รัฐบาลไทย-ข่าวทำเนียบรัฐบาล-ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่พระราชกฤษฎีกา ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ
วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560
ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่พระราชกฤษฎีกา ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ
เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ ได้เผยแพร่พระราชกฤษฎีกา ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๖๐ มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป
พระราชกฤษฎีกา
ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๙)
พ.ศ.๒๕๖๐
-----------
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่า
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย(ฉบับชั่วคราว)พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติการกําหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย พ.ศ.๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้
มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า“พระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๙)พ.ศ.๒๕๖๐”
มาตรา ๒พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓ให้ยกเลิกความในบทนิยามคําว่า“ข้าราชการ”ในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
““ข้าราชการ”หมายความว่า ข้าราชการพลเรือนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนข้าราชการครูตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการรัฐสภาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการรัฐสภา ข้าราชการตํารวจตามกฎหมายว่าด้วยตํารวจแห่งชาติและข้าราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการทหาร”
มาตรา ๔ให้ยกเลิกความในวรรคสามของมาตรา ๑๗ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“การเดินทางไปราชการเป็นหมู่คณะซึ่งมีผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง หรือตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลตรี พลเรือตรีพลอากาศตรี ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจตรี ขึ้นไป เป็นหัวหน้าคณะ หากมีความจําเป็นต้องใช้สถานที่ในที่เดียวกันกับที่พักเพื่อเป็นที่ประสานงานของคณะหรือบุคคลอื่น ให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เพิ่มขึ้นสําหรับห้องพักอีกห้องหนึ่ง หรือจะเบิกค่าเช่าห้องชุดแทนก็ได้เท่าที่จ่ายจริง ทั้งนี้ ภายในวงเงินและเงื่อนไขที่กระทรวงการคลังกําหนด”
มาตรา ๕ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๒๒ การเดินทางไปราชการ โดยปกติให้ใช้ยานพาหนะประจําทางและให้เบิกค่าพาหนะได้โดยประหยัด
ในกรณีที่ไม่มียานพาหนะประจําทาง หรือมีแต่ต้องการความรวดเร็วเพื่อประโยชน์แก่ราชการให้ใช้พาหนะอื่นได้ แต่ผู้เดินทางไปราชการจะต้องชี้แจงเหตุผลและความจําเป็นไว้ในหลักฐานการขอเบิกค่าพาหนะนั้น
การเบิกค่าพาหนะรับจ้างให้เบิกได้สําหรับกรณีดังต่อไปนี้
(๑)การเดินทางไปกลับระหว่างสถานที่อยู่ ที่พัก หรือสถานที่ปฏิบัติราชการกับสถานียานพาหนะประจําทาง หรือกับสถานที่จัดพาหนะที่ต้องใช้ในการเดินทางไปยังสถานที่ปฏิบัติราชการภายในเขตจังหวัดเดียวกัน
(๒)การเดินทางไปกลับระหว่างสถานที่อยู่ ที่พัก กับสถานที่ปฏิบัติราชการภายในเขตจังหวัดเดียวกันวันละไม่เกินสองเที่ยว
(๓)การเดินทางไปราชการในเขตกรุงเทพมหานคร
การเดินทางตาม(๑)หากเป็นการเดินทางข้ามเขตจังหวัด ให้เบิกค่าพาหนะรับจ้างได้เท่าที่จ่ายจริงแต่ต้องไม่เกินอัตราที่กระทรวงการคลังกําหนด
การเดินทางไปสอบคัดเลือกหรือรับการคัดเลือกผู้เดินทางไปราชการจะเบิกค่าพาหนะรับจ้างตาม(๒)ไม่ได้
ในกรณีที่ผู้เดินทางไปราชการมีความจําเป็นต้องออกเดินทางล่วงหน้า หรือไม่สามารถเดินทางกลับท้องที่ตั้งสํานักงานปกติ เมื่อเสร็จสิ้นการปฏิบัติราชการเพราะมีเหตุส่วนตัวตามมาตรา ๘/๑ ให้เบิกค่าพาหนะเท่าที่จ่ายจริงตามเส้นทางที่ได้รับคําสั่งให้เดินทางไปราชการ กรณีที่มีการเดินทางนอกเส้นทางในระหว่างการลานั้น ให้เบิกค่าพาหนะได้เท่าที่จ่ายจริงโดยไม่เกินอัตราตามเส้นทางที่ได้รับคําสั่งให้เดินทางไปราชการ”
มาตรา ๖ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๒๕ การใช้พาหนะส่วนตัวเดินทางไปราชการ ผู้เดินทางจะต้องได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชาดังต่อไปนี้ และต้องใช้พาหนะนั้นตลอดเส้นทาง จึงจะมีสิทธิเบิกเงินชดเชยเป็นค่าพาหนะในลักษณะเหมาจ่ายได้ คือ
(๑)อธิบดีขึ้นไปหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า สําหรับราชการบริหารส่วนกลาง
(๒)หัวหน้าสํานักงาน สําหรับราชการบริหารส่วนกลาง ที่มีสํานักงานอยู่ในส่วนภูมิภาคหรือมีสํานักงานแยกต่างหากจากกระทรวง ทบวง กรม
(๓)หัวหน้าส่วนราชการในภูมิภาค สําหรับราชการบริหารส่วนภูมิภาค
ในกรณีผู้เดินทางไม่สามารถใช้พาหนะส่วนตัวได้ตลอดเส้นทาง ต้องชี้แจงเหตุผลความจําเป็นต่อผู้บังคับบัญชาตาม(๑) (๒)หรือ(๓)เพื่อพิจารณาอนุญาต”
มาตรา ๗ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๗ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๒๗ การเดินทางไปราชการโดยเครื่องบิน ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑)ชั้นธุรกิจ สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งดังต่อไปนี้
(ก)หัวหน้าคณะผู้แทนรัฐบาล
(ข)ประธานรัฐสภา และรองประธานรัฐสภา
(ค)ประธานวุฒิสภา และรองประธานวุฒิสภา
(ง)ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
(จ)รัฐมนตรี
(ฉ)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า สมุหราชองครักษ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ
(๒)ชั้นประหยัด สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งดังต่อไปนี้
(ก)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ได้แก่ รองปลัดกระทรวง ผู้ตรวจราชการ อธิบดีหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า ผู้ว่าราชการจังหวัด เอกอัครราชทูต ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูง หรือตําแหน่งที่เทียบเท่าหรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลตรี พลเรือตรี พลอากาศตรี ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจตรีขึ้นไป
(ข)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงานหรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันโท นาวาโท นาวาอากาศโท ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจโทขึ้นไป ทั้งนี้ นอกจากที่ระบุใน(ก)
(ค)ผู้ดํารงตําแหน่งระดับ หรือยศ ต่ํากว่าที่ระบุใน(ก)หรือ(ข)เฉพาะกรณีที่มีความจําเป็นรีบด่วนเพื่อประโยชน์แก่ทางราชการ
ในกรณีผู้เดินทางตาม(๒) (ก)มีความจําเป็นต้องโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิให้ผู้ดํารงตําแหน่งที่เดินทางดังกล่าวสามารถเดินทางและเบิกค่าโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิได้โดยต้องได้รับอนุมัติจากปลัดกระทรวงเจ้าสังกัด ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์สมุหราชองครักษ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศและผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ สําหรับส่วนราชการใดที่ไม่มีปลัดกระทรวงให้ผู้บังคับบัญชาที่มีอํานาจเช่นเดียวกับปลัดกระทรวงเป็นผู้อนุมัติ
การเดินทางซึ่งไม่เข้าหลักเกณฑ์ตาม(๑)หรือ(๒)จะเบิกค่าใช้จ่ายได้ไม่เกินค่าพาหนะในการเดินทางภาคพื้นดินระยะเดียวกันตามสิทธิซึ่งผู้เดินทางจะพึงเบิกได้”
มาตรา ๘ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๒๘ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๒๘ ผู้เดินทางไปราชการในหน้าที่เลขานุการกับผู้บังคับบัญชาที่เป็นหัวหน้าคณะซึ่งดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ ตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอก นาวาเอก นาวาอากาศเอกอัตราเงินเดือนพันเอกพิเศษ นาวาเอกพิเศษ นาวาอากาศเอกพิเศษ ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก อัตราเงินเดือนพันตํารวจเอกพิเศษ ขึ้นไป หากมีความจําเป็นต้องเดินทางพร้อมกับผู้บังคับบัญชาและเพื่อประโยชน์ในการประสานสั่งการในระหว่างเดินทางไปราชการ ให้เบิกค่าพาหนะได้เท่ากับที่ผู้บังคับบัญชามีสิทธิเบิกและให้พักแรมในที่เดียวกับผู้บังคับบัญชา โดยเบิกค่าเช่าที่พักได้ตามสิทธิที่ตนเองได้รับ หรือเบิกได้เท่าที่จ่ายจริงในอัตราต่ําสุดของที่พักนั้น แต่ไม่เกินอัตราที่ผู้บังคับบัญชามีสิทธิเบิก”
มาตรา ๙ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๓๖ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการพ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“การเบิกค่าเช่าที่พักและค่าพาหนะสําหรับผู้ติดตามให้เบิกได้ดังต่อไปนี้
(๑)หนึ่งคน สําหรับข้าราชการซึ่งดํารงตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงาน ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันโท นาวาโท นาวาอากาศโท ลงมา หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจโท ลงมา
(๒)ไม่เกินสองคน สําหรับข้าราชการซึ่งดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ ตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโสตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอกนาวาเอก นาวาอากาศเอก ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก ขึ้นไป”
มาตรา ๑๐ให้ยกเลิกความใน(๓)ของมาตรา ๓๗ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๗)พ.ศ.๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“(๓)หัวหน้าส่วนราชการในภูมิภาค สําหรับราชการบริหารส่วนภูมิภาค”
มาตรา ๑๑ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๕๑ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“การเดินทางไปราชการเป็นหมู่คณะ ให้ผู้เดินทางไปราชการเบิกค่าเช่าที่พักได้ดังต่อไปนี้
(๑)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงาน ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงานหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอก นาวาเอก นาวาอากาศเอก ลงมาหรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก ลงมา ให้พักแรมรวมกันสองคนต่อหนึ่งห้อง โดยให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เท่าที่จ่ายจริงในอัตราค่าเช่าห้องพักคู่ คนละไม่เกินร้อยละเจ็ดสิบของอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียวถ้าผู้ดํารงตําแหน่งดังกล่าวแยกพักห้องพักคนเดียวให้เบิกได้อัตราเดียวกัน เว้นแต่เป็นกรณีที่ไม่เหมาะสมจะพักรวมกันหรือมีเหตุจําเป็นที่ไม่อาจพักรวมกับผู้อื่นได้ ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงในอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว
(๒)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอก นาวาเอก นาวาอากาศเอก อัตราเงินเดือนพันเอกพิเศษ นาวาเอกพิเศษ นาวาอากาศเอกพิเศษขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก อัตราเงินเดือนพันตํารวจเอกพิเศษ ขึ้นไป ให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เท่าที่จ่ายจริงในอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว
(๓)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง หรือตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลตรี พลเรือตรี พลอากาศตรี ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจตรี ขึ้นไป ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ หากมีความจําเป็นต้องใช้สถานที่ในที่เดียวกันกับที่พักเพื่อเป็นที่ประสานงานของคณะหรือกับบุคคลอื่น ให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เพิ่มขึ้นสําหรับห้องพักอีกห้องหนึ่งในอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียวหรือจะเบิกค่าเช่าห้องชุดแทนก็ได้ แต่ทั้งนี้ต้องมีอัตราไม่เกินสองเท่าของอัตราค่าเช่าห้องพักคนเดียว”
มาตรา ๑๒ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๕๓ การเดินทางไปราชการต่างประเทศโดยเครื่องบินจากประเทศไทยไปต่างประเทศหรือจากต่างประเทศกลับประเทศไทย หรือการเดินทางในต่างประเทศ สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งดังต่อไปนี้ให้เดินทางโดยชั้นหนึ่ง
(๑)หัวหน้าคณะผู้แทนรัฐบาล
(๒)ประธานรัฐสภา และรองประธานรัฐสภา
(๓)ประธานวุฒิสภา และรองประธานวุฒิสภา
(๔)ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
(๕)รัฐมนตรี
(๖)ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงหรือตําแหน่งที่เทียบเท่า สมุหราชองครักษ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ ผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ”
มาตรา ๑๓ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๕๓/๑ และมาตรา ๕๓/๒ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖
“มาตรา ๕๓/๑ การเดินทางไปราชการต่างประเทศโดยเครื่องบินจากประเทศไทยไปต่างประเทศหรือจากต่างประเทศกลับประเทศไทย หรือการเดินทางในต่างประเทศที่มีระยะเวลาในการเดินทางตั้งแต่เก้าชั่วโมงขึ้นไป ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑)ชั้นหนึ่ง สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ได้แก่ รองปลัดกระทรวงผู้ตรวจราชการ อธิบดี หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า ผู้ว่าราชการจังหวัด เอกอัครราชทูต หรือตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลเอก พลเรือเอกพลอากาศเอก พลโท พลเรือโท พลอากาศโท หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจเอก พลตํารวจโท
(๒)ชั้นธุรกิจหรือชั้นระหว่างชั้นหนึ่งกับชั้นประหยัด สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูง หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลตรีพลเรือตรี พลอากาศตรี หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจตรี
(๓)ชั้นประหยัด สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งระดับ ชั้น หรือยศ นอกจากที่ระบุใน(๑)และ(๒)
ในกรณีผู้เดินทางตาม(๒)มีความจําเป็นต้องโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิ ให้ผู้ดํารงตําแหน่งที่เดินทางดังกล่าวสามารถเดินทางและเบิกค่าโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิได้ โดยต้องได้รับอนุมัติจากปลัดกระทรวงเจ้าสังกัด ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ สมุหราชองครักษ์ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ สําหรับส่วนราชการใดที่ไม่มีปลัดกระทรวงให้ผู้บังคับบัญชาที่มีอํานาจเช่นเดียวกับปลัดกระทรวงเป็นผู้อนุมัติ
มาตรา ๕๓/๒ การเดินทางไปราชการต่างประเทศโดยเครื่องบินจากประเทศไทยไปต่างประเทศหรือจากต่างประเทศกลับประเทศไทย หรือการเดินทางในต่างประเทศที่มีระยะเวลาในการเดินทางต่ํากว่าเก้าชั่วโมง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑)ชั้นธุรกิจ สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ได้แก่ รองปลัดกระทรวงผู้ตรวจราชการ อธิบดี หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า ผู้ว่าราชการจังหวัด เอกอัครราชทูต หรือตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลเอก พลเรือเอกพลอากาศเอก พลโท พลเรือโท พลอากาศโท ข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจเอก พลตํารวจโท
(๒)ชั้นประหยัด สําหรับผู้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโสตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงาน ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพลตรี พลเรือตรี พลอากาศตรี ลงมา หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพลตํารวจตรี ลงมา
ในกรณีผู้เดินทางตาม(๑)และ(๒)มีความจําเป็นต้องโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิให้ผู้ดํารงตําแหน่งที่เดินทางดังกล่าวสามารถเดินทางและเบิกค่าโดยสารเครื่องบินในชั้นที่สูงกว่าสิทธิได้โดยต้องได้รับอนุมัติจากปลัดกระทรวงเจ้าสังกัด ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์สมุหราชองครักษ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ สําหรับส่วนราชการที่ไม่มีปลัดกระทรวง ให้ผู้บังคับบัญชาที่มีอํานาจเช่นเดียวกับปลัดกระทรวงเป็นผู้อนุมัติ เว้นแต่ผู้ดํารงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงาน ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอก นาวาเอก นาวาอากาศเอกอัตราเงินเดือนพันเอกพิเศษ นาวาเอกพิเศษ นาวาอากาศเอกพิเศษ ลงมา หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก อัตราเงินเดือนพันตํารวจเอกพิเศษ ลงมา ให้โดยสารชั้นประหยัด”
มาตรา ๑๔ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๕๓ ทวิ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๗)พ.ศ.๒๕๔๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๕๓ ทวิ ผู้เดินทางไปราชการต่างประเทศในหน้าที่เลขานุการกับผู้บังคับบัญชาซึ่งเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนรัฐบาล หรือซึ่งดํารงตําแหน่งประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร รองประธานรัฐสภา รองประธานวุฒิสภา รองประธานสภาผู้แทนราษฎร หรือรัฐมนตรีให้เบิกค่าพาหนะได้เท่ากับที่ผู้บังคับบัญชามีสิทธิเบิกและให้พักแรมในที่เดียวกับผู้บังคับบัญชา โดยให้เบิกค่าเช่าที่พักได้เท่าที่จ่ายจริงตามสิทธิที่ตนเองได้รับหรือเบิกในอัตราต่ําสุดของที่พักนั้น แล้วแต่จํานวนใดจะสูงกว่า”
มาตรา ๑๕ให้ยกเลิกความในวรรคสามของมาตรา ๖๒ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ(ฉบับที่ ๘)พ.ศ.๒๕๕๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
“ผู้เดินทางไปราชการประจําในต่างประเทศจะเบิกค่าพาหนะสําหรับผู้ติดตามซึ่งได้รับอนุญาตจากกระทรวงเจ้าสังกัดแล้วได้ดังต่อไปนี้
(๑)หนึ่งคน สําหรับข้าราชการซึ่งดํารงตําแหน่งประเภททั่วไประดับชํานาญงาน ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันโท นาวาโท นาวาอากาศโท ลงมา หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจโท ลงมา
(๒)ไม่เกินสองคน สําหรับข้าราชการซึ่งดํารงตําแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ ตําแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับสูงตําแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ ตําแหน่งประเภทอํานวยการระดับต้น ตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการพิเศษ ตําแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโสตําแหน่งประเภทวิชาการระดับชํานาญการ หรือตําแหน่งที่เทียบเท่า หรือข้าราชการทหารซึ่งมียศพันเอกนาวาเอก นาวาอากาศเอก ขึ้นไป หรือข้าราชการตํารวจซึ่งมียศพันตํารวจเอก ขึ้นไป”
มาตรา ๑๖ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๗๐/๑ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖
“มาตรา ๗๐/๑ ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการของข้าราชการที่ปฏิบัติราชการประจําในต่างประเทศในกรณีไปประจําสํานักงานซึ่งต่างสังกัด ให้เบิกจากสังกัดใหม่ซึ่งไปประจํา”
มาตรา ๑๗เพื่อให้การเบิกจ่ายงบประมาณเป็นค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเกิดความเป็นธรรม ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชนและองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ จัดให้มีหลักเกณฑ์เกี่ยวกับชั้นโดยสารเครื่องบินเช่นเดียวกับหน่วยงานภาครัฐตามแนวทางของกระทรวงการคลังที่กําหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกานี้
ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่การจ่ายเงินตามงบประมาณรายจ่ายในประเภทค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖และที่แก้ไขเพิ่มเติม ยังไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบัน สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวเพื่อปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงิน วิธีการเบิกจ่าย อัตราการจ่าย ของผู้มีสิทธิได้รับเงินประเภทดังกล่าวรวมทั้งหลักเกณฑ์อื่นที่เกี่ยวข้อง กรณีการเดินทางไปราชการชั่วคราวและราชการประจําในราชอาณาจักรและกรณีการเดินทางไปราชการต่างประเทศ จึงจําเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
รายละเอียดเพิ่มเติม:เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา