สวัสดีครับ พี่น้องประชาชนที่รักทุกคน ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมานั้น พสกนิกรชาวไทยได้ยินดีพร้อมใจกันทำความดีถวายในหลวงฯ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระชนมายุครบ 87 พรรษา และในสัปดาห์นี้ชาวไทยทั้งประเทศก็ได้รับทราบข่าวดีอีกครั้ง เมื่อสำนักพระราชวังได้ออกแถลงการณ์ ฉบับที่ 12 ว่าพระอาการโดยทั่วไปของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวดีขึ้น เสวยได้มากขึ้น ทรงบรรทมได้ดี และทรงมีพระวรกายแข็งแรงขึ้น ผมมั่นใจว่า “การรู้รักสามัคคี” ของพสกนิกรชาวไทยทุกหมู่เหล่า      จะเป็นการถวายพระพร และเป็นการเสริมสร้างกำลังพระทัยแด่พระองค์ท่านให้หายจากพระอาการประชวรโดยลำดับครับ
ในโอกาสนี้ ผมขอเชิญชวนปวงชนชาวไทย ร่วมกันปฏิบัติตาม “ค่านิยมหลักของคนไทย 12 ประการ” เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลตลอดทั้งปี เพราะเป็นสิ่งที่ทําให้เกิดความยั่งยืน ของประเทศเราในอนาคตด้วย ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานั้นก็ขอขอบคุณสื่อทุกภาคส่วน ที่ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งที่ดี ๆ ให้กับคนไทยได้รับรู้ รับทราบ ก็ขอความร่วมมืออีกครั้ง สื่อทุกแขนงในการนําเสนอข้อมูลสู่สายตาประชาชนเพื่อสร้างการรับรู้นั้น ขอให้เป็นในลักษณะสร้างสรรค์ สร้างกําลังใจให้แก่กัน และสร้างการรับรู้ให้กับต่างประเทศด้วย ในสิ่งที่ดี ๆ ของไทย เพื่อสนับสนุนให้ทุกคนทําความดีด้วย เช่นที่ผ่านมา ผมได้เห็นและขอชื่นชมสื่อต่าง ๆ ทั้งสื่อวิทยุ โทรทัศน์ และ Social Media ที่นําเสนอข่าวของ “ลูกกตัญญู” ด.ช. ศุภณัฐ ศรียอด หรือน้องพร อายุ 14 ปี นักเรียนชั้น ม. 3 โรงเรียนวัดราชบพิธ ที่ช่วยมารดากวาดถนนหลังเลิกเรียนมาตั้งแต่ชั้นประถมศึกษา แม้ในช่วงแรกจะรู้สึกอายเพื่อน ถูกเพื่อน ๆ ล้อเลียนอยู่บ้าง แต่น้องพรก็ใช้ความเพียรพยายาม อดทน อดกลั้น เพราะถือว่าเป็นอาชีพที่สุจริต การทําความดีไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย และเป็นหน้าที่ของลูกทุกคนที่ต้องตอบแทนบุญคุณบุพการี
ในเรื่องดี ๆ อีก คือเรื่องของ “ความซื่อสัตย์” ของนายโกศล ใคลคลาย อายุ 48 ปี คนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ในย่านซีกิมหยง เขตเทศบาลนครหาดใหญ่ ที่ได้นําเอกสารสําคัญ พร้อมเงินสดจํานวนหนึ่งไปคืนนายทาเลีย อูลาร์ฟ ยูเฟอร์ อายุ 44 ปี ชาวนอร์เวย์ นักปั่นจักรยานรอบโลก ถึงแม้ว่าจะเป็นจํานวนเงินที่ไม่มากนัก แต่ก็ทําให้แขกผู้มาเยือนประเทศของเรารู้สึกประทับใจ และซาบซึ้งถึงจิตใจที่ดีงามของคนไทย ที่มีความจริงใจและพร้อมที่จะช่วยเหลือผู้อื่น
หลายข่าวก็มีมาเรื่อย ๆ ไม่ว่าที่มา หรือในปัจจุบัน ผมอาจจะเสนอได้ไม่หมด เรื่องความกตัญญูอีกเรื่องหนึ่งก็คือนักศึกษาหญิง น.ส.สุนิดา อาลีนะ ดูแลพ่อซึ่งเคยรับราชการทหารในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ และถูกคนร้ายซุ่มยิงจนขณะนี้พิการเดินไม่ได้ วันไหนที่ต้องไปเรียน ก็จะเตรียมอาหารบรรจุถุงใส่รถสามล้อ และพาพ่อไปที่มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ด้วย ช่วงพักเที่ยงจะลงมาป้อนข้าวป้อนน้ําให้พ่อ โดยไม่นึกท้อหรืออายเพื่อน ๆ คุณพ่อเป็นวีรบุรุษ ผมติดตามมาตลอด เวลาเหนื่อย ๆ เครียด ๆ ได้เห็นข่าวเหล่านี้ ก็มีแรงบันดาลใจเพิ่มเหมือนเป็นการเติมพลังให้เราเห็นว่าสังคมไทยมีเยาวชนและคนดี ๆ ที่น่ายกย่อง และเป็นความหวังของชาติ สอดคล้องกับค่านิยมไทยที่กล่าวไปแล้ว อยากให้ทุกคนนํามาเป็นตัวอย่าง มีอีกมากมาย เพราะฉะนั้นการให้ข้อมูลข่าวสารด้านลบแต่เพียงด้านเดียว อาจจะทําให้บดบังคุณธรรมความดี ความเพียรพยายามของพี่น้องชาวไทยอีกหลาย ๆ คน โดยเฉพาะผู้ที่มีรายได้น้อย เขามีจิตใจที่ซื่อสัตย์ และคํานึงถึงผลประโยชน์ของชาติมากกว่าความเห็นส่วนตัวที่จะอยากได้ อยากมีข้าวของ ของคนอื่น ผมคิดว่าน่าจะเป็นตัวอย่างที่ดี ก็อยากให้ทุกท่าน ไม่ว่าจะเป็นเด็กนักเรียน พ่อค้าแม่ค้า คนขับรถแท๊กซี่ มอเตอร์ไซต์ พนักงานบริการ นักธุรกิจ และสื่อต่าง ๆ ต่างต้อง ตระหนักว่าทุกคนมีหน้าที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรับสั่งไว้แล้วว่า ทุกคนทําหน้าที่ของตน ๆ ให้ดีที่สุด ก็ที่จะสามารถมีส่วนในการปรับภาพลักษณ์ของประเทศของเราในสายตาของต่างประเทศได้ จากการกระทําเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการยิ้ม การแสดงน้ําใจ ความซื่อสัตย์ รักษากฎระเบียบ ความสะอาด บ้านเมืองเหล่านี้ หรือเป็นการนําเสนอสิ่งดี ๆ ของบ้านเรา ความงดงาม ความเป็นบ้านเมืองที่มีวัฒนธรรมอันเก่าแก่ มีสถาบันพระมหากษัตริย์ มีโบราณสถานที่งดงาม เราก็ต้องช่วยกันทําให้ทุกคนในประเทศมีความสุข มีรายได้ ประเทศมั่นคง ประชาชนมั่งคั่ง อันนี้เป็นสิ่งสําคัญ และจะทําให้ชาวต่างชาติมาเยือนมาก ๆ ก็เกิดรายได้กับคนของเราด้วย ทุกธุรกิจ การบริการจะเพิ่มขึ้น รายได้ก็มากขึ้น นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้เกิดขึ้น
ในเรื่องของความประทับใจของชาวต่างชาตินั้น ประเทศไทยมีมากมาย ถึงเวลาแล้วทุกคนต้องช่วยกัน ช่วยกันเปลี่ยนทัศนคติ ลบภาพของประเทศไทยในสิ่งที่ไม่ดี หลาย ๆ เรื่องที่ผ่านมา ซึ่งมีทั้งความขัดแย้ง ความวุ่นวาย ความไม่เป็นระเบียบ ไม่มีเสถียรภาพ ออกจากความทรงจําของชาวต่างชาติ ภาพเหล่านี้เกิดแล้วลบยาก แต่ผมคิดว่าถ้าเราทํา ช่วยกันทุกคน ผมมั่นใจว่าเราทําได้
นอกจากการปลูกฝังค่านิยมที่ดีแล้ว การสร้างสรรค์บุคลากรที่มีคุณภาพและคุณธรรมแล้วนั้น การพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันของไทยในด้านอื่น ๆ เป็นเรื่องสําคัญ เป็นอนาคตข้างหน้าของเราในเรื่องของการเชื่อมโยงระหว่างประเทศ ที่เรียกว่า connectivity หลาย ๆ ด้าน ทั้งทางบก ทางทะเล เศรษฐกิจต่าง ๆ ต้องเดินหน้าไปด้วยความยั่งยืนในฐานะที่เป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์ระหว่างประเทศเพื่อนบ้าน และประชาคมโลกอื่น ๆ จะเป็นปัจจัยสําคัญที่จะนําพาประเทศต่าง ๆ รวมทั้งประเทศไทยนั้น ให้มีบทบาทและอํานาจในการต่อรองพัฒนาประเทศต่อไปได้ ในรูปแบบของทั้งประเทศไทย และอาเซียนด้วย
ในเรื่องของการพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันนั้น มีหลายอย่างด้วยกัน มีทั้งการเพิ่มมูลค่าผลิตผลทางการเกษตร การจัดตั้งโรงงาน ที่ใช้วัตถุดิบในประเทศ จะต้องทําให้มากขึ้น ตอนนี้รัฐบาลเร่งรัดในเรื่องนี้อยู่ ก็ทราบว่าในปีนี้จะมีโรงงานยางมาเพิ่มอีก 2 โรงงาน ที่ทางด้านตะวันออก และที่มาอีกหลายบริษัทก็กําลังไปพิจารณาอยู่ว่าจะมาเพิ่มอีกหรือไม่ ผมคิดว่าช่วงนี้ต้องประชาสัมพันธ์ให้มาก ในการจัดตั้งโรงงานต่าง ๆ
ในเรื่องของ BOI วันนี้เราสนับสนุนไปแล้ว คาดว่าน่าจะถึง 8 แสนล้านบาท ในปี 2557 ที่เราอนุมัติตามมา ตามมา ตามกฎกติกาใหม่เพื่อจะสอดคล้องกับความต้องการของเรา ผมคิดว่าวันนี้เราได้รับความเชื่อมั่นกลับมาพอสมควร การท่องเที่ยวก็ดีขึ้น ประมาณสัก 23 ล้าน ก็น้อยลงไปเล็กน้อยจากปีที่ผ่านมา ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีจากพวกเราทุกคนช่วยกัน และบ้านเมืองมีความสงบเรียบร้อย มีเสถียรภาพ ปลอดภัยขึ้น สวยงาน วันนี้ผมคิดว่าบบ้านเราสวยงาม โดยเฉพาะเดือนนี้เป็นเดือนมหามงคลด้วย ก็สวยไปทุกที่ ขอบคุณทุกคน ถ้ารักษาแบบนี้ได้ตลอดไปก็ดี
อีกเรื่องหนึ่งคือนอกจากการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันแล้ว เรื่องการขับเคลื่อนทุกอย่างให้มีประสิทธิภาพประสิทธิผลนั้น จําเป็นต้องปราศจากการทุจริตคอร์รัปชั่น ซึ่งรัฐบาลให้ความสําคัญ ต้องดําเนินการมาทั้งในเรื่องของการบริการ ในเรื่องของการ จัดระเบียบ ในเรื่องของการกระบวนการยุติธรรมด้วย ให้ความเป็นธรรมทุกภาคส่วน วันนี้เราได้ขับเคลื่อนในเรื่องนี้ให้ชัดเจนขึ้น รัฐบาล และคณะรักษาความสงบแห่งชาติน (คสช.) ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการต่อต้านการทุจริตแห่งชาติ เพื่อเป็นการบูรณาการ วันนี้อาจจะทําจากหลายส่วนด้วยกัน ทั้งต้นทาง กลางทาง ปลายทาง เหล่านี้ ก็จะมีกรรมการทุกภาคส่วน คงไม่ใช่เฉพาะราชการ ก็มีส่วนของภาคเอกชนมาด้วย ก็คงไม่ใช่ไปชี้เป็น ชี้ตาย กับใครได้ เพียงแต่ไปติดตามเรื่องนี้ว่าจะทําอย่างไร จะไปเข้ากระบวนยุติธรรมได้ที่ไหน เริ่มต้นหรือยัง หรือทําไปแล้ว จะได้เกิดความชัดเจนขึ้นช่วยกันดูแลร่วมกับหน่วยงานภาคเอกชนต่าง ๆ ก็พร้อมที่จะขับเคลื่อนให้ได้โดยเร็ว ที่ผ่านมาก็ทําได้ดีพอสมควรแล้ว ในปัจจุบัน ก็ช่วยกันดูแลทุกมิติ การป้องกัน ปราบปราม หากประเทศเรานั้นสามารถกําจัดเรื่องนี้ได้จากสังคมไทย ผมคิดว่าจะพัฒนาไปได้อีกไกล งบประมาณก็จะใช้ได้เต็มที่ ประชาชนก็มีความสุข มีความมั่งคั่งขึ้น วันนี้ต้องขับเคลื่อนด้วยงบประมาณของรัฐ และให้เกิดการลื่นไหลของเศรษฐกิจภายในประเทศได้ จะเกิดความยั่งยืนในอนาคต พร้อมกับการสร้างความเข้มแข็งของภาคเศรษฐกิจ โรงงานเกษตรต่าง ๆ เกษตรอุตสาหกรรม ให้พ่อแม่พี่น้องได้เข้ามามีโอกาสขายสินค้าในราคาของตัวเอง ราคาที่ตัวเองกําหนด ทดลองดู ปัญหาของเราคือเรื่องของการผลิตอย่างเดียว และไม่รู้จะไปขายอย่างไร ไปพึ่งภาคเอกชนมาก ๆ ก็คงไม่ได้ อาจจะต้องมี ได้สั่งการไปแล้วให้จัดตลาดที่เป็นตลาดขายตรงจากพี่น้องเกษตรกร เดิมอาจจะมีอยู่แล้ว เราจะส่งเสริมให้มากขึ้นให้กระจายไปในทุกพื้นที่ ต่อไปเราอาจจะมีการไปซื้อของถ้าจะซื้อปลาดี ๆ ไปตลาดนี้ ตลาดโน้น เพื่อจะได้มีทางเลือกหลายทางในส่วนของส่งออกก็ว่าไป ในส่วนของขายปลีกก็กําหนดราคากันเอง ดูว่าจะขายได้หรือไม่ ราคานี้ที่พี่น้องต้องการ ถ้าไม่ได้ก็ต้องลดราคาลง จะได้รับรู้รับทราบว่าเป็นอย่างไร กลไกในการค้าขาย ไม่อย่างนั้นพี่น้องเกษตรกรก็ขายส่งอย่างเดียว ตัวเองก็ไม่ได้ผลประโยชน์อย่างเต็มที่ ลองดู ที่สั่งการไปแล้ว ให้ความสนใจด้วย สั่งการไปกับกระทรวงมหาดไทย กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงเกษตร กําลังดําเนินการอยู่ก็ไปเสริมของเดิมที่มีอยู่แล้วให้เข้มแข็งขึ้น ขอความร่วมมือพี่น้องประชาชนช่วยกันสอดส่องดูแลเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่น ในเรื่องของการส่งเสริมคนมีรายได้น้อย ให้มีอาชีพมีรายได้ แต่ขณะเดียวกันต้องเคารพกฎหมายด้วย กติกาสังคมมีอยู่ อย่างไรก็ตามก็ไม่อยากให้ใครเดือดร้อนทั้งสิ้น
ในเรื่องการของการแข่งขัน ในเรื่องผลิตผลการเกษตรของไทยกับประเทศ หรือประเทศอื่น ๆ นั้น ผมเชื่อว่าของเราไม่แพ้ประเทศไหน วันนี้ผมก็ได้รับข่าวดีมาประเทศอินเดีย เขาส่งข่าวมาว่าคนอินเดียชอบผลไม้ไทยมากที่สุด อร่อย หอม หวาน หลาย ๆ ประเทศชอบ แต่มีปัญหาเรื่องการตลาด ในเรื่องของข้อตกลงทางการค้า เราต้องปรับปรุงเรื่องเหล่านี้ และก็เริ่มการเจรจาให้ทันเวลา และเริ่มเปิดตลาดได้ อันนี้ผลไม้มีปัญหาอยู่เล็กน้อย การขนส่งอะไรก็ลําบาก และก็เรื่องมาตรฐานเกณฑ์ปลอดภัยอะไรต่าง  ๆ มีมากมาย วันนี้ก็มีหลายประเทศที่มีการระงับการขนส่งสินค้า ผลิตผลทางการเกษตร ผลไม้ อาหารทะเลต่าง ๆ เราต้องดูกติกาว่าวันนี้เราอาจจะไม่สามารถกําหนดกติกาโลกได้ แต่เราก็ต้องปรับปรุงคุณภาพของเรา มาตรฐานของเราให้ได้รับการยอมรับผมคิดว่าด้วยพื้นฐานของเราดีกว่าอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเรากํากับดูแลควบคุมอย่างไร การส่งออก การนําเข้าจะมีสัดส่วนที่ทัดเทียมกันอย่างไร เพราะบอกแล้วว่าเราต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่มีงบประมาณในการพัฒนาประเทศและอาเซียน อันนี้ก็หารือกันอยู่ในอาเซียนด้วยกัน แต่ละประเทศเขามีเอกลักษณ์ประจําตัว มีข้อได้เปรียบเสียเปรียบแตกต่างกันไป ถ้าประเทศใหญ่ก็กติกามากหน่อย ประเทศเล็กก็พอพูดคุยกันได้ ฉะนั้นเราต้องแสวงหาจุดเด่นของเรา และพัฒนาให้เกิดนวัตกรรมใหม่ ๆ เป็นที่ต้องการของตลาด วันนี้ทราบกันดีอยู่แล้วว่าค่าแรงประเทศไทยนั้นค่อนข้างสูงถ้าเรามองว่าในประเทศไทย ค่าแรง 300 บาท วันนี้ว่าถูก ถ้าเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านแล้ว เรายังสูงกว่าเขา เพราะฉะนั้นผมคิดว่าถ้าเราลดต้นทุน พัฒนาคุณภาพ และพัฒนาสินค้าของเราให้มีเอกลักษณ์ เป็นที่ต้องการ เราก็สามารถที่จะเพิ่มราคาไปได้มากขึ้น แต่ถ้าสินค้าประเภทเดียวกันไม่มีความแตกต่างแล้วต้นทุนการผลิตเราสูง ก็ขายใครไม่ได้เมื่อขายไม่ได้เราก็จะเพิ่มอัตราค่าแรงต่าง ๆ ก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้นต้องร่วมมือกัน ทั้งภาคแรงงาน ภาคการผลิตต่าง ๆ พ่อค้าคนกลางอะไรก็แล้วแต่ และราชการ หน่วยงานของรัฐก็ต้องให้การสนับสนุน ยกตัวอย่างเช่น ข้าวหอมมะลิของไทย เคยได้รับการชื่นชมว่าเป็นข้าวที่ดีที่สุดในโลก วันนี้หลายประเทศพยายามที่จะปลูกข้าวหอมมะลิเพื่อจะมาแข่งขันกับเรา ประเทศเพื่อนบ้านมีการพัฒนามาตามลําดับจนทัดเทียมหรือเกือบทัดเทียมได้หมดแล้ว การผลิตที่มีต้นทุนที่ถูกกว่า อันนี้เป็นประเด็นสําคัญทุกอย่างถ้าต้นทุนถูก เมื่อบวกราคาสินค้าแล้วก็ต้องถูกกว่าของเรา เพราะฉะนั้นเราจะแข่งขันได้นั้นก็ต้องเร่งพัฒนาหาความแตกต่าง ทําจุดเด่นให้เป็นจุดเด่นมากขึ้น ให้มีการให้ผู้บริโภคเขาเลือกสินค้าที่มีคุณภาพดี ฉะนั้นสิ่งที่เราจะต้องแข่งก็คือการยกระดับคุณภาพสินค้า หรือคุณภาพข้าวหอมมะลิของเราให้คงความโดดเด่นให้ได้เป็นเอกลักษณ์ มีกลิ่นหอม หุงขึ้นหม้อต่าง ๆ และมีประโยชน์ทางสุขภาพ เหล่านี้ต้องพัฒนา ต้องประชาสัมพันธ์ให้เขาสนใจเรียนรู้ แล้วจะเพิ่มราคาเหล่านี้ได้เอง ถ้าเรากําหนดเอง ขายเท่านั้น เท่านี้ เป็นไปไม่ได้ แล้วก็เป็นปัญหากับประเทศในเรื่องงบประมาณในอนาคต ถ้าเราต้อง Subsidize กันไปเรื่อย ๆ เหมือนกันต้นทุนการผลิตเป็นสิ่งสําคัญ พัฒนาพันธุ์ แม้กระทั่งข้าวและยางด้วย ผมเป็นห่วงพี่น้องทุกอย่าง เพราะว่าประเทศไทยก็มีปัญหาเรื่องทางระบบชลประทานด้วย ปริมาณน้ําฝนก็ไม่แน่นอนในปัจจุบัน วันนี้ก็ต้องไปแก้เก็บให้ได้ ทําอย่างไรให้ลดต้นทุน ค่าปุ๋ยเป็นอย่างไร เดี๋ยวเราจะผลิตปุ๋ยเองได้หรือไม่ เคยทํามาแล้ว และก็ล้มเหลวไป ต้องทําให้ได้ความยั่งยืน เราต้องดูว่าเรามีอะไรอยู่บ้างที่จะมาเป็นวัตถุดิบ แล้วจะทําต่อไปให้สําเร็จในอนาคต
การผลิตข้าวปลอดสารพิษ ผมคิดว่าเป็นประเด็นสําคัญ ข้าวปลอดสารพิษส่งออกเมืองนอกนิยมมาก ราคาสูงและขายตามตลาดที่มีในระดับสูงขึ้นไปก็ต้องแยกประเภทตลาด ถ้าชัดเจนขึ้น ถ้าเหมากันไปไม่รู้ว่าจะไปขายที่ไหน ได้ราคาอย่างไร ถ้าเราผลิตข้าวคุณภาพดีแล้วไปขายในตลาดระดับสูงพรีเมี่ยมก็จะแพง จะถัวเฉลี่ยทําให้ข้าวอื่น ๆ ยกระดับตามขึ้นมาด้วย เรื่องราคา ฉะนั้นต้องลดต้นทุนให้ได้และใช้พื้นที่ในการปลูกให้มากขึ้น วันนั้นผมเห็นเกษตรกรได้มารับการอบรมจากศูนย์อบรมทางการเกษตรเรื่องเกษตรสมัยใหม่อะไรทํานองนี้ ก็ออกข่าวมาว่าใส่ปุ๋ยผิดมาเป็นสิบกว่าปี ยี่สิบปีแล้ว ใส่ปุ๋ยข้าวเคยใส่ปุ๋ยที่มีสัดส่วน N-P-K (คือธาตุอาหารหลัก) การใส่ปุ๋ย N-P-K ก็ผิดสูตรมาตลอดทําให้ข้าวได้รับเพียงแค่ 300 ถัง วันนี้พอได้รับคําแนะนําจากเจ้าหน้าที่ไปก็ไปใส่ปุ๋ยให้ถูก ก็ได้ข้าวมา 450 ถัง ดีใจมาก นี่คือสิ่งที่ต้องช่วยเหลือเขา การเกษตรสมัยใหม่จะทําอย่างไร เรื่องต้นทุน เรื่องค่าแรง ค่ารถไถ ผมก็คิดทุกวันว่าจะทําอย่างไรเป็นไปได้หรือไม่มีขององค์การบริหารส่วนตําบล (อบต.) องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) ที่จะช่วยเป็นพื้นที่ได้หรือไม่รวมนา 5 ไร่ 10 ไร่ มารวมเป็นแปลงใหญ่แล้วเช่าให้ราคาถูกลง เพราะว่าถ้ามารับจ้างไถในพื้นที่เล็ก ๆ ก็ไม่คุ้มของเขา เขาก็ต้องขึ้นราคาถ้าแบบนี้ทําเป็นแปลงได้หรือไม่รวมเป็นแปลงใหญ่มาต้องช่วยกัน ทุกคนต้องคิดแบบที่ผมคิด จะถูกหรือผิด ผมว่าน่าจะดี วันนี้ก็เห็นบทเรียนมาหลาย ๆ พื้นที่แล้ว และหลายอย่าง หลายพื้นที่ก็เห็นปลูกข้าวก็ดีขึ้น วันนี้เรากลับมาสนใจเรื่องพวกนี้ดีกว่า แล้วนําภูมิปัญญาชาวบ้านมาดูว่า คันนาจะทําอะไร เมื่อปลูกข้าวไม่ได้ ทํานาปรังไม่ได้ ผมเห็นบางพื้นที่เขาปลูกถั่วใช้เวลาสั้น ใช้น้ําน้อย และถึงเวลาก็ไถกลบไป นําถั่วไปขายและไถเถาต้นลงดินก็ดี เป็นปุ๋ยและในการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ ปุ๋ยหมัก ลองดูว่าจะทําได้หรือไม่ จุลินทรีย์ ชีวภาพ ร่วมกับผักตบชวามีมากมายไปหมด นําขึ้นมากอง ๆ ไว้แล้วก็เป็นปุ๋ยในวันหน้า ใบไม้อะไรต่าง ๆ ก็ได้หมด เขามีคําแนะนําอยู่แล้วทางการเกษตรว่าปุ๋ยหมักจะทําอย่างไร อินทรีย์ทําอย่างไร อาจจะช้าหน่อย เหนื่อยหน่อย แต่ลดไปมาก ทําไมเราต้องเอากําไรไปให้เขา และสร้างสารพิษ สร้างยา ยาฆ่าแมลงอีกมากมายไปหมด กินเข้าไปก็อันตราย ฝากด้วยแล้วกันกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกรมวิชาการเกษตรต่าง ๆ เขามีการคิด กําจัดแมลง กําจัดโรค กําจัดที่มีผลกระทบต่อผลผลิต ก็เคยมีอยู่ ผมอยากให้เร่งรัดเรื่องเหล่านี้ออกมาให้ได้ เพื่อจะลดการใช้ปุ๋ยเคมี และยาฆ่าแมลงในการกําจัดศัตรูพืช วัตถุเหล่านี้ที่เราจะมาทําปุ๋ย ทํายาฆ่าแมลงของเราเองหาได้ทั่วไป ผมจําได้ว่าต้นสะเดาก็ทําได้ แต่เหนื่อย เพราะฉะนั้นไปซื้อง่ายกว่า พอง่ายกว่าต้นทุนก็สูง ต้องช่วยกัน ทุกคนอาจจะต้องกลับมาเหนื่อยกันสักระยะหนึ่งจนกว่าราคาจะดีขึ้น ๆ ท่านก็อาจจะมีเงินใช้จ่ายกันมากขึ้น ครอบครัวก็ดีขึ้น ไม่ไปสร้างหนี้สิน หนี้ครอบครัว หนี้ครัวเรือนมากขึ้น ก็อันตรายทําให้ประเทศชาติเดินหน้าไม่ได้ เพราะฉะนั้นต้องช่วยกันวันนี้
อีกอันคือเรื่องผัก ผมพูดไปหลายครั้งแล้วว่าผักหาทานยากมาก ผักปลอดสารพิษ ถ้าเราทํามาแล้วส่งให้เป็นเรื่องเป็นราว หรือเปิดตลาดพืชผักการเกษตรโดยตรงชาวบ้านมาขายเอง กําหนดราคาเอง แล้วคนไปซื้อถ้าพอใจก็ซื้อราคานี้ เพราะว่าผักสด ถ้าไม่พอใจก็ขอลดราคาเป็นเรื่องของเกษตรกรตกลงกัน ผมว่าน่าจะดี อย่าไปขายตัดราคากันเองแล้วกัน เราจะได้มีตลาดในหลาย ๆ พื้นที่เพิ่มขึ้นมา เหมือนที่เรามีแต่ต้องกระจายไปพอสมควรให้ได้หลายพื้นที่ เพราะว่าจะได้ไม่เดินทางไปไกลไปซื้อ ขับรถไปนานมาก ไม่ควรเกินครึ่งชั่วโมง ถึงชั่วโมงที่จะไปซื้อของที่อร่อยคนก็ไปเที่ยวด้วย ครอบครัวก็มีการปฏิสัมพันธ์พาลูกพาอะไรต่าง ๆ ไป ก็ขอให้ปลอดภัยแล้วกันในการขับรถ
ในเรื่องของการปลูกข้าวหอมมะลิโลก ซึ่งวันนี้ก็เห็นในหนังสือพิมพ์บทความจากคอลัมนิสต์ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐได้กล่าวถึงโครงการพื้นที่ปลูกข้าวหอมมะลิโลก ก็ให้ความรู้กับพี่น้องชาวนาในเรื่องของการปลูกข้าวคุณภาพว่าจะทําอย่างไรไม่ให้ข้าวกลายพันธุ์ การควบคุมแปลงเพาะปลูก และการจัดการผลิตผล โดยไม่มีการทําสัญญาบังคับการขายแต่อย่างใด ขอขอบคุณหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ มีสิ่งดี ๆ หลายอย่างในสื่อ ก็ขอให้นําสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้มาเสนอข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมด้วย หลาย ๆ เล่ม หลาย ๆ คอลัมน์ หลาย ๆ สื่อที่มีเรื่องของเศรษฐกิจที่ดี ๆ มีการทําอะไรต่าง ๆ ของรัฐบาลในสิ่งที่ใหม่ ๆ ก็ดีกว่าไปเสนอข่าวสังคมแต่เพียงอย่างเดียว ผมไม่ได้ต่อต้านก็เสนอไป แต่ต้องนําสิ่งที่ดี ๆ ให้คนเขารับรู้ว่า ทําอย่างนี้จะดีอย่างนี้อย่างนี้ สร้างความเข้าใจสิครับช่วยกับเราถ้าอะไรที่มีปัญหามีข้อติดขัดมีอะไรต่าง ๆ ก็บอกมารัฐบาลก็พร้อมจะดูแล ผมก็ดูแลแก้ไขตลอดเพียงแต่ว่ายากเหมือนกันใช้เวลาสั้น ๆ ไม่ได้  ก็ขอว่าต้องให้เวลากัน ท่านก็ต้องปรับตัวเอง เรารัฐบาลก็จะแก้ไขสนับสนุน ภาคเอกก็ต้องเข้ามาช่วย การดําเนินธุรกิจต่าง ๆ ก็ต้องลดราคาลงอะไรลงเพื่อให้พี่น้องประชาชนคนไทยนี้อยู่ได้ เราต้องดูแลคนของเรา คนไทยต้องรักกัน อย่าเอากําไรกันมากเลยในตอนนี้ ทุกคนก็เดือดร้อน
วันนี้ยางของเราก็สามารถพัฒนาหลายรูปแบบ เรียนไปแล้วว่า สิ่งที่ประเด็นสําคัญของราคายาง ถ้าเราขายยางมีแต่ตกลงไปเรื่อย ๆ ทุกปี ๆ เพราะว่าแข่งกันมาก รอบบ้านก็มีเขาก็มีเขาก็ปลูกกันได้ใครคิดว่าปลูกไม่ได้ วันนี้ปลูกได้หมดแล้ว แล้วก็ลงทุนในหลายประเทศที่มีพื้นที่อยู่มาก ก็ไปปลูกเพราะราคาถูกกว่าไง เมื่อถูกกว่า ต้นทุนต่อกิโลกรัมก็ถูกกว่า เพราะฉะนั้นราคา พี่น้องเขาก็กําไรมากของเราพอต้นทุนสูง พอราคาต่ํากว่าต้นทุนก็ลําบากแล้ว เพราะฉะนั้นเราต้องนํามาทํานวัตกรรม
วันนี้ก็คิดไปถึงว่า ยางรถยนต์ขนาดใหญ่ แล้วก็ยางเครื่องบิน วันนี้ก็บริษัทที่มา เขาก็รับว่าจะพัฒนาภายในปีครึ่งให้ได้โดยเร็วโรงงานเหล่านี้ หลาย ๆ ประเทศสนใจเอามาทําอย่างอื่นอีก เช่น ตอนนี้ทําพรมปูพื้น วันก่อนทางสถาบันวิจัยของกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ  ก็นํามาให้ดู เป็นการนํายางมาทําเพื่อจะทําแผ่นปูลองพื้นสนามกีฬาที่มีปัญหาอยู่แล้ว เพราะสั่งซื้อมาก็มีปัญหาหมด ทําเองดีกว่า ผมสั่งการไปแล้ว ให้นําอันนี้มารีบผลิตออกมาแล้วก็ไปทําพื้นสนามฟุตซอล ทําสนามกีฬา หรือว่าปูทางเดินอะไรต่าง ๆ ให้รวดเร็วขึ้น วันนี้ก็กําลังคุยกับบริษัทที่กําลังเป็นคนทําอยู่ แล้วเราเอายางของเรา โดยรับซื้อจากพี่น้องมาแล้วเข้าสู่การผลิตให้ได้จะได้ จะได้ยกราคายาง อย่างนี้ผมถึงได้เรียนพี่น้องชาวนาว่า เราคิดทุกอย่าง ถ้า subsidize อย่างเดียวไปไม่ไหวจริง ๆ ผมอยากให้ แต่ก็ไม่ไหวจริง ๆ เพราะไม่มีสตางค์แล้ว ให้ได้เท่าไรคงต้องอดทนกันไปเล็กน้อย
ผมรู้เดือดร้อน เห็นใจ ไม่ได้หลอกหลวงพี่น้องเลยทุกคน มีหลายพวกด้วยกัน ทั้งข้าว ทั้งยาง ทั้งมันและหลาย ๆ อย่าง ผลผลิตทางการเกษตรที่ค่อนข้างจะมีปัญหา อ้อย น้ําตาล อะไรมากมาย ซึ่งพันกันไปหมด ถ้าเราช่วยอย่างหนึ่งอีกอย่างเดือดร้อนจะทําไง นี่ก็ไม่มีสตางค์ให้หมดแล้ว ต้องสร้างความเข้มแข็งให้ได้ แล้วก็สร้างความยั่งยืน วันนี้ควรจะเกิดมาหลายปีแล้ว โรงงานขนาดนี้ วันนี้เรามียางขนาดนี้ แล้วเราก็ขายไปเรื่อย ๆ ทุกปี ๆ ขาดทุนมาตลอด พี่น้องก็ต้องมาเดินขบวนเสียเวลา เสียโอกาส บั่นทอนจิตใจด้วย
รัฐบาลเจ็บปวดกว่าท่านอีก เพราะเราอยากทํา ตั้งใจทุกอย่างแต่ติดขัดด้วยปัญหาหลาย ๆ อย่างกฎหมายก็กองทุนสวนยางต้องแก้หมดนี่คือสิ่งที่เราทําไง ทําง่าย ๆ จ่ายเงินก็ง่าย แต่ปัญหาข้างหลังมากมายไม่รู้จะทําอย่างไร ก็เห็นใจซึ่งกันและกัน โครงการพร้อมจะให้การสนับสนุนทุกโครงการที่เป็นสินค้าของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการส่งเสริมการตลาด ตลาดชุมชน ผมเรียนไปแล้วเมื่อสักครู่นี้ เป็นตลาดชุมชน ตลาดเกษตรกรที่ค้าขายโดยตรงได้บ้าง บางส่วนหรือทั้งหมดอะไรก็แล้วแต่ ไปทํากันมา ผู้ผลิต ผู้ขายสามารถพบปะกันได้ ส่งเสริมทักษะการขายให้ได้ พี่น้องจะได้เข้าใจ
วันนี้เราขาดความเข้าใจในทุกมิติ ทุกประเด็นเลย ที่ผ่านมาก็ไม่รู้ว่ารัฐบาลจะต้องทําอะไรชาวบ้านก็ไม่รู้ ชาวบ้านเดือดร้อนอย่างไรรัฐบาลก็แก้ปัญหาอาจจะไม่ยั่งยืนไง วันนี้เราจะต้องแก้อย่างยั่งยืนแต่ต้องอดทนแก้ง่าย ๆ แป๊บเดียว แต่ไม่รู้จะนําเงินจากไหนให้อีกแล้ว เพราะฉะนั้น เศรษฐกิจตกต่ํา รายได้ประทศน้อยลงทําอย่างอื่นก็ไม่ได้ ลงทุนก็ไม่ได้ แล้วอนาคตจะอยู่กันอย่างไร อย่างยั่งยืน
ขอให้เข้าใจว่า 3 เดือนที่เข้ามาในนามของรัฐบาล เราไม่ได้นิ่งนอนใจเลย หลายอย่างต้องสะสางปัญหาหมักหมมมานาน ซับซ้อน กฎหมาย พันธะสัญญา ต่างประเทศก็เข้ามามีส่วนในการกําหนดมาตรฐาน กําหนดราคามากขึ้น บางอย่าง เช่น การส่งออกในเรื่องของผลิตภัณฑ์บางประเภทมีขั้นตอนตั้ง 8 - 9 ขั้นตอน ต้องผ่านมาตรฐานระดับหนึ่งจัดไปก่อนทําเสร็จพอจะส่งหนึ่งมีสองอีกแล้ว มีสาม มีสี่ มีห้า มีหก มีเจ็ด มีแปด เขาเรียกว่ามาตรการทางการค้าแล้วเราเป็นประเทศเล็กลําบากแต่ถ้าทําของเราให้ดีใครก็อยากได้ แย่งกันด้วยซ้ําไป พี่น้องประชาชนที่เกษตรก็ต้องเข้มแข็งและต้องเรียนรู้ อย่าไปทําตามธรรมชาติอีกต่อไป ต้องศึกษาทุกเรื่องด้วย
วันนั้นที่ผมเคยคุยไว้แล้วเรื่องความร่วมมือทุกมิติทั้ง การเมือง ความมั่นคง เศรษฐกิจ การลงทุน สังคม วัฒนธรรมกับประเทศเพื่อนบ้านซึ่งเป็นพันธมิตรดั่งเดิม แล้วก็ใหม่ ๆ ด้วย วันนี้ก็หลายพวกด้วยกันที่เราแบ่งทั้ง อาเซียน ทั้งประชาคมโลกอื่น ๆ ทั้งประเทศหมู่เกาะ แล้วก็ประเทศในตะวันออกกลาง ขณะนี้รัฐบาลได้จัดกลุ่มเหล่านี้ไว้แล้วว่าเราจะตกลงกันอย่างไร ค้าขายกันอย่างไร ให้เกิดความทัดเทียมกัน อย่างน้อยเราก็เพิ่มผู้ค้าให้มากขึ้นเราจะได้มีตลาด อย่าไปปล่อยให้เป็นตลาดขาประจําอยู่อย่างเดิม วันนี้เราต้องพัฒนา แล้วก็การพัฒนาสินค้าให้เป็นระดับพรีเมี่ยม ให้มีเเบรนด์ มีอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ สําคัญทั้งนั้น เหล่านี้จะทําให้ประชาชนมีความมั่งคั่งขึ้นในอนาคต วันนี้ยังไม่ได้ก็ไม่ได้ ก็ต้องใช้เวลา ก็จะให้เร็วที่สุด
ในห้วงวันที่ 11 – 12 ธันวาคม 2557 นั้น ได้มีโอกาสไปเยือนสาธารณรัฐเกาหลี มีการประชุมใน 4 เวทีด้วยกัน สิ่งที่เป็นประเด็นก็คือ เป็นการประชุมสุดยอดอาเซียน - สาธารณรัฐเกาหลี สมัยพิเศษ ประเทศในอาเซียนก็ไปประชุมที่โน้นก็ไปทุกประเทศก็โดยรวมแล้วก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เรื่องการพัฒนาความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์อาเซียนกับเกาหลี เพราะว่าเขาเข้ามาช่วยเหลือสนับสนุนหลายโครงการด้วยกัน เป็นประเทศที่มีสถานภาพทางเศรษฐกิจที่ดีมากในปัจจุบัน         เพราะฉะนั้น ก็ต้องมาช่วยกันหาความร่วมมือ แสวงหาความร่วมมือร่วมกัน ทั้งการตลาด การผลิตต่าง ๆ แลกเปลี่ยนสินค้าเชื่อมโยงอะไรต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นความท้าทาย ว่าเราทําอย่างไรจะให้เกิดความมีประสิทธิภาพมากขึ้น เพราะฉะนั้นในอาเซียนด้วยกันต้องเชื่อมต่อกันให้ได้ ยุทธศาสตร์ก็ต้องต่อกัน จะได้ต่อไปประเทศอื่นได้ที่มีความเข็มแข็ง ก็เป็นความท้าทายหรือระยะยาว มองว่าวันนี้มีวิกฤตราคาสินค้าตก นี่ก็ไม่ดี นั้นก็ไม่ดี ถ้ามองเรื่องไม่ดีก็ท้อแท้ ผมว่ามองอนาคตดีกว่าว่าจะทํากันอย่างไร ทําอย่างไรให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพราะฉะนั้นเราก็ตกลงกับเกาหลีว่า เราจะร่วมมือระหว่างอาเซียนกับเกาหลี ไม่ใช่เฉพาะไทยอย่างเดียว ในของไทยกับเกาหลี ในส่วนของอาเซียนกับเกาหลีก็เป็นภาพรวมจะทําอย่างให้ให้ไม่มีปัญหาระหว่างกัน จะมีการค้าขายที่ทัดเทียมกันได้ไหม บางเรื่องแลกเปลี่ยนกันได้ไหม เพิ่มขึ้นได้ไหม ส่วนใหญ่เราจะน้อยกว่าหมด อย่างที่บอกแล้วไงถ้าเข็มแข้งพอ เราก็จะต่อลองกันได้มากกับทุกประเทศ
ในการร่วมรับรองแถลงการณ์การประชุมสุดยอดอาเซียน ในโอกาสครบรอบ ปีนี้เป็นสมัยพิเศษครบรอบ 25 ปี ก็หารือกันเรื่องวิสัยทัศน์ในอนาคตของหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์ระหว่างอาเซียน - สาธารณรัฐเกาหลี  ในเรื่องของสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจ นํามาซึ่งความสุข” “Building Trust, Bringing Happiness” ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว แต่ละประเทศต้องไว้วางใจ ไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน แล้วก็เศรษฐกิจการค้าก็จะเกิดขึ้น มีความเป็นเสถียรภาพที่ยั่งยืน ประชาชนมีความสุข แล้วก็มั่งคั่งทํานองนี้ เพราะฉะนั้นกําหนดทิศทางไว้ 6 ด้าน ที่จะร่วมมือกันในอนาคต ทั้งด้านการเมือง ความมั่นคง เพื่อสันติภาพของภูมิภาค เรื่องเศรษฐกิจ เรื่องสังคมและวัฒนธรรมเพื่อให้ความสุขร่วมกัน ความเชื่อมโยงในอาเซียน ในหลายมิติ การแก้ไขปัญหาในภูมิภาคและระหว่างประเทศ ที่มีความขัดแย้งกันอยู่บ้าง น้อยมากในวันนี้ แล้วก็การสร้างความเข้มแข็งให้กับกลไกความร่วมมืออาเซียน - สาธารณรัฐเกาหลี
เรื่องของการประชุมสุดยอดภาคธุรกิจอาเซียน – ของสาธารณรัฐเกาหลี ได้มีหลายบริษัทมาฟัง ผมได้รับโอกาสให้เป็นผู้บรรยายพิเศษ ในหัวข้อ “แนวโน้มเศรษฐกิจโลกและบทบาทของเอเชีย” ก็เลยใช้โอกาสนี้ได้พูดกับเขาถึงบทบาทสําคัญของภาคเอกชนในการผลักดันให้เอเชีย – แปซิฟิก เป็น “ศูนย์กลางแห่งการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของภูมิภาคและของโลก” โดยรัฐและเอกชนต้องร่วมกันมือกัน ทั้งเรา ทั้งเขา ต้องร่วมกันให้ได้สองช่องทาง รัฐก็ต้องสนับสนับเต็มที่ ส่งเสริมความร่วมมือทางเศรษฐกิจในสาขาที่ตัวเองหรือตนเองมีศักยภาพ ให้รับผลประโยชน์ร่วมกัน
วันนี้ที่เราคุยกันก็คือ ประเทศไทยเราต้องการเทคโนโลยี และการผลิตทางนวัตกรรม พลังงาน เกษตรกรรมที่แปรรูป ก็ได้แสดงให้ประเทศสมาชิกหรือภาคเอกชนต่าง ๆ ของสาธารณรัฐเกาหลีนั้น ได้เห็นถึงความพร้อมของประเทศไทย แล้วก็ให้มีการส่งเสริมการลงทุนให้มากขึ้น ในวันนี้ก็ได้ขอร้องกับนักธุรกิจเกาหลีใต้ แล้วก็อาเซียนทุกประเทศนั้น ให้มีความร่วมมือกันให้มากขึ้นในมิติการค้าขายเหล่านี้ แล้วก็ช่วยในเรื่องของราคาสินค้าทางการเกษตร การแปรรูปต่าง ๆ ให้มีมูลค่าสูงขึ้นประชาชนจะได้มีความสุข พี่น้องเกษตรกรจะได้มีความสุข ยิ้มสักที ผมเห็นเหนื่อยกันมามากแล้ว ทั้งชีวิตแล้ว จะได้ช่วยเพิ่มศักยภาพของเราด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งของการธุรกิจ SMEs วันนี้เราก็กําลังเร่งรัดตรงนี้ อยู่เรื่องของกองทุน