รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-3 กรกฎาคม 2560
วันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม 2560
3 กรกฎาคม 2560
ปาฐกถาพิเศษ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เรื่อง“ขับเคลื่อนแผนฯ 12 สู่อนาคตประเทศไทย” ในโอกาสเปิดการประชุมประจําปี 2560  ของ สศช. ณ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมอิมแพ็ค เมืองทองธานีวันจันทรที่ 3 กรกฎาคม 2560 เวลา 09.00 น.
รองนายกรัฐมนตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
เลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
และผู้มีเกียรติที่เคารพ
ผมมีความอย่างดียิ่งได้มาเป็นประธานในพิธีเปิดการประชุมประจําปี 2560 ของสภาพัฒน์ฯ ในการที่จะขับเคลื่อนแผนฯ 12 ไปสู่อนาคตของประเทศไทย เมื่อสักครู่ทุกท่านได้เห็นจากวีดิทัศน์แล้วจะเห็นว่า ประเทศไทยของเรามีคนอยู่หลายกลุ่ม หลายหมู่ หลายประเภท หลายช่วงวัย หลายอาชีพ กําลังเดินเข้ามาสู่เส้นชัยหลังจากที่ได้หยุดเดินกันมาเป็นเวลานานคือหยุดเดิน เหมือนกับเดินถอยหลัง เพราะประเทศอื่นเขาเดินไปข้างหน้า เพราะฉะนั้นวันนี้เราต้องมาเร่งการเดินสู่เส้นชัยของเราในขั้นที่ 1 2 3 ผมได้กราบเรียนไปแล้วว่า Road Map ของรัฐบาลก็ได้วางไว้ตามนั้น คือ Road map ขั้นที่ 1 2 3 ของผม วันนี้เราก็อยู่ในขั้นที่ 2 คือ เส้นชัย ที่เราได้เริ่มเดินไปในช่วงปีแรกในช่วงการปฏิรูปประเทศ สิ่งต่าง ๆ ทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่รัฐบาลและคสช. ได้วางไว้มาตลอดเวลาว่า เราจะเดินหน้าประเทศของเราไปอย่างไร อย่างที่ทุกคนทราบอยู่แล้วว่า การที่ผมและคสช. เข้ามานั้น มาเพื่ออะไร เพราะฉะนั้นเราคงไม่ไปพูดถึงเรื่องเดิม ๆ ที่ผ่านมาก็อยากให้ทุกคนลองเปรียบเทียบดูว่า หลักคิดในการที่จะเดินหน้าประเทศไทยไปสู่อนาคตตามวิสัยทัศน์ มั่งคง มั่งคั่ง และยั่งยืนว่ามีความชัดเจนแค่ไหนอย่างไร แล้วที่ผ่านมาเคยมีแบบนี้หรือไม่ เพราะฉะนั้นถ้าไม่เคยมี แล้วลองมีดูว่า จะดีขึ้นหรือไม่ เพราะทุกอย่างต้องมีการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด แต่ถ้าเรายังคิดแบบเดิม ยังติดขัดอยู่กับปัญหาเดิม ๆ ก็ไปไหนไม่ได้เหมือนเดิม เพราะวันนี้เรามีประชากรตามตัวเลข 65 ล้านกว่าคน ซึ่งภายในอีกไม่กี่ปีก็จะถึง 70 ล้าน ซึ่งถือว่าเป็นประเทศที่มีจํานวนประชากรมากประเทศหนึ่งในโลก ขณะที่เรามีพื้นที่อยู่จํานวนไม่มากนัก แต่คนเราจะต้องมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่ดินต่าง ๆ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมลดลงไปเรื่อย ๆ ถึงเวลาแล้วหรือยังที่พวกเราจะต้องมาคิดร่วมกันในการที่จะนําพาประเทศของเราไปสู่วิสัยทัศน์ มั่งคง มั่งคั่ง และยั่งยืนที่กล่าวไว้แล้ว
ในส่วนของการขับเคลื่อนแผนฯ 12 สู่อนาคตประเทศไทยนั้น ผมเรียนไปแล้วว่า เราต้องคํานึงถึงหลักการที่เราพูดถึงว่าประเทศไทยนั้น ถ้าเราย้อนกลับไปดูเมื่อ 20 - 30 ปีที่แล้ว มีการเปลี่ยนแปลงของประเทศของเรามาแล้วครั้งหนึ่งคือ การปฏิรูปเศรษฐกิจของประเทศไทยที่มียุคโชติช่วงชัชวาลย์อะไรต่าง ๆ ที่ผ่านมา หรือแม้กระทั่งในเรื่องแปลงสนามรบเป็นสนามการค้าอะไรก็ตาม จากนั้นมาก็ดํารงสภาพเหมือนเดิมตลอดมา ทุกคนต่อสู้ชีวิตกันไป เพราะฉะนั้นวันนี้เราจะต้องมาร่วมกันนําพากันเดินไปพร้อม ๆ กัน ที่เราเรียกว่า Stronger together เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังเหมือนอย่างวีดิทัศน์เมื่อสักครู่ ฉะนั้นอยากให้ทุกท่านที่มาร่วมงานในวันนี้มีหลายกลุ่ม หลายพวก หลายกิจกรรมด้วยกัน ช่วยกันทําความเข้าใจ ท่านเข้าใจได้อยู่แล้ว
ในส่วนของแผนนี้ผมบอกไปแล้วว่า เราอยู่ในช่วงที่ 2 ของรัฐบาลนี้ในช่วงที่ 2 ก่อนส่งไปยังรัฐบาลต่อไปในวันหน้า เพราะฉะนั้นในช่วงนี้จึงมีความสําคัญเหมือนเรากําลังจะเริ่มเดินไปข้างหน้า ที่ผ่านมาเราไปลดปัญหา ลดอุปสรรค สิ่งที่ฉุดรั้งการเดินไปข้างหน้าของเราก็ค่อยๆ ปลดไปเรื่อง ๆ อุปสรรคต่าง ๆ กฎหมายและวิธีการปฏิบัติต่าง ๆ ต้องมีปัญหาแน่นอน เพราะไม่เคยได้รับการสางแก้ แกะออกมาจากกันก่อน จึงเกิดปัญหามากพอสมควร ผมจะพูดอีกครั้งหนึ่งในเรื่องนี้ เพราะฉะนั้นถ้าเราจะทําให้ประเทศไปข้างหน้าแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 เป็นแผนฯ ปี 2560 – 2564 คือ 5 ปีแรก ตอนนี้เราเดินมา 9 เดือนแล้วแผนที่ 12 ก็มีความก้าวหน้าตามรัฐบาล ถ้าไปดูไส้ในของแผนจะเห็นว่ารัฐบาลเดินตามนั้นมาตลอด ถ้าเราสามารถเดินแผน 5 ปีนี้ได้ เราก็สามารถจะส่งต่อสิ่งเหล่านี้ไปแผน ฯ ที่ 12 แผนฯ ที่ 13 แผนฯ ที่ 14 แผนฯ ที่ 15 อีก 20 ปี ประเทศไทยต้องเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน ผมยืนยันว่าหากทุกคนทํา
เพราะฉะนั้นมีส่วนประกอบต่าง ๆ จํานวนมากในการที่จะนําไปสู่การปฏิบัติ แผนทุกแผน ดีทุกแผน แต่ปัญหาอยู่ที่การนําไปสู่การปฏิบัติ ทุกประเทศในโลกให้มีความเหลื่อมล้ํา มีการพัฒนาที่แตกต่างกัน สาเหตุเนื่องมาจากการนําไปสู่การปฏิบัติ ทําไม่ได้ หรือทําได้น้อย ประเทศไทยผมเชื่อมั่นว่าทุกคนมีขีดความสามารถเพียงพอ คนไทยทุกคนเข้มแข็ง รวมพลังกันได้ หลายครั้งที่เราสามารถรวมพลังและฝ่าวิกฤตการณ์ต่าง ๆ มาได้ด้วยดีมาโดยตลอด ครั้งนี้เช่นเดียวกันผมอยากให้ถือว่า ไม่ใช่วิกฤตการณ์ประชาธิปไตย ไม่ใช่วิกฤตการณ์สิทธิมนุษยชน หรืออะไรทั้งสิ้น แต่เป็นวิกฤตการของประเทศไทยในการที่จะนําพาคนไทยทุกคนให้มีความสุขมากขึ้น เพราะฉะนั้นเราต้องช่วยกันในการนําพาแผนฯ ที่ 12 ซึ่งเป็นก้าวแรกเป็นก้าวยากสําคัญในการที่จะวางรากฐานไปสู่ความเข้มแข็ง แข็งแกร่งของประเทศ เราต้องช่วยกําจัดจุดอ่อนของประเทศของเราซึ่งมีหลายด้านด้วยกัน เราจะต้องพัฒนาและส่งเสริมจุดแข็งในช่วงต่อไปด้วย อะไรที่เป็นจุดแข็งของเรา อะไรที่เป็นศักยภาพของเรา อะไรที่เป็นข้อได้เปรียบของเรา ไม่ว่าจะเป็นภูมิศาสตร์ ที่ตั้ง ประเทศ ความเชื่อมโยงต่าง ๆ CLMV ประชาคมอาเซียนซึ่งเป็นประชาคมที่มีพลัง มีศักยภาพในโลกใบนี้ เพราะฉะนั้นเราจะต้องมียุทธศาสตร์ระยะยาว 20 ปี เป็นเป้าหมายที่เราต้องบรรลุจากเดิม 12 13 14 15 ไม่ได้หมายความว่าไปผูกมัดใครไว้ที่ตรงไหน แม้ว่าใครเป็นรัฐบาลก็สามารถทําได้หมด ไม่ได้ไปล็อกไว้ว่า อะไรจะต้องอย่างไร เพียงแต่ตีกรอบไว้ให้สามารถที่จะเดินหน้าไปสู่เป้าหมายที่เราต้องการบรรลุ การทําอะไรก็ตามต้องมีเป้าหมาย ไม่ใช่จะทําเพียงแค่คิดว่าอยากจะทํา ได้ทําแล้วจบ ไม่ใช่ ใช้งบประมาณจบไปแล้ว แต่ผลสัมฤทธิ์ออกมามีหรือไม่ มีประสิทธิภาพไหม การใช้จ่ายงบประมาณทั่วถึงหรือไม่ ไม่ว่าจะคน ไม่ว่าจะพื้นที่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงรับสั่งไว้แล้วว่า เราต้องเข้าใจ เข้าถึง และพัฒนา เข้าใจอะไร เข้าใจคน เข้าใจพื้นที่ว่ามีความแตกต่างกันอย่างไร เข้าถึงคืออะไร เข้าถึงปัญหาของประชาชน เข้าถึงปัญหาของพื้นที่ เข้าใจ เข้าถึงปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ที่เป็นตัวฉุดรั้ง ท้ายที่สุดจึงจะนําไปสู่การพัฒนาได้ ทั้งการพัฒนาภายในและภายนอก
การพัฒนาภายในคือ การพัฒนาประชากรฐานราก คือคนที่อยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ฐานราก ตั้งแต่ตรงกลาง ตั้งแต่ข้างบนซึ่งเป็นสัดส่วน ซึ่งมีความแตกต่างกันมากพอสมควร แต่ทั้งหมดต้องพึ่งพาซึ่งกันและกัน ฉะนั้นรัฐบาลทุกรัฐบาลต้องดูแลแบบนี้ เน้นให้ความสําคัญกับประชากรฐานราก เพราะรายได้น้อย ยังไม่มีความสุข ไม่เพียงพอ ฉะนั้นคําว่าเพียงพอต้องหาให้เจอ ไม่ใช่ว่าต้องการให้ไม่จน เอารวย ถ้าพูดคําว่ารวยตลอด รวยตลอดก็เป็นอย่างที่ผ่านมา ผมจึงไม่อยากใช่คําว่า แล้วจะรวยขึ้น รวยขึ้น อะไรคือรวย อะไรคือจน อะไรคือพอเพียงไปหา ไปหาตรงกลางให้พอดี คือความพอเพียง พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระราชทานให้แล้วคือแนวทางตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง มีมากใช้มาก มีน้อยใช้น้อย ถ้าไม่มีก็ปลูกไว้กินเก็บไว้กินไว้ใช้ เหลือจึงแบ่งปัน มีมากหน่อยก็นําไปค้าขาย เราต้องเดินหน้าของเราไปอย่างนั้น ถ้าเราทุกคนคิดว่าจะรวย ๆ แล้วทุกคนคิดแบบเดิม ทุกคนยังมีนิสัยแบบเดิม ไปไม่ได้หรอก ยังใช้จ่ายเกินตัวฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายพยายามจะก้าวเดินตามแฟชั่น ก้าวเดินโลก แล้วบอกเราว่าไม่มีเงิน ไม่รวย ไม่ใช่ เพราะฉะนั้นเราต้องรู้จักตัวเองแล้วสอนให้ทุกคนในครอบครัวเราต้องเป็นแบบนี้ ถึงจะไม่มีภาระหนี้สิน หนี้ครัวเรือนการใช้บัตรเครดิตจนเกินความจําเป็น แล้วใครจะมาแก้ไขให้ได้ทั้งหมด แก้ไม่ได้หรอกต้องแก้ที่ตัวของตัวเองก่อน
รัฐบาลมีมาตรการเข้ามาเสริมให้หลาย ๆ อย่างยังติดอยู่หลายอย่างติดที่ตัวเอง ตัวบุคคล ผมโทษท่านไม่ได้ อยู่ที่การบริหารราชการแผ่นดิน ต้องมีหลักการมากกว่าที่ผ่านมา วันนี้เราถึงมาพูดกันเรื่องนี้ เป้าหมายที่เราต้องการเห็นคือประเทศไทยเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว วันนี้ทุกคนคิดว่าเราเจริญเติบโตมีตึกรามบ้านช่อง ไม่ใช่ตรงนั้น การพัฒนามีหลายอย่างทางกายภาพ ถนนหนทาง ตึกราม บ้านช่องวันนี้มีพอ พอใจจะเชิดหน้าชูตากับเค้าได้บ้าง แต่ต้องไปพัฒนาทางด้านจิตใจ พัฒนาทางด้านความคิด พัฒนาความกระตือรือร้น พัฒนาศักยภาพของคน สิ่งเหล่านี้ต้องพัฒนาไปทั้งหมด ทําอย่างไรเป้าหมายของเราให้เป็นประเทศที่พัฒนาแล้วเหมือนนานาอารยประเทศ ที่เขาพัฒนาแล้ว โลกใบนี้มีอยู่หลายประเทศด้วยกัน 1) พัฒนาสูงสุด 2) พัฒนาแล้ว 3) กําลังพัฒนา 4) ยังไม่พัฒนา มีอยู่สาม สี่กลุ่มประเทศ เราอยู่ตรงไหน แล้วทุกประเทศเหล่านี้ จะมีประเทศที่มีรายได้น้อย รายได้ปานกลาง รายได้สูง รายได้สูงสุด เราจะอยู่ตรงไหนตรงนี้ ขึ้นอยู่กับมวลรวมของประเทศ ความสุขก็คือความสุขมวลรวมซึ่งเราถือว่า เราได้รับการจัดลําดับประเทศที่มีความสุขมากที่สุดในโลก แต่ถามว่ารายได้เราเพียงพอไหม ไม่เพียงพอ ทุกคนบอกว่าแล้วจะสุขได้อย่างไร ต้องคิดให้ออก ถึงแม้ว่าเราจะมีความทุกข์บ้าง อะไรบ้าง แต่ถ้าใจเราเข้มแข็งเพียงพอ เราก็สามารถปรับให้ตัวเองสามารถที่จะมีความสุขท่ามกลางที่เรามีความทุกข์อยู่ แต่เราต้องมีแรงในการพัฒนาสร้างแรงบันดาลใจของเราขึ้นมาว่าจะทําอย่างไรจะให้หลุดพ้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น อย่าไปโทษไป โทษมา โทษคนนั้น โทษคนนี้ โทษคนรวย โทษคนจนบ้าง ต่างคนต่างโทษไปหมด แล้วจะเดินไปอย่างในวีดิทัศน์ได้อย่างไร ไปไม่ได้ สิ่งที่ผมพูดวันนี้คือ ทําอย่างไรจะมีความสุข กินอิ่มนอนหลับ ปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน สังคมมีความปรองดองสมานฉันท์ ทุกคนมีที่ยืนอย่างสมศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ มนุษย์คืออะไรทราบอยู่แล้ว ใช่ไหม มนุษย์คําพูดที่เพราะหน่อย ถ้าจริงๆ แล้วคือคน
วันนั้น สมเด็จพระวันรัต ท่านให้โอวาท บอกว่าความมุ่งหมายน้ํามนต์ไม่ใช่ว่าใครต้องการให้น้ํามนต์ใครก็อยากจะโดนน้ํามนต์เพราะว่าศักดิ์สิทธิ์ จะได้เลื่อนยศบ่อย ๆ ไม่ใช่ น้ํามนต์คือสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า ทุกคนมารวมกันที่นี่แล้วฟังพระเทศน์และได้น้ํามนต์ไปคือการผสมผสานเข้ามาด้วยกันไม่ว่าน้ําที่ไหนมารวมกันอยู่ในหม้อเดียวกันในขันใบเดียวกัน นั่นคือน้ําที่มีการผสมกลมกลืน เพราะฉะนั้นเราต้องเป็นอย่างนั้น วันนี้เรายังเป็นน้ําที่ยังไม่ผสมกลมกลืนเท่าที่ควร
ภาพอนาคตประเทศไทยยุทธศาสตร์ 20 ปี เราได้มีการผ่านร่างพระราชบัญญัติการจัดทํา ยุทธศาสตร์ พ.ศ. .... และ ร่างพระราชบัญญัติแผนและขั้นตอนการดําเนินการปฏิรูปประเทศพ.ศ. .... แล้ว ผมบอกไว้แล้วว่า ขั้นที่ 2 จะต้องมี 2 อย่างคือการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติและการปฏิรูปประเทศ ความจริงมีคณะกรรมการ 2 คณะ เราคิดไว้เองแบบนั้น ไม่รู้จะคิดอย่างไร จะไปอย่างไร ต้องมีคณะทํางานออกมาตรงนี้ เพื่อรักษาความต่อเนื่องอย่างน้อย 5 ปี อย่างน้อยประเทศจะต้องเดินได้อีก 5 ปี ถ้าเราไม่มีความหวังอะไรเลย ไม่สําเร็จ อีกก20 ปี ก็ไม่สําเร็จ แล้วจะไปอย่างไร เขาเรียกว่ามันจะคิดอะไรออก คิดไม่ออกครับ เพราะฉะนั้นต้องตั้งความหวังไว้ อยากให้ทุกคนที่มาในห้องนี้ และคนที่ไม่ได้มาอยู่ทางบ้าน ช่วยกันตั้งความหวัง เราต้องสําเร็จ เราต้องผ่านเวลาอันเป็นวิกฤตของเราไปให้ได้ ถ้าเราไม่ทําแบบนี้ก็อยู่ที่เดิม แล้วเราก็ต้องคอยระมัดระวังไปหมดทุกเรื่องไป เดี๋ยวต่างประเทศ เดี๋ยวตรงโน้น ตรงนี้จับตาดูเรา เสร็จแล้วความไว้เนื้อเชื่อใจก็ไม่เกิด การค้าขายก็ไม่เกิดไปข้างหน้า
วันนี้อยากเรียนว่า ทุกประเทศในโลกเขาสนใจเรื่องเศรษฐกิจ เราเศรษฐกิจก็เอา อันนี้ก็เอา สนใจทุกเรื่อง แน่นอนผมดีใจที่ทุกคนตื่นตัวเรื่องกฎหมาย เรื่องกระบวนการยุติธรรม จะปฏิรูปอะไรก็แล้วแต่ ผมดีใจนะครับที่ทุกคนเริ่มสนใจ แต่ความสนใจของท่าน อย่านําทั้งหมดมาตีกันขึ้นไปอีก ปัญหาเยอะอยู่ ท่านต้องช่วยกันแก้ ช่วยกันคิดว่าเราจะปฏิรูปแก้ไขกันได้อย่างไร ทุกอย่างไม่ใช่เลวไปทั้งหมด การศึกษา ตํารวจ กระบวนการยุติธรรมไม่ได้เลวร้ายมากนักหรอก แต่เป็นส่วนหนึ่งที่เราต้องยอมรับว่าเราเป็นสังคมคนส่วนรวม ส่วนใหญ่ ต้องมีปัญหา คนดีก็มี คนเลวก็มี ทําอย่างไรเราจะให้คนดีได้ทํางาน คนไม่ดีให้ออกไป จึงต้องมีกระบวนการยุติธรรม ถ้าไม่เชื่อกระบวนการยุติธรรมอีก แล้วจะมีวิธีอะไร ด่ากันทุกวันเดี๋ยวก็ลาออกเองหรืออย่างไร ไม่ใช่ วันนี้มาตีเรื่อง พ.ร.บ. 2 ฉบับเข้าไปอีก ช่างฟ้อง ไม่รู้จะฟ้องอะไรหนักหนา ไม่มีอะไรทําหรืออย่างไร เอาผิด เอาถูกอยู่นั่น ประเทศชาติจะตายอยู่แล้ว นี่ก็จะฟ้องศาลปกครอง ศาลรัฐธรรมนูญ ไม่มีอะไรทํา กลัวศาลไม่มีงานทําหรืออย่างไร ทําให้เสียเวลา พยายามทําอย่างดีที่สุดแล้ว ได้อย่างนี้
เพราะฉะนั้นรัฐบาลนี้พยายามผลักดันให้เกิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง การพัฒนาเพื่อจะสร้างความสุขให้กับคนไทย ต้องมีเป้าหมาย มีอนาคต และทุกคนจะได้รู้ว่าจะไปกันได้อย่างไร จะขึ้นรถไฟขบวนที่ 12 ได้อย่างไรคือไปกับแผนฯ ที่ 12 อย่างไร ทุกคนจะมีส่วนอยู่ในแผนฯ 12 ท่านไปดูรายละเอียดแผนฯ ที่ออกมาแล้ว การที่เรากําหนดเป้าหมายระยะยาวไว้ 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี
ประการแรกที่เราจะได้มาคือ เพื่อเป็นเป้าหมายร่วมที่ทุกภาคส่วนในสังคมไทยต้องร่วมมือกันผลักดันกันอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าใคร นักการเมือง รัฐบาล นายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ต่อไปต้องขับเคลื่อนตัวนี้ออกไปให้ได้ ต้องเดินให้ต่อเนื่อง ไม่อย่างนั้นก็จะเดินสะดุดติดไปตามนโยบายของแต่ละรัฐบาลที่เข้ามาตลอด ต้องมีกรอบในการที่จะเดินตรงนี้ออกไปข้างหน้า ส่วนหนึ่งเรื่องของประชาธิปไตย เรื่องของพรรคการเมืองก็อีกเรื่องนึง แต่ต้องเอาตรงนี้เป็นหลักไปด้วย ไม่ใช่เอาทางใดทางหนึ่ง เสร็จแล้วก็ไม่แน่นอน เปลี่ยนไปตลอดเวลา ไม่ได้
ประการที่สอง มีเป้าหมายระยะยาวจะเป็นกรอบในการจัดลําดับความสําคัญ เพื่อจะไปดูว่าจะพัฒนาระยะสั้น ระยะกลาง ระยะยาว อย่างไร สิ่งที่ผมมองขณะนี้ คือทุกจังหวัดยังมีความไม่เท่าเทียม มีความเหลื่อมล้ําลองไปคิดดูใหม่ว่า ทําไม 76 จังหวัด + 1 ทําไมเจริญอยู่ไม่กี่จังหวัด บางจังหวัดรายได้น้อย ประชากรรายได้ต่อหัวน้อย เพราะอะไร เพราะทรัพยากรเขาไม่มี แห้งแล้ง น้ําไม่พอ พื้นที่ทํากินไม่มี แล้วเราทําอะไรกับเขา เรื่องนี้คือสิ่งแรกที่รัฐบาลนี้ทําคือต้องการให้จังหวัดเหล่านั้น คนเหล่านั้น พื้นที่เหล่านั้น ได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น นั่นคือการลดความเหลื่อมล้ําอันแรก ต้องไปสร้างอะไรในพื้นที่เหล่านั้น ที่ผ่านมาพื้นที่เหล่านี้จะไม่ค่อยได้อะไร ถ้าหากไม่ได้ สส. ที่อยู่กับพรรคการเมือง ใช่หรือไม่ใช่ เพราะฉะนั้นอันนี้คือการลดความเหลื่อมล้ํา ถนนหนทางบางจังหวัดยังไม่พอ บางจังหวัดไปโน่นแล้วขอทําอุโมงค์ รถไฟ รถโมเดลในจังหวัดแล้ว บางจังหวัดจะไปสู่รถไฟฟ้า ไปไกลแล้ว ผมถามว่าแตกต่างกันไหม แตกต่างกันเพราะอะไร เพราะการจัดสรรงบประมาณใช่หรือไม่ เพราะนโยบายการพัฒนาใช่ไหม ท่านต้องผูกพันการมีเป้าหมายระยะยาว ทั้งระยะสั้น ระยะกลางได้อย่างเหมาะสม เราจะเดินหน้าหลังจากมีแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 มียุทธศาสตร์ชาติ และจะมีแผนแม่บทในทุกเรื่อง แต่ละจังหวัด แต่ละพื้นที่ แต่ละภาค แต่ละกลุ่มจังหวัด จังหวัด จะเดินไปอย่างไรตามศักยภาพที่ตนเองมีอยู่
ประการที่สาม การแก้ปัญหาพื้นฐานเพื่อเสริมจุดแข็งนั้น เราจะต้องได้รับการจัดสรรงบประมาณอย่างเหมาะสม อย่างที่กล่าวไปแล้ว หลีกเลี่ยงการจัดทําแผนการจัดสรรงบประมาณอย่างเร่งรีบสําหรับวาระสําคัญของประเทศภายใต้เวลาที่จํากัด ที่ผ่านมาเห็นอยู่แล้ว พอถึงเวลาจะทําตรงนั้น ตรงนี้ แต่ไม่เคยมีภาพใหญ่ของประเทศว่า ควรจะเป็นอย่างไร สาธารณูปโภคพื้นฐาน น้ําอยู่ตรงไหน Agri map เป็นอย่างไร ปลูกพืชตรงไหน ถ้าเราวางโมเดลเหล่านี้ไว้ แล้วถ้าจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนได้ ถ้าสถานการณ์เปลี่ยน ถ้าฝนตกเปลี่ยนไป ดินเปลี่ยนไป ป่าเปลี่ยนไป ก็เปลี่ยนได้หมด ถ้าจะย้ายจากตรงนี้ มาเป็นตรงนี้ก็ได้ เปลี่ยนได้ตลอดเวลา แต่ท่านต้องทํานั่นคือสิ่งที่ควรจะระบุไว้ แล้วกลัวอะไรกัน หรือไม่ต้องทําดีที่สุด เอาแบบเดิม ไปไม่ได้ ประเทศไปไม่ได้ ท่านก็เห็นแล้วว่า 30 ปีที่ผ่านมา ไม่ได้ทําอะไรไว้หรอก สามเรื่องที่ผมบอกไว้แล้ว ถ้าทําแผนระยะยาวจะเกิดประโยชน์ คราวนี้เรามาคิดร่วมกันว่า ถ้าอนาคตควรจะมีโฉมหน้าอย่างไร หรือโฉมหน้าแบบคนเมื่อสักครู่นี้ คนนําดู ผมยาวเหยียดเลย ก็โอเค ศิลปินวัยรุ่นคนรุ่นใหม่ เหลือแต่ลุง ๆ ป้า ๆ น้า อา จะมีโฉมหน้าอย่างไร เหมือนคนรุ่นนี้ รุ่นหน้าผมหน้าโบราณ รุ่นหลังหน้าตาออกไปทางคนหล่อคนสวยทั้งนั้น ใช่ไหม บางคนก็พยายามจะสวย ก็ไปถูกเขาหลอกอีกไปทําเสริมสวยอีก ฉะนั้นพอถึงเวลาก็มาฟ้องสาธารณสุข มาฟ้องอย. ก็ไปผ่าตัดเสริมสวยร้านที่ไม่ถูกกฎหมาย ราคาถูกเป็นหลัก ไม่ได้หรอก คนที่สวย สวยจรรยาใช่ตาหวาน ใช่ไหม คนจะแก่แก่ความรู้ใช่อยู่นาน คนจะรวย รวยศีลทานใช่บ้านโต เดี๋ยวหาว่าพูดเป็นกลอนอีก วันนี้ผมแต่งไปหน่อยเดียวในวงการกลอนกวีแห่งชาติทะเลาะกันสองฝ่าย ผมก็ไม่เข้าใจ ผมคิดอะไรเร็ว ๆ เรื่อย ๆ ของผม เขียนอะไรคล้องจองก็นั่งเขียนพอได้ กลายเป็นว่าทะเลาะกันสองฝ่าย ศิลปินแห่งชาติสองฝ่าย ผมกลุ้มใจจริง ๆ ผมว่าจะหยุดพูดสักเดือนหนึ่ง
เพราะฉะนั้นเราต้องเป็นคนไทยที่ตื่นรู้ ไม่ใช่ตื่นนอน บางคนยังหลับอยู่เลย ไม่ต้องตื่นเต้น ๆ คนไทยที่ตื่นรู้มีความเจริญเติบโตด้านกายจิตใจและวิญญาณที่เป็นพลเมืองไทย เป็นพลเมืองอาเซียน พลเมืองโลก เราต้องรับผิดชอบทั้งหมด ไม่ใช่รับผิดชอบประเทศไทย เราต้องรับผิดชอบอาเซียน รับผิดชอบโลกใบนี้ เพราะเราอยู่บนโลกใบเดียวกัน ถึงมี UN ประชาคมอาเซียน ประชาคมยุโรป EU เพราะอยู่โลกใบเดียวกัน อากาศเดียวกัน น้ําเชื่อมโยงเป็นมหาสมุทร ทะเล แผ่นดินเชื่อมโยงและด้านการค้าคมนาคม โลจิสติกส์ โลกเดียวกันมีผลกระทบด้วยกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเกิดตรงไหนใกล้หรือไกล ใกล้ก็กระทบมาก ไกลก็กระทบน้อย หรือไม่กระทบ ให้คิดอย่างนี้ จึงจะมาสู่ว่าเราจะทําตัวของเราได้อย่างไร ต้องมีจิตวิญญาณของความเป็นพลเมืองไทย พลเมืองอาเซียน พลเมืองโลก แล้วไม่ใช่ว่าประเทศของตัวเองอยู่ต่างประเทศ น่ารังเกียจ หรือใครไม่รังเกียจ ทําเหนื่อยแทบแย่กําลังแก้ปัญหา ไม่ใช่ผมคนเดียว ทุกคนเหนื่อยหมด เครียดหมด เราจะต้องมีรายได้ต่อหัวตามเกณฑ์รายได้สูง คนไทยต้องเป็นนวัตกร คือทําเองได้ ขายเป็น ครบวงจร ตั้งแต่ผลิต แปรรูป สร้างนวัตกรรม จําหน่าย คือแนวทางที่ทําวันนี้ คือ ประชารัฐ เศรษฐกิจฐานราก จะปลูกพืชอย่างไร ปลูกเสร็จต้องมาแปรรูปได้ ขั้นที่ 1 อย่างน้อย แล้วไปสู่การเพิ่มราคา ทําเป็นนวัตกรรมจากข้าวหรืออะไรก็ตามที่เราคิดกันมาทั้งหมด ไปสู่การขายเอง เพื่อจะได้เป็นทางเลือกและโอกาสของเกษตรกรเอง จากตรงกลาง คือพ่อค้าคนกลาง อีกอันคือธุรกิจขนาดใหญ่ ถ้าเราเข้มแข็ง แข็งแรงก็จะสามารถคอนโทรลราคาอะไรได้บ้าง กําหนดราคาได้ ซึ่งจะทําให้เป็นการถ่วงราคาทั้งสองอย่างนี้ เราจะโทษแต่พ่อค้าคนกลาง แต่ถ้าไม่เข้มแข็งปลูกเสร็จแล้วขายทันที แล้วจะได้ไหม เขาก็ขี่คอเราอยู่อย่างนี้
ผมไม่ได้ว่าเขาไม่ดี แต่ท่านต้องเข้มแข็งด้วยตัวเอง เพราะฉะนั้น ต้องใช้คําว่าคนไทยต้องเป็นนวัตกร ทําเองได้ และต้องขายเป็น ครบวงจร เราต้องสังคมแห่งโอกาส เป็นธรรม มีคุณธรรม และเกื้อกูลกัน คุณธรรม ผมบอกง่าย ๆ ว่ารู้อะไรดีทํา รู้อะไรไม่ดีก็อย่าไปทํา มีทุกคน มีศีลธรรม 5 ข้อ จากนั้นก็ไปสู่การมีจริยธรรม เป็นองค์กรที่มีจริยธรรม ถ้าทุกคนในห้องนี้มีคุณธรรมเหมือนกันหมด จะเป็นองค์กรที่มีจริยธรรม ทุกคนมีคุณธรรมหมด เพราะไม่มีคนมาทําความชั่ว อีกอันหนึ่งคือความเจริญกระจายสู่พื้นที่อย่างทั่วถึง มีการใช้พื้นที่อย่างเหมาะสม ตามศักยภาพแต่ละภาค แต่ละจังหวัด แต่ละกลุ่มจังหวัด มีขีดความสามารถ มีโอกาสแตกต่างกัน แต่เราจะทําอย่างไรให้พื้นที่ที่มีการศักยภาพน้อยดีขึ้น ก็ต้องเชื่อมโยงกับต่างจังหวัดข้าง ๆ กลุ่มจังหวัด ภาค ทําให้เข้มแข็งเป็นภาค วันนี้เรามี 6 ภาค เหนือ ใต้ ออก ตก กลาง และไปเพิ่มตะวันออก ซึ่งแยกออกมาที่จะไปดูเรื่องการขับเคลื่อนเศรษฐกิจใหม่ และใต้อีกอันคือ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ 4 อําเภอจังหวัดสงขลา นั่นคือการวางแผนพัฒนาประเทศและการใช้จ่ายงบประมาณ จะลงไปแบบนั้น จะได้ลงไปครอบคลุมทุกพื้นที่ แล้วเราจะไปกําหนดกรอบกว้าง ๆ ว่าควรจะเติบโตอย่างไร ถ้าเราสามารถแลกเปลี่ยนกันในพื้นที่ได้ก็เป็นสิ่งที่ดีเพียงพอ แต่ถ้าไม่ได้ให้แลกเปลี่ยนกับกลุ่มต่างจังหวัด ภูมิภาค ข้าง ๆ ต้องไปเชื่อมโยงตรงนี้ตั้งแต่ต้นทาง กลางทาง ปลายทาง วันข้างหน้าตรงนี้อาจจะเป็นผู้ผลิต ตรงนี้อาจจะเป็นพื้นที่แปรรูป ถ้าตรงนี้พื้นที่เพียงพอ ตรงนี้ปลูกดีให้ปลูกไป อันนี้ที่ไม่มีที่ปลูกก็ไปแปรรูปและทําการตลาด ต้องแยกให้ชัดเจนขึ้น ไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้ ถ้าทุกคนช่วยกัน
อีกอย่างหนึ่งคือว่าทําให้เกิดความโดดเด่นของเมืองที่น่าอยู่ เป็นเมืองที่แข่งขันได้ เป็นเมืองอัจฉริยะ แต่ละภาคมีความโดดเด่นด้วยเอกลักษณ์มีอยู่แล้ว คนเท่านั้นเองที่ต้องพัฒนาให้ใกล้เคียงกัน อย่ามาอยู่ในเมืองใหญ่ ๆ อย่างเดียว ต้องกลับภูมิลําเนาเรียนหนังสือจบแล้ว ได้ทุนต้องกลับภูมิลําเนา เพราะฉะนั้นทุนการศึกษาทั้งหมด ตอนนี้รัฐบาลต้องกําหนดแล้วว่าเรียนจบแล้วต้องกลับภูมลําเนา ไปที่โน้นเลยตั้งแต่ต้น ไม่เช่นนั้นทุนไม่ได้อันนี้ส่วนหนึ่ง เดี๋ยวจะมีปัญหาตามมาอีก
เรื่องความเป็นมิตรเพื่อนบ้านประเทศ เราต้องร่วมมือกับเขา จะไม่ใช่โทษว่าประเทศนี้เอาเปรียบเราไม่ใช่ ทุกประเทศเขาต้องมุ่งเน้นถึงประชาชนของเขา เราก็นึกถึงประชาชนของเรา เราจะได้ประโยชน์อะไรจากเขา เขาได้ประโยชน์อะไรจากเรา ต้องเป็นการค้า หรือการคบค้าสมาคม ต่างตอบแทน อะไรทําไม่ได้เราต้องพึ่งพาเขา อะไรที่เขาทําไม่ได้ก็พึ่งพาเรา เรามีอะไรให้เขาพึ่งพาหรือยัง ถ้ายัง SMEs ที่ไม่เข้มแข็ง ไม่มีนวัตกรรม ผลิตวงจรเก่า ๆ วงจรเล็ก ๆ เป็นจํานวนมากและขาย จะดีขึ้นได้หรือไม่ ต้องพัฒนาส่งเสริมให้พวกนี้เติบโตขึ้นมา ต้องพัฒนา SMEs Startup สร้างคนรุ่นใหม่ที่ทําธุรกิจ วันนี้สิ่งที่บอกว่าการค้าการส่งออก แล้วอะไรส่งออก ถ้าเราไม่พัฒนา เพราะการพัฒนาอุตสาหกรรม 3.0 ยังอยู่ในวงจรเดิม ๆ อยู่ มีเปลี่ยนเครื่องจักร เครื่องไม้เครื่องมือที่ได้ใหม่ก็มากพอสมควร แต่จํานวนส่วนใหญ่ทั้งหมดเป็น SMEs ยังผลิตของเดิม ๆ อยู่ แล้วขายราคาก็ตกลงทุกวัน ต้นทุนก็สูงค่าแรงงานบอกว่า 300 บาท ยังแพงกว่าไปประเทศเพื่อนบ้าน ถึงแม้ว่าเรามองว่าน้อย จะทําอย่างไร พันกันไปทั้งหมด
ภาครัฐดิจิทัล กระทัดรัด ทันสมัย โปร่งใส ประสิทธิภาพ เป็นระบบเปิดและเชื่อมโยงถึงกัน (Open and Connected) เราก็ทําอยู่ตอนนี้ ทําทั้งในส่วนของ Wi-Fi กําลังทําให้ครบพื้นที่ทุกจังหวัดปีนี้น่าจะเสร็จหมด ปีหน้า 2561 เราทําอีก 30,000 กว่าจุด ทั้งหมด 65,000-75,000 เราต้องทําอีกสัก 30,000 กว่า เดิมมีแค่ 30,000 กี่ปีมาแล้ว รัฐบาลนี้ต้องมาทํา 30,000 ประมาณ 30,000 จุด ทําไมเพิ่งมาทํารัฐบาลนี้ ผมไม่เข้าใจทําไมไม่มีแผนพัฒนาตัวอย่าง การพัฒนาดิจิตอลไม่ต่อเนื่อง เราต้องมาเปิดช่องทางเคเบิ้ลใหม่ ช่องทางการใช้ร่วมมือกับประเทศอื่นอีก ไม่ใช้เส้นทางเดิมที่แน่นแออัด รัฐบาลนี้ไปคิด ไปทํา ผมยกตัวอย่างภาคดิจิตอล เราต้องใช้ให้เป็นประโยชน์ด้วย ดิจิตอลใช้ขึ้นมาตัวโทรศัทพ์ใช้ให้ดีขึ้น เวลาใช้ให้เกิดประโยชน์มูลค่าหน่อย ไม่ได้ใช้จ๊ะจ๋าอย่างเดียว หรือเขียนโซเซียลมีเดียว่ากันไป ว่ากันมา และแสดงความคิดเห็นไม่เป็นประโยชน์ ต้องใช้ให้มีคุณค่าขึ้นมาในการใช้โทรศัพท์
รวมทั้ง เป็นประเทศที่มีความมั่นคง ด้านอาหาร น้ํา และพลังงาน ได้พูดไปแล้ว รัฐบาลได้ทํากรอบยุทธศาสตร์ชาติ มาตั้งแต่ปี 2558 เดินหน้าไปเรื่อย ๆ เพราะผมคิดไว้แล้วว่าต้องทําวันนั้น ถ้าไม่ทํา มาถึงวันนี้ทําไม่ทันอีก ร่างมาเดี๋ยวพอเสร็จ ขั้นตอนต่อไปก็สร้างการรับรู้ จะยากตรงไหนการรับรู้ อ่านรอบเดียวพวกท่านก็เข้าใจแล้ว อ่านดูข้างในเขียนว่าอะไร รัฐบาลต้องทําอย่างนี้ ต้องทําอย่างนั้น ถนนตรงนี้เขาเขียนอย่างนั้นหรือไม่ เขาก็ไม่ได้เขียนสักอย่าง ที่กลัวกันคือ กล่าวว่าเขียนไปแล้วจะไม่ได้ทําของตัวเอง ใช่ไหม ที่เคยคิดจะทํา ที่เคยจะไปโปรยหว่านตรงโน้น ตอนนี้ต้องเขียนแผนทั้งหมดว่าจังหวัดนี้ต้องควรเป็นอย่างไร เติบโตทางไหน งบประมาณประจําปีการทํางบประมาณก็ต้องลงมาตามนี้ ต้องไปไล่ดูเรื่องโปร่งใสทุจริตอีกครั้ง ไม่ง่ายกว่าเดิมเหรอ ไม่อย่างนั้นประชาชนไม่รู้อนาคตว่าวันหน้าอําเภอของเรา ตําบลของเรา จังหวัดของเรา จะไปทางไหน เราจะต้องเตรียมเปลี่ยนแปลงตัวเอง เรียนรู้อย่างไร ต้องพัฒนาหมด ถ้ามอง 5 ปี 10 ปี 20 ปี คนเราจะได้รู้ว่าจะไปทางไหนลูกหลานจะไปเรียนหนังสืออย่างไร มองอย่างนี้ได้ ไม่ใช่หรือ ฝากช่วยกันอธิบายด้วย
วันนี้กรอบยุทธศาสตร์ชาติมี 6 ยุทธศาสตร์หลัก ๆ 1) ยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคง มีทั้งอธิปไตย ความมั่นคงภายใน ทุกคนต้องปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน 2) ยุทธศาสตร์ด้านการสร้างความมั่นคงในการแข่งขัน ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ วันนี้เรามี S-curve 5 New S-curve ต่าง ๆ คงฟังมาเยอะแล้ว 3) ยุทธศาสตร์การพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพคน อันนี้เป็นสิ่งสําคัญ ทุกคนบอกว่าทําไมรัฐบาลนี้ ไม่ปฏิรูปการศึกษา ไม่พัฒนาคน รัฐบาลก็ทํามาโดยตลอด เพียงแต่ว่ายังรวมกันไม่ได้สักที ผมไม่เข้าใจ กลายเป็นว่ารัฐบาลให้คิดเอง คิดรวมกัน ตรงนี้ไปหาหลักคิดให้ได้ก่อนว่าประเทศไทยมีปัญหาอะไร แล้วแก้ปัญหาอย่างไร จึงมาคุยกันให้รู้เรื่อง ว่าต้องทําไหม ติดอุปสรรคแล้วจะทําอย่างไร นี่ติดทุกเรื่อง ถ้าเป็นอย่างนี้ไปไม่ได้ ทําอะไรไม่ได้สักอย่าง
ผมไม่อยากให้ฟังคนที่ทักท้วงไม่มีหลักการ ไม่มีเหตุผลทั้งสิ้น เราต้องทําสิ่งใหม่ ๆ เกิดขึ้นให้ได้ ไม่ใช่คิดว่าจะต้องทําไม่ได้ เพราะติดทุจริตเอื้อประโยชน์ ไม่ดูแลคนจน เอางบประมาณไปเสียหาย ทําอย่างอื่นมากกว่าดูแลประชาชน พูดอย่างนี้พูดได้อย่างไร ผมไม่เข้าใจ เราต้องทําทั้งสองอย่างไปพร้อมกัน ทั้งเพื่อคนที่มีรายได้น้อย ทั้งการลงทุนประเทศ ทั้งมองไปสู่อนาคต เพราะวันหน้าสิ่งเหล่านี้จะเกิดเป็นมูลค่ากลับมาให้ประชาชน ถ้าท่านไม่ทําอะไรใหม่ไว้เลย เราก็ต้องอยู่กันแบบนี้ อยู่กับวงจรแบบนี้ SMEsไม่เข้มแข็งแบบนี้ แล้วจะไปได้อย่างไร วันหน้าต้องใช้เงินมากกว่านี้หรือไม่ สังคมผู้สูงอายุมากขึ้น สาธารณูปโภค สาธารณสุข บัตรทองมากขึ้นไหม ทุกคนอยากได้หมด แต่ไม่มีวิธีการหาเงินเข้ามา ถ้าเราไม่ลงทุน อนาคตจะไม่ได้เรื่องพวกนี้กลับมาเลย วันนี้ผมไม่ได้ทําอะไร ให้ลดลงน้อยไปกว่าเดิม ขอให้คิดในภาพรวมด้วย จะเป็นใครก็แล้วแต่ที่เกี่ยวข้อง
เรื่องการศึกษาฟรี ทุกคนก็อยากได้ดีหมด งบประมาณก็อยากได้จากรัฐบาลหมด ผมจะเอาเงินที่ไหนมาให้ไม่มีหรอก ไม่ว่ารัฐบาลไหน ถ้าไม่ลงทุนแบบนี้ไว้ ไม่มีได้กลับมาแน่นอน เพราะไม่สร้างพื้นฐานไว้ในแต่ละพื้นที่ แล้วจะหาเงินได้จากที่ไหน ภาษีจะมาอย่างไร ท้องถิ่นจะเอาเงินที่ไหน วันนี้รัฐบาลต้องใช้งบกลางไปโป๊ะในท้องถิ่น ขยะก็ต้องเอางบกลางมหาดไทยลงไปอีก เพราะทุกคนบอกว่าลําบาก รัฐบาลก็ต้องอดทน แต่ต้องคิดให้ผมแล้ว ว่าเราจะบริหารจัดการอย่างไร ที่ทุกคนต้องการ ต้องการให้บ้านเมืองสะอาด ปลอดภัย ไม่มีขยะ มีกล้อง CCTV อีกเยอะเต็มไปหมด มีไฟฟ้าสว่าง ทุกคนต้องการถนนหนทาง มีทุกอย่าง แต่ไม่รู้จะเอาเงินจากที่ไหน กู้ก็ไม่ได้ เดี๋ยวเป็นหนี้สาธารณะ พอเริ่มลงทุน ทุจริต ก็ไม่ต้องไปไหนแล้ว ผมก็ปวดหัวทุกวัน คนทุจริตคือทุจริต คิดดีคือคิดดี หามา มาบอกผม เพียงแต่ไม่อยากพูด เพราะเสียงชื่อประเทศ แต่ก็ไม่ได้ปล่อยละเลยทุกเรื่อง
4) ยุทธศาสตร์ด้านการสร้างโอกาสความเสมอภาคและเท่าเทียมกันในสังคม 5) ยุทธศาสตร์ด้านการสร้างการเติบโตบนคุณภาพชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม พัฒนาตามแนวทางพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ทรงรับสั่ง พัฒนาแบบตะวันตกและตะวันออก ตะวันตกพัฒนาแบบรวดเร็วแต่ไม่ยั่งยืน พัฒนาแบบตะวันออกช้าแต่ยั่งยืน ให้นํา 2 อย่างผสมกันได้ไหม ไม่มีอย่างใดอย่างหนึ่ง ถ้าเราช้าเกินไปก็ไม่ทัน เอาตะวันตกมาเสริมบ้าง เอาคนเขามาช่วยบ้าง นี่จะเอาใครมาไม่ได้เลย เก่งทั้งหมด ประเทศไทยคนเก่งจํานวนมาก แต่ทําไมเดินไม่ได้ บางอย่างที่ประเทศไทยขาดก็เอามาเสริม มาต่อยอด มาทําเพิ่มในสิ่งที่น้อยกว่าเขาอยู่ แล้วกติกาทั้งหมดเราเป็นคนกําหนดกติกา ใครมาประเทศไทย รัฐบาลเป็นคนกําหนดกติกาทั้งสิ้น กติกาต้องดี และรับความคิดเห็น 6) ยุทธศาสตร์ด้านการปรับสมดุลและพัฒนาระบบการบริหารจัดการภาครัฐยุทธศาสตร์ระบบจัดการภาครัฐ ท่านรู้อยู่แล้วในเมื่อจะไป 4.0 เราจะไปดิจิทัล เราจะไปรัฐบาล 4.0 รัฐบาลที่ใช้ดิจิตอลในการขับเคลื่อน ลดการใช้กระดาษ วันนี้ยังไปไม่ได้ทั้งหมด จุดต่าง ๆ ยังไม่ครบ แล้วจะไปได้ไหม อันนี้บอกไม่เห็นถึงสักที ยังใช้กระดาษจํานวนมากอยู่ เวลามาติดต่อราชการทําไมต้องมีสําเนา สรุปว่าทุกคนพยายามจะถอยหลังกลับไปที่เดิมหมด เอาสบาย ๆ ง่าย ๆ เอามาแล้วก็จบง่าย ๆ ไม่ได้แล้ว เพราะฉะนั้นต้องอยู่ที่พวกเราทุกคนช่วยกันอธิบายว่าบางอย่างก็จําเป็น
บางครั้งเวลามาติดต่อราชการ ราชการต่อไปต้องเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างกันให้ได้ สําเนาไม่ต้องเอามา มาขอตรงนี้ เสียค่าถ่ายเอกสารนิดหน่อย ไม่ต้องเสียเวลาวิ่งกลับไปกลับมา 3 รอบ กว่าเอกสารจะครบ ทําให้เสียเวลา ตอนนี้เอาง่าย ๆ ทําอย่างไรถึงจะลดเอกสาร เวลาประชาชนมาติดต่อราชการก็ให้ขอเอกสารที่หน่วยงานที่เขามาติดต่อได้ทันที ซึ่งเรื่องนี้ระบบราชการต้องเชื่อมโยงกันให้ได้ก่อน การปรับปรุงระบบการบริหารจัดการ ข้าราชการต้องมีใจในการทํางานถึงแม้ว่าเงินเดือนจะไม่มาก ผมก็เป็นแบบนั้นมาก่อน เพราะไม่มีใครจะโตเรียนลัดไม่ได้ หรือจะรวยมาตั้งแต่เด็กไม่ได้ แต่โตเพราะต้องสะสมมาแล้ว ซึ่งก็เป็นไปตามพ่อแม่แต่ละคน แต่ละครอบครัว และอะไรต่าง ๆ อีกจํานวนมาก เพราะฉะนั้นจึงไม่เท่ากันไม่ได้ ถึงอย่างไรก็ไม่เท่า เพียงแต่ว่าจะพอใจ มีความสุขอย่างที่ตัวเองมีอยู่หรือไม่ บริหารจัดการภาครัฐหลายเรื่อง
ทั้งนี้ กรอบยุทธศาสตร์ชาติทั้ง 6 ด้าน จึงไปสู่การทํางานวันนี้ ซึ่งผมได้แต่งตั้งคณะกรรมการเตรียมการยุทธศาสตร์ชาติขึ้น ภายใต้คณะกรรมการเพื่อพิจารณากลั่นกรองเรื่องเสนอคณะกรรมการบริหารราชการแผ่นดินตามกรอบการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความปรองดอง (ป.ย.ป.) ซึ่งคณะกรรมการภายใต้ ป.ย.ป. มีหลายคณะที่ทํางานร่วมกัน ทําทุกคณะยังทําได้แค่นี้ เพราะว่ามีขั้นตอนมาก อะไรที่ทําไม่ได้ในขั้นตอนปกติ ต้องนํามาเข้า ป.ย.ป. หรือคณะกรรมการยุทธศาสตร์ แต่หากเรื่องอะไรที่ปลดล็อกไม่ได้จริง ๆ ก็ใช้คําสั่งตามมาตรา 44 ผมถามว่าวันหน้าหากไม่มี มาตรา 44 อยู่กันได้ไหมประเทศนี้ เพราะฉะนั้นทําอะไรต้องรอบคอบ
วันนี้ผมยอมรับได้ว่าถ้ามีความจําเป็นต้องใช้มาตรา 44 ก็ต้องใช้ในบางครั้ง เพราะว่าเราต้องเปลี่ยนแปลงให้เร็ว เพื่อให้สามารถดูแลประชาชนได้ แต่ทําอย่างไรที่จะให้ไม่เดือดร้อนมากนัก แต่ต้องทําและมี สิ่งที่ทําในวันนี้แผนแม่บทต้องส่งให้คณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ ที่เกิดขึ้นตามพระราชบัญญัติการจัดทํายุทธศาสตร์ชาติ ซึ่งจะตั้งภายในปีนี้ตามรัฐธรรมนูญ ประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติคือใคร นายกรัฐมนตรีก็ผมนี่แหละ คิดร่างเสร็จแล้วก็ต้องมาเป็นเองอีก เพราะต้องทําให้เสร็จก่อน ต้องทําแผนแม่บทให้เสร็จแล้วส่งต่อรัฐบาลต่อไป ใครจะมาเป็นนายกรัฐมนตรี ก็มาเป็นประธานต่อทํานองนี้ เพราะฉะนั้นคาดว่าจะมีผลในการจัดการยุทธศาสตร์ชาติคณะกรรมการต่าง ๆ ทํางานได้ตั้งแต่ประมาณเดือนสิงหา 2560 จะได้สัมฤทธิ์ผล แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระยะ 5 ปี ทั้งในส่วนของแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 12 ที่ประกาศใช้ไปเมื่อเดือนตุลาคม 2559 และแผนพัฒนาฉบับต่อๆ ไป เป็นการวางรากฐานการพัฒนาด้านต่าง ๆ ให้บรรลุเป้าหมายระยะยาว เพราะยุทธศาสตร์และแนวทางการพัฒนาที่กําหนดไว้ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จะเป็นการเริ่มต้น สานต่อ และรองรับการพัฒนาที่ต่อเนื่องกันไปตลอด 20 ปี โดยเฉพาะแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 12 ที่เชื่อมโยงกับยุทธศาสตร์ในระยะยาวทั้ง 6 ด้านของยุทธศาสตร์ชาติ มีความแตกต่างจากแผนพัฒนาฯ ฉบับอื่น ๆ ที่ผ่านมา โดยเฉพาะแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 12 มีการลงรายละเอียด มีผลสัมฤทธิ์ การคาดการณ์ว่าต้องการอะไรในแต่ละกิจกรรม ใครต้องเป็นคนทํา เป็นหน้าที่รับผิดชอบของระบบส่วนราชการและของทุกภาคส่วน
เพราะฉะนั้นแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 12 จะมียุทธศาสตร์ทั้งสิ้น 10 ด้านสะท้อนการไปถึงเป้าหมายในระยะ 20 ปีของยุทธศาสตร์ชาติอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นใน 6 ยุทธศาสตร์แรกของแผนฯ ที่ตอบสนอง 6 ยุทธศาสตร์หลักของยุทธศาสตร์ชาติโดยตรง ได้แก่ (1) การเสริมสร้างและพัฒนาศักยภาพทุนมนุษย์ (2) การสร้างความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ําในสังคม (3) การสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและแข่งขันได้อย่างยั่งยืน (4) การเติบโตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (5) การเสริมสร้างความมั่นคงแห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศสู่ความมั่งคั่งและยั่งยืน และ (6) การบริหารจัดการในภาครัฐ ป้องกันการทุจริตประพฤติมิชอบ และธรรมาภิบาลในสังคมไทย รวมถึงอีก 4 ยุทธศาสตร์ที่จะสนับสนุนการพัฒนาประเทศให้ขับเคลื่อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ได้แก่ (7) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบโลจิสติกส์ (8) การพัฒนาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัย และนวัตกรรม (9) การพัฒนาภาคเมืองและพื้นที่เศรษฐกิจ และ(10) การสร้างความร่วมมือระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนา
หัวใจสําคัญคือเราจําเป็นต้องขับเคลื่อนในเรื่องนี้ เรื่องแรกพูดไปแล้ว คนพันธุ์ใหม่คือ คนที่เราต้องใช้คนเป็นศูนย์กลางพัฒนา เพราะฉะนั้นเราต้องเรียนรู้ พัฒนาคนทุกช่วงวัย คนดีคนเก่ง มีหลักคิดที่ถูกต้อง มีศักยภาพและการเรียนรู้ มีความคิดสร้างสรรค์ เป็นหัวใจสําคัญในการเพิ่มศักยภาพการแข่งขันทั้งในภาคการผลิต เพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับประเทศ เขาเรียกคนพันธุ์ใหม่ให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลก ไม่ใช่ก้มหน้าก้มตา หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินตลอดเวลา พัฒนาไม่ได้ เพราะที่ผ่านมารัฐบาลไม่ได้เปิดโอกาสตรงนี้ไว้ เพราะฉะนั้นตรงนี้คือสิ่งที่เราต้องเร่งดําเนินการเกี่ยวกับเรื่องคน ให้คนมีจิตสํานึกนึก ความรับผิดชอบต่อส่วนรวม นําไปสู่การสร้างสังคมที่พึงปรารถนา ไม่เรียกร้องมากจนเกินไป มีจิตอนุรักษ์ ช่วยกันรักษาฟื้นฟู ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า ถ้าทําอย่างนี้ได้ก็จะไม่รบกวนซึ่งกันและกัน เจ้าหน้าที่ไม่ต้องทํางานอะไรมากนัก จะได้ไปดูแลเรื่องความสงบเรียบร้อย ช่วยเหลือประชาชน ดีกว่าต้องมาคอยตรวจจับ แก้ปัญหาการบุกรุกอะไรต่าง ๆ เต็มไปหมด เพราะความยากจนจึงต้องมาบุกรุกป่า ทําลายป่าไปเรื่อย ๆ ทําอย่างนี้ถูกต้องหรือ นําเขาออกมา แล้วหางานให้เขาทํา วันนี้กําลังไปคิดว่ามีที่ดินอยู่จะทําอย่างไร บางคนมีที่ดินจํานวนมาก แต่ไม่ทําให้เกิดประโยชน์ ลองไปคุยว่าจะทําอย่างไร ให้คนเหล่านั้นที่มีที่ดินจํานวนมาก ซึ่งเขาซื้อมาโดยถูกต้องโดยชอบตามกฎหมาย จะทําอย่างไรให้เขาแบ่งปันให้ชาวบ้าน โดยให้ชาวบ้างได้ไปทํา เป็นคนออกแรงและทําในพื้นที่นั้นได้ไหม ซึ่งกําลังคิดอยู่ ถ้าไม่คิดแบบนี้ก็ทําอะไรไม่ได้ จะมัวแต่โต้กันไปกันมาแบบนี้ แต่การจัดหาที่ดินดังกล่าวไม่ใช่เอื้อประโยชน์เขาแน่นอน อาจจะมีอะไรให้เขาร่วมมือ ตรงนี้กําลังคิดหาแนวทางกันอยู่
นอกจากการจัดพื้นที่ วันนี้มีการปลูกยางในพื้นที่บุกรุก 3 ล้านกว่าไร่ ถ้า 3 ล้านไร่ไม่มี ราคายางจะตกไหม คงไม่ตกขนาดนี้ ถ้าไม่บุกรุกขนาดนี้ เพราะมีการปลูกยากมากจนเกินไป แล้วจะขายให้ใคร อย่ามาบอกว่าจะขายได้ดีกว่านี้ ท่านอดีตนายกรัฐมนตรี นายชวน หลีกภัย ยังออกมาพูดเองเลย ผลผลิตการเกษตรไม่มีดีกว่าเดิม จนสูงขึ้นแบบเก่า เป็นไปไม่ได้ ถามว่าจะเอาคนบุกรุกออกมาได้อย่างไร ต้องหามีธีการ การจัดที่ดิน การหา สปก. การจัดสรรที่ดินตามนโยบายของรัฐบาลนี้ คือทําในพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม โดยไม่ให้โฉนด ถ้าให้โฉนดก็ขายอีก เข้าสู่วงจรเดิม พอนายทุนมาซื้อก็ขายให้เขาแล้วบอกว่านายทุนผูกขาด แล้วไปขายให้เขาทําไม ด้วยความจําเป็น ผมรู้ แต่เขาต้องไม่ไปสู่จุดที่เขาต้องขายที่ เพราะเลยเวลามาแล้ว รัฐบาลนี้เข้ามาเลยเวลาไปแล้วที่จะแก้ปัญหาตรงนี้ ฉะนั้นต้องหาพื้นที่ดินให้เขาให้เหมาะสม ถ้าจะเอาคนออกจากป่าที่ถูกบุกรุก ก็ต้องหาที่ทํากินให้เขา หาอาชีพให้เขา ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่เอาคนจํานวนเป็นแสน ๆ ล้าน ๆ คนออกมา ต้องหาวิธีการ ซึ่งรัฐบาลทํามาโดยตลอด การจัดที่ดินก็ทํามา การจัด สปก. ยึดมา ทุกคนถามว่าทําไมไม่เสร็จซักที จะเสร็จได้อย่างไร คนจํานวนเป็นแสนเป็นล้าน แล้วปล่อยปละละเลยกันมาอย่างไร นโยบายส่งเสริมไป แต่ควรจะส่งเสริมว่ายางควรจะปลูกที่ไหน เดิมปลูกทางใต้อยู่แล้ว อากาศก็เหมาะสม แต่ไปส่งเสริมปลูกไปทุกที่ในประเทศ ราคาก็ลดลงไปเรื่อย ๆ แทนที่จะปลูกอย่างอื่น ตรงนี้ต้องคํานึงศักยภาพพื้นที่ อากาศ ดิน ตลาด คน คือเป้าหมายที่จะนําไปสู่การพัฒนา ว่าจะส่งเสริมว่าควรทําอะไร วันนี้ถึงมีการจัดทํา Agri-Map ออกมาว่าพื้นที่ไหนควรจะปลูกอะไร น้ํามีมากที่ไหน น้อยที่ไหน ไม่ใช่ทุกคนเอาแต่ปลูกพืช ๆ แล้วจะเอาน้ําที่ไหน คูคลองก็ไม่มี ขุดก็ไม่ได้ เขื่อนก็ทําไม่ได้ ก็ปล่อยลงทะเลหมด เพราะไม่มีเขื่อนที่จะกักกั้นอะไรไว้ได้เลย ทําไม่ได้ทั้งหมด เพราะฝนมันตกลงมาจากข้างบนสู่ข้างล่าง ฝนไปตกใต้เขื่อนเป็นส่วนใหญ่ แล้วไม่มีอะไรกักไว้เลยตรงภาคเหนือตอนล่าง ไม่ใช่ผมอยากจะสร้างเขื่อนอีกนะ แต่ผมพูดให้ฟังว่าแก้ปัญหากันไม่ถูกจุดมาโดยตลอด แล้ววันนี้ก็ยังแก้ไม่ได้อีก รัฐบาลนี้ต้องโดนอีกว่าไม่ทํา ไม่ได้แก้ตัว แต่หลักการเอาไปคิดดู
รัฐบาลพร้อมสนับสนุนการพัฒนาและสร้างคนคุณภาพในทุกมิติ เพื่อเตรียมตัวไปสู่ศตวรรษที่ 21 วันนี้เราอยู่ที่ 19 20 21 เราต้องอยู่ร่วมกัน ไม่ใช่เราพูดแต่เรื่องคนพันธุ์ใหม่ แล้วพันธุ์เก่าจะไปอยู่ตรงไหน เพราะฉะนั้นคนพันธุ์เก่าก็ต้องมีการพัฒนาตัวเองร่วมไปกับอดีต ปัจจุบัน อนาคต ต้องอยู่ด้วยกันทั้งหมด ไม่มีอะไรที่ทิ้งกันได้ จะไม่ทิ้งของเก่า ไม่มีประชาธิปไตยโดยทิ้งของเดิม ไม่ใช่ ต้องเดินหน้าไปด้วยกัน การเตรียมคนเข้าสู่สตวรรษที่ 21 การส่งเสริมคนไทยให้มีสุขภาพดีตลอดชีวิต สร้างสังคมให้เป็นสถาบันทางสังคมที่เข้มแข็ง โครงการยกระดับมาตรฐานกําลังคนอาชีวศึกษา เพิ่มทักษะฝีมือในอุตสาหกรรมที่เป็นเป้าหมายการพัฒนาประเทศ การจัดตั้งศูนย์เทคโนโลยีชั้นสูงรองรับอุตสาหกรรมแห่งอนาคตและพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออกและรองรับนโยบายไทยแลนด์ 4.0 รวมถึงการจัดทํามาตรฐานฝีมือแรงงานและหลักสูตรรองรับไทยแลนด์ 4.0
เรื่อง STEM Education ต้องเร่งรัดดําเนินการ ขณะนี้กระทรวงศึกษาธิการกําลังดําเนินการเต็มที่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่ทําวันนี้แล้วพรุ่งนี้เสร็จทุกเรื่อง ทุกการปฏิรูปที่เป็นปัญหาต้องใช้เวลา คนจํานวนมหาศาล ครูมหาศาล และเด็กมหาศาลกว่า ปัญหาของโรงเรียนก็มี วันนี้ก็มีปัญหาเรื่องงบประมาณค่าใช้จ่ายรายหัว สําหรับรายละเอียดการจ่ายรายหัว ต้องไปดูว่าสเกลจ่ายรายหัวควรจะเป็นไปอย่างไร สมมุติโรงเรียนมี 90 คน มีโรงเรียนขนาดเล็ก 90 คน 100 คน 200 คน ต้องไปดูรายละเอียดว่าจ่ายอย่างไร สัดส่วนครูต่อนักเรียนเท่าไหร่ ถ้าครูต่อนักเรียนตามหลักการที่ผมทราบคือ 1 ต่อ 30 ถ้าโรงเรียนนั้นชั้นหนึ่งมีไม่ถึง 30 คน แล้วบังคับให้มี ป.1 ถึง ป.6 ก็เท่ากับมี 6 ชั้น ถ้ารวมทั้งหมดมี 90 คน ก็ได้ครูแค่ 3 คน ถามว่าชั้นที่เหลือใครจะไปสอน ลงรายละเอียดแบบนี้ จึงจะเรียกว่าปฏิรูป และทําให้ใช้งบประมาณได้อย่างถูกต้อง ไม่เช่นนั้นโรงเรียนก็ต้องไปหาทางว่าจะต้องทําอย่างไร ก็จะทําให้มีปัญหาเรื่องงบประมาณไม่พอ หรืองบรายหัวที่มีปัญหาอยู่ในขณะนี้ เพราะต้องเก็บงบฯ รายหัวเอาไว้จ้างครูเพิ่ม ซึ่งไม่ถูกต้อง ไปแก้ใหม่ ผมเข้าใจว่ากระทรวงศึกษาธิการกําลังดําเนินการอยู่ ทุกเรื่องต้องมีงบประมาณอยู่จํานวนหนึ่ง ด้วยจํานวนนักเรียน ด้วยชั้นเรียน จะแก้อย่างไร งบประมาณต้องไปอย่างไร ถ้าเหมาจ่ายกันอยู่แบบนี้การจ่ายรายหัวก็จะตรงบ้างไม่ตรงบ้าง นําไปสู่ปัญหาที่ฟ้องร้องกันอยู่ในขณะนี้ ทุกเรื่อง เพราะไม่ลงรายละเอียดการทํางาน
การจัดตั้ง “ศูนย์สะเต็มศึกษา” และเครือข่ายในการพัฒนาหลักสูตร รวมถึง “ครูพี่เลี้ยง” จะช่วยพัฒนาครูผู้สอน วันนี้ต้องฝึกครูใหม่ขึ้นมาด้วย ไม่ใช่จะปรับการศึกษา ปฏิรูปการศึกษา แต่ครูไม่ได้ทําอะไรกับเขา วันหนึ่ง ๆ เขาก็ต้องสอนไปเรื่อย ๆ สอนแบบเดิม แต่เราต้องคิดให้มีการสอนคนรุ่นใหม่ เขาจะปรับตัวเองได้หรือไม่ จึงต้องมีครูรุ่นใหม่ ครูวิทยากรลงพื้นที่ ไปปรับในเรื่องกิจกรรมเขตการศึกษา ปรับการมีส่วนร่วม นี่คือการปฏิรูปการศึกษา ซึ่งต้องแก้ทั้งครู โรงเรียน และผู้บริหาร ถ้าทุกคนยังติดแบบเดิมไปไม่ได้ทั้งหมด ก็ไม่ต้องมาพูดเรื่องการปฏิรูป ไม่มีทางไปได้ทั้งหมด ถ้าทุกคนไม่รู้จักว่าจะยอมเสียตรงไหน จะได้ตรงไหน ใครได้บ้าง ต้องฝากกันด้วย เรื่องสะเต็มศึกษา (STEM) เราขาดคนกลุ่มนี้ไปเยอะ เพราะฉะนั้นต้องไปดูว่ามหาวิทยาลัยต่าง ๆ จะทําอย่างไร มีจํานวนเป็น 100 แห่ง ผลิตคนออกมาพอเพียงและตรงกับความต้องการของประเทศจะต้องใช้หรือไม่ โดยเฉพาะเมื่อจะทํา 4.0 แล้วจะทําได้อย่างไร จะมีคนเพียงพอไปป้อนเขาหรือไม่เรื่องแรงงานต่างด้าว วันนี้กระทรวงแรงงานได้กําหนดยอดออกมาแล้ว จํานวน 60,000 คน ถามว่า 60,000 มีที่เขาต้องการอะไร มี 2,000 คน แล้วจะไปได้ไหม ต้องมีการส่งต่อวันนี้ให้มาทําใหม่ทั้งหมด ทั้งกระทรวงแรงงาน กระทรวงศึกษา ผลิตคนออกมา แล้วให้กระทรวงมหาดไทยไปดูว่าการผลิตคนออกมาสอดคล้องกับแผนจังหวัดหรือไม่ รวมถึงงบประมาณที่ใช้แต่ละกลุ่มจังหวัด และจังหวัดจะทําอย่างไร ต้องเข้าไปดูทั้งหมด จึงทําให้ปฏิรูปได้ และพัฒนาคนในประเทศไทยไปสู่คนที่มีคุณภาพ
เรื่องภาษาต่างประเทศ วันนี้ผมได้บอกไปแล้ว ว่าในสถานที่ราชการทั้งหมด ควรมีคําภาษาอังกฤษ ติดตามสถานที่ต่าง ๆ หรือตามป้ายต่าง ๆ เพื่อการให้คนเห็นแล้วเกิดการตื่นตัวที่จะเรียนรู้ และพัฒนาตนเองในฝึกอ่านและเขียนภาษาอังกฤษได้ เน้นบางคําที่จําเป็น พอเห็นบ่อย ๆ ก็อ่านออก เขียนได้เอง โรงงานทุกโรงงานไปดําเนินการ ให้มีทั้งภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่น เกาหลี อย่างน้อยก็จําทําให้สามารถสื่อสารได้ สั่งงานได้ ทักทายได้ เช่น สวัสดี ขอโทษ ขอบคุณ อีกหน่อยเดี๋ยวก็เก่งภาษาอังกฤษเอง
รวมทั้งต่อไปนี้การสอบข้าราชการทุกกระทรวงต้องสอบภาษาอังกฤษด้วย และต้องเร่งดําเนินการด้านพัฒนาฝีมือแรงงานและความมั่นคงในอาชีพ ซึ่งหลายเรื่องมีความก้าวหน้าไปมาก เช่น (1) ศูนย์บริการจัดหางานเพื่อคนไทย (Smart Job Center) (2) การสร้างระบบมาตรฐานแรงงาน ช่วยกําหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือแรงงาน เพื่อรองรับ 10 อุตสาหกรรมเป้าหมายของรัฐบาล ซึ่งหลายคนก็เรียกร้องรายได้ให้ได้เท่ากัน ต้องดูด้วยจะเอาเงินที่ไหน ถ้าบริษัท ผู้ประกอบการ SMEs ได้รับผลกระทบแล้วจะทําอย่างไร ซึ่งจะทําให้ไม่มีงานทําทั้งหมด ตรงนี้ต้องถ้อยทีถ้อยอาศัย สัดส่วนการแบ่งผลประโยชน์ก็มีความแตกต่าง บางธุรกิจที่มีความเสี่ยงล้มเมื่อไรเขาก็เจ๊งหมด ต้องคํานึงถึงทั้งสองฝ่าย ต้องพึ่งพาอาศัยกันให้ได้ และ (3) การส่งเสริมอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ภายใต้กลไกประชารัฐ เป็นต้น ที่กล่าวมาเป็นการบูรณาการหน่วยงาน และการสร้างระบบตลาดแรงงานที่สอดคล้องกันของฝั่ง Demand คือ กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงพาณิชย์ และฝั่ง Supply คือ กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงแรงงาน ให้รองรับการก้าวไปสู่ “ไทยแลนด์ 4.0”
ทั้งนี้ ในอนาคตเราจะต้องยกระดับจาก “ผู้ใช้แรงงาน” เป็น “ผู้ใช้พลังสมอง” หรือที่เรียกว่าจาก Manpower สู่ Brainpower ผมอยากให้ทุกภาคส่วน ให้ความสําคัญกับการพัฒนาตนเอง โดยเริ่มจากการเห็นว่าตนเองนั้น มีความสําคัญกับการพัฒนาประเทศเท่าเทียมกัน สื่อมวลชนไทยบอกทุกคนอยากจะมีส่วนร่วม ทุกคนอยากแสดงความคิดเห็น ทุกคนอยากจะพูด เพราะฉะนั้นต้องสร้างหลักการที่จะร่วมมือกันให้ได้อย่างไรก่อน ไม่ใช่ค้านทุกเรื่อง ไปไม่ได้ทั้งหมด ซึ่งมีหลายกลุ่มหลายฝ่าย ทั้งภาครัฐ เอกชน ประชาชน ภาคประกันสังคม ภาคองค์กรอิสระ NGOs พอพัฒนาตรงนี้ NGOs ออกมาบอกทําไม่ได้ สรุปคือทําไม่ได้สักเรื่องเพราะขัดแย้งกัน แล้วประเทศชาติจะไปอย่างไร จึงขอร้องให้ NGOs มาดูในส่วนนี้ด้วยว่า เราจะพัฒนาอย่างไร เพื่อสร้างความสมดุลกันในการพัฒนาประเทศตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ ถ้าต้องเสียตรงนี้ แล้วได้ส่วนนี้ทดแทนมา เพื่อประชาชนของเรา พอจะยอมกันได้ไหม ไม่ใช่ทั้งหมด แค่ส่วนหนึ่ง แล้วมาพัฒนาทดแทนเพิ่มเติมขึ้นมา ถ้าทําอย่างนี้ได้เหมือนกับต่างประเทศทํา ก็จบได้ทุกเรื่อง ส่วนอันไหนที่ใช้ไม่ได้ก็ใช้ไม่ได้ เพราะเป็นพื้นที่ป่าอุทยาน พื้นที่ป่าต้นน้ํา แต่ถ้าพื้นที่ตรงไหนเสื่อมโทรมจะทําได้ไหมก็ค้านไปทุกเรื่อง ก็มีปัญหาภายในกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็น น้ํา พลังงาน ต่อต้านทุกเรื่องมีปัญหาหมด เพราะมีคนที่มีส่วนได้ส่วนเสียอยู่ตรงนั้นมาก บางอันที่ไม่สุจริตก็ใช้ประชาชนเป็นเครื่องมือ รัฐก็ทําอะไรไม่ได้เหมือนเดิม แล้วก็กลับมาว่ารัฐไม่ทําอะไรเลย ไม่ทําอะไรให้สําเร็จสักเรื่อง
การเปลี่ยนแปลงโลก คุณธรรมเป็นประเด็นสําคัญที่จะละเลยไปไม่ได้ ซึ่งรัฐบาลได้ประกาศใช้ “แผนแม่บทส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ” ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2559 – 2564 นับเป็นแผนงานระดับชาติ ด้านการส่งเสริมคุณธรรมอย่างเป็นระบบฉบับแรกของประเทศไทยที่เปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วน ได้มีส่วนร่วมปลูกฝังคุณธรรม มีแผนแม่บทส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ แต่ไม่ใช่มีแผนแล้วจะสร้างคุณธรรมได้ เพราะอยู่ที่ใจทุกคน คุณธรรม ศีลธรรม ศีลธรรมมี 5 ข้อ ถ้าทุกคนรักษาศีล 5 ข้อได้ ก็ทําให้ไม่มีปัญหา ไม่ขโมยลักทรัพย์ ไม่ฆ่าคน ไม่ผิดในกาม ไม่ดื่มเหล้าเมายา แล้วตั้งใจทํางานเป็นคนดี สร้างบ้าน สร้างเมือง บ้าน วัด โรงเรียน นํามาใช้เป็นพื้นฐาน ขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ขณะนี้ศูนย์เรียนรู้การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตร (ศพก.) ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จํานวน 882 ศูนย์ เป็นการพัฒนาคนโดยนําคนมาเรียนรู้ ศพก. ศูนย์ของกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงศึกษาธิการ มีจํานวน 2,500 ศูนย์ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีศูนย์เทคโนโลยีชุมคนให้คนมาเรียนรู้ เพื่อจะได้มีช่องทางขายของผ่านทางออนไลน์ได้ ซึ่งมี 2,000 กว่าศูนย์ ตรงนี้ได้ดําเนินการทั้งหมดแล้ว
ในปี 2560 จะเน้นคุณธรรมอันพึงประสงค์ 4 ประการ ความพอเพียง มีวินัย สุจริต และจิตอาสา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงรับสั่งว่า ขอให้พวกเราร่วมมือในลักษณะจิตอาสา ทรงมีความพึงพอใจ มีความสุขที่เห็นประชาชนมาร่วมกับงานกับทหาร เจ้าหน้าที่ฝ่ายบ้านเมือง ทุกคนในพื้นที่ขณะนี้ก็ทําในกรุงเทพอยู่ และพระองค์ก็ส่งเสริมจัดหน่วยทหารของท่านมาช่วย ขุดลอกคูคลอง กําจัดผักตบชวา นําประชาชนมาช่วยในพื้นที่ ซึ่งวันนี้กระทรวงมหาดไทยน้อมรับใส่เกล้าฯ และจะดําเนินการในพื้นที่ต่างจังหวัดด้วย ทหาร ตํารวจต้องลงไปช่วยด้วย พระองค์ท่านทรงรับสั่งว่า เห็นผลได้เร็ว เห็นผลทันที ก็ต้องเสียสละกันและสร้างจิตอาสา มีอะไรที่ให้พระองค์ทรงพระราชทานความช่วยเหลือ ให้ประสานไป ความพอเพียง มีวินัย จิตอาสา ถ้าร่วมมือก็สามารถแก้ปัญหาได้ แต่ถ้าเรียกร้องทุกอย่างแก้ไม่ได้สักเรื่องถ้าไม่ร่วมมือกันบ้าง เช่น ช่วยกันเก็บผักตบชวาคนละต้นก็หมดแล้วไม่ต้องรอเจ้าหน้าที่อย่างเดียว ค่าขยะเก็บ 20 บาทต่อเดือน ซึ่งในแต่ละวันเราทําขยะเกิน 20 บาทหรือไม่ จ้างรถเก็บขยะจ้างคนขนขยะ 20 บาทต่อคน ต่อครัวเรือนด้วย มีอยู่ 4 ล้านกว่าครัวเรือน ต้องหาเอางบกลางมาเพิ่มลงไปอีกเกือบหมื่นล้านบาทในเรื่องการเก็บขยะ ตรงนี้ไปช่วยกันคิด
สร้าง อบต.คุณธรรม ร่วมกันประกาศเจตนารมณ์ ให้มีหน่วยงานที่มีคุณธรรมในทุกพื้นที่ อบต.คุณธรรมบริษัทคุณธรรม โรงพักคุณธรรม โรงเรียนคุณธรรม โรงพยาบาลคุณธรรม ขณะนี้ขยายภาคีเครือข่ายไปได้มากกว่า 5,000 แห่งทั่วประเทศรวมหมื่นกว่าแห่ง กํานันผู้ใหญ่บ้านจะทําอย่างไร ถ้าทุกคนคิดด้วยกันไปด้วยกัน พัฒนาตัวเองทั้งหมด ทุคนก็จะมีความคิดแบบที่ผมพูด ไม่อย่างนั้นก็ไม่ได้คิด ต้องคิดอะไรที่เป็นแกน คือแก่น ของการปฏิรูปประเทศ ของการพัฒนาประเทศ ให้ประชาชนมีความสุข อย่างที่เราอาสาเข้าจะทําเพื่อเขา ไม่ใช่เข้ามาเพื่อผลประโยชน์ ไม่ใช่เข้ามาเพื่อจะได้อะไร แต่เข้ามาต้องคิดว่าจะให้อะไรกับประชาชน นั่นคือหน้าที่ของนักการเมืองทุกคน เสียสละ เราต้องช่วยกันสร้างชุมชนที่พึ่งพาตนเองได้ สิ่งเหล่านี้จะสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี เพื่อให้พ้นจากกับดักของการทุจริตคอรัปชั่น คนรุ่นใหม่โตไปต้องไม่โกง มีหลักสูตรการศึกษาซึ่งผมให้กระทรวงเอาไปสอนแล้ว “โตไป ต้องไม่โกง” ใครเห็นพ่อแม่โกง ต้องช่วยบอกพ่อแม่ด้วยให้เลิกโกงได้แล้ว อายเพื่อน “หิริโอตัปปะ” หากทําไม่ดีก็ควรละอาย ไม่มีใครรู้ แต่ตัวเองรู้เอง ให้ลองไปคิดดู ต้องแก้ทั้งเจ้าหน้าที่และประชาชน สําหรับเรื่องทุจริตนี้ ทั้งผู้ให้และผู้รับ
อีกประเด็น เรื่องของปัญญาร่วมกับความรู้ ทุกคนมีสติปัญญา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงรับสั่งไว้แล้ว ทํามากได้น้อย คือออกแรงมาก ๆ แล้วได้น้อย เช่น ปลูกข้าวมาก ๆ แล้วราคาตกต่ํา เพราะฉะนั้น ต้องเปลี่ยนมาเป็นทําน้อยได้มาก คือออกแรงน้อยลงใช้เครื่องจักรแทน เอาทุนที่ไหนมาต้องไปดูตรงนั้น และลดต้นทุนได้อย่างไร ทํามากได้น้อย คือออกแรงมากแต่ไม่ได้ราคา เพราะไม่ได้คุณภาพ ดังเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ผ่านมา ต้องเปลี่ยนมาเป็นทําน้อยได้มาก เพื่อให้เกิดการเสียหายจากการลงทุนซ้ําแล้วซ้ําอีก เช่น น้ําท่วม ฝนแล้ง ไปดูกันว่าจะแก้ไขอย่างไรได้ จะปรับเปลี่ยนอะไรได้บ้าง เทคโนโลยี ความรู้ ต้องช่วยกัน ทําอย่างไรจะขายของในปริมาณน้อยลงแต่ได้ราคาสูงขึ้น ซึ่งต้องดู Demand และ Supply ต้องดูให้ทั่ว อย่าไปมองตรงโน้น ตรงนี้ก็กลายเป็นรัฐบาลแก้ปัญหาไม่ได้ ไม่ตรงจุดอีก ที่เขาต้องการให้ถูกจุดคือเอาเงินไปให้ มันผิดกติกาไม่ถูกจุด วันนี้หลายอย่าง ไม่เอาสินค้าเขาเข้ามาก็ผิดข้อตกลงทางการค้า แล้วจะทําอย่างไร ถ้าเราผิดเขาก็ไม่ซื้อเรา ถ้าเราไม่ซื้อเขาเขาก็ไม่ซื้อเรา แล้วอยู่ได้หรือไม่ ต้องหากติกาให้เหมาะสม อย่ามาบอกว่าทําไมเราต้องเอาเขาเข้ามา เพราะบางอย่างขาดก็ต้องเอาเข้ามา ถ้ามีอยู่แล้วก็ไม่เอาเข้ามา ทุกคนก็ต้องช่วยกันป้องกันไม่ไปซื้อของที่ในพื้นที่บุกรุก และนําเข้าของผิดกฎหมาย หลายคนยังชอบอยู่ แล้วบอกว่ารายได้ลดลง เศรษฐกิจแย่ลง ไม่พอเพียง เพราะทําทุจริตไม่ได้หรืออย่างไร ไม่ใช่ เพราะฉะนั้นต้องทําให้ถูกต้อง จะได้พอ ๆ กัน อย่าเอาเปรียบซึ่งกันและกัน เราต้องเสริมสร้างให้บุคลากรประเทศมีทักษะการคิดวิเคราะห์ นําผลงานการวิจัยพัฒนาไปต่อยอดให้ได้
วันนี้มีหลายอย่างที่รัฐบาลนี้ขึ้นบัญชีเราต้องการจะเพิ่มงบประมาณการวิจัยและพัฒนาให้ได้ร้อยละ 1.5 เปอร์เซ็นต์ของ GDP เมื่อสิ้นสุดแผนฯ ฉบับที่ 12 วันนี้ก็ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งในนั้นจะมีงบประมาณของรัฐ สถาบันการศึกษา และภาคเอกชนเข้ามาเพิ่มอีก โดยในการลงทุนจากต่างประเทศจะเพิ่มตรงนี้ด้วยให้เขาเข้ามาลงทุน แล้วลดภาษีให้เขาเรื่องการวิจัยและพัฒนา เป็นการต่อยอดของเรา เอาคนเข้ามาก็ต้องสร้างแรงจูงใจให้เขาเวลาระยะหนึ่ง ต้องทําให้ครบวงจร บัญชีนวัตกรรมไทยผมมาดูว่า เกิดในรัฐบาลนี้ที่มีความชัดเจนขึ้น ที่ชัดเจนมี 14 ประเภท การเกษตร ศึกษา วิทยาศาสตร์การแพทย์ ก่อสร้าง ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ โทรคมนาคม ยานพาหนะขนส่ง ยุทโธปกรณ์ความมั่นคง ยื่นขึ้นขอทะเบียนนวัตกรรมไปแล้ว 201 รายการ ผ่านกระบวนการประกาศแล้ว 56 รายการ ซึ่งไม่เคยมีตัวเลขแบบนี้ออกมา จดได้บ้างไม่ได้บ้าง คิดมาแล้วไม่มีคนทําต่อ บางทีคิดก็ทําซ้ํากันออกมา วันนี้มารวบรวมทําใหม่ทั้งหมดต้องใช้เวลา สิทธิประโยชน์ต้องให้เขา การยกเว้นภาษีนิติบุคคล การผลิตจะทําอย่างไร ต้องเร่งรัดในของการวิจัยพัฒนา คนไทยทําอะไรได้หลายอย่าง เสร็จแล้วเอาไปขายต่างประเทศ เขาก็มาซื้อไปขาย และผลิตเองหมด เราก็ไม่ได้อะไร ขายได้อย่างเดียว วันนี้ต้องมีผลตอบแทนเรื่องการวิจัยส่วนหนึ่ง ถ้าให้ก้อนใหญ่ไม่ได้ก็ให้เขาไปผลิตแล้วขาย ปันผลให้เขาได้หรือไม่ ปีละกี่เปอร์เซ็นต์ของราคาสินค้าที่ขายได้ 5 ปี 10 ปี ให้กับคนวิจัย ซึ่งจะทําให้สามารถจ่ายเงินให้แบบนี้ได้ แต่นี่ไปเรียกเงินเขา สมมุติว่าขายดี 50 ล้าน 100 ล้าน บริษัทที่กําลังจะตั้งก็ไปไม่ได้หมด เขาไปผูกสัญญาอย่างนี้ได้หรือไม่ ให้ไปลองคิดดู
หลายอย่างต้องใช้บุคลากรภายนอกเข้ามาช่วยด้วย อีกอันหนึ่งที่เราจะเกิดขึ้นในอนาคต คือ “ศูนย์นวัตกรรมแห่งอนาคต” หรือเรียกว่า Futurium เป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิต ที่จะเกิดขึ้นที่อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ช่วยกันดูแลรักษาด้วย จะเป็นเรื่องของการสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กทุกคนเข้ามาเรียนรู้ในกลุ่มต่าง ๆ ที่คนเราจําเป็นต้องพัฒนา โดยให้เด็กนักเรียนเข้ามา จะช่วยในการสร้างแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์ใหม่ ๆ ในเรื่องนวัตกรรมการขนส่ง นวัตกรรมหุ่นยนต์ นวัตกรรมพลังงานทางเลือก และเทคโนโลยี สิ่งที่เรามีศักยภาพที่มีชีวิต ซึ่งปี 2564 สร้างเสร็จ มาเที่ยวชมกันด้วย
เรื่องการวิจัยนวัตกรรมเพื่อสังคมและชุมชนก็ทําแล้ว มหาวิทยาลัยทุกมหาวิทยาลัยลงพื้นที่ วันนี้อยากให้นิสิต นักศึกษา โรงเรียน ครู นําเด็กลงไปในพื้นที่บ้าง ไม่ใช่อยู่โรงเรียนอย่างเดียว หรือไปเที่ยวโน้นเที่ยวนี่ไม่ได้ ให้พาลงไปในพื้นที่ของตัวเองจะได้เห็นว่าประชาชนเขาอยู่กันอย่างไร เด็กเขาจะได้ซึมซับว่า เขาลงมาก็จะมีแต่ต้องทําเพื่อคนอื่นเขา นําเด็กอย่างนั้นลงไปในพื้นที่ ไปดูเขาปลูกข้าวอย่างไร ไปดูเขาทํานาอย่างไร ไปดูเขาทํากันอย่างไร เขาก็จะได้ซึมซับว่าโตมาจะทําอะไรเพื่อคนอื่น นําเด็กอย่างนั้นลงไปในพื้นที่ ไปดูว่าเขาปลูกข้าวและทํานากันอย่างไร จะได้ซึมซับว่าการทําสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นไม่ได้ง่าย ไม่อย่างนั้นทุกคนก็จะลอยละล่องเรียนหนังสือ จบมหาวิทยาลัย แล้วก็ฝันจะไปนี้ไปโน้น แล้วไม่มีแรงบันดาลใจ ไปสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กแบบนี้ กระทรวงศึกษาธิการ ทุกหน่วยงาน พาเด็ก พาคนคนรุ่นใหม่ไปดู ยังไม่ต้องพาไปศึกษาดูงานที่ใช้จ่ายเงินทองจํานวนมาก ให้ไปดูประชาชนของเรานี้แหละ ข้าราชการก็ต้องไปดูจะได้คิดออก เอาประชาชนเป็นศูนย์กลางในระบบดิจิตอลไปพัฒนาสู่การลดใช้กระดาษ แต่ต้องไปดูกฎหมายด้วยว่าใช้กันได้หรือไม่ เช่น การรับรองสําเนาอิเล็กทรอนิกส์ที่ส่งมาแล้ว ผลตามกฎหมายว่าอย่างไร กฎหมายต้องไปดู คิดให้มันละเอียด จะได้รู้ว่าปัญหามันไม่ง่าย
การชําระเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ E-payment ร่าง พรบ. การชําระเงิน ต่าง ๆ เหล่านี้กําลังเดินหน้าทั้งหมด ความยากง่ายการอํานวยความสะดวก Ease of doing Business คือความยากง่ายในการประกอบธุรกิจของธนาคารโลก วันนี้ประเทศไทยได้ลําดับสูงขึ้น ลดจาก 3 ปี มาเหลือ 2 ปี 2 ปีเหลือ 12 เดือน แล้ว 12เดือนเหลือ 9 เดือน การจัดตั้งบริษัทต่าง ๆ ก็ต้องไปดูตรงนั้นว่า ไม่ใช่ว่าจะเอื้อประโยชน์อะไร เพราะต่างประเทศเขาจดทะเบียนบริษัทใช้เวลาเท่าไร เช่น ที่สิงคโปร์ใช้เวลา 15 นาที แต่ของเราทําทั้งหมด 10 ขั้นตอน และ กฎหมาย 70 กว่าฉบับ เพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรื่อง IUU เรื่องประมงผิดกฎหมาย ออกกฎหมาย 90 ฉบับ นี่เรื่องเดียวนะ แล้วมีใครทําได้หรือไม่ แล้วมีใครเคยทําไหม รัฐบาลนี้ไม่ได้เก่งกาจ เพียงแต่ข้าราชการเขาทําได้ทั้งหมด ถ้าให้เขาทํา วันนี้ให้ไปทําเรื่องกฎหมาย วันนี้ขอผมพูดเรื่องสําคัญจะได้เข้าใจ คือเรื่องการบริหารจัดการการทํางานของคนต่างด้าว ซึ่งการดําเนินการดังกล่าวเป็นเหตุผลและความจําเป็นที่เราจะต้องทํา เพราะเป็นพันธสัญญาที่มีอยู่แล้ว ทําไหมต้องทําวันนี้ เพราะไม่เคยทํามา ไม่เคยใช้อย่างจริงจังจึงต้องทํา เพราะว่าวันนี้เขากําลังเพ่งเล็งประเทศไทยในเรื่องของการค้ามนุษย์ ซึ่งเรื่องนี้ประเทศมาเลเซียเขาก็ทํา เมื่อวานเขาก็จับกันจํานวนมาก ทําไมเขาต้องทํา เพราะเป็นข้อตกลงกันระหว่างเราทั้ง 3 ประเทศ 4 ประเทศในอาเซียน แรงงานต่อไปนี้ จะต้องขึ้นบัญชีหรือการเอาเข้าที่ชายแดนเท่านั้น ไม่มีการขึ้นในประเทศ เพราะที่ผ่านมา 3 ปีที่รัฐบาลนี้เข้ามาแก้ปัญหา ก็ดีขึ้น เอาขึ้นบัญชีได้ 2 - 3 ล้านคน แต่ถามว่ายังมีปัญหาหรือไม่ ยังมีอยู่ คือคนเหล่านี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติทั้งหมด พอเมื่อเข้ามาแล้วเราก็ผ่อนผันไป จดทะเบียนไป แล้วที่ยังพิสูจน์สัญชาติไม่ได้จะเป็นแรงงานงานชั่วคราว ย้ายงานไม่ได้ เป็นบัตรสีชมพู เรียกว่าการพิสูจน์สัญชาติไม่เสร็จ ซึ่งเมื่อเข้ามาแล้วที่ผ่านมาที่มีปัญหาทั้งหมดจึงจะขึ้นทะเบียนได้ แต่การ การพิสูจน์สัญชาติต้องทําโดยประเทศต้นทาง เขาต้องจัดชุดมาพิสูจน์สัญชาติในประเทศไทย ซึ่งเป็นภาระของเขา เขาจัดเจ้าหน้าที่มา 15 ชุด 20 ชุด ครั้งละ 3 ปี จดทะเบียนได้เท่าไร เป็นหมื่นคน แต่อันนี้เป็นแสนเป็นล้านคน เขาบอกไม่เอาแล้ว ต่อไปนี้ต้องไปจดทะเบียนตรงโน้น ซึ่งคนที่อยู่วันนี้มีทั้งผิดและถูก อันที่ผิดคือไม่มีอะไรสักอย่าง ให้กลับไปที่ชายแดน แล้วไปทําให้ถูกต้องจึงค่อยเดินทางกลับเข้ามา เพราะฉะนั้นตรงนี้ต้องไปแก้กันอีก วันนี้ฝากปลัดกระทรวงไปดูด้วย คนเดิมที่ออกไปเขาก็หวังเพียงขอกลับมาทํางานที่เดิม เช่น เลี้ยงลูก ดูแลบ้าน เขาไว้ใจ เขาไม่อยากได้คนใหม่ ตรงนี้จะทําอย่างไรให้เขากลับมาทํางานที่เดิม
ดังนั้นคนที่ออกไปมี 2 ส่วน ส่วนหนึ่งออกไปแล้วกลับมาทํางานที่เดิมต้องล็อกให้เขา ส่วนที่ 2 ที่ไปจดใหม่เพราะว่าต้องพิสูจน์สัญชาติตั้งแต่ต้นทาง จากแต่ชายแดน ถึงจะเข้ามา ตรงนี้คือคนใหม่ แล้วคนเก่าที่ค้างอยู่จะทําอย่างไร ยังนึกไม่ออกก็ต้องทําใหม่ แต่ทําอย่างไรจะไม่มีผลเสีย คือให้มีคนทํางานเหมือนเดิม วันนี้ทางกระทรวงแรงงานเขาทําอยู่ ผมไม่ต้องการให้ใครเดือดร้อนทั้งสิ้น แต่ไม่ออกได้ไหม ไม่ได้ ต้องออกมา เรื่องของการเสียค่าปรับ ทํางานร้านก๋วยเตี๋ยว โรงงานกุ้ง โรงงานต่าง ๆ ปรับ 4 แสน 8 แสนบาทเป็นไปได้หรือไม่ ไปดูกฎหมายมีเขียนไว้ทั้งหมด ขอร้องอย่าเคลื่อนไหวกันเลย ถ้าเคลื่อนไหวกันไปมาจะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย เราไปประสานหน่วยงานข้างนอกชายแดนให้รู้เรื่อง เห็นใจเจ้าหน้าที่ของรัฐบ้าง ไม่ทําก็ไม่ได้ ทําก็ไม่ได้
เรื่องสิทธิประโยชน์ เรื่องแรงจูงใจ เรื่องการบริหารจัดการข้าราชการรุ่นใหม่ การบรรจุข้าราชการ หรือไม่ใช่ข้าราชการ พนักงานราชการ รัฐบาลนี้เอามาดูหมด ทุกคนอยากเป็นข้าราชการหมด แต่ถามว่าบรรจุทั้งหมดไหวหรือไม่ เขาก็มีการผ่อนคลายในเรื่องของการขาดคน ในเรื่องต่าง ๆ เรื่องภาระของรัฐเขาก็ผ่อนให้แล้วว่าจากข้าราชการก็มีพนักงานราชการมาเพิ่ม วันนี้ทุกคนอยากเป็นข้าราชการทั้งหมด ต้องไปดูใหม่ว่าควรจะต้องทําอย่างไร ผมเห็นใจทุกคน แต่จะทําอย่างไร เอาเงินที่ไหนมาจ้าง ไม่รู้ สรุปว่าเราต้องระมัดระวัง การต่อต้านคอร์รัปชั่น การสูญเสียจากความเชื่อมั่นต่างประเทศ การลงทุนต่างประเทศเขาลงทุน 50 ปี ลงทุน 20 ปี จะขุดเจาะอะไร ไม่ใช่สัญญาวันนี้แล้วพรุ่งนี้เขามา ไม่ใช่ พลังงานเขาต้องลงทุน เขาต้องมีการวางแผนล่วงหน้า 5 - 10 ปี ในการหาเงินมาลงทุนในประเทศอื่น ๆ เราก็เช่นกัน ต้องมองตลาด มองถึง 5 ปี 10 ปี จะเกิดอะไรขึ้น แล้วถึงวางวางแผนจะไปกู้เงินมาเพื่อจะลงทุนในประเทศนั้น ประเทศนี้ เหมือนกันอย่าไปคิดว่า เราต้องทําตอนนี้ ตอนนั้น ต้องให้เวลาเขาด้วย 5 ปี ไปดูว่าพลังงานเรายังขาดอยู่จํานวนเท่าไร 5 ปีจะทําอย่างไร ผมไม่รู้ ไปคิดมาพวกที่ต่อต้าน ถ้า 5 ปี ไม่มีมาใช้เพิ่มเติมทดแทนในสิ่งที่หายไป ๆ ผมถามว่าซื้อเขาทั้งหมดไหวหรือไม่ ไปคิดเอา ทุกอย่างอยู่ในสังคมโลก เช่น พลังงาน อะไรต่าง ๆ ที่มีราคาเหล่านี้ เรากําหนดเองไม่ได้ ต้องเป็นไปตามราคาตามกลไกของตลาดไม่ว่าจะขุดที่ไหน ราคาน้ํามันดิบเป็นไปตามตลาดโลก ทุกอย่างเป็นไปตามราคาตลาดโลก
เรื่อง พ.ร.บ. การอํานวยความสะดวก ในการพิจารณาอนุญาตของทางราชการ พ.ศ. 2558 และ พ.ร.บ.การจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 การดําเนินการโดยใช้กลไก “ประชารัฐ” นั้นก็เป็นอีกแนวทางหนึ่ง ที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทํางานภาครัฐและสร้างความโปร่งใสได้เป็นอย่างดี ตัวอย่าง “พีพี โมเดล” ที่เรียกว่า แผนพัฒนาฟื้นฟูหมู่เกาะพีพี จากที่เก็บรายได้เพียง 1 ล้านบาทต่อปี จนสามารถนํารายได้เข้าประเทศเพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มประสิทธิภาพการทํางานของข้าราชการ ให้มีวิสัยทัศน์ รู้จริง ที่สําคัญคือโปร่งใส ไม่ให้มีการทุจริต ภายใต้การร่วมมือกับภาคเอกชน ชุมชนและนักอนุรักษ์ธรรมชาติ ทั้งนี้ ปัจจุบันอุทยานหาดนพรัตน์ธารา หมู่เกาะพีพี สามารถทําเงินได้ ร้อยละ 20 จากอุทยาน 149 แห่งทั้งประเทศ ซึ่งนับเป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น เดิมได้ไม่กี่บาท รัฐบาลนี้มาทําให้เกิดขึ้นและมีการพัฒนา เพราะฉะนั้นคนที่ได้ประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้ที่ไม่ถูกต้องก็ลําบาก เขาเคยชิน ช่วยผมคิดหน่อย โดยเฉพาะผู้มีรายได้น้อยสงสารเขา ผมนึกถึงคนพวก เข็นผัก เข็นหญ้า พวกเฝ้าซอย เฝ้าบ่อน จะทําอย่างไร ไม่ใช่ให้ไปมีมาก ๆ เหมือนเดิมนะ แต่ไปคิดดูว่าจะเขาเอามาทําอะไร เอามาเป็นตาสับปะรดได้ไหม เพราะเฝ้าดีเหลือเกิน เวลาเข้าไปบุกทลายไม่ค่อยได้สักที พวกนี้เฝ้าดีน่า จะเป็น ร.ป.ภ.
เรื่องกฎหมาย ได้มีการพิจารณาร่างกฎหมายแล้ว 401 ฉบับ เดี๋ยวไปบอกออกแบบนี้เร็วเกินไป ก็เลยมีปัญหา ต้องออกกฎหมายที่จําเป็นให้ได้ในช่วงเวลาที่ยังอยู่ แล้ววันนั้นถ้ามีตรงไหนมีปัญหาก็ค่อยแก้ไข มาตรา 44 ก็แก้ได้ แต่ต้องมีกฎหมายกลักตัวนี้ ถึงต้องออกมากขนาดนี้ เพราะที่ผ่านมากฎหมายหลายฉบับออกไม่ได้ เหมือนกับกฎหมายแรงงานออกไม่ได้ แล้วจะออกไม่ได้อีกต่อไป ถ้าออกไม่ได้ในรัฐบาลนี้ เพราะต้องใช้เวลาในการเปลี่ยนผ่านให้เขาเท่านั้นเอง ทุกคนก็ต้องเปลี่ยนอย่ากลับไปที่เดิม แล้วประเทศเราก็จะสงบเรียบร้อย และทําให้มีความเท่าเทียมขึ้นมา ไม่อย่างนั้นจะเป็นมือใครยาวสาวได้สาวเอาหมดทุกอัน การปรับปรุงกฎหมายเดิมที่ล่าช้า ล้าสมัย วันนี้มีคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมายที่ตั้งขึ้นมาแล้ว กฎหมายจํานวนหลายพันฉบับที่ต้องยกเลิก กฎหมายโบราณ กฎหมายตั้งแต่สมัย ปี 2400 กว่า เอามาดูใหม่หรือไม่ ถ้ายังไม่มีปัญหาอะไรก็ใช้ไป ถ้ามีปัญหาล้าสมัยก็เปลี่ยนใหม่ ทําใหม่ ตรงนี้ต้องปฏิรูปต่อไป ไม่ใช่แค่ในสมัยผม ต้องอยู่ในคณะกรรมการปฏิรูปผลักดันกฎหมายเก่า กฎหมายใหม่ กฎหมายไม่เป็นธรรม กฎหมายเศรษฐกิจ กฎหมายพันธกรณีระหว่างประเทศ กฎหมายลดความเหลื่อมล้ํา กฎหมายสวัสดิการและความยุติธรรม กฎหมายแก้ไขปัญหาสังคม กฎหมายเรื่องของการรักษาความสงบเรียบร้อย กฎหมายหลายฉบับคนไม่คุ้นเคย และไม่คิดว่ามี บางคนก็ไม่รู้ว่ากฎหมายเดิมมีอยู่แล้ว ดูอย่างแค่ตัดไม้พยุง ก็มีปัญหามาทุกครั้ง ผมไม่เข้าใจว่าเป็นอย่างไร ผมพอเห็นแล้วสื่อเอาออก แย่ไปกันทั้งหมด ผมก็โมโหไปกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทําไม ผู้ออกกฎของไม้พยุง จึงไม่อยากยุ่งกับไม้พยุง กลัวติดคุก นายอําเภอก็มี ผู้ว่าราชการจังหวัดก็มี แก้ปัญหาให้ประชาชนเท่านั้นเอง ไม้ทิ่มบ้านอยู่ขนาดนั้น ไม่ตัดได้อย่างไร ไม่เช่นนั้นก็ทิ่มบ้านอยู่ แล้วตัดเสร็จก็กองไว้ตรงนั้น อย่าเอาไปทําอะไร ถ่ายภาพไว้ แล้วก็ไปแจ้งให้เขามาดู แค่นี้เอง แต่นี่เป็นภาพข่าวใหญ่โตคนจนติดคุกตัดต้นไม้แค่ต้นเดียว จะตัดกี่ต้นก็ผิดหมด ท้ายสุดกลายเป็นรังแกคนจน และเอื้อผลประโยชน์เพื่อคนรวย สรุปแล้วประเทศนี้ก็รบกันอยู่แค่นี้ คนรวยกับคนจน นี่เป็นสิ่งที่การเมืองทําให้เป็นอย่างนั้น ไม่มีคนไหนรวย คนไหนจนไม่มี มีแต่ว่ามีโอกาสมาก มีโอกาสน้อย วันนี้ขอให้ทุกคนมีชีวิตอยู่อย่างพอเพียง อย่าไปใช้คําว่ารวย ภาคธุรกิจเอกชนให้ความร่วมมือกันด้วยนะครับ ทุกคนมาร่วมมือกันเพื่อปรับเปลี่ยนปฏิรูปให้ได้ เริ่มเดินหน้าไปสู่จากแผนฯ ฉบับที่ 12 ไปสู่แผนฯ ฉบับที่ 13 14 และแผนฯ ฉบับที่ 15 เพราะฉะนั้นต้องเตรียมอนาคตไว้ ไม่ใช่จะอยู่คนเดียวแล้วว่าจะเก่งที่สุดในโลก ไม่ใช่ หน้าที่ตัวเองอยู่ตรงไหน 1.0 2.0 3.0 4.0 โตในแท่งของตัวเอง 1.0 ก็พัฒนาตัวเอง สมาร์ทเลเบอร์ อะไรก็ว่าไป 2.0 เครื่องจักขนาดเล็กทําอย่างไร 3.0 เครื่องจักรขนาดใหญ่กับเล็กทําอย่างไร และ 4.0 ใช้ปัญญาประดิษฐ์จะทําอย่างไร ทําให้โตในแท่งของตนเองทุกอย่างก็จะไปได้หมด วันนี้ปัญหาหลายอย่างมันเกิดขึ้น ทหารก็เข้ามาช่วย บางทีก็ขยันไปหน่อย ช่วยทุกเรื่อง ก็เลยโดนเขาเล่นงานกลับมาบ้าง เรื่องแท็กซี่ นี่ก็ตอบไม่รู้เรื่องอีก กระทรวงต้องรับผิดชอบไปตรวจเอาเองแท็กซี่ อ้างทหารขึ้นไปนั่งแท็กซี่ เขาพูดมาเรื่องแอปพลิเคชัน Grab - Uber ซึ่งก็ไม่รู้เรื่อง บางเรื่องก็ต้องให้เจ้าหน้าที่เขาทํา แต่บางเรื่องทหารต้องทําเองเอาตํารวจไปทําด้วย
วันนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว จึงขอเปิดการประชุมประจําปี 2560 ของสํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เรื่องขับเคลื่อนแผนที่ 12 สู่อนาคตประเทศไทย และขอให้ทุกฝ่าย พลเรือน ตํารวจ ทหาร ประชาชน ช่วยกันเป็นผู้นําแห่งการเปลี่ยนแปลงร่วมกับประชาชนทุกระดับ ตั้งแต่ฐานราก กลาง บน ไปด้วยกัน ช่วยดึงจูง นําพา เผื่อแบ่งปัน ช่วยกันสร้างประวัติศาสตร์แห่งการเปลี่ยนแปลงของประเทศไทยไปสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ด้วยศาสตร์พระราชา ขออวยพรให้การจัดงานประสบความสําเร็จตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ทุกประการ
ขอบคุณครับ
.......................................................
กลุ่มประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ สํานักโฆษก