา มีการร้องขอรับการอุดหนุนจากรัฐบาล ในกรณีที่มีการปลูกยางในพื้นที่ที่ไม่ถูกกฎหมายนั้น ได้ให้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มหาดไทย การยางแห่งประเทศไทย(กยท.) ได้หารือแนวทางในการช่วยเหลืออย่างเหมาะสม
อย่างไรก็ตาม ต้องเริ่มต้นทางกฎหมาย ที่ทําผิดกฎหมาย จะให้รัฐบาลยอมรับให้ถูกต้องไม่ได้ แต่เราจะต้องหามาตรการในการช่วยเหลือยังไงที่ไม่เกิดข้อขัดแย้ง ข้อกฎหมาย วันนี้ก็จะได้นํามาตรการของคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ มาร่วมกันพิจารณา ว่าจะทํายังไง จะชะลอ จะผ่อนผันหรืออะไรต่างๆ แล้วแต่ เป็นเรื่องของการจัดที่ดินด้วย เพราะฉะนั้นจะเชื่อมโยงกันไปทั้งหมด ขอให้ผู้ที่ปลุกระดมให้มีการเรียกร้อง บางคนเรียกร้องไปแล้ว ทําให้ไปแล้วก็เรียกร้องใหม่อีก คือไม่มีวันจบสิ้น ขอให้บรรดาแกนนําต่างๆ ระมัดระวังด้วย เคารพกฎหมายกันบ้าง แล้วอย่าพาประชาชนเขาไปเดือดร้อนด้วย ถ้าตัวเองอยากจะทําผิดกฎหมายก็ทําไป แล้วก็มีปัญหา พอบังคับใช้กฎหมาย ก็กลายเป็นละเมิดสิทธิมนุษยชนเข้าไปอีก ไปดูซิว่า อะไรกันเป็นตัวต้นสาเหตุ ในการถูกดําเนินคดี
ในส่วนของการช่วยเหลือนี้คิดว่าเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นการทําให้ยางพาราเกิน หรือปลูกพืชการเกษตรอื่นๆ ก็ตาม นอกจากปลูกในพื้นที่ที่ถูกกฎหมายแล้ว แค่นั้นก็พอ อันนี้มีการสนับสนุนอื่นๆ ในช่วงที่ผ่านมาอีก ทําให้มีการบุกรุกป่า ทําให้ป่าเสียหาย ลดจํานวนลง แล้วผลผลิตเกินความต้องการ เราถึงต้องมาเร่งกันทั้งลดปริมาณในการเพาะปลูก เพื่อจะลดปริมาณการผลิตวัตถุต้นทุนออกมา แล้วไปเสริมการผลิตในช่วงตรงกลาง โรงงานต่างๆ ส่งเสริมโรงงานขนาดเล็ก SMEs อะไรต่างๆ แล้วแต่ ไปสู่การตลาด ทั้งในประเทศนอกประเทศ เริ่มจากส่วนราชการก่อน
4. เรื่องต่อไปเรื่องที่สี่ เรื่องการแก้ปัญหาการปลูกอ้อยเกินความต้องการ วันนี้ก็มีหลายพื้นที่ ที่ผ่านมาก็พออะไรราคาดีก็ปลูก ปลูกกันจนเยอะไปหมด จนราคามันตก เพราะฉะนั้นจากมาตรการเดิม กฎหมายที่เราออกไปในสมัยรัฐบาลนี้ คือ การมีมาตรการที่เข้มงวดในการที่จะก่อตั้งหรือสร้างโรงน้ําตาล จากเดิมที่ว่า 80 กิโลเมตรในสมัยก่อนๆ นั้น ได้ปรับแก้ให้สามารถที่จะหาทางพบกันจนได้ คือ ลดลงเป็น 50 กิโลเมตรแล้ว แต่ยังมีหลายบริษัท หลายส่วน พยายามที่จะขอให้ลดลงไปอีก โดยให้ใกล้กว่า 50 กิโลเมตรเข้าไปอีก แล้วมีข้อยกเว้น ขอเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษบ้าง ขอในเรื่องของการช่วยรัฐในการลงทุนบ้าง
กฎหมายคือกฎหมาย เพราะฉะนั้นต้องไปใช้วิธีการอื่น ว่าจะทํายังไง แต่จะมาอ้างว่าเพื่อจะลดการช่วยเหลือ รัฐลง เพื่อที่จะรับซื้ออ้อยอะไรต่างๆ จากเกษตรกรที่ปลูกไว้มากมายไปหมด 4-5 แสนไร่ เหตุผลไม่พอดีอีก เพราะฉะนั้นหลักการคือกฎหมาย เหตุผลก็คือทํายังไงจะลดพื้นที่การปลูกลง ไม่เช่นนั้นพออ้อยมีจํานวนมากจะมีปัญหาอีก โรงงานผลิตไม่ทัน โรงงานไม่พอ พอไม่พอ ก็จะมาขอลดกว่า 50 ก็รวนไปทั้งหมดอีก รัฐบาลนี้พยายามทําให้มันยั่งยืน ก็ต้องเคารพกติกากัน
ในส่วนของการสร้างโรงน้ําตาล ถ้าสร้างมากเกินไปผลเสียก็คือว่า ผลิตน้ําตาลมามากๆ ราคาตกอีก อย่างไรก็ตาม ถ้ามากมายราคาตกแน่นอน อย่าคิดว่าราคาดีแล้วทํามากมาย ตกทุกอย่าง เพราะฉะนั้นขอให้นึกถึงกฎหมาย นึกถึงกระบวนการผลิต ส่งออกด้วย น้ําตาลโลกปีนี้ก็เห็นว่าราคาจะดี เลยปลูกกันใหญ่ เสร็จแล้วก็จนราคาตก จะทําอย่างไร จะต้องสมดุลกันตลอดเวลา ตามสถานการณ์ภายนอก
อันนี้ต้องกําหนดจากสถานการณ์ใช้น้ําตาลภายในประเทศ 2. คือตลาดเดิม 3. ตลาดใหม่ 4. การผลิตที่ประเทศอื่นก็ทําน้ําตาลมากขึ้นตามลําดับ เพราะทุกคนมองว่าราคาดี เลยถามว่าแล้วจะไปแข่งกันตรงไหน วันหน้าก็ไปแข่งลดราคากันอีก ก็แย่ไปทั้งระบบ เพราะฉะนั้นขอให้เกษตรกรผู้ปลูกอ้อยได้เข้าใจ รัฐบาลกําลังจะหาทางแก้ไขว่าจะทํายังไงกับการปลูกอ้อยที่เกินมา หรือมากเกินไป วันนี้ก็มีปัญหาเรื่องน้ําอีก อ้อยก็จะตายทั้งหมด เพราะไม่มีน้ํา แล้วจะทําอย่างไร คือทุกอย่างต้อง 2 ทาง รัฐช่วย ท่านก็ช่วยตัวเอง ท่านก็ต้องเชื่อฟัง ท่านเคารพกฎหมาย ไม่เช่นนั้นแก้ไม่ได้ทั้งหมด
5. เรื่องการช่วยเหลือเกษตรกรในด้านผลผลิตทางการเกษตรอื่นๆ พยายามแก้ไขมาโดยตลอด ท่านลืมไปตลอด พอท่านเดือดร้อนที ท่านก็โทษ เรามีมาตรการออกมาเป็นสิบๆ มาตรการ ในการที่จะช่วยเหลือทุกคน แต่ท่านต้องร่วมมือทุกโครงการ ช่องทางท่านตรงกับตรงไหน ไม่ใช่ทุกคนก็จะเอาหมดทุกอย่าง ท้ายสุดจะต้องเอาเงินอีก จะเป็นไปได้อย่างไร เพราะฉะนั้นต้องพยายามเข้าใจข้อกฎหมาย เข้าใจนโยบายรัฐบาล การปลูกพืชเกินความต้องการ ปลูกในพื้นที่บุกรุก แล้วจะให้รัฐบาลรับผิดชอบทุกเรื่อง ก็ทําให้วงจรการแก้ไขปัญหาจับต้นชนปลายไม่ถูก วนไปวนมากลับมาที่เดิมหมด วันนี้เราต้องแก้ทั้งต้นทาง กลางทาง ปลายทาง โดยความร่วมมือของภาครัฐ เอกชน และประชาชน ในลักษณะ "ประชารัฐ”
6. เรื่อง การแก้ไขปัญหาเรื่องน้ําเพื่อการเกษตร การร้องเรียนว่า น้ําแล้ง ทุกคนทราบดีอยู่แล้ว รัฐบาลประกาศให้ทราบมาตั้งแต่ปีที่แล้ว ว่า ปีนี้ น้ําจะแล้ง ฝนจะแล้ง ปรากฎฝนไม่ตก แล้งจริงๆ ปีหน้าก็อาจจะแล้งอีกได้ อย่าประมาท ทุกเรื่อง รัฐบาลเตือนมาตลอด แต่ท่านก็อาจจะไม่ค่อยได้ฟัง ไม่สนใจเพราะท่านมุ่งแต่การจะปลูกพืชให้ได้ บางที่ก็แย่งน้ํากัน อะไรกันบ้าง น้ําที่จะต้องปล่อยไปข้างล่างหายหมด เพราะพยายามปลูกพืชยังไง
อีกเรื่องคือปัญหาน้ําเค็มเข้าในพื้นที่เพาะปลูก เนื่องจากมีการผลิตโดยการเลี้ยงปลา กุ้ง ทั้งน้ําจืดและน้ําเค็ม ในพื้นที่ตอนในอย่างไม่มีขีดจํากัด โดยไม่คํานึงถึงผลกระทบ อันนี้เจ้าหน้าที่ก็ต้องช่วยดูแล พอเข้าใจ เราไม่อยากไปลงโทษอะไร เพียงแต่ท่านต้องร่วมมือดัวย จะลดปริมาณลงอย่างไร การใช้น้ําลดลงหรือไม่ การผลิตอาจจะน้อยลง ถ้าหากว่าท่านอ้างเหตุผลอย่างเดียวว่า เป็นสินค้าที่มีราคาสูง เป็นสินค้าออกของประเทศ แต่มันผิดกฎหมาย แล้วท่านจะขายใครเขาได้ไหมวันหน้า ขณะเดียวกันทําที่ดินเสียหาย ความเค็มก็กระจายไปทั่ว แล้วพืชอย่างอื่นจะปลูกไม่ได้ นี่คือการเอาน้ําเค็มมาใช้ประโยชน์ในพื้นที่ตอนใน สําหรับน้ําจืดก็เช่นเดียวกัน การเลี้ยงปลา บางทีใช้น้ํามาก ต้องมีการเปลี่ยนน้ําอะไรอยู่ตลอด ให้มันสมดุลก็แล้วกัน ห้ามอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ทุกคนต้องเรียนรู้จะแก้ไขปัญหาของตัวเองได้อย่างไร ช่วยกันรักษาความสมดุลของธรรมชาติอย่างไร อย่ามองเฉพาะธุรกิจของตัวเองหากว่าสิ่งไหนเสียหายไปแล้วจะแก้ไขได้ยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของระบบนิเวศน์ เรื่องของทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม เหล่านี้มีผลกระทบทั้งสิ้น
การปลูกข้าวที่เราเคยปลูกข้าวดีๆ ในพื้นที่ที่มีดินดี น้ําดี ในช่วงที่ผ่านมา ก่อนเข้ามามีการเร่งการปลูกข้าวทําให้ใช้ดิน ใช้ปุ๋ยในดินอย่างมากอันที่หนึ่ง อันที่สองก็คือเอาข้าวระยะสั้นไปปลูกในพื้นที่ที่ควรจะปลูกข้าวพันธ์ดี วันนี้เกิดการปลอมปนเข้ามาแล้ว ทางพันธุกรรมในพื้นที่ บางพื้นที่ได้ตรวจพบว่าข้าวพันธุ์หอมมะลิที่เคยมีขนาดเม็ดขนาดใหญ่ขาวบริสุทธิ์ มีกลิ่นหอม วันนี้บางพื้นที่เริ่มมีปัญหาเมล็ดเล็กลง สั้น ไม่ได้ขนาด กลิ่น รสชาติ มันเปลี่ยนไปหมด เพราะเอาข้าวพันธุ์ไม่ดีไปปลูก ข้าวระยะสั้นไปปลูกในพื้นที่ที่ควรจะปลูกข้าว ข้าวนาปี บ้าง มีปัญหาหมด มีผลกระทบทั้งสิ้นเลย อาจต้องใช้เวลาแก้ไขเป็น 10 ปี เรื่องพันธุกรรมปลอมปนให้ ระมัดระวังด้วย
7. เรื่องการแก้ไขภัยแล้ง หลายคนก็บอก ว่ารัฐบาลมีมาตรการเพียงพอหรือยัง รัฐบาลทําอะไรหรือยังเกี่ยวกับเรื่องภัยแล้ง พูดมาหลายครั้งเหลือเกิน ขอความร่วมมือก็แล้ว มีมาตรการหลายๆ อย่างแล้ว ใช้เงินใช้ทองไปมากพอสมควร ยังบอกไม่ได้ทําอะไรอีก ไม่รู้จะทําอะไรอีกแล้ว เข้าใจดี น้ําเป็นปัจจัยสําคัญในการบริโภค อุปโภค โดยทําน้ําประปา เป็นหลักด้วย ในส่วนของน้ําเพื่อการเกษตร พืชผัก ผลไม้ น้ําอุตสาหกรรม อีกเรื่องคือการรักษาระบบนิเวศน์ การผลักดันน้ําเค็ม แล้วจะมาบอกว่า น้ําเค็มเข้ามาลึกเกินไป ต้องลึก น้ําข้างบนมันไม่มีปล่อยไปดันน้ําข้างล่าง เมื่อระดับน้ําทะเลหนุนสูงเข้ามาก็ลึกเข้ามาเรื่อย เราพยายามปล่อยตามที่เราควรจะต้องปล่อยอยู่ แต่ปรากฎว่าปล่อยลงมาแล้วไปไม่ถึงที่จะดันน้ําเค็มเพราะดูดใช้กันหมด เพราะยังเร่งการปลูกข้าว ปลูกข้าวนาปรัง ปลูกอย่างนี้ แล้วจะแก้อย่างไร ในเมื่อน้ําต้นทุนมีไม่พอ ท่านต้องเรียนรู้ แล้วก็เสียหายอีก
รัฐบาลมีมาตรการมาอย่างต่อเนื่อง 2 ปีแล้ว เรื่องการสร้างการเรียนรู้ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการปลูกพืชเชิงเดี่ยว การทําไร่นาสวนผสม การเลี้ยงสัตว์ มีเกษตรกรปรับตัวจํานวนหนึ่ง มีการปรับตัว ร่วมมือ พัฒนาใช้เทคโนโลยี Smart Farmer ที่ว่า ได้รับผลดีมาตลอด แต่บางส่วน ส่วนใหญ่ไม่ค่อยร่วมมือ เพราะว่าเคยชินกับการปลูกพืชแบบนั้นตั้งแต่ปู่ย่า ตายายมา ไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ไม่ยอมรับความรู้ต่างๆ วันนี้ต้องไปด้วยกันทั้งหมด เพราะว่าการปลูกข้าวเป็นสิ่งสําคัญ เป็นเกียรติยศ ศักดิ์ศรี ของชาวนา ผมรู้ แต่ถ้าปลูกแล้วขาดทุน แล้วจะทํายังไง รัฐบาลจะต้องรับผิดชอบอย่างไรอีกไม่รู้เหมือนกัน
เพราะฉะนั้นอย่าไปรอเวลา รอให้รัฐจ่ายเงินช่วยเหลือ วันนี้เป็นกังวล กับการประกาศเป็นพื้นที่ภัยแล้ง จะให้ไปตรวจสอบ กรณีประกาศทั้งจังหวัด หรือเป็นบางอําเภอ บางพื้นที่ หรือเฉพาะพื้นทีปลูกพืชการเกษตร เดือดร้อนคนละอย่าง แต่ถ้าประกาศเท่าเทียมกันทั้งหมด บางพื้นที่ไม่ได้ใช้น้ําเพื่อการเกษตร บางพื้นที่มีความเดือดร้อนเรื่องน้ําอุปโภค บริโภค แหล่งน้ําประปา บางพื้นที่เรื่องการเลี้ยงสัตว์ กิจกรรมต่างกัน คนละอําเภอ คนละจังหวัด คนละพื้นที่ ไปดูประมาณอย่างไร ถึงจะต้องประกาศตามนั้น ตอนนี้ประกาศไป แล้วต้องประกาศกันอีกกี่จังหวัด ต้องประกาศทั้งหมด 77 จังหวัด แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาดูแล มาเยียวยากันอีก ทําให้ถูกต้องทําให้ชัดเจน ฝากในส่วนของภูมิภาค ส่วนท้องถิ่น กํานัน ผู้ใหญ่บ้าน ช่วยกันตรวจสอบด้วย คสช. ไปตรวจสอบด้วย ทุกพื้นที่เลย ว่าแล้งจริงหรือไม่ แล้งอย่างไร แล้งเรื่องอะไร บางเรื่องอาจจะต้องดูแล บางเรื่องไม่ต้องดูแล เพราะไม่เท่ากัน ถ้าทุกคนจะต้องแก้ปัญหาด้วย ก็เท่าๆ ทุกคนหมด จะเอาเงินที่ไหน
ปัจจุบันทุกคนควรจะต้องทราบแล้วว่า "น้ําต้นทุน” เรามีน้อย น้ําต้นทุนเรามาจากไหน เขื่อน อ่างเก็บน้ําขนาดใหญ่ ขนาดเล็ก เขตชลประทาน นอกเขตชลประทาน แล้วแหล่งเก็บน้ําในพื้นที่ แหล่งเก็บน้ําในไร่นา ทั้งนี้เนื่อง จากปริมาณฝนตก ตกใต้เขื่อนส่วนใหญ่ หลายปีมาแล้ว น้ําต้นทุนก็ลดลง แต่ใช้น้ํามากขึ้น วันนี้ต้องช่วยกัน ในเรื่องของการใช้น้ําเพื่อการเกษตรอย่างไม่จํากัดต้องไม่เกิดขึ้นอีก ต้องฟังเหตุ ฟังผลบ้าง น้ําที่ปล่อยลงมาผลักดันน้ําเค็มอย่างที่กล่าวไปแล้ว ถูกใช้ไปทําการเกษตรทั้งหมด สําหรับพืชเชิงเดี่ยวจนผลผลิตล้นตลาด คุณภาพใช้ไม่ได้ ก็ตายแล้ว ตายอีก ปลูกอีก ตายอีก ก็ยังปลูกอยู่อย่างนั้น เข้าใจว่าท่านคงจะเคยชินกับการแก้ปัญหาเดิม เดี๋ยวชดเชยให้ ขอถามว่าเมื่อไรจะโตกันซะที ทั้งรัฐ ทั้งรัฐบาล มองอนาคตมากกว่า วันนี้ก็ต้องแก้ปัญหาให้ได้ไปก่อน ระยะยาวเรามีแผนปฏิบัติอยู่แล้ว
การแก้ปัญหาสําคัญที่สุด คือ พื้นที่ตอนในจะแห้งแล้งน้ําพื้นที่ตอนข้างนอกก็แล้งเหมือนกัน เพราะข้างในใช้ไปก่อน ถ้าทุกคนฟังและร่วมมือ มาตั้งแต่ พ.ศ.2557 รัฐบาลจําได้ว่า รัฐบาลได้ปรับปรุงจัดทําแผนบริหารจัดการน้ําใหม่ทั้งหมดอยู่แล้ว ให้ครอบคลุมทุกกิจกรรม แผนเดิมไม่ครอบคลุม วันนี้ได้เริ่มดําเนินการมาอย่างต่อเนื่อง มีการจัดทําแหล่งน้ําใหม่ ให้ตรงกับพื้นที่เพาะปลูก ที่มีอยู่เดิม ไม่ตรงพื้นที่ปลูกอีก ไม่มีระบบส่งน้ําจะทํายังไง พอจะทําทีเดียวก็ทําไม่ทั่ว เพราะงบประมาณสูง ที่ผ่านมาไม่ค่อยได้ผล
เราคิดไปต่อเรื่องการเติมน้ําในเขื่อน เอาน้ําก่อนลงแม่น้ําระหว่างประเทศ มาใช้ก่อน ก่อนจะลงไป มีปัญหาความขัดแย้งกับประชาชนขึ้นมาอีก ไม่อยากให้เอาไปที่อื่น เหล่านี้ เป็นปัญหาที่เราต้องแก้ร่วมกันทั้งสิ้น อย่าให้รัฐบาลต้องบังคับใช้อํานาจใช้มาตรา 44 ใช้เหล่านี้ ไม่ได้หรอก เรื่องที่มีผลกระทบกับคนอื่นด้วยนี่ เพราะฉะนั้นต้องดูแลกัน คนไทยด้วยกัน เราต้องแก้ระบบทั้งระบบ การผลิต การผลิตคือการปลูกพืช วัสดุต้นทุนออกมานี่ การผลิตโรงงานแปรรูป ก็ต้องแก้ ตลาดในประเทศ นอกประเทศ ต่างประเทศประชาคมโลก แก้หมดอย่างนั้นถึงจะแก้แบบยั่งยืน
ถ้าเราแก้วันนี้ทีเดียวต้องอาศัยเวลางบประมาณจํานวนมากเช่นเดียวกัน แผนปฏิรูปที่เขียนๆ กันออกมา ให้จัดกิจกรรมหลัก รอง เสริมให้ได้ ใครจะทําตรงไหน จะได้ไปกําหนดแผนงานให้ชัดเจน ตามยุทธศาสตร์ของรัฐบาลตามนโยบายของรัฐบาล กลยุทธ์ต่างๆ ก็ว่ามา คือคงระบุไว้ได้อย่างนั้น แผนเขียนไว้ล่วงหน้า ให้เขาไปดู วันหน้าเขาก็ต้องไปทํา จะทําต่อไม่ทําต่อก็ไม่รู้เหมือนกัน
เรื่องของความสําคัญในระดับกลุ่มงาน ต้องเข้าใจตรงกัน สิ่งใดคือ โรดแม๊ป ของ คสช. สิ่งใดคือ โรดแม๊ปของการปฏิรูป สิ่งใดคือเรื่องของการบูรณาการ เหล่านี้คือปัญหาทั้งสิ้น พอไม่เข้าใจ แล้วก็ทําไม่ได้ วันนี้ก็อยากรายงานความคืบหน้าเรื่องน้ําประปา หลายหมู่บ้านยังไม่มี เดิมประมาณ 7-8 พันแห่งนะ ไม่มีแหล่งน้ําประปา ไม่มีน้ําประปาใช้ ลําบากมาแล้ว วันนี้รัฐบาลนี้ เข้ามาแก้จนกระทั่งเหลือ ประมาณ 4 พันแห่ง ซึ่งจะเสร็จปีหน้า 60 นี่คือสิ่งที่ทําให้ แล้วเคยได้ทํามาหรือไม่ เรื่องของการเจาะบ่อบาดาลขนาดใหญ่ ที่ลึกใช้เครื่องมือใหม่เข้ามา ไม่ใช่ไปจ้างคนมานั่งหมุนสว่านเจาะมืออยู่อย่างนี้ ใช้น้ําได้นิดเดียว ใช้เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ํา น้ําดื่ม น้ําต่างๆ ไปใช้ปลูกพืชไม่ได้ แต่ถ้าเราใช้มากๆ เกินไป เจาะมากเกินไป แหล่งน้ําใต้ดินมันก็หายไป วันหน้าความแห้งแล้ง ยิ่งลึกเข้าไปอีก เพราะน้ําลดลงไปจากน้ําใต้ดิน รักษาระดับน้ําใต้ดินให้ได้ มีเปอร์เซ็นต์ของมันอยู่ แท่นเจาะใช้มาก ก็แห้งแล้งเร็วขึ้น วันหน้าพอจะใช้ ไม่มีแล้ว เพราะฉะนั้นจะต้องแยกแยะให้ออกว่าน้ําไหนจะใช้ในการอุปโภค บริโภค น้ําไหนใช้ในการทําการเกษตร ต้องไปแก้ปัญหาทั้งหมด การใช้ที่ดินให้ถูกต้องเหมาะสม ใช้น้ําให้น้อย ใช้ระบบน้ําหยดบ้าง ดูต่างประเทศเขาทํามากมาย บางประเทศไม่มีน้ําเลย ฝนไม่ตก แต่เขาปลูกพืชได้ เขาทํายังอย่างไร เขาเป็นตัวอย่างมาหลายสิบปีมาแล้ว เป็นประเทศเขานี่เป็นเจ้าของกิจการมากมายไปหมด อันนี้เขาใช้สติปัญญาทั้งสิ้น ใช้ความอดทน ใช้การเรียนรู้ ใช้การถ่ายทอดเทคโนโลยี ข้อสําคัญคือต้องร่วมได้รับความร่วมมือจากพี่น้องเกษตรกรข้าราชการต้องช่วยกัน ช่วยตัวเองบ้าง เชื่อฟังรัฐแนะนํา แล้วสิ่งไหนที่ทําเองไม่ไหวรัฐจะเข้าไปช่วย ทั้งต้นทาง กลางทาง ปลายทาง
วันนี้ เรื่องแผนคณะกรรมการบริหารจัดการน้ํานั้น เราได้ทบทวนทั้งหมด แม้กระทั่งที่เราปรับมาจากแผนที่ ของก่อนหน้าเรา ทําใหม่ให้ครบทุกกิจกรรมแล้ว ต้องมาทบทวนอีกว่า สิ่งไหนก็ตามที่เป็นแผนระยะยาว ยังไม่เกิดผลตอนนี้ ต้องปรับมาทําตอนนี้ก่อน ทําเพื่อรองรับน้ําฝนฤดูหน้า การเพาะปลูกฤดูหน้า ซึ่งถ้าน้ําน้อยคือปัญหา แต่ถ้าไม่มีอะไรรองรับไว้เลย ยิ่งปัญหามาก
เพราะฉะนั้นทําแหล่งน้ําขนาดเล็กให้กระจัดกระจายไปทั่วทุกพื้นที่ ขุดลอกคูคลอง แหล่งน้ําสาธารณะ หนองบึง ที่เคยมี แต่ตื้นเขิน อาจจะต้องไปทํา ไปดูว่าถนนหนทางที่สร้างไว้ กั้นไว้ เขาเรียกว่าที่ Water Shade ของพื้นที่รับน้ํา ที่จะลงเขื่อนลงอ่าง ลงอะไรแล้วแต่ ทําทุกอย่างกีดขวางไปหมด ปลูกบ้าน หมู่บ้านจัดสรร ถนนหนทาง ไม่มีท่อลอด ไม่มีสะพาน ไม่มีอะไรเหล่านี้ คือปัญหา เป็นที่กักเก็บน้ํา ทําให้น้ําท่วมก็ได้ ทําให้น้ําไม่ไหลลงในที่เก็บน้ําได้ ต้องคิดให้รอบคอบ ทุกกระทรวงทํางานร่วมกัน
สิ่งที่สําคัญที่สุดวันนี้คือทุกคนต้องเตรียมการใช้น้ําอย่างประหยัดในทุกกิจกรรม ไม่ว่าจะเป็นประชาชนทั่วไปที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค เกษตรกรใช้ในการเกษตร และทุกคนจะต้องช่วยกัน เข้าใจว่าต้องผลักดันน้ําเค็มออกไปด้วย ไม่เช่นนั้นวันหน้าปลูกพืชอะไรไม่ได้เลยแล้วใครจะช่วยท่านได้ รัฐบาลก็ช่วยไม่ได้ ไม่ใช่ว่าตอนนี้เห็นน้ํายังมีอยู่ใช้ให้หมดแล้วใช้ไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นน้ํา ต้นน้ําใช้ไปเต็มที่เลย ตรงกลางน้ําก็ไม่แฮปปี้ ไม่พอใจตรงกลางเอาบ้าง ตรงท้ายก็เอาบ้าง แย่งกัน ทะเลาะกัน แย่งกันใช้น้ํา วันหน้าจะเกิดสงครามแย่งน้ํากันหรือเปล่าไม่รู้เลย รัฐบาลก็ไม่รู้จะทําอย่างไรเหมือนกัน ทหารไปบังคับท่านก็ลําบาก ใช้กฎหมายมากๆ มีปัญหาอีก เพราะฉะนั้นเราก็ได้แต่เพียงเตือนว่าการเพาะปลูกใหม่ๆ จากนี้ไปก็อาจจะเสียหาย แน่นอน เพราะว่าน้ํามีแค่นี้ แล้วท่านเพิ่งเริ่ม ปลูกเวลานี้จะไปได้เมื่อไร อย่างน้อยก็ 3-4 เดือน ระยะสั้น ระยะยาว ต้องไปรอปีหน้า 6 เดือนขึ้นไป ไปคิดเอา ไม่ใช่น้ําคือน้ํา รัฐบาลคือรัฐบาล รัฐบาลมีหน้าที่ในการดูแลประชาชน จัดหาน้ําให้ได้ จะไปหาที่ไหน การทําไร่นาสวนผสม ตอนนี้ต้องทํา รัฐบาลจะปรับเรื่องแหล่งน้ํา ปรับงบประมาณ ปรับแผนมาให้มากขึ้น ใช้ทหารด้วย กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงทรัพย์ยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สั่งการรัฐมนตรีไป ก็กําลังทําทั้งหมด ช่วยกันแล้วกัน
ในส่วนการจัดหางานเพิ่มเติม ต่อไปเราต้องกําหนดแผนงาน พื้นที่การใช้น้ําใหม่ทั้งประเทศ เพื่อจะสอดคล้องกับน้ําที่เรามีอยู่ สอดคล้องกับ ปริมาณการปลูกพืชที่จะต้องคํานึงความต้องการของท้องตลาด ในประเทศ ต่างประเทศ ประชาคมโลก ไม่เช่นนั้นราคาตกหมด ระหว่างนี้จะทํายังไง ประชาชนต้องทําไร่นาสวนผสม มีทั้งปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ท่านทรงรับสั่งไว้นานแล้วหลายเรื่อง ทฤษฎีใหม่ก็มี เพราะฉะนั้นถ้าไม่ร่วมมือกัน อันตราย แล้วน้ํา ใกล้จะหมดแล้ว เพราะว่าฝนมันตกน้อย เนื่องจากสภาพอากาศโลกเปลี่ยนแปลง ต่อไปป่าถูกทําลายไปไม่รู้เท่าไร ต้นน้ําถูกทําลายทั้งหมด แล้วถามว่าจะอยู่กันอย่างไร ดูภูเขาหัวโล้นเต็มไปหมด น้ํามาจากภาคเหนือ แต่ภาคเหนือหัวล้านหมด แล้วน้ํามันจะเกิดขึ้นได้อย่างไร จะมาจากที่ไหน ไม่รู้เหมือนกัน ต้องเร่งปลูกป่า ปลูกเร่งได้ไหม ป่าจะโตกี่ปี ที่ตัดๆ ไป ต้นไม้อายุ 20-30 ปี จะเกิดขึ้นได้ไหม ถ้าแก้ตรงนั้นไม่ได้ ต้องแก้ตรงปลายเหตุ คือใช้น้ําให้น้อยลง ใช้เทคโนโลยีให้มากขึ้น รัฐบาลก็พร้อมจะไปดูแลส่งเสริมตรงนี้ ขอให้เข้าไปหาผู้ว่าราชการจังหวัด นายอําเภอ ไปหาศูนย์การเรียนรู้ มากมายไปหมด โทรทัศน์ วิทยุ ให้เผยแพร่ต่อไป ว่าจะทําอย่างไร ให้ช่วยเสนอมาตรการของรัฐบาลในทุกๆ เรื่อง ใช้งบประมาณสิ่งไหน อย่างไร ใครจะมีส่วนร่วมได้ตรงไหน เพื่อจะแก้ไขปัญหาให้เกิดขึ้นอย่างยั่งยืน
ในส่วนของผลสําเร็จของเกษตรกรบางคน บางส่วนที่ เชื่อฟังคําชี้แจง มีการปรับตัวไปทําไร่นาสวนผสม ปลูกพืชเสริม เลี้ยงสัตว์ มีอาชีพอื่นๆ อีกด้วย ทุกคนเขาอยู่ได้หมด คนเหล่านั้นเขาอยู่ได้แล้ว เขาไม่เดือดร้อน แต่คนที่ไม่ปรับตัวเองเลย เดือดร้อนแน่นอน หลายที่กําลังออกทีวี ช่อง 11 ช่อง 5 ช่องรัฐสภา บางช่องดูไปปวดหัว เพราะเรื่องธุรกิจ เรื่องบันเทิง เรื่องของท่านไม่ไปยุ่ง ไม่ไปบังคับ แต่เรื่องสิ่งไหนที่เป็นสาระน่ารู้ ควรจะช่วยกันบ้าง หากว่าไม่บอกเลยว่ารัฐบาลทําอะไร กําลังแก้ไขตรงไหน ขอความร่วมมืออย่างไร แต่เอาภาพของความขัดแย้ง เวทีที่ประชาชนขัดแย้ง หรือไม่ก็เป็นเวทีที่ประชาชนเรียกร้อง จะไปกันได้ไหม สมดุลกันไหม ระหว่างผู้ทํากับผู้ใช้ เดือดร้อนไปทั้งหมด ท่านสํานึกในหน้าที่ตรงนี้ด้วย
หน้าที่ของสื่อที่มีจรรยาบรรณ ช่วยไปดูด้วย ใครเดือดร้อนไปดูช่อง 11 ช่อง 5 ช่องรัฐสภา ไม่ได้โฆษณาให้ใคร ที่ต้องพูดเพราะว่าข้อมูลที่พูดไป บางทีไม่ออก ไปออกแต่ความขัดแย้งอะไรก็ไม่รู้ หรือไม่ก็เอาความเดือดร้อนมาพูดนําหน้า ไม่ได้บอกว่าปัญหาอยู่ตรงไหน แล้วรัฐบาลแก้สิ่งไหนไปแล้ว เพราะฉะนั้นทุกอย่างต้องช่วยกัน ยอมรับการเปลี่ยนแปลงกันบ้าง โทรทัศน์ โซเชียลมีเดีย ไปทบทวนดู ท่านจะช่วยประเทศชาติอย่างไร ไม่เช่นนั้นก็เท่ากับช่วยกันทําลายประเทศต่อไปเรื่อยๆ สร้างความเข้าใจไปต่อๆ ไป สอนให้ประชาชนไม่โตสักทีแบบนี้ ไม่โตเพราะอะไร เพราะรัฐบาลที่ผ่านมาไม่เข้มแข็ง ไม่เข้มแข็งเพราะอะไร เพราะไม่แก้ปัญหาในเชิงองค์รวม ไม่แก้ปัญหาในเชิงบูรณาการ ไม่ยั่งยืน เขาก็ไม่โตสักที วันนี้ต้องให้เขาโตได้แล้ว ด้วยการเรียนรู้ ด้วยการสนับสนุน ด้วยการส่งเสริม ด้วยความเข้าใจถ้าท่านไม่ช่วยไม่มีสําเร็จทุกเรื่อง
วันนี้มีหลายกลุ่มเกษตรกรเตรียมการเคลื่อนไหว เตรียมการเรียกร้องมากมายไปหมด บางคนให้ไปแล้ว มาขอใหม่อีก อย่างนี้ขอไม่รู้กี่ครั้งบางคนจําได้ แก้ให้ตรงนี้แล้วก็โอเค รับได้ ยังไม่ทันแก้เสร็จเลย ขอใหม่ต่ออีกแล้ว ไม่เข้าใจ จะเรียกร้องไปถึงไหนกัน ต้องอย่าใช้ผู้มีรายได้น้อยเป็นเครื่องมือ วันนี้เคลื่อนไหวเรื่องการตั้งคณะกรรมการ ต้องมีการทบทวน เพราะอะไร เพราะคนของตัวเองเข้าไม่ได้ใช่หรือไม่ ไม่รู้เหมือนกัน แล้วจะเข้ามากันเท่าไร ตกลงกันไม่ได้สักครั้ง คือปัญหาประเทศไทย ขัดแย้งกันเอง ผลประโยชน์ตัวเอง สร้างความมีตัวตน จาก No body เป็น Some body ทํานองนี้ ต้องช่วยกันทํา ทั้งหมดนั้น คือ ปัญหาของชาติ ทั้งสิ้น ต้องช่วยกันกลับมามองตนเองว่า เราจะร่วมมือกันอย่างไร ในคําว่า "ประชารัฐ” ขอเวลาให้ รัฐบาล คสช. ทํางานอีกปีครึ่ง สําคัญที่สุด จะได้ร่วมมือกันในเรื่องการปฏิรูปประเทศ ในระยะที่ 1 ด้วย หลายคนบอกไม่ได้ทํา ไม่ได้ทําอไร ถ้ามาร่วมมือจะรู้ว่าทําอะไรอยู่ จะได้ช่วยตรงไหนได้ ไม่ใช่อ้างไปเรื่อย แล้วจะได้ประโยชน์อไร จะได้อย่างไร เพราะเพิ่งเริ่มทํา ไม่เคยทํามาก่อน ทั้งนี้จะเริ่มระยะที่ 1 แล้ว ปฎิรูปจะเป็น 2 – 3 – 4 – 5 เพราะฉะนั้น ถ้าเกี่ยวกับแผน ประมาณแผน 12 - 13 – 14 – 15 อันที่ 15 สุดท้ายนี่อีกที เพราะแค่ 20 ปีแรก วันนี้กําลังอยู่ในแผน 12 ในช่วงต้น แล้วต่อไปก็ แผน 13 แผน 14 แผน 15 แผนละ 5 ปี 5 x 4 20 พูดหลายครั้งแล้ว
รวมถึงความร่วมมือในการปฏิรูปประเทศด้วย อยากให้เข้าใจร่วมกันว่า ระยะที่ 1 ตั้งแต่ คสช. เข้ามา เราอยู่ในแผนที่ 11 ตั้งแต่เดือนพฤษภา 2557 ปลายๆ แผนที่ 11 จนถึง 59 เพราะฉะนั้นต่อไป แผนที่ 12 คือตั้งแต่ 60 เป็นต้นไป อีก 5 ปี แล้วก็จะมีแผน 5 ปี ต่อไป 5 ปี เพราะฉะนั้นการปฏิรูปก็ต้องสอดคล้องอย่างนี้ สอดคล้อง 4 ระยะ ระยะที่ 1 กําลังทําอยู่ ระยะที่ 2 ไปดูแผนที่ 12 ระยะที่ 3 ไปแผนที่ 13 ระยะที่ 4 เป็นแผนที่ 14 ครบ 20 ปีพอดี ยุทธศาสตร์ประเทศเป็นอย่างนั้น แล้วก็ต้องไปดู แผนพัฒนาเศรษฐกิจด้วย จะสอดคล้องกันทั้งหมด
จําได้ อ่านหนังสือ ทุกท่านดูอยู่แล้ว คําว่า "กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว” ประวัติศาสตร์โบราณกาลเช่นเดียวกัน ประเทศไทยจะเข้มแข็ง ประชาชนจะมีรายได้สูง เป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ํา ลดความขัดแย้ง เพิ่มขีดความสามารถของประเทศในการแข่งขันนั้น ไม่อาจจะสร้างได้ภายในปีเดียว หรือ 2 ปี – 3 ปี ใช้เวลาอีกเนิ่นนาน ใช้เวลาอีกมาก ในการที่จะเริ่มต้น ประคับประคอง ค้ํายันแล้วก็ต่อเติม อิฐ หิน ปูน ทราย น้ําลงไป เพื่อผสม แต่สําคัญที่สุดคือ "น้ําใจ” เป็นส่วนผสมที่สําคัญ น้ําใจแห่งความร่วมมือ น้ําใจความเสียสละ ร่วมมือกัน ไม่ใช่บอกว่า คสช. ทําไม่สําเร็จ "เสียของ” กลายเป็นโทษกลับมา คสช. รัฐบาล อีกทําผิด คัดค้านทุกเรื่อง บางเรื่องแค่คิดก็ผิดแล้ว คือไม่เคยคิดใหม่เลย ที่ต่อต้านกันทุกวัน คิดใหม่ กลับมาคิดใหม่อย่างที่คิด คิดเพื่อประโยชน์ประชาชนทั้งสิ้น ประชาชนเป็นศูนย์กลาง ประเทศชาติเป็นศูนย์กลาง อนาคตวันข้างหน้าก็อยู่ที่ลูกหลานของท่านทั้งสิ้น เยาวชน
สําหรับนักเรียนชั้น ป.6 ม.3 และ ม.6 ที่กําลังอยู่ในห้วงการอ่านหนังสือ ทบทวนตํารา สําหรับการสอบประมวลความรู้ จากสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.) หรือ O-NET หลายคนบอก O-NET G-NET มากมายเกินไป กระทรวงศึกษาธิการไปดูอยู่แล้ว บางอย่างจําเป็น แต่จะทําอย่างไรไม่ให้เป็นภาระ ทําอย่างไรให้เด็กมีความกระตือรือร้นในการสอบ จําได้ตอนเด็กๆ ไม่ใช่คนเกเร ชอบอ่านหนังสือเรียนหนังสือ ผลการศึกษาอยู่ค่อนข้างดี เวลาสอบผมท่องหนังสือ อ่านหนังสือ ทบทวนแล้ว ทบทวนอีก ตั้งใจฟังครูสอน อยากสอบ แล้วจะดูว่าจะได้คะแนนเท่าไร ก็โชคดีคะแนน ไม่ได้โอ้อวด ไม่เคยต่ํากว่า 80% มาตลอด 80-85 เพราะไร เพราะความตั้งใจ อยากจะวัดตัวเอง วันนี้ มีไหมอยากจะวัดตัวเอง มีแต่จะไปสอบเพื่อจะที่เข้าโน่นต่อ ทํานองนี้ เอาแค่ตัวเองให้ได้ก่อน เอาชนะตัวเองให้ได้ก่อน ถ้าชนะตัวเองได้ จะไปอย่างอื่นได้ แม้กระทั่งตัวเองก็ไม่ชอบ ตัวเองไม่อยากทํา ทําแล้วก็ไม่มีกําลังใจ เลยพาลไปหมดทุกอย่าง ใช้ไม่ได้ระบบ ระบบไม่ได้ผล ระบบการศึกษาเราแย่ ไม่เข้าใจกันด้วย
เพราะฉะนั้นกระทรวงศึกษาธิการต้องสร้างความเข้าใจแบบนี้ ให้ทุกคนที่ความกระตือรือร้น อยากสอบ อยากแข่งขัน อยากอ่าน แต่ไม่ขัดแย้ง คือสิ่งที่สถานศึกษาต้องทํา นักวิชาการด้วย ระดับบนขึ้นมา อย่าสอนให้มีความขัดแย้งอย่างเดียว ความรู้ไม่ค่อยได้ สอนประชาธิปไตย สิทธิมนุษยชนอยู่ 2-3 อย่างเท่านั้น กฎหมายไม่สนใจ สอนอย่างนี้ไม่ได้ อันตราย
เพราะฉะนั้นขอให้ลูกหลานทุกคนพึงระลึกเสมอว่า "การขึ้นสู่ที่สูงย่อมใช้แรง ความพยายาม มากกว่าปกติ” ไม่ไหลลื่น ต้องปีนขึ้นไป "ตนต้องเป็นที่พึ่งแห่งตน” เพราะฉะนั้นบทบาทของ "ครู” สําคัญที่สุด จะต้องช่วยแนะนําแนวทางในการเตรียมตัวอย่างมีทิศทาง ช่วยผู้ปกครอง ช่วยพ่อแม่เขา เขาไว้วางใจให้มาเรียนที่นี่ วิ่งเต้น พาลูกไปโน่นไปนี่ เพื่ออยากให้ลูกมีการศึกษาที่ดี เพราะฉะนั้น การศึกษาที่ดี ก็ต้องได้ครูดีมีคุณภาพ ของขวัญทั้งวันเด็ก วันครู อนาคตทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นวันนี้มีคําถามมาอีกแล้วเรื่อง การลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ อย่างไรกัน ผลดี ผลเสีย ที่เขาดี ทดลองนําร่องไป 3,000 – 4,000 โรงเรียน เขาดีหมด เพียงแต่ไม่ดีก็คือทําไม่ได้ ทําไม่ได้เพราะอะไรไปดู อยู่ตรงไหน ครูพอหรือไม่พอ ครูปรับตัวเอง มีการพัฒนาตัวเองหรือไม่ หรือครูยังไปทํางานที่อื่นอยู่ บางโรงเรียน บางชั้นมีครูสอนน้อยเพราะไปทํางานพิเศษอย่างอื่น ไปเพิ่มวิทยฐานะ ไปทําการประเมินตัวเองส่วนใหญ่ไม่ได้ห้าม ทุกคนอยากมีการพัฒนา แต่หน้าที่ของตัวเอง ครู กับห้องเรียน กับนักเรียน สําคัญที่สุด การคืนครูสู่นักเรียน สู่ห้องเรียน ให้ความสําคัญมากกว่าการที่จะมีการประเมินด้วยอย่างอื่น การประเมินใหม่ก็รอดูแล้วกัน ทุกคนต้องช่วยกันหมด ทุกหน่วยงานที่สังกัดรัฐบาล ใช้เงินรัฐบาลทั้งหมดต้องมีการประเมินใหม่ทั้งหมด ระดับ C10 C11 ทุกกระทรวง ทุกหน่วยงาน ถ้าต่ํากว่านั้นก็จะต้องไปออกแบบการประเมินให้สอดคล้องกับข้างบน ไม่ใช่ประเมินด้วยการประชุมบ่อย ผลงานการประชุมมากครั้ง การส่งคนไปเรียน ได้วิทยฐานะ ได้ครูปริญญาตรี โท เอก มากหน่อย หน่วยงานนี้ ทํานองนี้ ไม่ได้ประโยชน์ เขาเรียก Stake Holder ทั้งหมดเลย นี่สําคัญ คิดแบบนี้ แล้วก็ให้ระวังการตรวจสอบด้วย
การประเมิน ถ้าประเมินมาแล้วไม่ผ่าน ถ้าประเมินไม่ตรง ไม่ได้ข้อเท็จจริง ก็ประเมินใหม่ ตอนนี้เจ้าหน้าที่จะลงไปประเมินเอง ไม่เช่นนั้นส่งขึ้นมาขออนุมัติแต่งตั้งทุกวันๆ แล้วผลงานไม่ค่อยดี ไม่รู้จะทําอย่างไร นอกจากประเมินใหม่ อย่าโกรธแล้วกัน ในการสอบทุกครั้ง ขอให้ทุกคนช่วยกันพัฒนาตัวเอง อย่าไปต่อสู้กับปัญหา อย่าไปต่อสู้กับข้อสอบ ยากเกินไป ง่ายเกินไป ทํานองนี้ คือโทษคนอื่นหมดเว้นตัวเอง อย่างไรก็ตาม การสอบไม่ใช่ความสําเร็จสูงสุด หรือว่าการได้ปริญญาสูงสุด ไม่ใช่ มีงานทํา มีรายได้เพียงพอ เลี้ยงพ่อแม่ เหล่านี้สําคัญที่สุด แล้วได้นําความรู้หลักวิชาการวิธีการคิด วิเคราะห์ต่างๆ การสังเคราะห์ การคิดถึงหลักการและเหตุผล ที่จะทําให้ประเทศพัฒนา เป็นการพัฒนาทรัพยากรที่สําคัญที่สุด จะทําให้ประเทศเดินหน้าได้ ถ้าทุกคนยังเป็นอยู่อย่างปัจจุบัน แก้ไม่ได้ทั้งหมด แก้อะไรก็ไม่ได้เลย
วันนี้ทุกอย่างขัดแย้งกันไปหมด แทนที่จะสงบลงไป 2 ปีมาแล้ว หลายประเทศมาพบ ไม่ได้เป็นอย่างที่บางคนออกมาพูด ว่าไม่มีคนคบด้วย มาทุกประเทศ รับแขกทุกวัน เอกอัครราชทูต ผู้นําประเทศ คณะกรรมการ ตัวแทนภาคธุรกิจ เอกชน ทุกกลุ่มประชาคม ทุกประเทศ ทุกซีกโลกมาหมดประเทศไทย ไม่รู้เหมือนกันเขามาทําไม ในช่วงนี้ หลายคนเขากําลังมองว่าเป็นรัฐบาลแบบนี้ แต่วันนี้เขามาหมดแล้ว คนเก่าก็พูดตกร่องเหมือนเดิม เขาขอบคุณเราด้วยซ้ําไปว่าได้แก้ไข ได้ปรับปรุงวิธีการประกอบการธุรกิจ กฎหมายต่างๆ มีความเป็นสากลมากขึ้น บอกที่ผ่านมาไม่ได้ทําแบบนี้ ไม่รู้ใครทํา การอํานวยความสะดวก Easy doing business การประกอบการธุรกิจให้ง่ายๆ ใช้เวลาให้สั้นลง เรากําลังพัฒนาทุกอย่าง ตัวชี้วัดของต่างประเทศ ต้องเอามาจับด้วย ไม่เช่นนั้นเราคิดเองหมด จะได้อย่างไร ถึงเวลาประเมินก็แย่ แล้วโลกเขาก็ดูจากเรื่องพวกนี้ ดูจากตัวเลขเหล่านี้ ก็ไม่อยากมาลงทุน เพราะเห็นปัญหามากมาย เอาพวกนี้มาทําหมด ไม่ง่ายนักหรอก แต่เราจะพยายาม จะทําให้ดีที่สุด ในทุกๆ เรื่อง แต่ต้องขอความร่วมมือจากท่านกําลังใจคงมีให้อยู่แล้ว ต่างคนต่างให้กัน แต่สิ่งสําคัญคือความร่วมมือ แล้วอย่าหันไปมองที่ผ่านมา ถือว่าเป็นอดีตแล้วกัน ก็แก้ปัญหาตามวิธีการของกระบวนการอยู่แล้ว แต่วันนี้ต้องมองอนาคต มองไปข้างหน้า ว่าเราจะอยู่กันยังไง พัฒนายังไงลูกหลานจะอยู่ยังไงมองอนาคต จะคุยกันได้รู้เรื่องทั้งหมด ขอบคุณครับ สวัสดีครับ