สวัสดีครับ
พ่อแม่พี่น้องชาวไทยที่รักทุกท่าน
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็น “วันทหารผ่านศึก” เป็นวันที่ประชาชนคนไทย ทุกคนควรได้ระลึกถึงความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของวีรชนใน “แนวหน้า” ที่พร้อมจะเสียสละไม่เพียงแค่ความสุขทางกาย แต่ยอมที่จะเสียสละได้ทั้งชีวิตและเลือดเนื้อ ทั้งนี้เพื่อปกป้องผืนแผ่นดิน อันเป็นที่รักของพวกเราทุกคน เพื่อให้ประชาชนได้มีที่อยู่ที่อาศัย  ใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติสุขจนถึงทุกวันนี้ แม้เมื่อไม่มีภัยสงคราม แต่ยังคงมีข้าราชการพลเรือน ตํารวจ ทหาร อาสาสมัครอีกเป็นจํานวนมาก ที่ต้องทํางานนอนกลางดิน กินกลางทราย อยู่ท่ามกลางป่าเขา เพื่อจะปฏิบัติหน้าที่ในการรักษาอธิปไตย ตามแนวชายแดน เฝ้าตรวจชายแดน ปฏิบัติภารกิจในพื้นที่เสี่ยงภัย ต้องห่างจากครอบครัวที่รัก จากสิ่งอํานวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อจะป้องกันประเทศ การรุกล้ําอธิปไตย และการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ซึ่งวันนี้ก็มีภัยอันตรายมากมาย ทั้งภัยคุกคามในรูปแบบเดิม และในรูปแบบใหม่ จากการกระทําผิดกฎหมาย  การก่อความไม่สงบ และการป้องกันและปราบปราบยาเสพติด ขอให้ทุกคนได้ร่วมกันให้กําลังใจ ส่งคําอวยพร ให้พวกเขาปลอดภัย
ผมขอเชิญชวนพวกเรา “แนวหลัง” ทุกคน ได้ร่วมกันแสดงออกถึงความมีน้ําใจ ตอบแทนความเสียสละ ด้วยการอุดหนุน “ดอกป๊อปปี้” ดอกไม้สีแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทหารผ่านศึก  โดยการซื้อหรือการบริจาคทรัพย์ สําหรับการสงเคราะห์ทหารผ่านศึกที่ได้รับบาดเจ็บ รักษาตัว พิการ หรือเสียชีวิตในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ เพื่อจะช่วยกันดูแลครอบครัวของเขาให้มีความสุขต่อไป  เขาขาดหัวหน้าครอบครัว ขอให้ “ดอกป๊อปปี้” ได้มีการผลิบานอยู่ในใจทุกคน “สานใจแนวหลังสู่แนวหน้า”  ร่วมกันทําให้แผ่นดินที่พวกเรา หรือพวกเขารักษาไว้ด้วยชีวิตนั้น เป็น “แผ่นดินแห่งความสุข – สันติ” ของประชาชนทุกคน
สําหรับการปฏิรูปรูปแบบการทํางาน ในการร่วมมือกันสร้างชาติ ตามแนวทาง “ประชารัฐ” นั้น ผมเห็นว่าน่าจะเป็นการ “คืนความสุข” แก้ปัญหาอย่างยั่งยืน ให้กับคนในชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปประเทศ และการวางรากฐานการพัฒนาในอนาคต วันนี้ผมขอหยิบยกตัวอย่างการดําเนินการแบบ “ประชารัฐ”  ในพื้นที่ที่ผมได้เดินทางไปเยี่ยมเยือนด้วยตัวเองเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ทําให้เกิดความเข้มแข็งในระดับชุมชนและท้องถิ่น ที่สามารถจะเป็นแบบอย่างในการยืนบนลําแข้งของตนเองได้ ในระยะที่ 1 ดังนี้
ตําบลบึงปลาทู อําเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ ได้เยี่ยมชมนิทรรศการต่าง ๆ อาทิเช่น        การรวมกลุ่มเป็นเกษตรแปลงใหญ่ ในการทําการเพาะปลูกพืช ตามที่รัฐบาลได้ให้คําแนะนําไป แล้วได้เข้าถึงกองทุนต่าง ๆ  ที่รัฐได้ส่งเสริมไป ทําให้เกิดช่องทางการรับการสนับสนุนนั้นสั้นลง แล้วตรงกับความต้องการของทั้งภาครัฐและภาคประชาชน   เพื่อให้เกิดความเข้มแข็งยั่งยืน สิ่งเหล่านี้ถ้าท่านเริ่มด้วยตัวเองได้ตามคําแนะนํา จะสะดวกแก่การบริหารจัดการของรัฐบาล และของท่านเองด้วยในการรวมกลุ่ม เช่น  การใช้เครื่องมือทางการเกษตรร่วมกัน หรือการรวมกลุ่มกันเพาะปลูกพืชชนิดเดียวกัน และร่วมกันทําการแปรรูป สร้างนวัตกรรม ทําการตลาดร่วมกัน   แบ่งปันกันก็มีอยู่ ส่วนแรกคือส่วนที่ต้องใช้ภายในพื้นที่ของตัวเอง ในกลุ่มของตัวเอง   อันที่สองคือ  ค้าขายในชุมชน หรือแปรรูปขั้นที่ 1 จากนั้นก็ไปส่งไประยะที่ 2  ส่งไปโรงงาน ส่งไปอะไรก็แล้วแต่ จะเกิดเศรษฐกิจเชื่อมโยงกันทั้งหมด
เราได้เห็นความร่วมมือของภาครัฐ – เอกชน – ประชาชน  ในพื้นที่ที่ผมไปเยี่ยมมา   ได้ร่วมกันขับเคลื่อนตามนโยบายรัฐบาลตั้งแต่ กกร. ลงไปถึง กรอ. ลงถึงระดับชุมชน หมู่บ้าน  สําหรับมาตรการช่วยเหลือเกษตรกรในช่วงภัยแล้งที่ผ่านมานั้น ได้มีการทํานาปรังสูงขึ้นถึง 268,000 ไร่ แต่หลังจากที่รัฐบาลได้ขอความร่วมมือในปีนี้จากพี่น้องเกษตรกร ให้ลดการปลูกข้าวนาปรังในปีนี้ เนื่องจากอาจจะมีความเสี่ยงต่อผลกระทบจากภัยแล้ง ซึ่งได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีในพื้นที่ นอกจากในเรื่องของการรวมแปลงแล้ว ก็มีเรื่องของการขอความร่วมมือของการทํานาปรัง ทําให้ปีนี้ พื้นที่ทํานาปรังที่ผมไปเยี่ยมมาลดลงเหลือเพียง 7,135 ไร่   โดยเกษตรกรส่วนใหญ่ปรับเปลี่ยนไปปลูกพืชไร่และพืชผักอายุสั้นแทน เช่น ถั่วเขียว ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ พริก มะเขือ ถั่วฝักยาว แล้วใช้แหล่งน้ําจากบ่อบาดาลระดับตื้น   สามารถทําให้มีรายได้ดี มีพ่อค้าคนกลางจากตลาดไทมารับซื้อถึงที่ มีการขยายพื้นที่การปลูกผักมากขึ้น  แทนการทํานาปรังมากขึ้นเรื่อย ๆ  เป็นตัวอย่างแห่งความสําเร็จของนโยบายประชารัฐของรัฐบาล อย่าไปฟังใครที่กล่าวหาว่ารัฐบาลไม่ช่วยเหลือเกษตรกร คือถ้าทําตรงกับนโยบาย ทําตามสิ่งที่เราแนะนํา ซึ่งได้เร็วขึ้นก็เกิดผลสัมฤทธิ์
หลายคนได้เล่าให้ผมฟังว่า รายได้เขาดีขึ้นมากกว่าทํานา แต่ข้อสําคัญคือรัฐบาลต้องควบคุมดูแลในเรื่องของปริมาณการปลูกและการตลาดให้ด้วย รวมทั้งสนับสนุนเครื่องมือ เครื่องใช้ในการนําเทคโนโลยีมาใช้เพิ่มเติม และเพื่อจะแข่งขัน ลดราคากับภาคเอกชนที่ได้มีการให้เช่าเครื่องไม้เครื่องมือ เครื่องจักร แต่ราคาแพงในการไถ เก็บเกี่ยวต่าง ๆ รัฐบาลจะส่งเสริมเป็นแนวทางไว้ วันหน้าจะได้เดินหน้าไปได้ด้วยดี  มั่นคง ทุกคนจะได้รวมตัวกันเป็นชุมชนที่เข้มแข็ง หากพร้อมใจกันรับฟังปรับเปลี่ยนพฤติกรรม อาจจะยากในระยะแรก เพราะว่าเคยทํามาตั้งแต่ปู่ย่าตายาย แต่ก็ขอให้เชื่อมั่นว่ารัฐบาลลงรายละเอียดทุกเรื่อง ไม่ได้คิดเพื่อจะทําให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปง่าย ๆ   ไม่ใช่
เพราะฉะนั้น ภาครัฐได้สนับสนุนเงินลงทุนผ่านสินเชื่อจากธนาคารเกษตรและสหกรณ์ เมล็ดพันธุ์พืช  องค์ความรู้ในการปลูกพืชทดแทน การทําปุ๋ย การแปรรูปสินค้าเพิ่มมูลค่า แล้วมีภาคเอกชนมาร่วมสนับสนุนหลายบริษัทในการที่จะช่วยหาตลาด สร้างความเชื่อมโยงเพื่อรองรับสินค้าเกษตร แล้วไปแปรรูปด้วย ก็มีความหลากหลายมากขึ้น สําหรับในพื้นที่ที่ไปวันนั้น ผมได้ย้ําให้แต่คนในชุมชนได้ไปหาเรื่องราว ประวัติศาสตร์ที่สําคัญของชุมชน ที่เป็นอัตตาลักษณ์มาเชื่อมโยงกับผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่ผลิตออกมา ทั้งนี้ เพื่อจะเพิ่มมูลค่าให้ผู้บริโภคสนใจเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละพื้นที่ที่ไม่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นผลผลิตต่าง ๆ          อยากให้ทุกสินค้า ทุกรายการมีเรื่องราวความเป็นมาไม่ซ้ํากัน มีคุณค่า แล้วราคาจะสูงขึ้นเอง ผมเห็นตัวอย่างต่างประเทศเขาทําแบบนี้ด้วย
เรื่องที่สอง โครงการฟื้นฟูสระเก็บน้ํา บ.หนองดู่ 400 ไร่ เป็นโครงการหนึ่งในพื้นที่จังหวัดชัยนาท ซึ่งเดิมผมให้รองนายกรัฐมนตรี ประวิทย์ฯ ไปตรวจเยี่ยมในพื้นที่ เพื่อติดตามความก้าวหน้าในพื้นที่ที่รับผิดชอบ พร้อมรับฟังปัญหาของประชาชนในพื้นที่ที่บริเวณบ้านห้วยมะโมง   ซึ่งมีห้วยธรรมชาติที่ตื้นเขิน และใช้ประโยชน์เก็บกักน้ําอะไรไม่ได้มาก จึงเสนอโครงการขึ้นมา โดยผ่านท่านรองประวิทย์ฯ ก็ได้ใช้งบประมาณในส่วนที่รองนายกรัฐมนตรี สามารถนําไปแก้ปัญหาได้ส่วนหนึ่งในการก่อสร้าง แล้วมีชาวบ้านมาร่วมมือ มีภาคธุรกิจเอกชนมาซื้อพื้นที่ จัดหาพื้นที่เพิ่มเติมให้ ร่วมกันบริจาค ซึ่งทําให้สามารถสร้างอ่างเก็บน้ําเป็นผลสําเร็จ ภาครัฐได้เข้าไปสนับสนุนให้
วันนี้จึงมีน้ําเข้าไปเป็นจํานวนมากพอสมควร และสามารถเก็บน้ําในฤดูน้ําหลากได้ ซึ่งผมได้รับข้อมูลว่ามีน้ํามากมาย ก็ต้องระมัดระวัง จะได้ป้องกันเรื่องน้ําท่วมไปด้วย แล้วเก็บน้ําไว้ใช้เป็นแก้มลิงในห้วงฤดูแล้ง ฝนยังไม่มาแต่มีน้ําครึ่งหนึ่งแล้ว ความลึกประมาณ 4 เมตร ถึง 6 เมตร ถ้าหากว่าเรายกระดับประตูน้ําไหลเข้า-ออกให้สูงขึ้นอีก ก็จะสามารถเก็บน้ําได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นตัวอย่างของการนําข้อมูลรับฟังความคิดเห็นของประชาชนมา แล้วรัฐบาลก็มาพิจารณาว่าจะช่วยเหลืออะไรได้อย่างไร อันไหนที่เป็นประโยชน์ อันไหนที่จะต้องทําความเข้าใจ อาจจะต้องพึ่งพาในส่วนตรงอื่น เขาเรียกว่า การร่วมมือกันเป็น “ประชารัฐ” ไม่ใช่ว่าเฉพาะในพื้นที่ตัวเอง ต้องสร้างความเชื่อมโยงกับพื้นที่อื่น ๆ ด้วย บางครั้งไม่เหมาะสม ขุดอ่างน้ําตรงนี้ ต้องไปขุดที่อื่นแล้วทําระบบส่งน้ํามาที่นี่ขณะเดียวกัน จะได้เกิดผลประโยชน์ด้วยกันในภาพรวม ภาพกว้าง
เพราะฉะนั้น การบริหารจัดการพื้นที่หรือที่ดิน หรือการใช้น้ํา ต้องร่วมมือกันทั้งภาครัฐ   ภาคประชาชน และเอกชน ผมเกรงว่าปัญหาการขาดน้ําจะทําให้มีผลกระทบกับเรื่องของการใช้ชีวิตประจําวันด้วย ถ้าเราใช้น้ําทําการเกษตรมากจนเกินไป ในขณะที่ต้นทุนน้ํามีจํากัด จะทําให้น้ําในเรื่องของการอุปโภค บริโภค การใช้น้ําประปาขาดแคลนเข้าไปอีก แล้วระบบน้ําที่จะต้องส่งลงมาให้ออกไปทะเล การผลักดันน้ําเค็มก็น้อยลงไป ไปไม่ถึงเพราะถูกดูดหมดแล้ว
เพราะฉะนั้น ปัญหาของเราในเวลานี้คือการขอความร่วมมือไประยะเวลาหนึ่ง ถ้าปีหน้าน้ํามากขึ้น ฝนตกมากขึ้น ก็คงจะไม่เป็นปัญหาเหล่านี้ เพราะเราได้เตรียมระบบน้ํา การกักเก็บน้ํา ไว้มากมายพอสมควร ระยะที่ 1  เรื่องแผนบริหารจัดการน้ํา สําหรับที่ห้วยมะโมงนี้ ก็ทําให้พี่น้องประชาชนกว่า 900 ครัวเรือน ได้รับผลประโยชน์            รัฐสามารถประหยัดงบประมาณในการบรรเทาความเดือดร้อน เพราะถ้าเราต้องดูทั้งระบบในพื้นที่กว้าง ๆ นั้นไปไม่ไหว เพราะฉะนั้นต้องช่วยกัน อะไรอยู่ในเขตชลประทาน อะไรอยู่นอกเขต อะไรที่เป็นแหล่งเก็บน้ําตามธรรมชาติ อะไรที่ไปขุดเสริมเพิ่มในพื้นที่แล้วจัดระบบการบริหารจัดการน้ําในพื้นที่ได้โดยท้องถิ่นเอง โดยประชาชนเอง ก็ลดความขัดแย้ง เงินที่มีอยู่ก็จะได้เอาไปใช้พัฒนาด้านอื่น ๆ ได้อีก พัฒนาพื้นที่ พัฒนาให้ประชาชนมีความสุข
ทั้งบ้านปลาทูและห้วยมะโมง ถือว่าเป็นตัวอย่างของการทํา “ประชารัฐ”  เป็นความร่วมมือของทั้งภาครัฐ  ภาคเอกชน และประชาชน ซึ่งจะเห็นถึงความร่วมมือระดับชาติลงไปถึงระดับชุมชน คือแกนตั้งที่ผมว่า จะเป็นกลจักรสําคัญ ข้างล่างก็ต้องไปทําแกนนอนให้ได้ ในการที่จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศในภาพรวม ถ้าเราเข้มแข็งด้วยตัวเอง ยืนบนลําแข้งตัวเองได้แล้ว  ไม่ต้องพึ่งพาใครมากนัก จนกระทั่งทําให้ระบบต่าง ๆ เสียหายไปทั้งหมด   มีคนมาใช้ประโยชน์ จากความยากลําบากของพ่อแม่พี่น้อง ไปทําอย่างอื่นด้วย
วันนี้รัฐบาลจําเป็นต้องลงทุนขนาดใหญ่ไปด้วย ขณะเดียวกันก็ต้องแก้ปัญหาเดิม ๆ อยู่ ซึ่งควรจะแก้ไปนานแล้ว แต่แก้ไม่ได้ เพราะว่าไม่ได้ดูทั้งระบบ วันนี้ได้นําทั้งระบบมาเป็นงานที่ยากพอสมควร งบประมาณสูง แต่เราจะจัดลําดับความเร่งด่วนในการทํางานให้ได้ในระยะที่ 1 ของเราในการปฏิรูปประเทศ สิ่งสําคัญที่เราต้องปฏิรูปไปพร้อมกันด้วยนอกจากท้องถิ่น นอกจากชุมชน นอกจากประชาชนแต่ละกลุ่ม แต่ละฝ่ายแล้ว สิ่งที่เป็นประเด็นสําคัญ ที่เป็นรายได้ประเทศในการพัฒนาประเทศในระยะต่อไป ในห้วงการเปลี่ยนแปลง ในเรื่องของเศรษฐกิจโลกในวันนี้ เราจะต้องเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศให้มากขึ้น โดยทําอย่างไรเราจะเป็นศูนย์กลางการค้า การลงทุน หรือด้านอื่น ๆ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน การใช้การวิจัยและพัฒนาที่นําสู่การผลิตนวัตกรรมใหม่ของประเทศ เหล่านี้จะเป็นกุญแจสู่ความสําเร็จของเราในอนาคต
ในส่วนของรัฐ ข้าราชการก็จําเป็นต้องสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจกับประชาชนให้ได้  อย่าให้เขาต่อว่าได้ว่าไม่ดูแลเขา ไม่ร่วมมือ ไม่เมตตา ไม่รักเขา ท่านต้องแก้ไขตั้งแต่วันนี้ด้วยการบูรณาการ พบปะใกล้ชิดสม่ําเสมอ และขอขอบคุณข้าราชการที่ดี ๆ เสียสละมากมาย ทุ่มเท เหน็ดเหนื่อย ผมทราบดีและรัฐบาลขอเป็นกําลังใจให้
เรื่องของการสร้างชาติด้วยการปฏิรูปประเทศ ให้เจริญเติบโตอย่างก้าวกระโดด ทําไมต้องใช้คําว่า “ก้าวกระโดด”  เพราะที่ผ่านมา ชะลอมานานแล้ว แทนที่จะทําไปด้วยความก้าวหน้าตามลําดับ ปรากฏว่า ต้องก้าวกระโดด ไม่อย่างนั้นไม่ทันเขา เพราะหยุดมานานแล้วในภาพรวม ในภาพของเศรษฐกิจมหาภาคด้วย  สถานการณ์โลกวันนี้เต็มไปด้วยการแข็งขัน เพราะฉะนั้น  รัฐบาลให้ความสําคัญในเรื่อง “การพัฒนาคนและชุมชน” ใช้หลักการตามแนวทางพระราชดํารัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมีพระราชดํารัสว่า “ทุกอย่างต้องระเบิดจากข้างใน” คือหมายถึงต้องมุ่งพัฒนาเพื่อสร้างความเข้มแข็งให้คนและครอบครัวในชุมชน ให้มีความพร้อมที่จะรับการพัฒนาก่อน ให้มีความอยาก มีความต้องการ อยากได้ แล้วอยากร่วมมือด้วย ไม่ใช่เรียกร้อง หรือไม่ใช่รัฐยัดเยียดความเจริญจากสังคมภายนอกเข้าไป ต้องนึกถึงว่าความสมดุลจะเกิดได้อย่างไร ถ้ารายได้เขาน้อย สิ่งที่เจริญเติบโตด้านเทคโนโลยีเขาก็ไม่มีโอกาสได้ใช้เพราะว่าราคาสูง
วันนี้ต้องสร้างตั้งแต่ชุมชนหมู่บ้านขึ้นไป ไปจังหวัด กลุ่มจังหวัด ไปตลาดชายแดน ไปCLMV ไปประชาคมอื่นๆ วันนี้รัฐบาลใช้หลักการนี้ดําเนินการอยู่ตามแนวทางของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว แล้วก็ได้นําหลักการ “ประชารัฐ” เข้ามาเสริม เพื่อผสานความร่วมมือระหว่างกัน ทั้งประชาชนซึ่งเป็นผู้กําหนดความต้องการสํารวจความต้องการในพื้นที่
ขณะเดียวกัน รัฐบาลต้องดูในภาพรวมว่า แต่ละเรื่องนั้นมีความเกี่ยวพันเชื่อมโยงกับพื้นที่อื่นอย่างไร เขาถึงเรียกว่าการทํางานอย่างเป็นระบบ   ดูตั้งแต่ต้นทาง กลางทาง ปลายทาง แล้วให้ทุกภาคส่วนมีความพร้อมของตนเอง ภาครัฐก็ง่ายที่จะไปร่วมมือ ไปส่งเสริม ทั้งด้านความรู้ วิชาการ เทคโนโลยี แหล่งเงินทุนต่าง ๆ ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน ตลอดจนสถาบันการศึกษาด้วย จะต้องเข้ามาดูแลในทุกกิจกรรมเพราะเป็นพื้นฐานของการเจริญเติบโต พื้นฐานของการพัฒนา ก็คือการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ท่านต้องรู้กิจกรรมของทุกกลุ่มงาน ทุกกระทรวงด้วย เพราะการศึกษาเป็นบ่อเกิดของการสร้างสติปัญญา และผลิตคนออกมาให้ตรงกับความต้องการ สนับสนุนในทุกกิจกรรม ทุกกระทรวง รวมความไปถึงภาคเอกชน ธุรกิจด้วย ท่านต้องมองในมุมนี้
เพราะท่านมีตั้งหลายแท่งงานในการทํางาน ซึ่งผลิตคนออกมาแต่ละอย่าง   เพื่อเหมาะสมกับกิจการหลาย ๆ อย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการใช้ความรู้ ในการเป็นครู ในการเกี่ยวกับเรื่องการท่องเที่ยว การบริการ Technician  นักวิทยาศาสตร์ นักวิจัยพัฒนา นักคณิตศาสตร์ อะไรเหล่านี้ ซึ่งมีความหลากหลาย ถ้าท่านทําให้ทุกอย่างนั้นสามารถเป็นกลุ่ม ๆ ได้ จัดระเบียบได้ เตรียมคนได้ วางแผนว่าในปีนี้ถึงปี 2560 จะทําคนเหล่านี้ได้เท่าไร จะต่อยอดอย่างไร จะเอาใครมาเชื่อมโยง จะร่วมมือกับภาคเอกชนอย่างไร ธุรกิจอย่างไร เพื่อจะเติมคนเหล่านี้ให้ได้ ให้เร็ว วันนี้เราขาดตลาดแรงงาน เราขาดมากในทุกระดับ   งานเรามากมายตอนนี้ เพราะมีคนจะมาลงทุนในประเทศไทยภายใน 2 ปีนี้ เป็นจํานวนมาก
ผมเกรงว่าจะไม่ทัน เพราะฉะนั้นต้องร่วมมือกับกระทรวงแรงงาน   กระทรวงศึกษาธิการ    กระทรวงแรงงาน   และทุกกระทรวง ถึงความต้องการของแรงงาน และอีกประการหนึ่งคือว่า ในเมื่อเรามีรายได้ดีขึ้น ในส่วนของแรงงานต่าง ๆ            ก็ควรจะมีรายได้สูงขึ้น แต่การที่จะปรับรายได้สูงขึ้นพร้อมกันทั้งหมด ย่อมเป็นไปไม่ได้ คงจะต้องปรับตามฝีมือ ตามการรับรองฝีมือของกระทรวงแรงงานด้วย เพราะฉะนั้นขอให้ประชาชนทุกคน แรงงานทุกคน เข้าใจ  ถ้าทุกคนรู้จักการพัฒนาตนเอง เข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ เขามีสถาบันพัฒนาฝีมือแรงงานในทุกพื้นที่
ผมได้สั่งการย้ําไปแล้วให้กระทรวงแรงงาน กระทรวงมหาดไทย และแล้วหน่วยงานต่าง ๆ ไปหารือกันให้ได้ว่าเราต้องการแรงงานในประเทศเท่าไร อย่างไร แรงงานต่างประเทศที่เข้ามาจากประเทศเพื่อนบ้านเราเท่าไร แรงงานมีฝีมือเท่าไร เราจะส่งแรงงานประเภทใดไปบ้าง อันนี้ก็เข้าไปอยู่ในแผนของการเตรียมการ ที่ผ่านมาในเรื่องของการเข้าสู่การเป็นประชาคมอาเซียน ซึ่งมีหลายอย่างด้วยกัน  อันนี้เราก็จะสามารถเรียกว่า เป็นการเปลี่ยนแปลงทั้งระบบ และรูปแบบของการทํางานร่วมกัน ทั้งข้าราชการ รัฐ ประชาชน และเอกชน ซึ่งเคยกล่าวไว้แล้วว่า เราจะต้องดําเนินการปฏิรูปครั้งสําคัญของประเทศ ภายใต้นโยบาย  “Thailand Startup” หมายความว่า รุกไปข้างหน้า เริ่มต้นให้ดี   ที่ยังไม่เข้มแข็งก็สตาร์ท ที่ยังไม่เกิดก็สตาร์ทขึ้นมา ที่สตาร์ไปแล้วก็ต้องสตาร์ทต่อ ไม่อย่างนั้นจะติดๆ ดับๆ มาตลอด ไปไม่ได้  ซึ่งแนวทางในการดําเนินการ มีดังนี้
1. เรื่องการจัดตั้ง National Startup Center  เพื่อจะเชื่อมโยงบัญชีนวัตกรรมที่มีอยู่ในแต่ละกระทรวงและจดทะเบียน  เป็น Startup ทั้งหมด ส่งเสริมให้เหล่านี้สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนได้ทั้งจากธนาคารของรัฐและเอกชน มีกองทุนร่วมลงทุนให้เกิดความเข้มแข็ง สร้างเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างธุรกิจนวัตกรรมรายใหม่ด้วยกันเอง หรือสถาบันการศึกษาและมหาวิทยาลัยเป็นผู้สนับสนุนความรู้ต้องไปด้วยกันนะครับพี่จูงน้องนะ เราเคยสัญญาไว้ว่าเราจะ Strong together เพราะฉะนั้นจะต้องมีรายได้สูงขึ้นด้วยกัน มากน้อยก็ตามขีดความสามารถ ตามศักยภาพ รัฐบาลก็จะไปดูแลเพิ่มเติมให้ ถ้าใครยังไม่มีศักยภาพเพียงพอแต่ต้องการเงินเป็นไปไม่ได้ ท่านต้องพัฒนาเรียนรู้ก่อน สําหรับพี่ ๆ ก็จูงน้อง เพื่อนจูงเพื่อน ขนาดใหญ่ก็มาจูงขนาดกลาง ขนาดกลางจูงขนาดเล็ก อันนี้เป็นความเชื่อมโยงกัน
2. เรื่องที่สอง การนําภาคเกษตรเข้าสู่ระบบ ภาคการเกษตร วันนี้รายได้น้อย ผลผลิตทางการเกษตรมีราคาต่ําลง เป็นปัญหาของทุกประเทศในโลกนี้นะครับ เพราะฉะนั้นเราก็มีโครงการในเรื่องของการจัด “1 ตําบล 1 SME”  ขึ้น เป็นระยะแรก เราต้องการปฏิรูปการเกษตรของประเทศให้มีมูลค่าสูงขึ้น เพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ ให้เข้าถึงแหล่งวิชาการ แก้ปัญหาเดิมๆ ที่มีอยู่ให้เกิดความยั่งยืน ด้วยการส่งเสริมเกษตรอุตสาหกรรมรายย่อยในแต่ละท้องถิ่น ผมต้องการให้เป็นก้าวแรกของพี่น้องเกษตรกร แต่ถ้าก้าวแรกไปมาก ๆ ได้ ก็ดีไม่เป็นไร ถ้าแข็งแรงอยู่แล้วก็มาร่วมกันทําต่อไป รัฐบาลก็ต้องพิจารณาหาทางสนับสนุนให้ตามขีดความสามารถที่มีอยู่ แล้วก็ขอความร่วมมือจาก บรรดานักธุรกิจต่าง ๆ เข้ามาร่วมด้วย วันนี้ต้องช่วยกันทั้งหมด
เพราะฉะนั้น ก้าวแรกของผมคือ ต้องก้าวไปพร้อม ๆ กันหลายพวก หลายหน่วย หลายกลุ่ม ปัญหาคือความเข้าใจเกิดขึ้นหรือยัง การเจริญเติบโตจากภายในพร้อมหรือยัง ถ้ายังไม่พร้อม แล้วมีการบิดเบือน มีการพูดจาให้ร้ายกัน ต่อไปก็ไม่เกิดขึ้น พี่น้องเกษตรกร ประชาชนที่มีรายได้น้อยก็ลําบากอยู่แบบนี้ ผมสามารถพูดได้เลยว่า ถ้ายังทําแบบเดิมอยู่ก็จะจนอยู่แบบนี้ ถึงชั่วลูกชั่วหลาน วันข้างหน้าก็เป็นแบบนี้อีก ถ้าไม่ร่วมมือกับเราในวันนี้ ตามที่เราได้เตรียมการเรื่องของแผนการปฏิรูป วันนี้ระยะที่ 1 ท่านต้องเริ่มกับผมก่อน เราต้องพัฒนาสินค้าให้มีคุณภาพมากกว่าปริมาณ การผลิตคนก็ต้องมีคุณภาพ มากกว่าปริมาณเหมือนกัน การศึกษาเป็นข้อมูลที่ผมทราบอยู่แล้ว ผมก็ได้แจ้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไปแล้ว เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าผมทั้งนั้น ผมก็พยายามแก้ แต่ยากพอสมควร  เพราะเป็นระบบ
เพราะฉะนั้น ขอให้เห็นใจด้วย รัฐบาล ข้าราชการก็พยายามจะดําเนินการอยู่ ขณะนี้เราจะทํายังไงให้นวัตกรรมไทย คือสิ่งใหม่ๆ ที่ผลิตออกมา คิดออกมาแล้วมีความเป็นเอกลักษณ์ของคนไทย เกื้อกูลต่อการใช้วัตถุดิบในประเทศ แล้วไปสร้างแบรนด์ของ ไม่ว่าจะเป็นแบรนด์ของอาเซี่ยน แบรนด์ของสินค้าไทย ที่เราเรียกว่า Made in Thailand ต่อไปก็มี Made in ASEAN ด้วย เพราะเราเปิดประชาคมอาเซียนแล้ว เมื่อวานผมได้สั่งงานไปแล้วในวันก่อนที่มีการประชุม เรื่องการเตรียมการ และความก้าวหน้าในการเดินหน้าเข้าสู่ AEC นะครับ การเป็นประชาคมอาเซียนด้วย AEC คือเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ สําหรับเรื่องประชาคมอาเซียนมีหลายเสาด้วยกัน
เรื่องที่ 3 การส่งเสริมการสร้างผู้ประกอบการเทคโนโลยีใหม่ (Tech Startup) ได้มีการจับมือทุกฝ่าย ทั้งภาคอุตสาหกรรม เกษตร ดิจิทัล เทคโนโลยี และธุรกิจบริการ มาร่วมกันคิดและสร้างการเป็นเจ้าของธุรกิจนะครับที่ใช้นวัตกรรม ตั้งแต่ระดับเล็ก กลาง ใหญ่ ทั้งนี้เพื่อให้เกิดการจ้างงาน สร้างรายได้ จากการขายสินค้าและบริการที่เป็นทางเลือกใหม่ของตลาด ทั้งตลาดใน ตลาดนอก อะไรก็แล้วแต่ เป็นโอกาสในการที่จะขยายธุรกิจและเปิดตลาดใหม่ออกไปในวันข้างหน้าด้วย จะทําให้รายได้ประเทศสูงขึ้น เป็นการยกระดับขีดความสามารถของประเทศให้มีการแข่งขันได้มากขึ้น อย่างที่เรากําหนดไว้เป็นวาระของเราเหมือนกันในการเข้ามาในครั้งนี้
เพราะฉะนั้น จะเห็นได้ว่า จุดเริ่มต้น คือ การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมใหม่ ๆ  จะเป็นกุญแจสู่ความสําเร็จ เป็นแผนที่นําทางในการที่จะนําพาประเทศชาติให้มีรายได้สูงขึ้น เข้าสู่ประเทศที่มีการผลิต มีการจําหน่ายออกไปภายนอก ในด้านอุตสาหกรรมที่เป็นประโยชน์กับประเทศไทย โดยเฉพาะด้านการเกษตร ประเทศเรา ขีดความสามารถเราสูงอยู่แล้วนะครับ ที่สําคัญคือการ บูรณาการทํางานแลกเปลี่ยนข้อมูล สร้างความร่วมมือ ให้ทุกอย่างนั้นเริ่มต้นมา ต่างคนต่างเริ่มต้นกัน ไม่เท่ากัน เพราะฉะนั้นเราเอาที่สําเร็จแล้วมารวมกันว่าได้ถึงแค่ไหน แล้วต้องกลับไปทําต่อก่อน ไม่เช่นนั้นจะไม่พัฒนา กี่ปี ๆ ก็อยู่ที่เก่า รอคนใหม่เขาทําขึ้นมา คนเก่าก็ไปไม่ออก ไปไม่เป็น เพราะฉะนั้น ผมว่าต้องทําแบบนี้ บางอย่างก็เอาสิ่งที่มีอยู่แล้วมาเรียนรู้ มาดู เราคิดเองได้ มีแบบให้ดูทุกเรื่อง อย่ากลัว อย่าไปละเมิดกฎหมายเขาแล้วกัน
เพราะฉะนั้น เรื่องของกฎหมาย คือการให้ความสําคัญในเรื่องของการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา แต่ละประเทศเขาพยายามที่จะใช้กฎหมายนี้คุ้มครองผลประโยชน์ของเขาทั้งหมด เราก็ต้องเตรียมความพร้อมของเราด้วยในอนาคต  เพราะนอกจากผลงานวิจัยและพัฒนาแล้ว เราได้นําออกมามากมายวันนี้ จะต้องไปเข้าสู่กระบวนการทําลิขสิทธิ์  ไม่อย่างนั้นวันหน้าก็ผลิตออกไปแล้วเราก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างแท้จริง คนที่เอาไปก็ได้ประโยชน์เราก็เสียหาย เพราะฉะนั้นวันนี้เราจะต้องสร้างสรรค์สิ่งเหล่านี้ออกมา แล้วนําสู่กระบวนการกฎหมาย ซึ่งมีทั้งกฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายในประเทศ กฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายประชาคมโลก พันธะสัญญาอีกหลายสิบฉบับ เพราะฉะนั้นเอามาเป็นปัจจัยในการพิจารณาในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
การเพิ่มมูลค่าสินค้าและการบริการ ทั้งอุตสาหกรรม เกษตรกรรม อันนี้น่าจะต้องไปด้วยกันได้ เพราะประเทศไทยเป็นประเทศผลิตสินค้า หรือผลิตผลที่มาจากเกษตรกรรมมีเป็นจํานวนมาก ที่เหลือ เช่น ข้าว ยาง อะไรเหล่านี้ เราสามารถเอาอุตสาหกรรม เกษตรอุตสาหกรรมเข้ามาช่วยได้ ก็จะเพิ่มรายได้ แล้วยึดโยงไปถึงชาวไร่ ชาวนา  ชาวสวน ถ้าเราไม่ใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก็ไปไม่ได้ เพราะทั่วโลกเขาใช้แล้ว ผมได้ยินว่าในระยะเวลาอันใกล้ ปี สองปี หรืออีกไม่กี่ปีจะเป็นการปฏิวัติเศรษฐกิจโลกใหม่ไปสู่ระยะที่สี่ คือการที่จะใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีที่มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะการใช้หุ่นยนต์ ใช้อะไรต่าง ๆ เราก็ต้องเตรียมเหมือนกัน เพราะเป็นอุตสาหกรรม 1 ใน 5 ที่เรากําลังส่งเสริม เพื่อจะเตรียมการสู่อนาคต                       ขณะเดียวกัน ก็ต้องเตรียมการไว้ด้วยว่าทํายังไง ในเมื่อใช้เครื่องมือใช้เครื่องจักร ใช้หุ่นยนต์มากขึ้น คนก็จะไม่มีงานทํามากขึ้น เราคงต้องมีทั้งสองอย่าง เพราะเรายังคงต้องดูแลคนที่มีรายได้น้อย ซึ่งมีเป็นจํานวนมากขึ้นทุกวัน วันนี้เกือบ 70 ล้านแล้ว เพราะฉะนั้นเราจะทําเน้นในเรื่องของความทันสมัยอย่างเดียวก็ไม่ได้ ต้องดูแลคนที่มีรายได้น้อยด้วย ปัญหาคือเราจะดูแลเขาอย่างไร ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเขาอย่างไร ให้เขามีการเรียนรู้อย่างไร มีการพัฒนาตัวเองอย่างไร ถึงจะไม่มีปัญหาในอนาคต ไม่เช่นนั้นเราจะติดกับตัวเองเข้าไปอีก ถ้าเราไม่เริ่มทําในวันนี้
เรื่องการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา เราก็อย่าไปละเมิดเขา เขาก็ไม่ควรละเมิดเรา ต่างคนต่างคิด ต่างคนต่างทํา แต่อะไรที่ร่วมมือกันได้ก็ร่วมมือกันไป ถ้าแย่งกันทํา เลียนแบบกัน ขโมยเขามา แล้วทําเองไม่ได้ จะเสียความเป็นสุภาพบุรุษด้วย เราต้องรักษา การทําของเทียมเลียนแบบต่าง ๆ เสียหายหมด ผมได้เร่งให้เจ้าหน้าที่ไปจับกุมดําเนินคดีหมดแล้วในส่วนของของปลอม ทุกเรื่องเลย ปลอมได้หมด ไม่เข้าใจว่าทําไมถึงได้รับความนิยมสูงขนาดนั้น อย่าหลอกตัวเองใช้ของปลอม แสดงว่าปลอมทั้งตัว การดาวน์โหลดหนังก็ยังมีขึ้นอยู่ ยังมีอยู่ทุกอย่าง แอบทํากันหมด เจ้าหน้าที่ก็ต้องไม่ละเลย ไม่เลือกปฏิบัติ ไม่ทุจริต เพราะมีผลเสียหาย ของปลอมบางทีก็ทําให้สุขภาพเสียหาย ดูหนังก็อาจจะราคาถูก ไม่ต้องเดินทาง  แต่หนังมองไม่เห็น  ตาเสียหมดนะ เด็กๆ ก็ตาเสียหาย วันนี้เด็กตาเสียมากเหมือนกัน เพราะว่าดูจอคอมพิวเตอร์ ตัวเล็ก ต้องให้พักผ่อนบ้าง เล่นเกมส์ทั้งวัน ไม่ได้ จะทําให้ตาบอดในวันหน้า
เราต้องคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาของเขา ของเราด้วย เป็นเรื่องของความถูกต้องศีลธรรมอันดี แล้วยังสร้างในเรื่องของวินัยทางการค้าและการลงทุน วันนี้สถิติทุกอย่างถูกประเมินหมด ทุกประเทศในโลกที่อยู่ในระดับต้น ๆ จะถูกประเมิน เพราะจะต้องมาแข่งขันกัน ใครดี ใครไม่ดี ใครปลอม ใครไม่ปลอม ใครละเมิดกฎหมาย ซึ่งเป็นตัวที่จะสร้างความเชื่อมั่นในโลกใบนี้ในวันข้างหน้า และในวันนี้ด้วย วันข้างหน้าจะมากกว่านี้อีก กฎหมายจะเขียนมากขึ้น
เพราะฉะนั้น การขับเคลื่อนเศรษฐกิจประเทศย่อมส่งผลกระทบโดยตรง จะดีหรือไม่ดีก็อยู่ที่นี่ การขับเคลื่อน การพัฒนา สร้างความเข้มแข็ง ผมพูดหลายครั้งมาก ท่านคงจําได้บ้างไม่ได้บ้าง คนไทยต้องจํานาน ๆ  อย่าจําสั้นๆ ไม่ชอบฟังอะไรยาว ๆ แล้วก็จําเล็กน้อย แล้วก็ลืม พยายามสร้างความเชื่อมโยงที่ต่อเนื่อง ผมก็ไม่ใช่เก่งอะไรมา เพียงแต่ว่าผมทําเองก็เลยจําได้ ถ้าคนไม่สนใจเลย จะรอรับประโยชน์อย่างเดียวจะจําอะไรไม่ได้เลย รอว่าเมื่อไรจะได้สตางค์เท่านั้น ผิด-ถูก ไม่ว่ากัน อันนี้ไม่ได้ เราต้องระมัดระวัง การที่เราจะกําหนดอะไรออกมาเอง คิดอะไรออกมาเอง แล้วทําโน่นได้ นี่ได้ ดูสัญญาเขาด้วย ดูกฎหมายระหว่างประเทศด้วย WTO FTO ข้อตกลงเจรจามากมายไปหมด ถ้าเราทําไม่ดี เราอาจจะถูกตัดสิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากร
เรื่องที่เราเสียสิทธิ์ GSP บ้าง หรือภาษี 0% บ้าง เป็นเรื่องของประเทศเรา เป็นประเทศที่มีรายได้ปานกลาง ซึ่งถูกตัดภาษีตัวนี้ออกไป การให้สิทธิประโยชน์เหล่านี้ไป ไม่ใช่เพราะผมเข้ามา เพราะเรามีรายได้ต่อหัว รายได้ GDP สูง อยู่ระดับกลาง แต่เราต้องมาดูว่ากลางจริงหรือไม่จริง คนอยู่ตรงกลางจริง ๆ เท่าไร ข้างล่างเท่าไร วันนี้เกือบ 40 ล้าน รายได้น้อย มีเกษตรกร ประมาณ 30 อีก 10 เป็นผู้ประกอบอาชีพอื่น ๆ อาชีพรับจ้าง อิสระอะไรเหล่านี้ ทั้งหมดเกือบ 40 ล้าน วันนี้เรามี 67 ล้าน คิดเอาแล้วกันว่า คนจนเรามีมากหรือไม่ มากกว่า 50 หรือเปล่า 50% หรือไม่ ต้องช่วยกัน
เรื่องทางการแพทย์  วิวัฒนาการของเรา ซึ่งน่าชื่นชม แพทย์เรา สาธารณะสุขเรา ถือว่าดีที่สุดในอาเซียนประเทศหนึ่งเหมือนกัน ไม่ใช่ดีที่สุดะ ไปได้เก่งกว่าเขามากก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราต้องภูมิใจในของเราเอง ไม่ต้องไปคุยโอ้อวดกับใคร วันนี้โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เป็นโรงพยาบาลทหารของกรมแพทย์ทหารบก ร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ตัวอย่างความร่วมมือระหว่างรัฐและเอกชน  ส่วนสถานศึกษาของจุฬาลงกรณ์ ก็ประสบความสําเร็จในการผ่าตัดใส่กระดูกเทียม ซึ่งผลิตจากโลหะไทเทเนียม ด้วยการพิมพ์ 3 มิติ ด้วยเครื่องซีทีสแกน เพื่อใส่ทดแทนกระดูกนิ้วหัวแม่มือ ที่ถูกทําลายจากมะเร็งเนื้องอกกระดูก ซึ่งน่าภูมิใจเพราะเป็นรายแรกของโลก
เพราะฉะนั้น เป็นสิ่งที่เราจะต้องพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ ข้อสําคัญคือ บรรดาพ่อแม่ พี่น้องที่เป็นแรงงานที่ทํางานในโรงงาน ถูกเครื่องจักรกลตัดมือ ตัดนิ้ว ตัดแขน เหล่านี้ ต้องพัฒนาไปตรงโน้นด้วย ว่าวันหน้าจะทําอย่างไรให้เขามีความสมบูรณ์แข็งแรงเหมือนเดิมได้ จะได้ไปทํางานได้เหมือนเดิม แต่ปัญหาคือ ราคาค่ารักษาคงแพง จะทํายังไง ก็คงต้องมีการเริ่มต้น ขอฝากสถานพยาบาล กระทรวงสาธารณสุขไปดูด้วย อาจจะเป็นการนําร่องว่าเท่าไร เป็นลักษณะสาธารณกุศลไปก่อน อันนี้ถือว่าเป็นทรัพย์สินทางปัญญาของไทย ก็จะต้องจดสิทธิบัตรให้ได้โดยเร็ว เราจะช้าทุกทีไป ต้องรีบส่งไป แต่เขาจะให้เมื่อไร  ถือว่าเราส่งไปแล้ว  วันหน้าเขาจะได้ไม่มาบอกว่าเพิ่งส่ง เราต้องตามทุกเรื่อง ไม่ใช่สั่งไปแล้วไม่ตาม ไม่กํากับดูแล จัดตั้งไปแล้วไม่ควบคุม แล้วก็ไม่ใช้งาน ก็พังทุกอัน ระบบก็เสียหมดทุกอัน ทําอะไรก็แล้วแต่ ต้องมีกัน ถ้าเริ่มก็เริ่มเลย คือการจัดตั้ง จัดตั้งเสร็จก็ต้องควบคุม ควบคุมการปฏิบัติหน้าที่ เจ้าหน้าที่ทํางานอย่างไร พันธะกิจ ภารกิจอย่างไร แล้วก็ใช้งานให้ตรงกับวัตถุประสงค์ ทั้งงบประมาณทั้งแผนงาน เพราะมีหลายหน่วยงานด้วยกัน ซ้ําซ้อนกันก็ไม่เกิดประโยชน์ ซ้ําซ้อนกันทางงบประมาณด้วย
ข้อสําคัญต้องมีการประเมินผลตามระยะเวลา  ความพึงพอใจของประชาชนเป็นหลักว่า สิ่งที่เราทําไปแล้วนั้นตรงกับความต้องการหรือไม่ ถ้าเขาไม่เข้าใจก็ต้องอธิบายให้เขา ถ้าไม่ใช่ก็ต่างคนต่างปล่อยกันไป แล้วทะเลาะกันอยู่ทุกวันนี่ อันไหนเขาต้องการก็ทําให้เขา อันไหนที่รัฐต้องไปทํา เพราะรัฐจะต้องทําในส่วนที่ต้องเชื่อมโยงกับพื้นที่อื่น ๆ ไม่ใช่พื้นที่ที่แต่ละท้องถิ่นเขามีอยู่แล้ว เขาได้อยู่แล้ว เขาทําอยู่แล้ว ถ้ารัฐไม่ไปเสริม เป็นการเชื่อมโยงระหว่างท้องถิ่นนี้กัน อําเภอนี้ อําเภอโน้น เรื่องน้ํา เรื่องต้นทาง กลางทาง ปลายทาง เรื่องการปลูกพืช การพัฒนาอะไรก็แล้วแต่ ไม่คิดแบบนี้ จะไปไม่ได้ ก็ซ้ําซ้อนกันหมด กลายเป็นรัฐต้องลงไปทําในสิ่งที่รัฐต้องการ ที่เขาว่ากันยังไง ประชาชนต้องการอะไรไม่สนใจ ไม่ได้ ก็แบ่งกันทําในส่วนนั้น ท้องถิ่นเขารู้กันอยู่แล้ว ให้เขาคิดมา
วันนี้เรามีโครงการอะไรบ้าง โครงการ 5 ล้านแรกที่ให้ไปครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2 เมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็ให้กองทุนหมู่บ้านไปอีก ไม่เกิน 5 แสนบาท  7 หมื่นเก้าพันกว่าหมู่บ้าน อันนี้ไม่เกิน 5 แสน เขาก็ไปทําสิ่งของที่เกิดประโยชน์ในระยะยาว ไม่ใช่เอาไปแจกจ่าย ไปทําอะไรที่เพิ่มมูลค่า โรงสีขนาดเล็ก ลานตากมัน ที่เก็บน้ํา ถนนหนทาง ทางสัญจร คลังอาหาร ธนาคารอะไรต่าง ๆ ก็แล้วแต่ ธนาคารเมล็ดพันธุ์พืช ธนาคารผลิตผลการเกษตร ไปทํา จะต้องเสริมกัน ทั้ง 5 ล้าน กับ 5 แสนต้องไปด้วยกัน 5 แสนหลังนี่จะเร็ว เพราะอะไร ประชาชนคิดได้เลย ต้องการอะไรมีอยู่แล้ว อยู่ในความต้องการอยู่แล้ว ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  กระทรวงมหาดไทย ข้าราชการก็ทําให้เร็ว ไม่อย่างนั้นประกาศไปแล้ว ก็ใช้ยาก ต้องเข้าใจระบบราชการด้วย บางอันยากเพราะขั้นตอนต้องเป็นอย่างนั้น แก้ไขอะไรไม่ได้ เพราะว่าแก้ไขก็จะนําไปสู่การไม่โปร่งใส เดิม ๆ อาจจะทํากันได้ง่าย ทําได้เร็ว เพราะไม่ค่อยตรวจ
วันนี้ขอแสดงความยินดีในเรื่องของการ “การไม่ซื้อ ไม่ใช้ ไม่ขายของปลอม” เหล่านี้ หรือว่าขอความร่วมมือ ใครที่ทําอยู่แล้วคือไม่ซื้อ ไม่ขาย ไม่ใช้ ไม่อุดหนุน ผมว่านั่นแหละเป็นวิธีการที่ถูกต้อง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท่านทรงพระราชทานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ไม่ได้ให้ทุกคนประหยัด ทรงรับสั่งความหมายก็คือว่า มีมากใช้มาก มีน้อยใช้น้อย คนมีน้อยก็ต้องระวังตัว มีภูมิคุ้มกัน มีเหตุมีผล มีความพอประมาณ คนมีมาก แต่ไปใช้ให้มากกว่าเดิมก็ต้องดูว่า เราจะใช้มากได้ถึงเมื่อไร เขาเรียกว่าต้องเตรียมภูมิคุ้มกัน ทั้งหมด ต้องเตรียม แล้วก็เอื้อเฟื้อ เกื้อกูลซึ่งกันและกัน ถ้าไม่ใช้เงินกันเลยนะ รอรัฐบาลอย่างเดียว รอลดภาษี รอลดราคา มันก็ไปไม่ได้ ทั้งหมดประเทศไปไม่ได้ ภาคการผลิตก็ผลิตไม่ได้อย่างไร แล้วจะไปขายใคร แล้วเงินจะมาจากที่ไหน ภาษีจะมายังไง นี่คิดให้เป็นวงจรแบบนี้ ประชาชนก็ต้องเรียนรู้ อย่าให้เขามาบิดเบือน  วันนี้เราต้องเป็นประเทศที่มีความน่าเชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องเศรษฐกิจสร้างสรรค์
สุดท้ายนี้ ผมขอเป็นตัวแทนปวงชนชาวไทย แสดงความยินดีกับผู้ที่ได้รับพระราชทาน “รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล” จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จํานวน 2 ท่าน 1 คือ สาขาการแพทย์นะครับ ได้แก่  ศาสตราจารย์ นายแพทย์ มอร์ตัน เอ็ม มาวเวอร์ (Professor M. Mower) จากประเทศสหรัฐอเมริกา  เป็นผู้ร่วมคิดค้นเครื่องกระตุกหัวใจอัตโนมัติชนิดฝังในร่างกาย (AICD: Automatic Implantable Cardioverter Defibrillator) และคิดค้นหลักการของเครื่องรักษาหัวใจ ด้วยวิธีให้จังหวะนะครับ (CRT: Cardiac Resynchronization Therapy) และ (2) สาขาการสาธารณสุข ได้แก่ เซอร์ไมเคิล กิเดียน มาร์มอต (Sir Michael Gideon Marmot) จาก  สหราชอาณาจักร ด้วยผลงานการศึกษาวิจัยทางระบาดวิทยา ที่เน้นสร้างความเท่าเทียมกันทางสุขภาพ ทุกเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ ศาสนา และฐานะทางสังคม จนนําไปสู่การกําหนดแนวทางปฏิบัติด้านสุขภาพและนโยบายสาธารณะของโลกนะครับ ซึ่งนับว่าทั้งสองท่าน ได้สร้างผลงานอันมีคุณค่าแก่มวลมนุษยชนโดยรวม ของโลกนี้นะครับ ขอยกย่องคุณงามความดี และความวิริยะอุตสาหะของทั้งสองท่าน ใช้เวลายาวนานกว่าจะประสบความสําเร็จในวันนี้ และขอเป็นกําลังใจให้กับนักวิจัยด้านการแพทย์ หรือด้านอื่นๆ ก็ตาม ทั้งของโลก และของไทย ของอาเซียน ในการที่จะสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ ให้พร้อมที่จะเกิดประโยชน์ต่อส่วนรวม มวลมนุษยชาติ ให้กับโลกใบนี้ในอนาคต แล้วขณะเดียวกันต้องไม่ทําลายสิ่งแวดล้อมด้วย
ขอบคุณครับ สวัสดีครับ