รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-ศาสตร์พระราชา สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน วันศุกร์ที่ 21 กรกฎาคม 2560
วันเสาร์ที่ 22 กรกฎาคม 2560
ศาสตร์พระราชา สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน วันศุกร์ที่ 21 กรกฎาคม 2560
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี กล่าวในรายการ “ศาสตร์พระราชา สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน” ออกอากาศทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย วันศุกร์ที่ 21 กรกฎาคม 2560 เวลา 20.15 น.
สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้องชาวไทยที่รักทุกท่าน
ปัจจัยสําคัญที่จะเป็นแรงขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศไปสู่อนาคต ที่เราทุกคนอยากเห็น ก็คือการเพิ่มศักยภาพของคนในประเทศ ทั้งการปฏิรูปการศึกษา ให้เยาวชนมีความรู้ ความสามารถเพิ่มศักยภาพของตน ไปพร้อมกับการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรม เพื่อให้เยาวชนเติบโตเป็นคนดีของสังคม เป็นพลเมืองดีของประเทศ ซึ่งรัฐบาลและ คสช. ได้น้อมนําพระบรมราโชวาท ของพระบาทสมเด็จ พระปรมินทร มหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ความว่า“เด็กๆ นอกจากจะต้องเรียนความรู้แล้ว ยังต้องหัดทํางาน และทําความดีด้วย เพราะการทํางาน จะช่วยให้มีความสามารถ มีความขยัน อดทน พึ่งตนเองได้ และการทําดีนั้น จะช่วยให้มีความสุขความเจริญ ทั้งป้องกันตนไว้ไม่ให้ตกต่ํา”ซึ่งในปัจจุบันนี้ รัฐบาลก็ได้เร่งรัดปฏิรูปการศึกษา ให้เป็นรูปธรรม อย่างครบวงจรต่อไป อีกทั้ง ได้น้อมนําพระบรมราโชบายด้านการศึกษา ของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูร ที่ทรงให้ความสําคัญด้านการศึกษา ที่จะช่วยส่งเสริมพื้นฐานของผู้เรียน ทั้ง4 ด้าน ซึ่งมีความสําคัญอย่างยิ่ง ดังนั้นผมขอนํามากล่าวซ้ํา และขยายความเพิ่มเติม ดังนี้
(1)มีทัศนคติที่ถูกต้องต่อบ้านเมือง คือ มีความรู้ ความเข้าใจในความเป็นชาติยึดมั่นในศาสนามั่นคงในสถาบันพระมหากษัตริย์ รวมทั้งมีความเอื้ออาทรต่อครอบครัวและชุมชนของตน
(2)มีอุปนิสัยที่มั่นคง เข้มแข็ง มีคุณธรรม โดยรู้จักแยกแยะ ผิดชอบ ชั่วดีปฏิบัติแต่สิ่งที่ชอบ ดีงามปฏิเสธสิ่งที่ผิด ที่ชั่ว และช่วยกันสร้างคนดีให้แก่บ้านเมือง
(3)มีอาชีพ มีงานทํา สามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้ โดยต้องฝึกฝนอบรม ให้รักงาน สู้งาน ทํางานจนสําเร็จ ทั้งนี้สถานศึกษาต้องมุ่งให้เด็กและเยาวชน ได้รับการฝึกฝนอบรม ทั้งในหลักสูตรและนอกหลักสูตร เพื่อให้ผู้เรียนทํางานเป็น และใช้ความสามารถในการประกอบสัมมาชีพ เลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้
(4)เป็นพลเมืองดี อันเป็นหน้าที่ของทุกคน โดยครอบครัว สถานศึกษา และที่ทํางาน ต้องส่งเสริมให้คนไทยมีโอกาสทําหน้าที่พลเมืองดี มีจิตอาสา มีน้ําใจและความเอื้ออาทร พร้อมทําเพื่อบ้านเมือง เช่น อาสาสมัคร งานบําเพ็ญประโยชน์ งานสาธารณกุศล เป็นต้นนะครับ ก็ขอให้ร่วมมือกันนะครับ บ้าน วัด โรงเรียนด้วย
ในการนี้ รัฐบาลได้ประยุกต์พระราชโอวาท และพระบรมราโชบาย ด้านการศึกษาดังกล่าว สําหรับการปฏิรูปการศึกษาของประเทศในภาพรวม และในการวางยุทธศาสตร์พัฒนากําลังคน เพื่อสนับสนุนเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกEEC ให้บังเกิดผลอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อให้ได้ทรัพยากรมนุษย์ และแรงงานที่มีคุณภาพ ช่วยในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเพื่ออนาคต เช่น ส่งเสริม 10อุตสาหกรรมเป้าหมาย และนโยบาย“ประเทศไทย4.0”ด้วย เช่น การผลิตและพัฒนากําลังคน ในระดับอาชีวศึกษา เพื่อให้ตรงกับความต้องการของทุกกิจกรรมในEECการเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ และการดึงดูดนักลงทุนให้เข้ามาร่วมพัฒนาประเทศ โดยส่งเสริมให้มีการถ่ายทอดเทคโนโลยี เพื่อพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานไทยอีกด้วย ที่สําคัญก็คือสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ20ปี โดยมีขั้นตอนตามแผนแม่บทดังนี้
ขั้นแรกการสร้างพื้นฐานที่จะนําไปสู่ความมั่นคงของสังคม และประเทศชาติ โดยการสร้างให้ผู้เรียน มีความรอบรู้ มีทักษะรอบด้าน ถึงพร้อมด้วยคุณธรรม จริยธรรม และสามารถปรับตัวได้ทันต่อการเปลี่ยนแปลง ได้อย่างเหมาะสม มีภูมิคุ้มกัน
ขั้นที่สองมุ่งเน้นการยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดยปรับปรุงหลักสูตรให้รองรับ10อุตสาหกรรมเป้าหมาย ทั้งS-CurveและNew S-Curveที่เน้นการใช้เทคโนโลยี การวิจัยและพัฒนา รวมทั้งการสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ อีกทั้งเน้นการเรียนรู้จากการปฏิบัติ เพิ่มการฝึกอบรมเฉพาะทาง เพื่อสร้างความชํานาญ โดยจัดให้มี“ศูนย์ความเป็นเลิศ”และ“ศูนย์พัฒนาเฉพาะทาง”ร่วมกับสถานประกอบการต่างๆ อีกด้วย
ขั้นที่สามก็คือการพัฒนาศักยภาพกําลังคน และสร้าง“สังคมแห่งการเรียนรู้”โดยมีแผนการเตรียมความพร้อมด้านอาชีพ ให้กับคนในEEC “ทุกวัย”
ขั้นที่สี่การสร้างความเสมอภาค และความเท่าเทียมกัน โดยจูงใจให้นักเรียนเข้าเรียนด้านอาชีวศึกษามากขึ้น โดยส่งเสริมให้มีการทํางาน“ควบคู่”ไปกับการเรียน เพื่อสร้างรายได้ และประกันการมีงานทํา มีการจัดระบบช่วยดูแลนักศึกษา และสนับสนุนเงินทุน การศึกษากับผู้ด้อยโอกาสอีกด้วย
ขั้นที่ห้าคือการสร้างความตระหนักรู้ ถึงการสร้างการเติบโตและยกระดับคุณภาพชีวิต ที่สอดคล้องกับการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยสร้างนิสัยในการใช้ทรัพยากร ความปลอดภัยในการทํางาน จรรยาบรรณอาชีพ และการทํางาน ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
และขั้นสุดท้ายเป็นการขับเคลื่อนงานวิจัย เพื่อเป็นการปรับสมดุลและพัฒนาระบบบริหารจัดการภาครัฐ โดยดําเนินการในหลายกิจกรรมพร้อมๆ กัน เช่น การเสริมสร้างศักยภาพของสถานศึกษา ให้มีความพร้อมเพื่อเข้าสู่“ยุค4.0”การสร้างฐานข้อมูลกําลังคน และประมาณการความต้องการของตลาดแรงงาน เพื่อจะสร้างความสมดุลและการบริหารจัดการ มีการจัดตั้ง“ศูนย์ประสานงาน”สนับสนุนให้สถานศึกษาและสถานประกอบการได้หารือและทํางานร่วมกัน สําหรับสร้างคนที่ตรงกับความต้องการ และรองรับการปฏิบัติงานร่วมกันหน่วยงานอื่นๆ ในพื้นที่EECรวมทั้ง ส่งเสริมความร่วมมือกับสถานศึกษาต่างประเทศ เพื่อยกระดับมาตรฐานไทย สู่สากลอีกด้วยนะครับ
พี่น้องประชาชนที่รัก ครับ
พุทธศาสนาให้ความสําคัญกับความเป็นมนุษย์ ซึ่งเราถือว่าเป็น“สัตว์ประเสริฐ”คําว่า“ประเสริฐ”หมายถึง การมีระดับจิตใจสูงสามารถเข้าถึงความดีงาม เช่น ความรัก ความสามัคคี ในหมู่เพื่อนมนุษย์ สังคม และความเอื้ออาทรต่อผู้อื่น ต่อกันและกัน คนเรานั้นสามารถฝึกฝนและพัฒนาจิตใจได้ โดยปราศจากข้อจํากัดเรื่องชาติกําเนิด หรือฐานะทางเศรษฐกิจ สังคม เพื่อไม่ให้เบียดเบียนกันรู้จักแยกแยะความดี ความเลว นอกจากนี้ ในฐานะ“ความเป็นมนุษย์”ซึ่งเป็น“สัตว์สังคม”ผมเห็นว่าหลักธรรม3ประการในพุทธศาสนา ที่เราทุกคนควรตระหนัก และยึดถือเป็นหลักพื้นฐาน เพื่อการอยู่ร่วมกันของคนไทย อย่างมีความสุข ได้แก่(1)ปัญญา (2)เมตตากรุณา รักใคร่เกื้อกูลกัน และ (3)ความเสมอภาคเท่าเทียมกันนะครับ
นอกจากนี้คําว่า“สิทธิเสรีภาพ”บนพื้นฐานแห่งศีลธรรมนั้น ไม่ใช่เพียงการมีเวที หรือช่องทางให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็น หรือมีส่วนร่วมเท่านั้น แต่จะต้องคํานึงถึงศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ที่แท้จริงก็คือ“มนุษยธรรม”อีกด้วยทั้งนี้ หากสังคมใดคนในสังคมมีศักดิ์ศรี สังคมนั้นจะมีแต่ความสามัคคีและปรองดอง ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ ไม่ใช่อยู่ที่การมีเสรีภาพ100%แต่กลับปล่อยให้เกิดการละเมิดเสรีภาพของผู้อื่น หรือละเมิดกฎหมาย และไม่ใช่อยู่ที่การมี“สิทธิ”เพื่อครอบครองอํานาจ หรือมีอิทธิพลเหนือบุคคลอื่นในทางที่ไม่ถูกต้อง
ทั้งนี้ เหตุที่80กว่าปี“ประชาธิปไตย”ของไทย ไม่เจริญงอกงามเท่าที่ควร จึงลุ่มๆ ดอนๆ มาโดยเฉพาะช่วง20ปีที่ผ่านมานั้น ผมเห็นว่าบ้านเมืองของเรานั้น ประสบกับภาวะ“บกพร่องทางจิตวิญญาณ”หมายถึง จิตใจของคนไทยมีความบกพร่องหรือขาดภูมิคุ้มกันทางศีลธรรม เป็นเหตุให้สังคมมีปัญหา ผมไม่ได้โทษประชาชน เพียงแต่ว่าเราต้องเตือนกัน ต้องเข้าใจกัน จิตใจก็ต้องดูใจผมเหมือนกัน เปลี่ยนแปลง ควบคุมตัวเองให้ได้ ทุกคนก็ต้องมาช่วยผมตรงนี้ ประเทศจะได้ไม่ไปประสบวิกฤตการทางการเมืองอีก อีกคําหนึ่งที่ผมนึกถึงคือคําว่า“ธรรมาธิปไตย”ที่สังคมไม่ค่อยพูดถึงกันนัก แต่กลับมีความสําคัญ กล่าวคือ การถือธรรมะเป็นใหญ่ เป็นการยึดถือหลักการ หลักเหตุผล หลักความเป็นจริง ความถูกต้อง ความเป็นธรรมในการบริหารจัดการกับสิ่งต่างๆ ถ้าเรามี“ประชาธิปไตย”แต่ปราศจาก“ธรรมาธิปไตย”ความสงบสุขในสังคมก็จะไม่มีความยั่งยืน และที่สําคัญคือ“จุดเริ่มต้น”ของการปรองดอง ก็คือ การทําให้สังคมมีธรรมาธิปไตย
วันนี้ รัฐบาลและ คสช. พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะแก้ไขปัญหาของสังคมนานัปการ ที่กองสุมกันอยู่ทุกมิติ หากสังคมไม่ยอมช่วยกันแก้ปัญหา ต้องการการปฏิรูป แต่ไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ไปในที่ถูก ที่ควร ตามครรลองของกฎหมายและยังไม่เคารพกฎหมาย แล้วผลักภาระ หรือรอคอยให้นายกรัฐมนตรี รัฐบาล คสช. มาตามแก้ไขปัญหาแต่เพียงฝ่ายเดียว ผิดหลักการ ขาดความรับผิดชอบร่วมกัน รอให้คนมาปัดกวาด ไม่ทันใจก็ต่อว่า ขับไล่ แบบนี้เราจะแก้ปัญหา“ของเรา”อย่างยั่งยืน ได้อย่างไรนะครับ ผมอยากให้ทุกคนได้คิด มีสติ และทบทวน ว่าเราน่าจะใช้หลักธรรม หลักศาสนา และหลักการต่างๆ ที่ได้กล่าวไปแล้วนั้น มาช่วยแก้ปัญหาทางการเมืองได้ด้วยนะครับ
อีกตัวอย่างหนึ่ง“ครูเชาว์”นายเชาวลิต สาดสมัย ซึ่งมีความบกพร่องทางสติปัญญาเล็กน้อยนะครับ ใช้ชีวิตวัยเด็กในสถานสงเคราะห์ฯ ปากเกร็ด“บ้านราชาวดีชาย”แต่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา และเป็นผู้รักการเรียน เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ศึกษาศาสตร์ เอกพลศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก็มาช่วยเหลือสังคม เป็น“ครูอาสาสมัคร”โดยอุทิศชีวิตเพื่อผู้อื่นและสังคม ได้ทํากิจกรรมมากมาย ในการดูแลเด็กและเยาวชน ในชุมชนแออัด เขตบางพลัด เช่น รับ-ส่งเด็กที่นักเรียนที่โรงเรียนช่วยสอนการบ้านเยี่ยมบ้านให้คําแนะนําแก่ครอบครัวขอรับบริจาคเงินสร้างสนามกีฬาให้เด็กในชุมชน รวมทั้งสิ่งของเพื่อมอบให้กับเด็กยากจนและจัดหาทุนการศึกษาให้กับเด็กในชุมชน เรียนถึงระดับปริญญาตรีไปจนถึงให้การช่วยเหลือเหตุเร่งด่วนที่เหยื่อถูกกระทําด้วยความรุนแรง เป็นต้น
ที่ผมนําเรื่องของ“ครูเชาว์”ขึ้นมากล่าวนั้น เพื่อเป็นการยกย่องคุณความดี และอยากให้เป็นอุทาหรณ์ให้คนไทยได้หันมามองคนอื่น มองสังคม มองประเทศ ชาติบ้าง เสียสละกันบ้างว่าวันนี้ หรือแต่ละวัน เราทําเพื่อใครไปบ้าง นอกจากตัวเอง เราเรียกร้องมากมายจากประเทศชาติ แล้วเราได้ให้อะไรให้กับสังคม ชุมชน คนรอบข้าง คนด้อยโอกาสบ้างหรือไม่ ก็ฝากผู้มีเงินทองต่างๆ ทั้งหลาย ช่วยกันเสียสละ อย่างน้อยขอให้ทุกคนได้ทําหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เป็นพลเมืองดี สร้างสรรค์สังคม และรักษาศีล5เป็นนิจ บ้านเมืองของเราก็จะมีแต่ ความสงบสุข สันติสุข และมีความปรองดองตลอดไป
พี่น้องประชาชนที่เคารพ ครับ
ตลอดระยะเวลา3ปีที่ผ่านมานั้น ปัญหาสําคัญๆ ในอดีตที่รัฐบาลนี้พยายามจะแก้ไข แล้วก็ปรับให้เข้ามาสู่สิ่งที่ควรจะเป็น และเป็นสากล มี3เรื่องหลักๆ คือ (1)การจัดระเบียบสังคม และการบังคับใช้กฎหมายปกติให้ได้ ให้มีประสิทธิภาพ ไม่มีการปล่อยปละละเลย ในทุกกรณี ให้ปัญหาเดิม ปัญหาใหม่ ทับถม ยุ่งเหยิง บานปลาย อีกต่อไป(2)คือการปรับเปลี่ยนโครงสร้างทางเศรษฐกิจ ทั้งภาคเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และบริการ ให้มีความสมดุลและยั่งยืน เพื่อแก้ไขปัญหาและบรรเทาความเดือดร้อนของเกษตรกร ผู้มีรายได้น้อย ผู้ประกอบการ ซึ่งต้องอาศัยการลงทุนเพื่ออนาคต ที่สอดรับและทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์โลก(3)การวางรากฐานการปฏิรูป ซึ่งต้องดําเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยใน“ระยะแรก”รัฐบาลนี้และ คสช.ได้ดําเนินการเตรียมการในทุกมิติทั้งความมั่นคง เศรษฐกิจ สังคม กฎหมายและกระบวนการยุติธรรม รวมทั้งมิติความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในการสร้างความเชื่อมั่นและสร้างภาพลักษณ์“ที่ดี”ต่อประเทศไทย ได้แก่ การแก้ปัญหาต่างๆ ที่เป็น“วาระแห่งชาติ”เช่นIUU ICAOยาเสพติดการทุจริตคอร์รัปชั่นบุกรุกป่า เป็นต้น
ทั้งนี้การดําเนินการดังกล่าวนั้น ย่อมส่งผลกระทบต่อประชาชน นายทุน ผู้ประกอบการ เป็นจํานวนมาก ที่ประกอบอาชีพ หรือดําเนินกิจกรรม ที่ขัดต่อกฎหมายเหล่านั้น คงไม่ใช่จะเป็นปัญหากับทุกคนนะครับ เช่น การบุกรุกป่าการรุกล้ําเขตน่านน้ําการประมงที่ใช้เครื่องมือผิดกฎหมายการนําเข้าแรงงานต่างด้าวไม่ถูกต้อง นําไปสู่ปัญหาการค้ามนุษย์ แรงงานทาสการค้าขายบนทางเท้า ในพื้นที่กีดขวางการจราจรการค้าปลีกสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ เหล่านี้เป็นต้น ทั้งที่ทุกคนก็รู้ว่าผิด หรืออาจจะไม่รู้ว่าผิด เพราะไม่รู้กฎหมายก็มี หรืออาจจะมีการรับจ้างให้ทํา โดยเจ้าตัวอาจจะไม่มีเจตนาละเมิดกฎหมาย ก็ทําทุกอย่างให้ได้สตางค์ ได้เงินมาเลี้ยงครอบครัว แต่พอรัฐบาลนี้เคร่งครัดเอาจริง เอาจัง เพื่อสร้าง“นิติรัฐ นิติธรรม”ในสังคมไทย อันเป็นมาตรฐานที่ดี เป็นสากลเพื่อจะลดความเหลื่อมล้ํา สร้างความเป็นธรรม ก็ต้องยอมรับว่า สาเหตุที่ทําให้พี่น้องประชาชนเหล่านั้นมีรายได้ลดลง ส่งผลให้การใช้จ่ายเงินในระบบเศรษฐกิจ จาก“ธุรกิจสีเทา”ก็คือที่ผิดกฎหมายนั่นลดลงนะครับ เงินหมุนเวียนในระบบฯ ลดลงตามไปด้วย ขอให้ทุกคน ทุกฝ่าย ที่เกี่ยวข้อง ได้เข้าใจว่าต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตนเองซึ่งรัฐบาลก็พยายามจะช่วยเหลือ สร้างงาน สร้างอาชีพ หรือหามาตรการอื่นๆ ที่ถูกกฎหมาย มารองรับ ทําให้ท่านสามารถมีชีวิตเป็นอยู่ที่ดีขึ้นและมีความยั่งยืน พยายามอย่างเต็มที่
รัฐบาลนี้เข้าใจดีว่า ถึงแม้ตัวเลขเศรษฐกิจจะดีขึ้น แต่รายได้อาจจะยังไม่กระจายไปสู่ประชาชนได้มากนัก เพราะโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ยังไม่แข็งแรงเพียงพอสัจธรรมข้อหนึ่ง ที่เราไม่อาจปฏิเสธได้ ก็คือ สิ่งที่เกิดในวันนี้ เป็นผลมาจากการกระทําในอดีต ถ้าทํามาดีแล้ววันนี้ก็คงไม่ต้องลําบาก หรือตามแก้ปัญหาเช่นเดิมนะครับ ส่วนสิ่งที่รัฐบาลนี้ กําลังทําอยู่ในทุกวันนี้ ย่อมส่งผลในวันข้างหน้า อย่างเป็นมรรค เป็นผล อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ส่งผลทางเศรษฐกิจในทันที แต่อาจจะส่งผลทางด้านทางจิตวิทยาและความเชื่อมั่นในเบื้องต้น มีการวาดภาพ มีการ วาดความฝันอนาคตไว้ร่วมกัน วันนี้ก็ต้องลําบากก่อน เพราะว่าเราทําอะไรตามใจตัวเองกันมานานแล้ว
ผมขอฉาย“ภาพอนาคต”ของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคม ทุกระบบของประเทศ ในภาพรวม ว่าอีก5ปีข้างหน้า2565เราจะมีการเปลี่ยน แปลงอะไรบ้างนะครับ แล้วเราจะได้ดูว่า เราจะได้อะไรจากตรงนี้ ซึ่งประชาชนคนไทยทั่วทุกภูมิภาค ก็จะได้รับอานิสงค์จากการเปลี่ยนแปลง เป็นการลงทุนเพื่ออนาคต อย่างไร รายละเอียดดังนี้
(1)การขนส่งทางถนน เราจะมีทางหลวงขนาด4ช่องทางจราจรขึ้นไปเพิ่มขึ้นอีกราว700กิโลเมตร มีทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองเพิ่มขึ้นจากเดิมมีเพียง146 กิโลเมตร เป็น636กิโลเมตร มีการพัฒนาทางหลวงชนบท เพื่อแก้ปัญหาการจราจรในเขตเมืองเพิ่มขึ้น2เท่ามีการสร้างสะพานข้าม อุโมงค์ลอดรถไฟเพิ่มขึ้นกว่า100แห่ง และสร้างสะพานข้ามแม่น้ําขนาดใหญ่ อีก5แห่ง เป็นต้น
(2)การขนส่งทางราง เราจะมีรถไฟทางคู่ เพิ่มขึ้นราว15เท่า จาก250เป็น3,500กว่ากิโลเมตร มีการพัฒนาราง4เส้น ทาง กว่า1,039กิโลเมตร และมีรถไฟฟ้า เพิ่มขึ้นเป็น11เส้นทาง ระยะทางรวม439กิโลเมตร สิ่งที่ได้จากการพัฒนา ทั้งทางถนนและทางรางนี้ จะช่วยลดปริมาณการจราจรบนท้องถนนนะครับ ปริมาณรถต่างๆ บรรเทาความคับคั่งลง เช่นการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล เดินทางระหว่างเมือง จาก59%เหลือ40%นะครับ และเพิ่มความเร็วเฉลี่ยให้กับการเดินทางโดยรถไฟ จาก60เป็น100กิโลเมตรต่อชั่วโมง รวมทั้งสามารถลดอุบัติเหตุ และลดความสิ้นเปลืองพลังงานลงได้ด้วย
(3)การขนส่งทางน้ํา เราจะมีท่าเรือชายฝั่งทะเลเพิ่มขึ้น5แห่งรวมเป็น23แห่ง และพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ให้สามารถรองรับตู้สินค้า เพิ่มจาก11ล้าน เป็น18.8ล้านTEUsต่อปี ทั้งนี้ ประหยัดน้ํามันเชื้อเพลิงได้มากกว่า1แสนล้านบาทต่อปี และลดต้นทุนโลจิสติกส์ลง มากกว่า2%ต่อGDP
และ (4)การขนส่งทางอากาศ เราจะมีท่าอากาศยานเบตงเพิ่มขึ้น และมีการยกระดับสนามบินอู่ตะเภา สนามบินดอนเมือง สุวรรณภูมิ ซึ่งช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับเที่ยวบินเพิ่มขึ้นราว3แสนเที่ยวบินต่อปี และรองรับผู้โดยสารเพิ่มขึ้นราว60ล้านคนต่อปี
ที่สําคัญและน่าสนใจอีกประการคือ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งที่กล่าวมานั้น จะทําให้เกิดความต้องการทั้งบุคลากรและวัสดุก่อสร้างเป็นจํานวนมากภายในระยะ5ปีข้างหน้า โดยคาดการณ์ความต้องการบุคลากรในภาพรวม ราว1แสน3หมื่น อัตรา แยกเป็นช่างต่างๆ5,280อัตรา วิศวกร5,213อัตรา เป็นต้น ส่วนความต้องการวัสดุในภาพรวมมีความต้องการวัสดุจําพวกหิน117ล้าน ลบ.ม.ปูนซีเมนต์21ล้านตันเหล็ก7ล้านตันเป็นต้น ซึ่งต้องมีการวางแผนเพื่อรองรับความต้องการดังกล่าว ทั้งในด้านการผลิตและการจัดหาวัสดุอุปกรณ์ สรรหาบุคลากร และแรงงาน เพื่อภาคเอกชน จะได้มีวางแผนเตรียม การผลิตได้ทันตามความต้องการใช้งานที่จะเกิดขึ้นในอนาคต และมีการบริหารจัดการโครงการได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
สําหรับประโยชน์ที่จะได้ถึงมือประชาชนนั้น เป็นในรูปแบบการกระจายความเจริญสู่ภูมิภาคความสะดวกและปลอดภัย มีทางเลือกในการเดินทางมากขึ้นยกระดับคุณภาพชีวิต สามารถหาเลี้ยงชีพในถิ่นเกิด โดยไม่ต้องเสี่ยงโชคในเมืองเป็นต้น สิ่งเหล่านี้ถ้าเสร็จ สําเร็จได้ก็จะสามารถสร้างความเชื่อมโยง สร้างงาน สร้างอาชีพ มีทางเลือกและโอกาสมากขึ้น ซึ่งจะเป็นการกระจายรายได้ถึงคนไทยทุกคน
พี่น้องประชาชน ครับ
ผมมีเรื่องที่อยากให้ลองคิดใหม่ ช่วยกันพิจารณา ดังนี้
1.โครงการที่รัฐบาลอยากจะส่งเสริม หรืออื่นๆ ที่จําเป็นต้องเกิดขึ้น เพื่อผลประโยชน์ตอบแทนให้กับประเทศชาติและประชาชนสูงสุด โดยมีภาคเอกชนเป็นผู้ลงทุน ซึ่งรัฐบาลจะต้องอํานวยความสะดวก สร้างแรงจูงใจภายใต้กรอบของกฎหมายที่ทําได้ไม่ใช่เป็นการเอื้อประโยชน์ เช่น(1)โรงไฟฟ้า โรงงานขยะ(2)โครงการบริหารจัดการน้ํา เช่น พื้นที่เก็บ–ส่ง–บริหารจัดการเท่าที่รัฐสามารถจะส่งน้ําใช้ได้เก็บกักเองส่งเองไปสู่การบริหารจัดการในชุมชน ให้ประชาชนได้รับประโยชน์ (3)โรงเรียน สถานศึกษา ที่เน้นวิชาชีพ ตรงกับความต้องการของประเทศ คือ จํานวนผู้สําเร็จการศึกษา ไม่มีงานทํา ไม่ตรงความต้องการของผู้ประกอบการและความต้องการแรงงานระดับสูง มีคุณวุฒิมีฝีมือ (4)การเสนอขอการลงทุน โดยการช่วยดูแลชุมชนและประชาชนในพื้นที่ เขตการลงทุนสถานศึกษาในพื้นที่ทุกระดับ และ (5)โครงการที่ประชาชนมีส่วนร่วม ไม่ขัดขวาง พอใจ โดยไม่ไปขัดแย้งช่วงการทําประชาพิจารณ์แต่เพียงอย่างเดียว ต้องช่วยกันพิจารณา รัฐ ประชาชน เอกชน มาช่วยเสริมกันได้อย่างไร
ที่ผ่านมา ทุกอย่างมักจะเป็นรัฐบาลคิด ใช้งบประมาณ อนุมัติแผนงานโครงการของส่วนราชการ แล้วรัฐหรือส่วนราชการก็ไปรับฟังความคิดเห็น อยากลองให้บรรดาผู้รู้ทั้งหลาย บริษัทที่ปรึกษาต่างๆ ที่รับปรึกษากับนักลงทุน นักกฎหมาย นักวิชาการ ลองเสนอโครงการมา หาผู้ลงทุนมาให้รัฐบาลพิจารณาว่าจะทําได้อย่างไร ที่จะทําให้เกิดประโยชน์กับประชาชนและประเทศชาติ ผลประโยชน์ทางธุรกิจในลักษณะที่เป็นธรรมต่อทั้ง2ฝ่าย เพราะวันนี้หลายปัญหามันเกิดตั้งแต่ต้นทาง รัฐบาลลงทุนให้ทั้งหมดไม่ได้ ไม่พอ เอกชนมาลงทุนก็มาลงทุนในโครงการของรัฐ ก็ไม่ผ่านประชาพิจารณ์อีก ลองดูว่าจะเสนอโครงการที่คิดว่าเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทย เพื่อผลประโยชน์ที่ทุกคนยอมรับได้ ทุกคนจะได้มีความรู้สึกมีส่วนร่วม มีความรู้สึกเป็นเจ้าของ รับผิดชอบร่วมกัน น่าจะเป็นวิธีการที่ทําให้ทุกอย่างเกิดได้เร็วขึ้นหรือไม่ เพื่อจะให้ทันต่อเวลาที่ถมทับขึ้นทุกวัน น้ําท่วม น้ําแล้ง การศึกษา การเกษตร การแออัดในเมือง การเจรจา ขยะ การขาดที่ดินทํากิน การยกระดับรายได้ของประชาชน การลงทุนสาธารณูปโภค รถไฟ รถเมล์ โทลเวย์ ทางด่วน รถไฟฟ้า รถไฟความเร็วสูง ท่าเรือ สนามบิน เหล่านี้เป็นต้น
หากโครงการเหล่านี้เกิดขึ้นได้ เราจะเปลี่ยนแปลง ปฏิรูปประเทศเราได้เร็วขึ้น ประชาชนจะมีรายได้มากขึ้น ตามที่ได้กล่าวมาแล้ว รายได้ก็คงไม่ไปกระจุกอยู่ข้างบน เพราะเป็นโอกาส เป็นช่องทางให้ประชาชนได้เข้ามามีส่วนร่วมได้ ถ้าเราไม่ทําตรงนี้ ข้างหน้าไม่มีช่องทางใหม่ ด้านกฎหมายคงต้องไปดูว่าเราจะทําอย่างไร ไม่อยากให้มองว่ารัฐบาลนี้จะเอื้อประโยชน์กับใคร ให้กับนายทุน ให้คนรวย เพราะคนที่มีศักยภาพในวันนี้คือผู้ที่มีรายได้มาก มีขีดความสามารถสูง รัฐบาลจะได้ลดบทบาทลง มาเป็นผู้อํานวยความสะดวก จัดทํากฎหมาย กฎกติกาให้เป็นธรรม เฉลี่ยผลประโยชน์ที่เกิดขึ้น ทั้งรัฐ ประชาชน และเอกชน ฯลฯ ไม่อยากให้ขัดแย้ง ต่อต้านกันจนทําอะไรไม่ได้ เสียเวลาเปล่า ประชาชนเดือดร้อน หากเปลี่ยนวิธีการทําโครงการในการลงทุนเป็นแบบนี้บ้าง น่าจะดีกว่าไหม จาการประมูลแข่งกันด้วยราคากลาง มาเป็นแข่งขันกันเพื่อผลประโยชน์ให้รัฐ ประชาชน ให้มากขึ้น ประเทศชาติจะได้อะไรจากตรงนี้ เพราะฉะนั้นลองไปคิดดู ช่วยกัน แล้วสะท้อนกลับความคิดเห็นของท่านกลับมาให้รัฐบาล ให้นายกรัฐมนตรีทราบบ้าง จะได้นําไปแนวทางขับเคลื่อน หลายอย่างทําไม่ได้เกิดไม่ได้เลย
2.การเมืองกับความรู้สึก เราต้องหาทางรับมือความรู้สึกแต่ละรูปแบบ เพื่อโน้มน้าวไปสู่ความมีเหตุมีผล มีสติปัญญาในการแยกแยะ ถูก-ผิด ดี-ชั่ว เราต้องเริ่มคิดกันตั้งแต่บัดนี้ ก่อนที่จะยากหรือสายเกินไปกว่านี้ สิ่งที่ยากที่สุด สําหรับการปฏิรูป คือการเปลี่ยนแปลงจารีต ประเพณี ค่านิยม และทัศนคติต่างๆ ของพลเมือง ไปในทางสร้างสรรค์ มากกว่าที่จะมาทําลายซึ่งกันและกัน แต่ทั้งหมดจะต้องอยู่ภายใต้กฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ที่ทันสมัยและเป็นสากล
การดําเนินนโยบายทางการเมืองนะครับ มีส่วนสําคัญอย่างมาก สามารถที่จะทําทั้ง สร้าง แล้วทําลายได้ทุกอย่าง เช่น การเพิกเฉยการส่งเสริมให้ประชาชนของชาติ ยึดมั่นในสถาบันชาติศาสนา และพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นสถาบันหลักของประเทศการไร้ความสามารถในการรักษาความสงบสันติของสังคมและประเทศชาติการใช้นโยบายที่ปราศจากยุทธศาสตร์ ซึ่งไม่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างยั่งยืน แต่จะเป็นการสร้างปัญหาใหม่ แล้วก็ทิ้งปัญหาไว้ข้างหลังอีกต่อไปการแยกกลุ่ม แบ่งฝ่ายประชาชน โดยยึดตามฐานเสียง แทนที่จะเป็นรัฐบาลของคนทั้งประเทศ สร้างความแตกแยก ร้าวลึกในสังคม
การใช้งบประมาณประเทศ เพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง เป็นเครื่องต่อรองกับการเมืองในท้องถิ่น กับประชาชน เพื่อเป็นการสร้างฐานอํานาจ หาคะแนนความนิยม รวมทั้งการใช้งบประมาณที่ไม่เป็นไปตามหลักธรรมาภิบาล และไม่เกิดการบูรณาการซึ่งกันและกัน ทําให้สิ้นเปลือง ไม่คุ้มค่า และไร้ประสิทธิภาพ นอกจากนี้ การแก้ปัญหาเกษตรกร และผู้มีรายได้น้อยนั้น ไม่เป็นการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง ที่ผ่านมาอาจจะเน้นประชานิยม ทําให้ปัญหายังคงวงเวียนอยู่ในสังคมทุกเมื่อเชื่อวัน เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้จะก่อความเสียหายทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และอัตลักษณ์ที่ดีงามของไทย เช่นความประนีประนอมของคนไทยหายไปจากจิตใจคน สังคมไทย เป็นต้น
การที่รัฐบาลพยายามแถลงข่าว ชี้แจงตอบข้อสงสัยโดยให้เหตุผล ใช้ความอดทนอดกลั้น และ แสดงความจริงใจ บางครั้งก็ถูก“กวนน้ําให้ขุ่น”หรือ เล่นการเมืองบนความทุกข์ของพี่น้องประชาชนทําให้สิ่งที่ผมพูด สิ่งที่รัฐบาลพยายามสื่อสารออกไป ไม่เป็นผลอย่างน่าเสียดาย ความเพียรพยายามก็สูญเปล่า ทั้งนี้ เจตนาของ“ผู้ไม่หวังดี”มักสร้างบรรยากาศให้“อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล”โดยแสวงประโยชน์ ขยายผลจากความน่าสงสาร ความยากจน และความเดือดร้อน ซึ่งทุกคนเข้าใจดีว่าเป็นวิถีของการต่อสู้ - สาดสี เพื่อเอาชนะกัน แย่งพื้นที่ฐานเสียง อันเป็นการดําเนินนโยบายทางการเมือง หรือ วัฒนธรรมการเมืองยุคเก่าที่ไม่เป็นประชาธิปไตย บทเรียนในอดีตเหล่านี้ ในวันนี้ เราต้องเร่งนํามาปรับปรุงเพื่อวันข้างหน้า โดยเฉพาะฝ่ายกฎหมาย ผู้ออกกฎหมายต้องหยิบยกมาปฏิรูป รวมทั้งปฏิรูปตัวเองบ้าง เพราะสิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่เรื่องใหม่ ต่างคนต่างรู้ว่าเป็นต้นตอของปัญหาการเมืองไทย จนบานปลายเกิดความไม่เป็นธรรม สองมาตรฐานทุกฝ่ายต้องกลับมามอง มาทบทวนที่ตนเองบ้าง ประชาชนเอง ต้องมีหลักคิด มีความรู้เป็นภูมิคุ้มกัน ไม่ตกเป็นเครื่องมือของใครอีกต่อไป
นับจากนี้ เราจะต้องร่วมมือกันพัฒนาบนพื้นฐานความแตกต่าง บนหลักการประชาธิปไตยที่แท้จริง เพื่อให้เกิดความยั่งยืน มากกว่าการยอมให้ใครมาจุดชนวนขยายความขัดแย้งในกลุ่มคน กลุ่มประชาชน ด้วยวาทะกรรม ที่ไม่สร้างสรรค์อีกต่อไป สิ่งที่เคยทําให้บ้านเมืองเกิดความวุ่นวาย ไม่ปลอดภัยมีผู้คนบาดเจ็บ สูญเสีย และงบประมาณก็สูญเปล่า ไร้ผลสัมฤทธิ์ ปัจจุบันสถานการณ์วันนี้ สงบเรียบร้อย จนหลายคนลืมภาพเหล่านั้นไปแล้ว ก็กลับมีคนพยายามจะปลุกระดม ให้เกิดความเคลื่อนไหว ขัดแย้ง หรือต่อสู้กันอีก ทั้งๆ ที่กระบวนการยุติธรรม ก็ได้ตัดสินกันไปแล้ว ลองคิดดูนะครับ
พี่น้องประชาชนที่รักครับ
กรณีการแสดงความคิดเห็นต่อ“คําถาม4ข้อ”ของนายกรัฐมนตรี ผมขอขอบคุณทุกคนที่ตอบคําถาม ซึ่งเป็นประโยชน์มากกับรัฐบาลและ คสช. ประชาชนด้วยเพื่อการเดินหน้าสู่ประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ ผมยินดีและดีใจ ที่ประชาชนส่วนหนึ่งมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นที่สร้างสรรค์ ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเพื่อสร้างความขัดแย้ง ความคิดเห็นดีๆ เช่นนี้ ทําให้ผมมองเห็นว่า เราน่าจะปฏิรูปประเทศได้ ด้วยมือของพวกเราทุกคน ซึ่งขณะนี้ มีผู้มาตอบคําถามประมาณ5แสนคน อยากให้ส่งกันมาอีก เพราะถือเป็นกระบวนการประชาธิปไตยอีกอย่างหนึ่ง ก่อนการเลือกตั้ง ซึ่งเราจะต้องเตรียมพร้อมประชาชน ที่จะเข้ามาเลือกตั้ง ให้มีความรู้ ความเข้าใจ ก่อนตัดสินใจเพียงไม่กี่นาทีในคูหาเลือกตั้ง โดยคําตอบของประชาชน จนถึงปัจจุบัน สามารถสรุปผลได้ ดังนี้
(1)สนับสนุนการได้มาซึ่งรัฐบาลที่มีคุณภาพ มีธรรมาภิบาล โปร่งใส ไม่ทุจริต
(2)อยากได้นักการเมืองที่ดีและใหม่ๆ หรือ นายกรัฐมนตรีที่เป็นคนรุ่นใหม่ เข้ามาในระบบการเลือกตั้ง มีพรรคการเมืองนักการเมืองทางเลือกใหม่ให้กับประชาชน
(3)การเข้ามาสู่การเลือกตั้ง ควรตรวจสอบให้เข้มข้น ให้ได้นักการเมืองที่มีคุณภาพและได้มาตรฐาน
(4)หากนักการเมืองผู้ที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสมจะเข้ามา ขอให้องค์กรอิสระ กฎหมาย กระบวนการยุติธรรม ตรวจสอบอย่างรัดกุมก่อนการเลือกตั้ง
(5)ควรมีกฎหมายที่ทําให้คดีไม่หมดอายุความ หลบหนีคดี ทั้งนักการเมือง ข้าราชการประจํา หรืออื่นๆ ทุกคนจะต้องมีกฎหมายมาดําเนินการในเรื่องเหล่านี้ ไม่เช่นนั้นก็จะเกิดแบบเดิมๆ ต่อไป
(6)ไม่มั่นใจว่าจะได้รัฐบาลที่มีธรรมาภิบาล เรื่องนี้ทุกคนต้องช่วยกันถ้าเราช่วยกันก็มั่นใจได้ การเลือกตั้งใครเข้ามา ควรเลือกจากผู้เสียสละที่ทําเพื่อส่วนรวมจริงๆ ไม่ใช่เลือกผู้คุ้นเคย ผู้ที่เคยเลือกกันมา ผู้ช่วยเหลือประชาชนเฉพาะราย เฉพาะกลุ่ม ก็อาจจะทําให้เกิดการแบ่งแยกประชาชนเป็นกลุ่มเป็นฝ่าย บ้านเมืองไม่สงบ วุ่นวาย เหมือนก่อนวันที่22พฤษภาคม2557
(7)หากบ้านเมืองไม่สงบ ขัดแย้ง ก็ต้องใช้การเลือกตั้งต่อๆไปจนกว่าจะได้รัฐบาลที่ดี มีธรรมาภิบาล เสียงบประมาณก็คงต้องยอม หากหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความเห็นประชาชน
(8)ให้มีการปฏิรูปก่อนการเลือกตั้ง วันนี้เราก็ทําอยู่แล้ว
นอกจากนี้ ยังมีคําตอบจากประชาชน ที่นอกเหนือไปจากประเด็นคําถามของนายกรัฐมนตรีอีก ได้แก่
1.นักการเมืองที่ไม่เหมาะสม ไม่สมควรที่จะเข้ามา เหตุใดนักการเมืองจึงยอมลงทุนด้วยเงินจํานวนมาก เพื่อให้ได้เข้ามาบริหารประเทศ ซึ่งน่าจะไม่ใช่การเสียสละเข้ามาทํางานเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชนมีการใช้เงินจํานวนมากในการเลือกตั้ง ได้ประโยชน์ส่วนตัว นอกจากสิทธิประโยชน์ที่พึงมีพึงได้หรือไม่ ทําไมบางพรรคสามารถปั่นให้เห็นว่า การเลือกตั้งจะทําให้เศรษฐกิจดีขึ้น คนระดับฐานรากเกิดปัญหาค่าครองชีพ ซึ่งประชาชนส่วนนี้อยากให้รัฐบาลหา "ธงฟ้า" สินค้าบริโภคที่มีราคาระดับปานกลาง หรือ ดี จําหน่ายให้กับประชาชนในราคาถูก อย่างเท่าเทียมและเพียงพอทั่วประเทศ เช่น ข้าวสาร น้ําปลา น้ํามันพืช ปลากระป๋อง ยาสีฟัน แปรงสีฟัน สบู่ ผงซักฟอก ฯลฯ
2.ควรจะมีกฎหมายป้องกันการกินรวบจากนายทุนใหญ่ เพิ่มปัญหาความเหลื่อมล้ํา“รวยกระจุก จนกระจาย”คนไทยมี67ล้านคน แต่มีนายทุนใหญ่เพียง1,000ครอบครัว ที่เหลือเป็นคนจน จะอยู่กันอย่างไร
ทั้ง2เรื่องที่กล่าวมานั้น ผมจําเป็นต้องอธิบายเพิ่มเติม รัฐบาลพยายามเร่งดําเนินการมาอยู่แล้ว และ จะทําให้มากขึ้น ไม่อยากให้เกิดความขัดแย้งกัน เป็นคน เป็นกลุ่ม เป็นฝ่าย คนรวย คนจน ไม่ได้แล้ว เพราะคนไทยด้วยกัน
เรื่องแรกการจัดสินค้า น่าจะมี2ลักษณะด้วยกัน(1)รัฐบาลวันนี้กระทรวงพาณิชย์ได้จัดไปร่วมกับหน่วยงานทุกพื้นที่ อยู่แล้ว(2)ที่ผมอยากให้มันเกิดขึ้น อันนี้หลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตลาดชุมชนเป็นตลาดที่ประชาชนในพื้นที่เอาของจําเป็น เช่น อาหาร ข้าว พืชผัก ขายเอง ไม่ต้องผ่านคนกลาง อีกเรื่องหนึ่ง คือเรื่องของนักการเมืองที่ไม่ดีก็เช่นกัน เราต้องพยายามหาทาง หามาตรการทาง กฎหมายมาแก้ไขปัญหา สร้างนักการเมืองที่ดีขึ้นมา สร้างจิตสํานึกขึ้นมา ให้มีการเปลี่ยนแปลงในเจตนารมณ์ของการเข้ามาบริหารบ้านเมือง แต่ถ้าหากประชาชนยังยึดติดกับการช่วยเหลือแบบเดิม ๆ มายาวนานเคยชินกับการแก้ปัญหาที่ปลายทาง ใช้งบประมาณถมลงไป แล้วไม่แก้ปลายทางมาเหมือนเดิม ที่เราต้องเริ่มจาก ผู้ผลิต เกษตรกรกลางทางพ่อค้าจนถึง ปลายทางตลาด ในและนอกประเทศ แล้วไม่คํานึงถึงพันธะสัญญาใดๆ เลย กฎหมายระหว่างประเทศเขาก็มี ถ้าทําแบบนั้น ย่อมทําให้ประชาชนพึงพอใจแน่นอน
วันนี้รัฐบาลจําเป็นต้องปรับเปลี่ยนหลายอย่าง ที่เป็นปัญหาอยู่ในอดีตที่ผ่านมา จะได้ไม่เกิดปัญหาระยะยาว และหากโครงการต่างๆ ที่ทําลงไปนั้น ไม่โปร่งใส รั่วไหลก็จะไม่เกิดปัญหาเช่นที่เกิดมาแล้ว ประชาชนที่ได้เงินส่วนหนึ่ง ก็จะได้เงินแต่เพียงส่วนน้อย จากงบประมาณดังกล่าวถ้าทําไม่ดี ทําแล้วไม่โปร่งใส ก็จะเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นเกิดขึ้นมา ต้องโปร่งใส ต้องไปดูว่า ระดับนโยบายว่าอย่างไร ระดับขับเคลื่อนว่าอย่างไร ระดับปฏิบัติว่าอย่างไร ทุจริตอยู่ตรงไหน ไม่ใช่ว่าเหมาจ่ายกันทั้งหมดว่ามีการทุจริตตั้งแต่ต้นทาง กลางทาง ปลายทาง มีกฎหมายทุกตัว ทุกระดับ ระมัดระวังกันก็แล้วกัน
3.การที่มีนักการเมืองลงทุนเข้ามา ต้องตรวจสอบกันให้ดี บางคนอาจตั้งใจเสียสละ บางคนอาจต้องการผลประโยชน์ตอบแทน แต่ทั้งนี้ ผลทางการเมืองต้องให้ประชาชนพึงพอใจด้วย ซึ่งก็คือปัญหาตรงนี้ อย่าให้อ้างได้ว่าเข้ามาแล้ว จะทําให้ดีขึ้น มากขึ้น โดยไม่ต้องคํานึงถึงกฎหมายหรือความโปร่งใส ผมเชื่อมั่นว่านักการเมืองส่วนใหญ่อยากจะทําดี ผมขอบคุณและขอโทษถ้าพูดจาเกินเลยไปบ้าง แต่ระบบการเมืองไทยยังไม่เอื้ออํานวย ถ้าเราช่วยกันแก้ ถ้าไม่ใช้เงิน ก็ไม่ได้คะแนนเสียงอย่างนี้ไม่ได้ ทุกคนทุกพรรคอยากเป็นรัฐบาล ไม่อยากเป็นฝ่ายค้าน เพราะเหตุใด กิจกรรมหรือโครงการดีๆ คงต้องการความร่วมมือกันทั้งฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้าน เพราะว่าถ้าทําแล้วเกิดประโยชน์ต่อประเทศชาติและประชาชน แก้ปัญหาโดยรวมที่ทับถมอยู่ทุกวันนี้อย่างเต็มที่ ถ้าหากว่าฝ่ายรัฐกับฝ่ายค้าน ค้านกันตลอดเวลา เพราะถือว่าไม่ใช่นโยบายของพรรคตน ประชาชนก็ลําบาก เพราะฉะนั้น ต้องร่วมมือกัน ฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล ก็ต้องช่วยกัน ร่วมมือกันแก้ไขให้ประชาชนด้วยความเข้าใจ อย่าไปเรียกร้องอะไรที่ผิดๆ กับเขา
เรื่องของนายทุน การเอื้อประโยชน์ เราต้องมาพิจารณาว่า ในระบบทุนนิยม ในระบอบประชาธิปไตย มีคนอยู่3กลุ่ม
(1)รวยมาก อาจจะเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ รายได้มากทั้งในประเทศ และข้ามชาติ มีการลงทุนสูง
(2)ปานกลาง คือ ข้าราชการ ผู้ประกอบการอื่นๆ ที่มีขนาดเล็กลง ทั้ง2ประเภท มีการเสียภาษีอยู่แล้วและมีความเสี่ยงในการลงทุน ถ้าไม่ใช่ข้าราชการ
(3)ที่เราต้องมาดูว่า กลุ่มที่สามคือที่พวกเราเดือดร้อนทุกวันนี้ คือ ผู้มีรายได้น้อย จํานวนมากหลายสิบล้านคน เกษตรกรรายย่อย ผู้ประกอบการอิสระอาชีพอิสระ ได้ส่วนแบ่งรายได้ ที่เหมาะสมเพียงพอหรือยัง ก็ต้องไปดูต้นทุนของเขาด้วย ถ้าต้นทุนเขาไม่มากเกินไป เวลาเขาขายได้มาสัดส่วนแบ่งปันตรงนี้ก็น่าจะได้ แต่ถ้าต้นทุนมันสูงกําไรก็น้อย ก็ต้องไปดูตรงนั้นว่าเป็นธรรมหรือไม่อย่างไร
ในระบบทุนเสรี และอีกประการหนึ่ง ถ้าเขาทําถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ ไม่ต้องกลัว ไม่ว่าจะซื้อขายที่ดิน เพราะมีคนขาย เสียภาษีตามกฎหมาย เขาก็ดําเนินการได้ ก็ต้องไปดูว่าทําไมเขาถึงขาย เราคงโทษคนซื้อลําบาก เพราะกฎหมายให้ทําได้ คนที่ลําบากเขาถึงขาย ฉะนั้นอะไรทําให้เขาลําบาก ก็อาชีพไม่พอกิน ราคาผลิตผลตกต่ํา ต้องมาแก้ตรงนี้ให้เขาไม่ขายที่ดิน ไม่ใช่ไปบอกว่า ไปยึดที่ดินคืนจากคนที่เขาซื้อไปแล้วก็ทําไม่ได้ เพราะมีกฎหมาย ฉะนั้นวันนี้ เราต้องการขาย เขาก็จะซื้อ ถ้าเขาพอใจ เราทํายังไง จะต้องไม่ขายที่ดิน แล้วบุกรุกต่อไป เมื่อขายไปแล้ว
อย่างไร เราต้องหาทางสร้างความเข้มแข็งด้วยตนเองให้ได้ ขายไปแล้วก็ว่ากันอีกที ยังไม่ขายก็อย่าขาย ตอนนี้ รัฐบาลนี้พยายามแก้ปัญหาให้กลับมาอยู่ที่กลุ่มที่3ให้มากที่สุด ทําให้เข้มแข็ง เพิ่มขีดความสามารถ สนับสนุนการรวมกลุ่ม รัฐบาลจําเป็นต้องส่งเสริมอย่างตรงประเด็น เป็นทางเลือก ไม่ต้องขายผลผลิตผ่านคนกลางอย่างเดียว ปัญหา คือ การรวมกลุ่ม หลายอาชีพ ยังทําไม่ได้มากนัก ยังรวมกันไม่ได้ มีผู้นํามากมายหลายสมาคม หลายผู้นํา หลายประธานเหลือเกิน คงไม่ได้คิดร่วมกันเท่าไหร่ หวังเพียงกลุ่มตนดีขึ้น กลุ่มอื่นก็เป็นเรื่องของกลุ่มอื่นก็เลยเปะปะวุ่นวายไปทั้งหมด กลายเป็นประเด็นนโยบายทางการเมืองเข้าไปอีก เราเห็นเพียงการสนับสนุนเป็นกลุ่ม ๆ อาจจะโดยเฉพาะกลุ่มของตนเองนั้นทําให้เกิดปัญหา
เราต้องอย่าลืมว่า เศรษฐกิจของประเทศมีหลายระดับ ปัจจุบันคนที่เสียภาษีคือผู้ประกอบการ รายใหญ่ กลาง เล็ก ข้าราชการ ที่ขึ้นทะเบียน สําหรับประชาชนผู้มีรายได้น้อยหรือสถานประกอบการต่างๆ ที่มีรายได้ไม่ถึงเกณฑ์การเสียภาษีก็ไม่ได้เสีย ไปเสียภาษีVatกันอย่างเดียว ภาษีVatเราก็ไม่ได้ขึ้นมาหลายปีแล้ว ที่เราบอกว่ามีคนอยู่1,000ครอบครัวรวย ที่เหลืออีก40ล้าน50ล้าน60ล้านไม่รวย แล้วผมถามว่าถ้าเราไม่เอาคน1,000ครอบครัวนั้นมาร่วมมือกันในการขับเคลื่อนประเทศจะไปได้ไหม
เราจะส่งเสริมคน40ล้าน ขึ้นมารวยเท่ากับคนข้างบนได้ไหม ไม่ได้ ต้องเกลี่ยรายได้ลงมาให้ได้ซึ่งต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน กฎหมายก็มีอะไรก็มี อยู่ที่สิ่งที่พวกเราจะร่วมมือกันในการปฏิรูปประเทศ คนรวยจะช่วยดูแลคนจนอย่างไร มาช่วยรัฐบาลอย่าให้เขาชักจูงไปในทางที่เสียหายกัน หรือไปแสวงประโยชน์หรือไปเสียเงินเบี้ยใบ้รายทางไม่ได้ เอาเงินมาดูแลประชาชนดีกว่า ส่วนที่คิดว่าต้องเอาเงินตรงนี้ไปอุดตรงโน้นไปให้ตรงนี้เอามาให้ประชาชนดีกว่า เพราะฉะนั้นเราต้องมาดูว่าศักยภาพของแต่ละคนแต่ละกลุ่มที่เราว่ามันมีแต่ละรายได้จะทํายังไง ถ้าเรารวมกลุ่มสหกรณ์ วิสาหะกิจชุมชนไม่ได้เราก็โทษใครไม่ได้ ทุกอย่างเป็นการสะสมมาจนถึงทุกวันนี้ หลายสิบปีมาแล้ว ทุกอย่างโตขึ้นเรื่อยๆ คนรวยอยู่แล้วก็รวยมากขึ้น เพราะลงทุนมากขึ้นก็รวยมากขึ้น ส่วนคนจนก็ไม่มีโอกาสจะลงทุน ไม่มีขีดความสามารถก็ไม่ได้ลงทุน ก็จะอยู่ในวงจรของผู้มีรายได้น้อยที่อยู่ในห่วงโซ่เหล่านี้
เพราะฉะนั้นคนรวย หรือ ผู้ประกอบการ ผู้ถือหุ้น เขาต้องการกําไรมาก ลงทุนมากเสี่ยงมากล้มเมื่อไรก็ไม่รู้ ขณะเดียวกันฝั่งคนจน หากไม่ได้อยู่ในห่วงโซ่ของเขาก็อาจจะไม่ได้รับประโยชน์อะไร วันนี้คนที่ไม่ได้อยู่ในระบบภาษีจํานวนมาก เราพยายามจะขับเคลื่อนคนเหล่านี้ให้ไปเสียภาษีให้ได้ ไม่ต้องการรีดภาษี ถ้าเข้าไปถึงเกณฑ์การเสียภาษี เช่น เกินปีละ3แสนขึ้นมา ก็เพียงภาษีไม่มากมายนัก บางทีอาจจะไม่เสียด้วยซ้ําไป ลดโน้นลดนี้กันลงไป แต่เพียงแต่ว่าเขาดีขึ้นไหมล่ะ จากรายได้วันนี้ต่ํากว่า1แสน ถ้าเป็นรายได้เพิ่มขึ้นเป็น3แสนจะดีกว่าไหม หรือ3หมื่น ขึ้นเป็น1แสนไปก่อนแล้วไปเป็น3แสน อย่าไปกลัวเรื่องเสียภาษี ถ้าเราตัดคนรวยคนลงทุนออกไปแล้วเราจะอยู่กันอย่างไรในเมื่อข้างล่างยังไม่พร้อมยังไม่แข็งแรง
เพราะฉะนั้นวันนี้เราต้องให้คนรวย คนมีสตางค์ เอาภาษีอะไรต่างๆ มาช่วยดูแล สร้างงานสร้างอาชีพ ลงทุน คนจนเราก็ต้องพัฒนาตัวเอาเข้าไปอยู่ในห่วงโซ่ให้ได้ พัฒนาตัวเองไปสู่ผู้ประกอบการ เริ่มจากสหกรณ์ วิสาหกิจชุมชน ตลาดประชารัฐ ถ้าเราโตขึ้น เราแข็งแรงขึ้น เราจะไม่โทษกันไปกันมาแล้วตอนนี้ เขาต้องมาสู้กับเราด้วย เพราะเราเข้มแข็งพอในเรื่องของต้นทาง รวมพลังกันให้ได้ เขาต้องมาซื้อที่เราอยู่ดี ถ้าหากทุกคนพอใจ ร่วมกันตรงนี้ได้คําว่าเอื้อประโยชน์ ทุนนิยม ก็ไม่สามารถทําอะไรได้กับประชาชน ทุกบริษัทก็มีผู้ประกอบการ ทั้งต้นทาง กลางทาง ปลายทาง อยู่จํานวนหนึ่งที่ประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วม ที่เรียกว่าพันธะสัญญา แต่ที่เหลืออยู่เหล่านั้นที่ยังคงแตกกระจายไปมา ไม่รวมกัน ไม่มีการสร้างความเข้มแข็ง ก็เหลืออยู่ทางเลือกเดียวคือต้องเข้าไปสู่วงจรของเขาแต่เพียงอย่างเดียว กําหนดราคาได้เราก็ลําบากทั้งหมดนี้ ส่วนใหญ่แล้วบริษัทใหญ่จะมีคู่สัญญาของเขามีเกษตรกรอยู่จํานวนหนึ่ง ที่เป็นโครงสร้างของเขาเดิม ถ้าเราไม่อยากที่จะเข้าไปอยู่ตรงนั้นเราก็ต้องมาทําให้ของตัวเองแข็งแรง มาทํามาค้าขายอิสระ วันนี้เราทํากันอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีแรงขับเคลื่อน ไม่มีทุนไม่มีใครมาซื้อ คืออยู่นอกวงจรของเขา เราต้องมาสร้างวงจรขึ้นมาใหม่
ที่ผ่านมาผมไม่เคยโทษเกษตรกรหรือคนจนเลย ไม่อยากใช้คนว่า “คนจน” ใช้คําว่า “ผู้มีรายได้น้อย”ดีกว่า ผมอยากให้เข้าใจและร่วมมือกันระดับท้องถิ่น พื้นที่กิจการ เพื่อให้กลุ่มคนเหล่านี้จะสนับสนุนได้ตรงความต้องการ ปีนี้รัฐบาลจะลงไปดูแลในเรื่องข้างล่างนี้ จะดูแลได้อย่างไร ทั้งเกษตรกรที่ไม่ได้อยู่ในโครงการเกษตรแปลงใหญ่ หรือการปรับโครงสร้างจะทําอย่างไรให้คนเหล่านี้ เกษตรกรเหล่านี้ซึ่งเข้าไม่ได้ บางทีกู้เงินไม่ได้อะไรทํานองนี้ หลายๆส่วนทั้งSMEทั้งภาคประชาชน กลุ่มมอเตอร์ไซค์รับจ้างTaxiอะไรต่างๆ เราต้องมาดูว่าจะแก้ปัญหากันอย่างไร ที่ผ่านมาเราเริ่มทําโครงสร้างไปบ้างแล้ว กฎหมายก็ออกมาบ้างแล้ว แต่ยังไม่ครบ ยังไม่เกิดผลประโยชน์ นี่คือสิ่งที่ผมยอมรับว่าเป็นสิ่งที่เรายังทําไม่ได้ แต่ถ้าทําได้ง่ายๆแบบเดิม เอาเงินถมลงไปแล้วก็พอใจได้เงิน ชอบผม รักรัฐบาล แต่เป็นการทําร้ายประชาชนทางอ้อม มีความสุขวันนี้แต่วันหน้าประเทศล้มละลายจะทําอย่างไรต้องคิดตรงนี้ช่วยผมด้วยว่าวันนี้ต้องรวมกลุ่มให้ได้ ทําโครงสร้างทุกกลุ่มกิจการ ที่เป็นอาชีพอิสระด้วย รัฐบาลจะได้สนับสนุนให้ถูกต้อง ไม่อยากให้รัฐบาลใหม่เข้ามาก็ต้องทําแบบเดิม ไม่อย่างนั้นอยู่ไม่ได้อีก ต่อต้านชุมนุมกันตลอดเวลาเพราะว่าไม่ได้ดูแลคนเหล่านี้ได้อย่างที่เขาพอใจ เพราะเดิมๆก็เป็นเรื่องแบบนี้ เป็นกลุ่มเป็นฝ่าย ไม่อยากให้ทุกอย่างกลับไปที่เดิมอีก
ช่วงนี้เราจะต้องช่วยกัน ผมพยายามทําทุกอย่างให้ได้อย่างเต็มที่ก่อนที่จะไปสู่การเลือกตั้ง แล้วให้รัฐบาลใหม่ทําต่อไป ขอร้องว่าฝ่ายรัฐบาลกับฝ่ายค้านต้องร่วมมือกันด้วย นโยบายที่ผมได้เริ่มไว้แล้วหลายอย่างเป็นความจําเป็น ขอบคุณทุกคนที่ตอบมาและอาจจะยังไม่ได้ตอบมา สิ่งที่พูดมาไม่ได้เพียงกลั่นกรองมาให้รัฐบาลพอใจ ผมพอใจ ไม่ใช่เลย เป็นความคิดเห็นประชาชน5แสนคน ผมคิดว่ายังมีประชาชนที่สนใจอยากมีส่วนร่วมอีกมาก ส่งมาให้เยอะๆกว่านี้นะครับ อยากเขียนอะไรเพิ่มเติมนอกจากคําถามก็ได้ ผมพร้อมจะรับฟังความคิดเห็น บางทีก็อาจจะมาแต่ไม่รู้จะตอบอย่างไร บางทีอาจจะไม่เข้าใจ ผมต้องการอะไร ท่านก็เขียนมาเลย เขียนเพิ่มเติมมาได้ ผมพร้อมที่จะรับฟังและปฏิบัติตามกลไกของกฎหมายรัฐธรรมนูญที่มีอยู่ในปัจจุบัน เพื่อให้ประเทศชาติมั่นคง มั่งคั่งและยั่งยืน
วันนี้ได้หารือไปยังกระทรวงมหาดไทย หากวันนี้มาแต่ไม่สะดวก คนอยากจะมาแต่มาไม่สะดวก ลองไปดูที่ศูนย์ดํารงธรรมไม่รู้ว่าตอนนี้รวบรวมได้หรือยัง ทุกพื้นที่เพิ่มเติมมาได้หรือไม่ หรือจะให้หน่วยทหารรวบรวมไปที่กระทรวงมหาดไทยให้ก็ได้ อันนี้ฝากกระทรวงมหาดไทยช่วยพิจารณาด้วย ประชาชนจะได้มาลงความคิดเห็นกันได้มากขึ้น ไม่ใช่โพลชอบผมไม่ชอบผมไม่ใช่ เป็นการแสดงความคิดเห็น ขอให้ช่วยกันหารือ คสช.กระทรวงมหาดไทย ทุกหน่วยงานจัดสรรพื้นที่ให้ประชาชนได้มาร่วมกันมากขึ้น ผมต้องการความคิดเห็นทั้งข้าราชการ พลเรือน ตํารวจ ทหาร ประชาชน กํานัน ผู้ใหญ่บ้าน อปท. ที่ผ่านมาผมเห็นมีแต่ประชาชน แล้วคนอื่นไม่ใช่ประชาชนหรือทุกคนที่เป็นคนไทยคือประชาชนทั้งสิ้น เสนอมาผมจะได้เห็นว่าส่วนใหญ่เป็นอย่างไร วันนี้ได้มาแค่5แสนคน
สิ่งที่น่าเป็นห่วงอีกเรื่องหนึ่งคือ ภาพที่มีคนไทยหนีคดีไปอยู่ต่างประเทศ มีความเคลื่อนไหวในการบ่อนทําลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาล ประเทศไทย สถาบัน หลายคนมีการโอนสัญชาติไปแล้ว โดยมีเหตุผลที่อ้างคือ การถูกปฏิวัติรัฐประหาร ไม่เป็นธรรม ผมว่าเราต้องช่วยกันสร้างความเข้าใจ ทุกคนที่ทําแบบนี้ ทําผิดกฎหมายในประเทศของเราหรือไม่ ถ้าผิดก็คือผิด กระบวนการตรวจสอบวันนี้ก็ไม่ใช่ คสช. ที่ผ่านมาครั้งที่แล้ว คตส. ก็ไม่ใช่เป็นผู้ตัดสินว่าผิดหรือถูก คือทั้งหมดเป็นแต่เพียงนําทุกคน ทุกคดีเข้าไปสู่การดําเนินคดี ด้วยกฎหมายปกติ ด้วยศาลปกติ ศาลการเมือง ศาลรัฐธรรมนูญ ศาลปกครอง คดีอาญาการเมืองก็เป็นเรื่องของศาลปกติ เพียงแต่เอาเข้าไป ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้เข้าก็แค่นั้นเอง ผิดถูกก็ไปพิสูจน์กันเอง ผิดหรือไม่ผิด มีหลักฐานหรือไม่ ถ้าไม่ผิด ไม่มีคดี ใครจะดําเนินการท่านได้ กฎหมายรัฐมีขื่อมีแป เพราะฉะนั้นเป็นการใช้กฎหมายปกติ เป็นการทํางานขององค์กรอิสระทั้งสิ้นในการตรวจสอบ หน้าที่ของรัฐบาลมีหน้าที่ในการนําเข้าทุกรัฐบาลต้องทําแบบนี้ สิ่งที่น่าสงสัยคือ คนเหล่านั้นที่หนีไป ผมสงสัยว่าเขาสามารถอยู่อาศัยในต่างประเทศได้อย่างไร เอาเงินจากที่ไหนมาใช้ มีอาชีพ มีรายได้จากที่ไหน ช่วยกันตรวจสอบด้วย รัฐบาลและ คสช. พร้อมให้ความเป็นธรรมทุกคดี ทุกคน ขอให้กลับเข้ามาสู่กระบวนการต่อสู่คดี ผมไปบังคับศาลไม่ได้ไม่ต้องกลัว ศาลก็คือศาล กระบวนการยุติธรรมคือกระบวนการยุติธรรม ผมมีหน้าที่ในการนําเข้าเท่านั้นเอง
สุดท้ายนี้ เมื่อวันที่20กรกฎาคม ผมได้ไปร่วมงานใน“ตลาดนัดเปิดโลกผลงานวิจัย และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยพบผู้ใช้”ณ ห้องWorld Ballroomโรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ และ บางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์เซ็นทรัลเวิลด์ ก็มีความประทับใจ และเห็นว่าเป็นประโยชน์มากโดยการวิจัยและนวัตกรรมนั้น จะเป็นกลไกสําคัญในการพัฒนาและยกระดับการแข่งขัน รวมทั้งการแก้ไขปัญหาสําคัญของประเทศ โดยเฉพาะเพื่อให้ประชาชนได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ได้เห็นถึงพลังการประสานงานความร่วมมือในการดําเนินงานขับเคลื่อนการวิจัยและนวัตกรรมแบบบูรณาการ ของทุกภาคส่วน ซึ่งภายในงานมีการนําเสนอผลงานในลักษณะของClusterที่เป็นกลุ่มเศรษฐกิจที่เป็นเป้าหมายของการพัฒนา ที่สําคัญของประเทศ3กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเศรษฐกิจชีวภาพ กลุ่มเศรษฐกิจดิจิทัล และกลุ่มเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ทั้งนี้เป้าหมายของการวิจัยและพัฒนา ไม่เพียงแต่การพัฒนาด้านเทคโนโลยี เพื่อการแข่งขันในด้านต่างๆ เท่านั้น หากแต่จําเป็นต้องมุ่งสร้างให้คุณภาพชีวิตทั้งในเชิงเศรษฐกิจ ในการสร้างมูลค่าของสินค้า และบริการ และเชิงสังคม ในการสร้างคุณค่าทางสังคม และวัฒนธรรมที่ดีด้วย
สําหรับสัปดาห์หน้า มีกิจกรรมที่อยากเชิญชวนพี่น้องประชาชนทุกท่านร่วมให้กําลังใจและแสดงน้ําใจต่อกัน โดยจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่คณะแพทยศาสตร์3แห่งในส่วนภูมิภาค คือคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จะร่วมกันจัดกิจกรรม“วิ่งปั่น ปันน้ําใจ เพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้”ซึ่งเงินรายได้จากการจัดงาน จะนําไปช่วยเหลือผู้ยากไร้ ทั้งด้านการรักษาพยาบาล การจัดซื้อเครื่องมือและอุปกรณ์ทางการแพทย์ รวมทั้งสร้างอาคารสําหรับผู้ป่วย โดยขบวนนักปั่น นักวิ่ง จะเริ่มต้นออกเดินทางจากลานคนเมืองกรุงเทพมหานคร ในวันที่22กรกฎาคม และจะไปถึงจุดหมายปลายทางที่จังหวัดสงขลา ขอนแก่น และเชียงใหม่ ใน“วันมหามงคล”คือ28กรกฎาคม“วันเฉลิมพระชนมพรรษา65 พรรษา ของในหลวง รัชกาลที่10” อย่างพร้อมเพรียงกัน ซึ่งตลอดเส้นทาง ที่ขบวนนักวิ่ง นักปั่นผ่านนั้น พี่น้องประชาชนสามารถสนับสนุนและร่วมเป็นกําลังใจได้ด้วย ผมขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกท่าน ทุกหน่วยงาน ที่ร่วมกันอํานวยการดูแลการจัดงานครั้งนี้ให้สําเร็จราบรื่น และขอชื่นชมที่เห็นสถาบันการศึกษาทั้ง3แห่งร่วมมือกันในกิจกรรมที่สร้างสรรค์ได้ทั้งสุขภาพและได้บุญร่วมกัน
ขอบคุณครับ ขอให้ทุกคนมีความสุข ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ระวังฝน น้ําท่วม การจราจรติดขัด อันนี้เราต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เพื่อแผ่แบ่งปั้นกันระมัดระวังการใช้รถใช้ถนนให้ปลอดภัย ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
-----------------------------
กลุ่มประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ สํานักโฆษก