รายการคืนความสุขให้คนในชาติ
พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
กล่าวในรายการ "คืนความสุขให้คนในชาติ" ออกอากาศทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย
วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม 2558 เวลา 20.15 น.
สวัสดีครับ พี่น้องประชาชนที่รักทุกท่าน
วันที่ 8 มีนาคม ของทุกปี เป็นวันสตรีสากล คนไทยไม่ว่าจะเชื้อชาติ ศาสนา หรืออาชีพใด ก็คงจะต้องร่วมเฉลิมฉลองความเสมอภาคและแสดงให้เห็นถึงความเท่าเทียมกันในสังคม ในปีนี้จะตรงกับวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ที่ผ่านมานั้น ประเทศไทยได้แสดงเจตนารมณ์ที่มุ่งมั่นให้เห็นความสําคัญของสุภาพสตรีมาโดยตลอด รวมถึงได้มีการก่อตั้งคณะกรรมการส่งเสริมและประสานงานสตรีแห่งชาติ ที่เรียกว่า (กสส.) ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อจะส่งเสริมและสนับสนุนบทบาทของผู้หญิงในสังคม ให้ระลึกถึงความเป็นมาแห่งการต่อสู้ เพื่อให้ได้ซึ่งความเสมอภาค ยุติธรรม สันติภาพ และการพัฒนา ในโลกยุคใหม่ให้ความสําคัญและยอมรับผู้หญิงมากขึ้น ทําให้ผู้หญิงในปัจจุบันมีบทบาทอย่างแพร่หลายต่อการขับเคลื่อนของสังคม
ผมขอให้พี่น้องชาวไทยทุกคน ร่วมแรงร่วมใจกันพัฒนาและส่งเสริมศักยภาพ บทบาทของสตรีในสังคมไทยให้มากขึ้น หลายท่านจะเห็นได้ว่ามีศักยภาพจนเป็นที่ประจักษ์ และเป็นพลังสําคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ ในปีนี้ครบรอบ 20 ปี ของการรับรองปฏิญญาและแผนปฏิบัติการเพื่อความก้าวหน้าของสตรี ที่จะมุ่งเน้นในเรื่องของการไม่เลือกปฏิบัติต่อสตรี การขจัดสิ่งกีดกั้นการสร้างความเสมอภาคระหว่างหญิง-ชาย ที่สตรีในประเทศต่าง ๆ เกือบทั่วโลกกําลังเผชิญอยู่ อาทิ การใช้ความรุนแรง การเข้าถึงการบริการด้านการศึกษาและด้านสุขภาพ
นอกจากนี้ รัฐบาลยังให้ความสําคัญกับการดูแลผู้หญิงที่ถูกหลอกลวง การค้ามนุษย์ และโสเภณีต่าง ๆ ด้วย เรื่องของการรณรงค์การลด ละ เลิก การสูบบุหรี่ รวมด้วยว่าจะไม่ต้องรบกวนผู้อื่น ทั้งผู้หญิงและเด็ก และการเปิดกว้างด้านความเสมอภาคระหว่างหญิง-ชาย เพื่อการพัฒนาประเทศชาติรวมมือกันต่อไป
ในห้วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็มีข่าวดี ๆ ในเรื่องความเชื่อมั่นเศรษฐกิจไทยในมุมมองของสื่อต่างประเทศชั้นนํา อย่างบลูมเบอร์กส์ (Bloomberg) ที่จัดอันดับเปรียบเทียบประเทศที่มีความทุกข์ในเชิงเศรษฐกิจจากการทํา The Misery Index ปี 2015 ซึ่งประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความทุกข์น้อยที่สุดในโลก น่ายินดีจากการวิเคราะห์ตัวเลขเชิงเศรษฐกิจ
เนื่องจากประเทศไทยมีอัตราการว่างงานที่ต่ํามาก เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ โดยสิ้นปี 2557 อัตราการว่างงานอยู่ที่ 0.56% ลดลงมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2545 มีอัตราการว่างงานอยู่ที่ 5.73% อีกทั้ง อัตราเงินเฟ้อของไทย ยังอยู่ในระดับที่ต่ํา โดยปัจจัย 2 ด้านนี้ ทาง บลูมเบอร์กส์ (Bloomberg) มองว่าเป็นปัจจัยหลักในการวัดระดับความทุกข์ของประชาชน เราก็เป็นแบบนี้ทั้งโลก อันนี้เราเป็นอันดับหนึ่ง ต้องขอขอบคุณสื่อไทยบางสื่อด้วย ที่ได้มีการหยิบยกเรื่องดี ๆ มานําเสนอให้ได้รับรู้ อย่างเรื่องการวิเคราะห์ปัญหาเศรษฐกิจ ที่เป็นกลาง ไม่ใช่นําเสนอแต่ด้านลบแต่เพียงอย่างเดียว หรืออะไรที่น้อยลง ลดลงอะไรทํานองนี้ ก็เป็นด้วยกันทั้งหมด ทั้งในอาเซียน ทั้งในประชาคมโลกอื่น ๆ ด้วย แต่ส่วนที่เราดี ๆ อยู่ก็มีมากมาย หากว่าเราได้มีการนําเสนอข้อมูลเศรษฐกิจของประเทศเพื่อนบ้าน รอบ ๆ บ้านเรา มาเทียบเคียงกับของประเทศไทยด้วยว่า จริง ๆ แล้วเราก็จะรู้ว่าประเทศไทยนั้น ยังมีการเจริญเติบโตและมีความสามารถในการแข่งขันที่ดีกว่าประเทศอื่น ๆ
อย่างไรก็ตาม รัฐบาลก็รับทราบปัญหาในห้วงที่ผ่านมา ว่าส่งผลกระทบมาถึงปัจจุบัน เพราะฉะนั้นเราคงให้ความสําคัญกับการแก้ปัญหาทางเศรษฐกิจอย่างเต็มที่ เป็นโอกาสแรก เพราะถือว่าเป็นความเดือดร้อนของประชาชน ต้องดูหลาย ๆ มิติด้วย
ในสัปดาห์นี้ มีเรื่องที่จะเรียนให้พี่น้องประชาชนทราบถึงการขับเคลื่อนงานสําคัญของรัฐบาล ดังนี้
เรื่องการเร่งรัดการเบิกจ่ายงบประมาณ เราได้วางแผนงบประมาณใหม่ ได้มีการกําหนดมาตรการการเบิกจ่ายเพิ่มเติมในรัฐบาลนี้ แตกต่างจากรัฐบาลที่ผ่านมาทั้งหมด เพื่อเน้นในเรื่องของความทั่วถึง เท่าเทียม โปร่งใส มีประสิทธิภาพ เราได้เริ่มมา 4 ด้าน ด้วยกัน ในการจัดทํางบประมาณปี 2558 คือ
1. มีการระบุโครงการที่ชัดเจน ตั้งแต่ในขั้นตอนกระบวน การเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจําปี พ.ศ. 2558 รวมถึงการระบุโครงการในส่วนของท้องถิ่น ซึ่งในอดีตไม่เคยมีการทํามาก่อน ทั้งนี้เพื่อให้โปร่งใส ตรวจสอบได้ และเกิดประโยชน์อย่างแท้จริง ให้นําเม็ดเงินเข้าสู่ท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ
2. การตั้งเป้าหมายการเบิกจ่ายงบประมาณที่สูงกว่าทุกปีที่ผ่านมา โดยตั้งเป้าหมายการเบิกจ่ายทั้งปี สูงขึ้นถึง 92% เพื่อจะเป็นการกระตุ้นทุกภาคส่วนให้เร่งเบิกจ่าย ณ สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2558 เป็นต้นไป มีการเบิกจ่ายงบประมาณไปแล้ว 42.55% และคาดว่าจะสามารถเบิกจ่ายได้ตามเป้าหมายของไตรมาส 2 ที่ 55%
3. มีการตั้งคณะกรรมการระดับจังหวัด โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธาน เพื่อให้มีการอนุมัติงบประมาณในพื้นที่ได้รวดเร็ว มีการตรวจสอบและรับผิดชอบการเบิกจ่ายโครงการต่าง ๆ และ
4. มีมาตรการดูแลการจ้างงาน ช่วยเหลือคนในท้องถิ่น รวมถึงเกษตรกร เพื่อให้เกิดการขับเคลื่อน กระตุ้นให้งบประมาณลงสู่ประชาชนในภูมิภาคได้โดยตรง
สําหรับปัญหาการเบิกจ่ายที่ยังล่าช้านั้น ผมได้สั่งการและกําชับให้กระทรวงมหาดไทย กรมบัญชีกลาง สํานักงบประมาณ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ได้หาทางลดระยะเวลาในการเบิกจ่ายงบประมาณ แต่ต้องโปร่งใส และอนุมัติโครงการ โดยให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ดําเนินการเร่งรัดติดตาม กํากับดูแล ซึ่งทุกฝ่ายกําลังดําเนินการอยู่
เรื่องการส่งเสริม SMEs OTOP ในกรุงเทพฯ ในต่างจังหวัด และท้องถิ่น ทั้งหมด
ผมได้สั่งการในที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) ในห้วงวันอังคารที่ผ่านมา ให้มีการส่งเสริมให้เกิด “เถ้าแก่น้อย” รายใหม่ ๆ เพื่อจะเป็นตัวอย่างในการส่งเสริมธุรกิจ SMEs ให้มีศักยภาพมากขึ้นในประเทศ เพื่อจะเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน ส่งเสริมการผลิตสินค้านวัตกรรมใหม่ ๆ โดยให้สํานักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) กระทรวงมหาดไทย กระทรวงการคลัง จัดทําเป้าหมายกิจการที่ควรสนับสนุนร่วมกัน จังหวัดละ 4-5 อย่าง เราจะมาจัดระเบียบและหาเงินสนับสนุนให้ ขอความร่วมมือด้วย ให้ขึ้นทะเบียนในกิจการที่ท่านต้องการ กิจกรรมหรือกิจการใด ๆ ก็ตามที่ท่านต้องการให้เราส่งเสริม จะได้รวดเร็วขึ้น ถ้ามัวแต่เสนอตามขั้นตอนเสียเวลา ช้า เราต้องเร่งรัดให้ได้โดยเร็วภายใน 6 เดือนนี้ กิจการ SMEs OTOP ในแต่ละจังหวัด ที่คิดว่ามีตลาดจริง ๆ และมีผลผลิตที่ออกมาสามารถทําได้ ถ้าเขาสั่งมาเป็นจํานวนมากเหล่านี้ พร้อมที่จะช่วยเหลือได้ตรงตามเป้าหมายและรวดเร็วด้วย
การส่งเสริมเงินลงทุนจากภาครัฐ มีหลายอย่างด้วยกัน ทั้งส่วนของ สสว. ส่วนของทบวง กรม และเราให้มีการทําในเรื่องของการลงทุนสาธารณะเพิ่มขึ้น Crowd Funding เพื่อจะเชื่อมโยงความร่วมมือด้านตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์ ธนาคารรัฐ โดยให้กระทรวงการคลังดําเนินนโยบายเพื่อให้เกิดกองทุน Venture Capital เพื่อส่งเสริมการลงทุนต่าง ๆ โดยเฉพาะการช่วยเหลือ SMEs กองทุนร่วมลงทุนใน SMEs ที่เราเรียกว่า SMEs Private Equity Trust Fund ก็จะเร่งดําเนินการให้เกิดผลโดยเร็ว เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือเข้าร่วมลงทุนในกิจการ โดยเฉพาะสินค้านวัตกรรมต่าง ๆ สร้างให้เกิดธุรกิจใหม่ ๆ ขึ้นในประเทศ อันนี้ให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเขาเข้ามาร่วมด้วย
เรื่องการโซนนิ่ง พื้นที่เกษตรกรรม พูดกันมามากหลายรัฐบาล ยังไม่เคยทําได้ วันนี้เราต้องริเริ่มให้ได้ และดําเนินการให้ได้จริงอย่างเป็นรูปธรรมบางส่วน ในพื้นที่ด้านการเกษตรแต่ละจังหวัดต้องมีการเกื้อกูลระหว่างกัน เพราะว่าตรงไหนมีน้ําก็ปลูกข้าวได้ ปลูกพืชใช้น้ํามากได้ หลาย ๆ ครั้ง ตรงไหนไม่มีน้ํา เราอาจจะส่งเสริมเป็นแหล่งผลิตพืชที่ใช้น้ําน้อย หรือทําปุ๋ยอินทรีย์ ก็ต้องส่งเสริมไปแล้วไปชี้แจง ทําความเข้าใจกับเขาให้ชัดเจนขึ้น ว่าทําต่อไปก็เสียหาย ทําต่อไปก็ไม่ได้กําไรขาดทุนตลอด ถ้าเกื้อกูลกันได้ ตรงนี้น้ํามาก ตรงนี้น้ําน้อย น้ําน้อยก็ทําปุ๋ยมาสนับสนุนในน้ํามาก ให้เขาทําไป เราก็ได้ราคาค่าปุ๋ยมา ดีกว่าที่ไปทําข้าวแล้วตาย แล้วก็ขาดทุน หรือปลูกพืชที่ขาดทุน ให้กระทรวงเกษตรฯ กระทรวงมหาดไทย ช่วยไปดูแลให้ชัดเจนขึ้น ผ่านสหกรณ์ชุมชนต่าง ๆ กลุ่มเกษตรกรทุกคนต้องช่วยกันทําความเข้าใจ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ทัศนคติใหม่ เพื่อให้เกิดประโยชน์ร่วมกัน เราก็ไม่อยากบังคับท่าน แต่ขอให้ฟังคําแนะนําของเจ้าหน้าที่เกษตร ชลประทาน กระทรวงมหาดไทย
สิ่งที่ผมอยากจะให้มีข้อมูลเพิ่มขึ้นคือ ข้อมูลให้ประชาชนทราบ วันนี้ราชการทราบอย่างเดียวไม่ได้แล้ว ประชาชนต้องทราบด้วย ว่าบ้านที่เราอยู่มีน้ําเพียงพอหรือไม่ ชลประทานจะมีโอกาสมาถึงได้หรือไม่ ไฟฟ้าจะมาได้อย่างไร และเรื่องของน้ําใต้ดินมีหรือไม่ สภาพดินเป็นอย่างไร ปลูกพืชเหมาะสมกับอะไร ต้องฟัง อันนี้ให้ทําเป็น แอพพลิเคชั่น เข้าไปในโทรศัพท์ ผมมาดูว่าซึ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์ ทุกกระทรวงจะใส่เข้าไปด้วยทั้งหมด เป็นความรู้เพื่อประชาชน อันนี้ก็สั่งการไปแล้ว ขอให้ติดตามเรื่องเหล่านี้ด้วย ขอให้ทุกกระทรวง ทบวง กรม เร่งขับเคลื่อนสิ่งที่เป็นประโยชน์กับประชาชน ไม่ใช่เป็นการประชาสัมพันธ์อย่างเดียว ผมอยากให้เป็นการให้ความรู้ประชาชนเพื่อจะประกอบอาชีพได้ถูกต้อง ว่าจะทําอย่างไร ควรจะเป็นอย่างไร จะได้ไม่ต้องอธิบายกันซ้ํา ๆ แบบที่ผมต้องมาพูดทุกอาทิตย์
เรื่องการสัญจรทางน้ํา วันนี้เรามีแม่น้ํา ลําคลองมากมาย รัฐบาลจะส่งเสริมการสัญจรทางน้ําให้มากขึ้น ถนนบางครั้งเราก็สร้างไม่ไหว 1. คือแพงขึ้น 2. ไปขว้างเส้นทางน้ํา และมีการต้องทํา EIA ต่าง ๆ ก็ไม่ผ่านอีก ประชาชนก็ไม่เห็นชอบ เหล่านี้ ก็น่าจะต้องไปพัฒนาการท่องเที่ยวทางน้ําให้มากขึ้น โดยเฉพาะคลอง แม่น้ํา ที่ผ่านเมืองสําคัญ ๆ น่าจะพัฒนา ให้มีทางสัญจรเพิ่มขึ้นเพื่อเป็นการช่วยลดการจราจร การลงทุนในเรื่องของถนน สะพานต่าง ๆ เช่น ถ้าเป็นในเมืองก็เป็นเรือพาย เรือจ้าง ที่ไม่มีเครื่องยนต์ สําหรับรับส่งคน และส่งเสริมท่องเที่ยวด้วย ส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วย อาจจะเป็นอย่างที่ผมเคยเรียกว่า Gondola เมืองไทย เอาเรือจ้างมาทําสวย ๆ ในพื้นที่ตอนใน เสียงไม่หนวกหู ไม่สร้างมลพิษ แต่รอบ ๆ นอก ก็อาจจะใช้เครื่องยนต์ได้ อยากให้เพิ่มในเรื่องดูแลความปลอดภัยทางน้ํา อุปกรณ์ช่วยชีวิต ชูชีพ ต่าง ๆ ท่าน้ําต่าง ๆ ต้องปลอดภัย เรือด่วน เรือเมล ต่าง ๆ ในส่วนของคูคลองต่าง ๆ ที่สามารถทําได้ ก็เปิดเป็นตลาดน้ําเพิ่มเติม มีการค้าขาย ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ให้ได้อย่างที่รัฐบาลพยายามทําเป็นตัวอย่างไว้ อยากให้ทําให้สําเร็จภายใน 6 เดือน ทั้ง กทม. และต่างจังหวัด นับแต่เดือนมีนาคม เป็นต้นไป ขอให้รายงานให้ทราบถึงผลการปฏิบัติของท่านด้วย ว่าทําได้หรือไม่ จังหวัดใดที่คูคลอง แม่น้ํา ก็น่าจะเปิดเส้นทางสัญจรทางน้ํา ได้มากขึ้น นอกจากการท่องเที่ยวอย่างเดียว มีเรือเร็ว เรือด่วน ให้ปลอดภัย มีภาคเอกชนไหนที่สนใจ ก็สามารถติดต่อเข้ามาที่กระทรวงคมนาคม กรมเจ้าท่า หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ทันที ขอให้เร็วด้วย เหมือนที่มีในแม่น้ําเจ้าพระยา ไปทําที่อื่น ๆ ด้วยก็ดี น่าจะดีจะได้ลดเรื่องการเดินทางด้วยรถยนต์ลงไปบ้าง
เรื่องการสร้างตลาดชุมชน ได้สั่งการให้กระทรวงมหาดไทยจัดทํา โครงการ ตลาดนัดชุมชน ไทยช่วยไทย คนไทยยิ้มได้ เพื่อเพิ่มช่องทางการจัดจําหน่ายแก่เกษตรกรโดยตรง และส่งเสริมให้เกษตรกรมีความรู้ในเรื่องราคา เรื่องระบบการตลาด ลดทอนอํานาจพ่อค้าคนกลาง และให้พี่น้องประชาชนในชุมชนได้มีโอกาสเลือกซื้อสินค้าคุณภาพดีในชุมชนตนเอง บางทียังไม่ทราบว่าบ้านเรามีอะไรปลูกอยู่แล้วบ้าง หรือขายอะไรที่ดี ๆ ส่วนใหญ่ไปขายข้างนอกหมด เพราะฉะนั้นพื้นที่เดียวกัน ได้รับประทาน ได้ใช้อุปโภคบริโภค ก็แลกเปลี่ยน แนวทางพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คือว่าถ้าลดค่าใช้จ่าย คือปลูกไว้ทานเอง ถ้ามีเหลือก็แลกเปลี่ยนกัน ถ้าเหลือมากกว่านั้นก็ขาย ถ้าขายแล้วยังเหลืออีก ก็ลงทุนสร้างโรงงาน สร้างการผลิตต่าง ๆ ให้เกิดขึ้น เป็นแนวทางของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อยู่แล้ว
วันนี้ที่รัฐบาลได้ส่งเสริมไป มีตลาดชุมชนเกิดขึ้นแล้ว 2,063 แห่ง ทั่วประเทศ คงต้องมีอีก ที่ผ่านมาได้รับการรายงานว่า มีผู้จําหน่ายถึงเกือบ 9 หมื่นราย และมียอดจําหน่ายทั่วประเทศในปัจจุบันตั้งแต่ตั้งมาไม่กี่เดือนกว่า 820 ล้านบาท วันนี้รัฐบาลได้สั่งการให้กระทรวงมหาดไทย ได้เร่งยกระดับมาตรฐานของตลาดนัดชุมชน ให้เป็นที่น่าเชื่อถือ คัดสรรสินค้าดีมีคุณภาพ ตรงกับความต้องการของท้องตลาด และในพื้นที่ด้วย ในราคายุติธรรม จากชุมชน จากเกษตรกรมาจําหน่าย และส่งเสริมการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ ประกอบด้วย การแสดงดนตรีศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน กิจกรรมสาธิต นิทรรศการ สวนสนุก และให้ความรู้เรื่องสุขลักษณะของตลาดนัดแก่ผู้จําหน่ายด้วย ก็ต้องช่วยกันเอง ถ้าเราไม่ช่วยตัวเองกันบ้าง ไทยต้องช่วยไทยด้วย แต่ท่านต้องช่วยตัวเองก่อน ซึ่งต่อไปก็จะขยายต่อไปทั่วทุกภูมิภาค ก็ฝากท่านผู้ว่าราชการจังหวัด ท่านหัวหน้าส่วนราชการ เกษตรจังหวัด พาณิชย์จังหวัด สมาคมหอการอุตสาหกรรม จังหวัด ช่วยกันดูด้วย อยากปล่อยให้รัฐทําอย่างเดียว กระทรวงทําอย่างเดียวก็ไม่ไหว ภาคเอกชนต้องช่วยกันด้วย
ผมสนับสนุนให้มีการขึ้นบัญชีทุกแห่งไว้ ว่าในแต่ละจังหวัดนั้นมีอยู่แล้วกี่แห่ง ผมถือเป็นงานนโยบาย ต้องขึ้นบัญชีให้ได้ ว่ามีกี่แห่ง ตลาดเหล่านี้ ตลาดอะไรบ้าง อันไหนได้ผล อันไหนไม่ได้ผล อันไหนประชาชนสนใจ ต้องประชาสัมพันธ์ให้กว้างขว้าง และนําเข้ามาในโทรศัพท์ คนจะได้รู้ว่ามีอะไรดี ๆ อยู่ที่ไหน ห้วงไหน เวลาไหน ผลไม้ที่ไหน ข้าวที่ไหน ให้เพิ่มเติมไปทุกประเภท ทั้ง ข้าว ผัก ผลไม้ เกษตรอินทรีย์ต่าง ๆ และเราต้องเตรียมการ ตลาดชุมชนเราไปไหนต่อ
นอกจากในประเทศแล้ว ก็จะไปเขตเศรษฐกิจพิเศษ เพื่อแลกเปลี่ยนสินค้ากันต่อไป หรือส่งออกไปต่างประเทศ ในอาเซียน ถ้าเราทําได้แบบนี้ก็จะต่อเนื่อง เชื่อมโยง ราคาผลผลิตทางการเกษตรก็น่าจะดีขึ้น ก่อนอื่นเราต้องช่วยกันทานก่อน ช่วยกันกินของดี ๆ ก่อนให้ได้ ต้องรู้จักการเรียนรู้ที่จะใช้ผลิตผลทางการเกษตรที่เป็นอินทรีย์ ที่ไม่ใช้ยาฆ่าแมลง ไม่ใช้ปุ๋ยเคมี เพราะฉะนั้น พื้นที่ใดก็ตามที่ปลูกข้าว ปลูกอะไรไม่ได้มาก ๆ ก็มาทําปุ๋ย ทําอะไรไปขายไม่ดีกว่าหรือ ไปเก็บผักตบชวาที่รกรุงรังตามคลอง ใบไม้ที่รกเป็นไฟไหม้วันหน้า อะไรเหล่านี้ ก็มารวบรวม กอง ๆ ไป และใช้การย่อยสลายด้วยจุลินทรีย์บ้าง หรืออื่น ๆ บ้าง ผมว่ามีหลายวิธี ขอให้กระทรวงเกษตรฯ กระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ด้วย ช่วยกันไปแนะนํา และขับเคลื่อนให้เกิดเป็นจุด ๆ และรายงานให้ได้เป็นเรื่องเป็นราวซะที
เรื่องการส่งเสริมการใช้วัตถุดิบในประเทศ ด้านการผลิตอุตสาหกรรม ทุกคนต้องช่วยกัน ภาครัฐ ภาคเอกชน ต้องหาทางช่วยรัฐด้วย ถ้ารอรัฐช่วยอย่างเดียว ก็เพียงแต่ว่ารัฐต้องไปทําให้ราคาสูงขึ้น ในทางที่อาจจะเป็นไปไม่ได้ เพราะฉะนั้นเราจะทําอย่างไรให้วัตถุดิบที่มีอยู่มากมาย เหลือเฟือ ไม่ว่าจะเป็น ไม้ ยาง ข้าว ทําให้ผลิตสินค้าต่าง ๆ ให้เป็นนวัตกรรมสินค้าใหม่ ๆ หรือใช้ในประเทศได้ โดยอาจจะบริษัท ห้างร้าน ที่สนใจก็มาขอขึ้นบัญชี เราจะได้สนับสนุนในเรื่องของวัตถุดิบให้ท่านในราคาที่เหมาะสม เกษตรก็ได้ในราคาที่เหมาะสม แต่กําไรท่านอาจจะลดลง เราจะไปดูแลเรื่องภาษี ว่าอะไรอย่างไร จะได้ชดเชย ไม่อย่างนั้นเราก็ใช้ของในประเทศไม่ได้สักที วันนี้ต้องจําเป็น ถ้าเราสนับสนุนเป็นภาค ๆ เป็นกลุ่ม ๆ ก็เหมือนเดิม เป็นไปไม่ได้อีก
เรื่องต้นไม้ เรื่องต้นยาง วันนี้ยางพาราก็นํามาใช้ทําเฟอร์นิเจอร์ได้มากมาย ไม้หลัก ๆ ไม้ยืนต้น อายุ 50 ปี 100 ปี คงหายากขึ้นในอนาคตด้วย เพราะฉะนั้นไม้ยางมีประโยชน์ ใครที่จะมีประสงค์จะขายยางต่าง ๆ ผมให้แนวทางกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ไปดูแล้ว ว่าจะรับซื้อกันอย่างไร ไปแปรรูปกันอย่างไร อันนี้ก็ฝากไปถึงที่จะเปลี่ยนแปลงการปลูกพืช และพวกที่บุกรุกป่า อันนั้นต้องหาวิธีการแก้ไข อย่างที่ผมว่ารีบคุยกันก่อนให้เข้าใจ ไม่อย่างนั้นปริมาณก็มาก และไม่ถูกกฎหมายก็ต้องช่วยกัน ภาครัฐจะช่วยส่งเสริมให้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการทําสัญญาด้วยกัน
วันนี้ผมคิดว่าถ้าเราระมัดระวังป้องกันเรื่องนายทุน หรือพ่อค้าคนกลาง เพื่อจะถ่วงดุลตรงนี้ให้ได้ ผมคิดว่าต้องทําสัญญาความร่วมมือระหว่างรัฐและเอกชน บริษัท ห้างร้าน แต่ละกลุ่มที่ใช้วัสดุในประเทศ ถ้าขึ้นบัญชีกับเรา เราจะได้หาช่องทางให้เจอกันให้ได้ ถ้าพูดไปก็ไม่เกิด หรือข้าราชการลงไปทําข้างล่างก็ไม่เกิดอีก เพราะไม่มีศูนย์รวม ไม่มีการบูรณาการให้ได้โดยตรง
ถ้าใครสนใจอะไรวันนี้ผมเร่งเรื่อง SMEs เพราะฉะนั้นผมให้ คสช. รับเรื่องได้ด้วย ไปทุกจังหวัดเลย ร่วมกับกระทรวงเกษตรฯ กระทรวงมหาดไทย ไปดูว่า ในแต่ละจังหวัดมีการผลิตอะไรบ้าง เป็น SMEs เป็นธุรกิจขนาดเล็ก ขนาดกลาง ที่เราจะส่งเสริม แล้วดูว่าเราใช้อะไรได้บ้าง ใช้ยางอย่างไร ใช้ข้าวอย่างไร ใช้ปุ๋ยอินทรีย์อย่างไร แล้วขึ้นบัญชีมา จังหวัดละ 5-6 แห่ง เราจะได้นําร่องซะที หาเงินให้ ใส่เข้าไป ปรับปรุงวิธีการผลิต หรือส่งเสริมให้มีตลาดต่าง ๆ เหล่านี้ ไม่อย่างนั้นมัวแต่รอ สสว. เสนอมากว่าจะขออนุมัติกันไปมา ไม่จบ ทุกรัฐบาลก็ทํามาก็ไม่สําเร็จสักที ผมให้ได้ภายใน 6 เดือน เรื่อง SMEs ต้องตอบคําถามได้ว่ามีกี่แห่งที่เราสนับสนุนในระยะที่หนึ่ง เพราะฉะนั้นไปขึ้นบัญชีให้ดี ทุกคนต้องช่วยกัน ภาครัฐ ภาคเอกชน
เรื่องการสร้างการรับรู้ ความเข้าใจต่อประชาชน ที่ผ่านมานั้น เราทํางานไปหลายเรื่องวันนี้ ผมยังได้รับคําถามว่า ผลงานรัฐบาลมีอะไรบ้าง บางครั้งผมชี้แจงก็เหนื่อย ผมก็บอกไปแล้วว่า ท่านไม่เคยจําได้เลยหรือ ว่าผมพูดอะไรไปแล้วบ้าง หลายอย่างก็เสร็จไปแล้ว หลายอย่างก็กําลังทําอยู่ หลายอย่างเป็นเรื่องอนาคต เป็นเรื่องการปฏิรูป แต่ท่านไม่เคยฟังเลย ท่านก็ถามผมทุกครั้งว่าเป็นอย่างไร ทําอะไรไปบ้างสําเร็จแล้ว แต่ยังมองไม่เห็นเลยแล้วก็ไหนว่าจะมาแก้ปัญหาให้ประชาชนแล้วทําไมไม่สําเร็จ ไม่มีอะไรดีขึ้น แถมเศรษฐกิจก็แย่ลง คือ ไม่ฟัง ต้องฟังบ้างสิ วันนี้ผมให้ปรับวิธีการสื่อสารใหม่ สร้างการรับรู้ในเรื่องต่าง ๆ ทุกเรื่อง
ท่านก็พยายามฟังหน่อย โทรทัศน์ วิทยุ อย่าไปฟังแต่เพลงอย่างเดียวดูหนัง ละครอย่างเดียวก็ดูที่เป็นสาระ ตัวเองก็ต้องเกี่ยวข้องด้วย จะไปหาเขาที่ไหน ไปฟังเจ้าหน้าที่อย่างไร เจ้าหน้าที่เขาพูดอย่างนี้เข้าใจหรือไม่ นี่ไม่ฟังอะไรเลย แล้วบอกว่าไม่เห็นทําอะไรให้เลย ไม่ได้ วันนี้ต้องสร้างการรับรู้ในทุกระดับ เจ้าหน้าที่รัฐทุกคนต้องรู้นโยบายของรัฐบาล แล้วสามารถสร้างการรับรู้ให้ได้ ตอบคําถามประชาชนให้ได้ สื่อสารให้ถึงเขาว่า เหตุผลนั้นเป็นอย่างไรในทุกมิติ แล้วก็ต้องแยกให้ชัดเจน เขาจะได้ไม่ว่าอีกว่าเราทําอะไร หรือเราไม่ทํา หรือเกียร์ว่างเหล่านี้ ผมว่าเสียชื่อ
เพราะฉะนั้น วันนี้ต้องบสร้างความเข้าใจให้มากขึ้น อันที่หนึ่งก็คือเรื่องงานประจํา function หรืองาน routine งานที่เป็นระเบียบประจํา การบริหารงานปกติสร้างการรับรู้ การประชาสัมพันธ์ได้ แต่เรื่องใดก็ตามที่เป็นงานนโยบายเร่งด่วน แล้วก็เรื่องที่เป็นงานนโยบายแต่ยังไม่เร่งด่วน ทั้ง 2 เรื่องก็ทําไปแล้วเหมือนกัน การช่วยเหลือประชาชน ลดความเดือดร้อน การสร้างความมั่นคงยั่งยืนในอนาคต ต้องอธิบายให้เข้าถึงว่า ที่เราทําแบบนี้ เพราะอะไร ปัญหาคืออะไร ถ้าไม่บอกว่าจะทําอะไร บางทีเขาไม่เห็นด้วยตลอด เขาไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน เราเข้ามาเป็นรัฐบาลเราถึงรู้ เพราะฉะนั้น ข้าราชการก็ต้องรู้ว่ามีหลายส่วนด้วยกันทั้งรัฐ ทั้งการบริหาร ทั้งข้าราชการ ทั้งประชาชน วันนี้ต้องอุดรอยรั่ว เชื่อมรอยต่อเหล่านี้ให้ได้ จะต้องอธิบายปัญหาให้เขาทราบว่า ที่ผ่านมาเป็นอย่างไร แล้ววันนี้เราแก้อย่างไรอยู่ ไม่อย่างนั้นก็ไปไม่ได้ ก็ประท้วง ขัดแย้งกันอยู่แบบนี้ วันหน้าก็เกิดอีก รีบทําตอนนี้ผมจะดูด้วย ก่อนเดือนเมษายนครั้งหนึ่ง ภายในเดือนเมษายนจะดูข้าราชการทําไปอย่างไร เคลื่อนไหวแค่ไหน อย่างไร ภาคเอกชน ภาครัฐ รัฐบาลต้องทําให้ได้ และต้องสื่อสาร สร้างการรับรู้ทั้งทางสื่อโทรทัศน์ วิทยุ เป็นเอกสารในเรื่องของเว็บไซต์ App โหลดต่าง ๆ ลงไปในโทรศัพท์โซเชียลมีเดียเหล่านี้ ต้องชี้แจงด้วยทั้งหมดร่วมกัน ประชาชนก็หาเองได้
ทีมโฆษกทั้งของรัฐบาล ทั้ง คสช. กระทรวง ทบวง กรม ต้องมีการชี้แจง หนังสือพิมพ์ก็ช่วยนําไปลงด้วย หลายกระทรวงเขาก็บอกว่าส่งไปแล้ว ท่านก็ไม่ลง ท่านก็จะมาเอาแต่ผมลง ก็มีแต่ความขัดแย้งกันอยู่เรื่อย ๆ ผมต้องตัดสินใจ ต้องวางแผนงาน ต้องริเริ่มหลาย ๆ เรื่อง เพราะฉะนั้น ไปรับฟังผู้ปฏิบัติเขาบ้าง ไม่ฟังท่านก็ไม่รู้เขาทําอะไร ท่านก็มาบอกว่าผมพูดอย่างเดียว พูดต่อไปก็จหาว่าผมบ่นอีกแล้ว ก็เป็นอย่างนี้
ผมก็ได้มีคําถามมาอีกแล้วว่า วันนี้รัฐบาลมีผลงานอะไรบ้างครับ ผมก็ถามเขากลับไปว่า ไม่รู้เลยหรือ เขาก็หัวเราะ ความจริงเขารู้ แต่เขาก็เขียนแบบนี้ พอเขียนแบบนี้ประชาชนก็ตื่นตระหนกไปหมด แล้วก็มาเล่นงาน คสช. อีก ผมเข้ามาแก้ไขให้ท่านยังจะมาทําแบบนี้อีก เพราะฉะนั้นก็ขอให้ทุกอย่าง ให้แพร่หลายไปยังต่างประเทศด้วย ทั้ง TGN ทูตไทย สถานทูต พาณิชย์ การค้าต่าง ๆ ทั้งหมด ต้องมีข้อมูลเหล่านี้ว่า รัฐบาลทําอะไรกันอยู่ ปัญหาคืออะไร แก้ไขอะไร ท่านรักประเทศไทยหรือไม่ ถ้าท่านรักประเทศไทย ท่านจะปฏิรูป ท่านจะทําให้อยู่ดี กินดี เพื่อแผ่นดินเกิดของท่าน ท่านทําได้หรือไม่ ถ้าท่านต้องใจทํา ก็ทําได้หมด อย่างที่ผมพูด
เพราะฉะนั้น เรื่องใดก็ตามที่รัฐบาลเราทําไปแล้ว ก็แจ้งให้เขาทราบว่าทําไปแล้ว เราไม่ได้ไปละเมิดสิทธิมนุษยชน ไม่ได้จับกุมคุมขังคนมา 3,000 – 4,000 คน ก็ยังมีข่าวอยู่แบบนี้ แสดงว่ามีคนไปปล่อยข่าวอยู่ในสื่อ ในโซเชียลมีเดีย ในต่างประเทศมากมาย คนเหล่านี้ท่านก็ทราบดีอยู่แล้ว เขาไม่อยากให้เราเดินหน้าประเทศไป เขาอยากให้เราเป็นเครื่องไม้ เครื่องมือต่อไป อยากเห็นประชาชนเป็นอย่างนั้นหรือ ไม่ได้
วันนี้ผมทําให้ประชาชน อยากให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มีความรู้มากขึ้น ฉลาดมากขึ้น จะได้ไม่ไปถูกเขาชักจูงไปในทางที่ผิดอีก แล้วในท้ายที่สุดก็เดือดร้อนก็คือ เรา ประชาชน เราแก้ไขทุกเรื่อง แรงงาน ประมง การค้ามนุษย์ เอาทุกมิติ ทุกปัญหามาดู ที่เขาแจ้งเตือนมาตั้งแต่เกือบ 10 ปีมาแล้ว ไม่ได้แก้ให้เขาเลย แล้วใครทํา
วันนี้ผมก็มาแก้ทั้งหมด เอาแนวทางมาทั้งหมด เอาตัวอย่างต่างประเทศมาว่าประเทศต่าง ๆ เขาทํากันอย่างไร ผมถือว่าวันนี้เราเริ่มต้นก่อนในอาเซียนเลย เรื่องเหล่านี้ เรื่องค้ามนุษย์ เรื่องปัญหาประมงต่าง ๆ เหล่านี้ ตอนนี้ก็มีหลายประเทศก็จะร่วมมือกับเรา บางประเทศก็ยังมีปัญหาอยู่ก็ต้องสร้างความเข้าใจกับเขา ปัญหาก็คือเราต้องทําให้ถูกกฎหมายด้วยแล้วก็รายงานขึ้นไปถึงคณะกรรมการ ทั้งกรรมการสิทธิมนุษยชน กรรมการค้ามนุษย์ IUU: Illegal, Unreported and Unregulated Finishing การประมงต่าง ๆ ต้องรายงานความก้าวหน้าหมด
ผมก็กราบเรียนว่า วันนี้ไม่เสร็จทั้งหมด เพราะไม่ได้ทํามาเป็น 10 ปี ถ้าทําวันนี้ไม่กี่เดือน กฎหมายกําลังเสนอเข้าไป จดทะเบียนเรือก็ยังไม่ครบ ติดอุปกรณ์การจับปลาให้ครบก็ยังไม่ครบอีก จะครบได้อย่างไร ก็ต้องให้เวลาเรา ไม่ใช่ มากดดันเราตลอดเวลา ไม่ได้ แต่ถ้าไม่ใช่เราก็ยังไม่มีใครทําเหมือนเดิม เข้าใจตรงนี้กันบ้าง
เพราะฉะนั้น เราก็ต้องให้พี่น้องประชาชนทราบทุกเรื่องต่อไปนี้ ปัญหาอยู่ที่ไหน ใครทํา ใครไม่สนใจ ที่ผ่านมาก็ต้องบอกกัน เพราะฉะนั้นก็อย่ามาโกรธกันถ้าท่านไม่ทําท่านอย่ามาเถียงผมไม่ได้ นอกจากนั้นต้องขอความร่วมมือภาคเอกชนต่าง ๆ สภาหอการค้า สภาอุตสาหกรรม หอการค้าจังหวัดต่าง ๆ ช่วยกระจาย ประชาสัมพันธ์ให้ทราบด้วยว่า ท่านมาประชุมกับผมแล้ว มีมาตรการอะไรไปบ้าง อย่ามาพูดอย่างเดียวว่ารัฐบาลช้า อะไรก็ออกไม่ได้ ช้า การลงทุนก็น้อย พูดอย่างนี้ขัดแย้งกับผม ไม่ได้ เพราะผมพูดกับท่านไปแล้วว่าปัญหาอยู่ที่ไหน
เพราะฉะนั้น วันนี้เรื่องการใช้จ่ายงบประมาณก็ปัญหามากมายไปหมด ระเบียบข้อบังคับ ระยะเวลา ไม่เคยปรับแก้กันมาเลย วันนี้พอจะให้ทําทําไม่ได้อีก เพราะที่เคยทํามา ไม่ได้ทําแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่น่าจะทําแบบนี้มาตั้งนานแล้วหลายรัฐบาลก็ไม่ทํา เพราะอะไรไปหามา โทษผมไม่ได้ วันนี้ก็เร่งแก้ให้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ก็ต้องเพิ่มเติมกับสภาหอการค้า สภาอุตสาหกรรม แล้วก็หอการค้าต่าง ๆ ในแต่ละจังหวัด เพิ่มเติม ทุกนโยบาย ให้เขารู้ ให้ทุกผู้ประกอบการรู้ ไม่ใช่รู้แต่เพียงบางพวกบางกลุ่ม ไม่ได้
วันนี้ผมฟังหลายคนยังบ่น ไม่เห็นรู้เรื่องรัฐบาลทําอะไร ผมบอกไปทางสภาอุตสาหกรรม สภาหอการค้าไปแล้ว ทําไมท่านไม่บอกกันให้ทราบ ท่านแบ่งแยกกันอยู่หรือไม่ ผมไม่รู้ ที่ผมต้องพูดอย่างนี้ เพราะว่ากลับมาที่ผม กลายเป็นว่ารัฐบาลไม่ทําอะไร หอการค้าอุตสาหกรรมก็บอกว่ารัฐบาลช้า แล้วอย่างไร เรามีคณะกรรมการร่วมมากมาย อันนี้ผมบอกแล้วว่าปัญหาในเชิงโครงสร้างก็มี ปัญหาระเบียบกฎหมายก็มี ปัญหาเรื่องการทํางานของข้าราชการที่ผ่านมาก็มี วันนี้ผมก็ลงไปดูแลทุกวัน จนเหลืออีกอย่างคือลงไปทําเองแล้ว ข้างล่างทั้งท้องถิ่น ส่วนกลาง ส่วนภูมิภาคต่าง ๆ ปัญหาสะสมมายาวนาน
วันนี้ต้องเล่าให้ประชาชนว่า ถ้าทําอย่างนี้ จะเกิดอย่างนี้ ถ้าทําอีกแบบหนึ่งแบบที่เรากําลังทํา จะดีอย่างนี้ แต่ไม่ใช่วันนี้ไม่เหมือนครั้งที่แล้ว เพราะครั้งที่แล้วได้มาเร็ว ใช้หมดเร็ว แต่วันหน้าจะใช้แบบไม่หมด คือใช้แบบยั่งยืน จะต่อเนื่อง เขาเรียกว่าความยั่งยืน เพราะฉะนั้น ต้องใช้เวลาในการปรับแก้วิธีการ อันไหนที่รวมไปได้ผมก็ทําข้อกฎหมายต่าง ๆ บางครั้งผมก็รับผิดชอบสั่งลงไป กระบวนการซ้ําซ้อน ความไม่โปร่งใส แต่ทั้งนี้ต้องชี้แจงให้ประชาชนทราบ ให้มีส่วนร่วมในการตรวจสอบ ถ่วงดุลกันให้ได้ บางครั้งต้องกําหนดระยะเวลาให้ชัดเจน แก้ไขปัญหา บอกประชาชนว่า เรื่องน้ําเราแก้อย่างนี้ ระยะที่หนึ่ง ที่สองเป็นแบบนี้ ทํามาพูดมาก ๆ ไป ประชาชนฟังไม่เข้าใจก็มองว่าทําไมจะเกิด แสดงว่าจะเกิด จะเกิดได้อย่างไรปีเดียว ต้องทําโครงการตั้งหลายปี 5 - 6 ปี เป็น 10 ปี ถ้าทําทั้งหมดแล้วจะนําเงินมาจากที่ไหน วันนี้ระยะที่หนึ่งจะเกิดบอกให้เขารู้ แล้วเขาจะได้เตรียมตัวเองว่าปีนี้ เขาจะทําอะไรแทนอะไรทํานองนี้ ไม่อย่างนั้นประชาชนไม่รู้เรื่องอะไรเลย ถูกชักจูงได้ได้หมด
เรื่องการประมูลจัดซื้อจัดจ้าง เหมือนกันบางคนก็บอกว่า วันนี้ดีขึ้นกว่าเดิม ผมก็ดีใจ นึกว่าคงสบายใจกันได้ ไม่หรอกเขาบอกว่าเงินลดจาก 50% เป็น 30% ผมก็จะเหลือกี่เปอร์เซ็นต์ไม่รู้ เปอร์เซ็นต์เดียวก็ไม่ได้ เป็นสิ่งที่ผิด เป็นเรื่องของการค้าการแข่งขันเสรี เพราะฉะนั้นไปปลูกฝังจิตสํานึกของคนไทยทุกคนด้วยไม่ให้เกิดเรื่องเหล่านี้ ข้าราชการ ประชาชนช่วยกันตรวจสอบ ข้าราชการชั้นผู้น้อยช่วยตรวจสอบด้วย ถ้าผู้ใหญ่ไม่ทําตามที่ผมพูดก็ผู้น้อยรายงานขึ้นมา ผมไม่ต้องการให้เกิดความแตกแยก แต่จําเป็นก็ต้องทํารายงานขึ้นมา วันหน้าท่านก็ถูกพัวพันคดีไปด้วย เหมือนกับที่ผ่านกําลังจะมีพัวพันเจ้าหน้าที่ระดับล่าง เรื่องข้าว เรื่องอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ เตือนไว้ก่อน เพราะฉะนั้นอย่าให้เกิดขึ้นอีก ท่านเดือดร้อนแน่นอน ก็ขอให้ส่งมาให้เจ้าหน้าที่ดําเนินการ ให้ คสช. ก็ได้ ให้รัฐบาลก็ได้ ให้ตํารวจก็ได้ ให้ใครก็ได้ผมคิดว่าคนดี ๆ มีอยู่มากมาย อย่าส่งเสริมไปในทางที่ผิดกันต่อไปเลย เป็นปัญหาภายหน้าด้วย
เรื่องการส่งออก วันนี้ก็พูดมาอย่างครั้งว่า ได้รับผลกระทบจากการชะลอตัวเศรษฐกิจของประเทศคู่ค้าหลักอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ ไม่ฟัง ไม่เข้าใจ ผู้ค้าหลักคือ ประเทศที่เขาค้าขายมาเป็นสิบ ๆ ปี แล้ว วันนี้อิ่มตัวแล้ว พอเศรษฐกิจตกลงมาในแต่ละประเทศ การสั่งซื้อจากพ่อค้าเหล่านี้ก็ไปไม่ได้ เงินก็น้อย เศรษฐกิจความต้องการก็ลดลงแล้วเราจะไปขายต่อเท่าเดิม ให้ราคาเท่าเดิมก็ไม่ได้ ราคาก็ต่ําลง ทําอย่างไร
วันนี้รัฐบาลนี้ รัฐบาลที่ผ่านมาก็ไม่รู้ วันนี้เราทําไปหาผู้ค้าใหม่ ๆ ตลาดอินโดจีน แอฟริกา ตะวันออกกลาง ผมติดต่อทุกคน ผู้นําแต่ละประเทศมาเอกอัครราชทูตมา ผมก็คุยกับทุกประเทศเขาก็ดีใจ เขาก็รับนโยบาย สิ่งที่ว่ารัฐบาลนี้ทํา ทุกคนอยากจะมาฟังนโยบายรัฐบาลนี้หมด ทําอย่างไร ผมก็บอกเขาว่าทําอย่างนี้ เขาจะได้ไปสานต่อได้ เขาจะกลับไปพูดกับรัฐบาลเขา ตัดสินใจว่าจะลงทุนกันอย่างไร อะไรที่จะมาลงทุนประเภทไหนที่เราต้องการนี่ไม่เคยพูดกับเขาเลย
วันนี้ผมพูดทุกอันแต่จะเกิดได้ไหม เพิ่งพูดกันไม่กี่เดือน เพราะฉะนั้น เราต้องช่วยกัน เราก็จะเร่งเรื่องนโยบาย คนขับเคลื่อนกระทรวง ทบวง กรม ก็ไปเร่งกัน การส่งเสริมการส่งออกสําคัญ สินค้าที่เราส่งออกไปมีการพัฒนาตนเองบ้างหรือยัง มีการปรับในเรื่องของสินค้าประเภทใหม่ ๆ หรือไม่ ถ้าทําแบบเดิมก็ต้องใหม่ ๆ น่าใช้ น่ากิน น่าไปแข่งขันเขาได้ ถ้ายังขายแบบเดิม ทําแบบเดิม ๆ ขายสู้เขาไม่ได้ วันนี้ต้องปรับในเรื่องของคุณภาพในการผลิต ผลิตแบบใหม่ ๆ เรียก นวัตกรรม สร้างนวัตกรรม หรือจะเปลี่ยนไปเลยก็ได้ คือ ปฏิวัติกันไปเลยว่า จากแบบนี้ไม่ทําแล้ว ไปทําอีกแบบเลย ซึ่งรัฐต้องไปส่งเสริม
เพราะฉะนั้น ปัญหาสําคัญของเราก็คือว่า การบริหารราชการแผ่นดินแบบเดิม ๆ ที่ผ่านมาหลายปีในเชิงรับบ้าง รุกบ้างเล็กน้อย แล้วก็ไม่ส่งเสริมกันจริงจังเพื่ออนาคต ทําให้เกิดปัญหามาถึงวันนี้ เรื่องเทคโนโลยี งานวิจัย การสนับสนุนต่าง ๆ ของรัฐ ไม่ทั่วถึง เพราะฉะนั้นวันนี้ ถ้ายังคงผลิตเดิม ๆ อยู่ เราจะไม่ส่งเสริม
เพราะฉะนั้น จะต้องปรับปรุงให้มีการพัฒนา ปรับรูปแบบ ปรับเครื่องจักร เครื่องไม้ เครื่องมือให้ทันสมัยขึ้น แล้วที่ผ่านมา แรงงานก็ขาดอีก เราเตรียมหรือยังแรงงาน มีแต่ว่าวันนี้เราต้องมาแก้ตั้งแต่จดทะเบียนเลย พอจดทะเบียนถึงรู้ว่าขาดอีกเท่าไร แล้วจะนํามาอย่างไรก็ยังอยู่ในขั้นตอนว่าต้องนํามาจากประเทศนอกบ้าน ส่วนหนึ่งอาจจะต้องไปรับสมัครมาจากชาวไทยภูเขาบ้าง มาเป็นแรงงาน เราขาดเป็นแสน ปีนี้ 5 – 6 หมื่นคนแล้ว โรงงานต่าง ๆ หลายโรงงานปิดไปแล้ว เมื่อก่อนโรงงานโรงเท้าเห็นบอกปิดไปแล้ว เพราะว่า ไม่มีคนงานใหม่ ใครทําไว้
เพราะฉะนั้น วันนี้รัฐบาลจะแก้ปัญหาเหล่านี้ก็ต้องช่วยกัน เข้าใจช่องทาง เข้าใจวิธีการแก้ปัญหาของเรา เราก็จะต้องเตรียมแรงงาน ทั้งมีคุณภาพ มีการเพิ่มในเรื่องของขีดความสามารถในการทํางานให้มากขึ้น มีทักษะเพิ่มทักษะให้มากขึ้น ในการเรียนรู้ ในการพัฒนาตัวเอง เพื่อจะได้สอดคล้องกับค่าแรงที่มีอยู่ วันนี้ต้นทุนแรงงานของเรา วันละ 300 บาท สูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านซึ่งเป็นคู่แข่งของเรา เป็นหุ้นส่วนยุทธศาสตร์ด้วยแล้วก็เป็นคู่แข่งไปด้วย CMLV รอบบ้านติดเรา จากประเทศอีกกลุ่มหนึ่งก็คือ อินโดนีเซีย กับ ฟิลิปปินส์ ไกลเราไปหน่อย
ค่าแรงเราแพงกว่าเขา 30 – 50% เฉพาะค่าแรง เช่น ของเรา 300 บาท ของเขา 150 บาท อันนี้จะทําอย่างไร เราต้องไปแก้ไขเรื่องสินค้าให้ดี จะลดต้นทุนสินค้าให้ถูกลงแต่ให้คุณภาพดียาก เพราะบวกค่าแรงไปทําให้เราดัมส์ ราคาลงสู้เขาไม่ได้ นี่ปัญหาท่านทราบไมล่ะ ท่านไม่ฟังเลย ไม่ได้ ไปแก้อย่างไร
เรื่องเงินหมุนเวียน วันนี้ในตลาด ในเศรษฐกิจเขาบอกว่าเงินน้อยลง ผมว่าอาจจะน้อยลงจริง บางส่วนอาจจะเป็นพวกธุรกิจสีเทาบ้าง ธุรกิจผิดกฎหมายบ้าง ขายของผิดที่ ขายของที่ไม่ได้รับใบอนุญาต เช่น รถตู้ รถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง ที่ไม่ถูกต้อง ทําให้เกิดธุรกิจเงินนอกระบบมากที่ผ่านมา วันนี้ผมจัดระเบียบหมดเงิน เพราะฉะนั้นเงินเหล่านี้ก็หายไปส่วนหนึ่ง เสร็จแล้วประชาชนส่วนหนึ่งที่เดือดร้อน เพราะว่าเคยได้เงินพวกนี้มาประกอบการร่วมกันอยู่ ขอให้ช่วยกัน ขอเวลาให้เรา ท่านต้องกลับเข้ามาหารัฐ เราก็จะให้ความเป็นธรรม ทั้งนี้ ถ้าเราปล่อยไปอย่างนั้น วันหน้าความเหลื่อมล่ําที่เราว่าจะแก้ ก็แก้ไม่ได้ ผู้ที่เขาประกอบการที่ถูกกฎหมายทําอย่างไร เรียกร้องที่โน่นที่นี่จะขายของต่ออะไรอีก แล้วผมถามคนที่ขายต่อก็ท่านทํามาทั้งหมดไม่ถูกมาตลอด ก็อนุโลมมาตลอด ไม่แก้วันนี้ วันหน้าก็มากขึ้น ๆ แล้ววันหน้าก็ไม่ต้องมีคนอยู่ ในเมืองใหญ่ ๆ ไม่ต้องอยู่ มีแต่คนขายของ แล้วใครจะมาเที่ยวบ้านเรา รก สกปรก รุงรัง ก็ค่อยไปหาทางกันว่าจะไปทํากันตรงไหน ต้องพูดจากัน อย่ามาประท้วง อย่ามาปะทะอะไรกันให้ผมเห็นก็แล้วกัน กําลังให้ไปดูอยู่
เรื่องการขับเคลื่อน คสช. ผู้ว่าราชการจังหวัด นายอําเภอ อธิบดี ในส่วนของท้องถิ่น องค์การบริหารส่วนตําบล (อบต.) องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) กํานัน ผู้ใหญ่บ้านอะไรก็แล้วแต่ ช่วยกันขับเคลื่อนของรัฐบาล วันนี้รัฐบาลตั้งมาถึง 5 คณะ กรรมการ คณะกรรมการขับเคลื่อนและการดําเนินการตามนโยบายสําคัญและเร่งด่วนของรัฐบาล (กขน.) คณะกรรมการขับเคลื่อนและเร่งรัดการดําเนินงานตามนโยบายรัฐบาล (กขร.) คณะกรรมการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (กขย.) ผู้ประสานงานบูรณาการการขับเคลื่อนนโยบายรัฐบาลระดับกระทรวง (ปขก.) คณะกรรมการติดตามและตรวจสอบการใช้จ่ายงบประมาณภาครัฐ (คตร.) เป็นคณะขับเคลื่อนทั้งรัฐ ทั้งเอกชน คสช. ทั้งข้าราชการในแต่ละกระทรวง แล้วก็เรื่องตรวจสอบทุจริตมีหมด จนจําไม่ได้แล้ว ผมสั่งหมด เขากําลังไปเดินอยู่ เพราะฉะนั้นจะไปดูว่าจริงไม่จริงทําได้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นอย่ามาโกหกหลอกลวง ไม่ได้ต่ออะไร ระมัดระวังด้วย จะไปติดตามความคืบหน้า ประสานงาน ดูว่าท่านมีปัญหาอย่างไร แล้วจะหาทางแก้ปัญหาให้รัฐบาลแล้วให้กระทรวงได้แก้ไขโดยเร็ว
ในส่วนของจังหวัดนั้น ผมให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็น “หัวเรือใหญ่” เข้าใจคําว่าหัวเรือใหญ่ คืออะไร เป็นพ่อเมืองดูแลทุกข์ สุข ประชาชนทั้งจังหวัด ท่านรับผิดชอบ ท่านเป็นผู้ว่าราชการท่านต้องรับผิดชอบ แล้วขับเคลื่อนข้าราชการในจังหวัดทุกคน และทุกกระทรวงที่อยู่ตรงนั้น ผมให้การ บูรณาการให้ได้ด้วย ขับเคลื่อนทั้งหมด ทั้งในพื้นที่ส่วนกลางด้วยอะไรด้วย ความต้องการของประชาชนว่าอย่างไรแล้วก็เสนอมา ท่านปรับได้ว่าแผนงานโครงการอะไรที่ทําไปแล้ว อะไรทําได้นํามารวมกันได้ไหม หาผู้รับจ้าง รับเหมามาประมูลให้ได้หรือไม่ ทําอย่างไร ผมว่าทําได้ถ้าท่านคิดจะทํา คิดจะทําแบบบูรณาการ คิดจะทําในเชิงรุก อย่าไปทําแบบเดิม อย่าไปกลัวทุจริต แล้วเราตั้งใจทําให้ดีดูกติกา ดูกฎหมาย ข้อบังคับ มีปัญหาก็เสนอขึ้นมา ผ่านกระทรวงมาถึงได้หรือไม่ ผมแก้ได้ผมก็แก้ให้จะไปกลัวอะไร แต่ปัญหาก็คือทําไม่ได้นั้นน่ากลัวมากกว่า ผมจะให้ดูด้วยผลงานการปฏิบัติของท่าน
ได้สั่งการไปแล้วให้ไปดูงบประมาณ ถ้าส่วนใดก็ตาม ท่านบอกว่าทําไม่ได้ เพราะว่า ไม่มีคนทําแผนงาน ไม่มีคนทํางบประมาณ ทําไม่เป็น ไม่เคยทํา โดยเฉพาะท้องถิ่น แล้วทําไมที่ผ่านมาไปไหน คนทําเหล่านี้ไปไหน จ้างมาหรือไม่ มีคนทําเป็นหรือไม่ กําลังไล่อยู่ทั้งหมด พอให้ทําก็ทําไม่ได้ เพราะไม่เคยทํา ไม่มีเจ้าหน้าที่บอกว่าไม่มีเจ้าหน้าที่ ผมก็ให้จังหวัด ให้อําเภอลงไปช่วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ท่านต้องยอมรับสภาพกันบ้างว่า เราบกพร่องอะไร ผมไม่ได้ไป (Blame : ตําหนิ) อะไรท่านเลย เป็นความผิดของรัฐบาล ที่ไม่ได้ไปกวดขัน ไม่ได้เอาใจใส่
เพราะฉะนั้น วันนี้ไปหาว่า เงินมี บรรจุใครไม่ได้ก็บรรจุลูกหลานที่เขาเรียนจากด้านนี้มา หรือคนที่ว่างงานมา ที่ทําบัญชีได้ ทําแผนงานโครงการได้ เอามาทําในช่วงนี้ อาจจะปีเดียว เป็นลูกจ้าง เป็นพนักงานไปหนึ่งปี สร้างความเข้มแข้งให้ท้องถิ่นให้ได้เร็ว ๆ แล้วช่วยเหลือเด็ก ๆ เขาด้วย มีเงินเบี้ยเลี้ยง มีเงินเดือนใช้ ในช่วงนี้ คือจ้างคนที่ไม่มีประโยชน์เข้ามา ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะทําอะไรไม่ได้เหมือนเดิม แล้วมาบอกว่าเงินรัฐบาลไม่ขับเคลื่อน ก็ท่านทํา เอาเงินออกไปไม่ได้ โอนลงไปแล้วยังใช้ไม่เป็น ใช้ไม่ได้อีก จะให้ผมทําอย่างไร เพราะฉะนั้นเรื่องการทํางบประมาณถือเป็นเรื่องสําคัญ
เรื่องพลังงาน วันนี้ก็เบาลงไปเล็กน้อย แต่ก็ยังมีอยู่ความขัดแย้ง เพราะฉะนั้น ก็ต้องช่วยกันรับฟังเหตุผลสร้างการรับรู้ให้ข้อมูลที่เขาอยากจะรู้ข้อเท็จจริง ทางนี้ก็ฟัง ทางนี้ก็ให้ ให้ชัดเจนขึ้นแล้วกันในเรื่องของความเพียงพอ พลังงานเป็นอย่างไรจะขาดได้อย่างไร ข้อมูลที่ผ่านมาเป็นอย่างไร ข้อดี ข้อเสีย เป็นอย่างไร ระบบสัมปทานใหม่ เก่า ก็เรื่องเดิม ๆ ทั้งนั้น เพียงแต่พูดกันไม่เข้าใจ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน พูดให้เข้าใจกันสักที สร้างการรับรู้ให้ตรงกัน เพราะว่า ทั้งหมดเป็น ผลประโยชน์รัฐ ประชาชน และผมเป็นรัฐบาลในปัจจุบัน ผมไม่หวังประโยชน์ตัวผมเอง หลายคนบอกว่า ไว้ใจผมแต่ไม่ไว้ใจกระทรวง แล้วคืออย่างไร ก็ต้องไปดูว่าเขาชี้แจงมาว่าอย่างไร ก็ฟังดู ถ้าทําได้ก็ทํา เขากําลังแก้กฎหมายอยู่ ไม่รู้จะทันเขาหรือเปล่ากฎหมาย ก็ต้องทําให้ได้ ถ้าไม่ได้แล้วทําอย่างไร
วันนี้เราพร้อมหรือยัง รัฐจะต้องลงทุนเท่าไหร่ ใช้เงินอีกเท่าไหร่ในการลงทุน วันนี้ยังลงทุนเองไม่ได้ในการสํารวจ เพราะเราไม่มีบริษัทของเรา ของราชการ ของคนไทยแท้ ๆ ก็ไม่มี ก็มีต่างชาติเข้ามาร่วมทั้งนั้น ความพร้อมผู้ประกอบการ บริษัทสํารวจ ระบบราชการไทย การสัมปทานต่าง ๆ จะหมดอายุไปเรื่อย ๆ วันนี้เราเปิดครั้งที่ 21 20 ครั้งก็ทยอยหมดไปเรื่อย ๆ อันนี้หมดก็ต้องหามาทดแทนตรงนี้ เดี๋ยววันหน้าตรงต้น ๆ หมดอย่างน้อยก็มี 21 แห่ง สมมุติว่ามี 21 แห่ง มันอยู่ตลอด อย่างน้อยก็ใช้ไปได้เรื่อย ๆ ถ้าเราไม่ทําวันนี้ ล้าช้าไป 21 แห่งหมด วันหน้าเดี๋ยวไปดูว่า 20 หมดเมื่อไหร่ 19 หมดเมื่อไหร่ 18 หมดเมื่อไหร่ แล้วจะทําทันไหม ถ้าไม่ทันแหล่งพลังงานก็ลดลงไป แล้วในประเทศก็ขุดเจาะไม่ได้ ราคาก็ต้องไปซื้อข้างนอกมา บางคนบอกว่าซื้อข้างนอกมาดีกว่า มีเงินก็ซื้อเขามา ผมถามว่ามีเงินไหม ในประเทศราคาก็ขอให้ลดลงให้มากที่สุด อะไรก็ไม่รู้ บางทีก็ต้องฟังกันทั้งหมด ผมไม่ได้เข้าข้างใคร
ผมจําเป็นต้องขับเคลื่อน ไปพูดคุยกัน ฟังข้อคิดเห็นร่วมกัน อย่าไปพูดอะไรในเชิงปลุกระดม และไม่ใช่เรื่องจริง ผมดูแล้วบางเรื่องไม่ใช่ ไม่ง่ายขนาดนั้น ถ้าจะขุดน้ํามันหรือขุดแก๊สขึ้นมา แต่เรื่องโกงไม่ต้องกลัว เก่งทุกคน แต่วันนี้ต้องไม่ให้โกง ทําอย่างไรไม่โกง ชี้แจงมา ให้เชื่อมั่นกันบ้าง เพราะฉะนั้นเรื่องไหนที่จะต้องไปสู่การปฏิรูปก็ไปว่าในการปฏิรูป วันนี้เราต้องทําวันนี้ให้ทัน ช่วงโรดแมปช่วงที่ 2 ของผม 1 ปี ถ้าผมไม่ทําวันนี้ แล้วจะทําเมื่อไหร่ ท่านรอไปนู่น ไปรอรัฐบาลใหม่ แล้วจะได้ทําไหม ที่ผ่านมาก็ไม่ทําเหมือนเดิม ไม่รู้แล้วแต่ท่าน ก็พยายามทําให้ดีที่สุดแล้วกัน จะหารือต่อไปตามโรดแมป
เรื่องการลดค่าใช้จ่ายของข้าราชการ ก็ขอร้องไปแล้ว ขอบคุณหลาย ๆ กระทรวง ทุกกระทรวงก็ให้ความร่วมมือ ค่าเครื่องบิน การไปดูงานเท่าที่จําเป็น ค่าเครื่องบินก็ใช้ชั้นธุรกิจ (Business) บ้าง ใช้ Low Cost บ้าง ขอบคุณมาก ๆ ผมถือว่าเป็นตัวอย่าง เราก็ต้องจัดระเบียบ เป็นผู้น้อยก็ต้องเริ่มอย่างนี้ก่อน ผมก็ลําบากมาก่อนเหมือนกัน เป็นชั้นผู้น้อยมาก่อน เท่ากันไม่ได้ เพราะมีระเบียบราชการ การใช้จ่ายงบประมาณต่างกัน ก็ขอให้ดูแลให้ดี เรื่องการไปดูงาน ถ้าจําเป็นจริง ๆ ก็ขออนุมัติเข้า ครม. มา ส่วนหนึ่ง อีกส่วนก็อยู่ที่อํานาจของรัฐมนตรี แต่ขอให้กลั่นกรอง ไม่ให้ไปดูงานเลย คงไม่ได้ วันนั้นผมก็พูดเร็วไปเล็กน้อย เพราะว่าดูแล้วมีหลายหลักสูตร หลักสูตรการศึกษาบ้าง อะไรบ้าง วันนี้เรายิ่งจะต้องไปสร้างความเข้าใจซึ่งกันและกัน แต่ใช้ให้เป็นประโยชน์ ถ้าไปก็ไปที่อื่นอย่างเดียว ไม่ให้ไป มีรายละเอียดมาชี้แจงด้วย
เรื่องกรณีโรงไฟฟ้าแม่เมาะจากหินลิกไนต์ เป็นเรื่องคดีเก่าที่ฟ้องกันมาตั้งนานและมีการเสียค่าชดเชย ไม่ใช่วันนี้ แต่ฟ้องกันมานาน แต่วันนี้หลังจากที่เกิดเหตุแล้ว เขาได้มีการปรับปรุง ทั้งเครื่องจักร เครื่องไม้ เครื่องมือ กลไก กําจัดมลพิษต่าง ๆ มากมายไปหมด วันนี้ที่เรามองก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไร ลองไปดูแล้วกัน ผมได้ให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ กระทรวงอุตสาหกรรมไปชี้แจงว่า วันนี้เป็นอย่างนี้ และต่างประเทศเขาทํากันอย่างไร ไม่อย่างนั้นต่างประเทศก็ทําไม่ได้
เรื่องของการลงทุน เรื่องกรณีโรงไฟฟ้าแม่เมาะจากหินลิกไนต์ เขาใช้กันทั้งโลก แต่ทําอย่างไรจะควบคุมมลพิษให้ได้ ทําอย่างไรจะไม่สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ต้องทําได้ แต่ทําอย่างไรเท่านั้นเอง เราก็ไม่ไปแสวงหาผลประโยชน์จากตรงนี้ ก็ต้องทําได้ เงินงบประมาณเต็มที่ ก็ได้เครื่องจักร ได้อะไรต่าง ๆ มาที่สมบูรณ์ จะได้ใช้พลังงานที่สะอาด จะได้ไม่ต้องมาทดแทนในเรื่องของการซื้อแก๊ส ซื้อน้ํามันมากขึ้นไปเรื่อย ๆ หรือว่าต้องปรับให้ได้สัดส่วน
เรื่องพลังงาน วันนี้ต้องใช้ให้ลดลง แก๊สกับน้ํามันให้ลดลง วันนี้ทุกอย่างใช้แก๊สกับน้ํามันหมดเลย แต่ทั้งหมดนี้สัดส่วนพลังงาน 70 เปอร์เซ็นต์ใช้แก๊สกับน้ํามัน ต้องลดลงอย่างน้อยก็ลงมา 50 เปอร์เซ็นต์ก่อน ก็ต้องใช้จากขยะบ้าง จากพลังงานทดแทนบ้าง พลังงานลม พลังงานแสงแดด ก็ต้องปรับทุกวัน ไม่ได้เริ่มไว้แบบนี้ที่สามารถทําได้เลยตอนที่ผมเข้ามา ต้องมารื้อทั้งหมด อันนี้เป็นอย่างไร อันนั้นทําอย่างไร นี่เกินไป นี่น้อยเกินไป นี่ไม่หนุนจริง นี่มีผลประโยชน์ ผมรื้อเรื่องพวกนี้ วันนี้พึ่งสั่งไป พอสั่งไปทําไม่ได้ เพราะประชาชนไม่เข้าใจ ก็คัดแย้งอยู่อย่างนี้ สร้างโรงขยะก็สร้างไม่ได้ แล้วจะนําขยะไปทิ้งที่ไหน แทนที่เราจะนําขยะมาใช้ให้เกิดคุณค่า หลายจังหวัดที่สะสมอยู่เป็นแสน ๆ ล้าน ๆ ตัน ถ้าไม่ทําก็ไม่รู้จะทําอย่างไร
วันหน้าขยะกองกันมาก ๆ ก็ติดเป็นเชื้อโรค เป็นโรคระบาด ไม่ระวัง ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบไปดูว่าสิงคโปร์ มาเลเซีย พม่า ลาว เวียดนาม ทําอย่างไร ทางยุโรป ตะวันตก เขาทําอย่างไรกัน ผมเห็นในฝรั่งเศสวันนั้นที่เอามาให้ดูในโทรทัศน์ ในปารีสขยะเต็มเมือง ล้นขึ้นตึก แล้วเขาเคลียร์ด้วยวิธีการของเขา อย่างนี่ไม่ดูเขาบ้างเลย เขาก็จัดตั้งคนมา ตั้งแต่เก็บขยะ บ้านเราก็เก็บขยะมาตั้งนานมาแล้วเหมือนกัน วันนี้เขาจัดเก็บขยะเหมือนเรา เขาไปไหนแล้ว เขานําไปพัฒนา ไปรีไซเคิล รียูส เรายังพึ่งเริ่มเอง ทําไม ทุกอย่างประเทศไทยเริ่มมาพร้อมเขาหมด แล้วเป็นเพราะอะไรไปหาคําตอบให้ผมด้วย ผมไม่ได้ว่าอะไรเรื่องประชาธิปไตยอยู่แล้ว ประชาธิปไตยไทย ทําไมเกิดเรื่องพวกนี้ไม่ได้
เรื่องการปฏิรูปการศึกษา เหมือนกันมีความสําคัญเร่งด่วน วันนั้นผมก็เรียนไปแล้วในที่ประชุม ครม. ว่า ผมจะพยายามเป็นซุปเปอร์บอร์ดทางการศึกษาให้ ผมก็ไม่ใช่นักการศึกษา แต่ผมนําปัญหามาดู ก็จะตั้งของรัฐบาลมา นําบุคคลภายนอกที่จะมาให้ความรู้ ให้ข้อมูล แล้วผมจะสั่งลงไปร่วมกับบอร์ดของกระทรวงศึกษา วันนี้เขาตั้งอยู่แล้ว ผมเห็นท่านก็ตั้งใจ นี่เราจะกําหนดให้ชัดเจนว่าระยะแรกเราทําอะไรกันบ้าง จะได้ตอบกับทางสังคมได้ วันนี้หลายอย่างทําไปหมดแล้ว อีกหลายอย่างก็ต้องไปรอปฏิรูป จะไปทําโครงสร้าง ไปปฏิรูปต่อไปในระยะที่ 2
เป้าหมายแรกที่ผมต้องการในขณะนี้ 6 เดือน หรือในปีนี้ การศึกษา ได้แก่ ต้องตอบคําถามให้ได้ว่าเด็กจบ ป.1 ต้องอ่านออกเขียนได้ ต้องมีการประเมินผลที่เป็นรูปธรรม ที่ผ่านมาไปประเมินตอน ป.3 ช้าไปแล้ว ยังอ่านไม่ได้เหมือนกัน อ่านได้น้อยมาก เด็กชั้น ม.1 – ม.6 ก็ต้องมีชั่วโมง มีเวลา หาวิชาเสริมที่เป็นสาขาวิชาชีพให้เขามาเรียนรู้ ให้เขาเลือกเองได้ เช่น จะเป็นช่างอ๊อกซ์ ช่างไฟฟ้า ช่างแอร์ อะไรก็ว่าไป ที่นอกจากการเรียนวิชาในเรื่องของการศึกษาคุณวุฒิแล้ว ก็ไปเรียนเอาวิชาอาชีวะเข้ามาใส่บ้าง ไม่อย่างนั้นคนก็จะไปเรียนเอาปริญญาอย่างเดียว
อันนั้นเรียนเพื่อจะไปสอบปริญญาก็ได้หมด แต่จะต้องให้เขาเลือกดู เขาอาจจะไม่เหมาะ ถ้าเรียนอย่างนี้ไป จะไปสอบแบบนี้ แบบโน้น เขาไปไม่ไหวแน่ สิ่งนี้เขาเลือก แต่เขาชอบอีกอย่าง แล้วเราหารายได้ให้เขา หางานให้เขา ไปฝึกงานทวิภาคี วันนี้ทางกระทรวงศึกษาก็เร่งทุกวัน แต่สังคมไม่รับรู้ ต้องสร้างความเข้าใจด้วยว่า วันนี้เร่งด่วนระยะแรกเราต้องการอะไร
นอกจากนั้น ต้องเชื่อมโยงการศึกษากับการส่งเสริมวิชาชีพ ให้ตรงกับความต้องการของท้องถิ่นและประเทศชาติด้วย AEC จะไปอย่างไร เราจะเดินหน้าประเทศไปทางไหน เป็นอุตสาหกรรม เกษตรอุตสาหกรรมไหม ก็ต้องไปฝึก เดี๋ยวเรามีรถไฟเข้ามาอีก ต้องมีอุปกรณ์รถไฟไหม อุปกรณ์รางไหม จะพัฒนาเรื่องอาหารต่าง ๆ ต้องมีนักวิจัย พัฒนาห้องทดลองไหม ต้องผลิตใหม่ทั้งหมด วันนี้กระจัดกระจายไปหมด ทุกคนไปเรียนมหาวิทยาลัยหมด ส่วนใหญ่ ไม่ได้ เกิน 50 – 60 เปอร์เซ็นต์ไปสอบ แล้วก็สอบได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ไม่ได้ทั้งหมด แล้วจบมาก็ไม่มีงานทํา นั่นแหละคือภาระปัญหาสังคม แล้ววันหน้าก็เดือดร้อนอีก
เพราะฉะนั้น อีกเรื่องหนึ่งก็คือว่า งานวิจัยต้องเร่งรัด วันนี้สั่งไปแล้วก็ต้องเร่งให้ได้ภายใน 6 เดือนนี้ นํามาใช้ประโยชน์ให้ได้ และวิจัย วิเคราะห์ในสิ่งที่เหมาะสมกับความต้องการ เรื่องความสามารถในด้านภาษาอังกฤษ ไม่ต้องเอาถึงขนาดไปพูดเป็นฝรั่ง เป็นต่างประเทศ ผมว่าเอาแค่ฟังให้เขารู้เรื่อง และก็พูดให้เขาพอเข้าใจ บางอย่างเราไม่ได้ทํางานโดยการใช้ภาษาโดยตรง เพียงแต่ว่าต้องคุ้นชินกับสําเนียงการพูดของเขาว่าเขาต้องการอะไร เวลาเขาสั่งงานเราหรือเราจะไปถ่ายทอดลูกน้อง ถ้าไม่อย่างนั้น ท่านก็เป็นหัวหน้าเขาไม่ได้ ถ้าท่านไม่รู้ภาษาอังกฤษเลย วันนี้ก็เห็นหลายคนสนใจเรื่องภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาจีน ที่ไปเรียน ๆ อยู่นี่ผมเห็นคนสนใจมากเลย ก็อย่าลืมภาษาไทยแล้วกัน เดี๋ยวเรียนไม่เข้าใจกันอีก วันนี้ผมพูดภาษาไทย อยากให้นักเรียน ครู ผู้ปกครองมีความสุข มีอนาคต มีงานทํา
เมื่อวานนี้ ผมได้ไปเปิดงาน “วิถีข้าว : วิถีไทย” บริเวณริมคลองผดุงกรุงเกษม ข้างทําเนียบรัฐบาล พื้นที่เดียวกันที่ได้จัดตลาดนัดกล้วยไม้ไทยที่เพิ่งจะเสร็จสิ้นไปและได้รับความสนใจจากพี่น้องประชาชน และนักท่องเที่ยวมากมาย ที่ผ่านมาทั้ง เรื่องกล้วยไม้ และเรื่องตลาดน้ํา วันนี้กําลังจัดวิถีข้าว วิถีไทย 1 เดือน เป็นความร่วมมือระหว่างรัฐและเอกชน เพื่อจะเปิดโอกาสให้เกษตรกร กลุ่มเกษตรที่ผลิตข้าวคุณภาพดี ทุกชุมชนมีโอกาสมาประชาสัมพันธ์ข้าวแปลก ๆ หรือข้าวที่เป็นประวัติศาสตร์ที่บ้านอื่นเขาไม่มี ที่มีคุณภาพดี ๆ ผลิตขึ้นมา เพิ่มมูลค่าขึ้นมา เชื่อมโยงการตลาดจากเกษตรกรไปสู่ผู้บริโภคโดยตรง จะได้เพิ่มมูลค่าสินค้าข้าวได้ เป็นแนวทางเพิ่มรายได้ สร้างความภาคภูมิใจ เป็นขวัญกําลังใจให้กับเกษตรกรในการประกอบอาชีพการทํานา กระตุ้นให้คนไทยตระหนักถึงความสําคัญและความเข้าใจในคุณค่าของข้าวไทย ก็จะต้องมีเรื่องการเรียนรู้เรื่องการทํา การปลูกข้าวสมัยใหม่ด้วยเทคโนโลยี ด้วยเครื่องจักร เครื่องไม้ เครื่องมือ
เพราะวันหน้าแรงงานในด้านนี้จะหายไปมาก ไปทําอาชีพอื่นบ้างอะไรบ้าง แต่ข้าวเป็นสิ่งจําเป็น เพราะฉะนั้นจะต้องมีคนปลูกข้าวแต่ต้องปลูกแบบเมืองนอกเขาทํา ใช้เครื่องไม้ เครื่องมือ เครื่องจักร ทําอย่างไรรัฐจะไปช่วยตอนเริ่มต้นได้ เพราะเขาซื้อเองไม่ไหว ตอนนี้กระทรวงเกษตรฯ และกระทรวงมหาดไทย กําลังเข้าไปช่วยดู
วันนี้เรามีหลายอย่างที่เป็นความมหัศจรรย์ของข้าวไทย หลายประเทศไม่มี หลายประเทศมีข้าวหอมเหมือนเรา แต่ข้าวบางอย่างไม่มีเหมือนเรา เพราะเป็นพันธุ์ของเราที่บรรพบุรุษเราได้ทํามา ที่ผ่านมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงให้คิดค้นพันธ์ข้าวใหม่ ๆ นําพันธุ์ข้าวเก่าโบราณมาฟื้นฟูหลายพันธุ์ด้วยกัน มีเป็นร้อยเป็นพันชนิด ทําอย่างไรข้าวเหล่านี้ อะไรจะทําขนมจีน อะไรจะไปหุงข้าว อะไรจะไปทําขนม มีหมด นี่คนโบราณเราสอนมา วันนี้หายไปหมดเลย ไม่ได้ วันนี้ต้องฟื้นฟูให้ได้
งานจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม – 5 เมษายน 2558 หนึ่งเดือนเต็ม ๆ มีนิทรรศการ มีความรู้ที่เป็นประโยชน์มากมาย อาทิ นิทรรศการพระราชกรณียกิจของสถาบันพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ในการพัฒนาข้าวไทย และการจัดแสดงสินค้าข้าวคุณภาพ นวัตกรรมการแปรรูปข้าว นิทรรศการเชื่อมโยงสินค้าข้าวคุณภาพจากชุมชนต่าง ๆ มาสู่ประชาชน
นอกจากนี้ ยังมีการจัดแสดงวัฒนธรรม ประเพณี วิถีข้าว วิถีชาวนา วิถีไทยจาก 4 ภาคทั่วประเทศ มีกิจกรรมการสาธิตฝึกอาชีพด้านการปลูกข้าว แปรรูปข้าว การฝึกอาชีพการประกอบอาหารต่าง ๆ เช่น ทําน้ําข้าวกล้องงอก มีคุณภาพมากกับเด็กหรือผู้สูงอายุอะไรต่าง ๆ ก็รับประทานได้ดี ข้าวกล้องมีอนามัยดีอยู่แล้ว ไอศกรีมข้าวเหนียว พร้อมเครื่องสําอางที่ผลิตจากข้าวอีก คนไทยจะได้ไม่ต้องไปซื้อที่อื่น สนับสนุนกันเอง และขอให้ดูคุณภาพให้ดีด้วย อย. ต่าง ๆ เร่งรัดกัน รับรองออกมา
ขอเชิญชวน อยากให้พี่น้องคนไทย รวมทั้งชาวต่างชาติด้วย มาร่วมชมนิทรรศการ อุดหนุน และช่วยกันประชาสัมพันธ์ให้นักท่องเที่ยวเขามาเที่ยวด้วย วันนี้เห็นกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา หลาย ๆ กระทรวงเขาจะจัดคนมาเที่ยว มาดูงานอะไรต่าง ๆ เพื่อจะเปิดตลาดด้วย และส่งรูป ส่งรายละเอียดไปให้ต่างประเทศเขาดูด้วย ไปสถานทูต ฝากกระทรวงการต่างประเทศด้วย เขาจะได้มาเปิดตลาดใหม่ให้กับเรา ซื้อข้าวไทยพันธุ์ใหม่ ๆ ไปหุงทาน
ผมอยากจะเน้นเรื่องวิธีการหุงข้าว แบบเดิมและแบบหม้อข้าวไฟฟ้า ในปัจจุบันที่เราใช้อยู่เดิมเราใช้เป็นหม้อข้าว และมีดงข้าว ก็ต้องเทให้ใช้น้ํามากน้อย สมัยก่อนเขาดูว่าใครหุงข้าวเป็นหรือไม่เป็น เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเหมือนกัน วันนี้ใช้เครื่องทั้งสิ้น ก็ไม่เป็นไร ต้องหุงให้เป็น วันนี้บางคนหุงหม้อข้าวข้าวไฟฟ้ายังไม่เป็นเลย และไปซื้อสําเร็จรูปมาแล้วเก็บใส่ถุงพลาสติกไว้ แช่ตู้เย็น ถึงเวลาก็มาอุ่นไมโครเวฟ พออุ่นไมโครเวฟก็แห้ง กินไม่ได้ ก็แข็ง ไม่อร่อยอีก ไม่อยากกินข้าวก็ไปกินของฝรั่งแทน นี่มันหายไปเรื่อย ๆ เพราะฉะนั้นให้ความสนใจเรื่องนี้ด้วย อยากให้มีการแนะนําเรื่องการหุงข้าวที่ถูกวิธีด้วย ทั้งคนไทย คนต่างประเทศ บางทีคนสมัยใหม่ทําไม่เป็นแล้ว
เรื่องการเลือกตั้ง เรื่องประชาธิปไตย หากพูดว่าประชาชนเป็นใหญ่ เป็นเจ้าของประเทศอย่างเดียว บางครั้งก็ใช่ข้อเท็จจริงที่แน่นอน แต่อาจจะไม่เหมาะสมในเวลานี้ เพราะฉะนั้นต้องมีเวลาให้ทุกคนเรียนรู้ และรู้ถึงหลักการมีส่วนร่วมกันอย่างไร มีจิตสํานึก มีหน้าที่ มีความรับผิดชอบ แล้วจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายอย่างไร ตระหนักถึงสิทธิและเสรีภาพของผู้อื่นด้วย ฝ่ายการเมืองต้องเป็นผู้ทําให้เกิดขึ้น ไม่ใช่ทําให้มีปัญหา เพราะฉะนั้นความขัดแย้งจะเกิดขึ้นต่อไปเรื่อย ๆ ในการบริหารราชการแผ่นดิน
วันนี้รัฐบาลนี้ วันหน้ารัฐบาลใหม่ วันอื่นรัฐบาลต่อไป ก็เป็นอยู่แบบนี้ ท่านต้องให้คนเรียนรู้ว่าจะอยู่ร่วมกันอย่างไร ผมยินดีรับฟังความคิดเห็นทุกคน แต่จําเป็นต้องตัดสินใจเดินหน้าทํางาน ผมชอบให้มีการถกแถลง มีเหตุมีผลกัน ผมอาจจะเป็นทหารมากมาทั้งชีวิต แต่ผมก็ฟัง ส่วนใหญ่ผมฟังทั้งนั้น แต่ผมอาจจะยังไม่สนใจเวลานั้น แต่ผมก็กลับมาทบทวนและผมก็สั่งท่าน อย่างที่ท่านต้องการ ก็ต้องทําแบบนี้ ข้าราชการวันนี้ก็ต้องเป็นแบบนี้ ฟังเหตุฟังผลกัน ไม่ใช่โกรธเกลียดลูกน้องเสนออะไรมา วันนี้หลายคนก็ตําหนิติเตียนฝ่ายเศรษฐกิจของผม หลายกระทรวงเขาทําแทบตาย ท่านไม่รู้เลยว่าเขาเจอปัญหา อะไรที่ท่านบอกว่าเขาต่ํา อะไรที่เขาแย่กว่าคนอื่น นั่นแสดงว่าเขาแก้ไขปัญหามาก เขาจึงเดินหน้าไม่ได้มากนัก ฝากมองอย่างนี้บ้าง ผมรู้ เพราะผมสั่งเขา เขาก็เลยพยายามกลับมาติดตรงนี้เพราะอย่างนี้ ผมก็แก้แบบนี้ให้ แก้ใน ครม. แก้ใน สนช. ก็ช้า ท่านก็บอกว่าไม่มีผลงาน จะมีได้อย่างไร จะบอกง่าย ๆ ว่าเละอยู่ข้างในกระทรวง ทุกกระทรวงแก้ไข ผมจะไม่เล่นงานเจ้ากระทรวง จะเล่นงานข้างล่างลงไป เป็นข้าราชการก็ต้องทํา ในสมัยนี้จะทําก็ต้องทําอย่างนี้ ต้องเร็ว ไม่สั่งก็ไม่เร็ว
เรื่องการกระจายอํานาจ หลายอย่างก็ดี หลายอย่างก็เป็นประชาธิปไตยลูก แต่บางอย่างไปกันไม่ได้ เช่น ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) มารับผิดชอบถนนในหมู่บ้าน งบประมาณก็จํากัด ซ่อมแซมก็ไม่มีงบ คุณภาพในการทําก็ไม่ได้ อะไรเหล่านี้ไปทบทวนกันเองว่าจะเอาอย่างไร ถ้าทุกคนบอกกระจายหมด เอางบประมาณลงไปหมด แล้วที่ผมบอกไปแล้วว่าอย่างไร ก็ทําแผนยังทําไม่สําเร็จเลย แล้วเอาเงินลงไปมาก ๆ จะเกิดอะไรขึ้น ไปทบทวนใหม่ อย่าพูดแต่หลักการว่าประชาธิปไตยต้องเลือกตั้ง กระจายอํานาจ ประชาชนเป็นเจ้าของประเทศ ถ้าอย่างนี้ไม่ต้องมีรัฐบาล ไม่ต้องเลือกตั้งเลย จะปกครองกันอย่างไรก็ได้ ประชาชนเป็นใหญ่ ใครใหญ่ก็ปกครองไปแล้วกัน ได้ไหม แล้วอะไรก็ตามที่เป็นเรื่องที่รัฐบาลจะต้องทํากันต่อไปคือ ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายรัฐบาล ใครจะเป็นฝ่ายค้าน อะไรที่เป็นโครงการดี ๆ แม้กระทั่งวันนี้ผมทําอะไรไม่ดีก็เลิกได้ วันหน้าถึงเวลาก็เลิกได้
อันไหนที่ดีท่านต้องทําต่อ ท่านทําไหม หรือท่านจะไปทําอีกแบบ ผมไม่รู้บางอย่างอันไหนดีอยู่แล้ว ผมก็มาปรับแก้ ผมก็ไม่ได้รังเกียจอะไรของใครทั้งสิ้น เพียงแต่ว่าอย่าให้เกิดปัญหากับประเทศชาติ ถนนหนทาง ไปดูว่าทําอย่างไร กระจายรายได้ทําอย่างไร เหมาะหรือไม่ เงินทองจะเอามาจากที่ไหน
วันนี้ภาษีก็สั่งไปแล้วว่า ต้องทําอย่าให้เขาเดือดร้อนในเรื่องของภาษีที่ดิน ภาษีอะไรไว้ไปคุยกัน ทุกอย่างคุยกันได้หมดยังไม่เกิดสักอย่าง เราก็ต้องดูในทุกแง่ทุกมุม แต่ไม่เก็บ ก็ไม่ได้ เพราะว่าไม่มีเงิน นําภาษีจากที่ไหนมา แล้วนี่ปัญหาก็มากไปหมด ถ้าเราทําทุกอย่างให้มีประสิทธิภาพ มีประสิทธิผล ประชาชนเป็นศูนย์กลาง ให้เวลา และเชื่อใจ เชื่อมั่นรัฐบาลในการบริหารราชการในวันนี้ ว่าเราทําเต็มที่แล้ว แล้ววันหน้าท่านก็เปรียบเทียบเอาแล้วกันว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าวันนี้ท่านไม่ร่วมมือกับผม ก็ไปไหนไม่ได้เหมือนเดิม ก็อยู่ที่เก่า แย่กว่าเดิมด้วย ผมจะบอกให้ เพราะทุกอย่างปรับเปลี่ยน แล้วก็เริ่มต้นใหม่ ใช่ไหม ซึ่งเขาเรียกการปฏิรูประยะเร่งด่วน ถ้าไม่ทําแบบนี้ก็ไม่ได้ปรับเปลี่ยนสักที ก็รอไปเรื่อย ๆ แล้ววันหน้าก็ไปบ่นกับรัฐบาลหน้าว่าทําไมเป็นอย่างนี้อย่างนั้นอีก ต่อไปก็เหมือนเดิมอีกใช่หรือไม่
วันนี้ก็พูดไปมากอีกแล้ว พยายามจะสร้างความเข้าใจให้ได้ ไม่อยากให้มาถามผมอีกว่ามีผลงานอย่างไร ผมจะปรับรัฐมนตรีคนไหนบ้าง กระทรวงไหนบ้าง ถ้ากระทรวงไหนที่ท่านบอกไม่มีผลงาน ย้อนไปดูว่ามีปัญหาอะไรบ้างในกระทรวง ข้าราชการรีบแก้ไขตนเองในกระทรวงที่ค่อนข้างจะทําให้ประชาชนไม่เชื่อถือ ผมไม่โทษเจ้ากระทรวง เพราะผมรู้ ผมตั้งมาเอง และมีการประชุมมีการทํางานร่วมกัน แต่ไม่ออกเพราะเขาไม่ได้ไปทําเอง รัฐมนตรีทําเองไม่ได้ ข้าราชการเป็นคนทําทั้งสิ้น แสดงว่ากลไกไม่ได้ ก็ไปว่ามา ผมก็ไว้ใจทุกคน ขอบคุณ ขอให้ทุกคนมีความสุข เสาร์ – อาทิตย์พักผ่อนให้เต็มที่ และอดทนกันหน่อยให้มากขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย พูดจาฟังกันบ้าง หรือพูดให้น้อยลงกันบ้าง สําหรับผมคงต้องขอท่านแบบนี้ ขอพูดไปก่อน จนกว่าท่านจะไม่มาถามผมว่า ทําอะไรอย่างไร ถ้าถามแบบนี้ผมก็ต้องพูดแบบนี้ ถ้าท่านเข้าใจมากขึ้น ผมก็พูดน้อยลงแค่นั้นเอง ขอบพระคุณครับ สวัสดีครับ